google/wiki40b huggingface dataset:
Ευημερία

Βασική διάκριση

Όπως αναφέρθηκε στην αρχή ο όρος είναι περισσότερο κοινωνικοοικονομικός. Εξ αυτού του λόγου η ευημερία θεωρητικά διακρίνεται σε "οικονομική ευημερία" και σε "κοινωνική ευημερία" που εξετάζονται από διαφορετικές επιστήμες με κοινή όμως συγκλίνουσα έννοια εφαρμογής την Πρόνοια και διάφορα μέτρα που μπορεί να ληφθούν επί της τελευταίας, όπως π.χ. επιδοτήσεις, επιδόματα, διάφορα βοηθήματα κ.λπ.

Θέση των οικονομολόγων

Οι οικονομολόγοι ερευνητές της ευημερίας επιχείρησαν να διατυπώσουν διάφορους κανόνες οικονομικής πολιτικής και ειδικότερα της δημόσιας ή δημοσιονομικής επί της φορολογίας, όπως π.χ. η φορολογία θα πρέπει να είναι αφενός ίση για όλους και αφετέρου προοδευτική. Οι δε άμεσοι φόροι να είναι ευνοϊκότεροι από τους έμμεσους, ενώ οι τιμές θα πρέπει να εξισώνουν το επιπλέον κόστος της παραγωγής μιας επιπλέον μονάδας του προϊόντος. Στο σημείο αυτό οι Χώρες το επιτυγχάνουν με επιβολή δασμών ακόμα και στα πλαίσια της αμοιβαιότητας, ή με άλλα παράλληλα μέτρα κοινωνικής πολιτικής βελτιώνοντας την κοινωνική ευημερία.
Βάτσλαβ Νιζίνσκι

Βίος

Ο Νιζίνσκι γεννήθηκε στο Κίεβο και σπούδασε χορό στην αυτοκρατορική σχολή χορού στην Αγία Πετρούπολη. Η γνωριμία του το 1909 με τον Σέργιο Ντιαγκίλεφ, χορογράφο, ιδρυτή και διευθυντή των αυτοκρατορικών μπαλέτων της Αγίας Πετρούπολης, απογείωσε την καριέρα του. Εμφανίστηκε στο Παρίσι σε πρωταγωνιστικό ρόλο με την Άννα Παύλοβα και δεν άργησε να αναγνωριστεί ως ένας από τους μεγαλύτερους νεότερους εκπροσώπους της τέχνης του. Δεξιοτέχνης στο είδος του και βαθύς γνώστης του χορού μπορούσε να εκτελέσει en pointe, κάτι σπάνιο για άρρενες χορευτές της εποχής του. Άλλη σημαντική ικανότητά του ως χορευτή είναι το γεγονός ότι εκτελούσε άλματα που φαινομενικά αψηφούσαν τη βαρύτητα. Με τα ρωσικά μπαλέτα έλαβε μέρος σε μεγάλες περιοδείες, ωστόσο η σταδιοδρομία του έληξε το 1919, σε ηλικία 29 ετών, όταν ασθένησε από σχιζοφρένεια. Ο Νιζίνσκι έζησε αρκετό χρόνο σε διάφορα ψυχιατρεία, έως ότου το 1947 μετακόμισε στο Λονδίνο όπου η σύζυγός του, Ουγγαρέζα χορεύτρια Ρομόλα ντε Πούλτσκι τον φρόντισε ως τον θάνατό του το 1950.

Χορογραφίες

Μια από τις πιο σημαντικές δημιουργίες του υπήρξε το Φάντασμα του Ρόδου. Σημαντική επίσης υπήρξε η χορογραφία του στην ορχηστρική απόδοση του ποιήματος του Μαλαρμέ Το απόγευμα ενός φαύνου (1912) και στην επεισοδιακή παρουσίαση του έργου Η ιεροτελεστία της άνοιξης (1913) που τον ανέδειξαν ως εμπνευσμένο χορογράφο.  Άλλες σημαντικές ερμηνείες του θεωρούνται Οι Πεταλούδες, η Ζιζέλ, η Λίμνη των Κύκνων, Η Ωραία Κοιμωμένη, το Δάφνις και Χλόη, Ο Μενεστρέλος και Ο γαλάζιος θεός.
Αστρική προβολή

