google/wiki40b huggingface dataset:
Φλωρέντιος της Αχαΐας

Βιογραφία

Ήταν ο τελευταίος γιος του κόμη Ιωάννη Α΄ κόμη του Αινώ και της Αδελαΐδας της Ολλανδίας, κόρης του Φλόρις Δ΄ κόμη της Ολλανδίας. 
Από τον πατέρα του κληρονόμησε το αξίωμα του κυβερνήτη (stadholder) της Ζηλανδίας (Zeeland). Στη συνέχεια πήγε στην αυλή του Καρόλου Β΄ του Χωλού βασιλιά της Νάπολης και μπήκε στην υπηρεσία του. Ο Κάρολος τον διόρισε κοντόσταυλο του βασιλείου. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1289 ο Φλωρέντιος νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Βιλλεαρδουίνου με την οποία απέκτησε μια θυγατέρα, την Ματθίλδη, διάδοχο των γονέων της στο πριγκιπάτο της Αχαΐας. Ο Φλωρέντιος εγκαταστάθηκε με τη σύζυγό του στην Πελοπόννησο. Διαπραγματεύτηκε τη Συνθήκη της Γλαρέντζας (1290) με τον Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Την εποχή εκείνη όμως η κατάσταση των Φραγκικών ηγεμονιών στην Ελλάδα ήταν πλέον απελπιστική. Οι επικυρίαρχοι και προστάτες τους, οι Ανδεγαβοί βασιλιάδες της Νάπολης, είχαν εμπλακεί στον μακροχρόνιο και καταστροφικό γι' αυτούς πόλεμο του Σικελικού Εσπερινού. Η απώλεια της Σικελίας εμπόδιζε τους Ανδεγαβούς από το να στρέψουν το ενδιαφέρον τους στις περιοχές της Ελλάδας και αδυνατούσαν να στείλουν στρατεύματα για την υπεράσπιση του Μορέα. Έτσι ο Φλωρέντιος αναγκάστηκε να κλείσει ειρήνη, την οποία διατήρησε έως το 1293, όταν οι Βυζαντινοί κατέλαβαν την Καλαμάτα. Ο Φλωρέντιος δεν επιθυμούσε να ξεκινήσει πόλεμο και απέστειλε πρεσβεία στον Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγο για να διαμαρτυρηθεί. Οι Βυζαντινοί επέστρεψαν την Καλαμάτα, αλλά το 1296 κατέλαβαν το κάστρο του Αγίου Γεωργίου στην Αρκαδία. Ο Φλωρέντιος ξεκίνησε να το πολιορκεί, όμως απεβίωσε στη διάρκεια της προσπάθειας ανακατάληψης.
19ος αιώνας π.Χ.

Ο 19ος αιώνας π.Χ. αρχίζει με το έτος 1900 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου του έτους 1801 π.Χ.
What's Words Worth

Τραγούδια

1. The Watcher (Kilmister) - 4:01

2. Iron Horse / Born to Lose (Taylor, Brown, Lawrence) - 4:55

3. On Parole (Wallis) - 5:12

4. White Line Fever (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:33

5. Keep Us on the Road (Kilmister, Clarke, Taylor, Farren) - 5:25

6. Leaving Here (Dozier, B.Holland, E.Holland) - 3:12

7. I'm Your Witchdoctor (Mayall) - 3:08

8. Train Kept A-Rollin (Bradshaw, Kay, Mann) - 2:43

9. City Kids (Wallis, Sanderson) - 3:43
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τσεχίας

Το Πρωτάθλημα

Το Πρωτάθλημα αποτελείται από 16 ομάδες όπου η κάθε ομάδα αγωνίζεται με μια άλλη μόνο δύο φορές. Το σύνολο των αγωνιστικών είναι 30. Η ομάδα που θα τερματίσει στην 1η θέση θα αγωνιστεί στον τρίτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λίγκ. Ενώ, οι δύο τελευταίες θα υποβιβαστούν στην Β' Κατηγορία της Τσεχίας. Οι ομάδες που θα τερματίσουν στις 2 και 3 αντίστοιχα πηγαίνουν στο Γιούροπα Λιγκ.
Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή

Ιστορικό

Πρώτος πρόεδρος ήταν ο Βασίλης Γουλανδρής και το 1994 τον διαδέχτηκε η Ελίζα Γουλανδρή. Από το 2000 μέχρι και σήμερα, πρόεδρος είναι η Φλωρέτ Π. Καραδόντη.
Στις 28 Ιουλίου 1979, το ίδρυμα εγκαινίασε το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Άνδρου. Επιθυμία των ιδρυτών ήταν η δημιουργία ενός μικρού αποκεντρωμένου Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, το οποίο θα φιλοξενούσε τα έργα του ζεύγους Γουλανδρή, καθώς και περιοδικές εκθέσεις καλλιτεχνών του 20ου αιώνα, όπως Πικάσο, Ματίς, Μιρό, Καντίνσκι, Κλέε κ.α., που διοργανώνονται κάθε καλοκαίρι από το 1986 στη Νέα Πτέρυγα του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης.
Το 1981 το ίδρυμα χρηματοδότησε τη κατασκευή του Αρχαιολογικού Μουσείου της Άνδρου (το οποίο δωρήθηκε στο Ελληνικό κράτος) για να στεγάσει πολύτιμα ευρήματα του αρχαίου οικισμού της Ζαγοράς της Άνδρου. Το 1989 ανέλαβε την κατασκευή, εξοπλισμό και συντήρηση της Εστίας Αθηνών.

Το νέο κτήριο της Αθήνας

Το Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή ολοκλήρωσε την κατασκευή μιας νέας στέγης στην Αθήνα, διαμορφώνοντας ένα νεοκλασικό κτήριο της δεκαετίας του 1920, στην οδό Ερατοσθένους 13 στο Παγκράτι της Αθήνας. 
Σε αυτό το νέο κτήριο, 7.300 τ.μ., 11 όροφοι, πέντε εκ των οποίων πάνω από την επιφάνεια, εκτός από την έδρα του ιδρύματος φιλοξενούνται έργα της συλλογής των ιδρυτών Βασίλη Π. Γουλανδρή και της συζύγου του Ελίζας Β. Καραδόντη. 
Στο μουσείο της Αθήνας παρουσιάζονταθ έργα καλλιτεχνών όπως Πικάσο, Σαγκάλ, Ματίς, Τζιακομέττι, Μιρό, Κλέε, Καντίνσκι, Ελ Γκρέκο, Σεζάν, Μοντιλιάνι κ.α.
Ιερώνυμος Στάης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Κύθηρα και ήταν γιος του Εμμανουήλ Στάη, δικηγόρου, ποιητή, πολιτικού και γόνου παλαιάς οικογένειας του νησιού. Αδερφός του ήταν ο Σπυρίδων Στάης. Εξελέγη βουλευτής Κυθήρων στις εκλογές του 1906.
Τενόρος

Οι τενόροι στην όπερα

Μέχρι το 18ο αι. οι συνθέτες έγραφαν για τους τενόρους κυρίως δεύτερους ρόλους. Πρωταγωνιστές της εποχής ήταν οι καστράτοι, οι οποίοι μπορούσαν να αποδώσουν υψηλότερες νότες και με μεγαλύτερη ένταση, άρα ανταποκρίνονταν καλύτερα στο μεγαλοπρεπές ηρωικό ιδεώδες του μπαρόκ και της Όπερα Σέρια.
Στα τέλη του 18ου - αρχές 19ου αι. η κατάσταση άλλαξε άρδην. Η πρακτική του ευνουχισμού αγοριών για να «παραχθούν» καστράτοι περιέπεσε σε ηθική απαξίωση, ενώ παράλληλα η κυρίαρχη θεματολογία της όπερας στράφηκε σε πιο ανάλαφρους (Όπερα Μπούφα) ή ρεαλιστικούς χαρακτήρες. Μια νέα γενιά συνθετών (Ροσσίνι, Μπελίνι, Ντονιτσέττι κ.ά.) κυριάρχησε, χρησιμοποιώντας τεχνοτροπίες «κομμένες και ραμμένες» στα μέτρα των τενόρων (π.χ. μπελ κάντο). Έτσι οι τενόροι έγιναν η υψηλότερη ανδρική φωνή του έργου και οι συνήθεις πρωταγωνιστές του, θέση που κράτησαν και μετά την κυριαρχία της ρομαντικής όπερας (Βάγκνερ, Βέρντι κ.ά.) στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα.
South Park: The Fractured but Whole

Πλοκή

Το South Park: The Fractured but Whole εξελίσσεται στο South Park, φανταστική πόλη στα Βραχώδη Όρη του Κολοράντο. Τα γεγονότα του παιχνιδιού λαμβάνουν χώρα μία μέρα μετά από εκείνα του προηγούμενου παιχνιδιού, The Stick of Truth. Ο παίκτης ελέγχει πάλι το New Kid. Τα παιδιά το παιχνίδι ρόλων τους για να γίνουν υπέρ-ήρωες και να δημιουργήσουν φραντζάιζ μέσων ενημέρωσης. Μη μπορώντας να συμφωνήσουν ποιος θα πάρει μια ταινία ή σειρά στο Netflix, οι χαρακτήρες χωρίζονται σε δύο αντίπαλες ομάδες, τους Coon and Friends και τους Freedom Pals, οι οποίες προσπαθούν να φτιάξουν πρώτες το δικό τους φραντζάιζ.

Ανάπτυξη

Το Μάρτιο 2014, ο συν-δημιουργός του South Park Ματ Στόουν δήλωσε ότι ο ίδιος και ο Τρέι Πάρκερ ήταν ανοιχτοί στο να δημιουργήσουν τη συνέχεια του παιχνιδιού, ανάλογα με την υποδοχή που θα λάμβανε το South Park: The Stick of Truth.
Η συνέχεια, το South Park: The Fractured but Whole, ανακοινώθηκε επίσημα στις 15 Ιουνίου του 2015. Το παιχνίδι αναπτύχθηκε από την Ubisoft San Franciscoμ αντικαθιστώντας την Obsidian Entertainment, για τα Playstation 4, Xbox One και Microsoft Windows.
Ματ Φρίτζι

Κολλεγιακή καριέρα

Ο Ματ Φρίτζι τελείωσε το λύκειο Σάουνι Μίσιον Ουέστ και στη συνέχεια το 2000, σε ηλικία 19 ετών, εισήχθη στο Πανεπιστήμιο Βάντερμπιτ, με τη μπασκετική ομάδα του οποίου, τους Βάντερμπιτ Κόμοντορς συμμετείχε στο Κολεγγιακό πρωτάθλημα. O Φρίτζι είναι μέχρι σήμερα ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του κολεγίου του Βάντερμπιλτ με 1891 πόντους.
Το 2004 αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο και στη συνέχεια έλαβε μέρος στα Ντραφτ του ΝΒΑ του ίδιου έτους. Αν και επιλέχθηκε στη 53η θέση από τους Μαϊάμι Χιτ, δεν κατάφερε να εξασφαλίσει κάποιο επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα.

Επαγγελματική καριέρα

Ό,τι δεν κατάφερε μέσω των Ντραφτ του 2004 το κατάφερε λίγο καιρό αργότερα καθώς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τους Νιου Ορλίνς Πέλικανς, ομάδα του ΝΒΑ, με τους οποίους πραγματοποίησε 23 συμμετοχές, εκ των οποίων τις 11 ως βασικός.
Τη διετία 2005-06 πέρασε από τη Νάσβιλ Ρίθμ (Αμερική), την Αιντάχο Σταμπέντε (Αμερική), τον Ολυμπιακό Πειραιώς (Ελλάδα) και τους Γκουαγιάμα Ουίζαρντς (Πουέρτο Ρίκο). Το 2006 υπέγραψε επαγγελαμτικό συμβόλαιο συνεργασίας με μία ακόμα ομάδα του ΝΒΑ και συγκεκριμένα τους Ατλάντα Χοκς, στους οποίους παρέμεινε για περίπου μία σεζόν. Στη συνέχεια επέστρεψε στο Πουέρτο Ρίκο και τους Γκουαγιάμα Ουίζαρντ.
Από το 2007 μέχρι και το 2009, ο Φρίτζι αγωνίστηκε με ομάδες αρκετών διαφορετικών χωρών του κόσμου. Συγκεκριμένα, αγωνίστηκε με τους Άρτλαντ Ντράγκονς (Γερμανία), την Πονς Ντε Λεόν (Πουέρτο Ρίκο), τη Φουτζίαν Χόκινγκ (Κίνα) αλλά και την Κρεόλος Ντε Καγκούας (Πουέρτο Ρίκο).
Τη διετία 2009-10, πέρασε από την Αλ Ριγιάντι Μπειρού (Λίβανος), τους Μετς Ντε Γκουαινάμπο (Πουέρτο Ρίκο) και την Χιμπραίμα Μάκάμπι (Ουρουγουάη). Την περίοδο 2011-12 αγωνίστηκε με τους Μαρατονίστας Ντε Κοάμο (Πουέρτο Ρίκο), τη Γκουάνγκτζου Φρίμαν, την BC Αρμία (Γεωργία) και τη Καικέρις Ντε Μαργκαρίτα (Βενεζουέλα).
Το καλοκαίρι του 2012, ο Φρίτζι επέστρεψε για δεύτερη φορά στην καριέρα του στο Λίβανο, προκειμένου να αγωνιστεί πρωτάθλημα της χώρας αυτή τη φορά με τη φανέλα της Αμχίτ Κλαμπ.

Διεθνείς συμμετοχές

Αν και γεννημένος στην Αμερική, ο Φρίτζι έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Λιβάνου, καθώς έχει αποκτήσει την αντίστοιχη υπηκοότητα της χώρας.
Μάλιστα, ήταν μέλος των αποστολών της Εθνικής Λιβάνου οι οποίες συμμετείχαν στα Πανασιακά Πρωταθλήματα Εθνών του 2009 και του 2010, όπου ο Λίβανος κατάφερε να κατακτήσει τη 4η και τη 17η θέση αντίστοιχα.
Αλβίζε Κονταρίνι

Πρώτα χρόνια

Ο Αλβίζε Κονταρίνι ήταν τρίτος γιος του Νικολό Κονταρίνι και της Έλενας Μικιέλ, μέλους της Οικογένειας Μικιέλ που είχε κυβερνήσει την Δημοκρατία της Βενετίας τον 12ο αιώνα με δυο δόγηδες, ήταν ανιψιός του 95ου Δόγη Φραντσέσκο Κονταρίνι που κυβέρνησε την Βενετία έναν χρόνο (1623 - 1624). Ο Αλβίζε Κονταρίνι δεν παντρεύτηκε ποτέ για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στην Δημοκρατία, διετέλεσε πρέσβης στο Βασίλειο της Γαλλίας, την Ισπανία, την Ολλανδική Δημοκρατία και την Αγία Έδρα, ο βασιλιάς της Γαλλίας τον έστεψε Ιππότη. Την εποχή που διετέλεσε μέλος του "Συμβουλίου των Σοφών" υποστήριξε θερμά την συνέχεια του πολέμου με την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Δόγης της Βενετίας

Με τον θάνατο του προκατόχου του Νικολό Σαγκρέντο (14 Αυγούστου 1676) όλα έδειχναν ότι θα τον διαδεχτεί ο μεγαλύτερος αδελφός του Τζιοβάννι Σαγκρέντο που εξασφάλισε σχεδόν αμέσως τους 30 από τους 40 εκλέκτορες. Οι αντίπαλοι του τον κατηγόρησαν όμως για απάτη με αποτέλεσμα να ακυρωθεί η εκλογή, τοποθετήθηκαν 40 νέοι εκλέκτορες που εξέλεξαν νέο Δόγη τον Αλβίζε Κονταρίνι (26 Αυγούστου 1676). Το μεγαλύτερο διάστημα που κυβέρνησε το πέρασε σε γιορτές και πανηγύρια, εξάσκησε ελάχιστα την εξουσία αλλά προχώρησε ωστόσο τα πρώτα χρόνια σε μια σημαντική δικαστική μεταρρύθμιση. Την εποχή του μεταφέρθηκαν πολλά οστά Αγίων από τις εκκλησίες της Κρήτης που είχε περάσει σε Οθωμανική κυριαρχία, τοποθετήθηκαν σε εκκλησίες της Βενετίας.
Η Βενετία γνώρισε μεγάλες διακρίσεις στην εποχή του, η Βενετή μαθηματικός Έλενα Κορνάρο Πισκόπια ήταν η πρώτη γυναίκα που δέχτηκε διδακτορικό Φιλοσοφίας από το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Στην Βενετία άνοιξε τότε και η πρώτη Καφετέρια (1683) με στόχο την κατανάλωση καφέ από τους πελάτες συνήθεια που θα διαδοθεί σύντομα σε ολόκληρο τον κόσμο με απίστευτη δημοφιλία.

Νέα Οθωμανική επέλαση

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ταυτόχρονα είχε γίνει άκρως επικίνδυνη, είχε κατακτήσει ολόκληρα τα Βαλκάνια (1682) και απειλούσε την Μοναρχία των Αψβούργων. Οι Βενετοί τους έβλεπαν με νέα μεγάλη ανησυχία αλλά ο Γιαν Σομπιέσκι κατάφερε τελικά να τους νικήσει και να τους σταματήσει στην Δεύτερη πολιορκία της Βιέννης (12 Σεπτεμβρίου 1683). Στην Βενετία επικρατούσε νέος προβληματισμός αν μπορούσε η πόλη μετά την ταπεινωτική απώλεια της Κρήτης να συμμετέχει ξανά σε νέο πόλεμο εναντίον των Οθωμανών, αυτή την φορά με τους Αψβούργους (1683). Ο Αλβίζε Κονταρίνι πέθανε (15 Ιανουαρίου 1684) λίγο πριν την έκρηξη του Πολέμου του Μοριά στα μέσα του 1684.
Ο Αλβίζε Κονταρίνι τάφηκε στο παρεκκλήσι της Οικογένειας Κονταρίνι στον Ναό Αγίου Φραγκίσκου της Αμπέλου με μια προτομή του πάνω από τον τάφο του.
Κωνσταντίνος Νιαβής

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1920 και σπούδασε πρώτα στο ΑΠΘ και έπειτα Χημεία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, το 1950. Τον Δεκέμβριο του 1944 δύο αδερφοί του δολοφονήθηκαν. Έπειτα από τον πρόωρο θάνατο του πρύτανη Κουτσομητόπουλου στις 23 Νοεμβρίου 1955, ο Νιαβής τον διαδέχθηκε ως υφηγητής και το 1959 ως καθηγητής στην έδρα της Γεωπονοδασολογική Σχολή του ΑΠΘ. Το 1980 παραιτήθηκε από πρόεδρος του ΔΙΚΑΤΣΑ, διαφωνώντας με την κυβέρνηση.
Ο Κωνσταντίνος Νιαβής απεβίωσε το 1997.
Εσθονική διοικητική μεταρρύθμιση του 2017

Το 2017, πραγματοποιήθηκε διοικητική μεταρρύθμιση στην Εσθονία, όπου μειώθηκε ο αριθμός των δήμων. Η μεταρρύθμιση περιλαμβάνει την αλλαγή των συνόρων ορισμένων επαρχιών

Νομοθεσία

Ο νόμος για τη διοικητική μεταρρύθμιση εγκρίθηκε στο Ριιγκικόγκου τον Ιούνιο του 2016. Σύμφωνα με το νόμο, το ελάχιστο μέγεθος του πληθυσμού των δήμων στην Εσθονία είναι 5.000 άτομα. Ο κανόνας περιλαμβάνει εξαιρέσεις.

Αλλαγές στους δήμους

Στην αλλαγή, ο αριθμός των δήμων στην Εσθονία μειώθηκε από 213 σε 79. Ο αριθμός των μικρών δήμων με λιγότερους από 5.000 κατοίκους μειώθηκε από 169 σε 15, συνδυάζοντας τις μικρές πόλεις. Έτσι, ο αριθμός των δήμων με περισσότερους από 5.000 κατοίκους αυξήθηκε κατά 18.
Η αλλαγή αφορούσε ιδιαίτερα τις αραιοκατοικημένες επαρχίες στη δυτική, ανατολική και νότια πλευρά της χώρας. Για παράδειγμα, 13 από τους 23 δήμους στην Επαρχία Χάργιου παρέμειναν αμετάβλητοι και οι δήμοι της Χιίουμαα συγχωνεύθηκαν σε ένα.

Κομητεία

Στο πλαίσιο της αλλαγής, η διοίκηση της κομητείας θα διαλυθεί κατά τη διάρκεια του 2018.

Αδελφοποιημένες πόλεις

Οι δήμοι της Φινλανδίας και της Εσθονίας έχουν περισσότερες από 250 αδελφοποιημένες σχέσεις από τη δεκαετία του 1990. Λόγω σημαντικών αλλαγών στην τοπική αυτοδιοίκηση και στις δύο χώρες, τα συμβαλλόμενα μέρη πρέπει να εξετάσουν το μέλλον των σχέσεων σε νέα βάση.
Έρνεστ Βίτι

Βιογραφία

Ο Βίτι ήταν ο γιος του Φρέντερικ Βίτι ενός βρετανικού επιχειρηματία ο οποίος εγκαταστάθηκε στη Βαρκελώνη. Ο Φρέντερικ, που ανήκε σε οικογένεια από το Γιορκσάιρ είχε αρχικά την πρόθεση να μεταναστεύσει στην Αργεντινή αλλά πείστηκε να πάει στην Ισπανία από φίλους. Το 1873 ίδρυσε το δικό του ναυτιλιακό πρακτορείο υπό την επωνυμία "F. Witty" δημιουργώντας επιχειρηματικούς δεσμούς μεταξύ Ισπανίας και Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Έρνεστ και ο αδελφός του Αρτούρ εκπαιδεύτηκαν στη Σχολή εμπορικού Τέιλορς στο Μέρσεσάιντ, όπου ο αθλητισμός θεωρούνταν σημαντικό μέρος της ανάπτυξης ενός νεαρού άνδρα. Κατά την επιστροφή τους στη Βαρκελώνη οι δύο αδελφοί εντάχθηκαν στην εταιρία του πατέρα τους η οποία τώρα έγινε γνωστή ως "Witty Sociedad Anonima, Witty S.A.".

Μπρατσελόνα

Ο Έρνεστ και ο Άρτουρ επέστρεψαν στην Ισπανία αλλά δεν ήταν δυνατό να παίξουν ράγκμπι όπως έπαιζαν στην Αγγλία εξαιτίας της έλλειψης κατάλληλων γηπέδων, τότε άρχισαν να διοργανώνουν ποδοσφαιρικούς αγώνες μεταξύ εταιρικών ομάδων αποτελούμενων από υπαλλήλους. Το 1899, ο Ένρεστ έγινε επίσης ιδρυτικό μέλος του Ρεάλ Κλαμπ ντε τένις της Βαρκελώνης. Ο Έρνεστ έπαιζε αντισφαίριση με, μεταξύ άλλων, τον Ζοάν Γκαμπέρ τον ιδρυτή της Μπρατσελόνα τον Οκτώβριο του 1899, οι αδελφοί Βίτι γρήγορα ενεπλάκησαν με τον σύλλογο. Χρησιμοποίησαν την εταιρεία τους για να εισάγουν μπάλες, σφυρίχτρες και δίχτυα από την Αγγλία. Μια εκδοχή του θρύλου λέει ότι οι αδελφοί Βίτι είναι υπεύθυνοι για τα χρώματα της ομάδας λόγω ότι αυτά τα χρώματα είχε η ομάδα Ράγμπι της σσχολής στην Αγγλία όπου φοίτησαν. Έπαιξε ποδόσφαιρο στην Μπρατσελόνα την περίοδο 1904-1905 και σημείωσε 4 γκολ όλα σε φιλικά παιχνίδια.
Αντισφαίριση έπαιξε μέχρι το 1916 κι ήταν φιναλίστ στο Ισπανικό πρωτάθλημα στο μόνο το 1911 όπου έχασε στον τελικό από τον Λουίς ντε Ουαγκόν Μπαριός.
842 Κέρστιν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Κέρστιν εκτιμάται σε 39,16 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,055.
Τσιμ (Μόσταρ)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Εντός του εδάφους του οικισμού βρίσκεται ο αρχαιολογικός τόπος της Βασιλικής του Τσιμ, η ανέγερση της οποίας χρονολογείται στην Ύστερη Αρχαιότητα, ενώ είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Άγιος Γεράσιμος

Βιογραφία

Ο πατέρας του, Δημήτριος  από το γνωστό Βυζαντινό γένος των Νοταράδων, και κατά την παράδοση  συγγενής του μεγάλου Δούκα Λουκά Νοταρά που καθαιρέθηκε κατά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, καθώς και η μητέρα του Καλή, του ενεφύσησαν την αγάπη για τον Χριστό. Το κοσμικό όνομα του αγίου ήταν Γεώργιος.
Ο άγιος έφυγε έφηβος από το σπίτι του και το 1527 πήγε στην Ζάκυνθο για να συμπληρώσει τη μόρφωσή του. Αργότερα πήγε στην Ιερουσαλήμ όπου χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Γερμανό με το όνομα Γεράσιμος προς τιμήν του αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτου. Εκεί έμεινε δώδεκα χρόνια υπηρετώντας στο ναό της Αναστάσεως. Περιόδευσε στην Αίγυπτο και τη Συρία για να επιστρέψει το 1559 στην Κεφαλονιά όπου και ίδρυσε το μοναστήρι του.
Ο Άγιος Γεράσιμος πέθανε την 15η Αυγούστου του 1579. Επειδή την ημέρα αυτή γιορτάζεται η κοίμηση της Θεοτόκου, η γιορτή του Άγιου Γεράσιμου είναι ακριβώς την επόμενη μέρα. Ο Άγιος Γεράσιμος γιορτάζεται επίσης και στις 20 Οκτωβρίου, η οποία μέρα αποτελεί και επίσημη αργία στο νησί της Κεφαλονιάς. Το όνομα "Γεράσιμος" είναι από τα πιο κοινά αντρικά ονόματα στο νησί, ενώ δεν είναι λίγες οι γυναίκες με το όνομα "Γερασιμούλα". Η πατρική του οικία βρίσκεται στην Άνω συνοικία Τρικάλων, όπου δίπλα της έχει ανεγερθεί περικαλλής ναός.

Το ανέπαφο σκήνος

Το σκήνος του Άγιου Γεράσιμου έμεινε ως εκ θαύματος ανέπαφο. Όταν στις 20 Οκτωβρίου 1581 ανακτίθη, ο παριστάμενος πατριαρχικός έξαρχος Γαβριήλ Σεβήρος αποφάσισε τον εκ νέου ενταφιασμό, μέχρι που την 20ή Οκτωβρίου 1582 ανακτήθηκε εκ νέου, πάλι ανέπαφο από την φθορά του χρόνου. Είναι ένα από τα τέσσερα άφθορα λείψανα στο Ιόνιο, του Άγιου Σπυρίδωνα,της Αγίας Θεοδώρας, του Αγίου Γερασίμου και του Αγίου Διονυσίου.

το Απολυτίκιο

Των ορθοδόξων προστάτην και εν σώματι άγγελον και θαυματουργόν Θεοφόρον νεοφανέντα ημίν, επαινέσωμεν πιστοί Θείον Γεράσιμον, ότι αξίως παρά Θεού, απείληφεν ιαμάτων την αένναον χάριν, ρώννυσι τους νοσούντας, δαιμονώντας ιάται, διό και τοις τιμώσιν αυτόν βρύει ιάματα.

Μεγαλυνάρια

Ήχος Γ΄.
Της Πελοποννήσου θείος βλαστός, και Κεφαλληνίας ο ασύλητος θησαυρός, και πάσης Ελλάδος το καύχημα το μέγα, Γεράσιμε θεόφρον, σκέπε την Νήσον σου.
Χαίροις ο Τρικκάλων γόνος λαμπρός, χαίροις Κεφαλλήνων απροσμάχητος βοηθός, χαίροις Ιερέων το σέμνωμα και κλέος, Γεράσιμε τρισμάκαρ, πιστών το καύχημα.
Γουσταύος Αδόλφος του Νασσάου-Ζάαρμπρυκεν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ζάαρμπρυκεν και έλαβε το όνομα του Γουσταύου Β΄ Αδόλφου των Βάσα της Σουηδίας. Ήταν ο τρίτος γιος του Γουλιέλμου-Λουδοβίκου κόμη του Νασσάου-Ζάαρμπρυκεν και της Άννας-Αμαλίας, κόρης του Γεωργίου-Φρειδερίκου μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Αδελφοί του ήταν οι Κράτο, Ιωάννης-Λουδοβίκος και Βάλραντ.
Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου (1618-48) η οικογένειά του κατέφυγε στο Μετς. Εκεί το 1640 απεβίωσε ο πατέρας του και ο πρωτότοκος Κράτο έλαβε το Ζάαρμπρυκεν και ο δευτερότοκος Ιωάννης-Λουδοβίκος το Όττβαϊλερ. Το 1642 απεβίωσε ο Κράτο και τον κληρονόμησε ο Ιωάννης-Λουδοβίκος. Το 1643 η Άννα-Αμαλία επέστρεψε στο Ζάαρμπρυκεν με τα παιδιά της. Ο νεαρός Γουσταύος-Αδόλφος σπούδασε στη Βασιλεία (1645-49) και έπειτα πολέμησε στο πλευρό των Γάλλων εναντίον της Ισπανίας. Το 1658 ήταν στην υπηρεσία του Καρόλου Ι΄ Γουσταύου της Σουηδίας και πολέμησε τη Δανία. Μετά εισήλθε στον στρατό του βασιλιά της Αυστρίας ως το 1659. 
Κατά την ανηλικότητά του η μητέρα του ήταν επίτροπος (ως το 1651) και μετά, κατά την απουσία του στους πολέμους, ο αδελφός του Ιωάννης-Λουδοβίκος (ως το 1659). Το 1660 έγινε διανομή των εδαφών: ο Γουσταύος-Αδόλφος έλαβε το Ζάαρμπρυκεν και ο Βάλραντ το Ούζινγκεν.
Εργάστηκε για την ανασυγκρότηση της κατεστραμμένης από τον πόλεμο χώρας, έφερε πίσω τους πρόσφυγες, συγκέντρωσε εποίκους για τη γεωργία και ειδικευμένους τεχνίτες για τη βιομηχανία υαλουργίας στο Κλάρενταλ.
Δεν κατάφερε να αντισταθεί στην πολιτική επανένωσης του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας: όταν του ζητήθηκε να ορκιστεί πίστη σε αυτόν, αρνήθηκε και αιχμαλωτίστηκε το 1673 στο Μετς. Το επόμενο έτος ελευθερώθηκε, αλλά δεν του επετράπη να επιστρέψει στη χώρα του. Εισήλθε στον Αυστριακό στρατό το 1676 και το επόμενο έτος πολέμησε στη μάχη του Φίλιππσμπουργκ της Αλσατίας. Στη μάχη του Κόχερσμπεργκ, βορειοδυτικά του Στρασβούργου, πληγώθηκε και αφού υπέφερε από τα τραύματά του, απεβίωσε. Τάφηκε προσωρινά και στο τέλος η σορός του μεταφέρθηκε στο ναό του Αγ. Θωμά στο Στρασβούργο, όπου το μουμιοποιημένο σώμα του ήταν εκτεθειμένο σε υάλινη σαρκοφάγο (1802-1990). Το 1998 μεταφέρθηκε στον τάφο που είχε φτιάξει η σύζυγός του στο ναό του κάστρου του Ζάαρμπρυκεν.    
Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Λουδοβίκος-Κράτο και έπειτα ο Κάρολος-Λουδοβίκος.
Μάσιμο Τροΐζι

Βιογραφία

Ο Τροΐζι γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1953 στο Σαν Τζιόρτζιο, μια μικρή πόλη της Καμπανίας κοντά στη Νάπολη, παιδί της Έλενα και του Αλφρέντο Τροΐζι. Ο πατέρας του ήταν μηχανοδηγός.
Είχε ακόμα πέντε αδέλφια, ενώ στο σπίτι ζούσαν μαζί τους και οι δυο γιαγιάδες. Οι εμπειρίες από τα παιδικά του χρόνια αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης στο μετέπειτα έργο του.

Πρώτα βήματα

Θαυμαστής από μικρή ηλικία του Πιέρ Πάολο Παζολίνι, άρχισε το 1969 να ανεβάζει αυτοσχέδιες παραστάσεις μαζί με φίλους σε μια τοπική σκηνή. Το 1972 ξεκίνησε να εργάζεται ως επαγγελματίας κωμικός σε καμπαρέ, συμμετέχοντας στο τρίο Saraceni (Σαρακηνοί) και εν συνεχεία La Smorfia (κυριολεκτικά Γκριμάτσα, μεταφορικά το όνομα ενός ναπολιτάνικου παιχνιδιού). Η τριάδα έγινε σύντομα διάσημη μεταφέροντας τα νούμερά της σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, ο δε Τροΐζι καθιερώθηκε στη συνείδηση του κοινού ως ανερχόμενο ταλέντο, ιδίως χάρη στην ικανότητά του να ερμηνεύει ρόλους που ακουμπούσαν στη ναπολιτάνικη παράδοση. Σύμφωνα με το σπουδαίο Εντουάρντο Ντε Φιλίππο, πατέρα του σύγχρονου ναπολιτάνικου θεάτρου, ήταν ο κωμικός του μέλλοντος αλλά με ρίζες που βρίσκονταν στο παρελθόν.
Ενώ συνέβαιναν το παραπάνω, ο Τροΐζι έχασε τη μητέρα του και προσπάθησε να το αντιμετωπίσει μέσω της εντατικής δουλειάς, φτάνοντας στα όρια πλήρους εξάντλησης. Αυτό συνδυάστηκε με ένα παλαιότερο πρόβλημα υγείας (κρίσεις ρευματικού πυρετού), με αποτέλεσμα σε ηλικία μόλις 23 ετών να μεταβεί στις ΗΠΑ για εγχείρηση καρδιάς, με έξοδα που καλύφθηκαν από έρανο μεταξύ των φίλων του.

Κινηματογράφος

Το 1981 έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος και πρωταγωνιστής της ταινίας Ricomincio da tre (Ξαναρχίζω απ' το τρία). Ακολούθησε μια πολύ παραγωγική δεκαετία, κατά την οποία συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τους Ρομπέρτο Μπενίνι, Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Έττορε Σκόλα.
Το 1994 έπαιξε στον Ταχυδρόμο (Il postino) του Μάικλ Ράντφορντ, κρατώντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Αναφέρεται επίσης ως ένας εκ των σεναριογράφων, διότι συνέβαλε σημαντικά στην προσαρμογή του πρωτότυπου μυθιστορήματος και των χαρακτήρων στα δεδομένα της νότιας Ιταλίας. Ο ρόλος προσέφερε στον Τροΐζι διεθνή αναγνώριση και δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ (Α' Ανδρικού Ρόλου, Διασκευασμένου Σεναρίου), αλλά ο ίδιος δεν ζούσε για να το απολαύσει: Είχε πεθάνει στις 4 Ιουνίου 1994 από έμφραγμα του μυοκαρδίου, ενώ ξεκουραζόταν στο σπίτι της αδελφής του στην Όστια, λίγο πριν ολοκληρωθούν τα γυρίσματα.
Αργότερα οι άνθρωποί του ανακάλυψαν ότι είχε αναβάλει μια εγχείριση καρδιάς, ώστε να μην καθυστερήσει τα γυρίσματα της ταινίας.