8η Μεραρχία Ιππικού SS Florian Geyer

Δημιουργία

Από τους πρώτους μήνες της Γερμανικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση, οι Σοβιετικοί αντάρτες (παρτιζάνοι) που δρούσαν στα μετόπισθεν των γερμανικών δυνάμεων ήταν ένα μεγάλο και μόνιμο πρόβλημα για τους εισβολείς, καθώς επέφεραν, μεταξύ άλλων, και σημαντικές φθορές στο δίκτυο ανεφοδιασμού του στρατού (κυρίως με την ανατίναξη σιδηροδρομικών γραμμών). Η ανάγκη για την άμεση αντιμετώπισή τους, αλλά και για τις εκκαθαρίσεις των μετόπισθεν, οδήγησε αρχικά στην αποστολή αστυνομικών τμημάτων από τη Γερμανία, καθώς ο τακτικός στρατός, η Βέρμαχτ (γερμ. Wehrmacht) δεν ήταν πρόθυμος να συμμετάσχει σε τέτοιου είδους εκκαθαρίσεις.
Ωστόσο, ο Χάινριχ Χίμλερ ήταν, εκτός από προϊστάμενος της αστυνομίας, Reichsführer (Εθνικός Ηγέτης) των SS. Έτσι τα τμήματα αυτά υπάχθηκαν διοικητικά στα μάχιμα τμήματα των SS, τα Waffen-SS και επιπλέον ελήφθη η απόφαση να σχηματιστούν μεραρχίες των ίδιων των Waffen-SS, προκειμένου να αναλάβουν καθήκοντα "εκκαθάρισης" στα μετόπισθεν.
Πράγματι, το 1942 συγκροτήθηκαν δύο νέες μεραρχίες των Waffen-SS: Η 7η Ορεινή Μεραρχία Εθελοντών SS Prinz Eugen (7. SS-Freiwilligen-Gebirgs-Division "Prinz Eugen") και η 8η Μεραρχία Ιππικού SS "Florian Geyer".

Σύσταση

Πυρήνα της 8ης Μεραρχίας SS απετέλεσε μία ταξιαρχία ιππικού SS, την οποία συγγκροτούσαν δύο προπολεμικά SS Totenkopf Reiterregiments (Συντάγματα Ιππικού SS της Νεκροκεφαλής). Η ταξιαρχία αυτή λόγω της σκληρότητας που έδειχνε στους παρτιζάνους (πράγμα αμοιβαίο) αλλά και στον άμαχο πληθυσμό, απέκτησε σύντομα κακή φήμη, αλλά οι ιθύνοντες ήταν ευχαριστημένοι με τις επιδόσεις της, γι' αυτό και αποφασίστηκε η αναβάθμισή της σε μεραρχία, πράγμα που έγινε το 1942. Η μεραρχία έλαβε τιμητικά το όνομα του Φλόριαν Γκάιερ (Florian Geyer), Φρανκονού ευγενή, διπλωμάτη και ιππότη, ηγέτη του Πολέμου των Χωρικών κατά τον Μεσαίωνα.
Με τη δημιουργία των δύο νέων μεραρχιών ("Prinz Eugen" και "Florian Geyer") τέθηκε το θέμα της επάνδρωσης. Μετά από πιέσεις του Χίμλερ, οι Ούγγροι δέχτηκαν την στρατολόγηση των γερμανικής καταγωγής (Volksdeutsche) Ούγγρων, με την προϋπόθεση ότι αυτή θα ήταν αυστηρά εθελοντική και ότι σε αυτή την περίπτωση θα αφαιρείτο από τους εθελοντές η ουγγρική υπηκοότητα. Μέχρι το καλοκαίρι του 1942, 18.000 εθελοντές είχαν κριθεί κατάλληλοι για υπηρεσία και οι περισσότεροι διατέθηκαν στις μεραρχίες αυτές. To 40% του δυναμικού της "Florian Geyer" αποτελείτο από Ούγγρους Volksdeutsche, κυρίως από την Τρανσυλβανία και το Βανάτο.

Επιχειρησιακή δράση

Η μεραρχία εστάλη στο Ανατολικό Μέτωπο και πολέμησε στους τομείς του Ρζεφ και του Ορέλ - όπου το τάγμα Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης της μεραρχίας συμμετείχε στην καταστολή της εξέγερσης του γκέτο της Βαρσοβίας - μέχρι την άνοιξη του 1943, οπότε και μετακινήθηκε στην περιοχή του Μπομπρούισκ. Εκεί ανέλαβε δράση σε επιχειρήσεις κατά των παρτιζάνων (Partisanenbekämpfung) και καθήκοντα επιβολής της "ασφάλειας". Η μεραρχία ευθύνεται για την εξόντωση δεκάδων χιλιάδων αμάχων πολιτών. Στην περιοχή αυτή παρέμεινε μέχρι το Σεπτέμβριο. Την άνοιξη αυτή συμμετείχε στην μεγάλη υποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων στον ποταμό Δνείπερο.
Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους η μεραρχία μεταφέρθηκε στην Ουγγαρία για ανασυγκρότηση. Εκεί τα τάγματα Κυνηγών [Καταστροφέων] Αρμάτων (Panzerjäger) και πυροβόλων εφόδου (Sturmgeschütz) συγχωνεύθηκαν και το Τάγμα Αναγνώρισης της μεραρχίας αναβαθμίστηκε σε τεθωρακισμένο Τάγμα Αναγνώρισης. Μετά την ανασυγκρότηση η μεραρχία στάλθηκε στην Κροατία, αλλά επέστρεψε στην Ουγγαρία και συμμετείχε στις μάχες στην Τρανσυλβανία κατά των Σοβιετικών μετά την κατάρρευση του Μετώπου της Ρουμανίας.
Καθώς οι Σοβιετικοί προέλαυναν ακάθεκτοι, το τέλος του 1944 βρήκε την μεραρχία στην Ουγγαρία, μαζί με την 22η Μεραρχία Ιππικού Εθελοντών SS Maria Theresia (Μαρία Θηρεσία) και την 18η Μεραρχία Γρεναδιέρων Πάντσερ Εθελοντών SS Horst Wessel (Χορστ Βέσελ) (η τελευταία αποδεσμεύθηκε για να καταστείλει την εξέγερση της Σλοβακίας). Παρά τη σκληρή γερμανική αντίσταση, η Βουδαπέστη περικυκλώθηκε από τους Σοβιετικούς στις 29 Δεκεμβρίου 1944 και η "Florian Geyer" πολέμησε κατά των Σοβιετικών μέσα στην πόλη, δίνοντας συχνά μάχες σώμα με σώμα. Στις φονικές αυτές μάχες η "Florian Geyer" αποδεκατίστηκε. Οι 30.000 μαχόμενοι Γερμανοί που είχαν εγκλωβιστεί στο θύλακα προσπάθησαν να απεμπλακούν στις 11 Φεβρουαρίου 1945 και, ενδεικτικά, από τους άνδρες των μεραρχιών "Florian Geyer" και "Maria Theresia" μόνο 785 κατόρθωσαν να διασπάσουν τον σοβιετικό κλοιό και να φθάσουν πίσω στις γερμανικές γραμμές.
Τα υπολείμματα των μεραρχιών αυτών ενσωματώθηκαν στην 37η Μεραρχία Ιππικού Εθελοντών SS Lützow, την οποία κονιορτοποίησαν οι σοβιετικές επιθέσεις μέσα στους επόμενους τρεις μήνες.