Αλκή Λάρνακας

Ίδρυση

Η Αλκή ιδρύθηκε στις 10 Απριλίου 1948. Την περίοδο εκείνη, η Ελλάδα διάνυε μια περίοδο ενόπλων συγκρούσεων λόγω της διαμάχης μεταξύ δεξιών και αριστερών στον Ελληνικό Εμφύλιο. Η κατάσταση στην Ελλάδα μεταφέρθηκε και στην Κύπρο, διεισδύοντας τόσο στην πολιτική ζωή του τόπου, όσο και στον αθλητισμό, καθώς οι περισσότεροι αθλητικοί παράγοντες ασχολούνταν επίσης με την πολιτική. Υπήρχε εχθρική στάση έναντι αθλητών αριστερών φρονημάτων στις περισσότερες πόλεις της Κύπρου, οι οποίοι είτε εκδιώχθηκαν είτε αποχώρησαν από τις ομάδες τους, ιδρύοντας νέες. Το 1948 υπήρξε η μεγαλύτερη διάσπαση του κυπριακού ποδοσφαίρου.
Έτσι, στη Λάρνακα, αριστεροί αθλητές και παράγοντες μαζί με ανένταχτους πολίτες της πόλης, ίδρυσαν την Αλκή. Η ιδρυτική συνάντηση έγινε στο κεντρικό παραλιακό μέτωπο της πόλης, στις Φοινικούδες, στο κινηματοθέατρο ΠΑΤΕ (το σημερινό Σαν Χωλλ). Προεδρεύων της ιδρυτικής συνέλευσης ήταν ο γιατρός Αννίβα Φράνσις. Στη συνέλευση συμμετείχαν 500 άτομα, εκ των οποίων 100 ήταν μέλη της Ε.Π.Α. Λάρνακας και 20 του Πεζοπορικού Λάρνακας. Αρκετοί από τους ποδοσφαιριστές που επάνδρωσαν τα πρώτα χρόνια την Αλκή προέρχονταν από τις άλλες δύο ομάδες της Λάρνακας, την ΕΠΑ και τον Πεζοπορικό, χωρίς να είναι κατ' ανάγκη αριστερών φρονημάτων. Εγκατέλειψαν τις ομάδες τους επειδή ήταν δυσαρεστημένοι που δεν αγωνίζονταν και βρήκαν ποδοσφαιρική στέγη στην Αλκή που μόλις είχε ιδρυθεί.

Ονομασία και χρώματα

Η ομάδα ονομάστηκε Αλκή, που σημαίνει σωματική δύναμη, ευρωστία, ρώμη, σφρίγος. Επίσης, αποφασίστηκαν το κόκκινο και το μπλε ως χρώματα της ομάδας.

Διωγμός από το στάδιο ΓΣΖ και συμμετοχή στην ΚΕΠΟ

Τον επόμενο μήνα, ο Γυμναστικός Σύλλογος «Ο Ζήνων» (ΓΣΖ) σε γενική συνέλευση, απαγόρευσε στην  Αλκή να χρησιμοποιεί το στάδιο της Λάρνακας (Παλιό Στάδιο ΓΣΖ). Αντίστοιχη πρόταση για αποκλεισμό Τούρκων και καθολικών απορρίφθηκε. Στην ίδια γενική συνέλευση, τα μέλη του ΓΣΖ, τροποποίησαν σχετικό άρθρο του καταστατικού και απαγόρευαν στο μέλλον την εγγραφή μελών αν προηγουμένως δεν είχαν υπογράψει δήλωση πως «έχουν κλεισμένη μέσα τους την Ελλάδα», απαγορεύοντας ουσιαστικά σε αριστερούς να είναι μέλη του ή να αθλούνται στο γήπεδό του.
Παρόμοια ατμόσφαιρα έναντι αθλητών αριστερών φρονημάτων επικρατούσε και σε άλλες πόλεις της Κύπρου. Το 1948 υπήρξε η μεγαλύτερη διάσπαση του κυπριακού ποδοσφαίρου. Από αυτή τη διάσπαση προέκυψαν διαδοχικά από τον Μάρτιο μέχρι και τα τέλη του 1948 νέα σωματεία σε διάφορες περιοχές της Κύπρου ( η Νέα Σαλαμίνα στην Αμμόχωστο, ο Ορφέας και η Ομόνοια στη Λευκωσία, ο Α.Σ. Κερύνειας κ.ά. ).
Λόγω των αριστερών φρονημάτων των μελών τους, η Αλκή και τα υπόλοιπα σωματεία δεν γίνονταν δεκτά στις τάξεις της ΚΟΠ και έτσι προχώρησαν το Δεκέμβριο του 1948 στην ίδρυση μιας νέας ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, της Κυπριακής Ερασιτεχνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΚΕΠΟ). Η ΚΕΠΟ διοργάνωνε δικά της πρωταθλήματα και κύπελλα, και έγινε αφορμή για να στραφούν στα γήπεδα χιλιάδες νέοι φίλαθλοι. Οι αγώνες του πρωταθλήματος της ΚΕΠΟ προσέλκυαν πολύ περισσότερους φιλάθλους από αυτούς της ΚΟΠ. Μεταξύ των ομάδων που συμμετείχαν στην ΚΕΠΟ συμπεριλαμβανόταν και η Αλκή ( οι υπόλοιπες ήταν η Νέα Σαλαμίνα στην Αμμόχωστο, η Ομόνοια και ο Ορφέας στη Λευκωσία, ο ΑΜΟΛ στη Λεμεσό (που το 1951 μετονομάστηκε σε Ανταίο) και ο Νέος Αστέρας στη Μόρφου ).

Ένταξη στην ΚΟΠ

Η Αλκή, μαζί με  τα υπόλοιπα σωματεία της ΚΕΠΟ, τάχθηκε υπέρ της ενοποίησης του κυπριακού ποδοσφαίρου. Μάλιστα προσπαθούσαν επί τρία συνεχόμενα χρόνια να πείσουν την ΚΟΠ να τα δεχθεί ως μέλη της, χωρίς όμως επιτυχία καθώς οι παράγοντες της έτερης ομοσπονδίας αρχικά κράτησαν εχθρική στάση σε κάθε πρόταση ενοποίησης. Το καλοκαίρι του 1953 όλοι σχεδόν οι κορυφαίοι αθλητικοί παράγοντες της εποχής τάσσονταν υπέρ της ενοποίησης του κυπριακού ποδοσφαίρου. Τον Αύγουστο του 1953, η Αλκή και μαζί με άλλα σωματεία της ΚΕΠΟ υπέβαλλαν κοινή αίτηση στην ΚΟΠ για εγγραφή στη δύναμη της ως σωματεία Α΄ κατηγορίας, η οποία έγινε δεκτή για τη Νέα Σαλαμίνα, την Ομόνοια και τον Ανταίο όχι όμως και για την Αλκή και τον Ορφέα, πράξη που εκλήφθηκε ως συνέχεια της πολεμικής έναντι των ομάδων της ΚΕΠΟ. Τελικά η Αλκή εντάχθηκε στην ΚΟΠ το επόμενο έτος από κοινού με τον Ορφέα.

Πρώτο διοικητικό συμβούλιο

Το πρώτο διοικητικό συμβούλιο της Αλκής ήταν:

Δρ. Αννίβας Φράνσις (πρόεδρος)

Γεώργιος Πιτσιλλής (γραμματέας)

Στέλιος Παμπαλλή (ταμίας)

Γεώργιος Τρίγκος (έφορος και βιβλιοθηκάριος)

Μιχαλάκης Κυριακίδης-Σκαλιστής (έφορος)

Ρουπέν Περπεριάν (έφορος)

Π. Ν. Πετρόπουλος (σύμβουλος)

Ονώριος Χ Ιωάννου (σύμβουλος)

Δεκαετία 1970-1979

Η δεκαετία 1970-1979 αποτελεί την πιο πετυχημένη στην ιστορία της ομάδας. Συμμετείχε 3 φορές στον τελικό του κυπέλλου, αλλά δεν κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο. Επιπλέον, την περίοδο 1978-79 κατέκτησε την τρίτη θέση, την υψηλότερη στην ιστορία της και την περίοδο 1974-75 την τέταρτη θέση, τη δεύτερη ψηλότερη θέση στην ιστορία της. Επιπρόσθετα, την περίοδο 1978-79, τερματίζοντας στην 3η θέση, εξασφάλισε συμμετοχή σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία της.
Την περίοδο 1969-70, η Αλκή συμμετείχε για δεύτερη φορά σε τελικό. Αντίπαλος της ήταν ο συμπολίτης της Πεζοπορικός Λάρνακας. Ο τελικός διεξήχθη στο παλαιό στάδιο Γ.Σ.Π. στις 3 Μαΐου 1970. Η Αλκή έχασε με 2-1. Η επόμενη φορά που συμμετείχε σε τελικό ήταν την περίοδο 1975-76. Ο τελικός έγινε στις 27 Ιουνίου 1976 και για πρώτη φορά στο Τσίρειο Στάδιο, με αντίπαλο τον ΑΠΟΕΛ. Η Αλκή έχασε με 6-0, που εξακολουθεί να είναι το δεύτερο μεγαλύτερο σκορ σε τελικό κυπέλλου Κύπρου. Η Αλκή κατόρθωσε να συμμετάσχει στον τελικό και την επόμενη χρονιά. Ο τελικός διεξήχθη στο παλαιό στάδιο Γ.Σ.Π. στις 12 Ιουνίου 1977. Αντίπαλος ήταν ο Ολυμπιακός Λευκωσίας, από τον οποίο ηττήθηκε με 2-0.

Ρεκόρ

Η Αλκή κατέχει ένα σπάνιο παγκύπριο ρεκόρ στο κύπελλο Κύπρου αφού προκρίθηκε σε προημιτελική φάση και πέρα (ημιτελικά, τελικούς) σε 15 διαδοχικές διοργανώσεις.

Αποχώρηση από την ΚΟΠ

Το Μάιο του 2014 η γενική συνέλευση του σωματείου αποφάσισε ότι η ομάδα, λόγω οικονομικών προβλημάτων, δεν μπορούσε να συμμετάσχει στο νέο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας (είχε υποβιβαστεί δύο μήνες προηγουμένως από το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας). Εις βάρος της ομάδας εκκρεμούσαν και εκδικασμένες υποθέσεις στη FIFA που πιθανόν να την έριχναν σε πιο χαμηλή κατηγορία. Έτσι, με επιστολή της προς την ΚΟΠ ημερομηνίας 6 Μαΐου 2014, η Αλκή ανακοίνωσε πως αποχωρεί από την ομοσπονδία. Η ανακοίνωση προς τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έγινε από την ομοσπονδία.

Οίκημα

Πρώτο οίκημα της Αλκής ήταν ένα σπίτι στην Κωνσταντίνου Καλογερά. Τα εγκαίνια του οικήματος έγιναν στις 23 Απριλίου 1948 από το Δήμαρχο Λάρνακας, Λύσο Σανταμά. Ωστόσο, οι ιερείς της πόλης αρνήθηκαν να τελέσουν τον αγιασμό, κλήθηκε ο ιερέας του γειτονικού χωριού Περβόλια. Αργότερα, στον ιερέα επιβλήθηκε από την Ιερά Σύνοδο αργία ενός μηνός «για τέλεση ιεροπραξίας εκτός της ενορίας του».
Στη συνέχεια η Αλκή χρησιμοποίησε ως οίκημα το ισόγειο του οδοντίατρου Πιεράκη απέναντι από τον «Περούτσιο» κοντά στο οίκημα που στεγάζεται σήμερα το σωματείο. Από το 1961 μέχρι το 2014 στεγαζόταν σε ιδιόκτητο οίκημα στην οδό Λουκή Ακρίτα.

Έδρα

Η Αλκή δεν απέκτησε ποτέ ιδιόκτητη έδρα. Τα πρώτα πέντε χρόνια, αγωνιζόμενη στα πρωταθλήματα της ΚΕΠΟ, αρχικά αγωνιζόταν σε ένα χωράφι κοντά στα Διυλιστήρια Λάρνακας και στη συνέχεια μετέτρεψε σε γήπεδο ένα χωράφι, δίπλα από την Αλυκή Λάρνακας, στο οποίο τοποθετήθηκαν γκολπόστ. Μετά την ένταξη της στην ΚΟΠ, χρησιμοποίησε ως έδρα το Παλιό ΓΣΖ και στη συνέχεια χρησιμοποιούσε το Νέο ΓΣΖ. Για δύο περιόδους (2007-08, 2008-09) χρησιμοποίησε ως έδρα το Στάδιο Αμμόχωστος και για μια περίοδο (2010-11) το Στάδιο Αντώνης Παπαδόπουλος.

«Αθάνατη»

Η Αλκή ήταν γνωστή και με το προσωνύμιο «Αθάνατη», λόγω του γεγονότος πως επιτύγχανε τις περισσότερες φορές να γλυτώνει και να μην υποβιβάζεται στη Β΄ κατηγορία.