google/wiki40b huggingface dataset:
Πλάμεν Κονσταντίνοφ

Καριέρα

Ο Πλάμεν Κονσταντίνοφ ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης από τις ακαδημίες της Λέφσκι Σόφιας. Στη Λέφσκι παρέμεινε μέχρι το 1995. Το 1995 μεταπήδησε στη Σλάβια Σόφιας, στην οποία παρέμεινε για λίγους μήνες, καθώς στις αρχές του 1996 μετεγγράφη στην Ιταλική Γκόια Ντελ Κόλε. Την περίοδο 1996-97 αγωνίστηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας του 1997. Τη διετία 1997-99 αγωνίστηκε στην τουρκική Χάλκμπανκ Άνκαρα. Από το 1999 και μέχρι το 2004, ο Κονσταντινοφ αγωνίστηκε σε ελληνικούς συλλόγους και συγκεκριμένα στην Ορεστιάδα (1999-00), στον Π.Α.Ο.Κ. Θεσσαλονίκης (2000-01), στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης (2001-02), στον Ολυμπιακό Πειραιώς (2002-03) καθώς και στον Παναθηναικό (2003-04). Μάλιστα, κατάφερε να κατακτήσει τρία συνεχόμενα Πρωταθλήματα Ελλάδος, με τρεις διαφορετικές ομάδες και συγκεκριμένα με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκη, τον Ολυμπιακό Πειραιώς και τον Παναθηναικό. Το 2004 είχε ένα σύντομο πέρασμα από τη γαλλική Τουρ, ενώ το τέλος της σεζόν 2004-05 τον βρήκε να αγωνίζεται στην Ιταλική Μοντισιάρι. Τη σεζόν 2005-06 αγωνίστηκε στην πολωνική Γιαστρζέμπσκι Βέγκιλ, ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν αγωνίστηκε στη ρωσική Γκασπρόμ Σουργκούτ. Τελευταίος σταθμός στην  καριέρα του Πλάμεν Κονσταντίνοφ ήταν ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης, στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το 2009.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Πλάμεν Κονσταντίνοφ έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Βουλγαρίας. Μεταξύ άλλων, έχει κατακτήσει με την εθνική ομάδα της χώρας του το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης του 2006, το οποίο διεξήχθη στην Ιαπωνία.

Προπονητική καριέρα

Ο Πλαμεν Κονσταντίνοφ ανέλαβε το 2011 προπονητής της Γκασπρόμ Γιούργκα, ομάδα της Ρωσίας. Λίγα χρόνια αργότερα ανέλαβε προπονητής της επίσης ρωσικής Νίζνι Νόβγκοροντ Γκουμπέργια.
Πρώιμος Μεσαίωνας

