google/wiki40b huggingface dataset:
Επαρχία Καρτάγο

Γεωγραφία

Η Επαρχία Καρτάγο βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα. Συνορεύει στα δυτικά και βορειοδυτικά με τη Λιμόν και στα ανατολικά και βορειοανατολικά με τη Σαν Χοσέ. Έχει έκταση 3.124,7 km². Είναι σε έκταση η έκτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Πουνταρένας, την Γκουανακάστε, την Αλαχουέλα, τη Λιμόν και τη Σαν Χοσέ.

Πόλεις

Οι έξι μεγαλύτερες πόλεις είναι η Καρτάγο, η Παραΐσο, η Τουρριάλμπα, η Σαν Ραφαέλ δε Ορεαμούνο, η Ελ Τεχάρ και η Σαν Νικολάς. Άλλες πόλεις είναι η Τρες Ρίος, η Χουάν Βίνιας και η Πακάγιας.

Δημογραφία

Η Επαρχία Καρτάγο είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 423.423 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό η τέταρτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά τη Σαν Χοσέ, την Αλαχουέλα και την Λιμόν. Έχει πυκνότητα 136,5 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι κατά πυκνότητα η μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα.
Αλαπάγεφσκ

Ιστορία

Το Αλαπαγιέβσκ είναι ένα από τα παλαιότερα κέντρα εργοστασίων μεταλλουργίας στα Ουράλια με το πρώτο εργοστάσιο που χτίστηκε το 1704. Το χωριό ιδρύθηκε το 1781.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2016

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2016 διεξήχθη στις 28 Φεβρουαρίου στο Ολυμπιακό κέντρο Ιππασίας Μαρκόπουλου. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η  Ράνια (Ουρανία) Ρεμπούλη του Γ.Σ. Νέων Λέρου. Πρωταθλητής σύλλογος στο ομαδικό αναδείχθηκε ο Γ.Α.Σ. Ιλισός Αθηνών για ένατη φορά στην ιστορία του θεσμού.
Επαρχία Μπαλόντα Μπαζάρ

Η επαρχία Μπαλόντα Μπαζάρ είναι μια επαρχία στη Ινδική πολιτεία του Τσατίσγκαρ με έδρα το Μπαλόντα Μπαζάρ. Πριν από τη δημιουργία της, αποτελούσε μέρος της επαρχίας Ραϊπούρ.

Διοίκηση

Η επαρχία υποδιαιρείται σε έξι αναπτυξιακά μπλοκ που ονομάζονται τεχσίλ, τα Παλάρι, Μπαλόντα Μπασάρ, Κασντόλ, Μπιλαϊγκάρ, Μπαταπάρα και Σίμγκα, και 3 υποδιαιρέσεις, τις Μπαλόντα Μπαζάρ, Μπαταπάρα κα Μπιλαϊγκάρ.
Η επαρχιακή διοίκηση έχει επικεφαλής τον επαρχιακό δικαστικό συλλέκτη. Ο παρών συλλέκτης και Επαρχιακός Δικαστής για να αναλάβει την νεοσυσταθείσα επαρχία είναι ο Ρατζές Σινγκ Ράνα.
Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων

Καθήκοντα

Το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των φύλων εκπονεί μελέτες και συγκεντρώνει στατιστικά στοιχεία σχετικά με την ισότητα των φύλων στην ΕΕ, παρακολουθεί τον τρόπο με τον οποίο η ΕΕ ανταποκρίνεται στις διεθνείς δεσμεύσεις της όσον αφορά την ισότητα των φύλων και συντάσσει ετήσια έκθεση προόδου σχετικά με το θέμα αυτό και εργάζεται για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών. Συντονίζει το Ευρωπαϊκό Δίκτυο για την Ισότητα των Φύλων, διοργανώνει συναντήσεις εμπειρογνωμόνων προς υποστήριξη του ερευνητικού έργου του Ινστιτούτου, προωθεί τον διάλογο και τη συνεργασία με μη κυβερνητικούς οργανισμούς και οργανώσεις για τις ίσες ευκαιρίες, πανεπιστήμια και εμπειρογνώμονες, ερευνητικά κέντρα, κοινωνικούς εταίρους και συναφείς οργανισμούς που επιδιώκουν την επίτευξη της ισότητας σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Οργάνωση

Το Ινστιτούτο περιλαμβάνει το Διοικητικό Συμβούλιο, το Σώμα Εμπειρογνωμόνων, τον Διευθυντή και το προσωπικό του. Το διοικητικό συμβούλιο του ινστιτούτου αποτελείται από 18 εκπροσώπους των κρατών μελών της ΕΕ που διορίζονται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και 1 μέλος που εκπροσωπεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το Σώμα Εμπειρογνωμόνων απαρτίζεται από μέλη αρμοδίων φορέων ειδικευμένων σε θέματα ισότητας των φύλων, και περιλαμβάνει εκπροσώπους των κρατών μελών (28), της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (3) και άλλων ενδιαφερόμενων μερών (2). Ο Διευθυντής είναι ο νόμιμος εκπρόσωπος του Ινστιτούτου και είναι υπόλογος στο Διοικητικό Συμβούλιο.
Το Ινστιτούτο απασχολεί προσωπικό 50 ατόμων. Με χρηματοδότηση από την Επιτροπή, προτεινόμενου προϋπολογισμού €52,5 εκατ. για την περίοδο 2007 - 2013, το Ινστιτούτο παρέχει τεκμηριωμένα στοιχεία για τη στήριξη της ισότητας των φύλων και διαθέτει κέντρο τεκμηρίωσης και βιβλιοθήκη που θα είναι ανοικτά για το κοινό.
Γεώργιος Χοιροβοσκός

Πότε έζησε

Η ακριβής χρονική τοποθέτηση της εποχής οπότε έζησε ο Γεώργιος Χοιροβοσκός για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα κυμαινόταν από τον 6ο μέχρι τον 10ο αιώνα. Παλαιότεροι ερευνητές, λ.χ. ο Πωλ Λεμέρλ, τον τοποθετούσαν τον 6ο αιώνα με βάση τους συγγραφείς που είχε χρησιμοποιήσει, αλλά πιο σύγχρονοι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι έζησε τον 9ο αιώνα, κατά πάσα πιθανότητα κατά τη διάρκεια ή λίγο μετά την δεύτερη περίοδο της Εικονομαχίας (περ. 815-843).

Το επώνυμό του

Το επώνυμό του ‘’Χοιροβοσκός’’ ίσως έχει σχέση ή με το επάγγελμα που ασκούσε σε νεαρή ηλικία, είτε ονομάζονταν έτσι οι πρόγονοί του. Σύμφωνα όμως με τη μαρτυρία του λογίου αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης Ευσταθίου, πρόκειται για περιπαικτικό και μειωτικό παρωνύμιο που του έδωσαν οι αντίπαλοί του, ίσως (με δεδομένη την αναχρονολόγηση της ζωής του στο α' ήμισυ του 9ου αιώνα) λόγω εικονομαχικών πεποιθήσεων του Γεωργίου. Ο Ευστάθιος, που θεωρεί τον Γεώργιο "μέγα διδάσκαλο" και τον χρησιμοποιεί συχνά στα έργα του, εξανίσταται εναντίον του προσωνυμίου αυτού, που είχε ως αποτέλεσμα ήδη στην εποχή του (12ος αιώνας) ο Γεώργιος και το έργο του να είναι σχεδόν άγνωστα, ή να αποδίδονται σε άλλους συγγραφείς.

Η ταυτότητά του

Ήταν διάκονος και χαρτοφύλαξ της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως. Στα χειρόγραφα αναφέρεται και «γραμματικός και οικουμενικός διδάσκαλος ». O τελευταίος τίτλος, δηλαδή του Οικουμενικού διδάσκαλου , τον συνδέει με καθηγητική θέση στη Σχολή του Πατριαρχείου της Βυζαντινής πρωτεύουσας. Πάντως ο Paul Lemerle υποστηρίζει πως την εποχή εκείνη δεν υφίστατο τέτοιο ίδρυμα σχετικό με το Πατριαρχείο αλλά με το αυτοκρατορικό πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Ο τίτλος ‘’ οικουμενικός’’ είναι κάτι σαν ‘’ανώτερος πανεπιστημιακός’’. Έτσι ο Χοιροβοσκός ήταν καθηγητής του αυτοκρατορικού πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης

Συγγραφικό έργο

Μας έχει σωθεί ‘’Υπόμνημα εις τους Ψαλμούς’’. Δεν πρόκειται για μια εις βάθος ερμηνεία των Ψαλμών, αλλά για γλωσσική επεξεργασία του κειμένου τους. Επρόκειτο για ‘’επιμερισμό ‘’ της γλώσσας των Ψαλμών ,δηλαδή ένταξη της κάθε λέξης στο μέρος του λόγου όπου ανήκε, αναζήτηση της σημασίας της, της ετυμολογίας της, της ορθογραφίας της και τέλος της προσωδίας της. Πρόκειται για καταγραφή των σχετικών παραδόσεών του από μαθητή ή μαθητές του. Επίσης μας μαρτυρούνται και σε κάποιο ποσοστό τους μας σώζονται μαθήματά του με τη μορφή ‘’σχολιών από φωνής’’ δηλαδή από την προφορική διδασκαλία. Πρόκειται για τα: ‘’Περί προσωδίας’’, ’’Περί τέχνης Διονυσίου του Θρακός’’, ’’Περί ονοματικών και ρηματικών κανόνων Θεοδοσίου του Αλεξανδρέους’’, ‘’Περί ορθογραφίας’’, ‘’Περί μετρικής Ηφαιστίωνος’’, ‘’Περί τρόπων ποιητικών’’, ‘’Περί ονοματικού του Ηρωδιανού’’, ‘’Περί ρηματικού του Απολλωνίου’’.

Απήχηση

Τα εγχειρίδιά της γραμματικής του είναι τα πιο διαδεδομένα στο βυζαντινό σχολείο . Η γλωσσική διασάφηση που επιχειρεί στους Ψαλμούς χρησιμοποιείται κατά τον 10ο αιώνα από το Φλωρεντινό Ετυμολογικό. Ελληνολατινικό Λεξικό του 13ου αιώνα –έργο ανώνυμου- αλλά και η Γραμματική του Θεόδωρου Γαζή, λογίου του 15ου αιώνα , στηρίζεται στο έργο του Χοιροβοσκού.
Ελίγια Μουντέντα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο χωριό Μάτσα, κοντά στην Τσόμα, στις 6 Ιουνίου του 1927 . Ήταν ένας από τους πρώτους πολιτικούς στη Ζάμπια που έλαβε ανώτατη εκπαίδευση. Απέκτησε πτυχίο Μάστερ από πανεπιστήμιο στη Νότια Αφρική και επίσης έκανε σπουδές Γεωργικών Επιστημών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ειδικεύτηκε στις καλλιέργειες φυτών.

Πολιτική καριέρα

Η κάθοδός του στα πολιτικά έγινε το 1962. Το 1964, έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας του, έγινε Υπουργός Γεωργίας επί προεδρίας Κένεθ Καούντα. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών (1965-69), Εξωτερικών (1969 και 1970-73) και στις 27 Μαΐου του 1975 έγινε πρωθυπουργός. Διατηρήθηκε στο αξίωμα αυτό ως τις 20 Ιουλίου του 1977 και αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον προκάτοχό του, Μάινζα Τσόνα. Παρέμεινε ενεργός στην πολιτική ζωή του τόπου του ως τα βαθιά του γηρατειά. Απεβίωσε στις 2 Νοεμβρίου του 2008.
DNA

Γενικά

Η αποκωδικοποίηση του DNA, η αποσαφήνιση δηλαδή του τρόπου με τον οποίο η δομή του DNA καθορίζει συγκεκριμένες γενετικές επιλογές, επέτρεψε στους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα την γενετική της ζωής και την κληρονόμηση ορισμένων χαρακτηριστικών και νόσων. 
Επειδή το DNA στα ορισμένα του σημεία είναι ξεχωριστό στον κάθε άνθρωπο, έχουν αναπτυχθεί μέθοδοι βασιζόμενες στην ταυτοποίηση του DNA και βρίσκουν εφαρμογή στην Ιατροδικαστική και στην Εγκληματολογία καθώς επίσης και στην αποσαφήνιση οικογενειακών σχέσεων μεταξύ ατόμων. Τα τελευταία χρόνια γίνεται πιο εντατική η χρήση του DNA και στις μελέτες της ιστορίας και της ανθρωπολογίας.
Η ανακάλυψη της δομής του DNA πραγματοποιήθηκε το 1953 από τους Τζέιμς Γουάτσον (James D. Watson) και Φράνσις Κρικ (Francis Crick). Από πολλούς η ανακάλυψη της διπλής έλικας του DNA θεωρείται ως η μεγαλύτερη βιολογική ανακάλυψη του 20ού αιώνα. Για τη συνεισφορά τους στη μελέτη της δομής του DNA, οι Γουάτσον και Κρικ μοιράστηκαν το 1962 το Βραβείο Νόμπελ με τον Μόρις Γουίλκινς και την Ρόζαλιν Φράνκλιν, οι οποίοι εργάστηκαν προς την ίδια κατεύθυνση.

Ανίχνευση - ρόλος του DNA

Πρόκειται για μεγαλομοριακή ένωση που συγκροτείται από αζωτούχες-πρωτεϊνικές βάσεις, φωσφορικές ρίζες και ένα σάκχαρο με πέντε άτομα άνθρακα (πεντόζη), την δε(σ)οξυριβόζη. Στα ευκαρυωτικά κύτταρα ανιχνεύεται κυρίως μέσα στον πυρήνα του κυττάρου αλλά και σε μερικά άλλα οργανίδια, όπως τα μιτοχόνδρια και τα πλαστίδια, επιτρέποντάς τους να αναπαράγονται αυτόνομα (ημιαυτόνομα οργανίδια). 
Το σύνολο των μορίων DNA που υπάρχουν σε ένα κύτταρο αποτελούν το γενετικό υλικό του. To DNA είναι ο φορέας των γενετικών πληροφοριών του κυττάρου, όχι μόνον με την έννοια της μεταβίβασης χαρακτηριστικών, αναλοίωτων από γενεά σε γενεά, αλλά και της ρύθμισης της φυσιογνωμίας εξειδίκευσης κάθε κυττάρου για την επιτέλεση των ιδιαίτερων λειτουργιών του. Τέλος, το DNA επιτρέπει τη δημιουργία γενετικής ποικιλότητας, υφιστάμενο μεταλλάξεις.
Επίσημο ένδυμα της Αυλής του Γεωργίου Α’

Το επίσημο ένδυμα της αυλής του Γεωργίου Α' ήταν το ένδυμα που φορούσαν οι κυρίες επί των τιμών της ελληνικής βασιλικής αυλής κατά τα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού.

Ιστορία

Το συγκεκριμένο ένδυμα προήλθε από στοιχεία της νυφικής και γιορτινής φορεσιάς της Αττικής. σε συνδυασμό με στοιχεία από ευρωπαϊκά ενδύματα της εποχής. Το εισήγαγε το 1867 η Βασίλισσα Όλγα και το χρησιμοποιούσαν οκτώ κυρίες επί των τιμών στις μεγάλες εκδηλώσεις που οργάνωνε το παλάτι. Σε κάποιες ειδικές περιπτώσεις η βασίλισσα παραχωρούσε το δικαίωμα το ένδυμα να φορεθεί και από γυναίκες αρχόντων. Έτσι, η πριγκίπισσα Μαρία Βοναπάρτη, στο γάμο της με τον πρίγκιπα Γεώργιο (δευτερότοκο γιό της βασίλισσας), φορούσε αυτό το ένδυμα. Η συγκεκριμένη ενδυμασία, όπως και η προηγούμενη ενδυμασία της αυλής που είχε εισαχθεί από την βασίλισσα Αμαλία, επηρέασε τόσο τις αστικές όσο και τις αγροτικές ενδυμασίες του ελλαδικού χώρου, διέθετε όμως ακόμη περισσότερες επιδράσεις από τις ευρωπαϊκές ενδυμασίες της εποχής.

Περιγραφή

Το ένδυμα αποτελείται από δύο κύρια μέρη, τη σιγκούνα και τη φούστα με την ουρά, τα οποία έραβαν και κεντούσαν με ιδιαίτερη τεχνική ειδικοί ράφτες στην Αθήνα. Τη φορεσιά συμπληρώνει ένα λεπτό υφαντό ποκάμισο από μετάξι, με χρυσοκεντήματα και χρυσή δαντέλα. Η τραχηλιά και τα μανίκια είναι στολισμένα, ενώ η υπόλοιπη φορεσιά είναι από τσόχα με σχέδια από βελούδο, σε οκτώ διαφορετικούς χρωματικούς σχεδιασμούς, όσες και οι κυρίες της τιμής. Η τσόχα ήταν άσπρη και το βελούδο επιλεγόταν από κάθε κυρία, στο χρώμα που επιθυμούσε. Η σιγκούνα μοιάζει πολύ με τους γρίζους στη φορεσιά της Αττικής, στολισμένη με βελούδινη ταινία και κεντημένη με χρυσό κορδόνι. Η φούστα είναι εφαρμοστή ανοιχτή μπροστά, για να φαίνεται το ποκάμισο και με μακριά ουρά. Στο τελείωμα υπάρχει η ίδια ταινία με τη σιγκούνα. 
Ο κεφαλόδεσμος είναι απλούστερος από αυτόν της Αττικής, με το χρυσό ξελίτσι(κορώνα) και τα φλουριά του να πέφτουν στο μέτωπο, τη χρυσή ομπόλια με τα χρυσά κρόσσια ελεύθερη να στολίζει τους ώμους και την πλάτη. Από κοσμήματα υπήρχε μόνο το ασημένιο θηλυκωτάρι που στερεώνεται σε χρυσοκέντητη ζώνη και σφίγγει τη μέση πάνω από το ποκάμισο και τη φούστα.
Όθων Β΄ ο Μέλας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Όθωνα Α΄ πρίγκιπα τού Ολομόουτς και της Ευφημίας των Αρπάντ, κόρης τού Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας. 
Ο πατέρας του είχε κληρονομήσει από το 1055 το Ολομόουτς ως εισόδημα (appanage), αλλά οι μεγαλύτεροι αδελφοί του Σπυτίνιεφ Β΄ και Βρατίσλαος Β΄ δούκες της Βοημίας ήθελαν να κάνουν πιο κεντρική την εξουσία. Έτσι όταν το 1087 απεβίωσε ο Όθων Α΄, οι δύο γιοί του Σβατοπλούκ και Όθων Β΄ εξορίστηκαν.
Κατά τη διάρκεια των εμφυλίων ερίδων για τη διαδοχή που ακολούθησαν, οι δύο αδελφοί μπόρεσαν να επιστρέψουν το 1091 στη Μοραβία. Το 1107 ο Σβατοπλούκ κατόρθωσε να γίνει δούκας της Βοημίας, αφού εκτόπισε τον Μποζιβόι Β΄ (γιο τού Βρατισλάου Β΄). Τότε ο Όθων Β΄ ενήργησε ως αντιβασιλιάς της Βοημίας. Το 1108/09 όμως ο Σβατοπλούκ κρατήθηκε όμηρος από τον Ερρίκο Ε΄ της Γερμανίας· αργότερα το 1109 σκοτώθηκε και ο Όθων Β΄, αν και είχε σημαντική υποστήριξη από τους ευγενείς, δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει τις αξιώσεις του στον θρόνο, στον οποίο κάθισε ο Βλαδίσλαος Α΄ (άλλος γιος τού Βρατισλάου Β΄). 
Ήταν σε σταθερή διαμάχη με τον εξάδελφό του Βλαδίσλαο Α΄ της Βοημίας. Παρά ταύτα διαδέχθηκε τον Σομπιέσλαφ Α΄ (μικρότερο γιο τού Βρατισλάου Β΄) στο Μπρνο. Όταν το 1125 απεβίωσε ο Βλαδίσλαος Α΄, ο Όθων Β΄ διεκδίκησε τη διαδοχή με βάση την αρχή τού πρεσβύτερου που ίσχυε στη Βοημία, σύμφωνα με την οποία διάδοχος είναι ο επόμενος αδελφός και όχι ο μεγαλύτερος γιος. Τελικά δούκας της Βοημίας έγινε ο Σομπιέσλαφ Α΄· τότε ο Όθων Β΄ στράφηκε στον Λοθάριο Β΄ της Γερμανίας, ο οποίος βάδισε με τον στρατό του εναντίον της Βοημίας. Οι δύο αντίπαλοι συγκρούστηκαν το 1126 στο Χλούμετς, όπου οι δυνάμεις τού Λοθαρίου Β΄ συνετρίβησαν αποφασιστικά και ο Όθων Β΄ σκοτώθηκε στη μάχη. Έπειτα ο Σομπιέσλαφ Α΄ προσέγγισε τον Λοθάριο Β΄ και έλαβε το δουκάτο της Βοημίας ως φέουδο.
Λάκης Κομνηνός

Βιογραφικά στοιχεία

Το πραγματικό του όνομα είναι Απόστολος Πάστος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Λέσβο, αλλά η απώτερη καταγωγή της οικογένειάς του είναι από την Κεφαλλονιά. Φοίτησε για δύο χρόνια στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη και στη συνέχεια αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Κ. Μιχαηλίδη. Επίσης, παρακολούθησε μαθήματα Κινηματογράφου και Θεάτρου στην Ακαδημία Τεχνών του Ιλινόις στις ΗΠΑ.
Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο στην τραγωδία Αντιγόνη και στον κινηματογράφο στην ταινία Εγωισμός (με το όνομα Λάκης Πάστος). Διακρίθηκε στον κινηματογράφο σε ρόλους ωραίου και μοιραίου άντρα, «αρχηγού των κακών», κατασκόπου - πράκτορα, ξένου (Γερμανού ή Άγγλου), ή νεαρού με πλούσια καταγωγή.
Τη δεκαετία του 1970 πρωταγωνίστησε σε κοσμοπολίτικες ταινίες, κάποιες από τις οποίες είχαν διεθνές καστ και υψηλό για τα ελληνικά δεδομένα μπάτζετ, ενώ κυκλοφόρησαν και σε άλλες χώρες εκτός της Ελλάδας.
Στο ραδιόφωνο, ο Κομνηνός συμμετείχε σε εκπομπές και ως αφηγητής σε πολυάριθμα ντοκυμαντέρ.
Το 1975, ίδρυσε την δική του εταιρία παραγωγής, την Πανθέαμα, η οποία από το 1996 συνέχισε τη δραστηριότητά της με το νέο  τίτλο Media Team. Έχει ασχοληθεί και με τη σκηνοθεσία.
Μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1981, έγινε διευθυντής στην ΥΕΝΕΔ μέχρι την κατάργησή της λίγο αργότερα, το Νοέμβριο του 1982. Ο διορισμός του είχε σημασία, καθώς όλοι οι προηγούμενοι διευθυντές της ΥΕΝΕΔ ήταν αξιωματικοί του Στρατού.

Προσωπική ζωή

Σύζυγός του παλαιότερα ήταν η ηθοποιός Ντίνα Τριάντη με την οποία απέκτησε δυο παιδιά, τον Γιώργο και τον Γιάννη. Με τη μετέπειτα σύζυγο του δημοσιογράφο Τζώρτζια Κοντράρου απέκτησε ένα τρίτο γιο, τον Δημήτρη. Ανιψιός (γιος της αδελφής του) είναι ο γνωστός σκηνοθέτης Βασίλης Μαζωμένος και πρώτη του ξαδέλφη η τραγουδίστρια και συγγραφέας Ντόρα Γιαννακοπούλου.
Υπαστυνόμος Α΄

Ο Υπαστυνόμος Α΄ είναι βαθμός αξιωματικού στην ιεραρχία της Ελληνικής Αστυνομίας. Ανήκει στην κατηγορία των Κατωτέρων Αξιωματικών από κοινού με τον Υπαστυνόμο Β΄ και τον Αστυνόμο Β΄. Αποτελεί βαθμό μεγαλύτερο του Υπαστυνόμου Β΄ και μικρότερο του Αστυνόμου Β΄. Αντίστοιχοι βαθμοί στον Στρατό Ξηράς είναι ο Υπολοχαγός, στο Πολεμικό Ναυτικό ο Ανθυποπλοίαρχος και στην Πολεμική Αεροπορία ο Υποσμηναγός. 
Ο Υπαστυνόμος Α΄ καταλαμβάνει οργανική θέση Υπαστυνόμου από κοινού με τον Υπαστυνόμο Β΄. Ο ελάχιστος χρόνος παραμονής στον βαθμό είναι 5 έτη.

Διακριτικό

Τα διακριτικά βαθμού του Υπαστυνόμου Α΄ αποτελούνται από δύο μεταλλικούς αστέρες χρώματος ασημί τα οποία τοποθετούνται στον διαμήκη άξονα των επωμίδων, κατά σειρά από τη βάση προς την κορυφή, ή στο αριστερό πέτο της στολής εκστρατείας κεντητά σε μικρογραφίες.
Unholy Terror

Τραγούδια του δίσκου

1. Let it Roar (Lawless) - 4:40
2. Hate to Love Me (Lawless) - 4:07
3. Loco-Motive Man (Lawless) - 6:03
4. Unholy Terror (Lawless) - 2:01
5. Charisma (Lawless) - 5:25
6. Who Slayed Baby Jane? (Lawless) - 4:55
7. Euphoria (Lawless) - 3:19
8. Raven Heart (Lawless) - 3:46
9. Evermore (Lawless) - 6:10
10. Wasted White Boys (Lawless) - 6:49
Χρήστος Καλαβρούζος

Βιογραφία

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωριό Καλαβρούζα της Ναυπακτίας. Είναι ένας απ' τους πιο σπουδαίους Έλληνες ηθοποιούς. Στα χρόνια της καλλιτεχνικής του πορείας συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα στο χώρο της σκηνοθεσίας και της υποκριτικής. Έχει παίξει σε έργα της παγκόσμιας και της ντόπιας δραματουργίας, τόσο στα 15 χρόνια που βρέθηκε στο Εθνικό Θέατρο όσο και στο ελεύθερο - ιδιωτικό θέατρο.
Έχει εμφανισθεί σε πάρα πολλές θεατρικές παραστάσεις, σε κινηματογραφικά έργα και σε σίριαλ της τηλεόρασης, από τα τέλη της δεκαετίας του 1950. Γνωστότερες είναι οι παρουσίες του στην ταινία Μάθε παιδί μου γράμματα (1981) και στη θεατρική δημιουργία Το μεγάλο μας τσίρκο (1973)
Υπήρξε παντρεμένος με την ηθοποιό Δήμητρα Ζέζα.
Αριάσπης

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Αρταξέρξη Β΄ τού Μνήμονος και της Στατείρας, κόρης τού Υδάρνη σατράπη της Παρθίας.
Αμφιθαλή αδέλφια του ήταν ο Αρταξέρξης Γ΄ Ώχος, ο Δαρείος, η Ροδογούνη και η Άτοσσα Β΄. Ο Ρωμαίος ιστορικός Ιουστίνος τον αναφέρει ως "Αριαράτη". 
Έπειτα από το τέλος τού αδελφού του Δαρείου, οδηγήθηκε με τις ραδιουργίες τού Αρταξέρξη Γ΄ στην αυτοκτονία.
Μπέρμιγχαμ

Ιστορία

Το Μπέρμιγχαμ έχει ιστορία μιας χιλιετίας. Αρχικά, η περιοχή του Μπέρμιγχαμ υπήρξε ρωμαϊκή επαρχία με στρατιωτικές οδούς κι ένα μεγάλο φρούριο. Στις αρχές του Μεσαίωνα, το Μπέρμιγχαμ ήταν ένα μικρό αγγλοσαξονικό αγροτικό χωριό, ενώ τον 12ο αιώνα της δόθηκε άδεια για τη δημιουργία κεντρικής αγοράς, στην περιοχή που με τον καιρό έγινε γνωστή ως Bull Ring, κι έτσι σύντομα εξελίχθηκε σε μια μικρή αλλά ανθηρή εμπορική πόλη.
Το 16ο αιώνα, το Μπέρμιγχαμ αξιοποίησε τις πηγές σιδήρου και γαιάνθρακα με την ίδρυση μεταλλευτικών βιομηχανιών. Τον 17ο αιώνα, η πόλη απέκτησε φήμη για την κατασκευή όπλων, με τα οποία εφοδίαζε τον στρατό του Όλιβερ Κρόμγουελ κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο. 
Κατά τη Βιομηχανική Επανάσταση, από τα μέσα του 18ου αιώνα και μετά, το Μπέρμιγχαμ εξελίχτηκε σε σημαντικό βιομηχανικό κέντρο. Αντίθετα με άλλες βιομηχανικές πόλεις της Αγγλίας, όπως το Μάντσεστερ, η βιομηχανία του Μπέρμιγχαμ στηριζόταν σε μικρά εργαστήρια παρά σε μεγάλες βιομηχανικές μονάδες. Επίσης, το 1837 η πόλη απέκτησε σιδηροδρομική γραμμή, που διευκόλυνε τις συγκοινωνίες με κάθε περιοχή της Μεγάλης Βρετανίας.
Κατά τη βικτωριανή εποχή, ο πληθυσμός του Μπέρμιγχαμ αυξήθηκε σημαντικά και ξεπέρασε τους 500.000 κατοίκους : έτσι έγινε η δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της Αγγλίας κι η τρίτη στη Βρετανία μετά τη Γλασκώβη και το Λονδίνο. Η σημασία του Μπέρμιγχαμ οδήγησε τη Βασίλισσα Βικτωρία να του απονείμει τον τίτλο της "πόλης" το 1889. Το 1900 ιδρύθηκε και το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ.
Το Μπέρμιγχαμ λέγεται ότι υπήρξε η γενέθλιος πόλη των πυρηνικών όπλων, καθώς μεγάλο τμήμα της έρευνας για πυρηνικό εξοπλισμό διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ κατά τη δεκαετία του '40. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη υπέστη μεγάλες καταστροφές από τους βομβαρδισμούς. Το κέντρο της πόλης επανοικοδομήθηκε στις δεκαετίες του '50 και του '60 με πολλά κτίρια, που στέγαζαν γραφεία, οδικές δακτυλίους και υπόγειους δρόμους, με αποτέλεσμα το Μπέρμιγχαμ να αποκτήσει τη φήμη της "άσχημης πόλης" και να περιγράφεται συχνά ως "ζούγκλα του μπετόν".
Ωστόσο, στις τελευταίες δεκαετίες το Μπέρμιγχαμ άλλαξε πρόσωπο, καθώς στο κέντρο της πόλης αποκαταστάθηκαν κι αναπαλαιώθηκαν δρόμοι, κτίρια και κανάλια, ενώ κατεδαφίστηκε και επανασχεδιάστηκε η περιοχή γύρω από το εμπορικό κέντρο Bull Ring.
Ζίτσα

Σύγχρονη περίοδος

Το χωριό απελευθερώθηκε μαζί με τα Ιωάννινα το 1913 στα πλαίσια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου. Συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση (1941-1945) κυρίως μέσα απ' τις γραμμές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ενώ κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο που ακολούθησε υπήρξε θέατρο σφοδρών μαχών λόγω της στρατηγικής του θέσης. Στα μεταπολεμικά χρόνια πολλοί κάτοικοι οδηγήθηκαν στη μετανάστευση, κάτι που εντεινόταν από επιδημίες φυλλοξήρας που έπλητταν τα αμπέλια έως τις αρχές της δεκαετίας του '70. Παράλληλα, η χάραξη νέων οδικών αξόνων και η αναδιάταξη των κοινωνικών - οικονομικών δομών ακύρωσαν σε μεγάλο βαθμό τον αυτόνομο ρόλο που διαδραμάτιζε η Ζίτσα στην ευρύτερη περιοχή, μετατρέποντάς την σε δορυφόρο των Ιωαννίνων.
Παρ' όλα αυτά παραμένει μέχρι σήμερα το κεφαλοχώρι της περιοχής δυτικά των Ιωαννίνων στεγάζοντας πλήθος δημοσίων υπηρεσιών, ενώ το 2010 η ΕΜΥ εγκατέστησε μετεωρολογικό σταθμό. Στεγάζει επίσης τη Βαδόκειο Βιβλιοθήκη με συλλογή περίπου 3.000 τόμων, καθώς και δημοτική πινακοθήκη. Η τελευταία αποτελεί δημιούργημα του ζωγράφου Κώστα Μαλάμου (1913-2007), γεννημένου στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου αλλά μεγαλωμένου στη Ζίτσα, ο οποίος δώρισε την προσωπική συλλογή του με έργα σύγχρονης ελληνικής χαρακτικής.

Οικονομία

Παραδοσιακές δραστηριότητες των κατοίκων του χωριού είναι η αμπελουργία και η κτηνοτροφία, ενώ στο πρόσφατο παρελθόν γνώρισε άνθιση η εξόρυξη μαρμάρου. Από τα παραπάνω, αυτό που έχει χαρίσει στη Ζίτσα διεθνή αναγνωρισιμότητα, είναι το φερώνυμο κρασί της (ΟΠΑΠ κωδ. ZT) από λευκά σταφύλια της ποικιλίας ντεμπίνα.
Αν και δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς εισήχθη η καλλιέργεια της ντεμπίνα, το 18ο αιώνα το χωριό είχε ήδη εδραιώσει τη φήμη του ως οινοπαραγωγός περιοχή. Στις μέρες μας η συγκεκριμένη ποικιλία καλλιεργείται αποκλειστικά στην καλούμενη Αμπελουργική Ζώνη Ζίτσας, η οποία περιλαμβάνει επίσης τα χωριά Πρωτόπαππας, Καρίτσα, Λιγοψά, Κληματιά και Γαβρισιοί. Γύρω απ' αυτήν έχει αναπτυχθεί ο τοπικός δευτερογενής τομέας με τρία οινοποιεία.
Νικολόζ Γκιλαούρι

Πρώτα χρόνια και σπουδές

Γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 1975 και μορφώθηκε στη χώρα του, στις ΗΠΑ, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία. Ακολούθησε σπουδές στις διεθνείς οικονομικές σχέσεις στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας. Το 2001 ορίστηκε οικονομικός σύμβουλος της Georgia Telecom.

Πριν την πρωθυπουργία

Υπηρέτησε στο αξίωμα του υπουργού Ενέργειας την περίοδο από το 2004 ως το 2007. Το 2007 διορίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομίας .

Πρωθυπουργός

Στις 30 Ιανουαρίου του 2009 ο Γκιλαούρι, μέχρι τότε υπουργός Οικονομίας, διορίστηκε πρωθυπουργός μετά την παραίτηση του Γκριγκόλ Μγκαλομπλισβίλι. Ο προκάτοχός του επικαλέστηκε λόγους υγείας για την παραίτησή του. Το Κοινοβούλιο ενέκρινε το διορισμό του στην πρωθυπουργία στις 6 Φεβρουαρίου του 2009. Η νέα κυβέρνηση έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης με 108 υπέρ και 8 κατά.
Γούτα

Ιστορία

Ιστορικά, η περιοχή είχε αναπτυχθεί ως μια όαση που σχηματίστηκε από τον ποταμό Μπαραντά γύρω από τον τόπο όπου ιδρύθηκε η Δαμασκός.
Από τους αρχαίους χρόνους, τα κανάλια που κατασκευάστηκαν από τους κατοίκους της Δαμασκού παρείχαν άρδευση γης από τις δύο πλευρές του Μπαραντά, αυξάνοντας το μέγεθος της Γούτα στα νότια και στα ανατολικά της πόλης. Διαχωρίζοντας την πόλη από τους ξηρούς λειμώνες που συνορεύουν με τη Συριακή Έρημο, η Γούτα παρείχε ιστορικά στους κατοίκους της ποικιλία από δημητριακά, λαχανικά και φρούτα.
Τελικά η αρδευόμενη γεωργική περιοχή στην ύπαιθρο της Δαμασκού έφτασε τα 370 τετραγωνικά χιλιόμετρα (140 τετραγωνικά μίλια). Στη δεκαετία του 1980, η αστική ανάπτυξη από τη Δαμασκό άρχισε να αντικαθιστά τη γεωργική χρήση με τη στέγαση και τη βιομηχανία, συρρικνώνοντας το μέγεθος της πράσινης ζώνης.
Πριν από τον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, η περιοχή φιλοξενούσε περίπου δύο εκατομμύρια ανθρώπους, αλλά το 2017 ο πληθυσμός εκτιμάται ότι ήταν περίπου 400.000.