google/wiki40b huggingface dataset:
Ύλλος

Μυθολογία

Ο Ηρακλής έχοντας ολοκληρώσει τους 12 άθλους του διώχθηκε από τον βασιλιά της Τίρυνθας Ευρυσθέα ως σφετεριστής του θρόνου και πέθανε ως εξόριστος χωρίς ποτέ να επιστρέψει στην πατρίδα του. Οι απόγονοί του, οι Ηρακλείδες, με αρχηγό τον Ύλλο πάντα επιθυμούσαν να επιστρέψουν στα πατρώα εδάφη και να διεκδικήσουν τον θρόνο (βλ. Επάνοδος των Ηρακλειδών). Συμμαχώντας με τους Αθηναίους πολεμούν εναντίον του Ευρυσθέα, τον φονεύουν και καταστρέφουν τον στρατό του. Με οδηγό τον Ύλλο κατέλαβαν όλες σχεδόν τις πόλεις της, αλλά μετά από ένα χρόνο περίπου εμφανίσθηκε εκεί μία θανατηφόρα επιδημία και ο χρησμός που ζήτησαν ανέφερε πως αυτή ήταν εκδήλωση της «θείας οργής» επειδή είχαν επιστρέψει πριν από τον καθορισμένο «από το πεπρωμένο» χρόνο. Υπακούοντας τότε στη «θέληση των θεών», οι Ηρακλείδες εγκατέλειψαν την Πελοπόννησο και ξαναγύρισαν στην Αττική, όπου εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Μαραθώνα.
Μόλις τα τελευταία ίχνη της επιδημίας εξαφανίστηκαν, ο Ύλλος κατέφυγε στο Μαντείο των Δελφών και ζήτησε χρησμό για το πότε έπρεπε να ξαναγυρίσουν στην Πελοπόννησο. Του δόθηκε τότε ο χρησμός ότι ο κατάλληλος χρόνος θα ήταν «μετά τον τρίτο θερισμό» ή «μετά την τρίτη σοδειά». Ανάμεσα σε όλους τους αδελφούς του, ο Ύλλος ήταν ο πραγματικός κληρονόμος του Ηρακλή και αυτός που είχε ζήσει τον περισσότερο καιρό μαζί του και ανατράφηκε κοντά του. Για τους λόγους αυτούς ο Ύλλος είχε αναγνωρισθεί από τους Ηρακλείδες αρχηγός τους και σε αυτόν είχαν αναθέσει να τους οδηγήσει στην εστία τους. Αμέσως μετά τον χρησμό αυτόν λοιπόν, ο Ύλλος επικεφαλής των αδελφών του επεχείρησε να περάσει τον Ισθμό της Κορίνθου. Εκεί όμως συνάντησε παρατεταγμένο τον στρατό του Εχέμου, του βασιλιά της Τεγέας. Αντί για μάχη, προτιμήθηκε από τις δύο πλευρές μία μονομαχία ανάμεσα στους αρχηγούς τους. Σε αυτή σκοτώθηκε ο Ύλλος, κι έτσι οι Ηρακλείδες επέστρεψαν πίσω.
Ο τάφος του Ύλλου υποτίθεται ότι βρισκόταν κοντά στα Μέγαρα. Ηρώο του βρισκόταν και στην Αθήνα, βόρεια από την Ακρόπολη, κοντά στο ιερό του Αχελώου. Ο Ύλλος λατρευόταν επίσης στη Σπάρτη, στο Άργος και στην Τροιζήνα.
UTC−03:30

UTC−03:30 είναι μια μετατόπιση ώρας που αφαιρεί τρισήμιση ώρες από τον Συγχρονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο.Χρησιμοποιείται στην καναδική επαρχία Νέα Γη και Λαμπραντόρ ως Ώρα Νιουφάουντλαντ.
165 Λορελάι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Λορελάι εκτιμάται σε 154,78 ως 155,2 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι CD (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,078. Η Λορελάι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 14 λεπτά.
Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου

Ιστορία

H Λαύρα του Κιέβου είναι ένα από τα παλαιότερα ορθόδοξα μοναστήρια των Ρως του Κιέβου. Η παλαιότερη επιβεβαιωμένη μνεία του μοναστηριού γίνεται στο χρονικών των πρόσφατων ετών (ρωσ. Повесть временых лет) του μοναχού Νέστορα του Κιέβου (επίσης γνωστό και ως Πρώτο Χρονικό) και στο «πατερικόν» του μοναστηριού. Σύμφωνα με τα χρονικά, ο ερημίτης Αντώνιος από το Λιούμπεχ, αφότου ασκήτευσε στη Μονή Εσφιγμένου στο Άγιο Όρος, εγκαταστάθηκε το 1013 στις βαραγγικές σπηλιές στις όχθες του Δνείπερου. Μαζί με το μοναχό Θεοδόσιο, ίδρυσε το 1051 ένα ορθόδοξο μοναστήρι. Στον ύστερο 11ο αιώνα άρχισε η κατασκευή του καθολικού της Ανάνηψης. Το 1096 λεηλατήθηκε από τους Κουμάνους.
Τους επόμενους αιώνες, το μοναστήρι αναπτύχθηκε ως ένας από τα κύρια των Ρως του Κιέβου. Η λειτουργία του δεν διακόπηκε από τη Χρυσή Ορδή τον 13ο αιώνα, αν και η Κωνσταντινούπολη επισκίαζε το Κίεβο ως εμπορικό κέντρο. Το 1688 δόθηκε στο μοναστήρι ο τιμητικός τίτλος λαύρα, ένα τίτλο που φέρουν λίγα μοναστήρια του πατριαρχείου της Ρωσίας. Τα σημερινή κτίρια χαρακτηρίζονται ως ουκρανικό μπαρόκ και χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα. Η κατασκευή του κωδωνοστάσιου άρχισε το 1731. Το τελευταίο σημαντικό κτίριο του μοναστηριού κατασκευάστηκε το 1893-95.
Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση και την αναταραχή του Ρωσικού Εμφύλιου, το μοναστήρι μετατράπηκε σε κρατικό μουσείο το 1926. Τα σπήλαια έκλεισαν το 1929. Το 1941, κατά τη διάρκεια του Β΄ΠΠ, βομβαρδίστηκε το καθολικό της μονής. Το 1988, επί προεδρίας Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και την περεστρόικα, αναβίωσε ο μοναστικός βίος στη Λαύρα των Σπηλαίων. Το καθολικό αποκαταστάθηκε το 1998 με 2000.
Apis mellifera adami

Ετυμολογία

Ο Καθηγητής Friedrich Ruttner, την ονόμασε προς τιμή του Αδελφού Αδάμ (κατά κόσμον Karl Kehrle, 3 Αυγούστου 1898, Mittelbiberach, Γερμανία – 1 Σεπτεμβρίου 1996, Buckfast, Ντέβον (κομητεία), Αγγλία).

Ταξινομική

Ένα υπο-είδος της Apis mellifera (της κοινής μέλισσας), είναι η μέλισσα της Κρήτης όπως έχει ταξινομηθεί το 1975, από τον Καθηγητή Friedrich Ruttner. Ο πληθυσμός της Κρήτης, έχει ένα παρόμοιο γενότυπο με τους Ελληνικούς πληθυσμούς, αλλά οι μέλισσες της Κρήτης, είναι πιο ανάμικτος πληθυσμός λόγω της αναπαραγωγής και των πρακτικών μελισσοκομικής (δεν υπάρχουν καθαροί πληθυσμοί στο νησί).

Μελισσοκομική

Τα μελίσσια στη δυτική Κρήτη είναι κατασκευασμένα από τερακότα, ξύλο και λυγαριά. Στα ανατολικά του νησιού, οι κυψέλες είναι πάντα κεραμικές. (Baumann 1993: 166).

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά

Η μέλισσα Apis mellifera adami σε αντίθεση με την άλλη Ελληνική μέλισσα Apis mellifera cecropia, είναι πιο παραγωγική, συγχρόνως όμως είναι και ιδιαιτέρως επιθετική.
Το χρώμα της είναι πιο κίτρινο, ενώ της μέλισσας Apis mellifera cecropia, είναι πιο σκουρόχρωμο.

Εορτασμός

Η μέλισσες εορτάζονται κατά την Παγκόσμια Ημέρα της Μέλισσας, στις 20 Μαΐου. Η 20ή Μαΐου, συμπίπτει με τα γενέθλια του Σλοβένου Anton Janša, ο οποίος κατά τον 18ο αιώνα πρωτοστάτησε στις σύγχρονες τεχνικές μελισσοκομίας στην πατρίδα του και εγκωμίαζε τις μέλισσες για την ικανότητά τους να εργάζονται τόσο σκληρά, ενώ χρειάζονται τόσο λίγη φροντίδα.
Πεδιαίος

Ετυμολογία και προέλευση

Η έννοια του ονόματος είχε σαν σκοπό στο να ερμηνεύει τα σημεία της Ανατολής και της Δύσης. Από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις  ιδείν και Εος (ανατολή ή αυγή) “IδεϊEος”, θωρεί, βλέπει την ανατολή καθώς η πορεία του ποταμού, συνέπιπτε με τη διαδρομή της Ηούς, Θεάς της Ανατολής. Μια εννοιολογικά αποδεκτή ονομασία στην αρχαιότητα.  Ένα ορόσημο χρήσιμο για τον εντοπισμό θέσης στην αρχαιότητα.

Ιστορία

Τα νερά του ποταμού χρησιμοποιούνταν στην αρχαιότητα για την οχύρωση της πόλης της Λευκωσίας, αφού διοχετεύονταν στα ειδικά κατασκευασμένα φρεάτια που περιτριγυρίζουν τα Ενετικά τείχη της πόλης, εμποδίζοντας τις εχθρικές παρεμβάσεις.

Υποδομή

Το 2002 στις όχθες του ποταμού δημιουργήθηκε το Γραμμικό Πάρκο Πεδιαίου, ένας πεζόδρομος μήκους 14 χιλ. που εκτείνεται κατά κύριο λόγο στους δήμους Λακατάμειας και Στροβόλου.

Περαιτέρω ανάγνωση

Anemoi & Homer's winds (6-wind interpretation)
Βίκτωρ Αμεδαίος της Έσσης-Ρότενμπουργκ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Καρόλου-Εμμανουήλ λάντγκραβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ και της Λεοπολδίνας, κόρης του Φραγκίσκου-Ιωσήφ Α΄ πρίγκιπα του Λήχτενσταϊν. 
Το 1812 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Κατά τη διακυβέρνησή του ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης της Γαλλίας κατέλαβε το Κούρχεσσεν και το 1806 ίδρυσε το βασίλειο της Βεστφαλίας για τον αδελφό του Ιερώνυμο Βοναπάρτη, αναγνώρισε πάντως τη μερική κυριαρχία του λαντγκράβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ. Ο Ιερώνυμος τον όρισε καγκελάριο, αλλά ο Βίκτωρ-Αμεδαίος το αρνήθηκε ως υποτελής του βασιλιά της Γερμανίας. 
Ο Βίκτωρ-Αμεδαίος χρεωστούσε 35.000 τάληρα με υποθήκη το ανάκτορο του Ρότενμπουργκ, στον εκλέκτορα της Έσσης-Κάσσελ, που τώρα στη θέση του ήταν ο Ιερώνυμος. Αυτός τον απείλησε ότι θα κατάσχει το ανάκτορο, αλλά o Βίκτωρ-Αμεδαίος δεν ενέδιδε να γίνει καγκελάριός του.
Τελικά το 1813 αποκαταστάθηκε στο αξίωμά του πλήρως. Η πόλη Άγ. Γκόαρ χάθηκε στη Γαλλία το 1807 και το κάστρο Ράινφελς στην Πρωσία το 1815. Το Συνέδριο της Βιέννης του έδωσε ως αντάλλαγμα τους τίτλους του πρίγκιπα του Κόρβεϋ και του δούκα του Ράτιμπορ in allodium (με φεουδαρχική ανεξαρτησία, όχι με υποτέλεια). 
Απέρριψε το Σύνταγμα που προτάθηκε το 1821 για την Έσση, καθώς δεν τον κατοχύρωνε στις ιδιοκτησίες του.  Ακολούθησαν διαπραγματεύσεις, που προσπάθησαν να τον πείσουν να αφήσει την περιουσία του με αποζημίωση 450.000 ταλήρων.
Απεβίωσε το 1834 σε ηλικία 54 ετών. Αν και έκανε τρεις γάμους, δεν είχε επιζόντα τέκνα και κληροδότησε τους τίτλους και τις ιδιοκτησίες τού Κόρβεϋ και Ράτιμπορ στον ανιψιό της δεύτερης συζύγου του, τον Βίκτωρα Α΄ Χοενλόε-Σίλλινγκσφυρστ δούκα του Ράτιμπορ. Η ιδιοκτησίες του ήταν 34.000 εκτάρια, πιο πολύ δάση.

Η Πριγκιπική Βιβλιοθήκη του

Το διάστημα 1825-33 μετέφερε τη βιβλιοθήκη του 36.000 τόμων από την Αυλή του Ρότενμπουργκ στο αββαείο του Κόρβεϋ στο Χέξτερ, όπου υπάρχει ως σήμερα με το όνομα Πριγκιπική Βιβλιοθήκη του Κόρβεϋ. Τώρα περιέχει 74.000 τόμους. Η Βιβλιοθήκη είναι από τις πιο μεγάλες συλλογές Ρομαντικής λογοτεχνίας. Χάρη στις επιλογές του Καρόλου-Εμμανουήλ περιέχει την καλύτερη συλλογή έργων λαϊκής φαντασίας στην Αγγλική γλώσσα, για το διάστημα 1798-1834, στον κόσμο. Υπάρχουν σπάνια έργα, μερικά μοναδικά. Μυθιστορήματα που νομιζόταν εφήμερα, διατηρήθηκαν δύο αιώνες ως το 1980, που ανακαλύφθηκαν.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1799 την Λεοπολδίνα του Φύρστενμπεργκ, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους. Η Λεοπολδίνα απεβίωσε το 1806.
Το 1812 έκανε δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ, κόρη του Καρόλου-Λουδοβίκου πρίγκιπα του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ. Είχαν ένα θνησιγενές τέκνο. Η Ελισάβετ απεβίωσε το 1830.
Το 1831 έκανε τρίτο γάμο με την Ελεονώρα κόμισσα του Ζαλμ-Ράιφφερσαϊτ-Κράουταϊμ & Γκέρλαχσαϊμ, αλλά δεν απέκτησαν τέκνα.
Οι τρεις αλώσεις της Θεσσαλονίκης

Η επιφανής θέση της Θεσσαλονίκης από την ίδρυσή της σχεδόν, φτάνει στο κορύφωμα της αίγλης της κατά τη βυζαντινή περίοδο. Πρωτεύουσα του Ιλλυρικού Θέματος και σταθμός καίριος της Εγνατίας, της αρτηρίας που συνέδεε τις δύο αυτοκρατορικές πρωτεύουσες, την Κωνσταντινούπολη με την Ρωμη  εξηγεί τη στρατηγική της θέση και τις πολυπληθείς πτυχές τής βυζαντινής ιστορίας τής πόλης αυτής.

Δεύτερη άλωση

Η δεύτερη άλωσή της έγινε από τους Νορμανδούς το 1185. Στις 15 Αυγούστου του 1185 ο νορμανδικός στόλος μεταφέροντας 80.000 στρατό κατέπλευσε στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης και άρχισε την πολιορκία από ξηρά και θάλασσα. Ο ανεφοδιασμός, όμως, της πόλης δεν ήταν επαρκής, ο διοικητής της Δαυίδ Κομνηνός δεν ήταν ικανός να οργανώσει κατάλληλα την άμυνα, εγκατέλειψε τους αμυνόμενους και οι ενισχύσεις από την Κωνσταντινούπολη έφτασαν πολύ αργά. Έτσι οι Νορμανδοί, μέσα σε λίγες μέρες, (24 Αυγούστου 1185) αφού έχασαν 3.000 στρατιώτες, κατέλαβαν τη Θεσσαλονίκη, παρά την ηρωική άμυνα των κατοίκων και τη λεηλάτησαν, θανατώνοντας 7.000 από τους κατοίκους της. Βασικός ιστορικός της άλωσης ήταν ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Ευστάθιος, από το έργο του οποίου: «Ιστορία της αλώσεως της Θεσσαλονίκης υπό των Νορμανδών» αντλούνται οι περισσότερες πληροφορίες
Ανήμερα την μεγάλη γιορτή, ενώ είχαν μαζευτεί στη βασιλική του Αγίου Δημητρίου οι περισσότεροι άρχοντες της Θεσσαλονίκης και ο χορός έψελνε το «νίκας τοῖς βασιλεῦσι κατά βαρβάρων δωρούμενος» τα βάλιστρα του Γουλιέμη κατώρθωσαν ν΄ανοίξουν ένα ρήγμα σε μια από τις πύλες (η Κασσανδρεωτική πύλη ήταν η δεύτερη πύλη του ανατολικού τείχους, ύστερα από την πύλη Ρώμη). Η λειτουργία εξακολουθούσε έως την στιγμή που άρχισαν ν΄ακούγονται από μακριά, άγριες ή απελπισμένες φωνές. Σε λίγο έμπαιναν, τρομοκρατημένο πλήθος, άντρες, γυναίκες  και παιδιά κυνηγημένοι από τους Νορμανούς. Ο Δαυίδ προσπάθησε να σωθεί, πετώντας τα επίσημα ρούχα του, αλλά σκοτώθηκε, τσαλαπατημένος από το πλήθος που έτρεχε, μέσα στα στενορύμια για να γλιτώσει. Η λεηλασία όμως και οι ιεροσυλίες εξακολούθησαν και οι Νορμανοί μπήκαν στον πάνσεπτο Ναό του Αγίου Δημητρίου όπου σταύλιζαν τ΄ άλογά τους. Έσφαζαν ή έπιαναν αιχμαλώτους για να τους πωλήσουν ή να ζητήσουν λύτρα. Το πάρσιμο τής Θεσσαλονίκης, της δεύτερης πόλης της Αυτοκρατορίας, ήταν για το λαό αλάθητο σημάδι πως ο Παντοδύναμος ήταν οργισμένος. Άγγελος Σ.Βλάχος, Οι τελευταίοι γαληνότατοι, σ. 387.
Ντάντε Αμαράλ

