google/wiki40b huggingface dataset:
Πασκάλ Μπρυκνέρ

Βιογραφία

Γεννημένος στην Αυστρία από πατέρα Γερμανό και μητέρα Ισπανίδα, ο Πασκάλ Μπρυκνέρ είχε κοσμοπολίτικες επιρροές από πολύ μικρός. Μέχρι την ηλικία των 16 ετών μεγάλωσε στη Λυόν και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόννη και εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή του υπό τον Ρολάν Μπαρτ. Κατέχει διδακτωρικό Φιλοσοφίας από το Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού, είναι καθηγητής Λογοτεχνίας και Πολιτικών Επιστημών στην Αμερική και αρθρογραφεί επίσης στο «Nouvel Observateur».
Μετά τις σπουδές του στα πανεπιστήμια Paris I και Paris VII Diderot και στο École Pratique des Hautes Études, ο Μπρυκνέρ έγινε  maître de conférences στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού και συνεργάτης στο en:Nouvel Observateur.
Ο Μπρυκνέρ ξεκίνησε το συγγραφικό του έργο στο πλαίσιο των "Νέων Φιλοσόφων". Δημοσίευσε τον Παρία, Τα Μαύρα Φεγγάρια του Έρωτα (που έγινε ταινία από τον Ρομάν Πολάνσκυ) και τους Κλέφτες της ομορφιάς. Ανάμεσα στα δοκίμιά του είναι Ο Πειρασμός της Αθωότητας (1995), και το περίφημο Τα δάκρυα του Λευκού Ανθρώπου (2006), μια επίθεση ενάντια στις ναρκισιστικές και καταστροφικές πολιτικές που αποσκοπούν στο όφελος του Τρίτου Κόσμου και πιο πρόσφατα "Την Τυρανία της Μεταμέλειας" (2006), ένα δοκίμιο επάνω στην ατελείωτη αυτοκριτική της Δύσης.
Από το 1992 έως το 1999 ο Μπρυκνέρ ήταν ενεργός υποστηρικτής Κροατών, Βόσνιων και Κοσοβάρων εναντίον της Σερβίας και υποστήριξε τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 1999. Το 2003 υποστήριξε την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεϊν αλλά στη συνέχεια κατέκρινε τα λάθη του Αμερικανικού Στρατού και τα βασανιστήρια στο Αμπού Γκραίμπ και το Γκουαντάναμο.

Τα δάκρυα του Λευκού Ανθρώπου

Δημοσιεύτηκε το Μάιο του 1983 και αποτέλεσε ένα αμφιλεγόμενο έργο που περιγράφει την αντίληψη του Μπρυκνέρ περί ενός αντι-Δυτικού και υπέρ του Τρίτου Κόσμου συναισθηματισμού μιας μερίδας της Αριστεράς στη Δύση. Το δοκίμιο άσκησε επιρροή σε μια ολόκληρη τάση σκέψης, ειδικά στον Maurice Dantec και τον Michel Houellebecq. Ο τίτλος είναι μια παραλλαγή του "White Man's Burden" του Kipling.

Κριτική στην Πολυπολιτισμικότητα

Η πολεμική στάση του Μπρυκνέρ ενάντια στην πολυπολιτισμικότητα τροφοδότησε μια διεθνή συζήτηση για το θέμα. Σε ένα άρθρο του τιτλοφορούμενο ως Φονταμενταλισμός του Διαφωτισμού ή Ρατσισμός των αντιρατσιστών; υπερασπίστηκε συγκεκριμένα τον Ayaan Hirsi Ali ενάντια στις κριτικές των Ian Buruma και Timothy Garton Ash. Σύμφωνα με τον Μπρυκνέρ, οι σύγχρονοι φιλόσοφοι από τον Heidegger έως τον Gadamer, τον Derrida, τον Max Horkheimer και τον Theodor Adorno έχουν εξαπολύσει μια ευρεία επίθεση στον Διαφωτισμό, ισχυριζόμενοι ότι "όλοι οι δαίμονες της εποχής μας γεννήθηκαν από αυτό το φιλοσοφικό και λογοτεχνικό επεισόδιο: καπιταλισμός, αποικιοκρατία, ολοκληρωτισμός". Ο Μπρυκνέρ συμφωνεί ότι η Ιστορία του 20ου αιώνα επιβεβαιώνει την δυνητικότητα της νεωτερικότητας υπέρ του φανατισμού, αλλά υποστηρίζει ότι η νεωτερική σκέψη του Διαφωτισμού απεδείχθη ικανή να ασκήσει κριτική στα δικά της λάθη και ότι "το να καταγγέλεις τις υπερβολές του Διαφωτισμού στο πλαίσιο που αυτός σφυρηλατήθηκε σημαίνει ότι είσαι αληθινός σε σχέση με το πνεύμα του."
Σκάλα του Μιλάνου

Ιστορικό

Το θέατρο κατασκευάστηκε κατόπιν εντολής της αυτοκράτειρας Μαρίας Θηρεσίας της Αυστρίας ώστε να αντικαταστήσει το παλαιό θέατρο που στέγαζε την Όπερα του Μιλάνου, το Teatro Regio Ducale, το οποίο καταστράφηκε από πυρκαγιά στις 26 Φεβρουαρίου 1776. Το έργο ανατέθηκε στον διάσημο αρχιτέκτονα Τζουζέπε Πιερμαρίνι και τα επίσημα εγκαίνιά του πραγματοποιήθηκαν στις 3 Αυγούστου 1778, παρουσία του αρχιδούκα Φερδινάνδου των Αψβούργων. Η πρώτη παράσταση που δόθηκε ήταν η όπερα L' Europa riconosciuta του Αντόνιο Σαλιέρι.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το θέατρο βομβαρδίστηκε, τη νύχτα μεταξύ 15ης και της 16ης Αυγούστου 1943, με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρές βλάβες, ενώ κατέρρευσε η οροφή. Το κτίριο ανοικοδομήθηκε αμέσως, όμως η βιασύνη για την ανοικοδόμηση της στέγης και η αναστήλωση του πολύπλοκου συστήματος δοκών, εμποδίστηκε από την εύρεση πανομοιότυπων με τα πρωτότυπα εξαρτημάτων, με αποτέλεσμα η ακουστική της αίθουσας να είναι χειρότερη απ' ό,τι πριν. 
Με την ευκαιρία της αναστήλωσης, στην οροφή τοποθετήθηκε ένας τεράστιος πολυέλαιος με περίπου 400 λαμπτήρες, κατασκευασμένος από φυσητό γυαλί από τεχνίτες της Βενετίας. Το θέατρο ξανάνοιξε τις πύλες του στις 11 Μαΐου 1946, με ένα κοντσέρτο του Αρτούρο Τοσκανίνι. Μία δεύτερη σημαντική ανακαίνιση έγινε τη διετία 2002 - 2004 η οποία, εκτός των άλλων, επέφερε και μια μικρή αύξηση στη χωρητικότητά του, η οποία σήμερα είναι στις 2.030 θέσεις.

Το θέατρο

Η Σκάλα του Μιλάνου γνώρισε την πρώτη της μεγάλη ακμή κατά την περίοδο του μεσοπολέμου, καθώς έκαναν την εμφάνισή τους τα μεγαλύτερα ονόματα της εποχής. Δεύτερη περίοδος μεγάλης ακμής υπήρξε η δεκαετία του 1970, όταν υπό τη διοίκηση του Πάολο Γκράσι σηματοδοτήθηκε η μεγαλύτερη παραγωγικότητα του θεάτρου, με περίπου 300 παραστάσεις το χρόνο.
Από το 1991 λειτουργεί και η Ακαδημία του Θεάτρου της Σκάλα, η οποία παρέχει προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης με τέσσερα τμήματα: Μουσική, χορό, θεατρικό εργαστήρι και καλλιτεχνική διοίκηση. Μακροβιότερος μουσικός διευθυντής της Σκάλας υπήρξε ο Ρικάρντο Μούτι, για 19 χρόνια (1986 έως 2005), ενώ τη μικρότερη θητεία είχε στη θέση αυτή ο Γκίντο Καντέλι, ο οποίος μία εβδομάδα μετά την τοποθέτησή του σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα στο Παρίσι (1956). Σημερινός διευθυντής είναι ο Αργεντινοϊσραηλινός Ντάνιελ Μπάρενμποιμ (Daniel Barenboim).
1-επταναμίνη

Ονοματολογία

Η ονομασία «1-επταναμίνη» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «επτα-» δηλώνει την παρουσία επτά (7) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-αμίνη» φανερώνει ότι περιέχει μια αμινομάδα ως κύρια χαρακτηριστική ομάδα. Ο αριθμός θέσης «1-» δηλώνει τη θέση του ατόμου άνθρακα με το οποίο ενώνεται η αμινομάδα, ώστε να διαχωρίζονται τα ισομερή θέσης.

Με επτυλίωση φθαλιμιδικού καλίου

Με επτυλίωση φθαλιμιδικού καλίου (σύνθεση Gabriel):

Με αναγωγή αζωτούχων ενώσεων

1. Με αναγωγή 1-νιτρεπτανίου (CH₃CH₂CH₂CH₂CH₂CH₂CH₂NO₂):
2. Με αναγωγή επτανονιτρίλιου (CH₃CH₂CH₂CH₂CH₂CH₂CN)
3. Με αναγωγή 1-επτανιμίνης (CH₃CH₂CH₂CH₂CH₂CH₂CH=NH):

Με χλωραμίνη σε επτυλομαγνησιοαλογονίδιο

Με επίδραση χλωραμίνης (NH₂Cl) σε επτυλομαγνησιοαλογονίδιο (CH₃CH₂CH₂CH₂CH₂CH₂CH₂MgX):

Με κυκλοπροσθήκη αμμωνίας σε βουτυλοκυκλοπροπάνιο

Με κυκλοπροσθήκη αμμωνίας (NH₃) σε βουτυλοκυκλοπροπάνιο , παράγεται 1-επταναμίνη:

Με κυκλοπροσθήκη αμμωνίας σε προπυλοκυκλοβουτάνιο

Με κυκλοπροσθήκη αμμωνίας (NH₃) σε προπυλοκυκλοβουτάνιο , παράγεται 1-επταναμίνη:

Με κυκλοπροσθήκη υδρογόνου αε 2-βουτυλοκυκλοπροπαναμίνη

Με κυκλοπροσθήκη υδρογόνου (H₂) σε 2-βουτυλοκυκλοπροπαναμίνη, παράγεται 1-επταναμίνη:

Με κυκλοπροσθήκη υδρογόνου αε 2-προπυλοκυκλοβουταναμίνη

Με κυκλοπροσθήκη υδρογόνου (H₂) σε 2-προπυλοκυκλοβουταναμίνη, παράγεται 1-επταναμίνη:

Με κυκλοπροσθήκη υδρογόνου αε 2-πεντυλαζιριδίνη

Με κυκλοπροσθήκη υδρογόνου (H₂) σε 2-πεντυλαζιριδίνη, παράγεται 1-επταναμίνη:

Με κυκλοπροσθήκη υδρογόνου αε 2-βουτυλαζετιδίνη

Με κυκλοπροσθήκη υδρογόνου (H₂) σε 2-βουτυλαζετιδίνη, παράγεται 1-επταναμίνη:

Συμπεριφορά βάσης

Παράγει άλατα με οξέα. Π.χ.:

Αλκυλίωση

Αντιδρά με αλκυλαλογονίδια (RX), παράγοντας δευτεροταγείς αμίνες:

Ακυλίωση

Αντιδρά με ακυλαλογονίδια (RCOX), παράγοντας δευτεροταγή αμίδια:

Ιμίνες

Με καρβονυλικές ενώσεις δίνει ιμίνες. Π.χ. με αλδεΰδες (RCHO):

Οξείδωση

Οξείδώνεται με υπεροξείδιο του υδρογόνου (H₂O₂) παράγοντας 1-νιτρεπτάνιο:

Προσθήκη

1. Προσθήκη σε διπλούς δεσμούς. Π.χ. με αιθένιο δίνει N-αιθυλο-1-επταναμίνη:
2. Προσθήκη σε τριπλούς δεσμούς.. Π.χ. με αιθίνιο δίνει αρχικά N-επτυλαιθεναμίνη, και στη συνέχεια την ταυτομερή της N-πεντυλαιθανιμίνη:
3. Προσθήκη σε συζυγείς διπλούς δεσμούς. Π.χ. με 1,3-βουταδιένιο δίνει N-επτυλο-1-βουτεν-2-αμίνη:
4. Κυκλοπροσθήκη σε ενώσεις με τριμελείς ή τετραμελείς ισοκυκλικούς δακτυλίους. Π.χ. με κυκλοπροπάνιο δίνει Ν-προπυλο-1-επταναμίνη:
5. Κυκλοπροσθήκη σε ενώσεις με τριμελείς ή τετραμελείς ετεροκυκλικούς δακτυλίους. Π.χ. με εποξυαιθάνιο δίνει 2-επτυλαμιναιθανόλη:
Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών 1978-1979

Το Πρωτάθλημα της Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας της αγωνιστικής περιόδου 1978-79 διεξήχθη σε 4 ομίλους με τη συμμετοχή 80 ομάδων.

1ος όμιλος

*Αγώνες κατάταξης:
Α.Ο. Πετραλώνων - Π.Α.Ο. Ρουφ: 1-0
Α.Ο. Πετραλώνων - Ατρόμητος Πειραιώς: 1-0

3ος όμιλος

*Αγώνας κατάταξης: 24 Ιουνίου 1979, Ε.Α.Κ. Βόλου:
Φ.Σ. Κοζάνης - Α.Ο. Νέας Αρτάκης: 2-1.
Παντελής Καλιότσος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1925 στην Αθήνα. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε μέσα σε μεγάλες στερήσεις. Σε ηλικία δέκα χρονών αρρώστησε και πέρασε δυο χρόνια στο νοσοκομείο της Βούλας. Πήγε στο νυχτερινό γυμνάσιο και βιοπάλεψε σκληρά. Αργότερα εργάστηκε για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση.
Η Δεκεμβριανή νύχτα τιμήθηκε το 1979 με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 

Το βιβλίο του τα Ξύλινα Σπαθιά κέρδισε το Βραβείο του Διαγωνισμού Παιδικού Βιβλίου στην Κόστα Ρίκα το 1997.

To Ένα σακί μαλλιά πήρε το Πρώτο Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου το 1997.

Το 2002 η σφεντόνα του Δαβίδ τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου, το Βραβείο του περιοδικού «Διαβάζω» και το Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.
Πέθανε στις 8 Σεπτεμβρίου 2016, σε ηλικία 91 ετών.
Βελεσά

Ονομα

Τα Βυλάζωρα ήταν αρχαία πόλη της Παιονίας και σύμφωνα με τις αρχαιολογικές έρευνες του 2008 τοποθετούνται 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Βέλες. Το όνομα της πόλης ήταν Βελισσός στα Αρχαία Ελληνικά. Αργότερα έγινε πόλη καζάς με το όνομα Κιοπρουλού στο Σαντζάκι των Σκοπίων. Από το 1877 ως το 1912 το σαντζάκι αυτό ανήκε στο Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου. Από το 1929 ως το 1941 το Βέλες ανήκε στη Μπανόβινα του Βαρδάρη του Βασίλειου της Γιουγκοσλαβίας. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η πόλη ήταν γνωστή ως Τίτοβ Βέλες από το Γιουγκοσλάβο πρόεδρο Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, αλλά το 'Τίτοβ' αφαιρέθηκε το 1996. Τα αυτοκίνητα που ταξινομούνται στο Βέλες αναγνωρίζονταν από τον κωδικό TV (Titov Veles), που άλλαξε το 2000 σε VΕ.

Ιστορία

Η περιοχή του σημερινού Βέλες έχει κατοικηθεί για πάνω από μια χιλιετία. Στην αρχαιότητα ήταν μια Παιονική πόλη που ονομαζόταν Βυλάζωρα και περιελάμβανε σημαντικό πληθυσμό Θρακών και ενδεχομένως Ιλλυριών. Αργότερα ανήκε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και κατά διαστήματα στην Πρώτη και Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία. Έγινε τμήμα του Βασιλείου της Σερβίας στα τέλη του 13ου αιώνα, ενώ επί της Σερβικής Αυτοκρατορίας (1345-1371) ήταν κτήση του Γιοβάν Όλιβερ και στη συνέχεια της οικογένειας Mρνιάβτσεβιτς μέχρι Οθωμανική κατάκτηση μετά τη Μάχη του Ρόβινε(1395). Πριν από τους Βαλκανικούς Πολέμους ήταν δήμος (καζάς) με το όνομα Kιοπρουλού και ανήκε στο Σαντζάκι των Σκοπίων.
Κάποιοι ταυτοποιούν το Βέλες με τη Βελιτσά, της οποίας ο Κλήμης της Οχρίδας ήταν επίσκοπος. Αντίθετα το Annuario Pontificio το ταυτοποιεί με την επισκοπή Βελάς, υποεπισκοπή της Αχρίδας, και την κατατάσσει, ως πλέον μη κατοικημένη μητρόπολη, μεταξύ των τιτουλαρίων επισκοπών.
Κατά τη Μακεδονική επανάσταση του 1878, οι Έλληνες της περιοχής ξεσηκώθηκαν με τον οπλαρχηγό Κατράκο, ο οποίος με 50 άνδρες συγκρούστηκε με Οθωμανικούς στόχους. Μετά την καταστολή της εξέγερσης, πολλοί Βελεσσιώτες αναγκάστηκαν να προσφύγουν στη Θεσσαλονίκη.

Χαρακτηριστικά

Στη Βόρεια Μακεδονία το Βέλες είναι γνωστό ως βιομηχανικό κέντρο και πρόσφατα ως πρωτοπόρο στην εφαρμογή της πληροφορικής στην τοπική αυτοδιοίκηση της χώρας.
Το Βέλες είναι μια πόλη της ποίησης, του πολιτισμού, της ιστορίας και της παράδοσης, καθώς και μια πόλη με πλούσια και πολύτιμη πολιτιστική κληρονομιά και εκκλησίες ηλικίας πολλών αιώνων.
Το Βέλες είναι ένας δήμος 55.000 κατοίκων. Η γεωγραφική θέση της πόλης του Βέλες το καθιστά κατάλληλο για πεζοπορία και κατασκήνωση, ιδιαίτερα στη δυτική πλευρά της πόλης. Μια τέτοια θέση είναι το ήσυχο χωριό Μπογκομίλια. Σε κοντινή απόσταση υπάρχει η τεχνητή λίμνη Μλάντοστ, γνωστή ως το κέντρο αναψυχής της πόλης.
Το Βέλες έγινε διεθνώς γνωστό το 2016, όταν αποκαλύφθηκε ότι μια ομάδα εφήβων της πόλης έλεγχε πάνω από 100 ιστοσελίδες που παρήγαν πλαστά άρθρα ειδήσεων για την υποστήριξη του προεδρικός υποψήφιου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, που δημοσιοποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό στην ιστοσελίδα κοινωνικών δικτύων Facebook και μπορεί να επηρέασαν το αποτέλεσμα των εκλογών.
Ω! Καρμέλα

Πλοκή

Ένα μπουλούκι κωμικών προσπαθεί να διασκεδάσει τους στρατιώτες του δημοκρατικού στρατού κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Η Καρμέλα, ο Παουλίνο κι ο Γκουστάβετε, κατευθύνονται προς τη Βαλένθια αλλά μπαίνουν κατά λάθος στην περιοχή του εθνικού στρατού, όπου πιάνονται αιχμάλωτοι. Ο μόνος τρόπος για να σώσουν την ζωή τους είναι να δώσουν μια παράσταση για μια ομάδα στρατιωτικών, πράγμα που αντιτίθεται στην ιδεολογία τους.
Ιωάννης Φίλιππος της Σαξονίας-Άλτενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και της Άννας-Μαρίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φιλίππου-Λουδοβίκου κόμη του Παλατινάτου-Νόιμπουρκ.
Γυμνά τα θύματα... Μανιακός ο Δολοφόνος

Υπόθεση

Όταν μια νεαρή κοπέλα, μοντέλο μόδας, πεθαίνει κατά τη διάρκεια μιας άμβλωσης, μια σειρά δολοφονιών αρχίζει, με πρώτο θύμα τον γιατρό της. Τα επόμενα θύματα συνδέονται με το πρακτορείο μοντέλων «Albatross» που εργαζόταν η κοπέλα, το οποίο διευθύνει μια σκληρή και ζηλότυπη, αμφίφυλη γυναίκα, η Gisella, που είναι παντρεμένη με έναν άξεστο και σεξομανή άντρα. Ύποπτος είναι ο Carlo, ένας playboy, φωτογράφος στο επάγγελμα, που σαν χαρακτήρας είναι θερμόαιμος και αρνείται να μοιραστεί τις πληροφορίες του με την Αστυνομία. Γίνεται εραστής της Magda (Edwige Fenech), μιας ελκυστικής φωτογράφου του πρακτορείου, που βρίσκεται κι αυτή σε κίνδυνο. Ο δολοφόνος φορά μαύρη στολή και κράνος μοτοσικλέτας. Άραγε θα ανακαλύψει κανείς την ταυτότητα του δολοφόνου πριν πεθάνουν όλα τα μέλη του πρακτορείου;

Συντελεστές

Πρωταγωνιστούν: Έντβιτζε Φένεκ, Nino Castelnuovo, Femi Benussi, Solvi Stubing, Amanda, Franco Diogene, Franco Diogene
Σενάριο: Andrea Bianchi, Massimo Felisatti
Σκηνοθεσία: Andrea Bianchi
Ζαμπαγιόνε

Ζαμπαγιόνε ή ζαμπαγιόν (ιταλικά: zabaglione, zabaione ή zabajone, γαλλικά: sabayon) ονομάζεται ένα γλυκό της ιταλικής κουζίνας, το οποίο πέρασε και στη γαλλική κουζίνα. Είναι αφρώδης κρέμα η οποία φτιάχνεται σε διπλοβραστήρα με κρόκους αυγών, ζάχαρη και γλυκό κρασί, ενώ συνήθως πασπαλίζεται με κανέλα. Σερβίρεται ζεστό, συνήθως σε ποτήρια και συνοδεύεται από μπισκότα.

Ονομασία

Η ρίζα της λέξης ζαμπαγιόνε σημαίνει "αναμεμιγμένο" ή "μπερδεμένο", από ένα αρωματισμένο κρασί του 15ου αιώνα το οποίο έδενε με κρόκους αυγών. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, πρόκειται για το γλυκό ρωμαϊκό κρασί με το όνομα sabaia. Στα ιταλικά προστέθηκε η κατάληξη "-ιόνε", η οποία δηλώνει αύξηση, δηλαδή "μεγάλο sabaia".

