google/wiki40b huggingface dataset:
Βουλευτικές εκλογές του Μπενίν (2019)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπενίν στις 28 Απριλίου 2019.

Ιστορικό

Η ημερομηνία των εκλογών καθορίστηκε σε συνεδρίαση του Συμβουλίου των Υπουργών στις 9 Ιανουαρίου 2019, με τη θητεία της Εθνικής Συνέλευσης που εξελέγη το 2015 να τερματίζεται προγραμματισμένα τον Μάρτιο του 2019.

Εκλογικό σύστημα

Τα 83 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε 24 πολυεθνικές εκλογικές περιφέρειες, με βάση τα διαμερίσματα της χώρας.  Ένας αμφιλεγόμενος νέος εκλογικός νόμος που εισήχθη τον Ιούλιο του 2018 δημιούργησε το εκλογικό όριο του 10% της εθνικής ψήφου για ένα κόμμα προκειμένου να εισέλθει στο κοινοβούλιο, ενώ η απαιτούμενη κατάθεση ποσού για να μπει σε βουλευτική λίστα αυξήθηκε από τα 8,3 εκατομμύρια φράγκα στα 249 εκατομμύρια φράγκα.  Οι μεταρρυθμίσεις αποσκοπούσαν στη μείωση του αριθμού των πολιτικών κομμάτων, των οποίων ο αριθμός πλησίαζε τα 200.

Εκστρατεία

Λόγω του υψηλότερου εκλογικού ορίου, δημιουργήθηκαν αρκετά νέα κόμματα και ομάδες πριν από τις εκλογές.  Η Προοδευτική Ένωση συγκροτήθηκε από τη συγχώνευση περισσότερων από 20 κομμάτων και συμμαχιών, μεταξύ των οποίων η Ένωση Κάνει το Έθνος, το Κόμμα Αναγέννησης του Μπενίν, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, η Πρωτεύουσα Δύναμη, το Κογκρέσο του Λαού για Πρόοδο, οι Ηνωμένες Δημοκρατικές Δυνάμεις, η Ένωση για την Αρωγή, Ένωση για τη Δημοκρατία και την Εθνική Αλληλεγγύη, η Συμμαχία Προσκόπων και η Ένωση για το Μπενίν.  
Παρά το κάλεσμα από τις Δυνάμεις Καουρί για ένα Μπενίν που ξεπροβάλλει , μέσω του αρχηγού τους και πρώην προέδρου Γιαγί Μπονί για ενότητα μεταξύ των κομμάτων της αντιπολίτευσης,  αναφέρθηκε ότι πολλά κόμματα της αντιπολίτευσης κατά τα φαινόμενα κατήλθαν στις εκλογές μόνα τους, συμπεριλαμβανομένου και του Κόμματος Δημοκρατικής Ανανέωσης (PRD).  
Παρόλο που ανακοινώθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2019 ότι η αντιπολίτευση θα αποτελούσε ένα ενιαίο μπλοκ για να συμμετάσχει στις εκλογές , εγγράφηκαν μόνο δύο μπλοκ για να συμμετάσχουν τις εκλογές - το Ρεπουμπλικανικό Μπλοκ και η Προοδευτική Ένωση, από τις οποίες αμφότερες είχαν δεσμούς με τον Πρόεδρο Πατρίς Ταλόν.  Η εκλογική επιτροπή απέρριψε τις αιτήσεις πέντε ομάδων αντιπολίτευσης, της PRD, των Δυνάμεων Καουρί για την Ανάπτυξη του Μπενίν, της Ένωσης για την Ανάπτυξη του Μπενίν, της Moele-Bénin και της Κοινωνικής-Φιλελεύθερης Ένωσης.

Διεξαγωγή

Οι διαδηλώσεις εναντίον του νέου εκλογικού νόμου απαγορεύτηκαν, με όσους διαδηλωτές αψήφησαν την απαγόρευση να συλλαμβάνονται.  Αμφότεροι οι πρώην πρόεδροι Νισεφόρ Σολιό και Γιαγί Μπονί μίλησαν σε μια εκδήλωση διαμαρτυρίας στο Κοτονού, στην οποία η αστυνομία χρησιμοποίησε δακρυγόνα.  Πριν από τις εκλογές, συνελήφθησαν επίσης πολλοί ακτιβιστές της αντιπολίτευσης και δημοσιογράφοι του πολιτικού ρεπορτάζ.  
Την ημέρα των εκλογών, η ιστοσελίδα NetBlocks ανέφερε το μπλοκάρισμα των πλατφορμών κοινωνικών μέσων και την επακόλουθη αποσύνδεση σχεδόν όλων των συνδέσεων στο Διαδίκτυο στη χώρα.    
Η συμμετοχή ήταν μόνο 23% και σημείωσε σημαντική πτώση σε σχέση με το 65% από τις προηγούμενες εκλογές και ήταν η χαμηλότερη από τότε που το Μπενίν υιοθέτησε τη δημοκρατία.
Αχαιών Ακτή

Η Αχαιών Ακτή της Κύπρου βρίσκεται στην περιοχή Καρπασίας, βόρεια της ενορίας της Αγίας Τριάδας Γιαλούσας, στο ακρωτήριο Πλακωτή.

Ιστορία

Στην ακτή αυτή σύμφωνα με την παράδοση αποβιβάστηκαν οι πρώτοι Έλληνες (Αχαιοί) κάτοικοι της Κύπρου αμέσως μετά τη λήξη του Τρωικού Πολέμου.
Ο γνωστός γεωγράφος του 1ου αιώνα π.Χ. Στράβων αναφέρει σχετικά:   
[...] εἶτ´ Ἀφροδίσιον, καθ´ ὃ στενὴ ἡ νῆσος· εἰς γὰρ Σαλαμῖνα ὑπέρβασις σταδίων ἑβδομήκοντα· εἶτ´ Ἀχαιῶν ἀκτή, ὅπου Τεῦκρος προσωρμίσθη πρῶτον ὁ κτίσας Σαλαμῖνα τὴν ἐν Κύπρῳ, ἐκβληθείς, ὥς φασιν, ὑπὸ τοῦ πατρὸς Τελαμῶνος·
— Στράβων, [https://el.wikisource.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%89%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%BA%CE%AC/%CE%99%CE%94

Αθλητισμός

Από το όνομα Αχαιών Ακτή πήρε την ονομασία του και το αθλητικό Σωματείο Αχαιών Ακτή, το οποίο λειτουργούσε πριν από το 1974 με έδρα το δημοτικό σχολείο Αιγιαλούσης. 
Λόγω της τουρκικής εισβολής και της προσφυγιάς το σωματείο ανέστειλε την λειτουργία του και επαναδραστηριοποιήθηκε το 2007 με ανεξάρτητο καταστατικό και νέο μητρώο εγγραφής τόσο στον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού όσο και στην Υπουργείο Εσωτερικών με πρωτοβουλία του δημοσιογράφου, συγγραφέα και εκδότη Ανδρέα Θεοφυλάκτου και του επιχειρηματία Κώστα Σοφρωνίου, καθώς και αρκετών άλλων, που πρωτοστάτησαν με στόχο να διατηρήσουν τις μνήμες της Αχαιών Ακτή και της Γιαλούσας ζωντανές.
Το Σωματείο Αχαιών Ακτή διαθέτει σήμερα ποδοσφαιρική ομάδα, καθώς και ομάδα τοξοβολίας με έδρα το Μακάρειο Στάδιο. 
Χαρακτηριστικό του σωματείου της Αχαιών Ακτής είναι τα μαύρα χρώματα τις στολές, λόγω της προσφυγιάς, το μπλε στο έμβλημα λόγω της ελληνικότητας και το άσπρο με την ελπίδα της επιστροφής.
Μουράτ Α΄

Βιογραφία

Ο Μουράτ Α΄ γεννήθηκε το 1326. Ήταν γιος του Ορχάν και της Ελληνίδας πριγκίπισσας του Βυζαντίου Νιλουφέρ Χατούν και διαδέχτηκε στον θρόνο τον πατέρα του μετά το θάνατό του το 1362.

Οργάνωση της Αυτοκρατορίας

Μετέφερε τα παλάτια του στην πρόσφατα κατακτημένη Αδριανούπολη και επέκτεινε την οθωμανική κυριαρχία στα Βαλκάνια, αναγκάζοντας έτσι τον βυζαντινό Αυτοκράτορα να του πληρώνει φόρο υποτέλειας. Αυτός ουσιαστικά μετέτρεψε τη νομαδική φυλή των Οθωμανών σε Αυτοκρατορία. Το 1383 καθιέρωσε τον τίτλο του Σουλτάνου. Οργάνωσε το τάγμα των Γενιτσάρων, καθόρισε τη στρατιωτική δικαιοσύνη και το σύστημα συλλογής φόρων και δημιούργησε τις επαρχίες της Ανατολίας (Anadolu) και Ευρώπης (Rumeli).