Καριέρα

Αγωνίστηκε στη Βραζιλία στις ομάδες Τρες Κορακάς (1999–2000), Σουζάνο Σάο Πάολο (2000–2001), Μίνας Μπέλο Οριζόντε (2001–2002) με την οποία αναδείχθηκε πρωταθλητής Βραζιλίας. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Ιταλία με την Μόντενα (2002–2005) με την οποία κατέκτησε το CEV cup το 2004.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Ελλάδα όπου αγωνίστηκε με τον Παναθηναϊκό (2005–2008). Υπήρξε ένας από τους πιο αξιόλογους αθλητές που αγωνίστηκαν στον Παναθηναϊκό. Κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας (2006), 2 Κύπελλα Ελλάδας (2007, 2008), το Σούπερ καπ (2007) και την 3η θέση στο φάιναλ φορ του Top teams cup στη Μαγιόρκα (2006).
Αγωνίστηκε για 3 έτη στη Ρωσία με τη Ντιναμό Μόσχας (2008-2011) και το 2011 επέστρεψε στη Βραζιλία για να αγωνιστεί με την [[:en:Associação Desportiva RJX|RJX]. Την επόμενη διετία (2012-2014) αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Ιαπωνίας κατακτώντας τον τίτλο το 2014 με τους Πανασόνικ Πάνθερς, ενώ την επόμενη χρονιά (2014-2015) επέστρεψε στη Βραζιλία για λογαριασμό της Φουνβίκ Ταουμπατέ, κατακτώντας το κύπελλο του 2015. Το 2015 αγωνίστηκε ξανά στο πρωτάθλημα Ιαπωνίας με τους Πανασόνικ Πάνθερς. Τον Οκτώβριο του 2016 επέστρεψε στην Ελλάδα για δεύτερη φορά, αυτή τη φορά για λογαριασμό του Π.Α.Ο.Κ., κατακτώντας το πρωτάθλημα. Η τελευταία ομάδα που αγωνίστηκε ήταν η Φουνβίκ Ταουμπατέ (2017-18), ανακοινώνοντας το τέλος της καριέρας του.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Ντάντε Αμαράλ αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Βραζιλίας από το 1999 έως το 2013, έχοντας κατακτήσει όλους τους διεθνείς τίτλους, καθώς και πολλές ατομικές διακρίσεις.
Ιωάννα της Γαλλίας, δούκισσα του Μπουρμπόν

Βιογραφία

Ήταν η 3η (επιζήσασα) κόρη τού Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Ανζού.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε το 1447 τον Ιωάννη Β΄ δούκα του Μπουρμπόν· δεν απέκτησαν τέκνα.
Τζορτζ Βέλλα

Πρώτα χρόνια και οικογένεια

Ο Βέλλα γεννήθηκε στο Żejtun το 1942. Είναι παντρεμένος με τη Μίριαμ (το γένος Γκρίμα). Έχει δύο κόρες και ένα γιο, μαζί με επτά εγγόνια.   
Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή το 1964, έχοντας αποκτήσει δίπλωμα στην Ιατρική της Αεροπορίας από το Φάρνμποροου του Ηνωμένου Βασιλείου.

