Ραλφ Νέβιλ, 1ος κόμης του Γουέστμορλαντ

Κόμης του Γουέστμορλαντ

Ο Ραλφ Νέβιλ υπηρέτησε στην Βρετάνη τον Θωμά του Γούντστοκ θείο του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας που τον έστεψε ιππότη τον Ιούλιο του 1380 στο Σαιν Ομέρ. Ο Ραλφ και ο ξάδελφος του Χότσπερ Πέρσι προέδρευσαν στις 1 Δεκεμβρίου 1383 σε διαμάχη ανάμεσα σε έναν Άγγλο και έναν Σκωτσέζο, κατόπιν τον έστειλαν στην Σκωτία μαζί με τον πατέρα του για να πάρει τα 24.000 μάρκα από την απελευθέρωση του Δαυίδ Β΄ της Σκωτίας. Διορίστηκε κυβερνήτης του Καρλάιλ στις 26 Οκτωβρίου 1385 μαζί με τον Σερ Τόμας Κλίφορντ και στις 27 Μαρτίου 1386 διορίστηκε πάλι μαζί με τον Κλίφορντ Φύλακας των Δυτικών Μαρς.
Ο Τζων Νέβιλ πέθανε στις 17 Οκτωβρίου 1388 και ο γιος του κληρονόμησε τους τίτλους του σε ηλικία 24 ετών ενώ κλήθηκε στο Κοινοβούλιο από τις 6 Δεκεμβρίου 1389 μέχρι τις 30 Νοεμβρίου 1396. Διορίστηκε στις 25 Οκτωβρίου 1388 να υπηρετήσει στις οχυρώσεις στα Σκωτσέζικα σύνορα ενώ στις 24 Μαΐου 1389 διορίστηκε ισόβια φύλακας των βασιλικών δασών βόρεια του Τρεντ, την διετία 1393 - 1394 συμμετείχε σε διαπραγματεύσεις με την Σκωτία. Ο Ραλφ Νέβιλ υποστήριξε τον βασιλιά όταν συγκρούστηκε με τον θείο του Θωμά του Γούνστοκ (1397) και σαν ανταμοιβή πήρε στις 29 Σεπτεμβρίου την κομητεία του Γουέστμορλαντ. Η πίστη του στον Ριχάρδο Β΄ δοκιμάστηκε ξανά, η πρώτη του σύζυγος Μαργαρίτα Στάφορντ πέθανε στις 9 Ιουνίου 1396 και προχώρησε σε δεύτερο γάμο πριν τις 16 Σεπτεμβρίου 1396 με την Ιωάννα Μπωφόρ κόρη του Ιωάννη της Γάνδης και πρώτη ξαδέλφη του βασιλιά. Ο Ριχάρδος Β΄ έστειλε εξορία στις 16 Σεπτεμβρίου 1398 τον μεγαλύτερο γιο του Ιωάννη της Γάνδης και διεκδικητή του θρόνου Ερρίκο του Μπόλινμπροκ και έκανε κατάσχεση των εδαφών του, μετά τον θάνατο του θείου του Ιωάννη της Γάνδης στις 3 Φεβρουαρίου 1399 ο Γουέστμορλαντ υποστήριξε τον κουνιάδο του.

Σύγκρουση με τους Πέρσι

Ο Μπόλινμπροκ στρατοπέδευσε με μια μικρή στρατιωτική δύναμη στο Ράβενσπουρ τον Ιούλιο του 1399. Ο Γουέστμορλαντ και ο Χένρι Πέρσι, 1ος Κόμης του Νορθάμπερλαντ δέχτηκαν την παραίτηση του Ριχάρδου Β΄ και πήγαν στον Πύργο του Λονδίνου για να μεταφέρουν το σκήπτρο στον Ερρίκο του Μπόλινμπροκ που στέφτηκε στις 13 Οκτωβρίου 1399 ως Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας. Ο νέος βασιλιάς για να ανταμείψει τον Ραλφ για τις υπηρεσίες του τον διόρισε στις 30 Σεπτεμβρίου 1399 ισόβια κόμη του Μαρς και του έδωσε στις 20 Οκτωβρίου την τιμή του Ρίτσμοντ χωρίς τον τίτλο του κόμη και πολλούς άλλους τίτλους. Ο Γουέστμορλαντ διορίστηκε πριν τις 4 Δεκεμβρίου στο βασιλικό συμβούλιο, τον Μάρτιο του 1401 ήταν ένας από τους πρεσβευτές για τον γάμο ανάμεσα στην κόρη του Εδουάρδου Δ΄ Λευκή της Καστίλης και τον Λουδοβίκο Γ΄ του Παλατινάτου. Έγινε μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας, η θέση είχε μείνει κενή με τον θάνατο του Εδμόνδου του Λάνγκλεϊ.
Ο Τουκ αναφέρει ότι ο Γουέστμορλαντ είχε ελάχιστες εξουσίες στα Σκωτσέζικα σύνορα, οι περισσότερες ήταν στα χέρια των Πέρσι και αυτό τον έφερε γρήγορα σε σύγκρουση μαζί τους. Οι Πέρσι εξεγέρθηκαν εναντίον του βασιλιά (1403) αλλά συνετρίβησαν στις 21 Ιουλίου 1403 στην μάχη του Σρούσμπερυ, ο Χότσπερ γιος του κόμη του Νορθάμπερλαντ αρχηγού του Οίκου του Πέρσι έπεσε στην μάχη και ο αδελφός του Τόμας Πέρσι, 1ος κόμης του Γούστερ αποκεφαλίστηκε σε δυο μέρες. Ο Ερρίκος Δ΄ έδωσε εντολή στον Γουέστμορλαντ να στείλει στρατό εναντίον του Νορθάμπερλαντ και τον έστειλε πίσω στο κάστρο του Γουάρκγουορθ. Ο βασιλιάς σαν ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του παραχώρησε την Φύλαξη των Δυτικών Μαρς που κατείχε ο Νορθάμπερλαντ από το 1399 ενώ Φύλακας των Ανατολικών Μαρς έγινε ο 14χρονος πρίγκιπας Ιωάννης του Λάνκαστερ.

Η εξέγερση του 1405

Σε δυο χρόνια ο Νορθάμπερλαντ μαζί με τον λόρδο Μπάρντολφ εξεγέρθηκαν ξανά εναντίον του βασιλιά, το σχέδιο του ήταν να παγιδεύσει τον Γουέστμορλαντ τον Μάιο του 1405 με 400 άνδρες με αιφνίδια επίθεση στο κάστρο του Ουίτον-λε-Γουίρ που έμενε, η απόπειρα απέτυχε επειδή ο κόμης δραπέτευσε. Ο Ραλφ νίκησε έναν στρατό των Πέρσι στο Τοφλιφ και κατόπιν πήγε στην Γιορκ και ενώθηκε με τον στρατό του γιου του βασιλιά Ιωάννη του Λάνκαστερ έτοιμοι να αντιμετωπίσουν στο Σίπτον Μουρ έναν στρατό 8000 ανδρών υπό την ηγεσία του αρχιεπισκόπου Ριχάρδου Σκρόυπι, του Τόμας του Μάουμπράι, 4ου κόμη του Νόρφολκ και του ανιψιού του Σκρόυπι Σερ Γουίλλιαμ Πλάμπτον. Οι δυνάμεις του Σκρόυπι ήταν πολύ μεγαλύτερες γι'αυτό ο Γουέστμορλαντ κατέφυγε σε τέχνασμα, προσποιήθηκε ότι παραδίδεται και άρχισε να διαπραγματεύεται την ασφάλεια του. Ο στρατός του Σκρόυπι διαλύθηκε στις 29 Μαΐου, ο Σκρόυπι, ο Μάουμπράι και ο Πλάμπτον συνελήφθησαν, καταδικάστηκαν για εσχάτη προδοσία και αποκεφαλίστηκαν στις 8 Ιουνίου 1405 έξω από τα τείχη της Υόρκης. Ο Γουέστμορλαντ παρέδωσε τον Σκρόυπι και τους συμμάχους του στον βασιλιά αλλά δεν συμμετείχε στην δίκη και στην εκτέλεση τους αφού πήγε βόρεια να καταλάβει τα κάστρα του Νορθάμπερλαντ. Ο Νορθάμπερλαντ μετά την αποτυχία της εξέγερσης δραπέτευσε στην Σκωτία, η περιουσία του κατασχέθηκε και ο Ραλφ Νέβιλ πήρε τον Ιούνιο 1405 μεγάλη ανταμοιβή από τον βασιλιά για τις υπηρεσίες του όπως τα πρώην εδάφη των Πέρσι στο Νορθάμπερλαντ και στο Κάμπερλαντ.
Μετά τον θάνατο του Ερρίκου Δ΄ ο Γουέστμορλαντ ασχολήθηκε περισσότερο με την υπεράσπιση των βορείων συνόρων από τους Σκωτσέζους, σαν Φύλακας των Δυτικών Μαρς, απέκρουσε επιτυχώς μια επίθεση των Σκωτσέζων στην μάχη του Γιάβερινγκ. Ο Ραλφ δεν συμμετείχε στην εκστρατεία του Ερρίκου Ε΄ στην Γαλλία, ο Τουτ σημειώνει ότι οι σχέσεις του με το στέμμα πέρασαν κρίση λόγω της συμμετοχής του γαμπρού του Σερ Γκρέυ του Χίτον στην εξέγερση του Σαουθάμπτον. Μετά τον θάνατο του Ερρίκου Ε΄ ο Γουέστμορλαντ έγινε μέλος του βασιλικού συμβουλίου και κηδεμόνας του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας.
Ο Γουέστμορλαντ σύμφωνα με τον Τάιτ ήταν "σημαντικός κτίστης", οικοδόμησε το κάστρο του Χάτον τόσο επιβλητικό που ο Λίλαντ γράφει "δεν υπάρχει κανένα άλλο κτίριο σε ολόκληρο τον βορά με τέτοια μεγαλοπρέπεια". Οικοδόμησε τις πύλες στο κάστρο του Ρέμπι και τον αντίστοιχο πύργο όπως επίσης τον "ψηλό και ισχυρό πύργο" στην ενοριακή εκκλησία του Ρίτσμοντ. Ο Ραλφ πήρε άδεια στις 1 Νοεμβρίου 1410 να ιδρύσει ενα Κολέγιο με έναν πρύτανη, έξι κληρικούς στο Στραίντροπ που μετά την ολοκλήρωση του το άφησε κληροδότημα στην διαθήκη του, ίδρυσε και το κάστρο του Πένριθ στο Κάμπερλαντ.

Θάνατος

Ο Γουέστμορλαντ πέθανε στις 21 Οκτωβρίου 1425 και τάφηκε στην χορωδία της Κολεγιακής εκκλησίας της Αγίας Μαρίας στο Σταίντροπ, ο εκπληκτικός αλαβάστρινος τάφος με τις μορφές του Ραλφ και των δυο συζύγων του θεωρείται το εντυπωσιακότερο μνημείο στην βόρεια Αγγλία. Καμιά από τις δυο συζύγους του δεν τάφηκε μαζί του, η πρώτη σύζυγος του Μαργαρίτα Στάφορντ τάφηκε στο Ντάραμ, η δεύτερη σύζυγος του Ιωάννα Μπωφόρ τάφηκε μαζί με την μητέρα της κάτω από έναν σκαλιστό θόλο στο ιερό του Καθεδρικού ναού του Λίνκολν.
Ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Σερ Τζων Νέβιλ πέθανε πριν από τον ίδιο, τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Ραλφ Νέβιλ, 2ος κόμης του Γουέστμορλαντ.

Τέχνη

Ο Ραλφ Νέβιλ απεικονίζεται από τον Ουίλλιαμ Σαίξπηρ στα έργα "Ερρίκος Δ΄, Μέρος Α΄", "Ερρίκος Δ΄, Μέρος Β΄" και "Ερρίκος Ε΄".
Στην πρώτη σκηνή του "Ερρίκος Δ΄, Μέρος Α΄" ο Γουέστμορλαντ παρουσιάζεται σύμμαχος του Ερρίκου Δ΄ εναντίον των Πέρσι και στο τέλος του μέρους εμφανίζεται στα βόρεια της Αγγλίας μετά την μάχη του Σρούσμπερυ σαν εκπρόσωπος του βασιλιά να καταδιώκει τον Νορθάμπερλαντ. Στην "Πράξη Δ΄" του "Ερρίκος Δ΄, Μέρος Β΄" εμφανίζεται ο πρωταγωνιστής της αναίμακτης καταστολής της εξέγερσης των Πέρσι (1405) με τον αρχιεπίσκοπο Σκρόυπι, οι επαναστάτες βρέθηκαν στις 29 Μαΐου 1405 στο Σίπτον Μουρ.
Ο Γουέστμορλαντ ωστόσο στο Κοινοβούλιο που συνεκλήθη στο Λέστερ στις 30 Απριλίου 1414 αντιτάχθηκε στον αρχιεπίσκοπο Σιτσέλ που ήταν φανατικός οπαδός ενός νέου πολέμου με την Γαλλία. Οι συγγραφείς Χολλ και Ράφαελ Χολινσεντ (1529 - 1580) δίνουν τις πρώτες πληροφορίες γι'αυτό που τις χρησιμοποίησε ο Σαίξπηρ στο έργο του σε μια εποχή που μόλις είχε διοριστεί αρχιεπίσκοπος ο Σιτσέλ αφού ο προηγούμενος αρχιεπίσκοπος Αρουντέλ πέθανε στις 14 Φεβρουαρίου 1414. Οι Κοινοβουλευτικοί πάπυροι δεν καταγράφουν την παρουσία του Σιτσέλ και σύμφωνα με το Τάιτ υπάρχει αμφισβήτηση για το εάν συζητήθηκε το θέμα του πολέμου με την Γαλλία. Ο ιστορικός Τζον Μέιτζορ με την σειρά του σημειώνει ότι μίλησε με επιχειρήματα ότι προτιμάει έναν πόλεμο με την Σκωτία από ότι με την Γαλλία αλλά και η δική του πληροφορία αμφισβητείται επειδή γεννήθηκε μισό αιώνα μετά το Κοινοβούλιο του 1414.
Το "Φιρστ Φόλιο" του Σαίξπηρ δίνει τις παρακάτω γραμμές για την παρουσία του Γουέστμορλαντ στην μάχη του Αζινκούρ
"Αυτοί που είμαστε εδώ
Αλλά μια δεκάδα χιλιάδες άνδρες στην Αγγλία
Δεν λειτουργούν σήμερα" 
Ο Ραλφ Νέβιλ δεν συμμετείχε στην εκστρατεία του Ερρίκου Ε΄ στην Γαλλία (1415). Διορίστηκε στις 17 Απριλίου 1415 στο Συμβούλιο της αντιβασιλείας μαζί με τον αδελφό του βασιλιά Ιωάννη του Λάνκαστερ με προτεραιότητα την προστασία των συνόρων με την Σκωτία. Στο πρώτο τέταρτο το κείμενο του έργου είναι αφιερωμένο στον κόμη του Γουόρικ. Οι συγγραφείς Μπρέντα Τζέιμς και Ουίλιαμ Ρουμπινστν (γεν. 1946) σημειώνουν ότι ο τετρασέγγονος του Νέβιλ Σερ Χένρι Νέβιλ έγραψε τα έργα του Σαίξπηρ.