google/wiki40b huggingface dataset:
Σουλεϊμάν Β΄

Βιογραφία

Ήταν νεότερος αδερφός του Σουλτάνου Μωάμεθ Δ΄ και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην απομόνωση στο Παλάτι Τοπ Καπί, σε ένα είδος φυλακής που είχε δημιουργηθεί για τους συγγενείς εξ αίματος του Σουλτάνου, προκειμένου να σιγουρευθεί ότι κανείς τους δε θα επαναστατήσει για να καταλάβει το Θρόνο.
Όταν ο αδελφός του εκθρονίστηκε το 1687, μια αντιπροσωπία εμφανίστηκε μπροστά του για να του ανακοινώσει ότι επρόκειτο να στεφτεί Σουλτάνος, αλλά ο ίδιος πίστεψε ότι επρόκειτο να τον θανατώσουν. Χρειάστηκε αρκετή πειθώ για να τον καταφέρουν να βγει από το Παλάτι και να παραστεί στην τελετή της ενθρόνισης και της παράδοσης του Χαλιφάτου.
Ο Σουλεϊμάν Β΄ ήταν εξαιρετικά αδύναμος να ελέγξει τις εξελίξεις ο ίδιος, έκανε όμως μια σοφή επιλογή, τοποθετώντας στη θέση του Μεγάλου Βεζίρη τον Ahmed Faizil Köprülü. Υπό την ηγεσία του, η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατόρθωσε να συγκρατήσει την προέλαση της Αυστρίας στη Σερβία και κατέπνιξε εξέγερση στη Βουλγαρία. Ο Köprülü σκοτώθηκε στη μάχη του Szlankamen, κατά τη διάρκεια εκστρατείας για την ανακατάληψη της ανατολικής Ουγγαρίας το 1690.
Μητροπολίτης πρώην Περιστερίου Χρυσόστομος Ζαφείρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Άρτα το 1935. Αποφοίτησε από την Ιερά Θεολογική Σχολή Χάλκης το 1960.
Μετεκπαιδεύθηκε στη Γαλλία και στη Γερμανία, ανακηρύχθηκε Διδάκτορας και Υφηγητής της Θεολογίας σε Στρασβούργο και Αθήνα. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 20 Ιουλίου 1960 και Πρεσβύτερος την 1 Μαΐου 1970 από τον Μητροπολίτη Γερμανίας Ιάκωβο. Το 1976 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Τιτουλάριος Μητροπολίτης Γαρδικίου και διορίστηκε Διευθυντής του Διορθόδοξου Κέντρου της Εκκλησίας της Ελλάδος θέση την οποία διατήρησε έως το έτος 1999. Το 1978 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Περιστερίου. 
Στις 5 Μαρτίου 2019 με επιστολή του προς την Διαρκή Ιερά Σύνοδο (Δ.Ι.Σ.) της Εκκλησίας της Ελλάδος παραιτήθηκε για λόγους υγείας.

Εργογραφία

Ανέπτυξε πλούσια δραστηριότητα με συγγραφη άρθρων, διαλέξεων, συμμετοχών σε συνέδρια και πολλών ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών  θεολογικού, κοινωνικού και εθνικού περιεχομένου.
Αλέξανδρος Κυρώζης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Λαμία και ήταν γιος του Ιωάννη Κυρώζη, δημάρχου Λαμίας. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Εγκαταστάθηκε στα Φάρσαλα διατελώντας δήμαρχος αυτών. Στις εκλογές του 1915 εξελέγη βουλευτής Λαρίσης και επανεξελέγη σε αυτές του 1920.
Απεβίωσε το 1928. Ήταν παντρεμένος και γιος του ήταν ο Ιωάννης Κυρώζης.
496 Γρυφία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Γρυφίας εκτιμάται σε 15,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 3,88 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,168 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Γρυφία γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Λίντι (πόλη)

Επισκόπηση

Το Λίντι βρίσκεται στις εκβολές του Ποταμού Λουκουλέντι (Lukuledi River). Οι λιμενικές εγκαταστάσεις της πόλης είναι στοιχειώδεις, επιτρέποντας τον ταυτόχρονο ελλιμενισμό ενός ή δύο μικρών φορτηγών και επιβατηγών πλοίων, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα φιλοξενίας ποντοπόρων πλοίων. Το Λίντι ήταν κάποτε σημαντική παραγωγός περιοχή σιζάλ με πολλές φυτείες, ειδικά στο Κικουέτου (Kikwetu), γύρω από τον αεροδιάδρομο του Λίντι, 25 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης. Κατά τη διάρκεια της εποχής των βροχών, το Λίντι είναι προσβάσιμο μόνο από αέρος και θαλάσσης, ενώ η οδική πρόσβαση είναι δυνατή κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου, όταν ανοίγουν οι δρόμοι. Για την αναβάθμιση του δρόμου βόρεια της πόλης προς το Νταρ ες Σαλαάμ ξεκίνησε ένα τεράστιο έργο οδοποιίας, στα πλαίσια του οποίου ο δρόμος θα ασφαλτοστρωνόταν σε όλο το μήκος. Το έργο αναμενόταν να ολοκληρωθεί το 2012. Ένας παλαιός ασφαλτοστρωμένος δρόμος συνδέει την πόλη του Λίντι με τη Μτουάρα, και διέρχεται από το Μικιντάνι (Mikindani), σημαντικό Αραβικό επιχειρηματικό συνοικισμό για τους εξερευνητές που ταξιδεύουν κατά μήκος της ανατολικής ακτής από το Μουσκάτ, το Μαλίντι (Malindi) ή την Μομπάσα (Mombasa) προς τη Σοφάλα (Sofala).
Το Λίντι είναι μια αρκετά κοσμοπολίτικη πόλη, με τους Άραβες και τους Ινδούς εμπόρους να κατέχουν το μεγαλύτερο μέρος των επιχειρήσεων και το Ισλάμ να είναι η κυρίαρχη θρησκεία. Η πόλη έχει μια αγορά, ένα σταθμό λεωφορείων, ένα ταχυδρομείο, ένα αεροδιάδρομο (δύο πτήσεις την εβδομάδα), σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αρκετές τράπεζες (δύο με ΑΤΜ), ένα Internet café και πολλούς ξενώνες. Οι ντόπιοι, που είναι γνωστοί ως Σουαχίλι, ασχολούνται κυρίως με την αλιεία στον Κόλπο του Λίντι και περιορισμένες γεωργικές δραστηριότητες στις παρυφές της πόλης. 
Οι ευκαιρίες απασχόλησης είναι πολύ περιορισμένες, καθώς το Λίντι στερείται σημαντικής βιομηχανίας οποιουδήποτε είδους. Ο μόνος σημαντικός επενδυτής είναι οι Aqeel έμποροι, που εγκατέστησαν εδώ πριονιστήρια, τα οποία βοηθούν οικονομικά τους κατοίκους της Περιφέρειας Λίντι, προσφέροντας απασχόληση σε μεγάλο αριθμό από αυτούς. Από την ακτή, το έδαφος παρουσιάζει απότομη ανηφορική κλίση, έως τους απόκρημνους λόφους της Μτάντα (Mtanda), που παλαιότερα υπήρξε ο συνοικισμός δημοσίων υπαλλήλων της αποικίας, με θέα στον κόλπο του Λίντι. Κατά τη διάρκεια της αποικιοκρατίας, η μετάθεση στο Λίντι ισοδυναμούσε με επανεκτίμηση ή υποβιβασμό του υπαλλήλου.
Κάντιντο Γκοντόι

Ποσοστό διδύμων

Το ποσοστό γεννήσεων διδύμων στο Κάντιντο Γκοντόι αποτελεί το 10% των συνολικών γεννήσεων της πόλης, σημαντικά υψηλότερο από το συνολικό ποσοστό 1.8% για την πολιτεία Ρίο Γκράντε ντο Σουλ. Αυτό το ποσοστό είναι ασυνήθιστο, καθώς υπερβαίνει το υψηλότερο παρατηρημένο ποσοστό διδύμων (4.5-5% για τη νοτιοδυτική Νιγηρία). Σχεδόν τα μισά (8 από 17) δίδυμα που εξετάστηκαν σε μία μελέτη ήταν μονοζυγωτικά (όμοια) δίδυμα, λίγο παραπάνω από το μέσο όρο του 30%. Οι δίδυμες γεννήσεις σημειώνονται από τις αρχές του εικοστού αιώνα, όταν οι πρώτοι μετανάστες που κατέφθασαν στη περιοχή είχαν δεκαεπτά δίδυμα συνολικά. Η κατάσταση αυτή έχει παρατηρηθεί σε πολλές γενιές στο τελευταίο μέρος του εικοστού αιώνα.
Ο πληθυσμός είναι σε μεγάλο βαθμό πολωνικής και γερμανικής καταγωγής, με πολλούς από αυτούς να κατάγονται από την περιοχή Χούνσρουκ της Γερμανίας, η οποία έχει ποσοστό διδύμων υψηλότερο από το μέσο όρο. Το ποσοστό του Κάντιντο Γκοντόι θα μπορούσε να αντανακλά ένα φαινόμενο όπου συμβαίνουν σπάνια γενετικά χαρακτηριστικά κατά τύχη ανάμεσα σε μια μικρή ομαδική κοινότητα και θα είναι πιο κοινό μεταξύ των απογόνων τους από το σύνολο του πληθυσμού.

Προσπάθειες εξήγησης

Ο διαβόητος Ναζιστής γιατρός Γιόζεφ Μένγκελε, ο οποίος διεξήγαγε τις "μελέτες" διδύμων στη Γερμανία και πειραματίστηκε με τα δίδυμα στο Άουσβιτς, κατέφυγε στην Νότια Αμερική, καθώς οι Σύμμαχοι πλησίαζαν το Ναζιστικό γερμανικό καθεστώς. Ο Αργεντινός ιστορικός Χόρχε Καμαράσα πρότεινε ότι ο Μένγκελε διεξήγαγε πειράματα σχετικά με τις γυναίκες της περιοχής, κάτι που θα μπορούσε να ευθύνεται για την υψηλή αναλογία διδύμων. Σύμφωνα με ορισμένους σχολιαστές, γύρω στην εποχή της άφιξης του Μένγκελε στη Βραζιλία το 1963, η συχνότητα των διδύμων άρχισε να αυξάνεται, φέρνοντάς το στην σημερινή αναλογία διδύμων 1 προς 10, από τα οποία πάνω από τα μισά είναι διζυγωτικά (αδελφικά). Ωστόσο αυτή η εξήγησε έχει αμφισβητηθεί από τον ντόπιο ιστορικό Πάουλο Σαουθιέρ, ο οποίος λέει ότι ο Μένγκελε δεν μελέτησε δίδυμα κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Βραζιλία. Επιπλέον, σύμφωνα με τους γενετιστές, η πιο πιθανή εξήγηση για την υψηλή συχνότητα διδύμων είναι η γενετική απομόνωση και ενδογαμία. Στοιχεία δείχνουν ότι η υψηλή συχνότητα των διδύμων προηγείται της άφιξης του Μένγκελε στη Νότια Αμερική.
Αυτό το φαινόμενο του μεγάλου αριθμού γεννήσεων δίδυμων δεν είναι μοναδικό στο Κάντιντο Γκογκόι. Έχει παρατηρηθεί επίσης στην πόλη Ίγκμπο-Όρα της Νιγηρίας και το χωριό Κοντίνχι στην Ινδία.
Πόλυς Κερμανίδης

Βιογραφία

Ο Πόλυς Κερμανίδης, γεννημένος στην Ξάνθη στις 20 Απριλίου 1946, πρωτοεμφανίστηκε στη δισκογραφία στα μισά περίπου της δεκαετίας του ’60. Το 1976 διασκευάζει «διακριτικά» το τραγούδι του Μητσάκη και κάνει απρόσμενα το μεγάλο «μπαμ». Το τραγούδι του Μητσάκη, «περίεργο», «ιδιόρρυθμο» και «ιδιότροπο» σε μελωδική γραφή και στιχουργική δομή, δένει απόλυτα με τη φωνή του Κερμανίδη που χαρακτηρίζεται από πολυκύμαντες αναπνοές, άμεση, λαϊκή έκταση και δύναμη, οικεία κλασική αλλά και κατά κάποιο τρόπο αναρχική – σύγχρονη ερμηνεία.
«Τα πλοία πεθαίνουν στα λιμάνια» είναι και ο τίτλος του δεύτερου μόλις προσωπικού του δίσκου που κυκλοφορεί από την Panivar, η οποία την περίοδο εκείνη είχε συγκεντρώσει πολλούς σπουδαίους λαϊκούς ερμηνευτές (Βαγγέλη Περπινιάδη, Σπύρο Ζαγοραίο, Πρόδρομο Τσαουσάκη, Γιώργο Λαύκα, Μπάμπη Μπακάλη, κ.α.) που δεν «ταιριάζουν» πια στις παραδοσιακές μεγάλες δισκογραφικές εταιρίες, καθώς και αξιόλογους νεότερους (Έλενα Γιαννακάκη, Λευτέρη Πανταζή, Ανδρέα Ζακυνθινάκη, κ.α.). Ο κόσμος κουρασμένος ίσως από το «πολιτικοκοινωνικό» τραγούδι, που σε μερικές περιπτώσεις βαρύγδουπα και καταχρηστικά γίνεται αυτοσκοπός για εκμετάλλευση του μεταπολιτευτικού κλίματος, αγκαλιάζει τα τραγούδια του δίσκου και ο Κερμανίδης γίνεται σταρ πρώτου μεγέθους.
Ο δίσκος περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και τα «Προδομένα φιλιά» (Π. Κερμανίδη), «Σε κάποιο σπίτι κτισμένο με δάκρυ» (Μπ. Μαρκάκη) και το υπέροχο «Φτωχή καρδιά μου, κάνε υπομονή» (Χρ. Κοτσώνη). Το τραγούδι βασίζεται στον ίδιο «αραβοαιγυπτιακό» σκοπό στον οποίο στήριξε ο Μανώλης Αγγελόπουλος τη μουσική διασκευή του, σε στίχους Μάρως Μπιζάνη, στο θρυλικό «Τα μαύρα μάτια σου». Η διασκευή του Κοτσώνη (συνθέτης, μπουζουξής και για χρόνια συνεργάτης του Κερμανίδη) είναι πιο γρήγορη κι «ευέλικτη» από αυτή του Αγγελόπουλου, στην οποία κυριαρχεί ο επιβλητικός ήχος του αρμόνιου.
Ο Κερμανίδης την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Δίνω και τα ρέστα μου», απ’ όπου ξεχώρισε το πολύ όμορφο τραγούδι «Ήρθες αυτό το καλοκαίρι» του Κοτσώνη. Θα ακολουθήσουν οι μεγάλοι δίσκοι «Ανθρώπινες αδυναμίες» (1979) με το «Στηρίξου επάνω μου», πάντα του Κοτσώνη, και «Μακάρι να’μουνα τρελός» (1981). Αφήνει την Panivar και κάνει δύο LP στη CBS, ένα στη Music Box και επιστρέφει πάλι στην Panivar.
«Τα πλοία πεθαίνουν στα λιμάνια» αποτελούν σήμα κατατεθέν του Κερμανίδη και εκφράζουν απόλυτα, ως τίτλος, την πορεία του κλασικού λαϊκού τραγουδιού στη δεκαετία του’70. Το τραγούδι του Μητσάκη, που, όπως είναι γνωστό, είχε ιδιαίτερη αδυναμία στα «θαλασσινά» θέματα, κυριάρχησε στους πειρατικούς σταθμούς που πουλούσαν οικόπεδα με δόσεις, μονοπώλησε τις προτιμήσεις στα τζουκ-μποξ, έγινε σλόγκαν και άντεξε στο χρόνο. Είναι χαρακτηριστικό ότι λίγοι γνωρίζουν την εκτέλεση του Παπαδάκη και θεωρούν ως πρώτη και αυθεντική αυτή του Κερμανίδη.
Πέθανε από καρκίνο στις 6 Αυγούστου 2012 σε ηλικία 66 ετών.
Αειφόρος σχεδίαση

Αειφόρος σχεδίαση (ονομάζεται επίσης και περιβαλλοντικός σχεδιασμός, περιβαλλοντικά βιώσιμη σχεδίαση, φιλική προς το περιβάλλον σχεδίαση, κ.λπ.) είναι η φιλοσοφία του σχεδιασμού φυσικών αντικειμένων, τον σχεδιασμό κτιρίων και δομημένου περιβάλλοντος, καθώς και υπηρεσιών οι οποίες θα συμμορφώνονται με τις αρχές της κοινωνικής, οικονομικής και οικολογικής βιωσιμότητας.

Έννοια

Η πρόθεση της αειφόρου σχεδίασης είναι «η εξάλειψη των αρνητικών επιπτώσεων στο περιβάλλον μέσα από τον επιδέξιο και ευαίσθητο σχεδιασμό». [1] Οι εφαρμογές της αειφόρου σχεδίασης στοχεύουν στους  ανανεώσιμους πόρους, σε όσο το δυνατόν λιγότερες επιπτώσεις στο περιβάλλον, και στη σύνδεση του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον.
Πέρα από την «εξάλειψη των αρνητικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων», στην αειφόρος σχεδίαση πρέπει να δημιουργούνται έργα που να είναι ουσιαστικά καινοτομίες έτσι ώστε να μπορεί να αλλάξει η συμπεριφορά του. Μια δυναμική ισορροπία μεταξύ της οικονομίας και της κοινωνίας, που προορίζεται για τη δημιουργία μακροχρόνιων σχέσεων μεταξύ του χρήστη και του αντικειμένου / υπηρεσίας και, τέλος, να σέβεται και να λαμβάνει υπόψη τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές διαφορές.

Νόμος ελάχιστου κόστους

Η αρχή ότι όλες οι κατευθύνσεις της προόδου έχουν εκτραπεί, τελειώνει με το νόμο του ελάχιστου κόστους, και είναι προφανές στην τυπική «S» καμπύλη της τεχνολογίας του κύκλου ζωής και στην ωφέλιμη ζωή του κάθε συστήματος. Ελάχιστο κόστος είναι το αποτέλεσμα της επίτευξης των φυσικών ορίων. Κοινή πρακτική διαχείρισης των επιχειρήσεων είναι να ερευνά το ελάχιστο κόστος σε κάθε κατεύθυνση που κινείται μια εκστρατεία, ως ένδειξη ελαxiστοποίησης της ευκαιρίας, δηλαδή της δυνατότητας για επιταχυνόμενη αποκλιμάκωση και ένα σήμα για να αναζητηθούν νέες ευκαιρίες αλλού.

Μη βιώσιμη επένδυση

Ένα πρόβλημα προκύπτει όταν δυσκολευόμαστε να διακρίνουμε τα όρια ενός πόρου, έτσι αυξάνοντας τις επενδύσεις στα ελάχιστα κόστη, μπορεί να φανεί κερδοφόρα κίνηση, όπως στην τραγωδία των «κοινών πολιτικών», αλλά μπορεί να οδηγήσει σε κατάρρευση. Αυτό το πρόβλημα της αύξησης των επενδύσεων σε μείωση των πόρων έχει επίσης μελετηθεί σε σχέση με τα αίτια κατάρρευσης του πολιτισμού από τον Joseph Tainter. [3] Αυτή το φυσικό σφάλμα στην επενδυτική πολιτική συνέβαλε στην κατάρρευση τόσο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας όσο και των Μάγια. Η ανακούφιση πιεσμένων πηγών απαιτεί την μείωση της πίεσης που τους ασκείται, όχι τη συνεχή αύξηση της κι ας είναι αποτελεσματικό κάποιες φορές.
Ευγένιος ο Αιτωλός

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μέγα Δένδρο Αποκούρου από φτωχούς γονείς το 1595. Το 1616 χειροτονήθηκε διάκονος στη Μονή Τατάρνας και παρέμεινε για ένα διάστημα στη Μονή Ξηροποτάμου Αγίου Όρους. Μεταβαίνοντας για επίσκεψη στη Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά, χειροτονήθηκε το 1619 πρεσβύτερος από τον δυναμικό Πατριάρχη Αλεξανδρείας (μετέπειτα Οικουμενικό) Κύριλλο Λούκαρη. Μετά το Σινά, πραγματοποίησε προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, όπου υπηρέτησε ως εφημέριος του πατριαρχικού παρεκκλησίου του Αγίου Κωνσταντίνου από το 1619 ως το 1622. Συνέχισε τις σπουδές του στα Τρίκαλα, την Κεφαλονιά και τη Ζάκυνθο, όπου μαθήτευσε κοντά στο Θεόφιλο Κορυδαλλέα.
Όταν το 1636 ο Οικουμενικός πια Πατριάρχης Κύριλλος Λούκαρης κάλεσε τον Κορυδαλλέα στην πατριαρχική Μεγάλη του Γένους Σχολή, ο τελευταίος πήρε μαζί του και τον Όσιο, που τοποθετήθηκε εφημέριος στο Ναό του Κοντοσκαλίου. Κατόπιν μαθήτευσε κοντά στο Μελέτιο Συρίγο για μικρό διάστημα, για να επανέλθει και πάλι κοντά στον Κορυδαλλέα. Έζησε εκ του σύνεγγυς τις ταλαιπωρίες και τις περιπέτειες του Κύριλλου Λούκαρη και υπέστη απηνή διωγμό για την προσήλωσή του στην Ορθοδοξία και για το αδούλωτο πνεύμα του. Μετά το θάνατο του Κύριλλου Λούκαρη, ο Όσιος είχε συνθέσει ακολουθία προς τιμή του. Καθαιρέθηκε από τον Πατριάρχη Κύριλλο Κονταρή, τον Τουρκόφιλο και Λατινόφρονα διώκτη του Κύριλλου Λούκαρη. Όταν αποκαταστάθηκε η εκκλησιαστική τάξη, ο νέος Πατριάρχης Παρθένιος Α΄ τον επανέφερε πανηγυρικά (1639).
Διηύθυνε από το 1639 ως το 1640 τη Σχολή της Άρτας. Μετά από ταλαιπωρία το 1641 στο Αιτωλικό, όπου τον φυλάκισαν οι Τούρκοι, δίδαξε ως το 1645 στο Μεσολόγγι και στη συνέχεια πήγε στο Καρπενήσι, όπου ανήγειρε μεγάλο Ναό της Αγίας Τριάδας και στον περίβολό του Σχολή Ανωτέρων Γραμμάτων, που απέβη για την Ευρυτανία κέντρο πνευματικής αναγεννήσεως. Ανέδειξε πολλούς και σπουδαίους μαθητές, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονταν Πατριάρχες, Επίσκοποι και ο Αναστάσιος Γόρδιος. Το 1661 μετέβη στα Βραγγιανά Ευρυτανίας και ίδρυσε Σχολή στη Μονή της Αγίας Παρασκευής, που αργότερα ονομάσθηκε «Ελληνομουσείον Αγράφων». Φρόντισε να ιδρυθεί Σχολή και στο Αιτωλικό. Το 1674 ξαναγύρισε στο Καρπενήσι, στην παλιά του Σχολή, όπου έμεινε ως το 1675. Μετά από μερικές περιπλανήσεις του στη Ναύπακτο, στο Μεσολόγγι και στο Αιτωλικό και παραμονή στη Μονή Τατάρνας, επέστρεψε στα Βραγγιανά και δίδαξε ως το 1680. Το 1682 εξεδήμησε προς Κύριον και ετάφη στο νάρθηκα της Αγίας Παρασκευής, όπου είχε ετοιμάσει ο ίδιος τον τάφο του.
Ο Ευγένιος ο Αιτωλός θεωρούνταν ότι είχε προφητικό χάρισμα. Ήταν ταπεινός, ελεήμων, φιλάνθρωπος, φωτισμένος δάσκαλος, αγαπούσε τη λειτουργική ζωή και έζησε βίο ανεπίληπτο και στερημένο. Κατηχούσε τους πολυπληθείς μαθητές του στη γνήσια ορθόδοξη πίστη και παράδοση. Άφησε αξιόλογο συγγραφικό έργο και πολύτιμες επιστολές, που διακρίνονται για βαθιά ελληνομάθεια, γνήσιο εκκλησιαστικό φρόνημα και σοφία. Έγινε όσιος και κατατάχθηκε στο Ορθόδοξο εορτολόγιο από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου την 1η Ιουλίου 1982.
Η μνήμη του επιτελείται στις 5 Αυγούστου.
Μη Χάνεσαι

Ονομασία

«Μη χάνεσαι» ήταν μια συνήθης και προσφιλής έκφραση του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου, την οποία χρησιμοποιεί υποτιμητικά ο Γαβριηλίδης, για να καυτηριάσει τάσεις, αξίες και συμπεριφορές των πολιτικών της εποχής και κυρίως του φέροντος την πατρότητα της συγκεκριμένης έκφρασης.

Αφορμή εκκίνησης

Αιχμή του δόρατος στη βασική αρθρογραφία της εφημερίδας ήταν η προσάρτηση της Θεσσαλίας, όταν μάλιστα η κυβέρνηση Κουμουνδούρου, η αντιπολίτευση και ο βασιλιάς θεωρούνται υπεύθυνοι για την ανεπάρκειά τους να χειριστούν το ζήτημα που αφορά στην επέκταση των συνόρων του κράτους.

Όραμα - Σκοπός

Ο εκδότης, μέσα από τη σκληρή σάτιρα προσπαθεί να επικοινωνήσει με το αναγνωστικό του κοινό με ελκυστικό και χιουμοριστικό τρόπο και σύμφωνα με τις διακηρύξεις του, οραματίζεται μια αναγεννημένη Ελλάδα ηθικά και πνευματικά διακινδυνεύοντας τίς σε βάρος του ψευδοκατηγορίες ως καιροσκόπου.

Λογοτεχνική Ύλη

Εκτός από την πολιτική ειδησεογραφία υπήρχε και σημαντική λογοτεχνική ύλη. Πολλοί νέοι Έλληνες λογοτέχνες κατέθεταν ποιήματα και μεταφράσεις ξένων μυθιστορημάτων, . Υπήρχαν επίσης καλλιτεχνικά και θεατρικά νέα, κριτική, κοινωνικά σχόλια, ευφυολογήματα, επίκαιρα θέματα κ.ά.

Συνεργάτες

Οι συνεργάτες της ήταν μόνιμοι ή περιστασιακοί: Γεώργιος Σουρής («Souris»), Κωστής Παλαμάς («Κουτρούλης», «Κωστής»), Νίκος Καμπάς («Νίκος»), Δημήτριος Κόκκος («De Cock», «Cock»), Γεώργιος Δροσίνης («Αράχνη»), Θεόδωρος Γενναίου Κολοκοτρώνης («Φαλέζ»), Περικλής Γιαννόπουλος («Ονούφριος»), Δημήτριος Καμπούρογλους («Καμπούρογλους»), Ιωάννης *Βερβέρης («Παληάνθρωπος»), Αλέξανδρος Μωραϊτίδης («Ούτις», «Σφιγξ»), Αγησίλαος Γιαννόπουλος («Αγησίλαος»), Μιχαήλ Μητσάκης («Michelet») κ.ά. Όλοι υπέγραφαν με ψευδώνυμα και ο ίδιος ο Γαβριηλίδης χρησιμοποιούσε το όνομα του σαιξπηρικού ήρωα της Τρικυμίας «Καλιβάν».
Μία εβδομάδα περίπου μετά τη διακοπή της έκδοσής της, θα κυκλοφορήσει το πρώτο φύλλο της Ακροπόλεως.
Τραγούδι του Χορστ Βέσελ

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Με το τέλος του ναζιστικού καθεστώτος τον Μάιο του 1945, το "τραγούδι του Χορστ Βέζελ" απαγορεύτηκε. Η απαγγελία της μελωδίας και των στίχων του τραγουδιού είναι παράνομοι στην Γερμανία με μερικές εξαιρέσεις. Ως αποτέλεσμα, στις αρχές του 2011, η κρατιδιακή αστυνομία της Κάτω Σαξονίας διεξήγαγε έρευνα εις βάρος των Amazon.com και Apple Inc. επειδή μεταξύ των προϊόντων που πουλούσαν συμπεριλαμβανόταν και το απαγορευμένο τραγούδι. Οι δύο εταιρείες απάντησαν στην αίτηση και αφαίρεσαν το τραγούδι από τα προϊόντα τους.
Μια ειδική μονάδα του Χιλιανού Ναυτικού χρησιμοποιεί ένα τραγούδι με τίτλο "Himno de la Agrupación de Comandos IM no. 51", το οποίο έχει ολόιδια μελωδία με το τραγούδι του Χορστ Βέζελ.
Vodafone

Βασικά στοιχεία

Οι θυγατρικές εταιρείες κινητής τηλεφωνίας του Ομίλου, λειτουργούν με το εμπορικό σήμα «Vodafone». Στις ΗΠΑ, η ελεγχόμενη εταιρεία του Ομίλου φέρει την ονομασία Verizon Wireless. Τα δύο τελευταία οικονομικά έτη, ο Όμιλος υπέγραψε επίσης συμβάσεις με πέντε εταιρείες δικτύων σε χώρες όπου ο Όμιλος δεν διαθέτει μετοχικό κεφάλαιο. Σύμφωνα με τους όρους των συγκεκριμένων Συμβάσεων Εταιρικών Δικτύων, ο Όμιλος και τα εταιρικά του δίκτυα συνεργάζονται για την ανάπτυξη και το μάρκετινγκ παγκόσμιων υπηρεσιών που φέρουν λογότυπα δύο εμπορικών σημάτων.
Στις 31 Δεκεμβρίου 2005, βάσει των εγγεγραμμένων πελατών στις κοινοπραξίες τηλεπικοινωνιών στις οποίες είχε συμφέροντα κυριότητας, ο Όμιλος είχε 179,3 εκατομμύρια πελάτες. Ο αριθμός αυτός δεν περιλαμβάνει τους πελάτες των υπηρεσιών τηλεειδοποίησης (paging), και υπολογίζεται σε αναλογική βάση σύμφωνα με τα εκατοστιαία συμφέροντα της Εταιρείας στις συγκεκριμένες κοινοπραξίες. Η εταιρεία έχει επίσης περίπου 55.000 υπαλλήλους, με μεγαλύτερη συνεισφορά την Vodafone Γερμανίας (12.073 υπάλληλοι) και δεύτερη την Vodafone Ηνωμένου Βασιλείου με 11.681 υπαλλήλους.
Οι κοινές μετοχές της Εταιρείας είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αξιών του Λονδίνου και οι Αμερικανικές Μετοχές Παρακαταθήκης («ADS») είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αξιών της Ν. Υόρκης. Η τρέχουσα αξία του συνόλου των χρηματιστηριακών αξιών της Εταιρείας ήταν κατά προσέγγιση 80 δισεκατομμύρια λίρες στις 15 Νοεμβρίου 2005.
Διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας είναι ο Αρουν Σαριν. Ο υπεύθυνος για την Ευρώπη (και την Ελλάδα) είναι ο Μπίλ Μόρροου.

Χορηγίες

Η Vofafone είναι χορηγός της McLaren-Mercedes στη Φόρμουλα 1, του Ολυμπιακού, της Εθνικής Ελλάδος και των Mad Video Music Awards, ενώ για αρκετά χρόνια το όνομά της είχε συνδεθεί με τη χορηγία της Ferrari και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ,από το 1993 έως και τα τέλη του 2012 (δηλαδή 19 ολόκληρα χρόνια) ήταν χορηγός και τις Hellenic Seaways και από το 2012 χορηγεί τη Sony για το PS VITA στην 3G έκδοση του.

Λογότυπο

Το λογότυπο της εταιρείας όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Γεωργιανή εξέγερση στο Τέξελ

Στις 5 Απριλίου 1945 στο νησί Τέξελ, στη Θάλασσα του Βάντεν, στη βόρεια Ολλανδία, ξέσπασε εξέγερση των γεωργιανών στρατιωτών του 882ου Τάγματος Πεζικού «Βασίλισσα Ταμάρα», που ανήκε στη Γεωργιανή Λεγεώνα του Γερμανικού Στρατού, κατά των γερμανικών στρατευμάτων που βρισκόταν στο υπό γερμανική κατοχή νησί. Η εξέγερση, που είναι γνωστή ως Γεωργιανή εξέγερση στο Τέξελ, διήρκησε μέχρι την 20η Μαΐου 1945 και κατά τη διάρκειά της έχασαν τη ζωή τους εκατοντάδες Γεωργιανοί και Γερμανοί στρατιώτες καθώς και περισσότεροι από 100 Ολλανδοί. 
Η Γεωργιανή εξέγερση στο Τέξελ ήταν μια από τις τελευταίες πολεμικές συγκρούσεις στην Ευρώπη, στα πλαίσια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ντέπη Φελουκατζή

Βιογραφία

Η Ντέπη Φελουκατζή εκπαιδεύτηκε στο Σπουδαστήριο της Σχολής Βακαλό, από τους Παναγιώτη Τέτση, Ελένη Βακαλό και Ασαντούρ Μπαχαριάν κατά την περίοδο 1963 - 1965. Το 1975 της απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο στη Συνάντηση Νέων Δημιουργών. Έργα της βρίσκονται σε σημαντικές συλλογές ιδιωτών και μουσείων εντός και εκτός Ελλάδας, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται η Εθνική Πινακοθήκη και το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών.
Έζησε στη Σάμο, στην Αθήνα, στη Μόσχα και στη Σαντορίνη. Υπήρξε αδερφή της Ήρας Φελουκατζή και σύζυγος του ηθοποιού Γιάννη Φακή, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο.
Η Ντέπη Φελουκατζή έπασχε από τη νόσο του Αλτσχάιμερ.

Αποδελτιωμένες εκθέσεις και δημοσιεύσεις

1989, Οικολογία και Τέχνη, Gallery 3
1983, Νίκος Αλεξίου, Κριτική
1977, Α Συνάντηση Νέων Δημιουργών, Γκαλερί Κρεωνίδης
1973, 12η Πανελλήνιος Καλλιτεχνική Έκθεσις, Αίθουσα Τέχνης Νέες Μορφές