Γκουμέρ Γκαλίμοβιτς Κουβάτοφ

Βιογραφία

Ο Γκαλίμοβιτς γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1893 στο χωριό Κουβάτοβο-Μπικμπέρντινο του βολόστ Ουσεργκάν του ουγιέζντ Ορσκ του κυβερνείου Ορενμπούργκ (το σημερινό χωριό Ουτιαγκούλοβο στην επαρχία Ζιαντσούριν του Μπασκορτοστάν) . Κατάγεται από την οικογένεια Κουβάτοφ. Είναι γιος του Μουχαμετγκαλίμ Κουβάτοφ και αδερφός του Ουσμάν Κουβάτοφ.   
Το 1912, ο Κουβάτοφ αποφοίτησε από το γυμνάσιο του Ορενμπούργκ και το 1917 σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Καζάν όπου απέκτησε δίπλωμα χειρούργου.  Μετά την Φεβρουαριανή επανάσταση, ο Κουβάτοφ έγινε μέλος του εθνικού κινήματος των Μπασκίρ , συμμετείχε στο 3ο Πανμπασκιρικό Κουρουλτάι. Στη συνέχεια, εξελέγη στο προκοινοβούλιο, το μικρό Κουρουλτάι, ενώ ο αδελφός του Ουσμάν έγινε μέλος της κυβέρνησης των Μπασκίρ. Στη συνέχεια ο Κουβάτοφ έγινε χειρούργος και επικεφαλής στρατιωτικού νοσοκομείου. Εξελέγη αντιπρόσωπος της Συντακτικής Συνέλευσης από την εκλογική περιφέρεια της Ουφά στον κατάλογο αριθ. 11 (Μπασκίροι-Ομοσπονδιστές). Ήταν μέλος της Συνόδου της Συντακτικής Συνέλευσης στις 5 Ιανουαρίου 1918.  Ήταν μέλος της Κομούτσα και συμμετείχε σε συναντήσεις εκ μέρους των ομοσπονδιστών Μπασκίρων. 
Με απόφαση της Μπασρεβκόμ της 23ης Μαΐου 1919, ο Γκαλίμοβιτς διορίστηκε Επίτροπος Υγείας της ΒΑΣΣΔ και κατείχε αυτή τη θέση μέχρι το 1928. Από τις πρώτες μέρες ξεκίνησε ενεργά την οργάνωση θεραπευτικής και προφυλακτικής εργασίας στη δημοκρατία, καθώς και καταπολέμηση των επιδημιών (τύφος, χολέρα και άλλες) και τον λιμό του 1921-22. Επίσης έγιναν υγειονομικές και εκπαιδευτικές εργασίες για την προσωπική υγιεινή, την καταπολέμηση της επιδημίας και άλλων θεμάτων, μέσω διαλέξεων, διανομής φυλλαδίων και αφισών στα ρωσικά και τα μπασκιρικά. Αργότερα, ο Γκουμέρ Γκαλίτοβιτς, ο οποίος κατείχε τη θέση του Λαϊκού Επιτρόπου Δημόσιας Υγείας, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία και την ενίσχυση των συσκευών της επιτροπής του, στην ανάπτυξη του ιατρικού δικτύου, στην κατάρτιση και την εκπαίδευση του ιατρικού προσωπικού, στην οργάνωση του συστήματος μητρικής και παιδικής υγείας στη δημοκρατία. Επίσης συνέβαλε στη δημιουργία του Ινστιτούτου Οφθαλμικών Νοσημάτων της Ουφά, με εξοπλισμό κατασκευασμένο από ξένες εταιρείες. 
Το 1928, ο Κουβάτοφ διορίστηκε πληρεξούσιος εκπρόσωπος της κυβέρνησης της ΒΑΣΣΔ στο Προεδρείο της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής. Το 1930 εισήλθε στην μεταπτυχιακή σχολή του Ινστιτούτου Ανώτερης Νευρικής Δραστηριότητας στην Κομμουνιστική Ακαδημία. Γεώργιος Σβερντλόφ στη Μόσχα. Στα χρόνια 1931-1932 ο Γκουμέρ διορίστηκε αναπληρωτής διευθυντής του Ινστιτούτου Ερυθρών Καθηγητών. Στη συνέχεια, για μεγάλο χρονικό διάστημα, κατείχε υπεύθυνες θέσεις στο Ινστιτούτο Ανώτερης Νευρικής Δραστηριότητας και στο Πανενωσιακό Ινστιτούτο Πειραματικής Ιατρικής. Ο Κουβάτοφ δημοσίευσε μια σειρά επιστημονικών άρθρων για την αύξηση της νευρικής δραστηριότητας. 
Στις 25 Ιανουαρίου 1938 δέχτηκε σοβαρή επίπληξη, καθώς βοήθησε τον αδερφό του στην αντιεπαναστατική κυβέρνηση των Μπασκίρ.  
Από την αρχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο καθηγητής Κουβάτοφ ήταν στις τάξεις του Σοβιετικού στρατού και εργάστηκε σε ανώτερες θέσεις στα στρατιωτικά νοσοκομεία της περιοχής της Μόσχας. Από το 1942 ήταν ο επικεφαλής της περιφερειακής νοσοκομειακής βάσης. Το 1945, ο ο Γκουμέρ Γκαλίμοβιτς διορίστηκε επικεφαλής γιατρός του φυσικοθεραπευτικού νοσοκομείου της περιοχής της Μόσχας. 
Ο Γκουμέρ πέθανε στις 6 Ιουνίου 1946 στη Μόσχα και θάφτηκε στο νεκροταφείο Νοβοντέβιτσι.