google/wiki40b huggingface dataset:
Φρίσλαντ

Πολιτισμός και οικονομία

Το Φρίσλαντ διαφέρει από τις υπόλοιπες επτά επαρχίες της Ολλανδίας καθώς διαθέτει ξεχωριστή γλώσσα (Δυτική φριζική) η οποία ομιλείται επίσης από αρκετούς πολίτες της διπλανής επαρχίας του Χρόνινγκεν. Η συναφής Ανατολική φριζική γλώσσα αποτελεί μέλος της φριζικής διαλέκτου της Γερμανίας και ομιλείται στις γερμανικές περιοχές του Σάτερλαντ και του Βόρειου Φρίσλαντ. 
Το Φρίσλαντ στηρίζεται κυρίως στην αγροτική οικονομία. Οι διάσημες μαύρες και λευκές αγελάδες αλλά και το μαύρο άλογο του Φρίσλαντ προέρχονται από εκεί. Δεύτερος σημαντικός οικονομικός τομέας είναι ο τουρισμός με κύριους προορισμούς τις λίμνες στα νοτιοανατολικά και τα νησιά στα βόρεια της επαρχίας. Εξαιρετικής σπουδαιότητας είναι ακόμα οι 195 μύλοι της επαρχίας επί συνόλου 1.200 σε όλη τη χώρα.
Ένα γνωστό προϊόν στην Ελλάδα με προέλευση το Φρίσλαντ είναι το εβαπορέ γάλα ΝΟΥΝΟΥ της Friesland Campina Hellas.

Αθλητισμός

Το Φρίσλαντ είναι γνωστό για το Πατινάζ ταχύτητας με τη μαζική συμμετοχή των κατοίκων του σε όλες τις ανάλογες διοργανώσεις της Ολλανδίας. Όταν το χειμώνα οι θερμοκρασίες πέφτουν αρκετά ώστε να παγώσουν τα κανάλια, τότε διοργανώνεται ο παραδοσιακός «Γύρος των Επτά Πόλεων» (Έλφστεντεντοχτ) που καλύπτει απόσταση 200 χλμ επί πάγου. 
Άλλα γνωστά αθλήματα είναι η Φριζική χειροσφαίριση και το Φιρλιέπεν, μια μορφή άλματος επί κοντώ. Οι αθλητές του φιρλίεπεν θεωρούνται ολοκληρωμένοι καθώς το άθλημα απαιτεί τέλεια φυσική κατάσταση. Τα καλοκαίρια, οι κάτοικοι εξασκούνται στην πεζοπορία παράλληλα στις ακτές της Θάλασσας του Βάντεν. Οι σημαντικότεροι ποδοσφαιρικοί όμιλοι του Φρίσλαντ είναι η Χέρεϊνφεϊν και η Καμπούρ.
Μιχαήλ Παπαρρηγόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1840 στην Αθήνα και ήταν τριτότοκος γιος του Ι. Παπαρρηγόπουλου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και ακολούθως επιστρέφοντας στην Ελλάδα εισήλθε στο Διπλωματικό Σώμα. Διετέλεσε πρέσβης της Ελλάδος στη Ρώμη, στο Βουκουρέστι και στην Αγία Πετρούπολη.

Περί το τέλος της σταδιοδρομίας του διορίστηκε Αυλάρχης του Βασιλέως Γεωργίου του Α΄. Πέθανε στην Αθήνα το 1920.
Νίκιτσα Γέλαβιτς

Καριέρα σε συλλόγους

Η ενασχόληση του Γέλαβιτς με το ποδόσφαιρο ξεκίνησε με την τοπική του ομάδα ΓΚΟΣΚ Γκάμπελα που ανήκει στην ομοσπονδία της Βοσνίας και στη συνέχεια πέρασε τα σύνορα και αγωνίστικε στη γειτονική ΝΚ Νερέτβα η οποία ανήκει στην Κροατία. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στο κροατικό πρωτάθλημα με τη Χάιντουκ Σπλίτ αλλά οι πολλοί τραυματισμοί του δεν του επέτρεψαν να διακριθεί και στο τέλος του 2007 έμεινε ελεύθερος για μεταγραφή. Μετακόμισε στο Βέλγιο και τη Ζούλτε Βάρεγκεμ το 2007 όπου σε 23 εμφανίσεις πέτυχε μόλις 3 γκολ.
Έναν χρόνο αργότερα πήγε στη Ραπίντ Βιέννης όπου η καριέρα του άρχισε να έχει ανοδική πορεία. Την πρώτη σεζόν πέτυχε 7 γκολ σε 24 αγώνες ενώ τη δεύτερη σκόραρε 18 φορές στην αυστριακή Μπουντεσλίγκα και 4 στο Γιουρόπα Λίγκ. Οι καλές του εμφανίσεις του έφεραν και μια μεταγραφή στη Ρέιντζερς και τη Σκωτία το καλοκαίρι του 2010 για £4 εκατομμύρια. Στα δύο χρόνια του στη σκωτσέζικη Πρέμιερ Λιγκ σκόραρε 30 φορές σε 45 αγώνες, ενώ το γκολ του ενάντια στην Αμπερντίν την πρώτη του χρονιά ψηφίστηκε το καλύτερο της σεζόν.
Στις αρχές του 2012 έκανε ένα νέο άλμα πηγαίνοντας στην αγγλική Πρέμιερ Λίγκ και την Έβερτον για £5 εκατομμύρια. Ξεκίνησε εντυπωσιακά την καριέρα του στο σύλλογο του Λίβερπουλ πετυχαίνοντας 11 γκολ μέχρι το τέλος της σεζόν και τερματίζοντας ως πρώτος σκορερ του συλλόγου αν και είχε παίξει τη μισή σεζόν. Η συνέχεια όμως δεν ήταν ανάλογη και τη δεύτερη σεζόν του και σταδιακά έγινε αναπληρωματικός. Ο ερχομός του Ρομέλο Λουκάκου με δανεισμό από την Τσέλσι μείωσε ακόμα περισσότερο τις συμμετοχές του Γέλαβιτς. Τον Ιανουάριο του 2014 πήρε μεταγραφή στη Χαλ Σίτι προκειμένου να παίξει περισσότερο και να διεκδικίσει μια θέση στην αποστολή της Κροατίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014. Κατάφερε να σκοράρει τέσσερις φορές για το νέο του σύλλογο μέχρι το τέλος της σεζόν.
Παλάσα Χειμάρρας

Ιστορία

Κατά την κλασσική αρχαιότητα, η περιοχή κατοικούταν από τους Χάονες, μία από τις τρεις μεγάλες αρχαίες ελληνικές φυλές της Ηπείρου. Η Παλάσα πιστεύεται ότι συμπίπτει με την αρχαία Παλαίστη , όπου στις 4 Ιανουαρίου , το 48 Π.Χ. αποβιβάστηκε ο Ιούλιος Καίσαρας με τα στρατεύματά του, κατά την καταδίωξη του Πομπηίου.
Το 1720, τα χωριά Χειμάρρα, Παλάσα, Ηλιάς (Iljas), Βουνό (Vuno), Πίλουρ (Pilur) και Τσεπάρο (Qeparo) αρνήθηκαν να υποταχθούν στον Πασά του Δελβίνου.
Μέχρι το 1750 η αυτόνομη από τους Οθωμανούς περιοχή της Χειμάρρας αποτελούταν από περισσότερα από 50 χωριά, αλλά από το τέλος του της δεκαετίας του 1780 μόνο 16 έμεναν ελεύθερα, ευρισκόμενα σε μια γραμμή από την ακτή των Αγίων Σαράντα μέχρι την Παλάσα. Αργότερα, μετά την ήττα του Αλή Πασά, η περιοχή της Χειμάρρας συρρικνώθηκε σε μόνο επτά χωριά. Τον Σεπτέμβριο του 1916, οι επαρχίες της Χειμάρρας και Τεπελενίου έγιναν μέρος του νομού Αυλώνα και τέθηκαν υπό τον έλεγχο των ιταλικών ενόπλων δυνάμεων. Η πόλη της Χειμάρρας έγινε η επίσημη πρωτεύουσα της περιφέρειας και έγινε έδρα για τη διοίκηση των παραδοσιακά Ορθοδόξων παραθαλάσσιωv χωριών της Παλάσας, των Δρυμάδων, καθώς και των αλβανόφωνων Kudhës (Κούδες), Qeparo, Vuno και Iljas. Παρόλο που τα χωριά εντάχθηκαν αργότερα στο δήμο Χειμάρρας από το αλβανικό κράτος, κάθε χωριό διατήρησε τη δική του ταυτότητα.

Γεωγραφία

Το χωριό βρίσκεται αρκετά χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το χωριό των Δρυμάδων, πρόσβαση μέσω του κεντρικού δρόμου που οδηγεί έξω από την πόλη. Το πέρασμα του Λογαρά (Llogora) και το βουνό Çika (Τσίκα) βρίσκονται σε κοντινή απόσταση. Τα Κεραύνια όρη περικλείουν την περιοχή από τη βόρεια και τη βορειοανατολική πλευρά, με το βουνό Çika να βλέπει προς το Ιόνιο τις ακτές της Κέρκυρας και των Οθωνών.
Το χωριό περιλαμβάνει τα στενά πέτρινα σοκάκια και τα γραφικά λευκά σπίτια και είναι χτισμένο γύρω από ένα πλάτανο 400 περίπου ετών, η οποία θεωρείται μεγάλης σημασίας για την φήμη του χωριού. Γεωλογικά το έδαφος ανήκει στο δυτικό τμήμα της Ιονίου Τεκτονικής πλάκας. Αυτό το τμήμα της ακτογραμμής αναφέρεται από τους γεωλόγους ως η ακτογραμμή Παλάσας-Βουθρωτού. Η παραλία της Παλάσας έχει μήκος 1,5 χιλιόμετρα.
Βόρεια της Παλάσας, βρίσκεται ένας κολπίσκος, με το όνομα Γράμματα, και είναι προσβάσιμος μόνο από τη θάλασσα, με τα γύρω βράχια να περιέχουν διάφορες επιγραφές, κείμενα και σύμβολα, πιθανώς σκαλισμένα από ναυτικούς.

Γλώσσες

Οι κάτοικοι της Παλάσας είναι δίγλωσσοι. Μιλούν κυρίως ελληνικά, με τους νεότερους να μιλάνε πλέον κυρίως τα ελληνικά της Αθήνας και τους γηραιότερους μια παραλλαγή της Χειμαρριώτικης διάλεκτου, και λιγότερο την Τοσκική Αλβανική διάλεκτο.
Περικλής Χρυσοχέρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1902 στην Κάρπαθο και ο πατέρας του ήταν ο εκπαιδευτικός Παναγιώτης Χρυσοχέρης από το χωριό Βωλάδα του νησιού. Υπηρέτησε ως πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Νικαίας.
Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Νήσων με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1946, όπου συγκέντρωσε 1.312 ψήφους.   
Απεβίωσε το 1964.  Ο γιος του, Παναγιώτης Χρυσοχέρης, φοιτητής Ιατρικής, είχε σκοτωθεί στον εμφύλιο στις 25 Αυγούστου 1949 πολεμώντας στο Γράμμο σε ηλικία 23 ετών.
Δημήτριος Κούζης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Παναγιώτη Κούζη και της Αγγελικής Παπαλεξοπούλου, αδελφής των Μιχαήλ και Γεωργίου Παπαλεξόπουλου. Ήταν γιατρός. Το 1903 εξελέγη δήμαρχος Άργους παραμένοντας στον δημαρχιακό θώκο μέχρι το 1907. Εξελέγη βουλευτής Αργολίδος και Κορινθίας στις εκλογές του Νοεμβρίου 1910 ενώ στις γερουσιαστικές εκλογές 1929 εξελέγη γερουσιαστής της ίδιας περιφέρειας για τριετή θητεία.
Απεβίωσε στην Αθήνα.
Γιγαντομαχία

Η Γιγαντομαχία είναι αρχαίος Ελληνικός μύθος που περιγράφει την πάλη του Δία και των ολυμπίων Θεών με τους Γίγαντες. Την περιγράφει ο Απολλόδωρος στο έργο του «περί θεών», ο Όμηρος στην «Οδύσσεια», ο Υγίνος στο «Poetica Astronomica», ο Παυσανίας και ο Νόννος ο Πανοπολίτης.

Πριν τη μάχη

Όταν ο Δίας νίκησε τον Κρόνο και τους Τιτάνες, και τους καταπόντισε στα Τάρταρα, η Γαία μίσησε τον Δία και τους άλλους θεούς του ουρανού, και όλα τα παιδιά τους. Ξεσήκωσε τους Γίγαντες, και αυτοί με αρχηγό τον Ευρυμέδοντα εκτόξευαν προς τον ουρανό τεράστιες κοτρώνες και φλεγόμενα βελανίδια. Η Γαία ξεκίνησε για να αναζητήσει το βοτάνι της αιωνιότητας για να κάνει τα παιδιά της αθάνατα. Ο Δίας τότε φώναξε την Ηώ, τον Ήλιο και την Σελήνη και τους απαγόρευσε να βγούν και να φωτίσουν. Μέσα στο σκοτάδι πήγε αυτός και βρήκε πρώτος το βοτάνι της αιωνιότητας. Ο χρησμός του μαντείου όμως είπε, ότι «μόνο η βοήθεια ενός θνητού θα έφερνε την νίκη, αφού οι Γίγαντες είναι άτρωτοι για τους θεούς». Η Αθηνά τότε ζήτησε την βοήθεια του Ηρακλή. Μαζί με τον Ηρακλή έσπευσε και ο Διόνυσος.

Η πορεία της μάχης

Οι θεοί πάλεψαν με τους Γίγαντες. Η Νύχτα και η Εκάτη τους έριχναν κάτω, και ο Ηρακλής με τα φαρμακερά του βέλη από το αίμα της Λερναίας Ύδρας τους σκότωνε. Ο Αλκυονέας, ένας από τους δυνατότερους Γίγαντες πέθανε από τα βέλη του Ηρακλή. Ο Γίγαντας Πορφυρίων αντεπιτέθηκε και αποπειράθηκε να απαγάγει την Ήρα, αλλά ο Δίας τον χτύπησε με έναν κεραυνό, και ο Ηρακλής τον αποτελείωσε με ένα βέλος. Ο Απόλλων και ο Ηρακλής σκότωσαν τον Εφιάλτη, χτυπώντας τον μαζί στα μάτια. Ο Διόνυσος οπλισμένος με τον θύρσο του σκότωσε τον Εύρυτο. Η Εκάτη με τους δαυλούς της πυρπόλησε τον Κλυτίο, ενώ ο Ήφαιστος με τα πυρωμένα σίδερά του σκότωσε τον Μίμα. Ο Εγκέλαδος υποχώρησε άτακτα, αλλά η Αθηνά τον έπιασε στην Σικελία και τον συνέθλιψε κάτω από το νησί. Κατόπιν σκότωσε και τον Πάλλα, και από το δέρμα του έφτιαξε ασπίδα. Ο Ποσειδώνας κατέρριψε την Νίσυρο επάνω στον Πολυβότη. Ο Ερμής φορώντας το κράνος του Άδη (την κυνή ή κυνέα)- που έκανε αόρατο όποιον το φορούσε- σκότωσε τον Ιππόλυτο. Η Άρτεμις σκότωσε τον Γρατίωνα. Οι τρεις Μοίρες με τα χάλκινα ρόπαλά τους σκότωσαν τον Άγριο και τον Θώα. Οι υπόλοιποι Γίγαντες γίνανε βορά των κεραυνών του Δία και σκοτώθηκαν από τα βέλη του Ηρακλή.
Η Γαία βλέποντας την αποτρόπαια έκβαση της μάχης λύσσαξε από τον θυμό της και γέννησε τον Τυφώνα.
Ευάγγελος Ανδρέου

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1952 στην Παιανία της Αττικής. Απεφοίτησε με άριστα από την Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Ωδείου Αθηνών και αρίστευσε στο μεταπτυχιακό σπουδαστήριο ανώτατων μουσικολογικών σπουδών (Αισθητική και Φιλοσοφία της Τέχνης) του Ωδείου Αλίμου (1988) με τον Florian Dabrowski και στο πανελλήνιο σπουδαστήριο μουσικολογίας (1987) του Μουσικού Ιδρύματος της Μητρόπολης Κισάμου και Σελίνου Κρήτης.  Έκανε επίσης σπουδές δημοσιογραφίας και ψυχολογίας σε κέντρα ελευθέρων σπουδών.                                                                                                                                                                                                                                                                          Εμφανίσθηκε στα γράμματα το 1970-71 μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας Βραδυνή. Συνεργάσθηκε με τον ημερήσιο και περιοδικό τύπο και την ΕΡΑ4. Είναι ιδρυτής και πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κέντρου Τέχνης (EUARCE), ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Πολιτιστικών Συντακτών και μέλος ή σύμβουλος ελληνικών και ξένων πολιτιστικών, συγγραφικών και ακαδημαϊκών φορέων, όπως το Αμερικανικό ΄Ιδρυμα Βυζαντινής Μουσικής και Υμνολογίας – ASBMH του Προγράμματος Βυζαντινών Σπουδών του Πανεπιστημίου Pittsburgh – Η.Π.Α. Δίδαξε Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και της Αισθητικής των Καλών Τεχνών στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Είναι τακτικό Μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, του Ελληνικού Τμήματος L'Association Internationale de la Critique Littéraire (AICL - France) και διετέλεσε Α΄Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής (1977) της World Assembly of Youth-W.A.Y. Τιμήθηκε με το «Δημοσθένειο» Μετάλλιο και Δίπλωμα Τιμής (1997) από τον Δήμο Παιανίας και με Δίπλωμα Τιμής (1997) από τον Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Κρήτης  Ειρηναίο. Το 2018 αναγορεύθηκε Επίτιμο Μέλος στην "Τάξη των Ιπποτών" της Accademia Collegio de' Nobili (ιδρ. 1689) της Φλωρεντίας.
Αντιρρησίας συνείδησης

Αντιρρησίας συνείδησης είναι το άτομο που αρνείται να υπηρετήσει στις ένοπλες δυνάμεις, της χώρας όπου είναι πολίτης, λόγω της συνείδησής του με βάση τις θρησκευτικές, ηθικές ή ιδεολογικές πεποιθήσεις του.
Σε ορισμένες από τις χώρες όπου η στρατιωτική θητεία είναι υποχρεωτική, δίνεται η δυνατότητα στους αντιρρησίες συνείδησης να προσφέρουν εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία.
Για το ιστορικό και την τρέχουσα κατάσταση αναφορικά με τους αντιρρησίες συνείδησης στην Ελλάδα βλέπε το άρθρο Αντιρρησίες συνείδησης στην Ελλάδα.
Λοράν Μοχελεμπί

Καριέρα

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της ΑΣ Μονακό, ήταν μέλος της ομάδας της Εθνικής Γαλλίας U17 η οποία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο της ηλικιακής κατηγορίας αυτής το 2001. Στη συνέχεια, ο ποδοσφαιριστής αυτός ο οποίος αγωνίστηκε στη θέση του μέσου, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΦΚ Ιστρ. Ελεύθερος συμβολαίου το 2006, συμμετείχε στις προπονήσεις της ομάδας της ΟΣ Κρετέιγ (Λιγκ 2).
Τον Ιούνιο του 2007, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την δεύτερη ομάδα της Παρί Σεν Ζερμέν, προτού μεταγραφεί, τον Ιανουάριο του 2008, στην ΚΦ Τίρανα, η οποία είχε μόλις κατακτήσει το τελευταίο πρωτάθλημα Αλβανίας.
Στάδιο Πόλμαν

Ιστορία

Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1999, με τον φιλικό αγώνα μεταξύ της Χεράκλες και την Τσβόλε (1-1) . Το 2005 η χωρητικότητα του γηπέδου αυξήθηκε από τις 6.900 που ήταν αρχικά στις 8.500, ενώ τοποθετήθηκε τεχνητός χλοοτάπητας.
13 Ώρες: Οι μυστικοί Στρατιώτες της Βεγγάζης

Υπόθεση

Το βράδυ της 11ης Σεπτεμβρίου του 2012, την 11η επέτειο των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου, μια ομάδα ισλαμιστών επιτίθεται στις εγκαταστάσεις της αμερικανικής διπλωματικής αποστολής καθώς και σε ένα κοντινό παράρτημα της CIA στη Βεγγάζη, Λιβύη. Σκότωσαν τέσσερις Αμερικανούς, συμπεριλαμβανομένου του Πρέσβη των ΗΠΑ, Κρίστοφερ Στίβενς. Μία εξαμελής ομάδα Ειδικών Επιχειρήσεων των ΗΠΑ από πρώην Navy Seals και πράκτορες της CIA έχουν αποσταλεί για να υπερασπιστούν τους εναπομείναντες Αμερικανούς που είναι ακόμα ζωντανοί.

Παραγωγή

Στις 10 Φεβρουαρίου, το 2014, ανακοινώθηκε ότι η Paramount Pictures ήταν σε συζητήσεις με την 3 Arts Entertainment για να αποκτήσει τα δικαιώματα του βιβλίου 13 Ώρες του Μίτσελ Ζούκωφ για την κινηματογραφική μεταφορά του, της οποίας η παραγωγή είναι του Erwin Stoff. Ο Chuck Hogan είχε οριστεί για την προσαρμογή του μυθιστορήματος στο σενάριο, με βάση τα πραγματικά γεγονότα της επίθεσης στη Βεγγάζη από ισλαμιστές μαχητές στις εγκαταστάσεις της αμερικανικής διπλωματικής αποστολής στη Βεγγάζη της Λιβύης, το βράδυ της 11ης Σεπτεμβρίου του 2012. Η ταινία θα επικεντρώνεται στα έξι μέλη της ομάδας ασφαλείας που πολέμησαν για να υπερασπιστούν τους Αμερικανούς που στάθμευαν εκεί. Στις 29 Οκτωβρίου του 2014, ο Michael Bay ορίστηκε να σκηνοθετήσει και να παράξει το θρίλερ.
Στις 14 Ιανουαρίου του 2015, ο John Krasinski προστέθηκε στο καστ της ταινίας για να παίξει έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ως NAVY SEAL. Στις 3 Φεβρουαρίου, ο Pablo Schreiber επίσης υπέγραψε για να πρωταγωνιστήσει στην ταινία, παίζοντας Kris "tanto" Paronto, έναν από την 6-μελή ομάδα ασφαλείας. Στις 6 Φεβρουαρίου, ο James Badge Dale ορίστηκε για να πρωταγωνιστήσει στην ταινία ως αρχηγός της ομάδας ασφαλείας. Ο Max Martini ορίστηκε να πρωταγωνιστήσει ως άλλο ένα μέλος της ομάδας ασφαλείας, στις 17 Φεβρουαρίου του 2015. Ο David Denman υπέγραψε για να πρωταγωνιστήσει στην ταινία στις 3 Μαρτίου 2015, παίζοντας τον Boom, μέλος μιας ελίτ ελεύθερων σκοπευτών. Στις 5 Μαρτίου του 2015, το The Hollywood Reporter αναφέρει ότι ο Dominic Fumusa επίσης υπέγραψε για να παίξει τον John "Tig" Tiegen, ένα από τα μέλη της ομάδας ασφαλείας, ο οποίος είναι επίσης ένας πρώην-πεζοναύτης με εμπειρία στα όπλα. Ο Freddie Stroma προστέθηκε το καστ στις 17 Μαρτίου του 2015 για να παίξει το ρόλο ενός μυστικού αξιωματικού της CIA στη Λιβύη. Ο Toby Stephens ορίστηκε στις 7 Μαΐου του 2015 για να παίξει τον Glen "Bub" Doherty, ένα από τα μέλη της ομάδας ασφαλείας, ο οποίος είναι και καλός φίλος του χαρακτήρα Krasinski.

Γυρίσματα

Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 27 Απριλίου του 2015 στη Μάλτα και το Μαρόκο. Ένα μεγάλο πλατό για την ταινία χτίστηκε Μάρτιο του 2015 στο Ta 'Qali της Μάλτας.

Πρεμιέρα

Στις 30 Ιουνίου του 2015, η Paramount Pictures ανακοίνωσε οτι ο τίτλος θα είναι 13 ώρες: Οι μυστικοί Στρατιώτες της Βεγγάζης και ορίστηκε η ταινία να κυκλοφορήσει στις 15 Ιανουαρίου του 2016 κατά τη διάρκεια της γιορτής της ημέρας του MLK.
Ιμαλάια

Θρησκεία και μύθος

Αρκετές περιοχές των Ιμαλαΐων έχουν επίσης θρησκευτική σημασία για τους Ινδουϊστές και τους Βουδιστές. Στον Ινδουϊσμό, τα Ιμαλάια προσωποποιήθηκαν στον θεό Χιμαβάτ, τον πατέρα της Παρβάτι, συντρόφου του Σίβα. 
Ο θρύλος λέει ότι πέρα από τις χιονισμένες βουνοκορφές των Ιμαλαΐων βρίσκεται το μυθικό βασίλειο της Σαμπάλα. Στο θρύλο αυτό βασίζεται και η ουτοπική λογοτεχνική και κινηματογραφική πολιτεία της Σάνγκρι Λα.

Προέλευση και ανάπτυξη

Τα Ιμαλάια ανήκουν στις νεότερες οροσειρές του πλανήτη και αποτελούνται κυρίως από ανορθωμένα ιζηματογενή και μεταμορφωμένα πετρώματα. Σύμφωνα με τη σύγχρονη θεωρία των τεκτονικών πλακών, ο σχηματισμός των Ιμαλαίων είναι αποτέλεσμα της ηπειρωτικής σύγκλισης ή ορογένεσης κατά μήκος της ζώνης σύγκλισης μεταξύ της Ινδοαυστραλιανής και της Ευρασιατικής πλάκας.
Η σύγκλιση αυτή ξεκίνησε κατά την Άνω Κρητιδική περίοδο πριν από περίπου 70 εκατομμύρια χρόνια, όταν η Ινδοαυστραλιανή πλάκα κινούμενη προς το βορρά με ταχύτητα 15 εκ. ανά έτος, συγκρούστηκε με την Ευρασιατική πλάκα. Περίπου πριν από 50 εκατομμύρια χρόνια η Ινδοαυστραλιανή πλάκα είχε πλήρως εξαφανίσει τoν ωκεανό της Τιθύος, την ύπαρξη του οποίου μαρτυρούν τα ιζηματογενή πετρώματα του ωκεάνιου πυθμένα και το ηφαιστειακό δαχτυλίδι στις περιφερειακές ακτές του. Επειδή αυτά τα ιζηματογενή πετρώματα είναι ελαφριά, ανορθώθηκαν σε οροσειρές αντί να βυθιστούν στον πυθμένα. Συχνά αναφέρεται προς υποστήριξη αυτής της άποψης ότι στην κορυφή του όρους Έβερεστ είναι ορατή η παρουσία θαλάσσιου ασβεστόλιθου από αυτόν τον αρχαίο ωκεανό. Η Ινδοαυστραλιανή πλάκα συνεχίζει τη βόρεια πορεία της κάτω από το οροπέδιο του Θιβέτ, προκαλώντας την ανύψωσή του. Τα υψίπεδα Αρακάν Γιόμα στη σημερινή Μιανμάρ και τα νησιά Ανταμάν και Νικομπάρ στον κόλπο της Βεγγάλης είναι επίσης αποτέλεσμα αυτής της σύγκλισης.
Η Ινδοαυστραλιανή πλάκα κινείται σήμερα με ταχύτητα 67 χιλιοστά ανά έτος και εκτιμάται ότι τα επόμενα 10 εκατομμύρια χρόνια θα διασχίσει περίπου 1.500 χιλιόμετρα μέσα στην Ασία. Περίπου 20 χιλιοστά της Ινδοασιατικής σύγκλισης απορροφούνται το χρόνο σε θραύσεις στο νότιο όριο της οροσειράς των Ιμαλαΐων. Αυτό προκαλεί την ανύψωση της οροσειράς κατά περίπου 5 χιλιοστά ανά έτος, καθιστώντας την γεωλογικά ενεργή. Η κίνηση σύγκλισης των δύο πλακών καθιστά την ευρύτερη περιοχή σεισμικά ενεργή προκαλώντας περιστασιακούς σεισμούς.

Λίμνες

Η περιοχή των Ιμαλαΐων περιλαμβάνει εκατοντάδες λίμνες. Οι περισσότερες βρίσκονται σε υψόμετρα μικρότερα από 5.000 μέτρα, ενώ το μέγεθός τους ελαττώνεται με το υψόμετρο. Η μεγαλύτερη λίμνη είναι η Πανγκόνγκ Τσο μεταξύ της Ινδίας και της Κίνας σε υψόμετρο 4.600 μ., με 8 χλμ. πλάτος και 134 χλμ. μήκος. Μία σημαντική λίμνη σε μεγάλο υψόμετρο είναι η Γκουρουντογκμάρ στο βόρειο Σικίμ σε ύψος 5.148 μ., ενώ άλλες σημαντικές λίμνες είναι η Τσόνγκμο κοντά στα σύνορα Ινδίας και Κίνας στο Σικίμ, και η Τιλιτσό στο Νεπάλ.
Οι ορεινές λίμνες είναι γνωστές στους γεωλόγους ως ταρν όταν δημιουργούνται από παγετωνική δραστηριότητα. Ταρν βρίσκονται κυρίως πάνω από τα 5.500 μέτρα.
Τίμαρχος της Μηδίας

Βιογραφικά στοιχεία

Κατά την περίοδο που ο πρίγκιπας των Σελευκιδών, Αντίοχος, διέμενε στη Ρώμη με την ιδιότητα του ομήρου, ο Τίμαρχος ήταν φίλος και μέλος της ακολουθίας του. Όταν ο Αντίοχος ανέβηκε στο θρόνο της Συρίας το 175 π.Χ. με την ονομασία Αντίοχος Δ' Επιφανής, ο Τίμαρχος ορίστηκε κυβερνήτης της Μηδίας στο δυτικό Ιράν, ενώ ο αδελφός του, Ηρακλείδης, διορίστηκε υπουργός οικονομικών. Το περσικό κομμάτι της αυτοκρατορίας, το οποίο πρέπει την περίοδο αυτή να εκτεινόταν μέχρι τη σημερινή Τεχεράνη, απειλούταν συνεχώς από το Βασίλειο της Παρθίας και είναι πιθανό ο Τίμαρχος να ξόδεψε μεγάλο μέρος του χρόνου του οργανώνοντας το στρατό και την άμυνά του. 
Ο θάνατος του Αντίοχου Δ' κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας αποτέλεσε αφορμή ταραχών στο εσωτερικό του κράτους του Σελευκιδών. Ο Τίμαρχος λίγο ως πολύ έγινε ανεξάρτητος ηγεμόνας της Μηδίας, αποτελώντας πόλο αντιπολίτευσης του Λυσία, επιτρόπου του ανήλικου βασιλιά Αντίοχου Ε' Ευπάτορος. Το 162 π.Χ. ο Δημήτριος Α', νόμιμος κληρονόμος του θρόνου ανέτρεψε το Λυσία και τον θανάτωσε μαζί με τον Αντίοχο. Αυτή ήταν προφανώς η αφορμή που αναζητούσε ο Τίμαρχος για να ανεξαρτητοποιηθεί πλήρως και να ανακηρύξει τον εαυτό του βασιλιά. Κατάφερε δε να επεκτείνει την επικράτειά του μέχρι και τη Βαβυλωνία, όπου αναφορές στην περίοδο βασιλείας του έχουν καταγραφεί στα αστρονομικά ημερολόγια. Ωστόσο οι δυνάμεις του δεν ήταν αρκετές να αντισταθούν σε αυτές του νόμιμου βασιλιά των Σελευκιδών, Δημητρίου, ο οποίος υποχρέωσε τον Τίμαρχο σε ήττα το 160 π.Χ. Ο τελευταίος έχασε τη ζωή του και η αυτοκρατορία ενώθηκε και πάλι για σύντομο χρονικό διάστημα. Οι κάτοικοι της Βαβυλωνίας, για να τιμήσουν το Δημήτριο, του χάρισαν την επωνυμία "ο Σωτήρ". Αποτέλεσμα της σελευκιδικής νίκης ήταν η ίδρυση της πόλεως Δημητριάδος στην Ασσυρία. 
Ο Τίμαρχος ήταν ένας από τους τελευταίους ελληνιστές ηγεμόνες του Ιράν, αλλά δυστυχώς πολύ λίγα είναι γνωστά στους σύγχρονους μελετητές για τη βασιλεία του. Εξαίρεση αποτελεί μια σύντομη και κάπως στερεότυπη αναφορά από τον ιστορικό Αππιανό, ο οποίος χαρακτηρίζει τον Τίμαρχο τύραννο. Στα νομίσματά του αναγραφόταν «Βασιλέως Μεγάλου», τίτλος που παραδοσιακά αποδιδόταν στους Αχαιμενίδες βασιλείς της Περσίας, και που κατά πάσα πιθανότητα αντικατοπτρίζει την προσπάθεια του Τιμάρχου να είναι αρεστός στον τοπικό πληθυσμό και να κερδίσει την υποστήριξή του κατά των Σελευκιδών. Την έμπνευση του έδωσε ο βασιλιάς της Βακτρίας Ευκρατίδης Α', που είχε υιοθετήσει τον ίδιο τίτλο λίγα χρόνια πριν. 
Για τον Τίμαρχο εκδικήθηκε ο αδελφός του Ηρακλείδης, ο οποίος τάχθηκε με το μέρος του Αλεξάνδρου Βάλα, ενός νεαρού που υποστήριξε πως ήταν γιος του Αντίοχου Δ' του Επιφανούς. Ο Ηρακλείδης έπεισε τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο να υποστηρίξει το νεαρό διεκδικητή του θρόνου του Δημητρίου, ο οποίος ηττήθηκε και έχασε τη ζωή του το 150 π.Χ.
Πάνελ πολυουρεθάνης

Χρήσεις

Τα πάνελ πολυουρεθάνης χρησιμοποιούνται στην κάλυψη μεταλλικών κτιρίων, ιδιαίτερα σε βιομηχανικά κτίρια, αλλά και μεταλλικά προκάτ σπίτια και φορητούς οικίσκους. Στις κατασκευές κτιρίων χρησιμοποιούνται ως επί το πλείστον πάνελ πάχους 4 cm, πυκνότητας 40 1: 2 Kg/τ.μ. Επίσης χρησιμοποιούνται στην κατασκευή ψυκτικών θαλάμων. Στις κατασκευές ψυκτικών θαλάμων, χρησιμοποιούνται συνήθως πάνελ πάχους 8 cm.