google/wiki40b huggingface dataset:
Δεροπολίτισσα

Η Δεροπολίτισσα είναι δημοφιλές ελληνικό πολυφωνικό δημοτικό τραγούδι της Δρόπολης. Τραγουδιέται και στην υπόλοιπη Βόρεια Ήπειρο, καθώς και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.

Θεματολογία

Το τραγούδι είναι ένα μοιρολόι το οποίο αναφέρεται στην περίοδο της Τουρκοκρατίας και στους βίαιους εξισλαμισμούς και τις κακουχίες που υπέστη ο Ελληνισμός από τις οθωμανικές πολιτικές στην περιοχή. Οι ερευνητές του 19ου αιώνα, Παναγιώτης Αραβαντινός και Κωνσταντίνος Σάθας, πιστεύουν ότι αναφέρεται σε εξέγερση του 1565 και στις τραγικές συνέπειες που είχε η αποτυχία της. Κατά τους Ν. Παπαδόπουλο και Α. Μαμμόπουλο το τραγούδι χρονικά πρέπει να τοποθετηθεί στην περίοδο 1600-1700. Υπάρχουν αρκετές παραλλαγές του τραγουδιού, όπως αυτές που παρουσιάζονται από τον Αραβαντινό, τον Α. Παπακώστα και τον Ν. Πατσέλη. Η Δεροπολίτισσα δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά από τον Αθανάσιο Πετρίδη (Νεοελληνικά Ανάλεκτα Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσού, Α' 1870, σελ. 74-75), με μικρές παραλλαγές από το σημερινό τραγούδι.
Η Δεροπολίτισσα αποτελεί αντιπροσωπευτικό τραγούδι της Δρόπολης, περιοχής κοντά στο Αργυρόκαστρο. Τραγουδιέται όμως από όλες τις ελληνικές κοινότητες που ζουν στην ευρύτερη περιοχή της Βόρειας Ηπείρου, αλλά και στην Ελλάδα, στο χωριό Κτίσματα, Πωγωνίου, κοντά στην ελληνοαλβανική μεθόριο.

Εκτέλεση

Το τραγούδι εκτελείται σε ρυθμό 3/4 των 4/4 (2-2) αλλά και των 5/8 και χορεύεται αντίστοιχα ως προς τους δύο πρώτους ρυθμούς ως συρτό "στα τρία" και "στα δύο". Η πρώτη φωνή (ο πάρτης) τραγουδάει την εκάστοτε μελωδούμενη φράση, ενώ η δεύτερη φωνή, το "ίσο", και το  "κλώσμα" συνοδεύουν την χορωδιακή εκτέλεση.

Στίχοι

Οι τραγουδιστές σε δεύτερο πρόσωπο εκλιπαρούν μια νεαρή χριστιανή, κοπέλα από τη Δρόπολη, να μην ακολουθήσει το παράδειγμά τους, αλλά να διατηρήσει την πίστη της και να προσευχηθεί και για αυτούς στην εκκλησία. Τμήμα των στίχων έχει ως εξής:
Μωρ' Δεροπολίτισσα,

μωρ' καημένη

μωρ' Δεροπολίτισσα, ζηλεμένη,

βάλ' το φέσι σου στραβά

σίντα πας στην εκκλησιά,

με λαμπάδες με κεριά

και με μοσχοθυμιατά.

Και προσκύνα για τ' εμάς,

για τ' εμάς τους Χριστιανούς,

τι μας πλάκωσ' η Τουρκιά

και μας σφάζουν σαν τ' αρνιά.
Λεωνίδας Πύργος

Βιογραφία

Ο Πύργος κέρδισε στην ξιφασκία μεταξύ οπλοδιδασκάλων των Ολυμπιακών αγώνων του 1896 που διοργανώθηκαν στην Αθήνα. Ο αγώνας έγινε στις 7 Απριλίου στο Ζάππειο μέγαρο με μικρή συμμετοχή κοινού και για τον λόγο αυτό η νίκη του Πύργου δεν έγινε ευρύτερα γνωστή. Εκτός αυτού έλαβε μέρος ο ανταγωνιστής του, ο Γάλλος Ζαν Περονέ που τότε ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής. Ο Πύργος κέρδισε 3:1. Μετά την νίκη, οι Έλληνες θεατές τον πήραν στους ώμους και τον γύριζαν στους δρόμους της Αθήνας πανηγυρίζοντας.
Αργότερα, ο Πύργος έγραψε εγχειρίδια για το άθλημα της ξιφασκίας και υπήρξε εκπαιδευτής.
Ντόμπερμαν

Περιγραφή

Το Ντόμπερμαν είναι μια ανάμειξη φυλών που περιλαμβάνουν τον Γερμανικό Ποιμενικό, το Γερμανικό κοντότριχο Πόιντερ, τον Γερμανικό Μολοσσό, το Γκρεϊχάουντ, το Βαϊμαράνερ αλλά κυρίως το Μποσερόν, το Γερμανικό Πίντσερ και το Ροτβάιλερ. Ισχυρό στα πίσω πόδια και παρ'όλο το βάρος του, που οφείλεται στο βαθύ στήθος, το Ντόμπερμαν είναι πολύ αθλητικό σκυλί και πολλά υπερτερούν στις δοκιμασίες υπακοής και ευκινησίας.
Το ρύγχος είναι μακρύ, και έτσι δίνει τη δύναμη για ένα εξαιρετικά ισχυρό δάγκωμα. Το Ντόμπερμαν στέκεται στις μύτες των ποδιών του (όχι στα τακάκια) και δεν έχει συνήθως βαριά πόδια. Στην ιδανική περίπτωση, έχουν ένα χαριτωμένο βάδισμα. Παραδοσιακά τα αυτιά και η ουρά κόβονται. Ωστόσο, σε ορισμένες χώρες αυτό είναι παράνομο. Κάθε καθαρόαιμο Ντόμπερμαν έχει καφέ σημάδια πάνω από τα μάτια, στα πόδια, στο ρύγχος, στο στήθος και κάτω απ'την ουρά.
2079 Τζακία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τζακία είναι άγνωστα.
Βισέντε Φερνάνδες

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1940 στο Ουεντιτάν ελ Άλτο του Χαλίσκο. Παντρεύτηκε την Μαρία Βιλασενιόρ με την οποία έχει τρία παιδιά.  Γιος του είναι ο επίσης τραγουδιστής Αλεχάντρο Φερνάνδεζ.
Απέσπασε το Βραβείο Γκράμι δύο φορές, το 2010 με τον τίτλο Necesito de tí και το 2015 με το Mano a mano.
Πάπας Ουρβανός Α΄

Αγιοσύνη και θρύλος

Ο Ουρβανός ανακηρύχθηκε σε άγιο και του αποδίδεται το θαύμα του αναποδογυρίσματος ενός ειδώλου μέσω προσευχής.  Λέγεται ότι έπειτα από το θαύμα αυτό ο Πάπας συνελήφθη, βασανίστηκε και τελικά εκτελέστηκε με αποκεφαλισμό.
Μετά το θάνατό του , επτά Πάπες που τον διαδέχθηκαν πήραν το όνομά του.
Νικολάι Ζελιάσκοφ

Καριέρα

Ο Νικολάι Ζελιάσκοφ θεωρείται ένας από τους καλύτερους κεντρικούς που πέρασαν από το βουλγαρικό βόλεϊ. Ως αθλητής ξεκίνησε την καριέρα του από την ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Την περίοδο 1990-1994 κατέκτησε τρια πρωταθλήματα Βουλγαρίας και τέσσερα κύπελλα. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Βραζιλία με την Φλαμένγκο, ενώ το το καλοκαίρι του 1998 πήρε μεταγραφή στην ομάδα του Ολυμπιακού. Με τους ερυθρόλευκους κέρδισε τρία πρωταθλήματα Ελλάδας και τέσσερα κύπελλα. Την επόμενη χρονιά μεταπήδησε στον Π.Α.Ο.Κ., ενώ την περίοδο 2002-2003 αγωνίστηκε στην Α.Ε. Νικαίας με την οποία κατέκτησε το κύπελλο. Ο Ζελιάσκοφ, έκλεισε την καριέρα του στον Ηρακλή κατακτώντας το κύπελλο.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Νικολάι Ζελιάσκοφ αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Βουλγαρίας από το 1990.
Γουίλιαμ Φίχτνερ

Νεαρή Ηλικία

Ο Φίχτνερ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, με καταγωγή από τη Γερμανία. Αποφοίτισε από το State University of New York at Brockport με Bachelor of Arts στην ποινική δικαιοσύνη το 1978, κατόπιν αποφάσισε να σπουδάσει στο American Academy of Dramatic Arts της Νέας Υόρκης.

Καριέρα

Ο Φίχτνερ ξεκίνησε την καριέρα του με την τηλεοπτική σειρά "As the World Turns" το 1987. Ωστόσο, έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές γνωστές αμερικάνικες ταινίες:  Αρμαγεδδών, Μαύρο Γεράκι: Η Κατάρριψη και Crash. Για την τελευταία, μάλιστα,  βραβεύτηκε,  με το βραβείο "Καλύτερης Συνολικής Ερμηνείας", μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του καστ,  στα Screen Actors Guild και Broadcast Film Critics Choice. Το 2005, ο Φίχτνερ πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά Invasion. Το 2006 ο Φίχτνερ επιλέχθηκε για τον ρόλο του Πράκτορα Alexander Mahone στην αμερικανική σειρά Prison Break.
Διάσκεψη του Πότσδαμ

Η διάσκεψη του Πότσδαμ ήταν η τελευταία διάσκεψη των ηγετών των τριών μεγάλων συμμαχικών δυνάμεων αμέσως μετά την παράδοση άνευ όρων της Ναζιστικής Γερμανίας και τον τερματισμό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη. Στη διάσκεψη, που πραγματοποιήθηκε στο Ανάκτορο Σεσίλιενχοφ (Cecilienhof, Ανάκτορο του διαδόχου Βίλχελμ Χοεντζόλλερν) του Πότσδαμ  προαστίου του Βερολίνου κατά το χρονικό διάστημα 17 Ιουλίου έως 2 Αυγούστου 1945, συμμετείχαν οι Χάρι Τρούμαν, Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ιωσήφ Στάλιν, ηγέτης της ΕΣΣΔ και Ουίνστον Τσώρτσιλ και Κλέμεντ Άττλη, Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου. Η καταμέτρηση ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της διάσκεψης και ο Τσώρτσιλ αποχώρησε από τη διάσκεψη στις 25 Ιουλίου 1945.
Τελωνειακή Υπηρεσία

Τελωνειακή Υπηρεσία είναι η Αρχή ή η κρατική Υπηρεσία μίας χώρας που έχει την ευθύνη της συλλογής Δασμών και του ελέγχου της διακίνησης αγαθών, περιλαμβανομένων των ζώων, των μεταφορών, των προσωπικών ειδών και των επικινδύνων αντικειμένων, που εισάγονται ή εξάγονται από μία χώρα. Στην Ελλάδα το παραπάνω έργο έχει ανατεθεί στην Ελληνική Τελωνειακή Υπηρεσία. Η διακίνηση ανθρώπων μέσα και έξω από μία χώρα συνήθως παρακολουθείται από τις αρχές που ασχολούνται με την μετανάστευση. Κάθε χώρα έχει τους νόμους και τους κανονισμούς της για το Διεθνές εμπόριο αγαθών, που εφαρμόζουν και επιβάλλουν οι Τελωνειακές Αρχές της. Η εισαγωγή ή εξαγωγή κάποιων αγαθών μπορεί να απαγορεύεται. Στις περισσότερες χώρες, το έργο των Τελωνειακών Υπηρεσιών επιτυγχάνεται και μέσω διακυβερνητικών συμφωνιών και διεθνών νόμων. Τα Τελωνειακά δικαιώματα είναι οι Δασμοί οι φόροι και οι λοιπές επιβαρύνσεις επί των εισαγωγών και εξαγωγών αγαθών. Τα υποκείμενα είδη πριν Τελωνιστούν φυλάσσονται σε Τελωνειακό έδαφος ή υπό Τελωνειακή επιτήρηση σε φορολογικές αποθήκες.

Ιδιωτικοποίηση των Τελωνειακών διαδικασιών

Οι Τελωνειακές διαδικασίες είναι μέρος μίας από τις τρεις βασικές Εξουσίες μιας κυβέρνησης, της Εκτελεστικής (οι άλλες δύο είναι η Νομοθετική και η Δικαστική). Παρόλα αυτά, στην προσπάθειά τους να καταπολεμήσουν την διαφθορά, πολλές χώρες έχουν ιδιωτικοποιήσει εν μέρει τα Τελωνεία τους. Αυτό γίνεται μέσω σύναψης συμβάσεων με ιδιωτικές εταιρείες ελεγκτών. Αυτό μπορεί να είναι δικαιολογημένο στην περίπτωση μιας χώρας με μη αποτελεσματικό Τελωνειακό μηχανισμό, αλλά έχει παρατηρηθεί διαφυγή εσόδων και μεγάλες καθυστερήσεις στις ναυτιλιακές μεταφορές στην περίπτωση εκ των προτέρων ελέγχων από τέτοιου είδους ελεγκτικές εταιρείες.
The Originals (4ος κύκλος)

Διακρίσεις

Για τον τέταρτο κύκλο, ο Τζόζεφ Μόργκαν υπήρξε υποψήφιος στην κατηγορία «Καλύτερος ηθοποιός σε τηλεοπτική σειρά φαντασίας/επιστημονικής φαντασίας» στα βραβεία Teen Choice.

Home media

Ο τέταρτος κύκλος της σειράς κυκλοφόρησε τόσο σε DVD, όσο και σε Blu ray μορφή. Στις Ηνωμένες Πολιτείες κυκλοφόρησε στις 29 Αυγούστου 2017, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο κυκλοφόρησε στις 23 Οκτωβρίου 2017.
Ντέιβιντ Λάμα

Βιογραφικά στοιχεία

ο Ντέιβιντ Λάμα γεννήθηκε το 1990. Ο πατέρας του είναι οδηγός βουνού από το Νεπάλ και η μητέρα του Αυστριακή από το Ίνσμπρουκ της Αυστρίας. Σε ηλικία πέντε ετών ο βετεράνος των Ιμαλαΐων Πίτερ Χάμπελερ τον είδε να σκαρφαλώνει σε δική του διοργάνωση. Αμέσως επικοινώνησε με τους γονείς, για να τους πει ότι το παιδί είχε ασυνήθιστο ταλέντο στην αναρρίχηση. Έκτοτε ο Λάμα έγινε μέλος μιας ομάδας αγωνιστικής αναρρίχησης με προπονητές τους Ράινχολντ Σέρερ και Ρούπερτ Μέσνερ. Ήταν ο νεότερος αναρριχητής στο παγκόσμιο κύπελλο σε ηλικία 15 ετών και ο πρώτος που κέρδισε στο μπούλντερινγκ και την αναρρίχηση επικεφαλής στην πρώτη του περίοδο Το 2011 αποσύρθηκε από την αγωνιστική αναρρίχηση και επικεντρώθηκε στην ορειβασία.Στις 16 Απριλίου 2019, ο Λάμα, μαζί με τους ορειβάτες Jess Roskelley και Hansjörg Auer, μπήκαν σε μια χιονοστιβάδα ενώ ανέβαιναν τη διαδρομή M16 του Howse Peak στην περιοχή Waputik στα Kαναδικά Βραχώδη Όρη. Δεν έχουν δώσει απο τότε σημεία ζωής και θεωρείται ότι έχουν πεθάνει.
Ίντε

Γεωγραφία

Ο Ίντε είναι αριστερός παραπόταμος του ποταμού Ρόερ, που διαρρέει τμήμα του ανατολικού Βελγίου και τη Ρηνανία-Βεστφαλία της Γερμανίας.
Οι πηγές του βρίσκονται κοντά στο δήμο Ρέρεν, στο ανατολικό Βέλγιο.Ο Ίντε διαρρέει την κοινότητα Άαχεν-Κορνελίμουνστερ, την πόλη Άσβαϊλερ και τον δήμο Ίντεν. Εκβάλλει στον Ρόερ κοντά στην πόλη Τζούλιχ. Τμήμα του ποταμού εκτράπηκε επειδή άνοιξε ορυχείο λιγνίτη στην περιοχή Ίντεν-Λάμερσντορφ το 2003.
Παραπόταμοι του Ίντε είναι τα ρέματα Όμερμπαχ, Όττερμπαχ, Σάουμπαχ, Βίχτμπαχ και Βέχεμπαχ.
Ύπαρχος

Γενικά Ύπαρχος (υπό + άρχων) σημαίνει ο αμέσως μετά τον άρχοντα, υπαρχηγός ή αναπληρωτής του άρχοντα.

Σύγχρονη χρήση

Κυρίως όμως αποτελεί ναυτικό διοικητικό τίτλο σε θέση αμέσως μετά το Κυβερνήτη αξιωματικού παντός πολεμικού πλοίου και ανεξαρτήτως βαθμού, του οποίου αυτός φέρει, αντικαθιστώντας αυτοδίκαια και αυτεπάγγελτα τον Κυβερνήτη του. Σε αυτόν κατ' ουσία συγκεντρώνονται τα βάρη της εσωτερικής υπηρεσίας του πλοίου καθώς και της καλής συντήρησης αυτού, εκτός του μηχανοστασίου.
Στο Εμπορικό Ναυτικό χρησιμοποιείται ο τίτλος του Ύπαρχου κυρίως στα επιβατηγά, ενώ στα φορτηγά χρησιμοποιείται επί το πλείστον ο όρος Υποπλοίαρχος ή ο αγγλικός όρος Chief Officer (Τσιφ Όφισερ) έναντι του Πλοιάρχου που ονομάζεται Κάπταιν ή Μάστερ (Captain or Master) και εκτελεί βάρδια τις τετραωρίες 16.00-20.00 και 04.00-08.00, με επιπρόσθετα καθήκοντα την ασφαλή φορτοεκφόρτωση του πλοίου και τον καθαρισμό των κυτών (αμπαριών) του.
Τόσο στο Πολεμικό Ναυτικό όσο και στο Εμπορικό Ναυτικό ο Ύπαρχος ανήκει στους Μάχιμους Αξιωματικούς ή στο Προσωπικό καταστρώματος αντίστοιχα.

Αρχαιότητα

Στην ελληνική αρχαιότητα ο όρος ύπαρχος δήλωνε τον σύγχρονο υποστράτηγο, ή τον έπαρχο και άλλοτε τον υποταγμένο με κάποια εξουσία ("τους Καρχηδονίων υπάρχους" Πολύβιος). Η δε φράση "ύπαρχος πόλεως" ήταν ο αντίστοιχος σήμερα φρούραρχος, καλούμενος επίσης και "πολίαρχος". Κατά δε τον Ησύχιο ύπαρχος λεγόταν ο οικονόμος, ο στρατηγός πολέμου. Στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ύπαρχος λεγόταν ο υπεύθυνος της επιμελητείας του στρατού σε περίοδο εκστρατείας, συνώνυμος όρος ήταν ο "μέγας στρατοπεδάρχης".
Στανισλάς Ζυλιάν

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1797 στην Ορλεάνη και προερχόταν από φτωχή οικογένεια. Φοίτησε αρχικά στη γενέτειρά του και στη συνέχεια μετέβη στο Παρίσι όπου σπούδασε κλασική φιλολογία στο Collège de France όπου το 1821 διορίστηκε βοηθός καθηγητή των ελληνικών. Το 1822 μετέφρασε σε διάφορες γλώσσες (γαλλικά, λατινικά, ιταλικά, αγγλικά, ισπανικά και γερμανικά) την Αρπαγή της Ελένης του Έλληνα ποιητή του 5ου μ.Χ. αιώνα, Κόλουθου και λίγο καιρό αργότερα μετέφρασε στα γαλλικά Ύμνο εις την Ελευθερία του Διονυσίου Σολωμού με τη μετάφρασή του να δημοσιεύεται το 1825 στον β΄ τόμο των Νεοελληνικών δημοτικών τραγουδιών του Κλοντ Φοριέλ. Την ίδια δεκαετία μετέφρασε και έργα του Ανδρέα Κάλβου. Στη συνέχεια ακολούθησε τον σινολογικό κλάδο και ασχολήθηκε με την μετάφραση στα γαλλικά σημαντικών έργων της κινέζικης φιλολογίας και φιλοσοφίας ενώ αργότερα επιδόθηκε στην εκμάθηση και μελέτη των σανσκριτικών.
Το 1832 αναδείχτηκε καθηγητής της κινέζικης γλώσσας και φιλολογίας στο Collège de France και το επόμενο έτος έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιγραφών και Καλών Γραμμάτων. Το 1852 ονομάστηκε διευθυντής του Collège de France ενώ το 1872 η Γαλλική Ακαδημία Επιγραφών και Καλών Γραμμάτων καθιέρωσε προς τιμή του το ετήσιο βραβείο σινολογίας Prix Stanislas Julien, το οποίο απονεμήθηκε για πρώτη φορά το 1875.
Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου του 1873 στο Παρίσι.
Κώστας Νότης Σαντοριναίος

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ

Opus. 1    Παιδικές Ουτοπίες για έγχορδα   (1927)
Opus. 2    Αιολική Σουίτα για πιάνο και για μεγάλη ορχήστρα  (1929)
Opus. 3    Προγαμιαία Σερενάτα  (1931)
Opus. 4    Συμφωνία αρ.1  (1935)
Opus. 5    Συμφωνία αρ.2 «Το αηδόνι και το τριαντάφυλλο»  (1954)
Opus. 6    Στροφή αρ.2 του Ζαν Μορέας (1930) 
Opus. 7    Συμφωνία αρ.3 «Στον Ελικώνα»  (1936)
Opus. 8    Μπαλάντα αρ.2 «Η Γιαγιά» του Βίκτωρ Ουγκώ για φωνή και πιάνο (1930)
Opus. 9    Λυρικά του Διονύσιου Σολωμού για φωνή και πιάνο (1930)
Opus. 10  Ενρί Χάινε « Η φωνή του βουνού» για φωνή και πιάνο (1930)
Opus. 11  Συμφωνία αρ.4 «Ποσειδωνία»  (1953)
Opus. 12  Κοντσέρτο για βιολοντσέλο και ορχήστρα σε Ρε μείζονα  (1934)
Opus. 13  Σκηνή Μπαλέτου από τον Ροβινσώνα Κρούσο  (1935)
Opus. 14  25 παιδικά τραγούδια για πιάνο (1939)
Opus. 15  Συμφωνία αρ.5 «1821» (1944)
Opus. 16  Ποσειδωνία  (1953)
Opus. 17  Βοσκοτόπια (1953)
Opus. 18  Κοντσέρτο για Βιολί και ορχήστρα  (1969)
Opus. 19  Κοντσέρτο για Πιάνο και ορχήστρα  (1974)
Opus. 20  Ύμνος στα ενωμένα έθνη  (1974)
Opus. 21   Κοντσέρτο για βιόλα και ορχήστρα (1975)
Opus. 22  Ελληνικοί χοροί  (1975)
Κερασιά Μαγνησίας

Γεωγραφία

Το σημερινό χωριό, που και ευρύτερα γνωστό στον τοπικό πληθυσμό και ως Κάτω Κερασιά ή Καλύβια, διαπερνά ο Κερασιώτης ποταμός, που πηγάζει από τις πλαγιές του Πηλίου και εκβάλει στην λίμνη Βοιβηίδα (ή Κάρλα). Αποτελεί τόπο αφετηρίας πολλών μονοπατιών περιήγησης στο Βόρειο Πήλιο. Κατά τη διοικητική μεταρρύθμιση του σχεδίου Καποδίστρια το 1997, η κοινότητα Κερασιάς υπήχθη στο Δήμο Κάρλας, ενώ σε εκείνη του σχεδίου Καλλικράτη το 2011, στον Δήμο Ρήγα Φεραίου που ανήκει διοικητικά μέχρι σήμερα.

Ιστορικά στοιχεία

Οι πρώτη σαφής ιστορική μαρτυρία για την Κερασιά, αναφέρεται από τον Αργύρη Φιλιππίδη και αφορά την περίοδο 1800-1815. Ο Ηλίας Λεφούσης εκτιμά την ίδρυση του χωριού γύρω στο 1600, συγχρόνως με την ίδρυση της Ιεράς Μονής Φλαμουρίου, που ιδρύθηκε το 1584. Η καταγωγή των κατοίκων είναι κατά πάσα πιθανότητα από τα Άγραφα και την Παλαιά Μιτζέλα, ίσως και από την περιοχή της του όρους Όρθρυς (ή Γούρας).
Κατά τον Β´ παγκόσμιο Πόλεμο υπήρξε τόπος ίδρυσης της XVI Μεραρχίας και έδρα του 54ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ. Την άνοιξη του 1944 σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των γερμανικών δυνάμεων κατοχής κάηκαν και οι δυο οικισμοί. Η Άνω Κερασιά από τότε ερημώθηκε ενώ τα ερείπιά της αποτελούν σήμερα μνημείο των θηριωδιών του γερμανικού στρατού.

Σήμερα

Οι κάτοικοι του ασχολούνται με την κτηνοτροφία, την υλοτομία και την παραγωγή κάρβουνου, αλλά και με και τις καλλιέργειες, κυρίως αμυγδαλιάς, ελιάς και αμπελιού. Από το 2014 λειτουργεί στο χώρο του Δημοτικού Σχολείου το μουσείο Ηλία Λεφούση, καθώς και το Κέντρο Έρευνας και Προστασίας της αυτοφυούς Ορχιδέας στο Βόρειο Πήλιο.
Κόλιν Ρένφριου

Βίος

Ο Ρένφριου μαθήτευσε στο Σχολείο Σαιντ Άλμπανς, στο Χερτφορντσάιρ και από το 1956 έως το 1958 υπηρέτησε τη θητεία του στη Βρετανική Βασιλική Αεροπορία. Κατόπιν πήγε στο Κολέγιο του αγ. Ιωάννη wστο Κέιμπριτζ όπου σπούδασε Αρχαιολογία και Ανθρωπολογία, αποφοιτώντας το 1962. Το 1965 ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στους "Νεολιθικό πολιτισμό και τον πολιτισμό της Χαλκοκρατίας στις Κυκλάδες και τις εξωτερικές τους σχέσεις".
Το 1965 διορίστηκε στη θέση του λέκτορα στο Τμήμα Προϊστορίας και Αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο του Σέφιλντ. Μεταξύ του 1968 και του 1970, Ο Ρένφριου διηύθυνε τις ανασκαφές στους Σιταγρούς της Μακεδονίας, στην Ελλάδα. Το 1968 ανεπιτυχώς διεκδίκησε την κοινοβουλευτική εκλογική περιφέρεια Σέφιλντ Μπράιτσάιντ για λογαριασμό του Συντηρητικού Κόμματος. Εκείνη τη χρονιά εξελέγη μέλος της Εταιρείας Αρχαιοδιφών του Λονδίνου, το 1970 εξελέγη μέλος της Εταιρείας Αρχαιοδιφών της Σκωτίας και το 2000 έγινε επίτιμο μέλος του Συλλόγου Αρχαιοδιφών της Σκωτίας.
Το 1972 ο Κόλιν Ρένφριου έγινε καθηγητής της αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον, διαδεχόμενος τον Μπάρι Κάνλαϊφ. Κατά την παραμονή του στο Σαουθάμπτον διηύθυνε τις ανασκαφές στο Κουάντερνες στο Όρκνι και τη Φυλακωπή της Μήλου, στην Ελλάδα. Το 1973 δημοσίευσε το Πριν τον Πολιτισμό: Η Επανάσταση της Ραδιοχρονολόγησης και η Προϊστορική Ευρώπη, στην οποία αμφισβήτησε την παραδοχή ότι η προϊστορική πολιτιστική καινοτομία προήλθε από την Εγγύς Ανατολή και στη συνέχεια εξαπλώθηκε στην Ευρώπη. Επίσης ανέσκαψε μαζί με την Μαρίγια Γκιμπούτας τους Σιταγρούς στην Ελλάδα.
Το 1980 ο Ρένφριου εξελέγη Μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας. Το 1981 εξελέγη καθηγητής αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, θέση που κατείχε μέχρι τη συνταξιοδότησή του. Το 1990 Renfrew διορίστηκε Διεθυντής του Ινστιτούτου Αρχαιολογικής Έρευνας McDonald. Το 1987 δημοσίευσε το Αρχαιολογία και γλώσσα: Το Παζλ των Ινδοευρωπαϊκών Πηγών, ένα βιβλίο για τους Πρωτοϊνδοευρωπαίους. Με την «Υπόθεση της Ανατολίας» θεώρησε ότι οι Πρωτοϊνδοευρωπαίοι έζησαν 2.000 χρόνια πριν από τους Κουργκάν, στην Ανατολία, αργότερα μετανάστευσαν στην Ελλάδα, στη συνέχεια στην Ιταλία, τη Σικελία, την Κορσική, στη μεσογειακή ακτή της Γαλλίας, της Ισπανίας και στην Πορτογαλία. Ένας άλλος κλάδος μετανάστευσε κατά μήκος των ποταμών στις εύφορες κοιλάδες του Δούναβη και του Ρήνου στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη. Από το 1987-1991 ήταν συνδιευθυντής στις ανασκαφές της Μαρκιανής στην Αμοργό και στον κάβο του Δασκαλιού, στην Κέρο.
Το 2004 αποσύρθηκε από την θέση του καθηγητή και από το 2006-2008 διηύθυνε νέες ανασκαφές στο κυκλαδίτικο νησί Κέρος. Σήμερα είναι συνδιευθυντής της αρχαιολογικής έρευνας στην Κέρο.
Ψευδείς ειδήσεις

Τα ψευδονέα ή ψευδείς ειδήσεις ή πλαστές ειδήσεις (γνωστά και ως fake news),  είναι ένα είδος κίτρινου τύπου ή προπαγάνδας που γίνεται με σκόπιμη παραπληροφόρηση ή με φάρσες που διαδίδονται με παραδοσιακά μέσα μαζικής ενημέρωσης ή με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης . Η διασπορά ψευδών ειδήσεων προκαλείται συχνά από δημοσιογράφους που πληρώνουν πηγές πληροφοριών, μια αμφιλεγόμενη πρακτική που ονομάζεται πληρωμένη δημοσιογραφία. Οι ειδήσεις τελικά συχνά αναστέλλονται ως παραπληροφόρηση, αλλά περιστασιακά καταφέρνουν να φθάσουν μέχρι τα παραδοσιακά μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Τα ψευδονέα γράφονται και δημοσιεύονται συνήθως με σκοπό να παραπλανήσουν, προκειμένου να βλάψουν έναν οργανισμό, ένα νομικό ή φυσικό πρόσωπο, ή και για οικονομικά ή πολιτικά οφέλη , συχνά χρησιμοποιώντας τίτλους με εντυπωσιασμό, ή εξ ολοκλήρου κατασκευασμένους για την αύξηση της αναγνωσιμότητας. 
Η σημασία των ψεύτικων ειδήσεων έχει αυξηθεί στον σύγχρονο πολιτικό βίο. Για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η δυνατότητα προσέλκυσης επισκεπτών στους ιστοτόπους τους είναι απαραίτητη για τη δημιουργία εσόδων από διαφημίσεις μέσω διαδικτύου. Εάν δημοσιεύσουν μια ιστορία με ψευδές περιεχόμενο θα προσελκύσουν χρήστες, προς όφελος των διαφημιζομένων και θα βελτιώσουν τις αξιολογήσεις. Η εύκολη πρόσβαση στα έσοδα από διαφημίσεις μέσω διαδικτύου, η αυξημένη πολιτική πόλωση και η δημοτικότητα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, κυρίως το Facebook News Feed, έχουν εμπλακεί στη διάδοση ψευδών ειδήσεων   που ανταγωνίζονται με νόμιμες ειδήσεις. Εχθρικοί κρατικοί παράγοντες έχουν επίσης εμπλακεί στη δημιουργία και διάδοση ψευδονέων, ιδίως κατά τη διάρκεια των εκλογών .
Τα ψευδονέα υπονομεύουν τη σοβαρή κάλυψη των μέσων ενημέρωσης και δυσκολεύουν τους δημοσιογράφους να καλύπτουν σημαντικές ειδήσεις.  Μια ανάλυση από την BuzzFeed διαπίστωσε ότι τα 20 κορυφαία ψευδονέα σχετικά με τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ το 2016 και διαδόθηκαν περισσότερο στο Facebook από τις 20 κορυφαίες ιστορίες εκλογών από 19 μεγάλα μέσα μαζικής ενημέρωσης . Οι ανώνυμες ιστοσελίδες που φιλοξενούν ψευδονέα και στερούνται γνωστούς εκδότες έχουν επίσης επικριθεί, επειδή δυσχεραίνουν ακόμα περισσότερο τη δίωξη για τη δυσφήμηση .
Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης μερικές φορές για να θέσει σε αμφισβήτηση νόμιμες ειδήσεις που εκφράζουν μία αντίθετη πολιτική άποψη.  Ο Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια και μετά την προεκλογική του εκστρατεία και την εκλογή του, διάπλασε τον όρο ψευδονέα «fake news» με αυτή την έννοια όταν τον χρησιμοποίησε για να περιγράψει την αρνητική κάλυψη του ιδίου. Εν μέρει, ως αποτέλεσμα της χρήσης του όρου από τον Τραμπ, ο όρος έχει εξεταστεί ολοένα και περισσότερο και τον Οκτώβριο του 2018 η Βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε ότι δεν θα χρησιμοποιεί πλέον τον όρο επειδή είναι ένας "κακώς καθορισμένος και παραπλανητικός όρος που συγκρίνει μια ετερόκλητη κατηγορία ψευδών πληροφοριών, από αυθεντικό σφάλμα έως ξένες παρεμβάσεις στις δημοκρατικές διαδικασίες ".
196 Φιλομήλα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Φιλομήλας υπολογίσθηκε σε 136,4 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,2299. Η Φιλομήλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 20 λεπτά.
1056 Αζαλέα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αζαλέας εκτιμάται σε 15,1 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,160. Η Αζαλέα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 54 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια της Αζαλέας εκτιμάται σε 85 ως 90 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν.
Γιώργος Χειμωνάς

Βίος

Ο Γιώργος Χειμωνάς γεννήθηκε στην Καβάλα το 1938 και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Εκεί σπούδασε ιατρική. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, όπου ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική και στη νευρογλωσσολογία. Μετά το τέλος των σπουδών του επέστρεψε στην Ελλάδα και έζησε στην Αθήνα. Δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο, που είχε τον τιτλο Πεισίστρατος, το 1960. Πέθανε το 2000 στο Παρίσι, σε ηλικία 62 ετών.

Ο χαρακτήρας του έργου του

Τα γραπτά του διερευνούν ψυχαναλυτικά τις εσωτερικές πτυχές της συνείδησης και διακρίνονται για τη νεωτερική τους γραφή καθώς και για πολλά δάνεια στοιχεία από το αντιμυθιστόρημα, όπως η επίπεδη γραφή ή η έλλειψη διαλόγων. Όπως λέει χαρακτηριστικά γι΄αυτόν ο καθηγητής Λίνος Πολίτης, είναι «ένας συγγραφέας που δε διαβάζεται εύκολα».