google/wiki40b huggingface dataset:
Πλασίντολ 1

H Πλασίντολ 1 ή Πλασί ντολ 1 (βουλγαρικά : Плачидол и Плачи дол) είναι μικρή λίμνη, ταμιευτήρας νερού, στην βορειοανατολική Βουλγαρία στην Επαρχία του Ντόμπριτς στην περιοχή της Νότιας Δοβρουτσάς, διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ντόμπριτς. Απέχει 3 χλμ, νοτιοανατολικά, της πόλης του Ντόμπριτζ και βρίσκεται δίπλα στην μικρότερη λίμνη Πλασίντολ 2 και στο χωριό Πλασίντολ.
Η λίμνη έχει δημιουργηθεί με τεχνητό ανάχωμα στην μία πλευρά της, ο ταμιευτήρας εμπλουτίζεται με νερό από μία λεκάνη απορροής 30.000 στρεμμάτων κυρίως καλλιεργούμενων εκτάσεων. Όταν υπάρχει κίνδυνος υπερχείλισης τα νερά του διοχετεύονται στον ξεροπόταμο Σούκα ή στο κοντινό Πλασίντολ 2. Η λίμνη ανήκει στον Δήμο Ντόμπριτς, είναι εμπλουτισμένη με ψάρια και παραχωρείται σε ιδιώτη που την ενοικιάζει σε ερασιτέχνες αλιείς.
Μακριά από το Αγριεμένο Πλήθος (ταινία 1967)

Υπόθεση

Η Μπάθσιμπα Έβερντιν (Τζούλι Κρίστι), μια όμορφη και φιλάρεσκη κοπέλα που ζει με τη θεία της σε μια μικρή φάρμα στην αγγλική επαρχία κατά τη βικτωριανή περίοδο, αρέσκεται στο να φλερτάρει με τους άνδρες κάνοντάς τους να την ερωτευτούν, προκειμένου να τονώσει τον εγωισμό της. Όταν ένας βοσκός Γκέιμπριελ Όουκ (Άλαν Μπέιτς) της ζητάει να το παντρευτεί, εκείνη τον απορρίπτει επιδεικτικά. Λίγο καιρό αργότερα, η Μπάθσιμπα κληρονομεί τον πλούσιο θείο της και αναλαμβάνει τη διοίκηση του αγροκτήματός του και τότε ο Όουκ, που στο μεταξύ έχει χάσει την περιουσία του της ζητάει να τον προσλάβει, ως επιστάτη. Παράλληλα η Μπάθσιμπα προκαλεί ερωτικά έναν πλούσιο γείτονά της, τον Γουίλιαμ Μπόλντγουντ (Πίτερ Φιντς), ο οποίος την ερωτεύεται και τη ζητάει σε γάμο. Η Μπάθσιμπα δεν αρνείται την πρόταση, αλλά ούτε τη δέχεται. Ξεκαθαρίζει ότι δεν τον αγαπά και του υπόσχεται να το σκεφτεί. Εκείνος συνεχίζει να τη διεκδικεί και σύντομα οδηγείται στην τρέλα από το πάθος του για εκείνη. Η νεαρή κοπέλα έπειτα συναντά έναν αλαζονικό και φιλάρεσκο άνδρα, το λοχία Φράνσις Τρόι (Τέρενς Σταμπ), ο οποίος έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με εκείνην και τον ερωτεύεται. Η Μπάθσιμπα δε γνωρίζει όμως ότι ο νεαρός αυτός άνδρας έχει ερωτική σχέση με μια από τις υπηρέτριες της, τη Φάνι (Προυνέλα Ράνσον), στην οποία έχει υποσχεθεί γάμο. Ο Φράνσις και η Μπάθσιμπα παντρεύονται, ραγίζοντας την καρδιά του κύριου Μπόλντγουντ, ο οποίος οδεύει συνεχώς προς την απόγνωση και την τρέλα και η κοπέλα μετά το γάμο ανακαλύπτει ότι ο σύζυγος της είναι σπάταλος και τεμπέλης. Ο Φράνσις θα πληγώσει τη Μπάθσιμπα με τη συμπεριφορά του και τα μυστικά του παρελθόντος θα βγουν στην επιφάνεια, κάνοντας την κοπέλα να ωριμάσει, ενώ στο πλευρό της θα βρίσκεται πάντα, ως σύμμαχος, ο Γκέιμπριελ Όουκ, ο μοναδικός άνδρας που την αγάπησε αληθινά.

Επανεκτελέσεις

Η μεταφορά του μυθιστορήματος του Χάρντι γυρίστηκε ξανά το 1998, ενώ αναμένεται η τέταρτη επανεκτέλεση το 2015 με πρωταγωνίστρια την Κάρεϊ Μάλιγκαν.
Επιχείρηση Δρυς

Ιστορία

Αμεσως μετά την απόβαση των συμμάχων στην Σικελία τον Ιουλίο του 1943 και τον βομβαρδισμό της Ρώμης,Το Ανώτατο Φασιστικό Συμβούλιο αποφάσισε να καθαιρέσει τον Ντούτσε από αρχηγό και τον αντικατέστησε με τον Στρατηγό Πιέτρο Μπαντόλιο. Ο Μπενίτο Μουσολίνι συνελήφθη, κατ' εντολή του τότε βασιλιά της Ιταλίας Βιτόριο Εμμανουέλε τον Γ', που είχε εν τω μεταξύ προσχωρήσει στο φασιστικό κίνημα.
Ο Μουσολίνι μετά από περιπλάνηση εντός της Ιταλίας κατέληξε σ' ένα τουριστικό χειμερινό θερέτρο, στο ξενοδοχείο Κάμπο Ιμπερατόρε, που βρίσκεται στο ομώνυμο οροπέδιο, στο κέντρο του Γκραν Σάσσο.

Η Επιχείρηση Διάσωσης

Οταν μαθεύτηκε η είδηση στο Βερολίνο ότι ο Μουσολίνι καθαιρέθηκε ο Χίτλερ ενοχλήθηκε από αυτήν την κίνηση των Ιταλών συμμάχων του, και αποφάσισε και για λόγους κύρους του Άξονα την απελευθέρωσή του. Ετσι ανέθεσε στον Ταγματάρχη Χάραλντ Μος την εκπόνηση του σχεδίου διάσωσης του Μουσολίνι. Ο ίδιος ο Χίτλερ επέλεξε τον Ότο Σκορτσένυ, έναν ήρωα των Ναζί για τις επιτυχήμενες αποστολές του, να εκτέλεσει το σχέδιο.Ο Σκορτσένυ με το δίκτυο πληροφορίων που διέθετε, καταφέρε να εντοπίσει τον Μουσολίνι, και έτσι στις 12 Σεπτεμβρίου 1943 η καταδρομική δύναμη επιβιβάσθηκε σε ανεμόπτερα τύπου DFS 230 για να εκτελέσει την ιδιόμορφη αποστολή. Όλη η καταδρομική δύναμη ανήκε στους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές.Χρησιμοποιήθηκαν 12 ανεμόπτερα που προσγειώθηκαν σε κοντινά υψώματα. Οι Ιταλοί θα αιφνιδιαστούν και οι απώλειες θα είναι ελαχιστες, και ο λόγος ήταν επειδή μαζί με τους Γερμανούς Κομάντο βρισκόταν και ένας έμπιστος Ιταλός Στρατηγός του Μουσολίνι, ο Φερντινάντο Σολέτι, που χάρη στην μεσολάβηση του κατάφερε να πείσει τους Ιταλούς να μην αντισταθούν. Ο Ότο Σκορτσένυ κατέστρεψε τον ασύρματο των Ιταλών και στην συνέχεια παρουσιάστηκε στον Μουσολίνι και του είπε : "Ντούτσε ο Φύρερ με έστειλε να σας απελευθέρωσω". Και ο Μουσολίνι θα του απαντήσει: "Ηξερα ότι ο φίλος μου δεν θα ξεχνούσε". Στην συνέχεια επιβιβάσθηκαν σε ένα αεροπλάνο και πρώτα πήγαν στην Ρώμη και έπειτα στην Βιέννη, όπου ο Μουσολίνι διανυκτέρευσε στο ξενοδοχείο Ιμπέριαλ.
Η επιχείρηση διάσωσης του Μουσολίνι θα γίνει γνωστή σε όλον τον κόσμο μέσα απο την Γερμανική προπαγάνδα του Γκαίμπελς και θα κάνει μεγάλη αίσθηση. Ωστόσο θα είναι μία από τις τελευταίες επιτυχίες των Ναζί πριν από το τέλος του 2ου παγκόσμιου πόλεμου.
Ανατολικό Ζωνικό Συμβούλιο

Το Ανατολικό Ζωνικό Συμβούλιο είναι διοικητική περιοχή (ζωνικό συμβούλιο) της Ινδίας που αποτελείται από τις πολιτείες Μπιχάρ, Τζαρκάντ, Οντίσα, και Δυτική Βεγγάλη.
Οι πολιτείες έχουν ομαδοποιηθεί σε έξι ζώνες, έχοντας ένα Συμβουλευτικό Συμβούλιο για την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των πολιτειών αυτών. Πέντε Ζωνικά Συμβούλια δημιουργήθηκαν από τον Νόμο Αναδιοργάνωσης των Πολιτειών το 1956.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2011-2012

Το κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ ανδρών για την περίοδο 2011−12 ήταν η 25η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διοργανώθηκε από την ΕΟΠΕ. Συμμετείχαν οι 11 ομάδες του πρωταθλήματος. Για πρώτη φορά μετά από 3 χρόνια διοργανώθηκε τελική φάση και το Φάιναλ-8 έγινε στην Ερμούπολη της Σύρου.

Προκριματική φάση

Στην προκριματική φάση ήταν προγραμματισμένο να αγωνιστούν μετά από κλήρωση έξι ομάδες σε τρία νοκ-άουτ παχνίδια. Άλλες τέσσερις ομάδες θα προκρίνονταν χωρίς αγώνα στο Φάιναλ−8, όπου ήδη είχε προκριθεί ο Φοίνικας Σύρου ως διοργανωτής. Τελικά λόγω της αποχώρησης των ομάδων του Εθνικού Αλεξανδρούπολης, της Ε.Α. Πατρών και του Α.Ο. Κηφισιάς, η προκριματική φάση ακυρώθηκε και οι οκτώ ομάδες που δήλωσαν συμμετοχή (Ηρακλής, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, Άρης, Γ.Σ. Λαμία, ΠΑΟΚ, Φοίνικας Σύρου και Παμβοχαϊκός) προκρίθηκαν απευθείας στο Φάιναλ-8.

Φάιναλ − 8

Το Φάιναλ−8 έγινε στην Ερμούπολη της Σύρου από 7 έως 10 Μαρτίου του 2012, στο Γυμναστήριο "Δημήτριος Βικέλας".
Αρχιεπισκοπικό ζήτημα Κύπρου

Από το έτος 1900, όταν απεβίωσε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Σωφρόνιος Γ΄ και στη δεκαετία που ακολούθησε μέγα πρόβλημα διαδοχής συντάραξε την Εκκλησία της Κύπρου, που έμεινε στην ιστορία ως αρχιεπισκοπικό ζήτημα Κύπρου και που έφθασε στον κίνδυνο της κατάλυσης του Αυτοκέφαλου αυτής.
Συγκεκριμένα χηρεύοντας τότε ο μητροπολιτικός θρόνος της Πάφου, είχαν απομείνει στην Εκκλησία της Κύπρου μόνο δύο μητροπολίτες, ο Κιτίου Κύριλλος και ο μόλις πριν ένα έτος ανακηρυχθείς επίσκοπος Κυρηνείας (επίσης) Κύριλλος από τους οποίους και σχηματίσθηκαν δύο αντιμαχόμενες παρατάξεις του χριστεπώνυμου λαού της Κύπρου. Οι λεγόμενοι «Κιτιακοί» που υποστήριζαν τον πρώτο και οι λεγόμενοι «Κερυναϊκοί» ή «Κυρηναϊκοί» που υποστήριζαν τον δεύτερο. Ο φανατισμός όμως που κυριαρχούσε εκατέρωθεν υπήρξε τόσο άγριος που ουδεμία σημασία δίνονταν στις διάφορες εκκλήσεις των λοιπών ορθοδόξων Εκκλησιών, (του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και Αλεξανδρείας), περί αμοιβαίας υποχώρησης. Μάλιστα κάθε αδελφική τέτοια συμβουλή για ειρήνευση των παραπάνω εκλαμβάνονταν ως παρέμβαση στα εσωτερικά και παραβίαση του Αυτοκέφαλου της Εκκλησίας της Κύπρου.
Δέκα ολόκληρα χρόνια κράτησε αυτή η διαμάχη, τα δε έκτροπα που σημειώθηκαν κατ΄ ενάντια και από τις δύο πλευρές μόνο με βαρείς χαρακτηρισμούς θα μπορούσαν να τους αποδοθούν, στην εκκλησιαστική ιστορία της Κύπρου.
Θέλοντας τότε το Οικουμενικό Πατριαρχείο, επί πατριαρχίας Ιωακείμ Γ΄, με πατρική μέριμνα, να υποβοηθήσει στη λύση της διαδοχής, πλην όμως αγνοώντας τον υπέρμετρο φανατισμό του εκεί εκκλησιαστικού ποιμνίου εξέλεξε στις 9 Φεβρουαρίου του 1908 Αρχιεπίσκοπο Κύπρου τον νεότερο εκ των δύο επισκόπων, τον Κυρηνείας Κύριλλο. Η πράξη όμως αυτή προξένησε τεράστια θύελλα αντιδράσεων σ΄ όλη την Κύπρο χαρακτηρισθείσα ως αντικανονική προκαλώντας νέα έκτροπα ακόμα εντονότερα με βαρύτατους χαρακτηρισμούς αυτή τη φορά και κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όπου για την επιβολή της τάξης επενέβη ο αγγλικός κατοχικός στρατός.
Τελικά στην κατάσταση εκείνη όπως είχε διαμορφωθεί, τη λύση έδωσε ο ίδιος ο ανακηρυχθείς από τον Οικουμενικό Πατριάρχη ως Αρχιεπίσκοπος Κύπρου ο Κυρηνείας Κύριλλος, που με την σπουδαία μετριοπάθεια και αυταπάρνησή του διαβλέποντας τον σπαραγμό στον οποίο έρριπτε τον χριστιανικό πληθυσμό της νήσου η παραπάνω πατριαρχική πράξη, σταθείς υπεράνω των περιστάσεων παραιτήθηκε του αρχιεπισκοπικού θρόνου υπέρ του μητροπολίτη Κιτίου τον οποίον και κάλεσε στο μετόχι Κύκκου σε συνεννόηση ν΄ αναλάβει καθήκοντα (1909) προς τον οποίο στο μεταξύ είχε ταχθεί και η πλειονότητα του πληθυσμού. Τον επόμενο χρόνο ο Κιτίου Κύριλλος ανακηρύχθηκε Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κύριλλος Β΄. Μετά δε τον θάνατο αυτού, το 1916, ο Κύριλλος Κυρηνείας διαδέχθηκε αυτόν ως Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κύριλλος Γ΄.
Λουδοβίκος Γουλιέλμος της Έσσης-Χόμπουρκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Χόμπουρκ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Ε΄ λάντγκραβου της Έσσης-Χόμπουρκ και της Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ λάντγκραβου της Έσσης-Ντάρμστατ.

Στρατιωτική σταδιοδρομία

Εκπαιδεύτηκε μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Φρειδερίκο Ε΄. Σπούδασαν στη Γενεύη και το 1788 εισήλθαν στον Πρωσικό στρατό. Το 1793 πολέμησε στη μάχη του Πίρμαζενς και πέντε έτη μετά προήχθη σε ταγματάρχη. Το 1804 έγινε αντιστράτηγος και νυμφεύτηκε την Αυγούστα-Αμαλία του Νασσάου. Ο γάμος ήταν δυναστικός, αλλά όχι ευτυχισμένος: η Αυγούστα-Αμαλία αγαπούσε τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο κόμη φον Μπίσμαρκ. Το ζεύγος διαζεύχθηκε και η Αυγούστα-Αμαλία παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο. Η Ρικάρντα Χουχ έγραψε το κόμης Μαρκ και η πριγκίπισσα του Νασσάου-Ούζινγκεν: μία τραγική βιογραφία το 1925, έργο που αναφέρετε στο γεγονός αυτό.
Το 1806 πολέμησε στη μάχη του Γιένα-Άουερστετ και αιχμαλωτίστηκε από τους Γάλλους. Όταν απελευθερώθηκε έγινε υποστράτηγος του Πεζικού στο Κένιγκσμπερκ, όπου αναδιοργάνωσε το στρατό στο πλαίσο των Πρωσικών μεταρρυθμίσεων. Το 1810 μετατέθηκε στο Βερολίνο και τρία έτη μετά πολέμησε στην Γερμανική εκστρατεία με τη δική του ταξιαρχία Χέσσε-Χόμπουρκ. Στη μάχη του Λάιπτσιχ (Λειψίας) επιτέθηκε στην πύλη Γκρίμμα και τραυματίστηκε. Το 1813 προήχθη σε υποστράτηγο και γενικό διοικητή των εφεδρικών Σωμάτων. Κατά τις Εκατό Ημέρες, πολέμησε τον Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας. Μετά τη Β΄ Ειρήνη των Παρισίων ορίστηκε κυβερνήτης του Λουξεμβούργου.

Λάντγκραβος του Χόμπουρκ

Το 1829 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του και τον διαδέχθηκε. Σπάνια επισκεπτόταν το Χόμπουρκ. Το διάστημα 1828-32 το διοίκησε ο Καρλ φον Ίμπελλ. Ο Λουδοβίκος-Γουλιέλμος ήταν πλούσιος και ταξίδευσε σε πολλές χώρες της Ευρώπης· πάντα ενδιαφερόταν για τη μικρή του χώρα. Υποστήριξε την αναμόρφωση της Παιδείας, που εφήρμοσε ο Ίμπελλ, με τη δημιουργία ενιαίου σχολικού συστήματος για Προτεστάντες, Καθολικούς και Εβραίους. Το 1831 κτίστηκε ένα κοινό σχολείο, το Σχολείο του λαντγκράβου Λουδοβίκου.
Προώθησε τη δημιουργία ιαματικών λουτρών και το Χόμπουργκ μετονομάστηκε σε Λουτρά Χόμπουρκ. Ανακαίνισε τις πηγές στην πόλη και πρόσθεσε ένα κτίριο γι' αυτές, που σήμερα στεγάζει το καζίνο. Εισήλθε στη Γερμανική Τελωνειακή Ένωση (Zollverein) το 1835. Η Ιουλιανή Επανάσταση στη Γαλλία δημιούργησε ανησυχία στην περιοχή του· πολλοί νέοι συμμετείχαν στην αποτυχημένη εξέγερση της Φρουράς της Φρανκφούρτης.
Το 1838 εόρτασε το 50 έτη του ως αξιωματικός της Πρωσίας και επισκέφτηκε το Χόμπουρκ για δύο εβδομάδες. Επέστρεψε στο Λουξεμβούργο, όπου απεβίωσε το επόμενο έτος· τάφηκε στην κρύπτη του κάστρου Χόμπουρκ. Τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Φίλιππος ως λάντγκραβος της Έσσης-Χόμπουρκ.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1804 την Αυγούστα-Αμαλία, κόρη του Φρειδερίκου-Αυγούστου δούκα του Νασσάου. Δεν απέκτησαν απογόνους: η Αυγούστα-Αμαλία ήταν ερωτευμένη με άλλον και διαζεύχθηκε το επόμενο έτος για να τον παντρευτεί.
Φιλόλαος (κρατήρας)

Περιγραφή

Ο Φιλόλαος διατηρεί μια καλά οριοθετημένη μορφή που δεν έχει μεταβληθεί σημαντικά από την εποχή της δημιουργίας του κρατήρα. Το εξωτερικό χείλος του είναι χονδρικά κυκλικό, αλλά με ακανόνιστες λεπτομέρειες σαν ζαρώματα, που έχουν ίχνη κατολισθήσεων. Το πιο αξιοσημείωτο τέτοιο ίχνος είναι μία τριγωνική περιοχή στο ανατολικό χείλος. Το εσωτερικό χείλος του κρατήρα διαθέτει ένα σύνθετο σύστημα «αναβαθμίδων» με απότομο άκρο σε σημεία όπου συνέβησαν κατολισθήσεις. Τα εξωτερικά τοιχώματα του κρατήρα εκτείνονται προς τα έξω μέχρι σχεδόν το μισό της διαμέτρου του προς όλες τις κατευθύνσεις. Ο Φιλόλαος διαθέτει σύστημα ακτίνων και για τον λόγο αυτό ταξινομείται χρονολογικά στην Κοπερνίκεια περίοδο.
Ο πυθμένας του Φιλολάου είναι αρκετά ανάγλυφος, με λόφους γύρω από το κέντρο και προς τα βορειοανατολικά, και με κύριο χαρακτηριστικό του την ύπαρξη δύο ψηλών κορυφών αντί μιας κεντρικής. Η μία από αυτές υψώνεται προς τα νότια του κέντρου του κρατήρα, ενώ η άλλη προς τα ανατολικά του κέντρου. Υπάρχει επίσης ένα ζεύγος μικρών λόφων προς τα βορειοδυτικά του κέντρου. Το πλέον επίπεδο μέρος του πυθμένα είναι το βορειοανατολικό. Δεν υπάρχουν ευδιάκριτοι μεταγενέστεροι κρατήρες στον πυθμένα.
Έλληνες στην Μολδαβία

Υπάρχει μια ιστορική ελληνική κοινότητα στη Μολδαβία, η οποία αριθμεί περίπου 3.000 μέλη. Στην Μολδαβία δραστηριοποιούνται τριάντα ελληνικές εταιρείες. Σύμφωνα με στατιστικές για τον Οκτώβριο του 2003, τα ελληνικά επενδυμένα κεφάλαια φτάνουν τα 5.300.000 δολάρια στην Μολδαβία. Πρόσφατα, ανακαλύφθηκε η έδρα της Φιλικής Εταιρίας στη Μολδαβία.

Ιστορία

Η ελληνική παρουσία στην περιοχή χρονολογείται από τον 7ο αιώνα π.Χ., όταν οι αρχαίοι Έλληνες ίδρυσαν αποικίες και εμπορικούς σταθμούς στα περίχωρα της Δοβρουτσάς. Ξεκινώντας με την αποικία της Μιλήτου, την Ίστρο, η οικονομία των αποικιών άρχισε να ανθίζει και έφτασε στο απόγειο της μετά την ίδρυση της Τόμιδος τον 5ο αιώνα π.Χ. Αν και βρίσκονταν υπό την κυριαρχία των Δάκων, οι αποικίες συνέχισαν να ευημερούν μέχρι τα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ. Η υποταγή των περιοχών τους στους Ρωμαίους οδήγησε τις αποικίες σε κρίση.
Κινηματογράφος της Κύπρου

Ο Κυπριακός κινηματογράφος παραπέμπει στις ταινίες που παράγονται στην Κύπρο και στην κυπριακή κινηματογραφική βιομηχανία. Στην Κύπρο, η πρώτη ταινία γυρίστηκε πολύ αργότερα σε σχέση με άλλες χώρες.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και τις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο Γεώργιος Φίλης παρήγαγε διάφορες ταινίες, όπως οι Γρηγόρης Αυξεντίου, Έτσι Προδόθηκε η Κύπρος, και Το Μέγα Έγγραφο. Το 1994, η Κυπριακή κινηματογραφική παραγωγή ενισχύθηκε με την ίδρυση της Συμβουλευτικής Επιτροπής Κινηματογράφου. Το 2000, ο εθνικός προϋπολογισμός όριζε ΛΚ£500.000 (περίπου €850.000) για τη χρηματοδότηση ταινιών και τη κινηματογράφηση. Εκτός από τις κρατικές επιχορηγήσεις, οι Κυπριακές συμπαραγωγές είναι επιλέξιμες για χρηματοδότηση από το ταμείο Eurimages του Συμβουλίου της Ευρώπης, το οποίο χρηματοδοτεί ευρωπαϊκές κινηματογραφικές συμπαραγωγές. Μέχρι σήμερα, το Eurimages έχει χρηματοδοτήσει τέσσερις κυπριακές ταινίες. Αυτές είναι: Η Σφαγή του Κόκορα (1996), ακολουθούμενη από την Ελλάδος (ακυκλοφόρητη), Το Τάμα (1999), και Ο Δρόμος για την Ιθάκη (2000).
Το 2009, ο Έλληνας σκηνοθέτης Βασίλης Μαζωμένος γύρισε τη δραματική ταινία Ενοχή στην Κύπρο. Η ταινία κέρδισε διεθνείς διακρίσεις. Επίσης, ήταν η ταινία έναρξης στο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου στην Αθήνα. Το 2010, η ταινία ήταν υποψήφια για το βραβείο καλύτερης ταινίας από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου.
Στην Κύπρο έχουν γυριστεί λίγες διεθνείς παραγωγές. Αυτές περιλαμβάνουν τις εξής: Θυμίαμα για τους Καταραμένους (1970), <i id="mwIQ">Η Αγαπημένη</i> (1970), και Φάντασμα στον Ήλιο του Μεσημεριού (1973). Μέρη της ταινίας του Τζον Γουέιν Η Μεγαλύτερη Μέρα (1962) γυρίστηκαν στην Κύπρο.
Ο γνωστότερος Κύπριος σκηνοθέτης είναι ο Μιχάλης Κακογιάννης.
Αρχαϊσμός

Χρήσεις

Οι αρχαϊσμοί απαντώνται συχνά στην ποίηση, το δίκαιο στην τελετουργική γραφή και λόγο. Συνήθως διαιρούνται σε φιλολογικούς αρχαϊσμούς -που στοχεύουν στη δημιουργία ενός ύφους αρχαίας λαλιάς και γραφής- και τους λεξικολογικούς αρχαϊσμούς, μέσω της χρήσης λέξεων που δε βρίσκονται πλέον σε κοινή χρήση. Σύμφωνα με τον Α.-Φ. Χριστίδη ο αρχαϊσμός είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένος με την 'μαγεία' της γλώσσας, αυτό που αποκαλεί οριακή 'παλινδρόμηση' του μαγικού λόγου. "H συγκίνηση που βρίσκεται εγκλωβισμένη στα όρια της προτασιακής γλώσσας με τις διακεκριμένες κατηγορίες και σημασίες της διεκδικεί την ελευθερία της. O γλωσσικός ήχος -ως ρυθμός, συλλαβή, επιφώνημα, μορφή χωρίς οριοθετημένο λεξικό νόημα- επιχειρεί να 'ξαναγίνει' βιωματικός 'δείκτης'.
"H σήμανση -διάχυτη, εξεγερμένη ενάντια στα δεσμά της αναλυτικής, κατηγοριακής γλώσσας- αγωνιά να προσεγγίσει την αρχέγονη ολικότητα της βιωματικής δείξης. Kαι η προσέγγιση αυτή -όπως αποκαλύπτεται στην 'πρωτογλώσσα' του μαγικού ιδιώματος- είναι, κατά βάση, μεταφορικά συγκροτημένη: το ακατανόητο ως μεταφορά για το άρρητο, ο (γλωσσικός και πολιτιστικός) αρχαϊσμός, η γλώσσα των θεών και τα 'αληθινά ονόματα' ως μεταφορές για την αρχέγονη, δεικτική σήμανση. Aυτό δεν είναι, βέβαια, ούτε παράξενο ούτε παράδοξο. H επιστροφή στον χαμένο παράδεισο της αρχέγονης 'πυκνότητας' της προγλωσσικής, βιωματικής σήμανσης της εμπειρίας -στο 'πρωτογενές σύστημα σήμανσης'- δεν μπορεί ποτέ να είναι άμεση και πλήρης, γιατί 'φράζεται' από τον 'τοίχο' του 'δευτερογενούς συστήματος σήμανσης', της αναλυτικής, προτασιακής γλώσσας".
Οι αρχαϊσμοί διατηρούνται ζώντες μέσω των λειτουργικών και φιλολογικών χρήσεων και της μελέτης της αρχαίας φιλολογίας.
Αντόνιο Πριούλι

Πρώτα χρόνια

Ο Αντόνιο Πριούλι ήταν γιος του Τζερόλαμο Πριούλι και της Ελισάβετ Καπέλλο, ακολούθησε μια επιτυχημένη σταδιοδρομία σαν στρατιώτης και ναύτης. Παντρεύτηκε την Έλενα Μπαρμπαρίγκο και απέκτησε 14 παιδιά, αριθμός που έφερε μεγάλα έξοδα στην οικογενειακή περιουσία. Διορίστηκε Προβλεπτής στο Κρκ, με τον αιφνίδιο θάνατο του Νικολό Ντονά μόλις 35 μέρες μετά την άνοδο του στην θέση του Δόγη κλήθηκε από το ΚρΚ για να τον αντικαταστήσει.

Καταδίωξη υπόπτων

Ο Αντόνιο Πριούλι εξελέγη Δόγης λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Νικολό Ντονά (17 Μαΐου 1618) την εποχή που είχαν κυκλοφορήσει έντονα οι φήμες ότι οι Ισπανοί κατάσκοποι του Μπαντμάρ είχαν εισχωρήσει στον Βενετσιάνικο στρατό με στόχο να προετοιμάσουν την άλωση της πόλης από τους Ισπανούς. Ο Πριούλι σαν απάντηση καταδίωξε σκληρά τον οποιονδήποτε ύποπτο, εκατοντάδες στρατιώτες και ναύτες συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν για ανύπαρκτους λόγους. Ο Πατρίκιος Αντόνιο Φοσκαρίνι ήταν ένας από τους ευγενείς που αν και αποδείχτηκε αθώος εκτελέστηκε την ώρα που παρακολουθούσε ένα Αγγλικό θέαμα (21 Απριλίου 1622). Η καταδίωξη σταμάτησε το 1622, η κυβέρνηση της Βενετίας απολογήθηκε στην Αλεθέα Τάλμποτ για την εκτέλεση του Αντόνιο Φοσκαρίνι (16 Ιανουαρίου 1623) , η Βενετία και η Ισπανία συνέχιζαν να βρίσκονται σε εχθρότητα αλλά δεν έφτασαν ποτέ στα επίπεδα της περιόδου 1618 - 1622. Τον Φεβρουάριο του 1623 επανήλθε ο Τριακονταετής Πόλεμος αλλά μονάχα στην Βαλτελλίνα, ο Αντόνιο Πριούλι ήταν βαριά άρρωστος και δεν συμμετείχε, πέθανε στις 12 Αυγούστου 1623.
Πάπυρος του Άνι

Ο Πάπυρος του Άνι είναι ένας αρχαίο Αιγυπτιακό χειρόγραφο σε πάπυρο, γραμμένο σε κυρτά ιερογλυφικά και εικονογραφημένο με έγχρωμες παραστάσεις. Δημιουργήθηκε γύρω στο 1240 π.Χ. κατά τη 19η δυναστεία του νέου βασιλείου της Αρχαίας Αιγύπτου.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι συγκροτούσαν ένα προσωπικό βιβλίο για κάθε άτομα κατά το θάνατό του, το οποίο ονόμαζαν «Καθημερινό Βιβλίο της Μετάβασης», αλλά παραμείνει πλέον γνωστό ως το «Βιβλίο των Νεκρών». Συνήθως περιλάμβανε ρητά και παροιμίες για να βοηθήσει τον νεκρό στη μεταθανάτια ζωή του. Το «Βιβλίο των νεκρών» για το συγγραφέα Άνι από τις αρχαίες Θήβες, είναι γνωστό ως ο Πάπυρος του Άνι.
Το χειρόγραφο αγοράστηκε το 1888 από τον Γουόλις Μπατζ για λογαριασμό της συλλογής του Βρετανικού Μουσείου, στο οποίο βρίσκεται και σήμερα. Πριν από τη μεταφορά του χειρογράφου στην Αγγλία, ο Μπατζ έκοψε τη περγαμηνή σε 37 τμήματα σχεδόν ίδιου μεγέθους, καταστρέφοντας έτσι την ακεραιότητα του εγγράφου σε μία εποχή που η επιστήμη δεν μπορούσε να το επανασυνθέσει.
Δημοτικός Αερολιμένας Κάσου

Πληροφορίες

Την επίγεια εξυπηρέτηση των επιβατών του αεροδρομίου έχει αναλάβει η Olympic Air.
Εμμανουήλ Μπενάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1843 στην Ερμούπολη της Σύρου και ήταν γιος του - γεννημένου στη Χίο- Αντωνίου Μπενάκη και της Λώξη Μάξιμου. Ακολούθησε εμπορικές σπουδές στο Μάντσεστερ και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε, το 1865, στην Αίγυπτο, όπου και ασχολήθηκε με την εμπορία βάμβακος. Αφού εργάστηκε σε διάφορους εμπορικούς οίκους, ίδρυσε μαζί με τον αδελφό του, Λουκά, δικό του εμπορικό οίκο. Μετά τον γάμο του με την Βιργινία Χωρέμη ξεκίνησε να συνεργάζεται με τον εμπορικοό οίκο "Xωρέμης - Mellor και Σία", επικεφαλής του οποίου ήταν ο αδελφός της, με τον οποίο στη συνέχεια ίδρυσαν τον εμπορικό οίκο "Χωρέμης, Μπενάκης και Σία". Εν συνεχεία, ο οίκος μετονομάστηκε σε "Χωρέμης, Μπενάκης, Κότσικας και Σία", ύστερα από την σύναψη συγγένειας, μέσω της εγγονής του, με τον μεγαλέμπορο Θεόδωρο Κότσικα. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αίγυπτο διετέλεσε πρώτος πρόεδρος του Επιμελητηρίου της Αλεξάνδρειας καθώς και πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξάνδρειας (1901 - 1911). Κατά τη διάρκεια της δεκαετούς θητείας του μετέφερε τα γραφεία του Ε.Κ.Α. στο κτίριο που βρίσκονται ακόμα και σήμερα και αναβάθμισε τα παροικιακά ιδρύματα. 
Το 1910 εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Κηφισιάς στην Αθήνα. Εκεί συνδέθηκε με στενή φιλία με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, με το κόμμα του οποίου έθεσε υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές του 1910 (Αυγούστου) κατά τις οποίες εξελέγη βουλευτής Αττικής. Επανεξελέγη στην ίδια περιφέρεια στις εκλογές του 1910 (Νοεμβρίου και, ως βουλευτής Αττικοβοιωτίας, στις εκλογές του 1912. Τον Ιανουάριο του 1911 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του νεοσύστατου υπουργείου Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας και εν συνεχεία το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, στο οποίο παρέμεινε μέχρι τον Μάϊο του 1912. Το 1914 εξελέγη Δήμαρχος Αθηναίων.
Κατά τη διάρκεια των Νοεμβριανών συνελήφθη, διαπομπεύθηκε και φυλακίστηκε. Ειδικότερα, στις 2 Δεκεμβρίου 1916, με το παλιό ημερολόγιο, η οικία, στην διασταύρωση των οδών Κουμπάρη και Βασιλίσσης Σοφίας, δέχθηκε επίθεση από σώμα επιστράτων με αποτέλεσμα να τον συλλάβουν. Συνέπεια της εισβολής των επιστράτων ήταν η λεηλασία της οικίας του. Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του στους στρατώνες του Ιλισσού έγινε αποδέκτης βίαιων προπηλακισμών ενώ παρολίγον γλίτωσε από το λιντσάρισμα. Μετά την απελευθέρωσή του τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό, ενώ εν συνεχεία φυλακίστηκε παραμένοντας στις φυλακές Αβέρωφ για 41 ημέρες. Το 1920 εξορίστηκε αρχικά στη Νίκαια και έπειτα στο Παρίσι, απ' όπου επέστρεψε το 1924. 
Πραγματοποίησε σημαντικό φιλανθρωπικό έργο ενώ δώρισε σημαντικά ποσά για την ίδρυση κοινωφελών ιδρυμάτων. Το 1908 και το 1909 ίδρυσε το «Μπενάκειο Κοινοτικό Συσσίτιο» και το «Μπενάκειο Ορφανοτροφείο Θηλέων». Πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Μπενάκειου Παιδικού Ασύλου, του Κολλεγίου Αθηνών, ένα κτίριο του οποίου φέρει το όνομά του, της Μπενακείου Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων καθώς και του Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου. Στις 8 Απριλίου του 1927 ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Παύλος Κουντουριώτης, τον ανακήρυξε  Εθνικό Ευεργέτη. Υπήρξε από τους πρώτους οικιστές της Κηφισιάς, όπου διατηρούσε σημαντικές εκτάσεις.
Απεβίωσε στις 20 Ιουνίου 1929 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη.
Εθνικός Λαμίας

Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1962. Αρχικά αγωνίστηκε στο Β΄ Τοπικό Φθιώτιδας. Στην Συνέχεια κατάφερε να κερδίσει την άνοδο στο Α΄ Τοπικό, την ανώτατη κατηγορία της ΕΠΣΦ. Στο Α΄ Τοπικό παρέμεινε 3 χρόνια πανηγυρίζοντας 3 πρωταθλήματα ΕΠΣΦ, 3 κύπελλα ΕΠΣΦ, 1 τουρνουά ΕΠΣΦ και 1 πρωταθλημα Γ εθνικής. Το 1998 κατάφερε την άνοδο στην Γ εθνική όπου πανηγύρισε τον τίτλο αλλά μετά το καλό ξεκίνημα της ομάδας στην Β΄ Εθνική υποχώρησε και υποβιβάστηκε. Έναν χρόνο μετά συγχωνεύθηκε με τον τωρινό ΠΑΣ Λαμία, που ιδρύθηκε το 1964.