Ουσάροι

Ουσάροι (αρχική ουγγρική ορθογραφία: huszár, πληθυντικός huszárok, πολωνέζικα: Husaria) λέγονταν δυνάμεις του ιππικού που έδρασαν στην Ευρώπη από το 15ο αιώνα. Η ονομασία αυτή διατηρείται ακόμα και σήμερα από στρατιωτικές μονάδες που κρατούν τον τίτλο «Ουσάρος» για παραδοσιακούς λόγους.

Ελαφρείς Ουσάροι

Η προέλευση των Ουσάρων βρίσκεται στις συμμορίες των πολεμιστών που διέσχιζαν τη νότια Ουγγαρία μετά από την τουρκική εισβολή στη Σερβία στο τέλος 14ου αιώνα.
Η ονομασία Ουσάρος πρωτοπαρουσιάζεται στη Σερβία, κοντά στο τέλος του 14ου αιώνα. Τον 16ο αιώνα άρχισαν να πρωτοεμφανίζονται απεικονίσεις από φτερούγες και φτερωτά νυχοπόδαρα στις ασπίδες των στρατιωτών του ιππικού. Αργότερα χρησιμοποιήθηκαν και αληθινές φτερούγες που αρχικά ήταν δεμένες στη σέλα του αλόγου και αργότερα πίσω στην πλάτη του πολεμιστή.
Το 1645, ο συνταγματάρχης Szczodrowski λέγαν ότι φορούσε φτερούγες στρουθοκαμήλου.
Το 1500, στα πολωνικά βιβλία του Υπουργείου Οικονομικών αναφέρονται Ουσάροι.
Οι Ουσάροι πρωτοεμφανίστηκαν σαν ξένοι μισθοφόροι, που τους αποκαλούσαν «Racowie», μια λέξη που προέρχεται από το «Rascia» και σημαίνει «από την Σερβία.» Προήλθαν από το σερβικό κράτος των Ras."
Ήταν ένας τύπος άτακτου ελαφρού ιππικού, που υπήρχε μέχρι τον 15ο αιώνα. Η λέξη προέρχεται από τα ουγγρικά. Σύμφωνα με μια άλλη ερμηνεία, η λέξη προέρχεται από την ουγγρική λέξη húsz που σημαίνει είκοσι, εννοώντας ότι τα τάγματα Ουσάρων αποτελούνταν αρχικά από είκοσι άτομα.
Αρχικά έλαβαν μέρος σε μάχες σε μικρά τάγματα, αλλά με την πάροδο του χρόνου αναδιοργανώθηκαν σε έναν ισχυρό, ιδιαίτερα εκπαιδευμένο και δραστήριο στρατό κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Hunyadi Mátyás της Ουγγαρίας.
Υπό τις εντολές του οι μονάδες συμμετείχαν στον πόλεμο ενάντια στην οθωμανική αυτοκρατορία το 1485 και είχαν επιτυχία ενάντια στο Τούρκους Σιπαχήδες καθώς επίσης και του Βοημούς και Πολωνούς.
Μετά από τον θάνατο του βασιλιά το 1490 πολλοί Ουσάροι κατέφυγαν σε άλλες χώρες στην κεντρική και δυτική Ευρώπη και σχημάτισαν τον πυρήνα παρόμοιων μονάδων ελαφρού ιππικού. Παραδείγματος χάριν, η Αυστρία μίσθωσε τους Ούγγρους Ουσάρους ως πολεμιστές κατά της οθωμανικής αυτοκρατορίας. 
Επίσης ο Φρειδερίκος Β' της Πρωσίας έκανε εκτενή χρήση μονάδων ουσάρων κατά τη διάρκεια του πολέμου της αυστριακής διαδοχής.
Η Μεγάλη Βρετανία έστειλε Γερμανούς Ουσάρους μαζί με άλλους από την Έσση-Κάσσελ ως μισθοφόρους στην Αμερική για να πολεμήσουν στην αμερικανική Επανάσταση.
Ενώ το ελαφρύ ιππικό των Ουσάρων υιοθετήθηκε από όλους τους ευρωπαϊκούς στρατούς ως τρόπος αντιμετώπισης του πεζικού και του πυροβολικού, ακόμα πιο θεαματικοί ήταν οι βαρείς Ουσάροι του Πολωνο-Λιθουανικού συνασπισμού.

Οι Ουσάροι στη δυτική Ευρώπη

Σε άλλα μέρη εκτός από την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη οι Ουσάροι ακολούθησαν μια διαφορετική εξέλιξη.
Στις πρώτες δεκαετίες του 17ου αιώνα οι Ουσάροι της Ουγγαρίας σταμάτησαν να φορούν πανοπλίες και από το 1640 και μετά τους συναντάμε ως ελαφρύ ιππικό.
Το ελαφρύ ιππικό αυτών των Ουσάρων απομιμήθηκε και σε όλη την Ευρώπη, επειδή ήταν το ιδανικό σώμα για αναγνωριστικές και προμηθευτικές αποστολές στην πρώτη γραμμή. Στη μάχη χρησιμοποιήθηκαν για επιθέσεις αντιπερισπασμού, για την διάσπαση των θέσεων του πυροβολικού, και την καταδίωξη των οπισθοχωρούντων στρατευμάτων. 
Η Βαυαρία ίδρυσε το πρώτο σύνταγμα Ουσάρων το 1688, ενώ το δεύτερο ακολούθησε στην Πρωσία περίπου το 1700.
Το 1721 η Γαλλία καθιέρωσε διάφορα συντάγματα Ουσάρων από το 1692 και μετά, στρατολογώντας αρχικά Ουσάρους από την Ουγγαρία και τη Γερμανία, και στη συνέχεια από τις γερμανικές συνοριακές περιοχές της ίδιας της Γαλλίας.
Η Ρωσία επιστράτευσε εγγενείς Κοζάκους και έκανε άτακτα στρατεύματα ιππικού μέχρι το 1741. 
Με στρατολογήσεις κατά ένα μεγάλο μέρος από τις ορθόδοξες χριστιανικές κοινότητες κατά μήκος των τουρκικών συνόρων, το πλήθος των στρατευμάτων των Ρώσων Ουσάρων έφτασαν την εποχή του Επταετή Πολέμου τα 12 συντάγματα.
Η Ισπανία ίδρυσε τα πρώτα τμήματα Ουσάρων της το 1747 και το σύνταγμα των Ισπανικών Ουσάρων το 1795. Η Δανία είχε Ουσάρους από το 1762 και η Σουηδία εισήγαγε αυτήν την κατηγορία ιππικού το 1756.
Η Μεγάλη Βρετανία μετέτρεψε διάφορα ελαφριά συντάγματα Δραγώνων σε Ουσάρους στις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα.