google/wiki40b huggingface dataset:
Θεραπεία Gestalt

Η θεραπεία Gestalt (γερμανικά: Gestalttherapie), ακαδημαϊκά γνωστή και ως μορφολογική θεραπεία, είναι μία ψυχοθεραπευτική προσέγγιση που δίνει έμφαση στην προσωπική ευθύνη και εστιάζει στην εμπειρία του ατόμου στην παρούσα στιγμή, στη σχέση θεραπευτή-θεραπευόμενου, στα περιβαλλοντικά και κοινωνικά πλαίσια της ζωής ενός ατόμου και στις αυτορυθμιζόμενες προσαρμογές των ανθρώπων ως αποτέλεσμα της συνολικής τους κατάστασης.
Αναπτύχθηκε από τους Φριτς Περλς, Λάουρα Περλς και Πωλ Γκούντμαν στις δεκαετίες 1940 και 1950 και περιγράφηκε για πρώτη φορά στο βιβλίο Gestalt Therapy το 1951 στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η μορφολογική θεραπεία παρότι συνδυάζει τις αρχές του υπαρξισμού και της μορφολογικής θεωρίας, αποτελεί μία ξεχωριστή θεραπευτική προσέγγιση και ερμηνεία για την ανθρώπινη συμπεριφορά και την εξέλιξη του ανθρωπίνου είδους. Η μορφολογική θεραπεία πήρε το όνομά της από την μορφολογική σχολή της ψυχολογίας που αναπτύχθηκε  στη Γερμανία στα τέλη του 19 ου αιώνα, και υποστήριζε ότι ότι ο άνθρωπος μπορεί να κατανοηθεί μόνο στη βάση της ολότητας του. Η μορφολογική θεραπεία δεν είναι κλάδος της μορφολογικής ψυχολογίας, αλλά περισσότερο μια αντίδραση του μαθητή του Φρόιντ, Φ. Περλς, στη παραδοσιακή ψυχαναλυτική προσέγγιση του δασκάλου του.

Ομαδική θεραπεία σύμφωνα  με τη   μορφολογική θεραπεία

Η ομαδική θεραπεία συνίσταται στην εφαρμογή των βασικών αρχών της μορφολογικής θεραπείας σε ομάδες .
Αρούκκου

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Κύρου Α΄ της Περσίας και της Παρσουμάς. Αδελφός του ήταν ο Καμβύσης Α΄ της Περσίας.
Έπειτα από την καταστροφή των Σούσων και τη διάλυση τού βασιλείου τού Ελάμ από τον Ασσουρμπανιπάλ της Ασσυρίας, ο Κύρος Α΄ έστειλε τον Αρούκκου στη Νινευή για να αναγνωρίσει την υπεροχή των Ασσυρίων το 639 πΧ. 
Το 835 πΧ, το 24ο έτος της βασιλείας τού Σαλμανασέρ Γ΄ της Ασσυρίας, η περιοχή Παρσούα (στα Όρη Ζάγκρος) αναφέρεται, ότι περιείχε 27 βασιλείς. Έτσι αν θεωρήσουμε, ότι το Παρσουμάς κατάγεται από την Παρσούα, σημαίνει, ότι ο Κύρος Α΄ είχε εντωμεταξύ γίνει ένας από τους βασιλείς.

Παραδοσιακές ταυτίσεις

Ο Αρούκκου παραδοσιακά ταυτοποιείται ως γιος τού Κύρου Α΄. Η μνεία του είναι στο αρχαιότερο κείμενο, που αναφέρεται σε Περσική βασιλική οικογένεια. Ερμηνεύουμε, ότι ο Καμβύσης Α΄ ήταν άλλος, διαφορετικός γιος. Με αυτό ως δεδομένο, ο Κύρος Α΄ θα γεννήθηκε όχι μετά το 680-675 πΧ.

