Σαμ Χιούστον

Η ζωή του

Όταν ο Σαμ Χιούστον ήταν ακόμα 15 ετών ήταν ήδη ψηλότερος από τα πέντε μεγαλύτερα αδέλφια του. Τα έξι αγόρια, οι τρεις αδελφές τους και η χήρα μητέρα τους είχαν έρθει στο Τενεσί από την Βιρτζίνια. Όπως έκαναν παντού οι πρώτοι άποικοι, εκχέρσωσαν κι αυτοί τον τόπο, έστησαν μία ξύλινη καλύβα και εγκαταστάθηκαν.
Ο νεαρός Σαμ αγαπούσε την ελεύθερη ζωή στα δάση και τις συνοριακές περιοχές αλλά τα αδέλφια του είχαν άλλες ιδέες. Του βρήκανε δουλειά σ' ένα μαγαζί του χωριού. Αυτό όμως δεν κράτησε πολύ. Ο Σαμ πήρε μία μερα το τουφέκι του επ' ώμου και ξεκίνησε.
Πήγε να ζήσει με την ινδιάνικη φυλή των Τσερόκι που είχαν εγκατασταθεί κατά μήκος του ποταμού Τενεσί. Η ζωή τους του άρεσε. Είχε τον καιρό να κυνηγάει και κυρίως να κάθεται και να διαβάζει. Αλλά και οι Ινδιάνοι αγαπούσαν τον νέο και ο αρχηγός τους, ο Ουλουτέκα, τον υιοθέτησε και τον ονόμασε "Κοράκι".
Τρία ολόκληρα χρόνια, ο Σαμ ζούσε, κυνηγούσε και έπαιζε με τους Τσερόκι. Μόλις το 1812 ξαναγύρισε σπίτι του. Αλλά φεύγοντας από τους Ινδιάνους πήρε μαζί του τα χαρακτηριστικά τους: την τιμιότητα και το θάρρος τους. Κι αυτά ακριβώς τον βοήθησαν στην καριέρα του ως στρατιωτικός και ως πολιτικός.
Για αρκετό καιρό, ο Σαμ Χιούστον δίδαξε σ' ένα σχολείο και ύστερα, το 1813, κατατάχθηκε στο στρατό και πολέμησε κάτω από τις οδηγίες του Άντριου Τζάκσον, στη Νέα Ορλεάνη, στον Αγγλοαμερικανικό πόλεμο του 1812. Ύστερα από τον πόλεμο ο Σαμ Χιούστον ανέλαβε να διαπραγματευθεί μία συμφωνία με τους Τσιρόκι και οι Τσιρόκι έκλεισαν ειρήνη με το θετό τους γιο, το "Κοράκι".
Ο Σαμ Χιούστον άρχισε τότε να σπουδάζει νομικά. Ηγέτης εκ φύσεως και καλός ομιλητής ο Χιούστον ανεδείχθη γρήγορα στην πολιτική. Το 1823 εξελέγη γερουσιαστής του Τενεσί και λίγο αργότερα ανεδείχθη κυβερνήτης της Πολιτείας.
Μία προσωπική τραγωδία ανάγκασε τον Χιούστον να παραιτηθεί από το αξίωμά του και να αναζητήσει και πάλι καταφύγιο στους Τσιρόκι. Αυτοί είχαν αποτραβηχτεί στο Αρκάνσας, αλλά δέχτηκαν πάλι κοντά τους το Σαμ, σαν άνθρωπο της φυλής τους.
Ο Σαμ Χιούστον έμεινε με τους Ινδιάνους αρκετά χρόνια. Όταν ο παλιός του αρχηγός, ο Άντριου Τζάκσον, έγινε πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, προσπάθησε να τον ξανατραβήξει στη δημόσια ζωή. Ο Σαμ, ντυμένος ινδιάνικα, αποκρίθηκε στον πρόεδρο: "Έκοψα πια κάθε δεσμό με τον κόσμο των λευκών".
Αλλά ο Χιούστον ξαναγύρισε στον κόσμο των λευκών. Το 1832, περιόδευε στο Τέξας, που ήτανε τότε μέρος του Μεξικού. Όταν το Τέξας ξεσηκώθηκε να αγωνιστεί για την ελευθερία του εναντίον του Μεξικανού τυράννου Σάντα Άννα, ο Σαμ Χιούστον εξελέγη αρχιστράτηγος του στρατού του Τέξας.
Η αποστολή του Χιούστον ήταν δυσκολότατη. Ήξερε πως δεν θα μπορούσε να πλήξει το μεξικανικό στρατό σε μία κατά μέτωπο μάχη. Έπρεπε να του στήσει μία παγίδα και διέταξε υποχώρηση.
Πίσω από το στρατό του Τέξας, το Άλαμο, στο Σαν Αντόνιο, παραδόθηκε στη σφαγή. Πολλές απομονωμένες φρουρές διαλύθηκαν. Και όμως ο Χιούστον εξακολουθούσε να διατάζει υποχώρηση, ώσπου στο Σαν Χασίντο στράφηκε απότομα πίσω.
Με την κραυγή "Θυμηθείτε το Άλαμο", ο Σαμ Χιούστον και οι 500 στρατιώτες του χτύπησαν τις μεξικανικές δυνάμεις που ήταν ανώτερες αλλά αιφνιδιάστηκαν. Ο στρατός του Τέξας έτρεψε σε φυγή το στρατό του Σάντα Άννα και την επομένη αιχμαλώτισε και τον ίδιο το Σάντα Άννα.
Έτσι, το 1836, το Τέξας κέρδισε την ανεξαρτησία του. Έγινε Δημοκρατία και ο Σαμ Χιούστον εξελέγη προέδρος. Εννέα χρόνια αργότερα, το Τέξας έγινε τμήμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Σαμ Χιούστον υπήρξε ένα από τους πρώτους γερουσιαστές της νέας Πολιτείας και το 1859 εξελέγη κυβερνήτης του Τέξας.
Αυτό το νέο αξίωμα υπήρξε ένα μεγάλο βήμα για τον άνθρωπο που είχε εγκαταλείψει τόσο νωρίς το σπίτι του για να πάει να ζήσει με τους Ινδιάνους, αλλά το "Κοράκι" κατόρθωσε να διατηρήσει τα χαρακτηριστικά της τιμιότητας και του θάρρους. Το 1861, όταν ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος, ο Σαμ άφησε το κυβερνητικό του αξίωμα, γιατί δεν ήθελε ούτε να πάει με τους Νότιους ούτε να χρησιμοποιήσει τα στρατεύματα των Βορείων για να κρατήσει με τη βία το Τέξας στην Ένωση.
Ο Σαμ Χιούστον αποτραβήχτηκε. Δύο χρόνια αργότερα, στις 26 Ιουλίου 1863, πέθανε. Οι τελευταίες λέξεις που βγήκαν από τα χείλη του ήταν: "Τέξας, Τέξας".