google/wiki40b huggingface dataset:
3,5-λουτιδίνη

Παραγωγή

Η παραγωγή της 3,5-λουτιδίνης μπορεί να γίνει με διάφορες μεθόδους, που προκύπτουν από τις γενικές μεθόδους παραγωγής πυριδινών.

Με συντριμερισμό ενώσεων με τριπλό δεσμό

Με μείγμα προπινίου (CH₃C≡CCH₃) και υδροκυανίου (HCN), σε αναλογία 2:1,  παρουσία διαλυτών ενώσεων του κοβαλτίου, όπως το κοβαλτιοκένιο [Co(C₅H₅)₂], παράγεται μείγμα τεσσάρων (4) λουτιδινών. Συγκεκριμένα, συμπαράγονται 2,4-λουτιδίνη, 2,5-λουτιδίνη, 3,4-λουτιδίνη και 3,5-λουτιδίνη:

Με επίδραση εναμίνης σε β-δικαρβονυλική ένωση

Με επίδραση 1-προπεν-1-αμίνης (CH₃CH=CHNH₂) σε μεθυλοπροπανοδιάλη [HCOCH(CH₃)CHO], που αντιδρά με τη μορφή της ταυτομερούς της μεθυλο-3-υδροξυπροπενάλης [HOCH=C(CH₃)CHO], οδηγεί σε απευθείας παραγωγή 3,5-λουτιδίνης:

Με επίδραση 4-μεθυλο-1,3-οξαζολίου σε προπένιο και αφυδάτωση

Με επίδραση 4-μεθυλο-1,3-οξαζολίου σε προπένιο (CH₃CH=CH₂) παράγεται αρχικά μείγμα από 3,5-διμεθυλ-2,3-διυδρο-2-πυριδινόλη και 4,5-διμεθυλ-2,3-διυδρο-2-πυριδινόλη, που με αφυδάτωση δίνει τελικά μείγμα από 3,5-διμεθυλοπυριδίνη και 3,4-διμεθυλοπυριδίνη:

Χημικές ιδιότητες

Η 3,5-λουτιδίνη είναι διυποκατεστημένη «θυγατρική» πυριδίνη και γι' αυτό είναι πολύ δραστικότερη από τη «μητρική» και σημαντικά δραστικότερη από τις μονοϋποκατεστημένες πυριδίνες
Ωστόσο και πάλι, τα ηλεκτρονιόφιλα αντιδραστήρια συνήθως προτιμούν να αντιδρούν με το περισσότερο ηλεκτραρνητικό και επομένως ισχυρότερο πυρινόφιλο άτομο αζώτου της 3,5-λουτιδίνης, σχηματίζοντας άλατα 3,5-λουτιδινωνίου. Ο σχηματισμός του 3,5-λουτιδινωνίου ενισχύει επιπλέον τη δραστικότητα της ένωσης έναντι πυρινόφιλων αντιδραστηρίων.
Ραλφ Ντάρεντολφ

Εφηβικά χρόνια

Όταν ήταν έφηβος, ο ίδιος και ο πατέρας του, μέλος του γερμανικού Κοινοβουλίου, είχαν συλληφθεί και σταλεί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης για αντι-ναζιστικές δραστηριότητές τους κατά τη διάρκεια του εθνικοσοσιαλιστικού καθεστώτος.

Σπουδές και σταδιοδρομία

Συνέχισε την ακαδημαϊκή έρευνα του στην Οικονομική Σχολή του Λονδίνου (London School of Economics) με Καρλ Πόππερ ως ερευνητής (1953-1954), αποκτώντας ένα διδακτορικό στην κοινωνιολογία το 1956. Διετέλεσε αρχικά καθηγητής της κοινωνιολογίας στο Αμβούργο (1957-1960), στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν (1960-1964) και Κονστάνζ (Konstanz) (1966-1969).
Κοτ ντ'Αλμπάτρ

Καλλιτεχνικές, μουσικές και λογοτεχνικές αναφορές

«Από τη Διέππη έως τη Χάβρη η ακτή παρουσιάζει έναν συνεχή βράχο, περίπου εκατό μέτρα σε ύψος και ίσιο σαν τοίχο. Εδώ κι εκεί αυτή η μεγάλη γραμμή λευκών βράχων πέφτει απότομα και μια μικρή, στενή κοιλάδα, με απότομες πλαγιές και βότσαλα, κατεβαίνει από το οροπέδιο προς μια παραλία με βότσαλα, όπου καταλήγει σε μια ρεματιά σαν κοίτη χειμάρρου. Η φύση δημιούργησε αυτές τις κοιλάδες. Οι βροχές των καταιγίδων τις έδωσαν τη μορφή αυτών των χαράδρων, απέκοψαν ό,τι έμεινε από το βράχο και άνοιξαν δίοδο για τη θάλασσα, οι κοίτες των ποταμών λειτουργούν σαν πέρασμα για τον άνθρωπο. Κάπου-κάπου, ένα χωριό υπάρχει σ' αυτές τις κοιλάδες, όπου φυσά μανιασμένα ο άνεμος της ανοιχτής θάλασσας».
-Γκυ ντε Μωπασσάν, Το άλμα του βοσκού (Le saut du berger ), που δημοσιεύθηκε αρχικά στο λογοτεχνικό περιοδικό Ζιλ Μπλας.
Η Κοτ ντ'Αλμπάτρ ήταν ένα αγαπημένο θέμα των ιμπρεσιονιστών ζωγράφων, μεταξύ των οποίων οι Κλωντ Μονέ, Καμίλ Πισαρό και Πιερ-Ωγκύστ Ρενουάρ, και την επισκέπτονταν συχνά. Ανάμεσα στους τακτικούς επισκέπτες των ακτών της ήταν και συνθέτες που σχετίζονταν με τη θάλασσα, όπως ο Κλωντ Ντεμπυσσύ και ο Αλμπέρ Ρουσέλ. Άλλοι καλλιτέχνες που ζωγράφισαν τις ακρογιαλιές της ακτής είναι οι Γκυστάβ Κουρμπέ και Εζέν Μπουντέν.  
Ο συγγραφέας Γκυ ντε Μωπασσάν πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Κοτ ντ'Αλμπάτρ, στην Ετρετά, και αργότερα την επισκεπτόταν συχνά. Το σύντομο διήγημά του Ο Άγγλος της Ετρετά  βασίζεται στη συνάντηση που είχε το 1868 με τον Άγγλο ποιητή Τσαρλς Σουίνμπερν, τον οποίο είχε σώσει από πνιγμό.
Νότια Ισλανδία

Γεωγραφία

Η Νότια Ισλανδία βρίσκεται νότια της Ισλανδίας. Συνορεύει με όλες τις άλλες περιφέρειες, εκτός από τα Δυτικά Φιόρδ: στα νοτιοσυτικά με τη Νότια Χερσόνησο, στα κεντρο-δυτικά με το Μεγάλο Ρέικιαβικ, στα βορειοδυτικά με τη Δυτική, στα βόρεια-κεντρικά με τη Βορειοδυτική, στα βορειοανατολικά με τη Βορειοανατολική και στα νοτιοανατολικά με την Ανατολική. Έχει έκταση 24.256 τ. χλμ.. Είναι η μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισλανδίας.
Στα βόρεια βρέχεται από τη Λίμνη Θόρισβατν, στα βορειοδυτικά από τη Λανγκιοκούλ και στα βορειοανατολικά από τη Λίμνη Χοφσιοκούλ. Οι σημαντικότερες λίμνες είναι η Μιρντασιοκούλ και η Φιαφιαλογιοκούλ.

Επαρχίες

Η Νότια Ισλανδία συμπεριλαμβάνει τρεις επαρχίες: την Βέστουρ-Σκασταφελλσσίσλα, την Αρνεσσίσλα και την Ραγκναρβαλλασίσλα

Δημογραφία

Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, η Νότια Ισλανδία έχει 24.811 κατοίκων με πυκνότητα 1 κατοίκων ανά τ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Σέλφος με πληθυσμό 6.934 κατοίκων.
Θέμα Παφλαγονίας

Η Παφλαγονία ήταν θέμα (στρατιωτική διοικητική διαίρεση) της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που εκτεινόταν στην ομώνυμη περιοχή (Παφλαγονία) της Μικράς Ασίας. Ιδρύθηκε πιθανότατα γύρω στο 820 και η πρώτη φορά που αναφέρεται ήταν τον Νοέμβριο του 826.
Άγγελος Σιάγας

Βιογραφία

Ο Άγγελος Σιάγας γεννήθηκε το 1899 στη Θεσσαλονίκη. Γόνος οικογένειας με φήμη στον τομέα της αρχιτεκτονικής του ελληνικού Βορρά, βρίσκεται από μικρός σε επαφή με το σχεδιασμό και την οικοδομή. Σπούδασε στην Α. Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, απ' όπου και αποφοίτησε το 1925. Εργάστηκε για λίγο στο γραφείο του Εμμ. Κριεζή, ενώ μετέπειτα και για τέσσερα χρόνια συνεργάστηκε με τον Αρ. Ζάχο κυρίως ως επιβλέπων των κατασκευών των έργων του.
Το 1935 καταφέρνει να πάρει μια υποτροφία και να φύγει για την Στουτγάρδη, όπου μαθήτευσε κοντά στον Paul Bonatz. Αναφέρει ο Νικόλαος Θ. Χολέβας:
Κατά την μαθητεία του πλάι στον αρχιτέκτονα του Κεντρικού Σιδηροδρομικού Σταθμού της Στουτγάρδης, μυείται στο θέμα της πολεοδομικής διάστασης του αρχιτεκτονικού έργου, όπως επίσης και σε θέματα που έχουν άμεση σχέση με τα κτηριολογικά προβλήματα των δημοσίων κτιρίων.
Κατά την παραμονή του στην Γερμανία έλαβε μέρος σε δύο διεθνείς διαγωνισμούς για τους σιδηροδρομικούς σταθμούς Αθηνών και Θεσσαλονίκης και δοκιμάστηκε έτσι για πρώτη φορά σε μια μεγάλη αρχιτεκτονική σύνθεση δημοσίου κτιρίου. Γενικότερα, την περίοδο παραμονής του στη Γερμανία έρχεται σε επαφή με την αρχιτεκτονική πραγματικότητα της Κεντρικής Ευρώπης και γνωρίζει σημαντικές μορφές του χώρου, όπως ο R. Neufert και o Μies van der Rohe, με τον οποίο μάλιστα συνδέεται με πραγματική φιλία.
Το 1938 επιστρέφει στην Ελλάδα. Τη δεκαετία 1940-1950 δραστηριοποιείται για την επαναλειτουργία του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Διπλ. Ανωτάτων Σχολών, όπου και εκλέγεται πρόεδρος, αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για την προστασία και αναβάθμιση του επαγγέλματος και του επιστημονικού ρόλου των αρχιτεκτόνων, ενώ από καταβολή προσωπικών του προσπαθειών ιδρύεται το περιοδικό «ο Αρχιτέκτων».
Ένα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή του Σιάγα ήταν η ίδρυση της Κοσμητείας Εθνικού Τοπίου και Πόλεων (1957), όπου ο αρχιτέκτονας δραστηριοποιείται αρχικά ως αντιπρόεδρος πλάι στον Πικιώνη και εν συνεχεία και μέχρι το τέλος της ζωής του ως Πρόεδρος. Τον αρχιτέκτονα απασχολούσαν διαρκώς ζητήματα του πολεοδομικού χώρου. Τις απόψεις του και τη σκέψη του επ’ αυτών αναλύει στις «Απαντήσεις εις τα δέκα ερωτήματα επί του Οικιστικού», όπου καταγγέλλει την ανυπαρξία κρατικής πολιτικής στα χωροταξικά και πολεοδομικά προβλήματα του ελληνικού χώρου, κατηγορεί την πυκνή δόμηση και την κλίμακα των υψηλών κτηρίων της Αθήνας που αφενός λειτουργούν εις βάρος των μνημείων της Ακρόπολης και αφετέρου αυξάνουν την ατμοσφαιρική ρύπανση.
Τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του, ο Σιάγας δραστηριοποιείται ως κριτής σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, συγγράφει άρθρα, συμμετέχει σε αρχιτεκτονικά συνέδρια, προτείνει μια ριζική αναθεώρηση του προγράμματος σπουδών των φοιτητών της Αρχιτεκτονικής, ασχολείται με διάφορες αρχιτεκτονικές μελέτες και γενικά παραμένει ενεργός και δραστήριος. Στις 26 Ιουλίου 1987 απεβίωσε λόγω του καύσωνα που έπληξε την Αθήνα.
Dodge

Ιστορικό

Το πρώτο της εργοστάσιο κτίστηκε στην περιοχή Χαμτρακ του Μίτσιγκαν το 1910, μονάδα που έκλεισε το 1979 και κατεδαφίστηκε το 1981. Κατα την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η εταιρεία παρήγαγε τροχοφόρα οχήματα που ήταν βασιζόμενα στις σειρές VC και WC.
Η μετέπειτα πορεία της Dodge είχε ως αποτέλεσμα την πώλησή της λόγω των θανάτων των δύο αδελφών το 1920 και εξαγοράστηκε απο την Dillion, Read & Co, μια τράπεζα που υπήρχε εως και τη δεκαετία του 1960 και τη δεύτερη που έδειξε το ενδιαφέρον της, η Chrysler το 1928. Ωστόσο πέρασε και απο τα χέρια της Daimler-Benz μέχρι το 1998. Το 2009 ήταν υπο την καθοδήγηση της Αμερικανικής κυβέρνησης, λόγω της χρεωκοπίας που υπέστη ο όμιλος Chrysler, που είχε ως αποτέλεσμα να εξαγοραστεί από την FCA. 
Το 2009 ακολούθησε ο διαχωρισμός της Ram Trucks από την Dodge. Ωστόσο, απο το 2012 απέκτησε δυο θυγατρικές: την RAM Trucks και τέλος την SRT. Η Ram Trucks είναι θυγατερική της Dodge και κατασκευαστής βαρέων οχημάτων ακόμα και σήμερα. Η SRT με την έναρξη παραγωγής του Dodge Viper τρίτης γενιάς, κυκλοφόρησε το μοντέλο για πρώτη φορά ως SRT Viper μέχρι το 2014, όταν και συγχωνεύθηκε ξανά με την Dodge. Η λήξη της τρίτης γενιάς ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 2017, όπου τελειώνει οριστικά και η σειρα Viper.
Άγιος Νικόλαος Νηράς Λευκάδας

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Άγιος Νικόλαος Νηράς βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Λευκάδας στη χερσόνησο Λευκάτα προς το ακρωτήριο Δουκάτο. Απέχει 30 χλμ από την πόλη της Λευκάδας και 11,5 χλμ από το Αθάνι.

Το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου Νηράς

Το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου βρίσκεται Ν.-ΝΔ. του χωριού και πρωτοκτίστηκε, περίπου το 1087, όταν από την περιοχή πέρασαν οι Σταυροφόροι μεταφέροντας το λείψανο του Αγίου Νικολάου από τα Μύρα της Μικράς Ασίας στο Μπάρι της Ιταλίας. Ανακαινίστηκε τα τέλη του 16ου - αρχές του 17ου αιώνα. Αναφέρονται δεκατρείς εικόνες του τέμπλου ως έργα του αγιογράφου Ανδρέα Μπέτζου (1799) καθώς και η δεσποτική εικόνα του Αγίου Νικολάου ως έργο του Δημητρίου Φώσκαρη (1699), η οποία θεωρείται η πιο παλιά ενυπόγραφη και χρονολογημένη φορητή εικόνα της Λευκάδας.
Τη δεκαετία του 1920, σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες, χρησιμοποιήθηκε ως τόπος  απομόνωσης ατόμων που είχαν προσβληθεί από ευλογιά, κατ΄ άλλους, λόγω της απομονωμένης του θέσης, ως τόπος εξορίας κληρικών.

Ο Φάρος Δουκάτο

Ο φάρος βρίσκεται Ν.-ΝΔ. του Αγίου Νικολάου, στο ακρωτήριο της Νηράς ή Δουκάτο ή Λευκάτα και έχει κτιστεί στη θέση όπου υπήρχε ο ναός του Απόλλωνα Λευκάτα. Πρωτολειτούργησε το 1890, στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμουήταν ανενεργός και επαναλειτούργησε μετά το 1945. Από το 1982 έχει ηλεκτροδοτηθεί και λειτουργεί επιτηρούμενος από έναν φαροφύλακα. Απέχει 50 χλμ. από την πόλη της Λευκάδας είναι 50 χλμ.
Ρωμαϊκή Αγορά της Αθήνας

Η Ρωμαϊκή Αγορά είναι αρχαιολογικός χώρος στο κέντρο της Αθήνας. Ήταν η κεντρική αγορά στην αρχαία Αθήνα στους Ρωμαϊκούς χρόνους. Στο χώρο αυτό πραγματοποιούνταν εμπορικές συναλλαγές και συναθροίσεις.

Ιστορική αναδρομή

Οι Ρωμαίοι επέλεξαν τον 1ο αιώνα π.Χ. μεταξύ 19 και 11 π.Χ. για να χτίσουν τη Ρωμαϊκή αγορά στη συγκεκριμένη τοποθεσία, ακριβώς επειδή βρίσκεται σε ένα στρατηγικό σημείο ανάμεσα στην Ακρόπολη, το σημαντικότερο θρησκευτικό και συμβολικό χώρο της πόλης και την αρχαία αγορά, το κέντρο της εμπορικής και πολιτικής ζωής της εποχής.
Η Ρωμαϊκή αγορά δημιουργήθηκε ως συνέχεια της αρχαίας αγοράς, προκειμένου να ικανοποιήσει τις ανάγκες της καθημερινής ζωής της πόλης. Η αρχαία αγορά συνδέθηκε με τη Ρωμαϊκή αγορά μέσα από ένα δρόμο. Όταν η Ρωμαϊκή αγορά ολοκληρώθηκε, ο δρόμος αυτός ήταν διακοσμημένος με μια Ιωνική στοά. Η αγάπη των Ρωμαίων για την πολυτέλεια και την σπατάλη χαρακτηρίζει άλλωστε πολλά από τα έργα τους. Η αγορά ήταν ένα μεγάλο τετράγωνο αίθριο που περιβαλλόταν από κίονες Ιωνικού ρυθμού. Από τη μία πλευρά της Αγοράς, την ανατολική, υπήρχαν διάφορα καταστήματα. Η πύλη που υπάρχει ακόμα και σήμερα είναι το εξωτερικό μέρος της πύλης που ονομάζεται Πρόπυλο. Αυτή η πύλη είναι γνωστή ως πύλη της Αρχηγέτιδος Αθηνάς. Με αυτό το όνομα αναφέρεται σε διάφορες επιγραφές, επειδή ήταν αφιερωμένο στη θεά Αθηνά από το δήμο της Αθήνας. Η αγορά κατασκευάστηκε με τη χρηματοδότηση του Αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου,αν κάτι που είναι γνωστό από μια άλλη επιγραφή που βρέθηκε στο Πρόπυλο. Κατά την διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Αδριανού (2ος αιώνας μ.Χ.), επεκτάθηκε και προστέθηκε μια επιγραφή στην πύλη η οποία και καθόριζε τις φορολογικές υποχρεώσεις των εμπόρων λαδιού.
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας η πύλη της Αθηνάς Αρχηγέτιδος, ονομάστηκε πύλη του παζαριού, καθώς την εποχή εκείνη ο χώρος χρησιμοποιήθηκε ως παζάρι σιταριού. Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών του 1843, προκειμένου να ολοκληρωθεί η έρευνα, κατεδαφίσθηκε ο ναός του Προφήτη Ηλία ("Παναγία των Καταλανών").  Τέλος ανακαλύφθηκε ξανά τον 20ό αιώνα και ανασκάφτηκε από τους αρχαιολόγους.
Πασκουαλίνο Ντε Σάντις

Βιογραφία

Γεννήθηκε ως Πασκουάλε Ντε Σάντις στο Φόντι της Ιταλίας και ήταν αδερφός του σκηνοθέτη του κινηματογράφου Τζουζέπε Ντε Σάντις. Εργάστηκαν από κοινού στις ταινίες Non c'è pace tra gli ulivi, Uomini e lupi (1956), La strada lunga un anno (1958) και La garçonnière (1960).
Συνεργάστηκε με τον Φραντσέσκο Ρόζι στις ταινίες C'era una volta (1967), Uomini contro (1970), Il caso Mattei (1972), Lucky Luciano (1974), Ο Χριστός Σταμάτησε στο Έμπολι (1979), Τρεις Αδερφοί (1981), Κάρμεν (1984), Το Χρονικό Ενός Προαναγγελθέντος Θανάτου (1987), Ναπολιτάνικο Ημερολόγιο (1992) και La tregua (1996), ταινία γυρισμένη στην Ουκρανία, όπου ο ίδιος πέθανε.
Στους συνεργάτες του Ντε Σάντις ήταν και ο Λουκίνο Βισκόντι, με τις ταινίες Οι καταραμένοι (La caduta degli dei) (1969), Θάνατος στη Βενετία (Morte A Venezia) (1971), Η Γοητεία της Αμαρτίας (Gruppo di famiglia in un interno) (1974), Ο αθώος (L'Innocente) (1976), ο Φεντερίκο Φελίνι με την ταινία Block notes di un regista (1969), ο Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς στην ταινία Ο κολασμένος της Βενετίας (The Honey Pot) (1966), ο Βιτόριο ντε Σίκα με την ταινία Amanti (1968), ο Τζόζεφ Λόουζι στην ταινία Η Δολοφονία του Τρότσκι (1972), ο Κάρλο Λιτσάνι με το Torino nera (1972), ο Ρομπέρ Μπρεσόν με τα φιλμ Lancelot du Lac (1974), Le diable probablement (1977), L'Argent (1982), με τον Έττορε Σκόλα (Μια ξεχωριστή μέρα (Una giornata particolare), 1977 καιLa terrazza, 1980) και τον Τζουλιάνο Μοντάλντο (με την τηλεοπτική σειρά Μάρκο Πόλο, 1982).

Βραβεία

Ο Ντε Σάντις κέρδισε ένα Βραβείο Όσκαρ το 1968 για την δουλειά του στην ταινία Ρωμαίος και Ιουλιέτα του Φράνκο Τσεφιρέλι, ένα BAFTA και ένα Nastro d'Argento για την ταινία Θάνατος στη Βενετία, καθώς επίσης και 2 βραβεία Νταβίντ ντι Ντονατέλο, για την δουλειά του στις ταινίες Τρεις Αδερφοί και Κάρμεν.
Friends of Hell

Λίστα Τραγουδιών

1. Love on Smack (Parkes, Cope, Hawkes) - 4:10

2. Last Chance (Parkes, Cope) - 3:50

3. Music (Parkes, Cope) - 3:05

4. Friends of Hell (Parkes, Cope) - 6:12

5. Requiem for Youth (Parkes, Cope) - 4:35

6. Shadowed Images (Parkes, Cope) - 4:15

7. I Lost You (Parkes, Cope) - 2:55

8. Quietus (Parkes, Cope) - 6:20

9. Quietus Reprise (Cope) - 0:38
Ντιέγκο Μπίσεσβαρ

Νεαρή ηλικία

Γεννήθηκε στο Άμστερνταμ, όπου ο πατέρας του ήταν οδηγός λεωφορείου. Μεγαλώνοντας, το μοναδικό του πάθος ήταν το ποδόσφαιρο.

Σταδιοδρομία σε συλλογικό επίπεδο

Η πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα του Μπίσεσβαρ ήταν η ερασιτεχνική DWS. Έγινε μέλος του ΑΦΚ Άγιαξ τον επόμενο χρόνο. Μετά από πέντε σεζόν με τον Άγιαξ θεωρήθηκε ανυπάκουος και αφέθηκε ελεύθερος. Ο Μπίσεσβαρ έχει δηλώσει ότι ήταν χαρούμενος που έφυγε από τον Άγιαξ, λέγοντας ότι «Ο Άγιαξ νόμιζε ότι δεν ήμουν αρκετά καλός και ήθελα να φύγω. Δεν ένιωθα άνετα, πολλοί φίλοι μου έφευγαν και η σχέση μου με τον προπονητή δεν ήταν η καλύτερη. Ήταν ατυχές, αλλά δε μου καταστράφηκαν τα όνειρα».
Ο Μπίσεσβαρ επέστρεψε στην προηγούμενη ομάδα του την DWS, πριν ξαναφύγει για να παίξει στην Telstar. Έπειτα από μία σεζόν, ο Μπίσεσβαρ ζητήθηκε στη νεανική ομάδα της Φέγενορντ, μία μετεγγραφή που τον ικανοποίησε: «Τους είχα επισκεφθεί μερικές φορές και με έπεισαν εύκολα. Δεν είχα δυσκολία να ενσωματωθώ στη Φέγενορντ ως ένας έφηβος από το Άμστερνταμ. Και γιατί; Είχα ήδη ξεχάσει τον Άγιαξ και πάντα ένιωθα κάτι ιδιαίτερο για τη Φέγενορντ».
Έχοντας παίξει για ένα χρόνο για την Κ15 της Φέγενορντ, ο Μπίσεσβαρ προωθήθηκε στη Φέγενορντ Κ17, στην οποία έπαιξε για δύο σεζόν. Στο τέλος της τελευταίας σεζόν, ο Μπίσεσβαρ έπαιξε τον πρώτο του αγώνα με την αντρική ομάδα της Φέγενορντ.
Στην ομάδα του ΠΑΟΚ ήρθε ως ελεύθερος το καλοκαίρι του 2016. Την πρώτη του χρονιά στην ομάδα υπήρξε από τις πρώτες επιλογές για την βασική εντεκάδα, ενώ κατέκτησε και το Κύπελλο Ελλάδος. Στον τελικό κόντρα στην ΑΕΚ κατάφερε και σκόραρε το πρώτο γκολ της ομάδος του. Ξεκίνησε τον αγώνα βασικός και αντικαταστάθηκε στο 90' από τον Στέλιο Κίτσιου. Το τελικό σκορ ήταν 2-1 υπέρ του ΠΑΟΚ. Με την λήξη της αναμέτρησης ανακηρύχθηκε MVP του τελικού. Την επόμενη χρονιά, είχε μειωμένες συμμετοχές με την ομάδα της Θεσσαλονίκης, ωστόσο προς το τέλος της σεζόν ξαναβρήκε την θέση του στην βασική ενδεκάδα. Στο φινάλε της σεζόν στέφθηκε ξανά Κυπελλούχος Ελλάδας, με την ομάδα του ΠΑΟΚ να αντιμετωπίζει στον τελικό ξανά την ΑΕΚ και να την κερδίζει με σκορ 2-0. Ο ίδιος ξεκίνησε βασικός και αντικαταστάθηκε στο 75' από τον Εβγέν Σάχοφ. Την τρίτη του χρονιά με την ομάδα του ΠΑΟΚ, αποτέλεσε έναν από τους βασικούς και σταθερούς πυλώνες της ομάδας και ήταν ένας από τους παίκτες που οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του νταμπλ προσφέροντας 10 γκολ και 10 ασσίστ σε όλες τις διοργανώσεις. Κατά την διάρκεια της σεζόν, ανανέωσε το συμβόλαιό του με τον ΠΑΟΚ έως το 2022.

Προσωπική Ζωή

Οι γονείς του Μπίσεσβαρ είναι από το Σουρινάμ, αν και για κάποια περίοδο δικαιούνταν (λανθασμένα) να πάρει υπηκοότητα για το Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Έχει μία μεγαλύτερη αδερφή και ένα μικρότερο αδελφό, ο οποίος ονομάζεται Ρομάριο. Τα αδέρφια Μπίσεσβαρ ονομάστηκαν έτσι εξαιτίας των θρύλων του ποδοσφαίρου Ντιέγκο Μαραντόνα και Ρομάριο. 
Αν και μεγάλωσε στο Άμστερνταμ, η οικογένεια του Μπίσεσβαρ υποστηρίζει την ομάδα του Ρότερνταμ, Φέγενορντ.
Σοκοντέ

Ιστορία

.

Γεωγραφία

Η Σοκοντέ χαρακτηρίζεται για τα ποτάμια και τους λόφους της. Τα κύρια ποτάμια είναι το Κπαντζό και το Κπαντί. Η πόλη βρίσκεται μεταξύ των ποταμών Μον και Μονό.

Κλίμα και Καιρός

Η Σοκοντέ έχει κλίμα τροπικό. Διατρέχει δύο περιόδους: τη βροχερή περίοδο, που διαρκεί από τον Απρίλιο έως τον Μάιο και την περίοδο της ξηρασίας, που διαρκεί από το Νοέμβριο έως το Μάρτιο. Το ετήσιο ύψος βροχής φτάνει τα 1.200 με 1.500 mm. Η θερμοκρασία φτάνει κατά μέσο όρο τους 26 ° C.

Οικονονομία

Η οικονομία της Σοκοντέ εξαρτάται κυρίως από τις μεταφορές, τις καλλιέργειες και τις δραστηριότρητες. Στην πόλη δεν υπάρχει βιομηχανική δραστηριότητα. Πολλοί αγρότες καλλιεργούν καλαμπόκι, γιαμ, φασόλια και πιπέρι.
Στην πόλη φυτρώνουν λαχανικά κυρίως στα ποτάμια και στο Κποντζό Ινουσαγιό.
Α.Ε. Αίγινας

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1988 με χρώματα το κίτρινο και μπλε.
Έδρα έχει το Δημοτικό Στάδιο Αίγινας.
Γουλιέλμος του Χοεντσόλερν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λεοπόλδου πρίγκιπα του Χοεντσόλερν και της Αντωνίας των Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα, κόρης του Φερδινάνδου Β΄ της Πορτογαλίας.
Το 1927 απεβίωσε στο Ζιγκμαρίνγκεν του Χοεντσόλερν σε ηλικία 63 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος.
Ο Γάμος (Τσέχωφ)

«Ο Γάμος» (ρωσικά: Свадьба‎) είναι θεατρικό έργο - κωμωδία μιάς πράξεως - του Αντόν Τσέχωφ, γραμμένη το 1889.
Σε αυτό το έργο - και με αφορμή μια δεξιώση γάμου - ο Τσέχωφ με έναν εύθυμο και ανάλαφρο τρόπο - σατιρίζει τον μέσο Ρώσο και την δίψα του για αξιώματα και τιμές. Το έργο πρωτοπαίχτηκε στη Μόσχα στις 28 Νοεμβρίου του 1900. Στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε από το Εθνικό θέατρο, από τη σκηνή Α' Άρμα Θέσπιδος σε περιοδεία του στην Κόρινθο στις 15 Σεπτέμβρη του 1939, σε σκηνοθεσία του Πέλου Κατσέλη.

Η υπόθεση

Βρισκόμαστε σε μια σάλα του εστιατορίου Αντρόνωφ, κάποιο βράδυ του 1889 όπου ο ΓΕΒΝΤΑΚΙΜ ΖΑΧΑΡΟΒΙΤΣ ΖΙΓΚΑΛΩΦ, γραμματέας Κολλεγίου και η γυναίκα του  ΑΝΑΣΤΑΖΙΑ ΤΙΜΟΦΕΓΕΒΝΑ, δίνουν την επομένη του γάμου της κόρης τους ΝΤΑΣΣΕΓΚΑ, με τον ΕΠΑΜΕΙΝΟΝΤ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ ΑΜΠΛΟΜΠΩΦ, την καθιερωμένη δεξίωση σε φίλους και γνωστούς.
Η ατμόσφαιρα είναι γιορτινή, η ορχήστρα παίζει χαρούμενους χορευτικούς σκοπούς και τα ζευγάρια χορεύουν.
Ο γαμπρός παραπονιέται στην πεθερά του ότι τον εξαπάτησαν. Οι ομολογίες που του είχαν τάξει – εκτός από την προίκα της κόρης τους – ήταν υποθηκευμένες. Αλλά – και το σημαντικότερο – ενώ του είχαν υποσχεθεί την παρουσία ενός στρατηγού στο γάμο (κάτι που θα έδινε κύρος και στα πεθερικά και στο γαμπρό), στρατηγός δεν φαίνεται πουθενά. 
Και η ίδια η πεθερά είναι αναστατωμένη από την απουσία στρατηγού, πολύ περισσότερο που έδωσε στον γνωστό της, ΑΝΤΡΈΙ ΑΝΤΕΓΕΒΙΤΣ ΝΙΟΥΝΙΝ, το ποσό των 25 ρουβλίων με σκοπό, στην ανάγκη να νοικιάσει έναν στρατηγό. Ο Νιούνιν όμως είναι εξαφανισμένος.
Πολλές εύθυμες και σατιρικές στιχομυθίες λαμβάνουν χώρα στην δεξίωση, όπου καλεσμένοι είναι η ΑΝΝΑ ΜΑΡΤΙΝΟΒΝΑ ΣΜΕΓΙΟΥΚΙΝΑ, μαμή στο επάγγελμα αλλά και εξαίρετη τραγουδίστρια, ο ΙΒΑΝ ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ ΓΙΑΤ, τηλεγραφητής, ο Έλληνας ζαχαροπλάστης ΧΑΡΑΛΑΜΠΗ ΣΠΥΡΙΝΤΟΝΟΒΙΤΣ ΝΤΗΜΠΑΣ, ο ναύτης ΝΤΗΜΗΤΡΗ ΣΤΕΠΑΝΟΒΙΤΣ ΜΟΖΓΟΒΌΙ, ο ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ (που δεν κατονομάζεται), ενώ συχνά περνούν από την σκηνή Υπηρέτες, Σερβιτόροι, Λακέδες, Χορευτές.
Τελικά ο Νιούνιν παρουσιάζει τον πολυπόθητο στρατηγό. Πρόκειται για τον αξιότιμο ΦΙΟΝΤΟΡ  ΓΙΑΚΟΒΛΕΒΙΤΣ ΡΕΒΟΥΝΩΦ-ΚΑΡΑΟΥΛΩΦ.  Ο «Στρατηγός» βέβαια, στην πραγματικότητα είναι συνταξιούχος δεύτερος καπετάνιος του Ναυτικού,  -υπέργηρος, ξεμωραμένος και κουφός- αλλά ο Νιούνιν προκειμένου να κρατήσει για τον εαυτό του το ποσό, δε δίνει σημασία σε αυτές τις λεπτομέρειες. Ο «στρατηγός», ένας γείτονας του Νιούνιν – ευχαριστημένος που βρήκε παρέα και συμμετέχει σε μια γιορτή – δίνει τον καλύτερο εαυτό του αλλά κάποια στιγμή η αληθινή ταυτότητά του αποκαλύπτεται.
2458 Βενιακαβέριν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Βενιακαβέριν εκτιμάται σε 24,01 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0584.
Ολόσκορδο

Με την ονομασία ολόσκορδο, ήταν γνωστό φαγητό, ορεκτικό, της Βυζαντινής κουζίνας.
Στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία σερβιρόταν πριν το φαγητό σαν ορεκτικό και εκτός τις μέρες νηστείας που ήταν δημοφιλές  προτιμούνταν συχνά πριν το γεύμα. Η συνταγή περιελάμβανε σκόρδο που έπαιρναν τις σκελίδες και τις τηγάνιζαν με λάδι και έπειτα τις έτρωγαν με φρέσκο ψωμί. Επίσης το σέρβιραν ως συνοδευτικό ή αρωματικό για άλλα εδέσματα όπως όσπρια.
Demon's Eye

Το Demon's Eye είναι τραγούδι του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο συμπεριλήφθηκε στην ευρωπαϊκή έκδοση του πέμπτου στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "Fireball", του οποίου αποτέλεσε το τρίτο κομμάτι.

Ηχογράφηση και ζωντανές εκτελέσεις

Σε μία συνέντευξη στις 19 Ιουνίου 1971, ο μπασίστας Ρότζερ Γκλόβερ απολογήθηκε για την αναβολή της συνάντησης του με τον δημοσιογράφο για δύο ώρες, αλλά είχε παραμείνει άυπνος μέχρι το ξημέρωμα για να ολοκληρώσει το "Demon's Eye". Το τραγούδι ενίσχυσε το στοιχείο της φανκ που υπήρχε στον ήχο του συγκροτήματος και αποφάσισαν ότι θα ήταν καλό να το συμπεριλάβουν στις ζωντανές τους εμφανίσεις, παίζοντας το για πρώτη φορά στις συναυλίες τους στο Μπέρμιγχαμ και το Νιούκασλ στις 24 και 25 Ιουνίου 1971, αντίστοιχα. Μαζί με το συγκεκριμένο κομμάτι, έπαιξαν για πρώτη φορά και το "Anyone's Daughter", διατηρώντας στο set list μόνο το "Demon's Eye" για την αμερικάνικη τους περιοδεία τον Ιούλιο εκείνης της χρονιάς.
Το "Demon's Eye" συμπεριλήφθηκε στο σινγκλ του τραγουδιού "Fireball" που σκαρφάλωσε στο # 15 των βρετανικών και το # 19 των γερμανικών τσαρτ, ενώ μπήκε στο Top-10 στην Ιταλία.

Ζωντανές ηχογραφσεις

Ζωντανά ηχογραφημένη εκτέλεση του "Demon's Eye" υπάρχει στις κυκλοφορίες "History, Hits & Highlights '68–'76" (2009), από την γερμανική τηλεοπτική εκπομπή "Beat Club" το 1971. Επίσης, ζωντανή εκτέλεση του υπάρχει στο DVD "Masters From The Vaults" από το προσωπικό σχήμα του τραγουδιστή Ίαν Γκίλαν, βιντεοσκόπηση η οποία πραγματοποιήθηκε στο Νότιγχαμ στις 24 Αυγούστου 1990.