Ελληνικός τακτικός στρατός της Επανάστασης του 1821

Ο Τακτικός Ελληνικός Στρατός του 1825 ήταν ο πρώτος τακτικός στρατός του Νέου Ελληνικού κράτους.

Η πρωτοβουλία ανήκει στον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, που ως πρώτος πρόεδρος του Εκτελεστικό του 1822 σχεδίασε τον νόμο «Περί Οργανισμού Τακτικού Στρατού», ο οποίος υπερψηφίστηκε την 1η Απριλίου του 1822.

Τον Μάιο του 1825 με εντολή της Προσωρινής Διοίκησης της Ελλάδας δημιουργήθηκε ο Τακτικός Ελληνικός Στρατός υπό την ηγεσία του Γάλλου συνταγματάρχη Κάρολου Φαβιέρου, ο οποίος ανέλαβε την διοίκηση του στρατεύματος, δυναμικότητας 4.000 αντρών, στις 30 Ιουλίου του 1825.

Οι σημαντικότερες στρατιωτικές επιχειρήσεις αυτού του σώματος, ήταν η (ανεπιτυχής) πολιορκία της Καρύστου το 1826, η μάχη του Χαϊδαρίου, η μάχη της Ακρόπολης, και (η επίσης ανεπιτυχής εκστρατεία) για την απελευθέρωση της Χίου, το 1827.

Με την άφιξη του Ιωάννη Καποδίστρια το 1828 αρχίζει μια νέα προσπάθεια οργάνωσης και ενίσχυσης του ελληνικού τακτικού στρατού.

Δημιουργία τακτικού στρατού, οι πρώτες προσπάθειες

Με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 τα πρώτα και μοναδικά διαθέσιμα στρατιωτικά σώματα, ήταν αυτα των ατάκτων στρατιωτών, των λεγόμενων Κλεφτών και Αρματωλών που στην πλειονότητά τους αποτελούνταν από αφοσιωμένους στην ιδέα της ελευθερίας Έλληνες, που όμως δεν είχαν στρατιωτική εκπαίδευση και πειθαρχία. Με την πρόοδο των επιχειρήσεων φάνηκε καθαρά η ανάγκη δημιουργίας οργανωμένων σωμάτων στρατού (πεζικού) που θα μπορούσαν να φέρουν εις πέρας μεγαλύτερης έκτασης επιχειρήσεις. 

Το πρώτο τέτοιο σώμα δημιουργήθηκε εκτός ελλαδικού χώρου, και ήταν ο «Ιερός Λόχος» του Αλέξανδρου Υψηλάντη που συγκροτήθηκε στις 3 Μαρτίου του 1821, στο Ιάσιο της Μολδαβίας, που όμως διαλύθηκε αμέσως μετά την ήττα στο Δραγατσάνι, τον Ιούνιο του 1821.

Ο αδερφός του Αλέξανδρου Υψηλάντη, ο Δημήτριος ήταν ο δεύτερος που προσπάθησε να δημιουργήσει ένα τακτικό σώμα, στον ελλαδικό χώρο αυτή τη φορά, και συγκεκριμένα στην Καλαμάτα. Τον Ιούνιο του 1821 κατάφερε να συγκροτήσει ένα ημι-τάγμα από τρεις λόχους των 100 αντρών, εξοπλισμένους με λογχοφόρο τυφέκια, και ομοιόμορφη μαύρη στολή και για το λόγο αυτό καλούνταν από τους άτακτους «μαυροφόροι».  Ο στρατός του Υψηλάντη έλαβε μέρος μεταξύ άλλων και στην πολιορκία της Τρίπολης, όπως και στην άλωση του Ακροκόρινθου. Ωστόσο, εξαιτίας πολλών και διαφόρων λόγων αλλά κυρίως εξαιτίας της απομάκρυνσης του Υψηλάντη από την ηγεσία του, το σώμα διαλύθηκε τον Ιανουάριο του 1822.

Τακτικός Ελληνικός στρατός του  1825

Το 1824, και αφού τα οικονομικά του Αγώνα είχαν καλυτερεύσει λόγω του δανείου με την Αγγλία, η Κυβέρνηση προχώρησε στην ανασύσταση του τακτικού στρατού. Έτσι, τον Ιούλιο του 1824 σχηματίστηκε ένα τάγμα, 500 αντρών υπό τις διαταγές του συνταγματάρχη Παναγιώτη Ρόδιου. Το τάγμα  αποτελούνταν από τέσσερεις λόχους Πεζικού, έναν λόχο Ευζώνων και έναν λόχο Επιλέκτων. Επίσης, συστήθηκε και τμήμα Πυροβολικού αποτελούμενο από 100 άντρες και δύο πυροβόλα, διοικούμενο από τον Γάλλο φιλέλληνα συνταγματάρχη Ολιβιέ Βουτιέ. 

Με την απόβαση του Ιμπραήμ πασά στην Πελοπόννησο, τον Φεβρουάριο του 1825, η κυβέρνηση αποφάσισε ότι ο καλύτερος τρόπος να αποκρούσει τα καλά εκπαιδευμένα τακτικά στρατεύματά του, ήταν να ενισχύσει και η ίδια τα ελληνικά στρατεύματα. Έτσι, ψήφισε στις 10 Μαΐου του 1825 τον νόμο «Περί απογραφικής στρατολογίας», που προέβλεπε απογραφή και εκτεταμένη στρατολόγηση. (ανά 100 κατοίκους κληρωνόταν μεταξύ των νεαρών αντρών, ένας, ο οποίο και υπηρετούσε υποχρεωτικά στο στρατό για τρία χρόνια)

Επικεφαλής των στρατευμάτων τέθηκε ο έμπειρος (βετεράνος των Ναπολεόντειων Πολέμων) Γάλλος συνταγματάρχης Κάρολος Φαβιέρος.

Ο Φαβιέρος παρέλαβε την διοίκηση από τον Παναγιώτη Ρόδιο στις 30 Ιουλίου του 1825.

Οπλοστάσιο Ναυπλίου

Εκτός από αυτά τα δύο σώματα, εκείνη την περίοδο και συγκεκριμένα τον Σεπτέμβριο του 1825 ξεκίνησε να λειτουργεί στο Ναύπλιο και εργοστάσιο επισκευής παλαιών τουφεκιών και πυροβόλων, καθώς και κατασκευής πυρομαχικών και βλημάτων πυροβολικού, υπό την διεύθυνση του Γάλλου Συνταγματάρχη Αρνώ, ο οποίος ήλθε από την Γαλλία με Επιτελείο πυροτεχνουργών και αναγκαίων μηχανημάτων.

Σχολή Αξιωματικών Τακτικού σώματος

Η πρώτη Στρατιωτική σχολή της Νεώτερης Ελλάδας, η Σχολή Αξιωματικών Τακτικού σώματος, ξεκίνησε να λειτουργεί στο Ναύπλιο, τον Οκτώβριο του 1825, με διευθυντή και διοικητή τον Γάλλο λοχαγό Μαγιές (Mayies)

Στρατιωτικά νοσοκομεία

Με νομοθέτημα του βουλευτικού της 11ης Οκτωβρίου 1825 αποφασίστηκε η σύσταση των αναγκαίων νοσοκομείων για την περίθαλψη των τραυματιών και των ασθενών.

Στρατιωτική μουσική

Την ίδια χρονιά, (1825), ιδρύθηκε στο Ναύπλιο και η πρώτη στρατιωτική μπάντα, με αρχιμουσικό τον Γερμανό ανθυπολοχαγό Ερνστ Μάνγγελ  (Ernest von Mangel). Η μπάντα αυτή, ονομαζόταν τότε «Μουσικός Θίασος», και ακολουθούσε τον στρατό του Φαβιέρου στις στρατιωτικές επιχειρήσεις που έλαβαν χώρα στην Αθήνα. Στην Αθήνα εξάλλου συγκροτήθηκε η Στρατιωτική Μουσική Αθηνών.