google/wiki40b huggingface dataset:
Συμμετοχή της Αλβανίας στη Eurovision 2019

Πριν τη Eurovision

Στις 16 Μαΐου 2018, ο RTSH άνοιξε τη διαδικασία αιτήσεων για το Festivali i Këngës 57. Η διαδικασία σταμάτησε στις 30 Ιουνίου 2018.

Στη Eurovision

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019  διεξήχθη στο Expo Tel Aviv στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ και αποτελείται από δύο ημιτελικούς στις 14 και 16 Μαΐου 2019 και ένα τελικό στις 18 Μαΐου 2019. Σύμφωνα με τους κανονισμούς του διαγωνισμού, όλες οι συμμετέχουσες χώρες με εξαίρεση τη διοργανώτρια χώρα και τις "Big 5" (Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία και Ιταλία) πρέπει να προκριθούν από την φάση των ημιτελικών για να συμμετάσχουν στον τελικό. Στον τελικό προκρίνονται οι χώρες με τις 10 υψηλότερες βαθμολογίες από κάθε ημιτελικό.

Ψηφοφορία

Η ψηφοφορία σε καθένα από τα τρία σόου, περιλαμβάνει την κάθε χώρα να απονέμει 2 σετ 1-8, 10 και 12 βαθμών: ένα από την κριτική επιτροπή και ένα από το televoting. Η κριτική επιτροπή κάθε χώρας αποτελείται από 5 άτομα που ανήκουν στη μουσική βιομηχανία και που είναι πολίτες της χώρας την οποία εκπροσωπούν, ενώ τα ονόματά τους δημοσιεύονται πριν τον διαγωνισμό ώστε να υπάρχει διαφάνεια. Οι κριτικές επιτροπές βαθμολογούν την κάθε συμμετοχή με βάση την φωνητική ικανότητα, την σκηνοθεσία, τη σύνθεση και την πρωτοτυπία του τραγουδιού, καθώς και την γενική εντύπωση της ερμηνείας. Επιπλέον, κανένα μέλος της κάθε κριτικής επιτροπής δεν επιτρέπεται να έχει κάποιου είδους σχέση με κάποιον συμμετέχοντα σε βαθμό που δεν θα του επιτρέψει να κρίνει αμερόληπτα και ανεξάρτητα. Οι ατομικές βαθμολογίες των μελών των κριτικών επιτροπών καθώς και οι βαθμολογίες του televoting της κάθε χώρας δημοσιεύονται λίγο μετά το τέλος της μετάδοσης του τελικού.

Επίδοση

Το τραγούδι της Αλβανίας προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό όπου κατέλαβε την 17η θέση με 90 βαθμούς.
Παραδοσιακή ενδυμασία Ίου

Ως παραδοσιακή ενδυμασία της Ίου αναφέρεται ο τρόπος ένδυσης που καθιερώθηκε κατά τους παλαιότερους αιώνες στη νήσο Ίο των Κυκλάδων και διατηρήθηκε μέχρι περίπου τα μέσα του εικοστού αιώνα.

Ανδρική ενδυμασία

Η καθημερινή ενδυμασία των ανδρών ονομαζόταν «τσικουδένια» ενώ η επίσημη «λεβεντίστικη». Κατά την καθημερινή ενδυμασία, οι άνδρες χρησιμοποιούσαν ως κάλυμμα μια στρογγυλή κουκούλα την οποία στις επίσημες περιστάσεις αντικαθιστούσε ένας πλεκτός σκούφος ή φέσι. Παράλληλα φορούσαν σωκάρδι, ένα είδος γιλέκου, ζώνη, βράκα, κάλτσες και τσαρούχια.

Γυναικεία ενδυμασία

Η γυναικεία τοπική ενδυμασία της Ίου, αποτελείται από το καρκάλι ( είδος πουκάμισου ), το «σωπικάμισο μπρουζιτσένιο», το οποίο είναι είδος μεταξωτού πουκάμισου, το σωκάρδι που είναι πουκάμισο παρόμοιο με το αντίστοιχο ανδρικό, το κοντογούνι με προφίλια που οποίο είναι επίσης παρόμοιο με το αντίστοιχο ανδρικό γιλέκο και είναι διακοσμημένο με γούνα ή τσόχα ενώ διαθέτει και μανίκια. Παράλληλα, διαθέτει μεταξωτό φουστάνι, μαντήλι στους ώμους καθώς και διάφορα εξαρτήματα στο κεφάλι, όπως η καλύπτρα που ήταν γνωστή με την ονομασία κουρλί, το «μποξαδάκι» κατά τη χειμερινή περίοδο καθώς και ένα μαντήλι στο δεξί πλευρό.
Αλέξανδρος Κατσούλης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κύμη. Άσκησε το επάγγελμα του φαρμακοποιού.
Εξελέγη βουλευτής Καρυστίας για πρώτη φορά το 1934 αντικαθιστώντας τον αποβιώσαντα (27 Αυγούστου) Νικόλαο Βογιατζή.
Στη συνέχεια εξελέγη ξανά βουλευτής Ευβοίας με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1935. Αργότερα υπηρέτησε και ως δήμαρχος Κύμης.
Πέθανε στις 4 Απριλίου 1974.
Πιτσιλέμου

Πρώτη εξερεύνηση

Κατά την περίοδο των Ίνκας και στη συνέχεια, κατά την περίοδο που ήταν υπό ισπανική κυριαρχία, η Πιτσιλέμου κατοικούνταν από τη φυλή Προμαουκάες (Promaucaes). Οι αυτόχθονες αυτοί ασχολούνταν με τη γεωργία και την αλιεία και έζησαν κατά μήκος των ποταμών Κατσαποάλ (Cachapoal) και Μάουλε (Maule). Ως αποτέλεσμα της αποικιοκρατίας οι Προμαούκες έγιναν μέρος της κοινωνίας της Χιλής. Σύμφωνα με τον ερευνητή Χοσέ Τορίμπιο Μεδίνα στο βιβλίο του Restos Indígenas de Pichilemu ο Πέδρο δε Βαλδίβια (Pedro de Valdivia) παραχώρησε μία μεγάλη έκταση γης της σημερινής κεντρικής Χιλής στον Χουάν Γκόμες ντε Αλμάγρο (Juan Gómez de Almagro) στις 24 Φεβρουαρίου 1544. Η Πιτσιλέμου ήταν μεταξύ των περιοχών της Παγιοκιερμπίκο (Palloquierbico), Τοποκάλμα (Topocalma) και Γκουλακιέν (Gulaquien). Τον 17ο αιώνα το Κάουιλ (Cáhuil) έγινε το τοπικό κέντρο της περιοχής.
Το όνομα Πιτσιλέμου προέρχεται από τις λέξεις της γλώσσας Μαπουντουνγκούν (Mapudungún) Pichi   (λίγο) και lemu (δάσος).

Οικογένεια Ορτούσαρ

Από τους πρώτους ιδιοκτήτες γης της Πιτσιλέμου ήταν η οικογένεια Ορτούσαρ (Ortúzar). Ο Ντάνιελ Ορτούσαρ (Daniel Ortúzar) θεωρείται ένας από τους ιδρυτές του αρχικού χωριού Πιτσιλέμου. Η οικογένεια του Ορτούσαρ Κουέβας (Ortúzar Cuevas), από το Ασιέντα Σαν Αντόνιο ντε Πέτρελ (San Antonio de Petrel Hacienda), κατασκεύασε στα μέσα του αιώνα μία αποβάθρα που λειτούργησε ως αλιευτικό λιμάνι για αρκετά χρόνια. Παράλληλα έχτισαν σπίτια κατά μήκος της αποβάθρας, εκεί που σήμερα βρίσκεται η λεωφόρος Ορτούζαρ.  
Κατά τη διάρκεια πιο πρόσφατων περιόδων, μεγάλοι ιδιοκτήτες γης υπήρξαν οι Πέδρο Πάβες Πολάνκο (Pedro Pavez Polanco) και το Ασιέντα του Σαν Αντόνιο ντε Πέτρελ. Οι μεγάλες αυτές οικογένειες γαιοκτημόνων έχουν οικοδομήσει αρκετά ιστορικά σπίτια και κτίρια.
Κατά τη διάρκεια του Χιλιανού Εμφυλίου Πολέμου του 1891 ο Ντάνιελ Ορτούσαρ και και ο ιερέας του Αλκόνες (Alcones) μετέφερε κρατούμενους από και προς την Πιτσιλέμου μέσω του λιμανιού. Κατά τη διάρκεια του πολέμου η αποβάθρα κάηκε. Αργότερα ο Λαουριάνο Γκαέτε (Lauriano Gaete) και ο Νίνφα Βάργκας (Ninfa Vargas) ίδρυσαν την Πιτσιλέμου ξεκινώντας το σχεδιασμό της πόλης με το μηχανικό Εμίλιο Νιτσόν (Emilio Nichón), με βάση τη λεωφόρο Ορτούσαρ. Μετά τον εμφύλιο πόλεμο, η Πιτσιλέμου πήρε την επίσημη ονομασία της και απέκτησε στάτους πόλης. Η πόλη ιδρύθηκε επίσημα στις 22 Δεκεμβρίου του 1891. Ο πρώτος δήμαρχος της πόλης ήταν ο Χοσέ Μαρία Κάρο Μαρτίνες (José María Caro Martínez). Η Πιτσιλέμου έγινε η ιστορική πρωτεύουσα της επαρχίας που ονομάζεται Καρδενάλ Κάρο (Cardenal Caro), η οποία πήρε το όνομά της για τον πρώτο καρδινάλιο της χιλιανής Καθολικής Εκκλησίας.
Δήμος Σικίνου

Ιστορία

Ο Δήμος συστάθηκε αρχικά με το ΦΕΚ 4Α, στις 10 Μαρτίου 1835, με έδρα τον ομώνυμο οικισμό. Το 1912 ο Δήμος καταργήθηκε και συστάθηκε η ομώνυμη κοινότητα, η οποία υπήχθη στο νομό Χανίων το 1941 και στο νομό Αττικής και Βοιωτίας το 1942. Η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε Δήμο Σικίνου με τη σημερινή του μορφή το 2010.
Κώστας Κωστής

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957. Από το 1969 μέχρι το 1975 φοίτησε στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων. Από το 1976-1979 διακρίθηκε στο δέκαθλο ως αθλητής του Πανελληνίου. Το 1978 έγινε πρωταθλητής Ελλάδος στο άθλημα. Φοίτησε στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών μέχρι το 1980 και στη συνέχεια έκανε το διδακτορικό του στο École des Hautes Études en Sciences Sociales στη Γαλλία, Παρίσι, το 1985. Το 1988 εκλέχθηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στο 2006 εκλέχθηκε στην έδρα Σπουδών για τη Νεότερη και Σύγχρονη Ελλάδα στην École des Hautes Études en Sciences Sociales, θέση την οποία άφησε το 2009 για να επιστρέψει στην Ελλάδα ως καθηγητής Οικονομικής και Κοινωνικής Ιστορίας στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Τζέφρι Πάιατ

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Ο Πάιατ γεννήθηκε το 1963 στην Λα Τζόλα μια εύπορη γειτονιά του Σαν Ντιέγκο. Σπούδασε πολιτική επιστήμη στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (Ιρβάιν) και αποφοίτησε το 1987. Το 1987 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στις διεθνείς σχέσεις στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ.

Καριέρα

Ο Πάιατ ξεκίνησε τη διπλωματική του καριέρα στην Ονδούρα, το 1990. Από το 1990 έως το 1992 εργάστηκε ως δεύτερος πρόξενος και οικονομικός αξιωματικός στο Τεγουσιγάλπα. Η υψηλότερη θέση (πριν οριστεί πρέσβης στην Ουκρανία και έπειτα στην Ελλάδα) ήταν η θέση του αναπληρωτή επικεφαλής της διπλωματικής αποστολής στην Ινδία το 2006 και το 2007. Μετά από αυτό εργάστηκε ως αναπληρωτής επικεφαλής της αμερικανικής αποστολής στοΔιεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας και άλλους διεθνείς οργανισμούς στη Βιέννη. Ο Πάιατ υπηρέτησε ως Διευθυντής, Αναπληρωτής Βοηθός Γραμματέας του Προεδρείου Υποθέσεων Νότιας και Κεντρικής Ασίας από το Μάιο του 2010 μέχρι τον Ιούλιο του 2013.
Ο Πάιατ ορκίστηκε πρέσβης των ΗΠΑ στην Ουκρανία στις 30 Ιουλίου 2013 στο κτίριο Χάρι Τρούμαν του Υπουργείου εξωτερικών των ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον ενώ ο ουκρανός πρόεδρος Βίκτορ Γιανουκόβιτς δέχθηκε τα διαπιστευτήρια του Πάιατ στις 15 Αυγούστου 2013. Μετά τον διορισμό του, ο Πάιατ άρχισε να μαθαίνει την ουκρανική γλώσσα. Στις 15 Οκτωβρίου 2013 ο Πάιατ παρακολούθησε ένα διεθνές συνέδριο για την καταπολέμηση του Αντισημιτισμού στο Κίεβο, αλλά δεν μπορούσε να δώσει ομιλία λόγω του κλείσιμου της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών το 2013.
Ο Πάιατ αναμείχθηκε σε διπλωματικό σκάνδαλο τον Ιανουάριο του 2014, όπου η συνομιλία του με την Βοηθό Υπουργό εξωτερικών για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις στο στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ, Βικτόρια Νάλαντ, προφανώς υπεκλάπη και ανεβάστηκε στο YouTube.
Ο Πάιατ υποστήριξε την ουκρανική επανάσταση του 2014 εναντίον του Προέδρου της Ουκρανίας Βίκτορ Γιανουκόβιτς.
Ο Πάιατ χαρακτήρισε τους φιλορώσους αυτονομιστές στο Ντόνετσκ και Λουχάνσκ ως "τρομοκράτες".
Στις 25 Σεπτεμβρίου του 2015, κατά την ομιλία του στο Οικονομικό Φόρουμ της Οδησσού, ο Πάιατ επέκρινε την Ουκρανική Εισαγγελία.
Στις 19 Μαΐου 2016 ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα τον πρότεινε να υπηρετήσει ως Πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Αντικαταστάθηκε από την Μαρί Λ. Γιοβάνοβιτς στην Ουκρανία. Έγινε ο αμερικανός Πρέσβης στην Ελλάδα στις 14 Ιουλίου 2016. Ορκίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2016.
Άνω Ταρσός Κορινθίας

Γενικά στοιχεία

Είναι χτισμένος σε υψόμετρο 1.050 μέτρων στις ανατολικές πλαγιές του Χελμού και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Ελλάδας. Κοντά στο χωριό υπάρχουν βάραθρο βάθους περίπου 40 μέτρων, το οποίο διαθέτει στον πυθμένα του σταλακτίτες, καθώς και οι πηγές μικρού παραποτάμου του Όλβιου (Φονιάτικου). Παράλληλα στην ευρύτερη περιοχή καταγράφονται αξιόλογες μορφές χλωρίδας και πανίδας.

Ιστορικά στοιχεία

Ο Άνω Ταρσός - όπως και ο γειτονικός Κάτω Ταρσός - ιδρύθηκε πιθανότατα τον 17ο αιώνα πάνω στα ερείπια της βυζαντινής πόλης της Ταρσού στα βόρεια της πεδιάδας της Φενεού. Στη στατιστική που συνέταξε η γαλλική επιστημονική αποστολή το 1829 - 1830 αναφέρεται ο οικισμός Ταρσός, στον οποίο κατοικούσαν 75 οικογένειες. Την ίδια περίοδο οι κάτοικοί του διακρίνονταν ως ικανοί κτίστες. Κατά τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα, ο πληθυσμός του χωριού υπέστη αισθητή μείωση η οποία οφειλόταν στην υπερπόντια μετανάστευση προς τις ΗΠΑ. 
Διοικητικά, το 1834 ο Άνω Ταρσός υπήχθη με βάση το διάταγμα της 10ης Μαΐου στον δήμο Ταρσού και το 1845 προσαρτήθηκε στο δήμο Φενεού όπου παρέμεινε μέχρι το 1912. Στη συνέχεια υπαγόταν μέχρι το 1997 στην επαρχία Κορινθίας ενώ αργότερα προσαρτήθηκε στον καποδιστριακό δήμο Φενεού. Από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Σικυωνίων.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας 2016–17

Β΄ Κατηγορία

Η Β΄ Κατηγορία διεξάγεται σε δυο ομίλους των 12 ομάδων ο καθένας. Οι δυο πρώτοι κάθε ομίλου και ο νικητής του αγώνα κατάταξης των 2ων κερδίζουν την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία της επόμενης περιόδου.
Πρωταθλητής Β΄ κατηγορίας ανακηρύχθηκε ο Μαγνησιακός. Την άνοδο κέρδισαν οι Άνθιμος Γαζής Μηλιών και Μαγνησιακός ως πρώτοι των ομίλων τους και ο Πηλέας Βόλου που επικράτησε σε αγώνες κατάταξης για τη 2η θέση του 1ου ομίλου αρχικά και για τη 3η θεση της ενιαίας κατάταξης.
Πόλεμος στο Ιράκ

Στρατιώτες του ΟΗΕ

Τον Αύγουστο του 2003, ο ΟΗΕ αποφάσισε να στείλει στο Ιράκ 1.500 στρατιώτες. Μέχρι τις αρχές του 2008, με την σημαία του ΟΗΕ πολεμούσαν δυνάμεις από τα Φίτζι, καθώς επίσης και στρατιωτικοί παρατηρητές από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Δανία, την Αυστραλία και την Νέα Ζηλανδία. Πριν από αυτό, με την σημαία του ΟΗΕ υπηρετούσαν οι στρατοί της Γεωργία (η οποία αποσύρθηκε μετά την αρχή του πολέμου στην Νότια Οσετία) και της Ρουμανίας.
Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λαμίας

Ωράριο λειτουργίας

Θερινό ωράριο: από 16 Ιουνίου έως 16 Σεπτεμβρίου η βιβλιοθήκη λειτουργεί Δευτέρα-Παρασκευή τις ώρες 08:00-14:30, καθώς το Σάββατο είναι κλειστή.
Χειμερινό ωράριο: από 17 Σεπτεμβρίου έως 15 Ιουνίου η βιβλιοθήκη λειτουργεί Δευτέρα, Πέμπτη & Παρασκευή τις ώρες 08:00-14:00, Τρίτη-Τετάρτη τις ώρες 8:00-14:00 & 17:30- 20:00 και το Σάββατο τις ώρες 09:00-13:00.
Μόλπις

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μόλπις είναι γνωστός ένας ευγενής από την Ήλιδα. Ο Μόλπις θυσιάστηκε με τη θέλησή του προκειμένου να εξευμενίσει την οργή των θεών, οι οποίοι είχαν στείλει στη χώρα του μία επιδημία. Μετά από αυτό, οι Ηλείοι απέδωσαν στον Μόλπι θεΐκές τιμές.
Μιχάλης Σβορώνος

Καριέρ α

Αγωνίστηκε την περίοδο 2001-02 στον Παναθηναϊκό (σε δύο αγώνες Πρωταθλήματος), χρονιά κατά την οποία ο σύλλογος κατέκτησε την Ευρωλίγκα.
Στην συνέχεια αγωνίστηκε στην Αγία Παρασκευή, στον Παναιτωλικό και στο Χαλάνδρι.
Υποβρυχιακός πόλεμος

Γενικά υποβρυχιακός πόλεμος ονομάζεται ο ναυτικός πόλεμος που διεξάγεται από τα υποβρύχια και περιλαμβάνει το σύνολο των πάσης φύσεως υποβρύχιων πολεμικών δραστηριοτήτων και επιχειρήσεων.
Το είδος αυτού του πολέμου εγκαινίασαν πρώτοι οι Γερμανοί κατά τον Α΄Παγκοσμιο Πόλεμο, τον Φεβρουάριο του 1917, εναντίον του θαλάσσιου εμπορίου (εμπορικών πλοίων) των Συμμάχων και των ουδετέρων πλοίων που εξυπηρετούσαν τις θαλάσσιες μεταφορές. Η προσπάθεια αυτή επαναλήφθηκε και κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με σημαντικά, στην αρχή, αποτελέσματα.
Για την αντιμετώπιση της υποβρύχιας απειλής εφαρμόζεται ο ανθυποβρυχιακός πόλεμος.
Σιγισμούνδος του Βρανδεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωακείμ Β΄ Έκτορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Χέντβιχ των Γιαγκελλόνων, κόρης του Σιγισμούνδου Α΄ της Πολωνίας.
Γεννήθηκε στο Κελλν και πήρε το όνομα του εκ μητρός πάππου του, στον οποίο έμοιαζε και φυσιογνωμικά. Το 1552 διαδέχθηκε τον δευτερότοκο αδελφό του Φρειδερίκο ως πρίγκιπας-αρχιεπίσκοπος του Μαγδεμβούργου και διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Χάλμπερστατ. Οι δύο θέσεις είχαν συνδυαστεί από το 1480. Επειδή ήταν μόλις 14 ετών, ο Σύλλογος του καθεδρικού του Μαγδεβούργου δεν μπορούσε να τον εκλέξει, έτσι ο Σιγισμούνδος κατείχε τις θέσεις θεωρητικά μόνο. Ο Σύλλογος τοποθέτησε ως διαχειριστή τον Ιωάννη-Γεώργιο κόμη του Μάνσφελτ ως το 1557, οπότε ο Σιγισμούνδος ενηλικιώθηκε.
Ο πάπας Ιούλιος Γ΄ επικύρωσε την εκλογή και το 1553 οι ευγενείς τού απέδωσαν φόρο τιμής στη Χάλλε επί του Ζάαλε. Ήταν Λουθηρανός, αλλά στα πρώτα έτη τού νέου αυτού σχίσματος η Αγία Έδρα δεν ήταν πάντα ενήμερη για το ποιος ήταν σοβαρά Λουθηρανός και πάντα ήλπιζε ότι ο σχίσμα θα μειωνόταν. Αν και ως Λουθηρανός επίσκοπος μπορούσε να νυμφευτεί, έμεινε άγαμος. Το 1567 και τα υπόλοιπα μέλη τού Συλλόγου τού καθεδρικού μετεστράφησαν στον Λουθηρανισμό.
Το 1566 απεβίωσε σε ηλικία 28 ετών.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1971-1972

Πρωτάθλημα Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1971-1972
Με φόβο και πάθος

Παρατηρήσεις

Στην ταινία τραγουδούσαν οι αδελφές Δήμα. Η ταινία στην πρώτη της κινηματογραφική προβολή έκοψε 372.819 εισιτήρια και κατέλαβε την 4η θέση σε σύνολο 90 ταινιών της περιόδου.
Ο ηθοποιός Νίκος Κούρκουλος διαφώνησε με τον σκηνοθέτη της ταινίας σχετικά με το ποια ηθοποιός θα ήταν η συμπρωταγωνίστριά του: ο Κούρκουλος ήθελε την Μαρία Σκούντζου, ενώ ο σκηνοθέτης την Ελένη Ερήμου. Τη λύση έδωσε ο Φίνος, ο οποίος πρότεινε να γυρίσουν από μια σκηνή με την καθεμιά ως πρωταγωνίστρια. Επρόκειτο για τη σκηνή της φυλακής, με τον ίδιο φακό και τον ίδιο διάλογο. Ο Φίνος μετά από ιδιωτική προβολή επέλεξε την Ερήμου, ως πιο κινηματογραφική.
2871 Σόμπερ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Σόμπερ είναι άγνωστα. Ο Σόμπερ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες 52 λεπτά και 3 δευτερόεπτα, μία πολύ γρήγορη περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή.
Ταντέους Μπανάχιεβιτς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Βαρσοβία, όπου και σπούδασε. Το 1905, μετά το κλείσιμο του πανεπιστημίου της Βαρσοβίας από τους Ρώσους, πήγε στο Γκέτινγκεν και το 1906 στο Αστεροσκοπείο του Πούλκοβο. Εργάσθηκε επίσης στο Αστεροσκοπείο Engel'gardt του Πανεπιστημίου του Καζάν από το 1910 ως το 1915.
Το 1919, μετά την ανεξαρτησία της Πολωνίας, ο Μπανάχιεβιτς μετακόμισε στην Κρακοβία και έγινε καθηγητής στο εκεί Γιαγκιελονιανό Πανεπιστήμιο, ενώ ανέλαβε και τη διεύθυνση του Αστεροσκοπείου της Κρακοβίας.
Ο Μπανάχιεβιτς συνέγραψε περί τις 230 ερευνητικές εργασίες και τροποποίησε τη μέθοδο προσδιορισμού των παραβολικών τροχιών. Το 1925 επινόησε μία ειδική άλγεβρα πινάκων, τη «Θεωρία των κρακοβιανών», που του απέφερε διεθνή αναγνώριση. Αυτή η θεωρία εφαρμόσθηκε με επιτυχία σε αρκετά αστρονομικά, γεωδαισικά, μηχανικά και μαθηματικά προβλήματα.
Το 1922 έγινε μέλος της «Πολωνικής Ακαδημίας της Μαθήσεως» (PAU, Polska Akademia Umiejętności) και από το 1932 ως το 1938 διετέλεσε αντιπρόεδρος της Διεθνούς Αστρονομικής Ενώσεως. Υπήρξε επίσης ο πρώτος πρόεδρος στην ιστορία της Πολωνικής Αστρονομικής Εταιρείας, αντιπρόεδρος της Γεωδαισικής Επιτροπής των Βαλτικών Κρατών και, από το 1952 μέχρι τον θάνατό του, μέλος της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών. Ο Μπανάχιεβιτς ίδρυσε το σημαντικό αστρονομικό περιοδικό Acta Astronomica, που εκδίδεται μέχρι σήμερα. Ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας των Πανεπιστημίων της Βαρσοβίας, του Πόζναν και της Σόφιας. Πέθανε στην Κρακοβία το 1954.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 2018–19

Βαθμολογία 1ου ομίλου

Πηγή ΕΠΣ Πειραιά

Play Out 1ου ομίλου

Πηγή ΕΠΣ Πειραιά

Play Out 2ου ομίλου

Πηγή ΕΠΣ Πειραιά

Play Off 1ου ομίλου

Πηγή ΕΠΣ Πειραιά

Play Out 2ου ομίλου

Πηγή ΕΠΣ Πειραιά

Play Off

Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
2546 Λιβιτίνη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Λιβιτίνης εκτιμάται σε 15,4 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,119 ± 0,034.
Sirens

Ιστορία του δίσκου

Το συγκρότημα, με την αρχική του ονομασία Avatar, συνεισέφερε τα κομμάτια "Rock Me" και "Minus Love" για τη συλλογή "The Pirate Album" του ραδιοφωνικού σταθμού "95 WYNF", για την προώθηση του οποίου έπαιξαν ζωντανά στο πάρκινγκ του τοπικού καταστήματος "K-Mart".

Στη συνέχεια κυκλοφόρησαν το ΕΡ "City Beneath the Surface" σε μόλις χίλια αντίτυπα και ξεκίνησαν να δουλεύουν σε νέο υλικό, ηχογραφώντας δεκαπέντε τραγούδια σε διάστημα τριών ημερών, με προϋπολογισμό μόλις τριών χιλιάδων δολαρίων. Τα τραγούδια αυτά αποτέλεσαν το πρώτο τους άλμπουμ και το ΕΡ "The Dungeons Are Calling", το οποίο εκδόθηκε ένα χρόνο αργότερα.

Μία ημέρα πριν την έκδοση του δίσκου, το συγκρότημα άλλαξε το όνομα του σε Savatage, αφού ο ιδιοκτήτης της δισκογραφικής τους εταιρείας έλαβε επίσημη ειδοποίηση ότι τα δικαιώματα του ονόματος Avatar τα είχε ένα ευρωπαϊκό συγκρότημα. Η νέα ονομασία προήλθε από τη σύμπτυξη των λέξεων Savage και Avatar.

Η αρχική έκδοση του δίσκου βινυλίου είχε στο εξώφυλλο μπλε φόντο που απεικόνιζε ένα καράβι εν πλω και το πρόσωπο μιας γυναίκας κρυμμένο στα σύννεφα. Το συγκεκριμένο εξώφυλλο δεν υιοθετήθηκε στις επανεκδόσεις του άλμπουμ, οι οποίες είχαν για εξώφυλλο την εικόνα παιδιών-δολοφόνων να ψάχνουν σε υπόνομο και είναι επηρεασμένο από το εξώφυλλο του παιδικού βιβλίου "The Borribles Go For Broke".

Για το συγκεκριμένο δίσκο, τα μέλη του σχήματος έλαβαν προσωνύμια όπως "Shrieks Of Terror", 'Metalaxe", "Barbaric Cannons" και "The Bottom End", κάτι που δεν ακολουθήθηκε στις επόμενες κυκλοφορίες των Savatage.

Οι κριτικές για το "Sirens" ήταν θετικές, με το "AllMusic" να του δίνει τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,6 / 5, το "Metal Archives" 93% και το "Metal Storm" 8,1 με άριστα το 10.

Τραγούδια

1. Sirens (J.Oliva, C.Oliva) - 3:43

2. Holocaust (J.Oliva, C.Oliva) - 4:34

3. I Believe (J.Oliva, C.Oliva) - 5:25

4. Rage (J.Oliva, C.Oliva) - 2:42

5. On the Run (J.Oliva, C.Oliva, Wacholz) - 3:33

6. Twisted Little Sister (J.Oliva, C.Oliva, Collins) - 3:39

7. Living for the Night (J.Oliva, C.Oliva) - 3:20

8. Scream Murder (J.Oliva) - 3:50

9. Out on the Streets (J.Oliva, C.Oliva) - 5:15
Μάχη των Κυνός Κεφαλών (364 π.Χ.)

Θηβαϊκή επέκταση στη Θεσσαλία

Μετά τη μάχη των Λεύκτρων (371 π.Χ.), η επιρροή των Θηβαίων επεκτάθηκε από την Πελοπόννησο έως τη Θεσσαλία. Στις Φερές, μια πόλη της Θεσσαλίας (σημ. Βελεστίνο), μετά το θάνατο του Ιάσονα, τυράννου της, την εξουσία την πήρε ο Αλέξανδρος. Το 368 π.Χ., ο Πελοπίδας, εκστράτευσε κατά της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας και απροσδόκητα πιάστηκε αιχμάλωτος από τον Αλέξανδρο. Τον επόμενο χρόνο, το 367 π.Χ., ο Επαμεινώνδας ηγούμενος ενός εκστρατευτικού σώματος, εκστράτευσε στη Θεσσαλία και κατάφερε να απελευθερώσει τον Πελοπίδα. Ο Αλέξανδρος, μετά την απελευθέρωση του Πελοπίδα αύξησε τη δύναμή του και ανησύχησε το Κοινό των Θεσσαλών. Τελικά το Κοινό των Θεσσαλών ζήτησε τη βοήθεια των Θηβαίων. Οι Θηβαίοι βρήκαν την αφορμή που χρειάζονταν και με ένα στρατό 7.000 ανδρών με αρχηγό τον Πελοπίδα εξεστράτευσαν κατά του Αλεξάνδρου.

Προς τη σύγκρουση

Καθώς ο Πελοπίδας έβγαινε από τα τείχη της πόλης του για να πολεμήσει κατά του Αλεξάνδρου, έγινε έκλειψη ηλίου. Οι μάντεις πρόβλεψαν το θάνατο του Πελοπίδα και πολλών στρατιωτών του. Ο Πελοπίδας τελικά αναχώρησε. Μέσω Φαρσάλων, διάβηκε τον ποταμό Ενιπέα, ο οποίος βρίσκεται κοντά στις Κυνός Κεφαλές, όπου κατέφθασε και ο Αλέξανδρος.

Η μάχη

Ο Αλέξανδρος διέταξε τους στρατιώτες του να καταλάβουν τους λόφους της περιοχής των Κυνός Κεφαλών. Το ίδιο διέταξε και ο Πελοπίδας. Καθώς και οι δύο αντίπαλοι προσπάθησαν να καταλάβουν τους λόφους, ο Πελοπίδας έστειλε εναντίον του αντίπαλου ιππικού το δικό του θεσσαλικό και βοιωτικό ιππικό. Το ιππικό του Πελοπίδα μετά από μερικά λεπτά ιππομαχίας κατάφερε να νικήσει τον αντίπαλο. Στο μεταξύ ο Αλέξανδρος κατέλαβε τους λόφους και απώθησε την επίθεση του θηβαϊκού πεζικού. Τότε, με μια έξυπνη τακτική κίνηση ο Πελοπίδας ανακάλεσε το ιππικό του και το διέταξε να πλευροκοπήσει το πεζικό του Αλεξάνδρου στους λόφους. 
Το πεζικό του Αλεξάνδρου συγκράτησε δύο ή τρεις επιθέσεις του θηβαϊκού πεζικού, αλλά δεν άντεξε και άρχισε να υποχωρεί. Ο Πελοπίδας πολεμώντας στην πρώτη γραμμή με τους άνδρες του, αντίκρισε τον Αλέξανδρο και όρμησε εναντίον του, τρέφοντας βαθύ μίσος γι' αυτόν. Επιτιθέμενος με γενναιότητα εναντίον της φρουράς του Αλεξάνδρου, σκότωσε πολλούς, όμως πληγώθηκε θανάσιμα. Οι στρατιώτες του Πελοπίδα συνέχισαν να πιέζουν τους αντιπάλους τους και τους έτρεψαν σε φυγή. Ο στρατός του Αλεξάνδρου άφησε πάνω από 3.000 νεκρούς στο πεδίο της μάχης, ενώ οι Θηβαίοι κάπου στους 500 ή 1.000.

Μετά τη μάχη

Μετά τη μάχη οι Θηβαίοι και οι Θεσσαλοί έθαψαν τον Πελοπίδα με μεγάλες τιμές και έστησαν ανδριάντα του στους Δελφούς. Μάλιστα, όπως συνέβαινε τότε με τους ήρωες, οι στρατιώτες του Πελοπίδα έβγαλαν μια τούφα από τα μαλλιά τους. Οι Θηβαίοι, παρά τη νίκη τους, έχασαν αυτόν τον μεγάλο στρατηγό και μετά τη μάχη της Μαντινείας, όπου σκοτώθηκε ο Επαμεινώνδας, το 362 π.Χ., η Θηβαϊκή Ηγεμονία θα καταρρεύσει.