google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωάννης Αβραάμ Κυφωνίδης

Πρώιμος βίος

Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα του Πόντου στις 26 Σεπτεμβρίου 1903, γιος του επιτυχημένου ξυλέμπορα Αβραάμ Κυφωνίδη και της Αθηνάς. Τελείωσε με άριστα το "Φροντιστήριον Τραπεζούντος" και το 1917 ήρθε στην Ελλάδα και κατετάγη εθελοντικά ως μόνιμος υπαξιωματικός στον Ελληνικό Στρατό. Το 1923 έδωσε εξετάσεις και φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, απ' όπου αποφοίτησε το 1927 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού του μηχανικού.

Προσφορά στον Ελληνικό Στρατό

Μετά την σύλληψη του συνταγματάρχη Τσιγάντε, το Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής του ανέθεσε στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου την δημιουργία ομάδων δολιοφθοράς κατά των Γερμανοϊταλών, οπότε κατέβηκε στη Μέση Ανατολή. Την περίοδο εκείνη γνώρισε και συνδέθηκε φιλικά με τους κατοπινούς Πρωθυπουργούς Γεώργιο Παπανδρέου και Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Μεταπολεμικά τιμήθηκε με μετάλλια ανδρείας για την προσφορά του στην πατρίδα, μεταξύ αυτών και το "Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας" για την ενεργό δράση του στο πεδίο της μάχης, από τον τότε βασιλιά της Ελλάδος Παύλο.
Ως Διευθυντής της Δ.Ε.Σ.Ε. στο Γ' Σώμα Στρατού και Διευθυντής μηχανικού στο Γ.Ε.Σ., συνέβαλε στην δημιουργία και εκτέλεση σημαντικών οδικών και κατασκευαστικών έργων σε όλη την χώρα, όπως τη σύνδεση της Καστανιάς Βερμίου με το μοναστήρι της Παναγίας της Σουμελά και τα έργα οχύρωσης στα Ελληνοβουλγαρικά Σύνορα (Ρούπελ).
Ο υποστράτηγος αρνήθηκε να εμπλέξει την στρατιωτική του παρουσία και προσφορά με τα πολιτικά τεκταινόμενα της χώρας, παρά την πολύχρονη φιλία του με τον Παπανδρέου και τον Κανελλόπουλο. Λόγω των βαθύτατων δημοκρατικών του πεποιθήσεων αρνήθηκε την πρόταση των Συνταγματαρχών της Χούντας να αναλάβει το 1967 τη θέση του Διευθυντή Πόλεως Αθηνών.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε την Ιφιγένεια Ταξίδη και απέκτησε τρεις γιους: τον Χαράλαμπο και τον Αβραάμ, στρατιωτικούς, και τον Θεόδωρο, οικονομολόγο. Διέθετε ένα σπουδαίο ιστορικό αρχείο, το οποίο κληροδότησε στα παιδιά του. Το 1970 άρχισε να γράφει τα απομνημονεύματα του, αλλά τα προβλήματα υγείας δεν τον άφησαν να ολοκληρώσει το έργο του. Πέθανε σε ηλικία 72 ετών στο νοσοκομείο "Νίμιτς" στην Αθήνα στις 3 Αυγούστου 1975.
Ζάνταρ (καλαθοσφαίριση)

Πρώτα χρόνια

Η πρώτη μπάλα μπάσκετ και οι κανόνες του παιχνιδιού έφτασαν στην Κροατία (τότε τμήμα της Αυστροουγγαρίας) από Ιταλούς στρατιώτες που βρέθηκαν στο Ζάνταρ ως δυνάμεις κατοχής κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1945, μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδρύθηκε η FD (Εφ Ντε) Ζάνταρ (Fiskulturno Društvo Zadar, δηλ. σύλλογος φυσικής αγωγής και πολιτισμού του Ζάνταρ). Λίγο αργότερα, το τμήμα μπάσκετ του συλλόγου έγινε ανεξάρτητο από το σύλλογο, αποτελώντας την ΚΚ Ζάνταρ. Το 1949, η Ζάνταρ εντάχθηκε στην πρώτη κατηγορία του γιουγκοσλαβικού μπάσκετ, παραμένοντας εκεί ώς τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1990.

1960-1970

Στις 28 Νοεμβρίου 1964, ο θρυλικός Κρέζιμιρ Τσόσιτς έπαιξε το πρώτο του παιχνίδι με τη Ζάνταρ, σε ηλικία μόλις 16 ετών. Το 1965 η Ζάνταρ κέρδισε το πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας. Το 1967 και 1968 επανέλαβε την επιτυχία της, με τον Τσόσιτς να πετυχαίνει στο πρωτάθλημα του '68 πολύ συχνά ακόμα και 60 πόντους στα παιχνίδια. Το 1968 χτίστηκε το νέο γήπεδο της ομάδας, Γιάζινε, μέσα σε μόλις 70 ημέρες. Το 1966, η Ζάνταρ έπαιξε στο φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (σημερινή Ευρωλίγκα), όπου και κατέλαβε την 3η θέση. Το 1968, ο μεγάλος της αστέρας Τσόσιτς, έφυγε στις Η.Π.Α., για να παίξει μπάσκετ στο Πανεπιστήμιο Μπρίγκαμ Γιανγκ από το 1971 έως το 1973.
Αδαλβέρτος της Βαυαρίας (1828-1875)

Βιογραφία

Ο Αδαλβέρτος-Γουλιέλμος-Γεώργιος-Λουδοβίκος γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν ο τέταρτος γιος του Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας και της Τερέζας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουρκ.
Όταν ο δευτερότοκος αδελφός του Όθων της Ελλάδας απεβίωσε το 1867, στην αξίωση του Οίκου για τον θρόνο τον διαδέχθηκε ο τρίτος αδελφός Λεοπόλδος, του οποίου όμως ο γιος Λουδοβίκος Γ΄ της Βαυαρίας αποκήρυξε το δικαίωμά του στο θρόνο της Ελλάδας. Έτσι τον διαδέχθηκε στην αξίωση ο Αδαλβέρτος και οι απόγονοί του. 
Απεβίωσε το 1875 στο ανάκτορο Νύμφεμπουρκ του Μονάχου σε ηλικία 47 ετών και η τέφρα του αποτέθηκε στο κολουμβάριο του ναού του Αγ. Μιχαήλ της πόλης.
Λέοναρντ Λίτζιο

Καριέρα

Το 1965 ο Λίτζιο έδινε διαλέξεις με τον Russel Stetler σχετικά με το θέμα «Ιμπεριαλισμός και αντι-Ιμπεριαλισμός: Η ιδεολογική ερώτηση στο Βιετνάμ» για το νεο-ιδρυθέν Ελεύθερο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Ο Λίτζιο καθοδηγούσε τη σύνταξη του επιστημονικού περιοδικού Literature of Liberty: A Review of Contemporary Liberal Thought, που αρχικά εξέδιδε το Ινστιτούτο Cato κατά τα έτη 1978-1979 και εν συνεχεία το Institute for Humane Studies από το 1980-1982.
Ο Λίτζιο ήταν επισκέπτης καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Francisco Marroquin της Γουατεμάλα, στην Ακαδημία Ιστροπολιτάνα της Μπρατισλάβας (Σλοβακία), στο Ινστιτούτο Πολιτικών και Οικονομικών Μελετών του Πανεπιστημίου Georgetown, και στο γαλλικό πανεπιστήμιο της Αιξ-αν-Προβάνς. Ήταν εκτελεστικός διευθυντής του John Templeton Foundation Freedom Project του Δικτύου Άτλας, όπου διηύθηνε το International Freedom Project από το 1998 έως το 2003. Ο Λίτζιο ήταν διακεκριμένος μελετητής του Institute for Humane Studies, στο οποίο διετέλεσε διευθυντής προγραμμάτων Ιστορίας και Κοινωνικής Θεωρίας από το 1974 έως το 1977, εκτελεστικός αντιπρόεδρος κατά το 1979-1980, και ως πρόεδρος από το 1980 έως το 1989. Ο Λίτζιο ήταν ο Πρύτανης του Institute for Humane Studies από το 1980 έως το 1994 και αντι-πρύτανης από το 1994 έως το 1998.

Συντακτική Δραστηριότητα

O Λίτζιο ήταν μέλος του Συντακτικού Συμβουλίου του Cato Journal από το 1981, του American Journal of Jurisprudence της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Notre Dame από το 1995 και του επιστημονικού περιοδικού Markets & Morality από το 2000.
Ήταν επίσης αρχισυντάκτης του Literature of Liberty: A Review of Contemporary Liberal Thought από το 1978 έως το 1982.
Το 1965, μαζί με τους Μάρεϊ Ρόθμπαρντ και Τζωρτζ Ρες, ο Λίτζιο ίδρυσε το επιστημονικό περιοδικό Left and Right: A Journal of Libertarian Thought, μία έκδοση που έδινε έμφαση στους «κοινούς φιλοσοφικούς δεσμούς που ενώνουν τον αναρχισμό και απομονωτισμό της Παλαιάς Δεξιάς και τον ενστικτώδη φιλειρηνικό αναρχισμό που χαρακτήριζε την Ανανεωτική Αριστερά στα μέσα της δεκαετίας του 1960».

Θάνατος

Ο Λίτζιο πέθανε στις 14 Οκτωβρίου 2014.
Άιτος

Ιστορία

Το Αιτος έχει πλούσια και μακρά ιστορία που χρονολογείται από την αρχαιότητα. Παληός οικισμός, ιδρυμένος απο Θρακικές φυλές, αρχαιολογικά ευρήματα κοντά στην πόλη μαρτυρούν ότι η ύπαρξή της ανάγεται στον 5ο αιώνα π.Χ. Ανά τους αιώνες η πόλη ήταν γνωστή με διάφορα ονόματα, όπως τα Ελληνικά Αετός, Αστός, Είδος και Ακουίλια, Τσέγκις, κ.α.
Επί της βασιλείας του Χαν Τέρβελ η πόλη ενσωματώθηκε για πρώτη φορά στη Βουλγαρική Αυτοκρατορία. Το φρούριο Αετός ανέλαβε σημαντικό ρόλο στο αμυντικό σύστημα των Βουλγαρικών εδαφών έναντι των αιφνιδιαστικών επιθέσεων Τατάρων, Αβάρων και Σταυροφόρων.
Το 1206 το Άιτος, μαζί με πολλές πόλεις της Βουλγαρικής επαρχίας της Θράκης καταστράφηκε από τους Σταυροφόρους υπό τον Ερρίκο της Φλάνδρας. Ο Ερρίκος της Φλάνδρας ήταν αδελφός του Βαλδουίνου Α΄, αυτοκράτορα της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης.
Το 1378 η πόλη καταλήφθηκε από τις στρατιές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπό το Μουράτ Α΄. Κατά το Ρωσοτουρκικό Πόλεμο (1828-1829) ο στρατηγός Χανς Καρλ φον Ντίμπιτς μετέτρεψε την πόλη σε στρατηγικό δυνατό σημείο. Με τη Συνθήκη της Αδριανούπολης το 1829 πολλοί από τους κατοίκους της πόλης κατέφυγαν στη Βεσσαραβία, όπου ήδη υπήρχαν ομοεθνείς τους.
Kατά τη Βουλγαρική Εθνική Αναγέννηση (1762–1878) ο πληθυσμός συμμετείχε ενεργά στους Βουλγαρικούς αγώνες για την απελευθέρωση. Ο Βασίλ Λέβσκι οργάνωσε στην πόλη μια επαναστατική επιτροπή. Μετά την Απελευθέρωση το Αίτος έγινε ζωντανό εμπορικό κέντρο, θεωρούμενο πιο σημαντικό από το Μπουργκάς. Την περίοδο αυτή ιδρύθηκε στο Αιτος η πρώτη γεωργική σχολή θηλέων της χώρας.

Μεταφορές

Η γεωγραφική θέση καθορίζει την ιδιαίτερη σημασία του δήμου ως κόμβου μεταφορών, όπου συμβάλλουν τα οδικά δίκτυα μεταξύ Βόρειας και Νότιας Βουλγαρίας στο σημείο αυτό της χώρας. Από την πόλη διέρχονται σημαντικοί οδικοί άξονες και η σιδηροδρομική γραμμή από τη Σόφια στο Μπουργκάς. Τα συγκοινωνιακά του πλεονεκτήματα οφείλονται επίσης στο γεγονός ότι απέχει μόνο 28 χλμ. από το Μπουργκάς, βασικό λιμάνι της Μαύρης Θάλασσας.

Πολιτισμός

Η πόλη φιλοξενεί το ετήσιο φεστιβάλ-διαγωνισμό παραδοσιακής μουσικής και χορού Σλαβέεβι Νόστι (Νύχτες Αηδονιών), που λαμβάνει χώρα κάθε άνοιξη τους μήνες Μάιο και Ιούνιο. Το φεστιβάλ διεξάγεται στο Πάρκο Αναψυχής "Σλαβέεβα Ρέκα" και περιλαμβάνει παραδοσιακούς χορούς και δημοτική μουσική από όλη τη Βουλγαρία.

Αθλητισμός

Ιδρυμένη στις αρχές της δεκαετίας του 1950, η περίφημη Αθλητική Ακαδημία του Αιτος "Βίχαρ" έχει βγάλει πολλούς εθνικούς και διεθνείς πρωταθλητές της γυμναστικής, μεταξύ αυτών τη Σίλβια Κόστοβα, τρεις φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια. Η Ακαδημία έχει επίσης μια δημοφιλή ποδοσφαιρική ομάδα, τη "Βίχαρ Άιτος".
Μπα Μαμαντού Μπαρέ

Πρώτα χρόνια και πολιτική καριέρα

Γεννήθηκε το 1946 στο Βαλί Ντιαντάνγκ (Waly Diantang), ένα χωριό που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Μαυριτανίας, στα σύνορα με την Σενεγάλη. Πολύ συχνά ήταν σε ρήξη με τον πρόεδρο Μααούγια Ουλντ Σιντ Αχμέντ Τάγια. Στη συνέχεια ανέλαβε πρόεδρος της Γερουσίας ως το 2009.

Συμφωνία 2009

Στις 4 Ιουνίου του 2009 συμφωνήθηκε ανάμεσα στους στρατιωτικούς και στην αντιπολίτευση να μεταφερθούν οι εκλογές από τον Ιούνιο για τον Ιούλιο και να σταματήσει την εκστρατεία του ο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ. Επίσης, με βάση την ίδια συμφωνία ο ανατραπείς πρόεδρος Αμπνταλαχί διόρισε νέο υπουργικό συμβούλιο με πρωθυπουργό ξανά τον Λαγκντάφ. Την ίδια ημέρα η στρατιωτική χούντα μετονομάστηκε από Ανώτατο Συμβούλιο του Κράτους σε Ανώτερο Συμβούλιο για την Εθνική Άμυνα και στις 27 Ιουνίου ο Αμπνταλαχί παραιτήθηκε και επίσημα. Ο  Μπαρέ θα παραμείνει ως την ορκωμοσία του νικητή των προεδρικών εκλογών, οι οποίες θα γίνουν στις 18 Ιουλίου.

Πρόεδρος

Το 2008 εκδηλώθηκε στρατιωτικό πραξικόπημα από τον Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ και ανατράπηκε ο πρόεδρος Σίντι Ουλντ Σεΐχ Αμπνταλαχί. Ο Αμπντέλ Αζίζ παραιτήθηκε από όλα τα πολιτικά και στρατιωτικά αξιώματα στις 15 Απριλίου του 2009 προκειμένου να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές που διεξάγονται στις 6 Ιουνίου. Ο Μπαρέ διαδέχθηκε τον Αμπντέλ Αζίζ προσωρινά και έγινε ο πρώτος μαύρος πρόεδρος της Μαυριτανίας.
Τον διαδέχθηκε ο νικητής των προεδρικών εκλογών του 2009, Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ.
Ο Μπαρέ απεβίωσε στις 10 Ιανουαρίου 2013.
Αυστραλία (ήπειρος)

Ο όρος Αυστραλία χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει την ενδοχώρα της Αυστραλίας, μαζί με την Τασμανία, τη Νέα Γουινέα, το Σεράμ και πιθανόν το Τιμόρ μαζί με τα γειτονικά νησιά τους. Μερικές φορές χρησιμοποιούνται οι όροι Σαχούλ ή Μεγανησία για να ξεχωρίζει από το κράτος.
Η ήπειρος αυτή βρίσκεται πάνω σε ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα στην οποία υπέρκεινται ρηχές θάλασσες, όπως η θάλασσα Αραφούρα και ο πορθμός του Τόρρες, ανάμεσα στην ενδοχώρα της Αυστραλίας και τη Νέα Γουινέα, και ο πορθμός Μπας, ανάμεσα στην Αυστραλία και στην Τασμανία, οι οποίες τη χωρίζουν σε μικρότερες χερσαίες περιοχές. Κατά την πλειστόκαινη εποχή των παγετώνων, αυτές οι περιοχές συνδέονταν μεταξύ τους με ξηρά. Τα τελευταία 10.000 χρόνια, με την άνοδο της στάθμης των θαλασσών, οι χαμηλότερες εκτάσεις αυτής της ηπείρου καλύφθηκαν με νερό, με αποτέλεσμα να διαχωριστούν. Γεωλογικά, η ήπειρος εκτείνεται μέχρι το άκρο της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας, οπότε, αυτά τα νησιά θεωρούνται τμήμα της ηπείρου. 
Η Νέα Ζηλανδία δεν ανήκει στην ήπειρο της Αυστραλίας, αλλά σε μια ξεχωριστή, υποθαλάσσια ήπειρο, τη Ζηλανδία. Τόσο η Αυστραλία όσο και η Νέα Ζηλανδία ανήκουν σε ευρύτερες γεωγραφικές οντότητες, όπως η Αυστραλασία και η Ωκεανία.
Νορβορναδιένιο

Σύνθεση

Το νορβορναδιένιο μπορεί να σχηματιστεί με αντίδραση Ντιλς-Άλντερ ανάμεσα στο 1,3-κυκλοπενταδιένιο και στο αιθίνιο:

Αντιδράσεις και εφαρμογές

Το νορβορναδιένιο σχηματίζει με φωτοχημική αντίδραση, με την υποβοήθηση ενός ενεργοποιητή όπως η ακετοφαινόνη, τετρακυκλάνιο, που είναι  δεσμικό ισομερές (αφού όλα τα άτομα βρίσκονται στην ίδια σχετική θέση και στις δυο ενώσεις και αλλάζει μόνο η δεσμολογία):
Το ζεύγος νορβορναδιένιου - τετρακυκλάνιου έχει εν δυνάμει ενδιαφέρον ως χημική αποθήκη ηλιακής ενέργειας, καθώς η τελευταία αποθηκεύεται με τη μορφή ενέργειας παραμόρφωσης (που είναι μορφή χημικής ενέργειας) στο σχηματιζόμενο τετρακυκλάνιο, με δυνατότητα ανάκτησης με τη μορφή θερμικής ενέργειας, όταν το τετρακυκλάνιο ξαναμετατρέπεται σε νορβορναδιένιο.
Το νορβορναδιένιο είναι χημικά δραστικό και εμπλέκεται (μεταξύ άλλων) σε αντιδράσεις κυκλοπροσθήκης. Επίσης, το νορβορναδιένιο είναι πρόδρομη ύλη για τη σύνθεση του αδαμαντάνιου[3][3][3] και του σουμανένιου, ενώ χρησιμοποιήθηκε και ως μέσο μεταφοράς αιθινίου, για παράδειγμα στην αντίδραση με την 3,6-δι-(2-πυριδυλοΩς συναρμοτής)-1,2,4,5-τετραζίνη.

Ως συναρμοτής

Το νορβορναδιένιο είναι ένας ευέλικτος συναρμοτής για την οργανομεταλλική χημεία, όπου εξυπηρετεί άλλοτε ως δότης δύο (2) ηλεκτρονίων και άλλοτε ως δότης τεσσάρων (4) ηλεκτρονίων. Είναι ανάλογο με το διμερές οκταδιενίου-χλωριούχου ροδίου [(C₈H₁₂RhCl)₂], που χρησιμοποιείται ευρύτατα σε ομογενείς καταλύσεις. Χειρόμορφα διένια C₂-συμμετρικά διένια που είναι παράγωγα του νορβορναδιενίου έχουν επίσης περιγραφεί.
Ένα παράδειγμα ένωσης συναρμογής με νορβορναδιένιο είναι το τετρακαρβονυλο(νορβορναδιενιο)χρώμιο(0), που είναι χρήσηιμο ως πηγή τετρακαρβονυλοχρωμίου, λόγου χάρη σε αντιδράσεις με συναρμοτές φωσφίνης.
Ρίπατς

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Εντός του εδάφους του χωριού ευρίσκεται αρχαιολογικό σύνολο το οποίο περιλαμβάνει κατάλοιπα τα οποία χρονολογούνται στην Προϊστορία, την Αρχαιότητα, τον Μεσαίωνα, καθώς και την οθωμανική περίοδο. Η συγκεκριμένη τοποθεσία είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

Συγκοινωνίες

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Δημήτρης Δόλλης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1956 στο Άργος Ορεστικό της Καστοριάς. Το 1971 μετανάστευσε στην Αυστραλία. Σπούδασε και δίδαξε στα Πανεπιστήμια Monash και Latrobe της Μελβούρνης.
Ταυτόχρονα διέγραψε έντονα ανοδική καριέρα στην εκεί πολιτική, αρχικά ως σύμβουλος γερουσιαστών και υπουργών, αργότερα σκιώδης υπουργός, υπαρχηγός της αντιπολίτευσης, μέλος και πρόεδρος κοινοβουλευτικών επιτροπών, κλπ. Στο διάστημα 1988-1999 ήταν βουλευτής στην πολιτεία της Βικτώρια.
Το 1999 επέστρεψε στην Ελλάδα για να γίνει Γενικός Γραμματέας Απόδημου Ελληνισμού στο Υπουργείο Εξωτερικών (1999-2003). Στο διάστημα 2004-2009 ήταν σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου. Το 2009 επέστρεψε στο Υπουργείο Εξωτερικών ως Πρέσβης εκ Προσωπικοτήτων. Από το Σεπτέμβριο του 2010 ως τον Μάιο του 2012 διετέλεσε Υφυπουργός Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 2009. Στις 20 Μαΐου 2013 ο Πρόεδρος του κόμματος "Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα" και πρώην Υπουργός επί Κυβερνήσεων Παπανδρέου, Ανδρέας Λοβέρδος, ανακοίνωσε την προσχώρησή του στο νέο πολιτικό φορέα.
Μεθυλοφωσφίνη

Με οργανομαγνησιακή ένωση

Με επίδραση μεθυλομαγνησιοβρωμίδιου (CH₃MgBr) σε χλωροφωσφίνη (PH₂Cl) παράγεται μεθυλοφωσφίνη:

Με μεθυλένιο

Με επίδραση μεθυλενίου ([:CH₂]) σε φωσφίνη (PH₃) παράγεται μεθυλοφωσφίνη

Με μεθυλίωση φωσφίνης

Με επίδραση αλκυλαλογονιδίου (RX) σε φωσφίνη παράγεται μεθυλοφωσφίνη

Χημική συμπεριφορά και παράγωγα

Η μεθυλοφωσφίνη έχει έντονο πυρηνόφιλο χαρακτήρα, λόγω της μεγάλης επιδεκτικότητας πόλωσης του φωσφόρου.

Αλκυλίωση

Η αντίδραση με αλκυλαλογονίδια γίνεται εύκολα, και η δευτεροταγής αλκυλομεθυλοφωσφίνη (RPHCH₃), που παράγεται, είναι σταθερότερη:

Αντιδράσεις προσθήκης

Η μεθυλοφωσφίνη, παρουσία ισχυρών βάσεων, όπως το υδροξείδιο του καλίου (KOH) σε διμεθυλοθειοξείδιο (CH₃SOCH₃, DMSO), δίνει αντιδράσεις προσθήκης σε αλκένια και αλκίνια. Παραδείγματα:
1. Προσθήκη στο αιθένιο. Παράγεται αιθυλομεθυλοφωσφίνη:
2. Προσθήκη στο αιθίνιο. Παράγεται βινυλομεθυλοφωσφίνη:

Επίδραση μεθυλενίου

Με επίδραση μεθυλενίου ([:CH₂]) σε μεθυλοφωσφίνη παράγονται αιθυλοφωσφίνη (CH₃CH₂PH₂) και διμεθυλοφωσφίνη (CH₃PHCH₃):
Πορτογαλικές προεδρικές εκλογές 2016

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 24 Ιανουαρίου 2016. Στις εκλογές αναδείχθηκε ο διάδοχος του Ανίμπαλ Καβάκο Σίλβα, ο οποίος με βάση το σύνταγμα δεν είχε δικαίωμα να διεκδικήσει και 3η θητεία.
Ο υποψήφιος Μαρσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα, υποστηριζόμενος από το PSD, το CDS-PP και το PPM κέρδισε τις εκλογές από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 52% των ψήφων. Η υποψήφια του Αριστερού Μπλοκ, Μαρίζα Ντίας, έλαβε ποσοστό 10%.
Η συμμετοχή ήταν μεγαλύτερη από το 2011, ωστόσο η συμμετοχή ήταν πολύ χαμηλή, καθώς μόλις το 48,66% του εκλογικού σώματος προσήλθαν στις κάλπες.
Ποταμός Γκομάλ

Ρους

Ο ποταμός Γκομάλ πηγάζει νοτιοανατολικά του Γκαζνί. Οι πηγές που σχηματίζουν τον κύριο κλάδο του Γκομάλ συγκλίνουν πλησίον του οχυρού στο Μπαμπακαρκόλ στο Καταουάζ, μία περιοχή που κατοικείται από παστούν στο Αφγανιστάν. Ο άλλος κλάδος του Γκομάλ, ο «Δεύτερος Γκομάλ», εκβάλει στον κύριο ποταμό περίπου 22 χιλιόμετρα από τις πηγές του. Ο Γκομάλ ρέει νοτιοανατολικά στην επαρχία Γκίλτζι για περίπου 177 χιλιόμετρα προτού ενωθεί με τον ποταμό Ζομπ, τον κυριότερο παραπόταμό του, πλησίον του Χατζούρι Καχ.
Εντός του Πακιστάν, ο ποταμός Γκομάλ περικυκλώνει το Νότιο Ουαζιριστάν και σχηματίζει τα όρια μεταξύ του Χιμπέρ-Παχτούνκουα και Μπαλοτσιστάν. Από το Νότιο Ουαζιριστάν, ο ποταμός εισέρχεται στην Κοιλάδα Γκομάλ στην επαρχία του Τανκ, σε μία περιοχή γνωστή ως Γκιρντάβι η οποία κατοικείται από τη φυλή Μιάνι. Στην περιοχή αυτή κυρίως τα νερά του Γκομάλ χρησιμοποιούνται για την άρδευση της κοιλάδας μέσω του συστήματος Ζαμ. Ο ποταμός περνά από την πεδιάδα Νταμάαν στο Κουλάτσι Τεχσίλ και αργότερα από το Ντέρα Ισμαΐλ Χαν Τεχσιλ, προτού εκβάλει στον Ινδό ποταμό 32 χιλιόμετρα από το Ντέρα Ισμαΐλ Χαν.

Φράγμα Γκομάλ Ζαμ

Η κατασκευή φράγματος σε αυτόν τον ποταμό στην περιοχή Χατζούρι Κατς αποτελούσε όραμα από το 1898. Η κυβερνητική έγκριση για την κατασκευή του φράγματος ήρθε το 1963, αλλά τα έργα στο φράγμα Γκομάλ Ζαμ σταμάτησαν το 1965. Τα έργα ξεκίνησαν ξανά το 2001 κατά τη διακυβέρνηση του Περβέζ Μουσάραφ, και ολοκληρώθηκαν το 2013.
Κρεατινίνη

Η κρεατινίνη είναι μεταβολικό προϊόν της διάσπασης της φωσφορικής κρεατίνης των μυών και απεκκρίνεται από τους νεφρούς. Η ημερήσια παραγωγή της είναι σχετικά σταθερή και ανάλογη της μυϊκής μάζας. Ένα μικρό ποσό της προέρχεται από το κρέας της τροφής. Σε διαταραχές της νεφρικής λειτουργίας η απέκκριση της κρεατινίνης μειώνεται με αποτέλεσμα την αύξηση των επιπέδων της στο αίμα. Η κρεατινίνη είναι μια ουσία η οποία κυρίως φιλτράρεται από το αίμα με την βοήθεια των νεφρών κατά την σπειραματική διήθηση και σωληναριακή έκκριση. Σε μικρό ποσοστό επαναπορροφάται. Αν το φιλτράρισμα στους νεφρούς είναι ανεπαρκές, τότε το επίπεδο κρεατινίνης στο αίμα αυξάνει. Ως εκ τούτου, τα επίπεδα κρεατινίνης στο αίμα και στα ούρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον υπολογισμό της κάθαρσης κρεατινίνης, η οποία αντικατοπτρίζει τον ρυθμό της σπειραματικής διήθησης (GFR). Η κρεατινίνη δεν είναι όμως ευαίσθητη σε ελαφρές μέχρι μέτριες νεφρικές βλάβες δεδομένου ότι για να αυξηθεί η κρεατινίνη από 1,0 σε 2,0 mg/dL απαιτείται απώλεια του 50% της νεφρικής λειτουργίας.
Ιερατική Σχολή Σάμου

Η Ιερατική Σχολή Σάμου ήταν παραγωγική σχολή της Εκκλησίας για την κατάρτιση ιερέων και δασκάλων

Ίδρυση

Η Ιερατική Σχολή Σάμου ιδρύθηκε στην Σάμο το σχολικό έτος 1924-1925. Αποσκοπούσε στην κατάρτιση ιερωμένων και δασκάλων για να εργαστούν στα μικρά χωριά του νησιού.Το 1929 τερματίστηκε η λειτουργία της για λόγους οικονομίας. Όμως δόθηκε η δυνατότητα στους μαθητες της που είχαν δικαιωμα εγγραφής στος δύο τελευταίες τάξεις να συνεχίσουν την φοίτησή τους προκειμένου να λάβουν πτυχίο δασκάλου.Οι περισσότεροι μαθητές της Σχολής εγγράφησαν στην Ιερατική Σχολή Κορινθου και κάποιοι στην Ιερατική Σχολή Αλεξανδρούπουλης

Το προσωπικό της Σχολής

Πρώτος διευθυντής της ήταν ο Αρχιμανδρίτης Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου,ο οποιος δίδασκε το μάθημα των θρησκευτικών και ο Γεώργιος Καρατζάς διδάσκων το μάθημα των ελληνικών, ο Γεώργιος Κοκκώνης τα φυσικομαθηματικά, ο Νικόλαος Ιωαννίδης τα παιδαγωγικά. Τα υπόλοιπα μαθήματα τα δίδασκαν καθηγητές του γυμνασίου.

Οι μαθητές

Την πρώτη σχολική χρονιά εγγράφηκαν σαράντα περίπου μαθητές με μετεγγραφή από το Πυθαγόριο Γυμνάσιο. Υπήρξε τάξη με πεντε μόνο μαθητές.

Κτηριακές εγκαταστάσεις

Ελλέιψει αιθουσών διδασκαλίας αρχικά στεγάσθηκε στο Πασχάλειο Μουσείο όπουσε αίθουσες με αγάλματα και άλλα εκθέματα γινότανε ΄μάθημα με δανεικά εκθέματα. Μετά από δυο μηνες μετεγκαταστάθηκε στο Μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού, το οποιο παρείχε άνεση χώρων αλλά δυσχέσρειες στην μεταφορά των τροφίμων και των μετακινήσεων του προσωπικού από τα πλησιόχωρα χωριά στο μοναστήρι. Τελικά μετεγκαταστάθηκε εκ νέου σε οικεία στο Λιμάνι του Βαθέως.
Το 1925-1926 μεταφέρθηκε στη Μαυρογένειο Σχολή όταν κενώθηκαν αίθουσες από την μετεγκατάσταση των προσφύγων σε άλλα οικήματατης περιοχής.

Οι μαθητές

Μετά τις αναγκέες επισκευές και τον διορισμό περισσότερων καθηγητών άρχισε πιο συστηματικά η λειτουργία της σχολής, στην οποία οιμαθητές ήταν εσωτερικοί και κατέβαλαν το ποσό των τετρακοσιών δραχμών για τροφία.

Τα μαθήματα

Τα μαθήματα που διδάσκονταν ήταν ίδια με αυτά σε κάθε γυμνάσιο και επίσης παιδαγωγικά, ιστορία της παιδαγωγικής, διδακτική, παιδονομία, ψυχολογία, λογική. Υποδειγματικές διδασκαλίες γίνονταν στην Α' Δημοτικού στο Βαθύ.Για την ιερατική μόρφωση επιπλέον διδάσκονταν Παλαιά και Καινή Διαθήκη, εκκλησιατική ιστορία, εκκλησιατικό δίκαιο, ποιμαντική, δογματική, ρητορική και κανονικό δίκαιο.
Αντίσταση (μηχανική ρευστών)

Αντίσταση και Ισχύς

Είδαμε πιο πάνω πως η αντίσταση δίνεται ως  η ισχύς ως γνωστόν δίνεται από την σχέση , αντικαθιστώντας βρίσκουμε ότι . Βλέπουμε δηλαδή πως η ισχύς αυξάνεται με την τρίτη δύναμη της ταχύτητας. Για παράδειγμα ένα αυτοκίνητο παράγει μια ποσότητα ισχύος προκειμένου να κινηθεί με Y χιλιόμετρα ανά ώρα,προκειμένου να διπλασιάσει την ταχύτητα του και να κινηθεί με 2Υ χιλιόμετρα ανά ώρα πρέπει να παράξει οχταπλάσια ισχύ.