Τζον Χομπχάουζ

Ιστορικό και εκπαίδευση

Ο Τζον Χομπχάουζ  γεννήθηκε στο Ρέντλαντ κοντά στο Μπρίστολ, και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπέντζαμιν Χομπχάουζ  (Sir Benjamin Hobhouse, 1st Baronet) και της Σαρλότας (Charlotte), κόρης του Σαμουήλ Καμ (Samuel Cam). Σπούδασε στο Σχολείο του Ουέστμινστερ (Westminster School) και στο Κολλέγιο Τρίνιτι (Trinity College, Cambridge). Στο Trinity College ο Χομπχάουζ έγινε φίλος με τον Λόρδο Βύρωνα και τον συνόδευσε στα ταξίδια του στην χερσόνησο, την Ελλάδα και την Τουρκία (τότε περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) και έγινε κουμπάρος του. 
Κατά την επίσκεψή τους σε περιοχές της Ελλάδας, το 1809, ανάμεσα σε διάφορα άλλα μέρη, Χομπχάουζ και Λόρδος Βύρων έμειναν και στην Άρτα, στο λιμάνι της Σαλαώρας (Σαλαγόρα), όπου και στεγάστηκαν στο, τότε δημόσιο κτίριο, Οθωμανικό Τελωνείο (σήμερα είναι Περιβαλλοντικό Κέντρο για τον Αμβρακικό Κόλπο).
Το 1816 ήταν με τον Λόρδο Βύρωνα, μετά το χωρισμό του από τη σύζυγό του και κράτησε σημειώσεις για τον τέταρτο ύμνο του “Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ” (Childe Harold's Pilgrimage), που ήταν αφιερωμένος σε αυτόν.

Πολιτική σταδιοδρομία

Με την επιστροφή του στη Βρετανία διοχέτευσε την ενέργειά του στην πολιτική, ως ριζοσπάστης (Radical), και έγραψε διάφορα φυλλάδια, για ένα εκ των οποίων φυλακίστηκε, το 1819, στο Newgate (μια από τις ιστορικές επτά πύλες του Λονδίνου, που είχε μετατραπεί σε φυλακές, για τους οφειλέτες και τους εγκληματίες, από τον 12 αιώνα και αργότερα επεκτάθηκε προς τα νότια στη περιοχή του σύγχρονου Κεντρικού Ποινικού Δικαστηρίου Central Criminal Court - Old Bailey, ενώ η ίδια η πύλη καταστράφηκε νωρίτερα, το 1767).  Επίσης, το ίδιο αυτό έτος, το 1819, ο Τζον Χομπχάουζ  έκανε την εξής δήλωση: 
«Είμαι ένας άνθρωπος που επιλέχθηκε για το λαό, από το λαό και, αν εκλεγώ, δεν θα κάνω καμιά άλλη δουλειά, παρά εκείνη για το λαό» ("I am a man chosen for the people, by the people; and, if elected, I will do no other business than that of the people"). Το 1820, μπήκε στο Κοινοβούλιο, ως εκπρόσωπος του Westminster. Στον Χομπχάουζ πιστώνεται η εφεύρεση της φράσης «Η πιο πιστή Αντιπολίτευση της Αυτής Μεγαλειότητος» (“Her Majesty's Most Loyal Opposition”), κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας του, το 1826, στην Βουλή των Κοινοτήτων.  
Όταν οι φιλελεύθεροι (Whigs) ανέβηκαν στην εξουσία, το 1830, υπηρέτησε στην κυβέρνηση του λόρδου Τσαρλς Γκρέι (Charles Grey, 2nd Earl Grey, 1764–1845), ως υπουργός Πολέμου (Secretary at War), μεταξύ 1832 και 1833, ως υπουργός για την Ιρλανδία (Chief Secretary for Ireland) το 1833 και ως Επίτροπος Αλσών και Δασών (First Commissioner of Woods and Forests) το 1834. Αργότερα έγινε Πρόεδρος του Διοικητικού Ελέγχου (President of the Board of Control) υπό τον πρωθυπουργό, λόρδο Γουίλιαμ Λαμπ (William Lamb, 2nd Viscount Melbourne, 1779–1848), μεταξύ 1835 και 1841 και υπό τον πρωθυπουργό, λόρδο Τζον Ράσελ (John Russell, 1st Earl Russell, 1792–1878), μεταξύ 1846 και 1852. Ορκίστηκε στο Μυστικό Συμβούλιο (Privy Council of the United Kingdom) το 1832 και ανυψώθηκε σε τίτλο ευγένειας, ως βαρώνος Broughton, του Broughton-de-Gyfford στη κομητεία του Wiltshire, το 1851. Το 1852 έγινε Ιππότης Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λουτρού (Knight Grand Cross of the Order of the Bath (GCB).

Ο Τζον Χομπχάουζ και η Φιλελληνική Επιτροπή του Λονδίνου (1823-1826)

Ο Τζον Καμ Χομπχάουζ  υπήρξε επίσης μέλος της Φιλελληνικής Επιτροπής του Λονδίνου (αγγλικά: London Greek Committee ή London Philhellenic Committee, 1823-1826), η οποία ήταν κίνηση φιλελλήνων, που συστάθηκε, τον Μάρτιο του 1823 με κύριο σκοπό την υποστήριξη της ελληνικής Επανάστασης.

Οικογένεια

Ο λόρδος Broughton νυμφεύθηκε την Λαίδη Τζούλια (Lady Julia), κόρη του Τζορτζ Χέι (George Hay, 7th Marquess of Tweeddale, 1753–1804), το 1828. Είχαν τρεις κόρες. Η Λαίδη Τζούλια πέθανε από φυματίωση, τον Απρίλιο του 1835. Ο Τζον Χομπχάουζ, μετά το θάνατο της συζύγου του, έζησε ακόμα, πάνω από 30 χρόνια και τελικά αποβίωσε τον Ιούνιο του 1869, σε ηλικία 82 ετών. Είναι θαμμένος στο κοιμητήριο Kensal Green Cemetery του Λονδίνου. Το μεγάλο και ξεχωριστό μνημείο βρίσκεται στον κεντρικό μονοπάτι προς το κεντρικό παρεκκλήσι. Η βαρονία του δεν συνεχίσθηκε, καθώς ο ίδιος δεν είχε απευθείας αρσενικούς κληρονόμους, ενώ ο τίτλος, ο οποίος είχε δημιουργηθεί για τον πατέρα του πέρασε στον ανιψιό του Τσαρλς (Charles).