Συναυλία

Περιοδεία συναυλιών

Είναι μία περιήγηση για σειρά συναυλιών από έναν καλλιτέχνη ή ομάδα καλλιτεχνών σε διάφορες πόλεις ή τοποθεσίες. Όταν επρόκειτο για παγκόσμια περιοδεία αυτή αφορά διάφορες πόλεις, χώρες και ηπείρους. Tο όνομα της περιοδείας αλλάζει σε διαφορετικές περιοδείες από τον ίδιο καλλιτέχνη και συνήθως συνδέει κάθε περιοδεία με ένα συγκεκριμένο άλμπουμ (για παράδειγμα: Iron Maiden  The Book of Souls Tour). Ειδικά στο δημοφιλές μουσικό κόσμο της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας και των διεθνών καλλιτεχνών, οι περιοδείες παρακολουθούνται από εκατοντάδες χιλιάδες ή και πάνω από εκατομμύριο κοινού, μπορεί να διαρκέσουν για αρκετούς μήνες ή ακόμη και πάνω από χρόνο, και θα αποφέρουν μεγάλα έσοδα από τα εισιτήρια. Η πιο εμπορική περιοδεία όλων των εποχών είναι η 360 Tour των U2 με έσοδα 736.137.344 εκατομμύρια δολάρια. Η δεύτερη πιο επιτυχημένη περιοδεία όλων των εποχών είναι η Bigger Bang Tour των Rolling Stones η οποία απέφερε 558.000.000 εκατομμύρια δολάρια και η τρίτη πιο εμπορική περιοδεία όλων των εποχών και πρώτη από γυναίκα καλλιτέχνη είναι η Sticky & Sweet Tour της Μαντόνα με έσοδα μόνο από τα εισιτήρια 408.000.000 εκατομμύρια δολάρια.
Ιστορία
Στην αρχαιότητα συναυλία σήμαινε το τραγούδι με συνοδεία αυλού ή άλλου οργάνου (κιθάρα, λύρα κ.ά.), ή συνδυασμό ορισμένων οργάνων. Μεταφορικά σήμαινε θρήνο πολλών ατόμων μαζί ή κοινό πένθος. Επίσης σήμαινε τη συζυγική συμβίωση. Από την εποχή της βυζαντινής και κλασικής μουσικής άρχισε να παίρνει τη σημερινή της σημασία ενώ η τελική της μορφή διαμορφώθηκε από τους καλλιτέχνες της Δυτικής Ευρώπης και της Αμερικής αποτελώντας βασικό τρόπο ψυχαγωγίας του δυτικού κόσμου.
Χώροι διεξαγωγής συναυλιών
Οι μουσικές συγκεντρώσεις στα παλιά χρόνια γίνονταν μόνο στις εκκλησίες όπου το κοινό παρακολουθούσε δωρεάν την εκτέλεση ορισμένων συνθέσεων. Συναυλίες δίνονταν και στις αυλές των βασιλιάδων και των πριγκίπων μπροστά σε ορισμένο κοινό. Στη σύγχρονη εποχή οι συναυλίες δίνονται κυρίως σε στάδια, μέγαρα μουσικής και θέατρα με αγορά εισιτηρίου για την είσοδο στο χώρο και επίδειξη αυτού πριν την έναρξη της συναυλίας. Από την Αναγέννηση κυρίως, δημιουργήθηκαν οι διάφορες "Ακαδημίες" για μουσική - ιδιαίτερα στην Ιταλία - όχι με την έννοια του σχολείου αλλά του μουσικού σωματείου, που τα μέλη του παρακολουθούσαν την εκτέλεση διάφορων μουσικών έργων. Τέτοιες Ακαδημίες υπήρχαν στο Παρίσι (1570), στο Λονδίνο ("Ακαδημία παλιάς μουσικής" 1710-1792). Παράλληλα με τις Ακαδημίες υπήρχαν και μουσικές ιδιωτικές λέσχες. Η πρώτη δημόσια συναυλία με εισιτήριο - σύμφωνα με τους ιστορικούς της μουσικής - δόθηκε στο Λονδίνο το 1672 στο σπίτι του βιολιστή και συνθέτη Τζον Μπάνιστερ όπου είχε συγκεντρώσει ένα μικρό συγκρότημα εκτελεστών. Η τιμή του εισιτήριου ήταν ένα σελίνι και "ό,τι άλλο είχαν ευχαρίστηση".
Στο Παρίσι το 1725 ιδρύθηκε από τον Φιλιντόρ το "Concert Spirituel" στην αίθουσα των Ελβετών στον "Κεραμεικό" και περιλάμβανε μουσικές εκτελέσεις από ορχήστρα, χορωδία και σολίστ. Στη Γερμανία, Ελβετία, Σουηδία, υπήρχαν τα "Collegia musica", ιδιωτικές μουσικές λέσχες με πληρωμή. Αυτά τα ιδρύματα αποτέλεσαν το συνδετικό κρίκο ανάμεσα στις ιδιωτικές με τις δημόσιες συναυλίες.
Από το τέλος του 18ου αιώνα αρχίζει η συστηματική οργάνωση συναυλιών από περιοδεύοντες δεξιοτέχνες στα μεγαλύτερα μουσικά κέντρα του κόσμου. Την ίδια αυτή εποχή ιδρύθηκαν και οι "όμιλοι τραγουδιού" ή "όμιλοι χορωδίας" που οργάνωναν δημόσιες συναυλίες.
Μετά την επιτυχία που σημείωσε στη Γαλλία το Concert Spirituel του Φιλιντόρ ακολούθησε η ίδρυση πολλών εταιρειών συναυλιών σε όλο τον κόσμο όπως η εταιρεία "Τονκίνστλερ" της Βιέννης (1772), "Γκεβαντχάους" της Λειψίας (1781), Βασιλική Φιλαρμονική Εταιρεία του Λονδίνου (1813), Κονσέρ Κολόν των Παρισίων (1874), Εταιρεία συναυλιών του Ωδείου Παρισίων (1828), Εταιρεία νέων συναυλιών (Λαμουρέ) (1880) κ.ά.