google/wiki40b huggingface dataset:
Κώστας Νεστορίδης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Κώστας Νεστορίδης γεννήθηκε στη Δράμα αλλά μεγάλωσε στην Αθήνα. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1945 αγωνιζόμενος σε ανεξάρτητα σωματεία της Καλλιθέας. Το 1946 πήγε στην Ελλάς Μοσχάτου, με τη φανέλα της οποίας έκανε τα πρώτα του βήματα σε επίσημο πρωτάθλημα αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Το 1948 έβγαλε δελτίο στον Πανιώνιο, όπου καθιερώθηκε και το 1951 κλήθηκε στην εθνική Ελλάδας.
Το 1955 πήγε στην ΑΕΚ, όπου έκανε πολύ μεγάλη καριέρα μέχρι το 1965 και κατέκτησε πέντε φορές τον τίτλο του πρώτου σκόρερ του πρωταθλήματος.
Το 1966 έφυγε για την Αυστραλία για να αγωνιστεί στον σύλλογο των Ελλήνων ομογενών Ελλάς Μελβούρνης, τη σημερινή "South Melbourne FC". Κατέκτησε το πολιτειακό πρωτάθλημα και παράλληλα αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στη διοργάνωση.
Το 1967 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Βύζαντα Μεγάρων, που αγωνιζόταν στην Α΄ εθνική, όπου και έκλεισε την καριέρα του στην Α΄ Εθνική.
Τη σεζόν 1967-68 αναζήτησε σύλλογο κι έκανε προπονήσεις διαδοχικά στο Αιγάλεω, στον Πανιώνιο και τον Ιωνικό Νικαίας. Τελικά, το Φεβρουάριο του 1968 υπέγραψε ως παίκτης-προπονητής στον Αίαντα Σαλαμίνας, με τον οποίο έπαιξε στη Β΄ Εθνική (Νότιος όμιλος). Πρώτη συμμετοχή του ήταν την 21η αγωνιστική στο ματς "ΠΑΣ Γιάννινα-Αίας 2-1" στις 3 Μαρτίου 1968 και πέτυχε το πρώτο του γκολ στο ματς "Αίας-ΑΕ Χανίων 2-1" στις 31 Μαρτίου 1968. Παρέμεινε ως τις 20 Απριλίου, οπότε παραιτήθηκε.

Στις εθνικές ομάδες

Φόρεσε τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας 17 φορές, 2 ως παίκτης του Πανιώνιου και 15 ως παίκτης της ΑΕΚ, πετυχαίνοντας συνολικά 3 γκολ.
Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1951, στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Β' ομάδας της Γαλλίας, υπό τις οδηγίες του Γιάννη Χέλμη.
Υπήρξε επίσης δύο φορές διεθνής με την εθνική Ενόπλων το 1951.

Προπονητική σταδιοδρομία

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, υπήρξε προπονητής σε συλλόγους μικρότερων κατηγοριών, ενώ στς αρχές της δεκαετίας του 80' βρέθηκε περιστασιακά και στην τεχνική ηγεσία της ΑΕΚ.
Ομπέρτο Α΄ του Μιλάνου

Βιογραφικά

Ήταν γιος του Αδαλβέρτου, μαρκήσιου του Μάιντς (Mainz). Το 950 ο Βερεγγάριος Β΄ κατάφερε να γίνει βασιλιάς της Ιταλίας. Το επόμενο έτος οργάνωσε τα φέουδα της περιοχής του, που την διέρεε το δυτικό τμήμα του Πάδου: έθεσε τον Αρντουίνο τον φαλακρό (glabrio) μαρκήσιο του Τορίνο, τον Αλεράμο μαρκήσιο του Μονφερά (δυτική Λιγουρία) και τον Ομπέρτο Α΄ μαρκήσιο του Μιλάνου (ανατολική Λιγουρία). Η τελευταία περιοχή περιελάμβανε τη Γένουα, την Πάρμα με την Πλακεντία, τη Μόντενα, τη Φερράρα, και άλλα.
Σε 960, αναγκάστηκε να καταφύγει στη Γερμανία. Το επόμενο έτος, ο πάπας Ιωάννης ΙΒ΄ ζήτησε από Όθωνα Α΄ των Οθωνιδών βασιλιά της Γερμανίας να παρέμβει στην Ιταλία για να τον προστατεύσει από τον Βερεγγάριο Β΄. Όταν ο Όθωνας πήρε τον έλεγχο της Ιταλίας, ο Ομπέρτο Α΄ επέστρεψε στις κτήσεις του· ο Όθωνας επιβεβαίωσε την ιδιοκτησία του και τον αναβάθμισε σε παλατινό κόμη (δούκα).
Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ομπέρτο Β΄ ως μαρκήσιος του Μιλάνου. Ο εγγονός του Ομπέρτο Β΄, ο Αλβέρτος-Άτσο Β΄ είχε δύο γιούς: αυτός από τον πρώτο του γάμο, ο Γουέλφος Δ΄ της Βαυαρίας είναι ο γενάρχης του Οίκου των Γουέλφων και αυτός από τον δεύτερο γάμο του, ο Φόλκο του Μιλάνου είναι ο γενάρχης του Οίκου των Έστε.
Socket T

Γενική περιγραφή

Με την μετάβαση από την υποδοχή 478 στην υποδοχή LGA775 βελτιώθηκε η ηλεκτρική επαφή μεταξύ πλακέτας και επεξεργαστή προσφέροντας καλύτερη διανομή ρεύματος και επισπεύδοντας τον δίαυλο στην μπροστινή πλευρά στα 1.333 MT/s. Δεδομένου ότι οι επαφές τώρα είναι επάνω στην μητρική κάρτα, ο κίνδυνος από μηχανική ή φυσική βλάβη των επαφών μεταφέρεται από τον επεξεργαστή στη μητρική κάρτα. Για να μειωθεί ή και να αποφευχθεί ο κίνδυνος αυτός, οι επαφές είναι τοποθετημένες επάνω σε ελατήριο και σχηματίζουν μια επιφάνεια. Ο επεξεργαστής τοποθετείται από τεχνικό προσωπικό με την βοήθεια μιας θήκης. Ο τεχνικός ανυψώνει την θήκη, παρεμβάλλει τον επεξεργαστή, κλείνει την θήκη που περιέχει τον επεξεργαστή, και πιέζει έναν μοχλό κλειδώματος. Με την την κίνηση αυτή, ο επεξεργαστής εφάπτεται με τις 775 επαφές της μητρικής κάρτας, που εξασφαλίζουν μια πολύ καλή σύνδεση. Η θήκη καλύπτει μόνο τις άκρες στην επάνω επιφάνεια του επεξεργαστή, αφήνοντας το κέντρο ελεύθερο να κάνει επαφή με τον ψυκτικό μηχανισμό που τοποθετείται στο επάνω μέρος του.

Η αποβολή της θερμότητας

Χάρη στην θήκη, ο επεξεργαστής βρίσκεται σε εντελώς επίπεδη θέση, μεγιστοποιώντας την επιφάνεια επαφής με τον ψυκτικό μηχανισμό, είτε αυτός είναι μια ουδέτερη χάλκινη πλάκα που ψύχεται, είτε ένα ψυκτικό μηχάνημα κρύου ύδατος για την μεταφορά της θερμότητας που παράγεται από τον επεξεργαστή. Επίσης η μηχανική ανάρτηση του ψυκτικού συστήματος βελτιώθηκε και προσαρμόστηκε καλύτερα στην μητρική πλακέτα. Αν και η καινούργια υποδοχή προσφέρει καλύτερη ψύξη από την παλαιότερη υποδοχή 478, μερικοί Pentium 4 επεξεργαστές αναπτύσσουν πολύ μεγαλύτερη θερμότητα από τους προγενέστερούς τους, παροξύνοντας για λίγο διάστημα το θερμικό πρόβλημα. Η κατάσταση όμως βελτιώθηκε με τους σύγχρονους επεξεργαστές τύπου Core 2 Duo, αφού αυτοί αναπτύσσουν λιγότερη θερμότητα.
Αλέκος Σιώτης

Καριέρα

Ο Σιώτης ξεκίνησε την καριέρα του στον Άρη το 1935, όντας βασικός από το ξεκίνημα της πορείας του. Με τους "κίτρινους" κατέκτησε την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα Ελλάδος του 1936, το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1938 και συμμετείχε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος του 1940, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 3-1 από τον Παναθηναϊκό. Διακρινόταν για την φυσική του κατάσταση και την αλτικότητα του, αγωνιζόμενος ως σέντερ χαφ.
Μετά το τέλος της γερμανικής κατοχής, μετακόμισε στην Αθήνα, όπου εντάχθηκε στο δυναμικό του Απόλλωνα Αθηνών. Μερικούς μήνες αργότερα, επέστρεψε στην Θεσσαλονίκη και τον Άρη, με τον οποίο κατέκτησε το πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και προκρίθηκε στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος. Ο Σιώτης αποτέλεσε την "πέτρα του σκανδάλου", όταν οι αντίπαλοι των "κίτρινων" ισχυρίστηκαν ότι συμμετείχε αντικανονικά θεωρώντας άκυρη την μεταγραφή του. Η επιτροπή κανονισμών της ΕΠΟ δικαίωσε τους κατήγορους, αλλά η ομάδα του Άρη προσκόμισε τα απαραίτητα δικαιολογητικά αποδεικνύοντας ότι δεν ίσχυε κάτι παράνομο και ο Άρης είχε δικαίωμα συμμετοχής στην τελική φάση. Η ένσταση της ΑΕΚ δεν έγινε δεκτή και στις 23 Ιουνίου 1946, ο Άρης κατέβαλε την αντίσταση του "δικέφαλου του Νότου" με 4-1, κατακτώντας το τρίτο πρωτάθλημα της ιστορίας του.
Ο Σιώτης συνέχισε να παίζει ποδόσφαιρο για τρεις ακόμη σεζόν, κρεμώντας τα παπούτσια του το 1949, με τελευταίο του αγώνα την ήττα του Άρη με 4-1 από τον Ολυμπιακό, στις 14 Ιουλίου 1949.
Πέθανε το 2004, σε ηλικία 87 ετών.
Επισκοπή Λήδρας

Η Επισκοπή Λήδρας ή Επισκοπή Λεδρών είναι μια Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου, η οποία φαίνεται να είναι στενά συνδεδεμένη με την πόλη της Λευκωσίας, εφόσον Λέδρες ή Λήδρα υπήρξε και το αρχαίο όνομά της. Πρώτος Επίσκοπος και πολύ γνωστός ήταν ο Άγιος Τριφύλλιος Λήδρας, του οποίου την μνήμη εορτάζει η Εκκλησία μας στις 13 Ιουνίου και ο οποίος υπήρξε μαθητής του Αγίου Σπυρίδωνος Τριμυθούντος . 
Σημερινός Επίσκοπος της Λήδρας, είναι ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Λήδρας και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας του Μαχαιρά κ. Επιφάνιος.
Ιστορικά, η Επισκοπη Λήδρας αναφέρεται και με το όνομα Επισκοπή Καλλινικήσεων γιατί από διάφορες εκκλησιαστικές αναφορές, φαίνεται πως η πόλη ονομαζόταν και Καλλινίκη, όπως και πόλη των Λευκών θεών, μιας και στο βίο του Αγίου Σπυρίδωνος αναφέρεται πως ο Τριφύλλιος έγινε Επίσκοπος της Καλλινικησέων πόλεως ήτοι Λευκών θεών αγίας του θεού Εκκλησίας. Επίσης σε κάποια άλλη εκκλησιαστική αναφορά, γράφει: Τριφύλλιος ψήφω θεία της Καλλινικησέων μεν πριν, νυν δε Λευκωσίας προχειρίζεται Μητροπόλεως.
Μάιλς Ντέιβις

Βιογραφία

Ο Μάιλς μεγάλωσε στο Σεντ Λούι. Ο πατέρας του ήταν οδοντίατρος και η οικογένειά του ήταν εύπορη. Στα 13 του έπιασε στα χέρια του την πρώτη του τρομπέτα. Στο βιβλίο του ο Μάιλς περιγράφει τα έντονα συναισθήματα που έζησε εκείνη τη στιγμή. Η δεξιοτεχνία του στο όργανο αναπτύχθηκε ταχύτατα και το μουσικό του στυλ επηρεάστηκε από μουσικούς όπως οι Κλάρκ Τέρυ, Τσάρλι Πάρκερ, Μπίλυ Έκστάην αλλά κυρίως, τον Ντίζη Γκιλέσπη. Η συναυλία του ντήζι στο Σεντ Λούι, όταν ο Μάιλς ήταν 15 χρονών ήταν μια μουσική αποκάλυψη για τον μικρό Μάιλς. Έκτοτε το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να πάει στη Νέα Υόρκη και να παίξει τζαζ. Στα 18 του βρίσκοταν ήδη εκεί.
Το 1950 ο Μάιλς Ντέιβις εξέδωσε τον δίσκο Μπερθ οφ Κούλ, ο οποίος εισήγαγε ένα νέο έιδος τζαζ και διαφοροποιήθηκε από το χαρντ μποπ. Το 1969 εξέδωσε τον δίσκο ορόσημο Μπήτσες Μπρου, επηρεασμένος από την μουσική των Τζέημζ Μπράουν, Τζίμυ Χέντριξ και Σλάι εντ δα Φάμιλυ Στόουν. Μέχρι και την χρονιά του θανάτου του το 1991, συνέχισε να αναδεικνύει μουσικά ταλέντα και να εφευρίσκει νέα μουσικά είδη. Μάλιστα, το 1991 εξέδωσε το Ντου Μπαπ, που συνδύασε την τρομπέτα του με χιπ χοπ.
Ο Μάιλς Ντέιβις πέρασε στην Rock and Roll Hall of Fame το 2006. ως  "μία από τις μορφές κλειδιά στην ιστορία της τζαζ". Στις 7 Οκτωβρίου, 2008, το άλμπουμ του 1959 Kind of Blue έλαβε το τέταρτο πλατινένιο βραβείο της Recording Industry Association of America (RIAA), για τέσσερα εκατομμύρια πωλήσεις στις Η.Π.Α. Στις 15 Δεκεμβρίου, 2009, ο Οίκος των Αντιπροσώπων πέρασε συμβολικό ψήφισμα αναγνώρισης του άλμπουμ Kind of Blue, "τιμώντας το κορυφαίο έργο και επιβεβαιώνοντας την τζαζ ως εθνικό θησαυρό"
Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ

Ο Οίκος του Σέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουκ, δανικά: Schleswig-Holstein-Sonderburg, είναι ένας κλάδος του Οίκου του Ολδεμβούργου, που κατείχε την ομώνυμη περιοχή. Ο δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ είχε τον τίτλο μόνο, διότι το δουκάτο υπαγόταν στον βασιλιά της Δανίας. Το Σλέσβιχ βρισκόταν στη Νότια Δανία και περιελάμβανε τις πόλεις Σόνντερμπουρκ, Γκλύκσμπουρκ και τις νήσους Αλς και Έρο, ενώ το Χόλσταϊν ήταν φεουδαλικά υποτελές στον βασιλιά της Γερμανίας και περιελάμβανε το Πλεν. Το δουκάτο υπήρξε το διάστημα 1564-1668 με έδρα το Σόνντερμπουρκ. Μετά η περιοχή διαιρέθηκε πολλές φορές σε κληρονόμους και τον 18ο αι. απορροφήθηκε στην ευρύτερη Δανία.

Ιστορία του Οίκου

Το 1460 οι ευγενείς της κομητείας του Χόλσταϊν συμφώνησαν με τον Χριστιανό Α΄ της Δανίας στο Ρίμπε να γίνει δούκας του Σλέσβιχ και κόμης του Χόλσταϊν με τον όρο να μη διαιρεθούν οι δύο περιοχές και να τις εξουσιάζει ο βασιλιάς της Δανίας.
Ο Φρειδερίκος Β΄ της Δανίας ανέλαβε το 1559. Είχε μικρότερα αδέλφια τον Μάγκνους και τον Ιωάννη Β΄ και θέλησε να μοιραστεί το δουκάτο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν με αυτούς. Ο καθένας από τους τρεις αδελφούς έλαβε το 1/3. Ο Μάγκνους έλαβε το μεγαλύτερο μέρος του Χόλσταϊν και ο Ιωάννης Β΄ το μεγαλύτερο μέρος του Σλέσβιχ (Σόνντερμπουρκ, κά). Οι ευγενείς όμως ζήτησαν να διατηρηθεί η συμφωνία του 1460, έτσι οι δύο αδελφοί είχαν τον τίτλο και τα έσοδα, αλλά την εξουσία κατείχε ο Φρειδερίκος Β΄. Η ιδιόρρυθμη αυτή κατάσταση ονομάστηκε εν μέρει (abgeteilter) κυριαρχία. Ο Ιωάννης Β΄ έγινε ο γενάρχης του κλάδου Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ.
Το 1622 απεβίωσε ο Ιωάννης Β΄ και από τα πολυάριθμα τέκνα του ο Χριστιανός έλαβε το Έρο, ο Αλέξανδρος το Σόνντερμπουρκ, ο Ιωάννης-Αδόλφος το Νόρντμπουρκ, ο Φίλιππος το Γκλύκσμπουρκ και ο Ιωακείμ-Ερνέστος το Πλεν. Αυτοί πρόσθεσαν το όνομα της έδρας τους στο όνομα του Οίκου. Απέκτησαν μερικές περιοχές, στις οποίες ασκούσαν εξουσία. Οι περισσότεροι δεν είχαν άρρενες απογόνους, έτσι η περιοχή τους επέστρεφε στον πρεσβύτερο κλάδο. Η γραμμή συνεχίστηκε από τον Αλέξανδρο.
Το 1627 απεβίωσε ο Αλέξανδρος και ο γιος του Ιωάννης-Χριστιανός έλαβε το Φράντσχαγκεν, ο Αλέξανδρος-Ερρίκος έγινε Καθολικός, ο Ερνέστος-Γκύντερ το Αουγκούστενμπουρκ, ο Αύγουστος-Φίλιππος το Μπεκ και ο Φίλιππος-Λουδοβίκος το Βήζενμπουρκ. Με τον Ερνέστο-Γκύντερ συνεχίστηκε ο Οίκος, ενώ με τον Αύγουστο-Φίλιππο δημιουργήθηκε ο κλάδος του Γκλύκσμπουρκ, στον οποίο ανήκουν οι βασιλείς της Δανίας, της Νορβηγίας, της Ελλάδας και ο Κάρολος, Πρίγκιπας της Ουαλίας.
Το 1668 το δουκάτο είχε υπέρογκα χρέη και ο βασιλιάς της Δανίας πλήρωσε την εξόφλησή τους και το προσάρτησε.
Καρδία

Η Καρδία ήταν η μεγαλύτερη πόλη της Θρακικής Χερσόνήσου (σήμερα Καλλίπολη), αποικία των Μιλησίων και Κλαζομενίων στο Μέλανα κόλπο (σημερινό Σάρο). Τον 6ον αιώνα κυριεύτηκε από τον Μιλτιάδη και τότε χτίστηκε το εγκάρσιο τείχος από την Καρδία έως την Πακτύη, κατά πλάτος της Θρακικής Χερσονήσου. Στην Καρδία προσορμίστηκε ο στόλος των Αθηναίων μετά την νίκη του στην Άβυδο το 411 π.Χ.
Τριπλ Κράουν

Ο όρος Τριπλ Κράουν (Triple Crown στα Αγγλικά) ή τριπλό στέμμα χρησιμοποιείται στο μπάσκετ για τις ομάδες που κατέκτησαν στην ίδια σεζόν την Ευρωλίγκα ή το παλιό Κύπελλο Πρωταθλητριών και το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο της χώρας τους. Συνολικά, το Τριπλ Κράουν έχει επιτευχθεί 22 φορές από 12 διαφορετικές ομάδες. Οι ελληνικοί σύλλογοι το έχουν πετύχει τρεις φορές μέχρι τώρα: Ο Ολυμπιακός το 1997 (κυπελλούχος Ελλάδος με νίκη 80-78 απέναντι τον Απόλλωνα Πατρών, πρωταθλητής Ευρώπης με νίκη 73-58 απέναντι στην ισπανική Μπάνκα Καταλάνα Μπαρτσελόνα και πρωταθλητής Ελλάδος με 3-1 νίκες απέναντι στην ΑΕΚ). ενώ ακολούθησε δύο φορές ο Παναθηναϊκός, το 2007 (κυπελλούχος Ελλάδος με νίκη 87-48 απέναντι στον Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου, πρωταθλητής Ευρώπης με νίκη 93-91 απέναντι στη ρωσική ΤΣΣΚΑ Μόσχας και πρωταθλητής Ελλάδος με 3-2 νίκες απέναντι στον Ολυμπιακό) και το 2009 (κυπελλούχος Ελλάδος με νίκη 80-70 απέναντι στον Ολυμπιακό, πρωταθλητής Ευρώπης με νίκη 73-71 απέναντι στη ρωσική ΤΣΣΚΑ Μόσχας και πρωταθλητής Ελλάδος με 3-1 νίκες απέναντι στον Ολυμπιακό). 
Το τριπλ κράουν δεν αποτελεί τίτλο αλλά απλά μια διάκριση.
RMS Lusitania

Το RMS Lusitania ήταν αγγλικό υπερωκεάνιο, το οποίο βυθίστηκε από το γερμανικό υποβρύχιο U20 στις 7 Μαΐου 1915. Με την βύθιση του πλοίου, που μετέφερε στα αμπάρια του πολεμοφόδια, χάθηκαν 1.201 ψυχές -συμπεριλαμβανομένων και Αμερικανών πολιτών. Το γεγονός υπήρξε μια από τις αφορμές για τη συμμετοχή των ΗΠΑ στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ιωάννης Γ΄ Κρίσπος

Η Σαντορίνη στην άμεση κυριότητά του

Ο νέος δούκας της Νάξου αποβιβάστηκε στη Σαντορίνη, στο Σκαρό (Ημεροβίγλι) και αντικατέστησε τη σημαία των Πιζάνι με τη δική του των Κρίσπι. Ο πατέρας του Ντομένικο o Βενετός δούκας της Κρήτης διαμαρτυρήθηκε στη Βενετία που έστειλε στόλο, όμως από τον απόρθητο Σκαρό έριχναν λιθάρια και ο στόλος έφυγε. Η Βενετία με αυστηρή επιστολή διέταξε τον δούκα να επιστρέψει τη Σαντορίνη, αλλά ο Ιωάννης Γ΄ απάντησε στο Ντομένικο να κοιτάξει να σωθεί. Στο δικαστήριο εξετάσθηκε ο φεουδαλικός νόμος στις «Ασσίζες της Ρωμανίας», και το γενεαλογικό δένδρο των δουκών της Νάξου. Η λύση ήταν συμβιβαστική: ο δούκας θα κρατούσε το νησί και θα αποζημίωνε τον Ντομένικο.

Προβλήματα με τους Τούρκους

Όταν ο Μωάμεθ Β΄ έγινε για δεύτερη φορά σουλτάνος (1451-1481) επιτέθηκε στη Ρόδο και το Αιγαίο πλημμύρισε Τούρκους, που γέμιζαν τα πλοία τους με αιχμαλώτους, Κυκλαδίτες ή προσκυνητές των Αγίων Τόπων. Ο σουλτάνος διαμαρτυρήθηκε στην Δημοκρατία της Βενετίας πως πειρατές εφιλοξενούντο σε λιμάνια της Νάξου και της Πάρου, αν και είχε υποσχεθεί στη Βενετία πως δεν θα ζητούσε φόρο από το δουκάτο, ζήτησε καθυστερημένες πληρωμές από τη Νάξο και ετοίμαζε στόλο να διώξει τον Νικολό Σομμαρίπα από την Πάρο.

Εξεγέρσεις κατοίκων

Ο Ιωάννης Γ΄ ήταν τόσο πιεστικός προς τους υπηκόους του, που εξεγέρθηκαν και τον πολιόρκησαν στο κάστρο του, ο ίδιος με τα μέλη της Οικογένειας Κρίσπι και τους άλλους Βενετούς ευγενείς οχυρώθηκε στο κάστρο του νησιού, σώθηκε μόνο όταν έφτασαν τα πλοία με τους Ιωαννίτες ιππότες της Ρόδου. Η εκτέλεση του αρχηγού των εξεγερμένων τον έκανε μισητό στους κατοίκους του δουκάτου. 
Οι εξεγέρσεις συνεχίστηκαν μέχρι την χρονιά που ο Ιωάννης Γ΄ πέθανε δηλητηριασθείς από τους υπηκόους του (1494), άφησε ένα ανήλικο νόθο γιο τον Φραγκίσκο Γ΄.

Υπαγωγή στη Βενετία

Ο εξάδελφος του πατέρα του Ιάκωβος, νόθος γιος του Γουλιέλμου Β΄ Κρίσπι ανέλαβε από μόνος του τη διακυβέρνηση της Νάξου αλλά οι κάτοικοι ζήτησαν να τεθούν υπό τη διοίκηση των Βενετών. Το αιτημα διατυπώθηκε πιθανότατα με Βενετική παρότρυνση: Βενετός ναύαρχος ήταν με έξι πλοία στο λιμάνι όταν απεβίωσε ο δούκας. Στάλθηκαν αντιπρόσωποι των κατοίκων στη Γαληνότατη και συμφωνήθηκε μέρος των εσόδων να πηγαίνουν στη σύζυγο και το γιο του δούκα και 500 δουκάτα στον Βενετό διοικητή. Βενετός διοικητής ορίστηκε το 1494 ο Πιέτρο Κονταρίνι, που καθάρισε -αν και προσωρινά- τις Κυκλάδες από τους πειρατές. Το 1500 ενηλικιώθηκε ο γιος του θανόντος δούκα, ο Φραγκίσκος Γ΄ Κρίσπος και η Βενετία του απέδωσε το δουκάτο.
Δημήτρης Σεβαστάκης

Πολιτική σταδιοδρομία

Από το 2014 είναι συντονιστής του τμήματος Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ.
Εξελέγη βουλευτής Σάμου με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015.
Τατουάζ βολβού του ματιού

Το τατουάζ βολβού του ματιού είναι η μέθοδος του τατουάζ που εφαρμόζεται στο σκληρό χιτώνα ή αλλιώς το λευκό αδιαφανές μέρος του ανθρώπινου ματιού. Αυτή η τεχνική είναι σχετικά νέα και θεωρείται ακραία.

Ιστορία

Στα τέλη του 2007, το διαδικτυακό περιοδικό Body Modification Ezine έγραψε ένα άρθρο περιγράφοντας τη διαδικασία των τριών πρώτων περιστατικών τατουάζ βολβού του ματιού σε άτομα που έβλεπαν. Ο καλλιτέχνης του τατουάζ δοκίμασε δύο διαφορετικές τεχνικές, η πρώτη ήταν βάζοντας μελάνι στη βελόνα και τρυπώντας το μάτι. Αυτή η μέθοδος θεωρήθηκε ανεπιτυχής και έτσι επιχειρήθηκε η δεύτερη. Αυτή η τεχνική, στην οποία εγχύθηκε μπλε βαφή στο σκληρό χιτώνα του ματιού, στέφθηκε με επιτυχία. Η διαδικασία ήταν «ουσιαστικά ανώδυνη καθώς δεν υπάρχουν νευρικές απολήξεις στην επιφάνεια του ματιού» αναφέρει ο αρθρογράφος Σάνον Λαράτ (Shannon Larratt). Τα επακόλουθα της διαδικασίας αφορούν «ήσσονος σημασίας» πόνο, μώλωπες και κάποια δυσφορία. Επίσης, ο αρθρογράφος έχοντας και ο ίδιος υποβληθεί στην επέμβαση, κατέληξε να έχει κάποιες φουσκάλες μεταξύ του σκληρού χιτώνα και του επιπεφυκότα. Ο αρθρογράφος επισημαίνει διπλά τους κινδύνους και τις πιθανές επιπλοκές της διαδικασίας, με σοβαρότερη εκείνη της τύφλωση, και προειδοποιεί πως δεν θα πρέπει να γίνεται από κάποιον ερασιτέχνη. Το τατουάζ βολβού του ματιού είναι εξαιρετικά νέα διαδικασία και ακόμα σε πειραματικά στάδιο.

Νομοθετικό πλαίσιο στην Οκλαχόμα

Μια τοπική εφημερίδα έγραψε πως η Γερουσία της Οκλαχόμα προσπαθεί να θέσει παράνομα τα τατουάζ βολβού του ματιού. Το νομοσχέδιο 844 της Γερουσίας που κατατέθηκε από τον Γερουσιαστή της Οκλαχόμα Κλιφ Μπράναν (Cliff Branan) θέτει παράνομα τα τατουάζ που γίνονται στο σκληρό χιτώνα του ματιού. Η Ακαδημία της Οφθαλμολογίας της Οκλαχόμα έκανε έκκληση ώστε το εν λόγω νομοσχέδιο να υπερψηφιστεί εξαιτίας των κινδύνων που ελλοχεύουν από την διαδικασία. Τελικά υπερψηφίστηκε στις 21 Απριλίου του 2009.
Πετρολίνα (εταιρεία)

Η  Πετρολίνα είναι η μεγαλύτερη Κυπριακή εταιρεία που ασχολείται με το ευρύ φάσμα των δραστηριοτήτων πετρελαίου. Η βάση της βρίσκεται στην Λάρνακα και έχει ένα πανεθνικό δίκτυο λιανικής με 95 πρατήρια καυσίμων. Προμηθεύει και εμπορεύεται και κινητήρες, βιομηχανίες, οικιακά, ναυτικά και αεροπορικά καύσιμα. Ιδρύθηκε το 1959 ως ιδιωτική εταιρεία και έγινε δημόσια τον Δεκέμβριο του 2000 με την εισαγωγή της στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου. 
Το 2011, η εταιρεία ανέφερε τα κέρδη προ φόρων που ανέρχονται σε 4.771.425€ με κύκλο εργασιών, ανερχόμενο σε 228.983.493€.
Χίονις ο Λάκων

Βιογραφικό

Υπήρξε συνολικά 7 φορές ολυμπιονίκης στα αθλήματα του σταδίου και του δίαυλου, κερδίζοντας στο στάδιο κατά τους 28ους αγώνες (668 π.Χ.), και κατόπιν κερδίζοντας στο στάδιο και δίαυλο στους 29ους (664 π.Χ.), 30ους (660 π.Χ.) και 31ους (656 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Υπήρξε ο πρώτος που νίκησε το αγώνισμα του σταδίου 3 συνεχόμενες φορές, και ήταν διάσημος για τις επιδόσεις του στο άλμα. Αναφέρεται πως στους αγώνες του 664 π.Χ. είχε επίδοση στο άλμα εις μήκος 22 πόδες (περίπου 7 μέτρα).
Ο επόμενος που έφτασε το επίτευγμα του Χίονι, αλλά και το ξεπέρασε κερδίζοντας και το αγώνισμα του οπλίτη δρόμου, ήταν ο Άστυλος ο Κροτωνιάτης (εκπροσωπόντας την πόλη των Συρακουσών). Οι Σπαρτιάτες για να διατηρήσουν την δόξα του Χίονι, αλλάξαν την τιμητική στήλη που είχε αναρτηθεί προς τιμή του Χίονι στην Ολυμπία, ώστε να αναγράφει ότι κατά την εποχή που έζησε δεν υπήρχε το άθλημα του οπλίτη δρόμου. Ο Παυσανίας ο οποίος είδε τη συγκεκριμένη στήλη, θεώρησε πως δεν είναι αυθεντική.
Μετά τα επιτεύγματα του στους ολυμπιακούς αγώνες, ο Χίονις πήρε μέρος στον ελληνικό αποικισμό της Κυρήνης το 630 π.Χ. από τον Βάττο.
Ο Ανθρωπάκος (ταινία)

Πλοκή

Ο Τζιοβάνι Βιβάλντι (Αλμπερτο Σόρντι) είναι ένας δημόσιος υπάλληλος έτοιμος να βγει στη σύνταξη, και θα κάνει το παν για να μπορέσει να διορίσει τον γιο του, Μάριο (Βιτσέντζο Κροσέτι) στο δημόσιο. 
Ο Βιβάλντι μυείται ακόμα και στη μασονία για να  πετύχει το σκοπό του και τη στιγμή που όλα είναι έτοιμα, μία αδέσποτη σφαίρα από μια ληστεία νεαρών κακοποιών θα βρει και θα σκοτώσει τον γιο του. 
Η δυστυχία και τα βάσανα, κατά συνέπεια, στρεβλώνουν την ζωή, τις πεποιθήσεις και  την ηθική των Βιβάλντι. Η σύζυγος του Τζιοβάνι, Αμαλία (Σέλλεϊ Γουίντερς), αρρωσταίνει και χάνει τη φωνή της. Ο ίδιος ο Τζιοβάνι, τώρα τυφλωμένος από τη θλίψη και το μίσος, θα αρχίσει να ψάχνει απομονωμένος και απελπισμένος τον δολοφόνο του γιου του. Αφού καταφέρει να τον εντοπίσει, τον απαγάγει και τον παίρνει σε μια απομονωμένη καλύβα. Εκεί τον υποβάλλει σε βασανιστήρια και σε βία, τελικά οδηγώντας τον σε ένα αργό θάνατο.
Άννα Γκαλιένα

Καριέρα

Σε νεαρή ηλικία, η Γκαλιένα πρωταγωνίστησε σε πολυάριθμα θεατρικά έργα, συμπεριλαμβανομένων αρκετών έργων του Σαίξπηρ. Έκανε πάνω από δώδεκα ταινίες, κυρίως στην Ιταλία
πριν το ρόλο της στην ταινία Ο Εραστής της Κομμώτριας, που της έφερε διεθνή αναγνώριση. Έπειτα έκανε το  ντεμπούτο της στο Χόλυγουντ με την ταινία "Being Human" με πρωταγωνιστή τον Ρόμπιν Γουίλιαμς και σε σκηνοθεσία Μπιλ Φορσάιθ. Η ταινία ήταν ωστόσο, μια μεγάλη αποτυχία.
Έκτοτε, η Γκαλιένα συνέχιζει να εργάζεται στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο,  όπου είναι συνεχώς σε ζήτηση. Με περισσότερες από 50 ταινίες και πολλές τηλεοπτικές εμφανίσεις για την καριέρα της, αυτή τη στιγμή έχει πολλές ταινίες στην παραγωγή, συμπεριλαμβανομένου ενός εξέχοντος υποστηρικτικού ρόλου στην ταινία "Virgin Territory", με πρωταγωνιστή τον Χέιντεν Κριστένσεν και την Μίσα Μπάρτον.
Το 2003 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου και το 2007 ήταν επίσης μέλος της κριτικής επιτροπής στο 29ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας.

Προσωπική ζωή

Η Άννα Γκαλιένα ήταν παντρεμένη δύο  φορές: ο πρώτος γάμος της ήταν με έναν Αμερικανό  συγγραφέα, ονόματι Τζον και ο δεύτερος γάμος της ήταν με τον Γάλλο παραγωγό ταινιών Φιλίπ Λανγκλέ. Ωστόσο και οι δύο γάμοι της κατέληξαν με διαζύγιο.
Τσαρλς Τόμσον Ρις Γουίλσον

Βιογραφία

Ο Γουίλσον γεννήθηκε στο Midlothian της Σκωτίας. Πατέρας του ήταν ο αγρότης Τζον Γουίλσον και μητέρα του η Άννι Κλερκ Χάρπερ. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1873, η οικογένειά του μετακόμισε στο Μάντσεστερ. Σπούδασε βιολογία στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ με σκοπό να γίνει ιατρός. Ύστερα φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ όπου ενδιαφέρθηκε για τη χημεία και τη φυσική.
Ο Γουίλσον, στη συνέχεια, άρχισε να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη μετεωρολογία και το 1893 ξεκίνησε να μελετά τα σύννεφα και τις ιδιότητές τους. Εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα στο παρατηρητήριο του Ben Nevis, όπου έκανε παρατηρήσεις σχηματισμού νεφών. Προσπάθησε να αναπαραγάγει το φαινόμενο αυτό σε μικρότερη κλίμακα στο εργαστήριο του Κέιμπριτζ. Για την ανακάλυψη του, πήρε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1927.
Ο Γουίλσον νυμφεύθηκε το 1908 την Τζέσι Φρέιζερ, κόρη ιερέως από τη Γλασκώβη, με την οποία απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Πέθανε στο Εδιμβούργο.

Κληρονομιά

Ο κρατήρας Γουίλσον στην Σελήνη ονομάστηκε προς τιμήν του και του Αλεξάντερ Γουίλσον και Ραλφ Γουίλσον.
Ο σχηματισμός νεφών, που εμφανίζεται μετά από μια πολύ μεγάλη έκρηξη (όπως μια πυρηνική έκρηξη), πήρε το όνομά του.
Το Wilson Society, στις φυσικές επιστήμες της κοινωνίας του Sidney Sussex College, φέρει επίσης το όνομα του.
Τα αρχεία του Τσαρλς Γουίλσον συντηρούνται από τα Αρχεία του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης (GUAS).