Cadillac Catera

Εξέλιξη και εμπορική τοποθέτηση

Το 1995, η μητρικός όμιλος της General Motors ανακοίνωσε ότι το τελευταίο παραδοσιακό πισωκίνητο σεντάν τεράστιων διαστάσεων, που συνέχιζε την παράδοση των αμερικανικών λιμουζινών του παρελθόντος, η Cadillac Fleetwood, θα αποσυρόταν οριστικά από την παραγωγή στα μέσα του 1996, χωρίς να υπάρξει διάδοχος. Αυτό έφερε τότε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση την Cadillac, διότι η παλέτα των μοντέλων της θα έμενε με δύο μόλις 4-πορτα σεντάν 3 όγκων, τις Seville και De Ville, και μάλιστα κανένα από αυτά δεν θα ήταν πισωκίνητο.
Ως αποτέλεσμα, η εταιρεία άρχισε να αναζητά επειγόντως τρόπους να ρίξει στην παραγωγή και τρίτο σεντάν, όσο το δυνατόν ταχύτερα. Η λύση που προκρίθηκε, ήταν η παραγωγή μίας παράλληλης έκδοσης της δεύτερης γενιάς του Opel Omega (Opel Omega MV6). Η επιλογή του Omega ως βάση έγινε για να κρατηθούν, τόσο το κόστος παραγωγής, όσο και η τιμή διάθεσης στην αγορά, σε χαμηλά και ανταγωνιστικά επίπεδα. Με την Catera, παράλληλα, η Cadillac επεδίωξε να διευρύνει την παλέτα των μοντέλων της προς τις μικρότερες κατηγορίες αυτοκινήτων, καθώς είχε γίνει προφανές ότι η επέκταση της παλέτας της προς μια πιο μεσαία τάξη ήταν πλέον άμεσα αναγκαία.
Η εξωτερική εμφάνιση και η σχεδίαση στο σαλόνι της Catera ήταν σχεδόν ίδιες με αυτές του Opel Omega, διαφέροντας μόνο στην μπροστινή γρίλια και στα πίσω φώτα, τα οποία (μέχρι την ανανέωση που έγινε το καλοκαίρι του 1999) απλώνονταν σε όλο το πίσω μέρος του αυτοκινήτου. Ωστόσο, οι μηχανικοί της Cadillac προέβησαν σε μια σειρά βελτιώσεων στην πολυτέλεια και στην ασφάλεια, προσθέτοντας επιπλέον βάρος στο αρχικό καθαρό βάρος του Omega MV6 και παρεμβαίνοντας στην ανάρτηση, ώστε να γίνει πιο άνετη. Επίσης, προσέθεσαν κάποιες επιπλέον πινελιές πολυτελείας στο σαλόνι, κυρίως με περισσότερες ξύλινες επενδύσεις.
Η Catera, ταυτόχρονα, αντικατέστησε τον ρόλο της Fleetwood ως το μοναδικό πισωκίνητο σεντάν της Cadillac. Επιπλέον, κατά τα έτη κυκλοφορίας της, ήταν το μοναδικό μοντέλο της Cadillac χωρίς κινητήρα V8, καθώς έφερε μόνο έναν 3.0 λίτρων V6. Θεωρήθηκε ως ο έμμεσος διάδοχος της εμπορικά ανεπιτυχούς Cadillac Cimarron του 1981 - 1988, αν και είχε εμφανώς μεγαλύτερες διαστάσεις από την Cimarron. Ενδεικτικώς, το συνολικό μήκος της Cimarron ήταν μόλις 4.516 χιλιοστά, ενώ της Catera πλησίαζε τα 5 μέτρα.

Διαθεσιμότητα

Λανσαρίστηκε το φθινόπωρο του 1996, για την σεζόν (model year) του 1997, ως το βασικό «εισαγωγικό» μοντέλο της Cadillac και, ταυτόχρονα, με μια σειρά διαφημίσεων του αυτοκινήτου, στις οποίες συμμετείχε η Σίντι Κρόφορντ. Χρονολογικά, η εισαγωγή της Catera ήρθε 2 έτη μετά την έναρξη της παραγωγής του Omega δεύτερης γενιάς. Επίσης, η Catera προσφερόταν με έναν μόνο κινητήρα, τον βενζινοκινητήρα 3.0 λίτρων V6 της κορυφαίας έκδοσης του Omega. Στην Αμερική, ο κινητήρας αυτός απέδιδε 200 hp (147 kW). Το μοναδικό διαθέσιμο κιβώτιο ταχυτήτων της Catera, ήταν ένα 4-τάχυτο αυτόματο, σε αντίθεση με το Omega, που είχε προσφερθεί και με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο.
Κατασκευαζόταν στη γραμμή παραγωγής της Opel στο Ρουσελσχάιμ της Γερμανίας, μαζί με το Omega, και εξαγόταν ως πλήρες αυτοκίνητο στις ΗΠΑ και στον Καναδά. Κυρίως κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική, αλλά και σε μερικές ακόμα αγορές παγκοσμίως - γενικώς σε κράτη όπου η Opel δεν είχε ισχυρή παρουσία. Ειδικότερα στην Ευρώπη, δεν διατέθηκε ποτέ επίσημα, παρά μόνο μεμονωμένα και κατόπιν ειδικής παραγγελίας, σε ελάχιστα κράτη. Η ευρωπαϊκή εκδοχή του κινητήρα όσων λίγων παραγγέλθησαν, ήταν ελαφρώς ισχυρότερη και απέδιδε 211 hp (155 kW), λόγω των κάπως λιγότερο αυστηρών προδιαγραφών για τις εκπομπές καυσαερίων από αυτές που ίσχυαν τότε στη Βόρεια Αμερική. Αντιθέτως, σε άλλες αγορές, όπως στην Ελλάδα και στην κατασκευάστρια Γερμανία, το μοντέλο δεν κυκλοφόρησε ποτέ, ούτε καν από παράλληλες εισαγωγές.

Ενεργητική και παθητική ασφάλεια

Η Catera έφερε εξ αρχής στάνταρ Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (Anti-lock Braking System / ABS), Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (traction control system), φώτα που λάμπουν και την ημέρα (daytime running lights) και 2 μπροστινούς αερόσακους. Στα τέλη του 1998, η έκδοση Sport απέκτησε και πλευρικούς αερόσακους και κατά την ανανέωση του 1999 οι πλευρικοί αερόσακοι έγιναν στάνταρ σε όλες τις Catera. Από την άλλη πάντως, Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας (ESP) δεν προσφερόταν.

Ανανέωση του 1999

Το καλοκαίρι του 1999, η Cadillac Catera και το Opel Omega MV6 υπέστησαν μια ελαφρά ανανέωση. Οι κοινές αλλαγές περιελάμβαναν νέες γρίλιες και πίσω φώτα, νέους καθρέπτες, νέο ντιζάιν στις ζάντες αλουμινίου και βελτιώσεις στο εσωτερικό, με νέα κεντρική κονσόλα. Ειδικότερα η Catera απέκτησε και μια κάπως πιο σκληρή ανάρτηση, συν προαιρετικούς προβολείς μεγάλης ισχύος HID.

Εμπορική πορεία

Tο μοντέλο ήταν μικρότερο και με πολύ λιγότερη ισχύ από όλες τις άλλες Cadillac της τότε χρονικής περιόδου. Αν και η Catera αρχικά απέσπασε θετικές κριτικές από τον Τύπο αυτοκινήτου, οι πωλήσεις δεν έφτασαν ποτέ τα αναμενόμενα επίπεδα. Γενικώς θεωρήθηκε από το κοινό ότι έδειχνε μάλλον κοινότυπη και ανεπαρκής για το ίματζ της εταιρείας και τις απαιτήσεις των υποψήφιων αγοραστών των αυτοκινήτων πολυτελείας. Οι τυπικοί αγοραστές Cadillac επιζητούσαν ένα σαφώς πιο ξεχωριστής προσωπικότητας αυτοκίνητο και, επιπλέον, η Catera δεν μπόρεσε να προσελκύσει αρκετούς υποψήφιους αγοραστές από τις ευρωπαϊκές μάρκες πολυτελείας ή τουλάχιστον όχι στον βαθμό που ήλπιζε η Cadillac. Σύντομα, επίσης, εμφανίστηκαν πολλά προβλήματα αναξιοπιστίας, κοινά με αυτά του Opel Omega δεύτερης γενιάς, και επέφεραν την οριστική διακοπή του μοντέλου μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα.

Αντικατάσταση της Catera

Το 2001, η Catera αποσύρθηκε από την αγορά, ενώ η παραγωγή του δίδυμου Omega τελικώς διακόπηκε τον Ιούνιο του 2003, χωρίς να υπάρξει ποτέ διάδοχος για αυτό.
Αντιθέτως για την Catera, μετά από μια παύση ενός έτους, το 2002 ήρθε ο διάδοχος και ήταν η Cadillac CTS. Το νέο μοντέλο ήταν πλέον πιο ξεχωριστό, με εντονότερη προσωπικότητα και σημείωσε μεγάλη επιτυχία στην αγορά της Βόρειας Αμερικής, ενώ διατέθηκε επίσημα και στα κράτη της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα.