google/wiki40b huggingface dataset:
Νίκος Καραγεωργίου

Ποδοσφαιρική καριέρα

Ο Νίκος Καραγεωργίου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την ομάδα του χωριού του, τον Αετό Ερατεινού, από όπου μεταγράφηκε το 1981 στην Καβάλα. Στην ομάδα της γενέτειράς του αγωνίστηκε για 5 χρόνια και το 1986 μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ, όπου παρέμεινε 5 αγωνιστικές περιόδους και το 1991 μετακινήθηκε στον Παναθηναϊκό, όπου έμεινε ως το 1993 κατακτώντας ένα κύπελλο Ελλάδας στην τελευταία του χρονιά στην ομάδα. Ακολούθησε η Skoda Ξάνθη όπου έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 2000.

Προπονητική καριέρα

Ο Νίκος Καραγεωργίου ως προπονητής ξεκίνησε την καριέρα του την περίοδο 1999-2000, μετά την 25η αγωνιστική, όταν πήρε τη θέση του Βαγγέλη Βλάχου στην τεχνική ηγεσία της Skoda Ξάνθης, ενώ παράλληλα ήταν και παίκτης της ακριτικής ομάδας. Την περίοδο 2001-02, μετά την παραίτηση του Χουάν Ραμόν Ρότσα, κλήθηκε να αναλάβει για δεύτερη φορά τον σύλλογο, καθώς μέχρι τότε διατελούσε χρέη γενικού διευθυντή στην ακριτική ΠΑΕ, επιτυγχάνοντας την έξοδο της ομάδας στην Ευρώπη για πρώτη φορά στην ιστορία της. Απομακρύνθηκε το καλοκαίρι του 2004 και τη θέση του πήρε ο Γιάννης Μαντζουράκης. 
Τον Φεβρουάριο του 2005 δέχθηκε κρούση από τον ΠΑΟΚ, αλλά απομακρύνθηκε από τον "Δικέφαλο του Βορρά" τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου. Τον Φεβρουάριο του 2006 ανέλαβε τον Εργοτέλη στον οποίο παρέμεινε μέχρι το τέλος της περιόδου 2011-12. Λίγο καιρό αργότερα ανέλαβε ως προπονητής την ομάδα του Παναιτωλικού και το 2013 ανέλαβε αρχικά (για τρίτη φορά στην προπονητική του καριέρα) τη Skoda Ξάνθη και στη συνέχεια τον Λεβαδειακό, από τον οποίο αποχώρησε τον Φεβρουάριο του 2014.
Τον Απρίλιο του 2014 βρέθηκε στην Κύπρο αναλαμβάνοντας την Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, αποχώρησε όμως τον Νοέμβριο του 2015. Έναν περίπου μήνα αργότερα, τον Δεκέμβριο, με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος (2015-16) ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Καλλονής.

Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένος και πατέρας ενός παιδιού.
Αντώνιος Α΄ του Όλντενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Ιωάννη Ε΄ κόμη του Όλντενμπουρκ και της Άννας, κόρης του Γεωργίου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντεσάου. Το 1526 διαδέχθηκαν τον Ιωάννη Ε΄ οι γιοί του Ιωάννης ΣΤ΄, Γεώργιος, Χριστόφορος και Αντώνιος, αλλά ο τελευταίος διαφωνούσε για την κυριαρχία. Τελικά επικράτησε: το 1529 έγινε κυβερνήτης του Όλντενμπουρκ και το 1531 ο Κάρολος Ε΄ των Αψβούργων τον έκανε κόμη του Όλντενμπουρκ.
Κατά το πρώτο έτος των Σμαλκαλδικών Πολέμων (1546-47) κατέκτησε το κάστρο Ντέλμενχορστ και έτσι η κυριότητα του Ντέλμενχορστ, που είχε χαθεί το 1482 στο Μύνστερ, επέστρεψε στον Οίκο του. Κατά τη Μεταρρύθμιση κατάσχεσε τις ιδιοκτησίες της Εκκλησίας και με τα έσοδά τους ενίσχυσε την άμυνα της κομητείας του, επεκτείνοντας τα φρούριά του. Το Τάγμα του Αγ. Ιωάννη τον κατήγγειλε για την κατάσχεση της περιουσίας του, αλλά μετά από μία μακρά δίκη επικράτησε ο Αντώνιος.
Ο πατέρας του είχε κατακτήσει τις ελώδεις περιοχές Στάντλαντ και Μπούτγιαντινγκεν το 1514. O Αντώνιος Α΄ με τη βοήθεια των εκεί αγροτών κατασκεύασε αναχώματα γύρω από τα έλη και έτσι κατάφερε να κερδίσει ένα μεγάλο μέρος εύφορης γης του κόλπου Γιάντε. Ίδρυσε κώμες (ενορίες, κυριότητες) για να διοικήσει τα νέα αυτά εδάφη.
Το 1548 είχε αποβιώσει ο Ιωάννης ΣΤ΄ και το 1566 ο Χριστόφορος, έτσι ο Αντώνιος έμεινε μόνος κύριος του Όλντενμπουρκ & Ντέλμενχορστ. Ο ίδιος απεβίωσε το 1573 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννης Ζ΄.
Εκατόμνος

Βιογραφία και δράση

Ο Εκατόμνος ήταν γιος και διάδοχος του Υσσαλδώμου. Στις αρχές του 4ου αι. π.Χ., πιθανόν το 392/391 π.Χ., διορίστηκε σατράπης της νεοσύστατης σατραπείας της Καρίας από τον Πέρση βασιλιά Αρταξέρξη Β΄. Σύμφωνα με το Διόδωρο, το 391/390 π.Χ. ο Εκάτομνος κλήθηκε από τον Πέρση βασιλιά να συμμετάσχει στην εκστρατεία των Περσών εναντίον του Ευαγόρα Α΄, βασιλιά της Σαλαμίνας της Κύπρου. Ορίστηκε πιθανόν επικεφαλής των ναυτικών δυνάμεων. Ο Διόδωρος ωστόσο δεν κάνει καμία αναφορά για πολεμικές συγκρούσεις, ίσως επειδή δεν υπήρξαν αξιοσημείωτες αναμετρήσεις μεταξύ των δύο αντιπάλων. Ο σατράπης της Καρίας ίσως ανακλήθηκε γύρω στο 389/388 π.Χ. από τον Αρταξέρξη για να προστατεύσει την Καρία από τις επιθέσεις που πραγματοποιούσαν οι Αθηναίοι στις μικρασιατικές ακτές με επικεφαλής τον Θρασύβουλο.
Ο Διόδωρος αποκαλύπτει επίσης μυστική συνεργασία του Εκατόμνου με τον Ευαγόρα Α΄, βασιλιά της Κύπρου, την περίοδο που ο Αρταξέρξης Β΄ προετοιμαζόταν για νέα επίθεση εναντίον της Κύπρου (386/385 π.Χ.). Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι ο Εκάτομνος ενίσχυσε οικονομικά τον Ευαγόρα Α΄ για τη συντήρηση των μισθοφορικών στρατευμάτων του. Επιπλέον, γύρω στο 380 π.Χ. ο Αθηναίος ρήτορας Ισοκράτης μνημονεύει τον Εκάτομνο με τον τίτλο «επίσταθμος Καρίας». Δίνει μάλιστα την πληροφορία ότι ο δυνάστης της Καρίας ήταν δυσαρεστημένος με την Περσική αυτοκρατορία και υπαινίσσεται ότι σχεδίαζε αποστασία.
Ο Ισοκράτης επίσης αναφέρει ότι κυβερνούσε ακόμη το 380 π.Χ. Δεν έχουμε φιλολογικές μαρτυρίες που να μας πληροφορούν για τα αίτια και τη χρονολογία θανάτου του Εκατόμνου. Λαμβάνοντας όμως υπόψη τα λεγόμενα του Διοδώρου, σύμφωνα με τα οποία ο Μαύσωλος, πρωτότοκος γιος και άμεσος διάδοχός του, πέθανε το 353/352 π.Χ., έπειτα από 24 χρόνια διοίκησης της Καρίας, υπολογίζουμε ότι ο Εκάτομνος πέθανε γύρω στο 377/376 π.Χ.

Νομίσματα

Ο Εκάτομνος έκοψε αργυρά και χάλκινα νομίσματα σε μιλησιακό και ροδιακό σταθμητικό κανόνα, τα οποία έφεραν επιγραφές με το όνομά του. Η χρήση δύο διαφορετικών σταθμητικών κανόνων στη νομισματοκοπία της Καρίας εκείνη την περίοδο απέβλεπε στην εξυπηρέτηση των αναγκών και στη διευκόλυνση των νομισματικών συναλλαγών σε κάθε περιοχή της σατραπείας, καθώς στη δυτική Καρία γινόταν ευρύτερη χρήση των νομισμάτων της Μιλήτου ενώ στα νότια της σατραπείας χρησιμοποιούνταν ροδιακά νομίσματα. Σε αρκετά νομίσματα του επίσης απεικονίζεται ο Δίας.

Τάφος

Το 2010 αστυνομικοί συνέλαβαν συλητές που έσκαβαν για αρχαιολογικά ευρήματα επειδή βρήκαν κάτι που θεωρούταν ότι ήταν ο τάφος του Εκατόμνου. Μια μαρμάρινη σαρκοφάγος και πολλές τοιχογραφίες ανακαλύφθηκαν στον τάφο, αν και έχουν ήδη ληφθεί πολλά λείψανα από τον τάφο και πουλήθηκαν στη μαύρη αγορά. Το μαυσωλείο αυτό είναι πλέον χαρακτηρισμένο ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Θεωρείται πολύ σημαντικό για την κατανόηση της τέχνης και της χειροτεχνίας της Καρίας όπως χτίστηκε από τους καλύτερους αρχιτέκτονες και γλύπτες της και ήταν προκάτοχος του μαγευτικού Μαυσωλείου της Αλικαρνασσού.
Πρόσφατα ένα χρυσό στέμμα κλεμμένο από τον τάφο εντοπίστηκε και επέστρεψε στην Τουρκία.
Samakal

Η Samakal (βεγγαλικά: সমকাল Samakal, "τρέχουσα ώρα, σύγχρονος") είναι μια Βεγγαλική ημερήσια εφημερίδα που εκδίδεται στην Ντάκα του Μπαγκλαντές. Η Samakal άρχισε να δημοσιεύεται στις 31 Μαΐου 2005. Το 2007, η κυκλοφορία της Samakal ήταν περίπου 200.000 αντίτυπα.
Ο Γκολάμ Σαρουάρ, διακεκριμένος δημοσιογράφος στο Μπαγκλαντές, εργάζεται ως συντάκτης. Ο Σ. Μ. Σαχάμπ Ουντίν υπηρετεί ως Εκτελεστικός Διευθυντής, ενώ ο Μουσταφίζ Σάφι είναι Εκτελεστικός Συντάκτης της καθημερινής.

Τακτικοί αρθογράφοι

Αξιοσημείωτοι αρθρογράφοι τακτικά γράφουν για την εφημερίδα. Ο Αμπντούλ Γκαφάρ Τσοουντχουρί γράφει κάθε εβδομάδα στο συμπλήρωμα Καλέρ Αϊνά (Ο Καθρέφτης του Χρόνου). Ο Χασάν Αζιζούλ Χουκ, γνωστός συγγραφέας στην Ινδική υποήπειρο, είναι επίσης αρθρογράφος για την εφημερίδα. Ο Ζιλλούρ Ραχμάν Σιντίκι, ο Μπαντρουντίν Ομάρ, ο Σαχριάρ Καμπίρ, ο Ανού Μοχάμεντ, ο Αμπού Αχμέντ και ο Μαμουνούρ Ρασίντ επίσης αρθρογραφούν στην εφημερίδα.

Συμπληρώματα

Το Kaler Kheya (Βάρκα του Χρόνου) είναι δημοφιλές λογοτεχνικό περιοδικό, το οποίο είναι ένα από τα εβδομαδιαία συμπληρώματα της Samakal. Τα άλλα εβδομαδιαία συμπληρώματα είναι τα "Κύβος", "Shaili", το "Taka Aana Pai (Οικονομία)", "Techline", "Alor Pathojatri', 'Moncharbaire" και "Ghassfaring (σελίδα για τα παιδιά)'. Η "Suhreed Samabesh (Πλατφόρμα καλοθελητών)" είναι η οργάνωση αναγνωστών της εφημερίδας.

Εκδηλώσεις και τις προσφορές

Η εφημερίδα έχει διαχείριση εκδηλώσεων και την προωθεί την ενότητα. Διάφορες κοινωνικές, πολιτικές, προωθητικές και άλλες εκδηλώσεις, συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης, σεμινάρια, τηλεοπτικές εκπομπές και πολλά άλλα βρίσκονται υπό την εποπτεία του παρόντος τμήματος. Ο Ιμράν Καντίρ είναι επικεφαλής αυτού του τμήματος.

Απειλές

Από την αρχή της λειτουργίας της το 2005, οι δημοσιογράφοι της εφημερίδας εργάζονται παρά τις απειλές και τους κινδύνους. Το 2005, ο Γκουτάμ Ντας, ο οποίος εργαζόταν ως επικεφαλής του γραφείου στο Φαριντπούρ δολοφονήθηκε. Το 2006, στελέχη του κυβερνώντος κόμματος επιτέθηκαν στο γραφείο της Samakal στο Ρατζσάχι και επιτέθηκαν στον επικεφαλής του.
Πολωνέζες (Σοπέν)

Οι πολωνέζες του Φρεντερίκ Σοπέν γράφτηκαν μεταξύ το 1817 και το 1846 και οι περισσότερες γράφτηκαν για σόλο πιάνο. Η πρώτη του γράφτηκε το 1817, όταν ήταν στην ηλικία των 7 ετών, ενώ η τελευταία του γράφτηκε τρία χρόνια πριν πεθάνει, ονόματι Πολωνέζα-Φαντασία. Οι περισσότερο γνωστές του είναι οι Πολωνέζα, Op. 40, No. 1 και η Πολωνέζα σε Λα ύφεση μείζονα, Op.  53 (η πρώτη είναι γνωστή και ως η Στρατιωτική και η δεύτερη ως η Ηρωική).
Συνολικά, ο Σοπέν έγραψε 23 πολωνέζες για σόλο πιάνο. Εφτά εκ των οποίων, δημοσιεύθηκαν ενώ ζούσε, τρεις δημοσιεύθηκαν μετά θάνατον με Opus αρίθμηση, έξι δημοσιεύθηκαν μετά θάνατον χωρίς αρίθμηση, ενώ, τέλος, εφτά πολωνέζες του χάθηκαν.
Τάσος Αβραντίνης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Τάσος Αβραντίνης γεννήθηκε το 1969. Κατάγεται από το Παράλιο Άστρος Αρκαδίας. Είναι νυμφευμένος με τη δικηγόρο Μαργαρίτα Τσαπόγα και έχει τρία παιδιά. Είναι δικηγόρος στην Αθήνα με ειδίκευση στο Δίκαιο των Επιχειρήσεων.
Το 1991 υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Φιλελεύθερου Φόρουμ. Το 1995 απεχώρησε από τη ΝΔ. Το 1999 ήταν ιδρυτικό μέλος του κόμματος «Φιλελεύθεροι» και μέλος του Προεδρείου του μέχρι την αναστολή λειτουργίας του κόμματος το 2001. Το 2007 ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της «Φιλελεύθερης Συμμαχίας», της οποίας διετέλεσε Αντιπρόεδρος μέχρι και το Φεβρουάριο του 2009. Το 2009, εντάχθηκε στο νεοϊδρυθέν κόμμα του Στέφανου Μάνου, Δράση.
Το 2010, στις δημοτικές εκλογές, ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, υποστηριζόμενος από το Πορτοκαλί (Δράση - Φιλελεύθερη Συμμαχία), στα ψηφοδέλτια του ανεξάρτητου υποψήφιου Γιώργου Καμίνη, τελικά εξελέγη δημοτικός σύμβουλος.
Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου 2012, ήταν υποψήφιος με την εκλογική συνεργασία Δράση - Φ.Σ. στην Α΄ Περιφέρεια Αθηνών και τερμάτισε πέμπτος σε σταυρούς (1.415) ανάμεσα στους συνυποψηφίους του στο ψηφοδέλτιο της συνεργασίας. Στις Εθνικές Εκλογές του Ιουνίου 2012, ήταν επικεφαλής υποψήφιος της εκλογικής λίστας του εκλογικού συνασπισμού δημιουργία, ξανά! (συνεργασία δημιουργίας, ξανά! - Δράσης - Φ.Σ.) στην Περιφέρεια Αττικής (Υπόλοιπο).
Τον Οκτώβριο του 2014, ύστερα από πολιτικές πρωτοβουλίες της Δράσης εναντίον της υπερφορολόγησης, εκπροσώπησε ενώπιον της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας τους ιδιοκτήτες ακινήτων που προσέφυγαν κατά των αντικειμενικών αξιών. Πέτυχε την έκδοση της ιστορικής απόφασης 4003/2014 με την οποία η διοίκηση υποχρεώνεται να αναπροσαρμόσει τις αντικειμενικές αξίες στα επίπεδα των εμπορικών. Η παραπάνω απόφαση αναμένεται να οδηγήσει από το 2015 σε σημαντική μείωση του ΕΝΦΙΑ.
Στις εθνικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 ήταν υποψήφιος βουλευτής Α' Πειραιά με το Ποτάμι μετά τη συνεργασία Δράσης - Ποταμιού. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 είναι υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία στην Α' Πειραιά.
Αρθρογραφεί τακτικά στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο της χώρας (ΕΣΤΙΑ, Ναυτεμπορική, Ελευθεροτυπία, Presscode κλπ.) ενώ τα άρθρα του φιλοξενούνται μεταξύ άλλων στην ηλεκτρονική διεύθυνση: "www.e-rooster.gr".
Άννα Χατζησοφιά

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1958 στον Τύρναβο. Σπούδασε στην ΑΣΟΕΕ και τις δραματικές σχολές του Ωδείου Αθηνών και του Β. Ρίτσου. Έπαιξε επί μια πενταετία στο Θεσσαλικό Θέατρο, στην ερασιτεχνική σκηνή του οποίου σκηνοθέτησε το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, Ο μπαμπάς ο πόλεμος. Έγραψε επίσης πολλά κείμενα για επιθεωρήσεις.
Ήταν υποψήφια (έκτη στο ψηφοδέλτιο επικρατείας) με τον ΣΥΡΙΖΑ στις βουλευτικές εκλογές του 2009.
Τα τελευταία έτη διδάσκει σεναριογραφία στο εργαστήρι δημιουργικής γραφής "Tabula Rasa". 
Το Μάϊο του 2014 ορκίστηκε βουλευτής, αντικαθιστώντας τον Δημήτρη Παπαδημούλη που συμπεριλήφθηκε στο Ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.
Τζούλιαν Γκρέι

