google/wiki40b huggingface dataset:
Γραμμή 4 (Τραμ Αθήνας)

Επέκταση προς Πειραιά

Το καλοκαίρι του 2019 αναμένεται να παραδοθεί η επέκταση της Γραμμής 4 από το Σ.Ε.Φ. προς τον Πειραιά, συνολικού μήκους 5,4 χλμ, με 12 στάσεις συνολικά. H γραμμή του τραμ στον Πειραιά θα είναι μονής τροχιάς, δηλαδή τα τραμ θα διέρχονται από κάθε στάση προς μία μόνο κατεύθυνση.
 Η διαδρομή Φάληρο - Πειραιάς θα έχει τις στάσεις Γηπεδο Καραϊσκάκη - Μ. Ασίας - Λαμπράκη - Ευαγγελίστρια - Πλ. Δεληγιάννη - Δημαρχείο - Ακτή Ποσειδώνος ενώ η διαδρομή Πειραιάς - Φάληρο θα έχει τις στάσεις Αγ. Τριάδα - Πλ. Ιπποδαμείας - 34ου Συντάγματος - Ανδρούτσου - Ομ. Σκυλίτση - Σ.Ε.Φ. (υπάρχουσα).
Με την ολοκλήρωση της επέκτασης η νέα τερματική στάση στο δυτικό άκρο της Γραμμής 4 θα είναι η στάση «Ακτή Ποσειδώνος», που θα βρίσκεται πλησίον των υφιστάμενων σταθμών Πειραιά.

Επανασύνδεση με Πατήσια

Στις προτεραιότητες του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθηνών είναι η επέκταση από Σύνταγμα προς Άνω Πατήσια.
Μάικ Πορτνόι

Βιογραφία

Ο Πορτνόι γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1967 στο Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης. Ξεκίνησε να παίζει τύμπανα κατά την παιδική του ηλικία, όντας αυτοδίδακτος με κύριες επιρροές τον Ρίνγκο Σταρ, τον Κιθ Μουν και τον Τζον Μπόναμ, ενώ από την progressive rock μουσική επηρεάστηκε από τον Νιλ Πιρτ και το προσωπικό σχήμα του Φρανκ Ζάπα.
Το 1985, μπήκε με υποτροφία στο μουσικό κολέγιο του Μπέρκλι, όπου μαζί με τον κιθαρίστα Τζον Πετρούτσι και τον μπασίστα Τζον Μιανγκ σχημάτισαν τους Dream Theater. Μαζί τους, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "When Dream And Day Unite" το 1989, πριν γίνει μέλος του σχήματος ο τραγουδιστής Τζέιμς ΛαΜπρι, για να ηχογραφήσουν τον πιο επιτυχημένο δίσκο τους με τίτλο "Images And Words". Έκτοτε, ο Πορτνόι ηχογράφησε οκτώ ακόμη στούντιο άλμπουμ με τους Dream Theater, με τελευταίο το "Black Clouds And Silver Linings", το οποίο σκαρφάλωσε στο αμερικάνικο Top-10. Αποχώρησε από το συγκρότημα τον Σεπτέμβριο του 2010, λόγω της επιθυμίας του να κάνει ένα διάλειμμα από τους Dream Theater.
Παράλληλα με τους Dream Theater, είχε σχηματίσει το ορχηστρικό progressive metal συγκρότημα των Liquid Tension Experiment, το 1997 μαζί με τον Τζον Πετρούτσι, τον κιμπορντίστα Τζόρνταν Ρούντες και τον μπασίστα Τόνι Λεβίν. Το σχήμα κυκλοφόρησε δύο στούντιο άλμπουμ μέσω της "Magna Carta Records'", ενώ το 2007 συνέχισαν ως Liquid Trio Experiment, ηχογραφώντας τα "Spontaneous Combustion" και "When the Keyboard Breaks: Live in Chicago".
Την άνοιξη του 2010, ο Πορτνόι ανέλαβε τα τύμπανα των Avenged Sevenfold, μετά τον θάνατο του ντράμερ τους, Τζίμι Σάλιβαν. Δύο μήνες αργότερα, δήλωσε ότι η συμμετοχή του στο συγκρότημα είναι προσωρινή με σκοπό να βοηθήσει τα υπόλοιπα μέλη του σχήματος μέχρι να βρουν έναν μόνιμο αντικαταστάτη.
Στις αρχές του 2011, σχημάτισε τους Adrenaline Mob μαζί με τον τραγουδιστή των Symphony X, Ράσελ Άλεν, τους κιθαρίστες Μάικ Ορλάντο και Ριτς Γουόρντ και τον μπασίστα Πολ ντι Λέο. Ταυτόχρονα, ξεκίνησε το πρότζεκτ Flying Colors μαζί με τον κιθαρίστα των Deep Purple, Στηβ Μορς, τον κιμπορντίστα Νιλ Μορς, τον μπασίστα Ντέιβ ΛαΡου και τον τραγουδιστή Κάσεϊ ΜακΦίρσον. Οι Adrenaline Mob έχουν κυκλοφορήσει τα "Omertá" και "Men of Honor", ενώ οι Flying Colors το ομώνυμο τους άλμπουμ και το "Second Nature". Όλοι οι δίσκοι κατάφεραν να μπουν στο Top-100 του Billboard.
Τον Ιανουάριο του 2012, ο Πορτνόι, ο μπασίστας Μπίλι Σίχαν και ο κιθαρίστας Ρίτσι Κότζεν σχημάτισαν τους The Winery Dogs, οι οποίοι κυκλοφόρησαν το ομώνυμο άλμπουμ τους τον Ιούλιο του 2013, ανεβαίνοντας στο # 27 του Billboard. Την ίδια περίοδο, ανακοίνωσε την αποχώρηση του από τους Adrenaline Mob, δίνοντας την θέση του στον Α. Τζ. Πέρο των Twisted Sister.
Σε δηλώσεις του τον Φεβρουάριο του 2016, ο Πορτνόι γνωστοποίησε ότι δεν αποκλείεται να επιστρέψει στους Dream Theater.
Ο Πορτνόι έχει λάβει δεκάδες βραβεία κατά την διάρκεια της καριέρας του, με τους αναγνώστες του περιοδικού "Modern Drummer" να τον ψηφίζουν καλύτερο progressive ντράμερ για δώδεκα συνεχόμενες χρονιές, από το 1995 μέχρι το 2006. Το 2009, το "Rhythm Magazine" τον κατέταξε πέμπτο στην λίστα με τους καλύτερους ντράμερ όλων των εποχών.
Διεθνείς κατατάξεις του Κοσσυφοπεδίου

