google/wiki40b huggingface dataset:
Δημήτρης Γιωτόπουλος

Τα Πρώτα Χρόνια

Ο Γιωτόπουλος γεννήθηκε το 1901 στην Υπάτη Φθιώτιδας. Συμμετείχε στη κίνηση που συγκροτήθηκε γύρω από το περιοδικό Αρχείον Μαρξισμού.

Επικεφαλής του ρεύματος του Αρχειομαρξισμού

Μετά την παραίτηση του επικεφαλής Φραγκίσκο Τζουλάτι το 1926, ο Γιωτόπουλος αναδείχθηκε ως ο επικεφαλής της κίνησης. Η πολιτική πρόταση που πιθανόν προέκρινε ήταν η οργανωτική αυτονομία από το ΚΚΕ, σε αντίθεση με τη πολιτική πρόταση του Τζουλάτι.

Στέλεχος του διεθνή τρoτσκισμού

Το 1932 ως επικεφαλής της μεγαλύτερης οργάνωσης με αναφορά στον Τροτσκισμό, ορίστηκε Διαρκής Γραμματέας της Διεθνούς Γραμματείας. 
Μεταξύ άλλων, είχε συνάντηση με τον Τρότσκι, όπου διαφώνησαν στο σκοπό της κυβέρνησης, αλλά και στο ζήτημα του Μακεδονικού, όπου ο Γιωτόπουλος στήριξε την Ελληνικότητα της Ελληνικής Μακεδονίας.Το 1934 διέκοψε τις πολιτικές σχέσεις κατόπιν σύγκρουσης με τον Τρότσκι, με αποτέλεσμα τη διάσπαση της οργάνωσης.

Ισπανία και Γαλλία

Το 1936 ήταν επικηρυγμένος για 500.000 δραχμές, με αποτέλεσμα να καταφύγει στην Ισπανία, όπου παραβρέθηκε στον Ισπανικό Εμφύλιο στις τάξεις του POUM. Συνελήφθη από τις δυνάμεις του Κομμουνιστικού κόμματος Ισπανίας μετά τα Γεγονότα του Μάη του 1937 στην Ισπανία, και απελευθερώθηκε μετά από διεθνή κινητοποίηση από τη Δημοκρατική Κυβέρνηση Ισπανίας και πέρασε στη Γαλλία όπου παρέμεινε μέχρι και μετά το τέλος του πολέμου.

Στο ΚΑΚΕ τη περίοδο του Εμφυλίου πολέμου

Ο Γιωτόπουλος τη περίοδο της Κατοχής της Ελλάδας, βρίσκεται στη Γαλλία. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1947 και εισηγήθηκε άμεσα την πολιτική μετατόπιση του αρχειομαρξιστικού κόμματος από τον επαναστατικό κομμουνισμό στον σοσιαλιστικό μεταρυθμισμό. Το αρχειομαρξιστικό κόμμα οδηγήθηκε σταδιακά στον αντικομμουνισμό, παρά την πιο φιλική πολιτική του κόμματος του 1944-45 ως προς το ΕΑΜ και το ΚΚΕ.

Φιλελεύθερος Σοσιαλισμός και αντικομμουνισμός

Το 1952 ο Γιωτόπουλος επέστρεψε μόνιμα στην Ελλάδα. Στις δεκαετίες 1950-1960, στράφηκε στο φιλελεύθερο σοσιαλισμό, έχοντας εξελιχθεί όμως σε αντικομμουνιστή, συνεργάστηκε με γνωστούς αντικομμουνιστές στην έκδοση του περιοδικού «Διεθνής Ζωή»,  και με κρατικές υπηρεσίες.
Εργάστηκε ως χημικός και ως μεταφραστής. Παράλληλα, δραστηριοποιήθηκε στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, ως σύμβουλος της Ομοσπονδίας Μεταλλευτών Ελλάδος (ΟΜΕ) την περίοδο 1956-1961, ενώ την ίδια περίοδο υπήρξε αντιπρόσωπος της ΟΜΕ στα διεθνή συνέδρια και την εκτελεστική επιτροπή της Διεθνούς Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων. Συμμετείχε στην οργάνωση Σοσιαλιστική Ένωση από το 1963 όπου στήριζε την Ένωση Κέντρου.
Πέθανε από καρκίνο στις 14 Ιανουαρίου του 1965.
Γιος του ήταν ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, μέλος και φερόμενος ως καθοδηγητής της οργάνωσης 17 Νοέμβρη.
Τζον Μιανγκ

Βιογραφία

Ο Μιανγκ γεννήθηκε στο Σικάγο το 1967, από Κορεάτες μετανάστες. Σε πολύ μικρή ηλικία, η οικογένεια του μετακόμισε στο Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης, όπου ξεκίνησε να μαθαίνει να παίζει βιολί. Στα 15 του χρόνια, έπαιξε για πρώτη φορά ηλεκτρικό μπάσο, όταν ένας συμμαθητής του χρειάστηκε κάποιον για το συγκρότημα του. Από εκεί και έπειτα ασχολήθηκε με το μπάσο, με κύριες επιρροές του τον Τζέντι Λι των Rush, τον Στιβ Χάρις των Iron Maiden, τον Κλιφ Μπάρτον των Metallica και τον Κρις Σκουάιρ των Yes.
Μαζί με τον παιδικό φίλο του και κιθαρίστα, Τζον Πετρούτσι, φοίτησαν στο μουσικό κολέγιο του Μπέρκλι, όπου γνώρισαν το ντράμερ Μάικ Πορτνόι και σχημάτισαν τους Majesty, μετά την προσθήκη του τραγουδιστή Κρις Κόλινς και του κιμπορντίστα Κέβιν Μουρ. Μετά την μετονομασία του σχήματος σε Dream Theater και την προσθήκη του τραγουδιστή Τσάρλι Ντομινίτσι, ηχογράφησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "When Dream And Day Unite", το οποίο κυκλοφόρησε μέσω της "Mechanic Records". Τα φωνητικά των Dream Theater ανέλαβε ο Τζέιμς ΛαΜπρι για το "Images And Words" του 1992, το οποίο με την βοήθεια του σινγκλ "Pull Me Under" ανέβασε κατακόρυφα την δημοτικότητα τους. Έκτοτε, έχουν κυκλοφορήσει μία σειρά δίσκων που έχουν πει στο Top-100 του Billboard, με το "Black Clouds And Silver Linings" του 2009 να μπαίνει στο Top-10, όπως και οι επόμενες κυκλοφορίες τους.
Ο ρόλος του Μιανγκ στην σύνθεση των κομματιών των Dream Theater ήταν μικρότερος σε σχέση με τους Πετρούτσι και Πορτνόι, ενώ όντας ιδιαίτερα συγκρατημένος δίνει σπάνια συνεντεύξεις. Μέχρι την προσθήκη του ντράμερ Μάικ Μαντσίνι, ήταν το μοναδικό μέλος του συγκροτήματος ο οποίος δεν είχε συνεισφέρει στα φωνητικά. Έχει διατηρήσει την εμφάνιση του με τα μακρυά μαλλιά και το δερμάτινο παντελόνι από το ξεκίνημα των Dream Theater και είναι γνωστός ως ήρεμος και ντροπαλός, αν και σε ένα περιστατικό όπου ο Κρις Κόλινς προσέβαλε την κορεάτικη καταγωγή του, ο Μιανγκ εξοργίστηκε και τον απείλησε με αποτέλεσμα να μην επαναληφθεί ποτέ κάποιο παρόμοιο σχόλιο.
Είναι παντρεμένος με την Λίσα Μιανγκ, με την οποία έχει δύο παιδιά. Έχει δηλώσει ότι η θρησκευτική του πεποίθηση συμβαδίζει με τον Χριστιανισμό.
Μέιμπελ (τραγουδίστρια)

Καριέρα

Η καριέρα της ξεκίνησε το 2015, όταν κυκλοφόρησε το πρώτο της τραγούδι "Know Me Better", ενώ ακολούθησαν το "My Boy My Town" και το "Thinking Of You".
Το 2017 κυκλοφόρησε το τραγούδι "Finders Keepers" (ft. Kojo Funds), το οποίο έφτασε στα Top 10 των UK Singles Charts και έγινε πλατινένιο. Αργότερα την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε το πρώτο της EP, "Ivy To Roses" και συμμετείχε στην ευρωπαϊκή περιοδεία του Χάρι Στάιλς ως άνοιγμα. Έπειτα, έκανε και τη δική της περιοδεία στην Ευρώπη. Το 2018, κυκλοφόρησε τα τραγούδια "Fine Line" (μαζί με τον Not3s), "Ring Ring" (μαζί με τους Jax Jones και Rich the kid), "Cigarette" (μαζί με τους Rayne & Stefflon Don) και "One Shot". Τα δύο πρώτα έγιναν χρυσά στο Ηνωμένο Βασίλειο ενώ το τρίτο, αργυρό.
To 2019 κυκλοφόρησε δύο τραγούδια. Το "Don't Call Me Up" που έγινε χρυσό στην Αυστραλία και πλατινένιο Ηνωμένο Βασίλειο & Καναδά και το "Mad Love".

Προσωπική ζωή

Είναι κόρη της Σουηδής τραγουδίστριας Νένε Τσέρι και του Βρετανού μουσικού παραγωγού Κάμερον ΜακΒέι. Έχει μια βιολογική αδελφή, την Τάισον (γενν. 1989) καθώς και δύο ετεροθαλή αδέλφια. Την Ναΐμα Κάρλσον (γενν. 1983) από την πλευρά της μητέρας της και τον Μάρλον Ρουντέτ (γενν. 1983) από τη πλευρά του πατέρα της. Επίσης, είναι εγγονή του τζαζ μουσικού Ντον Τσέρι (1936-1995).
Μισέλ Κολόμπ

Εργογραφία

Ελάχιστες πληροφορίες είναι σήμερα διαθέσιμες για τη ζωή του καλλιτέχνη και μόλις δύο έργα του αποδίδονται με σιγουριά. Γεννήθηκε ίσως στην Μπουρζ της Κεντρικής Γαλλίας γύρω στο 1430. Το 1502 η τελευταία Δούκισσα της Βρετάνης, Άννα, του παρήγγειλε να φτιάξει ένα μαρμάρινο ταφικό μνημείο προς τιμήν των γονέων της, Φραγκίσκου Β' και της γυναίκας του, Μαργκερίτ ντε Φουά. Το σχέδιο του τάφου επινόησε ο Ζαν Περρεάλ (περ.1455-1528)  και για πολλά χρόνια κυριαρχούσε η άποψη πως το είχε λαξεύσει ο ίδιος. Οι πρώτες αμφιβολίες ήρθαν όταν ο τάφος αποσυναρμολόγηθηκε και θάφτηκε για λόγους προστασίας κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Σήμερα γνωρίζουμε πως στην πραγματικότητα ήταν ο Κολόμπ που λάξευσε το μαρμάρινο μνημείο, καθώς και τις φιγούρες που το περιστοιχίζουν. Ο τάφος θεωρείται ένα από τα ωραιότερα έργα γλυπτικής σε ολόκληρη τη Βόρεια Ευρώπη. Αντανακλά μαεστρία στην εκτέλεση και αφήνει να εννοηθεί μια επιρροή από την όψιμη γοτθική τέχνη και συγκεκριμένα από το είδος που άνθησε στην Κοιλάδα του Λίγηρα.
Το μόνο άλλο έργο που μπορεί να αποδοθεί στον Κολόμπ είναι ένα μαρμάρινο ανάγλυφο γλυπτό, «ο Άγιος Γεώργιος και ο Δράκος» (1508–09), που σήμερα φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου, στο Παρίσι. Η καλλιτεχνική του αξία οφείλεται στην ποιότητα της επεξεργασίας και στο συνδυασμό σε αυτό του γοτθικού γαλλικού με τον αναγεννησιακό ιταλικό στυλ. Αποτέλεσε παραγγελία για μία Αγία Τράπεζα στον Πύργο του Σαγιόν (Château de Chaillon).
Ο Κολόμπ ίσως επίσης να δημιούργησε τις δύο μορφές των αποθανόντων τέκνων του Καρόλου Η' στο μνημείο τους (1506) στον Καθεδρικό Ναό της Τουρ. Επίσης, ένας «Ενταφιασμός του Κυρίου» στο Αββαείο της Σολέσμ (1494-1498) ίσως είναι δικό του έργο.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1983–84

Τα Αθηναϊκά τοπικά πρωταθλήματα Αθηνών της αγωνιστικής περιόδου 1983-84 διεξήχθησαν σε δυο ομίλους (των 20 ομάδων έκαστος) για την πρώτη κατηγορία, τρεις ομίλους (των 18 ομάδων) στη δεύτερη και πέντε ομίλους (των 13-14 ομάδων) στην τρίτη κατηγορία. Συνολικά, στη διοργάνωση έλαβαν μέρος 163 σωματεία (40 στην Α΄, 54 στη Β΄ και 69 στη Γ΄Αθηνών).
Το πρωτάθλημα της Α΄ ΕΠΣΑ κατέκτησαν ο Γ.Σ. Μαρκό στον Α΄ όμιλο και ο Ο.Φ. Χολαργού στο Β΄ όμιλο, με 13 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο Α.Ο. Γαλατσίου. Υπερπρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Γ.Σ. Μαρκό, η οποία επικράτησε με σκορ 3-1 του Ο.Φ. Χολαργού, στον άτυπο Τελικό. Προηγουμένως, ο Γ.Σ. Μαρκό είχε επικρατήσει με σκορ 2-1 του Π.Ο. Αγίου Θωμά Γουδί στο ουδέτερο γήπεδο της Νέας Ιωνίας, με τον οποίο είχε ισοβαθμίσει στην πρώτη θέση του Α΄ομίλου. Και οι 2 πρωταθλητές της Α΄ ΕΠΣΑ, Γ.Σ. Μαρκό και Ο.Φ. Χολαργού, κέρδισαν την άνοδο στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα.
Στους τρεις ομίλους της Β΄ Αθηνών τους τίτλους πήραν ο Α.Ο. Βουλιαγμένης, ο  Αήττητος Σπάτων και ο Ακράτητος Άνω Λιοσίων. 
Κυπελλούχος ΕΠΣΑ για το 1984 αναδείχτηκε η Α.Ε. Γαλατσίου. Επικράτησε στον Τελικό της 18ης Απριλίου με σκορ 3-1 του Γ.Σ. Μαρκό.
Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης

Το Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης θεσμοθετήθηκε το 1985 με τον Νόμο 1561 ο οποίος προέβλεπε παράλληλα και την ίδρυση του Οργανισμού Ρυθμιστικού Θεσσαλονίκης.

Περιεχόμενο

Το Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης καθορίζει το σύνολο των στόχων, των κατευθύνσεων, των προγραμμάτων και των μέτρων που προβλέπονται ως αναγκαία για τη χωροταξική και πολεοδομική οργάνωσή της Ευρύτερης Περιοχής Θεσσαλονίκης. Το ΡΣΘ αποβλέπει στον σχεδιασμό και προγραμματισμό της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης μέσα στα πλαίσια της Εθνικής Χωροταξικής Πολιτικής, ως χωροταξικής υποενότητας της Κεντρικής Μακεδονίας, στη χωροταξική διάρθωση των τομέων παραγωγής, του συστήματος μεταφορών, της λοιπής τεχνικής υποδομής και του κοινωνικού εξοπλισμού, καθώς και στην πολτική γης και κατοικίας, στην λήψη μέτρων και στο σχεδιασμό για την χωροταξική και την νέα πολεοδομική πολιτική της πόλης και στο σχεδιασμό περιοχών ή ζωνών ειδικού ενδιαφέροντος ή ειδικών προβλημάτων, στη λήψη μέτρων όρων και περιορισμών για την εξασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος, στο συντονισμό των προγραμμάτων και των μελετών που έχουν σχέση με με το ΡΣΘ.

Στόχοι και Κατευθύνσεις

Οι γενικότεροι στόχοι που καθορίζονται για την ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης είναι οι ακόλουθοι:
α) Η ανάδειξη της ιστορικής φυσιογνωμίας της Θεσσαλονίκης και η αναβάθμιση της κεντρικής περιοχής της.
β) Η βελτίωση της ποιότητας ζωής για όλους τους κατοίκους της και η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.
γ) η εξισορρόπηση των κοινωνικών ανισοτήτων από περιοχή σε περιοχή.
δ) Η διεύρυνση των επιλογών κατοικίας και εργασίας, αναψυχής και ψυχαγωγίας σε κάθε περιοχή της Θεσσαλονίκης.
ε) Η ποιοτική αναβάθμιση κάθε γειτονιάς και η προστασία των περιοχών κατοικίας από οχληρές λειτουργίες και χρήσεις.

Ιστορικό

Η μελέτη επικαιροποίησης για το Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης ανατέθηκε το 2007 στην σύμπραξη των μελετητών ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ Α.Ε., Α. Δήμηκας, Ν. Παπαμίχος , Α. Κοτζαμπόπουλος , ΟΜΙΚΡΟΝ ΕΠΕ, Η. Δημητριάδης. Το 2009 παρελήφθη η Μελέτη Επικαιροποίησης από τον Οργανισμό Ρυθμιστικού. Το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση, η οποία έληξε στις 15-6-2011. Το κείμενο, όπως διαμορφώθηκε μετά την διαβούλευση, αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Οργανισμού Θεσσαλονίκης από τον Ιούνιο του 2011. Τον Μάρτιο του 2014 τέθηκε ξανά σε διαβούλευση μαζί με το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας ως ένα ενιαίο σχέδιο νόμου και αναμενόταν μέσα στο 2014 η ψήφισή του.  Τον Ιούλιο του 2014 το Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης εισήχθη προς ψήφιση στο Β' Θερινό Τμήμα της Βουλής στο πλαίσιο του νομοσχεδίου «Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας - Αττικής, Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης και άλλες διατάξεις» αλλά μετά από πρωτοβουλία βουλευτών της κυβέρνησης αποσύρθηκε για να επανακατατεθεί το Φθινόπωρο.
ΣΙΓΜΑ (τηλεοπτικός σταθμός)

Ιστορία

Η πρώτη του μετάδοση πραγματοποιήθηκε την 3η Απριλίου του 1995. Προβάλλει Κυπριακές, Ελληνικές και ξένες σειρές, δελτία ειδήσεων, ενημερωτικές και αθλητικές εκπομπές, καθώς και εκπομπές ψυχαγωγίας. Από το 2010 μέχρι το 2016 είχε αποκλειστική συνεργασία με τον Alpha Ελλάδος ενώ είχε εξασφαλίσει τα δικαιώματα του Champions League μέχρι και το 2015. Παλαιότερα αντάλλασε πρόγραμμα με το Star Channel και το MAD TV. Από το 2016 έχει αποκλειστική συνεργασία με την ελληνική τηλεόραση του ΣΚΑΪ, με την οποία μεταδίδουν ταυτόχρονα την ελληνική έκδοση του Survivor, ενώ ο ΣΚΑΪ το 2016 είχε προβάλλει στην Ελλάδα και την σειρά Προδοσίες, κάτι που έκανε και το κανάλι epsilontv το 2018, το οποίο προβάλλε στην Ελλάδα δύο σειρές παραγωγής του Sigma, την Καταιγίδα και το Βρέχει Έρωτα.
Ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΙΓΜΑ εντάσσεται στο μεγαλύτερο συγκρότημα εταιριών μέσων μαζικής ενημέρωσης της Κύπρου με το όνομα “ΔΙΑΣ” ως συνεργαζόμενος με άλλα μέσα τίτλος για την παραγωγή και την παρουσίαση ειδήσεων, όπως το SigmaLive.com, το Ράδιο Πρώτο και η εφημερίδα Σημερινή.

Πρόσωπα

Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του τηλεοπτικού Σταθμού ΣΙΓΜΑ είναι ο Κώστας Ν. Χατζηκωστής. Διευθυντής ειδήσεων και παρουσιαστής του κεντρικού δελτίου με τίτλο “Τομές στα γεγονότα” είναι ο Χρύσανθος Τσουρούλλης. Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη και τη λειτουργία του τηλεοπτικού σταθμού ΣΙΓΜΑ έπαιξε ο αδικοχαμένος διατελέσας Διευθύνων Σύμβουλος του σταθμού, Άντης Χατζηκωστής.
Τέχνεργο (αρχαιολογία)

Με τον όρο τέχνεργο (ή και τεχνούργημα) στην αρχαιολογία εννοείται οποιοδήποτε είδος κινητών ευρημάτων και αποτελούν τμήμα της αρχαιολογικής μαρτυρίας. Σε αυτά περιλαμβάνονται αντικείμενα επεξεργασμένα ή τροποποιημένα από τον άνθρωπο, όπως εργαλεία, όπλα, αγγεία, αγάλματα, οικοσκευές, νομίσματα, λατρευτικά αντικείμενα και άλλα, που αποτελούν βασική πηγή πληροφοριών για την αρχαιολογία . Ο όρος αναφέρεται τόσο σε τελικά προϊόντα, όσο και σε προϊόντα ενδιάμεσα είτε αυτά είναι ημιτελή είτε απορρίμματα κατεργασίας τελικών προϊόντων, π.χ. απολεπίσματα από τα οποία προήλθαν οι μικρόλιθοι ή μικρολεπίδες που προέρχονται από δευτερογενή επεξεργασία, δηλαδή τη διαδικασία μεταποίησης ενός εργαλείου, ακατάλληλου πιθανώς για χρήση, σε νέο είδος εργαλείου.
Συμβούλιο Επιστημονικής και Τεχνολογικής Έρευνας της Τουρκίας

Ιστορία

Το TÜBITAK ιδρύθηκε από τον Πρόεδρο Τζεμάλ Γκιουρσέλ, ο οποίος το 1960 όρισε για πρώτη φορά ένα επιστημονικό συμβούλιο για να καθοδηγεί το Υπουργείο Άμυνας (παράλληλα με ένα ξεχωριστό επιστημονικό νομικό συμβούλιο για τη συγγραφή του νέου συντάγματος της Τουρκικής Δημοκρατίας) και αργότερα ίδρυσε με νόμο το Συμβούλιο Επιστημονικής και Τεχνολογικής Έρευνας της Τουρκίας, ως διευρυμένη συνέχεια του Επιστημονικού Συμβουλίου του ΥΑ με πρωταρχικό συμβουλευτικό καθήκον να παρέχει καθοδήγηση στα σχέδια και τις πολιτικές της κυβέρνησης.
Την 24η Ιουλίου 1963 ψηφίστηκε το νομοσχέδιο αριθ. 278, στη νέα εποχή της σχεδιασμένης οικονομίας που ακολούθησε το πρώτο πενταετές αναπτυξιακό πρόγραμμα της χώρας, που όριζε τη νομική μορφή και τα καθήκοντα του Συμβουλίου. Την 26η Δεκεμβρίου 1963 ο Καχίτ Άρφ, ο οποίος διεύθυνε την ίδρυση του ιδρύματος επικουρούμενος από μία ομάδα επιστημόνων, όπως ο Καθ. Εντάλ Ινονού, διορίστηκε ως ο πρώτος πρόεδρος του Συμβουλίου. Τα 10 πρώτα μέλη του Συμβουλίου ήταν οι καθηγητές Ερντάλ Ινονού, Ρατίπ Μπέρκερ, Χικμέτ Μπινάρκ, Μέτσιτ Τσάγκαταϊ, Ρεσάτ Γκαράν, Φέζα Γκουρσέι, Ορχάν Ισίκ, Μουσταφά Ινάν, Ατίφ Σενγκούν και Ιχσάν Τοπαλόγλου. Την Πρότειναν η Μαρτίου 1964 αναγόρευσαν τον Καθηγητή Νιμέτ Οζντάς ως πρώτο γενικό γραμματέα του TÜBITAK. 
Όταν ιδρύθηκε, τα κύρια καθήκοντα του TÜBITAK ήταν η στήριξη της βασικής και της εφαρμοσμένης ακαδημαϊκής έρευνας και η ενθάρρυνση των νέων για σταδιοδρομία στην επιστήμη, παρέχοντας κίνητρα σε νέους ερευνητές, ιδίως στους καταρτισμένους στις φυσικές επιστήμες. Για την εκπλήρωση αυτών των καθηκόντων, συστάθηκαν 4 επιτροπές επιχορηγήσεων για να αναλάβουν τη χρηματοδότηση προγραμμάτων σε τομείς των βασικών επιστημών, της μηχανικής, της ιατρικής, της γεωργίας και της κτηνοτροφίας. Ο αριθμός των επιτροπών τώρα ανέρχεται σε δέκα, με συμπεριλαμβανόμενη την επιτροπή των κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών, και όλες λειτουργούν στο πλαίσιο του Τμήματος Υποστήριξης Ερευνητικών Προγραμμάτων. Μία ξεχωριστή «Ομάδα Επιστημονικής Κατάρτισης» που συστάθηκε τότε για τον επαγγελματικό προσανατολισμό των πολλά υποσχόμενων σπουδαστών προς τις σταδιοδρομίες στην επιστήμη και για την μετέπειτα πρόοδό τους, εξελίχθηκε στο σημερινό Τμήμα Επιστημονικών Υποτροφιών και Προγραμμάτων Επιχορηγήσεων.
Αγιατολάχ

Ο Αγιατολάχ (περσικά: آيتالله, αραβικά: آية الله, κυριολεκτικά: «Σημάδι του Θεού») είναι ένας υψηλόβαθμος τίτλος που δίδεται σε σιίτες κληρικούς. Αυτοί που φέρουν τον τίτλο είναι ειδικοί σε μουσουλμανικές σπουδές όπως η νομολογία, η ανάγνωση του Κορανίου και η φιλοσοφία και συνήθως διδάσκουν σε μουσουλμανικά σεμινάρια. Η επόμενη κατώτερη βαθμίδα είναι ο χοτζατολεσλάμ.
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1992-1993

Το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών της περιόδου 1992-93 διεξήχθη σε δύο ομίλους με τη συμμετοχή 36 ομάδων. 
Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄ Εθνική εξασφάλισαν η Καλλιθέα, η Καλαμάτα, η Αναγέννηση Καρδίτσας και η Βέροια.
Στη Δ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν οι ομάδες: Ηλυσιακός, Κέρκυρα, Ποσειδώνας Ηρακλείου, Α.Ο. Σπάρτης, Διαγόρας Ρόδου, Χαλκίδα, Οδυσσέας Κορδελιού, Αναγέννηση Χαλκηδόνας, Πόντιοι Κοζάνης, Ποσειδώνας Νέας Μηχανιώνας, Αναγέννηση Άρτας και Φωκικός.
Κυμπούργκις της Μαζοβίας

Βιογραφία

Ήταν η δεύτερη κόρη του Σιεμόβιτ Δ΄ δούκα της Μαζοβίας και της Αλεξάνδρας των Γκεντιμινιδών, κόρης του Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Αδελφός της Αλεξάνδρας ήταν ο Λαδίσλαος Β΄ Γιαγκέλον της Πολωνίας, γενάρχης των Γιαγκελόνων.
Ο Ερνέστος των Αψβούργων, έπειτα από τη ματαίωση του αρραβώνα του μεγαλύτερου αδελφού του Γουλιέλμου δούκα της Έσω Αυστρίας με τη Γιαντβίγκα των Καπετιδών-Ανζού βασίλισσας της Πολωνίας, μεταμφιέστηκε και πήγε στην Αυλή της Κρακοβίας. Ο Ερνέστος ήταν χήρος, μια και η σύζυγός του Μαργαρίτα της Πομερανίας είχε αποβιώσει. Σύμφωνα με την παράδοση, συμμετείχε σε ένα βασιλικό κυνήγι, όπου μία άρκτος επιτέθηκε στην Κυμπούργκις. Ο Ερνέστος έσωσε την πριγκίπισσα και από τότε μπήκε στην καρδιά της. Στην πραγματικότητα, ο θείος της Λαδίσλαος Β΄ της Πολωνίας, που ήταν σε πόλεμο με το Τευτονικό Τάγμα και τον Σιγισμούνδο της Γερμανίας, άδραξε την ευκαιρία να ενδυναμώσει τις σχέσεις του με τον Οίκο των Αψβούργων και έδωσε τη συγκατάθεσή του. 
Ο γάμος έγινε στη Βούδα, έδρα του Σιγισμούνδου, ο οποίος μεσολάβησε για ειρήνη μεταξύ της Πολωνίας και του Τευτονικού Τάγματος. Αν και τον γάμο δεν ενέκριναν οι Αψβούργοι, ήταν επιτυχημένος. Έπειτα από το τέλος του μεγαλύτερου αδελφού του Γουλιέλμου, ο Ερνέστος έγινε δούκας της Έσω Αυστρίας, ενώ την κυρίως Αυστρία κατείχε ο εξάδελφός του Αλβέρτος Δ΄ από τον κλάδο του Αλβέρτου Γ΄. Ο κλάδος αυτός έπειτα εξέλιπε, έτσι έμεινε ο κλάδος του Λεοπόλδου Γ΄, πατέρα του Ερνέστου και ο Ερνεστος είναι ο πρόγονος όλων των μετέπειτα Αψβούργων. Ο λόγιος Ρόμπερτ Μπάρτον θεώρησε το 1621 ότι η Αικατερίνη έφερε στους Αψβούργους τον προγνανθισμό, το χαρακτηριστικό εξέχων κάτω χείλος που είχαν τα μέλη του Οίκου. Ωστόσο η άποψη αμφισβητείται, καθώς το άγαλμά της στον ναό του Χοφ στο Ίννσμπουργκ δεν έχει αυτό το χαρακτηριστικό, ενώ το έχουν ο προπάππος του Ερνέστου Αλβέρτος Α΄ της Γερμανίας και ο θείος του Ροδόλφος Δ΄.
Η παράδοση τη θέλη να έχει εξαιρετική δύναμη: κάρφωνα ήλους στον τοίχο με το χέρι της και έσπαγε καρύδια με τα δάχτυλά της. Το 1424 απεβίωσε ο σύζυγός της. Όταν 5 έτη μετά η Κυμπούργκις έκανε προσκυνηματικό ταξίδι για το Μαρίατσελλ, σταμάτησε στο Τύρνιτς της Κάτω Αυστρίας και απεβίωσε εκεί σε ηλικία 32-35 ετών. Τάφηκε στο αββαείο Λίληνφιλντ.
1185 Νίκκο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Νίκκο εκτιμάται σε 13 περίπου χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι άγνωστο. Ο Νίκκο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 47 λεπτά.
Προς υπεράσπιση του Αναρχισμού (βιβλίο)

Περίληψη

Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη: Στο πρώτο μέρος αναλύεται «Η σύγκρουση μεταξύ Εξουσίας και Αυτονομίας», στο δεύτερο αναλύεται κριτικά «η Λύση της Κλασικής Δημοκρατίας» και σε ένα τρίτο, που τιτλοφορείται «Πέρα από το Νόμιμο Κράτος». Το έργο κλείνει με το παράρτημα «Μια πρόταση για ταχύτατη Άμεση Δημοκρατία».
Αρχικά ο Βολφ υποστηρίζει ότι η αποδοχή της πολιτικής εξουσίας συνεπάγεται την μερική ή ολική παραίτηση από την αυτονομία του ατόμου. Επί τη βάσει του αρχικού ισχυρισμού του πιστεύει ότι η μόνη νόμιμη κυβέρνηση είναι εκείνη που ταυτίζεται με την έννοια της ατομικής αυτονομίας,  για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το μόνο είδος «δίκαιου κράτους», δηλαδή του κράτους που κατέχει νόμιμη εξουσία, είναι η ομόφωνη άμεση δημοκρατία. Καταδεικνύοντας την αντινομία που παράγει το δίπολο εξουσία-αυτονομία στο τρίτο μέρος προβάλλει την ιδέα μιας ακραίας οικονομικής αποκέντρωσης, που απαιτεί μεν προηγμένη παραγωγική τεχνολογία, αλλά είναι εφικτή στο πλαίσιο ενός εθελοντικού οικονομικού συντονισμού, σύμφωνα με τα ιδανικά του αναρχισμού και της ευημερίας .

Κριτική

Εξαιτίας κυρίως του γεγονότος ότι ανοίχθηκε φιλοσοφικά σε πολλά θέματα το έργο του σχολιάστηκε ως επί το πλείστον δυσμενώς. Αρκετοί σχολιαστές του τον κατηγόρησαν ότι δεν είναι πραγματικός αναρχικός, όπως παράδειγμα η Perkins, ο Frankfurt , o Sterba  και ο Horton. Ένα άλλο σημείο στο οποίο επικεντρώθηκαν οι σχολιαστές του ήταν η ανεπαρκής κατά την άποψή τους υπεράσπιση της ομόφωνης άμεσης δημοκρατίας, ανάμεσά τους οι Sanders και Reiman. Άλλοι, επίσης, θεώρησαν ασύμβατο τον ισχυρισμό ότι το δίκαιο κράτος είναι «λογικά αδύνατο», κάτι που θεωρήθηκε εμμονή στην ηθική αυτονομία εις βάρος άλλων αρετών, ανάμεσά τους οι Beauchamp and Witkowski και ο Pritchard
Βενέρα 3

Αποστολή

Η εκτόξευση της αποστολής έγινε στις 16 Νοεμβρίου 1965, στις 06:19 ώρα Ελλάδας, από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, στο Καζακστάν. Ο στόχος ήταν, για πρώτη φορά, η προσεδάφιση στην επιφάνεια της Αφροδίτης. Το τμήμα εισόδου στην ατμόσφαιρα του πλανήτη περιείχε σύστημα ραδιοεπικοινωνιών, επιστημονικά όργανα, πηγές ηλεκτρικής ενέργειας, και μετάλλια με το έμβλημα της ΕΣΣΔ.
Την 1η Μαρτίου του 1966, το σοβιετικό διαστημόπλοιο έγινε το πρώτο κατασκεύασμα του ανθρώπου που επισκέφθηκε έναν άλλο πλανήτη του ηλιακού συστήματος. Το Βενέρα 3 έφτασε στην Αφροδίτη έπειτα από ένα περιπετειώδες ταξίδι τρεισήμισι μηνών, κατά τη διάρκεια του οποίου η πορεία του χρειάστηκε να επιδιορθωθεί μόνο μία φορά από τους Σοβιετικούς ειδικούς, ώστε να φτάσει συνεπές στο ραντεβού του. Το σοβιετικό διαστημόπλοιο είχε βάρος ενός τόνου και διατηρούσε διαρκή ραδιοφωνική επικοινωνία με τη Γη ως τη στιγμή που εισήλθε στην ατμόσφαιρα της Αφροδίτης, στην τελική φάση της αποστολής του. 
Το διαστημόπλοιο συνετρίβη, κατά την προσεδάφισή του στην επιφάνεια της Αφροδίτης, πρόλαβε όμως να στείλει στη Γη τις πρώτες κοντινές φωτογραφίες του πλανήτη και να αφήσει στην επιφάνειά του την κόκκινη σημαία της ΕΣΣΔ και μία μεταλλική πλακέτα με το σφυροδρέπανο. Το Βενέρα 3 ήταν το πρώτο τεχνητό αντικείμενο στην ιστορία της ανθρωπότητας που προσέκρουσε στην επιφάνεια ενός άλλου πλανήτη. Το πρώτο τέτοιο αντικείμενο που αποδεδειγμένα προσεδαφίσθηκε'ομαλά στην επιφάνεια άλλου πλανήτη ήταν το Βενέρα 7 τον Δεκέμβριο του 1970 (το Βενέρα 4 το 1967 είχε επίσης μειωμένη ταχύτητα με χρήση αλεξιπτώτων, αλλά για να καταγράψει ατμοσφαιρικά δεδομένα και είναι άγνωστη η ταχύτητα προσκρούσεως).