Πόλεμοι

Διεξήγαγε πολέμους εναντίον των Καραμανιδών στην Ανατολία, καθώς και των Σέρβων, Βουλγάρων και Ούγγρων στη Δύση. Η επεκτατική του πολιτική στα Βαλκάνια δημιούργησε μια Χριστιανική συμμαχία υπό το βασιλιά των Ούγγρων, η οποία όμως νικήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1371 στη Μάχη της Μαρίτσα από τον Lala Şâhin Paşa, πρώτο Κυβερνήτη (beylerbey) της επαρχίας της Ευρώπης, Το 1366 ο βασιλιάς των Σέρβων αναγκάστηκε και αυτός να πληρώνει φόρο υποτέλειας στο Σουλτάνο, ενώ το 1385 οι Οθωμανοί κατέλαβαν τη Σόφια.
Το 1389, ο στρατός του Μουράτ ήρθε αντιμέτωπος με τους Σέρβους στη μάχη του Κοσσυφοπεδίου. Στη μάχη αυτή ο Μουράτ σκοτώθηκε από τον Miloš Obilić, ένα Σέρβο ευγενή, ο οποίος είχε νωρίτερα ορκιστεί να τον σκοτώσει. Αμέσως μετά Σουλτάνος ανέλαβε ο γιος του Βαγιαζήτ Α΄, ο οποίος, παρά την επιθυμία του πατέρα του, στραγγάλισε αμέσως τον νεότερο αδερφό του Γιακούμπ, για να μη διεκδικήσει το θρόνο.
Νέα Σκηνή Τέχνης

Η Νέα Σκηνή Τέχνης αποτελεί αστική εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που δραστηριοποιείται στον χώρο της παραγωγής θεατρικών παραστάσεων. Ιδρύθηκε το 1995 από τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο και την μεταφράστρια Κοραλία Σωτηριάδου. Θεατρική έδρα  της Νέας Σκηνής αποτελεί από το 1997, το Θέατρο του Νέου Κόσμου. Η παρουσία της Νέας Σκηνής στα ελληνικά θεατρικά δρώμενα, από την ίδρυση της μέχρι και σήμερα υπήρξε αδιάλειπτη και ιδιαίτερα παραγωγική. Ως αστική εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Το ρεπερτόριο της Νέας Σκηνής υπήρξε προσανατολισμένο στη σύγχρονη ελληνική και ξένη δραματουργία, ενώ ανέπτυξε σταθερά μια πολιτική συνεργασιών και συμπαραγωγών με νέες θεατρικές ομάδες και νέους δημιουργούς. Από το 2002 και για μια σειρά ετών, δημιούργησε μια κινητή μονάδα θεάτρου και  οργάνωσε ειδικές θεατρικές παραγωγές για παιδιά που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία και ιδρύματα. 
Η πρώτη θεατρική παραγωγή της Νέας Σκηνής υπήρξε η παράσταση του έργου "Φιλονικία" του Μαριβώ, στον «ΤΕΧΝΟΧΩΡΟ υπό σκιάν», το 1995. Ακολούθησαν το 1997, στο υπό διαμόρφωση -τότε- Θέατρο του Νέου Κόσμου, οι παραστάσεις Κοινός Λόγος και Βρωμιά.
Σαντζάκι του Όρους του Λιβάνου

Υπόβαθρο

Καθώς η Οθωμανική Αυτοκρατορία άρχισε να παρακμάζει, η διοικητική δομή βρισκόταν υπό πίεση. Μετά από συνεχείς εχθροπραξίες και μάχες μεταξύ Μαρωνιτών και Δρούζων, οι εκπρόσωποι των ευρωπαϊκών δυνάμεων πρότειναν στον σουλτάνο Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ να χωριστεί το Λίβανο σε τμήματα Χριστιανών και Δρούζων. Η Υψηλή Πύλη τελικά αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τα σχέδιά της για την άμεση κυριαρχία του Λιβάνου και στις 7 Δεκεμβρίου 1842 ο σουλτάνος ​​ενέκρινε την πρόταση του πρίγκιπα Μέττερνιχ και ζήτησε από τον Ασαντ Πασά, τον κυβερνήτη (βαλή) της Βηρυτού να χωρίσει το Όρος Λίβανος σε δύο περιοχές: μια βόρεια περιοχή με διοικητή Χριστιανό καϊμακάμη και μια νότια περιοχή με διοικητή Δρούζο καϊμακάμη, και οι δύο εκλέγονται μεταξύ των φυλετικών ηγετών. Και οι δύο αξιωματούχοι έπρεπε να δίνουν αναφορά στον κυβερνήτη της Σιδώνας, ο οποίος κατοικούσε στη Βηρυτό.

Καθεστώς αυτονομίας

Στις 5 Σεπτεμβρίου 1860 συναντήθηκε μια διεθνής επιτροπή αποτελούμενη από τη Γαλλία, τη Βρετανία, την Αυστρία, την Πρωσία, τη Ρωσία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία, για να διερευνήσει τα αίτια των γεγονότων του 1860 και να συστήσει ένα νέο διοικητικό και δικαστικό σύστημα για το Λίβανο που θα εμπόδιζε την επανάληψη τέτοιων εκδηλώσεων. Στο «Règlement Organique» του 1861, το όρος Λίβανος διαχωρίστηκε αρχικά από τη Συρία και επανενώθηκε με διοικητή μη Λιβανέζο Χριστιανό μουτεσαρίφη (κυβερνήτη) διορισμένο από τον Οθωμανό σουλτάνο, με την έγκριση των ευρωπαϊκών δυνάμεων. Το όρος Λίβανος έγινε ημιαυτόνομη περιοχή. Το Σεπτέμβριο του 1864, το καθεστώς έγινε μόνιμο. Ο μουτεσαρίφης έπρεπε να επικουρείται από ένα διοικητικό συμβούλιο δώδεκα μελών από τις διάφορες θρησκευτικές κοινότητες του Λιβάνου. Κάθε μία από τις έξι θρησκευτικές ομάδες που κατοικούσαν στο Λίβανο (Μαρωνίτες, Δρούζοι, Σουνίτες, Σιίτες, Ελληνορθόδοξοι και Μελχίτες) εξέλεξαν δύο μέλη στο συμβούλιο. Το συγκεκριμένο καθεστώς διήρκεσε από το 1861 μέχρι το 1918, αν και καταργήθηκε de facto από τον Τζεμάλ Πασά (ένας από τους «Τρεις Πασάδες» της οθωμανικής ηγεσίας κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο) το 1915, ο οποίος έπειτα διόρισε δικούς του κυβερνήτες.
Θανάσης Κίνλεϊ

Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Σούλης Κίνλεϊ γεννήθηκε το 1928 στην Αθήνα και αργότερα, λόγω της εργασίας του πατέρα του μετακόμισε με την οικογένειά του στον Πειραιά και συγκεκριμένα στη Νίκαια, όπου και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο παίζοντας στις αλάνες και κατόπιν με την σχολική ποδοσφαιρική ομάδα του Γυμνασίου Νίκαιας, στην ομάδα της οποίας συνυπήρξε με τους Συμεωνίδη και Λεκατσά που φοιτούσαν σε μεγαλύτερη τάξη. Γρήγορα διακρίθηκε για τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες και το 1943, στην ηλικία των 15 ετών, εντάχθηκε στις μικρές ομάδες των υποδομών της Προοδευτικής και 2 χρόνια αργότερα το 1945, προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα, ξεκινώντας επίσημα την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία. Το 1951 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε μέχρι το 1959 όταν και σταμάτησε οριστικά το ποδόσφαιρο, έχοντας προλάβει να συμμετάσχει σε 2 αγώνες της περιόδου 1959-60, πρώτη χρονιά της Α΄ Εθνικής Κατηγορίας.

Στην εθνική Ελλάδας

Χρίστηκε 7 φορές διεθνής με την εθνική Ελλάδας κατά το διάστημα μεταξύ 1952-1957. Υπήρξε επίσης διεθνής με την εθνική Ενόπλων.

Καριέρα προπονητή

Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την προπονητική όπου εργάστηκε, μεταξύ άλλων, σε Προοδευτική, ΟΦΗ, Καλλιθέα, Ολυμπιακό, Αιγάλεω, Βύζαντα Μεγάρων, Πέλοπα Κιάτου, Πιερικό και Καλαμάτα.
Απεβίωσε την Πέμπτη 6 Μαΐου 2004 και η κηδεία του έγινε στο Γ' Νεκροταφείο Αθηνών στη Νίκαια.
Σπήλαιο Χανγκ Τιεν Ντουόνγκ

Παράδεισος σπηλιά στα Βιετναμέζικα: Hang Thiên Đường, Αγγλικά: Thien Duong Cave) είναι μια σπηλιά του Βιετνάμ, 450 χιλιόμετρα νότια του Ανόι. Ένας αυτόχθονας την εντόπισε το 2005, αλλά αποκαλύφθηκε από μια βρετανική ομάδα το 2010. Είναι το μεγαλύτερο σπήλαιο του κόσμου. υπάρχει ένα υπόγειο ποτάμι.
Phong Nha Cave έχει διαστάσεις 81 επί 91 μέτρα, αλλά έχει μήκος 1,6 χιλιόμετρα, σε αντίθεση με το Son Doong που ξεπερνά τα 31 χιλιόμετρα.
2096 Βάινο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βάινο είναι άγνωστα.
Γκαστόν Δ΄ της Φουά

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ κόμη της Φουά και της Ιωάννας των Αλμπρέ, κόρης του Καρόλου Α΄ κοντόσταυλου της Γαλλίας, που ως συν-διοικητής του στρατού στο Αζινκούρ, απεβίωσε στη μάχη.
Νυμφεύτηκε την Ελεονώρα το 1436, κόρη του Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας και της Λευκής Α΄ της Ναβάρρας. Προς το παρόν δεν φαινόταν μεγάλες προοπτικές για την Ελεονώρα: ο πατέρας της, που δεν ήταν ακόμη βασιλιάς, ήταν ο δεύτερος γιος και η ίδια ήταν το τρίτο τέκνο. Όμως το 1458 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιακώβου Β΄, ο Αλφόνσος Ε΄ της Αραγωνίας χωρίς νόμιμα τέκνα· το 1461 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός της Ελεονώρας, ο διάδοχος Κάρολος χωρίς νόμιμα τέκνα και το 1464 η μεγαλύτερη αδελφή της, η Λευκή Β΄ της Ναβάρρας άτεκνη. 
Έτσι το 1464 η σύζυγός του Ελεονώρα μπορούσε να γίνει βασίλισσα της Ναβάρρας, όμως την εξουσία κατακρατούσε ο πατέρας της, όπως είχε κάνει και με τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια της. Όταν αυτός απεβίωσε (20 Ιανουαρίου 1479) η Ελεονώρα ανέλαβε πραγματικό την εξουσία, αλλά απεβίωσε 23 ημέρες μετά.
Ο Γκαστόν Δ΄ απεβίωσε το 1472 στο Ρονσεβάλ σε ηλικία 50 ετών.
Στάτειρα (σύζυγος του Αρταξέρξη Β΄)

Βιογραφία

Ήταν κόρη τού Υδάρνη ευγενούς της Περσίας. 
Παντρεύτηκε τον Αρταξέρξη Β΄, μεγαλύτερο γιο τού Δαρείου Β΄ Νόθου και της Παρυσάτιδος Α΄. Φαίνεται, πως ο Δαρείος Β΄ ήθελε να δημιουργήσει καλές σχέσεις με μία σημαντική ευγενή οικογένεια, καθώς νύμφευσε τον διάδοχό του με τη Στάτειρα και την κόρη του Άμηστρη με τον Τεριτούχμη, αδελφό της Στάτειρας. Όμως ο Τεριτούχμης αγαπούσε μία ετεροθαλή αδελφή του περισσότερο από την πριγκίπισσα των Αχαιμενιδών και προσπάθησε να ξεκινήσει εξέγερση. Έτσι η Παρυσάτις Α΄ σκότωσε όλα τα αδέλφια τού Τεριτούχμη, εκτός της Στατείρας, μετά από παράκληση τού ανδρός της. 
Ο Αρταξέρξης Β΄ ανήλθε στον θρόνο το 404 πΧ, όταν απεβίωσε ο πατέρας του. Η Στάτειρα πρέπει να ήταν η μόνη νόμιμη σύζυγός του, παρά τις πολυάριθμες παλλακίδες του. Απέκτησαν γιο τον Αρταξέρξη Γ΄, διάδοχο της Περσίας και άλλα παιδιά. Η μητέρα του και η σύζυγός του είχαν επιρροή και ανταγωνιζόταν σκληρά μεταξύ τους γι' αυτό.
Η Στάτειρα ήταν δημοφιλής με τον λαό· λέγεται, ότι αυτό οφείλεται, στο ότι άφηνε τα παραπετάσματα τού αμαξιού της ανοικτά, όταν περνούσε και διότι μιλούσε στους απλούς ανθρώπους. Υποστήριξε τον άνδρα της στη φιλονικία του με τον νεότερο αδελφό του Κύρο και κατέκρινε την πεθερά της Παρυσάτιδα Α΄ για την αιχμηρή γλώσσα της· η βασιλομήτωρ ευνοούσε τον νεότερο γιο της Κύρο στην προσπάθειά του να εκτοπίσει τον Αρταξέρξη Β΄ και να λάβει τον θρόνο. Η έχθρα των δύο γυναικών λέγεται, ότι οδήγησε την Παρυσάτιδα Α΄ να ενθαρρύνει τον Αρταξέρξη Β΄ να αποκτήσει παλλακίδες, με σκοπό να λυπήσει τη νόμιμη σύζυγό του. Η Στάτειρα μιλούσε δημόσια για τις κακουργίες της  πεθεράς της στην Περσική Αυλή: για παράδειγμα, έψεξε τη βάναυση συμπεριφορά της βασιλομήτορος προς τον ευνούχο Μασαβάτη και έτσι οξύνθηκε η αντιπαράθεση με την Παρυσάτιδα Α΄.
Τελικά η Παρυσάτις Α΄ δολοφόνησε τη Στάτειρα. Οι πηγές δίνουν διαφορετικές αιτίες για την πράξη. Κατά μία άποψη η Παρυσάτιδα Α΄ ήθελε να σώσει τη ζωή τού Σπαρτιάτη Κλέαρχου στρατηγού των μισθοφόρων και των συναδέλφων του στρατηγών, που είχαν αιχμαλωτιστεί από τον Τισσαφέρνη. Όμως η Στάτειρα επέτυχε να πείσει τον άνδρα της να τους εκτελέσει. Έτσι η Παρυσάτιδα Α΄ υποτίθεται, ότι δηλητηρίασε τη Στάτειρα. Ο Πλούταρχος στη βιογραφία τού Αρταξέρξη Β΄ δεν πιστεύει την ιστορία. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή η Παρυσάτις Α΄ σκότωσε τη νύφη της, διότι συνειδητοποίησε, ότι ο γιος της ένοιωθε αληθινή αγάπη μόνο για τη σύζυγό του. Ο Πλούταρχος αναφέρει, πως την Παρυσάτη Α΄ στην εκτέλεση τού φόνου τη βοήθησε ο πιστός της υπηρέτης Γίγις. Αυτός έκοψε ένα πτηνό, που θα έτρωγε η Στάτειρα με ένα μαχαίρι δηλητηριασμένο, έτσι ώστε μόνο το ήμισυ του ζώου δηλητηριάστηκε. Το κομμάτι αυτό προσφέρθηκε στη Στάτειρα, όταν οι δύο γυναίκες γευμάτιζαν, με αποτέλεσμα το επίπονο τέλος της Στάτειρας.
Ηλιογράφος

