ΦιτζΡόι Σόμερσετ, 1ος βαρόνος του Ράγκλαν

Μάχες στο πλευρό του Ουέλινγκτον

Μετά την προαγωγή του σε Υπολοχαγό (1 Ιουνίου 1805) ο Σόμερσετ συνόδευσε τον Σερ Άρθουρ Πέτζετ στην αυλή του Οθωμανού σουλτάνου Σελίμ Γ΄ που συμμάχησε με τους Γάλλους (1807). Έγινε αρχηγός του 43ου Συντάγματος Πεζικού (5 Μαΐου 1808) λίγο πριν τον διορισμό του στην θέση του βοηθού του Σερ Άρθουρ Γουέλσλι τον Ιούλιο του 1808. Ο Σόμερσετ συνόδευσε τον ίδιο μήνα στην Πορτογαλία τον στρατό του Γουέλσλι. Ο ΦιτζΡόι Σόμερσετ πολέμησε στην 2η μάχη του Πόρτο τον Μάιο του 1809, στην μάχη του Ταλαβέρα τον Ιούλιο του 1809 και στην μάχη του Μποσσάκο τον Σεπτέμβριο του 1810 στην οποία τραυματίστηκε. Διορίστηκε στρατιωτικός γραμματέας του Ουέλινγκτον τον Νοέμβριο του 1810 και πολέμησε μαζί του στην μάχη του Πομπάλ τον Μάρτιο του 1811, στην μάχη του Σάμπουγκαλ τον Απρίλιο του 1811 και στην μάχη του Φουέντες ντε Ονόρο τον Μάιο του 1811. Διορίστηκε επίσημα αξιωματικός (9 Ιουνίου 1811) και πήρε μέρος στην μάχη του Έλ Μποντόν τον Σεπτέμβριο του 1811. Διακρίθηκε στην άλωση της Μπαδαχόθ με έφοδο τον Μάρτιο του 1812 και συνέβαλε σημαντικά στην παράδοση του Γάλλου κυβερνήτη, για το κατόρθωμα προήχθη σε Συνταγματάρχη (27 Απριλίου 1812).
Ο ΦιτζΡόι Σόμερσετ πολέμησε στο πλευρό του Ουέλινγκτον στην μάχη της Σαλαμάνκα τον Ιούλιο του 1812, στην πολιορκία του Μπούργος τον Σεπτέμβριο του 1812, στην μάχη της Βιτόρια τον Ιούνιο του 1813, στην πολιορκία της Σαν Σεμπαστιάν τον Ιούλιο του 1813, στην μάχη των Πυρηναίων τον Ιούλιο του 1813 και στην μάχη του Νιβέλ τον Νοέμβριο του 1813. Πολέμησαν επίσης μαζί στην μάχη του Νάιβ τον Δεκέμβριο του 1813, στην μάχη της Ορτέζ τον Φεβρουάριο του 1814 και στην μάχη της Τουλούζης τον Απρίλιο του 1814. Μετά τον διορισμό του Ουέλινγκτον στην θέση του Βρετανού απεσταλμένου την σύντομη περίοδο που επανήλθαν οι Βουρβόνοι ο Σόμερσετ διορίστηκε στις 5 Ιουλίου 1814 γραμματέας της Πρεσβείας. Ο Σόμερσετ μετακινήθηκε στο 1ο Σώμα Φρουρών (25 Ιουλίου 1814) και διορίστηκε στις 2 Ιανουαρίου 1815 διοικητής του Τάγματος του Μπαθ.

Στρατάρχης του πυροβολικού

Ο Σόμερσετ ανέλαβε επιπλέον δράση στην διάρκεια των Εκατό ημερών, υπηρέτησε στο προσωπικό του Ουέλινγκτον στην μάχη του Κουάτρ Μπας (16 Ιουνίου 1815) και στην Μάχη του Βατερλώ δυο μέρες αργότερα, στην μάχη ακρωτηριάστηκε το δεξί του χέρι και το αναζήτησε για να βρει το δαχτυλίδι που του έδωσε η σύζυγος του. Πήρε προαγωγή σε συνταγματάρχη, διορίστηκε βοηθός του πρίγκιπα αντιβασιλέα (28 Αυγούστου 1815) και ιππότης του Βαυαρικού Στρατιωτικού Τάγματος του Μαξ Τζόσεφ (3 Οκτωβρίου 1815). Παρέμεινε στον στρατό κατοχής στην Γαλλία μέχρι τον Μάιο του 1816 και κατόπιν μετακινήθηκε στην γραμματεία της Βρετανικής Πρεσβείας στο Παρίσι. Ο Σόμερσετ εξελέγη βουλευτής των Τόρρις στην Τρούρο και έγινε γραμματέας του Ουέλινγκτον στην μετέπειτα κενή θέση του Καπετάνιου του πυροβολικού (1819). Ο Σόμερσετ έχασε την έδρα του στις εκλογές του 1820 αλλά μετά την προαγωγή του σε Καπετάνιο (27 Μαΐου 1825) την ξανακέρδισε (1826). Μετά τον διορισμό του Ουέλινγκτον στην θέση του αρχιστράτηγου τον Ιανουάριο του 1827 ο Σόμερσετ έγινε τον Αύγουστο του 1827 στρατιωτικός γραμματέας. Αποχώρησε από το Κοινοβούλιο (1829) και προήχθη σε αντιστράτηγο (28 Ιουνίου 1838). Μετά την προαγωγή του σε ιππότη του Μεγάλου Σταυρού του Τάγματος του Μπαθ (24 Σεπτεμβρίου 1852) έγινε Στρατάρχης του Πυροβολικού (30 Σεπτεμβρίου 1852) και πήρε δώρο την βαρονία του Ράγκλαν στην κομητεία του Μονμουθσάιρ (11 Οκτωβρίου 1852).

Πόλεμος της Κριμαίας

Ο Ράγκλαν έγινε αρχηγός των Βρετανικών στρατευμάτων της Κριμαίας με τον βαθμό του Στρατηγού (21 Φεβρουαρίου 1854) και ανέλαβε την διοίκηση όλων των δυνάμεων (20 Ιουνίου 1854). Ο Ράγκλαν αναχώρησε με κύριο στόχο να υπερασπιστεί την Κωνσταντινούπολη αλλά την τελευταία στιγμή πήρε διαταγή από τον δούκα του Νιουκασλ που ήταν Υφυπουργός Πολέμου να πολιορκήσει την Ρωσική πόλη της Σεβαστούπολης "με εξαίρεση την περίπτωση εύκολης κατάληψης με βεβαιότητα". Οι δυνάμεις του Σόμερσετ και του στρατηγού Ζακ Λίροϊ Ντι Σεντ-Άρνοντ (1798 - 1854) νίκησαν τον Σεπτέμβριο του 1854 στην μάχη της Άλμα τις Ρωσικές δυνάμεις του στρατηγού Αλεξάντρ Μένσικοφ (1787 - 1869).
Τον Οκτώβριο του 1854 στην μάχη της Μπαλακλάβα ο Ράγκλαν έδωσε εντολή στον κόμη του Λούκαν που ήταν αρχηγός του ιππικού του και ο Λούκαν με την σειρά του στον κόμη του Κάρντιγκαν που ήταν κουνιάδος του να ηγηθεί την μοιραία Ταξιαρχία που έφερε 278 Βρετανικές απώλειες.  Παρά τις σκληρές απώλειες στην μάχη της Μπαλακλάβα οι Άγγλοι και οι Γάλλοι σύμμαχοι πέτυχαν τον Νοέμβριο 1854 νέα σημαντική νίκη στην μάχη του Ίνκερμαν και ο Ράγκλαν προήχθη σε αρχιστράτηγο (5 Νοεμβρίου 1854). Έγινε μέλος του περίφημου Οθωμανικού Τάγματος του Μετζιτιέ (15 Μαΐου 1855).

Αποτυχία της εκστρατείας

Ο Ράγκλαν κατηγορήθηκε για τα βασανιστήρια των Βρετανών στρατιωτών στην πολιορκία της Σεβαστούπολης που υπέφεραν από έλλειψη φαγητού και ρούχων αλλά στην πραγματικότητα ήταν ευθύνη της κεντρικής κυβέρνησης που δεν έστειλε ενισχύσεις. Μια τελική επίθεση για την κατάληψη της Σεβαστούπολης κατέληξε σε συντριβή (18 Ιουνίου 1855). Οι ανησυχίες μετά την αποτυχία της εκστρατείας χειροτέρεψαν την υγεία του Ράγκλαν που υπέφερε από κατάθλιψη και δυσεντερία, πέθανε αιφνίδια στις 28 Ιουνίου 1855. Το σώμα του μεταφέρθηκε στην πατρίδα του και τάφηκε στον οικογενειακό τάφο του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και των Αγίων Πάντων στο Μπάντμιντον.
Ο Ράγκλαν έγινε τιμητικά Συνταγματάρχης του 53ου Συντάγματος Πεζικού και των Ιππικών Φρουρών. Η αυλή του Σεφντίλλα στο Λάντενι δημιουργήθηκε προς τιμή του Ράγκλαν, μια επιγραφή στην βεράντα γράφει :
"η έκταση αυτή 238 εκταρίων αγοράστηκε από 1623 φίλους και θαυμαστές του λόρδου του Ράγκλαν μετέπειτα αρχιστράτηγου, παρουσιάστηκε στον γιο του και στους διαδόχους του σαν ένδειξη τιμής και σεβασμού για τον μεγάλο άντρα".
Μια μπλε πινακίδα στήθηκε έξω από την οικία του Ράγκλαν, στην πύλη του Στάνχοουπ στο Λονδίνο (1911).