google/wiki40b huggingface dataset:
Κωνσταντινάτο

Λαογραφία

Περί των νομισμάτων αυτών υφίστανται πολλές λαϊκές παραδόσεις που αναπτύχθηκαν κυρίως κατά τη βυζαντινή περίοδο. Σύμφωνα μ΄ αυτές, οι έγκυες γυναίκες έφεραν κωσταντινάτα τόσο για την προφύλαξη των εμβρύων όσο και για την ευκολία του τοκετού. Επίσης κωσταντινάτα έφεραν και παιδιά ως φυλαχτά κατά της βασκανίας. Ακόμα πιστεύονταν πως τα κωσταντινάτα επιτάχυναν τη ζύμωση του φυράματος του αλεύρου και του γιαουρτιού.
Γενικά οι δοξασίες περί των κωσταντινάτων ανάγονται κυρίως στα αγιοποιημένα πρόσωπα που απεικόνιζαν σε συνδυασμό της ανεύρεσης του Τιμίου Σταυρού από την Αγία Ελένη. Συνέπεια αυτών ήταν να θεωρείται το κωσταντινάτο σε ορισμένες των περιπτώσεων ακόμα και ίσης αξίας με το τίμιο ξύλο.

Συγκεκριμένα υπήρχε η παράδοση ότι η Αγία Ελένη όταν βρήκε τον Σταυρό τον έκοψε στα δύο και το ένα τμήμα του το άφησε στα Ιεροσόλυμα, το δε άλλο μετέφερε στη Κωνσταντινούπολη. Τα δε πριονίδια από τον τεμαχισμό αυτό τέθηκαν σε χωνευτήρι με άλλα πολύτιμα μέταλλα από το κράμα των οποίων κόπηκαν τα κωσταντινάτα.

Όμοια παράδοση απαντάται και μεταξύ των Ελληνοβλάχων στη Μακεδονία καθώς και στη Βουλγαρία όσο και στη Ρωσία, που ίσως να προήλθαν από βυζαντινό συναξάρι.
Μεταξύ δε άλλων παραδόσεων που αναπτύχθηκαν στα νησιά του Αιγαίου και στη Πελοπόννησο στα κωσταντινάτα αποδίδονταν και αιμοστατικές ιδιότητες κατά την γέννα, θεωρώντας ότι η κατοχή τους θεραπεύει το "γύρισμα (λύσιμο) του αφαλού". Στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, η κατοχή κωσταντινάτου από τους Έλληνες επαναστάτες θεωρούνταν φυλαχτό για το "κακό βόλι". Επίσης ότι θεράπευε τον πυρετό, την επιληψία και τον ίκτερο. Στη Μάνη μέχρι σήμερα τα κωσταντινάτα θεωρούνται πολύτιμα οικογενειακά κειμήλια και μάλιστα όταν θεωρηθούν ότι ίσως να είναι και θαυματουργά τα τοποθετούν στα εικονίσματα, ενώ σε πολλά μέρη οι κάτοχοί τους κάθε Μεγάλη Πέμπτη τα προσκομίζουν στις εκκλησίες και τα λειτουργούν.
Συνέχεια των παραπάνω παραδόσεων είναι να προσφέρονται ακόμα και σήμερα σε νήπια χρυσά νομίσματα, (σε γεννήσεις και βαπτίσεις) ή συνηθέστερα ο χρυσός σταυρός που καθιερώθηκε μεταγενέστερα αντικαθιστώντας το κωσταντινάτο.
Μεσιέ 79

Το Μεσιέ 79 (γνωστό και ως Μ79 και NGC 1904) είναι ένα σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση 42.000 ετών φωτός στον αστερισμό Λαγωός. Έχει οπτικό μέγεθος 7,7 και φαινόμενη διάμετρο 9,6 ΄, που αντιστοιχεί σε αυτή την απόσταση σε 120 έτη φωτός. Ανακαλύφθηκε από τον Πιέρ Μεσαίν το 1780.
Το Μεσιέ 79 βρίσκεται σε ένα ασυνήθιστο μέρος για σφαιρωτό σμήνος, καθώς το κέντρο του Γαλαξία βρίσκεται στο άλλο ημισφαίριο του ουρανού και απέχει από αυτό περίπου 60.000 έτη φωτός. Όπως το Μεσιέ 54 έτσι και το Μεσιέ 79 δεν αποτελούσε ανέκαθεν μέρος του Γαλαξία μας, αλλά βρισκόταν (ή βρίσκεται ακόμη) στον Νάνο του Μεγάλου Κυνός, ο οποίος είναι ένας νάνος σφαιροειδής γαλαξίας σε κοντινή επαφή με το Γαλαξία. Μαζί με το Μεσιέ 79, άλλα τρία σφαιρωτά σμήνη πιθανώς ανήκουν στο νάνο του Μεγάλου Κυνός, το NGC 1851, το NGC 2298 και το NGC 2808.
Τεχνητή Λίμνη Άχνας

Ιστορικό και πληροφορίες

Η Τεχνητή Λίμνη Άχνας βρίσκεται εντός των διοικητικών ορίων της κοινότητας Άχνας, στην περιοχή η οποία ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Για τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης κατασκευάστηκε χωμάτινο φράγμα. Η κατασκευή του φράγματος ξεκίνησε στα μέσα του 1986 και ολοκληρώθηκε το 1987.
Η νερό στην Τεχνητή Λίμνη Άχνας δεν προέρχεται από κάποιον ποταμό. Μεταφέρεται μέσω του Νότιου Αγωγού, κυρίως κατά τους χειμερινούς μήνες. Η μεταφορά του νερού γίνεται από τεχνητές λίμνες στη νοτιοδυτική περιοχή της Κύπρου. Το νερό που αποθηκεύεται στην Τεχνητή Λίμνη Άχνας χρησιμοποιείται για τον εμπλουτισμό του υδροφορέα της περιοχής των Κοκκινοχωρίων και να βοηθηθεί η άρδευση μέσω των γεωτρήσεων.
Η Τεχνητή Λίμνη Άχνας εμπλουτίζεται με διάφορα είδη ψαριών. Στην Τεχνητή Λίμνη Άχνας υπάρχουν τα εξής είδη ψαριών: κυπρίνος, κοκκινοφτέρα, κουνουπιέρης, λαβράκι, ηλιόψαρο, τιλάπια, γατόψαρο, αστακός.
Η Τεχνητή Λίμνη Άχνας είναι ενταγμένη, από το 2008, στο δίκτυο Natura 2000 ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας, λόγω της πλούσιας πτηνοπανίδας που φιλοξενεί.
Ματσούο Μπασό

Επιρροή και κριτική

Αντί να παραμείνει πιστός στους τύπους του κίγκο, το οποίο είναι ακόμη και σήμερα δημοφιλές στην Ιαπωνία, ο Μπασό αποπειράθηκε να αντικατροπτίσει το πραγματικό του περιβάλλον και συναισθήματα. Από όταν ήταν ακόμη εν ζωή, οι πρόσπαθειές του και το στυλ του έχαιραν ευρείας εκτίμησης, πράγμα που εντάθηκε μετά το θάνατό του. Πολλοί από τους μαθητές του συνέταξαν συλλογές αποφθεγμάτων του για την ίδια του την ποίηση, όπως ο Μουκάι Κιοράι και ο Χατόρι Ντοχό.
Κατά τον 17ο αιώνα, η εκτίμηση για τα ποιήματα του Μπασό αυξήθηκε έντονα. Το 1793 ο Μπασό θεοποιήθηκε από τη σιντοϊστική γραφειοκρατεία και για κάποιο διάστημα η κριτική στην ποίησή του ήταν κυριολεκτικά βλάσφημη πράξη. Αυτή η περίοδος ομόφωνου πάθους για τα ποιήματα του Μπασό έλαβε τέλος μόνο στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο Μασαόκα Σίκι (1867–1902), πιθανώς ο πιο διάσημος κριτικός του Μπασό, επιτέθηκε κατά της μακράς ορθοδοξίας με τις ειλικρινείς και ντόμπρες αντιρρήσεις του για το στυλ του Μπασό. Η επίδραση του Μασαόκα Σίκι ήταν όμως επίσης αποφασιστική καθώς έκανε τον Μπασό προσβάσιμο σε διανοούμενους και στο ιαπωνικό κοινό γενικά. Ο Μασαόκα Σίκι εφηύρε τον όρο χαϊκού (αντικαθιστώντας το χόκκου) για να χαρακτηρίσει την ελεύθερη φόρμα 5-7-5.
Η κριτική ερμηνεία των ποιημάτων του Μπασό συνεχίστηκε στον 20ο αιώνα, με εξέχουσες εργασίες του Γιαμαμότο Κενκίτσι, του Ιμότο Νόιτσι και του Ογκάτα Τσουτόμου και τα ποιήματά του μεταφράστηκαν σε διάφορες γλώσσες. Η ιμπρεσιονιστική και μεστή φύση του στίχου του επηρεάσε ιδιαίτερα τον Έζρα Πάουντ και τους εικονιστές και αργότερα τα ποιήματα της γενιάς των Μπητ.
ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ

Ιστορία

Η Σαχτάρ ιδρύθηκε τον Μάιο του 1936 και ονομάστηκε Σταχάνοβετς (Стахановець). Η ομάδα δημιουργήθηκε από δύο τοπικές ομάδες που έδρευαν στην πόλη του Ντόνετσκ, την «Ντιναμό» (Динамо) και την «Σταλίνο» («Вугільники»). Στον πρώτο τους αγώνα αντιμετώπισε την Ντιναμό Καζάν  χάνοντας με το ευρύ 1-4. Συγκεκριμένα, η Σαχτάρ όσο περνούσε ο καιρός, ανέβαινε επίπεδο με αποτέλεσμα να γίνει μια σπουδαία ομάδα στην δεκαετία του '30. Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πολέμου, το 1941, το πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης, κατάφερε και πήρε το πρώτο της πρωτάθλημα. Για να γίνει πρωταθλήτρια έπρεπε να νικήσει τη Ντιναμό Μόσχας και τα κατάφερε. 
Τον Ιούλιο του 1946 αποφάσισε να αλλάξει το όνομα της σε «Σαχτάρ» ή Σαχτιόρ (Шахтар / Шахтёр) λόγω της περιοχής όπου υπήρχε η έδρα της. Το 1951 κατέκτησε το δεύτερο της πρωτάθλημα, ενώ τη δεκαετία του 1960 έφτασε τέσσερις φορές στον τελικό του Κυπέλλου Σοβιετικής Ένωσης. Το 1978 τερμάτισε στην 3η θέση ενώ την επόμενη χρονιά βγήκε δεύτερη με αρχηγό τον Βιταλί Σταρούκιν όπου σκόραρε 26 τέρματα. Τις χρονιές 1980 και 1983 πήρε το κρυστάλλινο κύπελλο της Σοβιετικής Ένωσης και το το 1983 μάλιστα πήρε και το Σούπερ Κάπ ΕΣΣΔ αποκλείοντας τη Ντνίπρο Ντινπροπετρόσκ.
Τέλος το 2009 κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ νικώντας την Βέρντερ Βρέμης και έτσι παρέμεινε επισήμως ως η τελευταία ομάδα που κατέκτησε το Κύπελλο ως Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, καθώς την επόμενη σεζόν ονομάστηκε Γιούροπα Λιγκ.

Στάδιο

Έδρα της Σαχτάρ αποτελούσε το Ντόνμπας Αρένα που έχει χωρητικότητα 52.667 θέσεων. Οι αγώνες πριν χτιστεί το Ντονμπάς, όπου άνοιξε τις πύλες του τον Αύγουστο του 2009, γίνονταν στο Στάδιο Ολιμπίνσκι γνωστό και ως Ολυμπιακό Στάδιο Ουκρανίας. Το πρώτο στάδιο της, ήταν και είναι το Στάδιο Σαχτάρ που χρησιμοποιείται ως στάδιο εκτάκτου ανάγκης και αποτέλεσε έδρα της Μέταλουρχ για τους ευρωπαϊκούς αγώνες. Για λόγους ασφαλείας, έδρα της ομάδας είναι η Αρένα Λβιβ.
Τομ Ρόμπινς

Βιογραφικά στοιχεία

Το 1954 ο Ρόμπινς γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Washington and Lee του Λέξινγκτον, στη Βιρτζίνια, αλλά το εγκατέλειψε λόγω πειθαρχικών προβλημάτων. Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη με σκοπό να γίνει ποιητής, αλλά αργότερα, υπό την απειλή επιστράτευσης, κατατάχτηκε στην αεροπορία. Υπηρέτησε για τρία χρόνια στην Κορέα. Εκεί διδάχτηκε μετεωρολογία και έκανε σε μεγάλη έκταση μαύρη αγορά με σαπούνια και οδοντόπαστες. Όπως έχει πει ο ίδιος, «βοήθησε τον Μάο να έχει την οδοντόπαστά του». Επέστρεψε ως πολίτης στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια το 1960. Εκεί εισήχθη στη σχολή Καλών Τεχνών του Richmond Professional Institute, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Virginia Commonwealth University. Εκεί διετέλεσε και αρχισυντάκτης της πανεπιστημιακής εφημερίδας και συντάκτης στην Richmond Times-Dispatch. 
Μετά την αποφοίτησή του, μετακόμισε στο Σιάτλ για μεταπτυχιακά στη σχολή Ανατολικών Σπουδών του πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον. Εκείνη την εποχή εργάστηκε στις εφημερίδες The Seattle Times και Seattle Post-Intelligencer. Το 1970 μετακόμισε στο Λα Κόννερ της πολιτείας Ουάσινγκτον, όπου και ζει μέχρι σήμερα.
Έχει κερδίσει το βραβείο Golden Umbrella στο Bumbershoot φεστιβάλ του Σιάτλ το 1997.
Μάικ Γουίντ

Βιογραφία

Ο Γουίντ ξεκίνησε την καριέρα του από τους Hexenhaus το 1987, με τους οποίους κυκλοφόρησε τέσσερα άλμπουμ σε εννέα χρόνια. Την ίδια χρονιά, συνεργάστηκε με τους Candlemass για το άλμπουμ "Nightfall", ενώ το 1990 εντάχθηκε στο συγκρότημα του King Diamond, όπου παρέμεινε ως το 1993.
Στα μέσα της δεκαετίας του '90, ηχογράφησε τέσσερα άλμπουμ με τους Memento Mori του Μεσάια Μάρκολιν, και παράλληλα συμμετείχε στον ομώνυμο δίσκο των Abstrakt Algebra του Λέιφ Έντλινγκ.
Το 1996, έγινε μέλος των Mercyful Fate, με τους οποίους κυκλοφόρησε τα άλμπουμ "Dead Again" και "9" το 1998 και το 1999, αντίστοιχα.
Μετά την αλλαγή της χιλιετίας, εντάχθηκε και πάλι στο συγκρότημα του King Diamond, συμμετέχοντας σε τρεις στούντιο και ένα ζωντανά ηχογραφημένο δίσκο. Παράλληλα, σχημάτισε τους Kamlath και τους Bibleblack.
Έχει συνεργαστεί με πολλά ονόματα του χώρου, όπως οι Elvenking, The Project Hate MCMXCIX, Entombed, Memory Garden, Pharaoh, Deadlands, κ.α..
Ιταλική Κάριτας (Caritas Italiana)

Η Ιταλική Κάριτας (Caritas Italiana) είναι η ποιμαντική οργάνωση της CEI ( Ιταλική Επισκοπική Διάσκεψη, η μόνιμη ένωση των καθολικών επισκόπων στην Ιταλία) για την προώθηση της φιλανθρωπίας. Έχει δηλαδή σκοπό να προωθήσει "τη μαρτυρία της φιλανθρωπίας στην ιταλική εκκλησιαστική κοινότητα, σε μορφές που συνάδουν με την εποχή και τις ανάγκες, αποσκοπώντας στην πλήρη ανάπτυξη του ανθρώπου, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ειρήνης, με ιδιαίτερη προσοχή στις τελευταίες και με πρωτίστως παιδαγωγική λειτουργία" (αρ.1 του Καταστατικού).
Ιδρύθηκε το 1971, κατ ' εντολή του Παύλου Στ΄, με τη βοήθεια του  Τζοβάνι Νέρβο, στο πνεύμα της ανανέωσης που δρομολογήθηκε από τη Δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού. Έχει κυρίως  παιδαγωγική λειτουργία, δηλαδή αποβλέπει στο να αναπτύσσει στα άτομα, στις οικογένειες, στις κοινότητες, το χριστιανικό πνεύμα  αλληλεγγύης.
Προκειμένου να τηρήσει τη δέσμευσή της για την κατάρτιση και την πληροφόρηση, η ιταλική Κάριτας κάθε χρόνο προσφέρει ένα πρόγραμμα διαρθρωμένο σε μαθήματα, συνέδρια, σεμινάρια μελέτης και εμβάθυνσης.
Θεμελιώδης είναι η σύνδεση και η σύγκριση με τις  220 επισκοπικές Κάριτας, που ασχολούνται σε όλη την επικράτεια με την κινητοποίηση της εκκλησιαστικής και πολιτικής κοινότητας και την προώθηση των ποιμαντικών οργάνων και υπηρεσιών: Κέντρα Ακρόασης, Παρατηρητήρια της Φτώχειας και των Πόρων, ενοριακές Κάριτας, Κέντρα Φιλοξενίας, κ.λ.π.

Οργάνωση

Νόμιμος εκπρόσωπος εκλεγμένος από τη Γενική Συνέλευση της CEI, από τις 20 Μαΐου  2015 είναι ο πρόεδρος Φραντσέσκο Μοντενέγκρο, ( Francesco Montenegro) ο καρδινάλιος αρχιεπίσκοπος του Αγκριτζέντο (Agrigento). Ακολούθως, υπάρχει το Εθνικό Συμβούλιο, πέραν του Προνοιακού Εκκλησιαστικού Συμβουλίου. Ο διευθυντής είναι ο Φραντσέσκο Σόντου (Francesco Soddu).

Τα κριτήρια της εργασίας

Στις διεθνείς παρεμβάσεις έχει σημασία η αρχή της επικουρικότητας, υπό την έννοια της αφομοίωσης προσπαθειών,οι οποίες κατά κύριο λόγο αφορούν  κάθε τοπική Εκκλησία των χωρών που πλήττονται από την καταστροφή ή βρίσκονται στο δρόμο προς την ανάπτυξη.
Γίνεται ακόμη προσπάθεια να δημιουργηθούν οι  συνθήκες  παρέμβασης των επισκοπικών Κάριτας που είναι  διαθέσιμες για αδελφοποίηση, παρέχοντας μια πολύτιμη ευκαιρία  αμοιβαιότητας.
Οι παρεμβάσεις αυτές δεν περιορίζονται σε οξείες φάσεις, αλλά  γίνονται προγράμματα αποκατάστασης και εξέλιξης, που σχετίζονται με τις ανάγκες του πληθυσμού και την πορεία των  Εκκλησιών.
Διαρκής είναι η σύνδεση με τις άλλες εθνικές Κάριτας, άμεσα και μέσω του δικτύου της Κάριτας Ιντερνατιονάλις (Caritas internationalis), η οποία συσπειρώνει σε  ομοσπονδία 162 οργανώσεις. Συγκεντρώνει 48, αντιστοίχως, Κάριτας Ευρώπη (Caritas Europa).
 Υπάρχουν, ακολούθως, και τα μικρο-προγράμματα ανάπτυξης, μικρής κλίμακας, αλλά σημαντικά για την τοπική αυτοπροώθηση , που προτείνονται από τις ίδιες κοινότητες του Νότου και διαδίδονται από την Κάριτας. Χρηματοδοτούνται από ενορίες, σχολεία, συλλόγους, τις οικογένειες που με αυτόν τον τρόπο έρχονται σε άμεση επαφή με όποιον  λαμβάνει, προς ανταλλαγή αξιών.
Σπυρίδων Βελλίνης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1818. Πατέρας του ήταν ο πρωθιερέας Γεώργιος Βελλίνης, ο οποίος καταδιώχτηκε από τους Τούρκους διότι ήταν Φιλικός. Κατέφυγε στον Αλέξανδρο Υψηλάντη και έγινε μέλος του Ιερού Λόχου. Μητέρα του ήταν η Φωτεινή Παπαλεξοπούλου.
Ο νεαρός Σπυρίδων σπούδασε στο Παρίσι νομικά και επέστρεψε διδάσκοντας περί το 1846. Διορίστηκε στην δικαστική εξουσία μέχρι το 1852, οπότε πήρε σύζυγο την Ασπασία Πελώνη από τη Σύρο, παραιτήθηκε της δικαστικής θέσης του και εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο ως δικηγόρος.

Συγγράμματα

Ο Βελλίνης εξέδωσε το 1856 την πρώτη έκδοση της «Ιστορίας της Ελλάδας από την άλωση της Κωνσταντινούπολης μέχρι το 1821». Επανεκδόθηκε πιο ολοκληρωμένη το 1871. Έγραψε επίσης τα ποιήματα «η Κρήτη», «τα φρούρια της Κέρκυρας», «Τα πίπτοντα φύλλα του Μιλβωά» και «το Αρκάδι», καθώς και το ειδύλλιο «ο Καρασεβταλής». Απεβίωσε στις Σπέτσες στις 3 Αυγούστου 1887.
Διεθνές Αεροδρόμιο Ελληνικού

Ιστορία

Το αεροδρόμιο άρχισε να κατασκευάζεται το 1938 στη περιοχή Χασάνι απο τον αρχιτέκτονα - πολιτικό μηχανικό Νικόλαο Σαλβαρλή, με διάδρομο προσγειώσεως 1.800 μέτρων μετά από απαλλοτρίωση τμημάτων των τότε κοινοτήτων Κομνηνών και Ελληνικού. Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος όμως δεν επέτρεψε την ολοκλήρωσή του γιατί δεν δέχτηκε ο αρχιτέκτονας να συνεργαστεί με τους Γερμανούς. Κατά την περίοδο της Γερμανο-Ιταλικής κατοχής, οι Γερμανοί επέσπευσαν την επέκτασή του για δικούς τους σκοπούς. Αντίθετα, η συμμαχική αεροπορία επεδίωξε να παρεμποδίσει την ολοκλήρωσή του με συνέπεια σειρά επιδρομών, κυρίως νυκτερινών βομβαρδισμών προς αποφυγή θυμάτων εκ των εργαζομένων εκεί Ελλήνων. Από τους βομβαρδισμούς προκλήθηκαν πολλές ζημιές και στους παρακείμενους οικισμούς. Κατά την αποχώρησή τους όμως οι Γερμανοί κατέστρεψαν τους διαδρόμους του.
Από το 1945 έως το 1993, η Ελληνική Κυβέρνηση επέτρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής να το χρησιμοποιούν. Γνωστό και ως Αεροδρόμιο Χασάνι από το 1945, χρησιμοποιήθηκε από την Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία ως βάση των επιχειρήσεων της Μονάδας Αερομεταφορών μεταξύ Ρώμης και Μέσης Ανατολής.
Στη συνέχεια και για όσο ακόμα βρίσκονταν γερμανικές φρουρές σε ελληνικά νησιά, από εδώ εφορμούσαν ελληνικά και συμμαχικά αεροσκάφη με στόχο τις φρουρές αυτές (οι αεροδιάδρομοι επιδιορθώθηκαν).
Μετά τη λήξη του πολέμου και την επανένωση των Δωδεκανήσων, μεταφέρθηκε στο Ελληνικό το μεγάλο υπόστεγο αεροσκαφών των Ιταλών από τη Λέρο και αποτέλεσε το βασικό υπόστεγο επισκευών του αεροδρομίου.
Το 1950, το αεροδρόμιο απέκτησε και δεύτερο διάδρομο μήκους 2.250 μέτρων, ενώ ο πρώτος αυξήθηκε στα 2.250 μέτρα. Το 1958 ο κύριος διάδρομος αυξήθηκε πάλι, με μήκος τα 3.000 μέτρα. Στις 30 Μαΐου του 1962, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έθεσε τον θεμέλιο λίθο του Ανατολικού αεροδρομίου Ελληνικού που έχει σχεδιαστεί από τον διάσημο Αμερικανοφινλανδό αρχιτέκτονα Έερο Σάαρινεν. Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν το 1969. Τη δεκαετία του 1970 ο κυρίως διάδρομος επιμηκύνθηκε στα 3.500 μέτρα, ενώ το 1976 η Ελληνική Κυβέρνηση ανέθεσε σε Κοινοπραξία της Aeroports de Paris και του Αεροδρομίου της Φρανκφούρτης την επιλογή της κατάλληλης τοποθεσίας για τη μεταφορά του αεροδρομίου. Η τοποθεσία που επιλέχθηκε τελικά ήταν τα Σπάτα, αλλά η κατασκευή αναβλήθηκε. Τη δεκαετία του 1990 το αεροδρόμιο εξυπηρετούσε από 10 έως 12 εκατομμύρια επιβάτες το χρόνο.
Το 1986 ο σκηνοθέτης Μέναχεμ Γκολάν χρησιμοποίησε τον εξωτερικό χώρο του αεροδρομίου, για να αναπαραστήσει έναν Λιβανέζο τρομοκράτη να βγαίνει από ένα ταξί, στην ταινία του, The Delta Force.
Το τελευταίο αεροσκάφος που αναχώρησε από το αεροδρόμιο ήταν ένα Boeing 737 των Ολυμπιακών Αερογραμμών με προορισμό τη Θεσσαλονίκη.
Έπειτα από τον τερματισμό λειτουργίας του το 2001, το Αεροδρόμιο του Ελληνικού παραμένει κλειστό καθώς ο Νέος Διεθνής Αερολιμένας "Ελευθέριος Βενιζέλος" αποτελεί πλέον το κεντρικό αεροδρόμιο των Αθηνών.
Τον Απρίλιο του 2011 άνοιξε το Μουσείο των Ολυμπιακών Αερογραμμών στον δυτικό τερματικό σταθμό, που περιελάμβανε τρία αεροσκάφη, που βρίσκονταν σταθμευμένα εκεί από το κλείσιμο του αεροδρομίου.
563 Σουλέικα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σουλέικα εκτιμάται σε 53,3 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,248. Η Σουλέικα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 41 λεπτά.
Ηλίας Μυριάνθους

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ηλίας Μυριάνθους γεννήθηκε στην Πάφος στις 5 Μαΐου 1967. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε χρηματοοικονομικά και λογιστικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Εργάζεται ως εγκεκριμένος λογιστής-ελεγκτής.
Είναι νυμφευμένος με την Αγγέλα Μωυσέως και έχει δύο υιούς.

Πολιτική διαδρομή

Διεκδίκησε βουλευτική έδρα στις βουλευτικές εκλογές του 1996 στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με την ΕΔΕΚ, αλλά δεν εκλέχτηκε. Ωστόσο, μετά τον διορισμό του βουλευτή της ΕΔΕΚ στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου, Γιαννάκη Ομήρου, στη θέση του Υπουργού Άμυνας στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη, τη θέση του στη βουλή πήρε στις 5 Μαρτίου 1998 ο Ηλίας Μυριάνθους ως πρώτος επιλαχών.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 κέρδισε ξανά βουλευτική έδρα στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ..
Ως βουλευτής, είναι μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων. Επιπλέον, είναι μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Συνέλευση της Ορθοδοξίας.
Διετέλεσε αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης (2003-2006), μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου (ΧΑΚ) (2010-2014) και ένας εκ των αντιπροέδρων του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πάφου. Από το 1998 είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κίνηματος Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ.
Καμίλο Τόρες

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Τόρες, όντας χειροτονημένος ιερέας, αρχικά δίδαξε κοινωνιολογία στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Κολομβίας, όμως υποχρεώθηκε σε παραίτηση καθώς εκδήλωσε αλληλεγγύη σε κάποιους διωκόμενους κομμουνιστές φοιτητές. Αρχικά συμμετείχε στο πολιτικό κίνημα του Ενιαίου Μετώπου του Λαού της Κολομβίας, ενώ αργότερα εντάχθηκε στο αντάρτικο του ELN. Σκοτώθηκε στην πρώτη του συμμετοχή σε μάχη, όταν ο ELN έστησε ενέδρα σε περίπολο του Κολομβιανού στρατού.
Live at Shepperton '74

Τραγούδια

1. Easy Livin' (Hensley) - 2:57

2. So Tired (Box, Byron, Hensley, Thain, Kerslake) - 3:58

3. I Won't Mind (Box, Byron, Hensley, Thain, Kerslake) - 5:41

4. Something or Nothing (Box, Hensley, Thain) - 2:51

5. Stealin' (Hensley) - 4:42

6. Love Machine (Box, Byron, Hensley) - 2:16

7. The Easy Road (Hensley) - 2:43

8. Rock 'n' Roll Medley - 5:52

Μέλη των Uriah Heep

Το "Live at Shepperton '74" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Ντέηβιντ Μπάιρον - φωνητικά
Μικ Μποξ - κιθάρα
Κεν Χένσλεϊ - πλήκτρα
Γκάρι Τέην - μπάσο
Λι Κέρσλεηκ - τύμπανα
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές Συντακτικής συνέλευσης 1881

Οι εκλογές για τη συνταγματική συνέλευση διεξήχθησαν στη Βουλγαρία τον Ιούνιο του 1881, το σώμα έμεινε γνωστό ως "μεγάλη Εθνοσυνέλευση" και συγκλήθηκε για δεύτερη φορά στο Σβίσχτοβ προκειμένου να εξετάσει τις τροποποιήσεις του συντάγματος που πρότεινε ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Α΄. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις ήταν μια ηχώ από τα αιτήματα των Συντηρητικών κατά τις πρώτες εκλογές της συνταγματικής συνέλευσης το 1879. Οι τροποποιήσεις που προτείνονται περιλάμβαναν τον περιορισμό των πολιτικών ελευθεριών και τη μείωση του μεγέθους της εθνικής συνέλευσης. Αυτές οι τροποποιήσεις στην πραγματικότητα αναστέλλουν το σύνταγμα και μετέτρεπαν τη Βουλγαρία σε μια αυταρχική δικτατορία.

Εκλογές και Αποτέλεσμα

Αρχικά το Φιλελεύθερο κόμμα δεν εναντιώθηκε στις τροποποιήσεις πιστεύοντας ότι θα κερδίσει τις εκλογές. Για την διεξαγωγή των εκλογών στάλθηκαν Ρώσοι στρατιώτες στα εκλογικά τμήματα για να "βοηθήσουν τους αναλφάβητους" να ψηφίσουν και να "διατηρήσουν τη τάξη".
Οι Συντηρητικοί κέρδισαν τις εκλογές με μεγάλη πλειοψηφία ενώ οι Φιλελεύθεροι κέρδισαν μόλις δύο εκλογικές περιφέρειες.

Μετά τις εκλογές

Την 1η Ιουλίου  η μεγάλη εθνική συνέλευση συνεδρίασε στο Σβίσχτοβ. Η συντριπτική πλειοψηφία των συντηρητικών βουλευτών στήριξαν τις συνταγματικές τροποποιήσεις, έφτασαν λιγότερο από δύο ώρες για να περάσουν όλες οι τροποποιήσεις. Ο Πρίγκιπας Αλέξανδρος είχε στην πραγματικότητα διεξάγει ένα πραξικόπημα. Το καθεστώς τελικά κατέρρευσε και το σύνταγμα αποκαταστάθηκε στις 6 Σεπτέμβρη του 1883.
Eyes of the Insane

Τραγούδια

1. Eyes of the Insane (Hanneman, Araya) - 3:32

2. Cult (Live) (King) - 4:34

3. Reborn (Live, video) (King, Hanneman) - 3:09

Μέλη των Slayer

Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Christ Illusion" είχε την εξής μορφή:
Τομ Αράγια - φωνητικά, μπάσο
Κέρι Κινγκ - κιθάρα
Τζεφ Χάνεμαν - κιθάρα
Ντέιβ Λομπάρντο - τύμπανα
Άγιοι Θεόδωροι Χαλκιοπούλων Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Οι Άγιοι Θεόδωροι βρίσκονται κοντά και δυτικά του Ίναχου ποταμού σε απόσταση  42 χλμ. ΒΑ. από την Αμφιλοχία και 1,5 χλμ. νοτιοδυτικά του Νέου Χαλκιόπουλου. Επίσημα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1940 να ανήκει στην τότε κοινότητα Χαλκιοπούλων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους οικισμούς Προσήλια, Άγιος Βλάσιος, Άγιος Μηνάς, Αγραπιδόκαμπος, Νέο Χαλκιόπουλο, Ξωμερή και Χαλκιόπουλοι αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Χαλκιοπούλων που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ινάχου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 111  κατοίκους.
Πρόεδρος του Κιριμπάτι

Ο Πρόεδρος του Κιριμπάτι είναι αρχηγός Κράτους και αρχηγός Κυβερνήσεως.  Η τοπική του ονομασία είναι Beretitenti στη γλώσσα I-Kiribati
Έπειτα από τις γενικές εκλογές, με τις οποίες οι πολίτες εκλέγουν τα μέλη του κοινοβουλίου, τα μέλη επιλέγουν  "όχι λιγότερους από 3 ούτε περισσότερους από 4 υποψηφίους" για την προεδρία. Κανένα άλλο πρόσωπο δεν μπορεί να κατέλθει ως υποψήφιος. Στη συνέχεια ο πρόεδρος εκλέγεται από τους πολίτες του Κιριμπάτι μεταξύ των υποψηφίων.