Συνταγή

Το γλυκό παρασκευάζεται χτυπώντας κατά ίσο όγκο κρόκους αυγών με ζάχαρη, ενώ προστίθεται και κάποιο γλυκό κρασί μέχρι να γίνει αφρώδες. Διάφορα δημοφιλή γλυκά αλκοολούχα ποτά χρησιμοποιούνται για να δώσουν άρωμα στην κρέμα, όπως Μαρσάλα (το πιο σύνηθες), Αμαρέτο, Μοσχάτο ντ' Άστι, Σαμπάνια, Γκραν Μαρνιέ ή Πορτό. Στη συνέχεια το μίγμα τίθεται πάνω από νερό που βράζει, όπου η κρέμα πήζει, αυξάνεται σε όγκο και ταυτόχρονα αποστειρώνεται.
Τέλος, η υγρή κρέμα αδειάζεται σε ποτήρια και πασπαλίζεται με κανέλα. Σερβίρεται συνήθως ζεστό, αν και μπορεί να σερβιριστεί και κρύο.

Παραλλαγές

Μερικές φορές κατά την παρασκευή της κρέμας προστίθεται κακάο, με αποτέλεσμα ζαμπαγιόνε με γεύση σοκολάτα, οπότε μπορεί να πασπαλιστεί επίσης με κακάο αντί για κανέλα. Αρκετές φορές η κρέμα ανακατεύεται με φρούτα (όπως φράουλες, μούρα ή κομπόστες) και γαρνίρεται με κρέμα σαντιγύ.
Νέρι Νιανγκουάρα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου του 1983. Άρχισε την καριέρα της στο Νηρέα Χαλανδρίου και συνέχισε στον Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο. Το 2001 κατέκτησε 2 αργυρά μετάλλια στους Μεσογειακούς Αγώνες, στη σκυταλοδρομία και στα 100μ. ελεύθερο.
Ήταν 5η στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2002 στη σκυταλοδρομία 4Χ100. Το 2004 κέρδισε το πρώτο μετάλλιο για τα ελληνικά χρώματα σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κολύμβησης, στη Μαδρίτη, με χρόνο 55.05 στα 100 μ. ελεύθερο. Στους Ολυμπιακούς του 2004 στην Αθήνα ήταν 6η στα 100μ. ελεύθερο και 7η στα 50 μ, ενώ ακυρώθηκε στα 4Χ100 μ. ελεύθερο.
Στα τέλη του Ιουλίου του 2005 η αθλήτρια κατέλαβε την 7η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα υγρού στίβου στο Μόντρεαλ στον τελικό των 100μ. ελεύθερο.
Toν Αύγουστο του 2006 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου, στη Βουδαπέστη, συνέχισε τις πολύ καλές εμφανίσεις. Η Νέρι Νιανγκουάρα προκρίθηκε στον τελικό των 100μ. ελεύθερο με την 2η επίδοση των ημιτελικών (54.63 ρεκόρ, παλαιό 54.81 δικό της από το 2004). Η Νιανγκουάρα κατόρθωσε να τερματίσει στην τρίτη θέση στον τελικό της 2 Αυγούστου 2006 κερδίζοντας το χάλκινο μετάλλιο, με πανελλήνιο ρεκόρ (54.48). Το παλαιότερο ήταν δικό της, την προηγούμενη ημέρα, με 54.63.
Το 2007 Νιαγκουάρα είχε καλή θέση στους Διεθνείς Στρατιωτικούς Αγώνες στην Ινδία στα 50μ. ελεύθερο, καθώς τερμάτισε στην 6η θέση με 25.65.
Το Νοέμβριο του 2007 η Νέρι γνωστοποίησε την απόφασή της να αποσυρθεί από τις πισίνες .
Κατόπιν παροτρύνσεων του προπονητή της Βόικο Ράτσε, η Νέρι Νιανγκουάρα επέστρεψε στα 29 της στην ενεργό δράση με τη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου και με χάλκινο στο Ευρωπαϊκό του Ντέμπρετσεν με πανελλήνιο ρεκόρ.
"Δεν είχα βάλει στόχο να πάω στους Ολυμπιακούς", είχε δηλώσει πρόσφατα, "όμως τώρα το βλέπω διαφορετικά και το απολαμβάνω, όσο μου το επιτρέπουν οι συνθήκες. Είμαι πολύ πιο ήρεμη, χαλαρή και κατασταλαγμένη τώρα γι’ αυτό που κάνω".
Από τον Σεπτέμβριο του 2013 επανεντάχθηκε στην κολυμβητική ομάδα του Παναθηναϊκού, έχοντας παράλληλα χρέη προπονήτριας στις κολυμβητικές ακαδημίες του Συλλόγου.

Προσωπική ζωή

Ο πατέρας της Νιανγκουάρα είναι Κενυάτης που μετοίκησε στην Ελλάδα για σπουδές στην ιατρική, ενώ η μητέρα της είναι Ελληνίδα. Στις δημοτικές εκλογές του 2014 ήταν υποψήφια δημοτική σύμβουλος με τον συνδυασμό του Άρη Σπηλιωτόπουλου.
Rock 'n' Roll (άλμπουμ των Motörhead)

Ιστορία του δίσκου

Το 1987, οι Motörhead εμφανίστηκαν στην ταινία "Eat the Rich", στης οποίας το σάουντρακ συμπεριλαμβάνεται το ομώνμο κομμάτι από το συγκρότημα. Κατά τα γυρίσματα της ταινίας, στο συγκρότημα επέστρεψε ο ντράμερ Φιλ "Philthy Animal" Τέιλορ, αντικαθιστώντας τον Πητ Γκιλ.

Το καλοκαίρι του 1987, οι Motörhead επέστρεψαν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν το διάδοχο του "Orgasmatron". Η παραγωγή του δίσκου έγινε κατά κύριο λόγο από τα μέλη του συγκροτήματος, ενώ η ομιλία του "Blessing" ηχογραφήθηκε από τον Μάικλ Πέιλιν, έναν από τους ιδιοκτήτες των "Redwood Studios", ο οποίος είχε αποτελέσει στο παρελθόν μέλος της ομάδας των Μόντυ Πάιθον.

Το εξώφυλλο του δίσκου σχεδιάστηκε για άλλη μια φορά από τον Τζο Πετάνιο και ο δίσκος κυκλοφόρησε με τον απλό τίτλο "Rock 'n' Roll", στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1987. Οι πωλήσεις του ήταν χαμηλότερες σε σύγκριση με τους προκατόχους του, αφού ανέβηκε στο # 34 των βρετανικών τσαρτ, ενώ το σινγκλ "Eat the Rich" δεν κατάφερε να μπει στους καταλόγους επιτυχιών. Τα μέλη του συγκροτήματος βλέποντας την έλλειψη ενδιαφέροντος στην πατρίδα τους, μετακόμισαν στις Ηνωμένες Πολιτείες ελπίζοντας να βελτιώσουν την εικόνα τους στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Το άλμπουμ έφθασε στο # 150 του Billboard, την υψηλότερη θέση στην οποία είχαν φθάσει μέχρι τότε.

Η περιοδεία για την προώθηση του "Rock 'n' Roll" ξεκίνησε στις 17 Σεπτεμβρίου 1987 από το Μπάκλεϊ της Μεγάλης Βρετανίας, με το συγκρότημα να δίνει 21 συναυλίες στην πατρίδα του μέχρι τις 11 Οκτωβρίου, για να συνεχίσουν με 24 εμφανίσεις στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ελβετία, το Βέλγιο και άλλες χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης, μέχρι τα τέλη της χρονιάς. Στις 27 Ιανουαρίου του 1988, ξεκίνησε το βορειοαμερικανικό κομμάτι της περιοδείας, με τους Motörhead να δίνουν 25 συναυλίες σε Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά. Στα μέσα Μαρτίου εμφανίστηκαν για τρεις βραδιές στο κλειστό γυμναστήριο των Πατησίων στην Αθήνα και συνέχισαν στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Πορτογαλία και την Ισπανία, μέχρι τις 13 Απριλίου 1988.

Τραγούδια

1. Rock 'n' Roll (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:49

2. Eat the Rich (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 4:34

3. Blackheart (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 4:03

4. Stone Deaf in the U.S.A. (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:40

5. Blessing (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 1:03

6. The Wolf (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:28

7. Traitor (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:17

8. Dogs (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:48

9. All for You (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 4:10

10. Boogeyman (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:07
Σάρκιοϊ

Ιστορία

Στα χωριά Kızılca Terzi, Fener Karadutlar και Sofuköy βρέθηκαν όπλα και εργαλεία από τη Λίθινη Εποχή και  αντικείμενα της Εποχής του Χαλκού (1200 π.Χ.) στο İğde Bağları (Araplı), από τα οποία προέκυψε ότι υπήρχε εξόρυξη και ότι υπήρχαν εμπορικές σχέσεις μεταξύ της Θράκης και των ακτών του Αιγαίου.
Οι ελληνικές αποικίες ιδρύθηκαν από το 750 εώς το 550 π.Χ. με τη συμφωνία των τοπικών Θρακών. Τα ελληνικά χωριά Ηράκλεια (Eriklice), Χώρα (Hoşköy), Γάνος (Ganoz), Βισάνθη-Πανίον (Barbaros) αργότερα έπεσαν στα χέρια των Ρωμαίων. Στη συνέχεια, υπό βυζαντινή κυριαρχία, η Θράκη υπέστη σειρά εισβολών μέσω των Βαλκανίων, από τους Ούνους, τους Σλάβους, τους Βουλγάρους και τους Σταυροφόρους. Μέχρι αυτή την εποχή η περιοχή ήταν γνωστή ως Τριστάτης, Περίσταση και Αγορά.
Μετά την οθωμανική εισβολή, το 1362, το όνομα της πόλης έγινε 'Σεχίρκιοϊ' (Şehirköy) ('πόλη-χωριό') και αργότερα 'Σάρκιοϊ'. Η περιοχή δέχτηκε εισβολή για πρώτη φορά το 1356 από τον Σουλεϊμάν Πασά, γιο του Ορχανγκάζι, γιο του ιδρυτή της οθωμανικής δυναστείας. Αυτό άλλαξε την κυριαρχία λίγες φορές πριν έρθει υπό την οθωμανικό κυριαρχία το 1362, και μόνιμα μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης, το 1453.
Κατά την οθωμανική περίοδο οι ακτές αυτές αναπτύχθηκαν, καλλιεργούσαν προϊόντα προς μεταφορά στην Κωνσταντινούπολη, υπήρχε παραγωγή κρασιού, ενώ παράλληλα έφτιαχναν τούβλα και κεραμίδια τα οποία εξήχθησαν πιο μακριά.
Το 1912 το Σάρκιοϊ και το κοντινό Μιούρεφτε (Μυριόφυτο) υπέστησαν σοβαρές ζημιές από σεισμό, καταστρέφοντας σχεδόν κάθε σπίτι (850 στο Μιούρεφτε, 1085 στο Σάρκιοϊ).
Το Σάρκιοϊ ήταν δήμος στο σαντζάκι της Καλλίπολης και ανήκε αρχικά στην επαρχία Κάπτανπασα. Το σαντζάκι της Καλλίπολης επέστρεψε στην επαρχία Αδριανούπολης το 1864.
Η ακτή καταλήφθηκε για λίγο από τις βουλγαρικές δυνάμεις στις 22 Δεκεμβρίου 1912 κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων και ξανά το 1920-22 από τις ελληνικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του Ελληνικού Αγώνα Ανεξαρτησίας, αυτή τη φορά με την υποστήριξη του τοπικού Ελληνικού και Αρμενικού λαού. Το Σάρκιοϊ ήταν περιοχή στην επαρχία της Θράκης μεταξύ του 1922-1926 πριν επιστρέψει στην επαρχία Ραιδεστού.
Μοναστήρι των Βενεδεκτίνων του Αμπού Γκος

Ιστορία του μοναστηριού

Οι Σταυροφόροι πίστευαν ότι το Άμπου Γκος ήταν το χωριό Εμμαούς, όπου σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη ο Χριστός εμφανίστηκε μετά την Ανάσταση σε δύο μαθητές του.  Έτσι το 1140 οι Ιωαννίτες Ιππότες έχτισαν στο Άμπου Γκος, πάνω σε ρωμαϊκά ερείπια, τον Ναό της Αναστάσεως. Γύρω από τον εν λόγω ναό, που έχει στοιχεία του ύστερου Ρωμανικού και του πρώιμου Γοτθικού αρχιτεκτονικού ρυθμού, δημιουργήθηκε το Μοναστήρι των Βενεδεκτίνων του Αμπού Γκος.
Το 1899 η μονή αποκτήθηκε από τη Γαλλική κυβέρνηση και τέθηκε υπό τη κηδεμονία των Γάλλων Βενεδεκτίνων Πατέρων. Το 1944 έγιναν ανασκαφές στην περιοχή, που  επιβεβαίωσαν ότι οι Σταυροφόροι ταύτιζαν το  Άμπου Γκος με το Εμμαούς. Από το 1956 το μοναστήρι διοικείται από τους Πατέρες Λαζαριστές και σήμερα είναι διπλό μοναστήρι δηλαδή έχει και μοναχούς και μοναχές.
Μενέλαος Καροτσιέρης

Βιογραφικό

Ξεκίνησε το αθλητισμό από τον Ηρακλή Ταταoύλων το 1878 και συνέχιζε να αγωνίζεται μέχρι το 1914, σε ηλικία 51 ετών. Διακρίθηκε στο στίβο, στην πάλη, στη γυμναστική και στην άρση βαρών. Το 1903 νίκησε στους αγώνες των Θεραπείων στη σφαιροβολία και στο δίζυγο. Το 1906 και το 1907 αναδείχτηκε πρωταθλητής στην άρση βαρών με δύο χέρια στους Πανιώνιους Αγώνες σηκώνοντας 111 οκάδες και 102 κιλά αντίστοιχα. Το 1912 στους Πανελλήνιους αγώνες νίκησε στην πάλη και την ίδια χρονιά στους Παναιγυπτιακούς αγώνες της Αλεξάνδρειας.
Ήταν για χρόνια παράγοντας του Ηρακλή Ταταoύλων και του Συνδέσμου Αθλητικών Σωματείων της Κωνσταντινούπολης. Ήταν ιδρυτικό μέλος του προσκοπισμού στην Πόλη και ιδρυτικό μέλος της Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως.