google/wiki40b huggingface dataset:
Πατριάρχης Προκόπιος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Σίτσοβα της Μεσσηνίας το 1734. Καταγόταν από την οικογένεια των Πελεκάνων Σε ηλικία 12 ετών ακολούθησε το μεγαλύτερο αδερφό του Νεόφυτο, Μητροπολίτης Γάνου και Χώρας, ο οποίος τον βοήθησε να τελειώσει τη βασική εκπαίδευση. Αργότερα τον χειροτόνησε διάκονο και πρεσβύτερο, ενώ όταν το 1759 πέθανε, τον διαδέχτηκε ο Προκόπιος, κατόπιν αιτήματος του λαού της Μητρόπολης.
Παρέμεινε στη Μητρόπολη αυτή για έντεκα χρόνια, μέχρι το 1770, οπότε και προβιβάστηκε στη Μητρόπολη Σμύρνης, την οποία κατόρθωσε να ειρηνεύσει, από τις αναστατώσεις που είχε προκαλέσει ο προκάτοχός του Καλλίνικος. Ο Προκόπιος χειροτόνησε διάκονο και ανέδειξε μέχρι και Πρωτοσύγκελο της Μητροπόλεως τον Γεώργιο Αγγελόπουλο, τον μετέπειτα Εθνομάρτυρα Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄. Επί των ημερών του οικοδομήθηκαν πολλοί ναοί, όμως δεν έγινε εφικτό να ληφθεί άδεια για την οικοδόμηση του ναού της Αγίας Φωτεινής.
Κατά την περίοδο 1780-1782 ο Προκόπιος ήταν μέλος της Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου και διέμενε στην Κωνσταντινούπολη.
Στις 29 Ιουνίου 1785 εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Ήταν ασκητικός, σεμνός και εργατικός. Ασχολήθηκε με τα οικονομικά και τα διοικητικά θέματα του Πατριαρχείου, προσπαθώντας να περιορίσει τις εξωτερικές επιρροές στα εκκλησιαστικά θέματα. Έτσι, συγκρούστηκε με τον ηγεμόνα της Μολδαβίας Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, ο οποίος είχε εκλέξει μόνος του Μητροπολίτη Μολδαβίας τον επίσκοπο Ρωμανού Λέοντα.
Το 1787 ξέσπασε ο Β' Ρωσοτουρκικός πόλεμος και ο Σουλτάνος τον ανάγκασε να αποκηρύξει τα επαναστατικά κινήματα, καθώς και να συγκεντρώσει ως επιπλέον φόρους 5.000 οκάδες ασήμι, και να στρατολογήσει χιλιάδες ναύτες (γεμιτζήδες) για τον τουρκικό στόλο. Ο Προκόπιος αδυνατούσε να πραγματοποιήσει αυτές τις απαιτήσεις και γι' αυτό έπεσε στη δυσμένεια της Πύλης. Ταυτόχρονα, είχε προκαλέσει την εχθρότητα ορισμένων αρχιερέων τους, οποίους επέκρινε για την πολυτελή τους διαβίωση και για την ανικανότητά τους στις υποθέσεις του Πατριαρχείου. Είχε έρθει και σε αντίθεση με ορισμένες οικογένειες Φαναριωτών.  Τελικά, με διάταγμα του Σουλτάνου Σελίμ Γ΄ εξαναγκάστηκε σε παραίτηση στις 30 Απριλίου 1789 και εξορίστηκε στη Μονή Μεγίστης Λαύρας στο Άγιο Όρος.
Το 1797 επέστρεψε στη γενέτειρά του. Εκεί έζησε σε ένα κελάκι πλησίον του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου Σίτσοβας. Ο Προκόπιος πέθανε (ίσως το 1803, κατ' άλλη εκδοχή το 1814) και ετάφη πλησίον του ναού. Αργότερα τα οστά του μεταφέρθηκαν στη Μονή Μαρδακίου, μετά από φροντίδες του Μητροπολίτη Μεσσηνίας Μελετίου Σακελλαροπούλου. Επί μητροπολίτου Μεσσηνίας Χρυσοστόμου Δασκαλάκη έγιναν τα αποκαλυπτήρια προτομής του.
Πολιορκία της Μονεμβασίας

Η εξέλιξη των γεγονότων

Το φρούριο της Μονεμβασίας το κατοικούσαν 1500 - 1600 Οθωμανοί. Οι χριστιανοί κάτοικοι της επαρχίας ήταν περίπου 10.000. Αφού ο επίσκοπος Έλους Άνθιμος ευλόγησε τις σημαίες των οπλαρχηγών, άρχισε η πολιορκία διά ξηράς με επικεφαλής τους Γεώργιο Μιχαλάκη, Λεωνιδιώτη με 250 Τσάκωνες, τον Νικ. Ντρίβα και τους Μονεμβασίτες, τους Καλογεραίους και Δεσποταίους με ντόπιους αγωνιστές, τους Μανιάτες με αρχηγούς τους Τζαννετάκη-Γρηγοράκη, τον Δ. Τσιγκουράκο, τον γέροντα Κρανίδη, τον Γερακάρη, τους Πετροπουλακαίους και άλλους.  Οι Τούρκοι διέλυσαν την γέφυρα και κλείστηκαν απομονωμένοι στο φρούριο, από όπου κανονιοβολούσαν τους Έλληνες πολιορκητές. Οι πιο τολμηροί από αυτούς περί τους 150, βγήκαν από το φρούριο και πήγαν στην παλιά Μονεμβασία για να προτρέψουν και άλλους να αποδράσουν, και να επιτεθούν από δύο μέτωπα κατά των πολιορκητών, οι μεν από μπροστά, οι άλλοι από τα όπισθεν. Το σχέδιο όμως ατύχησε, αφού οι Έλληνες συνέλαβαν τους δραπέτες και τους περισσότερους τους θανάτωσαν. Οι ισχυρότεροι μέσα στο φρούριο μάζεψαν τις τροφές, ανέβηκαν στην ακρόπολη και κλείστηκαν εκεί. Οι πολιορκημένοι, αν και υπέφεραν από έλλειψη τροφών και νερού, δεν παραδίδονταν. Στα μέσα Ιουνίου έφτασε στην Πελοπόννησο ο Δημήτριος Υψηλάντης. Οι Οθωμανοί έστειλαν άνθρωπο και ζήτησαν να συνθηκολογήσουν για την παράδοση του φρουρίου. Απεσταλμένος του Υψηλάντη έγινε ο Αλέξανδρος Κατακουζηνός, ο οποίος πέτυχε συμβιβασμό με τους Οθωμανούς του κάτω φρουρίου και τους ανάγκασε να συνεννοηθούν με την ακρόπολη. Έτσι το φρούριο και όλα τα όπλα παραδόθηκαν στις 23 Ιουλίου 1821, ενώ οι πολιορκημένοι τα εγκατέλειψαν στερημένοι και της κινητής τους περιουσίας, επιβιβάστηκαν σε πλοία και πήγαν στο Κουσάντασι της Μικράς Ασίας. Ο Καντακουζηνός διέταξε τους Τσάκωνες να φυλάσσουν το φρούριο, και διόρισε φρούραρχο τον καπ. Γεωργάκη Μιχαλάκη. Όμως μετά δύο ημέρες οι Τσάκωνες δυσαρεστημένοι από τον τρόπο διανομής των λαφύρων (δεν πήραν τίποτα), αναχώρησαν για την πολιορκία της Τριπολιτσάς παραδίδοντας την φρουραρχία στον Τζαννετάκη-Γρηγοράκη.
Ιερός Ναός Γενεσίου της Θεοτόκου και Αγίου Χαραλάμπους (Γαβαλοχώρι Αποκορώνου)

Ιερός Ναός Γενεσίου της Θεοτόκου και Αγίου Χαραλάμπους (Γαβαλοχώρι Αποκορώνου). Ο δίκλιτος ναός του Γενεσίου της Θεοτόκου και του Αγίου Χαραλάμπους βρίσκεται στον οικισμό Γαβαλοχώρι Αποκορώνου. Πρόκειται για έναν καμαροσκέπαστο ναό, ο οποίος, σύμφωνα με τη σωζόμενη κτητορική επιγραφή, κτίστηκε το 1628 ως μονόκλιτος προς τιμήν της Παναγίας. Μεταγενέστερα προστέθηκε το βόρειο κλίτος του Αγίου Χαραλάμπους.
Υπερκύτταρο

Ένα υπερκύτταρο είναι καταιγίδα που χαρακτηρίζεται από την παρουσία ενός μεσοκυκλώνα, δηλαδή ενός βαθέος, επίμονου περιστρεφόμενου ανοδικού ρεύματος αέρα. Για το λόγο αυτό, οι καταιγίδες αυτές αναφέρονται μερικές φορές ως περιστρεφόμενες καταιγίδες. Από τις τέσσερις ταξινομήσεις καταιγίδων (υπερκύτταρο, γραμμή λαίλαπας, πολυκύτταρο και μονοκύτταρο), τα υπερκύτταρα είναι στο σύνολό τους τα λιγότερο συχνά και έχουν τη δυνατότητα να είναι τα σφοδρότερα. Τα υπερκύτταρα συχνά απομονώνονται από άλλες καταιγίδες, και μπορούν να κυριαρχήσουν τον τοπικό καιρό σε μήκος έως και 32 χιλιόμετρα. Τείνουν να διαρκούν 2-4 ώρες.
Τα υπερκύτταρα τοποθετούνται συχνά σε τρεις τύπους ταξινόμησης: Κλασικά, Χαμηλού υετού (LP) και Υψηλού υετού (HP). Τα υπερκύτταρα LP βρίσκονται συνήθως σε πιο άνυδρα κλίματα, όπως στις υψηλές πεδιάδες των Ηνωμένων Πολιτειών, και τα υπερκύτταρα HP βρίσκονται συχνότερα σε υγρά κλίματα. Τα υπερκύτταρα μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε στον κόσμο υπό τις σωστές προϋπάρχουσες καιρικές συνθήκες, αλλά είναι πιο κοινά στις Μεγάλες Πεδιάδες των Ηνωμένων Πολιτειών σε μια περιοχή γνωστή ως Μονοπάτι των Σιφώνων (Tornado Alley) και στο Διάδρομο των Σιφώνων της Αργεντινής, της Ουρουγουάης και της νότιας Βραζιλίας.
Μάχη της Στυμφαλίας

Μάχη

Στη μάχη της Στυμφαλίας έλαβε μέρος  το 6ο σύνταγμα της IIIης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ Πελοποννήσου με  διοικητή τον ταγματάρχη Εμμανουήλ Βαζαίο, εναντίον του 2/22 τάγματος αεροπορικών καταδρομών της 117ης Γερμανικής Μεραρχίας Κυνηγών που έδρευε στην Κόρινθο. Το ενισχυμένο γερμανικό τάγμα είχε δύναμη 800 ανδρών και το ακολουθούσε ένας λόχος ταγματασφαλιτών. Η μάχη ξεκίνησε την 1η Ιουλίου με την επίθεση των ανταρτών στο γερμανικό φυλάκιο που έδρευε στο χωριό Ψάρι, η αντίσταση των 32 Γερμανών κάμφθηκε μετά από δίωρη μάχη, δεκαεπτά από αυτούς παραδόθηκαν, δεκαπέντε σκοτώθηκαν, ενώ οι αντάρτες έχασαν τρεις άνδρες. Στη συνέχεια έφτασε το γερμανικό τάγμα που μοιράστηκε σε δύο φάλαγγες για να διασπάσει τον κλοιό των ανταρτών. Η πρώτη φάλαγγα αφού δέχτηκε καταιγιστικά πυρά υποχώρησε προς τα έλη της περιοχής, πλήγματα δέχτηκε και η δεύτερη φάλαγγα  και  υποχώρησε στο χωριό Καλιάνοι, από όπου με αντεπιθέσεις και πυρά όλμων προσπαθούσε να καλύψει την πρώτη. Η πίεση των ανταρτών συνεχίστηκε μέχρι την υποχώρηση των κατοχικών δυνάμεων και τη φυγή τους προς την κατεύθυνση της Νεμέας τα ξημερώματα της 3ης Ιουλίου 1944. Η σύγκρουση είχε νικηφόρα έκβαση για τις ελληνικές δυνάμεις και αποτέλεσε καίριο πλήγμα στον κατακτητή.

Σημασία

Η νίκη του 6ου συντάγματος του ΕΛΑΣ στην περιοχή εμπόδισε τις Κατοχικές δυνάμεις να πετύχουν τον αντικειμενικό στόχο τους, που ήταν η εξόντωση των ανταρτικών τμημάτων και η καταστροφή της συγκομιδής δημητριακών ολόκληρης της ορεινής περιοχής της Αργολίδας και Κορινθίας . Τυχόν γερμανική επιτυχία θα σήμαινε τον αφανισμό του τοπικού πληθυσμού από την πείνα και την εξασθένιση των τμημάτων του ΕΛΑΣ. Η σημαντική αυτή επιτυχία των ανταρτών επέτρεψε να παραμείνουν αυτές οι ορεινές περιοχές ελεύθερες από τους Γερμανούς κατακτητές, τους οποίους περιόρισε στα αστικά κέντρα της επαρχίας. Επίσης αποδυνάμωσε τις κατοχικές δυνάμεις στην κομβική συγκοινωνιακή περιοχή του Ισθμού Κορινθίας. Άμεση συνέπεια της μάχης ήταν γερμανικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις ενάντια στον ΕΛΑΣ μια εξ αυτών είχε την ονομασία "Κόνδωρ" και στην οποία συμμετείχαν μονάδες των Γερμανικών στρατευμάτων και τμήματα των  ταγμάτων ασφαλείας.
Ντάνι Μινόγκ

Βιογραφία

Η Ντάνι Μινόγκ γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλία με γονείς τον Ρον Μινόγκ, λογιστή ιρλανδικής καταγωγής, και την Κάρολ Τζόουνς, χορεύτρια από την Ουαλία. Είναι το νεότερο από τα τρία παιδιά και αδελφή της ποπ τραγουδίστριας Κάιλι Μινόγκ.
Η Μινόγκ γνώρισε νωρίς την επιτυχία με μια σειρά από σινγκλς, αλλά από την κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ της και ύστερα η δημοτικότητά της ως τραγουδίστρια μειώθηκε. Το 1997, έκανε την επιστροφή ως τραγουδιστής χορός με το σινγκλ «All I Wanna Do» και αργότερα με το άλμπουμ Girl. Το άλμπουμ Neon Nights κυκλοφόρησε το 2003 και ήταν η πιο δημοφιλής στη σταδιοδρομία της. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει πετύχει δώδεκα συνεχείς παρουσίες στην πρώτη θέση των χορευτικών σινγκλς.
Γιόχαν Ρόιχλιν

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1455 στο Πφόρτσχαϊμ της Βυρτεμβέργης, σήμερα στη νότια Γερμανίας. Ο πατέρας του εργαζόταν σε μοναστήρι και σ'αυτό έλαβε κι ο μικρός Γιόχαν την εγκύκλια μόρφωσή του κι έμαθε καλά λατινικά. 
Σπούδασε νομικά στην Ορλεάνη της Γαλλίας. Έμαθε ελληνικά από τον Ανδρόνικο Κοντοβλάκα στη Βασιλεία το 1476/77, το Γεώργιο Ερμώνυμο στο Παρίσι το 1478 (με βάση τη γραμματική του Θεόδωρου Γαζή) και το Δημήτριο Χαλκοκονδύλη στη Φλωρεντία (περιπου 1482). Μετέφρασε πολλά ελληνικά έργα στα γερμανικά, κάνοντάς τα γνωστά για πρώτη φορά στη γερμανόφωνη Ευρώπη, κυρίως έργα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, προάγωντας τον Αναγεννησιακό ουμανισμό. 
Ήξερε τόσο καλά ελληνικά κι αγαπούσε τόσο τη γλώσσα, που κάποτε στην Ιταλία οι φίλοι του του έδωσαν το προσωνύμιο Καπνίον (Rauch=καπνός στα γερμανικά). Σε φιλολογική διαμάχη με τον Έρασμο, επέμενε στη διατήρηση της βυζαντινής ή ιωτακιστικής προφοράς της αρχαία ελληνικής γλώσσας (που αποκλήθηκε ροϊχλίνεια), ενώ ο Έρασμος ευνοούσε τη διατήρηση της αρχαίας (ητακιστικής) προφοράς.   
Από το 1482 ως το 1496 υπηρέτησε τον Έμπερχαρτ Α της Βυρτεμβέργης σα γραμματέας και νομικός σύμβουλος και ταξίδεψε γι' αυτό συχνά στην Ιταλία, όπου ήρθε σ' επαφή στη Ρώμη με τον πάπα Σιξτο Δ και στη Φλωρεντία με σημαντικούς ουμανιστές όπως τον Άντζελο Πολιτσιάνο, το Μαρσίλιο Φιτσίνο, το Τζιοβάννι Πικο ντελλά Μιράντολα και το Δημήτριο Χαλκοκονδύλη.    
Το 1498 ταξίδεψε στη Βενετία, όπου συνάντησε τον Άλδο Μανούτιο, που με το Μάρκο Μουσούρο, το Ζαχαρία Καλλιέργη και το Νικόλαο Βλαστό εξέδωσαν για πρώτη φορά ελληνικά έργα σε έντυπη, βιβλιοδετημένη μορφή, αρκετά από τα οποία αγόρασε.    
Μετά το 1500 έζησε στη Χαιδελβέργη εργαζόμενος ως δικαστικός. Στα χρόνια αυτά σημείωσε εξίσου μεγάλη πρόοδο στην εβραϊκή γλώσσα και στη διδασκαλία της Καμπάλα.   
Εγγονός της αδερφής του υπήρξε ο Φίλιππος Μελάγχθωντον οποίο δίδαξε ελληνικά από το 1508 όταν ο μικρός ήρθε να μείνει σπίτι του όταν έχασε τον πατέρα του. Χρησιμοποίησε γι' αυτό με τη γραμματική του Κωνταντίνου Λάσκαρι. Η στενή τους σχέση διατηρήθηκε σχεδόν ως το τέλος της ζωής του.    
Το 1518 του προτάθηκε η νέα έδρα Ελληνικών του Πανεπιστημίου της Βιττεμβέργης, ωστόσο αρνήθηκε λόγω της μεγάλης ηλικίας του και πρότεινε στη θέση του το νεαρό Φίλιππο, που έτσι έγινε συνάδελφος του Μαρτίνου Λούθηρου.   
Παρ' ολ'αυτά το 1520 άλλαξε γνώμη και δίδαξε εβραϊκά στο Πανεπιστήμιο του Ίνγκολσταντ και το 1521 ελληνικά κι εβραϊκά στο Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν. Την ίδια χρονιά ήρθε σε σύγκρουση με τις μεταρρυθμιστικές ιδέες του Φίλιππου Μελάγχθωνα και του Λούθηρου, διακόπτωντας την αλληλογραφία με τον πρώτο.    
Χειροτονήθηκε κληρικός και λίγους μήνες μετά πέθανε στις 30 Ιουνίου 1522 στη Στουτγκάρδη σε ηλικία 67 ετών. Την πλούσια βιβλιοθήκη του δεν την άφησε στον Μελάγχθων όπως αυτός ήλπιζε, αλλά στο μοναστήρι του Αγ.Μιχαήλ στο Πφόρτσχαϊμ.    
Στην επιτύμβια στήλη του, που είχε παραγγείλει ήδη από το 1501, είχε γράψει μια φράση στα λατινικά, μια λέξη στα εβραϊκά και πάνω δεξιά την ελληνική λέξη ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ.
Μαρκαντόνιο Μποργκέζε της Σουλμόνα

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Καμίλλο 5ου πρίγκιπα της Σουλμόνα, γιου τού Μαρκαντόνιο Β΄ αντιβασιλιά της Νάπολης. 
Αναμόρφωσε τη βίλλα Μποργκέζε στη Ρώμη σε ένα δομημένο μουσείο: από το 1775 με την καθοδήγηση τού αρχιτέκτονα Αντόνιο Ασπρούτσι, οι παλαιές ταπισερί και τα δερμάτινα καλύμματα τοίχου αποσύρθηκαν· παραγγέλθηκαν διακοσμήσεις οροφής και ο οίκος ανακαινίστηκε. Η Συλλογή Μποργκέζε από γλυπτά αναδιοργανώθηκε στους χώρους της βίλλας με νέα, θεματική τάξη, που προέβαλλε τη θέση των Μποργκέζε στη Ρώμη. Για παράδειγμα το 1785 μετακίνησε το γλυπτό Απόλλων και Δάφνη τού Μπερνίνι στο κέντρο τού δωματίου. 
Ο Μαρκαντόνιο μετέτρεψε τους κήπους της βίλλας από το επίσημο αρχιτεκτονικό σχέδιο σε κήπους Αγγλικού τοπίου.
Συγκρότημα εκτοξεύσεων 26

Ιστορικό

Από την αρχή χρησιμοποιήθηκε για την εκτόξευση των βαλλιστικών βλημάτων δοκιμαστικών πτήσεων. Εκτός αυτού ήταν προορισμένο και είχε την αποστολή να χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση πυρηνικού κρούσματος της Σοβιετικής Ένωσης ή και πυρηνικού πολέμου.
Στις 1 Φεβρουαρίου του 1958, η USAF εκτόξευσε από εδώ τον πρώτο δορυφόρο των ΗΠΑ, τον Explorer 1.
Σήμερα το συγκρότημα παρέχει στέγη στο Μουσείο Air Force Space and Missile Museum. Για την έκδοση άδειας εισόδου στο μουσείο του συγκροτήματος LC-26, καθώς και στα γειτονικά συγκροτήματα LC-5 και LC-6 το κοινό μπορεί να απευθύνεται στο κέντρο πληροφοριών του Kennedy Space Center.
Νίκος Σαραντάκος

Βιογραφικό

Ο Νίκος Σαραντάκος γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1959 στην Αθήνα. Γονείς του είναι ο χημικός μηχανικός και συγγραφέας Δημήτρης Σαραντάκος, Μυτιληνιός με καταγωγή από τη Μάνη και η Αγγελική Πρωτονοτάριου, χημικός και ποιήτρια με το λογοτεχνικό όνομα Κική Σαραντάκου. Έχει πτυχίο της σχολής Χημικών Μηχανικών του Μετσόβιου Πολυτεχνείου και Αγγλικής Φιλολογίας. Εργάζεται στο μεταφραστικό τμήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ζει στο Λουξεμβούργο.
Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών του Τζαμού και Κασμίρ

Το Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών του Τζαμού και Κασμίρ (ΔΚΛΤΚ) είναι πολιτειακό πολιτικό κόμμα ενεργό στο Τζαμού και Κασμίρ της Ινδίας. Ο επικεφαλής και ιδρυτής του ΛΤΚ ήταν ο Μούφτι Μοχάμεντ Σαΐντ. Η κόρη του Μεχμπούμπα τον διαδέχθηκε ως αρχηγός του κόμματος και ως Πρωθυπουργός του Τζαμού και Κασμίρ, μετά το θάνατό του τον Ιανουάριο του 2016.

Ιστορία

Το ΛΤΚ ιδρύθηκε το 1998 από τον πρώην Ενωσιακό Υπουργό εσωτερικών Μούφτι Μοχάμεντ Σαΐντ. Ανέλαβε την εξουσία στο Τζαμού και Κασμίρ τον Οκτώβριο του 2002, μετά τις εκλογές για τη τοπική συνέλευση. Το 2004 είχε ένα μέλος στη Λοκ Σάμπα και τη Ράτζια Σάμπα. Ήταν μέλος της κυβερνητικής Ενωμένης Προοδευτικής Συμμαχίας μέχρι τις βουλευτικές εκλογές του 2009.
Ο Σαΐντ ήταν επικεφαλής του κυβερνητικού συνασπισμού του ΛΤΚ-Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου μεταξύ Οκτωβρίου 2002 και Νοεμβρίου 2005. Ήταν ο Προστάτης του κόμματος μέχρι το θάνατό του στις 7 Ιανουαρίου του 2016. Ο επικεφαλής του ΛΤΚ είναι η Μεχμπούμπα Μούφτι, κόρη του Σαΐντ.
Το ΛΤΚ λειτουργεί με βάση την ιδεολογία της αυτοκυβέρνησης ως σαφώς διαφορετική από τα θέματα αυτονομίας. Πιστεύει ότι η αυτονομία ως πολιτική φιλοσοφία, σε αντίθεση με την αυτονομία, εξασφαλίζει τη χειραφέτηση του λαού του Τζαμού και Κασμίρ ενώ συμμετέχει περαιτέρω σε συζητήσεις για τη νέα πολιτική εδαφικότητα του Τζαμού και Κασμίρ.
Στις γενικές εκλογές του 2014, τρία μέλη εξελέγησαν στη Λοκ Σάμπα. Τα μέλη του στη Νομοθετική Συνέλευση είναι 28 και στη Ράτζια Σάμπα είναι δύο. Το κόμμα συμμετείχε σε μια κυβέρνηση Συνασπισμού στο Τζαμού και Κασμίρ με το Κόμμα Μπαρατίγια Τζανάτα μέχρι την εγκατάλειψη της συμμαχίας από το ΚΜΤ στις 19 Ιουνίου 2018, λόγω ανησυχιών περί τρομοκρατίας και ριζοσπαστικοποίησης στο Κασμίρ.
Χρυσά Όρη των Αλτάι

Η περιγραφή της UNESCO

Όπως αναφέρεται στην περιγραφή της UNESCO "η περιοχή αντιπροσωπεύει την πληρέστερη αλληλουχία υψομετρικών ζωνών βλάστησης στην κεντρική Σιβηρία, από στέπες, στέπες-δάση, μεικτά δάση, υποαλπική έως αλπική βλάστηση". Λαμβάνοντας την απόφασή της, η UNESCO ανέφερε επίσης τη σημασία των ρωσικών Αλτάι για τη διατήρηση θηλαστικών που κινδυνεύουν με εξαφάνιση όπως η λεοπάρδαλη του χιονιού και το  αργκάλι των Αλτάι. Η τοποθεσία καλύπτει περιοχή με έκταση 16.175 χλμ².

Πολιτισμική κληρονομιά

Εκτός από το φυσικό κάλλος, η περιοχή διακρίνεται και για την ιδιαίτερη πολιτισμική κληρονομιά της, καθώς στην ευρύτερη περιποχή εμφανίστηκαν ανθρωπίδες πριν από 1 εκατ. χρόνια, όπως φαίνεται από εγκαταστάσεις της παλαιολιθικής, ειδικότερα στο Ουστ-Κάνσκαγια, την αρχαιότερη παλαιολιθική αρχαιολογική θέση στα Αλτάι.
Η ευρύτερη περιοχή υπήρξε επίσης το πεδίο συνάντησης φυλών, χανάτων και αυτοκρατοριών έως ότου έγιναν κατά τον 18ο αιώνα τμήμα της ρωσικής αυτοκρατορίας. Η περιοχή είναι αραιοκατοικημένη με ντόπιους πληθυσμούς Ρώσων και Αλταΐσκι τουρκόφωνης φυλής, που χρησιμοποιούν παραδοσιακές μεθόδους  κτηνοτροφίας και μικρής έντασης γεωργία, κυνήγι και τροφοσυλλογή, όντας ταυτόχρονα ιδιαίτερα δεμένοι με το φυσικό περιβάλλον.
Κατάληψη της Καλλίπολης από τους Οθωμανούς

Κατάληψη της Καλλίπολης

Κατά τη διάρκεια του βυζαντινού εμφυλίου πολέμου 1352-1357, οι Τούρκοι μισθοφόροι ενώθηκαν με τον Αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ' και λεηλάτησαν το θέμα Θράκης, ενώ κατέλαβαν επίσης και το μικρό οχυρό της Τζύμπης πλησίον της Καλλίπολης. Στις 2 Μαρτίου 1354, ένας σεισμός κατέστρεψε εκατοντάδες χωριά και πόλεις στην περιοχή. Σχεδόν κάθε κτήριο στην Καλλίπολη καταστράφηκε, αναγκάζοντας τους Έλληνες κατοίκους να εκκενώσουν την πόλη. Σε λιγότερο από ένα μήνα, ο Σουλεϊμάν πασάς κατέλαβε την πόλη, την οχύρωσε γρήγορα και την κατοίκησε με τουρκικές οικογένειες από τα βάθη της Ανατολίας.

Επακόλουθα

Ο Ιωάννης ΣΤ' προσέφερε χρηματική αποζημίωση στον Οθωμανό Σουλτάνο Ορχάν ώστε αυτός να εκκενώσει την πόλη, αλλά η προσφορά του δεν έγινε δεκτή. Ο Σουλτάνος, σύμφωνα με αναφορές, δήλωσε ότι δεν κατέλαβε την πόλη δια της βίας και δεν θα μπορούσε να εγκαταλείψει κάτι που του «έχει παραχωρηθεί από τον Αλλάχ». Στην Κωνσταντινούπολη ξέσπασε πανικός, καθώς οι κάτοικοι της βυζαντινής πρωτεύουσας θεώρησαν πως οι Τούρκοι θα επιτεθούν σύντομα στην πόλη. Εξαιτίας αυτού, ο Καντακουζηνός εκθρονίστηκε τον Νοέμβριο του 1354.
Η Καλλίπολη έγινε μεγάλο προγεφύρωμα που χρησιμοποιήθηκε από τους Οθωμανούς για τη μετέπειτα επέκταση τους στην Ευρώπη. Σε λιγότερα από 10 χρόνια, σχεδόν ολόκληρη η Θράκη έπεσε στα χέρια των Τούρκων, εκτός της Αδριανούπολης.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1994-1995

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1994-1995, ήταν το έβδομο πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής κατηγορίας πετοσφαίρισης ανδρών. Αυτή τη σαιζόν επανήλθαν τα πλέι οφ, μετά την προσωρινή διακοπή τους την προηγούμενη σαιζόν. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Παναθηναϊκός μετά από πολλά χρόνια, σπάζοντας το σερί των οκτώ πρωταθλημάτων του Ολυμπιακού. Η ΑΕΚ μετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία της στην Α1, αλλά υποβιβάστηκε μετά από αγώνες πλέι άουτ μαζί με τον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας. Από την Α2 προβιβάστηκαν ο Μίλωνας και ο Ζαφειράκης Νάουσας.
Άγιος Συμεών Μυτιλήνης

O Άγιος Συμεών Μυτιλήνης είναι εκκλησία στο νησί της Λέσβου στην πόλη της Μυτιλήνης, κοντά στην παλιά αγορά. Στο παλιό κώδικα Μητροπόλεως Μυτιλήνης με τη σελίδα 30α και 38β που ξεκινά με 1700 η εκκλησία αναφέρεται, η εκκλησία μπορεί να χτίστηκε γύρω στο 1700. Η νέα εκκλησία κτίστηκε γύρω στην εποχή του 1885-1891 για να αντικαταστήσει παλιά εκκλησία που ήταν μικρότερη και ετοιμόρροπη λόγω των καταστρεπτικών σεισμών του 1867. Υπάρχουν δείγματα αρχιτεκτονικών μελών σύμφωνα με τα οποία υπήρχε ειδωλολατρικός ναός μεγάλων διαστάσεων. Τρεις άγιοι τιμώνται στον ενοριακό ναό: ο Συμεών ο Στυλίτης από τη Συρία, ο Συμεών ο Στυλίτης ο Λέσβιος και ο Συμεών ο Θεοδόχος.

Αρχιτεκτονική

H εκκλησία έχει ένα κυκλικό θόλο με εικόνα του Ιησού Χριστού στο κέντρο γύρω από αυτήν είναι διαφορετικά εικονίδια της Εβραϊκής ιστορίας από την Παλαιά Διαθήκη.  Ο ρυθμός του είναι σταυροειδής τρικλιτη Βασιλική με τρούλο χωρίς τύμπανο και έχει σχεδιαστεί με σφαιρικά τρίγωνα.  Το ύφος αυτό χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βυζαντινής περιόδου. Το καμπαναριό της εκκλησίας χτίστηκε αργότερα και ίσως ήταν δώρο ενός από τους ιερείς (Σωτήριος Λεκατσάς Παπασωτηρίου που υπηρέτησε στον ιερό ναό από το 1917-1921).
Τα τόξα των θόλων δομικά μοιάζουν με Ρωμαϊκές Εκκλησίες ταιριάζουν σε όλη την Ευρώπη, ο χαρακτήρας χρησιμοποιήθηκε σε γοτθικούς καθεδρικούς ναούς. Oι στήλες είναι επίσης των Βυζαντινών ρωμαϊκό χαρακτήρα.
Ολόκληρος ο ναός αποτελεί ένα έργο τέχνης. Χτισμένος με πελεκητές πέτρες από το λατομείο Sarmusak, που βρίσκεται κοντά στην είσοδο του κόλπου Αϊβαλί στην Τουρκία και είναι άριστης κατασκευής. Η εσωτερική του διακόσμηση είναι με στάμπες και πολυσταύρια και είκονογραφημενα μέρη του αποτελούνται από έργα του Λέσβιου ζωγράφου του περασμένου αιώνα Π. Πολυχρόνη.
Η εκκλησία έχει όλα τα έγγραφα που επιβιώνουν τη οικοδόμηση της εκκλησίας από την αρχή.  Η εκκλησία βρίσκεται σε μια μικρή γειτονιά και έχει μια τεράστια αυλή, όπου οι άνθρωποι από όλο το νησί έρχονται να προσκυνήσουν.

Μνημεία και Αξιοθέατα

Το Εικονοστάσιο (τέμπλο) η αγία τράπεζα με το θαυμάσιο κιβώριο, ο αρχιερατικός θρόνος ο άμβωνας το κινητό προσκυνητάριο τα δυο προσκυνητάρια δεξιά και αριστερά μπαίνοντας στο ναό και τέλος το κουβούκλιο του επιταφίου σήμερα βρίσκονται στο εκκλησιαστικό βυζαντινό μουσείο της προς φύλαξη.
Τα Ξυλόγλυπτα αυτά ξανά συναρμολογήθηκαν στον καινούριο ναό όπως μαρτυρείται στο σωζόμενο μέχρι σήμερα βιβλίο ανέγερσης του ναού, αξιόλογος και αξίες θαυμασμού ειναι οι ξυλόγλυπτες παραστάσεις του τεμπλου και της Αγίας τράπεζας.  Λεπτομέρειες περιγράφει των ξυλόγλυπτων παραστάσεων ο αείμνηστος μητροπολίτης Ιάκωβος Κλεομβροτου στο έργο του ΜΥΤΙΛΗΝΗ Sacra.
Η εικόνα του Αγ.Συμεών του Στυλιτη.  Το 1975, εστάλη για καθαρισμό στην υπηρεσία βυζαντινών αρχαιοτήτων κάτω από επιζωγραφισμένη εικόνα βρέθηκε μια ωραιότατη βηζαντινη εικόνα η οποία κατα τη γνώμη ειδικών ανάγεται στην παλαιολόγιο εποχή, αυτή η οποία εικονίζεται σήμερα ειναι έργο του 17ου αιώνα, προέρχεται από τον παλαιό ναό.
Νικόλαος Μαργαρίτης

Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από τον Πήλιο. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διετέλεσε δήμαρχος Ιωλκού.
Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του 1920.