google/wiki40b huggingface dataset:
Σεμπαστιάνο Βενιέρ

Ναυμαχία της Ναυπάκτου

Στην Ναυμαχία της Ναυπάκτου μια μεγάλη ένωση χριστιανικών κρατών συγκρούστηκε με τον Οθωμανικό στόλο, ο ίδιος ο Σεμπαστιάνο Βενιέρ ήταν διοικητής όλων των Βενετσιάνικων πλοίων, αφορμή ήταν η κατάληψη και η καταστροφή της Κύπρου από τους Οθωμανούς την προηγούμενη χρονιά που ήταν Βενετσιάνικη κτήση (1570). Η Ναυμαχία έγινε στον Κορινθιακό κόλπο αλλά ονομάστηκε Ναυμαχία της Ναυπάκτου επειδή οι Βενετοί έλεγαν τον Πατραϊκό και Κορινθιακό κόλπο ενωμένους "Κόλπο της Ναυπάκτου" ή "Κόλπο του Λεπάντο". Το αποτέλεσμα ήταν συντριπτική πανωλεθρία για τους Οθωμανούς, οι σύμμαχοι έχασαν μόνο 15 πλοία ενώ οι Οθωμανοί τα 233 από τα 273, τα υπόλοιπα 40 που σώθηκαν καταστράφηκαν αμέσως μετά από τρικυμία. Τα κέρδη όμως για τον προκάτοχο του Αλβίζε Α΄ Μοτσενίγκο παρά τον μεγάλο θρίαμβο ήταν ανύπαρκτα, στην ειρηνική συνθήκη που ακολούθησε με τους Τούρκους (7 Μαρτίου 1573) το νησί παρέμεινε σε αυτούς. Η μόνη επίπτωση για τους Τούρκους από την συντριβή ήταν κάποιες τοπικές εξεγέρσεις πληθυσμών χωρίς αποτέλεσμα επειδή δεν είχαν την απαραίτητη στήριξη από την δύση. Θα ξεκινήσει όμως από τότε να δημιουργείται το κλίμα για τις μεγάλες επαναστάσεις των εθνοτήτων που θα γίνουν 2 αιώνες αργότερα.

Δόγης της Βενετίας

Ο Σεμπαστιάνο Βενιέρ επέστρεψε μετά την ναυμαχία στην Βενετία με μεγάλες τιμές και τεράστιο σεβασμό από τους κατοίκους, εξελέγη Δόγης της Βενετίας σε ηλικία 81 έτους (11 Ιουνίου 1577).
Παντρεύτηκε τη Τσετσίλια Κονταρίνι με την οποία έκανε μια κόρη την Έλενα Βενιέρ και δυο γιους, ο ένας από τους γιους του Φραντσέσκο Βενιέρ πήγε στην Γαλλία. O Σεμπαστιάνο Βενιέρ πέθανε την επόμενη χρονιά από καρδιακή προσβολή (3 Μαρτίου 1578) όταν ξέσπασε φωτιά στα ανάκτορα των Δόγηδων, τάφηκε στον Ναό Αγίων Ιωάννου και Παύλου παραδοσιακό τόπο ταφής των δόγηδων από τον 15ο αιώνα.

Συγγενικές σχέσεις

Η Νουρμπανού Σουλτάνα πρώτη σύζυγος του σουλτάνου Σελίμ Β΄ και μητέρα του σουλτάνου Μουράτ Γ΄ ήταν πρώτη του ξαδέλφη, η εξισλαμισμένη κόρη του θείου του Νικολό Βενιέρ, Άρχοντα της Πάρου και εγγονή του Τζουάν Φραντσέσκο Βενιέρ Άρχοντα των Κυθήρων. Την εποχή που ξέσπασε ο Τρίτος Βενετοτουρκικός πόλεμος (1537–1540) απήχθη από τους Οθωμανούς και απεστάλη στον σουλτάνο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή για να γίνει συνοδός στην σύζυγο του Χιουρέμ Σουλτάνα, Γαλλικής καταγωγής. Ο Νουρμπανού πήρε σύζυγο τον διάδοχο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Σελίμ γιο του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς και της Χιουρέμ, με τον γάμο έγινε γενάρχης όλων των μετέπειτα Σουλτάνων.
Χαρίλαος Δώδος

Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε νομικά και άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα.
Διορίστηκε Νομάρχης Φλώρινας το 1949  και εργάστηκε για την ανοικοδόμηση του νομού μετά τον εμφύλιο πόλεμο, Έβρου από το 1951 ως το 1955, Ξάνθης από τις 10 Ιουνίου 1964 ως τις 31 Οκτωβρίου 1966 και τέλος, από το 1966 ως το 1967 Γρεβενών. Αποχώρησε λόγω ορίου ηλικίας το 1967. Το 1956 εξελέγη μέλος του πολιτικού συμβουλίου του Κόμματος Αγροτών και Εργαζομένων. Από τον Δεκέμβριο του 1963 ως τον Ιούνιο του 1964 ήταν πρόεδρος του Παγχαλκιδικού Συλλόγου. Πέθανε το 1999 και κηδεύτηκε στη Θεσσαλονίκη.
Δρυμώνας Αιτωλοακαρνανίας

Τοποθεσία

Το χωριό βρίσκεται χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 865 έως 1.030 μέτρων και εγγύς του βρίσκονται, πέρα από το Θέρμο που αποτελεί το διοικητικό κέντρο της περιοχής, τα χωριά Άνω Δρυμώνας, Αγία Τριάδα Δρυμώνος, Αετόπετρα, Άγιος Ιωάννης Αετόπετρας, Κοσκινάς, Μελίγκοβα, Μισάμπελλα, Νεροχώρι, Ταξιάρχης, Μέγας Δένδρος και Καλύβια. Απέχει από το Αγρίνιο 36 χλμ., από τη Ναύπακτο 57,5-59,5 χλμ. ενώ η Ιερά Μονή Προυσού απέχει οδικώς περίπου 44 χλμ. μέσω της βασικής οδικής αρτηρίας στην ευρύτερη περιοχή. Σε κοντινή απόσταση, σε χαμηλότερο υψόμετρο, βρίσκεται το «Μοναστήρι του Καταφυγίου», γνωστό ως «Καταφύγι» ή και Καταφίδι».

Διοικητική εξέλιξη

Αποτελεί ένα από τα χωριά της ιστορικής περιοχής του Απόκουρου. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός με το ΦΕΚ 19Α της 07/12/1835 με την ονομασία «Μπερίκος», όταν και υπήχθη στον τότε Δήμο Αμβρακίας ενώ με το ΦΕΚ 32Α της 08/12/1845 ορίστηκε έδρα του Δήμου Αμβρακίας. Με το ΦΕΚ 261Α της 31/08/1912, και τον σχηματισμό των Κοινοτήτων, προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Μπερίκου. Με το ΦΕΚ 81Α της 14/05/1928 το όνομα του οικισμού διορθώθηκε από «Μπερίκος» σε «Δρυμών», ομοίως και της Κοινότητας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», αποτελούσε έδρα του ομώνυμου πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος του «καποδιστριακού» Δήμου Θέρμου.
Γιώργος Τσιάρας

Καριέρα

Γεννήθηκε στη Λάρισα στις 4 Μαΐου 1982. Σε μικρή ηλικία βρέθηκε στην ΑΕΚ, αλλά και στις μικρές εθνικές ομάδες της Ελλάδας (Εφήβων και Νέων).
Με την ΑΕΚ συμμετείχε στην ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας το 2002. Από το 2006 εως το 2008 αγωνίστηκε στην Ολύμπια Λάρισας και αποτέλεσε έναν από τους καλύτερους σκόρερ της ομάδας. Το καλοκαίρι του 2008 υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα του ΠΑΟΚ. Το 2010 υπέγραψε με την CEZ Νίμπουργκ της Τσεχίας. Ακολούθησαν ο Πανιώνιος, η ιταλική Αρμάνι Τζινς Μιλάνο, ο Άρης Θεσσαλονίκης, η ρουμάνικη Γκαζ Μετάν, η ισπανική Μελίγια.
Στις 8 Μαΐου 2015 συμφώνησε την επιστροφή του στο ελληνικό πρωτάθλημα με τον Άρη Θεσσαλονίκης. Τον Αύγουστο του 2015 ανακοινώθηκε από την ομάδα των Τρικάλων ενώ τον Αύγουστο 2016 υπέγραψε στην ομάδα του Απόλλωνα Πάτρας.

Εθνική Ομάδα

Το 1998 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ Εφήβων ενώ το 2000 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ Νέων.
Ψυχοπαιδαγωγική

Η Ψυχοπαιδαγωγική είναι συνδυασμός των δύο κύριων κλάδων σπουδών, της παιδαγωγικής και της ψυχολογίας.
Μερικοί από τους πιο σημαντικούς συγγραφείς σε αυτό το πεδίο είναι οι Ζαν Πιαζέ, Ντέιβιντ Όσουμπελ, Τζερόμ Μπρούνερ και Λεβ Βιγκότσκι. Σημαντικές παρεμβάσεις έγιναν επίσης από την Μέρι Ουόρνοκ.
2748 Πάτρικ Τζην