Το βίωμα

Κατά την αστρική προβολή λοιπόν, το αστρικό μας σώμα αποχωρίζεται από το φυσικό μας σώμα, διατηρώντας τη συνείδηση μας και ταξιδεύουμε σε αυτό το κόσμο. Οι περιορισμοί του υλικού κόσμου παύουν να ισχύουν κατά την αστρική μας προβολή. Μπορούμε να έχουμε συνείδηση πάνω στο ταξίδι μας και να το κατευθύνουμε οπουδήποτε στο φυσικό ή αστρικό κόσμο. Σε όλο το ταξίδι, όσο βρίσκεται το αστρικό σώμα έξω από το υλικό, συνδέεται με το τελευταίο με ένα δεσμό, που περιγράφεται από κάποιους ερευνητές ως «ασημένια χορδή». Σύμφωνα με τους τελευταίους ο δεσμός αυτός σπάει μόνο μετά το θάνατο, άρα και τα αστρικά ταξίδια είναι ασφαλή.
Όταν το αστρικό σώμα γυρίσει, η μεγιστοποιημένη συνείδηση της πραγματικότητας υφίεται και έτσι ξεχνά ο άνθρωπος τις λεπτομέρειες του ταξιδιού του εκτός και αν σπεύσει να καταγράψει άμεσα την εμπειρία του.

Θεωρία και έρευνες

Δεν υπάρχει καμία επιστημονική απόδειξη ότι η αστρική προβολή ως αντικειμενικό φαινόμενο είναι υπαρκτό. 
Πολλές φορές η αστρική προβολή συνδέεται με υπεραισθητηριακή αντίληψη το φωτεινό ονείρεμα δηλαδή το συνειδητό όνειρο και άλλες ψυχικές δυνάμεις. Μερικοί αναφέρουν τον όρο αστρική προβολή λανθασμένα, θέλοντας να περιγράψουν την εξωσωματική εμπειρία του ύπνου.
Η αστρική προβολή αποτέλεσε πεδίο και επιστημονικής έρευνας διεξάγοντας πειράματα με ποικίλα συμπεράσματα. Γενικά δε θεωρείται παραδεκτό επιστημονικό πεδίο έρευνας καταρχήν λόγω έλλειψης συγκεκριμένης θεωρίας και αποτελεσμάτων που να μπορούν να αναπαραχθούν σε στείρες συνθήκες εργαστηρίου. Ωστόσο αποτελεί ακόμα πεδίο έρευνας. Υπάρχουν καταγεγραμμένες περιπτώσεις ασθενών που βίωσαν σχετικές εμπειρίες είτε λόγω φαρμακευτικής αγωγής (με αποτέλεσμα την εγκεφαλική διέγερση) είτε υπό την επήρεια ψυχοτρόπων ναρκωτικών ουσιών.
Παρά όμως την έλλειψη πειστικών αποτελεσμάτων πολλές αξιόλογες υπηρεσίες διεξήγαγαν και διεξάγουν πειράματα και έρευνες ακόμα και τώρα όπως το υπουργείο άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου αλλά και η υπηρεσία πληροφοριών των Η.Π.Α., η CIA.
Ο κύκλος με την κιμωλία

Υπόθεση του έργου

Η Γκρούσε που είναι υπηρέτρια σε αρχοντικό, παίρνει κοντά της τον γιο τού άρχοντα, όταν αυτός δολοφονείται από επαναστάτες και η μητέρα του τον εγκαταλείπει κυνηγημένη. Με θυσίες κρατάει το παιδί κοντά της, μέχρι την ημέρα που η βιολογική μητέρα του επιστρέφει και το διεκδικεί δικαστικά, κατηγορώντας τη Γρούσα, ότι της το έκλεψε. Ο Αζντάκ, ένας λαϊκός, μέθυσος και κουτοπόνηρος άνθρωπος που όλως τυχαίως, χρίζεται δικαστής καλείται να αποφασίσει για την τύχη του παιδιού, επιλέγοντας μία σολομώντεια λύση: Τοποθετεί το παιδί μέσα σ’ έναν κύκλο και ζητά από τις δύο γυναίκες να το τραβήξουν από τα χεράκια του με δύναμη, η κάθε μια προς το μέρος της. Όποια καταφέρει να το βγάλει από τον κύκλο, θα το κρατήσει δικό της για πάντα. Η βιολογική μητέρα το τραβά με δύναμη, ενώ η Γρούσα που δεν θέλει να το πονέσει, το αφήνει.
Γεωργία Στεργίου

Βιογραφικό

Η Γεωργία Στεργίου ήταν αθλήτρια του Πανιωνίου Γ.Σ. την περίοδο του Μεσοπολέμου, που ο σύλλογος είχε ως έδρα το Παναθηναϊκό Στάδιο. Ο σύλλογος της Σμύρνης υπήρξε πρωτοπόρος στη διάδοση του γυναικείου αθλητισμού και από το 1926 είχε δημιουργήσει έναν πυρήνα αθλητριών με σημαντικότερες τις Λιλή Καραμπάτη, Σοφία Μπεναρδή, Λώρα Μπαχώμη, Ειρήνη Αρμάου και μετέπειτα τη Γεωργία Στεργίου.
Η Γ. Στεργίου εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον στίβο σε ηλικία 13 ετων στους Γυναικείους Αθλητικούς Αγώνες 1930 και αναδείχθηκε πολυνίκης στην κατηγορία κορασίδων με τα χρώματα του ΓΣ Αχιλλεύς. Την επόμενη χρονιά, μεταγράφηκε στον Πανιώνιο ΓΣ. Κατά τη διετία 1930-1931 αναδείχθηκε 5 φορές πρωταθλήτρια κορασίδων σημειώνοντας αντίστοιχα πανελλήνια ρεκόρ.     
Η Γ. Στεργίου ειδικεύτηκε και στα τρία τότε γυναικεία αγωνίσματα ρίψεων: σφαιροβολία, δισκοβολία και ακοντισμό, αλλά διακρίθηκε επίσης σε δρόμους ταχύτητας και στο άλμα εις μήκος. Διέθετε ιδιαίτερο αθλητικό ταλέντο και σημείωσε το πρώτο της επίσημο πανελλήνιο ρεκόρ γυναικών στο αγώνισμα της σφαιροβολίας κατά τη διάρκεια ενός αγώνα κορασίδων το 1932, όταν ακόμα ήταν μαθήτρια στη Β΄ Γυμνασίου (15 ετών). Από το 1932 ως το 1940 αναδείχθηκε 18 φορές πανελληνιονίκης και στα τρία αγωνίσματα ρίψεων. Επίσης, κατέρριψε τα πανελλήνια ρεκόρ και στις τρεις ρίψεις: τρεις φορές στη σφαίρα με 9,90μ., 10.72μ. (1932) και 10,97μ. (1935), δύο φορές στον δίσκο με 27,92μ. (1933) και 30,69μ. (1935) και μία στο ακόντιο με 29,71μ. (1935).    
Το 1932, η Γ. Στεργίου έγινε η πρώτη αθλήτρια της Ελλάδας που σημείωσε ρεκόρ διεθνούς επιπέδου σε βασικό αγώνισμα του στίβου. Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, το πανελλήνιο ρεκόρ της στη σφαιροβολία (10,72μ. - 29 Ιουνίου 1932, Αθήνα) ήταν ανώτερο από τα εθνικά ρεκόρ σφαιροβολίας χωρών με παράδοση στον γυναικείο αθλητισμό, όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Αυστραλία, η Ουγγαρία, η Ιαπωνία, η Σοβιετική Ένωση, η Ρουμανία, η Νότιος Αφρική, η Ελβετία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Νορβηγία, η Δανία κ.ά. Το 1935, κατατάχθηκε επίσης σε υψηλή θέση στην παγκόσμια κατάταξη. Ο στόχος της να αντιπροσωπεύσει την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 1940 δεν πραγματοποιήθηκε λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.   
Η Γ. Στεργίου δεν ηττήθηκε ποτέ στη δισκοβολία επί μία δεκαετία (1931-1940). Επανεμφανίστηκε και μεταπολεμικά για μία τελευταία φορά στους Εσωτερικούς Αγώνες του Πανιωνίου ΓΣ το 1947 για να νικήσει και πάλι στη δισκοβολία. Τα πανελλήνια ρεκόρ της Γ. Στεργίου στη σφαιροβολία και στη δισκοβολία από το 1935 καταρρίφθηκαν μετά από το 1950 από την πρωταθλήτρια Φανή Αργυρίου. 
Μετά την αποχώρησή της από τον αγωνιστικό αθλητισμό, η Γ. Στεργίου αφοσιώθηκε στην οικογενειακή ζωή. Με τον συζυγό της Κ. Δεσποτόλουλο, Δικηγόρο Αθηνών, απέκτησαν μία κόρη. Τιμήθηκε μετεγενέστερα για τη συμβολή της, συνέχισε να παρακολουθεί τις αθλητικές εξελίξεις και ενεργοποιήθηκε για πολλά χρόνια στον τομέα του εθελοντισμού.
Λάνι Μπάρμπι

Βιογραφία

Η Λάνι γεννήθηκε στη πόλη Μόντρεαλ της επαρχίας του Κεμπέκ. Ξεκίνησε να εμφανίζεται σε πορνογραφικές ταινίες από την ηλικία των 18 ετών. Έχει ύψος 1,68 μ. καστανά μαλιά και πράσινα μάτια. Το Μάρτιο του 2005 παντρεύτηκε τον, επίσης πορνοστάρ, Τζούλιαν Αντρέτι. Η ετεροθαλής αδερφή της είναι πρώην πορνοστάρ (αποσύρθηκε το 2004) και χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Κίμπερλι Φράνκλιν. Έχει φανατικό κοινό που την ακολουθεί κυρίως μέσω του διαδικτύου. 
Έχει εμφανιστεί σε εξώφυλλα πολλών δημοφιλών ανδρικών περιοδικών, μεταξύ των οποίων τα Hustler, Club και Penthouse, στο οποίο υπήρξε και "Pet of the Month" τον Ιούνιο του 2003. Τον Απρίλιο του 2005 υπέγραψε αποκλειστικό συμβόλαιο συνεργασίας (διάρκειας πολλών ετών) με την εταιρεία Vivid και έτσι έγινε το πρώτο "κορίτσι της Vivid" από το Μόντρεαλ. Υπήρξε επίσης φιναλίστ στα πρώτα βραβεία F.A.M.E. (Fans of Adult Media Entertainment). Μεταξύ των κατηγοριών στις οποίες ήταν υποψήφια ήταν αυτές για την "Αγαπημένη Ηθοποιό" και το "Καλύτερο Σώμα".
Από το 2001 μέχρι και σήμερα έχει εμφανιστεί σε περισσότερες από 65 ταινίες ενώ συμμετέχει σε ιδιαίτερα σκληρές σκηνές που περιλαμβάνουν πρωκτικό και ομαδικό σεξ, διπλή διείσδυση και λεσβιακό έρωτα.
Τζουλιάνα Ντε Σίο

Βιογραφία και Καριέρα

Η Ντε Σίο γεννήθηκε στο Σαλέρνο και μεγάλωσε στο Cava de 'Tirreni, την πόλη καταγωγής της οικογένειάς της.  Έκανε την πρώτη της δημόσια εμφάνιση όταν ήταν πέντε ετών, σε μια επίδειξη στο θέατρο Βέρντι στο Σαλέρνο. Ξεκίνησε την επαγγελματική της σταδιοδρομία το 1976 όταν ο Τζιάνι Μποντζιόβανι την επιλέξε για την τηλεοπτική ταινία "Una donna" που προβλήθηκε στο Rai 1.
Ο Έλιο Πέτρι της έδωσε στη συνέχεια ρόλο στο "Mani sporche" και ο Μάριο Μονιτσέλι την επέλεξε να παίξει στο "Il malato immaginario" μαζί με τον διάσημο Ιταλό ηθοποιό Αλμπέρτο Σόρντι.
Συμμετρία ομάδας

Η ομάδα συμμετρίας ενός αντικειμένου (εικόνας, σήματος, κ.τ.λ.), στην αφηρημένη άλγεβρα, είναι η ομάδα των μετασχηματισμός για τους οποίους το αντικείμενο είναι αμετάβλητο με πράξη τη σύνθεση. Είναι μια υποομάδα της ομάδας ισομετρίας του χώρου αναφοράς. Όπως διατυπώθηκε ως τώρα, η αναφερόμενη έννοια αφορά στην Ευκλείδεια γεωμετρία, αλλά στην πραγματικότητα η έννοια μπορεί επίσης να μελετηθεί σε ευρύτερα πλαίσια.
Παστίτσιο (μουσική)

Ο μουσικολογικός όρος παστίτσιο ή παστίς (εκ του ιτ. pasticcio ή του γαλλ. pastiche) αναφέρεται σε οπερατικά ή άλλα μουσικά έργα, το επιμέρους υλικό των οποίων ανήκει σε δύο ή περισσότερους συνθέτες. Στις περισσότερες περιπτώσεις το παστίστιο αποτελεί σύμμειξη πολλών διαφορετικών έργων, με στόχο τη διασκευή τους κατά τα τοπικά, ή άλλα πρότυπα. Συχνά, τέτοια έργα έχουν ως βάση τη χιουμοριστική διάθεση, διακωμωδώντας μια γνωστή άρια ή άλλη μουσική φράση, φτάνοντας ακόμη και στην παρωδία.
Ο όρος εμφανίζεται τον 16ο αιώνα, αναφερόμενος στο γνωστό γαστρονομικό έδεσμα παστίτσιο· με καταβολές στη λατινική λέξη του 13ου αιώνα pasticium , κατόπιν πέρασε στη λογοτεχνία και περί το 1795 στη μουσική (κατ' άλλους το 1742). Η αρχική σημασία της λέξης ανάγεται στην «πίτα» και τη «ζύμη» γενικά.
Στην όπερα του 18ου αιώνα το παστίτσιο αποτελεί κοινή πρακτική πολλών συνθετών, μεταξύ αυτών του Χαίντελ, μερικά παραδείγματα του οποίου αποτελούν τα έργα Muzio Scevola (1721) και Giove in Argo (1739). Στις περιπτώσεις αυτές τα έργα περιέχουν υλικό από άλλες όπερες (είτε του ιδίου, είτε άλλων συνθετών), αλλά και πρωτότυπη μουσική. Το «μείγμα» των υλικών είναι μια ελεύθερη διασκευή, κυρίως όσον αφορά στις άριες, όπου διατηρείται η αρχική μελωδία, αλλά αντικαθίσταται το κείμενο με κάποιο πιο ταιριαστό στο θέμα της όπερας. Άλλα παραδείγματα συνθετών περιλαμβάνουν τους Γιόχαν Κρίστιαν Μπαχ και Κρίστοφ Βίλιμπαλντ Γκλουκ, αλλά και άλλους -κυρίως ήσσονος σπουδαιότητας- συνθέτες.
Όσον αφορά στην οργανική μουσική, το παστίτσιο ως φόρμα είναι μάλλον σπανιότερο, με εξαίρεση τις περιπτώσεις χοροεσπερίδων, στις οποίες η μουσική ανέκαθεν υπήρξε ανθολογία πολλών έργων. Μια ξεχωριστή περίπτωση αποτελούν τα τέσσερα πρώτα κοντσέρτα για πιάνο του Μότσαρτ (K. 37, 39–41), τα οποία βασίζονται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε μέρη από σονάτες άλλων συνθετών. Ο νεαρός τότε Μότσαρτ συνδύασε τα διαφορετικά υλικά, προσθέτοντας μια ορχηστρική συνοδεία, φτάνοντας σε ένα αποτέλεσμα άξιο προσοχής, δεδομένης της ηλικίας του.
Όστιν Σπερς

Ιστορικό franchise

Οι Austin Spurs ιδρύθηκαν στο Κολόμπους της Γεωργίας, ως Columbus Riverdragons . Το franchise το 2005 πωλήθηκε στο Southwest Basketball, LLC, και μεταφέρθηκε στην πόλη του Ώστιν, Τέξας . Μετά τη μετεγκατάσταση, το franchise άλλαξε το όνομά τους και το λογότυπό τους έγινε το Austin Toros, το οποίο αποκαλύφθηκε στις 10 Αυγούστου 2005. Το όνομα Toros ήταν το μοναδικό σε ομάδα του NBA και οι Όστιν Σπερς ήταν η πρώτη ομάδα της D-League που είχε αποκτήσει ένα ψευδώνυμο ισπανικής καταγωγής. Το Toros έκανε το ντεμπούτο του κατά τη διάρκεια της σεζόν 2005-06. 
Στις 28 Ιουνίου 2007, οι Toros αποκτήθηκαν από τους Σαν Αντόνιο Σπερς, έγινε η δεύτερη ομάδα της D-League που ανήκει στην ιδιοκτησία μιας ομάδας του ΝΒΑ, αφού οι Los Angeles D-Fenders αγοράστηκαν από τους Los Angeles Lakers το 2006.  
Στις 9 Αυγούστου 2010, οι Toros ανακοίνωσαν ότι θα μετακομίσουν στο Cedar Park Center από το Συνεδριακό Κέντρο του Όστιν και για την σεζόν 2010-11. 
Στις 28 Απριλίου 2012, οι Toros νίκησαν τους Λος Άντζελες D-Fenders στο παιχνίδι 3 των τελικών D-League ΝΒΑ για να κατακτήσουν το πρώτο τους πρωτάθλημα στην ιστορία franchise.  
Στις 15 Οκτωβρίου 2014, η ομάδα ανακοίνωσε ότι θα αλλάξει το όνομά της σε Austin Spurs, σε σχέση με τη μητρική τους ομάδα.  
Στις 10 Απριλίου 2018, οι Spurs νίκησαν τους Raptors 905 για να κατακτήσουν το δεύτερο πρωτάθλημα G League.
Τσοροβόντα

Ιστορία

Ο μικρός ποταμός Τσοροβόντα ρέει επίσης μέσα από την πόλη και εκβάλει στον ποταμό Οσούμ. Πέντε χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Τσοροβόντα σχηματίζεται το φαράγγι Γκράντετς. Σε μία από τις πλαγίες του, βρίσκεται το μεγαλύτερο σπήλαιο της Αλβανίας, το Πιρογκόσι. Σύμφωνα με την παράδοση, έλαβε το όνομά του από δύο βασιλιάδες, τον Πίρο και τον Γκόσι. Αξιοσημείωτη είναι επίσης η πέτρινη γέφυρα Κασάμπασι της οθωμανικής εποχής επί του ποταμού Τσοροβόντα.
Εργοδικότητα

Ετυμολογία

Η λέξη εργοδικό προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις έργον και οδός, το έργο και η πορεία. Αυτό επιλέχθηκε από τον Λούντβιχ Μπόλτσμαν, ενώ εργαζόταν πάνω σε ένα πρόβλημα στην στατιστική μηχανική.

Μαρκοβιανές Αλυσίδες

Σε μια Μαρκοβιανή Αλυσίδα, η κατάσταση  λέγεται ότι είναι εργοδική αν είναι απεριοδική και θετικά επαναλαμβανόμενη. Εάν όλες οι καταστάσεις σε μια Μαρκοβιανή αλυσίδα είναι εργοδικές, τότε η αλυσίδα λέγεται ότι είναι εργοδική.

Εργοδική αποσύνθεση

Εννοιολογικά, εργοδικότητα ενός δυναμικού συστήματος είναι μια ορισμένη αμειωτική ιδιότητα, παρόμοια με τις έννοιες της αμείωτης εκπροσώπησης στην άλγεβρα και του πρώτου αριθμού στην αριθμητική. Ένας γενικός μετασχηματισμός διατήρησης μέτρου ή μια ροή σε ένα χώρο Lebesgue λαμβάνει μια κανονική αποσύνθεση και έτσι αναλύεται σε εργοδικές συνιστώσες, καθεμιά από τις οποίες είναι εργοδική.
High-Definition Multimedia Interface

Χαρακτηριστικά

To ΗDMI χρησιμοποιεί βύσματα μικρότερου μεγέθους από τα αντίστοιχα του DVI γεγονός που κάνει την ενσωμάτωσή του σε συσκευές ευκολότερη και επιπροσθέτως προσφέρει χαρακτηριστικά εμπέδησης που επιτρέπουν την χρήση πολύ μακρύτερου καλωδίου που μπορεί να φθάσει τα 25 μέτρα σε αντίθεση με το καλώδιο του DVI το οποίο δεν μπορεί να ξεπεράσει τα 5 μέτρα. Το γεγονός ότι το HDMI είναι συμβατό με το DVI επιτρέπει σε συσκευές που υποστηρίζουν το δεύτερο να συνδέονται σε συστήματα που υποστηρίζουν το πρώτο, με την χρήση απλών μετατροπέων.
Ο ακροδέκτης που χρησιμοποιεί το HDMI μοιάζει με το USB που χρησιμοποιείται στους υπολογιστές, με τη διαφορά ότι μπορεί να μεταφέρει δεδομένα με ταχύτητα μέχρι και 5,5 Gbps σε αποστάσεις μέχρι και 100 μέτρων με καλώδια καλής ποιότητας. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να μεταφέρει πρακτικά ακόμα και ασυμπίεστο σήμα HD και πολυκάναλο ήχο με μεγάλη άνεση, καθώς κάτι τέτοιο απαιτεί σύνδεση περίπου 2,2 Gbps (= 2200 pixels x 1125 lines x 30fps x 30bits/pixel).
Σατιρικά σκίτσα του Μωάμεθ

Τα σατιρικά σκίτσα του Μωάμεθ έγιναν γνωστά από το γαλλικό σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo (Σαρλί Εμπντό).
Το περιοδικό έχει κατά καιρούς δημοσιεύσει αρκετά σκίτσα που σατιρίζουν τον Μωάμεθ. Από τα πιο χαρακτηριστικά είναι αυτό όπου στο εξώφυλλο του περιοδικού απεικονίζεται ένας υπερορθόδοξος Εβραίος να σπρώχνει έναν μουσουλμάνο σε καροτσάκι, με τίτλο «Άθικτοι 2». Ανάμεσα στα σκίτσα υπάρχουν μερικά στα οποία ο Μωάμεθ απεικονίζεται γυμνός. Τα σκίτσα δημοσίευσε για πρώτη φορά η καθημερινή δανέζικη εφημερίδα Jyllands-Posten (Γύλλαντ-Πόστεν). Τον Ιανουάριο του 2013, το περιοδικό ανακοίνωσε πως πρόκειται να δημοσιεύσει καινούρια σκίτσα στο προσεχές διάστημα.
Περίοδος των Στιούαρτ (Αγγλία)

Αγγλικός εμφύλιος πόλεμος

Οι Αγγλικοί Εμφύλιοι Πόλεμοι έλαβαν χώρα κατά τη βασιλεία του Καρόλου Α΄, του δεύτερου μονάρχη των Στιούαρτ. Κατέληξαν σε νίκη για τους Κοινοβουλευτικούς και ο Κάρολος εκτελέστηκε το 1649.
Μετά από αυτή τη σύγκρουση η γραμμή των μοναρχών Στιούαρτ διακόπηκε προσωρινά από την Κοινοπολιτεία της Αγγλίας (1649-1660). Αυτή κυβερνήθηκε από τον Όλιβερ Κρόμγουελ κατά την περίοδο 1653 - 1659. Μετά το θάνατο του Κρόμγουελ η Κοινοπολιτεία κατέρρευσε και το Κοινοβούλιο Συνέλευσης προσκάλεσε τον Κάρολο Β΄, γιο του Κάρολου Α΄ να επιστρέψει από την εξορία και να γίνει βασιλιάς. Αυτό το γεγονός είναι γνωστό ως η Αγγλική Παλινόρθωση.

Αγλοολλανδικοί Πόλεμοι

Οι Αγγλοολλανδικοί Πόλεμοι ήταν μια σειρά τριών πολέμων που έλαβαν χώρα μεταξύ των Άγγλων και των Ολλανδών κατά την περίοδο 1652 - 1674. Οι Αγγλικές ήττες ανάγκασαν τον Κάρολο Β΄ να υπογράψει ειρήνη και οδήγησε στην Ολλανδική κυριαρχία των θαλάσσιων εμπορικών δρόμων μέχρι το 1713.

Παπική Συνωμοσία

Η Παπική Συνωμοσία (1678) ήταν μια υποθετική Καθολική συνωμοσία σχετικά με ένα φανταστικό χειρόγραφο που κατηγορούσε την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ότι ενέκρινε την δολοφονία του Καρόλου Β΄. Η συνωμοσία κατέληξε σε μια αντικαθολική υστερία στην Αγγλία και σε εκτελέσεις περίπου 35 αθώων προσώπων.

Ένδοξη Επανάσταση του 1688

Αυτό το γεγονός έλαβε χώρα κατά την βασιλεία του Ιακώβου Β΄.
Ματθίλδη του Ηνωμένου Βασιλείου

Πρώιμα χρόνια

Η Ματθίλδη γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1869 στο Μάρλμπορω Χάουζ του Λονδίνου και βαπτίσθηκε από τον Τζον Τζάκσον, Επίσκοπο του Λονδίνου, στις 24 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Έλαβε μέρος σε όλες σχεδόν τις ετήσιες επισκέψεις της οικογένειάς της στη Δανία, καθώς και στις κρουαζιέρες της μητέρας της και των αδελφών της στη Νορβηγία και στη Μεσόγειο. Το 1885 ήταν παράνυμφος στο γάμο της θείας της Βεατρίκης με τον Πρίγκιπα Ερρίκο του Μπάττενμπεργκ, καθώς και το 1893 στο γάμο του αδελφού της Γεωργίου με τη Μαίρη του Τεκ.
Η Ματθίλδη ήθελε αρχικά να παντρευτεί τον Πρίγκιπα Φραγκίσκο του Τεκ, χωρίς ωστόσο να το επιτύχει. Στις 22 Ιουλίου 1896 παντρεύτηκε τον πρώτο ξάδελφό της, Πρίγκιπα Κάρολο της Δανίας, στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ. Ο πατέρας της Ματθίλδης, Εδουάρδος, χορήγησε στο ζευγάρι το Άπλτον Χάουζ στο Σάντρινγκχαμ για εξοχική του κατοικία. Σε εκείνο το σπίτι η Ματθίλδη γέννησε το μοναδικό της παιδί, τον Πρίγκιπα Αλέξανδρο, στις 2 Ιουλίου 1903.
Τον Ιούνιο 1905 το νορβηγικό κοινοβούλιο, κατάργησε την ένωση της Νορβηγίας με τη Σουηδία και ψήφισε υπέρ στο να δοθεί ο θρόνος στον Πρίγκιπα Κάρολο. Μετά από δημοψήφισμα, στο οποίο εγκρίθηκε η απόφαση του κοινοβουλίου, ο Κάρολος αποδέχθηκε το νορβηγικό θρόνο, λαμβάνοντας το όνομα Χάακον Ζ΄, ενώ ο νεαρός γιος του πήρε το όνομα του Όλαφ. Ο Βασιλιάς Χάακον Ζ΄ και η Βασίλισσα Ματθίλδη στέφθηκαν στις 22 Ιουνίου 1906 στον Καθεδρικό Ναό Νίνταρος στο Τρόντχαϊμ.
Η Ματθίλδη διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην αυλή και τη βασιλική οικογένεια της Νορβηγίας, παρότι ήταν διακριτική στα δημόσια θέματα. Υποστήριξε φιλανθρωπικές οργανώσεις, ιδιαίτερα εκείνες που σχετίζονταν με τα παιδιά και τα ζώα, και έδωσε κίνητρα σε μουσικούς και καλλιτέχνες. Της άρεσαν τα χειμερινά αθλήματα της Νορβηγίας, όπως το σκι, και προσπάθησε να μάθει νορβηγικά, χωρίς ωστόσο να το πετύχει πλήρως.
Σε επίσκεψή της, στην Αγγλία στα τέλη του 1938 αρρώστησε και υποβλήθηκε σε επέμβαση. Πέθανε από ανακοπή καρδιάς στις 20 Νοεμβρίου στο σπίτι της, στο Άπλτον Χάουζ και ενταφιάστηκε στο Φρούριο Ακέρσους του Όσλο.
Εθνικό Δασικό Πάρκο της Ζανγκτζιατζιέ

Το Εθνικό Δασικό Πάρκο της Ζανγκτζιατζιέ (κινεζικά: 湖南张家界国家森林公园, πινγίν: Húnán Zhāngjiājiè Guójiā Sēnlín Gōngyuán) είναι μια ορεινή δασική περιοχή η οποία βρίσκεται κοντά στην πόλη Ζανγκτζιατζιέ στα βόρεια της επαρχία Χουνάν της Κίνας. Είναι ένα από τα πάρκα εντός της ευρύτερης γραφικής περιοχής της Γουλινγκγιουάν.

Ιστορία

Το 1982 αναγνωρίστηκε ως το πρώτο εθνικό πάρκο της Κίνας με την περιοχή του να εκτείνεται σε 48.1 τ.χλμ. (4810 εκτάρια). Το πάρκο αποτελεί ένα μικρό μέρος μόνο της κατά πολύ μεγαλύτερης γραφικής περιοχής της Γουλινγκγιουάν με έκταση 264 τ. χλμ., και η οποία το 1992 αναγνωρίστηκε επίσημα ως Τοπίο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Το 2004, το γεωπάρκο της Ζανγκτζιατζιέ ονομάστηκε ως ένα από τα παγκόσμια γεωπάρκα της ΟΥΝΕΣΚΟ.
Μια από τις στήλες στο πάρκο η οποία αποτελείται από χαλαζία και αμμόλιθο, έχει ύψος 1080 μέτρα και ονομαζόταν Στήλη του Νότιου Ουρανού έως τον Ιανουάριο του 2010, όταν και μετονομάστηκε παίρνοντας το όνομα Όρος Άβαταρ Αλληλούια (阿凡达-哈利路亚山, πινγίν: Āfándá hālìlùyà shān) προς τιμή της κινηματογραφικής ταινίας Άβαταρ. Σύμφωνα με τους υπεύθυνους του πάρκου, οι φωτογραφίες από την Ζανγκτζιατζιέ ενέπνευσαν τους κινηματογραφικούς συντελεστές ώστε να δημιουργήσουν τα αιωρούμενα Όρη Αλληλούια στην ταινία. Ο σκηνοθέτης της ταινίας και οι σχεδιαστές της παραγωγής ανέφεραν πως εμπνεύστηκαν από διάφορα βουνά σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων αυτών στην επαρχία Χουνάν.
Το 2015 ανακοινώθηκε η έναρξη της κατασκευής γυάλινης γέφυρας μήκους 380 μέτρων (1247 πόδια), εύρους 6.19 (20 πόδια), και σε ύψος 300 μέτρων (984 πόδια), με σκοπό τη σύνδεση δύο απόκρημνων κορυφών της περιοχής, και την διάθεση της στο κοινό να έχει προγραμματιστεί για τον Οκτώβριο του 2015.

Γεωλογικά χαρακτηριστικά

Το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα του πάρκου είναι οι στηλοειδής σχηματισμοί μεγάλου μεγέθους που υπάρχουν διάσπαρτοι στο πάρκο. Αν και μοιάζουν με ασβεστολιθικούς σχηματισμούς, οι στήλες αυτές δεν αποτελούν το προϊόν διαδικασίας χημικής διάβρωσης, το κύριο φαινόμενο από το οποίο προέρχονται οι ασβεστόλιθοι στα καρστικά συστήματα, αλλά είναι το αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης φυσικής αποσάθρωσης των πετρωμάτων.
Τα κύρια κλιματικά χαρακτηριστικά τα οποία οδηγούν στον σχηματισμό των στηλών, είναι η δημιουργία του πάγου ο οποίος σχηματίζεται και διογκώνεται κατά τον χειμώνα, και των φυτών τα οποία φυτρώνουν ανάμεσα στα πετρώματα. Ο καιρός είναι υγρός κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου, με αποτέλεσμα η βλάστηση να είναι πολύ πυκνή. Τα παράπλευρα υλικά που δημιουργούνται από την κλιματική επίδραση, μεταφέρονται εκτός του περιβάλλοντος με ρυάκια. Οι σχηματισμοί αυτοί είναι σήμα κατατεθέν των φυσικών τοπίων της Κίνας, και συναντώνται επίσης και σε πολλά αρχαία κινεζικά έργα ζωγραφικής.