Εναλλακτικές ερμηνείες

Ο Κύρος που αναφέρεται από τον Ασσουρμπανιπάλ δεν ήταν υποτελής, αλλά έδωσε οικειοθελώς δώρα στην Ασσυρία για να ασφαλίσει τις φιλικές σέσεις του με τον νέο του γείτονα. Όμως τα δώρα αυτά έχουν καταγραφεί στους Ασσυριακούς καταλόγους ως εισφορά τού Κύρου Α΄. Οι ιστορικοί θεωρούν, ότι ο Κύρος Α΄ θα ήταν πολύ μεγάλος σε ηλικία αν ταυτιστεί με τον Κύρο που έδωσε δώρα· επίσης το όνομα τού Αρρούκκου δεν είναι σίγουρο. Άλλοι ερευνητές απορρίπτουν την καταγωγή της Παρσουμάς από την Παρσούα.
Διαμέρισμα Τσαλατενάνγκο

Δημογραφία

Το Διαμέρισμα Τσαλατενάνγκο είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 227.699 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το εντέκατο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, το Λα Λιμπερτάδ, το Σάντα Άνα, το Σαν Μιγκέλ, το Σονσονάτε, το Διαμέρισμα Ουσουλουτάν, το Διαμέρισμα Αουατσαπάν, το Λα Ουνιόν, το Λα Πας και το Διαμέρισμα Κουσκατλάν.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1993-94

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 1993-94 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1994-95. Η δεύτερη στη βαθμολογία ομάδα έδωσε μπαράζ με την 11η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1993-94, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Α΄ κατηγορία 1994-95 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορία 1994-95. 
Οι πέντε τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1994-95. Η 9η στη βαθμολογία ομάδα έδωσε μπαράζ με τη 2η ομάδα του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1993-94, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Β΄ κατηγορία 1994-95 και την ηττημένη στη Γ΄ κατηγορία 1994-95.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Οίκος των Βάσα

Ο Οίκος των Βάσα (σουηδικά: Βάσα (Vasa), πολωνικά: Βάζα (Waza)) είναι ένας δυναστικός Οίκος που είχε μέλη βασιλείς της Σουηδίας (1523-1654), της Ένωσης της Πολωνίας με το μεγάλο δουκάτο της Λιθουανίας (1587-1668) και έναν αυτοκράτορα της Ρωσίας (1610-1613). Στη Σουηδία διαδέχθηκε τον Οίκο του Όλντενμπουργκ και τους επτά βασιλείς των Βάσα διαδέχθηκαν οι Βίττελσμπαχ. Στην Πολωνία-Λιθουανία οι τρεις βασιλείς των Βάσα είχαν διαδεχθεί τον Οίκο των Γιαγκελλόνων. Στη Ρωσία ένας Βάζα ηγεμόνευσε μετά τον Οίκος των Ρούρικ και πριν τους Ρομάνοφ.
Γουλιέλμος του Λύνεμπουργκ

Βιογραφία

Ο πατέρας του είχε διωχθεί από τα δουκάτα του και εξορίστηκε το 1181 από τον Φρειδερίκο Α΄ Βαρβαρόσσα βασιλιά της Γερμανίας με την παραχώρηση ότι μπορούσε να κρατήσει το Μπράουνσβαϊκ, Λύνεμπουργκ και Χάλντενσλέμπεν. Πήγε στον πεθερό του Ερρίκο Β΄ βασιλιά της Αγγλίας και τότε γεννήθηκε ο Γουλιέλμος στο Γουίντσεστερ της Αγγλίας, γι' αυτό και καλείται Γουλιέλμος του Γουίντσεστερ. Μάλλον έμεινε στην αγγλική Αυλή, όταν ο πατέρας του επέστρεψε και συμφιλιώθηκε με το νέο βασιλιά της Γερμανίας Ερρίκο ΣΤ΄. Όταν ο Λεοπόλδος Ε΄ δούκας της Αυστρίας αιχμαλώτισε τον Ριχάρδο Α΄, αδελφό της γυναίκας του και ζήτησε λύτρα για να τον αφήσει, ο Ερρίκος έδωσε όμηρο τον Γουλιέλμο ώσπου να πληρωθεί το ποσό.
Το 1195 απεβίωσε ο Ερρίκος και οι γιοι του Ερρίκος, Όθων και Γουλιέλμος κληρονόμησαν τα εδάφη του. Ήταν φεουδαρχικά ελεύθερα (μη υποτελή). Το 1198 απεβίωσε ο Φρειδερίκος Β' και στις έριδες διαδοχής ο αδελφός του Γουλιέλμου στέφθηκε βασιλιάς ως Όθων Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο θείος τους Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος βασιλιάς της Αγγλίας και μετέβησαν εκεί διεκδικώντας μάταια μέρος από την κληρονομιά. 
Όταν οι Δανοί κατέκτησαν το Χόλσταϊν (1201) ο μελλοντικός Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας μικρότερος αδελφός του βασιλιά Κνούτου ΣΤ΄ της Δανίας τακτοποίησε τον γάμο του Γουλιέλμου με την αδελφή τους Έλενα με μία σημαντική προίκα. Ο Γουλιέλμος ο Μακρόξιφος ζήτησε επιπλέον την διοίκηση του Χόλσταϊν αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Το 1202 οι τρεις αδελφοί συναντήθηκαν στο Παντερμπόρν όπου μοίρασαν τις πατρικές κτήσεις: ο Γουλιέλμος έλαβε το Λύνεμπουργκ, το Λάουενμπουργκ, το Χάλντενσλέμπεν, το κάστρο Ρέγκενστάιν, κά. Έκανε το πρώτο μόνιμη κατοικία του, ασχολούμενος με το εμπόριο άλατος της γύρω περιοχής. Το 1213 απεβίωσε· την επιτροπεία του 9ετούς γιού του, του Όθωνα του παιδός, ανέλαβε ο Όθων Δ'. Μια και οι θείοι του ήταν χωρίς άρρενες απογόνους, ο Όθων ο παις θα κληρονομήσει τις κτήσεις τους ενώνοντάς τες πάλι και γενόμενος ο 1ος δούκας, και πρόγονος όλων των δουκών, του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ.
Βάλτερ Άμελουνγκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1865 στο Στσέτσιν. Οι γονείς του ήταν σπουδαίοι ηθοποιοί. Σπούδασε από το 1884 ως το 1888 κλασική αρχαιολογία στα Πανεπιστήμια του Τύμπινγκεν, Λειψίας και Μονάχου, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1888. Αρχικά εργάστηκε μέχρι το 1890 ως ηθοποιός στο Μόναχο και Βερολίνο. Μετά στράφηκε αποκλειστικά στην αρχαιολογία και περιηγήθηκε από το 1891 ως το 1893 την Μεσόγειο. Το 1895 εγκαταστάθηκε στη Ρώμη ως υπάλληλος και διευθυντής του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου.
Απεβίωσε στις 12 Σεπτεμβρίου 1927 στο Μπαντ Νάουχαϊμ και ενταφιάστηκε στη Ρώμη.

Εργογραφία

Συνέταξε σειρά εκδόσεων περί αρχαίων γλυπτών, πολλούς αρχαιολογικούς οδηγούς μουσείων, ενώ είχε σημαντική συμβολή στην αναστήλωση πολλών αρχαίων αγαλμάτων. Μετέφρασε επίσης πολλά αρχαία ελληνικά και λατινικά έργα.
Επιτροπή Φον ντερ Λάιεν

Εκλογή

Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν επιλέγει και προτάθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 3 Ιουλίου 2019 μετά από τριήμερες διαπραγματεύσεις μεταξύ ηγετών των κρατών-μελών. Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν αντιμετώπισε πολλούς επικριτές, ιδίως Ευρωβουλευτές, δεδομένου ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αγνόησε το λεγόμενο σύστημα spitzenkandidat (κορυφαίος υποψήφιος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με βάση τις Ευρωεκλογές) για την πρόταση για τη θέση του Προέδρου της Επιτροπής.

Προταθέντες επίτροποι

Ακόμη και πριν από την επιβεβαίωση της φον ντερ Λάιεν, δεσμεύτηκε να ορίσει τον Φρανς Τίμερμανς, τον spitzenkandidat του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, ως τον Πρώτο Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επίσης, κατά δήλωση της Φον ντερ Λάιεν, η Μαργκαρέτ Βεστάγκερ, θα οριστεί και εκείνη Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Αρκετά κράτη-μέλη, έχουν ήδη ανακοινώσει τα ονόματα, των προταθέντων για τη θέση του Επιτρόπου.
The Mule

Το The Mule είναι τραγούδι του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο πέμπτο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "Fireball" και αποτέλεσε το πέμπτο του κομμάτι.

Ηχογράφηση

Στις αρχές του 1971 το συγκρότημα ξεκίνησε να ηχογραφεί τον διάδοχο του "Deep Purple in Rock". Μετά από μερικές εμφανίσεις στην Ολλανδία και πριν από την έναρξη της βρετανικής τους περιοδείας, οι Deep Purple μετέβησαν στα "De Lane Lea" και τα "Olympic Studios", ολοκληρώνοντας το "Strange Kind of Woman" και συνθέτοντας και ηχογραφώντας το "The Mule". Τα "Olympic Studios" είχαν κονσόλα 16 καναλιών και το συγκρότημα εντυπωσιάστηκε από τον ήχο της αντεστραμμένης ηχογράφησης. Παρ' όλα αυτά κατά την δοκιμή τους αυτή, οι αρχικές ταινίες του κομματιού καταστράφηκαν και ο Ίαν Πέις αναγκάστηκε να δανειστεί ένα σετ τυμπάνων για να ηχογραφήσει εκ νέου τα δικά του μέρη, αφού το δικό του σετ είχε αποσταλεί στο σημείο όπου θα ξεκινούσε η επόμενη περιοδεία του συγκροτήματος.

Σύνθεση

Οι στίχοι του Ίαν Γκίλαν προειδοποιούν για τους κινδύνους της Μαύρης Μαγείας και του Σατανισμού, ενώ μαζί με το σόλο κιθάρας του Ρίτσι Μπλάκμορ αποτελούν τα μοναδικά ξεσπάσματα σε ένα μελαγχολικό, μέσου ρυθμού κομμάτι με επιρροές από ατμοσφαιρικά συγκροτήματα όπως οι Pink Floyd.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1972-73

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1972-73 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1973-74. Η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία 1973-74.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Κάστρο Σαιν Πιερ

Παλαιότερη Ιστορία

Οι πρώτες καταγραφές αναφορικά με την ύπαρξη του κάστρου χρονολογούνται στα τέλη του 12ου αιώνα και θεωρείται ότι εκείνη την εποχή ήταν που ανεγέρθηκε για πρώτη φορά. Κατά πολύ μικρότερο του σημερινού του μεγέθους, το αρχικό κάστρο αποτελείτο μονάχα από βασικού επιπέδου οχυρώσεις, καθώς και δύο πύργους. Με το πέρας των αιώνων, το κάστρο είδε να διαδέχονται μεταξύ τους αριθμός ιδιοκτητών συμπεριλαμβανομένων μελών του Οίκου της Σαβοΐας. Μια τοπική οικογένεια ευγενών (ο Οίκος των Ρόνκας) αγόρασε το κάστρο κατά τον 17ο αιώνα και ήταν εκείνη η οικογένεια που επέκτεινε το κάστρο σε μια μεγάλη οχυρωμένη κατοικία.

Νεότερη Ιστορία

Στην πορεία, το κάστρο παρέμεινε σε αχρηστία μέχρις ότου αγοραστεί από τον βαρώνο Εμανουέλε Μπολλάτι στη διάρκεια της δεκαετίας του 1870. Ο τελευταίος, ανακαίνισε το κάστρο και εκσυγχρόνησε αρκετά τμήματά του. Παρέμεινε στην κατοχή της οικογένειας έως τον 20ό αιώνα, όταν και παραχωρήθηκε στον Δήμο του Σαιν-Πιέρ και μετατράπηκε στο Περιφερειακό Μουσείο Φυσικών Επιστημών (Ιταλικά: Museo Regionale di Scienze Naturali, γαλλικά Musée régional des sciences naturelles).
Το 1824, ο Άγγλος περιηγητής Τζέιμς Ντάφιλντ Χάρντινγκ έφτιαξε σχέδια που απεικονίζουν το κάστρο αυτό.
Στους πρόποδες του κάστρου, στέκεται χτισμένος από λευκό γυψομάρμαρο, ο ενοριακός ναός του Σαιν-Πιέρ, ο οποίος ανεγέρθηκε το 1872.
Βολίνη

Η Βολίνα ή Βολίνη ήταν αρχαία πόλη της Αχαΐας.
Σύμφωνα με τον Παυσανία βρισκόταν δίπλα στην αρχαία πόλη Αργυρά και στο ακρωτήριο του Δρεπάνου κοντά στον ποταμό Βολιναίο. Όταν πέρασε από εκεί ο Παυσανίας ήταν κατεστραμμένη από το 278 π.Χ. Το όνομα της προέρχεται από την Νύμφη Βολίνη η οποία για να αποφύγει τον Απόλλωνα και τον έρωτά του έπεσε στην θάλασσα και πνίγηκε αλλά ο Απόλλωνας την έκανε αθάνατη.
Στη Βολίνη κατέφυγαν οι Πατρινοί μετά τη ήττα τους στη μάχη του Καλλίου. Το όνομα της προέρχεται από τη νύμφη Βολίνα.
Ευρωμπάσκετ 2003

Το 33ο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών, γνωστό ως Ευρωμπάσκετ 2003, διεξήχθη από τις 5 ως τις 14 Σεπτεμβρίου στη Σουηδία. Η εθνική ομάδα της Λιθουανίας κέρδισε τον τρίτο ευρωπαϊκό της τίτλο - τον πρώτο μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.

Φάση Νοκ-άουτ

Οι πρώτοι του κάθε ομίλου προκρίθηκαν απ' ευθείας στην προημιτελική φάση. Οι δεύτεροι των ομίλων διασταυρώθηκαν με τους τρίτους σε αγώνες πρόκρισης (αγώνες νοκ-άουτ) και οι νικητές προκρίνονταν στα προημιτελικά.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1985

Το 71ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1985 διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας, στην Καλογρέζα, από 5 ως 7 Ιουλίου, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1985.

Χρονικό των αγώνων

Υπήρξε μεγάλη συμμετοχή αθλητών (950) από 120 σωματεία, χωρίς φυσικά συμμετοχή των κυπριακών σωματείων οι αθλητές των οποίων μετείχαν μόνο εκτός συναγωνισμού. Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στις 25 Μαΐου στην Πάτρα ταυτόχρονα με το πρωτάθλημα μαραθωνίου γυναικών. Το πρωτάθλημα δεκάθλου διεξήχθη κατά το τριήμερο των αγώνων, ενώ τα 20.000μ βάδην έγιναν στο Μαρούσι στις 11 Ιουλίου. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία.
Στη μάχη της βαθμολογίας έπειτα από συναρπαστική μάχη επικράτησε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης με μικρή διαφορά από τον Πανελλήνιο.
Ντάργουιν (Αγγλία)

Ντάργουιν ΦΚ

Η πόλη ήταν η έδρα της ομάδας Ντάργουιν ΦΚ, η οποία είχε ιδρυθεί το 1870. Ήταν η πρώτη Αγγλική ομάδα που είχε πληρώσει επαγγαλματίες ποδοσφαιριστές. Η ομάδα είχε φτάσει στα ημιτελικά του Κυπέλλου Αγγλίας το 1880-81 και συμμετείχε στη Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) την περίοδο 1891 με 1899. Ο σύλλογος τέθηκε υπό καθεστώς εκκαθάρισης στο τέλος της περιόδου 2008-09.

ΑΦΚ Ντάργουιν

Σχεδόν αμέσως, η Ντάργουιν ΦΚ αντικαταστάθηκε από την ΑΦΚ Ντάργουιν. Η νέα ομάδα συμμετέχει στην Νορθ Γουέστ Κάουντις Φούτμπολ Λιγκ. Έδρα της ομάδας είναι το The Anchor Ground, χωρητικότητας 9000 θεατών.
Αλβέρτος Β΄ του Μεκλεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Άννας των Άνχαλτ, κόρης του Αλβέρτου Β΄ δούκα της Σαξονίας.
Το 1379 απεβίωσε σε ηλικία 61 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκος Γ΄.
Υπόθεση Τόμας Κράουν (1968)

Πλοκή

Ένας εκατομμυριούχος επιχειρηματίας, ο Τόμας Κράουν (Στηβ ΜακΚουήν) θα επιτύχει ένα τέλειο έγκλημα, ενορχηστρώνοντας τέσσερις  άνδρες να κλέψουν $ 2.660.527,62 από μια τράπεζα της Βοστώνης, μαζί με ένα ακόμη πέμπτο άτομο που οδηγεί το αυτοκίνητο με τα χρήματα και  τα οποία θα αφήσει μετά σε ένα κάδο απορριμμάτων στο νεκροταφείο. 
Κανένας από τους άνδρες θα συναντήσει ποτέ τον Κράουν πρόσωπο με πρόσωπο, αλλά ούτε και οι ίδιοι γνωρίζονταν μεταξύ τους πριν από την ληστεία. 
Ο Κράουν θα πάει κρυφά στο νεκροταφείο και θα πάρει τα  χρήματα από τα σκουπίδια, και έπειτα θα βγάλει αεροπορικό εισιτήριο για την Γενεύη, όπου και θα τα καταθέσει σε έναν ανώνυμο τραπεζικό λογαριασμό.
Μια ιδιωτική ερευνήτρια η Βίκυ Αντέρσον (Φέί Ντάναγουεϊ) θα αναλάβει για λογαριασμό της ασφαλιστικής εταιρείας έναντι αμοιβής 10% των κλεμμένων χρημάτων, να διερευνήσει την υπόθεση. 
Όταν θα συναντήσει τον Τόμας για πρώτη φορά θα τον θεωρήσει ως πιθανό ύποπτο, διαισθητικά ως εγκέφαλο της ληστείας και θα αρχίσει να τον παρακολουθεί.
Ο Τόμας δεν έχει ανάγκη τα χρήματα, και στην πραγματικότητα το βλέπει ως ένα παιχνίδι. 
Η Βίκη του καθιστά σαφές ότι ξέρει ότι είναι ο εγκέφαλος της ληστείας και ότι προτίθεται να το αποδείξει.
Θα ξεκινήσει ένα παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, με την έλξη μεταξύ τους να είναι εμφανής. Η σχέση τους εξελίσσεται σύντομα σε μια υπόθεση που περιπλέκεται από τον όρκο της Βίκυς για να βρει τα χρήματα και να  βοηθήσει τον ντετέκτιβ Έντι Μαλόουν (Πωλ Μπερκ) να φέρει τον ένοχο  στη δικαιοσύνη.
Ο Τόμας θα διοργανώσει και άλλη ληστεία ακριβώς όπως την πρώτη με διαφορετικούς συνεργούς και λέει στην Βίκυ που θα γίνει η παράδοση των χρημάτων, γιατί πρέπει να γνωρίζει με βεβαιότητα ότι είναι στο πλευρό του. Η ληστεία είναι επιτυχημένη, θα αλλά υπάρχουν πυροβολισμοί. 
Τώρα η Βίκυ θα πρέπει να πάρει μια δύσκολη απόφαση, αν θα πάει με το μέρος του Κράουν ή θα τον παραδώσει στην αστυνομία.
Η Βίκυ και η αστυνομία πάνε στο νεκροταφείο, όπου παρακολουθήσουν έναν από τους ληστές να κάνει την παράδοση, και θα περιμένουν τον Tόμας να φτάσει ώστε να  τον συλλάβουν. 
Όταν η Ρολς Ρόυς του θα εμφανιστεί, η Βίκυ όμως βλέπει ότι ο Τόμας έχει στείλει έναν αγγελιοφόρο στη θέση του, με  ένα τηλεγράφημα ζητώντας της να φέρει τα χρήματα και να επανενωθεί μαζί του, ή αλλιώς να κρατήσει τη Ρολς Ρόις. 
Η Βίκυ θα   σκίσει το τηλεγράφημα και θα ρίξει τα κομμάτια στον αέρα, κοιτάζοντας τον  ουρανό με δάκρυα στα
μάτια της.
Ο Τόμας Κράουν πετά μακριά με ένα τζετ.
Δαιδαλίδες

Ετυμολογία

Το όνομα "Δαιδαλίδες", προερχόμενο κατά μία εκδοχή από τη λέξη «τα δαίδαλα» συχνά χρησιμοποιείται, κατά την αρχαιότητα, για να δείξει την κατ' εξοχήν σύνδεση κάποιου γλύπτη (συνήθως ξυλογλύπτη)   με τον Δαίδαλο, τον κατασκευαστή του λαβυρίνθου της Κνωσού, υπό την έννοια ότι είναι τεχνίτης υψηλού επιπέδου εφάμιλλου του μυθικού ήρωα. 
Ο Σωκράτης, λόγου χάρη, σε δύο διαλόγους του Πλάτωνα, ισχυρίζεται ότι κατάγεται από τον Δαίδαλο, που πιθανότατα αποτελεί λογικό συνειρμό, ο οποίος πιθανόν υποδεικνύει, ότι οι πρόγονοί του ίσως να ήταν γλύπτες στο επάγγελμα. 
Ένας Δαιδαλίδης, ως εκ τούτου, μπορούσε να έχει γίνει σεβαστός ως τεχνίτης, που έφτανε στο επίπεδο τέχνης στο οποίο είχε φτάσει ο Δαίδαλος. Οπότε η ονομασία του δήμου μπορεί να προέρχεται είτε από τον Δαίδαλο, ως επωνύμου ήρωα του δήμου, μπορεί όμως πιθανότατα να μην σχετίζεται άμεσα με τη μυθολογία του Δαίδαλου, αλλά με κάποιον άλλον που έφερε την ονομασία Δαιδαλίδης ως πολύ ικανός γλύπτης ή/και πιθανόν ότι στο δήμο αυτό κατοικούσαν ή είχαν εργαστήρια κάποιοι από τους πολύ καλούς γλύπτες της περιοχής των αρχαίων Αθηνών.

Τοποθεσία των αρχαίων Δαιδαλιδών

Ο δήμος των Δαιδαλιδών, ήταν δήμος του Άστεως. Η τοποθεσία του δήμου αυτού δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς με κάποια σημερινή περιοχή. Υπάρχουν κάποιες αναφορές ότι στα νότια συνόρευε με το δήμο Αλωπεκής, με τις οποίες συμφωνεί και ο John S. Traill, ο οποίος αναφέρει ότι ο δήμος ήταν βόρεια της Αλωπεκής. 
Σύμφωνα με κάποιους άλλους ερευνητές πιθανώς να βρισκόταν στην σημερινή περιοχή ανάμεσα στο Πεδίο του Άρεως και στα Τουρκοβούνια.
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, πίστευε ότι ο δήμος Δαιδαλιδών ήταν δήμος της Παραλίας, προς την Άκρα Κωλιάδα και βρίσκονταν στην περιοχή Πεταλίδαι ή Πεταλίδα.

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές που έχουν βρεθεί, ως μέλος αρχικά της Κεκροπίδας φυλής, συμμετείχε με 1 βουλευτή στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.) και με 1 βουλευτή επίσης στη Βουλή των 600, κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.). Κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος μεταφέρθηκε στην «μακεδονική» Δημητριάδα φυλή, αντιπροσωπευόμενος και πάλι από 1 βουλευτή. Μετά την κατάργηση και διάλυση των «μακεδονικών φυλών» (Αντιγονίς και Δημητριάς) επέστρεψε εκ νέου στην Κεκροπίδα φυλή για την επόμενη τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127) (άγνωστος ο αριθμός βουλευτή/βουλευτών), ενώ κατά την έναρξη της πέμπτης περιόδου (126/127 – 3ος αιώνας) ο δήμος εντάχθηκε στην Αδριανίδα φυλή (επίσης με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων).

Οι κάτοικοι των Δαιδαλιδών

Ο δημότης των αρχαίων Δαιδαλιδών ονομαζόταν Δαιδαλίδης. Σύμφωνα με τις πηγές αναφέρεται επίσης η παρουσία ιερού, στον δήμο, που ονομαζόταν Δαιδάλειον.

Προσωπικότητες από τις Δαιδαλίδες

Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο των Δαιδαλιδών, όπως ο Βότρυς ο Δαιδαλίδης, ο Γλαύκος ο Δαιδαλίδης, ο Δεξιξένος ο Δαιδαλίδης κ.α.
Πέτρος Στεργιώτης

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο στις 13 Μαρτίου του 1914. Διδάκτορας της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, δίδαξε Οικονομικά Μαθηματικά στην ΑΣΟΕΕ ως καθηγητής. Ήταν Πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1975 ως το 1976. Από την 1η Οκτωβρίου 1963 ως τις 8 Νοεμβρίου 1963 ήταν υφυπουργός Γεωργίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Στυλιανού Μαυρομιχάλη. Από την 7η Ιουλίου 1964 έως την 10η Σεπτεμβρίου διετέλεσε υπουργός Εμπορίου στην Υπηρεσιακή κυβέρνηση που διεξήγαγε τις εκλογές. Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Παρασκευόπουλου ανέλαβε υπουργός Οικονομικών από τις 20 Δεκεμβρίου 1966 ως τις 20 Μαρτίου 1967. Μετά την Μεταπολίτευση τοποθετήθηκε από την κυβέρνηση Καραμανλή ως Διοικητής της Τράπεζας ΕΤΒΑ από 28 Ιουλίου 1974 ως τις 30 Σεπτεμβρίου 1976.
Απέκτησε 2 γιους, τον καθηγητή Ίωνα Στεριώτη, Πρόεδρο του Συνδέσμου Εισηγμένων Εταιρειών ΧΑ, και τον Κίμωνα Στεριώτη, Δημοσιογράφο, διευθυντή της εφημερίδας Ναυτεμπορική και διευθυντή επικοινωνίας της ΔΕΗ, και ήταν παντρεμένος με την Τούλα Ντούνη. Συνέγραψε επιστημονικά έργα αλλά και ποιήματα.
Απεβίωσε την 1η Ιουνίου 1999.
Πότνια θηρών (τοιχογραφία)

Η Πότνια θηρών είναι τοιχογραφία που ανακαλύφθηκε στον οικισμό του Ακρωτηρίου Θήρας, στο δωμάτιο 3Α του πρώτου ορόφου του κτιρίου Ξεστή 3, στον βόρειο τοίχο. Αποτελεί θεματική ενότητα με την τοιχογραφία με τις Κροκοσυλλέκτριες που βρισκόταν στο ίδιο δωμάτιο.  Η Ξεστή 3 είναι το μόνο - μέχρι τώρα - αδιαμφισβήτητο δημόσιο Ιερό του οικισμού.

Δυτικό τμήμα

Στον βόρειο τοίχο του δωματίου υπάρχει παράθυρο. Στο τμήμα του τοίχου στα αριστερά του παραθύρου (δυτικό τμήμα) βρίσκεται η Πότνια θηρών (δέσποινα των ζώων), η οποία, καθισμένη σε βαθμιδωτό θρόνο, δέχεται την προσφορά των κρόκκων από κροκοσυλλέκτρια που αδειάζει τα καλάθι της σε ένα πανέρι που βρίσκεται μπροστά της. Δίπλα στην Πότνια θηρών βρίσκεται ένας γρύπας, ενώ μπροστά της ένας κυανοπίθηκος. Η θεά έχει εντυπωσιακή κόμμωση με χρυσό διάδημα, ενώ στα μαλλιά της υπάρχει και κορδόνι με χρυσούς κόμπους. Στο λαιμό της φοράει ένα περιδέραιο από χάντρες με σχήμα πάπιας και ένα περιδέραιο με λιβελούλες, σε διάφορους χρωματισμούς και τα δύο, ενώ στο αυτί έχει χρυσό σκουλαρίκι. Το φόντο της τοιχογραφίας είναι ένα λιβάδι με κρόκους.
Η Πότνια θηρών φορά πτυχωτή Μινωική φούστα και πουκάμισο το οποίο αφήνει ακάλυπτο το στήθος.

Ανατολικό τμήμα

Στο τμήμα της τοιχογραφικής σύνθεσης στα δεξιά του παραθύρου (ανατολικό τμήμα) απεικονίζεται μία κροκοσυλλέκτρια, η οποία μεταφέρει τον κρόκο σε καλάθι στον ώμο της, προφανώς για να πάει να το προσφέρει στην Πότνια θηρών.

Η συνολική θεματική ενότητα, δηλαδή η τοιχογραφία με τις Κροκοσυλλέκτριες και η τοιχογραφία με την Πότνια θηρών, περιλαμβάνει μία θεότητα, μία ιέρεια και τρεις κροκοσυλλέκτριες.
Γκαλεάτσο Α΄ Βισκόντι

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ματτέο Α΄ διοικητή (capitano del popolo) του Μιλάνου και της Μπονακόσα Μπόρρι, κόρης του Σκουαρκίνα Κόρρι. 
Το 1301 οι Βισκόντι πιέστηκαν να αφήσουν το Μιλάνο και έζησαν στις Αυλές της Φεράρας των Έστε και της Μάντουα των Μπονακόλσι για μερικά έτη.
Το 1322 ονομάστηκε διοικητής (capitano del popolo) του Μιλάνου, αλλά πάλι αναγκάστηκε να αφήσει το Μιλάνο λόγω μίας εξέγερσης του εξαδέλφου του Λοντρίζιο Βισκόντι. Με τη βοήθεια του Λουδοβίκου Δ΄ των Βίττελσμπαχ της Γερμανίας νίκησε στο Βάπριο τον στρατό που έστειλε ο πάπας. Το 1328 κατηγορήθηκε από τον αδελφό του Μάρκο για προδοσία και για τη δολοφονία του αδελφού του Στέφανο και ο Λουδοβίκος Δ΄ τον φυλάκισε στη Μόντσα. 
Ελευθερώθηκε λίγους μήνες μετά και βρήκε καταφύγιο στον άλλο αρχηγό των Γιβελλίνων (οπαδών του βασιλιά της Γερμανίας) στην Ιταλία, τον Καστρούτσιο Καστρακάνι. Λίγους μήνες μετά απεβίωσε στη Πέσκια. Τον διαδέχθηκε ο γιός του Ατσόνε στο Μιλάνο.