google/wiki40b huggingface dataset:
Λίμνη Κουμουνδούρου

Η λίμνη Κουμουνδούρου είναι λίμνη της Αττικής στα όρια των δήμων Χαιδαρίου και Ασπροπύργου. Πρόκειται ουσιαστικά για λιμνοθάλασσα, καθώς βρίσκεται στο επίπεδο της θάλασσας, πολύ κοντά στις BA ακτές του κόλπου της Ελευσίνας. Σήμερα χωρίζεται από αυτές από την εθνική οδό Αθηνών - Κορίνθου. Το νερό της είναι υφάλμυρο καθώς εισχωρεί σε αυτή θαλασσινό νερό.
Η λίμνη σχηματίστηκε τεχνητά στην αρχαιότητα, όταν η διάνοιξη του αρχαίου δρόμου έφραξε την δίοδο των νερών των παρακείμενων πηγών προς την θάλασσα. Η δημιουργία της λίμνης πρέπει να έγινε κατά την κλασική περίοδο. Στην αρχαιότητα η λίμνη ονομαζόταν Ρειτός, εκ της παρακείμενης αρχαίας πηγής που έφερε την ονομασία Ρειτά, από την οποία προέρχεται και το νερό της λίμνης.
Κατά τις δοξασίες των αρχαίων κατοίκων της Ελευσίνας το νερό της λίμνης αυτής ήταν υποχθόνιο και προερχόταν από τον Ευβοϊκό. Έτσι θεωρούνταν ιερή λίμνη αφιερωμένη στη θεά Δήμητρα και την κόρη της Περσεφόνη. Δικαίωμα αλιείας στη λίμνη είχαν μόνο οι ιερείς της Ελευσίνας.
Η σύγχρονη ονομασία της οφείλεται είτε στο όνομα οικογένειας γαιοκτημόνων στους οποίους ανήκε η περιοχή κατά τον 19ο αιώνα, είτε στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κουμουνδούρο (1817-1883), στη θητεία του οποίου κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1860, έγιναν έργα επιχωμάτωσης και οδοποιίας μεταξύ της ακτής του Σκαραμαγκά και της λίμνης. Δίπλα στην λίμνη Κουμουνδούρου υπήρχε και μία δεύτερη λίμνη η οποία αποστραγγίστηκε τη δεκαετία του 1950. 
Η λίμνη αποτελεί σημαντικό οικοσύστημα και είναι ενταγμένη στο πρόγραμμα Natura 2000. Παρόλα αυτά, η θέση της μέσα στη βιομηχανική ζώνη Σκαραμαγκά - Ασπροπύργου έχει ως αποτέλεσμα η λίμνη να έχει μολυνθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό. Σήμερα τείνει να μετατραπεί σε τοξικό βούρκο και οι επιστήμονες χαρακτηρίζουν την κατάσταση μη αναστρέψιμη.
Ιωακείμ Ερνέστος του Άνχαλτ (1901-1947)

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Εδουάρδου δούκα του Άνχαλτ και της Λουίζας-Καρλόττας των Βέττιν, κόρης του Μαυρικίου πρίγκιπα της Σαξονίας-Άλτενμπουρκ.
Το 1947 απεβίωσε στο Ειδικό Σοβιετικό Στρατόπεδο Νο 2 του Μπούχενβαλτ σε ηλικία 46 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος.
Τζοβάννι Β΄ Παρτετσιπάτσιο

Δόγης της Βενετίας

Ο Τζιοβάννι Β΄ σαν αλαζόνας ηγεμόνας προσπάθησε να δώσει όλες τις εξουσίες στην οικογένεια του, ήθελε να κατακτήσει το Κομάτσιο για να το δώσει στον αδελφό του Μποντόαρο και τον έστειλε στον πάπα για να το ζητήσει. Ο κόμης του Κομάτσιο Μαρίνος τον συνέλαβε, τον έστειλε πίσω στην Βενετία όπου πέθανε σύντομα, ο Τζοβάννι επιτέθηκε και κυρίευσε το Κομάτσιο αλλά δεν μπόρεσε να το κρατήσει επειδή του το απαγόρευσε ο πάπας. Ο Τζοβάννι Β΄ Παρτετσιπάτσιο έκανε ευνοϊκή συνθήκη με τον αυτοκράτορα Κάρολο τον Παχύ (883).

Παραίτηση

Ο Τζοβάννι Β΄ προσπάθησε να ορίσει διάδοχο τον αδελφό του Πιέτρο Παρτεσιπάτσιο αλλά πέθανε, στην συνέχεια προσπάθησε να ορίσει τον αδελφό του Όρσο Παρτετσιπάτσιο αλλά εκείνος το αρνήθηκε, κατόπιν ο Τζιοβάννι αρρώστησε βαριά. Η Δημοκρατία της Βενετίας εξέλεξε νέο δόγη τον Πιέτρο Α΄ Καντιάνο και ο Τζοβάννι Β΄ αποσύρθηκε στην ιδιωτική ζωή, σε λίγους μήνες μετά τον θάνατο του Πιέτρο Α΄ προσπάθησε να ξαναπάρει τον θρόνο του δόγη αλλά δεν μπόρεσε λόγω της πολύ άσχημης υγείας του.
Σιξ Κρος Ρόουντς

Γεωγραφία

Η Σιξ Κρος Ρόουντς βρίσκεται νοτιοανατολικά του Μπαρμπάντος.
Heinkel He 280

Σχεδίαση και ανάπτυξη

Η εταιρία προχώρησε στην ανάπτυξη του He 280 με δική της πρωτοβουλία μετά την ενθουσιώδη επιτυχία του προγράμματος He 178, αλλά για κακή τύχη του αεροσκάφος, αυτό εμφανίστηκε σε μια περίοδο που η ηγεσία του τρίτου Ράιχ δεν ενδιαφέρονταν για τίποτε άλλο εκτός από προϊόντα που θα συνέβαλαν στον Κεραυνοβόλο Πόλεμο και ένα μη-άμεσα αξιοποιήσιμο πρωτοποριακό αεροσκάφος σαν αυτό, χωρίς καμία θέση στο δόγμα του Blitzkrieg αντιμετωπίστηκε με αδιαφορία, παρά τις πρωτοφανείς του αρετές.
Το αρχικό πρωτότυπο ξεκίνησε να αναπτύσσεται σαν He 180 στα τέλη του 1939 και ολοκληρώθηκε σαν He 280 V1, το Σεπτέμβριο του 1940 και οι κινητήρες Heinkel HeS 8 που προορίζονταν να χρησιμοποιήσει αντιμετώπιζαν προβλήματα και έτσι στις 11 Σεπτεμβρίου πέταξε δοκιμαστικά σαν ρυμουλκούμενο ανεμόπτερο. Στις 2 Απριλίου 1941 έγινε η πρώτη πτήση με φυγοκεντρικούς κινητήρες HeS 8A, ώσεως 585 Kg. Μα η ηγεσία της Luftwaffe προτίμησε να αφήσει αυτή την ιστορική ευκαιρία να προσπεράσει. Έλλειψη χρηματοδότησης δεν επέτρεψε την επίλυση των προβλημάτων και τα εμπόδια για την τελειοποίηση ενός αεριωθουμένου καταδιωκτικού δεν έμελε να ξεπεραστούν έγκαιρα.
Στα 1942 ένας νέος κινητήρας, ο Heinkel HeS 30, με πιο αξιόπιστα χαρακτηριστικά εμφανίστηκε προσωρινά σαν αντικαταστάτης του HeS 8. Εξετάστηκε ακόμα και ο κινητήρας Argus As 014, διάσημος για τη χρήση του από τις «Ιπτάμενες βόμβες» V-1. Τελικά, το τρίτο πρωτότυπο πέταξε και πάλι με HeS 8.
Τελικά εννέα πρωτότυπα αεριωθούμενα κατασκευάστηκαν αλλά χωρίς να κινήσουν το ενδιαφέρον. Σε μια εικονική αερομαχία στις 22 Δεκεμβρίου του 1943 ανάμεσα σε ένα Heinkel He 280 και ένα Fw190, το αεριωθούμενο νίκησε εύκολα το κορυφαίο Γερμανικό καταδιωκτικό. Τελικά η Γερμανική ηγεσία αντιλήφθη την αξία των αεροσκαφών αυτών, πολύτιμος χρόνιος είχε ήδη χαθεί ενώ τεχνικοί και πολιτικοί λόγοι οδήγησαν τελικά στην επιλογή του Messerschmitt Me 262 ως του πρώτου καταδιωκτικού αεριωθουμένου μαζικής παραγωγής.
Ο προβλεπόμενος οπλισμός αυτού του εξαιρετικής ταχύτητας και ευελιξίας αεροσκάφους θα ήταν τρία πυροβόλα MG των 20 mm, ενώ το He 280B θα έφερε έξι παρόμοια πυροβόλα και βόμβες συνολικού βάρους 500 Kg. Το V6 ζύγιζε άδειο 3.350 Kg και γεμάτο 5.200 Kg. Είχε ταχύτητα 817 Km/h και 615 Km εμβέλεια.
Καμπάνα του Σμόλλερουπ

Ιστορική αναδρομή

Βρίσκεται στο Σμόλλερουπ της Δανίας. Δεν φέρει χρονολογία της κατασκευής της στην επιγραφή. Η γραφή είναι σε Σαξωνικούς χαρακτήρες, και γι' αυτό θεωρείται ότι είναι έργο του 12ου αιώνα.
Αδελφοί Αμπντουλάχ

Οι Αδελφοί Αμπντουλάχ ήταν τρία αδέλφια Οθωμανοί Αρμενικής καταγωγής, οι οποίοι ήταν φωτογράφοι διεθνούς φήμης. Οι φωτογραφίες τους αφορούσαν στο μεγαλύτερο μέρος τους την Οθωμανική Αυτοκρατορία, και ήταν πανοραμικές απεικονίσεις τοποθεσιών, καθώς και διάσημων προσώπων, μεταξύ των οποίων και σουλτάνοι.
Ο Αμπντουλάχ Σουκρί (Abdullah Şükrü, όνομα γέννησης Βιτσέν -Viçen) (1820 - 1902) άρχισε την καριέρα του στην φωτογραφία ρετουσάροντας φωτογραφίες για τον γερμανό φωτογράφο Ράμπαχ, ο οποίος είχε ανοίξει το φωτογραφικό του εργαστήριο το 1856 στην συνοικία Μπαγιαζίντ της Κωνσταντινούπολης. Όταν το 1858 ο μικρότερος αδελφός του Βιτσέν Κεβόρκ (1839 - 1918) επέστρεψε από τις σπουδές του από το Κολλέγιο Μουράτ Ραφαελιάν στην Βενετία, οι δυο τους και ένας ακόμα αδελφός τους, ο Χοβσέπ (1830 - 1908) αποφάσισαν να αγοράσουν το εργαστήριο του Ράμπαχ, και να ανοίξουν το δικό τους, τους Αδελφούς Αμπντουλάχ. Το 1867 πούλησαν το μαγαζί στο Μπαγιαζίντ, και μεταφέρθηκαν στην πιο επιφανή συνοικία του Πέραν. Στην συνέχεια οι Αδελφοί Αμπντουλάχ έγιναν οι πιο διάσημοι φωτογράφοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1863 ο Σουλτάνος Αμπντούλ Αζίζ ανακήρυξε τους Αδελφούς Αμπντουλάχ επίσημους φωτογράφους της Αυλής και Επιφανείς Καλλιτέχνες της Πόλης, χαρακτηρισμό που χρησιμοποιούσαν μέχρι το κλείσιμο του μαγαζιού τους το 1899. Το 1886 κατόπιν παράκλησης του Χεδίβη της Αιγύπτου, άνοιξαν παράρτημα στο Κάιρο. Οι Αδελφοί Αμπντουλάχ έχουν τραβήξει φωτογραφίες πολλών Σουλτάνων, του Μαρκ Τουέιν, του Ιμπραχήμ Ετχέμ Πασά, του Οσμάν Νουρί Πασά, πανοραμικά τοπία, και πολλές άλλες.
Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας 2009-2010

Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας για την αγωνιστική περίοδο 2009–10 ήταν το 13ο στην ιστορία του θεσμού. Έγινε με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε για ακόμη μία χρονιά η Αθήνα '90, αήττητη με 27 νίκες και 1 ισοπαλία, ενώ στη Β' Εθνική υποβιβάσθηκαν ο Υπερίων και ο Αίας Παλλήνης.

Play off

Στα Play off όλες οι προημιτελικές σειρές κρίθηκαν στις 2 νίκες. Μετά τον αγώνα Γυπαετοί-Ηλιούπολη, και οι δύο ομάδες κατέθεσαν ένσταση για αντικανονική συμμετοχή των ξένων παικτών. Λόγω της μεγάλης καθυστέρησης στην εκδίκαση των ενστάσεων, παρήλθε η ημερομηνία μέχρι την οποία έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα (15 Ιουνίου, με παράταση ως τις 28 Ιουνίου), με αποτέλεσμα ο τρόπος διεξαγωγής να αλλάξει, και οι υπόλοιπες φάσεις κρίθηκαν σε διπλούς αγώνες ώστε να ολοκληρωθούν γρηγορότερα. Επίσης, η σειρά Γυπαετοί-Ηλιούπολη δεν ολοκληρώθηκε, και την πρόκριση στα ημιτελικά πήραν οι Γυπαετοί μετά από κλήρωση.
Ελβίρα της Καστίλης (1100-1135)

Γάμος

Η Ελβίρα παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα της Σικελίας Ρογήρο Β΄ (1117) που πήρε τον τίτλο του βασιλιά (1130). Η Σικελία είχε σε μεγάλο βαθμό Μουσουλμανικό πληθυσμό και ο γάμος πραγματοποιήθηκε με σχέδιο της θρησκευτικής πολιτικής του πατέρα της. Η καταγωγή της από την βασιλική οικογένεια της Αλ-Άνταλους δείχνει μεγάλη "πολιτισμική σχέση" ανάμεσα στις βασίλισσες της Σικελίας και το Ισλάμ. Η Ισλαμική τέχνη αναπτύχθηκε έντονα στο Βασίλειο της Σικελίας την εποχή του συζύγου της χάρη στην Ελβίρα. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με την συμμετοχή της Ελβίρας στην ενεργό πολιτική, το όνομα της εμφανίζεται μονάχα σαν μητέρα των έξι παιδιών τους.
ΣΚ Τέλσταρ

Ιστορία

Όταν το επαγγελματικό ποδόσφαιρο ξεκίνησε να εμφανίζεται στην Ολλανδαί, οι γειτονικές ομάδες Stormvogels και VSV ξεκίνησαν να αγωνίζονται σε επαγγελματικά πρωταθλήματα. Λόγω οικονομικών προβλημάτων και των δύο ομάδων, συγχωνεύθηκαν στι 17 Ιουλίου 1963, αλλά μόνο οι επαγγελματικές ομάδες τους. Συνέχισαν να υπάρχουν σε ερασιτεχνικά πρωταθλήματα. Το 1964 η νέα ομάδα προήχθηκε στο Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Το 2001 η ΣΚ Τελστάρ και η Stormvogels συγχωνεύθησαν και πάλι δημιουργώντας την Stormvogels Telstar. Η συγχώνευση διαλύθηκε το 2008 και η επαγγελματική ομάδα συνέχισε σαν ΣΚ Τελστάρ.
Έδρα της ομάδας είναι το 3625 θέσεων TATA Steel Stadion και χρώμα της το άσπρο.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1960

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1960 διεξήχθη στις 28 Φεβρουαρίου στο Τατόι. Πρωταθλήτρια στο ομαδικό αναδείχθηκε η Ε.Α.Σ.Α. (Γυμναστική Ακαδημία) για έκτη φορά στην ιστορία της, η οποία κατέβασε πλήρη ομάδα. Ενώ στο ατομικό επικράτησε η 17χρονη Άλκη Κατσικαδέλλη του Παλλεσβιακού, πετυχαίνοντας την πρώτη πανελλήνια νίκη στην καριέρα της για να ακολουθήσουν δεκάδες άλλες.
Τζέιμς Γκάρφιλντ

Βιογραφία

Αμερικανός στην υπηκοότητα, ήταν πολιτικός και πρόεδρος των ΗΠΑ. Πολέμησε κατά τον Αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο (1861-65) στον στρατό των Βορείων και έφτασε στον βαθμό του αντιστρατήγου. Αργότερα παραιτήθηκε από τον στρατό και εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Το 1876 έγινε αρχηγός του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και εξελέγη στις προεδρικές εκλογές του 1880. Στις 7 Μαρτίου 1881 ανέλαβε καθήκοντα πρόεδρου των ΗΠΑ. 
Πέθανε στις 19 Σεπτεμβρίου 1881, λίγους μήνες μετά από επιπλοκές σοβαρού τραυματισμού του, μετά από απόπειρα δολοφονίας του στον σιδηροδρομικό σταθμό της Βαλτιμόρης, στις 2 Ιουλίου του ιδίου έτους.
Γιαροσλάβ του Τβερ

Βιογραφία

Ήταν ο έκτος γιος του Γιαροσλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα του Βλαντίμιρ και της Φεντόσια (Θεοδοσίας) Ιγκόρεβνας. Δευτερότοκος αδελφός του ήταν ο Αλέξανδρος Νιέφσκι. Το 1247, αν και ακόμη ανήλικος, έλαβε από τον θείο του την κώμη του Τβερ.
Το 1252 ο Γιαροσλάβ και ο τριτότοκος αδελφός του Αντρέι Β΄ μέγας δούκας τού Βλαντίμιρ κατέλαβαν την πρωτεύουσα του Αλεξάνδρου, την Περεσλάβλ-Ζαλέσκυ. Ο Αλέξανδρος με τη βοήθεια των Τατάρων την ανακατέλαβε, αιχμαλώτισε τα παιδιά εκείνου καί άφησε τη μητέρα τους ως θύμα του πολέμου. Ο Γιαροσλάβ διέφυγε στη Λαντόγκα, όπου οι κάτοικοι τού Νόβγκοροντ τον κάλεσαν να διαδεχθεί τον Αλέξανδρο ως στρατιωτικός διοικητής τους. Το 1258 επισκέφθηκε την πρωτεύουσα του χάνου, την πόλη Σαράι και δύο έτη μετά οδήγησε τον στρατό του Νόβγκοροντ ενάντια στους Τεύτονες Ιππότες. 
Το 1263 απεβίωσε ο Αλέξανδρος Νιέφσκι και ο Γιαροσλάβ διαφώνησε με τον Αντρέι για το ποιος θα είναι ο επόμενος μέγας δούκας. Μετέβησαν στη Χρυσή Ορδή για διαιτησία, η οποία ήταν ευνοϊκή προς τον Γιαροσλάβ. Ωστόσο ο Αντρέι εγκαταστάθηκε στο Νόβγκοροντ και νυμφεύτηκε την κόρη ενός τοπικού βογιάρου. Επίσης διάφορες μερίδες Νοβγκοροντιανών προσπάθησαν να αναδείξουν μέγα πρίγκιπα τον νεότερο αδελφό του Βασίλι Κοστρομά ή τον γιο τού Αλεξάνδρου, τον Ντμίτρι του Πρεσλάβλ.
Το 1270 οι στρατοί τριών πριγκίπων στάθηκαν για μία εβδομάδα κοντά στην πόλη Στάραγια Ρούσα, έτοιμοι για μάχη. Όμως ο μητροπολίτης κατάφερε να τους συμφιλιώσει. Ο Γιαροσλάβ, παραδίδοντας το Νόβγκοροντ στον ανιψιό του, τον συνόδευσε ως το Σαράι. Απεβίωσε κατά την επιστροφή του στο Τβερ στις 9 Σεπτεμβρίου 1271 και τον διαδέχθηκε στο Τβερ ο πρωτότοκος γιος του Σβιατοσλάβ και μετά ο άλλος γιος του Μιχαήλ.
Παλιά Πλαγιά Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Πλαγιά βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Αιτωλοακαρνανίας σε απόσταση 24,5 χλμ. ΝΔ. της Βόνιτσας και 4 χλμ. Α. από την Πλαγιά. Οφείλει την ονομασία της στο ότι είναι κτισμένη σε νοτιοανατολική πλαγιά του βουνού Στέρνα από κατοίκους του Ξηρόμερου που σύμφωνα με την τοπική παράδοση, την περίοδο της τουρκοκρατίας, ήθελαν να προφυλαχθούν από τις επιδρομές των πειρατών ή οποιαδήποτε άλλη εχθρική έφοδο από την ξηρά. Το χωριό έχει ερημώσει και μόνο οι δύο εκκλησίες μαζί με την κεντρική βρύση έχουν απομείνει. Αιτία είναι ο σεισμός που έγινε στις 29 Οκτωβρίου 1966 και κατέστρεψε το χωριό καθώς και η μετανάστευση όσων απέμειναν τη δεκαετία του 1970 για τα παράλια της Λευκάδας. Όλα τα σπίτια έχουν εγκαταλειφθεί εκτός από τις δύο εκκλησίες και την κεντρική βρύση. Δυτικά του χωριού, σε βορειοδυτική πλαγιά του όρους Στέρνας, βρίσκεται η ερειπωμένη Ιερά Μονή Κοίμησης της Θεοτόκου, ενώ στην μακρόστενη κορυφή του (υψόμετρο 507 μέτρα) βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της Στέρνας.

Διοικητικά

Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αμμούσα και την Πλαγιά αποτελούν την Τοπική κοινότητα Πλαγιάς που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πάλαιρου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 1 μόνο κάτοικο.
Ευφορίων ο Χαλκιδεύς

Ιστορικό

Πέρασε σημαντικό μέρος της ζωής του στην Αθήνα, όπου και κατόρθωσε να συγκεντρώσει μεγάλο πλούτο. Αρχικά σπούδασε φιλοσοφία με τον φιλόσοφο Λακύδη τον Κυρηναίο και τον Πρύτανη, και κατόπιν έγινε ο μαθητής και ο νεαρός ερωμένος του ποιητή Αρχίβουλου.
Κατά το 221 π.Χ. προσκλήθηκε από τον Αντίοχο τον Μέγα της δυναστείας των Σελευκιδών, στην βασιλική αυλή του στη Συρία. Εκεί βοήθησε στην δημιουργία της βιβλιοθήκης της Αντιοχείας, της οποίας και έγινε βιβλιοθηκονόμος έως το τέλος της ζωής του, όταν και πέθανε στην Απάμεια ή την Αντιόχεια. Η ύπαρξη επιγράμματος που τοποθετεί τον τάφο του στον Πειραιά, πιθανώς αναφέρεται σε κενοτάφιο.
Έγραψε μυθολογικά έπη (όπως το Θρᾷξ), ερωτικές ελεγείες, επιγράμματα, καθώς και ένα σατιρικό ποιήμα (Άραι, «κατάραι») κατά τα πρότυπα του έργου Ήβης του Καλλίμαχου του Κυρηναίου.

Αποτίμηση του έργου του

Αρκετά πεζογραφικά έργα με θεματολογία εμπνευσμένη από τα στοιχεία της αρχαιότητας και της ιστορίας, αποδίδωνται επίσης σε αυτόν. Όπως και ο σύγχρονος του ποιητής Λυκόφων, του άρεσε να χρησιμοποιεί αρχαΐζουσες και σπάνιες εκφράσεις, και ο πολυμαθής χαρακτήρας των εκφράσεων του έκανε τη γλώσσα που χρησιμοποιούσε ιδιαίτερα δυσνόητη.
Οι μετέπειτα Ρωμαίοι, έτρεφαν μεγάλη εκτίμηση για τις ελεγείες του και τις μεταφράσαν καθώς και μιμηθήκαν στα δικά τους έργα, με τα πιο γνωστά παραδείγματα να είναι αυτά των ποιητών Προπέρτιου, Τίβουλλου, Κορνέλιου Γάλλου και του αυτοκράτορα Τιβέριου, κατά τον 1ο αιώνα π.Χ..

Σύγχρονη εποχή

Ο κλασικός φιλόλογος του 19ου αιώνα, Αύγουστος Μάινεκε, συγκέντρωσε τα διασωζόμενα κομμάτια του έργου του και τα εξέδωσε στη βιογραφία De Euphorionis Chalcidensis vita et scriptis (Η ζωή του Ευφορίωνος του Χαλκιδαίου και τα γραπτά του) του 1823, καθώς και στην ανθολογία με τον τίτλο Ανάλεκτα Αλεξανδρινά του 1843, βιβλία τα οποία αποτέλεσαν και τη βάση για τις νεότερες σύγχρονες εκδόσεις του έργου του Ευφορίωνα.
Κατά τα νεώτερα χρόνια, περαιτέρω κείμενα ανακαλύφθηκαν και στους παπύρους της Οξυρρύγχου.
Ιμομάλι Ραχμόν

Προσωπική ζωή

Γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου του 1952 στο Κουλιάμπ, ως Ιμομάλι Ραχμόνοφ και κατάγεται από αγροτική οικογένεια. Παντρεύτηκε την Αζίζμο Αζαντουλάγιεβα (Azizmo Asadullayeva) και έχουν 9 παιδιά. Διέφυγε δολοφονικής απόπειρας το 1997 στο Χουτζάντ, ενώ εναντίον της κυβέρνησής του έγιναν δύο απόπειρες πραξικοπήματος, το 1997 και το 1998. Ανήκει στους Ζωροάστρες.

Πολιτική άνοδος

Το 1990 εξελέγη βουλευτής στο Ανώτατο Σοβιέτ της ΣΣΔ Τατζικιστάν. Έτσι, εξελέγη Πρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου μετά την ανεξαρτητοποίηση της χώρας, το 1992 και Πρόεδρος στις 6 Νοεμβρίου 1994. Ορκίστηκε Πρόεδρος στις 16 Νοεμβρίου 1994 και επανεξελέγη (με το Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού του Τατζικιστάν) στις 6 Νοεμβρίου 1999 για επταετή θητεία, με 97% των ψήφων,

Επανεκλογές

Στις 22 Ιουνίου 2003, κέρδισε ένα δημοψήφισμα, με βάση το οποίο του επετράπη να διεκδικήσει άλλες δύο θητείες στο αξίωμα του Προέδρου μετά το 2006. O Ραχμόνοφ επανεξελέγη στις 6 Νοεμβρίου 2006 στην προεδρία της χώρας με περίπου 79% των ψήφων, στις εκλογές που μποϋκοτάρισε η αντιπολίτευση λόγω εκτεταμένης νοθείας. Ο κύριος αντίπαλος του Ραχμόνοφ, ο Ολιμζόν Μπομπόγεφ, του Οικονομικού Μεταρρυθμιστικού Κόμματος, έλαβε το 7,2% των ψήφων. Η συμμετοχή ανήλθε στο 91%. Το 2010 το κόμμα του κέρδισε και τις βουλευτικές εκλογές, στις οποίες υπήρξαν καταγγελίες για νοθεία, κάτι που τονίστηκε και από τον ΟΑΣΕ.
Έπειτα από τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2013, ο Ραχμόν επανεξελέγη για 4η επταετή θητεία, με ποσοστό γύρω στο 83%.

Αλλαγή επωνύμου

Ο Ιμομάλι Ραχμόν αφαίρεσε το ρωσικό «οφ», τα δύο τελευταία γράμματα του επιθέτου του, στο πλαίσιο προσπάθειας για να αναβιώσει η κληρονομιά των Περσών στο Τατζικιστάν. Τον Απρίλιο του 2007 ανακοινώθηκε ότι οι ξένοι εταίροι είχαν ενημερωθεί για την αλλαγή του ονόματος σε Ραχμόν από Ραχμόνοφ. Η ανακοίνωση για την αλλαγή έγινε από τον ίδιο τον Πρόεδρο, το Μάρτιο του 2007.
Στο Τατζικιστάν οι κάτοικοι ομιλούν τη διάλεκτο Φαρσί, αλλά οι περισσότεροι είχαν προσθέσει ρωσικές καταλήξεις στα επίθετά τους όπως «οφ» ή «εφ» επί τσαρικού και σοβιετικού καθεστώτος. Ο Ραχμόν ενθάρρυνε και άλλους Τατζίκους να αφαιρέσουν τις σλαβικές καταλήξεις από τα ονόματά τους. Η αφαίρεση των καταλήξεων αυτών συνοδεύτηκε από μία σταδιακή επανεμφάνιση τοπικών διαλέκτων και πολιτισμών έπειτα από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991.
Πεντάλοφος Θεσσαλονίκης

Πρώιμη Τουρκοκρατία

Ο Πεντάλοφος με το όνομα Γραδεμπόριο αναφέρεται από τα πρώτα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Η κωμόπολη ήταν γνωστή για το παρακείμενο πυριτιδοποιείο στο οποίο εργάζονταν πολλοί κάτοικοι. To 1669 παραχωρήθηκαν προνόμια στους κατοίκους του Γραδεμπορίου από την Υψηλή Πύλη, καθώς στα καθήκοντά τους ήταν να φροντίζουν τον καθαρισμό του υδραγωγείου του πυριτιδοποιείου.

Ελληνική Επανάσταση του 1821

Οι Γραδεμπορίτες συμμετείχαν στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, με γνωστότερους αγωνιστές τους Ζαφείριο Μάρκου, που πήρε μέρος σε πολλές μάχες στη νότιο Ελλάδα.

Ύστερη Τουρκοκρατία

Στον Πεντάλοφο λειτουργούσε Ελληνικό σχολείο, τουλάχιστον από τα μέσα του 19ου αιώνα. Το 1862 αναφέρεται ότι υπάρχουν 79 χριστιανικές οικογένειες. Κατά τη διάρκεια των εθνικών ανταγωνισμών, οι Βούλγαροι πέτυχαν την ίδρυση και Βουλγαρικού σχολείου. Κατέλαβαν μάλιστα και την μία από τις δύο εκκλησίες του χωριού. Όταν οι κομιτατζήδες προσπάθησαν να καταλάβουν και τη δεύτερη εκκλησία, οι Έλληνες κάτοικοι αντέδρασαν και λόγω των επεισοδίων, οι Οθωμανικές αρχές αποφάσισαν το προσωρινό κλείσιμό της.

Μακεδονικός Αγώνας

Το καλοκαίρι του 1904, ο κομιτατζής Τσιόπκας εισήλθε με το σώμα του στο Γραδεμπόριο, τρομοκράτησε τους κατοίκους και στρατολόγησε μερικούς απ' αυτούς, μεταξύ των οποίων και δύο Έλληνες διά της βίας. Ο δάσκαλος της κωμόπολης, Μιχαήλ Τριανταφύλλου ενημέρωσε για τα τεκτενόμενα το Ελληνικό Προξενείο Θεσσαλονίκης. Με πληροφορίες του Προξενείου, οι Οθωμανικές αρχές συνέλαβαν και εξόντωσαν τον Τσιόπκα και το σώμα του. Στις 28 Αυγούστου του 1904 εισήλθε στην κώμη ο Αποστόλ Πέτκωφ προκειμένου να τιμωρήσει τους Έλληνες για τις ενέργειές τους. Αφού κατέκαψε την οικία του, σκότωσε τον πρόκριτο Στέργιο Τράικο (Τσιφούτη), τη γυναίκα του Βελίκα και τους δυο γιους του Αναστάσιο και Αστέριο. Κατά το Μακεδονικό Αγώνα οι Γραδεμπορίτες που διακρίθηκαν στον αγώνα για την ελευθερία κατά Οθωμανών και Βουλγάρων, ήταν οι Δημήτριος Δεμερτζής, Δημήτριος Προδρόμου και Κωνσταντίνος Σαροράς.

Νεώτερη Ιστορία

Το 1953 το Γραδεμπόριο μετονομάστηκε σε Πεντάλοφος.

Πολιτιστική δραστηριότητα

Σήμερα στον Πεντάλοφο δραστηριοποιούνται στον τομέα του πολιτισμού και του αθλητισμού ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πενταλόφου και ο Μ.Α.Σ. Δόξα Πενταλόφου, αντίστοιχα.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1965

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1965 διεξήχθη στις 7 Μαρτίου στην Αθήνα. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Μεσημέρτζης του Ολυμπιακού (απόσταση 12.000μ.), ενώ πρωταθλητές σύλλογοι αναδείχθηκαν ο Ολυμπιακός στην ομαδική ανδρών και ο Παναθηναϊκός στη γενική. Αυτή τη χρονιά, για πρώτη φορά διεξήχθη πρωτάθλημα παίδων.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1999-00

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1999-00 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2000-01.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2000-01. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2000-2001.
Επιπρόσθετα, μία από τις ομάδες του πρωταθλήματος εξασφάλιζε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 2000. Όσες ομάδες επιθυμούσαν δήλωναν το ενδιαφέρον τους, πριν την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, για συμμετοχή στη διοργάνωση. Όποια από τις ομάδες αυτές τερμάτιζε ψηλότερα στο βαθμολογικό πίνακα συμμετείχε στο Ιντερτότο (εφόσον δεν είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή της σε άλλη διοργάνωση της ΟΥΕΦΑ).

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο

Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1998-99, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1999-00 συμμετείχαν οι τρεις πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1998-99 Αναγέννηση Δερύνειας, Εθνικός Άσσιας και ΑΠΟΠ Πάφου. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο Ευαγόρας Πάφου, η Δόξα Κατωκοπιάς και ο Άρης Λεμεσού που είχαν υποβιβαστεί στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1999-00.
Βίκτορ Βιτόλο

Καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα του το 2001 από την ομάδα της γενέτειράς του, την Τενερίφη, αγωνιζόμενος αρχικά στη δεύτερη ομάδα, ενώ στη συνέχεια προωθήθηκε στην πρώτη. Το 2005 αποκτήθηκε από τη Ρασίγκ Σανταντέρ στην οποία αγωνίστηκε για άλλα δύο χρόνια, για να δοθεί στη συνέχεια δανεικός αρχικά στη Θέλτα (2007) και στη συνέχεια στον Άρη (2008). Το καλοκαίρι του 2009 έμεινε ελεύθερος από τη Ρασίγκ Σανταντέρ και συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στον ΠΑΟΚ. Εν συνεχεία, το καλοκαίρι του 2011, υπέγραψε ως ελεύθερος στον Παναθηναϊκό. Το 2013 μεταγράφηκε στην τουρκική Ελάζιγκσπορ.