google/wiki40b huggingface dataset:
Αμπντούλ Αζίζ

Βιογραφία

Ο Αμπντούλ Αζίζ γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1830 στο παλάτι Τοπ Καπί και ήταν γιος του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ και της Περτεβνιγιάλ Σουλτάν. Διαδέχθηκε τον αδερφό του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ όταν πέθανε, το 1861. Μόλις έγινε σουλτάνος, διοργάνωσε τη δημόσια εκπαίδευση και το πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης πάνω στο γαλλικό μοντέλο. Το 1867 έγινε ο πρώτος Οθωμανός σουλτάνος που επισκέφθηκε τη Δυτική Ευρώπη.
Ο Αμπντούλ Αζίζ εκσυγχρόνισε το Οθωμανικό ναυτικό, κάνοντάς το το 3ο μεγαλύτερο στον κόσμο. Επίσης ίδρυσε το αρχαιολογικό μουσείο της Κωνσταντινούπολης και ίδρυσε το πρώτο σιδηροδρομικό δίκτυο της Κωνσταντινούπολης. Είχε σημαντικές σχέσεις με τη Βασίλισσα Βικτωρία και τον Ναπολέοντα Γ΄. Προσπάθησε να συνάψει φιλικές σχέσεις με τη Ρωσία, αλλά δεν τα κατάφερε.

Θάνατος

Η κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος εξ' αιτίας των πολυτελών δαπανών του στα νέα ανάκτορα και το αυξανόμενο χρέος, δημιούργησαν συνολική δυσαρέσκεια, με αποτέλεσμα στις 30 Μαΐου του 1876 να τον καθαιρέσουν. Λίγες μέρες μετά, στις 4 Ιουνίου, πιθανόν αυτοκτόνησε. Τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Μουράτ Ε΄.
Υπνοδωμάτιο στην Αρλ

Πρώτη εκδοχή

Ο Βαν Γκογκ ξεκίνησε την πρώτη εκδοχή κατά τα μέσα του Οκτώβρη του 1888 μένοντας στην Αρλ, και εξήγησε τους στόχους και τα μέσα του στον αδελφό του Τεό:
«Αυτή τη φορά ζωγραφίζω απλά την κρεβατοκάμαρά μου. Αλλά το χρώμα θα πρέπει να είναι πλούσιο σε αυτό το σημείο, με απλοποίηση του τρόπου που εφαρμόζεται στα αντικείμενα προσθέτοντας ένα βαθμό μεγαλείου, ώστε να υπονοεί την ανάπαυση ή το όνειρο. Λοιπόν, έχω καταλάβει ότι σχεδιάζοντας την σύνθεση, παύουμε να σκεφτόμαστε και να ονειρευόμαστε. Έβαψα τους τοίχους ανοικτό βιολετί. Το πάτωμα με καρό. Το ξύλινο κρεβάτι και τις καρέκλες, κίτρινα όπως το φρέσκο ​​βούτυρο. Το σεντόνι και τα μαξιλάρια, ανοιχτό λάιμ. Το κάλυμμα μπορντό. Το παράθυρο, πράσινο. Το νιπτήρα, πορτοκαλί. Την καράφα, μπλε. Τις πόρτες, λιλά. Και, αυτό είναι όλο. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο σε αυτό το δωμάτιο με κλειστά παντζούρια. Τα τετράγωνα κομμάτια των επίπλων πρέπει να εκφράζουν την ανάπαυση. Επίσης, τα πορτρέτα στον τοίχο, τον καθρέφτη, το μπουκάλι, και μερικά κοστούμια. Το λευκό χρώμα δεν έχει χρησιμοποιηθεί στον πίνακα, έτσι ώστε το πλαίσιό του θα είναι λευκό, με σκοπό να πάρω το αίμα μου πίσω για την υποχρεωτική ανάπαυση που συνιστάται για μένα. Δεν έχω απεικονίσει κανένα είδος σκίασης ή σκιάς. Έχω εφαρμόσει μόνο απλά χρώματα, όπως αυτά στις κρέπες.»
Ο Βαν Γκογκ περιλαμβάνει σκίτσα της σύνθεσης στην παρούσα επιστολή, καθώς και σε επιστολή του προς τον Γκωγκέν, γραμμένη λίγο αργότερα. Στην επιστολή του, ο Βαν Γκογκ εξηγεί ότι ο πίνακας είχε προκύψει ύστερα από μια ασθένεια που τον άφησε κλινήρη για μέρες. Αυτή η εκδοχή του πίνακα έχει στον τοίχο στα δεξιά μικρογραφίες πορτρέτων του Βαν Γκογκ από τους φίλους του Eugène Boch και Paul-Eugène Milliet. Το πορτρέτο του Eugène Boch ονομάζεται Ο Ποιητής και το πορτρέτο του Paul-Eugène Milliet ονομάζεται Ο Εραστής.'
Σπυρίδων Σχινάς

Σταδιοδρομία

Έκανε νομικές σπουδές και εργάστηκε ως δικηγόρος. Πολιτεύτηκε στην επαρχία Μεγαρίδας. Εξελέγη βουλευτής Αττικής το 1932 και Μεγαρίδας το 1928 και το 1933 με το Λαϊκό Κόμμα  και Αττικοβοιωτίας το 1935. Στις εκλογές του 1936 απέτυχε να εκλεγεί.
Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής το 1946 με την Ηνωμένη Παράταξη Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα). Μεταπολεμικά εντάχθηκε στην ΕΡΕ και αποχώρησε από υποψήφιος στις εκλογές του 1963, αφήνοντας τον γιο του, Γεώργιο Σχοινά στη θέση του.
Εκτός από βουλευτής, υπηρέτησε και ως Νομάρχης. Πέθανε σε ηλικία 71 ετών και κηδεύτηκε στις 29 Ιουλίου 1968.
Πάπας Φραγκίσκος

Βιογραφία

Ο Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 1936 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής από Ιταλούς γονείς. Μετά τις σπουδές του στη σχολή στο Βίλα Ντεβότο, εντάχθηκε στο τάγμα των Ιησουιτών στις 11 Μαρτίου του 1958. Ο Μπεργκόλιο έλαβε πανεπιστημιακό τίτλο στη φιλοσοφία από το Κολέγιο Μάξιμο Σαν Χοσέ στο Σαν Μιγκέλ ντε Τουκουμάν και στη συνέχεια δίδαξε λογοτεχνία και ψυχολογία στο Κολέγιο της Ιμακουλάδα (Αμώμου Συλλήψεως) στη Σάντα Φε και στο Κολέγιο του Σαλβαδόρ (Σωτήρος) στο Μπουένος Άιρες. Χειροτονήθηκε ιερέας στις 13 Δεκεμβρίου του 1969 από τον αρχιεπίσκοπο Χοσέ Ραμόν Καστελλάνο. Σπούδασε στη Φιλοσοφική και Θεολογική Σχολή του Σαν Μιγκέλ. Ο Μπεργκόλιο υπηρέτησε ως διδάσκαλος των δοκίμων και δίδασκε ως θεολόγος.
Διονύσης Σαββόπουλος

Ζωή και σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 2 Δεκεμβρίου 1944. Το 1963 μετακόμισε στην Αθήνα και εγκατέλειψε τη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης προκειμένου να ασχοληθεί με το τραγούδι. Γνώρισε μεγάλη επιτυχία από τις πρώτες ημέρες του ως μουσικός και σύντομα έγινε πολύ δημοφιλής στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Είχε συνδυάσει τη μουσική Αμερικανών μουσικών όπως του Μπομπ Ντίλαν και του Φρανκ Ζάππα με μακεδονική λαϊκή μουσική και πολιτικά διεισδυτικους στίχους.
Άρχισε την καριέρα του το 1964, και ήταν πολιτικά ενεργός σε όλη τη σταδιοδρομία του στη μουσική, με εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα μαζί με τη Μαρία Φαραντούρη και τον Μάνο Λοΐζο. Κατά τη διάρκεια της χούντας φυλακίστηκε δύο φορές για τις πολιτικές του πεποιθήσεις, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1967.
Έγραψε τραγούδια με πολιτικό, ρομαντικό αλλά και σκωπτικό περιεχόμενο. Έχει παρουσιάσει ακόμη το 1986-1987 τηλεοπτική εκπομπή με τίτλο «Ζήτω τo Ελληvικό Τραγoύδι».
Τα περισσότερα από τα τραγούδια του είναι γραμμένα από τον ίδιο, σε στίχους και μουσική.

Προσωπική ζωή

Είναι νυμφευμένος με την Ασπασία Αραπίδoυ (γνωστή στο κοινό του Σαββόπουλου με το χαϊδευτικό της, Άσπα, από τα τραγούδια και τις παραστάσεις του) και έχουν δύο γιους, τoν Κoρνήλιo και τoν Ρωμανό, και δύο εγγονούς, τον Διονύση και τον Ανδρέα.

Τιμητικές Διακρίσεις

Το Τμήμα Φιλολογίας του ΑΠΘ τον ανακήρυξε επίτιμο διδάκτορα του στις 24 Νοεμβρίου 2017
Ουράνιοι Τούρκοι

Καταγωγή των Ασίνα

Το 439 μ.Χ. στην Κεντρική Ασία μια φυλή με την ονομασία Ασίνα ζούσε στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται στη βορειοδυτική Κίνα, την επαρχία Σιντζιάνγκ ή Ανατολικό Τουρκεστάν. Μιλούσαν είτε μια τουρκική (το πιθανότερο) είτε μια μογγολική γλώσσα και ήταν απομεινάρια της «αριστοκρατίας των στεπών» της πρώην Αυτοκρατορίας των Χιονγκ-νου, η οποία είχε καταστραφεί από τη δυναστεία των Χαν της Κίνας περίπου το 100 μ.Χ. 
Το όνομα «Ασίνα», σύμφωνα με τον διαπρεπή ιστορικό Λεβ Γκουμίλεφ, προέρχεται από τη μογγολική λέξη «chono», «china» ή «shina» που σημαίνει λύκος, με το πρόθεμα «A» μπροστά που σημαίνει ο ευσέβαστος, σεβάσμιος, μεγαλύτερος, σημαντικός. Συνδυαζόμενα σημαίνουν ο «Ευγενής (αριστοκράτης) Λύκος» ή απλούστερα «Ο Λύκος» (με την έννοια του μοναδικού και σημαντικού).

Γλώσσα και γραφή

Οι Ουράνιοι Τούρκοι ήταν το πρώτο τουρανικό φύλο που έγραφαν τη γλώσσα τους στην Παλαιά Τουρκική γραφή.

Θρησκεία

Ο Τενγκρισμός ήταν η παραδοσιακή θρησκεία των Ουράνιων Τούρκων. Μετά την πτώση του χαγανάτου τους, κάποιοι από τους απογόνους τους ακολούθησαν το Χαγανάτο των Ουϊγούρων και δέχθηκαν ιεραποστόλους της θρησκείας του Μανιχαϊσμού. Τελικώς, ένα τμήμα τους έγιναν Βουδιστές και άλλοι Μουσουλμάνοι, ανάλογα με την περιοχή που εγκαθίσταντο.
Έγχορδο

Έγχορδα ονομάζονται τα μουσικά όργανα τα οποία διαθέτουν χορδές για την παραγωγή του ήχου. Τέτοια όργανα είναι: η κιθάρα, το μπάσο, το βιολί, το βιολοντσέλο, η βιόλα, το σαντούρι, το κανονάκι, το μπουζούκι, η άρπα, η λύρα κ.α.

Έγχορδα νυκτά

Έγχορδα νυκτά ονομάζονται τα έγχορδα μουσικά όργανα από τα οποία ο ήχος παράγεται με τη νύξη των χορδών του (δηλ. το τράβηγμά τους) που γίνεται είτε με τα δάχτυλα είτε με πένα. Τέτοια όργανα είναι: η κιθάρα (κλασσική κιθάρα, ακουστική κιθάρα, ισπανική κιθάρα, ηλεκτρική κιθάρα), το μπάσο, το κανονάκι, το μπουζούκι κ.α.

Έγχορδα τοξωτά

Έγχορδα τοξωτά ονομάζονται τα έγχορδα μουσικά όργανα από τα οποία ο ήχος παράγεται με τη χρήση δοξαριού, το οποίο θέτει σε παλμική κίνηση τις χορδές. Τέτοια όργανα είναι: το βιολί, το βιολοντσέλο, η βιόλα, το κοντραμπάσο, η λύρα κ.α. Όλα τα τοξωτά μπορούν να παιχθούν και σαν τα νυκτά όταν το απαιτεί ο συνθέτης, συνήθως με τη χρήση των δακτύλων, που στην μουσική ορολογία λέγεται pizzicato.
594 Μιρέιγ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μιρέιγ εκτιμάται σε 9,22 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,326. Η Μιρέιγ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 58 λεπτά.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1946

Το 1ο Παγκόσμιο Στρατιωτικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ή "πρωτάθλημα ΣΙΣΜ", όπως έμεινε γνωστό στην Ελλάδα από τα αρχικά CISM: Conseil International du Sport Militair, του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού, διοργανώθηκε το 1946, με συμμετοχή 11 κρατών. Η τελική φάση διεξήχθη στην Πράγα της Τσεχοσλοβακίας από 19 ως 23 Οκτωβρίου 1946. Νικήτρια αναδείχθηκε η Εθνική Ενόπλων της Αγγλίας.
Πίσω Συκέα Αχαΐας

Τοποθεσία

Βρίσκεται σε μια πεδινή τοποθεσία της δυτικής Αχαΐας σε υψόμετρο περίπου 15 μέτρων καθώς και στην ανατολική απόληξη του χαμηλού λόφου της Αχαγιάς σε παράπλευρη θέση δυτικά του ποταμό Πείρου, λίγο πριν τις εκβολές του. Εγγύς, γύρω του οικισμού βρίσκονται: Η Κάτω Αχαΐα, ο Άνω  και Κάτω Αλισσός και τα Στεναΐτικα.
Η Πίσω Συκέα απέχει περί τα 22 χιλιόμετρα από την πόλη της Πάτρας, καθώς και 1,5 χιλιόμετρο από το κέντρο της Κάτω Αχαΐας, ευρισκόμενη μόλις μισό χιλιόμετρο (500 μέτρα) από τον οικισμό της.

Ιστορικά στοιχεία

Δημιουργήθηκε κατά τα τέλη του τέλη του 19ου αιώνα από κάτοικους του χωριού Συκιές Νεζερών της ορεινής Αχαΐας. Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός στις 16/05/1928 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κάτω Αχαΐας, ανήκοντας σε αυτήν αποτελώντας μέρος της σε όλες τις διοικητικές μεταβολές που ακολούθησαν (σήμερα Δημοτική Κοινότητα). Αρχικά ονομαζόταν "Συκιά", ενώ μετέπειτα και συγκεκριμένα στις 16/10/1940 η ονομασία άλλαξε σε "Πίσω Συκέα".
Κωνσταντίνος Α΄ της Αρμενίας

Πρώτα χρόνια

Ο πατέρας του γόνος της Αρμενικής δυναστείας των Βαγρατιδών κήρυξε την ανεξαρτησία της Μικρής Αρμενίας από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία (1080). Σύμφωνα με τους χρονικογράφους Ματθαίο της Έδεσσας και Σεμπάντ τοκ κοντόσταυλο ήταν πρίγκιπας του Βαγρατίδη βασιλιά Γκαγκίκ Β΄ της Αρμενίας ή ένας στρατιωτικός διοικητής της φυλής του μονάρχη στην εξορία.
Όταν δολοφονήθηκε ο Γκαγκίκ Β΄ ο πατέρας του Κωνσταντίνου Α΄ συγκέντρωσε την οικογένειά του και διέφυγε στα όρη του Ταύρου, όπου βρήκε καταφύγιο στο φρούριο Κοπιτάρ βόρεια του Κοζάν. Όταν ο Ρουπέν Α΄ γέρασε η εξουσία φαίνεται πως πέρασε στον Κωνσταντίνο Α΄ ο οποίος κατέκτησε το στρατηγικής θέσης κάστρο Βάκα (νυν Φέκε) της Κιλικίας. H κυριαρχία τoυ περάσματος μεταξύ των βουνών έκανε δυνατή τη συγκέντρωση φόρων από τους εμπόρους, που από το λιμάνι του Αγιάς ταξίδευαν στην κεντρική Μικρά Ασία, στην πηγή αυτή πλούτου όφειλαν οι Ρουπενίδες τη δύναμή τους.

Η βασιλεία του

Το 1095 διαδέχθηκε τον πατέρα του και επέκτεινε την εξουσία του ανατολικά προς τα όρη του Αντιταύρου. Ως ηγέτης των Χριστιανών Αρμενίων στην Ανατολή, βοήθησε τις δυνάμεις της Α΄ Σταυροφορίας στην πολιορκία της Αντιόχειας ως την πτώση της πόλης. Οι Σταυροφόροι τον αντάμειψαν με τους τίτλους του βαρόνου και του κόμη.
Η Χρονογραφία του Σαμουήλ του Άνι αναφέρει ότι απεβίωσε όταν ένας κεραυνός χτύπησε το τραπέζι του στο φρούριο Βάκα, τάφηκε στο Κασταλόν.
Ουίλιαμ Τόμας Μπέκφόρντ

Βιογραφία

Ο Μπέκφορντ ήταν υιός του δημοτικού συμβούλου Ουίλιαμ Μπέκφορντ και της Μαρία Χάμιλτον. Γεννήθηκε στην περιοχή του Σόχο στο Λονδίνο και κληρονόμησε από τον πατέρα του την θέση στο κοινοβούλιο της εκλογικής περιφέρειας του Χίντον, κτήματα στο Σόμερσετ, το Γκλόστερσαιρ, το Χέρτφορντ, το Μπάκιγχαμ, το Μπέντφορντ, το Λονδίνο και τη Τζαμάικα, όπως και μία μεγάλη περιουσία. Τον είχαν χαρακτηρίσει ως τον "πλουσιότερο υιό της Αγγλίας" και όταν έγινε κύριος της κληρονομιάς του σε ηλικία 21 ετών, διοργάνωσε μια γιορτή που κόστισε 40.000 στερλίνες. Εκπαιδεύτηκε στην μουσική για ένα σύντομο χρονικό διάστημα από τον Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ και στην ζωγραφική από τους Ουίλιαμ Τσέιμπερς και Αλεξάντερ Κόζενς, ενώ η βασική του εκπαίδευση είχε πραγματοποιηθεί από τον κληρικό Τζον Λέτις.
Το 1777, μετακόμισε στην Γενεύη μαζί με τον Λέτις, για να μείνει με τον θείο του, συνταγματάρχη Χάμιλτον. Στην συνέχεια ταξίδεψαν στην Βενετία το 1780, πριν ο Μπέκφορντ γράψει ένα βιβλίο για τα ταξίδια του με τίτλο Dreams, Waking Thoughts and Incidents. Το 1781, έγραψε ένα προοίμιο για το μπαλέτο Phaeton, ενώ κατά την διάρκεια της ζωής του συνέθεσε πολλά μικρά ορχηστρικά κομμάτια, κάποια εκ των οποίων είναι διαθέσιμα στην βιβλιοθήκη Μπόντλιαν της Οξφόρδης.
Ο Μπέκφορντ έγραψε τα βιβλία Memoirs of Extraordinary Painters (1780), Βαθέκ (1786) και Letters from Italy with Sketches of Spain and Portugal (1834). Στις 5 Μαΐου 1783 παντρεύτηκε την λαίδη Μάργκαρετ Γκόρντον, με την οποία έκανε δύο κόρες. Η σύζυγος του πέθανε κατά την γέννηση του δεύτερου τους παιδιού.
Ένα χρόνο αργότερα, η φήμη ότι είχε ομοφυλοφιλικές επαφές με τον Ουίλιαμ Κουρτενέ δημιούργησε σκάνδαλο γύρω από το όνομα του και ξεκίνησε από τον πολιτικό αντίπαλο του Μπέκφορντ, λόρδο Λάφμπορο. Οι κατηγορίες αυτές οδήγησαν τον Μπέκφορντ να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του εκτός Αγγλίας ή στο Φόντχιλ, όπου χρηματοδότησε και την ανέγερση του τοπικού αββαείου. Από το 1790 ξεκίνησε την συνεργασία του με τον αρχιτέκτονα Τζέιμς Γουάιατ, ο οποίος έχτισε τον πύργο ύψους ενενήντα μέτρων. Ο Μπέκφορντ κατοικούσε εκεί από το 1807, αν και οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1809. Δέκα χρόνια αργότερα έγιναν κάποιες νέες εργασίες, αλλά από το 1821 είχε γίνει φανερό ότι ο πύργος δεν ήταν ασφαλής και κατέρρευσε το 1825.
Ο Μπέκφορντ υπήρξε μέλος του τοπικού κοινοβουλίου του Γουέλς από το 1784 ως το 1790 και του Χίντον από το 1790 ως το 1794 και από το 1806 ως το 1820. Ήταν φανατικός συλλέκτης έργων τέχνης και βιβλίων, αλλά οι σπατάλες, σε συνδυασμό με την πτώση της τιμής της ζάχαρης, τον οδήγησαν να πουλήσει τις φυτείες του στην Τζαμάικα και το κτήμα στο Φόντχιλ μαζί με μέρος της συλλογής του.
Μετά τα εξήντα του χρόνια έζησε στο Μπαθ, όπου αγόρασε τέσσερα κτήματα και τα ένωσε, ενώ έχτισε και ένα πύργο ύψους 51 μέτρων. Πέθανε στις 2 Μαΐου 1844, αφήνοντας το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του στην μικρότερη κόρη του, Σούζαν.
Ντεμπρτς

Η Ντεμπρτς (σερβικά : Дебрц) είναι χωριό της Σερβίας στο δήμο Βλαντιμίρσκι στην περιφέρεια Ματσβάτσκι. Θεωρείται ιστορική παλιά πρωτεύουσα των Σέρβων κατά τον μεσαίωνα και είναι γνωστή για τα ιαματικά νερά της. Βρίσκεται σε υψόμετρο 140 μέτρα, απέχει 14 χιλιόμετρα από το Βλαντιμίρσκι και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 αριθμούσε 858 κατοίκους. Γεωγραφικά βρίσκεται στο έδαφος της Σάμπατς ποσαβίνα, δηλαδή της παρά τον ποταμό Σάβα περιοχή του Σάμπατς,
Η Ντεμπρτς είναι μία από τις μεγαλύτερες και πιο σημαντικές κοινότητες του δήμου Βλαντιμίρτσκι. Στην κοινότητα υπάρχουν πολλές υποδομές για τη ζωή των πολιτών της, όπως: κέντρο υγείας με φαρμακείο, σχολείο με γυμναστήριο και σύγχρονη βιβλιοθήκη, βρεφονηπιακός σταθμός, κτηνιατρικός σταθμός κτλ.

Ιστορία

Η Ντέμπρτς δημιουργήθηκε στα τέλη του 13ου αιώνα όταν κι έγινε η πρωτεύουσα του Βασιλείου της Σίρμιας από το 1276 έως το 1283. Έπειτα έγινε πάλι μέρος του βασιλείου της Ουγγαρίας, του Βασιλείου της Σερβίας και αργότερα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Στη θέση Γκραντουζίνε της Ντεμπρτς, 17 χλμ δυτικά από την Ομπρενόβτσκα, υπήρχε μεσαιωνικό κάστρο που χρησιμοποιούσε ως θερινή κατοικία ο βασιλιάς της Σίρμιας Στέφαν Ντραγκούτιν από το οποίο δημιουργήθηκε ο οικισμός και πήρε το όνομα του το χωριό. Στο Ουγγρικό βασίλειο ήταν γνωστό σαν Ντέμπρετσεν. Τον 15ο αιώνα το κάστρο ανήκε στον Ράντιτς Ποστουπόβιτς και έπειτα στον δεσπότη Τζούρατζ Μπράνκοβιτς.
C4H6

O μοριακός τύπος C₄H₆, με μοριακή μάζα 54,0916 amu (ακριβέστερη μοριακή μάζα 54,0904 ± 0,0036), αντιστοιχεί σε βαθμό ακορεστότητας 2, και είναι κοινός για τους ακόλουθους ισομερείς υδρογονάνθράκες:
Πιθανοτική αιτιότητα

H πιθανοτική αιτιότητα προσδιορίζει μια ομάδα φιλοσοφικών θεωριών που στοχεύουν σε χαρακτηρισμό της σχέσης μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος χρησιμοποιώντας τα εργαλεία της θεωρίας πιθανοτήτων. Η κεντρική ιδέα πίσω από αυτές τις θεωρίες είναι ότι οι αιτίες αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισης των αποτελεσμάτων τους, ανάλογα πάντα με την ισχύ της κάθε ξεχωριστής αιτίας (άρα αν τα αίτια δεν έχουν όμοια πιθανοτική ισχύ, ασκούν διαφορετική πιθανοτική πίεση, έχουν δηλαδή διαφορετική στατιστική σημαντικότητα ως προς την εμφάνιση αποτελεσμάτων).
Κάριντεϊλ

Το Κάριντεϊλ (αγγλ:Carindale) είναι προάστιο του Μπρίσμπεϊν, πρωτεύουσα της πολιτείας Κουίνσλαντ, Αυστραλία, όπου σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ζουν 15.577 κάτοικοι. Ο ταχυδρομικός κώδικας είναι 4152.
Φόρουμ Μποάριουμ

Διάταξη του χώρου

Η περιοχή βρίσκεται ανατολικά του Τίβερι, στο ύψος της γέφυρας πόντε Παλατίνο. Βόρεια είναι ο ναός του Ηρακλή Νικηφόρου, στη μέση ο κυκλικός Ναός του Πορτούνους (της ανδρικής τύχης) και νότια η εκκλησία Σάντα Μαρία ιν Κοσμεντίν, στην κρύπτη της οποίας μία βάση από τόφφο θεωρείται ο Μεγάλος Βωμός του Ηρακλή. Η εκκλησία είναι γνωστή από τον νάρθηκά της με το Στόμα της Αλήθειας. Μπροστά από την εκκλησία υπάρχει το αναβρυτήριο των Τριτόνων. Ανατολικά βρίσκεται η Αψίδα του Ιανού, η μόνη τετράγωνη, τεσσάρων προσόψεων αψίδα. Νοτιοανατολικά είναι ο Μέγας Ιππόδρομος.

Αρχιτεκτονική

Ο ναός του Ηρακλή Νικηφόρου ή Ηρακλή Ελαιουργού (προστάτη του εμπορίου του ελαιολάδου) είναι κυκλικό, περίστυλο κτήριο, που χρονολογείται τον 2ο αι. πΧ. Περιλαμβάνει μία κιονοστοιχία κορινθιακών κιόνων σε ομόκεντρη διάταξη γύρω από έναν κυκλικό σηκό. Η βάση είναι από τόφφο. Η κίονες συγκρατούσαν θριγκό και στέγη, που δεν υπάρχουν πια. Είναι ο πιο πρώιμος από τους σωζόμενους μαρμάρινους ναούς της Ρώμης. Λόγω του κυκλικού του σχήματος, πιστευόταν για αιώνες εσφαλμένα, ότι είναι ναός της Εστίας.
Ο ναός του Πορτούνους είναι κτίσμα του 100-80 πΧ. Έχει 4 Χ 7 ιονικούς κίονες με πρόναο 4 Χ 2 κίονες, ενώ οι υπόλοιποι είναι ημικίονες, που εφάπτονται στους τοίχους, δηλ. ο ναός είναι ψευδοπερίπτερος. Υπάρχει μία σκάλα για την άνοδο στον ναό. Το υλικό της κατασκευής είναι τόφφος και τραβερτίνης, με γύψινες τις επιφάνειες. Από την Αναγέννηση ο ναός είναι γνωστός και ως ναός της Ανδρικής Τύχης (Fortuna Virilis). Είναι από τους πιο καλά διατηρημένους ναούς της αρχαιότητας.
Οι πηγές ισχυρίζονται, ότι στον χώρο εδώ της Αγοράς τοποθετήθηκε ένα άγαλμα του Μύρωνα, το οποίο ελήφθη ως λάφυρο από την Αίγινα. Η πηγές λένε, ότι το γλυπτό ήταν ένας ταύρος, αλλά ίσως ήταν ένα σύμπλεγμα του Θησέα που νικά τον Μινώταυρο, θέμα ταιριαστό με την Αγορά των Βοοειδών.
Τον 5ο αι. η περιοχή γέμισε με καταστήματα· οι δύο ναοί μετατράπηκαν σε Χριστιανικές εκκλησίες, έτσι σώθηκαν. Κοντά στον ναό του Ηρακλή υπάρχει το αναβρυτήριο των Τριτόνων και στην απέναντι μεριά της οδού είναι η εκκλησία της Σάντα Μαρία ιν Κοσμεντίν, που στον νάρθηκά της έχει ένα γλυπτό πρόσωπο με το Στόμα της Αλήθειας.

Αποκατάσταση

Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 η "Ειδική Επιμελητεία για την Αρχαιολογική Κληρονομιά της Ρώμης" συνεργάστηκε με το "Ταμείο Παγκόσμιων Μνημείων" για τη συντήρηση των ναών και της Αγοράς. Το σχέδιο περιέλαβε έναν νέο σχεδιασμό του περιβάλλοντος χώρου. Πάντως η Αψίδα του Ιανού δεν έχει ακόμη αποκατασταθεί.
Νικόλαος Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Κωνσταντίνου Νικολάγιεβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Αλεξάνδρας των Βέττιν, κόρης του Ιωσήφ δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουρκ. 
Γεννήθηκε στην Αγ. Πετρούπολη και είχε πολύ προνομιούχο παιδική ζωή με νταντάδες και υπηρέτριες. Όταν μεγάλωσε έγινε χαρισματικός στρατιωτικός και γυναικάς. Είχε μία σχέση με τη διαβόητη Αμερικανίδα Φάννυ Λίαρ και αυτό τον έκανε να κλέψει τρία διαμάντια αξίας από μία εικόνα της μητέρας του. Δήλωσε παρνοϊκός και εκδιώχθηκε σε ένα μακρινό σημείο της Αυτοκρατορίας για να μην ξαναεπιστρέψει σπίτι του.
Έζησε υπό επιτήρηση για πολλά έτη στην Τασκένδη της ΝΑ Ρωσίας (νυν Ουζμπεκιστάν). Εκεί έκανε μεγάλες συνεισφορές στην πόλη, χρησιμοποιώντας την προσωπική του περιουσία. Το 1890 έκτισε το δικό του ανάκτορο για να στεγάσει τη μεγάλη και πολλής αξίας συλλογή του έργων Τέχνης· τώρα αποτελεί το κρατικό Μουσείο Τεχνών του Ουζμπεκιστάν. Στην Τασκένδη ήταν διάσημος ως ικανός μηχανικός σε αρδευτικά έργα: έφτιαξε δύο μεγάλα κανάλια, το Μπουκάρ-αρύκ (που δεν ήταν σωστά ευθυγραμμισμένο οριζόντια και σύντομα στέγνωσε) και το πολύ πιο επιτυχημένο Κιβά-αρύκ, που αργότερα επεκτάθηκε και ονομάστηκε κανάλι του αυτοκράτορα Νικολάου Α΄. Αρδεύει 12.000 ντεσυατίνες (134 τετρ. χλμ.) στη στέπα Μιρζαχόλ (Πεινασμένη), μεταξύ Ντιζάκ και  Τασκένδης, περιοχής που μετέπειτα αποικίστηκε από Σλάβους αγρότες. 
Ασθένησε από πνευμονία και ασθένησε το 1918 σε ηλικία 68 ετών. Τάφηκε στον καθεδρικό του Αγ. Γεωργίου, ναό που κατεδάφισε το Σοβιετικό καθεστώς.
Κλίμακα Ιωάννου

Ιστορία

Ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης ήταν γνωστός για την ασκητική του ζωή και την βαθιά πνευματικότητά του, ασκήτεψε αρκετά χρόνια στην έρημο ως Ερημίτης και διετέλεσε και Ηγούμενος της Μονής του Σινά. Όταν ήταν Ηγούμενος, έλαβε γράμμα από τον Ιωάννη, Ηγούμενο της Μονής Ραϊθού το οποίο ζητούσε από τον Άγιο Ιωάννη  Σιναΐτη λόγους πνευματικούς και συμβουλές για την ασκητική ζωή.
Ο Άγιος Ιωάννης τότε, σε απάντηση αυτού του αιτήματος από τον Ιωάννη της Ραϊθού, έστειλε ένα σύγγραμμα το οποίο ονόμασε "Κλίμαξ Θείας Ανόδου". Αυτός ο Λόγος ο Ασκητικός ο επονομαζόμενος "Πλάκες Πνευματικές" είναι οι συμβουλές του Ιωάννου του Σιναΐτου προς τον Ιωάννη Ραϊθού και τους Μοναχούς του. Αυτό το σύγγραμμα παραμένει και στις μέρες μας ένας φάρος για τους Μοναχούς αλλά και για όλους τους Χριστιανούς που θέλουν να φτάσουν στον Θεό.

Δομή

Το βιβλίο είναι διαιρεμένο σε τριάντα κεφάλαια - "Λόγους" οι οποίοι εξηγούν τις διάφορες αρετές, και ξεκινώντας από τα χαμηλότερα, ανεβάζουν κλιμακωτά στα ψηλότερα. Κάθε κεφάλαιο-Λόγος είναι σαν βαθμίδα (σκαλοπάτι) η οποίο ανεβάζει τον Χριστιανό ολοένα και πιο ψηλά στην κλίμακα των αρετών. Τα τριάντα αυτά κεφάλαια, έχουν ως εξής:
1,2-διφθοραιθάνιο

Ονοματολογία

Η ονομασία «1,2-διφθοραιθάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «αιθ-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις. Τo αρχικό πρόθεμα «διφθορο-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) ατόμων φθορίου ανά μόριο της ένωσης. Τέλος, οι αριθμοί θέσης (1,2-) δείχνουν ότι και τα δυο άτομα φθορίου βρίσκονται ενωμένα σε διαφορετικά άτομα άνθρακα της ένωσης. Αυτό βοηθά στη διάκριση της ένωσης από την ισομερή της, 1,1-διφθοραιθάνιο.

Παραγωγή

Οι βιομηχανικές διεργασίες παραγωγής 1,2-διφθοραιθανίου περιλαμβάνουν την παραγωγή του με επίδραση υδροφθορικού οξέος σε 1,2-διχλωραιθάνιο. Kάποιες από αυτές τις διεργασίες, χρησιμοποιούν ως πρόδρομες ύλες για την παραγωγή του 1,2-διχλωραιθανίου, τετραχλωράνθρακα, προερχόμενου από το διθειάνθρακα. Εναλλακτικά χρησιμοποιούν 1,2-διχλωραιθάνιο προερχόμενο ως παραπροϊόν της παραγωγής του υπερχλωραιθένιου και της χλωρίωσης του προπένιου, ή τέλος από χλωροφόρμιο, προερχόμενο από χλωρίωση μεθανόλης. Υπάρχουν πάντως και οι παρακάτω εναλλακτικές μέθοδοι:

Με υποκατάσταση χλωρίου από φθόριο

Το 1,2-διφθοραιθάνιο μπορεί να παραχθεί με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg₂F₂) σε 1,2-διχλωραιθάνιο:

Με υποκατάσταση υδροξυλίου από φθόριο

Σε όξινο περιβάλλον, το υδροξύλιο γίνεται καλύτερη αποχωρούσα ομάδα από το φθόριο, οπότε είναι δυνατή η υποκατάσταση υδροξυλίου από φθόριο σε 2-φθοραιθανόλη, για την παραγωγή 1,2-διφθοραιθανίου: