google/wiki40b huggingface dataset:
Ειρήνη Παλαιολογίνα της Βουλγαρίας

Βιογραφία

Το 1277 ο Ιβάιλο εξεγέρθηκε εναντίον του Κωνσταντίνου Α΄ Τιχ της Βουλγαρίας. Όταν ο Κωνσταντίνος Α΄ πήγε να τον αντιμετωπίσει με στρατό, ο Ιβάιλο τον σκότωσε. Ο Μιχαήλ Η΄, φοβούμενος τη γρήγορη επιτυχία της στάσης, κάλεσε τον Ιβάν Γ΄, γιο του Μίτσο πρώην βασιλιά της Βουλγαρίας, που του είχε προσφέρει διαμονή στην Τρωάδα και του απένειμε τον τίτλο του δεσπότη. Τον νύμφευσε με την πρώτη κόρη του Ειρήνη Παλαιολογίνα και προσπαθώντας να τον εγκαταστήσει στον Βουλγαρικό θρόνο, του απέστειλε μερικές φορές Ρωμαϊκά στρατεύματα. 
Τότε η χήρα του Κωνσταντίνου Α΄, η Μαρία Καντακουζηνή, επίτροπος του 7ετούς γιου της Μιχαήλ Β΄, περιορισμένη από τον Ιβάιλο στην πρωτεύουσα Τάρνοβο, συμφώνησε με τον Ιβάιλο να τον παντρευτεί με τον όρο να μείνει συμβασιλιάς ο γιος της. Έτσι το 1278 ο Ιβάιλο έγινε βασιλιάς της Βουλγαρίας και αντιμετώπισε τις επιθέσεις του Ρωμαϊκού στρατού. Ο Μιχαήλ Η΄ κάλεσε τους Μογγόλους συμμάχους του, που απέκλεισαν για τρεις μήνες τον Ιβάιλο στα Σίλστρα (Drăstăr). Εν τω μεταξύ το Ρωμαϊκό στράτευμα πολιορκούσε το Τάρνοβο, όταν διαδόθηκε η φήμη του θανάτου του Ιβάιλο. Οι τοπικοί ευγενείς (βογιάροι) παραδόθηκαν και αποδέχθηκαν τον Ιβάν Γ΄ και την Ειρήνη Παλαιολογίνα ως βασιλείς το 1279. Η Μαρία Καντακουζηνή και ο γιος της Μιχαήλ Β΄ στάλθηκαν στην Κωνσταντινούπολη. 
Σε λίγο εμφανίστηκε ο Ιβάιλο εμπρός από τα τείχη του Τάρνοβο. Ο Μιχαήλ Η΄ έστειλε δύο φορές στρατό για να ανακουφίσει τον Ιβάν Γ΄, αλλά ο Ιβάιλο νίκησε και τις δύο φορές. Ο Ιβάν Γ΄ και η Ειρήνη, βλέποντας ότι δεν έχουν επικρατήσει σε όλη τη χώρα και ότι στο παλάτι περιβαλλόταν από εχθρούς, επέλεξαν θησαυρούς από το θησαυροφυλάκιο, συμπεριλαμβανομένων και κομματιών από ήττες Ρωμαίων Αυτοκρατόρων και διέφυγαν το 1280 κρυφά στη Μεσημβρία (Nesebar). Από εκεί έπλευσαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο οργισμένος από τη δειλία τους Μιχαήλ Η΄ αρνιόταν για ημέρες να τους δεχθεί. 
Το 1282 απεβίωσε ο Μιχαήλ Η΄ και τον διαδέχθηκε ο Ανδρόνικος Β΄, που πάντρεψε την κόρη της Ειρήνης, τη Μαρία Μίτσο-Ασέν με τον αρχηγό της Καταλανικής Εταιρείας μισθοφόρων Ροζέ ντε Φλορ. Όταν οι Καταλανοί μισθοφόροι εξεγέρθηκαν, ο Ανδρόνικος Β΄ σκότωσε τον αρχηγό τους. Ο Γεώργιος Παχυμέρης αναφέρει ότι η Ειρήνη Παλαιολογίνα προσπάθησε να οργανώσει ανταρσία εναντίον του αδελφού της ως τιμωρία για το χαμό του γαμπρού της. Το σχέδιο αποκαλύφθηκε και ο Ανδρόνικος Β΄ την έθεσε σε κατ' οίκον περιορισμό.
Ρενιερίτης

Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά

Ο ρενιερίτης είναι χαλκόχρωμο, αδιαφανές, μη φθορίζον, μαγνητικό, ισχυρά ανισότροπο, μη ραδιενεργό ορυκτό που διαλύεται στο νιτρικό οξύ. Η πυκνότητά του μετρήθηκε πειραματικά 4,38 g/cm³ και υπολογίστηκε θεωρητικά 4,40 g/cm³. Ηλεκτρικές μετρήσεις έδειξαν ότι ο ρενιερίτης είναι ημιαγωγός p-τύπου.
Σε πρόσφατη τομή δείχνει απόχρωση πορτοκαλί -καφέ. Κρυσταλλώνεται στο τετραγωνικό ψευδοκυβικό σύστημα και έχει δομή παρόμοια με του σφαλερίτη με επιπρόσθετη τετραεδρική θέση για σίδηρο. Περιέχει ως προσμίξεις γάλλιο (Ga) και μόλυβδο (Pb). Η χημική του σύσταση διαφέρει ανάλογα με την περιοχή από την οποία προέρχεται το προς εξέταση δείγμα. Έτσι, ρενιερίτης από το Tsumeb της Ναμίμπια περιέχει Ga και περισσότερο As από δείγμα προερχόμενο από το Kipushi του Κογκό που δεν περιέχει Ga αλλά ίχνη Pb.
Ο χημικός τύπος του ρενιερίτη δεν είναι συγκεκριμένος και έχει τη μορφή Cu₁₀(Zn₁₋ₓCuₓ)(Ge₂₋ₓAsₓ)Fe₄S₁₆ με 0 ≤ x ≤ 1 . Στην πραγματικότητα με το όνομα "ρενιερίτης" αναφέρεται σειρά συνεχόμενων στερεών διαλυμάτων από το ένα ακραίο μέλος με τύπο Cu₁₀ZnGe₂Fe₄S₁₆ (ψευδαργυρο-ρενιερίτης, 0 ≤ x ≤ 0,5) μέχρι το άλλο ακραίο μέλος Cu₁₁GeAsFe₄S₁₆ (αρσενο-ρενιερίτης, 0,5 ≤ x ≤ 1) όπου το ζεύγος Zn(II)+Ge(IV) αντικαθίσταται από το ζεύγος Cu(I)+As(V). Ο ρενιερίτης αποτελεί το πρώτο μεταλλικό σουλφίδιο που έχει αναφερθεί και παρουσιάζει εκτεταμένο συνδυασμό στερεού διαλύματος.

Εμφάνιση - Παραγενέσεις

Ο ρενιερίτης έχει συχνές εμφανίσεις σε θειούχα κοιτάσματα Cu-Pb-Zn, συνήθως στα πιο πλούσια σε Cu μέρη του κοιτάσματος, και ιδιαίτερα σ' αυτά που φιλοξενούνται από δολομίτες. Επίσης αυξημένες εμφανίσεις του έχουν παρατηρηθεί σε πυριγενή πετρώματα που σχετίζονται με πολυμεταλλικές αποθέσεις, πλούσιες σε Cu και As,.

Συνυπάρχει με γερμανίτη, τενναντίτη, εναργίτη, διγενίτη, μπορνίτη, χαλκοπυρίτη και σφαλερίτη ενώ εμφανίσεις του αναφέρονται στην Αλάσκα, στην Αργεντινή, στη Ναμίμπια, στη Ζάμπια, στην Ιταλία, στην Αυστρία, στην Αρμενία, στη Ρωσία και στην Ιαπωνία. Εμφανίσεις αρσενο-ρενιερίτη αναφέρονται μόνο στην Αλάσκα και στην Ιαπωνία.
Αβιάνο

Γεωγραφία

Το Αβιάνο είναι κτισμένο στους πρόποδες του όρους Καβάλλο (Monte Cavallo, 2150 μ.), πολύ κοντά στα σύνορα με την περιφέρεια του Βένετο. Απέχει από τη Βενετία 97 χλμ. περίπου, προς τα ΒΑ, ενώ είναι και σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος.

Κλίμα

Το κλίμα της πόλης χαρακτηρίζεται ως εύκρατο ψυχρό (Cfc), τυπικό στους πρόποδες των Άλπεων και των Απεννίνων σε μεγάλα υψόμετρα. Εδώ η βροχόπτωση μπορεί να είναι σημαντική, ιδιαίτερα συχνή στις ενδιάμεσες εποχές, αλλά επίσης και το καλοκαίρι.  Στην περιοχή είναι εγκατεστημένος μετεωρολογικός σταθμός, λόγω της εκεί στρατιωτικής αεροπορικής βάσης. Η μέση θερμοκρασία του Ιουλίου είναι 23,6°C, ενώ η μέση θερμοκρασία του Ιανουαρίου, είναι +3,6°C. Κατά μέσο όρο, υπάρχουν 28 ημέρες το χρόνο, με μέγιστη θερμοκρασία ίση ή μεγαλύτερη από 30° C και 59 ημέρες παγετού.

