google/wiki40b huggingface dataset:
Ωκεανογραφικό Μουσείο (Μονακό)

Το Ωκεανογραφικό Μουσείο (γαλλικά: Musée Océanographique) είναι ένα μουσείο επιστημών της θάλασσας στην Πόλη του Μονακό. 
Είναι η έδρα της  Επιτροπής Επιστήμης της Μεσογείου. 
Αυτό το κτίριο είναι μέρος του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου το  οποίο έχει σαν αποστολή να μοιράζεται τις γνώσεις του από τους ωκεανούς.

Ιστορία

Το Ωκεανογραφικό  Μουσείο εγκαινιάστηκε το 1910 από τον μοντερνιστή και  μεταρρυθμιστή  πρίγκιπα του Μονακό Αλβέρτο Α'. 
Ο Ζακ-Υβ Κουστώ διετέλεσε διευθυντής από το 1957 έως το 1988.
Το Μουσείο γιόρτασε την επέτειο ίδρυσης των 100 χρόνων του το Μάρτιο του 2010, μετά από μια εκτεταμένη ανακαίνηση.

Επισκόπηση

Το Μουσείο είναι ένα εξαιρετικό αρχιτεκτονικό παράδειγμα αναβίωσης Μπαρόκ. 
Έχει μια εντυπωσιακή πρόσοψη που δεσπόζει δίπλα σε ένα γκρεμό πάνω από τη θάλασσα, σε ύψος 279 πόδια (85,04 μέτρα). 
Χρειάστηκαν 11  χρόνια για να 
χτίστει, χρησιμοποιώντας 100.000 τόνους πέτρας. 
Το μουσείο φιλοξενεί εκθέσεις και συλλογές των διαφόρων ειδών  της θαλάσσιας πανίδας (αστερίες, ιππόκαμπους, χελώνες, μέδουσες, καβούρια, αστακοί, καρχαρίες, καθώς και αχινούς, χέλια, σουπιές κλπ).
Το Ωκεανογραφικό  μουσείο περιλαμβάνει επίσης μια μεγάλη ποικιλία από αντικείμενα που σχετίζονται με τη θάλασσα, μεταξύ των οποίων το μοντέλα πλοίων, σκελετοί θάλασσιων ζώων, εργαλεία, όπλα κλπ, καθώς και μια συλλογή από υλικά πολιτισμών και τελετουργικών αντικείμενων κατασκευασμένα ή ενσωμάτωμενα υλικά όπως μαργαριτάρια και μαλάκια.
Στον πρώτο όροφο που ονομάζεται Καριέρα ενός Ναύτη παρουσιάζεται το έργο του πρίγκιπα Αλβέρτου Ά' και περιλαμβάνει το εργαστήριο από το Ιρόντελ, το πρώτο ερευνητικό γιοτ του Πρίγκιπα Αλβέρτου. 
Οι παρατηρήσεις που έγιναν εκεί οδήγησαν στην κατανόηση του φαινομένου της αναφυλαξίας, για το οποίο ο Δρ Σαρλ Ρισέ έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής το 1913. 
Στο Ενυδρείο του μουσείου που βρισκέται στο υπόγειο του κτιρίου παρουσιάζονται ένα ευρύ φάσμα της χλωρίδας και της πανίδας. 
Τέσσερις χιλιάδες είδη ψαριών και πάνω από 200 οικογένειες ασπόνδυλων μπορεί κανείς να δει. 
Το ενυδρείο διαθέτει επίσης  μια παρουσίαση της Μεσογείου και τροπικών θαλάσσιων οικοσυστήματων. 
Πολλών καλλιτέχνων εμφανίζονται τα έργα τους στο μουσείο, όπως ο Ντάμιεν Χιρστ και ο Φίλιπ Πασκούα.

Γιγάντιο φύκι

Το 1989, ο Γάλλος θαλάσσιος βιολόγος Αλεξάντερ Μέινεζ ανακάλυψε ένα  κομμάτι ενός γιγάντιου τροπικού φυκιού το Caulerpa taxifolia ακριβώς κάτω από τα τείχη του μουσείου. 
Πολλά ντοκιμαντέρ δείχνουν αυτήν την ανακάλυψη,  όπως την προέλευση ενός από τα μεγαλύτερα μολυσμένα φύκια της Μεσογείου στην πρόσφατη ιστορία. 
Ο ρόλος του μουσείου και του διευθυντή του, Φρανσουά Ντουμένγκ όταν αυτήν η ανακάλυψη δημοσιοποιήθηκε εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να συζητιέται.
Ζαμανμπέκ Νουρκαντίλοφ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου του 1944, στο Κεγκέν, στην επαρχία Ναρινκόλ, της σημερινής περιφέρειας Αλμάτι. Η σύζυγός του ήταν η Μακπάλ Ζουνούσοβα Μουχαμεντγιάροβνα. Υπηρέτησε ως Ακίμ της περιφέρειας Αλμάτι από τον Δεκέμβριο του 1997 έως τον Μάιο του 2001. Ο προκάτοχός του ήταν ο Σερίκ Ουμπέτοφ, ενώ τον διαδέχτηκε ο Σαλμπάι Κουλμαχάνοφ.
753 Τιφλίς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Τιφλίδος εκτιμάται σε 23,60 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι L, ενώ το άλβεδό της είναι 0,262. Η Τιφλίς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 51 λεπτά.
S/2009 S 1

Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από φωτογραφία του Κασσίνι, την οποία τραβήξε στις 26 Ιουλίου του 2009. Εντοπίσθηκε από τη σκιά που έριχνε επάνω στον δακτύλιο, που εκτεινόταν 25 μίλια ή 41 χιλιόμετρα. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε πρόσφατα, από την Κάρολιν Πόρκο, μια αστρονόμο της ΝΑΣΑ (2 Νοεμβρίου του 2009) , από την IAU Circular 9091.

Δεδομένα τροχιάς

Το S/2009 S 1 περιστρέφεται γύρω από τον Κρόνο σε μια οπισθοδρομική τροχιά στο εξωτερικό δακτύλιο Β. Το αντικείμενο αυτό επίσης πιθανόν να έχει μια κυκλική, μη κεκλιμένη τροχιά.

Φυσικά χαρακτηριστικά

Οι αστρονόμοι της ΝΑΣΑ εκτιμούν πως βρίσκεται περίπου 480 χιλιόμετρα (300 μίλια) στο εσωτερικό του κενού του δακτυλίου B. Αυτός ο μικρός δορυφόρος προεξέχει περίπου 200 μέτρα, πάνω από το επίπεδο του δακτυλίου. Μπορεί είναι σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο στο ίδιο επίπεδο με το υλικό του δακτυλίου. Είναι είναι 400 μέτρα, κατά πλάτος (διάμετρος Ισημερινού).

Ονομασία

Οι δορυφόροι του Κρόνου έπερναν τα ονόματά τους από ήρωες της Ελληνορωμαικής μυθολογίας και ονομασίες Τιτάνων, αλλά καθώς ανακαλύπτονταν νέοι δορυφόροι, οι επιστήμονες άρχισαν να επιλέγουν ονόματα από περισσότερες μυθολογίες, όπως από Γαλλατικές , Εσκιμόικες και Σκανδιναβικές ιστορίες. 
Το όνομα S/2009 S 1 είναι προσωρινό και υποδηλώνει πως είναι πρώτος φυσικός δορυφόρος του Κρόνου που ανακαλύφθηκε το έτος 2009.
Λευκορωσικές προεδρικές εκλογές 2015

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Λευκορωσία στις 11 Οκτωβρίου 2015. Ο επί πολλά χρόνια πρόεδρος Αλεξάντερ Λουκασένκο διεκδίκησε για 5η φορά το προεδρικό αξίωμα, έχοντας κερδίσει όλες τις προηγούμενες προεδρικές εκλογές από την ανεξαρτησία το 1991. Επανεξελέγη με ποσοστό 83,47% των ψήφων. Η επιλογή 'εναντίον όλων' συγκέντρωσε περισσότερες ψήφους από οποιονδήποτε υποψήφιο της αντιπολίτευσης.

Πλαίσιο

Προτού διεξαχθούν οι εκλογές, 6 φυλακισμένοι πολιτικοί της αντιπολίτευσης αμνηστεύτηκαν από τον Λουκασένκο. Η κίνηση καλωσορίστηκε από την αποστολή των εκλογικών παρατηρητών που ανήκαν στον ΟΑΣΕ.
Συνολικά 8 υποψήφιοι προσπάθησαν να εγγραφούν με τη μέθοδο συλλογής υπογραφών (απαιτούντο 100.000). Ο Λουκασένκο κατήλθε ξανά ως ανεξάρτητος και ήταν μεταξύ των 5 υποψηφίων που συγκέντρωσαν περισσότερες από 100.000 υπογραφές. Πολλές υπογραφές κηρύχθηκαν άκυρες, με αποτέλεσμα να κατέλθουν τελικά στις εκλογές 4 υποψήφιοι.

Συνθήκες διεξαγωγής

Η κυβέρνηση επέτρεψε να διεξαχθεί ένα άτυπο συλλαλητήριο της αντιπολίτευσης στην πρωτεύουσα Μινσκ την παραμονή των εκλογών, χωρίς να εμποδιστούν οι διαδηλωτές από την αστυνομία. Ωστόσο, ο Λουκασένκο προειδοποίησε εναντίον των μετεκλογικών διαδηλώσεων διαμαρτυρίας. Την ίδια ημέρα, η Σβετλάνα Αλεξίεβιτς, νικήτρια του Νόμπελ Λογοτεχνίας του 2015, προειδοποίησε την Ευρώπη να προσέχει την κυβέρνηση του Λουκασένκο, την οποία κατηγόρησε ως "ήπια δικτατορία".
Οι διεθνείς παρατηρητές ανέφεραν αρκετές περιπτώσεις πρόωρης έναρξης ψηφοφορίας με τη χρήση βίας. Οι περιπτώσεις αυτές αφορούσαν φοιτητές κρατικών πανεπιστημίων. Οι "Υπερασπιστές των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για Ελεύθερες Εκλογές" επίσης κατέγραψαν την υπερβολική συμμετοχή (οι μισοί από τους ανεξάρτητους παρατηρητές σημείωσαν ότι ο πραγματικός αριθμός των πρόωρων ψηφοφόρων δεν ταίριαζε με την επίσημη συμμετοχή στις εκλογές) και αναίτια επέμβαση στο έργο των παρατηρητών.
Την ημέρα των εκλογών, οι ανεξάρτητοι εκλογικοί παρατηρητές ανέφεραν αρκετές παραβάσεις στη διάρκεια των εκλογών. Στο 24ο εκλογικό τμήμα του Σαλιχόρσκ, ο αριθμός των ψηφοφόρων ανακοινώθηκε ότι έφτασε τους 1.190, ενώ ο ανεξάρτητος παρατηρητής μέτρησε μόνο 808 άτομα. Ένα παρόμοιο περιστατικό έλαβε χώρα στο Μπαμπρούισκ, όπου η επίσημη συμμετοχή σε 3 εκλογικά τμήματα διέφερε από τους υπολογισμούς των παρατηρητών σε αρκετές εκατοντάδες ψηφοφόρους στα τμήματα εκείνα. Δεν επετράπη στον παρατηρητή να δει την διαδικασία καταμέτρησης.
Στην πόλη Σλόνιμ, ένας ανεξάρτητος παρατηρητής σημείωσε ότι δύο πακέτα ψηφοδελτίων με σταυρό είχαν ριχτεί στην κάλπη από νωρίτερα.
Άκανθος

Ιστορία

Από τα τέλη του 6ου αιώνα η Άκανθος βρίσκεται σε μια κατάσταση χειραφέτησης από την αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών και κατά την διάρκεια των Μηδικών πολέμων αποτέλεσε σταθμό για τα στρατεύματα του Μαρδόνιου καθώς και του Ξέρξη. Με την λήξη των Περσικών πολέμων, η Άκανθος τάσσεται στο πλευρό των Αθηναίων και γίνεται μέλος της Α’ Αθηναϊκής Συμμαχίας, ενώ στην συνέχεια στην συνάπτει συμμαχία με τον βασιλιά της Σπάρτης Βρασίδα στο 424 π.Χ.. Στις αρχές του 4ου αιώνα τάσσεται εναντίον της Ολύνθου και κατά συνέπεια της σύστασης της Ολυνθιακής Συμπολιτείας. Με την επικράτηση των Μακεδόνων, η Άκανθος καταλαμβάνεται από τον Φίλιππο Β΄ το 348 π.Χ., χωρίς όμως να καταστραφεί. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή, μαρτυρείται επιγραφικά στην πόλη η ύπαρξη ρωμαϊκής κοινότητας (conventus civium Romanorum).

Τα ερείπια της αρχαίας Ακάνθου

Η αρχαία Άκανθος απλωνόταν σε τρεις λόφους του όρους Στρατόνικου σε μία έκταση περίπου 560 στρεμμάτων. Τα ερείπια, που είναι ορατά σήμερα, είναι κυρίως τμήματα από την οχύρωση της πόλης, δημόσια κτίσματα, σπίτια και η θεμελίωση ενός ναού - πιθανότατα της θεάς Αθηνάς - στην κορυφή του λόφου.
Οι ανασκαφές στην περιοχή ξεκίνησαν πριν από 40 περίπου χρόνια στο νεκροταφείο της Ακάνθου, ακριβώς πάνω στο οποίο είναι χτισμένη η σημερινή Ιερισσός. Έχουν εντοπισθεί περισσότεροι από 14.000 ευρήματα που χρονολογούνται από τους αρχαϊκούς έως τους ρωμαϊκούς χρόνους. Τα περισσότερα ευρήματα βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πολυγύρου. Ανάμεσα στο αρχαίο νεκροταφείο και τον οικισμό ήταν εγκατεστημένα τα εργαστήρια της αρχαίας πόλης, όπου μεταξύ άλλων κατασκευάζονταν και εμπορικοί αμφορείς για την μεταφορά του γνωστού από τις αρχαίες πηγές «ακάνθιου οίνου».
Τα νομίσματά της συγκαταλέγονται μεταξύ των ωραιοτέρων ελληνικών νομισμάτων. Η ανάπτυξή της Ακάνθου κατά τη διάρκεια της αρχαϊκής περιόδου αντανακλάται από την ευρεία κυκλοφορία νομισμάτων της που κόπηκαν το πρώτον γύρω στο 530 π.Χ. με το διακριτικό έμβλημα ενός λιονταριού που σκοτώνει έναν ταύρο.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 2013–14