Ο Ηλιογράφος ανήκει στα επίγεια Μετεωρολογικά όργανα και πρόκειται για αυτόνομο όργανο που μετρά την ημερήσια ηλιοφάνεια, δηλαδή πόσες ώρες οι ακτίνες του ηλιακού φωτός δεν εμποδίζονταν από σύννεφα στη διάρκεια μιας ημέρας.
Περισσότερο διαδεδομένοι σε χρήση ηλιογράφοι είναι του Campell Stokes και του Marvin τα ονόματα των οποίων και φέρουν.

Ηλιογράφος Marvin

Ο Ηλιογράφος Marvin μοιάζει με μικρή διαφανή ευθύγραμμη λάμπα φθορισμού. Στηρίζεται σε κάθετο στέλεχος στο οποίο και στερεώνεται το μέσον του οργάνου, σχεδόν σε οριζόντια θέση. Η καταγραφή της ηλιοφάνειας στο όργανο αυτό γίνεται με ηλεκτρική μέθοδο.

Παρατηρήσεις

Η Ηλιοφάνεια είναι σπουδαίος κλιματικός παράγοντας. Όσο μεγαλύτερη η διάρκειά της σ΄ ένα τόπο τόσο και μεγαλύτερα τα ποσά της ηλιακής ακτινοβολίας που προσλαμβάνει αυτός. Τα ποσά αυτά είναι εκείνα που ρυθμίζουν τη θερμική κατάσταση της Γης και των στρωμάτων της ατμόσφαιρας. Η μέτρηση της ηλιοφάνειας χρησιμεύει ακόμη και στον υπολογισμό της ηλιακής ενέργειας όταν κάποιοι Μετεωρολογικοί Σταθμοί μπορεί να μη διαθέτουν ανάλογα όργανα μέτρησής της.

Αγγλική ορολογία: Προσοχή

Η λέξη "Heliograph" στα αγγλικά χρησιμοποιείται και για σύστημα επικοινωνίας με καθρέφτες, ενώ ο ηλιογράφος που περιγράφουμε εδώ ονομάζεται "Sunshine recorder" (καταγραφέας ηλιοφάνειας).
Μπέας δε Σεγούρα

Η φυσική επαρχία της Οροσειράς του Σεγούρα

Η φυσική επαρχία της Οροσειράς του Σεγούρα παίρνει το όνομά της από τον ομώνυμο ποταμό που πηγάζει στα ανατολικά της και εκβάλλει στη Μεσόγειο στη Βαλενθιανική Κοινότητα. Είναι ενταγμένη στο φυσικό πάρκο της Οροσειράς της Καθόρλα, του Σεγούρα και των Λας Μπίγιας.
Νεφέλωμα Βόρειας Αμερικής

Το Νεφέλωμα Βόρειας Αμερικής, γνωστό και ως NGC 7000 ή Caldwell 20, είναι νεφέλωμα εκπομπής στον αστερισμό του Κύκνου, σε απόσταση περίπου 1.600 - 1.800 ετών φωτός. Είναι ένα μεγάλο σε έκταση νεφέλωμα το οποίο απέχει από τον Ντενέμπ περίπου τρεις μοίρες. Χωρίζεται από το νεφέλωμα του Πελεκάνου με μια σκούρα γραμμή σκόνης, αλλά τα δύο νεφελώματα είναι στην πραγματικότητα το ίδιο νεφέλωμα.

Ιστορία

Το νεφέλωμα πιθανόν ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Χέρσελ τις 24 Οκτωβρίου 1786. Ο Ουίλιαμ καταλογράφησε μια «αχνή, υπερβολικά εκτεταμένη και διάχυτη νεφελότητα» στη περιοχή ως H V.37. Η οριστική ανακάλυψη έγινε από τον Τζον Χέρσελ πριν το 1833, ο οποίοε το συμπεριέλαβε στο κατάλογό του ως GC 4621. Φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά από τον Μαξ Βολφ το 1890.

Περιγραφή

Το Νεφέλωμα Βόρειας Αμερικής έχει έκταση περίπου τέσσερις φορές αυτής της πανσελήνου, αλλά επειδή έχει μικρή επιφανειακή φωτεινότητα συνηθώς δεν είναι ορατό με γυμνό μάτι. Δεδομένου ότι ότι το νεφέλωμα απέχει από τη Γη περίπου 1.800 έτη φωτός, υπολόγιζεται ότι έχει διάμετρο περίπου 130 έτη φωτός. Πήρε το όνομά του εξαιτίας της ομοιότητας του σχήματός του με την Βόρεια Αμερική, καθώς ένα σκοτεινό νεφέλωμα σχηματίζει τον Κόλπο του Μεξικού και την Φλόριντα. Το νεφέλωμα της Βόρειας Αμερικής μαζί με το νεφέλωμα του Πελεκάνου και το σκοτεινό νεφέλωμα LDN 935 θεωρούνται ότι είναι ένα νεφέλωμα. Βρίσκεται στον βραχίονα του Ωριώνα.
Το νότιο τμήμα του νεφελώματος (που αντιστοιχεί στην Κεντρική Αμερική) ονομάζεται τείχος του Κύκνου και είναι το τμήμα στο οποίο σχηματίζονται νέοι αστέρες. Σε αυτή την περιοχή το υπεριώδες φως από τα νέα άστρα ιονίζει το διαστρικό αέριο και το κάνει να ακτινοβολεί. Σε όλο το νεφέλωμα έχουν εντοπιστεί ύστερα από παρατηρήσεις το 2011 με το διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ 2.076 υποψήφια νεαρά αστέρια, περίπου 10 φορές περισσότερα από ότι πριν. Τα νεαρά αστέρια περιβάλλονται από σκόνη και έτσι δεν είναι ορατά στο ορατό φως, αλλά μπορούν να παρατηρηθούν στα υπέρυθρα μήκη κύματος.
Σε αντίθεση με άλλα νεφελώματα, δεν έχει εντοπιστεί κάποιο σμήνος από αστέρες μεγάλης μάζας στο Νεφέλωμα της Αμερικής. Το NGC 6996 δεν φαίνεται να είναι πραγματικό αστρικό σμήνος, ενώ το NGC 6997 φαίνεται να είναι σχετικά παλιό και να μην έχει σχηματιστεί από το νεφέλωμα. Παρατηρήσεις στο υπέρυθρο δείχνουν ότι ένα τέτοιο σμήνος βρίσκεται στο τμήμα του νεφελώματος που αντιστοιχεί στον Κόλπο του Μεξικού, κάθως εκεί βρίσκεται το λαμπρότερο τμήμα του νεφελώματος, αλλά κρύβεται πίσω από πυκνή σκόνη.
Χριστίνα Αλεξανιάν

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε το 1968 στον Πειραιά, όπου και μεγάλωσε. Οι γονείς της έχουν καταγωγή από την Αρμενία και την Καππαδοκία. Σε ηλικία 17 ετών, ενώ ακόμη πήγαινε σχολείο, δήλωσε συμμετοχή στα Καλλιστεία, όπου κατέκτησε τον τίτλο της "Γ’ αναπληρωματικής Μις Ελλάς 1986". Λίγο καιρό μετά ξεκίνησε τις σπουδές της στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από όπου και αποφοίτησε κάποια χρόνια μετά.

Βιογραφικό

Έκανε την πρώτη της δουλειά ως ηθοποιός στον κινηματογράφο και πιο συγκεκριμένα στην ταινία "Οι Αθηναίοι" το 1990. Την περίοδο 1993-1994 συμμετείχε σε κάποια επεισόδια της σειράς "Ανατομία ενός εγκλήματος" ενώ έπαιξε και στις σειρές "Αναστασία" και "Παράθυρο στον ήλιο". Τη σεζόν 1994-1995 πρωταγωνίστησε στη δραματική σειρά "Μη φοβάσαι τη φωτιά" ενώ ακολούθησαν οι σειρές "Χαμένη Άνοιξη" και "Απών".
Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό μέσω της συμμετοχής της στη σειρά της Μιρέλλας Παπαοικονόμου "Λόγω τιμής" που προβλήθηκε με μεγάλη επιτυχία τη σεζόν 1996-1997 από το Mega Channel. Ακολούθησε μία σύντομη εμφάνιση στη σειρά "Εκείνες κι εγώ" ενώ από το 1998 μέχρι το 2000 πρωταγωνίστησε στην κοινωνική σειρά "Επιθυμίες". Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι στις σειρές "Ένα κι ένα", "Για Πάντα Φίλες" και "Απαγορευμένη Αγάπη" ενώ έκανε κάποιες εμφανίσεις στις σειρές "10η εντολή", Έτσι Ξαφνικά", "Εντιμότατοι κερατάδες", "Επτά Θανάσιμες Πεθερές", "Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα" και "Αληθινοί Έρωτες". Από το 2008 μέχρι το 2010 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά "Λάκης ο γλυκούλης" μαζί με τους Πέτρο Φιλιππίδη, Ζέτα Δούκα, Ιωσήφ Μαρινάκη και άλλους. 
Επέστρεψε τηλεοπτικά το 2015 κάνοντας μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά "Οι Συμμαθητές" ενώ τη σεζόν 2019-2020 έχει και πάλι ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στο νέο κύκλο της σειράς "Λόγω τιμής" που επιστρέφει μετά από 23 χρόνια με τους ίδιους συντελεστές.
Χρίστος Μητσόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1870. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και το Παρίσι. Διετέλεσε διπλωματικός απεσταλμένος της Ελλάδας στο Παρίσι, την Κωνσταντινούπολη, τη Ρουμανία, και την Αίγυπτο, ενώ διετέλεσε επιτετραμμένος στη Ρώμη. Εκλέχτηκε Βουλευτής Αττικής το 1915 και το 1920. Ήταν Σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Απεβίωσε το 1935.
Νίσα

Με το όνομα Νίσα είναι γνωστή μία μικρή αρχαία πόλη της Βοιωτίας, που απέστειλε στρατό στον Τρωικό Πόλεμο και για τον λόγο αυτό αναφέρεται στη ραψωδία Β της Ιλιάδας, στον λεγόμενο «Νεών κατάλογο» (Β 508). Η Νίσα μνημονεύεται και από τον γεωγράφο Στράβωνα (9, 2, 15) ως μία κωμόπολη που βρισκόταν κοντά στο βουνό Ελικώνας.
Βεδέροι Ρεθύμνου

Γεωγραφία

Οι Βεδέροι βρίσκονται 8 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Ρεθύμνου, κοντά στο χωριό Πρινές. Γύρω από το χωριό καλλιεργούνται οπωροφόρα δέντρα, όπως ελιές και καρυδιές, και εσπεριδοειδή. Κοντά στο χωριό επίσης βρίσκεται ένα μεγάλο δρυόδασος, το οποίο εκτείνεται σε μήκος ενός χιλιομέτρου.
Δυτικά του χωριού περνάει φαράγγι γνωστό ως φαράγγι Βεδέρων, το οποίο καταλήγει στο Γεράνι και διαθέτει πλούσια βλάστηση.

Ιστορικά στοιχεία

Ο Στέργιος Σπανάκης ταυτίζει τους Βεδέρους με το χωριό Vueru, το οποίο αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 και στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται με 67 κατοίκους και 154 οφιελόμενες αγγαρείες. Το όνομα πιθανόν να προέρχεται από την ιταλική λέξη vedere η οποία σημαίνει βλέπει και πιθανόν αναφέρεται στη θέα του χωριού προς τη θάλασσα, ενώ φαίνεται ότι η περιοχή είχε χρησιμοποιηθεί ως παρατηρητήριο για την προστασία του γειτονικού Πρινέ.
Το όνομα Βεδέροι αναφέρεται για πρώτη φορά σε απογραφές το 1881, με 99 κατοίκους στον δήμο Ατσιπόπουλου. Στην απογραφή του 1900 υπαγόταν στον ίδιο δήμο και είχε 103 κατοίκους. Το 1925, οι Βεδέροι υπάχθηκαν στην κοινότητα Πρινέ, στην Επαρχία Ρεθύμνης, και με την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση υπαγόταν στο δημοτικό διαμέρισμα Πρινέ του Δήμου Νικηφόρου Φωκά.

Αξιοθέατα

Το χωριό διατηρεί σε μεγάλο βαθμό της βενετική αρχιτεκτονική του και έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός ύψιστης πολιτισμικής αξίας. Στο χωριό σώζονται αρχοντικά με επιβλητικές θύρες, γείσα, θόλους, τζάκια, στέρνες και άλλα αρχιτεκτονικά στοιχεία. Στην πλαγιά του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, ο οποίος κτίστηκε το 1833. Διαθέτει καμπαναριό αναγεννησιακού ρυθμού και τέμπλο με αγιογραφίες του Ιωάννη Σταθάκη. Στο δρόμο που οδηγεί στο χωριό σώζεται πετρόκτιστο αλώνι.

Προσωπικότητες

Στο χωριό γεννήθηκε ο έμπορος και πολιτικός Ιωάννης Γοβατσιδάκης (1874-1934)