google/wiki40b huggingface dataset:
Άννα Λη Φίσερ

Σπουδές

Η Φίσερ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, αλλά μεγάλωσε στο Σαν Πήντρο του Λος Άντζελες, όπου και τελείωσε το σχολείο. Συνέχισε με σπουδές στη χημεία, παίρνοντας το πτυχίο της με άριστα το 1971 από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες (UCLA). Ξεκίνησε μεταπτυχιακά στη χημεία στο ίδιο πανεπιστήμιο, στο πεδίο της κρυσταλλογραφίας ακτίνων Χ, ωστόσο το επόμενο έτος άλλαξε γνώμη και εισάχθηκε στην Ιατρική Σχολή του UCLA, από όπου πήρε πτυχίο ιατρικής το 1976. Επέλεξε να ειδικευθεί στην ιατρική επειγόντων περιστατικών και εργάσθηκε σε αρκετά νοσοκομεία στην περιοχή του Λος Άντζελες. Αργότερα πάντως επέστρεψε στο αρχικό της μεταπτυχιακό και πήρε «μάστερ» χημείας από το UCLA το 1987. Σήμερα διαμένει στο Χιούστον.

Μετά την πτήση

Πριν την καταστροφή του «Τσάλεντζερ» η Φίσερ είχε επιλεγεί ως ειδικός αποστολής για την αποστολή STS-61-H, που ήταν προγραμματισμένη για εκτόξευση τον Ιούνιο του 1986 με το «Κολούμπια». Ωστόσο, μετά το δυστύχημα και την ακύρωση των μετέπειτα αποστολών εργάσθηκε ως υπεύθυνη του Κλάδου Αναπτύξεως Αποστολών του Γραφείου Αστροναυτών και ως αντιπρόσωπος του Γραφείου για θέματα Φακέλων Δεδομένων Πτήσεως. Διετέλεσε επίσης μέλος της Επιτροπής Επιλογής Αστροναυτών για τους αστροναύτες της «τάξης» του 1987.

Οικογένεια και άδεια μητρότητας

Με τον σύζυγο και συνάδελφό της αστροναύτη δρα. Γουίλιαμ Φρέντρικ («Μπιλ») Φίσερ, τον οποίο παντρεύτηκε στις 23 Αυγούστου 1977, η Άννα Λη απέκτησε δύο κόρες: Την Κριστίν Ανν (Kristin Anne, γενν. 29 Ιουλίου 1983), σήμερα δημοσιογράφο και ανταποκρίτρια του FOX News στην πρωτεύουσα Ουάσινγκτον, και την Κάρα Λυν (Kara Lynne, γενν. 10 Ιανουαρίου 1989). Από το 1988 μέχρι το 1996 η Άννα Λη Φίσερ βρισκόταν σε άδεια μακράς διάρκειας από τη NASA προκειμένου να μεγαλώσει τις κόρες της.

Επιστροφή στη NASA

Mε την επιστροφή της στο Γραφείο Αστροναυτών, η Φίσερ εργάσθηκε στον Κλάδο Σχεδιασμού Επιχειρήσεων σε θέματα διαδικασιών και εκπαιδεύσεως για την υποστήριξη του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS). Διετέλεσε επικεφαλής του Κλάδου αυτού από τον Ιούνιο του 1997 έως τον Ιούνιο του 1998. Μετά από μία αναδιοργάνωση του Γραφείου Αστροναυτών, τοποθετήθηκε υπεύθυνη για τις επιχειρήσεις και εκπαίδευση του Κλάδου Διαστημικού Σταθμού από τον Ιούνιο του 1998 έως τον Ιούνιο του 1999. Από αυτή τη θέση είχε την ευθύνη να εποπτεύει τις συνεισφορές του Γραφείου στο πρόγραμμα του ISS σε επιχειρησιακά, διαδικαστικά και εκπαιδευτικά θέματα. Στη συνέχεια διετέλεσε επικεφαλής του Κλάδου αυτού, με την ευθύνη της εποπτείας 40 έως 50 αστροναυτών και μηχανικών υποστηρίξεως.
Αντιπροσώπευσε επίσης το Γραφείο Αστροναυτών σε πολυάριθμες επιτροπές του προγράμματος του ISS και πολυμερείς επιτροπές. Στην συνέχεια τοποθετήθηκε στον Κλάδο Διαστημικού Λεωφορείου, όπου ασχολήθηκε με τεχνικά ζητήματα. Μετά την εποχή του Λεωφορείου, εργάσθηκε ως επιμελήτρια επικοινωνιών του κέντρου ελέγχου και στην ανάπτυξη ενδείξεων για το πρόγραμμα Orion μέχρι τη συνταξιοδότησή της τον Απρίλιο του 2017.
Βόζινταρ Καραγεώργεβιτς

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου, εγγονού τού Γεωργίου του Μαύρου (Καραγεώργη), ηγέτη της εξέγερσης των Σέρβων εναντίον των Οθωμανών & γενάρχη του Οίκου και της Σάρκα Αναστασίγιεβιτς. Το 1858 ο μεγάλος θείος του Αλέξανδρος πρίγκιπας της Σερβίας εκτοπίστηκε και τα μέλη του Οίκου του εξορίστηκαν. Υπηρέτησε στο στρατό της Γαλλίας και τιμήθηκε με το σταυρό της Λεγεώνας της Τιμής. Το 1903 ο Οίκος του επέστρεψε με τον Πέτρο Α΄ της Σερβίας, γιο του Αλεξάνδρου.
Απεβίωσε στις Βερσαλίες το 1908. Το 1920 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Αλέξιος επίσης άτεκνος· ήταν ο τελευταίος του πρεσβύτερου κλάδου των Καραγεώργεβιτς.
Νικόλαος Δηλιγιάννης του Πέτρου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Πέτρου Δεληγιάννη, γόνου της αρχοντικής οικογένειας των Δεληγιανναίων από τα Λαγκάδια Αρκαδίας. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και σταδιοδρόμισε στο διπλωματικό σώμα. Αρχικά διορίστηκε γραμματέας της ελληνικής πρεσβείας της Κωνσταντινούπολης και στη συνέχεια υπηρέτησε ως πρέσβης στο Βελιγράδι (1881-1885), στο Παρίσι (1885-1893) και στη Μαδρίτη. Επέστρεψε στην Αθήνα και μετά από ένα μικρό διάστημα έφυγε πάλι στο Παρίσι, όπου είχε διοριστεί πρέσβης της Ελλάδας. Το 1899 ήταν αντιπρόσωπος της Ελλάδας στη συνδιάσκεψη της Χάγης.
Τον Ιανουάριο του 1895 διορίστηκε από τον Γεώργιο Α΄ υπηρεσιακός πρωθυπουργός. Η κυβέρνηση Δηλιγιάννη διενήργησε εκλογές, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν τον Μάιο του ίδιου χρόνου και τις οποίες κέρδισε ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης, θείος του Νικόλαου. Στις 31 Μαΐου 1895 παρέδωσε και τυπικά την εξουσία στον νικητή των βουλευτικών εκλογών, Θεόδωρο Δηλιγιάννη. Επανήλθε στη διπλωματική υπηρεσία, ως πρέσβης στο Παρίσι, όπου και απεβίωσε και ετάφη στο νεκροταφείο της Βουλώνης.

Οικογένεια

Σύζυγός του ήταν η Αμαλία Μπαλτατζή, αδελφή της κυρίας επί των τιμών Έλενας Μπαλτατζή και σύζυγος του Αλεξάνδρου Τομπάζη πρεσβευτή στο Βελιγράδι. Με τον Δηλιγιάννη είχαν τρία παιδιά. Η κόρη και ο γιος τους, αξιωματικός του Ναυτικού είχαν ήδη πεθάνει όταν απεβίωσε ο Δηλιγιάννης. Το τρίτο τους παιδί, ο Πέτρος Δηλιγιάννης ήταν διπλωματικός, γραμματέας της πρεσβείας στην Ουάσινγκτον, αποσπασμένος στην πρεσβεία στο Παρίσι το 1890 όπου διηύθυνε το Προξενείο.
Δρόμος Β8 (Κύπρος)

Ο B8 είναι ένας κύριος δρόμος της Κύπρου. Ενώνει την πόλη της Λεμεσού με την ορεινή περιοχή του Τροόδους. Αν και είναι ένας πολύ καλά διατηρημένος δρόμος, έχουν πολλά ατυχήματα σε αυτόν, ειδικά σε μια μεγάλη στροφή κοντά στο χωριό Μονιάτης, η οποία ονομάζεται «στροφή του θανάτου». Λόγω της μεγάλης κυκλοφοριακής συμφόρησης που συμβαίνει κατά τη διάρκεια των ωρών αιχμής ακριβώς έξω από την αστική περιοχή της Λεμεσού, βρίσκονται σε εξέλιξη σχέδια για ένα νέο αυτοκινητόδρομο 4 λωριδων, ο οποίος θα συνδέει το πρόσφατα ανακαινισμένο τμήμα του δρόμου δίπλα από το Αθλητικό Κέντρο Σπύρος Κυπριανού με το χωριό Σαϊττάς, περίπου 15 χιλιόμετρα νότια του Τροόδους. Η κατασκευή του έργου αναμένεται το 2014.
Νυχτερινό σε Μι ελάσσονα, Op. posth. 72 (Σοπέν)

To Nocturne σε Μι ελάσσονα, Op. posth. 72 είναι ένα νυχτερινό του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1827. Αυτό ήταν το πρώτο νυχτερινό του Σοπέν, αν και στον κατάλογο των νυχτερινών του, βρίσκεται 19ο. Το εν λόγω νυχτερινό δημοσιεύτηκε το 1855. Συνολικά το έργο διαθέτει 57 μέτρα, και είναι γραμμένο σε τέμπο andante, στα 69 bpm, 4/4. 
Σύμφωνα με τον Κάσιμιρ Βιερζίνσκι, βιογράφο του συνθέτη, ο Σοπέν, δεν ήταν ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα του έργου, για αυτό κιόλας, δεν κυκλοφόρησε ποτέ όσο ήταν ο συνθέτης εν ζωή. Το κομμάτι διαρκεί περίπου 5 λεπτά. Επίσης, έχει συμπεριληφθεί σε μερικές ταινίες, όπως το Star Trek: Voyager και το The Secret Garden.
Μεσιέ 38

Ιστορικό

Το Μεσιέ 38 ανακαλύφθηκε από τον Giovanni Batista Hodierna πριν το 1654 και βρέθηκε ανεξάρτητα από τον Le Gentil το 1749. Ο Σαρλ Μεσιέ το πρόσθεσε στον κατάλογό του στις 25 Σεπτεμβρίου 1764.

Χαρακτηριστικά

Τα λαμπρότερα άστρα του Μεσιέ 38 σχηματίζουν το ελληνικό γράμμα π ή, σύμφωνα με τον Webb, ένα πεπλατυσμένο σταυρό. Η διάμετρός του είναι περίπου 25 έτη φωτός, παρόμοια με αυτή του γειτονικού Μεσιέ 37. Η ηλικία του ανέρχεται σε 220 εκατομμύρια χρόνια.
Τα Μεσιέ 36 και Μεσιέ 37, που ανακαλύφθηκαν επίσης από τον Hodierna, βρίσκονται στην ίδια ομάδα με το Μ38 σε μία απόσταση περίπου 3.420 ετών φωτός από τη Γη.
Αλμυρή λίμνη

Ιδιότητες

Οι αλμυρές λίμνες δημιουργούνται όταν το νερό που εισρέει σε μία λίμνη και εμπεριέχει διαλυμένα άλατα ή άλλα ορυκτά δεν διαφεύγει, επειδή η λίμνη είναι ενδορροϊκή. Το νερό χάνεται μόνο όταν εξατμίζεται, αφήνοντας πίσω του όλες τις διαλυμένες ενώσεις και αυξάνοντας έτσι την αλμυρότητα της λίμνης. Οι αλμυρές λίμνες είναι ιδανικές για την προμήθεια αλάτων. Η αλμυρότητα προκαλεί εξάλλου την εμφάνιση αλόφιλης χλωρίδας και πανίδας μοναδικής για την κάθε λίμνη, οπότε τέτοιες λίμνες παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τους βιολόγους. Κάποιες φορές το αποτέλεσμα μπορεί να είναι η απουσία ζωής μέσα στη λίμνη ή και στις όχθες της.
Αν η εξάτμιση υπερισχύει της εισόδου νερού στη λίμνη, η λίμνη τελικώς θα εξαφανισθεί, αφήνοντας μία αποξηραμένη λίμνη.
Βουπρενορφίνη

Η βουπρενορφίνη είναι ημισυνθετικό οπιοειδές το οποίο χρησιμοποιείται για την θεραπευτική υποκατάσταση των οπιοειδών, ιδίως της ηρωίνης, και την αντιμετώπιση του συνδρόμου στέρησης των οπιοειδών σε μεγάλες δόσεις, με περίπου τα ίδια αποτελέσματα με τη μεθαδόνη, και ως μέτρια ισχυρό αναλγητικό σε μικρότερες δόσεις για την αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου. Η βουπρενορφίνη άρχισε αν χρησιμοποιείται ως αναλγητικό τη δεκαετία του 1980. Η χρήση της σε θεραπείες υποκατάστασης εγκρίθηκε το 2002 στις Ηνωμένες Πολιτείες από το FDA και το 2006 στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η χορήγηση του φαρμάκου γίνεται συνήθως σε υπογλώσσια ταμπλέτα. Η βουπρενορφίνη, σε αντίθεση με άλλα οπιοειδή, όταν λαμβάνεται δεν προκαλεί ευφορία. Προσδένεται αγωνιστικά/ανταγωνιστικά στους υποδοχείς των οπιοειδών μ και κ στον εγκέφαλο και έχει διάρκεια δράσης έως και 72 ώρες, περισσότερο δηλαδή από τη μεθαδόνη. Το στερητικό σύνδρομο της βουπρενορφίνης είναι ήπιο με αποτέλεσμα να είναι πιο εύκολο να γίνει αποτοξίνωση σε σχέση με τη μεθαδόνη. Παρενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία και εμετούς, ζάλη, πονοκέφαλο, αμνησία, εφίδρωση, ξηροστομία, ορθοστατική υπόταση, σεξουαλική δυσλειτουργία ανορεξία και κατακράτηση ούρων. Επηρεάζει το ΚΝΣ λιγότερο σε σχέση με τη μορφίνη.
Σπύρος Λυκούδης

Βιογραφικά Στοιχεία

Με καταγωγή από την Κεφαλλονιά, γεννήθηκε στην Αθήνα, στο Μεταξουργείο, εντάχθηκε στο αριστερό κίνημα ήδη από μαθητής. Φοίτησε στο Α΄ Γυμνάσιο της Πλάκας και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων, ήταν μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη. Κατά την περίοδο της Δικτατορίας υπέστη τη χαφιεδοκρατία, τις συλλήψεις και τους περιορισμούς που επιφύλασσε το καθεστώς στους αριστερούς πολίτες, και εξέτισε τη στρατιωτική θητεία του σε στρατόπεδο χαρακτηρισμένων αριστερών στην Ελευθερούπολη της Καβάλας. Στη μεταπολίτευση ακολούθησε, στην πρώτη γραμμή, την περιπέτεια της Ανανεωτικής Αριστεράς: από το ΚΚΕ Εσωτερικού, στην ΕΑΡ και, έπειτα, στον Συνασπισμό. Την ίδια περίοδο, η πολιτική και προσωπική του σχέση με τον Λεωνίδα Κύρκο εξελίχθηκε στη στενή φιλία που τους συνέδεσε διά βίου. Διαφώνησε με τη δημιουργία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και υπήρξε πρωτεργάτης της Ανανεωτικής Πτέρυγας του Συνασπισμού και ιδρυτικό μέλος της Δημοκρατικής Αριστεράς (ΔΗΜΑΡ) το 2010. 
Γραμματέας της πρώτης Κεντρικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ, στις εκλογές του 2012 εκλέχτηκε βουλευτής Επικρατείας. Εξέφρασε δημοσίως τη διαφωνία του για τον τρόπο, το χρόνο και την αφορμή της αποχώρησης του κόμματος από τη συγκυβέρνηση, τον Ιούνιο του 2013, που έκρινε ότι σήμανε αλλαγή πολιτικής πλεύσης για τη ΔΗΜΑΡ. Τον Σεπτέμβριο του 2014 δήλωσε την ανεξαρτητοποίησή του στη Βουλή. Στις 21 Οκτωβρίου 2014, σε δημόσια εκδήλωση στο Μουσείο Μπενάκη, παρουσίασε τη νέα του πολιτική πρωτοβουλία, τους Μεταρρυθμιστές για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη.
Στις 24 Δεκεμβρίου 2014 σε κοινή συνέντευξη τύπου με τον Σταύρο Θεοδωράκη στην Παλιά Βουλή ανακοινώθηκε η συνεργασία των ΜΕΤΑρρυθμιστών με το Ποτάμι. Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 ο Σπύρος Λυκούδης εκλέχθηκε Βουλευτής Α' Αθήνας με Το Ποτάμι. 
Τον Σεπτέμβριο του 2015 επανεξελέγη βουλευτής Α’ Αθήνας με Το Ποτάμι και τον Ιούλιο του 2016 Ζ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής.  
Στις 20 Νοεμβρίου 2017 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Δρόμοι Αριστεροί-Διαψεύσεις Προσδοκίες» από τις εκδόσεις Ίνδικτος. Στα κείμενα που περιλαμβάνονται στο βιβλίο αποτυπώνεται ο δημόσιος πολιτικός λόγος του κατά την τελευταία τετραετία.
Στις 25 Ιανουαρίου 2019 ήταν ένας εκ των 153 Ελλήνων βουλευτών που υπερψήφισε την λεγόμενη "Συμφωνία των Πρεσπών" μεταξύ των Κρατών της Ελλάδος και της "Βόρειας Μακεδονίας" (πρώην F.Y.R.o.M.).
Στις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 δεν έθεσε υποψηφιότητα.
Μολόχα

Παραδοσιακή ιατρική

Στην παραδοσιακή ιατρική η χρήση της μολόχας μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως φαγώσιμο και ως θεραπευτικό φυτό. Στην αρχαία Ελλάδα την είχαν μεγάλη εκτίμηση (αναφέρεται από τον Πυθαγόρας  Πλάτωνας). Ο Αθήναιος στο Δειπνοσοφισταί (Βιβλ. Β΄) γράφει πως θεωρείται "λεαντική αρτηρίας"  μάλλον επειδή χρησιμοποιούνταν ως προφυλακτικό φάρμακο κατά της αρτηριοσκλήρυνσης.
Στην πρόσφατη λαϊκή ιατρική, τα φύλλα της μολόχας τρίβονται σε μέρος που πονά από το άγγιγμα της τσουκνίδας. Όπως λέγεται, "καταλαγιάζει το τσούκνισμα". Το αφέψημα από τα άνθη της (μολοχάνθια) θεωρείται μαλακτικό, αποχρεμπτικό, κινητικό του εντέρου. Το ποδόλουτρο σε αφέψημα από μολοχάνθη ανακουφίζει από την κούραση. Το κατάπλασμα φύλλων μολόχας ανακουφίζει το έκζεμα και το πόνο από το τσιμπήματα εντόμων.
Ερμίας ο Αταρνεύς

Η άνοδος και η πτώση

Μετά την απελευθέρωσή του από τον Εύβουλο εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και μαθήτευσε δίπλα στον Πλάτωνα και έγινε στενός φίλος του Αριστοτέλη και του Ξενοκράτη τους οποίους και φιλοξένησε, όταν αυτοί γίνανε ανεπιθύμητοι στην Αθηνα. Αργότερα διαδέχθηκε τον τύραννο Εύβουλο (348 π.Χ.) με τον οποίον ένα διάστημα συγκυβέρνησε και στη συνέχεια τον κληρονόμησε. Έπειτα προσκάλεσε στην Άσσο τους παλιούς  συμμαθητές του Έραστο και Κορίσκο που τους ανέθεσε και τη διοίκηση. Αργότερα πρότεινε στο Φίλιππο τον Αριστοτέλη ως δάσκαλο του υιού του, Αλεξάνδρου. Ο Αριστοτέλης είχε παντρευτεί την ανηψιά και θετή του κόρη, την Πυθιάδα, έγραψε ένα αναθηματικό επίγραμμα για τον Ερμία χαραγμένο σε κενοτάφιο στους Δελφούς  και του αφιέρωσε έναν ύμνο στον οποίον επαινούσε την αρετή του, όπου τον κατέτασσε μεταξύ των ηρώων Ηρακλή, Αχιλλέα και Αίαντα, όπως αναφέρει για αυτό ο Διογένης Λαέρτιος.
Πριν ξεσπάσει κάποιος πόλεμος μεταξύ Μακεδόνων και Περσών, προνόησε και συνήψε συμμαχία με το Μακεδόνα βασιλιά. Ακριβώς γι' αυτόν το λόγο είχε τραγικό τέλος από τους Πέρσες, καθώς θανατώθηκε, αφού συνελήφθη δόλια από το στρατηγό Μέμνονα το 345 π.Χ., με σταυρικό θάνατο στα Σούσα. Παρέμεινε σιωπηλός στωικά, μόνο μιλώντας στον βασιλιά της Περσίας είπε μόνο μια φράση: «Πείτε στους φίλους μου και τους συντρόφους μου ότι δεν έχω κάνει κάτι ή αντίθετο προς τη φιλοσοφία.

Ο Ύμνος προς τιμήν του Ερμία

Διογένης Λαέρτιος:
Ἀρετά, πολύμοχθε γένει βροτείῳ,

θήραμα κάλλιστον βίῳ,

σᾶς πέρι, παρθένε, μορφᾶς

καὶ θανεῖν ζαλωτὸς ἐν Ἑλλάδι πότμος

καὶ πόνους τλῆναι μαλεροὺς ἀκάμαντας·

τοῖον ἐπὶ φρένα βάλλεις

καρπὸν ἰσαθάνατον χρυσοῦ τε κρεῖσσον

καὶ γονέων μαλακαυγήτοιό θ' ὕπνου.

Σεῦ δ' ἕνεχ' οὑκ Διὸς Ἡρακλέης Λήδας τε κοῦροι

πόλλ' ἀνέτλασαν ἔργοις

σὰν ἀγρεύοντες δύναμιν.

Σοῖς δὲ πόθοις Ἀχιλεὺς Αἴας τ' Ἀΐδαο δόμους ἦλθον·

σᾶς δ' ἕνεκεν φιλίου μορφᾶς Ἀταρνέος

ἔντροφος ἀελίου χήρωσεν αὐγάς.

Τοιγὰρ ἀοίδιμος ἔργοις, ἀθάνατόν τε μιν αὐξήσουσι Μοῦσαι,

Μναμοσύνας θύγατρες, Διὸς ξενίου σέβας αὔξουσαι

Φιλίας τε γέρας βεβαίου.
Ιωάννης Μπούας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Πέτρου Μπούα, αδελφός του Σγούρου και του Παύλου και πατέρας του Πέτρου του νεώτερου. Έφερε και την επωνυμία «Σπάτας» (=σπαθί). Υπήρξε, όπως ο πατέρας του, άρχοντας του Αγγελοκάστρου της Αιτωλοακαρνανίας, του ορμητηρίου της αρβανίτικης οικογένειας των Μπουαίων, από τότε που εγκαταστάθηκαν στην Νότια Ήπειρο και την Στερεά Ελλάδα. Το 1374, όμως, κατέλαβε την Άρτα, την οποία κι έκανε πρωτεύουσα του κρατιδίου του. Επίθεσή του κατά των Ιωαννίνων το ίδιο έτος, δεν στέφθηκε από επιτυχία, καθώς ηττήθηκε από τους Γιαννιώτες που είχαν τότε Δεσπότη τον Θωμά Πρελούμπο, γνωστό και ως Αλβανιτοκτόνο, από πηγές της εποχής.
Τρία χρόνια αργότερα, ολοκλήρωσε την κατάκτηση της Αιτωλοακαρνανίας συλλαμβάνοντας τον Χουάν Φερνάντεθ ντε Ερέδια, Γάλλο Σταυροφόρο. Αρχικά, τον πούλησε στους Τούρκους κι έπειτα τον επαναγόρασε για να τον μεταπουλήσει στους Λατίνους για εννιά χιλιάδες φράγκα. Το 1380 εκστρατεύει κατά των Ιωαννίνων ξανά, χωρίς επιτυχία δε. Συνοικέσιο που πραγματοποιήθηκε μεταξύ του οίκου του και του Θωμάς Πρελούμπου έληξε τις εχθροπραξίες μεταξύ των δύο ανδρών.
Το 1384, οι Τούρκοι εισέβαλαν στην Άρτα. Ο Γκίνος ζήτησε την βοήθεια του Πρελούμπου, ο οποίος όμως αρνήθηκε καθώς συνεργαζόταν με τους Τούρκους. Όταν ο τελευταίος δολοφονήθηκε, ο Αρβανίτης φύλαρχος πολιόρκησε ξανά τα Γιάννενα, ανεπιτυχώς, όμως, για μία ακόμη φορά. Το ίδιο αποτέλεσμα είχε κι η τέταρτη απόπειρά του να καταλάβει την Ηπειρώτικη πόλη, το 1389.
Το 1390, ο Τούρκος Γαζή Εβρενός, επιτέθηκε κατά της Ακαρνανίας και την Ηπείρου. Ο Μπούας, ζήτησε την βοήθεια του Ησαύ Μπουοντελμόντι, Ιταλού ηγεμόνα των Ιωαννίνων. Η συνεργασία των δύο ανδρών επισφραγίστηκε με συνοικέσιο.
Ο Γκίνος Μπούας πέθανε το 1399.
Μπρέστεν

Θρησκείες

Ο πληθυσμός του χωριού είναι Πομάκικος και είναι στραμμένος στο Ισλάμ, αλλά έχει επίσης και μικτούς γάμους.
Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Εσωτερικού και Νήσων (Ελλάδα)

Ιστορία

Συγκροτήθηκε στην Αθήνα το 1945 ως Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Αττικής, από το 1961 εξελίχθηκε από μια εδαφική αμυντική δύναμη σε έναν σχηματισμό μεγέθους σώματος στρατού, επιβλέποντας τις τέσσερις Διοικήσεις Εθνοφυλακής της περιοχής του Αιγαίου. Σύντομα μετονομάστηκε σε Ανώτερη Στρατιωτική Διοίκηση Εσωτερικών και Νησιών (ΑΣΔΕΝ), για να αντικατοπτρίζει το διευρυμένο ρόλο της.
Το 1995, η έδρα της διοίκησης μεταφέρθηκε στο προάστιο του Καρέα στην Αθήνα, Αττική και μέχρι το 2005 έγινε σημαντικός επιχειρησιακός σχηματισμός του Ελληνικού Στρατού, αποτελούμενος από δύο μεραρχίες και πέντε ταξιαρχίες, έκαστη την ονομασία Ανώτερη Διοίκηση Ταγμάτων Εθνοφυλακής (ΑΔΤΕ). Μετά από μια εκτεταμένη αμυντική επανεξέταση το 2013, οι δυνατότητες του σώματος ενισχύθηκαν με την αναδιοργάνωση της 5ης Ταξιαρχίας Πεζικού ως αερομεταφερόμενη ταξιαρχία για να καταστεί η δύναμη ταχείας αντίδρασης της ΑΣΔΕΝ.

Έμβλημα

Το έμβλημα της απεικονίζει την Πύλη των Λεόντων των Μυκηνών. Στην κορυφή του θυρεού υπάρχει το ρητό ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ.
Ανανίας γιος του Ανανία

Η πρώτη εκλογή και η καθαίρεση του

Ο Ανανίας διορίστηκε αρχιερέας από τον βασιλιά Ηρώδη Αγρίππα ΙΙ για πρώτη φορά το 62. Εκείνη την εποχή είχε πεθάνει ο επίτροπος της Ιουδαίας Φήστος και ο αντικαταστάτης του Αλβίνος δεν είχε φτάσει στην έδρα του αλλά βρίσκονταν ακόμη στην Αλεξάνδρεια. Ο Ανανίας εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία και συγκάλεσε ένα συμβούλιο δικαστών που καταδίκασε σε θάνατο τον Ιάκωβο τον αδελφό του Ιησού πιθανόν δε και άλλους.
Κάποιοι πολίτες που ανήκαν κατά πάσα πιθανότητα στην παράταξη των Φαρισαίων και ήταν προσηλωμένοι στην τήρηση των Νόμων διαμαρτυρήθηκαν για τις ενέργειες του Ανανία. Αν και δεν εμπόδισαν τις εκτελέσεις έστειλαν κρυφά μήνυμα στον Ηρώδη Αγρίππα και του ζήτησαν να στείλει επιστολή στον αρχιερέα στην οποία θα του ζητούσε να μην κάνει ξανά τέτοιες ενέργειες. Κάποιοι άλλοι από τους διαμαρτυρόμενους πιο τολμηροί πήγαν στην Αλεξάνδρεια και ενημέρωσαν τον νέο επίτροπο για τα όσα είχαν συμβεί.
Ο Αλβίνος έστειλε επιστολή στον Ανανία επιπλήττοντας τον δριμύτατα και αναφέροντας του ότι είχε παραβεί το ρωμαϊκό δίκαιο που όριζε ότι μόνο ανώτερος Ρωμαίος αξιωματούχος μπορούσε να διατάξει εκτέλεση σε επαρχία που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο του αυτοκράτορα. Ο Ανανίας καθαιρέθηκε τρεις μήνες ύστερα από την ανάληψη του αξιώματος του και αντικαταστάθηκε από τον Ιησού του Δαμναίου.

Η δεύτερη εκλογή και το τέλος του

Ο Ανανίας παρά το γεγονός ότι έχασε το αρχιερατικό αξίωμα διατήρησε την επιρροή του στους ιερατικούς κύκλους. Λίγα χρόνια αργότερα το 66, αφού ο πόλεμος με την Ρώμη είχε ξεσπάσει, εκλέχθηκε ξανά αρχιερέας  ύστερα από την δολοφονία του προκατόχου του εκπροσωπώντας την παράταξη των μετριοπαθών που, παρά τον επαναστατικό ζήλο που έδειχναν, ήθελαν την συνδιαλλαγή με τους Ρωμαίους. Ο Ανανίας απέτυχε στην αποστολή του και έπεσε θύμα μιας εμφύλιας διαμάχης που ξέσπασε μεταξύ της παράταξης των μετριοπαθών και εκείνης των φιλοπόλεμων Ζηλωτών που είχαν ηγέτες τον Ελεάζαρο του Σίμωνα και τον Ιωάννη από τα Γίσχαλα(68).
Σχέσεις Ελλάδας και Βόρειας Κορέας

Οι σχέσεις Ελλάδας-Βόρειας Κορέας είναι οι διμερείς σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Βόρεια Κορέα. Οι δύο χώρες αναγνωρίζονται μεταξύ τους, ωστόσο, λόγω της διεθνούς απομόνωσης της Βόρειας Κορέας, οι διπλωματικές επαφές των δύο χωρών είναι πρακτικά ανύπαρκτες.
Η Ελλάδα εκπροσωπείται στη Βόρεια Κορέα από την πρεσβεία της στη Σεούλ. Η Βόρεια Κορέα εκπροσωπείται στην Ελλάδα μέσω της πρεσβείας της στη Ρώμη.
Τιάγκο Μοντέιρο

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Πόρτο. Το 2005 αποφάσισε να ενταχθεί στο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1. Εντάχθηκε λοιπόν στο δυναμικό της ομάδας Jordan Grand Prix. Στο Γκραν Πρι των ΗΠΑ βρέθηκε για μια και μοναδική φορά στο βάθρο των νικητών όπου τερμάτισε στην 3η θέση πίσω απ' τους 2 οδηγούς της Ferrari το Γερμανό Μίχαελ Σουμάχερ και το Βραζιλιάνο Ρούμπενς Μπαρικέλο. Μετά το Γκραν Πρι των ΗΠΑ του 2005 ο Μοντέιρο έγινε ο πιο επιτυχημένος Πορτογάλος οδηγός που πέρασε ποτέ απ' τη Φόρμουλα 1. Ο προηγούμενος ήταν ο Πέντρο Λάμι ο οποίος το 1995 στον τελευταίο αγώνα ο οποίος ήταν το Γκραν Πρι Αυστραλίας τερμάτισε 6ος και πήρε τον ένα και μοναδικό βαθμό με τη Minardi. Στο Γκραν Πρι Βελγίου όπου τερμάτισε στην 8η θέση, σκόραρε ακόμα 1 βαθμό. Λίγες μέρες πριν το Γκραν Πρι Τουρκίας ο Μοντέιρο υπέφερε από πονόδοντο. Όμως είπε στον αγωνιστικό διευθυντή της ομάδας Κόλιν Κόουλς πως δεν υπήρχε λόγος ν' απουσιάσει απ' τον αγώνα καθώς ένιωθε απολύτως καλά. Ο Κόουλς ο οποίος ήταν πολύ καλός οδοντογιατρός, εξέτασε προσεκτικά το Μοντέιρο και του έφτιαξε το δόντι το οποίο πονούσε. Να πούμε τέλος πως ο Μοντέιρο το 2005 τερμάτισε σε όλους τους αγώνες του Πρωταθλήματος. Το ρεκόρ αυτό παρέμεινε μέχρι το 2013 που ο Βρετανός Μαξ Τσίλτον τερμάτισε και στους 19 αγώνες. Το 2006 ίδια ομάδα η οποία όπως είπαμε μετονομάστηκε σε Midland Formula 1 συμφώνησε εκ νέου με το Μοντέιρο και στο 2ο μονοθέσιο έβαλε τον Ολλανδό Κρίστιαν Άλμπερς. Απ' τους 18 αγώνες εκείνου του Πρωταθλήματος, ο Μοντέιρο στους 6 εγκατέλειψε. Ο καλύτερος τερματισμός του ήταν στο Γκραν Πρι Ουγγαρίας το οποίο διεξήχθη υπό βροχή όπου τερμάτισε στην 9η θέση εκτός των βαθμολογούμενων θέσεων και ο Άλμπερς τερμάτισε πίσω απ' αυτόν δηλαδή στη 10η.

Τέλος της καριέρας του Μοντέιρο στη Φόρμουλα 1

Στις 21 Δεκεμβρίου του 2006 ανακοινώθηκε πως ο Μοντέιρο δε θα είχε θέση επίσημου οδηγού στην εκ νέου μετονομασθείσα Spyker Formula 1. Ο Γερμανός Άντριαν Σούτιλ είχε υπογράψει λίγες μέρες νωρίτερα για να πλαισιώσει τον Άλμπερς. Λοιπόν λίγες μέρες μετά την Πρωτοχρονιά του 2007 ο Μοντέιρο ξεκίνησε να
συζητά με την Τόρο Ρόσο όμως οι συζητήσεις αυτές ήταν πολύ σύντομες κι έλαβαν τέλος στις 17 Ιανουαρίου 2007 όταν ο αγωνιστικός διευθυντής της ομάδας η οποία εδρεύει στη Φαέντσα της Ιταλίας Φραντς Τοστ ανακοίνωσε πως στο Πρωτάθλημα αυτό η ομάδα θα κατέβαινε με το ίδιο δίδυμο οδηγών δηλαδή τον Ιταλό Βιταντόνιο Λιούτσι και τον Αμερικανό Σκοτ Σπιντ κι έτσι ο Μοντέιρο για τη χρονιά εκείνη έμεινε χωρίς θέση οδηγού.