google/wiki40b huggingface dataset:
Σουλτανάτο του Δελχί

Υπόβαθρο

Το 962 μ.Χ., τα ινδουιστικά και βουδιστικά βασίλεια στη Νότια Ασία βρίσκονταν υπό ένα κύμα επιδρομών από μουσουλμανικούς στρατούς από την Κεντρική Ασία. Μεταξύ αυτών ήταν και ο στρατός του εμίρη Μαχμούντ της Γκάζνας, που εισέβαλε και λεηλάτησε τα βασίλεια στη βόρεια Ινδία ανατολικά του ποταμού Ινδού έως δυτικά του ποταμού Γιαμούνα 17 φορές μεταξύ των ετών 997 και 1030. Ο Μαχμούντ της Γκάζνας λεηλατούσε και αποσπούσε τους διάφορους θησαυρούς αλλά αποσυρόταν κάθε φορά, απλώς επεκτείνοντας την ισλαμική εξουσία στο Παντζάμπ.
Το κύμα επιδρομών στη βόρεια Ινδία και τα δυτικά ινδικά βασίλεια από μουσουλμάνους πολέμαρχους συνεχίστηκε μετά τον Μαχμούντ. Οι επιδρομές δεν παγίωσαν ή επέκτειναν τα σύνορα των ισλαμικών τους βασιλείων. Ο σουλτάνος των Γκουριδών Μουίζ αντ-Ντιν Μουχάμμαντ Γκόρι, γνωστός ως Μουχάμμαντ της Γκουρ, ξεκίνησε ένα συστηματικό πόλεμο επέκτασης στη βόρεια Ινδία το 1173. Αναζητούσε να ιδρύσει μια ηγεμονία για τον εαυτό του επεκτείνοντας τον ισλαμικό κόσμο. Ειδικότερα, επιδίωκε ένα σουνιτικό ισλαμικό βασίλειο ανατολικά του Ινδού ποταμού, βάζοντας έτσι τα θεμέλια για την ίδρυση του μουσουλμανικού βασιλείου που ονομάστηκε Σουλτανάτο του Δελχί. Κάποιοι ιστορικοί χρονολογούν το σουλτανάτο από το 1192 εξαιτίας της παρουσίας και των γεωγραφικών διεκδικήσεων του Μουχάμμαντ Γκόρι στη Νότια Ασία εκείνο τον καιρό.
Ο Γκόρι δολοφονήθηκε το 1206, από ισμαηλίτες σιίτες μουσουλμάνους σύμφωνα με κάποιες ιστορικές αναφορές, ή από ινδουιστές Χοχάρους (ινδική φυλή του Παντζάμπ) σύμφωνα με κάποιες άλλες. Μετά τη δολοφονία, ένας από τους μαμελούκους του Γκόρι, ο Τούρκος Κουτμπ αντ-Ντιν Αϊμπάκ, κατέλαβε την εξουσία και έγινε ο πρώτος σουλτάνος του Δελχί.
Χρήστος Γκαργκάνας

Σταδιοδρομία

Ήταν αλευροβιομήχανος στο Σουφλί από το 1928 Ανέπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Για πρώτη φορά έγινε βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό σε επαναληπτική εκλογή που διεξήχθη στις 27 Σεπτεμβρίου 1953 για την πλήρωση της έδρας του αποβιώσαντος (στις 14 Αυγούστου 1953) βουλευτή, Στέφανου Πρόκου. Εξελέγη στη συνέχεια βουλευτής με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1956, του 1958 και του 1961.
Ήταν παντρεμένος με την Ευγενία Χατζηνικολάου και απέκτησαν 2 γιους και 1 κόρη. Ένας από τους γιους του είναι ο Νικόλαος Γκαργκάνας, διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας την περίοδο 2002-2008.
Ο Χρήστος Γκαργκάνας απεβίωσε το 1980 και κηδεύτηκε στις 22 Ιανουαρίου στο Σουφλί. Η κόρη του, Χρυσούλα, είναι στο τιμόνι της επιχείρησής του ("Μύλοι Θράκης").
Αιάντεια

Τα Αιάντεια ήταν ονομασία αρχαίων ελληνικών εορτών που γίνονταν προς τιμή των δύο σπουδαίων Βασιλέων ηρώων του Τρωικού πολέμου, του Αίαντα του Τελαμώνιου και του Αίαντα του Λοκρού.
Οι εορτές προς τιμή του Λοκρού τελούνταν στη μητρόπολη των Λοκρών, στην Οπούντα, ενώ εκείνες προς τιμή του Τελαμώνιου, τελούνταν αρχικά στη Σαλαμίνα με θυσίες, αγώνες εφήβων, με ημερήσια πομπή και νυκτερινή λαμπαδηδρομία. Επίσης κατά τη διάρκεια της εορτής στη Σαλαμίνα τελούνταν και "άμιλλα πλοίων".

Απο τα τελούμενα αγωνίσματα των εορτών αυτών σπουδαιότερο θεωρείτο ο "μακρύς δρόμος". Χαρακτηριστικό της ιερής πομπής των Αιαντείων ήταν η περιφορά φερέτρου επί του οποίου φέρονταν ανδρείκελο με πλήρη πανοπλία στη μνήμη του ήρωα. Όταν οι Αθηναίοι κατέλαβαν τη Σαλαμίνα μετέφεραν την εορτή αυτή και στην Αττική.
Επίσης με την ονομασία "Αιάντεια" αναφέρονται και μεταξύ των σπαρτιατικών εορτών, που σημαίνει ότι η τέλεσή τους στη κλασική εποχή είχε γενικευθεί. Από διάφορες επιγραφές που έχουν βρεθεί διαπιστώνεται ότι τα "Αιάντεια" τελούνταν ακόμη και στη περίοδο της Ρωμαιοκρατίας μέχρι τις αρχές της Βυζαντινής περιόδου.
Ψηφιακή βιβλιοθήκη

Ψηφιακή βιβλιοθήκη είναι η βιβλιοθήκη που παρέχει όλο της το υλικό σε ψηφιοποιημένη μορφή μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Οι ψηφιακές βιβλιοθήκες μπορεί να μην υφίστανται ως φυσικά κτήρια αλλά να λειτουργούν μόνο ηλεκτρονικά μέσω διαδικτύου. Αυτές οι βιβλιοθήκες ονομάζονται εικονικές ή βιβλιοθήκες χωρίς σύνορα και ξεκίνησαν να δημιουργούνται το 1990. Παρέχουν ουσιαστικά στον χρήστη εύκολη και γρήγορη πρόσβαση στη γνώση από οποιοδήποτε σημείο χωρίς να απαιτείται φυσική παρουσία. Από τις πρώτες ενέργειες ψηφιοποίησης στις βιβλιοθήκες ήταν η εισαγωγή του ηλεκτρονικού καταλόγου. Σε ορισμένες περιπτώσεις η βιβλιοθήκη μπορεί να διατηρείται και κτιριακά αλλά παράλληλα να διαθέτει και μέρος του υλικού της σε ψηφιοποιημένη μορφή. Η συλλογή των ψηφιακών βιβλιοθηκών μπορεί να απαρτίζεται τόσο από ψηφιοποιημένα όσο και από ψηφιακά γεννημένα τεκμήρια τα οποία οργανώνονται με εργαλεία που εξυπηρετούν τις ανάγκες για οργάνωση, πρόσβαση και διαχείριση της συλλογής.
1227 Γεράνιος

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Γερανίου εκτιμάται σε 41,82 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0921. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Γεράνιος γύρω από τον εαυτό του.
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2000-01

Η Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2000–01 ξεκίνησε στις 19 Νοεμβρίου 2000 και ολοκληρώθηκε στις 6 Απριλίου 2001 με την διεξαγωγή του τελευταίου τελικού. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Γλυφάδα για πέμπτη φορά στην ιστορία της.
Δημήτριος Παπαμιχαλόπουλος

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στην Κρεμαστή Λακωνίας  το 1886, γιος του Γεωργίου. 
Σπούδασε νομικά στην Αθήνα στο Παρίσι και στην Περούτζια της Ιταλίας.

Βουλευτής

Ο Παπαμιχαλόπουλος εξελέγη βουλευτής με το Προοδευτικό Κόμμα (Κόμμα Προοδευτικών Φιλελευθέρων) του Καφαντάρη το 1932  Σημειώνεται ότι στο Μητρώο Βουλευτών (1910-1935) καταγράφεται εκλεγείς βουλευτής στις εκλογές του 1920 με ίδιο ονοματεπώνυμο. 
Στις εκλογές του 1950, του 1951 και του 
1958 εξελέγη βουλευτής με το κόμμα των Φιλελευθέρων. Στις αναπληρωματικές βουλευτικές εκλογές του 1952 στην περιφέρεια Επιδαύρου-Λιμηράς ο Παπαμιχαλόπουλος ήταν υποψήφιος. Την έδρα κέρδισε ο Ιωάννης Λύρας από τον Ελληνικό Συναγερμό με 10.730 ψήφους, επικρατώντας του Δημητρίου Παπαμιχαλόπουλου  από το κόμμα των Φιλελευθέρων, ο οποίος πήρε 4.656 ψήφους.
Μετά την αποχώρησή του από το Κόμμα Φιλελευθέρων, προσχώρησε στην Κίνηση Εθνικής Αναδημιουργίας (17 Νοεμβρίου 1960). Έγινε μέλος της Ένωσης Κέντρου με την οποία εξελέγη βουλευτής Λακωνίας το 1961 και το 1963.

Θητεία στην κυβέρνηση

Την 1η Φεβρουαρίου 1951 διορίστηκε υφυπουργός Εθνικής Αμύνης στην κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου, υπηρετώντας ως τις 30 Ιουλίου 1951 και εν συνεχεία έγινε υπουργός Συγκοινωνιών ως τις 27 Οκτωβρίου 1951.
Πέθανε αιωνόβιος στην Αθήνα τον Ιούλιο του 1986 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Σύζυγός του ήταν η Αντιγόνη Ιωαννίδου.
Νησιά Μασκαρέν

Τοποθεσία

Το αρχιπέλαγος περιλαμβάνει τρία μεγάλα νησιά, το Μαυρίκιο, τη Ρεϋνιόν και το Ροντρίγκες, καθώς και μια σειρά ηφαιστειακών υπολειμμάτων στις τροπικές περιοχές του νοτιοδυτικού Ινδικού ωκεανού, γενικά μεταξύ 700 και 1500 χιλιομέτρων ανατολικά της Μαδαγασκάρης. Το έδαφος περιλαμβάνει μια ποικιλία από υφάλους, ατόλες και μικρά νησιά. Στα μεγαλύτερα νησιά υπάρχει ασυνήθιστη βιοποικιλότητα. Το κλίμα είναι ωκεάνιο και τροπικό.

Γεωλογία

Τα νησιά είναι ηφαιστειακής προέλευσης. Η Saya de Malha (35 εκατ. χρόνια πριν) ήταν η πρώτη από τις νήσους Μασκαρέν που αναδύθηκε από τον Ινδικό ωκεανό λόγω του Hotspot της Ρεϋνιόν, ακολουθούμενη από τη Nazareth Bank (περίπου 2.000 χρόνια αργότερα), τη Soudan Bank και το Cargados Carajos. Τα νεότερα νησιά που σχηματίστηκαν ήταν ο Μαυρίκιος (7-10 εκατ. χρόνια πριν), ο παλαιότερος από τα υπάρχοντα νησιά, που δημιουργήθηκε μαζί με την υποθαλάσσια κορυφογραμμή Ροντρίγκες. Τα νησιά Ροντρίγκες και Ρεϋνιόν δημιουργήθηκαν τα τελευταία δύο εκατομμύρια χρόνια. Η Ρεϋνιόν είναι το μεγαλύτερο από τα νησιά (2.500 τ.χλμ.), ακολουθούμενη από τον Μαυρίκιο (1.900 τ.χλμ) και τον Ροντρίγκες (110 τ.χλμ). Τελικά οι Saya de Malha, Nazareth και Soudan βυθίστηκαν εντελώς, ενώ το Cargados Carajos παρέμεινε ως ατόλλη. Το hotspot της Ρεϋνιόν άρχιζε να κρυώνει και αναδύθηκε ένα μικρό νησί, ο Ροντρίγκες.
Η Ρεϋνιόν φιλοξενεί τις υψηλότερες κορυφές των Μασκαρέν, τα ασπιδοειδή ηφαίστεια Piton des Neiges (3.069 μ.) και Piton de la Fournaise (2.525 μ.). Το Piton de la Fournaise, στη νοτιοανατολική γωνία της Ρεϋνιόν, είναι ένα από τα πιο δραστήρια ηφαίστεια στον κόσμο, τελευταία εξερράγει το 2017. Το Piton de la Petite Rivière Noire (828 μ.) Είναι η υψηλότερη κορυφή του Μαυρίκιου και οι ήσυχοι λόφοι του Ροντρίγκες ανέρχονται σε μόλις 390 μ.
Το οροπέδιο Μασκαρέν είναι υποθαλάσσιο οροπέδιο που εκτείνεται σε περίπου 2000 χιλιόμετρα, από τις Σεϋχέλλες μέχρι τη Ρεϋνιόν. Το οροπέδιο καλύπτει μια έκταση άνω των 115.000 τ.χλμ. αβαθούς ύδατος, με βάθη που κυμαίνονται από 8 έως 150 μέτρα, φτάνοντας τα 4000 μ. στα άκρα του. Το νότιο τμήμα του οροπεδίου, συμπεριλαμβανομένης της Saya de Malha Bank, της Nazareth Bank, της Soudan Banks και του Cargados Carajos Shoals (Saint Brandon) (τότε ενός μεγάλου νησιού), σχηματίστηκε από το hotspot της Ρεϋνιόν. Αυτά ήταν κάποτε ηφαιστειακά νησιά, όπως ο Μαυρίκιος και η Ρεϋνιόν, τα οποία έχουν βυθιστεί ή διαβρωθεί κάτω από τη στάθμη της θάλασσας ή, στην περίπτωση του Cargados Carajos, σε νησιά χαμηλών ατολλών.
Τζων Κόλιερ

Βιογραφία

Ο Κόλιερ προερχόταν από εύπορη και αριστοκρατική οικογένεια. Ο παππούς και ο πατέρας του ήταν βουλευτές στο Αγγλικό Κοινοβούλιο. Παντρεύτηκε δυο φορές τις κόρες του Τόμας Χένρυ Χάξλεϋ (Thomas Henry Huxley, 1825 – 1895), διάσημου βιολόγου και ένθερμου υποστηρικτή των θεωριών του Δαρβίνου. Πρώτη του γυναίκα (1879) ήταν η Μάριαν Χάξλεϋ (Marian Huxley), που ήταν και αυτή ζωγράφος και η οποία πέθανε το 1887. Δυο χρόνια αργότερα, το 1889, ο Κόλιερ παντρεύτηκε τη νεότερη αδελφή της Έθελ Χάξλεϋ (Ethel Huxley). Σύμφωνα όμως με την αγγλική νομοθεσία της εποχής, ένας τέτοιος γάμος ήταν απαγορευμένος στην Αγγλία και η γαμήλια τελετή τελέστηκε στη Νορβηγία.

Έργο

Πέρα από τους «προραφαηλιτικούς» πίνακές του, ο Κόλιερ ήταν και διάσημος προσωπογράφος της εποχής του. Φιλοτέχνησε δεκάδες πορτρέτα διασημοτήτων, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη Προσωπογραφιών και την Πινακοθήκη Τέητ του Λονδίνου. Ανάμεσα στα πιο σπουδαία πορτρέτα του περιλαμβάνονται: του μετέπειτα βασιλιά της Αγγλίας Γεωργίου Ε΄, (1901), του Κάρολου Δαρβίνου (1882), του ζωγράφου Λώρενς Άλμα-Τάντεμα (1884), του συγγραφέα Ράντγιαρντ Κίπλινγκ (1891), της ηθοποιού Έλεν Τέρυ (1904), του στρατάρχη Λόρδου Κίτσενερ του Χαρτούμ (1911), κ. ά. Μια αυτοπροσωπογραφία του (1907) υπάρχει στην Πινακοθήκη Ουφίτσι (Uffizi) της Φλωρεντίας. 
Στο μεγάλο κατάλογο των έργων του, μια επιλογή των πιο γνωστών και περισσότερο αξιόλογων από αυτά περιλαμβάνει: «Η Κλυταιμνήστρα μετά το φόνο» (1882), « Η ιέρεια του Βάκχου» (1885 – 89), «Ιέρεια των Δελφών» (1891), «Ένα κρασί με τον Καίσαρα Βοργία» (1893, Μουσείο και Πινακοθήκη Ίπσουιτς, Αγγλία), «Λαίδη Χαλέ» (1895), «Λαίδη Γκοντίβα» (περ. 1898, Herbert Art Gallery and Museum, Κόβεντρυ, Αγγλία), που θεωρείται το αριστούργημά του, « Ο Τανχώυζερ στην Αυλή της Αφροδίτης» (1901), «Η πανούκλα» (1902), «Καταδίκη σε θάνατο» (1908), «Κυρία Χάξλεϋ» (1927 – 28, Πινακοθήκη Τέιτ, Λονδίνο), «Πορτρέτο της κόρης του καλλιτέχνη» (1929), «Ο θάνατος της Κλεοπάτρας» (Πινακοθήκη Όλνταμ, Αγγλία) και πολλά άλλα.
Ρόπαλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ρόπαλος είναι γνωστός ένας βασιλιάς της Σικυώνας. Ο Ρόπαλος ήταν γιος του Φαιστού, γιου του Ηρακλή. Ο Ρόπαλος διαδέχθηκε στον θρόνο της Σικυώνας τον Ζεύξιππο, ενώ διάδοχος του Ροπάλου ήταν ο γιος του Ιππόλυτος, ο οποίος υπέκυψε στη στρατιωτική ισχύ των Μυκηναίων του Αγαμέμνονα, που κυρίεψαν τη Σικυώνα.
Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο Ρόπαλος ήταν γιος και όχι εγγονός του Ηρακλή, και ο Φαιστός ήταν γιος του Ροπάλου. Πιστεύεται ότι κάποια σχέση πρέπει να υπάρχει στη συνωνυμία του Ροπάλου με το ρόπαλο, το αχώριστο όπλο του Ηρακλή.
Χεζάρφεν Αχμέτ Τσελεμπή

Υποτιθέμενη πτήση

Τα γραπτά του 17ου αιώνα του Εβλιγιά Τσελεμπή συσχετίζουν αυτή την ιστορία με τον Χεζαρφέν Αχμέντ Τσελεμπή, περίπου το 1630–1632:
Αρχικά, εξασκήθηκε πετώντας πάνω από τον άμβωνα του Οκμεϊντανί (Okmeydanı) οκτώ ή εννιά φορές με φτερά αετού, χρησιμοποιώντας τη δύναμη του ανέμου. Τότε, καθώς ο Σουλτάνος Μουράτ Χαν (Μουράτ Δ΄) παρακολοθούσε από την έπαυλη Σινάν Πασά (Sinan Pasha) στο Σαραϊμπουρνού, πέταξε από την κορυφή του Πύργου του Γαλατά (στο σύγχρονο Καράκιοϊ) και προσγειώθηκε στην Πλατεία Ντογαντσιλάρ στο Ουσκουντάρ, με την βοήθεια του νοτιοδυτικού ανέμου. Τότε ο Μουράτ Χαν του έδωσε ένα τσουβάλι με χρυσά νομίσματα, και είπε: «Αυτός είναι ένας τρομακτικός άνδρας. Έχει την δυνατότητα να κάνει οτιδήποτε εύχεται. Δεν είναι σωστό να κρατάμε τέτοιους ανθρώπους,» και έτσι τον έστειλε εξόριστο στην Αλγερία. Πέθανε εκεί.
— Εβλιγιά Τσελεμπή, 
Η ονομασία «Χεζάρφεν» (Περσικά: هزار‎, hazār + Αραβικά: فنّ‎, fann) αποδόθηκε από τον Εβλιγιά Τσελεμπή στον Αχμέτ Τσελεμπή, και σημαίνει «χιλιάδες επιστήμες» (πολυμαθής).

Απλή αναφορά

Το 1648, ο Τζον Ουίλκινς αναφέρει τον Οζιέ Γκιζελέν ντε Μπουσμπέκ, τον Αυστριακό πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο 1554–1562, ο οποίος φέρεται να κατέγραψε πως «ένας Τούρκος στην Κωνσταντινούπολη» επιχείρησε να πετάξει. Ωστόσο, εάν είναι ακριβής, η δήλωση αυτή αναφέρεται σε ένα συμβάν περίπου έναν αιώνα πριν από τα ανδραγαθήματα που αναφέρθηκαν από τον Εβλιγιά Τσελεμπή.
Η αναφορά των ανδραγαθημάτων του Χεζαρφέν Αχμέτ Τσελεμπή από τον Εβλιγιά Τσελεμπή είναι μόνον τρεις προτάσεις (σε ένα έργο δέκα τόμων), αλλά η ιστορία έχει μεγάλη απήχηση στην Τουρκία. Πέρα από την αναφορά του Εβλιγιά Τσελεμπή, δεν υπάρχουν άλλες σύγχρονες αναφορές στο γεγονός.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λάρισας 2007–08

Α1 Κατηγορία

Η Α1 διεξήχθη με τη συμμετοχή 28 ομάδων σε 2 ομίλους των 14. Από τον 1ο όμιλο Δωτιέας Αγιάς και Αετός Αμυγδαλέας πήραν τα 2 εισιτήρια για την Α κατηγορία , ενώ στο 2ο όμιλο Δόξα Αργυροπουλίου και Οικονόμος Τσαριτσάνης κατέκτησαν τις 2 προνομιούχες θέσεις. Οι ομάδες από την 8η θέση και κάτω υποβιβάστηκαν στη Β΄ Κατηγορία όπως και η 7η του 2ου ομίλου Πελασγιώτις Λάρισας λόγω του υποβιβασμού 2 ομάδων μελών της ΕΠΣΛ από τη Δ΄ Εθνική καθώς από την επόμενη περίοδο η Α1 κατηγορία θα διεξάγεται σε έναν όμιλο.

Β΄ Κατηγορία

Η κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 28 συλλόγων χωρισμένων σε 2 ομίλους. Την άνοδο στην Α1 πήραν οι πρωταθλήτριες των ομίλων τους ΑΕ Δήμητρας Αγιάς και Θύελλα Λάρισας και οι δευτεραθλήτριες Δόξα Υπέρειας απευθείας , Αναγέννηση Ευαγγελισμού μετά από αγώνα μπαράζ με τον 3ο Δευκαλίων Κρανιάς. Υποβιβάστηκαν στη Γ΄ οι ομάδες που τερμάτισαν από την 8η θέση και κάτω καθώς και η 7η του 1ου ομίλου Αστέρας Νέου Περιβολίου μετά από αγώνα κατάταξης με την 7η του 2ου ομίλου Αστραπή Νέας Πολιτείας.
Κωνσταντίνος Νταής-Τσάρας

Πολιτική σταδιοδρομία

Πολέμησε εναντίον των Βουλγάρων. Συγκρότησε σώμα ανταρτών στο Παγγαίο το 1907. Συνέχισε τη στρατιωτική του σταδιοδρομία και μετα την απελευθέρωση, φθάνοντας στο βαθμό του Στρατηγού.
Βουλευτής Καβάλας εξελέγη στις εκλογές του 1923 και στις εκλογές του 1932 με το Προοδευτικό Κόμμα του Καφαντάρη.
Κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Αγίου Αλεξάνδρου στο Παλαιό Φάληρο.
Mini-jet

Mini-jet αποκαλούν οι επιστήμονες της ερευνητικής αποστολής Κασσίνι-Χόιχενς μερικές μικρές μάζες σωματιδίων που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο, κοντά στον δακτύλιο F. Από το 2004 έως το 2011 φωτογραφήθηκαν πάνω από 500 τέτοια σώματα. Σε φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν στις 24 Απριλίου του 2012 στην επίσημη ιστοσελίδα του Κασσίνι-Χόιχενς, απεικονίζονται πολλά τέτοια αντικείμενα γύρω από τον δακτύλιο F. Η ομάδα εξηγεί πως αυτά τα σώματα διαμέτρου από ένα χιλιόμετρο έως 300 χιλιομέτρων είναι μικρές μάζες σωματιδίων που διατρυπούν τον δακτύλιο F του Κρόνου και ακολουθούνται από σωματίδια πάγου. Δημιουργούνται από τον δορυφόρο Προμηθέα, του οποίου η τροχιά βρίσκεται μέσα από τον δακτύλιο F. Έτσι, έλκει βαρυτικά υλικά από τον δακτύλιο αυτόν και προκαλούνται αυτές οι δομές. Πολλές από αυτές διαλύονται είτε με το πέρασμα του καιρού είτε επειδή συγκρούονται μεταξύ τους, ενώ άλλες καταφέρνουν να περιφέρονται γύρω από τον Κρόνο για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα, πριν διαλυθούν. Τέτοια αντικείμενα είχε φωτογραφήσει και το Βόγιατζερ 2 κατά το πέρασμά του από τον Κρόνο το 1980. Τέλος, οι επιστήμονες του Κασσίνι στην σχετική ανακοίνωση που εξέδωσαν είπαν πως αυτό το μυστήριο περί των αντικειμένων που βρίσκονται σ'αυτήν την περιοχή και πολλές φορές χαρακτηρίζονται και ως υποψήφιοι δορυφόροι του πλανήτη, έλαβε τέλος μετά από 22 χρόνια ερευνών.
Σοβιετική απογραφή του 1989

Η Σοβιετική απογραφή του 1989 (ρωσικά: Всесоюзная перепись населения 1989‎, μεταγράφεται Vsesoyuznaya perepis naselenya 1989 ή ακαδημαϊκά Vsesojuznaja perepis' naselenja 1989) η οποία διεξήχθη στις 12 με 19 Ιανουαρίου του ίδιου έτους, ήταν η τελευταία απογραφή που πήρε μέρος στην ΕΣΣΔ. Στην απογραφή, ο πληθυσμός της ΕΣΣΔ ανερχόταν στα 286,730,819 άτομα. Το 1989, η Σοβιετική Ένωση ήταν η τρίτη πιο πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου, πάνω από τις Ηνωμένες Πολιτείες (οι οποίες είχαν 248,709,873 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή της 1ης Απριλίου του 1990), και είχε χαμηλότερο πληθυσμό μόνο από την Κίνα και την Ινδία.

Στατιστικά

Το 1989, περίπου το ήμισυ του πληθυσμού της Σοβιετικής Ένωσης ζούσε στην Ρωσική ΣΟΣΔ, και περίπου το ένα έκτο (18%) στην Ουκρανία. Σχεδόν τα δύο τρίτα (περίπου το 65.7%) του πληθυσμού ζούσαν σε αστικές περιοχές, ενώ ο αγροτικός πληθυσμός είχε μειωθεί στο 34.3%. Με αυτό τον τρόπο, η σταδιακή αύξηση του αστικού πληθυσμού συνεχίστηκε. Στην απογραφή του 1959 ο αστικός πληθυσμός ανερχόταν στο 47.9%, ποσοστό το οποίο αυξήθηκε στο 56,3% στην απογραφή του 1970 και στο 62,3% στην απογραφή του 1979.
Στις δύο τελευταίες εθνικές απογραφές (που πραγματοποιήθηκαν το 1979 και 1989) έδειξαν ότι η χώρα είχε μια ετήσια αύξηση 2,5 εκατομμυρίων ανθρώπων, αν και υπήρχε μια μικρή μείωση από την περίοδο 1959-1970, όπου υπήρχε ετήσια αύξηση 3 εκατομμυρίων ανθρώπων. Αυτή η μεταπολεμική αύξηση συνεισέφερε στην μερική δημογραφική ανάκαμψη της ΕΣΣΔ, μετά από την σημαντική απώλεια πληθυσμού που δέχτηκε η ΕΣΣΔ κατά τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο (στο Ανατολικό Μέτωπο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου) και κατά τις Μεγάλες Εκκαθαρίσεις του Στάλιν από το 1936 έως το 1938. Στις προηγούμενες μεταπολεμικές απογραφές, υπήρχαν 208,826,650 κάτοικοι το 1959, 241,720,134 κάτοικοι το 1970 και 262,436,227 κάτοικοι το 1979.
Το 1990, η Σοβιετική Ένωση ήταν πιο πυκνοκατοικημένη από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά μαζί, έχοντας περίπου 40 εκατομμύρια περισσότερους κατοίκους από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης στα τέλη του 1991, ο συνολικός πληθυσμός των 15 πρώην Σοβιετικών δημοκρατιών παρέμεινε στάσιμος, περίπου στους 290 εκατομμύρια κατοίκους την περίοδο 1995-2000. 
Αυτή η σημαντική επιβράδυνση στην αύξηση του πληθυσμού μπορεί κατά ένα μέρος να οφείλεται στις αξιοσημείωτες κοινωνικο-οικονομικές αλλαγές που είχαν ως αποτέλεσμα τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Η διάλυση είχε ως αποτέλεσμα την περαιτέρω πτώση της ήδη φθίνουσας γεννητικότητας (η οποία ήδη έδειχνε κάποια σημάδια μείωσης από τη Σοβιετική εποχή, ιδίως μεταξύ των ανθρώπων που ζούσαν στην Ευρωπαϊκή περιοχή της Σοβιετικής Ένωσης). Η επόμενη απογραφή προβλεπόταν ενδεχομένως για το 1999.
Όσιος Αβέρκιος

Τοπικές Παραδόσεις

Στην Σαντορίνη θεωρείται προστάτης άγιος του κρασιού, προφανώς γιατί η εορτή του συμπίπτει χρονικά με το άνοιγμα των βαρελιών, και κάθε χρόνο, στις 22 Οκτωβρίου, οργανώνεται μεγάλο πανηγύρι στο χωριό Εμπορείο.
Πρόωση πλοίου

Γενικά ο όρος πρόωση πλοίου σημαίνει κίνηση του πλοίου. Επικράτησε όμως ν΄ αναφέρεται μόνο για τα μηχανοκίνητα πλοία, που είναι περισσότερη ελεγχόμενη, έναντι των αλλοτε ιστιοφόρων, ( με ιστιοπλοΐα), και κωπήλατων, (με κωπηλασία).
Η πρόωση των μηχανοκινήτων πλοίων ξεκίνησε αρχικά με τους πλευρικούς ή πρυμναίο τροχό που ονομάζονταν τροχήλατα. Με την επικράτηση όμως της έλικας πρόωση πλοίου ονομάζεται η κίνηση του πλοίου που επιτυγχάνεται με μία ή περισσότερες έλικες οι οποίες και φέρονται επί αξόνων. Οι άξονες περιστροφής των ελίκων συνδέονται με τις κύριες μηχανές που χρησιμοποιούν ατμό που παρέχεται από τους ατμολέβητες, οι οποίοι και λειτουργούν είτε με καύση, αρχικά, κάρβουνου και εξελικτικά με καύση πετρελαίου, στα λεγόμενα ατμόπλοια, είτε ακόμη και με πυρηνική ενέργεια, όπως στα σύγχρονα πυρηνοκίνητα.
Οι ναυτικοί ατμολέβητες που χρησιμοποιούνται για τη πρόωση των πλοίων διακρίνονται σε φλογαυλωτούς και σε υδραυλωτούς. Οι κύριες μηχανές πρόωσης των πλοίων διακρίνονται και αυτές σε παλιδρομικές (μονής, διπλής, τριπλής και τετραπλής εκτόνωσης), σε ατμοστροβίλους (κοινώς τουρμπίνες), σε ηλεκτροκινητήρες, σε μηχανές ντήζελ και σε αεροστροβίλους (αεροτουρμπίνες). Οι χώροι που βρίσκονται οι κύριες μηχανές και οι ατμολέβητες ονομάζονται μηχανοστάσια και λεβητοστάσια αντίστοιχα.
 
Η πρόωση μικρότερων μηχανοκινήτων σκαφών γίνεται με πετρελαιομηχανές ή βενζινομηχανές χαρακτηριζόμενες ανάλογα εκ της θέσης τους σε εσωλέμβιες, εσω-εξωλέμβιες και εξωλέμβιες μηχανές.
Κοινά μέσα πρόωσης των πάσης φύσεως μηχανοκινήτων πλοίων και σκαφών είναι η έλικα και το πηδάλιο, με κάποιες εξαιρέσεις όπως τα αερόστρωμνα, κοινώς "χόβερκραφτς".
Τζίγκα Βερτόφ

Βιογραφία

Ο Βερτόφ γεννήθηκε Νταβίντ Αμπέλεβιτς Κάουφμαν και ήταν γόνος εβραϊκής οικογένειας που ζούσε στο Μπιάλιστοκ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, σήμερα τμήμα της Πολωνίας. Ο πατέρας του ήταν βιβλιοθηκάριος. Παρακολούθησε μαθήματα στο τοπικό ωδείο ενώ έγραφε ποιήματα στο λύκειο. Η οικογένειά του κατέφυγε στη Μόσχα το 1915, λόγω της εισβολής των γερμανικών στρατευμάτων, και μετά στην Αγία Πετρούπολη. Το 1916-1917, ο Βερτόφ ήταν φοιτητής ιατρικής, ενώ πειραματιζόταν με τους ήχους σε ένα εργαστήριο ακουστικής, φτιάχνοντας συνθέσεις με διάφορους ήχους βιομηχανικής πόλης (μηχανές, ομιλίες) και είχε γοητευθεί από τον φουτουρισμό. Τελικά, άλλαξε το όνομά του σε Ντζίγκα Βερτόφ, από την ουκρανική λέξη ντζίγκα που σημαίνει αδράχτι και το ρωσικό ρήμα βερτέρ που σημαίνει περιστρέφομαι.
Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917, σε ηλικία 22 ετών, ο Βερτόφ ξεκίνησε να εργάζεται στα επίκαιρα με την Κίνο Νετνέλια (Εβδομάδα του Κινηματογράφου), από την οποία αποχώρησε το 1918. Εκεί γνώρισε την μετέπειτα σύζυγό του Ελιζαβέτα Σβίλοβα. Επίσης γύρισε μερικές ταινίες προπαγάνδας υπέρ της Επανάστασης κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου που ακολούθησε.
Το 1922, χρονιά κατά την οποία κυκλοφόρησε Ο Νάνουκ του Βορρά, ο Βερτόφ δημιουργεί το Κίνο Πράβδα (κινηματογράφος της αλήθειας ή πήρε το όνομά του από την εφημερίδα των Μπολσεβίκων Πράβδα, που σημαίνει αλήθεια στα ρωσικά), με σκοπό να παρουσιάσει την αντικειμενική πραγματικότητα, χωρίς κλασική αφήγηση και δραματικά στοιχεία. Κατέγραψε αυτές τις σκέψεις στο «μανιφέστο των Κίνοκ» (κινόκ σημαίνει μάτι-κάμερα). Προς στο τέλος της σειράς, ο Βέρτοφ προχωρά σε ελεύθερη χρήση διάφορων κινηματογραφικών τεχνικών όπως το στοπ-καρέ. Βασιζόμενος στο μανιφέστου του, γύρισε στο τέλος της δεκαετίας του 1920 την ταινία «Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή», η οποία θεωρείται το αριστούργημά του.
Το 1930 γυρίζει τον «Ενθουσιασμό», ένα μοντάζ με ήχους, γεγονός που το χαρακτηρίζει σαν ταινία με ήχο. Ασχολείται με τους Σοβιετικούς μεταλλωρύχους. Στη συνέχεια ξεκίνησε την ταινία «Τρία τραγούδια για τον Λένιν», αλλά αντιμετώπισε προβλήματα με τη γραφειοκρατία. Επίσης, η άνοδος του καλλιτεχνικού ρεύματος του σοσιαλιστικού ρεαλισμού ανάγκασε τον Βερτόφ να περιορίσει το προσωπικό καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, και τελικά έγινε συντάκτης σοβιετικών επικαίρων. Το 1937 γύρισε την ταινία «το Νανούρισμα», μια ωδή στον Στάλιν.
Πέθανε το 1954 από καρκίνο στη Μόσχα.