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Πάτρικ Τζην είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Κάστρο του Τσαντίρ

Το Κάστρο της Τσαντίρ (τουρκικά : Çandır Kalesi) είναι βυζαντινό κάστρο στην Τουρκία στην Επαρχία Μερσίν δίπλα στο χωριό Τσαντίρ. Είναι χτισμένο σε λόφο της οροσειράς του Ταύρου σε υψόμετρο 1.125 μέτρα, 40 χλμ από την κοντινότερη πόλη, την Μερσίνη.
Το κάστρο έχει μία μόνο είσοδο, ένα στενό 30 περίπου μέτρων κι έπειτα σκάλες 140 μέτρων. Το μεγαλύτερο τμήμα του σήμερα είναι ερειπωμένο, διασώζονται λείψανα των προμαχώνων και εκκλησίας.

Ιστορία

Το κάστρο είναι άγνωστο το όνομα του ή η ιστορία του, κάποιοι ιστορικοί το ταυτίζουν με το κάστρο " της Χερρίδος" ή αλλιώς "Παπυρίου" ή "Παπυρίων". Το Παπυρίων κτίστηκε από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ζήνωνα τον 5ο αιώνα. Κατά την Στάση του Ίλλου σε αυτό κατέφυγε ο Ίλλος ο Ίσαυρος όπου πολιορκήθηκε για τέσσερα  χρόνια απο τον βυζαντινό στρατηγό Ιωάννη τον Σκύθη. Το 488 ο Ίλλος παραδόθηκε και παρέδωσε το κάστρο, εδώ πρωτύτερα είχε εκτελέσει τον Παμπρέπιο.
Το κάστρο πέρασε μετά την Γ΄ Σταυροφορία στο Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας τον 12ο έως τον 13ο αιώνα, κι αργότερα θα περάσει στους Οθωμανούς.
Δήμος Παρακαμπυλίων

Δημογραφικά στοιχεία

Ο δήμος είχε ένα συνολικό πληθυσμό μόλις 2.757 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του ήταν το ορεινό χωριό Άνω Άγιος Βλάσιος το οποίο βρίσκεται και γεωγραφικά στο κέντρο περίπου του δήμου και έχει πληθυσμό 433 κατοίκων. Άλλα σημαντικά χωριά της περιοχής που καταλάμβανε ο δήμος είναι η Ποταμούλα κοντά στο Αγρίνιο, η Χαράστη, η Χούνη, ο Ψηλόβραχος, ο Αγαλιανός, τα Αμπέλια, το Πεντάκορφο κ.α.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1977-1978

To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1977-78 ξεκίνησε με τους αγώνες της πρώτης φάσης, στους οποίους μετείχαν εκατοντάδες σύλλογοι των τοπικών πρωταθλημάτων και τους διοργάνωσαν οι τοπικές ενώσεις. Η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ανέλαβε τη διοργάνωση από τη Β΄ φάση, στην οποία εντάχθηκαν και οι ομάδες της Β΄ Εθνικής, αλλά έγινε ξεχωριστή κλήρωση για τις ομάδες του βόρειου και του νότιου ομίλου. Από την Γ΄ φάση (των 32), που μετείχαν και οι ομάδες της Α΄ Εθνικής, η κλήρωση έγινε πανελλήνια. Ο τελικός διεξήχθη στις 5 Ιουνίου 1978 στο Παναθηναϊκό Στάδιο, με αντιπάλους την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Ολυμπιακός για τρίτη συνεχόμενη σεζόν.

Α΄ φάση

Την πρώτη φάση διοργάνωσαν οι τοπικές ενώσεις και μετείχαν εκατοντάδες ομάδες.
Κρατικός Αερολιμένας Αστυπάλαιας

Συγκοινωνίες

Από το αεροδρόμιο, μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει το δημοτικό λεωφορείο (μόνο κατά τη θερινή περίοδο) ή να πάρει ταξί (χρέωση ως το κέντρο της πόλης περίπου 5 Ευρώ). Επίσης, υπάρχει δυνατότητα ενοικίασης αυτοκινήτου.
Νυχτερινή περιπέτεια

Πληροφορίες

Η ταινία έκοψε 33.379 εισιτήρια στην πρώτη της προβολή στους κινηματογράφους της Αθήνας και του Πειραιά, γεγονός που την κατέταξε στη 13η θέση ανάμεσα στις 20 ελληνικές ταινίες της κινηματογραφικής περιόδου 1953-54.
Μενίρ

Το μενίρ («μακριά πέτρα» (βρετονικό men=πέτρα) + hir=μακρύς) είναι πέτρινη κατασκευή, για την ακρίβεια  μακρόστενος ογκόλιθος, τοποθετημένος όρθια, που συνήθως συναντάται σε μέρη αρχαιολογικού ενδιαφέροντος κυρίως προϊστορικής προέλευσης.

Κατασκευή

Είναι ακατέργαστη, λεία και λαξευμένη πέτρα που το μέγεθός της ποικίλλει αρκετά. Ομοίως ποικίλλουν και τα είδη βράχων που το αποτελούν καθώς εξαρτώνται από την γεωλογική φύση του τόπου. Έχουν βρεθεί από μενίρ ύψους μερικών εκατοστών μέχρι και άλλα που φτάνουν ως και 23 μέτρα.  Μενίρ συνήθως βρίσκονται σε κορυφή λόφων, σε αναχώματα ή αποτελούν κομμάτι μιας ευρύτερης μεγαλιθικής κατασκευής. Όταν τουλάχιστον τρία μενίρ βρίσκονται ευθυγραμμισμένα, έχουμε μία γραμμή. Όταν αυτή η γραμμή από ψηλούς ακατέργαστους μπηγμένους στο έδαφος λίθους, γίνεται καμπύλη και σχηματίζει κύκλο, τότε έχουμε ένα κρόμλεχ, συνήθως γύρω από ένα ακόμα μεγαλύτερο μενίρ που βρίσκεται στο κέντρο αυτού του σχηματισμού. Στη περίπτωση που κάθετα τοποθετημένα μενίρ λειτουργούν σαν ορθοστάτες και στηρίζουν μια οριζόντια πλάκα σε σχήμα «Π»,τότε τα μεγαλιθικά αυτά μνημεία ονομάζονται ντολμέν.

Η φύση των μνημείων

Ο ρόλος που έπαιζαν αυτά τα μνημεία δεν έχει ακόμα εξηγηθεί επαρκώς. Τον περασμένο αιώνα επικρατούσε η άποψη πως ήταν τόποι θυσιών και γενικότερα τέλεσης θρησκευτικών τελετουργιών, αλλά αργότερα και μετά από ανασκαφές αποκαλύφθηκε πως ο ταφικός χαρακτήρας αυτών ήταν πιο πιθανός. Πλέον πιστεύεται πως τα μενίρ κατασκευάστηκαν ως επιτύμβιες στήλες σε σημεία ταφής προσώπων υψηλής σημασίας των τότε κέλτικων φυλών όπως αρχηγοί, ιερείς, ή φημισμένοι πολεμιστές. Επίσης ύστερα μελέτες που έγιναν θεωρείται πως ο προσανατολισμός αυτών των μεγαλιθικών μνημείων σχετίζεται είτε με ουράνιους αστερισμούς, είτε  με κάποιο είδος πρώιμου ημερολογίου ή ρολογιού.

Γεωγραφική Διασπορά

Η πλειοψηφία των μνημείων βρίσκονται στην  βορειοανατολική ακτογραμμή της χερσονήσου της Βρετάνης στην Γαλλία. Εκεί βρίσκεται και το πιο διάσημο μέρος λόγω του πλήθους και του μεγέθους των μενίρ που έχουν βρεθεί στο Καρνάκ, τα Μεγαλιθικά μνημεία του Καρνάκ. Ικανός αριθμός επίσης έχει βρεθεί επίσης στην Αγγλία ενώ σποραδικά έχουν παρατηρηθεί και σε άλλα μέρη της Ευρασίας.
Βαρωνία της Αρκαδίας

Η Βαρωνία της Αρκαδίας (1262-1432), ήταν κρατίδιο υποτελές στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας που ιδρύθηκε το 1261/2 από τον πρίγκιπα Γουλιέλμο Β' Βιλλαρδουίνο. Έδρα της ήταν η Κυπαρισσία στη Μεσσηνία, που το Μεσαίωνα ονομαζόταν Αρκαδία.

