Μπασδέκης

Η Οικογένεια Μπασδέκη υπήρξε μια πολυάριθμη οικογένεια οπλαρχηγών της Θεσσαλίας, που με τη δράση τους βοήθησαν στην απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Τούρκους.  Εκ παραφθοράς σε πολλές ιστορικές πηγές αναφέρονται και με το όνομα Βασδεκαίοι.

Αστέριος ή Στέργιος Μπασδέκης

Ο πρώτος Μπασδέκης που εγκαθίσταται στην περιοχή του Πηλίου το 1788 και συγκεκριμένα στον Άγιο Λαυρέντιο, και αναλαμβάνει το αρματολίκι του Πηλίου.

Ο γεννημένος στην Ζαγορά του Πηλίου, Αστέρης, είναι ο γενάρχης της μεγαλύτερης οικογένειας αρματολών στο Πήλιο Η αρχηγία του Αστέρη Μπασδέκη αναγνωρίστηκε από την Βαλιδέ Σουλτάνα (μητέρα του εκάστοτε Σουλτάνου) του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ , πού έβγαλε και σχετικό διάταγμα (ιραντέ) αναγνώρισης. Το 1804 έκτισε στη μέση περίπου του δρόμου, ο οποίος οδηγούσε από τη Ζαγορά στον Βόλο, φυλάκιο το οποίο χρησιμοποιούσαν ως παρατηρητήριο. Το φυλάκιο αυτό σώζεται έως σήμερα και είναι γνωστό με το όνομα Μπασδέκη-Καλύβα. Οι Μπασδεκαίοι, έχοντας σαν αρματολίκι τους το Πήλιο, μέχρι το 1840 έχουν επισήμως υπό τις διαταγές τους 200 αρματολούς, και πολλούς άλλους ανεπίσημα, τους οποίους πληρώνουν με 85 γρόσια τον μήνα. Μετά το 1840, όταν και καταργούνται τα προνόμια του Πηλίου, ο επίσημος αριθμός μειώνεται στο μισό. Όλοι αυτοί ήταν και το πρώτο σώμα των επαναστατών κατά τις διάφορες επαναστατικές κινήσεις στο Πήλιο.

Γιοί του Αστέρη είναι ο Κυριάκος, ο Παναγιώτης και ο Μήτρος οι οποίοι τον διαδέχθηκαν.

Μήτρος Μπασδέκης

Τον αγώνα του Κυριάκου θα συνεχίσει ο αδερφός του Μήτρος Μπασδέκης  Οι Τούρκοι, με αρχηγό το Μεχμέτ Ρουσήτ πασά, αφού ξεκαθάρισαν την κατάσταση στα χωριά του Πηλίου, στις αρχές του 1823, βάδισαν προς το νότιο Πήλιο και χτύπησαν τις δυνάμεις του Μήτρου Μπασδέκη, που είχε έδρα την Ζαγορά, και των άλλων καπεταναίων στο Λεφόκαστρο, κοντά στην Αργαλαστή. Οι επαναστάτες αναγκάστηκαν τότε να αποσυρθούν στο Τρίκερι και να ενωθούν με το κύριο ελληνικό σώμα που διοικούσε ο Καρατάσος.

Ο Μήτρος Μπασδέκης προετοιμάζει και άλλη εξέγερση κατά το έτος 1827. Αποστέλλει επιστολή πρός τον Κωλέττη για την προστασία του πληθυσμού και για την προετοιμασία της εξέγερσης καθώς και την συνδρομή του σε χρήμα για τον Αγώνα. Πρό αυτών των επιστολών είχε αποστείλει άλλη επιστολή που ανέφερε οτι δεν είχε χρήματα να στείλει αλλά έστελνε λάδι και ελιές.

Βαρδής Μπασδέκης

Στις 23 Μαρτίου 1854 μαζεύονται στον Άνω Βόλο ο καπετάν Βαρδής Μπασδέκης από την Μακρινίτσα, ο Λογοθέτης από την Δράκεια, ο Κασιδαντώνης και ο αδελφός του Γιώργος από τη Πορταριά, ο Κουτσούπης από τον Άγιο Ονούφριο και άλλοι φθάνοντας συνολικά τους 1000 άνδρες. Την 25η Μαρτίου αιφνιδιαστική επίθεση του Αβδούλ Πασά με 4000 στρατιώτες διαλύει τους επαναστάτες. 11 εθελοντές φιλέλληνες από την Πολωνία και την Ουγγαρία περικυκλώνονται και μετά από 2ωρη μάχη σκοτώνονται. Όσοι σωθήκαν αποτραβήχτηκαν στην περιοχή της Μακρινίτσας.

Μαργαρίτα Μπασδέκη

Στην μάχη της Μακρινίτσας το 1878 που διεξήχθη δυτικά της Μακρινίτσας στην θέση "Σταυρός" του βουνού «Σαρακηνός» στίς 6 Φεβρουαρίου έλαβε μέρος και η Μαγαρίτα Μπασδέκη η οποία τίθεται επικεφαλής των πολεμιστών. Είναι 70 γυναίκες και περίπου 300 άντρες. Από την μάχη ελάχιστοι γλύτωσαν και μεταξύ αυτών η Μαργαρίτα Μπασδέκη ( Μαλιούφα ), η οποία θα πεθάνει ξεχασμένη το 1928. Στο μουσείο της Μακρινίτσας υπάρχει η προτομή της.