Λαός της Ελευθερίας

Προεργασίες

Μετά τις εκλογές του 2006 και την ήττα του Οίκου των Ελευθεριών, ανέκυψε το ζήτημα της πιθανής ένωσης σε ένα κόμμα μετριοπαθών και μεταρρυθμιστών. Το Φόρτσα Ιτάλια (FI), η Εθνική Συμμαχία (AN) και η Ένωση των Χριστιανοδημοκρατών (UDC) φάνηκε να συμφωνούν σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αν και ο αρχηγός των Χριστιανοδημοκρατών Πιερφερνινάντο Καζίνι, σύντομα απομακρύνθηκε από τους ιστορικούς του συμμάχους. Η Λέγκα του Βορρά (LN) δεν συμμετείχε σε μια τέτοια ιδέα για να διασφαλίσει την τοπική της ταυτότητα και ιδεολογία.
Στις 2 Δεκεμβρίου 2006, κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης διαδήλωσης κατά της κυβέρνησης Πρόντι στη Ρώμη, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι πρότεινε την ίδρυση ενός "Κόμματος των Ελευθερίων". Αρχικά, η ιδέα δεν έτυχε αποδοχής από τους ιδεολογικούς συμμάχους του.
Τον Ιανουάριο του 2007, ο Μπερλουσκόνι ανακοινώνει ότι θα επιθυμούσε τον Τζιανφράνκο Φίνι, αρχηγό της ΑΝ να τον διαδεχθεί ως αρχηγός του "Κόμματος των Ελευθεριών", κάτι το οποίο εκλήφθηκε αρνητικά από τα υπόλοιπα κόμματα, την UDC και τη LN. Ο εκπρόσωπος της Λέγκας του Βορρά, Ρομπέρτο Μαρόνι, δήλωσε μάλιστα ότι η Λέγκα δε θα προσχωρούσε στο Κόμμα των Ελευθεριών αν ο Φίνι γίνόταν αρχηγός, αν και είχε ήδη εκδηλωθεί η αδιαφορία της για το εγχείρημα.
Στις 21 Αυγούστου 2007, ανακοινώθηκε το όνομα και το έμβλημα του κόμματος. Κάνενας από τους συμμάχους δεν φάνηκε να συμφωνεί σε μία ένωση στον νέο σχηματισμό. Εξάλλου, δεν είχε ανακοινωθεί πότε θα διαλυόταν το Φόρτσα Ιτάλια για να προσχωρήσει στο "Κόμμα των Ελευθεριών". Ο Μπερλουσκόνι ανακοίνωσε ότι στόχος του κόμματος ήταν η διεύρυνση του Οίκου των Ελευθεριών.

Διακήρυξη

Στις 18 Νοεμβρίου 2007, το Φόρτσα Ιτάλια ανακοίνωσε την συγκέντρωση πάνω από 7.000.000 υπογραφών (μαζί με την Λέγκα του Βορρά του Ουμπέρτο Μπόσσι) κατά της κυβέρνησης του Ρομάνο Πρόντι και ζήτησε την διεξαγωγή εκλογών. Ο Μπερλουσκόνι ανακοίνωσε ότι το Φόρτσα Ιτάλια σύντομα θα συγχωνευόταν στο νέο σχηματισμό του "Κόμματος του Λαού της Ελευθερίας".
Την περίοδο εκείνη, η μοίρα του Φόρτσα Ιτάλια παρέμενε αδιευκρίνιστη. Ο πυρήνας του νέου κόμματος θα αποτελείτο από το Φόρτσα Ιτάλια, τον "Κύκλο των Ελευθεριών" (ένα άλλο πολιτικό κόμμα), ενώ άλλα μικρότερα κόμματα του όπως το "Νέο Σοσιαλιστικό Κόμμα", των "Κόμμα των Συνταξιούχων", οι "Φιλελεύθεροι Μεταρρυθμιστές" και η "Ιταλική Φιλελεύθερη Δεξιά", ήταν πιθανό να ενωθούν στο νέο σχηματισμό  του Μπερλουσκόνι. Ο Φραντσέσκο Στοράτσε, αρχηγος του κόμματος "Η Δεξιά", υπαινίχθηκε το ενδιαφέρον του, αλλά τελικά ανακοίνωσε ότι θα παρέμενε στενός σύμμαχος του PPL. Ο Φίνι συνέχισε την κριτική για το νέο εγχείρημα, ξεκαθαρίζοντας ότι δε θα παρείχε υποστήριξη στον Μπερλουσκόνι, αν ο τελευταιός εκλεγόταν πρωθυπουργός.
Αρχικά φαινόταν απίθανη η συνεργασία του Μπερλουσκόνι με τους κύριους συμμάχους του, την "Εθνική Συμμαχία", την "Λέγκα του Βορρά" και την "Ένωση των Χριστιανών και των Δημοκρατών του Κέντρου", μετά την απομάκρυνση τους από τον "Οίκο των Ελευθεριών" μετά τις εκλογές του 2006. Ο Φίνι ανακοίνωσε τη μη συμμετοχή του στο νέο κόμμα, ενώ και ο Ουμπέρτο Μπόσι της Λέγκας του Βορρά ανέφερε τον σκεπτικισμό του για το νέο πολιτικό σχηματισμό. Ο Κάρλο Τζιοβανάρντι, αρχηγός των "Φιλελεύθερων Λαϊκών", ενός σχηματισμού εντός του UDC, ο οποίος διατηρούσε στενές σχέσεις με τον Μπερλουσκόνι, και ο Φραντσέσκο Ντ'Ονόφριο, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του UDC στην ιταλική Γερουσία, ανακοίνωσαν τη διάλυση του UDC και τη συμμετοχή τους στο νέο κόμμα.
Στις 28 Νοεμβρίου 2007, ο Μπερλουσκόνι δήλωσε ότι το PPL θα ήταν ένας συνασπισμός κομμάτων, αντίστοιχο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος: ανοιχτό σε όλα τα κόμματα, τους σχηματισμούς αλλά και μεμονωμένους να προσχωρήσουν. Στόχος ήταν η ευρύτερη βάση στην οποία θα στηριζόταν το κόμμα αλλά και να πεισθούν η AN και η UDC να προσχωρήσουν και αυτοί. Εξάλλου, ήταν κάτι παραπάνω από βέβαιο και η προσχώρηση της "Δεξιάς" του Στοράτσε στο PPL.

Σημερινή κατάσταση

Μετά την πτώση της κυβέρνησης του Ρομάνο Πρόντι στις 24 Ιανουαρίου 2008 και την επακόλουθη πολιτική κρίση που οδήγησε σε πρόωρες εθνικές εκλογές, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι υπαινίχθηκε ότι το Φόρτσα Ιτάλια θα κατέβαινε αυτόνομο στις εκλογές και ότι ο σχηματισμός του νέου κόμματος θα γινόταν μετά τις εκλογές. Σε πνεύμα συμφιλίωσης με τον Φίνι, ο Μπερλουσκόνι ανακοίνωσε τη συμμετοχή και άλλων κομμάτων. Τελικά, στις 8 Φεβρουαρίου, ο Μπερλουσκόνι και ο Φίνι συμφώνησαν στο σχηματισμό συνασπισμού με το όνομα Λαός της Ελευθερίας, που θα συμμαχούσε με τη Λέγκα του Βορρά.

Πολιτικές εξελίξεις

Στις αρχές Δεκεμβρίου του 2012 το κόμμα του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, "Ο Λαός της Ελευθερίας" απέσυρε την υποστήριξή του προς την κυβέρνηση του τεχνοκράτη Μάριο Μόντι με συνέπεια να ξεσπάσει πολιτική (κυβερνητική) αστάθεια στην Ιταλία. Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση του Μάριο Μόντι είχε ως τώρα την υποστήριξη του Λαού της Ελευθερίας, του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος και της Ένωσης Κέντρου (Ιταλίας). Το γεγονός αυτό είχε ως άμεση συνέπεια τα λεγόμενα "σπρέντ" να πάρουν την ανιούσα, ενώ σύμφωνα με πολιτικούς διεθνείς αναλυτές η Ιταλία να οδεύει προς πρόωρες εκλογές με πρόβλεψη προκήρυξης αυτών στα τέλη Φεβρουαρίου ή τις αρχές Μαρτίου.

Ο γραμματέας του Λαού της Ελευθερίας, Αντζελίνο Αλφάνο, έχοντας προηγουμένως συνάντηση με τον Ιταλό πρόεδρο, Τζόρτζιο Ναπολιτάνο, δήλωσε στη Βουλή της Ιταλίας: «Η εμπειρία της κυβέρνησης Μόντι ολοκληρώθηκε. Δεν τηρήθηκαν οι δεσμεύσεις για την μεταρρύθμιση σχετικά με την ποινική ευθύνη των δικαστικών και για ένα νέο νόμο που έπρεπε να ρυθμίζει τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις με δικαστική εντολή». Το ότι οι περισσότεροι βουλευτές του κόμματος Λαός της Ελευθερίας συνεχίζουν να απέχουν, αυτό δεν σημαίνει ότι θα ανατρέψουν αναγκαστικά την κυβέρνηση Μόντι, η οποία μπορεί να τύχει ψήφου εμπιστοσύνης, αν και παραμένει περισσότερο ευάλωτη από τη Δεξιά. Σημειώνεται πάντως πως μια τέτοια εξέλιξη για πρόωρες εκλογές διακόπτει τις συζητήσεις για ένα νέο εκλογικό νόμο που θα απαγόρευε υποψηφιότητες καταδικασθέντων για ποινικά αδικήματα.