372-410

Στις αρχές του δεύτερου αιώνα πολλοί δείκτες του Ρωμαϊκού πολιτισμού ξεκίνησαν να παρακμάζουν,συμπεριλαμβανομένου την αστικοποίησης,θαλάσσιο εμπόριο και τον πληθυσμό.Την περίοδο 150-400 ο πληθυσμός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας έπεσε από τα 65 στα 50 εκατομμύρια,μια κάθοδος περίπου 20%.Πολλοί ιστορικοί συνδέουν την πτώση του πληθυσμού λόγω μιας μεγάλης παγκόσμιας πτώσης θερμοκρασιών που εξασθένησε την αγροτική παραγωγή.
Στις αρχές του τρίτου αιώνα γερμανικοί πληθυσμοί μετακινήθηκαν νότια της Σκανδιναβίας και έφτασαν στην Μαύρη Θάλασσα ιδρύοντας συνομοσπονδίες που ανταγωνίστηκαν τους τοπικούς Σαρμάτες.Στην Ρουμανία και στις στέπες βόρεια της Μαύρης Θάλασσας,οι Γότθοι,ένας γερμανικός λαός δημιούργησαν δύο ισχυρά βασίλεια στην βόρεια Ευρώπη.
Η άφιξη των Ούννων το 372-375 οδήγησε στην πτώση αυτών των βασιλείων.Οι Ούννοι ήταν μια συνομοσπονδία κεντροασιατικών φυλών που ίδρυσαν μια αυτοκρατορία με τουρκο-ομιλούμενη αριστοκρατική αυλή.Οι Γότθοι αναζήτησαν καταφύγιο στα εδάφη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με την οποία σύναψαν συμφωνία μέσω της οποίας εγκαταστάθηκαν στα ρωμαϊκά εδάφη ως άοπλοι άποικοι.Ωστόσο πολλοί χρηματοδότησαν στρατιώτες στα σύνορα του Δούναβη οι οποίοι τους επέτρεψαν να πάρουν όπλα μαζί τους.
Η πειθαρχεία και η οργάνωση της ρωμαϊκής λεγεώνας οδήγησε στον σχηματισμό μιας ισχυρής στρατιωτικής μονάδας.Οι Ρωμαίοι προτιμούσαν το πεζικό από το ιππικό καθώς το πεζικό σε αντίθεση με το ιππικό μπορούσε να διατηρήσει τον σχηματισμό του στο πεδίο της μάχης.Ενώ οι στρατοί βαρβάρων ενθαρρύνονταν από την ιδέα της λεηλασίας και του πλιάτσικου οι Ρωμαίοι στρατιώτες χρηματίζονταν από το κράτος,τους παρέχονταν φαγητό και στέγη και συνεπώς συγκροτούσαν ένα επαγγελματικό στρατιωτικό σώμα.Η παρακμή της γεωργίας και της οικονομικής δραστηριότητας στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία οδήγησε στην ελαττωμένη συγκέντρωση φόρων και συνεπώς στην αδυναμία του κράτους να συνεχίσει τον ισχυρό χρηματισμό των στρατιωτικών σωμάτων.
Έτσι ξέσπασε ο λεγόμενος Γοτθικός Πόλεμος όπου οι Γότθοι ξεσηκώθηκαν και αντιμετώπισαν τον Ρωμαϊκό στρατό στην Μάχη της Αδριανούπολης.Εκείνη την περίοδο το ρωμαϊκό στρατιωτικό σώμα αποτελούνταν κυρίως από βάρβαρους στρατιώτες.Η έλλειψη χρήματος οδήγησε στην χρήση μικρότερων ασπίδων και ελαφρότερης ενδυμασίας.Θέλοντας να εξασφαλίσει όλη την δόξα ο αυτοκράτορας Ουάλης  της Ανατολής διέταξε επίθεση στο πεζικό των Γότθων χωρίς να περιμένει την στρατιωτική υποστήριξη των δυτικών.Η μάχη έληξε με την ολοκληρωτική ήττα των Ρωμαίων οι οποίοι έχασαν το ένα τρίτο του στρατιωτικού σώματος τους.Ο Ουάλης σκοτώθηκε,ο στρατός διαλύθηκε και οι Γότθοι εξαπλώθηκαν στα Βαλκάνια και τον Δούναβη.
Η αυτοκρατορία ωστόσο λόγω της έλλειψης αγαθών αδυνατούσε να επανορθώσει την επαγγελματική στρατιωτική δύναμη που κάποτε είχε και έτσι βασίστηκε στους στρατούς των βαρβάρων που είχαν συγκροτηθεί για την αυτοκρατορία.
Σάββας Τσιτουρίδης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1954 στο Κιλκίς. Φοίτησε Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. 
Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή με άριστα και συνέχισε με διακρίσεις μεταπτυχιακές σπουδές στις Διεθνείς Σχέσεις στη Γαλλία και στη Διεθνή Οικονομία στην Αγγλία.
Στο διάστημα 1979 - 1981 εργάστηκε ως Επιστημονικός Συνεργάτης στο Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Οικονομικού Δικαίου στη Θεσσαλονίκη. Απο το 1981 έως τον Μάιο του 1990 εργάστηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες. Το 1990, με ειδική άδεια απο τον Διεθνή Οργανισμό, ανέλαβε Περιφερειάρχης Θεσσαλίας.  Το 1991 διορίστηκε Γενικός Γραμματέας ΕΟΚ και Διεθνών Σχέσεων στο Υπουργείο Γεωργίας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1993. Στο διάστημα 1995-1996 εργάστηκε και πάλι για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Εξελέγη Βουλευτής Κιλκίς με τη Νέα Δημοκρατία το 1996 και επανεξελέγη το 2000, 2004,και 2007. Από το 1994 είναι μέλος της πολιτικής επιτροπής της ΝΔ.Αναπληρωτής Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και υπεύθυνος των τομέων Γεωργίας και Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων της Αξιοματικής Αντιπολίτευσης κατα την περίοδο 1997 έως το 2004. Διετέλεσε Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων το 2004, και Υπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας στο διάστημα 2006-2007.
Από τον Νοέμβριο του 2012 εργάζεται και πάλι στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες.
Είναι παντρεμένος με την Μαρία Παπαδημητροπούλου και μαζί της απέκτησε 3 παιδιά:
Τον Κυριάκο-Φίλιππο (1984), την Βιργινία-Πάολα (1988) και την Κατερίνα-Λάουρα (1990).