Εργατικό κόμμα

Ο Βέλλα εντάχθηκε στο Εργατικό Κόμμα (PL) και ξεκίνησε την κοινοβουλευτική του σταδιοδρομία το 1976. Στη συνέχεια, εξελέγη μέλος του κοινοβουλίου τον Ιανουάριο του 1978 και στις γενικές εκλογές του 1981, του 1992, του 1996, του 1998, του 2003, του 2008 και του 2013. Ως βουλευτής αντιπροσωπεύει την 3η και 5η Περιφέρεια.

Στο εξωτερικό

Το 1978, ο Βέλλα ήταν αναπληρωματικό μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης και εισηγητής , αρμόδιος για θέματα θαλάσσιας ρύπανσης από θαλάσσιες πηγές στη Διάσκεψη των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών της Ευρώπης (CLRAE). Από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάιο του 1987, διετέλεσε μόνιμος εκπρόσωπος της Μάλτας στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

Αναπληρωτής ηγέτης

Το 1992, ο Βέλλα εξελέγη αντιπρόεδρος του Εργατικού Κόμματος για τις κοινοβουλευτικές υποθέσεις και εκπρόσωπος εξωτερικών υποθέσεων. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Κοινής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής ΕΕ / Μάλτας.   
Από το 1995 έως το 1996, ο Βέλλα ήταν μέλος της Επιτροπής Εσωτερικών και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων.

Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών

Διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών και Περιβάλλοντος τον Οκτώβριο του 1996  και πάλι τον Μάρτιο του 2013, υπηρετώντας ως τον Ιούνιο του 2017.  
Ο Βέλλα εξέφρασε την υποστήριξή του στην εκστρατεία για την ίδρυση μιας Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, μιας οργάνωσης που προωθεί τη δημοκρατική αναμόρφωση των Ηνωμένων Εθνών και τη δημιουργία ενός πιο υπεύθυνου διεθνούς πολιτικού συστήματος.
Μπάνιντολ

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Γερτρούδη του Ζούλτσμπαχ

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Βερεγγάριου Β΄ κόμη του Ζούλτσμπαχ και της Αδελαΐδας, κόρης του Όθωνα Β΄ κόμη του Βόλφρατσχαουζεν.
Ρουθηνικά

Τα ρουθηνικά ή ρουσίν (Ρουθηνικά: русиньска бесїда, rusyńska besjida, ή русиньскый язык, rusyńskÿj jazÿk), είναι μια ανατολική σλαβική γλώσσα που ομιλείται από τους Ρουθήνιους της Ανατολικής Ευρώπης και ιστορικά σε περιοχές της Κεντρικής Ευρώπης.
Υπάρχουν αμφιλεγόμενες πολιτικές εμπλοκές σχετικά με τη φύση των ρουθηνικών ως γλώσσα ή ως διάλεκτο. Ορισμένοι γλωσσολόγοι την αντιμετωπίζουν ως μια ξεχωριστή γλώσσα (με τον δικό της κωδικό ISO 639-3), ενώ ορισμένοι Ουκρανοί λόγιοι σλαβικών γλωσσών τα αντιμετωπίζουν ως διάλεκτο των ουκρανικών.
Γεώργιος Πάτσης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1903. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Εθνικού Και Καποδιστριακού Πανεπηστημίου Αθηνών το 1924. Χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος σε ηλικία 33 ετών. Δίδαξε στη μέση εκπαίδευση θεολογικά μαθήματα. Στις 18 Απριλίου του 1943, χειροτονήθηκε τιτουλάριος επίσκοπος Σταυρουπόλεως. Το 1952, εξελέγη μητροπολίτης Θήρας Αμοργού Και Νήσων  και το 1957 μετατέθηκε στη Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Πέθανε στο Αίγιο στις 23 Απριλίου 1978.
Αριθμόμετρο Odhner

Το Αριθμόμετρο του Odhner ήταν μία πολύ επιτυχημένη αριθμητική μηχανή που εφευρεθεί στην Ρωσία το 1873 από τον W.T.Odhner, ένας Σουηδό μετανάστη. Η βιομηχανική παραγωγή του ξεκίνησε το 1980 στο εργαστήριο του Odhner στην Αγία Πετρούπολη. Αν και η μηχανή ήταν πολύ γνωστή, η παραγωγή της κράτησε μόνο τριάντα χρόνια μέχρι το εργοστάσιο να κρατικοποιηθεί και να κλείσει κατά την Ρώσικη επανάσταση το 1917.
Από το 1892 έως τα μέσα του 20ου Αιώνα, δημιουργήθηκαν ανεξάρτητες εταιρίες σε ολόκληρο τον κόσμο για την κατασκευή αντιγράφων του αριθμόμετρου του Odhner και μέχρι το 1960, έχοντας πουληθεί εκατομμύρια τεμάχια, έγινε μια απο τις πιο επιτυχημένες αριθμομηχανές που σχεδιάστηκαν ποτέ.

Ιστορία

Ο Odhner σκέφτηκε την αριθμομηχανή του το 1871 καθώς επισκεύαζε ένα αριθμόμετρο του Thomas (ο οποίος ήταν το μοναδικό αριθμόμετρο που κυκλοφορούσε την εποχή εκείνη) και αποφάσισε να αλλάξει τον βαρύ και ογκώδη κύλινδρο του Leibniz από έναν ελαφρύτερο και μικρότερο τροχό. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι δύο αυτές μηχανές λέγονται αριθμόμετρα αλλά δείχνουν τελείως διαφορετικά.
Ο Odhner έφτιαξε την πρώτη έκδοση του αριθμόμετρού του το 1873. Το 1876, συμφώνησε να κατασκευάσει 14 τεμάχια για τον Ludvig Nobel τα οποία και παρέδωσε το 1877. Από το 1978 έως το 1879 κατάφερε να πατεντάρει το μηχάνημά του σε πολλές χώρες καθώς και μία βελτιωμένη έκδοση το 1890. Η μαζική παραγωγή δε ξεκίνησε το 1890 με αυτό το βελτιωμένο σχέδιο. 
Το 1891 ο Odhner άνοιξε ένα υποκατάστημα του εργοστασίου του στην Γερμανία. Δυστυχώς έπρεπε να το πουλήσει στην Grimme,Natalis & Co, το 1892, λόγο της δυσκολίας να έχουν  δύο μονάδες παραγωγής σε τόσο μεγάλη απόσταση. Η εταιρία αυτή, ξεκίνησε την δική της παραγωγή στην πόλη Braunschwelg και πούλησε τα δικά της μηχανήματα με το όνομα Brunsviga, που στα λατινικά είναι η πόλη Braunschwelg, πράγμα το οποίο τους έκανε πολύ διάσημους.
Μετά το θάνατο του Odhner το 1905, οι γυιοί του Αλέξανδρος και Γεώργιος και ο γαμπρός του Karl Siewert συνέχισαν την παραγωγή και περίπου 23,000 αριθμομηχανές κατασκευάστηκαν  μέχρι το εργοστάσιο να κρατικοποιηθεί στη διάρκεια της Ρώσικης επανάστασης και να κλείσει κατ' αναγκαστικά το 1918.
Βασιλικό Ινστιτούτο για τη Δημόσια Υγεία και το Περιβάλλον

Το Ολλανδικό Βασιλικό Ινστιτούτο για τη Δημόσια Υγεία και το Περιβάλλον (ολλανδικά: Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu ή RIVM) είναι ένα ολλανδικό ινστιτούτο που δραστηριοποιείται στο χώρο της Δημόσιας Υγείας, του περιβάλλοντος και της φύσης. Είναι αυτόνομο τμήμα του ολλανδικού υπουργείου Δημόσιας Υγείας, Ευ Ζην και Αθλητισμού.
Βουλή του Καζακστάν

Εκλογές

Οι εκλογές για την Γερουσία (Μαζιλίς) διεξήχθησαν στις 1 Οκτωβρίου 2014. Σύμφωνα με την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή του Καζακστάν, ήταν "μια ανοικτή και δημοκρατική εκλογική διαδικασία". Ο ΟΑΣΕ δήλωσε ότι "οι Προετοιμασίες για τις εκλογές στις 26 Απριλίου χορηγήθηκαν αποτελεσματικά, ωστόσο, απαραίτητες μεταρρυθμίσεις για δημοκρατικές εκλογές, πρέπει να υλοποιηθούν. Η κυρίαρχη θέση του απερχόμενου και η έλλειψη πραγματικής αντιπολίτευσης περιορίζει την επιλογή των ψηφοφόρων. Ένα περιορισμένο περιβάλλον στα μέσα ενημέρωσης ασφυκτιούν την δημόσια συζήτηση και την ελευθερία του λόγου.
Περίπου 250 παρατηρητές από την Κοινοπολιτεία των Ανεξάρτητων Κρατών και τον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης ήταν παρόντες κατά την ψηφοφορία. Τέσσερις γυναίκες ήταν μεταξύ στους 80 υποψήφιους που συναγωνίστηκαν για τις 16 ανοιχτές έδρες της Γερουσίας. Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στις 7 Οκτωβρίου 2014.
Καρλίτο Κολόν

Διάφορες εταιρείες

Ξεκίνησε την καριέρα του το 1999, στην εταιρεία του πατέρα του Κάρλος Κολόν, τη World Wrestling Counsil και έμεινε εκεί έως το 2003. Κατέκτησε 13 φορές το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην συγκεκριμένη εταιρεία. Επίσης πραγματοποίησε εμφανίσεις και σε άλλες εταιρείες ανεξάρτητης σκηνής. Από το 2003 έως το 2010, πάλευε στο WWE. Από το 2010 και έπειτα εμφανίζεται σε μικρότερες εταιρείες πάλης.

WWE

Το 2003, υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και αμέσως μεταφέρθηκε σε θυγατρικές εταιρείες για περαιτέρω εξέλιξη. Το 2004 έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο. Στην καριέρα του στην εταιρεία, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών και το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα, καθώς και το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE, αλλά και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ομάδων, μαζί με τον αδερφό του, Πρίμο Κολόν. Απολύθηκε από την εταιρεία το 2010.
Παναγής Βουρλούμης

Βιογραφία

Ήταν γιος του Αθανάσιου Βουρλούμη και της Χρυσάφως Μπαμπαλή, αδελφός του ήταν ο Θεόδωρος. Ήταν παντρεμένος με την Ελευθερία, ανιψιά του Χρήστου Κορύλλου, γιος του ήταν ο ζωγράφος Ανδρέας Βουρλούμης και εγγονός του είναι ο Παναγής Βουρλούμης.
Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στην Γαλλία και την Αγγλία, το 1877 στάλθηκε κι εργάστηκε στη Μασσαλία ως διευθυντής σε γραφείο εξαγωγής σταφίδας. Απέκτησε πτυχίο νομικής και το 1876 μετέβη στην Αγγλία κι έπειτα στην Γαλλία. Το 1894 επέστρεψε κι ίδρυσε στην Πάτρα δική του επιχείρηση, σταφιδεμπόριο, που άκμασε για πάνω από 50 χρόνια. Σε διαφημιστική καταχώρηση του 1920 φαίνεται ότι ο Παναγής Βουρλούμης ασχολούνταν και με τραπεζικές εργασίες.
Εξέγερση του Χέιμαρκετ

Η εξέγερση του Χέιμαρκετ ήταν αιματηρό επεισόδιο που σημειώθηκε στις 4 Μαΐου του 1886   στην Πλατεία Χέιμαρκετ του Σικάγο των ΗΠΑ, όταν διαδηλωτές που ήταν μέλη του κινήματος του αναρχισμού και είχαν συγκεντρωθεί εκεί για να διαδηλώσουν υπέρ απεργών εργατών, συνεπλάκησαν με τις αστυνομικές δυνάμεις. Αποτέλεσμα ήταν να σκοτωθούν συνολικά 11 άτομα, μεταξύ των οποίων ήταν επτά αστυνομικοί και να τραυματισθούν δεκάδες άνθρωποι.
Τέσσερις από τους συλληφθέντες διαδηλωτές θεωρήθηκε από το δικαστήριο όπου παραπέμφθηκαν, ότι με τους λόγους τους είχαν παρακινήσει σε βίαιες εκδηλώσεις το συγκεντρωμένο πλήθος και με βάση αυτό το σκεπτικό καταδικάσθηκαν σε θάνατο και εκτελέσθηκαν με απαγχονισμό.