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών  της σεζόν 2013-14 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με τη συμμετοχή 126 ομάδων συνολικά. Πρωταθλητές των δύο ομίλων της Α΄ κατηγορίας αναδείχθηκαν ο Α.Ο. Χαϊδαρίου και ο Πανερυθραϊκός Α.Σ., ο οποίος έκανε το νταμπλ, αφού κατέκτησε και το κύπελλο της ΕΠΣΑ. Οι δύο πρωταθλήτριες ομάδες μετείχαν στον 9ο Όμιλο του Ειδικού πρωταθλήματος πρωταθλητριών ομάδων των Ε.Π.Σ. που διοργάνωσε η Ε.Π.Ο. για την άνοδο στη Γ' Εθνική της περιόδου 2014-15.
Γουέστ Άντελαϊντ ΣΚ

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1962 από Έλληνες ομογενείς με την ονομασία Χελλένικ (Hellenic) και χρώματα το μπλε και άσπρο. Το 1965 μετονομάστηκε σε Γουέστ Άντελαϊντ Ελλάς (West Adelaide Hellas) ή Ελλάς Αδελαΐδας και το 1992 σε Άντελαϊντ Σάρκς (Adelaide Sharks).
Από το 1962 μέχρι το 1976 συμμετείχε στην Β΄ και μετά στην Α΄ κατηγορία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Νότιας Αυστραλίας. Από το 1977 μέχρι το 1986 πήρε μέρος στο Εθνικό πρωτάθλημα Αυστραλίας , και το 1987 επέστρεψε στο πρωτάθλημα της Βόρειας Αυστραλίας.Για να επιστρέψει στο Εθνικό πρωτάθλημα το 1992 όπου αγωνίζεται έως σήμερα.

Γήπεδο

Η Γουέστ Άντελαϊντ ιστορικά έπαιζε ποδόσφαιρο στο Στάδιο Χάιντμαρς, θεωρούμενο ως το σπίτι του ποδοσφαίρου στη Νότια Αυστραλία, ακόμη και πριν εισέλθει στη Νάσιοναλ Σόκερ Λιγκ.
Χωριστή εκπαίδευση ανά φύλο

Ιστορία

Πριν από τον 19ο αιώνα, η μικτή εκπαίδευση ήταν πιο συνηθισμένη, αν και η εκπαίδευση των γυναικών ήταν σπάνια. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, οι ιδέες για την εκπαίδευση έχουν αρχίσει να αλλάζουν: σύγχρονες ιδέες που ορίζουν την παιδεία ως δικαίωμα και όχι ως προνόμιο διαθέσιμο μόνο σε μια μειοψηφία άρχισαν να υποστηρίζονταν στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη. Ως εκ τούτου, εισήχθη μαζική εκπαίδευση και δημιουργήθηκαν όλο και περισσότερα μικτά σχολεία. Μαζί με τη μαζική εκπαίδευση, η πρακτική της εκπαίδευσης σε μικτά σχολεία ήταν καθολική σε πολλά μέρη. Η αυξημένη εκκοσμίκευση κατά τον 20ό αιώνα συνέβαλε επίσης στην αποδοχή της μικτής διαπαιδαγώγησης. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία και την Ιρλανδία, η παράδοση των χωριστών σχολείων ανά φύλο παρέμεινε αρκετά ισχυρή μέχρι τη δεκαετία του 1960. Η δεκαετία του 1960 και 1970 ήταν περίοδος έντονων κοινωνικών αλλαγών και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου (2008) δείχνει ότι μέχρι το 2003, μόνο μερικές χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν περισσότερα από ένα ή δύο τοις εκατό χωριστά σχολεία. Υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις όπου το ποσοστό των χωριστών σχολών ανά φύλο ξεπερνά το 10%: το Βέλγιο, τη Χιλή, τη Σιγκαπούρη, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Χονγκ Κονγκ, το Ισραήλ, τη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία, τη Νότια Κορέα και τα περισσότερα μουσουλμανικά έθνη.

Η μονοφυλική εκπαίδευση στην Ελλάδα

Η Μονοφυλική εκπαίδευση στην Ελλάδα άρχισε να καταργείται σταδιακά από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 έως το 1982. Τα Δημοτικά ονομάζονταν Αρρεναγωγεία για τα αγόρια και Παρθεναγωγεία για τα κορίτσια. Επίσης τα Γυμνάσια ονομάζονταν Αρρένων και Θηλέων.
Χέρμαν ΣΤ΄ του Μπάντεν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χέρμαν Ε΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Ίρμενγκαρτ των Γουέλφων, κόρη του Ερρίκου Ε΄ παλτατινού κόμη του Ρήνου.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1243. Η σύζυγός του Γκέρτρουντε των Μπάμπενμπερκ ήταν ανιψιά του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Αυστρίας & Στυρίας, τελευταίου του Οίκου του, έτσι ο Χέρμαν ΣΤ΄ το 1246 διεκδίκησε τα δουκάτα, αφού άφησε το δουκάτο του Μπάντεν στον νεότερο αδελφό του Ροδόλφο Α΄. Όμως είχε ανταγωνιστή τον Ότακαρ Β΄ της Βοημίας σύζυγο της Μαργαρίτας, αδελφής του Φρειδερίκου Β΄. Σύμφωνα με το Μικρό Προνόμιο (Privilegium Minus) του 1156, που είχε εκδώσει ο Φρειδερίκος Α΄ της Γερμανίας, η Αυστρία μπορούσε να κληρονομηθεί σε απογόνους θήλεων τέκνων· μάλιστα ο Χέρμαν ΣΤ΄ έλαβε τη ρητή συναίνεση του πάπα γι' αυτό.
Ο Χέρμαν ΣΤ΄ και ο γιος του Φρειδερίκος Α΄ δεν μπορούσαν να σταθεροποιηθούν, ένεκα της αντίστασης των τοπικών ευγενών που ήταν εναντίον τους. Ο Χέρμαν ΣΤ΄ απεβίωσε το 1250 σε ηλικία 24 ετών. Αργότερα ο Ότακαρ Β΄ ηττήθηκε και σκοτώθηκε στη μάχη του Μάρχφελτ το 1278 από τον Ροδόλφο Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας, που κατέλαβε τα δουκάτα.
Σταυριά Ηρακλείου

Γεωγραφία

Η Σταυριά είναι πεδινός οικισμός και βρίσκεται σε υψόμετρο 120 μέτρων και περίπου 800 μέτρα βόρεια του οικισμού της Ψαρής Φοράδας, στον δρόμο Καλαμίου-Σινδονίας που αν συνεχίσει κανείς βόρεια, οδηγεί προς το Καλάμι το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 6,4 χλμ. Σε κοντινή απόσταση από τη Σταυριά βρίσκονται επίσης οι Κάτω Βίγλες (ανατολικά), σε απόσταση 1,5 χλμ. περίπου. Βρίσκεται σε απόσταση 2,2 χλμ περίπου από τη θάλασσα και τον παραθαλάσσιο οικισμό της Σινδονίας.

Διοικητικά

Ως οικισμός, η Σταυριά αναγνωρίστηκε το 1961. Τα όριά του καθορίστηκαν με το ΦΕΚ Δ 1030/1986. Μετά το 2011, ανήκει στην Τοπικής Κοινότητας Καλαμίου του Δήμου Βιάννου της Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου. Από το 1997 και μέχρι το 2011 ανήκε στο Δήμο Βιάννου του Νομού Ηρακλείου, ενώ από το 1961 μέχρι το 1997 υπαγόταν στην Κοινότητα Καλαμίου της Επαρχίας Βιάννου του Νομού Ηρακλείου.
Πρώτος προκριματικός γύρος ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2014-15

Ο Πρώτος προκριματικός γύρος ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2014-15 είναι τρεις διπλοί αγώνες εντός-εκτός έδρας, όπου αγωνίστηκαν οι 6 ομάδες με τη χαμηλότερη θέση στην κατάταξη της UEFA.
Οι τρεις νικήτριες ομάδες προκρίθηκαν στο δεύτερο προκριματικό γύρο.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας 2016–17

Α΄ Κατηγορία

Η κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 16 συλλόγων και με τη μορφή πρωταθλήματος διπλών αγώνων. Μετά τη λήξη της κανονικής περιόδου των 30 αγωνιστικών ακολουθούν αγώνες κατάταξης Play Off των 4 πρώτων για την ανάδειξη του πρωταθλητή και Play Out των ομάδων από την 11η - 14η θέση για τον υποβιβασμό στη Β΄ δυο επιπλέον ομάδων πέραν των 2 τελευταίων (15η-16η) της κανονικής περιόδου.

Play Out

Λόγω μεγάλης βαθμολογικής διαφοράς ο 14ος Αμφίλοχος Αμφιλοχίας υποβιβάστηκε χωρίς αγώνες Play Out με τον 11ο Αχελώο Αγγελοκάστρου. Την 4η θέση υποβιβασμού κατέλαβε ο ΑΟ Χάλκειας καθώς ηττήθηκε από τον Απόλλων Δοκιμίου σε μια σειρά 3 αγώνων

Β΄ Κατηγορία

Η Β΄ κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 36 συλλόγων σε 3 ομίλους.
Οι Πρωταθλήτριες κάθε ομίλου κερδίζουν την άνοδο στην Α΄ . Οι  δευτεραθλήτριες και τριταθλήτριες ομάδες κάθε ομίλου  θα δώσουν αγώνες κατάταξης για δυο ακόμα θέσεις ανόδου συνολικά. Οι τελευταίοι κάθε ομίλου υποβιβάζονται , και μια ακόμα ομάδα από κάθε όμιλο με αγώνες κατάταξης μεταξύ 11ης και 10ης  Αν οι βαθμολογικές διαφορές 2ου-3ου και 11ου-12ου είναι μεγάλες δε διεξάγονται αγώνες για την τελική κατάταξη του ομίλου.

Γ΄ Κατηγορία

17 ομάδες σε 2 ομίλους απαρτίζουν τη Γ΄ ΕΠΣΑ. Οι δυο πρώτες κάθε ομίλου ανεβαίνουν κατηγορία , και την άνοδο θα διεκδικήσουν και οι ομάδες που θα τερματίσουν απο την 3η ως 5η θέση σε κάθε όμιλο.
Θαργήλια

Τα Θαργήλια ήταν η γενέθλια γιορτή του Απόλλωνα που τελούνταν έν άστει στην Αρχαία Αθήνα κατά τη εβδόμη (ζ΄) ημέρα του μήνα Θαργιλιώνα (16 Μαΐου- 15 Ιουνίου), εποχή ωρίμανσης των καρπών.
Κατά τους γραμματικούς: «Θαργήλια εισί πάντες οι από γης καρποί». Κατά την προηγούμενη ημέρα τελούνταν η γιορτή της γενέθλιας ημέρας της Δήμητρας και οι θυσίες προσφέρονταν σ΄ αυτήν και τη Χλόη. Και οι δύο αυτές γιορτές ήταν ήταν ημέρες εξαγνίσεως και καθαρισμού. Σε ανάμνηση του ανθρώπινου φόρου των παιδιών στην Κρήτη στέλνονταν στη Δήλο η ιερά τριήρης που έφερνε στον Απόλλωνα το φόρο της λατρείας των Αθηναίων. Πανηγυρίζονταν επίσης τα Θαργήλια και στις αποικίες των Αθηναίων και ιδιαίτερα στην από τους Ίωνες οικισθείσα Μασσαλία.
Perotis

Χαρακτηριστικά του ακμαίου

Το σώμα έχει τη μορφή κώνου. Τα χρώματα μπορεί να είναι ζωηρά, τουλάχιστον αποδίδουν μια ζωηρή μεταλλική λάμψη εξ αιτίας των πολλών μικρών ουλών, που σημειώνονται σε όλη την πάνω πλευρά του σώματος.
Οι ταρσοί σε όλα τα πόδια είναι πενταμερείς. Το πρώτο ταρσομερές του πίσω ποδιού δεν είναι μακρύτερο από τα ακόλουθα ταρσομερή όπως τα βρίσκουμε στη Chalcophora.
Κοντά στην πισινή άκρη του προνώτου εναντίον του θυρεού έχει δυο μικρές και βαθιές εμβαθύνσεις (Εικ. 1).

Βιολογία

Στo προνυμφικό στάδιο τα έντομα αυτά ζουν στο ξύλο δένδρων και θάμνων. Μπορούν να προκαλέσουν ζημιές σε οπωροφόρα δέντρα.

Perotis chlorana Laporte & Gory 1836

Ξενιστής είναι το Amygdalis communis. Το ακμαίο γίνεται ορατό κατά την περίοδο Απριλίου μέχρι Ιουλίου στον ξενιστή ή σε γειτονικά φυτά. Το χρώμα του είναι μεταλλικό πράσινο. Η διαμονή του είδους στην Ελλάδα περιορίζεται στα νησιά του Αιγαίου. Από εκεί επεκτείνεται στην ανατολική Παλαιοαρκτική Περιοχή.

Perotis lugubris (Fabricius 1777)

Το ακμαίο το συναντούμε σε όλη την Ελλάδα από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο. Έχει μήκος 15 έως 30 χιλιοστόμετρα και μεταλλικό καφέ χρώμα. Ζει στα ανοιχτά δάση της πεδιάδας και χαμηλών υψών. Οι προνύμφες αναπτύσσονται σε δέντρα και θάμνους της οικογένειας των Rosaceae. Στη γειτονιά τους γυρίζουν και τα ακμαία. Το είδος διαμένει σε ποντομεσογειακές περιοχές.

Perotis margotana (Novak 1983)

Το είδος αυτό είναι ενδημικό στην Κρήτη. Το ακμαίο το συναντούμε κοντά στον ξενιστή του είδους, την Amygdalis communis. Το χρώμα είναι μεταλλικό πράσινο μπλε. Ζει στα ανοιχτά δάση της πεδιάδας και χαμηλών υψών. Συναντάται από Μάρτιο μέχρι Ιούλιο.
Γεώργιος Τσίτας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γεώργιος Τσίτας γεννήθηκε το 1872 στη Σμύρνη αλλά η οικογένειά του είχε εγκατασταθεί στην Αθήνα. Ήταν αθλητής στον Πανελλήνιο Γ.Σ., όπως και ο αδερφός του ο  Κώστας Τσίτας. Ο τύπος της εποχής αναφέρει πως δάσκαλός του στην πάλη ήταν ο Παναγής Κουταλιανός. Ήταν γεροδεμένος, με τρομερή δύναμη στα χέρια αλλά καλοκάγαθος και χιουμορίστας. Είχε αρτοποιείο-ζαχαροπλαστείο μαζί με τους αδερφούς Φόρτη και συχνά έκανε ταχυδακτυλουργικά κόλπα στους πελάτες "εξαφανίζοντας" τα χρήματα που έδιναν. Στον Πανελλήνιο είχε τη φήμη του "χιουμορίστα Ηρακλή".
Στον αθλητισμό πρωτοεμφανίστηκε τον Αύγουστο του 1895 στα Τήνια, αγώνες που έγιναν στην Τήνο με συμμετοχή 100 και πλέον αθλητών από όλο τον ελληνικό χώρο. Περιλάμβαναν διάφορα αθλήματα και αποτέλεσαν προανάκρουσμα των Ολυμπιακών Αγώνων που ακολούθησαν την επόμενη άνοιξη. Δόθηκαν μετάλλια στους δύο πρώτους σε κάθε αγώνισμα, ασημένιο και χάλκινο, όπως στην Α΄ Ολυμπιάδα. Στους αγώνες αυτούς ο Γεώργιος Τσίτας συμμετείχε σε αγωνίσματα στίβου. Νίκησε στο άλμα τριπλούν και στη δισκοβολία. Στην πάλη έλαβε μέρος ο αδερφός του Κώστας Τσίτας, ο οποίος πρώτευσε.
Το Μάρτιο του 1896 μετείχε στους Α΄ Ολυμπιακούς Αγώνες στην ελληνορωμαϊκή πάλη. Στον ημιτελικό αντιμετώπισε το Στέφανο Χρηστόπουλο από την Πάτρα, ο οποίος ήταν πολύ δημοφιλής παλαιστής με πολλές νίκες και θεωρείτο φαβορί ακόμα και για την πρώτη θέση. Όμως, στη διάρκεια του αγώνα τραυματίστηκε στην κλείδα από μια λαβή του Τσίτα και αποχώρησε. Στον τελικό ο Τσίτας αντιμετώπισε το Γερμανό Καρλ Σούμαν. Ο αγώνας κράτησε 40΄, οπότε διακόπηκε λόγω σκότους, χωρίς να υπάρξει νικητής. Επαναλήφθηκε την επόμενη μέρα αλλά αυτή τη φορά ο Τσίτας δεν άντεξε πολύ και ηττήθηκε. Έτσι περιορίστηκε στο μετάλλιο της 2ης θέσης, φτιαγμένο από χαλκό, όπως προβλεπόταν τότε.
Βιοποικιλότητα

Βιοποικιλότητα, ή βιολογική ποικιλότητα, ονομάζεται κυρίως το σύνολο των γονιδίων, των βιολογικών ειδών, και των οικοσυστημάτων μιας περιοχής. Ο μεγάλος αριθμός και η ποικιλομορφία των σύγχρονων μορφών ζωής στη γη είναι το αποτέλεσμα εκατοντάδων εκατομμυρίων χρόνων εξελικτικής ιστορίας .
Σύμφωνα με την Ελληνική Νομοθεσία: "Βιολογική ποικιλότητα ή βιοποικιλότητα είναι η ποικιλία των ζώντων οργανισμών πάσης προελεύσεως, περιλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, των χερσαίων, θαλασσίων και άλλων υδατικών οικοσυστημάτων και οικολογικών συμπλεγμάτων, των οποίων αποτελούν μέρος. Επίσης, περιλαμβάνεται η ποικιλότητα εντός των ειδών, μεταξύ ειδών και οικοσυστημάτων (άρθρο 2 του ν. 2204/1994, ΦΕΚ 59 Α΄). Στη βιολογική ποικιλότητα περιλαμβάνεται, τέλος, η ποικιλότητα των γονιδίων μέσα και μεταξύ των ειδών."
Σήμερα παρατηρείται μείωση της βιοποικιλότητας στον πλανήτη, γεγονός που οφείλεται σε μια σειρά από αιτίες όπως η ρύπανση του περιβάλλοντος, η καταστροφή των δασών, η ερημοποίηση των εδαφών, η μόλυνση των υδάτων και η αυξημένη θήρευση.
Η μείωση της βιοποικιλότητας και η εξαφάνιση ειδών που δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμη μειώνει τη σταθερότητα των οικοσυστημάτων, αλλά και στερεί τον άνθρωπο από ουσίες που πιθανώς να αποδειχθούν πολύτιμες για την προστασία της υγείας του, όπως φάρμακα για την αντιμετώπιση σπάνιων ασθενειών.
SportAccord

Ιστορία

Αρχικά ονομαζόταν «Γενική Ένωση Διεθνών Αθλητικών Ομοσπονδιών» (General Association of International Sports Federations, GAISF). Εν συνεχεία μετονομάστηκε σε «SportAccord».

Αποστολή και αξίες

Η SportAccord είναι η οργάνωση που έχει υπό τη σκέπη της όλες τις Ολυμπιακές και μη Ολυμπιακές διεθνείς αθλητικές ομοσπονδίες, καθώς και τις διοργανώτριες διεθνών αθλητικών γεγονότων, προσφέροντας σε αυτή την περίπτωση την παροχή εμπειρογνωμοσύνης για παράδειγμα στην καταπολέμηση του ντόπινγκ.
Με τη συγκρότηση αθλητικών παιχνιδιών και ομαδικών αθλημάτων, η SportAccord στοχεύει στην προώθηση των μελών της και την προβολή τους.
Μουσικός εθνικισμός

Ο μουσικός εθνικισμός, σήμερα θεωρείται, ότι υπήρξε ως άτυπη και μη συντονισμένη προσπάθεια συνθετών διαφορετικών εθνικοτήτων, να καθιερώσουν στη χώρα ή το έθνος τους, ένα εθνικό ύφος μουσικής, προσδίδοντας ταυτόχρονα και εθνική μουσική ταυτότητα στα νεοαναδυόμενα έθνη. Αυτή η προσπάθεια, εκφράστηκε με την ενσωμάτωση παραδοσιακών εθνικών στοιχείων και θεματων σε μουσικά έργα, με χρήση των εργαλείων της κλασικής μουσικής και χαρακτηριστικών μουσικών ιδεών ή μοτίβων εντός μίας περιοχής, χώρας ή ενός έθνους, σε έργα κυριότερα όπερας, της οποίας το μουσικό είδος συνδυάζει λόγο, μουσική και σκηνική δράση. Στοιχεία που ενσωματώθηκαν, ήταν θέματα από την ιστορία, παραδοσιακές μελωδίες, ρυθμοί, χοροί κλπ.

Ιστορικά στοιχεία

Σημαντικό πλήθος έργων αυτού του ρεύματος, εμφανίζεται κυρίως κατά το 19ο αιώνα. Καθώς νέα έθνη σχηματίζονταν στην Ευρώπη, αυτές οι συνθέσεις θεωρήθηκαν ως μορφή αντίδρασης στην κυριαρχία της μουσικής κλασικής παράδοσης της Δύσης, της οποίας τις βάσεις, είχαν θέσει κυρίως Ιταλοί, Γάλλοι και Γερμανοί δημιουργοί, παρά το γεγονός ότι οι συνθέτες αυτών των έργων χρησιμοποιούσαν βασικά στοιχεία και εργαλεία της δυτικής κλασικής μουσικής. Σημαντικό στοιχείο αυτών των συνθέσεων είναι η απόδοσή τους στις γλώσσες των εθνών για τα οποία γράφτηκαν. Το πνεύμα αυτοδιάθεσης διαφόρων εθνοτήτων, αποτυπώνεται σε έργα συνθετών όπως είναι έργα για πιάνο του Φρεντερίκ Σοπέν ή αρκετές όπερες του Τζιουζέπε Βέρντι. Από τα τέλη του 18ου αιώνα ενισχύθηκε η τάση του ρομαντισμού για ανάδειξη των παραδόσεων και του λαϊκού στοιχείου και χρησιμοποιήθηκε από τους συνθέτες για να υποστηρίξουν τα εθνικά θέματα στις δημιουργίες τους.

Συνθέτες

Συνθέτες που θώρησαν εαυτούς εκφραστές του μουσικού εθνικού στοιχείου σύμφωνα με τα παραπάνω, ή θεωρήθηκαν από μεταγενέστερους, παραθέτονται παρακάτω.