Κριτική

Το 2004 παραιτήθηκε για λόγους ευθιξίας από Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων λόγω της δημοσιότητας που έλαβε η μετεγγραφή του γιου του από το Πανεπιστήμιο Κρήτης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Το 2007 παραιτήθηκε από Υπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας με αφορμή εισαγγελική έρευνα για χρηματιστηριακές πράξεις του στενού του συνεργάτη Ευγένιου Παπαδόπουλου στο διάστημα 1999-2000. Η έρευνα αυτή όμως κατέληξε στο αρχείο, αφού δεν προέκυψε καμία εμπλοκή του εν λόγου συνεργάτη του.

Σκάνδαλο Ομολόγων

Σύμφωνα με το πόρισμα της εξεταστικής επιστροπής για το σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων, προέκυψαν ευθύνες για τον πρώην υπουργό. Το ζήτημα όμως έκλεισε οριστικά στις 11/09/2018, καθότι το πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών έβγαλε τελεσίδικη αθώωση.
Αριστείδης Μπασιάκος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Θήβα. Σπούδασε νομικά και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση, το 1933.Στις εκλογές του 1935 και του 1936 εξελέγη βουλευτής Αττικής και Βοιωτίας με το Λαϊκό Κόμμα.
Επανεξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας το 1946 και με την ΕΡΕ το 1961.
Διετέλεσε υπουργός Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος στην κυβέρνηση Σοφούλη από τις 19 Σεπτεμβρίου 1947 ως τις 7 Μαΐου 1948.
Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Μπασιάκου, η οποία απεβίωσε τον Οκτώβριο του 2013.
Ο ανιψιός του, Ευάγγελος Μπασιάκος, έγινε αργότερα βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Υπήρξε Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στην Κυβέρνηση Καραμανλή από το 2004 ως το 2007.
Πέθανε στις 29 Ιουνίου 1981 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου Θηβών.
Σελίνι της Σομαλιλάνδης

Κέρματα

Κατ' όνομα 1 σελλίνι της Σομαλιλάνδης υποδιαιρείται σε 100 σεντς (cents), όμως κέρματα που είναι σε αξία των cents ποτέ δεν έχουν κυκλοφορήσει, λόγω της χαμηλής αξίας που έχει το 1 σελλίνι. Το κέρμα με τη χαμηλότερη αξία είναι αυτό του 1 σελλινιού, του 1994 που κόπηκε σε αγγλικό νομισματοκοπείο. Το 2002 κυκλοφόρησαν κέρματα των 2 και 5 σελλινιών, που έφεραν απεικονίσεις του Ρίτσαρντ Φράνσις Μπάρτον και ενός πετεινού, αντίστοιχα. Κάποια άλλα κέρματα που κυκλοφόρησαν στη Σομαλιλάνδη είναι το κέρμα των 10 σελλινιών, που απεικονίζει έναν πίθηκο, αυτό των 20 σελινιών με έναν σκύλο και αυτό των 1.000 σελλινιών με τον Μπάρτον. Η πίσω όψη του κέρματος των 1.000 σελλινιών έχει το εξής λάθος: αντί να απεικονίζει το εθνόσημο της Σομαλιλάνδης, έχει επάνω το εθνόσημο της Σομαλίας.

Τραπεζογραμμάτια

Τυπώθηκαν χαρτονομίσματα σε αξίες των 5, 10, 20, 50, 100 και 500 σελλινιών. Η πιο πρόσφατη ονομαστική αξία που τυπώθηκε είναι τα 500 σελλίνια το 2005 . Άλλες ημερομηνίες της σειράς είναι και τα έτη 1994, 1996, 1999 και 2002.

