google/wiki40b huggingface dataset:
Τζέισον Πολ

2006-2009

Ο Πολ ξεκίνησε τη καριέρα του το 2006, στο Ohio Valley Wrestling, που τότε ήταν θυγατρική εταιρεία του WWE. Εκεί πάλευε μαζί με τον Σαντ Γκάσπαρντ ως ομάδα και κατάφεραν να κερδίσουν δύο φορές το ομαδικό πρωτάθλημα.
Το Σεπτέμβριο μεταφέρθηκαν στο τηλεοπτικό πρόγραμμα WWE Raw. Οι δυο τους έγιναν γνωστοί με το όνομα "Κράιμ Τάιμ" και υποδύονταν τους φιλοχρήματους κακοποιούς που συνήθιζαν να κλέβουν. Ο ρόλος ήταν κυρίως κωμικός και ήθελε να σατιρίσει το ανάλογο στερεότυπο που σχετίζεται με τους μαύρους. Η ομάδα ήταν επιτυχημένη στους περισσότερους αγώνες της και έγινε μια απο τις αγαπημένες ομάδες του κοινού. Τον Σεπτέμβριο του 2007, οι Τζέι Τι Τζι και Σαντ αποδεσμεύτηκαν απο το WWE. Έμειναν εκτός για ένα εξάμηνο, μέχρι που επέστρεψαν τον Μάρτιο του 2008. Σύντομα, άρχισαν να συνεργάζονται με τον Τζον Σίνα και τον βοήθησαν στη κόντρα του με τον Τζον Λέιφιλντ. Οι Κράιμ Τάιμ άρχισαν μια κόντρα με τους Παγκόσμιους Ομαδικούς Πρωταθλητές, Κόντι Ρόουντς & Τεντ Ντιμπιάσι. Τον Σεπτέμβριο διεκδίκησαν τα ομαδικά πρωταθλήματα, χωρίς επιτυχία.

2009-2014

Το 2009, μεταφέρθηκαν στο WWE SmackDown και ο Τζέι Τι Τζι πήρε μια σημαντική νίκη κόντρα στον Κρις Τζέρικο. Η Κράιμ Τάιμ διεκδίκησαν το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE ανεπιτυχώς, ενάντια στην ομάδα των Κρις Τζέρικο & Μπιγκ Σόου. Τον Απρίλιο του 2010, έχασαν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα απο την ομάδα των Τζον Μόρισον & Αρ Τρουθ. Μετά τον αγώνα ο Σαντ επιτέθηκε στον Τζέι Τι Τζι και άρχισε μια κόντρα μεταξύ τους. Στο Extreme Rules, ο Τζέι Τι Τζι νίκησε τον Σαντ και ο τελευταίος τον νίκησε σε έναν επαναληπτικό αγώνα. Μετά απο τη κόντρα τους, ο Τζέι Τι Τζι έμεινε στην αφάνεια, ενώ τον Νοέμβριο ο Σαντ απολύθηκε. Απο το 2010 και μετά, εμφανιζόταν ως εκπαιδευτής στο NXT για δύο σεζόν. Ο Τζέι Τι Τζι συνέχισε να βρίσκεται στην αφάνεια αφού έχανε σχεδόν πάντα στις λιγοστές του εμφανίσεις και αποδεσμεύτηκε τον Ιούνιο του 2014.
Αναγεννησιακός ουμανισμός

Με τον όρο αναγεννησιακός Ουμανισμός («Ουμανισμός» σημαίνει «ανθρωπισμός», μεταφορά από το νεολατινικό Humanismus) αναφερόμαστε στην πνευματική κίνηση που εκδηλώθηκε στη δυτική Ευρώπη, κατά το τέλος του Ύστερου Μεσαίωνα, συγκεκριμένα από το 1400 έως και το 1650, με την αρχή της περιόδου της Αναγέννησης. 
Είναι ρεύμα πνευματικό, που στόχευε στην πολιτιστική και εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του θεοφοβικού μοντέλου που επικρατούσε ως τότε. Χαρακτηρίζεται από την επιστροφή στα αρχαία κείμενα, ως ένα μοντέλο ζωής, γραφής και σκέψης. Γενικότερα ο όρος Humanitas /Ανθρωπιστής νοείται ως ο πολιτισμός που ολοκληρώνοντας τις φυσικές ιδιότητες του ανθρώπου, τον κάνει άξιο του ονόματός του.
Αυτή η αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για τα αρχαία κείμενα, και η προσπάθεια εξύψωσης του ανθρώπινου πνεύματος στην κριτική και ορθολογική του διάσταση  με επιστροφή στις κλασικές πηγές της Ελληνορωμαϊκής αρχαιότητας ξεκίνησε από τη Φλωρεντία και την Νάπολη. 
Οι Ανθρωπιστές της Αναγέννησης χαρακτηρίζονται από την βούληση τους να ερευνήσουν αρχαία κείμενα και να αφομοιώσουν τις αξίες του κλασικού κόσμου σε όλα τα επίπεδα, από την τέχνη μέχρι και την μελέτη πρακτικών και φυσικών επιστημών. Στους Ανθρωπιστές της Αναγέννησης επικρατεί η έντονη αίσθηση του ατόμου να κατανοήσει και να αλλάξει τόσο τον εαυτό του όσο και τον κόσμο, αναζητώντας ορθολογικές απαντήσεις και όχι θρησκευτικές. Ως κίνημα αποτελεί την εκβάθυνση ή και την απάντηση που προσέφερε η περίοδος της Αναγέννησης στο ρεύμα του Σχολαστικισμού του Μεσαίωνα.

Το Τέλος των Σκοτεινών Αιώνων

Οι Ανθρωπιστές της Αναγέννησης άφησαν πίσω τους το Θεοφοβούμενο μοντέλο του Μεσαίωνα στο οποίο το άτομο προσπαθούσε να κατανοήσει και να αλλάξει τόσο τον εαυτό του όσο και τον κόσμο αναζητώντας θρησκευτικές απαντήσεις, με προσευχή και εξιλέωση. Ο Μεσαίωνας έμεινε γνωστός ως η περίοδος των Σκοτεινών Αιώνων, επιρρεπής σε επιδημίες όπως την Μαύρη πανώλη ακριβώς επειδή η Θεολογία είχε πρωταρχικό ρόλο στις σχολές εκτοπίζοντας και τοποθετώντας την μελέτη πρακτικών και φυσικών επιστημών στο περιθώριο. Η μεσαιωνική κοινωνία δεν κατείχε ιατρικές απαντήσεις αλλά σύστηνε προσευχή και εξιλέωση, καραντίνα των αρρώστων και φυγή των υγιών ατόμων. Επηρεασμένοι από τη σύγκριση με την περίοδο της Αναγέννησης και της έντονης καλλιέργειας των ανθρωπιστικών επιστημών, οι ιστορικοί, κυρίως της εποχής του Διαφωτισμού, χαρακτήρισαν το Μεσαίωνα περίοδο θρησκευτικού φανατισμού και οπισθοδρόμησης.
Κιρκλάρελι

Όνομα

Αρχικά οι Τούρκοι ονόμασαν τη πόλη Κιρκ-Κλισέ (= Σαράντα Εκκλησίες), πιθανόν από κάποια εκκλησία που υπήρχε στη περιοχή. Πιθανολογείται όμως, πως όταν καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς το 1372, ονομάσθηκε Κιρ-Κλισέ (=Εκκλησία εξοχική). Έτσι από τις διασωθείσες παραδόσεις από παρανόηση ή παράφραση το κιρ-κλισέ μεταβλήθηκε σε κιρκ-κλισέ με απόδοση διαφορετικής έννοιας. Κατά τον γεννηθέντα στις Σαράντα Εκκλησίες δικηγόρο και πρώην Βουλευτή Ροδόπης Σπύρο Σγουρόγλου οι πιθανότερες εκδοχές της ονομασίας είναι τέσσερις. Πρώτη εκδοχή:Η ονομασία Κίρκ Κιλίσε προέρχεται εκ του Κιρκλάρ-Τεκεσί. Σαράντα (40) δερβίσιδες διεσπάσθησαν για τη διάδοση της μουσουλμανικής πίστης, και δεν επανήλθαν, προς τιμήν τους δε η πόλη ονομάσθηκε «Κίρκ-Κίμσε» και κατά παραφθορά «Κιρκ - Κιλίσε». Δεύτερη εκδοχή: Κατά την κατάκτηση της πόλης από τους Τούρκους, υπήρχε ερειπωμένη εκκλησία (τουρκιστί Κιρίκ - Κιλίσε) και κατά παραφθορά «Κίρκ-Κιλίσε». Τρίτη εκδοχή: Υπήρχε εξοχική εκκλησία (τουρκιστί Κίρ-Κιλίσε) και ατά παραφθορά έγινε «Κίρκ-Κιλίσε». Τέταρτη εκδοχή:Υπήρχε μεγάλη εκκλησία και οι κατακτητές ονόμασαν την πόλη «Κίρκ-Κινίσε» που αραβιστί σημαίνει 40 εκκλησίαι (Κινίσε=αραβιστί εκκλησία). Το «Κίρκ» εν προκειμένω δε σημαίνει τον αριθμό 40, αλλά το μεγάλο το πολύ, όπως π.χ. «Κιρκγιαλάν» αποκαλείται ο λέγων μεγάλα ψεύδη και όχι 4 ψέμματα, «Κίρκαγάτς» σημαίνει μεγάλο δένδρο και όχι 40 δένδρα και «Κίρκ-Μπουνάρ» σημαίνει μεγάλα φρέατα και όχι 40 φρέατα. Κατά τον αρχιμανδρίτη Χριστόφουλο Μελισσηνό «Η Θράκη και αι Σαράντα Εκκλησίαι» έκδκ.1897, πιθανότερη φαίνεται να είναι η τέταρτη εκδοχή. Σύμφωνα με μαρτυρίες η εκκλησία που αναφέρεται τιμάται στους Αγίους Τεσσεράκοντα Μάρτυρες.

Ιστορία

Κατά τον 17ο αιώνα το, μέχρι τότε, χωριό άρχισε ν' αναπτύσσεται με ταχύτητα από πολυάριθμους έποικους Εβραίους και Σπαχήδες στρατιωτικούς, προερχόμενους από τη Βεσσαραβία. Στη συνέχεια προστέθηκαν σ΄ αυτούς Έλληνες και Τούρκοι από τις γύρω περιοχές. Η ελληνική κοινότητα που δημιουργήθηκε έφθασε τους 10.000 διατηρώντας και ημιγυμνάσιο. Ο Άγγλος περιηγητής Robert Walsh που πέρασε από την πόλη το 1827 αναφέρει την ύπαρξη αλληλοδιδακτικής σχολής, σαν την οποία υπάρχει μόνο άλλη μία στην Τουρκία. Αναφέρει επίσης ότι αν και ο ελληνικός πληθυσμός είναι πολυάριθμος, δεν έχει εκκλησία γιατί δεν κατάφερε ύστερα από απανωτές αιτήσεις να πάρει άδεια.
Πριν το 1918 οι Σαράντα Εκκλησιές αποτελούσαν σαντζάκι (επαρχία), που ανήκε στο βιλαέτι (νομό) της Αδριανούπολης, και κατά την ελληνική διοίκηση που ακολούθησε αποτέλεσε πρωτεύουσα ιδίου ομώνυμου νομού.
Με την ανταλλαγή πληθυσμών οι περισσότεροι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στην Κεντρική Μακεδονία και τη Δυτική Θράκη ενώ πολλοί μετανάστευσαν στην Αμερική. Στη Θεσσαλονική οι πρόσφυγες ίδρυσαν συνοικισμό τον οποίο ονόμασαν Σαράντα Εκκλησιές.
Άγιος Γεώργιος Μεθάνων

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Άγιος Γεώργιος βρίσκεται Β. από τη πόλη των Μεθάνων σε απόσταση 10 χλμ, 3 χλμ. ΒΑ. από την Κουνουπίτσα και είναι το επίνειό της. Διαθέτει απάνεμο λιμάνι και μέρος της αποβάθρας του είναι ένα τσιμεντένιο γερμανικό πλοίο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μήκους 45 μέτρων που βυθίστηκε στα αθαβή αυτού του λιμανιού. Το χωριό διαθέτει ενοικιαζόμενα δωμάτια και κέντρα εστίασης. Ενδιαφέρον αξιοθέατο είναι το βυζαντινό εκκλησάκι του Αγίου Σωτήρα κτισμένο τον 10ο αιώνα. καθώς και οι εκκλησίες Άγιος Γεώργιος και Μεταμόρφωση του 18ου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Κουνουπίτσα, τον Άγιο Νικόλαο, το Μακρύλογγο και τα Παλαιά Λουτρά αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κουνουπίτσης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μεθάνων του Δήμου Τροιζηνίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 75 κατοίκους.
2449 Κένος

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Κένος είναι E. Ο Κένος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες 50 λεπτά και 57 δευτερόλεπτα.
Φρανκ Ένγκελ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου 1975 στο Diekirch του Λουξεμβούργου, όπου και ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Σπούδασε νομική στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών (Université Libre de Bruxelles), ενώ ειδικεύτηκε στο ιδιωτικό δίκαιο κατά τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο πανεπιστήμιο του Μετς στη Γαλλία .
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του άρχισε να ασχολείται ενεργά με την πολιτική. Ήταν μέλος της εθνικής επιτροπής της Χριστιανοσοσιαλιστικής Νεολαίας και της εθνικής επιτροπής του χριστιανοσοσιαλιστικού κόμματος. Επίσης διετέλεσε πρόεδρος της United Students for Europe (Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Χριστιανοδημοκρατών Φοιτητών) και αντιπρόεδρος της European Democrat Students (της φοιτητικής ένωσης του PPE).
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του εργάστηκε ως ανεξάρτητος σύμβουλος και ως αρχισυντάκτης της νομικής ιστοσελίδας Codex. Το 1999 ξεκίνησε να εργάζεται για το Ζακ Σαντέρ ως βοηθός του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στη συνέχεια έγινε Γενικός Γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας του CSV στη βουλή του Λουξεμβούργου, θέση στην οποία παρέμεινε για τα επόμενα οχτώ χρόνια. Το 2009 ήταν για πρώτη φορά υποψήφιος στις ευρωπαϊκές εκλογές, όπου και εξελέγη .
Γερμασόγεια

Τοποθεσία

Η Γερμασόγεια στα δυτικά συνορεύει με τον Δήμο Αγίου Αθανασίου, στα βόρεια με την Ακρούντα και τη Μαθικολώνη, στα βορειανατολικά με τα Φοινικάρια και στα ανατολικά με την Μουτταγιάκα. Το νότιο μέρος της διοικητικής της έκτασης είναι παραθαλάσσιο.

Ονομασία

Η ονομασία Γερμασόγεια προέρχεται από τις λέξεις ιερός και μεσόγεια. Η λέξη ιερός οφείλεται στους πολλούς ναούς στην περιοχή. Η λέξη μεσόγεια οφείλεται στην κοντινή απόσταση της περιοχής από τη θάλασσα.

Ιστορία

Στην περιοχή της Γερμασόγειας έχουν ανασκαφεί πολλοί προϊστορικοί τάφοι. Ωστόσο, δεν έχουν εντοπιστεί ίχνη οικισμού, οπόταν δεν είναι γνωστό πότε δημιουργήθηκε.
Αρχικά η Γερμασόγεια δημιουργήθηκε ως χωριό στην περιοχή που σήμερα καλύπτει η συνοικία της Αγίας Παρασκευής. Σύμφωνα με τον Λουί ντε Μας Λατρί, την εποχή της Φραγκοκρατίας η Γερμασόγεια αποτελούσε ένα από τα χωριά της Μεγάλης Κομμανταρίας των Ναϊτών Ιπποτών. Σήμερα, η συνοικία της Αγίας Παρασκευής αποτελεί το ιστορικό κέντρο του δήμου.
Η άλλη συνοικία του Δήμου Γερμασόγειας είναι η συνοικία Ποταμού Γερμασόγειας, η οποία είναι παραθαλάσσια. Η περιοχή αυτή γνώρισε μια ομαλή ανάπτυξη από το 1960 έως το 1974. Ανεγέρθησαν τα πρώτα σπίτια, λίγες πολυκατοικίες και δύο ξενοδοχεία. Ωστόσο, η τουρκική εισβολή του 1974, η οποία οδήγησε στην κατοχή του 40% της Κύπρου από τον τουρκικό στρατό και στην προσφυγοποίηση χιλιάδων Κυπρίων, προκάλεσε ραγδαία οικιστική και τουριστική ανάπτυξη στην Γερμασόγεια. Η ανάπτυξη αυτή ξεκίνησε από το παραλιακό μέτωπο και προχώρησε και βορειότερα. Από τη δεκαετία του 1990 η Γερμασόγεια αποτελεί τουριστικό κέντρο με δεκάδες ξενοδοχειακές μονάδες και τουριστικές επιχειρήσεις ψυχαγωγίας και αναψυχής.
Το 1994 η Γερμασόγεια ανακηρύχθηκε σε δήμο, μετά από δημοψήφισμα το οποίο πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 1993.

Ναός Αγίας Παρασκευής

Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στην Αγία Παρασκευή. Αρχικά υπήρχε μια μικρή εκκλησία η οποία κατεδαφίστηκε. Στη θέση της ξεκίνησε να ανεγείρεται το 1898 η υφιστάμενη εκκλησία. Ολοκληρώθηκε το 1904. Η Αγία Παρασκευή αποτελεί την πολιούχο αγία του Δήμου Γερμασόγειας.

Αθλητικά σωματεία

Γνωστά αθλητικά σωματεία της περιοχής είναι η Αναγέννηση Γερμασόγειας, η ΑΕΓ Γερμασόγειας και η Προόοδος Ποταμού Γερμασόγειας.
Χημικά όπλα

Δίκαιο του Πολέμου

Η Σύμβαση της Χάγης του 1907 απαγορεύει μεταξύ άλλων: Τη χρήση δηλητηρίων ή δηλητηριασμένων όπλων όπως επίσης σε άλλες διεθνείς συμβάσεις απαγορεύονται η χρήση βλημάτων κάτω των 400 γρ που φέρουν εκρηκτική γέμιση, η χρήση ασφυκτικών ή δηλητηριωδών αερίων και η λεηλασία.
Δίδυμα Μιλήτου

Ιστορία του ιερού

Μαζί ο Ηρόδοτος και ο Παυσανίας τοποθετούν την ίδρυση του ιερού, πριν τον Ιωνικό αποικισμό  Μέχρι την καταστροφή του ιερού από τους Πέρσες κατά την διάρκεια της Ιωνικής επανάστασης το 494 π.Χ., το ιερό των Διδύμων διοικούταν από την οικογένεια των Βραγχιδών, η οποία υποστήριζε πως καταγόταν από τον μυθικό ήρωα Βράγχο . Μετά την καταστροφή οι Πέρσες εκδίωξαν τους Βραγχίδες και έκαψαν τον ναό μεταφέροντας στα Εκβάτανα το χάλκινο άγαλμα του Απόλλωνα, έργο του Κάναχου του Σικυώνιου. Μετά τους Περσικούς πολέμους τα Δίδυμα δεν ανοικοδομήθηκαν άμεσα, όπως οι Δελφοί και ο ναός της Άρτεμης της Εφέσου, αλλά μόλις το 334 π.Χ. όταν ο Μέγας Αλέξανδρος απελευθέρωσε τις Ιωνικές πόλεις. Τότε άρχισε να ανοικοδομείται ξανά το ιερό και η διοίκηση του πέρασε στην πόλη της Μιλήτου, η οποία εξέλεγε πλέον τους ιερείς κάθε χρόνο. Γύρω στο 300 π.Χ. όπως αναφέρει ο Παυσανίας, ο Σέλευκος Α' επανέφερε το μπρούτζινο άγαλμα του Απόλλωνα πίσω στο ιερό και οι Μιλήσιοι ξαναέκτισαν τον ναό, ο οποίος όταν ολοκληρώθηκε έγινε ένας από τους μεγαλύτερους του ελληνιστικού κόσμου  Ο νέος ναός ήταν δίπτερος, εντυπωσιακά μεγάλων διαστάσεων, σημαντικά τμήματα του οποίου σώζονται μέχρι σήμερα. Από τον 2ο αιώνα π.Χ. στα Δίδυμα διοργανωνόταν ετήσια εορτή κάτω από την κηδεμονία των Μιλήσιων, τα Διδύμεια. Ήταν μία πανελλήνια εορτή που ξεκίνησε τον 2ο αιώνα π.Χ. Το μαντείο συνέχισε να λειτουργεί μέχρι τα τέλη του 4ου αιώνα μ.Χ., οπότε και τερματίστηκε η λειτουργία του από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α'.
Σκάνδαλο Χατζηπάνου

Το σκάνδαλο Χατζηπάνου, γνωστό και ως «υπόθεσις των καυσίμων», ήταν μια υπόθεση διαφθοράς που απασχόλησε την κοινή γνώμη, την πολιτική και τα δικαστήρια το 1950. Ο Πάνος Χατζηπάνος ήταν επί σειρά ετών βουλευτής Ευβοίας και Υπουργός Μεταφορών στις διαδοχικές κυβερνήσεις συνεργασίας Κόμματος των Φιλελευθέρων και Λαϊκού Κόμματος υπό τον Θ. Σοφούλη και μετά τον θάνατο του τελευταίου υπό τον Αλ. Διομήδη από τις 20 Ιανουαρίου 1949 ως 6 Ιανουαρίου 1950 οπότε και παραιτήθηκε όλη η κυβέρνηση.
Η ελληνική κυβέρνηση είχε αναθέσει μετά την απελευθέρωση από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στην Κοινοπραξία Εταιρειών Πετρελαιοειδών, κοινοπραξία όλων των εταιρειών πετρελαιοειδών της Ελλάδας, την εισαγωγή και διανομή πετρελαίου στη χώρα. Τον Ιανουάριο όμως του 1949 αποφασίστηκε από το Υπουργείο Μεταφορών ως πιο συμφέρουσα λύση να διακοπεί η συνεργασία και να ανατεθεί η διανομή του πετρελαίου σε ιδιώτες μετά από μειοδοτικό διαγωνισμό. Αφού διενεργήθηκαν οι διαγωνισμοί και αναδείχθηκαν οι μειοδότες, ο Υπουργός Π. Χατζηπάνος αρνήθηκε να επικυρώσει τις συμβάσεις με τους μειοδότες και προτίμησε παρά τις συστάσεις υψηλόβαθμων στελεχών του Υπουργείου να αναθέσει τη διανομή απ’ ευθείας σε μια εταιρεία, στην οποία εταίρος ήταν και μια «οικοκυρά», η Όλγα Κυριαζοπούλου, γνωστή του Υπουργού.
Η Βουλή συνέστησε προανακριτική επιτροπή για να διερευνήσει τις κατηγορίες κατά του Χατζηπάνου και τελικά με απόφασή της στις 21 Ιουλίου 1950 τον παρέπεμψε στο Ειδικό Δικαστήριο (Υπουργοδικείο) με την κατηγορία της απιστίας κατά του Δημοσίου με το σκεπτικό ότι από την απευθείας ανάθεση ζημιώθηκε το Δημόσιο, του οποίου το συμφέρον είχε ταχθεί να προασπίζει ο Υπουργός, επειδή πλήρωνε υψηλότερο τίμημα για τη μεταφορά του πετρελαίου.
Η δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο ξεκίνησε στις 11 Ιανουαρίου 1951. Στις 15 Φεβρουαρίου 1951 το Ειδικό Δικαστήριο κήρυξε τον Πάνο Χατζηπάνο ένοχο απιστίας κατά του Δημοσίου άνευ ιδιοτελείας και τον καταδίκασε σε φυλάκιση δύο μηνών με τριετή αναστολή. Το δικαστήριο έκρινε ότι ο Χατζηπάνος με την απ’ ευθείας ανάθεση ζημίωσε το Δημόσιο, δεν αποδείχθηκε όμως ότι αποκόμισε ο ίδιος προσωπικό όφελος από αυτήν. Οι συγκατηγορούμενοί του Όλγα Κυριαζοπούλου και Βασίλειος Σκόπας κηρύχθηκαν ένοχοι για ηθική αυτουργία και συνέργεια στην απιστία του Χατζηπάνου, επειδή τον έπεισαν και τον βοήθησαν να την διαπράξει αντίστοιχα, και καταδικάστηκαν σε φυλάκιση δύο μηνών η πρώτη και ενός μηνός ο δεύτερος με τριετή αναστολή.
Το σκάνδαλο Χατζηπάνου ήταν η δεύτερη περίπτωση καταδίκης Υπουργού από το Ειδικό Δικαστήριο στην ιστορία του νέου ελληνικού κράτους μετά τα Σιμωνιακά του 1876.
Τα λύτρα του πόνου

Υπόθεση

Μια γυναίκα, η Λουίζ Χάουελ (Τζόαν Κρόφορντ) περιφέρεται σαν χαμένη στους δρόμους της Ουάσινγκτον σιγοψιθυρίζοντας το όνομα ενός άνδρα. Όταν μεταφέρεται στο νοσοκομείο κατόπιν νευρικού κλονισμού, ο ψυχίατρος που την αναλαμβάνει την βοηθάει να θυμηθεί τα γεγονότα πριν το επεισόδιο. Η Λουίζ παλιότερα δούλευε στην έπαυλη του επιχειρηματία Ντιν Γκράχαμ (Ρέιμοντ Μάσεϊ), ήταν αποκλειστική νοσοκόμα της άρρωστης συζύγου του κι ερωμένη του μηχανικού Ντέιβιντ Σάτον (Βαν Χέφλιν). Όταν ο Ντέιβιντ άρχισε να κουράζεται από την κτητικότητά της Λουίζ την χώρισε κι έπειτα έφυγε για τον Καναδά. Τα χρόνια πέρασαν κι η Λουίζ δεν είχε ακόμη καταφέρει να ξεχάσει τον Ντέιβιντ, όταν η σύζυγος του Γκράχαμ αυτοκτόνησε. Ο Γκράχαμ που ήταν ερωτευμένος με τη Λουίζ της ζήτησε να παραμείνει στην έπαυλη για να φροντίσει το μικρό του γιο Γουίν, παρά την αντίδραση της μεγάλης του κόρης Κάρολ (Τζεραλντίν Μπρουκς). Το γάμο της Λουίζ με το Γκράχαμ επακολούθησε η επιστροφή του Ντέιβιντ από τον Καναδά. Όταν η Λουίζ έμαθε ότι ο Ντέιβιντ ήταν πλέον εραστής της Κάρολ το πάθος κι η ζήλεια της την οδήγησαν σε πράξεις με τραγικές συνέπειες και στην τρέλα.

Πληροφορίες

Η Τζόαν Κρόφορντ συνέχισε την ανοδική της πορεία, μετά το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Θύελλα σε μητρική καρδιά (Mildred Pierce) το 1945, αναλαμβάνοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο φιλμ νουάρ του Κέρτις Μπέρνχαρντ Τα λύτρα του πόνου (Possessed). Ο ρόλος της ψυχικά ανισόρροπης Λουίζ Χάουελ, ήταν κομμένος και ραμμένος για τη Μπέτι Ντέιβις, η οποία ήταν και η πρώτη επιλογή. Αλλά η Ντέιβις αποφάσισε να μη συμμετάσχει στην ταινία εφόσον εκείνη την περίοδο ήταν έγκυος, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο για την Κρόφορντ (κάτι ανάλογο είχε γίνει και το 1945 όταν η Ντέιβις απέρριψε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Θύελλα σε μητρική καρδιά). Η Κρόφορντ που έπαιρνε πάντα πολύ σοβαρά τη δουλειά της (ακόμη και στις περιπτώσεις που το υλικό που της έδιναν δεν ήταν καλό), έκανε επισκέψεις σε ψυχιατρικές κλινικές για να παρατηρήσει τη συμπεριφορά των ψυχοπαθών και να λάβει συμβουλές από τους ειδικούς. Ο σκηνοθέτης της ταινίας είχε μόλις τελειώσει τα γυρίσματα της ταινίας Κλεμμένη Ευτυχία (A Stolen Life) με την Ντέιβις, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων την αποκαλούσε συνεχώς Μπέτι. Η Κρόφορντ προσπάθησε μάταια να πείσει τους παραγωγούς της ταινίας να αλλάξουν τον τίτλο της από Possessed σε The Secret, δεδομένου ότι είχε ήδη πρωταγωνιστήσει σε ταινία με τον τίτλο Possessed το 1931 .
1361 Λεουσνερία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Λεουσνερίας εκτιμάται σε 30,25 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0924.
Μιχάλης Σετάτος

Βιογραφικά στοχεία

Ο Μιχάλης Σετάτος γεννήθηκε το 1929 στη Θεσσαλονίκη και πέθανε στην ίδια πόλη στις 3 Ιουλίου 2017. Τις εγκύκλιες σπουδές του τις πραγματοποίησε στο Πειραματικό Σχολείο της Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ. κατά τα έτη 1947-1951. Με υποτροφία πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι από το 1959 ως το 1965. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εκλέχθηκε το 1970 έκτακτος και στη συνέχεια το 1975 τακτικός καθηγητής Γλωσσολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ.
Μέχρι την αφυπηρέτησή του το 1995 δίδαξε μεγάλο αριθμό γλωσσολογικών μαθημάτων, όπως Γενική Γλωσσολογία, Σημειολογία, Ινδοευρωπαϊκή γλωσσολογία, Σανσκριτικά και Σημιτικές γλώσσες. Με τη δραστηριότητά του συνετέλεσε ώστε να αναπτυχθεί ο Τομέας Γλωσσολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. και να εμπλουτισθεί με πολλές ειδικοτήτων και επιστημονικά αντικείμενα.
Το 1973 ο Μιχάλης Σετάτος εκλέχθηκε μέλος του Δ.Σ. του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών και υπηρέτησε το Ίδρυμα για 44 χρόνια, από τη θέση του Προέδρου, του Αντιπροέδρου και του απλού μέλους. Υπήρξε, επίσης, μέλος και πρόεδρος (1978-1981) της Ελληνικής Σημειωτικής Εταιρείας, μέλος της Εταιρείας Σλαβικών Μελετών, της Συντακτικής Επιτροπής του Περιοδικού “Φιλόλογος” και άλλων φορέων με αντικείμενο την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό.
Πηδουλαίικα Εύβοιας

Πληθυσμός

Κατα την Απογραφή του 2011 τα Πηδουλαίικα είχαν 13 κατοίκους.

Περιγραφή

Βόρεια του οικισμού είναι το βουνό Αηδόνι, με μέγιστο υψόμετρο 886 μέτρα.
Τρόντχαϊμ

Γεωγραφία και κλίμα

Η πόλη βρίσκεται εκεί που ο ποταμός Νίντελβα χύνεται στο μεγάλο Φιόρδ του Τρόντχαϊμ. Η πόλη είναι αρκετά βόρεια ώστε να παρατηρείται ο λεγόμενος «ήλιος του μεσονυχτίου»: το καλοκαίρι ο ήλιος στην περιοχή ανατέλλει στις 03:00 και δύει στις 23:40 - δεν σκοτεινιάζει εντελώς καθόλου, κατά την περίοδο από τις 20 Μαΐου μέχρι τις 20 Ιουλίου. Το χειμώνα ο ήλιος ανατέλλει στις 10:00 και δύει στις 14:30. Η υψηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί είναι 35 °C στις 22 Ιουλίου 1901, ενώ η χαμηλότερη είναι -26,1 °C το Φεβρουάριο του 1899.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 1994-1995

Το πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής κατηγορίας βόλεϊ γυναικών για τη σεζόν 1994-95 διεξήχθη σε έναν όμιλο, με συμμετοχή 12 ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Φ.Ο. Βριλησσίων για πρώτη φορά στην ιστορία του, επικρατώντας του Παναθηναϊκού στον τελικό των πλέιοφ.
Κωνσταντίνος Ράδος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1785 και σπούδασε σε σχολές των Ιωαννίνων και της Πίζας. Ήταν πατέρας τού δικηγόρου Νικολάου Ράδου και παππούς τού καθηγητή επίσης Κωνσταντίνου Ράδου ο οποίος έχει διατελέσει έφορος του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου και πρόεδρος της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος. Είχε μυηθεί στον καρμποναρισμό, γεγονός που τον έκανε να αντιληφθεί καλύτερα τον τρόπο οργάνωσης και δράσης της Φιλικής Εταιρείας της οποίας και έγινε μέλος. Το 1822 έλαβε μέρος στη μάχη στα Στύρα στο πλευρό του Ηλία Μαυρομιχάλη και του Βάσου Μαυροβουνιώτη ενώ ηττήθηκαν από τον οθωμανικό στρατό του Ομέρ Μπέη . Πριν αλλά και κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του Ιωάννη Καποδίστρια ανέλαβε αρκετές διοικητικές θέσεις. Συγκεκριμένα ο Κωνσταντίνος Ράδος διατέλεσε Έπαρχος Άνδρου (1822-1824), Έπαρχος Τριπολιτσάς (1825), προσωρινός Διοικητής Ναυπλίου (1828-1829) και Έκτακτος Επίτροπος Δυτικής Ελλάδας (1830-1831). Από τα διοικητικά του καθήκοντα αποσύρθηκε μόλις το 1831, αμέσως μετά την δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια και πέθανε το 1865 λαμβάνοντας μικρή σύνταξη για την συνεισφορά του στον αγώνα, την οποία αργότερα θα συνεχίσει να λαμβάνει η σύζυγός του .
Η πυκνή αλληλογραφία του Ράδου με τον Καποδίστρια σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο Βιάρος Καποδίστριας ζητά από τον Ράδο να του επιβεβαιώσει την είδηση του θανάτου τού αδελφού του Ιωάννη αποδεικνύει ότι οι σχέσεις του Κυβερνήτη με τον Κωνσταντίνο Ράδο δεν παρέμειναν απλά σε τυπικό επίπεδο αλλά μεταξύ τους είχε αναπτυχθεί μια πιο ουσιαστική σχέση .
Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Μάνη και ήταν γιος του Πιέρρου Μαυρομιχάλη και αδερφός του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Έλαβε μέρος στην επανάσταση του 1821. Συμμετείχε και διέπρεψε στις μάχες των Βαλτετσίου, Μύλων, Βέργας, Διρού, Πολυαράβου, και αλλού. Αποτέλεσε μέλος της Κυβέρνησης του Κουντουριώτη το 1825.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 1831, μαζί με τον ανιψιό του Γεώργιο Μαυρομιχάλη και με την ανοχή των αστυνομικών που τον επιτηρούσαν, δολοφόνησε τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο. Πυροβολήθηκε όμως και τραυματίστηκε από τον Γεώργιο Κοζώνη, το θηριώδη μονόφθαλμο και μονόχειρα Κρήτα σωματοφύλακα του Καποδίστρια, ενώ παράλληλα το εξοργισμένο πλήθος όρμησε εναντίον του. Αποτελειώθηκε από τον στρατηγό Φωτομάρα, που τον πυροβόλησε από παρακείμενη οικία. To πλήθος οργισμένο διαμέλισε το πτώμα του και πέταξε τα μέλη στή θάλασσα. Ο ανιψιός του, κατέφυγε στη γαλλική πρεσβεία, η οποία τον προστάτεψε από τον κόσμο που τον καταδίωκε, αλλά στη συνέχεια υποχρεώθηκε να τον παραδώσει στις Αρχές για να δικαστεί. Καταδικάστηκε για την πράξη του και τουφεκίστηκε στις 9 Οκτωβρίου (22 Οκτωβρίου σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο).