google/wiki40b huggingface dataset:
Μάριο Γκόμεζ

Καριέρα

Αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού. Το 2009, αποτέλεσε την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του γερμανικού ποδοσφαίρου, καθώς η Μπάγερν Μονάχου δαπάνησε 35 εκατομύρια ευρώ για να τον αποκτήσει από τη Στουτγκάρδη. Το 2013 πήρε μεταγραφή στην ιταλική Φιορεντίνα. Το 2015 δόθηκε δανεικός στην τούρκικη Μπεσίκτας για μία σεζόν.
Μεταγένης ο Ξυπέτιος

Βιογραφία

Ο Μεταγένης ο Ξυπέτιος καταγόταν από τον Δήμο Ξυπετής, της αρχαίας Αθήνας, σημερινού δήμου Μοσχάτου, εξ ου και το παρωνύμιό του, όπου και φέρεται να έζησε την εποχή του Περικλέους. Σημαντικότερο έργο του φέρεται η ολοκλήρωση του Τελεστηρίου της Ελευσίνας, όταν μετά τον θάνατο του Κοροίβου ανέλαβε τη συνέχιση του ημιτελούς έργου.

Συνεχίζοντας τις εργασίες οικοδόμησης, ο Μεταγένης ενισχύοντας τις βάσεις του οικοδομήματος προχώρησε στη κατασκευή του άνω διαζώματος προσθέτοντας κίονες, αυξάνοντας έτσι τον συνολικό αριθμό τους σε 42, ολοκληρώνοντας έτσι το έργο με επιστύλια και αετώματα.
Τον Μεταγένη τον Ξυπέτιο αναφέρει ο Πλούταρχος.
Ίνκα

Επέκταση και σταθεροποίηση της Αυτοκρατορίας

Παραδοσιακά ο διάδοχος του θρόνου ήταν και αρχηγός του στρατού. Ο διάδοχος Τούπακ Ίνκα Γιουπάνκι ήταν ο γιος του Πατσακούτι Ίνκα: άρχισε τις κατακτήσεις στο Βορρά το 1463 και τις συνέχισε ως αυτοκράτορας μετά από το θάνατο του Πατσακούτι το 1471. Η σημαντικότερη κατάκτησή του ήταν το βασίλειο Chimor, ο μόνος σοβαρός ανταγωνιστής του Ίνκα στην ακτή του Περού.
Η αυτοκρατορία επεκτάθηκε στο Βορρά μέχρι το σημερινό Ισημερινό και την Κολομβία. Ο γιος Ουάινα Κάπακ πρόσθεσε σημαντικό έδαφος στο Νότο. Οι Ίνκας κατέκτησαν το Περού, τη Βολιβία, το μεγαλύτερο μέρος του Ισημερινού και μια μεγάλη μερίδα της Χιλής βόρεια του ποταμού Μάουλε, όπου συνάντησαν την ισχυρή αντίσταση από τις φυλές Μαπούτσε. Η αυτοκρατορία επεκτάθηκε επίσης στην Αργεντινή και την Κολομβία. Τα εδάφη της αυτοκρατορίας και οι τοπικοί πολιτισμοί δεν ενσωματώθηκαν πλήρως
Projects in the Jungle

Λίστα Τραγουδιών

1. All Over Tonight (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 3:36

2. Out for Blood (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 3:09

3. Blue Light Turnin' Red (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 1:38

4. Like Fire (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 4:01

5. In Over My Head (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 3:58

6. Projects in the Jungle (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 3:05

7. Heavy Metal Rules (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 4:18

8. Only a Heartbeat Away (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 4:01

9. Killers (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 3:30

10. Takin' My Life (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 4:31
Ελεονώρα Ντανιέλ

Βιογραφία

Γεννημένη στη Πάντοβα το 1976, η Ελεονώρα είναι η μικρότερη από τα άλλα τρία αδέλφια της, (Ελιζαμπέτα, Κοσέτα και Λουίτζι).
Αφού έζησε την εφηβεία της στην πατρίδα της, σε ηλικία 18 ετών, μετακόμισε στη Ρώμη και άρχισε να κάνει τα πρώτα  της βήματα στον κόσμο της ψυχαγωγίας 
ως  χορεύτρια.

Πρώτες τηλεοπτικές εμφανίσεις

Την άνοιξη του 2001 θα κάνει την πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση στο χορευτικό σόου La sai l'ultima,  που μεταδίδοταν από το Canale 5. 
Το φθινόπωρο του ίδιου έτους θα γίνει γνωστή στο κοινό από την συμμετοχή της 
ως παίκτρια στη δεύτερο κύκλο του ριάλιτι Grande Fratello,(O Μεγάλος Αδερφός), όπου κατά το δέκατο επεισόδιο θα αποχωρήσει με το 44% των ψήφων. Την στιγμή της συμμετοχής της στο ριάλιτι εργάζοταν σε μια τράπεζα.

Παρουσιάστρια εκπομπών

Τον Σεπτέμβριο του 2004 θα κάνει το ντεμπούτο της ως παρουσιάστρια της διάσημης πρωινής τηλεοπτικής εκπομπής Unomattina, με ειδήσεις, ψυχαγωγία και μόδα, που 
προβάλονταν από Δευτέρα έως Παρασκευή  στο Rai 1 όπου και θα ήταν μέχρι την τηλεοπτική περίοδο 2010/2011.
Το 2012 ήταν η νέα παρουσιάστρια  της εκπομπής Linea Verde Sunday, ενώ από τον Σεπτέμβριο του 2013 θα παρουσιάσει την ενοτήτα Real Stories, που ανήκε στην πρωινή εκπομπή  Unomattina, και που αργότερα μετονομάστηκαν σε Italian Stories. Tο 2017, εκτός από τις Italian Stories, το απόγευμα του Σαββάτου θα παρουσιάζει την εκπομπή Sabato Italiano II, η οποία μεταδίδεται πάντα από το Rai 1.
Ψυχή και Σάρκα

Πλοκή

Ο Πέτρος Ράλλης, πιλότος στο επάγγελμα, ζει μια ευτυχισμένη κοικογενειακή ζωή με τη σύζυγο του Έλλη και το μικρό παιδί τους τη Ράνια, μέχρι που γνωρίζει τυχαία σε επαγγελματικό ταξίδι του τη Μαίη μια νέα, πολύ όμορφη αλλά κακομαθημένη πλούσια κοπέλα. Έτσι,ξεκινάει η μεγάλη ανατροπή στην ζωή του Πέτρου, αφού η Μαίη γίνεται ενοχλητική,απαιτητική και ζηλιάρα ενώ ο Πέτρος αισθάνεται παγιδευμένος και μπερδεμένος αφού αγαπάει την οικογένεια του.Μια μέρα ο Πέτρος εξαφανίζεται, επειδή η Μαίη έρχεται έξω απο το σπίτι του , με ενα κότερο,Καταλήγουν μαζί σε ενα ερημικό νησί πιστεύοντας απο τη Μαίη ότι θα ζήσουν μαζί, μετά και απο μιά παρεξήγηση που θέλει νεκρό τον Πέτρο, απο την σύζυγο και στον περίγυρο του. Το έργο τελειώνει με την επιστροφή του Πέτρου σπίτι του και την επανένωση με την γυναίκα του Έλλη.
Ιωάννης Χ. Κρητικός

Τα νεανικά του χρόνια

Γεννήθηκε στην Πάτρα και καταγόταν από γνωστή οικογένεια της πόλης , ήταν γιος του Χαράλαμπου Κρητικού κι αδελφός του βιομηχάνου και αθλητή της Παναχαϊκής Περικλή , παππούς του ήταν ο Χριστόδουλος Κρητικός αγωνιστής του 1821. Νεαρός πήγε στην Αθήνα για σπουδές στα μαθηματικά αλλά τον τράβηξε ο αθλητισμός και φοίτησε και στην δημόσια διετή σχολή γυμναστών με καθηγητή γυμναστή τον Ιωάννη Φωκιανό  όπου ασχολήθηκε ενεργά με τον αθλητισμό.

Ο θάνατος του

Το 1894 επιστρατεύτηκε κατά τον πόλεμο του 1897 ως έφεδρος αξιωματικός του Ελληνικού στρατού, σκοτώθηκε στην μάχη στον Παχυκάλαμο Άρτας και τάφηκε εκεί. Ο Κρητικός υπηρετούσε στο 9ο σύνταγμα πεζικού έφεδρος ανθυπολοχαγός και φτάνοντας στο χωριό Μπάνι, σήμερα Λουτρότοπος, το σύνταγμα ενεπλάκη σε μάχη με τους Τούρκους όπου ο Κρητικός τραυματίστηκε βαριά.
Αναφέρεται ότι η διμοιρία του Κρητικού πλησίασε μια ομάδα Τούρκων και Αλβανών από 50-60 άτομα που ήταν οχυρωμένοι, ο Κρητικός τους ζήτησε να παραδοθούν αλλά αυτοί αρνήθηκαν και διέταξε έφοδο. Κατά την έφοδο ο Κρητικός βρέθηκε αντιμέτωπος με δύο Τούρκους αξιωματικούς όπου φόνευσε τον έναν που ήταν αδελφός του Φουάτ Μπέη . Στην προσπάθεια του να φονεύσει και τον άλλον προσπάθησε να πάρει το όπλο ενός στρατιώτη του για να τον πυροβολήσει αλλά δεν πρόλαβε τον πυροβόλησε πρώτος ο Τούρκος στο στήθος με διαμπερές τραύμα.
Κατά την μεταφορά του στο χειρουργείο διαισθανόμενος ότι θα πεθάνει ζήτησε : Να μην μου σταυρώσετε τα χέρια , έτσι όπως κρατώ την πληγή μου με το δεξί χέρι να με θάψετε.
Μετά από λίγη ώρα απεβίωσε και τάφηκε σύμφωνα με την τελευταία επιθυμία του στον περίβολο ενός εξωκλησιού που βρισκόταν εκεί κοντά.
Νεφελίνης

O Νεφελίνης , (από νεφέλη = σύννεφο), είναι ορυκτό ορθοπυριτικό άλας αργιλίου και νατρίου, με χημικό μοριακό τύπο Na₃KAl₄Si₄O₁₆
Αποτελεί ουσιώδες ορυκτολογικό συστατικό πολλών πυριγενών πετρωμάτων ως και ελαιολιθικών και συναφών πηγματιτών. Ανήκει κυρίως στη κατηγορία των τεκτοπυριτικών ορυκτών.

Μορφή - ιδιότητες

Ο νεφελίνης κρυσταλλώνεται στο εξαγωνικό σύστημα συνήθως σε πρισματική μορφή, απαντά όμως και σε ακανόνιστα συσσωματώματα ως ορκυκτολογικό συστατικό πετρωμάτων. Παρουσιάζει θραυσμό κογχώδη έως ανώμαλο, σκληρότητα 5-6, ειδικό βάρος 2,63-2,64, λάμψη υαλώδη και επί θραυσιγενούς επιφάνειας στεατώδη, ημιδιαφανές σε χρώμα λευκό ή ανοικτό τεφρό έως κυανοπράσινο.
Ποικιλία αυτού είναι ο ελαιόλιθος που αποτελεί την κοκκώδη μορφή του νεφελίνη που απαντά στα πλουτώνια πετρώματα και διαφέρει στο χρώμα από υπέρυθρο, ή υποκύανο. Κατεργασμένο αυτό επί κοσμημάτων χαρακτηρίζεται "μάτι της γάτας" από την ανταύγεια του πράσινου ή κόκκινου χρώματος.

Εντοπισμός

Ο ελαιόλιθος απαντά στη νότια Νορβηγία, την Πορτογαλία, τη Γροιλανδία κ.α. Αντίθετα ο νεφελίνης απαντά ως ορυκτολογικό συστατικό νεώτερων ηφαιστειογενών πετρωμάτων όπως των φωνολίθων, των νεφελικών βασαλτών κ.λπ. Χαρακτηριστική είναι η εμφάνισή του στη περιοχή του Όντενβαλντ, του Φογκελσγκεμπίργκε καθώς και στη Σαξωνία.
Διόνυσος Αισυμνήτης

Ο Διόνυσος Αισυμνήτης λατρευόταν σε ιερό, στην πόλη Αρόη (αρχαία ονομασία της Πάτρας) στην Αχαΐα.

Άγαλμα του Διονύσου

Μέσα στο ιερό υπήρχε μια λάρνακα, η οποία περιείχε άγαλμα του Διονύσου, το οποίο είχε φτιάξει ο Ήφαιστος. Το άγαλμα αυτό το είχε δωρίσει ο Δίας στον μυθικό βασιλιά των Τρώων Δάρδανο. Όταν οι Έλληνες κατέλαβαν την Τροία και μοίρασαν τα λάφυρα, η λάρνακα έπεσε στο μερίδιο του Ευρύπυλου, γιου του Ευαίμονος.

Κατά άλλη εκδοχή, τη λάρνακα είχε αφήσει στην Αρόη, περνώντας από κει, στη φυγή του από την Τροία, ο Αινείας.

Την λάρνακα την είχε αφήσει εκτεθειμένη στην Τροία η Κασσάνδρα, ώστε όποιος Έλληνας τη βρει, να υποστεί συμφορές.

Ευρύπυλος

Ο Ευρύπυλος άνοιξε τη λάρνακα και, βλέποντας το άγαλμα του θεού, παραφρόνησε, κατελήφθη από μανία και μόνο κατά διαλείμματα επανερχόταν στα λογικά του. Καθώς γύριζε στην Ελλάδα, πέρασε από την Κίρρα κι από κει στους Δελφούς, να συμβουλευτεί το μαντείο πώς να θεραπευτεί. Η απάντηση ήταν  να τοποθετήσει τη λάρνακα και να εγκατασταθεί και ο ίδιος στην περιοχή εκείνη, όπου θα συναντούσε ανθρώπους να τελούν θυσίες σύμφωνα με τα βαρβαρικά έθιμα.

Τρικλαρία Άρτεμη

Βρέθηκε με το πλοίο του στην Αρόη, όπου στον βωμό ενός ναού αφιερωμένου στην Τρικλαρία Άρτεμη, επρόκειτο να θυσιαστεί ένα ζευγάρι. Η θυσία ματαιώθηκε, ο Ευρύπυλος θεραπεύτηκε και έφτιαξε στην περιοχή το ιερό του Διονύσου Αισυμνήτου.

Σωτηρία

Ακόμη, ο Ευρύπυλος είχε ιδρύσει ιερό (είχε προσφέρει και άγαλμα) στη θεά Σωτηρία, επειδή σώθηκε από τη μανία. Και κάθε χρόνο γινόταν γιορτή και τελούνταν θυσίες για να τιμηθεί ο θεός. Οι κάτοικοι της πόλης εξέλεγαν εννέα άνδρες και εννέα γυναίκες, που είχαν την επιμέλεια της λάρνακας  και της γιορτής.

Στη διάρκεια της γιορτής, έφερναν στο ιερό του Αισυμνήτου και τα τρία αγάλματα του θεού, ο οποίος είχε τρία ονόματα από τα εκεί πολίσματα, αποκαλούμενος Αροεύς, Μεσαιεύς και Ανθεύς.

Ποταμός Μείλιχος

Μια νύχτα της γιορτής, ο ιερέας έβγαζε τη λάρνακα έξω από το ιερό. Οι νέοι της πόλης, στεφανωμένοι με στάχυα, πήγαιναν στον ποταμό Μείλιχο, αφιέρωναν τα στεφάνια στην Άρτεμη, λούζονταν, έβαζαν άλλα στεφάνια από κισσό και επέστρεφαν στο ιερό του θεού.
Αλωπεκή

Ονομασία

Ο δήμος πήρε πιθανώς το όνομά του  από την λέξη «αλώπηξ» ή «αλωπεκή», αρχαία ελληνικά: Ἀλώπηξ), η οποία λέξη σήμαινε την αλεπού, ή/και την προβιά της, πιθανώς λόγω της κατεργασίας της σε βιοτεχνίες, οι οποίες ίσως βρίσκονταν στον δήμο αυτό.

Τοποθεσία του αρχαίου δήμου

Ο δήμος της Αλωπεκής, ήταν δήμος του Άστεως. Βρισκόταν περίπου 11 ή 12 στάδια, από τον κύριο οικισμό της αρχαίας Αθήνας, στα ανατολικά του κέντρου της πόλης, όχι μακριά από το Κυνόσαργες, γεγονός που οδήγησε τους παλαιότερους ερευνητές να σκέφτονται ότι ήταν κοντά στη σύγχρονη συνοικία των Αμπελοκήπων, συμπεριλαμβανομένων του λόφου του Λυκαβηττού και του ποταμού Ιλισού. Οι σύγχρονοι ερευνητές τοποθετούν σήμερα τον αρχαίο δήμο, πιο νότια από το ιστορικό κέντρο της Αθήνας στην περιοχή, η οποία παλαιότερα λεγόταν Κατσιπόδι  και σήμερα τοποθετούν το κέντρο του αρχαίου δήμου της Αλωπεκής, στην συνοριακή περιοχή μεταξύ της Δάφνης, η οποία υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Δάφνης-Υμηττού και του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Αγίου Δημητρίου, αλλά η ακριβής τοποθεσία του δήμου της Αλωπεκής παραμένει αβέβαιη, δεν έχει προσδιορισθεί και δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς. Σύμφωνα με αυτήν την εκτίμηση ο δήμος της Αλωπεκής συνόρευε στα βορειοδυτικά με τον δήμο της Διομείας και στα νοτιοδυτικά με τον δήμο του αρχαίου Φαλήρου.
Οι ερευνητές του 19ου αιώνα, όπως οι Λουδοβίκος Ρος, Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ, Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής Διονύσιος Σουρμελής κ.α. πίστευαν ότι η Αλωπεκή βρίσκονταν στην περιοχή των Αμπελοκήπων και ο ναός της Αφροδίτης βρισκόταν στην περιοχή της εκκλησίας «Παναγία Γουδί».

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Αντιοχίδας φυλής, συμμετείχε με 10 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν με 12 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.

Οι κάτοικοι της Αλωπεκής

Ο δημότης της αρχαίας Αλωπεκής ονομαζόταν Αλωπεκεύς ή με τη χρήση της λέξης «Αλωπεκήθεν», δηλαδή προέρχεται από την Αλωπεκή. Οι κάτοικοι του δήμου ίσως εργάζονταν σε βιοτεχνίες σχετικές με την επεξεργασία γούνας ή προβιάς από αλεπούδες (λόγω της ονομασίας του δήμου), ενώ πολλοί ήσαν πιθανώς λιθοξόοι και ανδριαντοποιοί. Ο δήμος Αλωπεκής ήταν επίσης από τις πιο σημαντικές έδρες της αριστοκρατικής οικογένειας των Αλκμεωνιδών. 
Στην περιοχή της Αλωπεκής υπήρχαν ναοί της Αφροδίτης και του γιού της Ερμαφρόδιτου. Οι ερευνητές του 19ου αιώνα Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ και Διονύσιος Σουρμελής, θεωρούσαν, ότι τα ερείπια του ναού της Αφροδίτης βρίσκονταν στον χώρο της εκκλησίας «Παναγία Γουδί», στο τότε χωριό και σήμερα στην συνοικία των Αμπελοκήπων, αλλά η τοποθεσία αυτή αμφισβητείται ότι ανήκε στον δήμο της Αλωπεκής, από τους σύγχρονους ερευνητές.
Νίκος Παπαγγελόπουλος

Καριέρα

Ο Νικόλας Παπαγγελόπουλος ξεκίνησε την καριέρα του από τον Α.Ο. Ξυλοκάστρου το 2002 και αγωνίστηκε κατά σειρά με τις ομάδες: Ε.Α. Πατρών (2003-04), Μακεδονικoύ (2004-05), Ηρακλή Θεσσαλονίκης (2005-07), με τον οποίο κατέκτησε το κύπελλο το 2005 και το πρωτάθλημα του 2007 με τους άνδρες καθώς και το πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων στη Ζάκυνθο το 2007. Την επόμενη χρονιά μετεγράφη στην ομάδα του Παναθηναϊκού με τον οποίο κατέκτησε το κύπελλο το 2008. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην ΑΕΚ (2008-09), στον Φοίνικα Σύρου (2011-12) με τον οποίο κατέκτησε το πρώτο League Cup Ελλάδος, ενώ τη διετία 2009-10 και 2010-11 πήγε για πρώτη φορά στην ομάδα του Α.Ο.Π. Κηφισιάς. Με την ομάδα της Κηφισιάς όπου και εδραιώθηκε στην Α1 εθνική κατηγορία και αποτέλεσε αναπόσπαστο κομμάτι της για 8 σεζόν, έφτασε τρεις φορές στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας (2014, 2016, 2017). Αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης (MVP) κατά την 19η αγωνιστική του πρωταθλήματος Volleyleague τον Μάρτιο του 2016. Το καλοκαίρι του 2017 αγωνίστηκε με την ομάδα του ΠΑΟΚ μέχρι και τον Δεκέμβριο. Τον Ιανουάριο του 2018 επέστρεψε για τρίτη φορά στην ομάδα της Κηφισιάς ενώ η επόμενη σεζόν τον βρήκε για πρώτη φορά στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην Ελβετία και την Biogas Volley Näfels στην οποία αγωνίζεται μέχρι και σήμερα. Τέλος,έχει αποτελέσει μέλος των εθνικών ομάδων σε όλα τα επίπεδα (Παίδων - Εφήβων - Ανδρών).
Εσθονικά κέρματα ευρώ

To ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα δεκαεπτά κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις δεκαεπτά χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή. Η Εσθονία συμμετέχει στην Ευρωζώνη από την 1η Ιανουαρίου του 2011.
Τα εσθονικά κέρματα ευρώ έχουν ένα κοινό σχέδιο σε όλα τα νομίσματα. Είναι δημιουργία του Lembit Lõhmus και απεικονίζει χάρτη της χώρας και τη λέξη Eesti (Εσθονία), περιστοιχισμένα από δώδεκα αστέρια. Το σχέδιο αυτό προκρίθηκε από τηλε-ψηφοφορία πολιτών μεταξύ δέκα διαφορετικών σχεδίων το Δεκέμβριο του 2004.
Ερμενγκόλ ΣΤ΄ του Ουρζέλ

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος τού Ερμενγκόλ Ε΄ κόμη τού Ουρζέλ και της Μαρία Πέρεθ, κόρης τού Πέρεθ Ανσούρεθ κόμη της Βαγιαδολίδ.
Γεννήθηκε στη Βαγιαδολίδ της Καστίλης, γι' αυτό αποκλήθηκε ο Καστιλιανός. Το 1102 απεβίωσε ο πατέρας του και την εκπαίδευση τού 6ετούς Ερμενγκόλ ΣΤ΄ ανέλαβε ο πάππος του Πέρεθ, ο οποίος έγινε επίτροπος της αρχής. Πάντως η πραγματική εξουσία ασκείτο από τους Γκεράου Β΄ δε Καβρέρα και Ραϋμόνδο-Βερεγγάριο Γ΄ κόμη της Βαρκελώνης. Με τη βοήθειά τους το 1105 ο νεαρός κόμης κατέκτησε τη Μπάλαγερ και την έκανε πρωτεύουσά του. 
Συνεργάστηκε με τον Αλφόνσο Α΄ των Χιμένεθ της Παμπλόνα & Αραγωνίας το 1118 για την κατάληψη της Θαραγόθα και στην εκστρατεία, που έκανε ο Αλφόνσος Ζ΄ των Ιβρέα του Λεόν και της Καστίλης -τού οποίου ο Ερμενγκόλ ΣΤ΄ ήταν μαγιορδόμος- εναντίον της Αλμερία το 1147. Το 1133 παραχώρησε την Ανδόρρα στον επίσκοπο τού Ουρζέλ. Είχε καλές σχέσεις με τα υπόλοιπα μέλη τού Οίκου της Βαρκελώνης και συνόδευσε τον Ραϋμόνδο-Βερεγγάριο Δ΄ κόμη της Βαρκελώνης (γιο τού Ραϋμόνδου-Βερεγγαρίου Γ΄) στην Προβηγκία το 1144. Το επόμενο έτος βοήθησε τον ίδιο στην κατάκτηση και εποίκιση της Γιέιδα και έλαβε το 1/3 της πόλης, που έκτοτε περιλήφθηκε στην κτήση του.
Τζέιμς Κορντέν

Πρώτα Χρόνια

Ο Κόρντεν γεννήθηκε στην Hillingdon, Greater London, και είναι γιος της Μάργκαρετ και του Μάλκολμ Corden. Ο πατέρας του ήταν μουσικός στην Royal Air Force και η μητέρα του ήταν  κοινωνική λειτουργός.Μεγάλωσε στην Hazlemere, του Buckinghamshire. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την Αντρέα Χένρι, και μια μικρότερη αδελφή, την Ρουθ Corden. Μεγάλωσε στο Στρατό της Σωτηρίας, στην εκκλησία, αλλά πλέον δεν θεωρεί τον εαυτό του Χριστιανό.

Προσωπική του ζωή

Ο Κόρντεν μοιραζόταν για αρκετά χρόνια ένα διαμέρισμα με τον ηθοποιό Ντόμινικ Κούπερ. Ο Κούπερ είναι υπεύθυνος για την γνωριμία του Corden με την γυναίκα του, Τζούλια Carey, την οποία γνώριζε εδώ και πολλά χρόνια. Ο Κόρντεν παντρεύτηκε την Carey στις 15 Σεπτεμβρίου 2012. Το ζευγάρι έχει δύο παιδιά: τον Max (γεννημένος στις 22 Μαρτίου 2011) και την Carey (γεννημένη στις 27 Οκτωβρίου 2014).
Λούσι Αγιούμπ

Πρώιμη ζωή

Η Ayoub γεννήθηκε στη Χάιφα του Ισραήλ. Οι γονείς της είναι ένας αραβο-χριστιανός πατέρας και μια εβραϊκή μητέρα Ashkenazi που μετατράπηκε στο χριστιανισμό στο γάμο της. Η πατρική της γιαγιά ήταν κόρη των Παλαιστίνιων προσφύγων που διέφυγαν στο Λίβανο κατά τον Αραβοϊσραηλινό πόλεμο του 1948, ενώ έμεινε σε ένα μοναστήρι στο Ισραήλ και αργότερα υιοθετήθηκε από μια ευημερούσα αραβο-χριστιανική κυρία Lucy Khayat. Οι μητέρες παππούδες της ήταν επιζώντες του Ολοκαυτώματος: ο μητρικός παππούς της βρισκόταν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και αρνήθηκε να μιλήσει για την εμπειρία μετά τον πόλεμο, ενώ η ξανθιά και γαλαζοπράσινη γιαγιά της μητέρας της από τη Ρουμανία επέζησε με θαυμασμό μεταξύ των αντάρτων ως παιδί. Η Ayoub λέει ότι γιορτάζει τόσο τα χριστιανικά όσο και τα εβραϊκά πανηγύρια με διάφορα μέρη της οικογένειάς της, ενώ προσωπικά είναι άθεος, λέγοντας "είμαι άθεος και δεν σημαίνει τίποτα για μένα που βαφτίστηκα". Παρακολούθησε την Carmelite, μια καθολική σχολή στη Haifa. Έγραψε ιστορίες και ποιήματα, τόσο στα αραβικά όσο και στα εβραϊκά.
Ο Ayoub εγγράφηκε ως στρατιώτης στις δυνάμεις άμυνας του Ισραήλ, υπηρετώντας για 2 χρόνια ως εκπαιδευτής προσομοιωτή πτήσης στην Πολεμική Αεροπορία του Ισραήλ. 
Από το 2016, σπουδάζει φιλοσοφία, οικονομία, πολιτικές επιστήμες και δίκαιο στο πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ.

Καριέρα

Το 2016, έγινε διάσημη όταν διάβασε πολλά κομμάτια της ποίησής της στο πλαίσιο του διαγωνισμού ποίησης Slam Israel. Την ίδια χρονιά, μπήκε στο σταθμό του Israel Broadcasting Authority και άρχισε να γράφει και να υποβάλλει βίντεο. Το 2017, ο Ayoub άρχισε να φιλοξενεί ένα εβδομαδιαίο πολιτιστικό πρόγραμμα στον ραδιοφωνικό σταθμό. Την ίδια χρονιά άρχισε να φιλοξενεί το καθημερινό τηλεοπτικό πρόγραμμα Culture Club στο κανάλι 11.
Ο Ayoub ήταν εκπρόσωπος του Ισραήλ στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018, που προκάλεσε μια αντίδραση στα μέσα ενημέρωσης λόγω της αντίδρασης του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού Miri Regev, ο οποίος διαμαρτυρήθηκε για το γεγονός ότι ο Ayoub μίλησε στα αραβικά κατά τη διάρκεια της ζωντανής εκπομπής και δεν αναφέρω την Ιερουσαλήμ.
Η Ayoub θα παρουσιάσει τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2019 μαζί με τους Assi Azar, Erez Tal και Bar Refaeli.

Προσωπική ζωή

Από το 2017, ζει στο Τελ Αβίβ με το φίλο της. Επέζησε τον σεισμό του Νεπάλ τον Απρίλιο του 2015, όπου εκείνη την εποχή ήταν για διακοπές.
Σε συνέντευξή του προς τον Haaretz Ayoub είπε ότι παρόλο που απολαμβάνει την αραβική γλώσσα, αισθάνεται πιο άνετα στα εβραϊκά: "Αλλά μην το κάνετε να φαίνεται σαν να αγνοώ την αραβική ταυτότητά μου ή να παραδώσω την Ισραηλινή Κατοχή. Λέει για την ταυτότητά της με την ποίηση: "Θα λέγατε ότι θα είμαι πάντα η κόρη των Αράβων και ταυτόχρονα στα μάτια των άλλων θα είμαι πάντα η κόρη της Εβραίας . Έτσι μην πείτε ξαφνικά ότι δεν μπορώ να είμαι και οι δύο".
Άγγελος Ελεφάντης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1936 στο Νεοχώρι Ευρυτανίας. Το 1947 η οικογένειά του μεταφέρθηκε στην Αθήνα λόγω στρατιωτικών εκκαθαρίσεων στο χωριό. Αποφοίτησε από τη Νομική Αθηνών το 1962 και μετακόμισε στο Παρίσι όπου σπούδασε ανθρωπολογία και κοινωνιολογία στη Σορβόννη και ιστορία στην École Pratique des Hautes Études. Γύρισε στην Αθήνα το 1976 μετά την πτώση της δικτατορίας, όπου έζησε μέχρι το θάνατό του το 2008 από καρκίνο. Άφησε πίσω του την γυναίκα του, Μαριάννα Δήτσα, και δύο παιδιά, τον Nicola και την Άννα.

Πολιτική δράση

Ως φοιτητής εντάχθηκε στη νεολαία της ΕΔΑ, και το 1968 όταν διασπάστηκε το ΚΚΕ, εντάχθηκε στο ΚΚΕ εσωτερικού.  Στο Παρίσι μετείχε στην έκδοση διάφορων αντιδικτατορικών περιοδικών, ανάμεσά τους την «Ελληνική Παρουσία» και τον «Αγώνα». Το 1985 ήταν υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο Επικράτειας. Εντάχθηκε στο ΚΚΕ εσωτερικού - Ανανεωτική Αριστερά το 1987 και υπηρέτησε ως μέλος της Πολιτικής Γραμματείας. Το 2004 και το 2007 υπήρξε υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στο νομό Ευρυτανίας.
Φωτοφωσφορυλίωση

Στη Βιολογία και ειδικότερα στη Βιοχημεία με τον όρο φωτοφωσφορυλίωση, (photophosphorylation), χαρακτηρίζεται o βιοχημικός μηχανισμός, (διαδικασία), παραγωγής ATP, (αδενοσινοτριφωσφορικού οξέος), από ADP (αδενοσινοδιφωσφορικό οξύ), που επιτυγχάνεται με τη βοήθεια του ηλιακού φωτός.
Η διαδικασία αυτή γίνεται κατά τη διάρκεια των αντιδράσεων φωτός της φωτοσύνθεσης όπου καταλήγει επίσης και σε παραγωγη ανοικτής NADP. Χάρη του ηλιακού φωτός η διαδικασία αυτή εξασφαλίζει τη δέσμευση του ανόργανου φωσφόρου σ΄ ένα μόριο ADP προκειμένου να δώσει ATP.
Γενικά η φωτοφωσφορυλίωση χαρακτηρίζεται και ως μία μορφή αποθήκευσης ενέργειας.