google/wiki40b huggingface dataset:
Streets: A Rock Opera

Ιστορία του δίσκου

Τα τραγούδια του δίσκου είχαν κοινό στιχουργικό περιεχόμενο και ασχολούνταν με την ακμή και την παρακμή του μουσικού DT Jesus. Στην αρχή της ιστορίας, ο DT είναι έμπορος ναρκωτικών στη Νέα Υόρκη. Η ιστορία είναι βασισμένη σε βιβλίο του παραγωγού του άλμπουμ Πωλ Ο'Νηλ, το οποίο είχε γράψει το 1979 με σκοπό να το ανεβάσει στο Μπρόντγουεϊ, κάτι που τελικά αναβλήθηκε. Μετά από πρόταση του Κρις Όλιβα, αποτέλεσε το θέμα του διαδόχου του «Gutter Ballet», με τον αδελφό του, Τζον, να δέχεται την ιδέα λόγω του γεγονότος ότι ο DT Jesus αντιπροσώπευε τον ίδιο σε εκείνη την περίοδο της ζωής του.

Το βιβλίο του Ο'Νηλ έφερε τον τίτλο «Gutter Ballet» και το συγκρότημα αναγκάστηκε να αλλάξει τον τίτλο σε «Streets: A Rock Opera», αφού το ομώνυμο κομμάτι είχε χρησιμοποιηθεί για το προηγούμενο τους άλμπουμ. Αρχική εναλλακτική ήταν ο τίτλος «Ghost in the Ruins», τίτλο τον οποίο έφερε τελικά το ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του 1995, το οποίο αφιερώθηκε στη μνήμη του Κρις Όλιβα.

Ο δίσκος προοριζόταν να κυκλοφορήσει σε μορφή διπλού CD, αλλά η «Atlantic» έχασε μέρος των ηχογραφήσεων κατά την διαδικασία της ολοκλήρωσης του άλμπουμ. Μέρη των χαμένων κομματιών επανηχογραφήθηκαν για τραγούδια του «Edge of Thorns» και το 2013 η «EarMusic» κυκλοφόρησε το «Streets: A Rock Opera - Narrated Version» με την αφήγηση της ιστορίας ανάμεσα στα κομμάτια.

Οι Savatage γύρισαν βίντεο κλιπ για το τραγούδι «Jesus Saves», με τον σχεδιαστή του εξώφυλλου, Γκάρι Σμιθ, να παίζει τον ρόλο του DT Jesus.

Τραγούδια

1. Streets (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 6:48

2. Jesus Saves (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 5:13

3. Tonight He Grins Again (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 3:28

4. Strange Reality (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 4:56

5. A Little Too Far (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 3:25

6. You're Alive (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 1:51

7. Sammy and Tex (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 3:07

8. St. Patrick's (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 4:17

9. Can You Hear Me Now (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 5:11

10. New York City Don't Mean Nothing (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 4:01

11. Ghost in the Ruins (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 5:32

12. If I Go Away (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 5:17

13. Agony and Ecstasy (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 3:33

14. Heal My Soul (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 2:35

15. Somewhere in Time (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 3:17

16. Believe (J.Oliva, C.Oliva, O'Neill) - 5:42
Στρατηγική Μεγάλης Κλίμακας

Η Στρατηγική Μεγάλης Κλίμακας ή αλλιώς Ύψιστη Στρατηγική είναι η στρατηγική η οποία περιλαμβάνει μακροπρόθεσμα σχέδια που εκμεταλλεύονται πολλούς τομείς μαζί. Παραδείγματα Στρατηγικής Μεγάλης Κλίμακας φαίνονται ιδιαίτερα σε περίοδο πολέμου. Η Στρατηγική Μεγάλης Κλίμακας υπάρχει όταν το έθνος εκμεταλλεύεται πόρους διπλωματικούς, πολεμικούς, παραγωγικούς, οικονομικούς ώστε να πετύχει έναν κοινό στόχο. Η Στρατηγική Μεγάλης Κλίμακας έρχεται σε αντίθεση με την Στρατηγική Μικρής Κλίμακας, όπου σε αυτή σκοπός είναι η πραγματοποίηση ενός στόχου με τις πιο αποδοτικές και μικρές τακτικές.

Μικρασιατική Εκστρατεία

Η Ύψιστη Στρατηγική του τότε Ελληνικού έθνους ήταν να απελευθερώσει τους Ελληνόφωνους πληθυσμούς που βρίσκονταν υπό τουρκική κατοχή. Για επιτευχθεί αυτό, χρειάστηκαν πόροι διπλωματικοί, πολεμικοί, παραγωγικοί (που ουσιαστικά χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο) και οικονομικοί. Έτσι ήταν απαραίτητο να δημιουργηθούν ξεχωριστές πολιτικές σε κάθε τομέα προκειμένου να συντονιστούν από κοινού για τον απώτερο σκοπό. Στον τομέα της Διπλωματίας, η Ελλάδα εκμεταλλεύτηκε την θέση της ως νικητήρια παράταξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και εξασφάλισε άδεια να αποβιβάσει στρατεύματα στις ακτές της Μικράς Ασίας. Στον τομέα του πολέμου συμπεριλαμβάνονται όλες οι επιχειρήσεις που έγιναν κατά την διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας ως τρόποι επιβολής της Ελληνικής κυριαρχίας στις Τουρκικές περιοχές. Η πολεμική παραγωγή που χρησιμοποιήθηκε θεωρείται επίσης παράγοντας στην ΣΜΚ.
Γεώργιος Μαϊώτας

Βιογραφία-σπουδές

Ο Γεώργιος Μαϊώτας (Μαγιώτας) γεννήθηκε στα Χανιά της Κρήτης. Ο πατέρας του Βικέντιος ήταν μέλος της Αδελφότητας της Βενετίας, ενώ η μητέρα του είχε καταγωγή από τη σημαντική οικογένεια των Μασγανά. Ο Γεώργιος φοίτησε στη Φλαγγίνειο Σχολή (Ελληνομουσείο Φλαγγίνη ή Φλαγγιανόν Φροντιστήριον) της Βενετίας, από το 1679 και μετά, έχοντας ως συμμαθητή στην ίδια τάξη τον Ηλία Μηνιάτη (ο οποίος διετέλεσε αργότερα και Επίσκοπος Κερνίτζης και Καλαβρύτων).Στη συνέχεια ο Γεώργιος Μαϊώτας σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβας και χειροτονήθηκε επίσης ως κληρικός.

Κληρικό-εκπαιδευτικό έργο

Ο Γεώργιος Μαϊώτας μετά τις σπουδές του επέστρεψε στην Βενετία. Στα 1692 προσπάθησε ανεπιτυχώς να εκλεγεί ως δάσκαλος στην Ελληνική Σχολή της Βενετίας και έτσι ασχολήθηκε με διάφορες διορθώσεις στο τυπογραφείο του Νικολάου Σάρου και ίσως από τότε ως και το 1697 διετέλεσε πιθανόν εφημέριος και πάντως σίγουρα ιεροκήρυκας του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων. Το 1697 αναχώρησε για τις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και ανέλαβε καθήκοντα ως ιεροκήρυκας στην αυλή του Κωνσταντίνου Μπρινκοβεάνου (1664–1714), ηγεμόνα της Βλαχίας, μεταξύ 1688-1714 (γνωστού και ως Μπασσαράμπα ή Βασαράβα), και ως οικοδιδάσκαλος των ελληνικών και των λατινικών στα παιδιά του ηγεμόνα αυτού. Διορίσθηκε επίσης ως καθηγητής στην Ακαδημία του Βουκουρεστίου για την διδασκαλία της Λατινικής γλώσσας.Ο Μαϊώτας έφερε τον τίτλο του Διδασκάλου του Ιερού Ευαγγελίου της Μεγάλης Εκκλησίας και όχι απλά του Ιεροκήρυκα, τουλάχιστον μέχρι το 1706, που εκδόθηκε το έργο του «Λόγος Εις το Σωτήριον Πάθος του Θεανθρώπου Λόγου», μαζί με το Τετρασύνθετο Ευαγγέλιο στο Πάθος.
Ατομική φυσική

Η ατομική φυσική είναι ο κλάδος της φυσικής που ασχολείται με τα άτομα και τις δυνάμεις που ανταλλάσσουν μεταξύ τους.

Προτεινόμενες θεωρίες

Η Ατομική Φυσική είναι τομέας της φυσικής που δεν παρουσιάζει πλέον μεγάλο ενδιαφέρον για τους φυσικούς αφού τα πάντα είναι γνωστά. Η ερευνητική δραστηριότητα των Φυσικών στρέφεται στη Πυρηνική Φυσική. Για τον λόγο αυτό πλέον (από το τέλος της δεκαετίας του 1960 περίπου) δεν υπάρχουν προτεινόμενες θεωρίες και μοντέλα υπό εξέταση.

Βοηθητικές έννοιες

Κβαντικός αριθμός -- Σπιν -- Κυματοσυνάρτηση -- Ατομικό φάσμα -- Λέιζερ -- Ολογραφία -- Φθορισμός -- Φωσφορισμός
Ελκεσαΐτες

Οι Ελκεσαΐτες ήταν ιουδαιοχριστιανική γνωστικίζουσα αίρεση του 2ου αιώνα μετά Χριστόν.

Οι απαρχές

Περί το 200 μ.Χ. ή το 220 μ.Χ. θα κάνει την εμφάνισή του στη Ρώμη ο Αλκιβιάδης από την Απάμεια και μίλησε για τον προφήτη Ελκεσάϊ, ένα μυθικό-φανταστικό πρόσωπο, στον οποίο αποκαλύφθηκε από τον Χριστό-άγγελο το περιεχόμενο του βιβλίου.

Το βιβλίο του Ελκεσάϊ

Ο Χριστός παρουσιάζεται σε αυτό ως ένα υπερμεγέθες ον, 96 μίλια ύψος, είναι υιός του Θεού,κι έχει μετενσαρκωθεί άπειρες φορές. Μαζί του έχει την αδελφή του Ρούχαν (Πνεύμα) ανάλογων διστάσεων. Ίσως το έργο αρχικά να γράφτηκε στα αραμαϊκά και μετά να μεταφράστηκε στα ελληνικά. Έχει ιουδαϊκά στοιχεία με γνωστικά στοιχεία.

Άλλες πεποιθήσεις

Οι Ελκεσαΐτες εφάρμοζαν την Περιτομή κι άλλες διατάξεις του Μωσαϊκού Νόμου.
Αλβίζε Γ΄ Μοτσενίγκο

Η πολιορκία της Κέρκυρας

Μετά την έκρηξη του Έβδομου Βενετοτουρκικού πολέμου και την εύκολη ανακατάληψη της Πελοποννήσου (1716) οι Οθωμανοί ξεκίνησαν την πολιορκία της Κέρκυρας, οι δυνάμεις των Βενετών με αρχηγό τον ίδιο τον Σεμπαστιάνο Μοτσενίγκο ήρθαν να υπερασπιστούν το νησί. Οι Οθωμανοί εμφανίστηκαν στο Βουθρωτό στην γειτονική Αλβανία με 33.000 άντρες, από εκεί μεταφέρθηκαν στην παραλία της Ιψού (8 Ιουλίου 1716). Ο στόλος των Βενετσιάνων νίκησε τους Οθωμανούς στο Κανάλι της Κέρκυρας, οι Οθωμανοί αφού κατέλαβαν μερικά κάστρα (19 Ιουλίου 1716) πολιόρκησαν 22 μέρες την πρωτεύουσα. Οι 5.000 Βενετσιάνοι μαζί με τους μισθοφόρους τους υπό την ηγεσία του Σεμπαστιάνο Μοτσενίγκο και οι 3.000 Κερκυραίοι υπό την ηγεσία του κόμη βον ντε Σούλενμπουργκ υπερασπίστηκαν για άλλη μια φορά επιτυχώς το νησί. Οι Οθωμανοί έλυσαν την πολιορκία και αποχώρησαν ηττημένοι.

Δόγης της Βενετίας

Η Δημοκρατία αντάμειψε τον Σεμπαστιάνο Μοτσενίγκο για τις υπηρεσίες του και τον διόρισε για δεύτερη φορά Προβλεπτή της Βενετικής Δαλματίας (1717 - 1720). Στην δεύτερη θητεία του μπόρεσε να καταλάβει πολλά παραλιακά λιμάνια όπως το Σίγκνο και το Ίμοτσκι τα οποία κέρδισε η Βενετία από τους Τούρκους και κατοχυρώθηκαν στην Δημοκρατία με την Συνθήκη του Πασάροβιτς. Τα νέα Δαλματικά σύνορα ανάμεσα στην Βενετσιάνικη και την Οθωμανική επικράτεια ονομάστηκαν "Γραμμή του Μοτσενίγκο". Σε δυο χρόνια μετά την λήξη της δεύτερης θητείας του εξελέγη Δόγης της Βενετίας μετά τον θάνατο του Τζοβάνι Β΄ Κορνέρ (12 Αυγούστου 1722), παρέμεινε στην θέση αυτή μέχρι τον θάνατο του (21 Μαΐου 1732). Η ταφή του έγινε στον Ναό Αγίων Ιωάννου και Παύλου παραδοσιακό τόπο ταφής των Δόγηδων της Βενετίας από τον 15ο αιώνα.
1854 Σκβορτσόφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Σκβορτσόφ εκτιμάται σε .. χιλιόμετρα περίπου. Ο Σκβορτσόφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 55 ως 100 ώρες περίπου, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Λάζαρος Εφραίμογλου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και οι γονείς του κατάγονταν από την Πισιδία της Μικράς Ασίας Σπούδασε Oικονομικά και Kλωστοϋφαντουργικά στο πανεπιστήμιο του Λιντς στο Ηνωμένο Βασίλειο. Eξελέγη βουλευτής στην A΄ Aθηνών με τη Νέα Δημοκρατία για πρώτη φορά στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989 και επανεξελέγη στις επόμενες εκλογές του 1990.
Με τη λήξη της τελευταίας θητείας του στο Κοινοβούλιο ίδρυσε, σε συνεργασία με την οικογένειά του, το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, όπου διέθεσε την περιουσία του. Σκοπός του ιδρύματος είναι να διασωθούν και να παρουσιαστούν η ιστορία και ο πολιτισμός του Νέου Ελληνισμού.
Ως επιχειρηματίας, συνίδρυσε την «Τράπεζα Εργασίας Α.Ε.» το 1975. Επίσης, ήταν επικεφαλής σε πολλές εμπορικές αποστολές σε πολλά μέρη του κόσμου. Διετέλεσε, μεταξύ άλλων, πρόεδρος της Kεντρικής Eνώσεως Eπιμελητηρίων Eλλάδος από το 1978 ως το 1988. Το 1994 ανακηρύχθηκε επίτιμο μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Πέθανε στο νοσοκομείο, έπειτα από ανακοπή της καρδιάς και η κηδεία του έγινε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Ουρανία Κλη και είχε 1 γιο, το Δημήτρη.
Σόουιν

Έθιμα

Οι υπαίθριες φωτιές έπαιζαν σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια των γιορτών κατά τους τελευταίους αιώνες. Λέγεται πως οι χωρικοί έριχναν τα κόκαλα των σκοτωμένων ζώων στις φλόγες κι έπειτα, όταν η φωτιά δυνάμωνε, κάθε οικογένεια έπαιρνε με ένα δαυλό φωτιά για την οικογενειακή εστία. Έτσι δένονταν μαζί όλες οι οικογένειες του χωριού.

Σημασία της γιορτής

Αν και ο θάνατος είναι ο κεντρικός πυρήνας της γιορτής (ξεκίνησε ως Ημέρα των Νεκρών), αυτό δε σημαίνει ότι πρόκειται για ένα μακάβριο γεγονός. Ο θάνατος δεν πρέπει να προκαλείι φόβο: τα γηρατειά αναδεικνύονται για τη σοφία που προσδίδουν και ο θάνατος είναι τμήμα της ζωής το ίδιο αποδεκτό με τη γέννηση. Ο θάνατος επίσης συμβολίζει το τέλος κι έτσι η γιορτή του Σόουιν δεν έχει σχέση μόνο με τη θνητότητα, αλλά και με το πέρασμα από μια φάση της ζωής σε μια άλλη, όσον αφορά τις σχέσεις, την εργασία κι άλλες αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων.
Αγησίλαος Γιαννόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις το 1852 στον Πειραιά, ενώ καταγόταν από την Ήπειρο, για την απελευθέρωση της οποίας αγωνίστηκε. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Γιαννόπουλος από την Πρέβεζα, ενώ μητέρα του η ιταλικής καταγωγής Λουίζα ντ' Αούρια. Λόγω της καταγωγής του χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Ηπειρώτης. Το 1874 εισήλθε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ παράλληλα άρχισε να ενδιαφέρεται για τη δημοσιογραφία και τη φιλολογία. Για αυτό το λόγο άρχισε να δημοσιεύει άρθρα και ποιήματα σε εφημερίδες. Έναν χρόνο αργότερα, μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο βρισκόταν ο πατέρας του. Το 1876 διέκοψε τις σπουδές του και μετέβη στο Μπάρι της Ιταλίας, όπου υπήρξε διευθυντής σε υποκατάστημα της βιομηχανίας που κατείχαν οι θείοι του, από την πλευρά της μητέρας του.
Όσο βρισκόταν στην Ιταλία, παρακολούθησε μαθήματα σε ιταλικά πανεπιστήμια, ενώ έγινε ανταποκριτής σε ελληνικές εφημερίδες, αλλά και συγγραφέας ποιημάτων και διηγημάτων στα περιοδικά Ραμπαγάς, Νέαι Ιδέαι, Ποικίλη Στοά, Εστία και Μη Χάνεσαι. Έγραφε επίσης και σε ιταλικές εφημερίδες, όπως η Riforma. Το 1880, στη μετάφραση της Νανάς του Εμίλ Ζολά, που κυκλοφόρησε από τον Ιωάννη Καμπούρογλου, ο πρόλογος που χρησιμοποιήθηκε είναι η Επιστολιμαία Διατριβή του Γιαννόπουλου, η οποία γράφηκε με αφορμή την έκδοση της μετάφρασης.
Η ελληνική κυβέρνηση τον όρισε υποπρόξενο στο Μπάρι το 1883, και πρόξενο το 1887. Για τις υπηρεσίες του εκεί τιμήθηκε με τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος του Σωτήρος. Παράλληλα από το 1883, υπήρξε συνεργάτης της εφημερίδας Ακρόπολις. Το 1885 νυμφεύθηκε την Μαρία-Ευριδίκη Σπηλιάδη, με την οποία απέκτησε 7 παιδιά. Μεταξύ αυτων και ο πεζογράφος Αλκιβιάδης Γιαννόπουλος.
Από το 1888 υπήρξε συνεργάτης της Εφημερίδος, ενώ έναν χρόνο αργότερα επέστρεψε στην Αθήνα όταν και έγινε αρχισυντάκτης της. Σε διάφορα άρθρα του σχετικά με θεατρικές και φιλολογικές κριτικές χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο Θέσπις. Ο ίδιος πήρε αρνητική θέση για τη χρήση της δημοτικής. Το 1893 εξέδωσε το βιβλίο Μελέτη της οικονομικής καταστάσεως, ενώ ασχολήθηκε με την πολιτική στο πλευρό του Χαρίλαου Τρικούπη, αν και αρχικά ήταν απέναντί του. Είχε αποτύχει να εκλεγεί βουλευτής τρεις φορές με το κόμμα του Δημητρίου Ράλλη. Ωστόσο στις δημοτικές εκλογές του 1896 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος.
Το 1897 αποχώρησε από την Εφημερίδα, και ανέλαβε τη θέση του διευθυντή στο Γραφείο Δημοσίου Χρέους. Ωστόσο ο τότε πρωθυπουργός Θεόδωρος Δηλιγιάννης παρενέβη και τον απομάκρυνε από τη θέση αυτή. Στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897, υπήρξε από τους πρωτεργάτες του σχηματισμού της «Ηπειρωτικής Φάλαγγας», λαμβάνοντας μέρος στις αποβάσεις και τις αψιμαχίες στην περιοχή της Πρέβεζας. Πέθανε από καρκίνο στις 27 Σεπτεμβρίου 1897 στην Αθήνα, ενώ η κηδεία του έγινε με δαπάνη του δημοσίου από τον Αρχιεπίσκοπο Προκόπιο Β΄ στον Μητροπολιτικό Ναό. Τάφηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν μέλος της τεκτονικής στοάς Πυθαγόρας, αλλά και της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας.
Αράχνη

Τροφή

Σχεδόν όλες οι αράχνες είναι σαρκοφάγες. Το 2009 ανακαλύφθηκε ένα είδος αράχνης που είναι σχεδόν αποκλειστικά φυτοφάγο αλλά δεν εχει ποδια, αν και ανήκει στα περίπου 40.000 είδη σαρκοβόρων αραχνών.
Νεμπόισα Ραντμάνοβιτς

Προφίλ

Γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου του 1949 στην Γκρατσάνιτσα της τότε Γιουγκοσλαβίας. Είναι μέλος της Συμμαχίας των Ανεξάρτητων Σοσιαλδημοκρατών, παντρεμένος , με 2 παιδιά.

Θητείες στο Προεδρείο

Εξελέγη την 1η Οκτωβρίου 2006 για τετραετή θητεία στο Εναλλασσόμενο Προεδρείο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ο Ραντμάνοβιτς είναι 4 χρόνια μικρότερος από το Χάρις Σιλάζιτς, το Μουσουλμάνο ομόλογό του στο Προεδρείο, ο οποίος κατά σύμπτωση έχει γενέθλια και αυτός την 1η Οκτωβρίου. Ο Ραντμάνοβιτς ανέλαβε πρώτος στο Προεδρείο στις 6 Νοεμβρίου 2006 και διατηρήθηκε στη θέση αυτή μέχρι τον Ιούλιο του 2007. Τον διαδέχθηκε ο Ζέλικο Κόμσιτς. Στις 6 Νοεμβρίου του 2008 ανέλαβε ξανά την προεδρία, μέχρι τον Ιούλιο του 2009. Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 3 Οκτωβρίου 2010 , ο Ραντμάνοβιτς εξελέγη ξανά μέλος του τριμελούς Προεδρείου, ως Σέρβος αντιπρόσωπος, με ποσοστό 48,9%. Ανέλαβε πρώτος πρόεδρος στο νέο συλλογικό Προεδρείο, στις 10 Νοεμβρίου 2010 και μέχρι το 2011.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1911-1912

Το Νοέμβριο του 1911 διοργανώθηκαν από τον ΣΕΓΑΣ "οι ετήσιοι ποδοσφαιρικοί αγώνες". Νικητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος.

Χρονικό

Στο πρωτάθλημα του φθινοπώρου 1911 που προκήρυξε ο ΣΕΓΑΣ δήλωσαν συμμετοχή μόνο δύο σύλλογοι: ο Πειραϊκός Σύνδεσμος και ο Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος (Π.Π.Ο.), τον οποίο είχε ιδρύσει ο Γιώργος Καλαφάτης την προηγούμενη χρονιά αποχωρώντας από τον "Ποδοσφαιρικό Όμιλο Αθηνών"' (Π.Ο.Α.), ο οποίος επίσης ήταν δικό του δημιούργημα, όταν το 1908 είχε φύγει από τον Πανελλήνιο Γ.Σ. Από τον Π.Π.Ο προέκυψε λίγα χρόνια αργότερα ο Παναθηναϊκός Α.Ο. Στους αγώνες δεν συμμετείχε το Π.Σ. Γουδί, το οποίο φαίνεται πως διήγε περίοδο κρίσης μετά την αποχώρηση πολλών αρχικών παικτών.
Ντάιαν Κίτον

Καριέρα

Η Κίτον ξεκίνησε την καριέρα της στο θέατρο και έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο το 1970. Απέκτησε παγκόσμια φήμη όταν ερμήνευσε το ρόλο της Κέι Κορλεόνε στην ταινία του Φράνσις Φορντ Κόπολα Ο Νονός (The Godfather, 1972) πλάι στους Μάρλον Μπράντο και Αλ Πατσίνο. Αλλά οι ταινίες που την καθιέρωσαν στο κινηματογραφικό στερέωμα ήταν εκείνες στις οποίες συμπρωταγωνίστησε με τον Γούντι Άλεν, με τον οποίο είχε μακροχρόνια σχέση. Η πρώτη τους ταινία μαζί ήταν το Ωραίος και Σέξυ (Play it Again Sam, 1972) του Χέρμπερτ Ρος, ενώ έπειτα ο Άλεν τη σκηνοθέτησε στις ταινίες Ο Υπναράς (Sleeper, 1973) και o Ειρηνοποιός (Love and Death) που ανέδειξαν το κωμικό της ταλέντο. Η τέταρτή της συνεργασία με τον Άλεν στην ταινία Ο Νευρικός Εραστής (Annie Hall, 1977), της οποίας ο τίτλος παραπέμπει στο πραγματικό επώνυμο της ηθοποιού (Χωλ), της χάρισε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Ακολούθησαν άλλες δυο συνεργασίες με τον Άλεν οι ταινίες Εσωτερικές Σχέσεις (Interiors, 1978) και Μανχάταν (Manhattan, 1979). Μετά την πραγματοποίηση της ταινίας Μανχάταν η Κίτον κι ο Άλεν διέκοψαν την επιτυχημένη τους συνεργασία, η Κίτον διεύρυνε τους κινηματογραφικούς της ορίζοντες κι ήταν έτοιμη να δεχτεί νέους ρόλους φοβούμενη ότι ένας χαρακτήρας τόσο δυνατός όσο η Άννι Χωλ, θα τυποποιούσε τους ρόλους που θα της προσέφεραν στη συνέχεια. Με τη βοήθεια του Γουόρεν Μπίτι, με τον οποίο είχε ερωτική σχέση από το 1979, επέστρεψε στους δραματικούς ρόλους υποδυόμενη τη Λουίζ Μπράιαντ σύζυγο του δημοσιογράφου και δημιουργού του Κομμουνιστικού Κόμματος Ηνωμένων Πολιτειών στην ταινία του Μπίτι Οι Κόκκινοι (Reds) η ταινία της απέφερε άλλη μια υποψηφιότητα για όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου αλλά έχασε από την Κάθριν Χέπμπορν για την ταινία Στη Χρυσή Λίμνη (On Golden Pond). Άλλοι σημαντικοί δραματικοί ρόλοι στην καριέρα της ήταν το Αναζητώντας τον Μίστερ Γκούντμπαρ (Looking for Mr. Goodbar, 1977), Το Πάθος της Κυρίας Σοφέλ (Mrs. Soffel, 1984) και Σταγόνες Αγάπης (Marvin's Room) για την οποία έλαβε την τρίτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Επιτυχημένοι της κωμικοί ρόλοι ήταν επίσης στις ταινίες Baby Boom, 1987, Ο Μπαμπάς της Νύφης (Father of the Bride, 1991) και Κλαμπ χωρισμένων γυναικών (The First Wives Club, 1996) όπου συμπρωταγωνίστησε με τις Μπέτι Μίντλερ και Γκόλντι Χον. Το 1993 συνεργάστηκε για άλλη μια φορά με το μέντορά της Γούντι Άλεν στην ταινία του Μυστηριώδεις Φόνοι στο Μανχάταν (Manhattan Murder Mystery). Η επιτυχημένη της πορεία συνεχίστηκε και κατά τη δεκαετία του 2000, όταν έλαβε την τέταρτή της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Κάλλιο Αργά, Παρά Αργότερα (Something's Gotta Give) όπου εμφανίστηκε πλάι στον Τζακ Νίκολσον και με τη συμμετοχή της στην ταινία Η Πέτρα του Σκανδάλου (The Family Stone, 2005). Οι ταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε η Κίτον έχουν κάνει εισπράξεις ανώτερες του 1,1 δισεκατομμυρίου στη Νότια Αμερική, ενώ η ίδια εκτός από την ενασχόλησή της με τον κινηματογράφο είναι φωτογράφος, συγγραφέας και ενίοτε τραγουδίστρια.
Pink Martini

Η ιστορία των Πινκ Μαρτίνι

Αρχικά μαζεμένοι στο Πόρτλαντ, οι Πινκ Μαρτίνι έκαναν το ντεμπούτο τους στην Ευρώπη, στο Φεστιβάλ των Καννών. Το 2003, περιόδευσαν σε διάφορες χώρες, όπως σε: Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Βέλγιο, Ελβετία, Μονακό, Ελλάδα, Τουρκία, Ταϊβάν, Λιβάνο και ΗΠΑ, όπου εμφανίζονταν είτε μόνοι τους, είτε συνοδευόμενοι από διάφορες ορχήστρες.
Το πρώτο άλμπουμ των Πίνκ Μαρτίνι, Sympathique (που εκτός των άλλων περιελάμβανε διασκευή του Παιδιά του Πειραιά, και μάλιστα στα ελληνικά), κυκλοφόρησε από την Heinz Records το 1997, πουλώντας πάνω από 1,3 εκατομμύρια αντίγραφα παγκοσμίως.
Τον Οκτώβριο του 2004, κυκλοφόρησαν τη δεύτερη δουλειά τους, Hang on Little Tomato. Το εξώφυλλο του δίσκου έδειχνε έναν άντρα να σηκώνει ψηλά ένα χαρούμενο παιδί μπροστά σε ένα μπλε φόντο. Τη εισιτήρια για τη συναυλία της παρουσίασης του CD τους ξεπουλήθηκαν τόσο γρήγορα, που το συγκρότημα ανήγγειλε μια δεύτερη συναυλία.
Το 2007 κυκλοφόρησαν το τρίτο τους άλμπουμ Hey Eugene!.
Αντώνης Πρωτοπάτσης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1897 στο προάστιο Ακλειδιού της Μυτιλήνης. Το 1914 γράφτηκε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών αποχώρησε όμως μετά από ένα χρόνο φοίτησης και επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του όπου συνεργάστηκε με διάφορα τοπικά έντυπα. Σύντομα οι ικανότητες του στο σκίτσο έλαβαν ευρεία αναγνώριση με αποτέλεσμα να συνεργαστεί στις εφημερίδες Ταχυδρόμος των Στρατή Μυριβήλη και Θ. Λευκία. Το 1922 εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Παρίσι όπου εργάστηκε ως σκιτσογράφος και γελοιογράφος σε σημαντικές εφημερίδες και περιοδικά όπως η Λε Φιγκαρό, η Λε Ζουρνάλ, η Les Nouvelles literaires κλπ ενώ το 1925 ανέλαβε πρόεδρος του Συνδέσμου Σκιτσογράφων Αθηναϊκών Εφημερίδων στην ίδρυση του οποίου συνέβαλε καθοριστικά. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1939 όπου και έζησε μέχρι το θάνατο του το 1947. Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του εργαζόταν ως σκιτσογράφος στις εφημερίδες Ριζοσπάστης, Ελεύθερη Ελλάδα και Μάχη ενώ ήταν μέλος του ΕΕΤΕ.
Ο Πρωτοπάτσης υπέγραφε τα έργα του (ζωγραφιές, σκίτσα, χαρακτικά κλπ ) με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Pazzi. Επίσης ασχολήθηκε με το δοκίμιο, την ποίηση και τις μεταφράσεις. Έργα του εκτέθηκαν τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό ( Γαλλία και Αίγυπτος ).
Αντίοχος Β΄ Θεός

Δεύτερος Συριακός Πόλεμος

Το 268 π.Χ. ο πατέρας του Αντίοχος Α΄ θανάτωσε το μεγαλύτερο γιο του, το Σέλευκο, οπότε μελλοντικός βασιλιάς αναγνωρίστηκε ο νεότερος ηλικιακά Αντίοχος. Διαδέχτηκε τον πατέρα του το 261 π.Χ. Κληρονομιά του ήταν η εμπόλεμη κατάσταση με την Πτολεμαϊκή Αίγυπτο, γνωστή στην ιστορία ως ο Δεύτερος Συριακός πόλεμος. Οι μάχες διεξάγονταν κυρίως στην περιοχή των μικρασιατικών ακτών, όπου και οι Σελευκίδες σημείωσαν σημαντικές επιτυχίες. Ο Αντίοχος έκανε επίσης κάποια προσπάθεια να αποκτήσει πάτημα στη Θράκη. Κατά τη διάρκεια του πολέμου αυτού έλαβε το προσωνύμιο «ο Θεός», από τους κατοίκους της Μιλήτου, επειδή θανάτωσε τον τύραννο της πόλης, τον Τίμαρχο, το 259 / 258 π.Χ..
Ενώ ο Αντίοχος ήταν απασχολημένος με τις πολεμικές συγκρούσεις, ο Ανδραγόρας, ο σατράπης που είχε ορίσει στην Παρθία, κήρυξε την ανεξαρτησία του. Στη Βακτρία, ο σατράπης του, Διόδοτος επίσης επαναστάτησε το 255 π.Χ. και ίδρυσε το ελληνιστικό βασίλειο της Βακτρίας, που αργότερα επεκτάθηκε και στην Ινδία το 180 π.Χ. σχηματίζοντας το Ελληνοϊνδικό Βασίλειο (180 – 1 π.Χ.). Τότε, περίπου το 238 π.Χ., ο Αρσάκης ξεσήκωσε μια επανάσταση των Παρθίων ενάντια στον Ανδραγόρα, που οδήγησε στην ίδρυση της Αυτοκρατορίας της Παρθίας.

Ενδοοικογενειακές Έριδες

Την εποχή εκείνη, ο Αντίοχος συνθηκολόγησε τελικά με τον Πτολεμαίο Β΄ Φιλάδελφο το 253 π.Χ., βάζοντας τέλος στο Δεύτερο Συριακό Πόλεμο. Ο Αιγύπτιος βασιλιάς αναγνώρισε τις κτήσεις που είχε κερδίσει ο Αντίοχος στη δύση. Ανάμεσα στους όρους της συμφωνίας ήταν όμως να απομακρύνει ο Αντίοχος τη σύζυγό του Λαοδίκη, και να παντρευτεί την κόρη του Πτολεμαίου, τη Βερενίκη, ως επισφράγιση της συμφωνίας. Μετά το θάνατο του Πτολεμαίου όμως, ο Αντίοχος έδιωξε τη Βερενίκη επιστρέφοντας στην παλαιά του σύζυγο. Η Βερενίκη κατέφυγε στην Αντιόχεια μαζί με το μικρό παιδί της. 
Τελικά η Λαοδίκη δηλητηρίασε τον Αντίοχο, που άφησε την τελευταία του πνοή το 246 π.Χ. στην Έφεσο. Για να εξασφαλίσει την άνοδο του δικού της γιου από τον Αντίοχο, του Σέλευκου Β΄ του Καλλίνικου, δηλητηρίασε επίσης τη Βερενίκη και τον πεντάχρονο γιο της, προτού προλάβει να φτάσει στην Αντιόχεια, ο αδελφός της Πτολεμαίος Γ΄ ο Ευεργέτης. Ως αποτέλεσμα ξέσπασε ο Τρίτος Συριακός πόλεμος, γνωστός και ως Λαοδίκειος Πόλεμος. Ο Πτολεμαίος θανάτωσε τη Λαοδίκη, εισέβαλε στη Συρία και προέλασε ως τη Βαβυλώνα.