google/wiki40b huggingface dataset:
Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο

Η Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο, γνωστή και ως Ειρηνευτική Δύναμη ΟΗΕ Κύπρου και με το αγγλικό ακρωνύμιο UNFICYP, είναι μία από τις μακροβιότερες ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ στον κόσμο.
Δημιουργήθηκε στις 4 Μαρτίου 1964 με το ψήφισμα 186/1964 του ΟΗΕ, μετά τις συγκρούσεις που σημειώθηκαν στην Κύπρο τον Δεκέμβριο του 1963 και τις τουρκικές απειλές για εισβολή στη χώρα. Η Ειρηνευτική Δύναμη οργανώθηκε και ξεκίνησε να φθάνει στην Κύπρο στα τέλη Μαρτίου ενώ μέχρι τον Απρίλιο του ίδιου έτους είχε πλήρως εγκατασταθεί.
Τέσσερις μόλις μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 1964, η Τουρκία εξαπέλυσε αεροπορικές επιθέσεις εναντίον της Κύπρου. Η συμπεριφορά αυτή οδήγησε την ελληνική κυβέρνηση του Γεώργιου Παπανδρέου με σύμφωνη γνώμη του βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄ στη μυστική αποστολή μιας ελληνικής μεραρχίας στην Κύπρο. Τελικά με παρέμβαση τότε του προέδρου των ΗΠΑ, Λίντον Τζόνσον, όπως δημοσιεύτηκε, προειδοποιήθηκε η κυβέρνηση της Τουρκίας να μην εισβάλει στην Κύπρο.
Από τότε παραμένει η ειρηνευτική αποστολή στην Κύπρο. Σήμερτα κύριο καθήκον της είναι να επιτηρεί την νεκρή ζώνη όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά την τουρκική εισβολή (Αττίλας ΙΙ), τον Αύγουστο του 1974, με δεδομένο μάλιστα ότι δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες έχουν καταλάβει και παραμένουν στο βόρειο τμήμα της νήσου. Καθήκον της αποστολής είναι ακόμη να διατηρεί την κατάπαυση του πυρός επί συνολικού μήκους 180 χλμ.
Η στρατιωτική δύναμη της UNFICYP με την βοήθεια αστυνομικής δύναμης περίπου 70 αστυνομικών φθάνει περίπου τους 900-950 άνδρες διαφόρων εθνικοτήτων. Ο αρχηγός της αποστολής, που εκπροσωπεί τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, καταβάλλει παράλληλα προσπάθειες οικοδόμησης ειρήνης και συνέχιση του διαλόγου μεταξύ των δύο κοινοτήτων, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, για την ανεύρεση βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό. Χρέη αρχηγού αποστολής σήμερα εκτελεί η αξιωματούχος του ΟΗΕ Λίζα Μπούτενχαιμ (Lisa M. Buttenheim) η 22η από την εγκατάστασης της δύναμης στην Κύπρο.
Yamaha Motor Racing

Οργανισμός

Η Yamaha Motor Racing στόχο έχει την προώθηση των εργοστασιακών αγωνιστικών ομάδων της. Εκπροσωπείται με τη συμμετοχή των ομάδων της σε αγώνες μοτοσικλέτας.
Επίσης, η Yamaha Motor Racing μετέχει σε διάφορες εκδηλώσεις.

Ιστορία

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1999, έπειτα από την αποχώρηση του Γουέιν Ρένι, ο οποίος διέθετε μία εργοστασιακή ομάδα στα 500cc τα δύο προηγούμενα έτη. Η ομάδα είχε έδρα αρχικά στην Ολλανδία, αλλά μεταφέρθηκε στην Ιταλία το 2002. Ο Μαξ Μπιάτζι και ο Κάρλος Τσέκα αγωνίστηκαν για την ομάδα από το 1999 έως το 2002. Ο Μπιάτζι πέτυχε συνολικά εννέα νίκες σε αυτή την περίοδο, ως αναβάτης της Yamaha YZR500 και αργότερα το 2002 της Yamaha YZR-M1.
Το 2003, ο Τσέκα πλαισιώθηκε από τον Μάρκο Μελάντρι. Η ομάδα είχε μέσο όρο περιόδου χωρίς τερματισμό στο πόντιουμ. Για το 2004, ο Βαλεντίνο Ρόσι πλαισίωσε τον Τσέκα στην ομάδα. Ο Ρόσι πέτυχε 9 νίκες και κέρδισε το πρωτάθλημα. Ο Κόλιν Έντουαρντς εντάχθηκε στην ομάδα το 2005, όταν ο Ρόσι κέρδισε και πάλι το πρωτάθλημα, συλλέγοντας 11 νίκες. Ρόσι και Έντουαρντς έμειναν στην ομάδα για το 2006. Ο Ρόσι πέτυχε 5 νίκες και τερμάτισε 2ος στο πρωτάθλημα. Για την περίοδο 2007, και οι δύο αναβάτες παρέμειναν στην ομάδα ως αναβάτες της νέας Yamaha YZR-M1 με κυβισμό 800cc. Ο Ρόσι έχοντας 4 νίκες τερμάτισε στην 3η θέση.
Για το 2008, η Yamaha είχε ένα μοναδικό δίδυμο με τον Ρόσι να πλαισιώνεται από τον Χόρχε Λορένθο. Παρόλο που το ζευγάρι ήταν αγωνίζονται για τον τίτλο με διαφορετικά ελαστικά (ο Ρόσι επέλεξε να χρησιμοποιήσει ελαστικά Bridgestone, ενώ ο Λορένθο διάλεξε τα ελαστικά Michelin), ενώ η Yamaha λειτουργούσε με ένα ενιαίο εμπορικό σήμα και όχι με δύο ξεχωριστούς κατασκευαστές. Τον τίτλο κατέκτησε ο Ρόσι, ο οποίος κέρδισε 9 από τους 18 αγώνες και τερμάτισε στο πόντιουμ σε κάθε αγώνα εκτός από δύο. Ακόμα κι αν αυτή ήταν αναγνωριστική περίοδος για τον Λορένθο, πέτυχε νίκη στο Εστορίλ και τερμάτισε 4ος στο πρωτάθλημα. Το 2009, η Yamaha κυριάρχησε στο MotoGP με τον Ρόσι να κερδίζει τον τίτλο και τον Λορένθο δεύτερο. Το ζευγάρι κέρδισε 12 από τους 17 αγώνες και η Yamaha κέρδισε Πρωτάθλημα Κατασκευαστών.
Το 2010 η εταιρεία Yamaha Motor Racing παρουσίασε τη μοτοσικλέτα Yamaha YZF-R6, η οποία διέθετε ελάχιστες βελτιώσεις εξαιτίας των αναγκαστικών περικοπών λόγο της οικονομικής κρίσης.

Λογότυπο

Το λογότυπο της ομάδας όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1895-1896

Το 1895-1896 διοργανώθηκε το όγδοο Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών. Η Άστον Βίλα κατέκτησε το πρωτάθλημα για δεύτερη φορά, αφήνοντας την Ντέρμπι Κάουντι στην δεύτερη θέση. Η πρωταθλήτρια της σεζόν 1894-1895 Σάντερλαντ τερμάτισε στην πέμπτη θέση. Για πρώτη φορά πήρε μέρος η Μπέρι, ομάδα από το Μάντσεστερ
Στο τέλος του πρωταθλήματος για πρώτη φορά έγινε πρωτάθλημα κατάταξης ανάμεσα στις δύο τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας, με τις δύο πρώτες της δεύτερης κατηγορίας.
Θεόδωρος Ζήσης

Βίος

Γεννήθηκε το 1941 στην Θάσο και μεγάλωσε στην Κομοτηνή. Φοίτησε στην Εκκλησιαστική Σχολή Ξάνθης. Το 1965 αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή του Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. το 1968 παντρεύτηκε την Καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. Χριστίνα Μπουλάκη, καὶ ἀπέκτησαν δύο τέκνα. Το 1971 αναγορεύθηκε διδάκτωρ της ίδιας Σχολής, υφηγητής το 1973 και τακτικός καθηγητής Πατρολογίας το 1980 στον Τομέα Αγίας Γραφής και Πατερικής Γραμματείας, στο τμήμα της Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Χειροτονήθηκε διάκονος το 1990 και πρεσβύτερος το 1991. Έχει διατελέσει επιστημονικός συνεργάτης και ερευνητής στο Κέντρο Βυζαντινών Ερευνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 1970 έως το 1974, αναπληρωτής διευθυντής στο Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών από το 1977 μέχρι το 1986, διευθυντής από το 1988 μέχρι το 1998 και πρόεδρος από το 1991 μέχρι το 1995 του Τμήματος Βυζαντινής Θεολογίας του Κέντρου Βυζαντινών Μελετών. Διετέλεσε και Πρόεδρος της Ενώσεως Θεολόγων Βορείου Ελλάδος.
Λογισμός των Επικοινωνούντων Συστημάτων

Ο Λογισμός των Επικοινωνούντων Συστημάτων (Calculus of Communicating Systems ή CCS) είναι ένας λογισμός διεργασιών (process calculus) που εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1980 από τον Robin Milner και ονομάστηκε από τον τίτλο του βιβλίου που περιέγραφε το λογισμό. Οι ενέργειές του μοντελοποιούν αδιαίρετες επικοινωνίες μεταξύ ακριβώς δύο συμμετεχόντων. Η τυπική γλώσσα περιλαμβάνει βασικά στοιχεία για την περιγραφή της παράλληλης σύνθεσης, της επιλογής μεταξύ ενεργειών και του περιορισμού εμβέλειας. Ο CCS είναι χρήσιμος για την εκτίμηση της ορθότητας ιδιοτήτων ενός συστήματος όπως τα αδιέξοδα (deadlocks) και τα ζωντανά αδιέξοδα (livelocks).
Σύμφωνα με το Milner, "Δεν υπάρχει κάτι κανονικό σχετικά με την επιλογή των βασικών συνδυαστών, αν και επιλέχθηκαν με προσοχή στην οικονομία. Αυτό που χαρακτηρίζει το λογισμό μας δεν είναι η ακριβής επιλογή των συνδυαστών αλλά η επιλογή της ερμηνείας και του μαθηματικού πλαισίου".
Οι εκφράσεις της γλώσσας ερμηνεύονται σαν συστήματα μεταβάσεων με ετικέτες (labelled transition systems). Ανάμεσα σε αυτά τα μοντέλα, σαν σημασιολογική ισοδυναμία χρησιμοποιείται η αμφιομοιότητα (bisimilarity).
Τρύπα του όζοντος

Τρύπα του όζοντος ονομάζεται το φαινόμενο κατά το οποίο το στρώμα του όζοντος που βρίσκεται στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας της Γης (στρατόσφαιρα) μειώνεται σε πάχος πάνω από την Ανταρκτική. Παρατηρήθηκε για πρώτη φορά το 1985. Επειδή το λεπτότερο σημείο του είναι πάνω από το Νότιο Πόλο, η μείωση του πάχους του στρώματος έχει ως αποτέλεσμα την ονομαζόμενη «τρύπα» στο στρώμα του όζοντος. Λόγω του ότι το όζον (αλλοτροπική μορφή του οξυγόνου, τριατομικό οξυγόνο, Ο3) προστατεύει από την ηλιακή ακτινοβολία, απορροφώντας σημαντικό τμήμα της υπεριώδους ακτινοβολίας, η δημιουργία της τρύπας του όζοντος έχει αρνητικά αποτελέσματα στην ανθρώπινη υγεία. Επίσης αυξάνει την θερμοκρασία στον πλανήτη και συμβάλει αρνητικά στο λιώσιμο των πάγων. Το φαινόμενο αυτό θεωρείται πως δημιουργήθηκε από υπερβολική χρήση χλωροφθορανθράκων (CFC) που χρησιμοποιούνταν ευρέως ως προωθητικά αέρια και σε ψυκτικές συσκευές όπως τα κλιματιστικά. Στην επέκτασή του επίσης συμβάλλουν τόσο τα καυσαέρια (από την κυκλοφορία των οχημάτων) όσο και τα αέρια απόβλητα των εργοστασίων.

Τρόποι Αντιμετώπισης

Στις 16 Σεπτεμβρίου του 1987 (από τότε η 16η Σεπτεμβρίου έχει ανακηρυχτεί από τον ΟΗΕ Παγκόσμια Ημέρα κατά της Τρύπας του Όζοντος) υπεγράφη από 46 χώρες το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, η σημαντικότερη και αποτελεσματικότερη πράξη αντιμετώπισης του φαινομένου της τρύπας του όζοντος μέχρι σήμερα. Στόχος του Πρωτόκολλου ήταν η σταδιακή εξάλειψη των CFC άλλων ODS (Ozone Depleting Substances ή Ουσίες που Φθείρουν το Όζον) όπως οι υδροχλωροφθοράνθρακες (HCFC) ή το μεθυλοβρωμίδιο (CH3Br) για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της καταστροφής του όζοντος, που είχε ανακαλυφθεί πριν από δύο χρόνια. Ορίστηκε επίσης χρονοδιάγραμμα για την αποκατάσταση του όζοντος που είχε ήδη καταστραφεί. Όποια χώρα υπογράφει το πρωτόκολλο, υποχρεούται αυτόματα τη διακοπή παραγωγής και κατανάλωσης CFC. Με τη συνεργασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καταργήθηκε σταδιακά το 99% των χλωροφθορανθράκων οικιακής χρήσης, ενώ παράλληλα στοχεύει με νομοθεσίες (όπως αυτή του 2006) να ρυθμίσει τη χρήση φθοριούχων αερίων από βιομηχανίες, που επίσης καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος. Το καλοκαίρι του 2009 η εφαρμογή του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ έγινε οικουμενική, καθώς υπέγραψε και η τελευταία από τις 196 χώρες-μέλη του Ο.Η.Ε.. Πρόσφατα ο Ο.Η.Ε. παρουσίασε έκθεση με τίτλο «Επιστημονική Εκτίμηση της Εξάντλησης του Όζοντος 2010» για την κατάσταση της τρύπας του όζοντος, σύμφωνα με την οποία τα νέα είναι εξαιρετικά ευχάριστα. Η τρύπα του όζοντος έχει πλέον σταματήσει να μεγαλώνει, αλλαγή η οποία συνέβαλε και στη μείωση της υπερθέρμανσης του πλανήτη, εφόσον αυτή αποτελεί συνέπεια του φαινομένου. Αν και τα αποτελέσματα της έκθεσης είναι ενθαρρυντικά, ακόμα δεν έχει ξεκινήσει η αποκατάσταση της τρύπας του όζοντος σε ικανοποιητικούς ρυθμούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς, τα επίπεδα του όζοντος θα έχουν φτάσει εκείνα του 1980 γύρω στο 2075 σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2015.
Λύκος των Νήσων Φώκλαντ

Ο λύκος των Νήσων Φώκλαντ (Dusicyon australis), γνωστός και ως γουαρά, και μερικές φορές ως σκύλος των Νήσων Φώκλαντ, αλεπού των Νήσων Φώκλαντ, ή ανταρκτικός λύκος, ήταν το μόνο χερσαίο θηλαστικό των Νήσων Φώκλαντ. Αυτός ο ενδημικός κυνίδης εξαφανίστηκε το 1876, ο πρώτος γνωστός κυνίδης που εξαφανίστηκε στους ιστορικούς χρόνους. Ήταν το μοναδικό σύγχρονο είδος στο γένος Δουσικύων.
Παραδοσιακά υποτίθετο ότι το στενότερο συγγενές γένος ήταν η Λυκαλώπηξ, συμπεριλαμβανομένου του κούλπεο, το οποίο εισήχθη στους Νήσους Φώκλαντ στη σύγχρονη εποχή. Ωστόσο, το 2009, κλαδιστική ανάλυση του DNA αναγνώρισε τον χαιτοφόρο λύκο (Chrysocyon brachyurus) ως τον πλησιέστερο ζωντανό συγγενή του λύκου των Νήσων Φώκλαντ—έναν ασυνήθιστα μακροπόδαρο, αλεπουδόμορφο νοτιοαμερικανικό κυνίδη, από τον οποίο χωρίστηκε περίπου 6,7 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Ο λύκος των Νήσων Φώκλαντ υπήρχε τόσο στη Δυτική όσο και την Ανατολική Φώκλαντ, αλλά ο Κάρολος Δαρβίνος δεν ήταν βέβαιος αν αυτοί ήταν διαφοροποιημένες ποικιλίες. Η γούνα του είχε καστανόξανθο χρώμα και η άκρη της ουράς ήταν άσπρη. Η διατροφή του είναι άγνωστη, αλλά, εξαιτίας της απουσίας ιθαγενών τρωκτικών στα Φώκλαντ, πιθανώς αποτελούταν από πτηνά που φωλιάζουν στο έδαφος, όπως χήνες και πιγκουίνους, νεαρές φώκιες και έντομα, καθώς και ψοφίμια στις ακτές. Έχει ειπωθεί ότι μπορεί να ζούσε σε λαγούμια.
Άλμπα Βερολίνου

Λογότυπο

Το λογότυπο της ομάδας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
988 Αππέλλα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Απέλλας εκτιμάται σε 25,90 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,087.
Βάσω Κατράκη

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου του 1914 στο Αιτωλικό, ήταν κόρη του κτηματία Γεωργίου Λεονάρδου και της Θεοδώρας Σαρλή και είχε άλλα τέσσερα αδέλφια ( δύο αγόρια και δύο κορίτσια ).
Φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών έχοντας ως καθηγητές τον Κωνσταντίνο Παρθένη στη ζωγραφική και τον Γιάννη Κεφαλληνό στη χαρακτική. Αποφοίτησε το 1940 και τον επόμενο χρόνο παντρεύτηκε τον Γιώργο Κατράκη με τον οποίο απέκτησε το 1958 δύο παιδιά.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγός της εντάχθηκαν στο ΕΑΜ. Μάλιστα, το 1945, ξυλογραφίες της συμπεριλήφθηκαν στο λεύκωμα «Θυσιαστήριο της λευτεριάς». Το 1955 πραγματοποίησε την πρώτη της ατομική έκθεση ενώ το 1958 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο χαρακτικής στη Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας καθώς και με το βραβείο premium στην Μπιενάλε του Λουγκάνο. Το 1966 έλαβε το διεθνές βραβείο λιθογραφίας Tamarint στο πλαίσιο της Μπιενάλε της Βενετίας.
Με την επιβολή της Δικτατορίας, συνελήφθη και εξορίστηκε στη Γυάρο, όμως το επόμενο έτος, απελευθερώθηκε μετά από διεθνείς πιέσεις. Το 1976  τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο της Intergrafik  σε διεθνή έκθεση γραφικών τεχνών στην Ανατολική Γερμανία. Διετέλεσε μέλος του ΕΕΤΕ και υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Χαρακτών  Απεβίωσε στις 27 Δεκεμβρίου του 1988.

Τεχνοτροπία

Η Βάσω Κατράκη ως χαράκτρια δημιούργησε σε μεγάλο βαθμό χρησιμοποιώντας ως υλικό τον ψαμμίτη, ένα υλικό που λίγοι χαράκτες έχουν δουλέψει, γεγονός που της προσέδωσε διεθνή φήμη. Η χαρακτική της συνδυάζει την προσήλωσή της στην πραγματικότητα και την έμφαση στα εξπρεσσιονιστικά στοιχεία.

Μουσείο «Βάσω Κατράκη» στο Αιτωλικό

Στις 25 Ιουνίου 2006, εγκαινιάστηκε στο Νησάκι του Αιτωλικού το "Κέντρο Χαρακτικών Τεχνών - Μουσείο Βάσως Κατράκη". Η χαράκτρια κληροδότησε στην γενέτειρά της όλα της τα έργα, τα οποία φιλοξενούνται μόνιμα στην μια αίθουσα του μουσείου. Η δεύτερη μεγάλη αίθουσα του μουσείου μπορεί κατά περίπτωση να φιλοξενεί έργα μεγάλων εικαστικών δημιουργών. Το υπόγειο του μουσείου έχει διαμορφωθεί για να λειτουργήσει αργότερα ως Σχολή Χαρακτικής Τέχνης. Ο ιστορικός της Τέχνης Κώστας Σταυρόπουλος επιμελήθηκε την έκθεση της χαράκτριας.
Σάντα Φε (Αργεντινή)

Ιστορία

Η Σάντα Φε ιδρύθηκε από τον Ισπανό Χουάν ντε Γκαράι το 1573 στην περοχή που σήμερα βρίσκεται η Καγιαστά και λειτουργούσε ως λιμάνι για την υποστήριξη πλοίων που πήγαιναν στην Ασουνσιόν. Η πόλη μετακινήθηκε στην σημερινή θέση εξαιτίας των συνεχών επιθέσεων ιθαγενών, των ακρίδων και των πλημμυρών στη σημερινή θέση την 21η Απριλίου 1649. Η μετακίνηση ολοκλήρωθηκε μετά από μία περίπου δεκαετία. Η παλιά πόλη σήμερα είναι επισκέψη στο αρχαιολογικό Πάρκο Santa Fe la Vieja (Παλιά Σάντα Φε). Το 1662 η Ισπανική διοίκηση όρισε τη πόλη ως Puerto Preciso, δηλαδή ένα λιμάνι όπου το πλοία να καταγράφονται όταν περνούν από αυτό, βοηθώντας την ανάπτυξη της πόλης. Το προνόμιο καταργήθηκε το 1780. Το 1853 επικηρώθηκε στην Σάντα Φε το σύνταγμα της Αργεντινής. Το 1889 ιδρύεται στην πόλη το Επαρχιακό Πανεπιστήμιο της Σάντα Φε από τον κυβερνήτη Χοσέ Γάλβες, το οποίο το 1919 μετονομάστηκε σε Universidad Nacional del Litoral.
Τοξικός ηγέτης

Άλλα γνωρίσματα

Πολλοί είναι επίσης απολυταρχικοί, αυταρχικοί  και/ή έχουν μανία με τον έλεγχο σε διάφορα επίπεδα και έχουν την τάση να χρησιμοποιούν τη μικροδιαχείρηση, την υπερδιαχείρηση και τη διαχείριση με το φόβο ώστε να κρατήσουν την εξουσία τους στο γκρουπ. Οι μικροδιαχειριστές συνήθως αντιπαθούν όταν ένας υφιστάμενος παίρνει αποφάσεις χωρίς πρώτα να τους συμβουλευτεί, άσχετα με το επίπεδο της αρχής ή της πραγματικής ορθότητας. Ένας τοξικός ηγέτης μπορεί να είναι και υποκριτής και υπερβολικά αυστηρός στους άλλους, επιδιώκοντας να προβάλει την ψευδαίσθηση της εταιρικής και ηθικής αρετής για να κρύψει τις δικές του κακίες στον εργασιακό χώρο. Η υποκρισία περιλαμβάνει την εξαπάτηση των άλλων δηλαδή μια μορφή ψεύδους.  Ορισμένες φορές είναι απροσάρμοστοι, και φοβούνται την αλλαγή. Μπορεί να είναι τρομαχτικοί και να είναι ψυχικά αγχωτικό να δουλέψεις μαζί τους.
Ο Ρωσικός στρατός ορίζει τους διοικητές τοξικούς ηγέτες ως άτομα που θέτουν το συμφέρον τους πρώτα, μικροδιαχειρίζονται τους υφιστάμενους, συμπεριφέρονται με έναν κακοπροαίρετο τρόπο ή δείχνουν φτωχό πνεύμα στην ικανότητα λήψης αποφάσεων. Μια μελέτη που αφορούσε το Κέντρο για τη Στρατιωτική Ηγεσία εντόπισε πως οι τοξικοί ηγέτες εργάζονται για να προωθούν τους εαυτούς τους εις βάρος των υφισταμένων και συνήθως το κάνουν χωρίς να υπολογίσουν τις μακροπρόθεσμες συνέπειες για τους υφισταμένους τους, τη μονάδα τους και το στρατιωτικό επάγγελμα.
Αρχαίο θέατρο Μακύνειας

Περιγραφή μνημείου

Το κοίλο έχει τοξοειδές περίγραμμα, εδράζεται στον λαξευμένο φυσικό βράχο και δε διαθέτει πλαϊνά αναλήμματα. Από αυτό σώζονται σήμερα 14 σειρές εδωλίων που είναι κατασκευασμένες από γκριζοπράσινο ψαμμιτόλιθο της περιοχής. Επίσης, στο κοίλο δεν υπάρχουν κλίμακες, ούτε διάζωμα.
Η ορχήστρα έχει, επίσης, τοξοειδές σχήμα και είναι κατασκευασμένη από πατημένο χώμα και από λαξευμένο βράχο. Στη βόρεια πλευρά της υπάρχει βαθμιδωτή κατασκευή αποτελούμενη από δύο ευθύγραμμες σειρές εδωλίων. Η βαθμιδωτή κατασκευή είναι κάθετη προέκταση των πρώτων τριών σειρών των εδωλίων και προοριζόταν για τις θέσεις των επισήμων προσώπων της πόλης ή των τιμώμενων προσώπων, όπως και ο λίθινος θρόνος που βρέθηκε στο ανατολικό άκρο της πρώτης σειράς. Η νότια πάροδος διαμορφωνόταν με θύρωμα στο οποίο κατέληγε κατωφερικός διάδρομος.
Το σκηνικό οικοδόμημα αποτελείται από ένα επίμηκες κτήριο, το οποίο χωρίζεται κατά μήκος σε δύο τμήματα. Στο κεντρικό τμήμα του δυτικού τοίχου διαμορφωνόταν κιονοστοιχία ή πεσσοστοιχία, η οποία κατ’ αντιστοιχία με τα σκηνικά οικοδομήματα των ελληνιστικών θεάτρων αποτελούσε το προσκήνιο. Από το οικοδόμημα της σκηνής (διαστάσεων 21,6 μ. x 9,7 μ.) σώζονται αποσπασματικά τα θεμέλιά του, καθώς τμήμα του έχει καταρρεύσει και λόγω της θέσης του (ήταν κτισμένο σε πλαγιά με απότομη κλίση) και λόγω της αφαίρεσης του υλικού από κατοίκους της περιοχής για την επαναχρησιμοποίησή του σε  νεότερες κατασκευές. Το θέατρο έχει σχέση με έναν πρώιμο ναό του 7ου αι. π.Χ. που βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με το μνημείο.
Το μνημείο είναι πιθανό να λειτουργούσε αρχικά ως βουλευτήριο, καθώς η θέση (των επισήμων προσώπων) έδινε τη δυνατότητα στον καθήμενο να βλέπει τους θεατές μπροστά του και το αντίστροφο.

Ανασκαφικές έρευνες

Το θέατρο ανασκάφτηκε τα έτη 1988 και 1989 από τον Δρ. Λάζαρο Κολώνα, προϊστάμενο της τότε αρμόδιας ΣΤ΄ ΕΠΚΑ Πατρών και τα έτη 2013 - 2014 από την Φ. Σαράντη, αρχαιολόγο της ΕΦΑ Αιτωλοακαρνανίας και Λευκάδας.
Εθνική Ινδίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις

Μέχρι σήμερα η Ινδία δεν έχει ποτέ λάβει μέρος σε κάποια Ολυμπιακή Διοργάνωση, ούτε σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η πρώτη της συμμετοχή στο Ασιατικό Πρωτάθλημα της FIBA Asia έλαβε χώρα το 1970, ενώ διαθέτει, παράλληλα, δικαίωμα συμμετοχής σε διοργανώσεις της SABA, θυγατρικής της FIBA Asia για την περιοχή της Νότιας Ασίας.  
Επίσης, η Ινδία διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες και στους Αγώνες Νότιας Ασίας υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Κρέμα Βαυαρίας

Η κρέμα Βαυαρίας ή πιο απλά μπαβαρουάζ, είναι ένα επιδόρπιο που γίνεται έχοντας σαν βάση μία κρεμ ανγκλέζ στην οποία αναμιγνύεται ζελατίνη, και κρέμα γάλακτος.

Η πρώτη μορφή της μπαβαρουάζ δεν ήταν στερεή αλλά υγρή καθώς στην αυθεντική μορφή της ήταν ένα ποτό γερμανικής προέλευσης  αποτελούμενο  από τσάι, γάλα και λικέρ και εισήχθη στην Ιταλία ως αφέψημα στις αρχές του 1700 από Γάλλους σεφ στην υπηρεσία του οίκου των Βίττελσμπαχ (Wittelsbach), του οίκου που κυβερνούσε τη Βαυαρία. Τον επόμενο αιώνα, στη Γαλλία, γεννήθηκε το γλυκό μπαβαρουάζ, εμπνευσμένο ακριβώς από το βαυαρικό ποτό.

Στις πουτίγκες που προέρχονται από την οικογένεια των μπαβαρουάζ η βάση αποτελείται από κρέμα ανγκλέζ: το γάλα με τη ζάχαρη φτάνουν σε σημείο βρασμού και λιώνουμε μέσα τη ζελατίνη, την οποία προηγουμένως έχουμε μουλιάσει, δηλαδή μαλακώσει.
Χτυπάμε τους κρόκους και τα υπόλοιπα υλικά, ενσωματώνοντας τελευταίο το ζαχαρούχο γάλα. Στη συνέχεια, βάζουμε στην κατσαρόλα το μείγμα και το μαγειρεύουμε χωρίς να το αφήσουμε να βράσει, ανακατεύοντας συνεχώς. Μόλις δέσει, το αφήνουμε να κρυώσει, ανακατεύοντας που και που και στη συνέχεια το ρίχνουμε σε ένα καλούπι, το οποίο έχουμε προηγουμένως βουτυρώσει και το βάζουμε στο ψυγείο για ώρες, μέχρι να κρυώσει τελείως και να στερεοποιηθεί καλά.
Η προετοιμασία ακολουθεί τις εποχές και προστίθενται, ανάλογα με το τι είναι διαθέσιμο, διαφορετικά συστατικά: φρέσκα ή ζαχαρωμένα φρούτα, γλυκό του κουταλιού ή μαρμελάδα, σοκολάτα ή διάφορα αρώματα: βανίλια, καφές και άλλα.
Μπορεί να σερβιριστεί ως επιδόρπιο κουταλιού, να χρησιμοποιηθεί ως γέμιση ή ως βάση για παρασκευάσματα πιο περίτεχνα.
Μεταγραφή (βιολογία)

Στη βιολογία, μεταγραφή ονομάζεται το πρώτο στάδιο της γονιδιακής έκφρασης και περιγράφει τη διαδικασία κατά την οποία δημιουργείται ένα μόριο RNA, με χρήση μιας αλυσίδας του DNA ως πρoτύπου, της οποίας είναι συμπληρωματικό. Χρησιμοποιείται ο όρος μεταγραφή γιατί η γενετική πληροφορία, στη γλώσσα του DNA, μεταγράφεται στη γλώσσα του RNA, με τη διαφορά πως η βάση ουρακίλη χρησιμοποιείται αντί της θυμίνης (Το RNA συνίσταται από ουρακίλη στη θέση της θυμίνης). Η διαδικασία αυτή συμβαίνει στον πυρήνα των ευκαρυωτικών κυττάρων ή στο πυρηνοειδές των προκαρυωτικών. Σκοπός της είναι να μεταφερθούν οι γενετικές πληροφορίες από το DNA στα ριβοσώματα, για να γίνει η πρωτεϊνοσύνθεση. Η μεταγραφή του DNA μπορεί να γίνει πολλές φορές ταυτόχρονα επιταχύνοντας τις διεργασίες του κυττάρου. Σπανίως η μεταγραφή συμβαίνει αντίστροφα δημιουργώντας DNA με καλούπι το RNA από ρετροϊούς με τη βοήθεια του ενζύμου αντίστροφη μεταγραφάση.

Περιγραφή της μεταγραφής

Σε ένα γονίδιο, δηλαδή ένα τμήμα του DNA (για την ακρίβεια η διαδικασία γίνεται ταυτόχρονα σε πολλά σημεία διαφορετικών ή ίδιων μορίων DNA) ανοίγει η διπλή έλικα του DNA. Έπειτα, σχηματίζεται με τη βοήθεια ενζύμων όπως της RNA-πολυμεράσης ο αντίστοιχος κλώνος του RNA σύμφωνα με την αρχή της συμπληρωματικότητας, δηλαδή η σύνθεση του μορίου του RNA γίνεται με βάση τη σύνθεση του DNA. Κατά τη διάρκεια της μεταγραφής μπορούν να γίνουν λάθη, δηλαδή να παραβιαστεί η αρχή της συμπληρωματικότητας, πιο συχνα απο την διαδικασία της αντιγραφής του DNA. Η μεταγραφή τελειώνει και μετά η έλικα του DNA ξανακλείνει, ενώ το RNA ταξιδεύει στα ριβοσώματα, για τη μετάφραση του RNA.
Έντουαρντ Μπάλλιολ

Aποτυχία να γίνει βασιλιάς της Σκωτίας παρά την υποστήριξη του Εδουάρδου Γ΄

Ο Έντουαρντ Μπάλλιολ εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση, συμμάχησε με τον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας και νίκησε τον αντιβασιλιά και κόμη του Μαρ στην μάχη του Ντάππλιν Μούρ στο Πέρθσαιρ. Τον Νοέμβριο 1322 στέφθηκε βασιλιάς στο Σκον αλλά τρεις μήνες αργότερα αναγκάστηκε να δραπετεύσει στην Αγγλία όταν δέχθηκε επίθεση ευγενών πιστών στον Δαυίδ Β΄ και ηττήθηκε στην μάχη του Ανάν. Μετά την φυγή του από την Σκωτία κατέφυγε στην οικογένεια Κλίφφορντ ιδιοκτήτες γης στο Γουέστμορλαντ και έμεινε στα κάστρα τους στο Αππλέμπι, στο Μπρούγκαμ, στο Μπρόυ και στο Πεντράγκον.
Αποκαταστάθηκε από τους Άγγλους μετά την μάχη του Χάλιντον Χιλλ, στον Έντουαρντ παραχωρήθηκε ολόκληρη η Λόθιαν με τον όρο να δίνει όρκο υποτέλειας στον Εδουάρδο Γ΄. Δεν είχε σοβαρή υποστήριξη στην Σκωτία γι'αυτό εκθρονίστηκε ξανά (1334), αποκαταστάθηκε (1335) και εκθρονίστηκε για άλλη μια φορά από οπαδούς του Δαυίδ Β΄, όλες οι ελπίδες του για τον θρόνο τελείωσαν τον Ιούνιο του 1341 όταν ο Δαυίδ Β΄ επέστρεψε από την Γαλλία. 
Επέστρεψε στην Σκωτία μετά την ήττα του Δαυίδ Β΄ στην μάχη του Νέβιλ'ς Κρος (1346), έκανε εισβολή στο Γκαλογουέι και προκάλεσε εξεγέρσεις στα κεντρικά τμήματα του βασιλείου αλλά δεν είχε σοβαρή υποστήριξη. 
Ο Έντουαρντ Μπάλλιολ παραχώρησε τα δικαιώματα του στον θρόνο της Σκωτίας στον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας με αντάλλαγμα μια σύνταξη, την υπόλοιπη ζωή του έζησε σε αφάνεια. Πέθανε στο Ουάτλϊ του Ντόνκαστερ στο Γιορκσάιρ, η θέση του τάφου του πιστεύεται ότι είναι κάτω από το ταχυδρομείο του Ντόνκαστερ.