google/wiki40b huggingface dataset:
Ορθόδοξο εορτολόγιο

Το Ορθόδοξο εορτολόγιο δηλαδή το εορτολόγιο της Ορθόδοξης ανατολικής εκκλησίας ορίζει τις εορτές και επετείους της Ορθόδοξης Εκκλησίας σε ετήσια βάση. Αυτές σχετίζονται με την ανάμνηση συμβάντων από την επίγεια παρουσία του Ιησού Χριστού, περιγραφές και πρόσωπα από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, αλλά και γεγονότα από τον βίο Αγίων, οσίων, μαρτύρων, νεομαρτύρων και γενικότερα προσώπων που προσκυνώνται και τιμώνται από την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Το εορτολόγιο έχει κεντρική σημασία για την ζωή των πιστών της Ορθόδοξης Εκκλησίας αφού καθορίζει μεταξύ των άλλων τις ετήσιες περιόδους νηστειών, αλλά και τις επίσημες κρατικές αργίες θρησκευτικού περιεχομένου στα κράτη με επίσημη θρησκεία την Ορθοδοξία. Οι Έλληνες εορτάζουν σύμφωνα με το εορτολόγιο την ονομαστική τους εορτή, δηλαδή εορτάζουν το όνομά τους, καθώς και τον άγιο από τον οποίο το πήραν.  
Οι εορτές της Ορθόδοξης ανατολικής εκκλησίας είναι δύο ειδών: σταθερές και κινητές. Οι σταθερές εορτάζονται την ίδια ημερομηνία κάθε χρόνο, ενώ η ημερομηνία των κινητών εορτών μεταβάλλεται από χρόνο σε χρόνο.Σταθερές εορτές είναι συνήθως αυτές που σχετίζονται με την Παναγία και οι γιορτές των Αγίων, εκτός αν βρίσκονται σε ημερομηνία κατά την διάρκεια της Σαρακοστής. Συνήθως οι κινητές εορτές σχετίζονται με την ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα, που και αυτή είναι μεταβαλλόμενη από χρόνο σε χρόνο. Για παράδειγμα η εορτή του Αγίου Γεωργίου πάντα γιορτάζεται μετά το Πάσχα αν τύχει και πέσει μέσα στην Σαρακοστή.
Η τάξη και οι απαραίτητες οδηγίες για όλες τις κινητές και ακίνητες εορτές του έτους περιλαμβάνονται στο Τυπικό της Εκκλησίας (βλέπε http://www.ec-patr.org/gr/typikon και https://web.archive.org/web/20070917011837/http://www.typikon.gr/). Οι εορτές και επέτειοι που αναφέρονται σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία, εορτάζονται από τους Παλαιοημερολογίτες 13 μέρες αργότερα.
Γκρεγκ Κρίστιαν

Καριέρα

Ο Κρίστιαν εντάχθηκε στο συγκρότημα των Legacy στα 17 του χρόνια. Μετά την ένταξη του Τσακ Μπίλι στο σχήμα το 1986, μετονομάστηκαν σε Testament και κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "The Legacy", τον Απρίλιο του 1987. Ο μπασίστας συμμετείχε στην σύνθεση του τραγουδιού "Over the Wall" από το πρώτο άλμπουμ, ενώ ακολούθησαν οι δίσκοι "The New Order" και "Practice What You Preach", ο οποίος μπήκε στο Top-100 του Billboard. Ο ήχος του συγκροτήματος έγινε πιο βαρύς για το "Souls of Black" του 1990, αλλά το "The Ritual" δύο χρόνια αργότερα, παρουσίασε μία πιο εμπορική εικόνα των Testament, αν και έφθασε στο # 55 των αμερικάνικων τσαρτ.

Ο Κρίστιαν αποχώρησε δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του δίσκου "Low" του 1994, αν και συμμετείχε στην σύνθεση δύο τραγουδιών από το άλμπουμ "Demonic" του 1997. Το 2004, έγινε μέλος των HavocHate, με τους οποίους συνεργάστηκε μέχρι το 2011, κυκλοφορώντας τον δίσκο "Cycle of Pain" τον Φεβρουάριο του 2005.

Την ίδια περίοδο επέστρεψε στους Testament ηχογραφώντας το άλμπουμ "Live in London" το 2005, ενώ μέχρι το 2012 κυκλοφόρησαν τα στούντιο άλμπουμ "The Formation of Damnation" και "Dark Roots of Earth", γνωρίζοντας την μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας τους με το δεύτερο, αφού έφθασε στο # 12 του Billboard.

Ο Κρίστιαν αποχώρησε από το συγκρότημα τον Ιανουάριο του 2014, δίνοντας την θέση του στον Στιβ ντι Τζόρτζιο.
Φραγκίσκος πρίγκιπας του Τεκ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φραγκίσκου δούκα του Τεκ και της Μαίρης-Αδελαΐδας των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρης του Αδόλφου δούκα του Κέιμπριτζ (γιου του Γεωργίου Γ΄ της Βρετανίας). Ο πατέρας του Φραγκίσκου, ο Αλέξανδρος δούκας της Βυρτεμβέργης είχε κάνει μοργανατικό γάμο· έχασε έτσι τον τίτλο του και δόθηκε στην οικογένειά του ο τίτλος του πρίγκιπα του Τεκ.
Ο Φραγκίσκος γεννήθηκε στο ανάκτορο Κένσινγκτον και σπούδασε στα Κολέγια Γουέλινγκτον στο Τσέλτενχαμ. έπειτα φοίτησε στο Β. Στρατιωτικό Κολέγιο του Σάνντερστ. Ήταν χαρτοπαίκτης και τα χρέη του τον έκαναν να ακολουθήσει το στρατό και να πάει στην Ινδία. Υπηρέτησε ως λογχοφόρος, ως τυφεκιοφόρος και μετά στους β. Δραγώνους το 1890. Ταξίδεψε στη Ν. Αφρική το 1902.
Η αδελφή του Μαίρη παντρεύτηκε τον Γεώργιο Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και ο Φραγκίσκος επιθυμούσε να νυμφευτεί την αδελφή εκείνου, τη Μωντ. Αλληλογραφούσαν, αλλά μετά ο Φραγκίσκος άλλαξε διάθεση. Σχετίστηκε με την καλλονή Έλλεν Κονστάνς, σύζυγο τού Φράνσις Νήντχαμ κόμη του Κίλμορεϋ και της δώρησε σμαραγδένια κοσμήματα, μέρος αυτών της μητέρας του. Υπάρχει η υπόθεση ότι απέκτησαν έναν γιο (γενν. 1894), μάλιστα η ηθοποιός Σάρα Μάιλς ισχυρίζεται ότι είναι εγγονή αυτού του γιου.
Η Μαίρη έκανε δίκη για να πάρει πίσω τα σμαράγδια των Κέιμπριτζ και το επέτυχε, αφού πλήρωσε 10.000 λίρες στη λαίδη Κίλμορεϋ. Το Μάιο του 1910 ο Γεώργιος Ε΄ και η Μαίρη έγιναν βασιλείς. Τον Οκτώβριο ο Φραγκίσκος ασθένησε από πνευμονία και απεβίωσε αιφνίδια σε ηλικία 40 ετών. Τάφηκε στο β. κοιμητήριο του Φρόγκμορ. Η διαθήκη του, για να αποφευχθεί τυχόν σκάνδαλο, παρέμεινε αδημοσίευτη, κάτι που έγινε νομικό προηγούμενο.
Το σχισμένο παραπέτασμα

Περίληψη

Ένας πυρηνικός επιστήμονας προκειμένου να εξασφαλίσει έναν μαθηματικό τύπο από κάποιον καθηγητή στη Λειψία, προσποιείται ότι προδίδει τις ΗΠΑ και καταφεύγει στο Ανατολικό Βερολίνο. Μαζί του έρχεται και η μνηστή του. Η περιπέτεια στην οποία εμπλέκονται και οι δύο τους τους οδηγεί σε μια παροδική κρίση και σε έναν φόνο, του σωματοφύλακά του, ο οποίος κατάλαβε την αλήθεια. Τελικά αποσπούν την πληροφορία που θέλουν και ύστερα από μία συναρπαστική καταδίωξη διαφεύγουν από την χώρα.

Παρατηρήσεις

Αρχικά την μουσική για την ταινία είχε γράψει και ηχογραφήσει ο Μπέρναρντ Χέρμαν, όμως τελικά δεν χρησιμοποιήθηκε.
Πρόκειται για μια τυπικά ψυχροπολεμική ταινία, όμως κριτικοί την ανέγνωσαν και ως μία ταινία η οποία κρίνει, έστω και έμμεσα, την πολιτική διαφθορά και κατασκοπεία σε κάθε τους μορφή.
Κυρά της Λίμνης

Προέλευση της Κυράς της Λίμνης

Οι ρίζες της Κυράς της Λίμνης μάλλον είναι αρχαίες παγανιστικές, όπως και της Μοργκάνα λε Φέι, ενώ μπορεί να προέρχονται κι από την ίδια παράδοση. Ο Geoffrey of Monmouth στο έργο του Historia Regum Britanniae αναφέρει για πρώτη φορά το Άβαλον, ένα μαγικό νησί με το οποίο συσχετίζονται συχνά τόσο η Κυρά της Λίμνης και η Μοργκάνα λε Φέι. Σύμφωνα με άλλες πηγές που αφορούν τη ζωή του Λάνσελοτ, αναφέρεται ότι ανέλαβε την ανατροφή του η Κυρά της Λίμνης, όταν ο πατέρας του, ο βασιλιάς Μπαν, σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια μιας μάχης.

Κυρά της Λίμνης και Μέρλιν

Σύμφωνα με μια από τις πολλές εκδοχές του μύθου, ο Μέρλιν ο Μάγος έπεσε θύμα της γοητείας της Βιβιάν, η οποία και του ζήτησε να της μάθει τα μυστικά του. Αφού της έμαθε όλα όσα ήξερε από μαγεία, εκείνη τον αιχμαλώτισε σε ένα γυάλινο πύργο.
Επίσης, μετά το θάνατο της Ιγκρέιν, λέγεται ότι η Βιβιάν ανέλαβε τη φροντίδα της Μοργκάνα λε Φέι, στην οποία κι έμαθε τη μαγεία, ενώ ο Μέρλιν ανέλαβε την εκπαίδευση του ετεροθαλούς αδερφού της, του μελλοντικού βασιλιά Αρθούρου.
Εκλογές στην Αυστραλία

Στην Αυστραλία διεξάγονται γενικές εκλογές κάθε τρία χρόνια. Για τη Γερουσία οι εκλογές διενεργούνται κάθε έξι χρόνια με αναλογικό σύστημα και το 1/2 των μελών του σώματος ανανεώνεται κάθε τρία χρόνια. 12 μέλη αναλογούν σε κάθε μια από τις έξι πολιτείες, ενώ οι δυο περιοχές της πρωτεύουσας Καμπέρα και της Βόρειας Αυστραλίας εκπροσωπούνται από δυο Γερουσιαστές η κάθε μια.
Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες που έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους.
Το ισχύον Σύνταγμα ψηφίστηκε στις 9 Ιουλίου του 1900 και τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου του 1901.

2013

Στις ομοσπονδιακές εκλογές στις 7 Σεπτεμβρίου 2013 ο συνασπισμός των Εθνικών-Φιλελευθέρων της Αντιπολίτευσης, με αρχηγό τον Τόνι Άμποτ αναδείχθηκαν νικητές. 
Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Κέβιν Ραντ παραδέχθηκε την ήττα του και δήλωσε ότι δεν θα επιδιώξει την επανεκλογή του στην ηγεσία του Εργατικού Κόμματος.

Εκλογές 2007 και 2010

Οι Εργατικοί του Κέβιν Ραντ κέρδισαν νίκη στις εκλογές του 2007, με 83 έδρες. Στις πρόωρες γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 21 Αυγούστου 2010 κανένα από τα δυο μεγάλα κόμματα δεν εξασφάλισε αυτοδυναμία 76 εδρών στην Ομοσπονδιακή Βουλή, για πρώτη φορά από το 1940. Ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης συγκέντρωσε 73 έδρες, έναντι 72 για το κυβερνών Εργατικό Κόμμα, ενώ μια έδρα κατέλαβαν οι Πράσινοι και τρεις οι ανεξάρτητοι.

Ταχυδρομική έρευνα 2017

Κατά την περίοδο 12 Σεπτεμβρίου-7 Νοεμβρίου 2017 διεξήχθη ταχυδρομική έρευνα σε εθνικό επίπεδο για να φανεί η υποστήριξη  ή μη στη νομιμοποίηση γάμων μεταξύ ομοφύλων. Αντίθετα με την ψηφοφορία στις εκλογές και τα δημοψηφίσματα, η οποία είναι υποχρεωτική, η συμμετοχή στην έρευνα ήταν προαιρετική, δηλαδή εθελοντική.
Στην έρευνα βρέθηκαν 7.817.247 (61,6%) "Ναι" και 4.873.987 (38,4%) "Όχι". Επιπρόσθετα, 36.686 (0,3%) απαντήσεις ήταν ασαφείς και η συνολική προσέλευση ήταν 12.727.920 (79,5%).
Ντένβερ Νάγκετς

Λογότυπα

Το λογότυπο της ομάδας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Δήμος Θέρμου

Αξιοθέατα του δήμου

Στα αξιοθέατα της περιοχής περιλαμβάνεται η λίμνη Τριχωνίδα, ο ποταμός Εύηνος, ο αρχαιολογικός χώρος του Θέρμου, τα ιστορικά μοναστήρια της Μυρτιάς και της Αγίας Παρασκευής, ο ναός του Αγίου Νικολάου / Ταξιαρχών στην Αγία Σοφία και ο ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου του Νεομάρτυρα εξ Ιωαννίνων, κτίσμα του 1847 στο Αργυρό Πηγάδι. Επίσης, 3 χιλιόμετρα από το Θέρμο, στο χωριό Μέγας Δένδρος, όπου γεννήθηκε ο Κοσμάς ο Αιτωλός βρίσκονται τα θεμέλια του σπιτιού του καθώς και το μοναστήρι του Πατροκοσμά. Στο χωριό Άγια Σοφία υπάρχουν και οι δίδυμοι καταρράκτες Μόκιστας. Μπορεί να τους απολαύσει κανείς μέσω μονοπατιών, που έχουν κατασκευαστεί, καθώς και με αυτοκίνητο.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καταδύσεων 1969

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα καταδύσεων για το έτος 1969 διεξήχθη στο Ολυμπιακό Κολυμβητήριο το διάστημα 23-24 Αυγούστου του έτους και πρωταθλητής σύλλογος ανακηρύχθηκε ο Παναθηναϊκός Α.Ο..
Ανταίος Λεμεσού

Ίδρυση

Ο Ανταίος ιδρύθηκε το 1943 με την ονομασία ΑΜΟΛ (Αθλητικός Μουσικός Όμιλος Λεμεσού), ως ομάδα ενός εργατικού συνοικιακού συλλόγου της Λεμεσού.

Ένταξη στην ΚΟΠ

Το 1953 πραγματοποιήθηκε η ενοποίηση του Κυπριακού Ποδοσφαίρου, με μερικά σωματεία της ΚΕΠΟ να εντάσσονται στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) και την ΚΕΠΟ να αυτοδιαλύεται. Η ΚΟΠ ενέκρινε την ένταξη στις τάξεις της του Ανταίου, της Νέας Σαλαμίνας και της Ομόνοιας. Ωστόσο, η ΚΟΠ, επικαλούμενη κάποιο καταστατικό σημείο, υποστήριξε ότι μια ομάδα έπρεπε να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας και οι άλλες δύο στην Β΄ κατηγορία. Οι ομάδες της ΚΕΠΟ, για να επιτευχθεί η ενοποίηση, αποδέχτηκαν το γεγονός αυτό. Αποφασίσθηκε σε ειδική συνεδρία της ΚΕΠΟ, όπως στην Α΄ κατηγορία ενταχθεί η Ομόνοια και στη Β΄ κατηγορία η Νέα Σαλαμίνα και ο Ανταίος (παρόλο που ήταν ο πρωταθλητής της τελευταίας περιόδου της ΚΕΠΟ).
Ο Ανταίος (είτε ως ΑΜΟΛ Λεμεσού είτε ως Ανταίος Λεμεσού) είναι η μοναδική ομάδα στην ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου που ήταν μέλος και των τριών παγκύπριων ποδοσφαιρικών ομοσπονδιών (ΚΟΠ, ΠΑΟΚ, ΚΕΠΟ).

Ενοποίηση

Το 1963 ο Ανταίος ενοποιήθηκε με τον Πανελλήνιο Λεμεσού δημιουργώντας την Ένωσις Πανελληνίου-Ανταίου Λεμεσού (Ε.Π.Α.Λ.).
Γκενάντι Γκολόφκιν

Καταγωγή και ερασιτεχνική καριέρα

Γεννήθηκε στις 8 Απριλίου του 1982 στο Καραγκάντα του Καζακστάν (τότε κομμάτι της Σοβιετικής Ένωσης ως έδαφος της ΣΣΔ του Καζακστάν) από Ρώσο πατέρα και Κορεάτισσα μητέρα. Ο ίδιος έχει δίδυμο αδελφό, ενώ τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια του έχασαν τη ζωή τους υπηρετώντας ως στρατιωτικοί.
Ο Γκολόφκιν ξεκίνησε την ενασχόλησή του με την πυγμαχία μετά από παρότρυνση των μεγαλύτερων αδελφών του και ήδη από την ηλικία των 12 ετών είχε αρχίσει να ξεχωρίζει με τις επιδόσεις του. Το 2002 έλαβε μέρος στους Ασιατικούς Αγώνες όπου αναδείχτηκε νικητής στην κατηγορία των 71 κιλών, ενώ το 2003 συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας που διεξήχθη στην Ταϊλάνδη, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στα 75 κιλά. Το 2004 επικράτησε στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Πυγμαχίας, ενώ η παρουσία του σε μεγάλες διοργανώσεις ως ερασιτέχνης ολοκληρώθηκε το ίδιο έτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας όπου αναδείχτηκε ασημένιος ολυμπιονίκης στα 75 κιλά.

Επαγγελματική καριέρα

Ο Γκολόφκιν πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην επαγγελματική πυγμαχία το 2006, αντιμετωπίζοντας τον Μάιο στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας τον Ούγγρο πυγμάχο Γκάμπορ Μπάλοχ, τον οποίο νίκησε με νοκ άουτ από τον πρώτο γύρο. Το 2009 κατέκτησε τον διηπειρωτικό τίτλο των μεσαίων βαρών στην ομοσπονδία WBO και τον Αύγουστο του 2010 κέρδισε τον τίτλο του WBA επικρατώντας του Κολομβιανού Μίλτον Νούνιες. Πετυχαίνοντας μια σειρά 23 συνεχόμενων νοκ άουτ από το 2008 έως το 2017, κατέχει το υψηλότερο ποσοστό νοκ άουτ στην ιστορία των μεσαίων βαρών. Το 2016, πέτυχε την 17η υπεράσπιση τίτλου με νοκ άουτ, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Πορτορικανού Βιλφρέντο Γκόμες από το 1982. Όντας αήττητος σε 39 συνεχόμενες αναμετρήσεις (με ρεκόρ 38 νίκες και μια ισοπαλία) επικράτησε αντιπάλων όπως ο Βρετανός Μάθιου Μακλίν, ο Μεξικανός Ρούμπιο, ο Αυστραλός Ντάνιελ Γκιλ, ο Καναδός Ντέιβιντ Λεμιέ, οι Αμερικανοί Ντομινίκ Γουέιντ, Ντάνιελ Τζέικομπς και Βανές Μαρτιροσιάν κ.ά. 
Στις 15 Σεπτεμβρίου του 2018, αντιμετώπισε στο Παραντάις της Νεβάδα, σε επαναληπτική αναμέτρηση, τον Μεξικανό Κανέλο Άλβαρεζ. Οι δύο πυγμάχοι είχαν αναμετρηθεί για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 2017, με τον αγώνα να λήγει ισόπαλος. Εν τέλει, μετά τη συμπλήρωση και των δώδεκα γύρων ο Γκολόφκιν ηττήθηκε στα σημεία, πραγματοποιώντας την πρώτη ήττα της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου και οι δύο πυγμάχοι είναι θετικοί σε μια νέα ενδεχόμενη μονομαχία. Τον Ιούνιο θα αντιμετωπίσει τον Καναδό Στηβ Ρολς.
Νέμεα

Ιστορικές πληροφορίες

Τα Νέμεα καθιερώθηκαν το 573 π.Χ. σε μια εποχή που η πόλη της Νεμέας αποτελούσε τμήμα της πόλης-κράτους των Κλεωνών   (σημερινός οικισμός βλέπε Αρχαίες Κλεωνές). Αργότερα η Νεμέα και οι αγώνες πέρασαν στην κατοχή του Άργους και από το 270 π.Χ. διεξάγονταν εκεί. 
Στη Νεμέα υπήρχε το ιερό του Δία, ένα από τα σημαντικότερα ιερά των Ελλήνων και οι αθλητικοί αγώνες διοργανώνονταν ως μέρος του κύκλου των εορτών προς τιμήν του Δία. Τα Νέμεα, μαζί με τα Ολύμπια, τα Ίσθμια και τα Πύθια, ήταν οι σπουδαιότεροι αθλητικοί αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα. Στη διάρκειά τους μια ιερή εκεχειρία σταματούσε κάθε εχθροπραξία ανάμεσα στις ελληνικές πόλεις.
Η Νεμέα δεν ήταν πόλη ούτε καν οικισμός. Διέμεναν εκεί μόνο λίγοι ιερείς ενώ συνέρρεε πλήθος προσκυνητών. Το έπαθλο των αγώνων ήταν ένα στεφάνι από άγριο σέλινο. Η διάρκεια των αγώνων εικάζεται ότι ήταν πέντε μέρες και την ευθύνη της διεξαγωγής τους είχαν οι Ελλανοδίκες. Διεξάγονταν κάθε δύο έτη. Ήταν ταφικοί αγώνες προς τιμήν των Επτά επί Θήβας αλλά και προς τιμήν του οφέλτη Δία Για αυτόν το λόγο οι ελλανοδίκες φορούσαν πένθιμο ένδυμα. 
Το στάδιο της Νεμέας κατασκευάστηκε στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. Είχε χωρητικότητα 40.000 θεατών και ο στίβος είχε μήκος 178 μέτρα.

Ανασκαφή και αναβίωση των αγώνων

Το 1974 άρχισε η ανασκαφή του αρχαίου σταδίου της Αρχαίας Νεμέας από την Αμερικανική Αρχαιολογική Σχολή. Ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Μπέρκλεϊ Steven G. Miller ήταν εκείνος που με την επιμονή του ανέδειξε το αρχαίο στάδιο. Η ανασκαφή ολοκληρώθηκε το 1991 και στη συνέχεια οργανώθηκε η αναβίωση των Νέμεων, με τους πρώτους αγώνες που έγιναν το 1996.
Κέβιν Μίτνικ

Τα πρώτα χρόνια

Ο Μίτνικ, παιδί χωρισμένων γωνιών μεγάλωσε σε προάστιο του Λος Άντζελες την δεκαετία του '70. Ανέπτυξε πολλά χόμπι εκ των οποίων ο Ραδιοερασιτεχνισμός, που αργότερα τον οδήγησε στο phreaking
του τηλεφωνικού δικτύου.
Ως «μέλος» της κοινότητας των phreakers ο Μίτνικ έμαθε τις αρχές της κοινωνικής μηχανικής, τις οποίες αργότερα ανέπτυξε και εφάρμοσε σε τέτοιο σημείο ώστε πλέον ο όρος κοινωνική μηχανική να είναι εφάμιλλο του ονόματος του Κέβιν Μίτνικ.
Η πρώτη επαφή του Μίτνικ με υπολογιστή στα 17 του χρόνια ήταν και αυτό που άνοιξε το δρόμο στη μετέπειτα πορεία του.

Η δεκαετία του 80

Από την πρώτη στιγμή που ήρθε σε επαφή με υπολογιστές, και συνδυάζοντας την ικανότητα του στο phreaking άρχισε να ασχολείται με την ιδέα την πρόσβασης σε απομακρυσμένους υπολογιστές. Το 1987 ήρθε και η πρώτη σύλληψη του Μίτνικ για εισβολή σε υπολογιστή. Αμέσως τον επόμενο χρόνο, πάλι κατηγορήθηκε για εισβολή σε σύστημα κλέβοντας πηγαίο κώδικα της Digital Equipment Corporation. Ο Μίτνικ τότε καταδικάστηκε σε 1 χρόνο φυλάκιση.

Τα επόμενα χρόνια – Η τελευταία σύλληψη

Ο Μίτνικ από την περίοδο της αποφυλάκισης του και έπειτα συνέχισε να ασχολείται με το χάκινγκ ταξιδεύοντας σε διάφορες πολιτείες  της Αμερικής για να αποφύγει πάλι τη σύλληψη, χρησιμοποιώντας πλαστά στοιχεία. Σύντομα έγινε το επίκεντρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης αλλά και του FBI. 
Τελικά το 1995 με την βοήθεια του Tsutomu Shimomura, τεχνικού ασφαλείας υπολογιστών, και του ρεπόρτερ των Times John Markoff, ο Κέβιν Μίτνικ συνελήφθη και καταδικάστηκε σε 5 χρόνια φυλάκιση. Όταν αποφυλακίστηκε το 2000 του απαγόρευσαν της χρήση συσκευών με πληκτρολόγιο για χρόνια.

Σήμερα

Σήμερα ο Μίτνικ έχει γράψει 2 βιβλία γύρω από την κοινωνική μηχανική και τα κενά ασφαλείας σε συστήματα. Έχει ιδρύσει την δικιά του εταιρία που ασχολείται με θέματα ασφαλείας σε δίκτυα (Mitnick Security Consulting). Επίσης κάνει σεμινάρια ασφαλείας σε μεγάλες εταιρίες του χώρου.

Η καλτ εικόνα του Μίτνικ στην κοινότητα των χάκερ

Ο Μίτνικ θεωρείται ένα από τα πιο αξιόλογα πρόσωπα στην σκηνή των χάκερ. Με τις δραστηριότητες του αλλά και την φυλάκιση του ξεσήκωσε κίνημα που υποστήριζε στην απελευθέρωση του («Free Kevin»). Γύρω από το πρόσωπο του δημιουργήθηκε ένας μύθος κυρίως από την δημοσιότητα που απέκτησε. Ιστοσελίδες, ντοκιμαντέρ και ταινίες έχουν γυριστεί για τη ζωή του Μίτνικ κάνοντας τον έναν ζωντανό θρύλο για κάποιους, σύμβολο του ανήσυχου πνεύματος των χάκερ.
Radikal

H Radikal είναι καθημερινή Τουρκική εφημερίδα που εκδίδεται στην Κωνσταντινούπολη. Εκδίδεται από το 1996 από την Doğan Medya Grubu του Αϊντίν Ντογάν (Aydın Doğan). 
Σε αντίθεση με πολλές καθημερινές εφημερίδες στην Τουρκία, η Radikal δεν φαίνεται να υποστηρίζει κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα γιατί ο ιδιοκτήτης της, Αϊντίν Ντογαν, θέλει να διατηρήσει καλές σχέσεις με οποιονδήποτε βρίσκεται στην εξουσία. Ωστόσο, θεωρείται γενικά αριστερίζουσα (δημοκρατική-σοσιαλιστική) εφημερίδα, και είναι όντως πολύ φιλελεύθερη δημοκρατική εφημερίδα. Συγκριτικά με την κεντροαριστερή Cumhuriyet, η Radikal θεωρείται από πολλούς περισσότερο μετριοπαθής, ανοιχτόμυαλη και ανεκτική. Τυγχάνει ιδιαίτερης εκτίμησης για τις στήλες της περί πολιτισμού και τέχνης, τις συνεντεύξεις της, καθώς και για τους αρθρογράφους της, όπως οι M. Serdar Kuzuloğlu, Hakkı Devrim, Türker Alkan, Altan Öymen, Nuray Mert, Murat Belge και Gündüz Aktan. Στην εφημερίδα έγραφε και η Mine G. Kırıkkanat προτού απολυθεί μετά τη σκληρή κριτική που άσκησε στο τουρκικό έθνος. Για την Radikal γράφουν επίσης οι Hasan Celal Güzel, πρώην υπουργός παιδείας, Murat Yetkin, και Μουσταφά Ακυόλ (Mustafa Akyol). 
Το 2007, ο Ορχάν Παμούκ (την 9η Ιανουρίου) και η Σεζέν Ακσού (την 14η Ιανουαρίου) έγιναν για μια μέρα αρχισυντάκτες της Radikal. 
Αν και η κυκλοφορία της δεν ξεπερνά τα 50.000 φύλλα, η Radikal κατέχει σημαίνουσα θέση στην τουρκική πολιτική και τον τουρκικό πολιτισμό.
Απο την 21 Ιουνίου 2014 δημοσιεύεται αποκλειστικά η Radikal στο διαδίκτυο.

Περιοδικά με τον ίδιο τίτλο

Radikal ήταν επίσης το όνομα ενός Γερμανικού αναρχικού περιοδικού, το οποίο εμφανίζεται να είναι σήμερα μάλλον εκτός λειτουργίας.
North American T-2 Buckeye

Περιγραφή

Το T-2 είναι ένα αεροσκάφος ίσιας πτέρυγας, με επιδόσεις ανώτερες αυτών του Cessna T-37 της Αεροπορίας και υποδεέστερες αυτών του TA-4 Skyhawk που χρησιμοποιούμταν ως προχωρημένο εκπαιδευτικό. Παρόλα αυτά το T-2 αντικαταστάθηκε από το T-45 Goshawk (έκδοση του Αμερικανικού Ναυτικού του BAe Hawk) και το T-38 Talon στην Αεροπορία. Το T-2 χρησιμοποιήθηκε επίσης για την καθοδήγηση μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Ιστορία

Η πρώτη έκδοση του αεροσκάφους εισήλθε σε υπηρεσία στα μέσα της δεκαετίας του 1950 με τον κωδικό T2J-1 και επαναχαρακτηρίστηκε T-2A το 1962. Το διθέσιο εκπαιδευτικό χρησιμοποιούσε τότε ένα κινητήρα Westinghouse J34-WE-46/48. Όμως το αεροσκάφος επανασχεδιάστηκε, ο ένας κινητήρας αντικαταστάθηκε με δύο Pratt & Whitney J60-P-6 και πήρε την ονομασία T-2B. Το T-2C έφερε δύο κινητήρες General Electric J85-GE-4. Το T-2D αποτέλεσε εξαγωγική έκδοση για την πολεμική αεροπορία της Βενεζουέλας ενώ το T-2E εξαγωγική έκδοση για την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία. Το T-2 Buckeye αντικατέστησε το T2V-1/T-1A Seastar, αν και το T-1 συνέχισε να χρησιμοποιείται σε κάποιες περιπτώσεις μέχρι το 1970. Συνολικά κατασκευάστηκαν 273 αεροσκάφη, όλα από την North American Aviation.

Το T-2 στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία

Το T-2 μπήκε σε υπηρεσία το 1976 και πρόκειται για το μοναδικό εκπαιδευτικό τζετ της Πολεμικής Αεροπορίας. Ανήκει στην 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος, στις 362 Μοίρα Εκπαίδευσης Αέρος «Νέστωρ» και 363 Μοίρα Εκπαίδευσης Αέρος «Δαναός», με έδρα το αεροδρόμιο της Καλαμάτας. Φέρει τρίχρωμη παραλλαγή πράσινου, καφέ και άσπρου.
Μαυσωλείο Χουμαγιούν

Ιστορία

Ο Χουμαγιούν ήταν ο δεύτερος Μουγκάλ αυτοκράτορας, και κυβέρνησε μεταξύ 1530 έως το θάνατό του το 1556. Μετά το θάνατό του, το σώμα του αρχικά τάφηκε στο παλάτι του Πουράνα Κουίλα στο Δελχί. Στην συνέχεια μεταφέρθηκε στο Σιρχίντ, στο Πουντζάπ από τον Κχαντζάρ Μπέγκ γιατί υπήρχε ο φόβος ότι ο Ινδουιστής Βασιλιάς Χέμου -ο οποίος κέρδισε την μάχη κατά των Μουγκάλ δυνάμεων στην Άγκρα και στο Δελχί τον Οκτώβριο 1556 και κατέλαβε το παλάτι Πουράνα Κουίλα- θα κατέστρεφε τον τάφο. Το σώμα θα πρέπει να επιστράφηκε στο Δελχί πριν το 1568. Ο Πέρσης αρχιτέκτονας Μιράκ Μιρζά Γχιγάθ πριν αναλάβει το σχεδιασμό του μαυσωλείου δούλευε στο Χεράτ (σήμερα στο Αφγανιστάν) και στην Μπουχάρα (σήμερα στο Ουζμπεκιστάν). Το μαυσωλείο αργότερα χρησιμοποιήθηκε για να ταφούν και άλλα μέλη της οικογένειας του Χουμαγιούν και σήμερα υπάρχουν εκεί 150 τάφοι.
Ανρί Μισώ

Βιογραφία

Ο Ανρί Μισώ ξεκίνησε να σπουδάζει ιατρική αλλά διακόπτει τις σπουδές του για να μπαρκάρει σαν ναύτης. Εξ΄ αιτίας του παροπλισμού των πλοίων, μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, αποκλύεται στην Μασσαλία το 1921, εγκαταλείπει τη θάλασσα και ζει κάνοντας διάφορα επαγγέλματα. Αρχίζει να δημοσιεύει τα πρώτα του έργα το 1922. Γίνεται ευρύτερα γνωστός χάρι στον Αντρέ Ζιντ και τη διάλεξη "Ας ανακαλύψουμε τον Ανρί Μισώ" που του έκανε.

Τα λογοτεχνικά του έργα αλλά και τα σχέδια του είναι κράματα ποίησης, ημερολογίου, στοχασμού και υπερρεαλιστικής φαντασίας. Καθρεπτίζουν με εκπληκτική αμεσότητα το υπαρξιακό άγχος του δημιουργού τους, τα ταξίδια που έκανε στην Ανατολή (Ιαπωνία, Κίνα, Ινδία) και στη Νότιο Αμερική καθώς και τις πειραματιστικές του ανησυχίες που τον οδήγησαν στη χρήση ναρκωτικών. Στη ζωγραφική επηρεάστηκε από τα ταξίδια του στην Άπω Ανατολή και τα κινέζικα ιδεογράμματα και χρησιμοποίησε κυρίως τη σινική μελάνη. Το 1955 έγινε πολίτης της Γαλλίας όπου έζησε το υπόλοιπο της ζωής του μαζί με την οικογένειά του. Το 1965 κέρδισε το Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας, το οποίο αρνήθηκε να δεχτεί (βλ. Αγγλική Βικιπαίδεια).