Καριέρα

Γεννήθηκε στο Lewisham του δυτικού Λονδίνου. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καρίερα στην Άρσεναλ. Στη συνέχεια Κρίσταλ Πάλας μετεγράφηκε στην για  £500000 το 2000, την οποία βοήθησε να ανέβει κατηγορία την περίοδο 2003-04.
987 Βάλλια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Βάλλια εκτιμάται σε 43,67 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1765. Η Βάλλια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 31 λεπτά.
Ψυχικό Σερρών

Γεωγραφία -Ιστορία

Το Ψυχικό βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της πόλης των Σερρών σε απόσταση 15 χλμ, ανάμεσα στα χωριά Νέος Σκοπός, Βαλτοτόπι, Μεσοκώμη και επάνω στην επαρχιακή οδό Σερρών - Αμφίπολης. Το παλιό όνομα, επί τουρκοκρατίας, ήταν Βερτσιάνι ή Βερτζιανή ή Βεργιανή και μετονομάστηκε σε Ψυχικό με το ΦΕΚ 7/1927. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή στο χωριό εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες από τους Απελαδάτους που βρισκόταν στην περιοχή της Απολλωνιάδας στην περιφέρεια της Προύσας, βορειοδυτικά του Μιχαλητσίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Ψυχικού που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Στρυμώνα του Δήμου Εμμανουήλ Παππά και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 866 κάτοικους.
Ασβεστοχώρι

Προέλευση

Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν φύλακες της περιοχής, καταγόμενοι από τη Μάνη, που  φύλαγαν το ταχυδρομείο προς Κωνσταντινούπολη και τα υδραγωγεία της Θεσσαλονίκης. Αργότερα ήρθαν σλαβόφωνοι πρόσφυγες από τις τριγύρω περιοχές, Αγραφιώτες και Βλάχοι. Οι εντόπιοι κάτοικοι (Παεζάνοι κατά τους Βλάχους) άργησαν πολύ να συγχρωτιστούν με τους άλλους πρόσφυγες (κυρίως Βλάχους) και είχαν χωριστούς συλλόγους και άλλες κοινωνικές δομές. Οι κάτοικοι του Ασβεστοχωρίου συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821 ανάμεσά τους αναδείχθηκε ο Ιωάννης Ντοκος. Το χωριό αναφέρεται με τρεις ονομασίες σε χάρτη του 1914: Κιρέτσκιοϊ, Νεοχώρι και Παεζάνοβο. Στις αρχές του αιώνα είχε 700 ελληνικές οικογένειες (κατά τον Ν. Σχινά), νηπιαγωγείο, παρθεναγωγείο, δημοτικό, καφενεία και χάνι. Οι κάτοικοι ήταν δίγλωσσοι και μιλούσαν ένα ιδιόμορφο μείγμα ελληνικών με σλαβικές καταλήξεις. Την εποχή της Τουρκοκρατίας το χωριό ανήκε στον περίφημο μουκατά των 12 Μαντεμοχωρίων (πλούσιας αυτοδιοικούμενης κοινοπραξίας που εκμεταλλευόταν τα μεταλλεία της Β. Χαλκιδικής).

Μακεδονικός Αγώνας

Στον Μακεδονικό αγώνα η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων κατέδειξε την ελληνική εθνική της συνείδηση με ενεργό συμμετοχή. Στην γενικότερη περιοχή του βουνού Χορτιάτη έδρασαν κατά περιόδους μικρά ελληνικά ανταρτικά σώματα, όπως του Ασβεστοχωρίτη οπλαρχηγού Αντώνιου Μαλαμάτη, καθώς και των Μιχάλη Αναγνωστάκου (καπετάν Ματαπά) και Ανδρέα Παπαγεωργίου, του Ζώη, του Εξαδάκτυλου και του Μαζαράκη με αξιόλογη δράση μέχρι την περιοχή του Λαγκαδά, όπου ήταν ισχυρή η βουλγαρική προπαγάνδα. Κατόρθωσαν να εξολοθρέψουν τις βουλγαρικές ομάδες, να καταστρέψουν βάσεις τους και να ανυψώσουν το φρόνημα των ντόπιων πληθυσμών.

Πρόσβαση

Στο Ασβεστοχώρι φτάνει κανείς από την Θεσσαλονίκη είτε από τον Χορτιάτη μέσω της λεωφόρου Παπανικολάου και από τον περιφερειακό της Θεσσαλονίκης μέσω του κόμβου 6. Επίσης μέσω της επαρχιακής οδού Ασβεστοχωρίου - Αγίου Βασιλείου, το Ασβεστοχώρι συνδέεται με διάφορα χωριά του νομού Θεσσαλονίκης. Ο ΟΑΣΘ εξυπηρετεί το Ασβεστοχώρι με τη γραμμή 57 συνδέοντας το Ασβεστοχώρι με τα Πεύκα και την Θεσσαλονίκη προς τα δυτικά και με τον Χορτιάτη προς τα ανατολικά.

Κατοχή

Κατά την κατοχή, το Ασβεστοχώρι είχε πολλά θύματα, με αποκορύφωμα την ομαδική εκτέλεση 19 Ασβεστοχωριτών πατριωτών από τα στρατεύματα κατοχής και τους συνεργάτες τους, λίγο πριν την απελευθέρωση το 1944 (26/7/44). Όπως λέει και το όνομά του, αρκετοί κάτοικοι παραδοσιακά ασχολούνταν με την κατασκευή ασβέστη (Ασβεστοχώρι, Κιρέτσκιοϊ). Στην περιοχή μπορούμε να δούμε, εκτός από τα νταμάρια που δουλεύουν ακόμη, πλινθόκτιστες καμινάδες που είναι δείγματα μιας πρώιμης βιομηχανικής αρχιτεκτονικής στην περιοχή της Θεσσαλονίκης (1924-1930).
Θοδωρής Καλλιφατίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στους Μολάους της Λακωνίας το 1938. Ο πατέρας του, Δημήτριος Καλλιφατίδης, ήταν δάσκαλος με καταγωγή από τον Πόντο, ενώ η μητέρα του, Αντωνία Κυριαζάκου καταγόταν από τους Μολάους. Το 1946 ήρθε στην Αθήνα και φοίτησε στο 5ο γυμνάσιο αρρένων. Αργότερα, σπούδασε στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν.
Αφού εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, το 1964 μετανάστευσε στη Σουηδία, όπου μέχρι σήμερα διαμένει.
Αρχικά συνάντησε πολλές δυσκολίες στην ξενιτιά: «Και εγώ στη Σουηδία είμαι ξένος εδώ και 47 χρόνια (...). Όταν κάποτε με απέλυσαν από εκεί που έπλενα πιάτα με την κατηγορία ότι είχα κλέψει κάτι από το ταμείο (δεν μου είχε περάσει καν από το μυαλό), διαπίστωσα προς μεγάλη μου έκπληξη ότι δεν υπήρξε έστω ένας να πει “μα καλά, πώς είστε τόσο βέβαιοι ότι αυτός είναι ο κλέφτης;”. Η απάντηση ήταν απλή. Δεν ήταν τόσο το ότι ήμουν ξένος αλλά το ότι ήμουν ο μόνος πιο ξένος, γιατί μόλις είχα αρχίσει να δουλεύω. Οι άλλοι είχαν τακτοποιηθεί κάπως, είχαν κάνει φιλίες κτλ. Εγώ, που μπήκα τελευταίος στη δουλειά, αυτομάτως ήμουν και ο ένοχος»
Σπούδασε από το 1969 ως το 1972 φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης, όπου αργότερα έγινε καθηγητής.
Από το 1972 ως το 1976 υπήρξε διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού Bonniers Litterära Magasin.

Εργογραφικά στοιχεία

Στα γράμματα πρωτοεμφανίστηκε στα 1969 με μια ποιητική συλλογή, έγινε όμως γνωστός μέσα από τα μυθιστορήματά του. Τα πρώτα πεζογραφήματά του τα έχει γράψει στα σουηδικά (1980 Αγάπη, 1981 Δούλοι κι αφέντες, 1987 Ο έκπτωτος άγγελος κ.ά.), ενώ αργότερα έγραψε κάποια έργα πρώτα στα ελληνικά (1994 Τιμάνδρα, 1997, Ποια είναι η Γαβριέλα Όρλοβα, 1998 Οι εφτά ώρες στον Παράδεισο κ.ά.). Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, ποιητικές συλλογές, ταξιδιωτικά δοκίμια, θεατρικά έργα· έχει γράψει σενάρια για τον κινηματογράφο (ανάμεσά τους το Με λένε Στέλιο, μεταφορά μυθιστορήματός του) και έχει σκηνοθετήσει την ταινία Kärleken (1980).
Στα έργα του περιγράφει τις συνθήκες ζωής των μεταναστών στη Σουηδία αλλά και μέσα από αυτοβιογραφικά στοιχεία αναφέρεται στη ζωή στην Ελλάδα τις δεκαετίες του ’30 και του ’40, συχνά με σατιρικό τρόπο. Σε άλλα μυθιστορήματά του η αφήγηση είναι πολυεστιακή (προσεγγίζει δηλαδή το θέμα του μέσα από διαφορετικές οπτικές γωνίες και πρόσωπα) και έχει μια φιλοσοφική διάθεση και διάσταση.
Έχει τιμηθεί με σημαντικά διεθνή βραβεία για το έργο του, όπως το Μέγα Βραβείο Μυθιστορήματος στη Σουηδία (1981), και τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.
«Ο Καλλιφατίδης συγκαταλέγεται σήμερα στους σημαντικότερους συγγραφείς της σουηδικής γλώσσας. Ανήκει στις σπάνιες περιπτώσεις της λογοτεχνικής διγλωσσίας. Γράφει στα σουηδικά και ύστερα μεταφράζει τα βιβλία στα ελληνικά. Γράφοντας, περισσότερο διερωτάται παρά καταφάσκει ή κρίνει.»
Σιεμόβιτ Γ΄ της Μαζοβίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Τρόιντεν Α΄ δούκα της δυτικής Μαζοβίας στο Τσερσκ κα της Μαρίας των Ρουρικιδών, κόρης τού Γιούρι Α΄ της Γαλικίας-Βολινίας.
Το 1340 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Μπολέσλαφ-Γιέζι Β΄ και το επόμενο έτος ο πατέρας τους, έτσι ο Σιεμόβιτ Γ΄ και ο Καζιμίρ Α΄ κληρονόμησαν το δουκάτο τού Τσερσκ. Το 1345 απεβίωσε ο θείος τους Σιεμόβιτ Β΄ δούκας της Ράβα και κληρονόμησαν το δουκάτο του. Τέσσερα έτη μετά ο Σιεμόβιτ Β΄ παραχώρησε τη μικρή περιοχή της Βαρσοβίας στον Καζιμίρ Α΄, ενώ κράτησε το Τσερσκ, το Λιφ και τη Ράβα.
Στην αρχή της ηγεμονίας του προσπάθησε να εγκαθιδρύσει καλές σχέσεις με τους ισχυρούς γείτονές του: το Τευτονικό Τάγμα, την Πολωνία και τη Βοημία. Μερικοί ιστορικοί πιστεύουν, ότι ο Σιεμόβιτ Β΄ δήλωσε το 1346 υποτέλεια στον Κάρολο Ε΄ της Βοημίας & Γερμανίας. Άλλοι ιστορικοί λένε, ότι αυτό έγινε το 1351 με σκοπό να κληρονομήσει τον Μπολέσλαφ Γ΄ δούκα του Πουότσκ, ο οποίος ήταν υποτελής της Βοημίας.
Κωνική φιάλη

Η κωνική φιάλη (ή φιάλη Erlenmeyer) είναι μέρος του εργαστηριακού εξοπλισμού ενός εργαστηρίου χημείας. Είναι γυάλινο κωνικό αντικείμενο με λαιμό που προεξέχει στην κορυφή της για να επιτρέπει το κράτημα της φιάλης από αυτόν. Το σχήμα της επιτρέπει την εύκολη ανάδευση του διαλύματος που περιέχει, κάτι που γίνεται κρατώντας την φιάλη από τον λαιμό και περιστρέφοντας ελαφρά.
Η φιάλη συνήθως έχει σημειωμένες ενδείξεις όγκου στην μία πλευρά για να μπορεί ο χρήστης να ελέγχει χοντρικά την ποσότητα του υγρού που περιέχει. Ο υπολογισμός της ποσότητας με βάση τις ενδείξεις της κωνικής φιάλης δεν είναι ακριβής. Στην περίπτωση που απαιτείται μεγαλύτερη ακρίβεια στην ποσότητα του υγρού μεταφέρεται υγρό σε αυτή με δοχεία ακριβείας όπως ο ογκομετρικός κύλινδρος ή κάποιο σιφώνιο το οποίο συλλέγει την ποσότητα του υγρού με την βοήθεια ειδικής τρόμπας.
Η κωνική φιάλη χρησιμοποιείται κυρίως σε εργαστήρια χημείας και βιολογίας, αλλά συναντάται επίσης σε ιατρικά εργαστήρια, σε σχολικά εργαστήρια σε φαρμακευτικά εργαστήρια αλλά και ως οικιακό σκεύος για μαγειρική χρήση.
Κατρίν Ντεστιβέλ

Βίος

Η Ντεστιβέλ γεννήθηκε στο Οράν, της Αλγερίας από Γάλλους γονείς, τον Σερζ και την Ανί Ντεστιβέλ. Όταν έφθασε σε εφηβική ηλικία η οικογένεια μετακόμισε στη Γαλλία, όπου παρακολούθησε το Λύκειο Κορό, στο Σαβινί-σιρ-Ορζ (Savigny-sur-Orge). Κατόπιν σπούδασε φυσιοθεραπεία στο Ecole de kinésithérapie de Paris, και εργάστηκε ως φυσιοθεραπεύτρια από το 1981 έως το 1985. Σε νεαρή ηλικία είχε ήδη κάνει σημαντικές αναβάσεις στην κύρια ορεινή μάζα (μασίφ) του Φρέιρ και τους Δολομίτες, ωστόσο πλήρη επαγγελματική σταδιοδρομία στην αναρρίχηση και την ορειβασία ξεκίνησε το 1985, όταν έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής από τις ταινίες αναρρίχησης και τις ελεύθερες μοναχικές αναρριχήσεις της. Το 1985 ξεκίνησε και να συμμετέχει σε διαγωνισμούς αναρρίχησης, κερδίζοντας το Sportroccia, τον πρώτο διεθνή διαγωνισμό (στην Μπαρντονέτσια και το Άρκο, της Ιταλίας), που μετονομάστηκε αργότερα σε Rock Master. Το 1986, μαζί με τον συμπατριώτη της αναρριχητή Πατρίκ Έντλιγκερ, κέρδισε και πάλι την τελική συνδυαστική κατάταξη των διαγωνισμών στο Άρκο και την Μπαρντονέτσια. Στα τέλη της δεκαετίας του '80, μαζί με την ανταγωνίστριά της Λυν Χιλ, πήρε τις καλύτερες θέσεις σε διάφορους διαγωνισμούς, στη Γκρενόμπλ και το Σνόουμπερντ της Γιούτα το 1988 και το 1989, όπου έγιναν οι πρώτοι διεθνείς διαγωνισμοί σε αμερικανικό έδαφος. Το 1990, μαζί με την Κριστίν Ζανίν, συμμετείχε σε διοργάνωση ορειβατικού σκι στην Πιέρρα Μέντα, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση.
Μαζί με τον αλπινιστή, Ερίκ Ντεσάμπ, η Ντεστιβέλ σκαρφάλωσε τη νοτιοδυτική όψη του Σισαπάνγκμα στο Θιβέτ το 1994 όπως και τον παγοκαταρράκτη κοντά στο Νάμτσε Μπαζάαρ στο Νεπάλ το 1997. Κατά την αποστολή του 1996 στην Ανταρκτική, μαζί με τον Ντεσάμπ έκανε την πρώτη ανάβαση της κορυφής "4111" στα όρη Ελσγουορθ πριν τερματιστεί η αποστολή εξαιτίας πτώσης 20 μέτρων της Ντεστιβέλ από την κορυφή, που της προκάλεσε κάταγμα στο πόδι Το ζευγάριπαντρεύτηκε το 1996 και τον επόμενο χρόνο απέκτησε ένα γιο τον Βικτόρ. Συνέχισε τις αναρριχήσεις έως τα τέλη της δεκαετίας του '90 και ανέπτυξε παράλληλα συγγραφική δραστηριότητα.
Από το 2011 συνεργαζόταν με τον Bruno Dupety, και πρόσφατα έγινε εκδότης στην εκδοτική εταιρεία Les Editions du Mont Blanc, ειδικευμένη σε βιβλία για το βουνόκαι τον αλπινισμό.
Ιωάννης Καντακουζηνός, σεβαστός

Βιογραφία

Οι γονείς του δεν είναι γνωστοί. Ήταν εξάδελφος του Μανουήλ, πιγκέρνη στη Νίκαια και πατέρα του Μιχαήλ, επίσης πιγκέρνη.
Διακρίθηκε στις εκστρατείες του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού εναντίον των Σέρβων, Ούγγρων και Πετσενέγκων το διάστημα 1150-1153. Κατά τη διάρκεια των εκστρατειών αυτών τραυματίστηκε και έχασε τα δάκτυλα του ενός χεριού του. Το 1155 εστάλη στο Βελιγράδι, όπου επέτρεψε στους κατοίκους του το σχέδιο παράδοσης της πόλης στους Ούγγρους. Στη μάχη του Μυριοκέφαλου ήταν διοικητής ενός σώματος του Ρωμαϊκού στρατού· ακόμη και όταν απομονώθηκε από τους στρατιώτες του, μαχόταν μόνος εναντίον μίας ομάδας Σελτζούκων, ώσπου σκοτώθηκε.
Ήταν παρών στις εκκλησιαστικές Συνόδους που συγκλήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη τον Μάιο του 1157, το Μάρτιο του 1166 και τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο του 1170. Στα πρακτικά των Συνόδων αυτών καταγράφεται ως πανσεβαστός σεβαστός, που είναι ο πιο υψηλή θέση μεταξύ των σεβαστών.
568 Τσερουσκία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Τσερουσκίας εκτιμάται σε 86,98 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,054. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Τσερουσκία γύρω από τον εαυτό της.