google/wiki40b huggingface dataset:
Ετρετά

Οι βράχοι

Η Ετρετά είναι γνωστή για τους απότομους βράχους από ασβεστολιθικά ιζηματογενή πετρώματα, που περιλαμβάνουν τρεις φυσικές καμάρες και ένα μυτερό σχηματισμό που ονομάζεται L'Aiguille (βελόνα), σε ύψος 70 μέτρων πάνω από τη θάλασσα.  Ορισμένα από τα βράχια φτάνουν τα 90 μέτρα.
Αυτοί οι βράχοι και η παραλία του θέρετρου προσέλκυσαν πολλούς καλλιτέχνες όπως οι Εζέν Μπουντέν, Γκυστάβ Κουρμπέ και Κλωντ Μονέ.  Ο Μωρίς Λεμπλάν, που έμενε στην Ετρετά, εμπνεύστηκε επίσης από την περιοχή και έγραψε το 1909 την Κούφια βελόνα. Ο Γκυ ντε Μωπασσάν έμενε επίσης στη μικρή πόλη και οι γιορτές του ήταν διάσημες και συνέβαλαν στη φήμη της περιοχής. 
Επίσης, οι βράχοι εμφανίζονται στην ταινία Αρσέν Λουπέν του 2004 του Ζαν-Πωλ Σαλομέ και  στη Lucy του 2014, σε σκηνοθεσία Λυκ Μπεσσόν.
Δύο από τις τρεις διάσημες καμάρες είναι ορατές από την πόλη. Η Πύλη Αβάλ (Porte d'Aval) και η Πύλη του Αμόν (Porte d'Amont). Η Μανπόρτ (Manneporte) είναι ο τρίτος και  μεγαλύτερος βράχος και δεν είναι ορατός από την πόλη. 
Ο Γκυ ντε Μωπασσάν παρομοίαζε αυτή την «Πύλη του Αμόν» με έναν ελέφαντα που βυθίζει την προβοσκίδα του στο νερό. Στην κορυφή του βράχου βρίσκεται το πέτρινο παρεκκλήσι Νοτρ-Νταμ-ντε-λα-Γκαρντ, προστάτιδα των ψαράδων. Το κτίσμα αντικατέστησε ένα παρεκκλήσι του 19ου αιώνα.
Η ποδηλατική διαδρομή μεγάλων αποστάσεων GR 21, που διανύει όλη την ακτογραμμή του νομού Σεν-Μαριτίμ από τη Χάβρη έως το το Βελέτ-συρ-Μερ περνάει μέσα από την πόλη.

Το λευκό πουλί

Η Ετρετά είναι η τελευταία γνωστή τοποθεσία στη Γαλλία όπου εμφανίστηκε το διπλάνο του 1927 Το Λευκό πουλί (L'Oiseau Blanc). 
Οι Γάλλοι ήρωες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Σαρλ Νανζεσέ και Φρανσουά Κολί προσπάθησαν να κάνουν την πρώτη κατ'ευθείαν πτήση από το Παρίσι στη Νέα Υόρκη, αλλά μετά την αναχώρηση στις 8 Μαΐου 1927 το αεροπλάνο εξαφανίστηκε κάπου πέρα από τον Ατλαντικό. Θεωρείται ένα από τα μεγάλα ανεξήγητα μυστήρια της αεροπορίας. 
Ένα μνημείο αφιερωμένο στην πτήση ανεγέρθηκε στην Ετρετά, αλλά καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής. Ένα νέο και ψηλότερο μνημείο κατασκευάστηκε το 1963, μαζί με ένα κοντινό μουσείο.

Οικονομία

Η οικονομία της Ετρετά βασίζεται κυρίως στον τουρισμό,  που δίνει στους κατοίκους της περιοχής ένα ικανοποιητικό ετήσιο εισόδημα. Η πόλη τοποθετείται ως το νούμερο ένα τουριστικό αξιοθέατο στη Νορμανδία, ως ο πιο επισκέψιμος χώρος μαζί με το αποστακτήριο του λικέρ Βενεδικτίνη και το μουσείο στο Φεκάμπ, τον καθεδρικό ναό της Ρουέν και το ίδρυμα Κλωντ Μονέ στο Ζιβερνί.
Κατά τη διάρκεια του 18ου και του 19ου αιώνα η οικονομία συμπληρώνονταν με την αλιεία και την καλλιέργεια στρειδιών, καθώς και με καύση φυκιών στις παραλίες. Οι καπνοί από την ακτή φαίνονται στον πίνακα του Τζωρτζ Ίνες «Ετρετά» (1875, Wadsworth Athenaeum).
Ηρώ Νικοπούλου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1958 στην Νέα Σμύρνη όπου κατοικεί και εργάζεται. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας ζωγραφική με τον Νίκο Κεσσανλή και τον Δημήτρη Μυταρά, και σκηνογραφία με τον Γιώργο Ζιάκα.
Από το 1986 ασχολείται συστηματικά με την λογοτεχνία. Έχει δημοσιεύσει τέσσερις ποιητικές συλλογές, ένα μυθιστόρημα και τρεις συλλογές διηγημάτων. Επίσης κριτικές και άρθρα της έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες (Ελευθεροτυπία, Αυγή, Εποχή, Δρόμος της Αριστεράς, κ.α.) και λογοτεχνικά περιοδικά ("Πλανόδιον", "Δέκατα", "Κάπα" και άλλα).
Έχει συμμετάσχει ως προσκεκλημένη σε τέσσερα διεθνή φεστιβάλ ποίησης: Τουρκία (2012), Θεσσαλονίκη (2013), Αθήνα (2013), Κροατία (2015).
Από το 2010 συνδιευθύνει με τον Γιάννη Πατίλη την ιστοσελίδα για το μικρό διήγημα Πλανόδιον-Ιστορίες Μπονζάι και μαζί του επιμελήθηκε τις ανθολογίες μικρού διηγήματος Ιστορίες Μπονζάι ’14, Ιστορίες Μπονζάι ’15 και Ιστορίες Μπονζάι ’16 (εκδ. Γαβριηλίδης). Επιμελήθηκε ως ανθολόγος την Ανθολογία διηγήματος με τίτλο "83 Ιστορίες Μπονζάι για το Σημείο Μηδέν" (εκδ. Σιδέρης, 2016) και θέμα την κατάρρευση των Δίδυμων Πύργων μαζί με τον Βασίλη Μανουσάκη και την Έλενα Σταγκουράκη.
Ποιήματα και διηγήματά της έχουν δημοσιευθεί στον περιοδικό και ημερήσιο τύπο και έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, Ρωσικά, Ισπανικά, Τουρκικά, Κροατικά, Βουλγαρικά και Ρουμανικά.
Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, της Εταιρείας Συγγραφέων και του Κύκλου Ποιητών.
Διατηρεί την ιστοσελίδα: www.ironikopoulou.gr

Εξώφυλλα - εικαστική επιμέλεια βιβλίων

"Πλανόδιον", "Πάροδος", "Το έγχορδο", "Δυτικές Ινδίες", "Παρέμβαση", "Σιδηροδρομικά Συνεταιριστικά Νέα", "Ελίτροχος", "Ανθολογία Ελληνικού Χαϊκού" και πολλά άλλα.

Γλυπτική, Εγκαταστάσεις και κατασκευές

Μεταλλικές κατασκευές, χυτευτά και άλλα

Λογοτεχνία

Πρωτοεμφανίστηκε το 1986 με την ποιητική συλλογή ο “Μύθος του οδοιπόρου”, από το 2003 κι έπειτα ασχολείται εντατικά και με την πεζογραφία. Κριτικές για λογοτεχνικά έργα τρίτων και άρθρα της έχουν δημοσιευθεί στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο.

Διδακτική εμπειρία

Το 1993 διοργάνωσε το "Πολιτιστικό Οδοιπορικό" στις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού όπου και δίδαξε εθελοντικά ζωγραφική έως το 1996.
Από το 1999 που διορίστηκε στην Μέση Δημόσια Εκπαίδευση διδάσκει Εικαστικά, Ελεύθερο Σχέδιο και Ιστορία της Τέχνης.
Νίκολας Κόναρντ

Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε σε πολλά πανεπιστήμια στις Η.Π.Α. και στη Γερμανία και αποφοίτησε ως ανθρωπολόγος και χημικός. Το 1982 σπούδασε εθνολογία και χημεία στο Φράιμπουργκ του Μπράισγκαου, και συνέχισε το 1984 ως το 1989 με σπουδές Προϊστορίας και Πρώιμης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας. Εργάστηκε από το 1985 ως το 1986 στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ στη Νέα Υόρκη, και αποφοίτησε από εκεί με τον τίτλο του Master of Science. Συνέχισε από το 1987 ως το 1990 στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, Νιού Χέιβεν (New Haven) στο Κονέκτικατ, και αποφοίτησε εκεί το 1988 με τον τίτλο του Master of Philosophy, ενώ αναγορεύτηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας το 1990. Διορίστηκε βοηθός καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ το 1991 ως το 1993, και από το 1995 κατέχει την έδρα του καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Τίμπιγκεν. Διατελεί επίσης διευθυντής του τμήματος της παλαιότερης Προιστορίας στο Ινστιτούτο Παλαιάς και Πρώιμης ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου «Έμπερχαρντ-Καρλ» του Τίμπιγκεν. Διεύθυνε από το 1996 ως το 2001 τον ειδικό τομέα ερευνών 275 της Γερμανικής Εταιρείας Ερευνών («Deutsche Forschungsgemeinschaft», DFG). Από το 1995 είναι επιστημονικός διευθυντής του Προϊστορικού μουσείου του Μπλάουμπόϊρεν και από το 1997 επιστημονικός διευθυντής του Μουσείου Σλος Χόεντίμπιγκεν.
Ασχολήθηκε με την πρώιμη εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού στις γεωγραφικές περιοχές της Ευρασίας και της Νοτίου Αφρικής. Μελέτησε επίσης την απαρχή της γεωργίας και κτηνοτροφίας. Διηύθυνε πολλές αρχαιολογικές ανασκαφές, μεταξύ άλλων στη Συρία, Νότιο Αφρική, Ιράν και αλλού. 
Στη Γερμανία μελέτησε την προϊστορική εποχή, και ανακάλυψε εκτός άλλων την Αφροδίτη του Χόλε Φελς καθώς και το μαμούθ και το άγριο άλογο του Φόγκελχερντ.
Τιμήθηκε στις 8 Μαΐου 2010 με το Μετάλλιο της Τιμής του κρατιδίου της Βάδης-Βυρτεμβέργης.
Σαμόα (γλώσσα)

Η γλώσσα Σαμόα  ή σαμοανή γλώσσα (Sāmoan) είναι παραδοσιακή γλώσσα στα νησιά Σαμόα και Αμερικανικές Σαμόα. Στις δύο αυτές χώρες είναι επίσημη γλώσσα μαζί με τα αγγλικά. Ανήκει στις αυστραλονησιακές γλώσσες και πιο συγκεκριμένα στο σαμοϊκό κλάδο της πολυνησιακής υποομάδας.
Κατά προσέγγιση η γλώσσα Σαμόα ομιλείται από 570.337 ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, το 69% από τους οποίους ζει στα νησιά Σαμόα. Η μεγαλύτερη συγκέντρωση παρατηρείται στη Νέα Ζηλανδία, όπου άνθρωποι σαμοανής εθνικότητας αποτελούν την πέμπτη μεγαλύτερη ομάδα μετά τους Ευρωπαίους της Νέας Ζηλανδίας, τους Μαορί, τους Νεοζηλανδούς και τους Κινέζους. Σύμφωνα με την απογραφή του 2006 στη Νέα Ζηλανδία καταγράφηκαν 95.428 ομιλητές της γλώσσας σαμόα, 141.103 εκ των οποίων ήταν σαμοανής εθνικότητας. Η σαμοανή είναι η 4η περισσότερο ομιλούμενη  γλώσσα στη Νέα Ζηλανδία, μετά τα αγγλικά, τα μαορί και τα κινέζικα. Στην Αυστραλία, σύμφωνα με απογραφή του 2006 υπάρχουν 38.525 ομιλητές της σαμοανής.

Γραμματική

Όπως και άλλες αυστραλονησιακές γλώσσες, έτσι και η σαμοανή έχει πληθυντικό, ενικό και δυικό αριθμό.
Άνα Κλάουδια Ταλανκόν

Βιογραφία

Η Ταλανκόν γεννήθηκε στο Κανκούν, όπου άρχισε να σπουδάζει ηθοποιία. Αργότερα πήγε στην Πόλη του Μεξικού για να συνεχίσει τις σπουδές της. Από τότε έχει πρωταγωνιστήσει στις διάφορες σαπουνόπερες όπως Al norte del Corazón, Señora, Romántica obsesión (για το οποίο κέρδισε το βραβείο Sol de Oro "Ήλιος του Χρυσού" το 1999 για την καλύτερη νέα ηθοποιό) και Amor Latino.
Το ντεμπούτο της στη μεγάλη οθόνη ήταν με την ταινία, El Cometa, παίζοντας το χαρακτήρα της Βαλεντίνα, για την οποία προτάθηκε για το βραβείο Αριέλ για την καλύτερη νέα ηθοποιό. Ο μεγαλύτερος ρόλος της ήταν δίπλα στον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μπερνάλ στο El Crimen del Padre Amaro (2002) στο ρόλο της Αμέλια, ένα κορίτσι που παίρνει έγκυο από έναν καθολικό ιερέα και πεθαίνει έπειτα μετά από μια άμβλωση στην αυλή.

Καριέρα

Το 2006, εμφανίστηκε στην Fast Food Nation του Richard Linklater ως Κόκο, μια μετανάστρια από το Μεξικό αναγκάζεται να εργαστεί σε ένα εργοστάσιο συσκευασίας κρέατος. Στο ίδιο χρόνο, πρωταγωνίστησε στην ταινία στη μεγάλη οθόνη Alone with Her ως ο κύριος χαρακτήρας. Εμφανίστηκε σε άλλες ταινίες όπως The Virgin of Juarez, στην οποία έλαβε το βραβείο για την καλύτερη δεύτερη ηθοποιό στο BendFilm φεστιβάλ και Mujer Albastrina.
Το 2007, η Ταλανκόν συνήθως αφιέρωσε χρόνο γυρίζοντας ταινίες στη μεγάλη οθόνη όπως Love in the Time of Cholera και El Ultimo Justo, και όχι σαπουνόπερες.
Το 2008, πρωταγωνίστησε στις ταινίες όπως One Missed Call, η οποία προτάθηκε στο Teen Choice Awards, Arrancame la Vida, και Days of Wrath, συν μια μεξικάνικη τηλεοπτική σειρά.

Μοντελισμός

Η Ταλανκόν έχει ποζάρει επίσης για διάφορες διαφημίσεις των εσωρούχων και μαγιό όπως Intimissimi.
Πρόγραμμα Μανχάταν

Με την κωδική ονομασία Πρόγραμμα Μανχάταν (επίσημα Manhattan District, και ανεπίσημα Manhattan Project) αναφέρεται το άκρως απόρρητο αγγλο-αμερικανικό πρόγραμμα παραγωγής πυρηνικών όπλων (ατομικών βομβών) που αναπτύχθηκε περί το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν ένα από τα πλέον δαπανηρά αμυντικά προγράμματα στην εποχή του και το μεγαλύτερο στο είδος του. Ο προϋπολογισμός του έφθασε τα 2,2 δισεκατομμύρια δολάρια και σε αυτό απασχολήθηκαν συνολικά περίπου 42.000 υπάλληλοι, στους οποίους περιλαμβάνεται το προσωπικό 37 εργοστασίων σε 19 Πολιτείες των ΗΠΑ και του Καναδά. Επίσης, πολλές διοικητικές και άλλες κρατικές υπηρεσίες συνέβαλαν σε αυτό επικουρικά.

Ιστορία

Το πρόγραμμα Μανχάταν ξεκίνησε από τον Πρόεδρο Φραγκλίνο Ρούσβελτ σε συνεργασία με τον Ουίνστον Τσώρτσιλ, το 1942, υπό την αρχική ονομασία Εργαστήριο Ανάπτυξης Εναλλακτικών Υλικών.  Με την "επιχείρηση Άλσος", και με νέο πρόεδρο των ΗΠΑ τον Χάρυ Τρούμαν, πέρασε και στο στάδιο της παραγωγής. Επικεφαλής - Ανώτατος διοικητής του προγράμματος ήταν ο στρατηγός του Μηχανικού Λέσλι Γκρόουβς (Leslie R. Groves). Το πρόγραμμα πέρασε από στρατιωτικό σε πολιτικό έλεγχο το 1947 με την δημιουργία της Επιτροπής Ατομικής Ενεργείας των ΗΠΑ.
Με το πρόγραμμα αυτό ξεκίνησε ουσιαστικά και η ιστορία της ατομικής βόμβας και κατ΄ επέκταση των πυρηνικών εξοπλισμών, που ανάλογα από ποια πλευρά εξετάζεται παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Για τον πυρηνικό φυσικό αποτελεί την μυθική αφήγηση επιστημονικής αναζήτησης σε πρωτοφανή κλίμακα που ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Για τον τεχνικό αποτελεί εποποιία της σύγχρονης τεχνολογίας για την οποία ξοδεύτηκαν τεράστιοι οικονομικοί πόροι για την εποχή της. Από τους στρατιωτικούς χαρακτηρίστηκε εκπληκτικό πρόγραμμα υπερόπλων "εν πολέμω". Για τον ιστορικό ερευνητή (πολιτικό ή στρατιωτικό) αποτέλεσε τον μεγαλύτερο θρύλο μηχανορραφιών σε επίπεδα εχθρότητας και καχυποψίας μέχρι σήμερα. Για τον φιλόσοφο της ηθικής αποτέλεσε τη μεγαλύτερη μελέτη σύγκρουσης νομιμοφροσύνης και των αντιθέσεων που δημιούργησε. Τέλος για τους κοινωνιολόγους αλλά και για κάθε πολίτη σε διεθνή κλίμακα αποτέλεσε την μεγαλύτερη δραστηριότητα θιάσου από πατριώτες μέχρι δόλιους πράκτορες με τα πιο ανάμικτα συναισθήματα, ταυτόχρονα συναρπαστικά και ανατριχιαστικά,  πολεμικών ιστοριών.
1568 Αϊσλήν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Αϊσλήν είναι άγνωστα. Η Αϊσλήν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 41 λεπτά.
Πάουλ Βιλτ

Ζωή και έργο

Ο Βιλτ γεννήθηκε στο Βέντενσβιλ της Ελβετίας και σπούδασε μαθηματικά και φυσική στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Ζυρίχης από το 1944 ως το 1950. Στη συνέχεια εργάσθηκε στο περίφημο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια (Caltech), όπου ερεύνησε γαλαξίες και υπερκαινοφανείς αστέρες με τον Φριτς Τσβίκυ από το 1951 μέχρι το 1955.
Στις 2 Οκτωβρίου 1957, ο Βιλτ πραγματοποίησε την πρώτη του ανακάλυψη κομήτη, αυτή του 1957 IX, παρατηρώντας από το Αστεροσκοπείο του Τσίμερβαλντ, κοντά στη Βέρνη.
Ο Βιλτ έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης και, το 1980, διευθυντής του Αστρονομικού Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου, παραμένοντας σε αυτή τη θέση μέχρι το 1991. Απεβίωσε στη Βέρνη σε ηλικία 88 ετών.
Ερρίκος Μπόρβιν Α΄ του Μεκλεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Πρίμπισλαβ πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου και της Βίοτσλαβας, κόρης του Βάρτισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας. 
Ο πατέρας του ήταν πρίγκιπας των Οβοτριτών και πρώτος κύριος του Μεκλεμβούργου· όταν το 1178 σε κονταρομαχία (tournois) τραυματίστηκε, απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Μπόρβιν Α΄. Λίγο πιο πριν είχε νυμφευτεί τη Ματίλντα, κόθη κόρη του Ερρίκου του λέοντος δούκα της Σαξονίας & Βαυαρίας. 
Για αρκετά έτη πολεμούσε με τον εξάδελφό του Νικόλαο Α΄ σφετεριστή του Μεκλεμβούργου. Ο πεθερός του δεν μπορούσε να τον βοηθήσει και ο Κνούτος ΣΤ΄ της Δανίας βρήκε ευκαιρία να επεκτείνει τη θέση του στη Βαλτική ακτή· οι Δανοί αιχμαλώτισαν τον Ερρίκο Μπόρβιν Α΄, ο οποίος αναγκάστηκε να παραχωρήσει το Ρόστοκ στη Δανία και να αναγνωρίσει τον Κνούτο ΣΤ΄ ως επικυρίαρχό του (liege). Το 1200 ο Κνούτος ΣΤ΄ τού επέστρεψε το Ρόστοκ ως φέουδο. Το 1202 ο Ερρίκος Μπόρβιν Α΄ πολέμησε με την μεριά των Δανών στη μάχη του Στέλλαου: νίκησαν οι Δανοί και ο Ερρίκος Μπόρβιν Α΄ έλαβε ως ανταμοιβή τα φέουδα Γκάντεμπους και Ράτσεμπουρκ. 
Το 1218 και 1219 βοήθησε τη Δανική κατάκτηση της Εσθονίας. Το 1225-27 συνέδραμε τους Δανούς στον πόλεμο εναντίον του Σάουενμπουρκ. Αναβίωσε τις πόλεις Ρόστοκ και Βίσμαρ και ίδρυσε τα αββαεία του Ντόμπερτιν, Τέμπτσιν και Σόννενκαμπ.
Φρειδερίκος Ερνέστος του Βρανδεμβούργου-Κούλμμπαχ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Χριστιανού-Ερρίκου πρίγκιπα (μαργράβου ως προς τον τίτλο μόνο) του Βρανδμεβούργου-Μπαυρόιτ-Κούλμμπαχ και της Σοφίας-Χριστιανής, κόρης του Αλβέρτου-Φρειδερίκου κόμη του Βόλφσταϊν.
Το 1762 απεβίωσε στο Ντράγκε σε ηλικία 58 ετών, άτεκνος.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Χριστίνα-Σοφία, κόρη του Ερνέστου-Φερδινάνδου των Γουέλφων δούκα του Μπάουνσβαϊκ-Λύνεμπουρκ-Μπέβερν· δεν απέκτησαν απογόνους.
1148 Ραράχου

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ραράχου εκτιμάται σε 33,22 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης) κατά Tholen και K (κατά SSMASSII), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1393. Η Ραράχου περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 32,7 λεπτά (Behrend 2010).
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2013-14

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2013-14 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2014-15 (Β2 όμιλο). Ωστόσο, επειδή την περίοδο 2014-15 η Β΄ κατηγορία επανήλθε στην ενιαία μορφή της, οι δύο ομάδες συμμετείχαν στη Β΄ κατηγορία 2014-15. Οι τελευταίες 4 ομάδες θα διαβαθμίζονταν στη Δ΄ κατηγορία 2014-15. Ωστόσο, μετά το τέλος του πρωταθλήματος κενώθηκε μια θέση στο νέο πρωτάθλημα λόγω της αποχώρησης του Ονήσιλου Σωτήρας και έτσι η 11η ομάδα παρέμεινε στη Γ΄ κατηγορία.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Συργιάννης Παλαιολόγος

Καταγωγή και η αρχή της σταδιοδρομίας του

Γεννήθηκε περί το 1290. Έλαβε το όνομα του πατέρα ή του πάππου του, ενός Κουμάνου αρχηγού, που έγινε μέγας δομέστικος υπό τον Ανδρόνικο Β΄· πολλοί Κουμάνοι είχαν εγκατασταθεί στην Ευρώπη κατά τη βασιλεία του Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη (1221-54). Το αρχικό όνομα του πρεσβύτερου Συργιάννη ήταν Συτζιγκάν (από το Κουμανο-τουρκικό Sïčğan, ποντίκι), που εξελληνίστηκε σε Συργιάννης, όταν αυτός βαπτίστηκε. 
Μητέρα του νεότερου Συργιάννη ήταν η Ευγενία Παλαιολογίνα, ανιψιά του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Έχοντας επίγνωση της βαρύτητας του επωνύμου της μητέρας του, ο Συργιάννης το χρησιμοποιούσε ως δικό του για να προωθηθεί στην ιεραρχία. Η αδελφή του Θεοδώρα παντρεύτηκε τον Γκυ των Πουατιέ-Κύπρου, μετέπειτα βασιλιά της Αρμενίας. 
Εμφανίζεται για πρώτη φορά στις πηγές το 1315, όταν τοποθετήθηκε στρατιωτικός διοικητής της Μακεδονίας, κοντά στη Σερβία. Παρά τις υπάρχουσες Συνθήκες και ενάντια στις οδηγίες που του είχαν δοθεί, αποφάσισε να επιτεθεί στη Σερβία και στην Ήπειρο. Όταν απολύθηκε από τη θέση του εκεί, εξεγέρθηκε, αλλά αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε. Πριν το 1320 τον συγχώρησαν και ορίστηκε διοικητής της Θράκης.
Καπετάν Ρίζος

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή του ήταν από το Ζυγοβίστι της επαρχίας Καρύταινας. Πριν την επανάσταση υπηρέτησε στην Ζάκυνθο στα Αγγλικά τάγματα ως αξιωματικός. Επιστρέφοντας στην Πελοπόννησο στην αρχή της επανάστασης βρέθηκε αρχικά στο Χλουμούτσι όταν οι Λαλαίοι πήγαν και πολιόρκησαν τους Γαστουναίους. Ο καπετάν Ρίζος επιτέθηκε στους Τούρκους οπλισμένος με το σπαθί του και έδεισε μεγάλη τέχνη και ανδρεία. Οι Έλληνες θαύμασαν γιατί πρώτη φορά είδαν πως πολεμάν στην μάχη με το σπαθί.
Ακολούθησε τον Κολοκοτρώνη ως σωματοφύλακας και παίρνοντας μέρος στις μάχες.
Άγιος Ρωμανός Τήνου

Γενικά στοιχεία

Ο Άγιος Ρωμανός είναι κτισμένος σε υψόμετρο 10 μέτρων στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού, σε απόσταση περίπου 7 χλμ από τη Χώρα. Καταγράφεται για πρώτη φορά ως αυτόνομος οικισμός στην απογραφή του 1981 χωρίς όμως μόνιμους κατοίκους. Διοικητικά, μέχρι και το 1997 υπαγόταν στην κοινότητα Κάμπου της επαρχίας Τήνου. Στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Εξώμβουργου ενώ από το 2011, μετά την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτη, υπάγεται στη δημοτική ενότητα Εξωμβούργου του δήμου Τήνου. Ο οικισμός περιλαμβάνει ως επί το πλείστον εξοχικές κατοικίες.
Τέοτσακ (Μπίχατς)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Εξαιρετικά Δυνατά και Απίστευτα Κοντά

Πλοκή

Ο 10χρονος Όσκαρ Σελ χάνει τον πατέρα του στις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Τότε θα ξεκινήσει ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη όταν στην ντουλάπα του πατέρα του βρίσκει ένα κλειδί. Από την στιγμή εκείνη ξεκινά η αναζήτηση του μυστηρίου πάνω στην ύπαρξή του, που πιστεύει ότι θα τον φέρει πιο κοντά στον αδικοχαμένο πατέρα του.

Παραγωγή

Τον Αύγουστο του 2010 ανακοινώθηκε ότι ο σκηνοθέτης Στίβεν Ντάλντρι και ο παραγωγός Σκοτ Ρούντιν δούλευαν στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος "Εxtremely Loud and Incredibly Close" για πέντε χρόνια. Ο Έρικ Ροθ ανέλαβε να γράψει το σενάριο και η ταινία αποτελεί συμπαραγωγή της Warner Bros. και της Paramount Pictures.
Οι Τομ Χανκς και Σάντρα Μπούλοκ ήταν οι πρώτοι ηθοποιοί που ανακοινώθηκαν ότι συμμετέχουν στην ταινία. Το Δεκέμβριο του 2010 ο Τόμας Χορν κέρδισε το ρόλο του Όσκαρ Σελ. Τον Ιανουάριο του 2011 ανακοινώθηκε η συμμετοχή του Τζον Γκούντμαν ενώ αργότερα τον ίδιο μήνα ανακοινώθηκαν οι συμμετοχές των Βαϊόλα Ντέιβις και Τζέφρεϊ Ράιτ.

Box office

Το Εξαιρετικά Δυνατά και Απίστευτα Κοντά έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 4η θέση με 10 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 31,8 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 23,4 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως απέφερε 55,2 εκατομμύρια δολάρια.
Πλατεία Ταχρίρ

Ιστορία της πλατείας

Αρχικά ονομάστηκε  Midan Ismaileyya (Ismailia Square), προς τιμήν του χεδίβη Ισμαήλ Πασά (Isma'il Pasha). Μετά την Επανάσταση του 1919 στην Αίγυπτο η πλατεία έγινε ευρέως γνωστή ως πλατεία Ταχρίρ, αλλά επισήμως η ονομασία της άλλαξε μόνο μετά την αιγυπτιακή επανάσταση του 1952, με την οποία η χώρα απέκτησε δημοκρατικό πολίτευμα. 
Η Πλατεία Ταχρίρ είναι τόπος όπου παραδοσιακά γίνονται διαδηλώσεις και άλλου είδους διαμαρτυρίες.  Εκεί έγιναν διαδηλώσεις το 1977 (Egyptian Bread Riots) και τον Μάρτιο του 2003 κατά του πολέμου στο Ιράκ. Το 2011 ήταν το επίκεντρο των διαδηλώσεων και των διαμαρτυριών του αιγυπτιακού λαού που οδήγησαν στην παραίτηση του Χόσνι Μουμπάρακ.
Σιναμπούνγκ

Το όρος Σιναμπούνγκ είναι στρωματοηφαίστειο της Βόρειας Σουμάτρας στην Ινδονησία, το οποίο βρίσκεται, όπως και όλη η Ινδονησία, στο λεγόμενο Δαχτυλίδι της Φωτιάς. Η δημιουργία του τοποθετείται μεταξύ της Πλειστοκαίνου προς Ολοκαίνου περιόδου. Το Σιναμπούνγκ έχει 4 κρατήρες, από τους οποίους ο ένας είναι ενεργός. Η δημιουργία του οφείλεται στην βύθιση της Ινδικής πλάκας κάτω από την Ινδο-Αυστραλιανή. Στην σύνθεσή του περιέχει ανδεσίτη και δακίτη. Το ύψος του είναι 2.460 μέτρα.

Ηφαιστειάκη δραστηριότητα

Μεγάλη ροή λάβας από αυτό είχε πραγματοποιηθεί το 1600, αλλά από τότε το ηφαίστειο έμεινε ανενεργό για περισσότερα από 400 χρόνια. Στα τέλη Αυγούστου του 2010 ξεκίνησε να εμφανίζει "ορισμένη ηφαιστειακή δραστηριότητα", με τις αρχές της Ινδονησίας να θέτουν την περιοχή σε συναγερμό. Περίπου 30.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τις εστίες τους. Στις 29 Αυγούστου το ηφαίστειο εξερράγη, εκτοξεύοντας άμμο και στάχτη ενάμισι χιλιόμετρο ψηλά, η οποία δεν προκάλεσε προβλήματα, ενώ λάβα παρατηρήθηκε στον κρατήρα. Ένας άνθρωπος πέθανε από αναπνευστικά προβλήματα καθώς απομακρυνόταν από το σπίτι του. Το ηφαίστειο εξερράγη ξανά τις 3 Σεπτεμβρίου και τις 7 Σεπτεμβρίου. Η έκρηξη στις 7 Σεπτεμβρίου ήταν η ισχυρότερη, εκτοξεύοντας στάχτη πέντε χιλιόμετρα ψηλά. Η έκρηξη δεν δημιούργησε προβλήματα στις αεροπορικές μεταφορές.
Το ηφαίστειο εξερράγη ξανά το Σεπτέμβριο του 2013, αναγκάζοντας τις αρχές να εκκενώσουν την περιοχή γύρω του. Από την περιοχή απομακρύνθηκαν περίπου 6.200 άτομα. H δραστηριότητα του ηφαιστείου στη συνέχεια μειώθηκε, αλλά το Νοέμβριο άρχισε να εκρήγνυται ξανά, με τις εκρηκτικές στήλες να φτάνουν σε ύψος 7 χιλιομέτρων, με αποτέλεσμα την απομάκρυνση περίπου 1.300 ανθρώπων. Στο ηφαίστειο άρχισε να αναπτύσσεται ένας δόμος λάβας. Το ηφαίστειο συνέχισε να αυξάνει την ισχύ των εκρήξεών, με πυροκλαστικές ροές στη νοτιοανατολική πλαγιά οι οποίες έφτασαν 4,5 χιλιόμετρα από το ηφαίστειο. Μερική κατάρρευση του δόμου είχε ως αποτέλεσμα την εμφάνιση ροών λάβας. Το ηφαίστειο την πρώτη εβδομάδα του Ιανουαρίου του 2014 εξεράγη 220 φορές. Για την προστασία των πολιτών ορίστηκε ζώνη εκκένωσης 5 χιλιόμετρων γύρω από το ηφαίστειο, η οποία έφτασε τα εφτά χιλιόμετρα στα νοτιοανατολικά, με αποτέλεσμα την απομάκρυνση σχεδόν 30.000 ανθρώπων, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν σε προσωρινούς καταβλυσμούς. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα άρχισε να μειώνεται με αποτέλεσμα οι αρχές να θεωρήσουν ότι ήταν ασφαλές να επιστρέψουν οι πρόσφυγες στα σπίτια τους την 31η Ιανουαρίου 2014. Όμως το ηφαίστειο εξερράγει την επόμενη μέρα με αποτέλεσμα το θάνατο 16 ανθρώπων από πυροκλαστικές ροές κοντά στο χωριό Σουκαμεριάχ, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων φοιτητών που είχαν πάει να μελετήσουν το ηφαίστειο.
Τις 22 Μαΐου 2016, πυροκλαστική ροή από έκρηξη του ηφαιστείου σκότωσε εφτά άτομα.