Ράντοβαν Κάρατζιτς

Βιογραφία

Ο Κάρατζιτς γεννήθηκε στη γιουγκοσλαβική πόλη Πετνίτσα (στο σημερινό Μαυροβούνιο) στις 19 Ιουνίου 1945. Ο πατέρας του ήταν «τσέτνικ», της εθνικιστικής και φιλοβασιλικής παραστρατιωτικής οργάνωσης που ενώ αρχικά ιδρύθηκε (ίσως φαινομενικά) ενάντια στις γερμανικές δυνάμεις κατοχής της χώρας κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, στη συνέχεια συνεργάστηκαν με την Κατοχή του Άξονα σε συνεχώς αυξανόμενο βαθμό, λειτουργώντας τελικά έως το τέλος του πολέμου ως μονάδες υποστηριζόμενες από τον Άξονα.
Ο μικρός Ράντοβαν δεν έζησε με τον πατέρα του κατά το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα της παιδικής του ηλικίας, καθώς ο τελευταίος βρισκόταν στη φυλακή από το καθεστώς του Τίτο. Το 1960 μετακόμισε στο Σαράγεβο για να σπουδάσει Ψυχιατρική, ενώ τα έτη 1974 - 1975 παρακολούθησε μαθήματα Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης . Επιστρέφοντας στη Γιουγκοσλαβία, εργάστηκε στο νοσοκομείο του Κόσεβο (Koševo). Παράλληλα ασχολήθηκε με την ποίηση (βραβεύτηκε με δύο λογοτεχνικά βραβεία) και επηρεάστηκε από το Σέρβο συγγραφέα Ντόμπριτσα Τσόσιτς, ο οποίος τον παρότρυνε να ασχοληθεί με την πολιτική.
Το 1984 κατηγορήθηκε για κατάχρηση χρημάτων του νοσοκομείου όπου εργαζόταν στο Βελιγράδι, με σκοπό να κτίσει εξοχικό σπίτι στο βοσνιακό χωριό Πάλε. Αναμένοντας τη δίκη του, παρέμεινε υπό κράτηση για 11 μήνες και η δίκη του ξανάρχισε το 1985, καθώς σε πρώτη φάση απελευθερώθηκε με εγγύηση. Τελικά καταδικάστηκε σε κάθειρξη τριών ετών για κατάχρηση και απάτη, ποινή που όμως δεν εξέτισε, αφού είχε ήδη εκτίσει έναν χρόνο στη φυλακή.

Πολιτική δράση

Το 1989 υπήρξε συνιδρυτής του Σερβικού Δημοκρατικού Κόμματος (Srpska Demokratska Stranka) στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, με κύριο σκοπό τη συσπείρωση της σερβοβοσνιακής κοινότητας.
Στις 24 Οκτωβρίου του 1991 ιδρύθηκε αυτόνομη Συνέλευση για τους σέρβους, με σκοπό την εκπροσώπησή τους στις διεργασίες για το μέλλον της Βοσνίας & Ερζεγοβίνης - η σερβική κοινότητα υποστήριζε τη συνέχιση της ένωσης με τη Γιουγκοσλαβία, ενώ η μουσουλμανική και η κροατική την απόσχιση από την ομοσπονδία.
Το κόμμα του Κάρατζιτς οργάνωσε τη σύσταση των «Αυτόνομων Επαρχιών των Σέρβων» (SAO) και το Νοέμβριο του 1991 οι σερβοβόσνιοι με μεγάλη πλειοψηφία αποφάσισαν (μέσω δημοψηφίσματος) να παραμείνουν σε ομόσπονδο καθεστώς με τη Σερβία και το Μαυροβούνιο, ως τμήμα της Γιουγκοσλαβίας. Στις 9 Ιανουαρίου του 1992 η Συνέλευση των Σερβοβοσνίων ανακήρυξε τη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (Република српског народа Босне и Херцеговина). Το Σύνταγμα αυτής της δημοκρατίας τέθηκε σε ισχύ στις  28 Φεβρουαρίου του 1992, όμως δεν αναγνωρίσθηκε διεθνώς.
Ακολούθησε η διενέργεια δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης σε όλη τη χώρα, στις 29 Φεβρουαρίου και 1 Μαρτίου του 1992, όπου το 98% ψήφισε υπέρ της απόσχισης από τη Γιουγκοσλαβία (οι σερβοβόσνιοι απείχαν από την ψηφοφορία). Στις 6 Απριλίου του 1992 ο ΟΗΕ αναγνώρισε τη χώρα ως ανεξάρτητο κράτος. Έπειτα από αυτήν την εξέλιξη, ο Κάρατζιτς έγινε αρχηγός της σερβοβοσνιακής κυβέρνησης στο Πάλε το Μάιο του 1992. Παράλληλα, με βάση το Σύνταγμα, ανέλαβε και την αρχηγία του Στρατού στον πόλεμο που ξεκίνησε.

Καταζητούμενος

Οι αρχές απέτυχαν να συλλάβουν τον Κάρατζιτς το 1995, όταν είχε προσκληθεί στα Ηνωμένα Έθνη. Το Νοέμβριο του 2004, οι βρετανικές αρχές ανέφεραν ότι δε θα μπορούσαν να πετύχουν τη σύλληψη του Κάρατζιτς με στρατιωτικά μέσα αλλά με πολιτικά. Το 2005 οι σερβοβόσνιοι ηγέτες κάλεσαν εις μάτην τον Κάρατζιτς να παραδοθεί, ενώ στις 7 Ιουλίου του ίδιου έτους στρατεύματα του NATO συνέλαβαν το γιο του Κάρατζιτς, Αλεξάντερ, και τον απελευθέρωσαν έπειτα από δέκα ημέρες. Στις 28 Ιουλίου η σύζυγός του, Λιλιάνα, κάλεσε τον Κάρατζιτς να παραδοθεί  έπειτα από «τεράστια πίεση» που είχε ασκηθεί σε αυτήν, όπως είχε πει η ίδια.
Το BBC μετέδωσε το 2005 ότι ο Κάρατζιτς είχε θεαθεί κοντά στη Φόκα Το Φεβρουάριο του  2007 το  Reuters μετέδωσε ότι ο Κάρατζιτς κρυβόταν στη Ρωσία, κάτι που η Μόσχα αρνήθηκε .