Ιστορικά στοιχεία

Αν και το Αβιάνο κατοικήθηκε μόλις μετά τον 10ο αιώνα μ.Χ., ενδείξεις ανθρώπινης παρουσίας χρονολογούνται πριν από την είσοδο των Ρωμαίων στην περιοχή, το 186 π.Χ. Οι περισσότεροι ιστορικοί πιστεύουν ότι το Αβιάνο αναπτύχθηκε γύρω από ένα εμπορικό κέντρο όπου βρίσκεται η σημερινή πόλη, και γύρω από ένα πολιτιστικό και αμυντικό κέντρο στην περιοχή του κάστρου. Βρισκόταν υπό την  κατοχή του πατριαρχικού κράτους του Φρίουλι μέχρι το 1420, όταν περιήλθε υπό την επιρροή της Ενετικής Δημοκρατίας. Ενσωματώθηκε στο ιταλικό κράτος το 1866.

Πληθυσμιακά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού του Αβιάνο έχει ως εξής: κάτοικοι 8.577 (1951), 8.401 (1961), 8.097 (1971), 8.445 (1981), 8.086 (1991), 8.225 (2001), 9.025 (2011).

Διάλεκτοι

Στο Αβιάνο, παράλληλα με την ιταλική γλώσσα, ο πληθυσμός χρησιμοποιεί την δυτική Φρίουλι, μια παραλλαγή της γλώσσας του Φρίουλι. Στα δημοτικά σχολεία ισχύει ο περιφερειακός νόμος (18/12/2007 n. 29) «Πρότυπα για την προστασία, ανάδειξη και προώθηση της γλώσσας του Φρίουλι».

Οικονομία

Εργοστάσια παραγωγής μεταξιού,  χειμερινός τουρισμός.

Η Αεροπορική Βάση

Πριν την εγκατάσταση των σημερινών στρατιωτικών μονάδων των ΗΠΑ, η αεροπορική βάση ιδρύθηκε από τους Ιταλούς το 1911, και θεωρείται η γενέτειρα της ιταλικής αεροπορίας. Η αμερικανική παρουσία άρχισε από το τέλος του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου και μετά. Το 1954, οι κυβερνήσεις των δύο χωρών υπέγραψαν πρωτόκολλο συνεργασίας και, από το 1955, αμερικανικές αεροπορικές δυνάμεις στην Ευρώπη (USAFE) είχαν μεταφερθεί από το Ούντινε στο Αβιάνο. Η βάση πέρασε από μια περίοδο φιλοξενίας μαχητικών μοιρών, αλλά η διαρκής μείωση του πολεμικού «ενδιαφέροντος» στην περιοχή επέφερε την αλλαγή χρήση της Βάσης. Το Αβιάνο έγινε κυρίως τομέας αποθήκευσης πολεμικών υλικών και έπαιξε μεγάλο ρόλο στην Επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου». Το 1992, επίσης οι μονάδες HQ 16 και 401 Πτέρυγας Μαχητικών μετακινήθηκαν από την ισπανική βάση της Τορεχόν (Torrejon Air Base) στο Αβιάνο. Η σημερινή βάση επιτελεί βασικό ρόλο στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ με τη στενή συνεργασία ιταλικού προσωπικού.
Αινείας Τζελάτι

Καριέρα

Ο Αινείας Τζελάτι ήρθε στην Ελλάδα το 1990, σε ηλικία μόλις οκτώ ετών, και πέντε χρόνια αργότερα ξεκίνησε το βόλει στις ακαδημίες του Άρη. Το 1999 μεταπήδησε στον Ηρακλή, με τον οποίο μάλιστα κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας του 2000. 
Στη συνέχεια μετεγγράφη στον Μακεδονικό, στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το 2005, οταν και αποφάσισε να επιστρέψει στον Ηρακλή. Στο δεύτερο πέρασμά του από τον Ηρακλή κατάφερε να κατακτήσει ένα Κύπελλο Ελλάδας. 
Το 2006 μεταπήδησε στον ΠΑΟΚ, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο κατακτώντας την 4η θέση στο εγχώριο πρωτάθλημα. Το 2007 μετεγγράφη στον Επίκουρο Πολίχνης, ενώ ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε για δεύτερη φορά στην καριέρα του στον ΑΡΗ, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2013, με εξαίρεση ένα σύντομο πέρασμά του από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12. 
Την περίοδο 2013-14 αγωνίστηκε με τη φανέλα του ΠΑΟΚ, για δεύτερη φορά στην καριέρα του, ενώ το καλοκαίρι του 2014 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο.
Αύγουστος Φίλιππος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Μπεκ

Βιογραφία

Ήταν ο πέμπτος γιος του Αλεξάνδρου δούκα του Σ.Χ.Σόνντερμπουρκ και της Δωροθέας, κόρης του Ιωάννη-Γκύντερ Α΄ κόμη του Σβάρτσμπουρκ-Ζόνντερχαουζεν.
Γεννήθηκε στο Σόνντερμπουρκ, κύρια πόλη του Σλέσβιχ. Το 1633, σε ηλικία 21 ετών, μετανάστευσε στη Γερμανία. Το 1627 απεβίωσε ο πατέρας του και ο κάθε αδελφός του έλαβε μία περιοχή: ο Αύγουστος-Φίλιππος έλαβε το Σ.Χ.Σ.Μπεκ.
Απεβίωσε το 1675 στο Μπεκ σε ηλικία 63 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Αύγουστος και μετά ο Φρειδερίκος-Λουδοβίκος.
Βίγκο του Ρόσενμπορκ

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Βάλντεμαρ πρίγκιπα και ναυάρχου της Δανίας και της Μαρίας των Βουρβόνων-Ορλεάνης, κόρης του Ροβέρτου δούκα του Σαρτρ.
Νυμφεύτηκε χωρίς την άδεια του βασιλιά και έτσι έχασε τον τίτλο του πρίγκιπα της Δανίας και τη σειρά διαδοχής στο θρόνο. Έλαβε τον τίτλο του κόμη του Ρόσενμπορκ από τον εξάδελφό του Χριστιανός Ι΄ της Δανίας.
Το 1970 απεβίωσε στην Κοπεγχάγη σε ηλικία 77 ετών.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε μοργανατικά το 1924 την Ελεονόρα-Μαργαρίτα Γκρην, κόρη του Τζέιμς-Όλιβερ Γκρην.
Lsjbot

Το Lsjbot είναι αυτοματοποιημένο πρόγραμμα δημιουργίας λημμάτων στη Βικιπαίδεια, ή iδιαδικτυακό ρομπότ, που αναπτύχθηκε από τον Σβέρκερ Γιόχανσον για την σουηδική Βικιπαίδεια. Το ρομπότ κυρίως εστιάζεται και επικεντρώνεται σε άρθρα για  ζωντανούς οργανισμούς και γεωγραφικές οντότητες (όπως  ποτάμια, φράγματα και βουνά).
Σύμφωνα με τη σελίδα του ρομπότ στη Σουηδική Βικιπαίδεια, το Lsjbot ήταν ενεργό στις Βικιπαίδειες στα Σουηδικά, Σεμπουάνο και Γουαρέι, έχοντας δημιουργήσει τα περισσότερα άρθρα στις τρεις αυτές Βικιπαίδειας (μεταξύ 80 % και το 99 % του συνόλου). Στην Σουηδική Βικιπαίδεια υπάρχει και η δυνατότητα επιλογής τυχαίου άρθρου εξαιρουμένων αυτών από ρομπότ.

Ιστορία

Το πρόγραμμα είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία 2.700.000 λημμάτων (έως τον Ιούλιο του 2014), τα δύο τρίτα των οποίων εμφανίζονται στη Βικιπαίδεια στα Σεμπουάνο και Γουαρέι-Γουαρέι (τα Σεμπουάνο είναι η μητρική γλώσσα της συζύγου του Γιόχανσον, Σμάιλι), το υπόλοιπο ένα τρίτο εμφανίζονται στη σουηδική Βικιπαίδεια. Το ρομπότ μπορεί να παράξει έως και 10.000 άρθρα ανά ημέρα. 
Στις 15 Ιουνίου 2013, η Σουηδική Βικιπαίδεια έφτασε το 1 εκατομμύριο λήμματα, και έγινε η 8η Βικιπαίδεια που έφτασε εφταψήφιο αριθμό λημμάτων. Το εκατομμυριοστό άρθρο δημιουργήθηκε από τον Lsjbot – το οποίο σε εκείνο το σημείο είχε δημιουργήσει 454.000 άρθρα, σχεδόν τα μισά άρθρα της Σουηδικής Βικιπαίδειας. Το Lsjbot βοήθησε την Σουηδική Βικιπαίδεια να γίνει η δεύτερη Βικιπαίδεια που έφτασε τα 2 εκατομμύρια λήμματα, μετά την Αγγλική Βικιπαίδεια.

Εμφάνιση στον τύπο

Η λειτουργία του έχει δημιουργήσει κάποια κριτική, από αυτούς που προτείνουν ότι τα μικρά άρθρα δεν έχουν ουσιαστικό περιεχόμενο και ανθρώπινη επαφή. Η Sydney Morning Herald συνέκρινε το ρομπότ με τον Φιλ Πάρκερ, ο οποίος σύμφωνα με ισχυρισμούς είναι ο πιο πολυγραφότατος συγγραφέας στην ιστορία, έχοντας δημοσιεύσει πάνω από 85.000 βιβλία, καθένα από τα οποία ολοκληρώνεται σε λιγότερο από μία ώρα, χρησιμοποιώντας υπολογιστές. Το Popular Science, τον Ιούλιο του 2014, συνέκρινε το ρομπότ με το σχέδιο του Associated Press να χρησιμοποιήσει ρομπότ για να γράφει άρθρα. Ο Γιόχανσον έχει αντιμετωπίσει επιθέσεις για τις μεθόδους του, σημειώνοντας ότι αν το ρομπότ δεν γράφει άρθρα, "διαφορετικά γράφονται κυρίως από νέους, λευκούς, αρσενικούς σπασίκλες και αντανακλούν τα αρσενικά συμφέροντα."
Φιλίππα της Καμπανίας

Βιογραφία

Ήταν η δεύτερη (επιζήσασα) κόρη τού Ερρίκου Β΄ κόμη της Καμπανίας και της Ισαβέλλας Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ. 
Τον πατέρα της στην Καμπανία είχε διαδεχθεί ο μικρότερος αδελφός του Θεοβάλδος Γ΄ και 4 έτη μετά ο γιος εκείνου Θεοβάλδος Δ΄ ο υστερότοκος, ο οποίος ήταν βρέφος. Ο σύζυγος της Φιλίππας την έπεισε να διεκδικήσει την κομητεία της Καμπανίας, αλλά σε αυτό αντέδρασε η σύζυγος τού Θεοβάλδου Γ΄, η Λευκή των Χιμένεθ. Ακολούθησε ο Πόλεμος για τη Διαδοχή στην Καμπανία, όπου τη Λευκή υποστήριξε ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας (εξάδελφος τού Θεοβάλδου Γ΄), ο Φρειδερίκος Β΄ της Γερμανίας και ο Εύδης Γ΄ δούκας της Βουργουνδίας (2ος εξάδελφος τού Θεοβάδου Δ΄), οι οποίοι νίκησαν. Η Φιλίππα παραιτήθηκε των αξιώσεών της το 1222 και ο Θεοβάλδος υποχρεώθηκε να πληρώσει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό στη Φιλίππα και τον σύζυγό της για τα δικαιώματά του επί της κομητείας.
Απεβίωσε το 1250, έξι έτη μετά από τον Εράρ, σε ηλικία 53 ετών.
NGC 188

Το NGC 188 ή Caldwell 1 είναι ανοικτό σμήνος στον αστερισμό Κηφέα. Βρίσκεται πολύ κοντά στον Ουράνιο Βόρειο Πόλο και υπολογίζεται πως απέχει 5.000 έτη φωτός. Το ανακάλυψε ο Τζων Χέρσελ το 1825. Σε αντίθεση με τα περισσότερα ανοικτά σμήνη που είναι βραχύβια, το NGC 188 είναι ένα από τα παλαιότερα γνωστά, με ηλικία της τάξεως των πέντε δισεκατομμυρίων ετών. Συνήθως τα ανοικτά σμήνη διαλύονται εξ αιτίας της βαρυτικής αλληλεπίδρασης με τον Γαλαξία μας, όμως το συγκεκριμένο βρίσκεται πολύ πάνω από το γαλαξιακό επίπεδο.
Λιθουανός Αθλητής της Χρονιάς

Από το 1956, η Λιθουανία τιμάει τον καλύτερο αθλητή της χρονιάς. Μέχρι το 2014 το βραβείο, ένα χάλκινο τόξο, δινόταν στον νικητή. Από το 2014 μέχρι σήμερα, η τελετή απονομής έχει αλλάξει καθώς έχουν προστεθεί νέες κατηγορίες.
2675 Τόλκιν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Τόλκιν είναι S (λιθώδης).
Μαυρίκιος Γουλιέλμος της Σαξονίας-Μέρσενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος (Επιζήσας) γιος του Χριστιανού Β΄ δούκα της Σαξονίας-Μέρσενμπουρκ και της Δωροθέας των Βέττιν, κόρης του Μαυρικίου δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1711 την Ενριέττα-Καρλόττα, κόρη του Γεωργίου-Αυγούστου κόμη του Νασσάου-Ίντσταϊν. Απέκτησαν μία θνησιγενή κόρη.
Θερινή ώρα στη Σαμόα

Οι δυτικές Σαμόα χρησιμοποιούν τη θερινή ώρα από το 2010. Κατά τη θερινή ώρα μέχρι το 2011 άλλαζε από τον UTC-11:00 σε UTC-10:00. Λόγω του τσουνάμι το 2009, η θερινή ώρα ξεκίνησε το 2010 καθώς αναβλήθηκε. Στις 29 Δεκεμβρίου 2011 έγινε το πέρασμα από το ανατολικό στο δυτικό κομμάτι της διεθνούς γραμμής ημερομηνίας. Σήμερα η χειμερινή ώρα είναι η +13 και θερινή η +14.
Λία Γεωργιάδη

Βιογραφικά στοιχεία

Η Λία Γεωργιάδη γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1943. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική και εργαζόταν ως δικηγόρος.

Πολιτική διαδρομή

Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 1996 στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων αλλά δεν εξελέγη. Ωστόσο, το 1999, όταν ο βουλευτής Εκλογικής Περιφέρειας Κερύνειας του ΔΗΣΥ, Σωκράτης Χάσικος, διορίστηκε Υπουργός Άμυνας στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη, πρώτη επιλαχούσα για τη θέση του στη βουλή ήταν η Λία Γεωργιάδη, η οποία ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή στις 7 Οκτωβρίου 1999.
Σημαία της Ζανζιβάρης

Η σημαία της Ζανζιβάρης είναι σήμερα τρίχρωμη με οριζόντιες λωρίδες. Στην πρώτη λωρίδα επάνω είναι ενσωματωμένη η σημαία της Τανζανίας.Η νέα σημαία του νησιού καθιερώθηκε στις 10 Ιανουαρίου του 2005.

Εξέλιξη ανά τις δεκαετίες

Η σημαία έχει υποστεί πολλές και δραματικές τροποποιήσεις από την ανεξαρτησία της χώρας, το 1964. Μόλις έγινε ανεξάρτητο Σουλτανάτο, η σημαία ήταν κίτρινη με κόκκινες οριζόντιες γραμμές μαζί με πράσινα μισοφέγγαρα, σύμβολα του Ισλάμ.
Έπειτα από το πραξικόπημα στις 17 Ιανουαρίου 1964 άλλαξε το καθεστώς και η σημαία. Στην αρχή χρησιμοποιήθηκαν δύο σημαίες, η μαύρη-κίτρινη-μπλε με οριζόντιες λωρίδες και η μπλε-μαύρη-πράσινη, η οποία επέζησε και χρησιμοποιήθηκε πιο πολύ. Η σημαία αυτή είχε μια λευκή λωρίδα στο μέρος από όπου κυματίζει.
Η νέα σημαία καθιερώθηκε με νόμο που εγκρίθηκε τον Οκτώβριο του 2004. Υψώθηκε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2005. Στη σημαία εμπεριέχεται η σημαία της Τανζανίας και αυτό σημαίνει ότι η Ζανζιβάρη αποτελεί τμήμα της Ηνωμένης Δημοκρατίας της Τανζανίας. Η νέα σημαία περιέχει τα χρώματα: πράσινο, χρυσό, μπλε σκούρο, μπλε ανοικτό και μαύρο. Η σημαία προστατεύεται από αυστηρή νομοθεσία και οποιοσδήποτε δείξει περιφρόνηση σε αυτήν, τιμωρείται με φυλάκιση 5 ετών.
Ροζάλα της Λομβαρδίας

Βιογραφία

Η Ροζάλα κόρη του βασιλιά της Ιταλίας Βερεγγαρίου Β΄  έβδομης γενιάς απογόνου του Καρλομάγνου και της Βίλλας της Τοσκάνης, κόρης του Μπόζο μαργράβου της Τοσκάνης.  Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Αρνούλφο Β΄ της Φλάνδρας. Με τον πρόωρο θάνατο του έγινε αντιβασίλισσα της Φλάνδρας ως κηδεμόνας του ανήλικου γιου της Βαλδουίνου (987). 
Στις 1 Απριλίου του 988, παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον πολύ νεώτερο της μετέπειτα βασιλιά της Γαλλίας Ροβέρτο Β΄ τον Ευλαβή (1 Απριλίου 988) ύστερα από απαίτηση του ίδιου του πατέρα του Ούγου Καπέτου ο οποίος ήθελε σαν προίκα το Μοντρέγ και το Πονθιέ χωρίς να θέλει τον γάμο ούτε η ίδια.  Αμέσως μετά τον θάνατο του πεθερού της Ούγου Καπέτου (996) ο γιος του και δεύτερος σύζυγος της Ροβέρτος Β΄ χώρισε την Ροζάλα με την αιτιολογία ότι ήταν πολύ μεγάλη σε ηλικία για να του κάνει απογόνους, και παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του την Μπέρθα της Βουργουνδίας  την οποία επίσης αναγκάστηκε να χωρίσει αργότερα (1000) λόγω της κατακραυγής της εκκλησίας επειδή ήταν συγγενείς. Επιπλέον δεν του έκανε ούτε και η Μπέρθα απογόνους, τελικά παντρεύτηκε σε τρίτο του γάμο την Κωνσταντία της Αρλ με την οποία απέκτησε 7 παιδιά. 
Η Ροζάλα μετά το διαζύγιο της με τον Ροβέρτο Β΄ επέστρεψε στην Φλάνδρα όπου και πέθανε, αλλά ο Ροβέρτος Β΄ εξακολουθούσε να έχει υπό την κατοχή του την προίκα που πήρε από τον γάμο τους.
Κοπριά

Η κοπριά είναι φυσικό οργανικό λίπασμα που δημιουργείται από τα περιττώματα ζώων, που συγκεντρώνονται και αφήνονται έως ότου χάσουν αρκετή από την υγρασία τους.

Χρήση

Πριν γενικευθεί η χρήση των λιπασμάτων, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν την κοπριά για να κάνουν τα χωράφια τους γόνιμα και τα δέντρα τους καρπερά. Μάζευαν από τους στάβλους, τους δρόμους και τα χωράφια τα περιττώματα των ζώων και τα ξέραιναν στον ήλιο. Μετά τα έβαζαν σε σακιά και τα πήγαιναν στα χωράφια τους και τα σκορπούσαν.
Η κοπριά είναι καλό να τοποθετείται ως λίπασμα τον χειμώνα γιατί το καλοκαίρι ανεβάζει θερμοκρασία και ζημιώνει τα δέντρα και τα λαχανικά, οπότε και χρειάζεται να συνοδεύεται με νερό.
Τα θρεπτικά στοιχεία που βρίσκονται στη κοπριά σε διάφορες οργανικές ενώσεις μετά την χώνεψη μετατρέπονται σε προσλήψιμες μορφές. Κατά τη χώνεψη της κοπριάς γίνεται και καταστροφή των σπόρων των ζιζανίων και των διάφορων παθογόνων. Η χώνεψη θεωρείται ότι έχει τελειώσει, όταν η αναλογία μεταξύ άνθρακα και αζώτου είναι 20/1. Υπάρχει και η άποψη ότι η κοπριά δεν πρέπει να χωνεύεται πριν ενσωματωθεί στον αγρό, για να αποφεύγονται οι απώλειες σε οργανική ουσία. Οπωσδήποτε όμως, καλά χωνεμένη κοπριά πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την εμφύτευση σπόρων. Για να περιοριστούν οι απώλειες στο ελάχιστο κατά τη φύλαξη, πρέπει η θερμοκρασία της κοπριάς στο εσωτερικό της να μην υπερβαίνει τους 30oC.

Είδη

Υπάρχουν διάφορα είδη κοπριάς. Των προβάτων ονομάζεται προβατσουλιά και είναι κατάλληλη για κηπευτικά και για τα ελαιόδενδρα. Των βοδιών ονομάζονται βουτσές ή σβουνιές και εκτός των άλλων χρησιμοποιούνται ανακατεμένα με άχυρο για την κατασκευή στερεών δαπέδων σε σπίτια και αλώνια.Των αλόγων, των μουλαριών και των γαιδάρων ονομάζονται καβαλίνες. Αυτές τις άναβαν κάνοντας μια τρύπα στη μέση και ζάλιζαν τις μέλισσες για να τρυγούν το μέλι.
Χαρακτική μπιρέν

Χαρακτηριστικά Τεχνικής Μπιρέν

Ένα σύστημα χαρακτικής, αντίθετο προς αυτό της ξυλουργίας, είναι αυτό που ονομάζουμε ΜΠΙΡΕΝ, - χαρακτική με καλέμι- η κύρια ασχολία του χαράκτη Αργυροχρυσοχοΐας. Με την μέθοδο αυτή ο χαράκτης δεν εκμεταλλεύεται τα υπερυψωμένα μέρη του τελάρου μα τις κοιλότητες που γίνονται από τα καλέμια. Αυτή η χαρακτική γίνεται πάντα επί μετάλλου(χαλκό ή ατσάλι), ο καλλιτέχνης μεταχειρίζεται καλέμια είτε από απλό σίδηρο είτε από ατσάλι βαμμένο. Χαράσσει δε σκάβοντας το σχέδιο, σε όλες τις περιμέτρους και τα χαρακτηριστικά του. Ο τρόπος εξάπλωσης της μελάνης είναι ο ίδιος. Επί της λάστρας με μία τσόχα ή άλλο μέσο παίρνουμε την μελάνη από την επιφάνεια της αφήνοντας αυτή να παραμείνει μόνο μέσα στα χαραγμένα αυλάκια, κατόπιν πιέζουμε δυνατά, ή με μηχανικά μέσα(πρέσα), ή με ένα ελαστικό ρολό(γόμα), ή ένα φύλλο χάρτου υγρό, η μελάνη μεταφέρεται από το χαραγμένο αυλάκι στο χαρτί.

Ιστορική αναδρομή και χρήση

Αυτό το σύστημα χάραξης αποδίδεται στον Φλωρεντινό χρυσοχόο Masso Finiguera (1426-1464). Όπως θα δούμε παρακάτω, η χαρακτική χρυσοχοΐας είχε και έχει έντονο διακοσμητικό ρόλο. Χρησιμοποιούταν πολύ στην διακόσμηση των πολεμικών στολών καθώς και των εξαρτημάτων αυτών. Ο Masso Finiguera αποτύπωσε μία διακόσμηση χαραγμένη από τον ίδιο πάνω στο ένδυμα του και είδε πως είχε παραμείνει έντυπο το σχέδιο.
Ειδικότερα η χαρακτική χρυσοχοΐας λειτουργεί από αρχαιοτάτων χρόνων είτε για την δημιουργία σφραγιδόλιθων κατά την περίοδο του Αιγυπτιακού πολιτισμού είτε για την παλαιά τεχνική Niello (Αιγυπτιακή, Ελληνική, Ρωμαϊκή και Περσική περίοδος), δηλαδή μια μορφή διακόσμησης μετάλλου με μέταλλο που αξιοποιεί πλήρως το πλεονέκτημα της αντίθεσης ανάμεσα στο χρώμα του βασικού μετάλλου και του στιλπνού μαύρου του κράματος, τεχνική που εφαρμόζεται ακόμη στην Άπω Ανατολή, κυρίως στην Ταϋλάνδη με την ονομασία Kruengtome, και που οδήγησε στην ανάπτυξη της εκτύπωσης Intaglio, μία βασική μέθοδος αποτύπωσης, διάβρωσης και χαρακτικής. Στην διεργασία Niello το σχέδιο χαράσσεται ή διαβρώνεται στο αντικείμενο, οι κοίλες περιοχές γεμίζονται με ένα κοκκοποιημένο ευτηκτικό μείγμα (θειούχες ενώσεις του αργύρου, του χαλκού και του μολύβδου) και συντήκεται μέσα στις κοιλότητες αφού θερμανθεί.

Εργαλεία

Καλέμια που χρησιμοποιεί ο χαράκτης Αργυροχρυσοχοΐας, σε διάφορα νούμερα είναι:
1.ΟΓΚΕΛΛΑ
2.ΜΙΣΟΣΤΡΟΓΓΥΛΟ
3.ΠΛΑΤΥ Ή ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΟ
4.ΤΕΡΑΓΩΝΟ
5.ΛΟΞΟΤΜΗΤΟ
6.ΜΑΧΑΙΡΙ Ή ΜΑΧΑΙΡΩΤΟ
7.ΚΟΠΙΔΙ
8.ΡΟΜΒΟΣ
9.ΑΜΥΓΔΑΛΩΤΟ Ή ΟΒΑΛΑΚΙ
10.ΓΡΑΜΜΩΤΟ Ή ΡΙΓΩΤΟ

Πέραν αυτών των καλεμιών ο χαράκτης Αργυροχρυσοχοΐας έχει την δυνατότητα χρησιμοποίησης και άλλων βοηθητικών μέσων. Έτσι το καλέμι είναι ένα εργαλείο βασικό στην Αργυροχρυσοχοΐα και ως εκ τούτου η γνώση του προσφέρει πάρα πολλά, όπως εξάλλου και κάθε εργαλείο που χρησιμοποιεί ο οποιοσδήποτε καλλιτέχνης στην εργασία του.
TNA Sacrifice

To Sacrifice είναι μια ετήσια διοργάνωση Πληρωμής ανά προβολή, της εταιρία πάλης, Total Nonstop Action Wrestling. Το πρώτο Sacrifice έγινε τον Αύγουστο του 2005 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα κάθε Μάιο.
Ρωσικές προεδρικές εκλογές του 1996

Στις 16 Ιουνίου και 3 Ιουλίου του 1996 διεξήχθησαν εκλογές στη Ρωσία για την ανάδειξη του προέδρου της ομοσπονδίας. Το αποτέλεσμα ανέδειξε ως νικητή τον ήδη πρόεδρο Μπόρις Γιέλτσιν, ο οποίος είχε μια ανεξάρτητη υποψηφιότητα. Ο Γιέλτσιν νίκησε τον Κομμουνιστή αντίπαλό του, Γκενάντι Ζιουγκάνοφ, στο δεύτερο γύρο των εκλογών, με ποσοστό 54,4% των ψήφων. Η τελετή ορκωμοσίας του έγινε στις 9 Αυγούστου του ίδιου έτους.