Ακολουθούν οι διεθνείς κατατάξεις του Κοσσυφοπεδίου:
Μέθοδος Κασίσκι

Η βασική ιδέα

Η βασική ιδέα βρίσκεται πίσω από την παρατήρηση ότι λόγω της επανάληψης κάποιων λέξεων μέσα στο μήνυμα, κρυπτογραφούνται και παράγονται ίδια κρυπτοκείμενα όταν είναι ευθυγραμμισμένα με το κλειδί. Τα επαναλαμβανόμενα συμπλέγματα θα πρέπει να είναι τουλάχιστον τρία. Μετρώντας την απόσταση ανάμεσα στα επαναλαμβανόμενα μοτίβα δημιουργείται μια λίστα από αποστάσεις και ο ΜΚΔ όλων αυτών είναι συνήθως το μήκος του κλειδιού. Αν ο κρυπταναλυτής βρει το μήκος του κλειδιού, π.χ. έστω 5, τότε σε ένα κρυπτογραφημένο κείμενο τα γράμματα στην θέση (1, 1 + 5n) δημιουργούν μια λίστα μιας μονοαλφαβητικής αντικατάστασης η οποία αναλύεται εύκολα με την ανάλυση συχνότητας γραμμάτων. Καταλήγουμε με τόσες λίστες όσα είναι τα στοιχεία του κλειδιού και αντιμετωπίζουμε πλέον την πολυαλφαβητική αντικατάσταση σαν πολλές απλές μονοαλφαβητικές αντικαταστάσεις.
Μπόγιαν Στούπιτσα

Βιογραφία

Έπειτα από σπουδές αρχιτεκτονικής στη Λιουμπλιάνα, ο Μπόγιαν Στούπιτσα ταξίδευσε ανά την Ευρώπη, αφιερωμένος από πολύ νωρίς στο θέατρο. Μεταξύ του 1934 και του 1940, μοίρασε τον χρόνο του μεταξύ του Μάριμπορ, της Λιουμπλιάνα και του Βελιγραδίου, αναλαμβάνοντας την σκηνοθεσία 28 θεατρικών παραστάσεων. Μία εξ'αυτών, ο Μολιέρος, βάση του σχετικού έργου του Μιχαΐλ Μπουλγκάκοφ, απαγορεύτηκε βάση λογοκρισίας.
Το 1946, ο Μπόγιαν Στούπιτσα πραγματοποίησε ταξίδι στη Μόσχα και το Λένινγκραντ, όπου και απέκτησε οικειότητα με το σοβιετικό θέατρο. Το 1947, μετά την επιστροφή του στη Σερβία, προχώρησε στην ίδρυση του Γιουγκοσλαβικού Δραματικού Θεάτρου Βελιγραδίου, του οποίου η πρώτη θεατρική παράσταση έλαβε χώρα στις 3 Απριλίου 1948, με μια παραγωγή του Kralj Betajnove, του «Βασιλέα της Μπετάνιοβα», του Ιβάν Τσάνκαρ, θεατρικού έργου του οποίου ο ίδιος ανέλαβε την σκηνοθεσία.
Το 1961, έπειτα από ένα πέρασμα από το Εθνικό Θέατρο Βελιγραδίου, ο Μπόγιαν Στούπιτσα ανέλαβε την διεύθυνση του Ατελιέ 212. Ως αρχιτέκτονας, προχώρησε στον σχεδιασμό της νέας αίθουσας παραστάσεων επί της Οδού Ούλιτσα Σβετόγκορσκα (εκείνη την περίοδο γνωστή ως Οδός Ίβο Λόλα Ρίμπαρ). Κατέστησε την συγκεκριμένη αίθουσα ως τόπο αναφοράς της θεατρικής σκηνής της πόλεως του Βελιγραδίου, ενώ, ταυτόχρονα, της έδωσε ορατότητα σε διεθνές επίπεδο.
Ο Μπόγιαν Στούπιτσα ήταν παντρεμένος με την Σέρβα ηθοποιό, Μίρα Στούπιτσα, δημιουργό του Βραβείου Ζάνκα Στόκιτς.
Τάντελακτ

Τεχνική

Γίνεται επίστρωση του μείγματος και έπειτα γυαλίζεται και αδιαβροχοποιείται αφού πρώτα διαποτιστεί με σαπούνι ελαιόλαδου αραιωμένο σε νερό, εφαρμόζοντας κυκλικές κινήσεις/μαλάξεις χρησιμοποιώντας λείες και επίπεδες πέτρες. Το τάντελακτ είχε σχεδόν εξαφανιστεί, όμως κατάφερε να αναβιώσει και να γίνει πολύ δημοφιλές στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο.
Οι Μαροκινοί μάστορες ονομάζονται Μααλίμ (αραβ. معلم
- Ma'alim) παίρνοντας τον τίτλο μετά από αρκετά χρόνια εξάσκησης. Είναι μία τέχνη που απαιτεί εστίαση, ακρίβεια, συγχρονισμό, αντοχή αλλά και βαθιά γνώση συμπεριφοράς του μείγματος σε διάφορες συνθήκες.

Κουδάδ (Qadâd) ο πρόγονος του τάντελακτ

Το Qadâd (Kʉðað), προφέρεται Κουδάδ, είναι μία τεχνική που χρησιμοποιήθηκε στο φράγμα Μαρίμπ στην Υεμένη τον 8ο αι. π.Χ. αλλά και σε πολλές άλλες κατασκευές, κυρίως σε στέρνες και στέγες κατοικιών και μετέπειτα τζαμιών. Είναι ένα μείγμα από ασβέστη και ηφαιστειογενή πετρώματα τα οποία πρώτα πλένονται και θρυμματίζονται σε μορφή άμμου. Παρόμοιες προσμίξεις συναντάμε και σε άλλα μέρη κυρίως γύρω από τη Μεσόγειο όπως το Κουρασάνι ή αλλιώς Ρωμαϊκό τσιμέντο. Υπάρχουν ευρήματα αντίστοιχων κονιαμάτων που χρησιμοποιούνταν στο Μινωικό πολιτισμό με τη χρήση ασβέστη και ηφαιστειογενών πετρωμάτων.
Η σύνθεση του Κουδάδ διαφέρει ανάλογα τη περιοχή και τις κλιματολογικές συνθήκες. Είναι μια αρκετά χρονοβόρα τεχνική και απαιτεί τη συνδρομή πολλών ατόμων υπό την επίβλεψη του μάστορα ο οποίος λέγεται Ατίγκ (Atig). H τέχνη περνάει στα συγγενικά πρόσωπα και συνεπώς οι ελάχιστοι μαστόροι που υπάρχουν πλέων στην Υεμένη έχουν οικογενειακούς δεσμούς μεταξύ τους. Οι οικογενειακές και κοινωνικές τους αξίες όριζουν να προσλαμβάνονται εργάτες από το ίδιο χωριό ή μέρος όπου γινόταν οι εργασίες. Αυτό παλιότερα είχε σαν αποτέλεσμα χωριά και ολόκληρες πεδιάδες να εξειδικεύονται σε συγκεκριμένες εργασίες και κατασκευές. Η τεχνική περιλάμβανει την επίστρωση του πρώτου στρώματος μείγματος με την προσθήκη ηφαιστειογενών πετρωμάτων κοκκομετρίας 3-4 εκατοστών. Έπειτα εφαρμόζονται 2 ακόμα στρώσεις όπου και ξεκινάει η συμπίεση με το κοπάνισμα της επιφάνειας και τη χρήση αιχμηρών πετρών. Αφού ωριμάσει και στεγνώσει το μείγμα, εφαρμόζεται στην τελική επιφάνεια ασβεστόνερο και στη συνέχεια τρίβεται με σκληρές και επίπεδες πέτρες μέχρι να γίνει απολύτως λεία. Τελικό βήμα είναι η επάλειψη με λίπος και βρασμένο μεδούλι. Η προετοιμασία του μείγματος μπορεί να πάρει έως και 100 μέρες και η πλήρη τήξη του έως και 1 χρόνο. Μετά την επανάσταση της Υεμένης, η απότομη στροφή στη χρήση τσιμέντου έκανε πολλούς να αφαιρέσουν τα επιχρίσματα Κουδάδ τα οποία διακοσμούσαν κατοικίες και τζαμιά. Η τεχνική θεωρήθηκε υψηλού κόστους λόγω των εργατικών και του χρόνου και πλέων υπάρχουν ελάχιστοι Ατίγκ που τη γνωρίζουν. Το 1986 Η UNESCO έστειλε αναφορά στη κυβέρνηση της Υεμένης για τη διατήρηση της παλιάς πόλης Σαναά συμπεριλαμβανομένης και της τεχνικής Κουδάδ. Σήμερα υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για τη διατήρηση της τεχνικής και τη χρήση της σε αποκαταστάσεις παλιών κτιρίων και κατασκευών.
Μεσιέ 103

Ιστορικό

Το Μεσιέ 103 ανακαλύφθηκε από τον Πιέρ Μεσαίν το 1781. Ήταν το τελευταίο αντικείμενο που πρόσθεσε στον κατάλογό του ο Σαρλ Μεσιέ.
Κουέρε

Ιστορία

Κατά τον 19ο αιώνα, έχοντας υποπέσει συχνά θύματα απειλών από τα Ανατολικά, οι Κουέρε (Kwere) έκτιζαν οχυρωμένα χωριά, τα οποία προστατεύονταν με μπόμα.
Το 1987, ο πληθυσμός των Κουέρε (Kwere) εκτιμάτο σε 98.000 άτομα. Η κυβέρνηση της Τανζανίας κυκλοφόρησε στοιχεία για την απογραφή του 2012, αλλά δεν ήταν από την σκοπιά των εθνοτικών ομάδων και τέτοιες λεπτομέρειες δεν θα μπορέσουν να δημοσιευτούν στο εγγύς μέλλον. Το 1967, στην απογραφή του πληθυσμού στη χώρα, 48.132 άνθρωποι στην ηπειρωτική χώρα αυτοπροσδιορίζονταν πως ανήκουν στην εθνοτική ομάδα Νγκ'ουέλε (Ngh'wele). Η συντριπτική πλειοψηφία από αυτούς ζούσαν στις παραδοσιακές τους κατοικημένες περιοχές στην Περιοχή Μπαγκαμόγιο (Bagamoyo District) (35.404 άτομα), με άλλους 3.857 ανθρώπους να ζουν στην γειτονική Περιοχή Κισαράουε (Kisarawe district). Επιπλέον, μικρές ομάδες από  ανθρώπους Νγκ'ουέλε (Ngh'wele), ήταν κάτοικοι στην Περιφέρεια Μορογκόρο (Morogoro Region) (3.764) και στο Νταρ ες Σαλαάμ (Dar es Salaam) (2.902). Από το 1967, δεν υπάρχουν διαθέσιμα αξιόπιστα απογραφικά δεδομένα, καθώς δεν εκτελούνται πλέον εθνοτικά δημογραφικά στατιστικά.
Ο συνολικός πληθυσμός στην Περιφέρεια Πουάνι (Pwani Region) για το 2012, ήταν 1.098.668 άτομα. Στο παρελθόν, η συντριπτική πλειοψηφία των Κουέρε (Kwere) ζούσαν στις παραδοσιακές τους κατοικημένες περιοχές, στην παράκτια Περιοχή Μπαγκαμόγιο (Bagamoyo District).

Πολιτισμός

Η διάχυτη κυριαρχία της γλώσσας Σουαχίλι, στις παράκτιες υποθέσεις σε ολόκληρη την Ανατολική Αφρική για πολλούς αιώνες, έχει οδηγήσει τους περισσότερους λαούς ιθαγενών στην περιοχή, να είναι τουλάχιστον δίγλωσσοι, οι Νγκ'ουέρε (Ngh'were) δεν είναι διαφορετικοί. Αυτό επιβεβαιώθηκε το 2002 από τους γέροντες του Μπαγκαμόγιο (Bagamoyo), οι οποίοι συμμετείχαν στη διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην πόλη, υπερασπιζόμενοι την πρότασή τους ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Πρόσφατα, το Μπαγκαμόγιο (Bagamoyo) αναφέρθηκε ως ο έβδομος αποδέκτης της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO στην Τανζανία. Το τι επιπτώσεις θα έχει αυτό το βραβείο στους κατοίκους Νγκ'ουέρε (Ngh'were) στην πόλη, δεν είναι ακόμη γνωστό, όμως, τα γραφεία ταξιδίων το διαφημίζουν σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ασχολίες

Οι περισσότεροι από τους Κουέρε (Kwere), συνήθως ασχολούνται με την παραδοσιακή γεωργία, καλλιεργώντας αραβόσιτο, σόργο (ζαχαρόχορτο (sorghum)) και ρύζι· εκτρέφουν επίσης, αιγοπρόβατα και πουλερικά.
Socket 370

Τεχνικές προδιαγραφές

Αρχικά, το socket 370 χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τους επεξεργαστές Celeron της Intel, αλλά στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε για ορισμένους επεξεργαστές Pentium III και για τον Cyrix III της Via-Cyrix. Ορισμένες μητρικές κάρτες που το ενσωμάτωναν επέτρεπαν διπλή διάταξη επεξεργαστών, ενώ άλλες ενσωμάτωναν και το socket 370 και το Slot 1 (υπήρχε περιορισμός για χρησιμοποίηση μόνο ενός από τα δυο).
Νεροκούρος Χανίων

Ιστορία

Ο Φραντσίσκο Μπαρότσι το αναφέρει το 1577 σαν δύο χωριά (απάνω και κάτω), κάτι το οποίο δεν συμβαίνει σε άλλες αναφορές. Στην απογραφή του 1583 (Καστροφύλακας Κ237) αναφέρεται ως Anerocurù με 337 κατοίκους. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Nerokúru με 30 χριστιανικές και 6 τουρκικές οικογένειες, όμως στη συνέχεια ο πληθυσμός των Τούρκων αυξήθηκε, καθώς Τούρκοι από τις επαρχίες του νομού μετεγκαταστάθηκαν στα Χανιά και γύρω από αυτά για προστασία από τις επαναστάσεις. Πριν γίνει τμήμα της Ελλάδας ο Νεροκούρος είχε πλειονότητα Τούρκων. Οι Τούρκοι έφυγαν με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923. 
Το 1928 ο Νεροκούρος έχει 1.160 κατοίκους και ανήκει στο δήμο Χανίων, αλλά αποσπάται από αυτόν το 1940 και γίνεται έδρα κοινότητας. Ο πληθυσμός του πενταπλασιάστηκε ανάμεσα στις απογραφές του 1961 (460 κάτοικοι) και του 1971 (2.077 κάτοικοι), όταν οι οικισμοί Κατσιφαριανά και Καλικάς προσαρτήθηκαν στον Νεροκούρο. Η αύξηση του πληθυσμού συνεχίζει μέχρι σήμερα. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας, ο Νεροκούρος μαζί με τις Μουρνιές αποτελούσε το δήμο Ελευθέριου Βενιζέλου.
Το 1976 ανακαλύφθηκε στη θέση Μετόχι Αγίου Γεωργίου κατά τη διάρκεια εκχέρσωσης με μπουλντόζα σε αγροτεμάχιο του Ινστιτούτου Υποτροπικών Φυτών και Ελιάς Χανίων ερείπια κτίσματος το οποίο στη συνέχεια ταυτοποιήθηκε ως μινωική έπαυλη της μεσομινωικής περιόδου (περίπου 1600 ΠΚΕ). Είναι καλά διατηρημένο και έχει πλακόστρωτα δάπεδα, πολύθυρο και όροφο. Επίσης βρέθηκαν έργα κεραμικής και χάλκινα αντικείμενα. Από το 1977 έως το 1982, διενεργήθηκε ελληνοϊταλική ανασκαφική έρευνα η οποία ανακάλυψε ολόκληρο οικισμό. Ανατολικά βρέθηκε ένα τετράγωνο κτίσμα με μικρή δεξαμενή. Μια δεύτερη οικία βρέθηκε 300 μέτρα μακριά, με δύο αποθηκευτικούς χώρους και πλακόστρωτο δάπεδο.
Από το 2006 λειτουργεί στο αναπαλαιομένο δημοτικό σχολείο του Νεροκούρου το Μουσείο σχολικής ζωής.
Σελεστά

Συνοπτική ιστορία

Η πόλη πρωτοαναφέρεται επί Καρλομάγνου του 775. Ωστόσο σημαντική ώθηση έλαβε τον 11ο αιώνα, με την οικοδόμηση του ναού της Σεντ Φουά (Sainte Foy). Το 1217 γίνεται αυτοκρατορική πόλη και το 1354 προσχώρησε στη Δεκάπολη, το συνασπισμό των δέκα αυτοκρατορικών πόλεων της Αλσατίας. Έτσι οι οχυρώσεις της διευρύνθηκαν και σε αυτή στεγάζονται αρκετά μοναστικά τάγματα. Παράλληλα κύρια δραστηριότητά της γίνεται το εμπόριο.
Το 1634 η πόλη περιέρχεται στη γαλλική κυριαρχία. Ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΕ΄ κατασκεύασε σύγχρονες οχυρώσεις στην πόλη, οι οποίες κατεδαφίστηκαν το 1870. Παράλληλα η πόλη άκμασε ως εκπαιδευτικό κέντρο λόγω της δημοτικής σχολής της (που έφθασε να έχει ως και 900 φοιτητές), ενώ ο λόγιος Μπεάτους Ρηνάνους (Beatus Rhenanus) κληροδότησε τη βιβλιοθήκη του στην πόλη, η οποία με βάση αυτό το κληροδότημα δημιούργησε την "ανθρωπιστική βιβλιοθήκη" (Bibliothèque Humaniste), από τα σημαντικά αξιοθέατα του σημερινού Σελεστά.
Η Μεταρρύθμιση, ο πόλεμος των χωρικών και ο τριακονταετής πόλεμος σημαδεύουν την παρακμή του Σελεστά. Όπως και η υπόλοιπη Αλσατία η πόλη περιέρχεται οριστικά σε γαλλική κυριαρχία και μετατρέπεται σε πόλη - έδρα φρουράς. Έκτοτε η πόλη γνωρίζει περιορισμένη ανάπτυξη, παρά το ότι ευημερεί, καθώς άλλα αλσατικά κέντρα αναπτύσσονται ταχύτερα και πολύ περισσότερο. Δεν ανήκει στο "δρόμο του κρασιού" (Route de Vin), αν και είναι πολύ κοντά τόσο στο Κολμάρ (22 χλμ) όσο και στο Στρασβούργο (47 χλμ). Συχνά, σε περιόδους αιχμής αφίξεων στο Στρασβούργο, λόγω συνεδριάσεων ολομελείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, φιλοξενεί όσους τουρίστες δεν εμπλέκονται άμεσα με τις δραστηριότητες του Κοινοβουλίου.

Αξιοθέατα, πολιτισμός

Λόγω της μακράς της ιστορίας, η πόλη είναι από τις αρχιτεκτονικά πλουσιότερες της Αλσατίας. Σημαντικό δείγμα του ρωμανικού ρυθμού είναι ο ναός της Αγίας Πίστης (Sainte Foy), ενώ η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου είναι ρυθμού μπαρόκ. Στον ίδιο ρυθμό είναι και ο πύργος με το ρολόι (1618) και ο νεο-μεσαιωνικός πύργος νερού. Το Δημαρχείο (Hotel de Ville) είναι κτίσμα του 1788, ο σιδηροδρομικός σταθμός του 1880 και η εβραϊκή συναγωγή του 1890. Έχουν, επίσης, διατηρηθεί αρκετές οικίες αναγεννησιακού και μπαρόκ ρυθμού.
Η Ανθρωπιστική Βιβλιοθήκη του Σελεστά διαθέτει μια από τις παλαιότερες και πλέον ομοιογενείς συλλογές μεσαιωνικών χειρογράφων και αναγεννησιακών βιβλίων στην Ευρώπη. Πυρήνα της αποτέλεσε η βιβλιοθήκη του Μπεάτους Ρηνάνους, η οποία διατηρείται εν πολλοίς ανέπαφη.
Στην πόλη εδρεύει το Ίδρυμα σύγχρονης Τέχνης της Αλσατίας (Fonds régional d'art contemporain Alsace (FRAC Alsace)) και το ίδρυμα " Pôle d'Archéologie Interdépartemental Rhénan (PAIR) (Αρχαιολογική Δια-διαμερισματική Εστία του Ρήνου) με δραστηριότητα τις αρχαιολογικές έρευνες στην Αλσατία
Γεώργιος Φρειδερίκος της Πρωσίας

Βιογραφία

Είναι ο μόνος γιος του Λουδοβίκου-Φερδινάνδου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Ντονάτας κόμισσας του Κάστελ-Ρύντενχαουζεν, κόρης του Ζήγκφρητ 4ου πρίγκιπα του Κάστελ-Ρύντενχαουζεν.
Όταν ο πατέρας του απεβίωσε 33 ετών, ο Γεώργιος-Φρειδερίκος τέθηκε υπό τη φροντίδα και την κηδεμονία του πάππου του Λουδοβίκου-Φερδινάνδου. Παρακολούθησε τη βασική εκπαίδευση στη Βρέμη και στο Όλντενμπουρκ και συνέχισε τις σπουδές του στο Κολλέγιο Γκλέναλμοντ στο Περθ της Σκωτίας, όπου πέρασε τα Α-levels. Εισήλθε ως εθελοντής στην "ομάδα των Άλπεων" του Γερμανικού στρατού. Έλαβε το πτυχίο του στην Οικονομία Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο Εξόρυξης και Τεχνολογίας του Φράιμπουρκ.
Βελά Αχαΐας

Τοποθεσία

Η Βελά είναι κτισμένη σε υψόμετρο 838 μέτρων, στις πλαγιές της κορυφής Μαρμάρι της οροσειράς του Χελμού, νοτιοανατολικά από την πρωτεύουσα του νομού, Πάτρα και το Αίγιο και βορειοανατολικά από τα Καλάβρυτα.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Ο οικισμός αναφέρεται ήδη από την περίοδο πριν την Τουρκοκρατία και σύμφωνα με μια τοπική παράδοση οφείλει το όνομά του στη βυζαντινή πόλη της Ηπείρου, Βελλά, κάτοικοι της οποίας φέρονται να εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Η Βελλά αναφέρεται το 1853 στο β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως υπαγόμενη στο δήμο Φελλόης της επαρχίας Καλαβρύτων ενώ ο πληθυσμός της ανερχόταν στους 378 κατοίκους. Στις επόμενες δεκαετίες ο μόνιμος πληθυσμός της Βελάς μειώθηκε κατακόρυφα καθώς η πλειοψηφία των κατοίκων - οι οποίοι εργάζονταν κυρίως ως γεωργοί και κτηνοτρόφοι - μετακινούταν κατά τους χειμερινούς μήνες στην ευρύτερη περιοχή της Αιγιαλείας, με αποτέλεσμα κατά την απογραφή του 1920 να καταμετρηθούν στον οικισμό μόλις οκτώ κάτοικοι.
Διοικητικά η Βελλά υπήχθη το 1835 στην επαρχία Καλαβρύτων του νομού Αχαΐας και Ήλιδος ενώ με τον οριστικό διαχωρισμό του νομού, προσαρτάται στην Αχαΐα. Το 1944 υπήχθη στην επαρχία Αιγιαλείας και το 1997, μετά τις αλλαγές που προήλθαν στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω του σχεδίου Καποδίστριας, ορίστηκε τοπικό διαμέρισμα του δήμου Αιγείρας. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης υπάχθηκε διοικητικά στον δήμο Αιγιαλείας.
Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και γιορτάζει κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου. Στη Βελλά γεννήθηκε ο επίσκοπος Ηλείας και Ωλένης, Δαμασκηνός Σπηλιωτόπουλος (1848 - 1917).
Σώμα (βιολογία)

Σύνθεση του ανθρώπινου σώματος

Το ανθρώπινο σώμα συνθέτεται από χημικά στοιχεία όπως το υδρογόνο, το οξυγόνο, ο άνθρακας, το ασβέστιο, και ο φώσφορος. Αυτά, υπάρχουν σε τρισεκατομμύρια κύτταρα και ακυτταρικά στοιχεία του σώματος.
Το ενήλικο σώμα αποτελείται από 60% νερό σε ποσότητα 42 λίτρων υγρών. Αναλυτικότερα, αποτελείται από 19 λίτρα κυτταρικών υγρών που συνίσταται από 3,2 λίτρα πλάσμα του αίματος και 8,4 μεσοκυττάριο υγρό του αίματος, και 23 λίτρα υγρού στο εσωτερικό των κυττάρων. Το περιεχόμενο, η οξύτητα και η σύνθεση του νερού στο εσωτερικό και στο εξωτερικό των κυττάρων διατηρείται αυστηρά. Οι κύριοι ηλεκτρολύτες στο εξωτερικό των κυττάρων είναι το νάτριο και το χλωρίδιο, ενώ στο εσωτερικό των κυττάρων είναι το κάλιο και το φωσφορικό άλας.

Κύτταρα

Το σώμα συνίσταται από τρισεκατομμύρια κύτταρα, που είναι τα θεμελιώδεις στοιχεία της ζωής. Στην πλήρη ανάπτυξή του, υπάρχουν κατά προσέγγιση 30-37 τρισεκατομμύρια κύτταρα στο σώμα, μια εκτίμηση που προκύπτει από το σύνολο των κυττάρων που αποτελούν τα όργανα και από τα είδη των κυττάρων. Ακόμη, το σώμα αποτελεί ξενιστή για περίπου τον ίδιο αριθμό μη ανθρώπινων κυττάρων, όπως άλλων πολυκύτταρων οργανισμών που ζουν στο γαστρεντερικό σύστημα και στο δέρμα. Το σώμα δεν συνίσταται, όμως, μόνο από κύτταρα. Στα 70 κιλά ενός μέσου ανθρώπινου σώματος, περίπου τα 25 κιλά συγκροτούνται από μη ανθρώπινα κύτταρα ή μη κυτταρικές μορφές, όπως κόκαλα και συνδετικούς ιστούς. 
Τα κύτταρα λειτουργούν χάρη στο DNA. To DNA βρίσκεται στο πυρήνα του κυττάρου, εκεί μέρη του αντιγράφονται και στέλνονται στο υπόλοιπο κύτταρο μέσω του RNA. To RNA λειτουργεί ώστε να παράγει πρωτεΐνες, οι οποίες είναι βασικές για το κύτταρο, την λειτουργία του και την παραγωγή του. Δεν έχουν, όμως, όλα τα κύτταρα DNA κάποια από αυτά όπως τα ερυθρά αιμοσφαίρια χάνουν τον πυρήνα τους όταν ενηλικιώνονται.

Όργανα

Τα όργανα έχουν ως δομικά στοιχεία κύτταρα με συγκεκριμένες ιδιότητες, και βρίσκονται στο εσωτερικό του σώματος. Για παράδειγμα, η καρδιά, οι πνεύμονες και το ήπαρ. Μερικά, όργανα βρίσκονται τοποθετημένα στις κοιλότητες του σώματος, όπως στη κοιλία και στα πλευρά.

Καρδιαγγειακό  σύστημα

Το καρδιαγγειακό σύστημα αποτελείται από την καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία (αρτηρίες, φλέβες, τριχοειδές αγγείο). Η καρδιά ωθεί την κυκλοφορία του αίματος, το οποίο λειτουργεί ως "μέσο μεταφοράς" τροφοδοτώντας το σώμα με οξυγόνο, θρεπτικές ουσίες, ανοσοποιητικά κύτταρα, ορμόνες και περιττά στοιχεία από το ένα μέρος του σώματος στο άλλο. Το αίμα, ακόμη, μεταφέρει τα κύτταρα από τους ιστούς στα αιμοφόρα αγγεία και πίσω, στη σπλήνα και στο μυελό των οστών.

Πεπτικό σύστημα

Το πεπτικό σύστημα αποτελείται από το στόμα (τη γλώσσα και τα δόντια), τον οισοφάγο, το στομάχι (γαστρεντερικό σύστημα, παχύ και λεπτό έντερο, και ορθός), όπως και το ήπαρ, το πάγκρεας, τη χολή, και τους σιελογόνους αδένες. Μετατρέπει το φαγητό σε μικρά, θρεπτικά, και μη τοξικά μόρια ώστε να διανεμηθεί και να απορροφηθεί από το σώμα.