google/wiki40b huggingface dataset:
Ρήνα Κατσελλή

Βιογραφικά στοιχεία

Η Ρήνα Κατσελλή γεννήθηκε στην Κερύνεια το 1938. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Είναι συγγραφέας και διευθύντρια του εκδοτικού οίκου Χρυσοπολίτισσα.
Την περίοδο 1959-1993 ήταν νυμφευμένη με τον Στέλιο Κατσελλή, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος Κερύνειας, Υπουργός Παιδείας, Υπουργός Άμυνας και Υπουργός Προεδρίας. Είχαν αποκτήσει πέντε παιδιά.

Πολιτική διαδρομή

Το 1978 δημιούργησε τις πρώτες ομάδες που αργότερα ίδρυσαν την γυναικεία οργάνωση του ΔΗΚΟ, τη ΓΟΔΗΚ. Στη συνέχεια εξελέγη επαρχιακή γραμματέας του ΔΗΚΟ Κερύνειας (1980-1996).
Στις βουλευτικές εκλογές του 1981 εξελέγη βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας με το ΔΗΚΟ. Ήταν η πρώτη γυναίκα βουλευτής της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1985 και στις βουλευτικές εκλογές του 1991. Ως βουλευτής, ήταν μέλος στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εξωτερικών, στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Παιδείας, στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Προσφύγων, Εγκλωβισμένων, Αγνοουμένων και Παθόντων και στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος.
Την περίοδο 1983-84 ήταν εκπρόσωπος της βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης. Συμμετείχε στην Επιτροπή Πολιτισμού και στην Επιτροπή Μετανάστευσης-Προσφύγων-Δημογραφίας.

Θεατρική και συγγραφική πορεία

Η Ρήνα Κατσελλή έχει ασχοληθεί με το θέατρο και τη συγγραφή βιβλίων. Το 1958 σκηνοθέτησε ερασιτεχνικά τον Αρχοντοχωριάτη του Μολιέρου συμμετέχοντας και ως ηθοποιός. Το 1959 έκδωσε το πρώτο της θεατρικό έργο. Το 1962 το έργο της Ο Ανάξιος ανεβαίνει από τον Οργανισμός Θεατρικής Αναπτύξεως Κύπρου. Επιπλέον, συχνά έδινε κυπριακές ηθογραφίες και ραδιοδράματα στο ραδιόδωνο και στην τηλεόραση στην Κύπρο. 
Το 1970 έκδωσε τη θεατρική της παραγωγή σε επτά πολυγραφημένους τόμους. Στη συνέχεια έργα της ανέβηκαν από τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, το θέατρο ΕΝΑ και την Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης SίΙνίο D' Amico Ρώμης.
Το 1973 ίδρυσε τις Εκδόσεις Χρυσοπολίτισσα, εκδίδοντας δικά της βιβλία αλλά και άλλων συγγραφέων. Έχει βραβευθεί με το Κρατικό Βραβείο μυθιστορήματος τρεις φορές και μία φορά με το Κρατικό Βραβείο για τη μελέτη της για τον δημοτικιστική Σάββα Χρίστη. Το 2010 βραβεύθηκε με το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Είναι ιδρυτικό μέλος του Λαογραφικού Ομίλου Κερύνειας. Διετέλεσε 40 χρόνια γραμματέας του ομίλου. Είναι επίτιμη πρόεδρος του.
Λευκή της Βουργουνδίας, κόμισσα της Σαβοΐας

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη του Ροβέρτου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας και της Αγνής των Καπετιδών, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας.
Το διάστημα 1346-47 άσκησε επιρροή στην Αυλή του ανιψιού της Αμεδαίου ΣΤ΄ κόμη της Σαβοΐας για να ακολουθήσει εκείνος στενότερες σχέσεις με τη Βουργουνδία· αυτό θα αντιστάθμιζε την πώληση του δελφινάτου στη Γαλλία. Ως αποτέλεσμα της προσπάθειάς της, έγινε ο αρραβώνας του κόμη με την Ιωάννα, κόρη του Φιλίππου Α΄ κόμη του Ωβέρν (γιου του Όθωνα Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας), ο οποίος όμως ματαιώθηκε.
Απεβίωσε 60 ετών, ίσως από επιδημία πανώλης.
Περιβόλια Ηλείας

Αξιοθέατα

Όσοι βρίσκονται στα Περιβόλια μπορούν να επισκεφθούν το ποτάμι Νέδα, καθώς και πολλά αρχαία μνημεία με κορυφαίο από αυτά τον Ναό του Επικουρίου Απόλλωνος, τον λεγόμενο «Παρθενώνα της Πελοποννήσου», έργο του Ικτίνου. Επίσης το Ναό της Αθηνάς, το τείχος, μήκους 3 km, την κρήνη της Αρχαίας Φιγαλείας κ.ά.
Ελεονώρα της Πορτογαλίας, βασίλισσα της Αραγωνίας

Βιογραφία

Ήταν η δεύτερη (επιζήσασα) κόρη του Αλφόνσου Δ΄ της Πορτογαλίας και της Βεατρίκης των Ιβρέα, κόρης του Σάντσο Δ΄ της Καστίλης.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε το 1347 τον Πέτρο Δ΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιά της Αραγωνίας. Δεν απέκτησε απογόνους.
Μαρία Ιωσηφίνα του Βελγίου

Βιογραφία

Ήταν η μόνη κόρη του Αλβέρτου Α΄ του Βελγίου και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Καρόλου-Θεοδώρου δούκα στη Βαυαρία.
Δημήτριος Τσακνάκης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στο χωριό Τρίκωμο Γρεβενών το έτος 1957. Κατατάχθηκε στο Σώμα της πρώην Χωροφυλακής το έτος 1976 και αποφοίτησε από την Σχολή Αξιωματικών το έτος 1985.
Είναι απόφοιτος του Τμήματος Επαγγελματικής Μετεκπαίδευσης Επιτελών Στελεχών. 
Γνωρίζει την αγγλική γλώσσα.
Παρακολούθησε διεθνή σεμινάρια σε θέματα καταπολέμησης ναρκωτικών και κοινωνικής επανένταξης εξαρτημένων από ουσίες ατόμων. Επίσης, εκπαιδεύτηκε σε θέματα αντιτρομοκρατίας, διερεύνησης της σκηνής του εγκλήματος και διαχείρισης κρίσιμων περιστατικών. Συμμετείχε σε διεθνείς συναντήσεις για την καταπολέμηση του διασυνοριακού εγκλήματος και της παράνομης διακίνησης μεταναστών.

Καριέρα

Με το βαθμό του Υπαστυνόμου και του Αστυνόμου Β’ υπηρέτησε στη Διεύθυνση Αστυνομικών Επιχειρήσεων Θεσσαλονίκης και από τον Ιανουάριο του 1987 στην Υποδιεύθυνση Δίωξης Ναρκωτικών Θεσσαλονίκης, μέχρι και τον Μάρτιο του 1994.
Στη συνέχεια μέχρι και το Μάρτιο του 2000, με τον βαθμό του αστυνόμου Α’, υπηρέτησε ως Διοικητής σε μάχιμες Υπηρεσίες της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης.
Επιλέχθηκε για τη στελέχωση της Υποδιεύθυνσης Εσωτερικών Υποθέσεων Βορείου Ελλάδος, στην οποία υπηρέτησε ως Προϊστάμενος του Τμήματος Ερευνών και Δίωξης, μέχρι τον Νοέμβριο του 2004 και στην συνέχεια ως Διευθυντής αυτής, μέχρι τον Ιούνιο του 2006, με τον βαθμό του Αστυνομικού Υποδιευθυντή και Αστυνομικού Διευθυντή, αντίστοιχα.
Με τον βαθμό του Αστυνομικού Διευθυντή υπηρέτησε επίσης ως Προϊστάμενος των Υποδιευθύνσεων Δίωξης Ναρκωτικών και Κρατικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, μέχρι τον Ιούνιο 2007.
Διετέλεσε Διευθυντής Υποδιεύθυνσης Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας Βορείου Ελλάδος από την έναρξη λειτουργίας της τον Ιούνιο του 2007, μέχρι τον Μάρτιο του 2009, οπότε προήχθη στον βαθμό του Ταξίαρχου.
Με την προαγωγή του τοποθετήθηκε στην Διεύθυνση Ασφαλείας Θεσσαλονίκης, στην οποία υπηρέτησε αρχικά ως Υποδιευθυντής και στη συνέχεια ως Διευθυντής της, μέχρι το 2010.
Τον Μάρτιο του 2010 προήχθη στον βαθμό του Υποστρατήγου και τοποθετήθηκε στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, ενώ τον Μάρτιο του 2011 τοποθετήθηκε ως Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Περιφέρειας Ηπείρου.
Την 16/7/2012 προήχθη στον βαθμό του Αντιστρατήγου και τοποθετήθηκε ως Γενικός Επιθεωρητής Αστυνομίας Νοτίου Ελλάδος.
Την 1/3/2013 τοποθετήθηκε ως Γενικός Επιθεωρητής Αστυνομίας Βορείου Ελλάδος.
Την 9/4/2014 με απόφαση του ΚΥ.Σ.Ε.Α. ανέλαβε καθήκοντα Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας.
NGC 6503

Ο NGC 6503 είναι νάνος σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Δράκοντα. Βρίσκεται στις παρυφές μιας πελώριας άδειας περιοχής του διαστήματος που ονομάζεται Τοπικό Κενό (Local Void). Ο γαλαξίας έχει διάμετρο περίπου 30.000 ετών φωτός και απέχει περίπου 17 εκατομμύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα. Στις λαμπρές μπλε περιοχές του γεννιούνται νέοι αστέρες, ενώ στις σπείρες και στο κέντρο του υπάρχουν σκουρόχρωμα καφέ νέφη σκόνης.
Αντριάνο Μπανκιέρι

Σύντομη βιογραφία

Ο Μπανκιέρι γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1568 στη Μπολόνια ως Τομάσο Μπανκιέρι (Tommasso Banchieri). Μετονομάστηκε σε Αντριάνο όταν, το 1589 (κατ' άλλες πηγές το 1587), εισήλθε στο τάγμα των Ολιβετιανών (Βενεδικτίνων) μοναχών. Διδάχτηκε μουσική και τεχνική παιξίματος του εκκλησιαστικού οργάνου από τον Τζιοζέφο Γκουάμι (Gioseffo Guami), ο οποίος είχε μαθητεύσει με τους Άντριαν Βίλαρτ, Αννιμπάλε Παντοβάνο και Τζιοβάννι Γκαμπριέλι. Ο Μπανκιέρι εκείνη την εποχή ήταν περισσότερο γνωστός ως οργανίστας. Από το 1592 έως το 1609 εκτελούσε χρέη οργανίστα σε μονές στη Λούκα, την Ίμολα, τη Βερόνα και τη Βενετία. Το 1609 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη μονή San Michele del Bosco στις παρυφές της γενέτειράς του, Μπολόνια. Εκεί ίδρυσε, το 1615, την Accademia dei Floridi, την οποία επισκέφθηκε ο Κλάουντιο Μοντεβέρντι το 1620 και προς τιμή του τον Ιούνιο η Accademia πραγματοποίησε συνάθροιση, στην οποία παρέστησαν πολλά εξέχοντα μέλη της. Το 1622 η Accademia μετονομάζεται σε Accademia dei Filomusi και πραγματοποιεί τις συνεδριάσεις της στο σπίτι του Τζιρόλαμο Τζιακόμπι (Girolamo Giacobbi), μαέστρου της βασιλικής του Αγίου Πετρωνίου και στενού φίλου του Μπανκιέρι. Ήδη από το 1618 στον Μπανκιέρι έχει απονεμηθεί τιμητικά ο τίτλος του Ηγουμένου της μονής του. Το 1634 ο καλλιτέχνης μετακινείται στον Άγιο Βερνάρδο της Μπολόνια, αλλά πεθαίνει από αποπληξία τον ίδιο χρόνο.

Έργο

Ο Αντριάνο Μπανκιέρι υπήρξε από τους πρωτοπόρους που προσπάθησαν να συγκεράσουν το μαδριγάλι με τη δημιουργία ενός νέου είδους, της μουσικής κωμωδίας. Για το λόγο αυτό οι περισσότερες συνθέσεις του δεν έχουν θρησκευτικό αλλά κοσμικό περιεχόμενο. Φανερά επηρεασμένος από τις συνθέσεις του Βέκι και ιδιαίτερα από το L’Amfiparnasso, προώθησε το μουσικό αυτό είδος ένα βήμα παραπέρα, χρησιμοποιώντας τη δεξιότητά του στη γραφή κειμένων και μάλιστα σε τοπικές διαλέκτους της βόρειας Ιταλίας. Σε κάποιες συνθέσεις του, μάλιστα, χρησιμοποίησε ψεωδώνυμο, όπως στο La nobilità dell’asino, το οποίο συνέθεσε και παρουσίασε με το προσωνύμιο "Attabalippa dal Peru", ενώ σε άλλες είχε χρησιμοποιήσει το ψευδώνυμο "Camillo Scaliggeri dalla Fratta".
Άμπυξ

Στην ελληνική μυθολογία ο Άμπυξ ήταν λακεδαιμόνιος βασιλικής καταγωγής από το γένος των Αγιαδών.
Στην γενεαλογία του Πατρέα που παραθέτει ο Παυσανίας τον αναφέρει ως γιο του Πελία απόγονο των Αρπάλου και Λακεδαίμονα. Γιος του ήταν ο Αγήνορας κι εγγονός του ο Πρευγένης.
Αλταϊκές γλώσσες

Οι αλταϊκές γλώσσες είναι μια ομάδα γλωσσών που είναι ευρύτατα διαδεδομένη στην Ασία και περιλαμβάνει γύρω στις 60 γλώσσες με περίπου 160 εκατομμύρια ομιλητές (περίπου 185 εκ. με αυτούς που την έχουν για δεύτερη γλώσσα).
Πολλοί γλωσσολόγοι θεωρούν ότι οι γλώσσες αυτές αποτελούν μια γλωσσική οικογένεια. Αρκετοί όμως πιστεύουν ότι δεν πρόκειται στην πραγματικότητα για γλωσσική οικογένεια, αλλά για γλωσσικό δεσμό. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτήν οι γλώσσες αυτές δεν έχουν κοινό πρόγονο (την πρωτοαλταϊκή), αλλά αποτελούν τρεις διακριτές γλωσσικές οικογένειες, τις τουρκικές γλώσσες, τις μογγολικές γλώσσες και τις τουνγκουζικές γλώσσες.·Τα αναμφισβήτητα κοινά χαρακτηριστικά των τριών αυτών οικογενειών τόσο στη δομή όσο και στο λεξιλόγιο οφείλονται στη μακροχρόνια επαφή των λαών.
Ορισμένοι πάλι συγκαταλέγουν στις Αλταϊκές γλώσσες και την κορεατική και την ιαπωνική γλώσσα, καθώς και τη γλώσσα αϊνού. Η προτεινόμενη αυτή διευρυμένη ομάδα ονομάζεται μακροαλταϊκή. Από το 2003 που αποδείχτηκε από την Barbara Riley η γενετική συγγένεια της αρχαίας κορεατικής Goguryeo και της αρχαίας ιαπωνικής, γίνεται δεκτό ότι τα ιαπωνικά συγγενεύουν με τα κορεατικά. Σε τι βάθος χρόνου όμως θα πρέπει να αναζητηθεί η πρωτογλώσσα και ποια είναι η συγγένεια με τις αλταϊκές γλώσσες παραμένουν άγνωστα.

Διαφωνίες περί την αλταϊκή οικογένεια

Πολλοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι οι λεξιλογικές, μορφολογικές, συντακτικές και φωνολογικές ομοιότητες οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι τουρκικές, μογγολικές και τουνγκουζικές γλώσσες έχουν γενετική συγγένεια και αποτελούν την αλταϊκή οικογένεια. Καταβάλλονται μάλιστα προσπάθειες αποκατάστασης της αλταϊκής πρωτογλώσσας. Κάποιοι (λιγότεροι) συγκαταλέγουν στην ίδια οικογένεια και την κορεατική. Ακόμα λιγότεροι συγκαταλέγουν και την ιαπωνική.
Δε θα πρέπει να παραβλεφθεί όμως και η ομάδα των γλωσσολόγων που θεωρούν ότι η γενετική συγγένεια δεν έχει αποδειχθεί ακόμα ή ότι έχει αποδειχθεί η μη ύπαρξή της.
Σύμφωνα με αυτά υπάρχουν δύο εκδοχές για την εξέλιξη των γλωσσών αυτών. Κατά την πρώτη εκδοχή υπήρξε κάποτε η κοινή αλταϊκή πρωτογλώσσα, η οποία ομιλούνταν στις στέπες της κεντρικής Ασίας γύρω από την οροσειρά Αλτάι. Ήδη σε εκείνη τη γεωγραφική περιοχή διασπάστηκε πριν 3.000-4.000 χρόνια σε τουρκική ομάδα στη Δύση, μογγολική στο κέντρο και τουνγκουζική στην Ανατολή. Για αυτούς που δέχονται τη συγγένεια με την κορεατική και την ιαπωνική, μια άλλη ομάδα είχε διασπαστεί νωρίτερα στην Ανατολή και είχε μετακινηθεί προς τη Μαντζουρία, όπου σχηματίστηκε η αρχαία κορεατική Goguryeo, και μετά την εποίκηση των νησιών της Ιαπωνίας η αρχαία ιαπωνική, όπου ο αλταϊκής προέλευσης πολιτισμός Γιαγιόι αντικατέστησε τον πολιτισμό Τζόμον (πρβλ. και Ιαπωνική ιστορία).
Κατά την άλλη εκδοχή οι τουρκικές, μογγολικές και τουνγκουζικές γλωσσικές οικογένειες (και ενδεχομένως και τα κορεατικά και τα ιαπωνικά) προήλθαν από διαφορετικές πρωτογλώσσες, οι οποίες ομιλούνταν σε κοντινές γεωγραφικά περιοχές με αποτέλεσμα να αλληλοεπηρεαστούν λεξιλογικά, μορφολογικά και φωνολογικά. Από την κεντρική Ασία οι λαοί που τις μιλούσαν μετακινήθηκαν στη συνέχεια προς τις περιοχές όπου ζουν σήμερα.
Χράντετς Κράλοβε

Ιστορία

Το αρχικό όνομα του Χράντετς Κράλοβε, μιας από τις παλαιότερες πόλεις στην Τσεχία, ήταν μόνο Hradec (το κάστρο), και το Králové (της βασίλισσας), προτάχθηκε όταν έγινε μια από τις πόλεις προίκα της βασίλισσας του Wenceslaus ΙΙ, η Ελισάβετ της Πολωνίας, η οποία έζησε εδώ για τριάντα χρόνια. Το 1639 η πόλη καταλήφθηκε για οκτώ μήνες από τους Σουηδούς. Η τελική μάχη του αυστρο-πρώσικου πολέμου έγινε κοντά στο Χράντετς Κράλοβε, στις 3 Ιουλίου 1866.
Παναγιώτης Κόρμπος

Καριέρα

Ξεκίνησε την επαγγελματική του ποδοσφαιρική σταδιοδρομία από την Χαλκηδόνα, κάνοντας ντεμπούτο σαν επαγγελματίας στις 3 Σεπτεμβρίου του 2003 σε αγώνα για το κύπελλο Ελλάδας και τον Μάιο του 2004 στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής. Το 2005 μεταπήδησε στον Ατρόμητο Αθηνών με τον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το 2010 με ενδιάμεσους σταθμούς του ως δανεικός την Προοδευτική τον Ιανουάριο του 2007, τον Παναιγιάλειο τη σεζόν 2007-08 και τον Ολυμπιακό Βόλου τον Δεκέμβριο του 2009 μέχρι και το καλοκαίρι του 2010. Το καλοκαίρι του 2010 επέστρεψε στον Ατρόμητο, από τον οποίο μεταγράφηκε ως ελεύθερος στον Α.Ο. Τρίκαλα. 
Το 2011 μεταγράφηκε στον Λεβαδειακό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για 2 χρόνια. Το 2013 πήρε μεταγραφή στον Απόλλων Σμύρνης και το 2014 μετακόμισε στο Αγρίνιο για λογαριασμό του Παναιτωλικού. Τον Ιανουάριο του 2015 μεταγράφηκε στον Πανιώνιο, με τη φανέλα του οποίου αγωνίζεται μέχρι σήμερα και αποτελώντας αρχηγός του.
Επίσης αξιοσημείωτη είναι και η συνδικαλιστική του δράση στο χώρο του ποδοσφαίρου. Έχει διατελέσει πρόεδρος του ΠΣΑΠ από το 2016, μέχρι και το 2019.
Δημήτριος Χατζούλας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Δημήτριος Χατζούλας γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Μεσορόπη. Σχημάτισε ένοπλο αντάρτικο σώμα και τέθηκε επικεφαλής. Έδρασε στις περιοχές του Παγγαίου και της Δράμας εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων και προάσπισε τους Ελληνικούς πληθυσμούς. Υπήρξε στενός συνεργάτης του Έλληνα πρόξενου της Καβάλας, Στυλιανού Μαυρομιχάλη. Σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο Καβάλας, επιφορτίστηκε αποστολές εξόντωσης Βουλγάρων πρακτόρων, τις οποίες έφερε πάντα εις πέρας.
Πέτρος ντε Λενκάστρε του Αβέιρο

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος τού Άλβαρο ντε Λενκάστρε 3ου δούκα τού Αλβέιρο κα της Ζουλιάνα ντε Λενκάστρε, κόρης τού Γεωργίου 2ου δούκα τού Αβέιρο.
Σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα και έγινε διαδοχικά επίσκοπος της Γκουάρντα, αρχιεπίσκοπος της Έβορα και αρχιεπίσκοπος της Μπράγκα. Παρά την εξέγερση των Πορτογάλων ενάντια στους Αψβούργους της Ισπανίας, ο ανιψιός του Ραϊμούνντο ντε Λενκάστρε υποστήριξε ενεργά τους Ισπανούς, έτσι το 1663 ο Ιωάννης Δ΄ της Πορτογαλίας νέος βασιλιάς από τον κλάδο των Αβίς-Μπραγκάνσα, κατάσχεσε το δουκάτο τού Ραϊμούνντο. Ο Πέτρος, που ήταν υποστηρικτής των Μπραγκάνσα, ζήτησε την ακύρωση της απόφασης αυτής. Τελικά το 1668 αναγνωρίστηκε ως 5ος δούκας τού Αβέιρο και μαρκήσιος τού Τόρρες Νόβας. 
Αργότερα το ίδιο έτος, όταν υπογράφτηκε ειρήνη μεταξύ Πορτογαλίας και Ισπανίας, η αδελφή τού Ραϊμούνντο, η Μαρί ντε Γκουαντελούπε ντε Λενκάστρε, ζήτησε να ακυρωθεί η παραχώρηση στον θείο της για να λάβει εκείνη το δουκάτο. Το 1673 απεβίωσε ο Πέτρος και η ανιψιά του Μαρία αναγνωρίστηκε 6η δούκισσα τού Αβέιρο, με τον όρο ότι θα έπρεπε να επιστρέψει στην Πορτογαλία.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1975-76

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1975-76 συμμετείχαν 8 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Β΄ κατηγορία 1976-77.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Γκαστόνε Μοσκίν

Βιογραφία

Γεννημένος στο Σαν Τζιοβάνι Λουπατότο, ο Μοσκίν αποφοίτησε από την Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης Σίλβιο ντ'Αμίκο και στην δεκαετία του 1950 ξεκίνησε την καριέρα του ως θεατρικός ηθοποιός, πρώτα στο Θέατρο της Γένοβας και έπειτα στο Θέατρο Πίκολο του Μιλάνου στο Μιλάνο. Την ίδια περίοδο ο Μοσκίν ξεκίνησε επίσης να εμφανίζεται σε ταινίες του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Σε όλη την καριέρα του ο Μοσκίν ενσάρκωσε δευτερεύοντες χαρακτήρες και αρκετά σπάνια ανέλαβε πρωταγωνιστικούς ρόλους, όπως στις ταινίες Seven Times Seven και Caliber 9. Ο πιο δημοφιλής ρόλος του ήταν αυτός του Ραμπάλντο Μελάντρι στην σειρά Amici miei (1975-1985). Κέρδισε δυο βραβεία για τον Καλύτερο Δευτερεύοντα Ηθοποιό, το 1967 για την ταινία του Πιέτρο Τζέρμι The Birds, the bees and the Italians και το 1986 για την ταινία του Νάννι Λόυ Amici miei. Ο Μοσκίν έγινε αρκετά γνωστός και από τον ρόλο του ως Ντον Φανούτσι στην ταινία του Φράνσις Φορντ Κόπολλα Ο Νονός 2.
Ιωάννης Αναστασίου

Βίος

Ο Ιωάνννης Αναστασίου γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1918. Ο πατέρας του ήταν κηροπλάστης και η μητέρα του διδασκάλισσα. Θείος του ήταν ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Νικόλαος Ε' Ευαγγελινίδης. Τελείωσε το Βαλάνειο Δημοτικό Σχολείο και Γυμνάσιο στη Ζωσιμαία Σχολή. Το 1936 εισήχθη στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών απ' όπου αποφοίτησε το 1940. Από τον Σεπτέμβριο του 1952 έως τον Ιούλιο του 1955 παρακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία (Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, Μπέρμιγχαμ) και στη Δυτική Γερμανία.(Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν) Το 1959 εγκρίθηκε η διδακτορική διατριβή του με θέμα Οι Παυλικιανοί. Η ιστορία και η διδασκαλία των. Το ίδιο έτος υποβλήθηκε η διατριβή του επί υφηγεσία με τίτλο Τα Εισόδια της Θεοτόκου. Η ιστορία, η Εικονογραφία και η Υμνογραφία της εορτής  Το 1962 εκλέχθηκε καθηγητής Εκκλησιαστικής Ιστορίας στη Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης.
Ηλίας Ζερβός

Βιογραφία

Έχει αποφοιτήσει από την δραματική σχολή Βεάκη, ενώ είναι και πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ. 
Είναι μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών. Το 2014 ήταν υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος Αττικής (στον Βόρειο τομέα) με τον συνδυασμό Δύναμη Ζωής της Ρένας Δούρου.
NGC 6287

Το NGC 6287 είναι σφαιρωτό σμήνος στον αστερισμό Οφιούχο. Κατατάσσεται ως VII στο σχήμα μορφολογικής ταξινόμησης και ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ την 21η Μαΐου 1784. Το σμήνος αυτό απέχει 30.300 έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα.
Σίριλ Ρόμνεϊ

Πολιτική

Η πρώτη επαφή του Ρόμνεϊ με την πολιτική ήταν το 1975, όταν ήταν ανεξάρτητος υποψήφιος στην πρώτη περιφέρεια με αντίπαλο τον Λαβίτι Στάουτ .  Έχασε, αλλά στη συνέχεια εκλέχτηκε το 1979 ως βουλευτής της πέμπτης περιφέρειας και έγινε μέλος της αντιπολίτευσης.  Υπηρέτησε για δεύτερη θητεία από το 1983 έως το 1986 και ήταν επικεφαλής υπουργός μιας κυβέρνησης συνασπισμού με το Ηνωμένο Κόμμα υπό την ηγεσία του Γουίλαρντ Γουίτλι.  Κατά τη διάρκεια της θητείας του Ρόμνεϊ ως επικεφαλής υπουργού, τέθηκε σε ισχύ ο νόμος για τις διεθνείς εμπορικές επιχειρήσεις, ο οποίος ήταν υπεύθυνος κατά μεγάλο μέρος για την οικονομική ανάπτυξη του εδάφους. 
Το 1986 ο κυβερνών συνασπισμός του Ρόμνεϊ έχασε την εξουσία έπειτα από την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, αλλά επανεξελέγη και συνέχισε να υπηρετεί από τα έδρανα της αντιπολίτευσης για δύο συνεχόμενες θητείες.  Τόσο το 1995 όσο και το 1999, προσπάθησε ανεπιτυχώς να ανακαταλάβει την πέμπτη έδρα της περιφέρειας σε μια πλατφόρμα υπέρ της ανεξαρτησίας. 
Ήταν ιδρυτικό μέλος της Λέσχης Ρόταρι της Τορτόλα  και μέλος του Εμπορικού και Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου των Βρετανικών Παρθένων Νήσων.

Υποτιθέμενο ξέπλυμα χρήματος

Ενώ υπηρετούσε ως επικεφαλής υπουργός, ο Ρόμνεϊ ήταν ο κάτοχος του 99% μιας εταιρείας που ονομάζεται Financial Trust Trust, η οποία είχε συνδεθεί με τη νομιμοποίηση εσόδων από ναρκωτικά.  Παρόλο που ο Ρόμνεϊ δεν εμπλεκόταν προσωπικά στο σύστημα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, καθώς υπηρετούσε ως επικεφαλής υπουργός, το Νομοθετικό Συμβούλιο αποφάσισε να συζητήσει μια πρόταση δυσπιστίας.  Για να προλάβει την κίνηση, ο Ρόμνεϊ διέλυσε το Νομοθετικό Συμβούλιο και προκήρυξε γενικές εκλογές, τις οποίες έχασε.  
Ο Ρόμνεϊ δεν είχε ποτέ εμπλακεί προσωπικά και υποστήριξε ότι η καθημερινή λειτουργία της εταιρείας ήταν αρμοδιότητα του μάνατζερ Σον Μέρφι.  Λόγω των νόμων περί αδειών εμπορίου στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, δεν είναι ασυνήθιστο οι εξέχοντες τοπικοί επιχειρηματίες να εμφανίζονται ως ιδιοκτήτες επιχειρήσεων, που δεν έχουν να κάνουν με τη λειτουργία της επιχείρησης.  Ωστόσο, στον Ρόμνεϊ δεν απονεμήθηκε το σύνηθες Τάγμα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (τίτλος OBE) που απονέμεται στους πολιτικούς ηγέτες στα βρετανικά υπερπόντια εδάφη από τη βασίλισσα.

Θάνατος

Ο Ρόμνεϊ πέθανε στις 19 Ιουλίου 2007 σε νοσοκομείο της Φλόριντα ύστερα από μακρόχρονη μάχη με τον καρκίνο. Άφησε πίσω του πέντε κόρες και πολλά εγγόνια.  Η κηδεία του έγινε με τιμές πρωθυπουργού.  Ο επικεφαλής υπουργός Ορλάντο Σμιθ δήλωσε ότι ο θάνατος του Ρόμνεϊ σήμανε το τέλος μιας εποχής για τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, δηλώνοντας: "Η κοινότητά μας έχασε έναν ηγέτη και έναν ήρωα σήμερα".
Κλεισούρα (Αλβανία)

Όνομα

Ένα μεσαιωνικό χρονικό από το 1272 αναφέρει την τοποθεσία με το λατινικό όνομα Clausura (μια λέξη που σημαίνει «κοντά», «κάστρο», «οχυρό»). Το βυζαντινό λεξικό της Σούδας, γράφει ότι οι Ρωμαίοι ονόμαζαν τα οχυρά στα περάσματα (Κλεισοῦραι). Κατά τη διάρκεια της βυζαντινής περιόδου η πόλη ονομαζόταν επίσης Κλεισούρα.

Ιστορία

Στην αρχαιότητα η περιοχή ήταν μέρος της Ηπείρου και στη συνέχεια ενσωματώθηκε στην Άνω Μακεδονία. Αργότερα έγινε μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. 
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Μακεδονικού Πολέμου κατά των Ρωμαίων, τα στρατεύματα του Φιλίππου του Ε΄ και του Αθηναγόρας του Μακεδόνα προσπάθησαν να καθυστερήσουν τον Ρωμαίο ύπατο, Τίτο Κόιντο Φλαμινίνο. Οι Μακεδόνες είχαν εξασφαλίσει το πέρασμα και στη συνέχεια αναχαίτισαν τη ρωμαϊκή πρόοδο το 198 π.Χ. Ένας βοσκός λέγεται πως οδήγησε τα ρωμαϊκά στρατεύματα μέσα από τα βουνά, ώστε να μπορέσουν να επιτεθούν στους Μακεδόνες στο στενό φαράγγι από δύο πλευρές και να διαλύσουν τα στρατεύματά τους. Οι Μακεδόνες είχαν αρχικά επικρατήσει αποφασιστικά. Αργότερα, οι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν τη διαδρομή μέσα από το φαράγγι της σύγχρονης Κλεισούρας και έχτισαν έναν μικρό οικισμό. 
Για να ελέγξουν αυτό το πέρασμα, κατασκεύασαν ένα κάστρο τον 13ο αιώνα. Όταν η πόλη ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Αλβανίας στα τέλη του 13ου αιώνα κυβερνήθηκε από την οικογένεια Μουζάκα. Η αλληλογραφία της Ρωμαϊκής Κουρίας με την αλβανική αριστοκρατία δείχνει ότι το 1319 κυβερνήθηκε από τον κόμη Μεντούλ Μουζάκα. Μετά την κατάληψή του από τον βυζαντινό στρατό, ο αλβανικός πληθυσμός επαναστάτησε κατά της βυζαντινής κυριαρχίας το 1335 και κατέλαβε το φρούριο της πόλης. 
Οι Τούρκοι προέλασαν και έχτισαν στην περιοχή ένα σεράλιο κατά τον 19ο αιώνα. Εκείνη την περίοδο η Κλεισούρα γνώρισε την άνθιση του ως βασικό εμπορικό κέντρο μεταξύ Μπεράτ, Κορυτσάς και Αργυροκάστρου. 
Η Κατάληψη της Κλεισούρας (6–11 Ιανουαρίου 1941) ήταν μία από τις σημαντικότερες νίκες του ελληνικού στρατού κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου.

Σήμερα

Ακόμα και σήμερα, ο δρόμος είναι ο κύριος τρόπος πρόσβασης μέσα από το φαράγγι που συνδέει την Κλεισούρα με το Τεπελένι και άλλα κέντρα της Αλβανίας. Προς το νότο, ο δρόμος συνεχίζει στην Πρεμετή, πρωτεύουσα της επαρχίας, και στη συνέχεια στην Ελλάδα. Ο δρόμος που οδηγεί προς τα βόρεια προς την κατεύθυνση του Μπεράτ είναι ασφαλτοστρωμένος μόνο για μερικά χιλιόμετρα. Γύρω από την Κλεισούρα υπάρχουν μερικές παλιές ορθόδοξες εκκλησίες.