Ιστορία

Η βαρωνία της Αρκαδίας ιδρύθηκε αρκετά μετά τις δώδεκα αρχικές βαρωνίες του Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Αρχικά, η πόλη της Αρκαδίας (αρχαία και σύγχρονη Κυπαρισσία) αποτελούσε τμήμα των προσωπικών κτήσεων του πρίγκιπα. Η βαρωνία σχηματίστηκε ως αποζημίωση για τον Βιλαίν Α΄ ντ'Ωλναί (Vilain d'Aulnay) μετά την βυζαντινή ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τη Λατινική Αυτοκρατορία το 1261. Η βαρωνία καταλάμβανε εδάφη στην σημερινή περιοχή της Κυπαρισσίας στην Μεσσηνία. Έδρα και κατοικία του βαρώνου ήταν το επισκευασμένο αρχαίο Κάστρο της Αρκαδίας. 
Μετά το θάνατο του Βιλαίν το 1269, μοιράστηκε μεταξύ των δυο γιών του, Εράρδου Α΄ (Erard) και Γοδεφρείδου (Geoffroi). Ο Εράρδος εξαφανίζεται μετά το 1279, οπότε και συνελήφθη αιχμάλωτος των Βυζαντινών, αλλά ο Γοδεφρείδος δεν κατάφερε παρά μόνον το 1293 να ενώσει ξανά τη βαρωνία υπό τον έλεγχό του, χάρη στις παρεμβάσεις των βαΐλων των Ανδεγαυών βασιλέων της Νεαπόλεως, που είχαν κατασχέσει το ήμισυ του Εράρδου. Τον Γοδεφρείδο διαδέχτηκε το 1297 ο γιος του Βιλαίν Β΄, τον οποίο με τη σειρά του διαδέχτηκαν ο γιος του Εράρδος Β΄ και η κόρη του Αγνή (Agnes). Ο Εράρδος πέθανε άτεκνος προ του 1338, και άφησε τη μισή βαρωνία στη χήρα του, Μπαλτζάνα Γκοτσαντίνι (Balzana Gozzadini), που σύντομα παντρεύτηκε τον τριτημόριο βαρώνο Πέτρο νταλε Κάρτσερι (Pierro dalle Carceri). Η Μπαλτζάνα πέθανε σύντομα μετά. Η Αγνή παντρεύτηκε το 1324 τον βαρώνο του Saint-Sauveur και του Αετού, Στέφανο Λε Μωρ (Etienne Le Maure). Μαζί του απέκτησε έναν γιο, τον Εράρδο Γ΄, ο οποίος μέχρι το 1344 κατάφερε να επανενώσει τη βαρωνία, ενώ το 1345 έλαβε το αξίωμα του μαρεσάλου της Αχαΐας. Το 1348 ένας Βουργουνδός ιππότης, ο Λουδοβίκος ντε Σαφόρ, με μερικούς συντρόφους του, κατάφερε με δόλο να καταλάβει το κάστρο της Αρκαδίας και να κρατήσει τη γυναίκα και τα παιδιά του Εράρδου ομήρους, με αντίτιμο σημαντικά λύτρα. Τον Εράρδο διαδέχτηκε το 1388 μια από τις κόρες του, η οποία παντρεύτηκε τον Ανδρόνικο Ασάν-Ζαχαρία. Έτσι η βαρωνία έγινε τμήμα των εκτεταμένων κτήσεων των Ζαχαρία. Η διαδοχή αυτή αμφισβητήθηκε από τον Εράρδο Λάσκαρη, γιο της αδελφής του Εράρδου Γ΄, αλλά χωρίς αποτέλεσμα, ιδιαίτερα αφού ο Λάσκαρης πέθανε άτεκνος το 1409.
Η Βαρωνία της Αρκαδίας ήταν το τελευταίο υπόλειμμα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας που υπέκυψε στους Βυζαντινούς Δεσπότες του Μορέως. Μετά την κατάκτηση της Πάτρας και της Χαλανδρίτσας το 1429-1430, που σήμανε και την ντε φάκτο κατάλυση του Πριγκιπάτου, ο τελευταίος Πρίγκιπας, Κεντυρίων Β΄ Ζαχαρίας, κράτησε μόνο την Αρκαδία ως προσωπικό του φέουδο. Μετά το θάνατό του το 1432 όμως, ο Δεσπότης Θωμάς Παλαιολόγος, καίτοι γαμπρός του Ζαχαρία, κατέλαβε τη βαρωνία και φυλάκισε την χήρα του Ζαχαρία και πεθερά του, η οποία και πέθανε στη φυλακή.
Αντιπαραμύθι

Ένα αντιπαραμύθι είναι ένα παραμύθι στο οποίο, αντίθετα με ένα συνηθισμένο, έχει τραγικό παρά αίσιο τέλος, με τους ανταγωνιστές να νικούν και τους πρωταγωνιστές να χάνουν στο τέλος της ιστορίας. Σε αντίθεση με τα παραμύθια που περιλαμβάνουν ένα μαγικό, ουτοπικό κόσμο, τα αντιπαραμύθια περιλαμβάνουν ένα σκοτεινό κόσμο γεμάτο κακία και βία. Τέτοιες ιστορίες ενσωματώνουν τον τρόμο, τη μαύρη κωμωδία, κακόβουλα πρακτικά αστεία σε βάρος αθώων χαρακτήρων, ξαφνικές και συχνές ανατροπές, και καυστική σάτιρα. Ο όρος (γερμανικά: Antimärchen) εισήχθη από τον Άντρε Γιολές, στο βιβλίο του Einfache Formen (1930).
Παραδείγματα αντιπαραμυθιών είναι «Ο Ψαράς και η Γυναίκα του» και «Ο Χοιροβοσκός». Ο όρος επίσης χρησιμοποιείται για να αναφέρει τις παραλλαγές των παραδοσιακών «χαρούμενων» παραμυθιών σε «δυστυχισμένα». Η σειρά ταινιών Σρεκ, που περιλαμβάνει παρωδίες και σατιρικά παραμύθια, συμπεριλαμβάνει διάφορα στοιχεία αντιπαραμυθιών όπως θανάτους ηρωικών χαρακτήρων και σκατολογικό χιούμορ.
Ντίνο Τζοφ

Πρώτα χρόνια

Ο Ντίνο Τζοφ γεννήθηκε το 1942 και στην εφηβική του ηλικία δεν έδειχνε ότι ήταν ικανός για μεγάλα πράγματα στο ποδόσφαιρο, επειδή ήταν κοντός. Το 1956 πήγε να δοκιμαστεί στις παιδικές ομάδες της Γιουβέντους και της Ίντερ αλλά τον απέρριψαν επειδή ήταν μόλις 1,50 μ.
Όμως, δούλεψε σκληρά για πέντε χρόνια σε συνδυασμό με κατάλληλη δίαιτα και κατάφερε να πάρει 33 εκατοστά! Παράλληλα εργαζόταν ως μηχανικός δικύκλων. Το 1961 υπέγραψε στην Ουντινέζε αλλά στο πρώτο ματς δέχθηκε πέντε γκολ. Παρά το άσχημο ξεκίνημα κατάφερε να αγωνιστεί σε 38 ματς τις δύο επόμενες σεζόν (1961-63) και να πάρει μεταγραφή στη Μάντοβα. Εκεί αγωνίστηκε τέσσερα χρόνια σε 131 αγώνες. Το 1967 μεταγράφηκε στη Νάπολι, με την οποία έπαιξε 143 ματς σε πέντε σεζόν. Τότε κλήθηκε και στην Εθνική.

Στη Γιουβέντους

Το 1972 παίρνει μεταγραφή για τη Γιουβέντους, στην οποία αγωνίστηκε 11 χρόνια ως την ηλικία των 41 ετών.
Γνώρισε μεγάλες επιτυχίες. Κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, έξι πρωταθλήματα Ιταλίας και δύο Κύπελλα. Το 1983 αποφάσισε να σταματήσει και να δημιουργήσει μια σχολή τερματοφυλάκων στη Γιουβέντους, την οποία όμως διατήρησε για μικρό χρονικό διάστημα.

Στην Εθνική

Το 1968 κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική ομάδα, με την οποία κατέκτησε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το ίδιο έτος. Στη συνέχεια έγινε βασικός στην Εθνική και κατάφερε να κρατήσει ανέπαφη την εστία του επί 12 συνεχείς αγώνες μέχρι το εναρκτήριο ματς του Μουντιάλ 1974, που δέχθηκε γκολ από τον Σάνον της Αϊτής, δημιουργώντας ένα σπάνιο ρεκόρ.
Επόμενο μεγάλο ραντεβού ήταν η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982, στο οποίο αναδείχθηκε καλύτερος τερματοφύλακας της διοργάνωσης. Ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία ποδοσφαιριστής που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Άλμα εις ύψος στους Βαλκανικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου

Το Άλμα εις ύψος στους Βαλκανικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου έχει διεξαχθεί 20 φορές από την ίδρυση των αγώνων το 1994 και 21 συνολικά από τους δοκιμαστικούς το 1991. Από το 1991 έως σήμερα έχουν αναδειχθεί 11 Πρωταθλητές από 6 διαφορετικές χώρες.
Η πρώτη Πρωταθλήτρια ήταν η Βουλγάρα Τερέζα Μαρίνοβα, το 1991 και η πιο πρόσφατη είναι η Βουλγάρα Βενελίνα Βένεβα–Ματέεβα, το 2015. Η χώρα με τους περισσότερους Πρωταθλητές είναι η Βουλγαρία και η Ρουμανία με 6 τίτλους και ακολουθούν η Μολδαβία με 4, η Κροατία και η Τουρκία με 2 και η Ελλάδα με 1.
Θεόφραστος Παππάς

Βιογραφία

Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος.
Εξελέγη βουλευτής Λέσβου με την ΕΔΑ το 1961 και επανεξελέγη το 1963 και το 1964.
Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 6 Ιουνίου 1991, από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη και είχαν 1 κόρη, την Όλγα.
Όρυξις

Όρυξις ήταν στην αρχαιότητα η ονομασία του όρους που τώρα αποκαλείται Σαϊτάς. Βρίσκεται προς τα νοτιοδυτικά της Φενεάτιδος, στην Κορινθία, στο νοτιονανατολικό τμήμα των Αροανίων. Στους βόρειους πρόποδες της Ορύξεως βρίσκεται η μεγάλη καταβόθρα της λίμνης της Φενεού. Έχει υψόμετρο 1.812 μέτρα.
Το βουνό αυτό αναφέρεται στον Παυσανία, ως βρισκόμενο πέντε στάδια από τις Καρυές, κοντά στο όρος Σκίαθις.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1971-72

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1971-72 συμμετείχαν 12 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία 1972-73.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1972-73. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1972-1973.
Επιπρόσθετα, ήταν σε ισχύ ο θεσμός της συμμετοχής κυπριακών ομάδων στο ελληνικό πρωτάθλημα, μέσα από τον οποίο η εκάστοτε πρωταθλήτρια Κύπρου εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στην Α΄ Εθνική Ελλάδας για την επόμενη περίοδο (εκτός και αν πρωταθλήτρια της περασμένης περιόδου εξασφάλιζε την παραμονή της στο πανελλήνιο πρωτάθλημα). Επειδή ο Ολυμπιακός που συμμετείχε στην Α΄ Εθνική 1971-1972 υποβιβάστηκε, η πρωταθλήτρια ομάδα της Α΄ κατηγορίας 1971-72 είχε το δικαίωμα συμμετοχής στην Α΄ Εθνική 1972-1973.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο

Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1970-71, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1971-72 συμμετείχε ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας 1970-71, ΑΠΟΠ. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε ο ΑΣΙΛ ο οποίος είχε υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1971-72.
Επιπρόσθετα, δεν συμμετείχε ο πρωταθλητής της προηγούμενης περιόδου, Ολυμπιακός, ο οποίος συμμετείχε στην Α΄ Εθνική 1971-1972 μέσω του θεσμού της συμμετοχής κυπριακών ομάδων στο ελληνικό πρωτάθλημα. Στο πρωτάθλημα συμμετείχε η ΕΠΑ (πρωταθλήτρια της Α΄ κατηγορίας 1969-70) η οποία συμμετείχε στην Α΄ Εθνική 1970-1971 από την οποία υποβιβάστηκε.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας 2015–16

Α΄ Κατηγορία

Στην Α' κατηγορία συμμετέχουν 7 σύλλογοι καθώς ο Α.Π.Ο. Δυτικής Φραγκίστας δε δήλωσε συμμετοχή. 
Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε 3 γύρους (21 αγωνιστικές-18 αγώνες κάθε ομάδα) με τις έδρες των αγώνων του 3ου γύρου να προκύπτουν με κλήρωση. Οι 4 πρώτες ομάδες της τελικής κατάταξης θα συμμετέχουν στα Play Off ανάδειξης πρωταθλητή που θα συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ για την άνοδο στη Γ΄ Εθνική.
Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 10 και 11 Οκτωβρίου 2015, ο 3ος γύρος ξεκίνησε στις 13 και 14 Φεβρουαρίου 2016  και η κανονική διάρκεια ολοκληρώθηκε στις  12 Μαρτίου.
Κώδικας Γίγας

Περιγραφή του χειρόγραφου

Η βιβλιοδεσία του Κώδικα είναι πολύ δαπανηρή. Τα ξύλινα εξώφυλλα έχουν δερμάτινη επένδυση και είναι ενισχυμένα με μεταλλικές διακοσμήσεις. Οι διαστάσεις του βιβλίου είναι 92 εκ. ύψος, 50 εκ. πλάτος και 22 εκ. πάχος που χρειάστηκε το δέρμα 160 γαιδάρων για το υλικό του.  Το βιβλίο ζυγίζει σχεδόν 75 κιλά. Αποτελείται από 320 περγαμηνές, από τις οποίες οι οκτώ λείπουν.Είναι άγνωστο το ποιος αφαίρεσε τις σελίδες ή για ποιο σκοπό, αλλά φαίνεται πιθανό ότι περιείχαν τους μοναστικούς κανόνες των Βενεδικτίνων. Ο συγγραφέας του Κώδικα δεν μνημονεύεται. Ούτε και ο λόγος ή ο σκοπός του είναι γνωστοί. Γραφικές αναλύσεις που έχουν γίνει υποδηλώνουν ότι ο Κώδικας γράφτηκε από ένα και μόνο άτομο, που αφιέρωσε από 20 μέχρι 35 χρόνια της ζωής του για να δημιουργήσει το έργο αυτό.  Το ίδιο πόρισμα υποθέτει ότι οι λέξεις hermanus inclusus που στα λατινικά σημαίνουν ο Αρμίνιος ο ερημίτης προδίδουν το όνομα του άγνωστου συγγραφέα.

Ιστορικό του Κώδικα

Ο Κώδικας γράφτηκε στην μονή των Βενεδικτίνων του Ποντλάζιτσε. Το μοναστήρι αυτό καταστράφηκε από τους Χουσίτες τον 15ο αιώνα. 
Ο Η τελευταία εγγραφή του Κώδικα είναι από το 1229. Το 1245, ο Κώδικας μεταφέρθηκε στην Κιστερκιανή μονή του Σέντλετς της Κούτνα Χόρα και από εκεί μεταφέρθηκε το 1477 στην μονή των Βενεδικτίνων στο Μπρζέβνοβ, όπου και παρέμεινε ως το 1593. Αργότερα, πέρασε στην ιδιωτική συλλογή του Αυτοκράτορα Ροδόλφου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Με το πέρας του τριακονταετούς πολέμου η συλλογή έγινε λάφυρο πολέμου και έπεσε στα χέρια του Σουηδικού στρατού. Από το 1649 μέχρι σήμερα ο Κώδικας φυλάσσεται στην βιβλιοθήκη Kungliga στην Στοκχόλμη. Από το 2007 μέχρι τον Μάρτιο του 2008 ήταν μέρος έκθεσης που πραγματοποιήθηκε στην Πράγα.

Περιεχόμενο του Κώδικα

Ο Κώδικας συμπεριλαμβάνει πολλά θρησκευτικά κείμενα. Ολόκληρη την Παλαιά Διαθήκη, την «Ετυμολογία» του Ισίδωρου της Σεβίλλης, το Antiquitates Judaicae του Ιώσηπου Φλάβιου, το Χρονικό της Βοημίας του Κοσμά της Πράγας, διάφορα δοκίμια, ιστορίες και ετυμολογίες, φυσιολογίες, ένα ημερολόγιο, έναν κατάλογο των αδελφών μοναχών της μονής, θαυματουργίες και άλλα χρονικά. Το κείμενο είναι συνταγμένο στα λατινικά και περιέχει πολλές και πολύχρωμες εικονογραφήσεις.

Μύθος

Ένας μύθος περιβάλει τον Κώδικα. Σύμφωνα με τον μύθο αυτό, ένας καλόγερος είχε καταδικαστεί και επρόκειτο να ταφεί ζωντανός. Ο καλόγερος ζήτησε να απαλλαγεί από την καταδίκη του και υποσχέθηκε για αντάλλαγμα μέσα σε μια νύχτα να γράψει ένα βιβλίο που να περιέχει όλη την γνώση της ανθρωπότητας. Ο καλόγερος άρχισε να γράφει το βιβλίο, αλλά φτάνοντας μεσάνυχτα τον εγκατέλειψαν οι δυνάμεις του. Τότε παρουσιάστηκε ο Διάβολος και ο καλόγερος πούλησε την ψυχή του. Ο Διάβολος αποπεράτωσε το έργο, ενώ ο καλόγερος έφτιαξε μόνο μια εικόνα, και μάλιστα αυτή του διαβόλου.
Breadwinners

Ιστορία

Ο Sway Sway και ο Buhdeuce είναι δυο κολλητοί φίλοι που η δουλειά τους είναι να μοιράζουν ψωμί. Όταν μοιράζουν ψωμί και θέλουν να το στείλουν μακριά παίρνουν το σούπερ πυραυλοβανάκι τους.
Όταν πηγαίνουν να παραδώσουν ψωμί σε έναν πελάτη συχνά μπλέκονται σε μπελάδες. Ο T-Midi και οι άλλοι πελάτες τους υφίσταται τις σκανδαλιές τους.

Χαρακτήρες

Κύριοι:
Ο Sway Sway: είναι μια πράσινη αδύνατη, ακατάστατη και ψηλή πάπια.
Ο Buhdeuce: είναι μια πράσινη παχουλή κοντή, ακατάστατη πάπια που κάνει συνέχεια σκανταλιές.
Δευτερεύοντες:
Η Jelly: είναι το ζωάκι του Buhdeuce και είναι ένας πράσινος βάτραχος.
Ο T-Midi: είναι μια κουκουβάγια και ο καλύτερος πελάτης του Sway Sway και του Buhdeuce.
Η Ketta: είναι ένας κύκνος που είναι μηχανικός. Αυτή έφτιαξε το πυραυλοκίνητο το του Sway Sway και του Buhdeuce.

Φωνές

Τη φωνή του Buhdeuce την κάνει ο Eric Bauza.