Μίμι Λέντερ

Οικογένεια και μάθηση

Η Λέντερ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Γονείς της ήταν ο σκηνοθέτης, παραγωγός, ηθοποιός και σεναριογράφος Πωλ Λέντερ (1926-1996) και η κλασική πιανίστρια Έτυλ (Etyl) Λέντερ. Η Μίριαμ μεγάλωσε στο Λος Άντζελες. Κατά την παιδική της ηλικία, ο πατέρας της, που ήταν ανεξάρτητος καλλιτέχνης και παραγωγός χαμηλού προϋπολογισμού, γνώρισε σε εκείνη και στα αδέλφια της (ο μεγαλύτερος αδελφός της Ρέουμπεν γεννήθηκε το 1950) τον κόσμο του κινηματογράφου. Η ενασχόληση με τις ταινίες από μικρή ηλικία έδωσε στη Μίμη τις δεξιότητες και την αυτοπεποίθηση για να καταστεί η πρώτη γυναίκα που έγινε δεκτή στη Σχολή του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου (AFI). Σπούδασε διεύθυνση φωτογραφίας κινηματογράφου, αλλά απολάμβανε τη συνεργασία με τους ηθοποιούς και την αφήγηση ιστοριών.

Σταδιοδρομία

Η Λέντερ άρχισε τη σταδιοδρομία της ως επόπτρια σεναρίου σε μια σειρά ταινιών όπως οι Spawn of the Slithis (1978), Dummy (1979), The Boy Who Drank Too Much (1980) and A Long Way Home (1980), προτού εργαστεί στην τηλεοπτική αστυνομική σειρά Hill Street Blues (1981). Μετά τη σκηνοθεσία μιας ταινίας μικρού μήκους, της Short Order Dreams, που έγραψε και χρηματοδότησε ο πατέρας της, ο δημιουργός του Hill Street Blues Στήβεν Μπότσκο και ο σκηνοθέτης Γκρέγκορυ Χόμπλιτ της ανέθεσαν να σκηνοθετήσει ένα επεισόδιο της σειράς L.A. Law.
Το 1988 η Λέντερ συνέχισε στην τηλεόραση με επεισόδια των σειρών Crime Story, The Bronx Zoo, Midnight Caller και αρκετά της China Beach (1988–91), για τα οποία πήρε 4 υποψηφιότητες για Βραβείο Emmy. Μετά γύρισε κάποιες τηλεταινίες προτού προσληφθεί ως σκηνοθέτιδα για τη σειρά Στην Εντατική (ER, 1994–2009). Εκεί εφάρμοσε με επιτυχία τις κινηματογραφικές γνώσεις της και την τεχνική της «κάμερας στο χέρι» για να δώσει σκηνές με ένταση, με την κάμερα να τρέχει στους διαδρόμους και στα δωμάτια του νοσοκομείου. Πήρε έτσι τα πρώτα της βραβεία Emmy, για «Καλύτερη Δραματική Σειρά», το 1995 και το 1996. Η φήμη της αυξήθηκε και σύντομα δέχθηκε μία προσφορά από τον Στήβεν Σπήλμπεργκ να σκηνοθετήσει την πρώτη ταινία παραγωγής της νέας εταιρείας του (της DreamWorks) με τίτλο Ο Ειρηνοποιός (1997), μία περιπέτεια που η ίδια ανέφερε ότι βλέπει ως δραματική ταινία. Η Λέντερ έγινε έτσι μία από τις ελάχιστες γυναίκες που είχαν σκηνοθετήσει ταινία περιπέτειας. Πράγματι, το γύρισμα αυτής της ταινίας έδωσε αφορμή να γραφούν πολλά στον τύπο σχετικά με τις ευκαιρίες που είχαν οι γυναίκες σκηνοθέτιδες στο Χόλυγουντ. Προετοιμάστηκε για τη σκηνοθεσία αυτή μελετώντας για τα τρένα και τα οπτικά εφέ και δηλώνει υπερήφανη για το αποτέλεσμα.
Συνεχίζοντας με τη DreamWorks, η Λέντερ σκηνοθέτησε τις ταινίες Ολέθρια σύγκρουση (1998) και Χωρίς αντάλλαγμα (2000), ενώ την ίδια εποχή δημιούργησε μία προσωπική ταινία για τους γονείς της με τίτλο Sentimental Journey (1999). Από τότε η Λέντερ κινείται με εναλλαγές μεταξύ του κινηματογράφου και της τηλεοράσεως, παράγοντας και/ή σκηνοθετώντας τηλεσειρές όπως οι The Beast (2001), Jonny Zero (2005) και Vanished (2006), και ταινίες ή τηλεταινίες όπως οι Εντιμότατοι διαρρήκτες (2009) και Heavenly (2011).
Το 2011 ορίστηκε ως σκηνοθέτιδα για το ρημέικ της ταινίας Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο, ένα σχέδιο που εγκαταλείφθηκε.

Προσωπική ζωή

Η Λέντερ είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Γκάρυ Γουέρντς (Gary Werntz) και έχουν μία κόρη, την ηθοποιό Χάννα Λέντερ (γενν. 1986) που έπαιξε ως παιδί σε ταινίες της μητέρας της. Ο Γκάρυ έχει επίσης παίξει σε ταινίες της συζύγου του.