google/wiki40b huggingface dataset:
Σκοπός Ανατολικής Θράκης

Μετά την Ανταλλάγη Πληθυσμών

Με την Ανταλλαγή Πληθυσμών πολλοί κάτοικοι ερχόμενοι ως πρόσφυγες στη Μακεδονία εγκαταστάθηκαν στην Προσοτσάνη Δράμας ενώ άλλοι δημιούργησαν τον Νέο Σκοπό στον Νομό Σερρών. O Nαός του Νέου Σκοπού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δήμητριο, σε ανάμνηση του Ναού του Αγίου Δημητρίου στον παλαιό Σκοπό της Θράκης. Ο Νέος Σκοπός έχει σήμερα 2.529 κατοίκους.
Antichthon

Σύνθεση και κυκλοφορία

Κυκλοφορεί ετησίως από το 1967 και εκδίδεται από την Αυστραλασιατική Εταιρία Κλασικών Σπουδών. Τα άρθρα του εστιάζουν την μελέτη του αρχαίου κόσμου γενικότερα, αν και εκδηλώνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην αρχαία Ελληνική και Ρωμαϊκή εποχή, με επεκτάσεις στον γενικότερο γεωγραφικό χώρο της Μεσογείου, της Μικράς Ασίας από τις απαρχές του πολιτισμού μέχρι και τον Μεσαίωνα.
2191 Ουψάλα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ουψάλα εκτιμάται σε 17,54 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,173 ± 0,029.
Μιχάλης Βλαχοκερασιώτης

Ο καπετάνιος Μιχάλης Βλαχοκερασιώτης ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Βλαχοκερασιά της επαρχίας Τριπόλεως. Υπηρέτησε στρατιώτης όλο το διάστημα της πολιορκίας της Τρίπολης, και έπειτα βρέθηκε σε πολλές άλλες μάχες. Πήγε και στα Μεγάλα Δερβένια μαζί με τον Ρήγα Παλαμήδη και το Γ. Σέκερη.
Φονεύτηκε από τον στρατό του Δράμαλη φεύγοντας από τα Δερβένια το 1822.
Χρήστος Γαρέφης

Άλλες δράσεις

Oι ομιλίες του σε δημοτικά σχολεία , γυμνάσια, λύκεια, πανεπιστήμια, αθλητικές εκδηλώσεις, δημοτικά αμφιθέατρα, χώρους εργασίας,αθλητικούς ομίλους και σε παρουσιάσεις αγώνων  είναι πολυάριθμες. Ο Χρήστος Γαρέφης έχει ήδη μια πολύ μεγάλη ομάδα ανθρώπων και αθλητών που τον παρακολουθούν, συμβουλεύονται, εμπνέονται, γυμνάζονται μαζί του ή με τα προγράμματα του είτε από κοντά είτε μέσω της κοινωνικής δικτύωσης.
Σχολική βαθμολογία στην Κροατία

Η σχολική βαθμολογία στην Κροατία ρυθμίζεται από το Υπουργείο Επιστημών, Παιδείας και Αθλητισμού.

Αύξηση βαθμών

Σημαντικό ποσοστό αύξησης βαθμών παρατηρήθηκε στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και, σε μικρότερο βαθμό, στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Κατά το σχολικό έτος 2008-09, σχεδόν 168.000 από τους 365.000 μαθητές δημοτικών σχολείων βαθμολογούνταν "άριστα" στον μέσο όρο βαθμού τους. Η γονική πίεση στους εκπαιδευτικούς έχει αναγνωριστεί ως σημαντική αιτία.
Εκπαιδευτικό αεροσκάφος

Το εκπαιδευτικό αεροσκάφος είναι μια κατηγορία αεροσκαφών ειδικά σχεδιασμένη για τη διευκόλυνση της εναέριας εκπαίδευσης των πιλότων και των πληρωμάτων αεροσκαφών.
Οι πιλότοι της πολιτικής αεροπορίας συνήθως εκπαιδεύονται σε ένα ελαφρύ αεροσκάφος, διθέσιο ή περισσότερων θεσών, στις οποίες κάθεται ο εκπαιδευόμενος και ο εκπαιδευτής. Επίσης, το αεροσκάφος μπορεί να έχει υποστεί τροποποιήσεις κατάλληλες για χρήση σε εκπαιδευτικές πτήσεις. Κατι παρόμοιο συμβαίνει και με τους εκπαιδευόμενους πιλότους των πολεμικών αεροποριών, οι οποίοι λαμβάνουν εκπαίδευση σε ελαφρύ αεροσκάφος. Και στις δύο κατηγορίες οι υποψήφιοι πιλότοι εξετάζονται κυρίως για την ψυχική και φυσική συμπεριφορά τους.
Αραβικός κώδικας Μπράιγ

Περιγραφή

Η προέλευση του είναι από τον αγγλικό κώδικα Μπράιγ, ο οποίος εισάχθηκε στην Αίγυπτο πριν το 1878 από κάποιον Άγγλο ιεραπόστολο, και έτσι η διευθέτηση των γραμμάτων γενικά έχει διατηρηθεί σε σύμβαση με τον αγγλικό κώδικα, ενώ και ο ρομανισμός των γραμμάτων ακολουθεί τους ίδιους κανόνες όπως αυτούς του ελληνικού κώδικα Μπράιγ και του ρωσικού κώδικα Μπράιγ. Παλαιότερα υπήρχαν διάφορα διαφορετικά πρότυπα, όπως ο αλγερινός κώδικας Μπράιγ, τα οποία δεν σχετίζονται με τον αιγυπτιακό κώδικα, όμως το 1950 ο αιγυπτιακός υιοθετήθηκε ως το επίσημο πρότυπο για όλες τις αραβικές γλώσσες. Υπάρχουν επίσης κάποια συστήματα Μπράιγ τα οποία ως βάση έχουν το αραβικό, όπως τα Ούρντου και τα περσικά, τα οποία ωστόσο διαφέρουν σε κάποια γραμμάτων και σημεία τονισμού.
Αντίθετα με την κανονική αραβική γραφή, ο αραβικός κώδικας Μπράιγ διαβάζεται από αριστερά προς τα δεξιά, σύμφωνα με την διεθνή σύμβαση. Οι αριθμοί γράφονται επίσης από αριστερά προς τα δεξιά, όπως και στην κανονική αραβική γραφή.

Πίνακες μετατροπής

Υπάρχουν αρκετές συντομογραφίες οι οποίες ενίοτε αναπαριστούνται με την τελεία 4 ή την τελεία 5 (το σημείο του κόμματος), και δεν παρατίθονται παρακάτω.
Σκοτ Φόρτσιουν

Καριέρα

Ο Σκοτ Φόρτσιουν αγωνιζόταν από το 1981 μέχρι το 1984 στην ομάδα πετοσφαίρισης του λυκείου του, το Λαγκούνα Μπιτς. Μάλιστα, με την ομάδα του σχολείου κατάφερε να κατακτήσει το τοπικό Πρωτάθλημα CIF ΤΟ 1983.
Το 1985 εισήχθη στο κολλέγιο Στάνορντ Κόλετζ, όπου συνέχισε να παίζει πετοσφαίριση μέχρι την αποφοίτησή του, τέσσερα χρόνια αργότερα. Οι εμφανίσεις του με την ομάδα του κολλεγίου του οδήγησαν τον Φόρτσιουν μέχρι και την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης των ανδρών των ΗΠΑ. Μάλιστα, κατάφερε να κατακτήσει το χρυσό μετάλιο στους Ολυμπιακούς Αγωνες του 1988.
Αμέσως μετά την αποφοίτησή του και μέχρι το 1992, ο Φόρτσιουν συνέχισε να αγωνίζεται ως πετοσφαιριστής, κυρίως όμως με την εθνική ομάδα της Αμερικής, με την οποία συμμετείχε σε πολλές διοργανώσεις όπως Παγκόσμια Πρωταθλήματα, Αγώνες Καλής Θελήσεως, Παναμερικανικούς Αγώνες κλπ. Το 1992 μάλιστα κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης.
Το 1992 αποφάσισε να αναζητήσει την τύχη του και εκτός των συνόρων των ΗΠΑ, με αποτέλεσμα να βρεθεί στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ιταλία, όπου αγωνίστηκε για ένα χρόνο στο εγχώριο πρωτάθλημα με τη φανέλα της Μπρέσια. Στη συνέχεια μεταπήδησε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς στον οποίο αγωνίστηκε για ένα χρόνο κατακτώντας μάλιστα το πρωτάθλημα Ελλάδας του 1994.
Μετά το επιτυχημένο πέρασμά του από την Ευρώπη, ο Φόρτσιουν αποφάσισε να επιστρέψει στις ΗΠΑ το 1994 και λίγο καιρό αργότερα τερμάτισε την καριέρα του.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Σκοτ Φόρτσιουν ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης των ΗΠΑ για δέκα χρόνια (1986-96) πραγματοποιώντας δεκάδες συμμετοχές.
Στρατηγάτο Παγράς

Το Στρατηγάτο Παγράς (Στρατηγάτον Παγρᾶς) ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα.
Περιλάμβανε το Κάστρο της Πάγρας και την ομώνυμη πολίχνη, η αρχαία ελληνική Πάγραι, σημερινή Τουρκία, η Πάγραις βρισκόταν κοντά στα Λίμνια και στα όρη Αμανού. Είχε κατασκευαστεί επί αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά για τον έλεγχο των Αμανίδων πυλών, με πρώτο διοικητή τον Μιχαήλ Βούρτζη.
Η Άννα Κομνηνή το αναφέρει στην Αλεξιάδα σαν στρατηγάτο και μία από τις περιοχές που δόθηκαν στον Βαλδουίνο της Βουλώνης με την Συνθήκη της Δεαβόλεως.
Ερρίκος Β΄ του Νασσάου-Ζήγκεν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ζήγκεν και ήταν ο όγδοος γιος του Ιωάννη Ζ΄ του μεσαίου, κόμη του Νασσάου-Ζήγκεν και της Μαργαρίτας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Ιωάννη Β΄ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Ζόντερμπουργκ.
Παιδικός γάμος

Ο παιδικός γάμος είναι ένας επίσημος γάμος ή άτυπη συμβίωση όπου τουλάχιστον ένα από τα δύο μέρη είναι άτομο που δεν έχει συμπληρώσει μια  ορισμένη ηλικία και θεωρείται παιδί ή ανήλικος. Κατά τη UNICEF, αυτή η ηλικία είναι τα 18 έτη.  Η νόμιμη ηλικία γάμου σε ορισμένα κράτη και νομικά συστήματα είναι κάτω των 18 ετών, ειδικά στην περίπτωση κοριτσιών. Ακόμα και όταν η νόμιμη ηλικία γάμου ορίζεται στα 18, πολλές χώρες επιτρέπουν τον γάμο νωρίτερα, με τη συγκατάθεση των γονέων ή σε ειδικές περιπτώσεις, όπως η εγκυμοσύνη στην εφηβεία. Σε ορισμένες χώρες, οι πολιτισμικές παραδόσεις υπερισχύουν του νόμου.  Ο παιδικός γάμος θεωρείται ότι παραβιάζει τα δικαιώματα των παιδιών. Αφορά τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια, αλλά είναι πιο συχνός  μεταξύ των κοριτσιών.  Έχει εκτεταμένες και μακροπρόθεσμες συνέπειες για τα παιδιά νύφες και γαμπρούς. Σύμφωνα με διάφορες υπηρεσίες του ΟΗΕ, η ολοκληρωμένη ερωτική εκπαίδευση μπορεί να αποτρέψει ένα τέτοιο φαινόμενο.
Ο παιδικός γάμος σχετίζεται με τον  παιδικό αρραβώνα και περιλαμβάνει την αστική συμβίωση και γάμους με έγκριση  δικαστηρίου. Σε πολλές περιπτώσεις, μόνο ο ένας από το ζευγάρι είναι παιδί, συνήθως το κορίτσι. Στις αιτίες των γάμων παιδιών  περιλαμβάνονται η φτώχεια, οι λόγοι τιμής της νύφης, η προίκα, οι πολιτιστικές παραδόσεις, οι νόμοι, θρησκευτικές και κοινωνικές πιέσεις, τοπικά έθιμα, ο φόβος μήπως μείνει κανείς άγαμος, ο  αναλφαβητισμός, και η αδυναμία των γυναικών να εργάζονται έναντι χρήματος.
Οι παιδικοί γάμοι ήταν συνηθισμένοι σε όλη την ιστορία για διάφορους λόγους. Σήμερα, ο παιδικός γάμος είναι ακόμα αρκετά διαδεδομένος, ιδιαίτερα σε αναπτυσσόμενες χώρες, όπως τμήματα της Αφρικής, τη νότια Ασία, τη νοτιοανατολική Ασία, τη δυτική Ασία, τη Λατινική Αμερική και την Ωκεανία. Ωστόσο, ακόμη και σε ανεπτυγμένες χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες οι νομικές εξαιρέσεις συνεπάγονται ότι 25 πολιτείες δεν έχουν ελάχιστο όριο ηλικίας για γάμο. Η συχνότητα του παιδικού γάμου μειώνεται στα περισσότερα μέρη του κόσμου. Οι χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά  γάμων κάτω από την ηλικία των 18 ετών είναι ο Νίγηρας, το Τσαντ, το Μάλι, το Μπανγκλαντές, η Γουινέα και η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, με ποσοστό πάνω από 60%. Στο Νίγηρα, το Τσαντ, το Μπαγκλαντές, το Μάλι και την Αιθιοπία η συχνότητα γάμων παιδιών κάτω των 15 ήταν μεγαλύτερη του 20% σύμφωνα με έρευνες του  2003-2009.
Βεατρίκη του Ηνωμένου Βασιλείου

Πρώιμα χρόνια

Η Βεατρίκη γεννήθηκε στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στις 14 Απριλίου 1857 και βαπτίσθηκε στο παρεκκλήσι των Ανακτόρων στις 16 Ιουνίου του ίδιου έτους. Ανάδοχοί της ήταν η γιαγιά της Βικτώρια της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Ζάαλφελτ, η αδελφή της Πριγκίπισσα Βικτώρια και ο Πρίγκιπας Φρειδερίκος.
Για την Βεατρίκη υπήρξαν πολλοί πιθανοί μνηστήρες, όπως ο Πρίγκιπας Ναπολέων Βοναπάρτης και ο Λουδοβίκος Δ΄ της Έσσης. Εκείνη έδειξε ενδιαφέρον για το Γάλλο Πρίγκιπα Ναπολέων, όμως εκείνος σκοτώθηκε στον Πόλεμο Άγγλων-Ζουλού το 1879.
Ερωτεύτηκε τον Ερρίκο πρίγκιπα του Μπάττενμπερκ, για τον οποίο χρειάστηκε ένας χρόνος για να τον εγκρίνει η Βασίλισσα Βικτώρια. Ο γάμος του Ερρίκου και της Βεατρίκης έγινε στις 23 Ιουλίου 1885 στο Γουίπινγχαμ. Ο γάμος τους κράτησε δέκα χρόνια, καθώς ο Ερρίκος απεβίωσε στις 22 Ιανουαρίου 1896 από ελονοσία.
Νο

Το Θέατρο Νο (ιαπ.:能 Nō) ή Νογκάκου (能楽 Nōgaku) αποτελεί παραδοσιακό είδος ιαπωνικού δράματος.

Ιστορία

Το θέατρο Νο αναπτύχθηκε μαζί με το κιόγκεν και εμφανίστηκε τον 14ο αιώνα. Έχει τις ρίζες του στο θρησκευτικό τελετουργικό, αλλά εξελίχθηκε μέσα από αριστοκρατικές και λαϊκές μορφές τέχνης.
Η μορφή που διατηρείται μέχρι σήμερα, δόθηκε στο Νο, κατά την περίοδο Μουρομάτσι (1336-1573), από τον Κανάμι Κιγιοτσούγκου και τον γιο του Ζεάμι Μοτοκίγιο, όταν και χορηγούνταν από τους σογκούν Ασικάγκα. Παραστάσεις συνεχίζονταν κατά τους επόμενους αιώνες, αλλά νέα έργα σταμάτησαν να δημιουργούνται μετά τον 16ο αιώνα.
Στις αρχές του 17ου αιώνα αποκλείστηκαν για λόγους δημόσιας ηθικής οι γυναίκες ηθοποιοί, από το Νο, αλλά και το καμπούκι. Κατά την περίοδο 1868-1912, παρόλο που το Νο έχασε την κρατική χορήγηση, αναγνωριζόταν ως ένα από τα τρία είδη εθνικού θεάτρου της Ιαπωνίας.
Σήμερα, υπάρχουν περίπου 1500 επαγγελματίες ηθοποιοί θεάτρου Νο, ενώ το σύγχρονο ρεπερτόριο περιλαμβάνει 250 έργα.

Κοστούμια

Γενικά τα κοστούμια των ηθοποιών Νο είναι πλούσια, φτιαγμένα από αστραφτερό μετάξι, ενώ φέρουν συμβολικά σχήματα, αναλόγως του ρόλου. Το κοστούμι του σίτε ήταν υπερβολικό, ενώ των σιτετσούρε και γουακιτσούρε σταδιακά απλοποιήθηκε.
Στους πρώτους αιώνες, τα κοστούμια των ηθοποιών ήταν σύμφωνα με τους ρόλους τους. Για παράδειγμα, κάποιος αυλικός θα φορούσε επίσημη ρόμπα, ενώ κάποιος απλός άνθρωπος ένα κοινό ένδυμα. Τα τυποποιημένα κοστούμια με τους συμβολισμούς, καθιερώθηκαν στα τέλη του 16ου αιώνα.

Μάσκες

Οι μάσκες του θεάτρου Νο φτιάχνονται από υλικά όπως πηλός, βερνίκι, ύφασμα, χαρτί και ξύλο. Καθώς, οι ηθοποιοί ήταν άντρες στη μέση ηλικία, απεικονίζουν θηλυκά ή μη ανθρώπινα πρόσωπα (θεοί, δαίμονες, ζώα), αλλά και νεαρούς ή γηραιότερους άνδρες. Απ' την άλλη πλευρά όσοι ηθοποιοί δε φοράνε μάσκες, παίζουν το ρόλο ενήλικου ανδρός, στην ηλικία των είκοσι, των τριάντα ή των σαράντα.
Συνήθως, μόνο ο σίτε φοράει μάσκα, ενώ ο γουάκι όχι. Ο σιτετσούρε και ο γουακιτσούρε φοράνε μάσκες κυρίως όταν πρόκειται για γυναικείους ρόλους. 
Όσοι ηθοποιοί φορούσαν μάσκα, μη μπορώντας να εκφράσουν τα συναισθήματά τους με την έκφραση του προσώπου, κατέφευγαν στις χειρονομίες και γενικότερα τη "γλώσσα του σώματος". Παράλληλα, οι μικρές τρύπες των ματιών στις μάσκες, δημιουργούσαν πρόβλημα στους ηθοποιούς, αφού περιόριζαν το οπτικό πεδίο πάνω στη σκηνή.

Μουσική

Οι παραστάσεις Νο συνοδεύεται από χορωδία και μουσικούς, τους λεγόμενους νο-μπαγιάσι (Noh-bayashi 能囃子). Έχει χαρακτηριστεί ως "Ιαπωνική Όπερα", αλλά οι φωνές της χορωδίας καλύπτουν λίγες νότες. Πάντως είναι ξεκάθαρο ότι η μελωδία δεν αποτελεί το σημαντικότερο μέρος των τραγουδιών στο Νο. Τα κείμενα είναι ποιητικά, στηριζόμενα σε μεγάλο βαθμό στο ρυθμό της ιαπωνικής ποίησης, ενώ χαρακτηρίζονται και από οικονομία στις εκφράσεις.
Τσεν Σουί Μπιαν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1950 στην Γκουαντιάν και παντρεύτηκε την Γου Σου-Τσεν. Ανήκει στο Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα και από τις 20 Μαΐου του 2000 κυβέρνησε τη χώρα του, με αντιπρόεδρο την Ανέτ Λου.

Πρόεδρος

Η νίκη του στις εκλογές του 2000 έθεσε τέρμα στην εποχή κυβέρνησης από το κόμμα Κουομιντάν στην Ταϊβάν, για πρώτη φορά έπειτα από μισό αιώνα. Η ορκωμοσία του έγινε στις 20 Μαΐου του 2000.
Το 2005 ο Τσεν έγινε ο πρώτος Πρόεδρος της χώρας του που επισκέφτηκε επίσημα την Ευρώπη, για την κηδεία του Πάπα, στο Βατικανό. Στις 24 Νοεμβρίου του 2006 , για τρίτη φορά, το Κοινοβούλιο απέτυχε στην προσπάθειά του να περάσει πρόταση μομφής για την καθαίρεση του Προέδρου, με 118 υπέρ της πρότασης (χρειάζονταν 146 θετικές ψήφοι για την έγκριση). Εναντίον της συζύγου του απαγγέλθηκαν το 2006 κατηγορίες για διαφθορά και κατάχρηση.

Διαδοχή

Η Αντιπολίτευση (κόμμα Κουομιτάν ή ΚΜΤ) πέτυχε συντριπτική νίκη στις βουλευτικές εκλογές  στις 12 Ιανουαρίου του 2008, συγκεντρώνοντας το 72% των εδρών. Επί συνόλου 113 εδρών, το KMT κατόρθωσε να κερδίσει 81 έδρες. Αντίθετα, το κυβερνών κόμμα DPP έμεινε στις 27 έδρες και ο Πρόεδρος και αρχηγός του κόμματος αυτού, Τσεν Σουέι-Πιεν, παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματος. Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Μα Ιν-Τζιόου.

Σύλληψη και καταδίκη

Ο Τσεν συνελήφθη στις 11 Νοεμβρίου του 2008, στο πλαίσιο έρευνας για σκάνδαλα διαφθοράς, και ειδικότερα την κατάχρηση δημοσίου χρήματος. Ο ίδιος και η σύζυγός του κρίθηκαν ένοχοι. Ο πρόεδρος Τσεν καταδικάστηκε σε κάθειρξη 19 ετών στις 11 Σεπτεμβρίου του 2009, ενώ η σύζυγός του είναι σε κατ'οίκον παρακολούθηση λόγω της κακής της υγείας. Οι ίδιοι έκαναν λόγο για "πολιτικές διώξεις".
Έστερσουντ

Ιστορία

Η περιοχή που βρίσκεται σήμερα το Έστερσουντ κατοικούνταν από τον 4ο μ. Χ. αιώνα. Το Έστερσουντ ήταν εμπορικό κέντρο την εποχή εκείνη. Το Έστερσουντ ανακηρύχθηκε πόλη στις 23 Οκτωβρίου 1786 από τον Γουσταύο τον 3ο της Σουηδίας. Η πόλη, ωστόσο, αναπτυσσόταν με αργούς ρυθμούς παρ' όλα αυτά. Στις αρχές του 19ου αιώνα έγινε πρωτεύουσα της περιφέρειας Γιέμτλαντ. Εκείνη την εποχή, η πόλη είχε λιγότερους από 400 κατοίκους, όμως γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη με την παραγωγή ξυλείας στην περιοχή. Ύστερα από την Ένωση Σουηδίας και Νορβηγίας το 1814, η πόλη γνώρισε την μεγαλύτερη ανάπτυξη από οποιαδήποτε άλλη πόλη στη Σουηδία, ύστερα από τη δημιουργία σιδηροδρόμου που συνέδεε την πόλη με το Τρόντχαϊμ. Στις αρχές του 20ου αιώνα, η πόλη εκβιομηχανίστηκε, ενώ και η Ρωσική Επανάσταση το 1917 επηρέασε την ανάπτυξη της πόλης. Το 1929, αν και η Οικονομική ύφεση βρισκόταν στο απόγειό της, η πόλη συνέχιζε να αναπτύσσεται, παρ' όλο το μεγάλο ποσοστό ανεργίας στη χώρα. Σήμερα, το Έστερσουντ είναι μια πανεπιστημιούπολη, φιλοξενώντας το Πανεπιστήμιο Κεντρικής Σουηδίας.
Εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στο Αρκάνσας 2004

Εκστρατεία

Η Λίνκολν ήταν δημοφιλής κάτοχος. Τον Μάρτιο, είχε ποσοστό δημοτικότητας 55%. Η Λίνκολν αυτοαποκαλείτο υπερασπίστρια της αγροτικής Αμερικής, έχοντας μεγαλώσει και η ίδια σε φάρμα.
Χαϊρανιντίλ Σουλτάν

Βιογραφία

Η Χαϊραντινίλ Σουλτάν γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1846 στο Καρς, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1866 παντρεύτηκε τον Οθωμανό Σουλτάνο Αμπντούλ Αζίζ. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στο παλάτι Ντολμαμπαχτσέ. Ήταν η μητέρα της Ναζιμέ Σουλτάν και του Αμπντούλ Μετζίτ Β΄, του τελευταίου χαλίφη του Ισλάμ. Η Χαϊραντινίλ Σουλτάν πέθανε στις 26 Νοεμβρίου 1898 σε ηλικία 52 ετών στο Ορτάκιοϊ στην Κωνσταντινούπολη.
Χόρχε Μαχφούντ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Τακουαρεμπό της Ουρουγουάης το 1969. Διδάσκει λατινοαμερικανική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Τζώρτζια των ΗΠΑ. Έχει επισκεφθεί περισσότερες από σαράντα χώρες και οι ταξιδιωτικές του εντυπώσεις περιλήφθηκαν στα μυθιστορήματα και στα δοκίμιά του.
Έχει εκδώσει, μεταξύ άλλων, τα μυθιστορήματα Hacia qué patrias del silencio (memorias de un desaparecido) (1996), La reina de América (2002) και Perdona nuestros pecados (2007), καθώς και τα δοκίμια Crítica de la pasión pura (1998). 
Έργα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και τα πορτογαλικά. 
Ιστορίες και άρθρα του έχουν κυκλοφορήσει σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά όπως οι El País και La República του Μοντεβιδέο, Página/12 του Μπουένος Άιρες, Milenio του Μεξικού καθώς και τα Rebelión και Hispanic Culture Review του Πανεπιστημίου Τζωρτζ Μέισον. 
Είναι ιδρυτής και εκδότης του περιοδικού SigloXXI – reflexiones sobre nuestro tiempo, και τακτικός συνεργάτης της εβδομαδιαίας έκδοσης της República, Bitácora.
Το 2012, το περιοδικό Foreign Policy τον κατέταξε ως «μία από τις δέκα προσωπικότητες με την μεγαλύτερη επιρροή ανάμεσα στους Ιβηροαμερικανούς διανοούμενους».
Έχει επίσης μεταφράσει και εκδόσει στα ισπανικά, το βιβλίο του Νόαμ Τσόμσκι Ilusionistas (Μαδρίτη, 2012)
Έχει εκδώσει βιβλία σε συνεργασία με άλλους συγγραφείς, όπως τον Σλάβοϊ Ζίζεκ, τον Εδουάρδο Γκαλεάνο, τον Ρέι Μπράντμπερι, τον Ζοζέ Σαραμάγκου, τον Μάριο Βάργας Λιόσα, τον Κάρλος Φουέντες, και τον Ερνέστο Σάμπατο.
Νίκλας Κίντβαλ

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, αγωνίστηκε στις σουηδικές ΑΪΚ Στοκχόλμης, Νόρσεπινγκ και Μάλμε και στη γερμανική Αμβούργο.

Διεθνής σταδιοδρομία

Αγωνίστηκε σε 6 αγώνες για την Εθνική Σουηδίας.
Μανόλο Σαντάνα

Καριέρα

Στα τουρνουά Γκραντ σλαμ ήταν νικητής στο Γαλλικό όπεν στομο΄νο το 1961 και το 1964 στο διπλό το 1963 με συμπαίκτη τον Ρόι Έμερσον, νικητής στο μονό του Γουίμπλεντον το 1966 , στο Αμερικανικό όπεν στο μονό νικητής το 1965.
Το 1965 οδήγησε την Ισπανία σε απροσδόκητη νίκη επί των ΗΠΑ στο Κύπελλο Ντέιβις και έγινε εθνικός ήρωας. Παρά τις προηγούμενες επιτυχίες του στο γαλλικό πρωτάθλημα (1961, 1964) και στο πρωτάθλημα των ΗΠΑ (1965), η νίκη του Σαντάνα το 1966 στο Γουίμπλεντον ήταν έκπληξη, όπου νίκησε τον Dennis Ralston 6-4, 9, 6-4. Αυτός ήταν ο τελευταίος τίτλος του σε τουρνουά Γκραντ σλαμ. Η τελευταία του μεγάλη νίκη του σε τουρνουά ήταν το 1970 κερδίζοντας στη Βαρκελώνη στο μονό και στο διπλό. Έγινε μέλος στην διεθνή αίθουσα της φήμης το 1984.
ΣτουςΟλυμπιακούς Αγώνες του 1968 στην πόλη του Μεξικού, ο Σαντάνα κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο μονό, και το αργυρό στο διπλό αν και η αντισφαίριση ήταν άθλημα επίδειξης εκείνη την εποχή.
Αργότερα ήταν αρχηγός της ισπανικής ομάδας στο κύπελλο Ντέιβις δύο φορές, μία φορά στη δεκαετία του '80 και ξανά για τεσσεράμισι χρόνια στα μέσα της δεκαετίας του '90, έως ότου αποσύρθηκε το 1999. Στο κύπελλο Ντέιβις συνολικά έχει αγωνιστεί σε 14 διοργανώσεις από το 1958 έως το 1973 με ρεκόρ 92 νίκες και 28 ήττες.
Σήμερα είναι ο διοργανωτής των Masters της Μαδρίτης. Διαχειρίζεται το κλαμπ Manolo Santana Racquets και το Sport Center Manolo Santana στη Μαδρίτη.
Τζωρτζ Τάουν (Νησιά Κέιμαν)

Τουρισμός

Η πόλη αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή λιμάνια στην Καραϊβική. Όλα τα πλοία που καταπλέουν στην Τζώρτζταουν, πρέπει να δέσουν στην ανοικτή θάλασσα και οι επιβάτες τους μεταφέρονται στην ξηρά με βάρκες. Οι επιβάτες αποβιβάζονται στην Τζώρτζταουν, στο κέντρο της συνοικίας Γκραντ Κέιμαν για ψώνια.

Μεταφορές

Όπως και το υπόλοιπο Γκραντ Κέιμαν, η Τζωρτζ Τάουν εξυπηρετείται από το κοντινό Διεθνές Αεροδρόμιο Owen Roberts, που βρίσκεται ένα χιλιόμετρο έξω από την πόλη.
Δημήτριος Τσακαλώτος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1883 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας και αναγορεύτηκε διδάκτωρ των Φυσικών επιστημών. Συνέχισε τις σπουδές του παρακολουθώντας μαθήματα Χημείας στην Λειψία, τη Χαϊδελβέργη, την Γενεύη και το Λονδίνο.
Επέστρεψε και διορίστηκε το 1908 Υφηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και επιμελητής του εργαστηρίου της Ανόργανης Χημείας. Ακολούθως έγινε καθηγητής της Χημικής Τεχνολογίας και της Φυσικής Χημείας στο Πολυτεχνείο.
Υπήρξε ιδρυτής και διευθυντής του εργαστηρίου αιθέριων ελαίων στο Υπουργείο Γεωργίας. Συνέγραψε αρκετές επιστημονικές εργασίες σχετικά με την χημεία.
Απεβίωσε στη Ζυρίχη της Ελβετίας στις 6 Ιουλίου 1919.
Κερατέα

Ιστορία της Κερατέας

Στην θέση της σημερινής Κερατέας στην αρχαιότητα βρισκόταν ο Δήμος Κεφαλής της Ακαμαντίδας φυλής στα παράλια της Αττικής, πόλη που καταστράφηκε από την εισβολή των Ερούλων. Ο σημερινός οικισμός χτίστηκε πολύ αργότερα και πήρε το όνομα Κερατέα, πιθανότερα από το φυτό χαρουπιά που λέγεται αλλιώς και κερατέα ή κερατιά και είναι πολύ διαδεδομένο στην περιοχή. Η Κερατέα το 1840 αποτελεί έδρα του τότε διευρυμένου δήμου Λαυρίου, ενώ το 1890 αναγνωρίζεται ως Δήμος Θορικίων, με απόσχιση της νέας πόλης του Λαυρίου, που είχε δημιουργηθεί στον νοτιανατολικό λιμένα της Λαυρεωτικής, τα "Εργαστήρια". Το 1912 η Κερατέα αναγνωρίζεται ως αυτόνομη κοινότητα, ενώ το 1950 προάγεται σε δήμο. Ο δήμος Κερατέας καταλάμβανε μεγάλο τμήμα της νότιας Αττικής και περιλάμβανε έναν μεγάλο αριθμό μικρών οικισμών. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης την 1η Ιανουαρίου 2011 η Κερατέα εντάχθηκε στον νέο δήμο Λαυρεωτικής.
Τον Δεκέμβριο του 2010 ξέσπασαν στην Κερατέα ταραχές με αφορμή την δημιουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή Οβριόκαστρο. Οι ταραχές ξεκίνησαν στις 11 Δεκεμβρίου του 2010 και συνεχίστηκαν για περισσότερους από τρεις μήνες.  Με απόφαση του ειρηνοδικείου Λαυρίου υπήρξε προσωρινή αναστολή των εργασιών στην περιοχή . Παρά την απόφαση για την αναστολή των εργασιών, τα ΜΑΤ παρέμειναν στην περιοχή και η ένταση συνεχίστηκε. Τελικά αποχώρησαν στις 18 Απριλίου, μετά από 128 μέρες συνεχούς παρουσίας στην περιοχή και η ένταση εκτονώθηκε

Ιστορικά μνημεία

Ο Ναός Αγίου Αθανασίου, Κρόνιζες (Καθολικό Μονής). Πρόκειται για σημαντικότατο αγιογραφικό (1744) μνημείο του κορυφαίου ζωγράφου του 18ου αιώνα Γεωργίου Μάρκου του Αργείου. (Βλ. Ευάγγελος Ανδρέου, Γεώργιος Μάρκου ο Αργείος, το μέγιστο της αγιογραφίας σχολειό στον 18ο αιώνα. http://www.biblionet.gr/book/178713/Ανδρέου,_Ευάγγελος/Γεώργιος_Μάρκου_ο_Αργείο )