Συνάλλαγμα

Με βάση τα στοιχεία του Νοεμβρίου του 2000 η ισοτιμία του σελλινιού έναντι του αμερικανικού  δολαρίου είναι 4.550 σελλίνια προς 1 Δολάριο των ΗΠΑ.  Η ανεπίσημη ισοτιμία της περιόδου εκείνης κυμαινόταν από 4.000 ως 5.000 σελλίνια ανά 1 δολάριο.
Η επίσημη ισοτιμία της Κεντρικής Τράπεζας της Σομαλιλάνδης είναι τα 6.000 σελλίνια προς 1 αμερικανικό δολάριο.
Ζοσλέν Α΄ της Έδεσσας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ζοσλέν Α΄ κυρίου του Κουρτεναί και της Ισαβέλλας/Ελισάβετ, κόρης του Γκυ Α΄ κυρίου του Μονλερύ.
Έφθασε στην Παλαιστίνη κατά τη Σταυροφορία του 1101, μετά την Α΄ Σταυροφορία και εισήλθε πρώτα στην υπηρεσία του εξαδέλφου του Βαλδουίνου Β΄ κόμη του Ρετέλ, στο στρατό του Γοδεφρείδου κυρίου του Μπουιγιόν, που του παραχώρησε την κυριότητα του Τυρμπεσέλ και μετά στον στρατό του Στεφάνου κόμη του Μπλουά. Το 1104 αιχμαλωτίστηκε στη μάχη του Χαρράν. Το 1113 είχε δημιουργήσει ένα ημι-αυτόνομο κρατίδιο γύρω από το Τυρμπεσέλ στα δυτικά του Ευφράτη, όπου η γη ήταν εύφορη. Ο Βαλδουίνος Β΄ ήλεγχε τη γη ανατολικά του Ευφράτη, γύρω από την Έδεσσα, που ήταν έρημη από κατοίκους και την παρενοχλούσαν οι Τούρκοι. Το έτος αυτό ο Βαλδουίνος Β΄ του αποστέρησε την ιδιοκτησία και ο Ζοσλέν Α΄ ταξίδευσε στην Ιερουσαλήμ, όπου του δόθηκε ο τίτλος του πρίγκιπα της Γαλιλαίας.
Το 1118 ο Βαλδουίνος Β΄ διαδέχθηκε τον Βαλδουίνο Α΄ της Ιερουσαλήμ· παρά την εχθρότητά τους, ο Ζοσλέν Α΄ είχε υποστηρίξει την υποψηφιότητα εκείνου έναντι του Ευσταθίου Γ΄ κόμη της Βουλώνης (αδελφού του Βαλδουίνου Α΄) και ο Βαλδουίνος Β΄, όταν εξελέγη τον αντάμειψε με την κομητεία της Έδεσσας.
Ως κόμης φυλακίστηκε με τον Γκαλεράν κύριο της Μπίρα το 1122 κοντά στο Σαρούζ από τον Μπελέκ Γκαζί μπέη των Τούρκων. Αργότερα στο Καρπούτ προστέθηκε στους εγκάθειρκτους και ο Βαλδουίνος Β΄, όταν πιάστηκε το 1123. Σώθηκαν από 50 Αρμένιους στρατιώτες, που μεταμφιεσμένοι ως έμποροι, εισέδυσαν στο οχυρό όπου εκρατούντο· αφού σκότωσαν τους φρουρούς, ελευθέρωσαν τους αιχμαλώτους. Αλλά το οχυρό σύντομα πολιορκήθηκε από μεγάλη δύναμη Τούρκων και αποφασίστηκε ότι ο Ζοσλέν Α΄ έπρεπε να ζητήσει ενισχύσεις. Ο Βαλδουίνος Β΄ έμεινε και το φρούριο, έπειτα από λίγο, ανακτήθηκε από τους Τούρκους.
Όταν ο Ζοσλέν Α΄ επέστρεψε στην Έδεσσα μπόρεσε να μεγαλώσει το έδαφος της κομητείας του και το 1125 συμμετείχε στη μάχη του Αζάζ, όπου οι σταυροφόροι νίκησαν τον ιλ-Μπουρζουκί άταμπεγκ της Μοσούλης .
Το 1131, κατά την πολιορκία ενός μικρού κάστρου βορειο-ανατολικά του Χαλεπίου, μία στοά σκαπανεών κατακρημνίστηκε και ο Ζοσλέν Α΄ τραυματίστηκε σοβαρά. Σύντομα μετά έλαβε μήνυμα ότι ο Γκαζί Β΄ εμίρης των Δανισμενιδών βάδιζε ενάντια της πόλης Καϋσύν. Όταν ο γιος του Ζοσλέν Β΄ αρνήθηκε να βοηθήσει την πόλη, ο ίδιος ο Ζοσλέν Α΄ επάνω σε μία κλίνη οδήγησε τον στρατό του. Μόλις ο Γκαζί Β΄ πληροφορήθηκε ότι καταφθάνει και επειδή μάλλον τον πίστευε παθαμένο, έλυσε την πολιορκία και αποσύρθηκε. Έτσι ο πολεμιστής πρίγκιπας κέρδισε ακόμη μία μάχη, λίγο πριν αποβιώσει στον δρόμο της επιστροφής.
1434 Μαργκό

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μαργκό εκτιμάται σε 29,65 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,1353. Η Μαργκό περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 10 λεπτά.
Αλεξάνδρειο Μέλαθρο

Τοποθεσία

Το Αλεξάνδρειο Μέλαθρο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης της Θεσσαλονίκης, εντός των εγκαταστάσεων της Διεθνούς Έκθεσης και απέναντι από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

Ονομασία

Αρχικά είχε το όνομα «Εθνικόν Κλειστόν Γυμναστήριον Θεσσαλονίκης» αλλά τον Ιούνιο του 1966 πήρε την ονομασία «Αλεξάνδρειον Αθλητικόν Μέλαθρον Θεσσαλονίκης» από τον Μέγα Αλέξανδρο. Οι Γάλλοι κατασκευαστές είχαν συμμετοχή και στην κατασκευή του "Palais des Sports de Gerland" της Λυών της Γαλλίας το 1962, ενώ τα δύο αυτά γήπεδα μοιάζουν εμφανισιακά (ίδια οροφή) και ποσοτικά (και τα δύο έχουν χωρητικότητα περίπου στις 5.200 θέσεις), έτσι το γήπεδο απέκτησε το ψευδώνυμο Παλαί ντε Σπορ. Στις 7 Μαΐου του 2013, ύστερα από απόφαση της πολιτείας, η κεντρική σάλα του Αλεξανδρείου (ο αγωνιστικός χώρος) μετονομάστηκε σε Σάλα Νίκος Γκάλης (Nick Galis Hall), προς τιμήν του Νίκου Γκάλη.

Ιστορία

Στις 26 Αυγούστου 1959 το κράτος αποφάσισε την κατασκευή κλειστού γυμναστηρίου. Η κατασκευή του γηπέδου ξεκίνησε ένα χρόνο αργότερα, με κύριο χρηματοδότη την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Οι εργασίες έγιναν από ελληνικές εταιρίες αλλά η πολύ δύσκολη κατασκευή της οροφής ανάγκασε τους κατασκευαστές να απευθυνθούν σε γαλλικές εταιρίες. Τα εγκαίνιά του έγιναν στις 29 Ιουνίου 1966 από τον Βασιλιά Κωνσταντίνο. Αρχικά το γήπεδο φιλοξενούσε όλες τις ομάδες καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης της Θεσσαλονίκης, σταδιακά όμως όλες αποχώρησαν έχοντας αποκτήσει τις δικές τους έδρες. Μέχρι το 1985 ήταν το μεγαλύτερο κλειστό γήπεδο της Ελλάδας, οπότε και χτίστηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Το 2004 έγινε μία σημαντική ανακαίνιση του γηπέδου, με αφορμή την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα. Σήμερα χρησιμοποιείται αποκλειστικά από την ομάδα του Άρη. Επίσης το γήπεδο φιλοξενεί και άλλες αθλητικές όπως και καλλιτεχνικές δραστηριότητες πέρα από το μπάσκετ.
Στυλιανός Ρίκης

Ο Στυλιανός Ρίκης ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Σπούδασε στην Ιταλία και εκεί διέτριβε ζώντας από την αντιγραφ’η Ελληνικών κωδίκων.
Αδελφοί Πουρναραίοι

Οι αδελφοί Πουρναραίοι ήταν αγωνιστές του αγώνα του 1821.
Δήμος Ρεθύμνης

Ατζέντα Πολιτιστικών Εκδηλώσεων στο Δήμο

Φεβρουάριος:
Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι (Ρέθυμνο), 
Μουτζουρώματα (Αρμένοι), 
Πανηγύρι της Υπαπαντής (Μαριού)
Ιούνιος:
Αναγεννησιακό Φεστιβάλ (Ρέθυμνο)
Ιούλιος:
Αναγεννησιακό Φεστιβάλ (Ρέθυμνο), 
Πανηγύρι της Αγίας Άννας (Χάρκια), 
Πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονα (Άδελε, Χρωμοναστήρι),
Πανηγύρι του Προφήτη Ηλία (Αρχαία Ελεύθερνα, Ρούστικα)
Αύγουστος:
Πολιτιστικές εκδηλώσεις (Ρέθυμνο), 
Ναυτική Εβδομάδα (Ρέθυμνο)
Σεπτέμβριος
Πανηγύρι της Παναγίας (Μυριοκέφαλα Ρεθύμνου, Καλονύκτης Ρεθύμνου)

Διάφορες πληροφορίες

Αρκετές περιοχές του Δήμου αυτού έχουν ενταχθεί στο Κτηματολόγιο και υπάγονται στο Κτηματολογικό Γραφείο Ρεθύμνου (Διεύθυνση: Χορτάτζη 20, ΤΚ: 74100, Ρέθυμνο.Τηλέφωνο: 28310-22403)  και συγκεκριμένα οι εξής: η περιοχή και τα προάστια της πόλης του Ρεθύμνου από 12-3-2008, το ΄Αδελε από 18-5-2006, η Αργυρούπολη από 28-3-2005, οι Αρμένοι και ο Σωματάς από 15-9-2005, το Ατσιπόπουλο από 3-1-2006, το Γεράνι από 28-3-2005, η Επισκοπή και η Αρχοντική, η Κούφη και η Καρωτή από 21-7-2005, ο Μαρουλάς από 21-7-2005, οι Πρασιές ή Πρασσές από 7-7-2005, ο Πρινές από 6-10-2005, το Ρουσσοσπίτι από 21-7-2005 και το Χρωμοναστήρι, οι Μύλοι και τα Καπεδιανά από 7-7-2005
788 Χοχενστάινα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Χοχενστάινα εκτιμάται σε 103,7 ± 3,4 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0787 ± 0,005. Η Χοχενστάινα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 37 ώρες και 11 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Φέλιξ Τσισεκέντι

Πρώτα χρόνια

Ο Τσιζεκέντι γεννήθηκε στο Λεοπολντβίλ στις 13 Ιουνίου 1963 από τη μητέρα του Μαρτέ και στον πατέρα του Ετιέν Τσιζεκέντι, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός του Ζαΐρ στη δεκαετία του 1990.  Ο πατέρας του είναι εθνότητας Λούμπα. Ο Φέλιξ είχε μια άνετη ζωή ως νεαρός στην πρωτεύουσα.  Όταν ο πατέρας του δημιούργησε το UDPS στις αρχές της δεκαετίας του 1980, αντιτιθέμενος δημόσια στον Μομπούτου , ο Φέλιξ αναγκάστηκε να συνοδεύσει τον αντιφρονούντα πατέρα του σε κατ' οίκον περιορισμό στο χωριό καταγωγής του, στο κεντρικό Κασάι. Αυτό οδήγησε στον τερματισμό των σπουδών του.  Το 1985 ο Μομπούτου επέτρεψε σε αυτόν, τη μητέρα του και τους αδελφούς του να εγκαταλείψουν το Κασάι.  Πήγε να ζήσει στις Βρυξέλλες στο Βέλγιο, όπου εργάστηκε σε ασυνήθιστες δουλειές, απολάμβανε τη νυχτερινή ζωή και έγινε ενεργός μαχητής του UDPS.

Πολιτική σταδιοδρομία

Στα τέλη του 2008, ο Τσισεκέντι διορίστηκε γραμματέας Εξωτερικών του UDPS.   Τον Νοέμβριο του 2011, έλαβε έδρα στην Εθνοσυνέλευση, εκπροσωπώντας την πόλη Εμπούτζι Μάγι (Mbuji Mayi) στην επαρχία Ανατολικό Κασάι.  Δεν πήρε την έδρα του επικαλούμενος ψευδείς εκλογές και η εντολή του ακυρώθηκε για "απουσία".  
Τον Μάιο του 2013, αρνήθηκε τη θέση εισηγητή στην Ανεξάρτητη Εθνική Εκλογική Επιτροπή (CENI), λέγοντας ότι δεν θέλει να θέσει σε αναμονή την πολιτική του σταδιοδρομία  καθώς το άρθρο 17 της CENI αποκλείει την ιδιότητα μέλους για όσους είναι μέλη πολιτικού σχηματισμού.  
Τον Οκτώβριο του 2016, ο Τσιζεκέντι έγινε γενικός γραμματέας του UDPS.   Στις 31 Μαρτίου 2018 εξελέγη αρχηγός του UDPS μετά τον θάνατο του πατέρα του την 1η Φεβρουαρίου 2017.   Την ίδια μέρα επιλέχθηκε από το κόμμα του να είναι ο προεδρικός υποψήφιος του UDPS στις γενικές εκλογές που έλαβαν χώρα στις 30 Δεκεμβρίου 2018.  
Στις 10 Ιανουαρίου 2019 ανακοινώθηκε ότι ο Τσιζεκέντι εξελέγη πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 30 Δεκεμβρίου 2018.   Νίκησε ένα άλλο ηγέτη της αντιπολίτευσης, τον Μαρτέν Φαγιολού, και τον Εμανυέλ Ραμαζανί Σανταρί, ο οποίος υποστηρίχθηκε από τον απερχόμενο λόγω ορίων θητείας πρόεδρο Ζοζέφ Καμπιλά,ο οποίος ήταν πρόεδρος για δεκαοκτώ χρόνια.  Ο Φαγιολού, ο επιλαχών, ισχυρίστηκε νοθεία  και αμφισβήτησε τα αποτελέσματα των εκλογών.
11η Μεραρχία Πεζικού (Ελλάδα)

Ιστορία

Ήταν η πρώτη μεραρχία που ιδρύθηκε μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, όταν ο στρατός ειρήνης επεκτάθηκε σε μεγάλο βαθμό. Αρχικά σχηματίστηκε στην Κοζάνη, ενώ το Δεκέμβριο του 1913 διατάχθηκε να μεταφερθεί στη Θεσσαλονίκη υπό τη διοίκηση του Γ΄ Σώματος Στρατού. Την εποχή εκείνη περιλάμβανε το 13ο, 27ο και 28ο Σύνταγμα Πεζικού.
Τον Αύγουστο του 1916, η μεραρχία του Νικόλαου Τρικούπη παρέμεινε πιστή στη βασιλική κυβέρνηση και προσπάθησε να αντιταχθεί στην βενεζελική εξέγερση που οδήγησε στη δημιουργία της Κυβέρνησης Εθνικής Αμύνης, αλλά παρεμποδίστηκε από την παρέμβαση του γαλλικού στρατού.
Μετά την ελληνική απόβαση στη Σμύρνη και τη δημιουργία της Ζώνης Σμύρνης το 1920, δημιουργήθηκε η Μεραρχία Μαγνησίας από τους Έλληνες της Μικράς Ασίας παίρνοντας την ονομασία της από τη Μαγνησία. Μετά την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920, η νέα φιλοβασιλική κυβέρνηση τη μετονόμασε σε 11η Μεραρχία Πεζικού. Η μεραρχία συμμετείχε στη μικρασιατική εκστρατεία, όπου περικυκλώθηκε και αιχμαλωτίστηκε στα Μουδάνια μετά την τουρκική διάσπαση του ελληνικού μετώπου τον Αύγουστο του 1922. μετασχηματίσηκε μετά το τέλος του πολέμου, με έδρα και πάλι τη Θεσσαλονίκη υπό το Γ΄ Σώμα. Το 1940–41 η μεραρχία συμμετείχε στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο μέχρι τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941.
Μετασχηματίσηκε εκ νέου το 1945, μετά την Απελευθέρωση, περιλαμβάνωντας την 31η, 32η και 33η Ταξιαρχία στη Θεσσαλονίκη. Η μεραρχία συμμετείχε στον εμφύλιο πόλεμο και παρέμεινε ενεργή μετά το τέλος του πολέμου ως δευτερεύων σχηματισμός με μειωμένη σύνθεση. Από το 1951, έδρευε στην Καβάλα, όπου παρέμεινε μέχρι τη διάλυση της το 2004.

Έμβλημα

Το έμβλημα της 11ης Μεραρχίας Πεζικού είναι ένα λιοντάρι, που συμβολίζει τον δυναμισμό, τη δύναμη και το δέος. Στην κορυφή του θυρεού υπάρχει το ρητό ΜΟΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΩΝ. Η φράση είναι ένα απόσπασμα από τον Εφηβικό όρκο της Κλασικής Αθήνας κατά την κατάταξη του στο στρατό.
Λοράν Καντέ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου του 1961 στη Μελ (Melle) του Ντε Σεβρ. Οι γονείς του ήταν δάσκαλοι σε σχολείο στην Αρντιγιέ.
Στις 25 Μαΐου του 2008 βραβεύτηκε με το Χρυσό Φοίνικα για την ταινία Entre les murs (Ανάμεσα στους τοίχους), στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Καννών.
Αντώνιος Μαγκάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Νάξο το 1890. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε τη δικηγορία. Επίσης, ίδρυσε νομικό φροντιστήριο στην Αθήνα και ασχολήθηκε με τη συγγραφή νομικών εγχειριδίων, από τα οποία δημοφιλέστερο ήταν το «Ενοχικόν Δίκαιον».
Διετέλεσε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του φίλου και συντοπίτη του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, εξέχοντος αντιβενιζελικού πολιτικού που το 1922 τουφεκίστηκε στη Δίκη των έξι.
Από την ίδρυση του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ) κατέλαβε σ΄ αυτό την θέση του νομικού συμβούλου, που διατήρησε μέχρι τον θάνατό του. Το 1936 εκλέχθηκε βουλευτής Κυκλάδων με την δεξιά Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν επί σειρά ετών πρόεδρος και γενικός διευθυντής του Οργανισμού Διαχειρίσεως Εφοδίων Εξωτερικού (ΕΦΕΞ).
Ο Αντώνιος Μαγκάκης πέθανε τον Απρίλιο του 1952 από καρδιακή προσβολή. Η κηδεία του έγινε με δαπάνη του ΙΚΑ.
Γιος του ήταν ο διαπρεπής κεντροαριστερός νομικός, πολιτικός και υπουργός Γεώργιος - Αλέξανδρος Μαγκάκης.
Λουδοβίκος Β΄ δούκας της Βαυαρίας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Όθωνα Β΄ παλατινού κόμη του Ρήνου και δούκα της Βαυαρίας και της Αγνής των Γουέλφων, κόρης του Ερρίκου Ε΄ παλατινού κόμη του Ρήνου. Νέος υποστήριξε τον Κορράδο Δ΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας, σύζυγο της αδελφής του Ελισάβετ. Το 1253 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε στα δύο δουκάτα. Το 1255 μοίρασε τη Βαυαρία με τον αδελφό του: ο ίδιος κράτησε την Άνω Βαυαρία και ο Ερρίκος ΙΓ΄ την Κάτω Βαυαρία. Αυτό δεν ήταν νόμιμο και οι δυσαρεστημένοι επίσκοποι συμμάχησαν με τον Ότακαρ Β΄ της Βοημίας. Το 1257 ο Ότακαρ Β΄ εισέβαλλε στη Βαυαρία, αλλά οι δύο αδελφοί, που συνήθως διχογνωμούσαν, συμφώνησαν και τον απέκρουσαν. 
Διέμενε στο Μόναχο και στο κάστρο της Χαϊδελβέργης. Ως πρίγκιπας-εκλέκτορας ενεπλάκη στην εκλογή του βασιλιά της Γερμανίας για 40 έτη: το 1256 απεβίωσε ο διεκδικητής Γουλιέλμος Β΄ κόμης της Ολλανδίας και ο Λουδοβίκος Β΄ υποστήριξε τον Ριχάρδο Ανζού κόμη της Κορνουάλης. Μαζί με τον αδελφό του Ερρίκο ΙΓ΄ βοήθησαν τον ανιψιό τους Κορραδίνο, γιο του Κορράδου Δ΄, στο δουκάτο του της Σουηβίας, αλλά δεν έγινε δυνατή η εκλογή του Κορραδίνου ως βασιλιά της Γερμανίας. Για την υποστήριξή του αυτή στους Χοενστάουφεν, ο πάπας τον έθεσε υπό απαγόρευση το 1266. Το επόμενο έτος ακολούθησε τον στρατό του Κορραδίνου που διέβη τις Άλπεις, αλλά στη Βερόνα ο Λουδοβίκος Β΄ επέστρεψε. Ο Κορραδίνος προχώρησε και σκοτώθηκε στη Νάπολη το 1268· ο Λουδοβίκος Β΄ κληρονόμησε μερικές περιοχές στη Σουηβία. 
Το 1273 υποστήριξε την εκλογή του Ροδόλφου Α΄ των Αψβούργων έναντι του Ότακαρ Β΄. Το 1275 ο στρατός τους συνάντησε το στρατό του βασιλιά της Βοημίας στον ποταμό Μοράβα και τον νίκησαν· ο Ότακαρ Β΄ σκοτώθηκε. Το 1289 το δικαίωμα του εκλέκτορα αφαιρέθηκε από τον δούκα της Βαυαρίας και δόθηκε σε αυτόν της Βοημίας. Του έμεινε το δικαίωμα ως παλατινός κόμης του Ρήνου. Όταν το 1291, απεβίωσε ο Ροδόλφος Α΄, ο Λουδοβίκος Β΄ δεν είχε τη δύναμη να υποστηρίξει τον Αλβέρτο Α΄ των Αψβούργων, αδελφό της συζύγου του Ματθίλδης, έναντι του Αδόλφου του Νασσάου.
Απεβίωσε στη Χαϊδελβέργη και ετάφη στην κρύπτη του αββαείου Φύρστενφελντ. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ροδόλφος Α΄, ο οποίος νυμφεύτηκε τη Ματίλντα, κόρη του Αδόλφου του Νασσάου.
Ιοβίνος (στρατηγός)

Ο Ιοβίνος ήταν στρατηγός του Βυζαντίου που καταγόταν από την Γαλατία. Ο Αυτοκράτορας Ιουλιανός όταν ξεκίνησε τον αγώνα κατά του θείου του Κωνστάντιου διόρισε τον Ιοβίνο αρχηγό του ιππικού στον πόλεμο που διεξήγαγε στην Παννονία. Μετά τον θάνατο του Ιουλιανού ο Ιοβίνος εισέβαλε στη Γαλατία που είχαν προηγουμένως εισβάλει οι Γερμανοί τους οποίους και εξεδίωξε πέραν του Ρήνου, όπου και στη συνέχεια αναγορεύτηκε ύπατος.

Ο Ιοβίνος φέρεται να πέθανε το 370.