google/wiki40b huggingface dataset:
Volts (άλμπουμ)

Τραγούδια

1. Dirty Eyes (A. Young, M. Young, Scott) - 3:20
Αρχικός τίτλος του "Whole Lotta Rosie" με διαφορετικούς στίχους

2. Touch Too Much (A. Young, M. Young, Scott) - 6:35
Ίδιος τίτλος με το κομμάτι από το "Highway To Hell" με διαφορετικούς στίχους και μουσική

3. If You Want Blood You Got It (A. Young, M. Young, Scott) - 4:24
Η αρχική εκτέλεση του κομματιού

4. Back Seat Conidential (A. Young, M. Young, Scott) - 5:21
Αρχικός τίτλος και διαφορετικοί στίχοι πάνω στην μουσική του "Beating Around the Bush"

5. Get It Hot (A. Young, M. Young, Scott) - 4:11
Ίδιος τίτλος με το κομμάτι του "Highway To Hell" με διαφορετικούς στίχους και μουσική

6. Sin City (A. Young, M. Young, Scott) - 4:51
Ζωντανή ηχογράφηση από την εκπομπή "Midnight Special"

7. She's Got Balls (A. Young, M. Young, Scott) - 7:58
Ζωντανή ηχογράφηση από την εμφάνιση των AC/DC στο "Bondi Lifesaver" του Σίδνεϊ

8. School Days (Berry) - 5:05
Από την αυστραλιανή έκδοση του Τ.Ν.Τ.

9. It's a Long Way to the Top (If You Wanna Rock 'n' Roll) (A. Young, M. Young, Scott) - 5:10
Από το "High Voltage"

10. Ride On (A. Young, M. Young, Scott) - 5:47
Από το "Dirty Deeds Done Dirt Cheap"

11. Interviews with Bon Scott (κρυφό κομμάτι το οποίο ξεκινάει μετά τα 5:56 του "Ride On")
Μπίλυ Μπαντ

Η υπόθεση

Η νουβέλα είναι αφιερωμένη από τον συγγραφέα, στον Άγγλο ναύτη Jack Chase – αρχιγαμπιέρο του πρωραίου ιστού στην αμερικανική φρεγάτα USS United States, ναύτη που ο Μέλβιλ είχε γνωρίσει όταν υπηρετούσε και αυτός στο ίδιο πλοίο την περίοδο 1843 - 1844
Η ιστορία λαμβάνει χώρα το καλοκαίρι του 1797 πάνω στο πολεμικό πλοίο του αγγλικού στόλου "HMS Bellipotent" όπου ο Μπίλλυ Μπαντ υπηρετεί σαν γαμπιέρος του πρωραίου ιστού. Ο Μπίλλυ Μπαντ – η ενσάρκωση του καλού και αγαθού – προκαλεί το φθόνο του ναυτονόμου του πλοίου Τζον Κλάγκαρτ. Ο Κλάγκαρτ τον διαβάλλει στον καπετάνιο Βήαρ σαν αρχηγό μιας προετοιμαζόμενης ανταρσίας. «...Ο Κλάγκαρτ είναι φορέας της κατάστασης που ο Melville ονομάζει " Φυσική διαφθορά " και την περιγράφει σαν ένα είδος που δεν απαντάται στις φυλακές αλλά στον πολιτισμό, τυλιγμένη με " το πέπλο της αξιοπρέπειας ", η οποία ποτέ δεν είναι ούτε " φιλοχρήματη ή φιλάργυρη " ούτε και " χυδαία ή σαρκική ", αλλά είναι βαθιά παράλογη με το πρόσχημα μιας λογικής ζωής. Όσοι έχουν αυτή τη φυσική διαφθορά, γράφει ο Melville, " είναι τρελοί και μάλιστα πολύ επικίνδυνοι, γιατί η τρέλα τους δεν είναι μόνιμη, μα σποραδική. Και την προκαλεί κάτι το ειδικά ξεχωριστό. Είναι κρυφή κι αυτοκυρίαρχη έτσι που και στην πιο μεγάλη ακμή της να μη γίνεται αντιληπτή από τον μέσο άνθρωπο, και για τους λόγους που αναφέραμε παραπάνω, όποιος κι αν είναι ο σκοπός της - κι ο σκοπός της μένει πάντα καλυμμένος - η μέθοδος κι όλη η εξωτερική διαδικασία φαντάζει πάντα απόλυτα λογική.» 
Στην αντιπαράθεση μεταξύ των δύο που γίνεται στην καμπίνα του καπετάνιου, ο Μπαντ συγκλονισμένος από το σοκ αυτής της τερατώδους ανομίας, χτυπάει με μια μοιραία γροθιά τον Κλάγκαρτ, ο οποίος σωριάζεται νεκρός. Από κει και πέρα ο καπετάνιος Βήαρ, φορέας της στρατιωτικής πειθαρχίας, συγκαλεί ένα έκτακτο ναυτοδικείο, το οποίο καταδικάζει τον Μπαντ σε θάνατο δια απαγχονισμού , μόνο και μόνο γιατί πρέπει να διατηρηθεί η πειθαρχία στο πλοίο, πάση θυσία. «...Ο συγγραφέας αναλύει με λεπτομερείς περιγραφές τους δύο εντελώς αντίθετους, διαφορετικούς χαρακτήρες, αυτόν του Μπίλλυ και του οπλονόμου, ενώ κατά βάθος τα δύο αυτά πρόσωπα εκπροσωπούν το καλό και το κακό και τη σύγκρουσή τους, στην οποία άλλωστε πίστευε ο Μέλβιλ, μια σύγκρουση που επανέρχεται σε όλα του τα έργα και ιδιαιτέρως στο εμβληματικό μυθιστόρημά του «Μόμπυ Ντικ». Ο Μέλβιλ ωστόσο προσεγγίζει το θέμα του με ψυχραιμία και ευαισθησία, αναγνωρίζει πτυχές της προσωπικότητας των ηρώων του και βάσει αυτών των δεδομένων, αλλά και της εποχής και των αναγκών της, κρίνει τις πράξεις τους και τα γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή τους...» 

Το έργο ολοκληρώνεται με την παράθεση του ποιήματος το οποίο αποτέλεσε και την πρώτη μορφή γραφής της νουβέλας
Εθνόσημο της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν

Περιγραφή

Διαθέτει το μνημείο του Σαλαβάτ Γιουλάγιεφ στην Ουφά κατά την ανατολή του ήλιου με τις ακτίνες του. Επίσης, το μνημείο του Σαλαβάτ Γιουλάγιεφ είναι εθνικό μνημείο. Παρακάτω, εμφανίζεται το Μπασκιρικό τριαντάφυλλο (Pleurospermum uralense), βαμμένο με τα χρώματα της εθνικής σημαίας του Μπασκορτοστάν. Πιο κάτω, υπάρχει η επιγραφή "Μπασκορτοστάν" (μπασκίρ: Башҡортостан) με μαύρα γράμματα.
Καλλικρατίδας

Ψευδο-Καλλικρατίδας

Ο Καλλικρατίδας δεν πρέπει να συγχέεται με τον Ψευδο-Καλλικρατίδα, το ψευδώνυμο του συγγραφέα μία νεο-πυθαγόριας πραγματείας με τον τίτλο «Περί της Οικογενειακής Ευτυχίας». Η πραγματεία αυτή προτείνει την ιδέα πως ο πλούτος μία γυναίκας μπορεί να υπερσκελίσει την εξουσία του συζύγου της.
Φορτ Κασακρού

Γεωγραφία

Η Φορτ Κασακρού βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας, νοτιοδυτικά του Αγίου  Μάρκου και νότια-κεντρικά της Χερσονήσου Κασακρού. Βρίσκεται ανατολικά της Σκοτς Χεντ. Στα νότιά της είναι ο Κόλπος Σουφριέρ.

Προέλευση του ονόματος

Η Φορτ Κασακρού βρίσκεται στην Χερσόνησο Σκοτς Χεντ που λέγεται αλλιώς Κασακρού. Από αυτήν ονομάστηκε Φορτ Κασακρού (δηλαδή Ακρωτήριο Κασακρού).
Μάχη στη Σπάρτωλο

Προοίμιο

Το 431 π.Χ. είχε ξεκινήσει ο Πελοποννησιακός πόλεμος ανάμεσα στους Αθηναίους και τους Σπαρτιάτες με την εισβολή των Πελοποννησίων με αρχηγό τον Αρχίδαμο στην Αττική. Όμως η εισβολή αυτή δεν είχε αντίκρυσμα καθώς οι Αθηναίοι κλείστηκαν στα Μακρά Τείχη και με το στόλο τους έκαναν επιδρομές στα λακωνικά εδάφη. Το δεύτερο χρόνο του πολέμου (430 π.Χ.) εισέβαλαν ξανά χωρίς αποτελέσματα κι αυτή τη φορά. Την επόμενη χρόνια, το 429 π.Χ. , ο λοιμός των Αθηνών αποδεκάτισε τον πληθυσμό της Αθήνας, ανάμεσα του και τον Περικλή.

Η μάχη

Οι Αθηναίοι υπό τον Ξενοφώντα εξεστράτευσαν στη Θράκη για να επιτεθούν στη Σπάρτωλο. Εκεί ο αντιαθηναϊκός συνασπισμός ζήτησε τη βοήθεια της Ολύνθου. Τότε ήρθε ένας μεγάλος στρατός από την ένωση της Χαλκιδικής. Οι δύο δυνάμεις συναντήθηκαν όπου οι Αθηναίοι οπλίτες κατάφεραν να νικήσουν τους οπλίτες της ένωσης της Χαλκιδικής και εκείνοι αποχώρησαν στη Σπάρτωλο. Το ιππικό τους όμως κατάφερε να νικήσει το αθηναϊκό στρατό. Τότε ήρθαν ενισχύσεις για την ένωση της Χαλκιδικής από την Όλυνθο και όλες οι δυνάμεις επιτέθηκαν κατά των Αθηναίων. Οι Αθηναίοι τράπηκαν σε φυγή και είχαν 430 νεκρούς.
Κουνελαίικα Αχαΐας

Ιστορικά στοιχεία

Από προφορικές μαρτυρίες φέρεται να πρωτοδημιουργήθηκε ως οικισμός στη σημερινή του θέση ανάμεσα στα έτη 1900-1920. Το όνομα του οικισμού είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο του πρώτου οικιστή, δηλ. από την οικογένεια Κουνέλη η οποία ήταν και η πολυπληθέστερη και είχε στην κατοχή της τα περισσότερα κτήματα της περιοχής.
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός με το όνομα Κανελέϊκα την 16η Μαΐου 1928 και υπήχθη στην κοινότητα Χαϊκαλίου. Η ονομασία διορθώθηκε σε «Κουνελαίικα» την 16η Οκτωβρίου 1940.

Λοιπά στοιχεία

Κτηνοτρόφοι από τα Κουνελαίικα είχαν παλιότερα χειμαδιά των αιγοπροβάτων τους, για βοσκή, στην ορεινή περιοχή της Σάπιας Βρύσης, τοποθεσία στην Τοπική Κοινότητα Λεοντίου στο Παναχαϊκό, όπου ακόμα και σήμερα σώζονται ερείπια. Εκεί, παραπλεύρως των χαλασμάτων της Σάπιας Βρύσης διέρχεται ο δρόμος που οδηγεί από τη Ρακίτα στη Χαλανδρίτσα ενώ εγγύς της βρίσκεται λατομείο-σπαστήρας αδρανών υλικών.
Ναός του χωριού και κοιμητηριακός είναι η Αγία Παρασκευή, ο οποίος ανεγέρθη το 1964. Στην περιφέρεια του οικισμού ανήκει και το ξωκλήσι της Οσίας Ολυμπίας. Στα Κουνελαίικα λειτουργούσε δημοτικό σχολείο μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970, το κτήριο του οποίου στέκει εγκαταλελειμμένο έως σήμερα στην είσοδο του χωριού.
Κύρια δραστηριότητα των κατοίκων του είναι η κτηνοτροφία και η γεωργία, κυρίως οι αμπελοκαλλιέργειες.
Κύπελλο Ιντερτότο 1962-63

Το Διεθνές Ποδοσφαιρικό Κύπελλο 1962-63 ή Κύπελλο Ράπαν, όπως ήταν πιο γνωστό (το μετέπειτα Κύπελλο Ιντερτότο) κατακτήθηκε από την Σλόβναφτ Ιντερνάσιοναλ Μπρατισλάβα, η οποία κέρδισε την Κάλτσιο Πάντοβα στον τελικό. Στου τουρνουά συμμετείχαν 32 ομάδες. Για πρώτη φορά συμμετείχαν ομάδες από Γαλλία, Ιταλία, Ουγγαρία και Γιουγκοσλαβία.

Όμιλοι

Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 8 ομίλους των 4 ομάδων, παρόλο που δεν υπήρχαν αυστηροί γεωγραφικοί περιορισμοί όπως την προηγούμενη χρονιά. Οι νικήτριες των 8 ομάδων (παρουσιάζονται με έντονη γραφή στους πίνακας που ακολουθούν) προκρίθηκαν στους νοκ-άουτ γύρους.
Γιε (Πολιτεία Μον)

Αθλητισμός

Στην παραλία Φα Γιαρ Ταούνγκ ή Πιν Λάε Γουά, υπάρχει ένα  αναρριχητικό πεδίο που αναπτύχθηκε από το Σύλλογο Τεχνικής Αναρρίχησης της Μιανμάρ το 2015.
Κένταλ Τζένερ

Πρώτα Χρόνια

Γεννήθηκε στις 3 Νοεμβρίου του 1995 στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια από τις Κρις Τζένερ και Κέιτλιν Τζένερ (πρώην Μπρους Τζένερ). Έχει μια μικρότερη βιολογική αδελφή, την Κάιλι, καθώς και οχτώ μεγαλύτερα ετεροθαλή αδέλφια. Τους Μπερτ, Κέισι, Μπράντον και Μπρόντι από τους προηγούμενους γάμους του πατέρα της και τους Κιμ, Κόρτνεϊ, Κλοέ και Ρομπ Καρντάσιαν, από το προηγούμενο γάμο της μητέρας της. 
Μεγάλωσε στο Καλαμπάσας της Καλιφόρνια και αποφοίτησε από τα σχολεία Sierra Canyon School και Yorkshire High School.

2009-2013: Τα πρώτα βήματα στον χώρο του μόντελινγκ

Η Κένταλ Τζένερ άρχισε να διαμορφώνει την καριέρα της στο μόντελινγκ, σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, όταν στις 12 Ιουλίου του 2009 υπέγραψε συμβόλαιο, με το πρακτορείο μοντέλων Wilheimina Models. Η πρώτη της επαγγελματική φωτογράφηση ως μοντέλο, ήταν τον Δεκέμβριο του 2009 και τον Ιανουάριο του 2010 για μία καμπάνια του Forever 21, με όνομα Rocker Babes. Τον Απρίλιο του 2010, φωτογραφήθηκε για το εξώφυλλο του περιοδικού Teen Vogue και τον Σεπτέμβριο του 2011, η Κένταλ περπάτησε στην πασαρέλα του Sherri Hill κατά την διάρκεια της Εβδομάδας Μόδας. Μέχρι το το τέλος του 2012, η Κένταλ Τζένερ είχε εμφανιστεί σε εξώφυλλα πολλών περιοδικών όπως τα Teen Prom, GenLux, Lovecat, Flavour Magazine και άλλα. Επίσης, πραγματοποίησε εκστρατείες για το White Sands Australia, Agua Bendita και Leah Madden. Τις χρονιές 2013 και 2014, η Κένταλ συνεργάστηκε μαζί με τον φωτογράφο Ράσελ Τζέιμς, για την κάλυψη των εξώφυλλων των περιοδικών Vogue Australia και του Harper Bazaar της Αραβίας.

2014-σήμερα

Το 2014, η Κένταλ Τζένερ συμμετείχε σε δύο εκδηλώσεις της εταιρείας Chanel: 1) σε μία φεμινιστική εκδήλωση της Chanel, μαζί με τις Ζιζέλ Μπούντχεν και Κάρα Ντελεβίν. 2) Στην εκδήλωση Metiers D’Art της εταιρείας Chanel, όπου πραγματοποιήθηκε στο Σάλτσμπουργκ. Τον Νοέμβριο του 2014, η Κένταλ έγινε επίσημος εκπρόσωπος και πρεσβευτής της εταιρείας καλλυντικών Estée Lauder. Την ίδια χρονιά, έλαβε μέρος σε διαφημιστικές εκστρατείες για τις εταιρείες Balmain X και H & M και εμφανίστηκε στα εξώφυλλα των περιοδικών Marie Claire Indonesia, Harper Bazaar, LOVE, GQ και Vogue(Αμερικής, Γαλλίας, Ιαπωνίας). Έναν χρόνο αργότερα, το 2015, η Κένταλ εμφανίστηκε σε εκστρατείες των εταιρειών Marc Jacobs, Karl Lagerfeld, Balmain, Fendi και Estée Lauder και επιπλέον, περπάτησε στο σόου μόδας της Victoria’s Secret. Τον Μάρτιο του 2015 υπέγραψε συμβάσεις με την Calvin Klein Jeans, ενώ τον Μάιο της ίδιας χρονιάς υπέγραψε με την Penshoppe.    
Το 2016, η Κένταλ Τζένερ μαζί με το μοντέλο Κάρα Ντελεβίν, εμφανίστηκαν μαζί στην εβδομάδα μόδας της Madame Tussauds. Κατά την διάρκεια του 2016, περπάτησε σε πασαρέλες μόδας για της εταιρείες Chanel, Bottega, Diane, Vera Wang, Von Fürstenberg, Fendi, Marc Jacobs, Veneta, Vercase, Dior, Mango, Calvin Clein, Balmain, Miu Miu και Elie Saab. Επίσης, την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στα εξώφυλλα των περιοδικών Vogue Brazil, W, LOVE, Vanity Fair, Self Service Magazine, V και Harper Bazaar. Τον Απρίλιο του 2016, οι συντάκτες του περιοδικού Vogue αφιέρωσαν μια ειδική συντακτική έκδοση στην Κένταλ Τζένερ.
Α.Ε.Κ. (σκάκι)

Ίδρυση

Το σκακιστικό τμήμα της ΑΕΚ, ιδρύθηκε το 2005. Χρειάστηκαν τρεις προσπάθειες μέχρι να ευοδωθεί η ίδρυση του τμήματος. Η πρώτη έγινε το 1999, μετά από πρωτοβουλία δύο τακτικών μελών της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ, του Μιχάλη Πρεβενιού και του Φώτη Αρμπή, οι οποίοι και κατέθεσαν πρόταση δημιουργίας τμήματος σκάκι στον τότε Γενικό Αρχηγό του σωματείου κ. Δημήτριο Παπασταύρου. Όμως η έλλειψη χώρου, δεν επέτρεψε την υλοποίηση της εν λόγω πρότασης. Η συνέχεια δόθηκε το 2002 από τον επίσης σκακιστή Χρήστο Πιλάλη, ούτε όμως και αυτή τη φορά υπήρξε κάποια εξέλιξη.
Τρία χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το καλοκαίρι του 2005, ο Χρήστος Πιλάλης επανήλθε και πλέον η δημιουργία τμήματος σκάκι άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά. Οι κινήσεις στη συνέχεια υπήρξαν γρήγορες και μεθοδικές. Την 30η Ιουνίου 2005, το ΔΣ της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ αποφάσισε και επίσημα την ίδρυση του τμήματος, απόφαση η οποία και εγκρίθηκε από την Γενική Συνέλευση των μελών της 12ης Ιουλίου 2005. Την 14η Ιουλίου 2005 το ΔΣ αποφάσισε όπως ορίσει έφορο του τμήματος τον Χρήστο Πιλάλη, με βοηθούς εφόρου τους Μιχάλη Πρεβενιό και Φώτη Αρμπή. Ακολούθησε η επίσημη αναγνώριση του τμήματος από την Ένωση Σκακιστικών Σωματείων Νομού Αττικής (ΕΣΣΝΑ), την 3η Σεπτεμβρίου 2005 και από την Ελληνική Σκακιστική Ομοσπονδία (ΕΣΟ), την 5η Σεπτεμβρίου 2005.
Το Σκακιστικό τμήμα της Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως ήταν πλέον γεγονός.

Πορεία

Η ΑΕΚ κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο, το Φεβρουάριο του 2006, κερδίζοντας το Κύπελλο Αττικής. Στο Final-4 της διοργάνωσης οι σκακιστές μας (Nielsen, Γρίβας, Καλέσης, Αναγνωστόπουλος) κέρδισαν τον ΣΟ Χαλανδρίου με 3,0-1,0 και στον τελικό τον ΦΟΝ Επικοινωνίας με 2,5-1,5.
Τον Φεβρουάριο του 2006 η ΑΕΚ κατέκτησε το Διασυλλογικό Πρωτάθλημα Αττικής Rapid για το 2005.
Τον Μάιο του 2006, η ΑΕΚ κατέκτησε αήττητη την 1η θέση στο διασυλλογικό πρωτάθλημα Β΄ τοπικής κατηγορίας Αττικής, αφού πέτυχε 7 νίκες σε ισάριθμους αγώνες. Έτσι η ομάδα μας προήχθη στην Α΄τοπική κατηγορία, από την πρώτη της κιόλας συμμετοχή.
Η πρώτη συμμετοχή της ομάδας σκάκι της ΑΕΚ σε φάιναλ φορ Διασυλλογικού Κυπέλλου Ελλάδας (Παλαιά Φώκαια, 30/9-1/10/2006), συνοδεύτηκε με πρόκριση στον τελικό και κατάκτηση της 2ης θέσης. Παρουσία οπαδών της ομάδας (γεγονός σπάνιο για τα σκακιστικά δεδομένα), η ΑΕΚ ηττήθηκε από τον Πρωταθλητή Ελλάδος Α.Ο. Κύδων Χανίων με 0.5-3.5 στο μπαράζ, αφού ο κανονικός αγώνας έληξε 2-2. Ο νικηφόρος ημιτελικός για την ΑΕΚ ήταν με αντίπαλο την ΕΣ Θεσ/νίκης (3η στο Διασυλλογικό Πρωτάθλημα Α' Εθνικής 2006). Η ΑΕΚ προκρίθηκε στον τελικό επικρατώντας με 2.5-1.5 στο δεύτερο μπαράζ. Η σύνθεση της ΑΕΚ και στους δύο αγώνες ήταν: Peter Heine Nielsen, Στράτος Γρίβας, Νίκος Καλέσης, Θωμάς Μίχος.
Ποταμός Ντουρ

Ο Ντουρ είναι ένα ποτάμι στην επαρχία (ντζονγκχάγκ) Μπουμθάνγκ στα βορειοανατολικά του Μπουτάν. 
Ο Ντουρ είναι μήκος περίπου 20 χλμ. και στη συνέχεια, ρέει μαζί με τον Ραμλίνγξ διαμορφώνοντας τον Μεντσουγκάνγκ. Κατά μήκος των εκβολών του ποταμού βρίσκονται ιαματικές πηγές.
Η περιοχή γύρω από τον Ντουρ είναι ως επί το πλείστον δάσος κωνοφόρων όπου μεγαλώνει το δέντρο Pinus wallichiana. Η περιοχή είναι γνωστή για την εξαιρετικά πλούσια χλωρίδα. Στη στενή κοιλάδα του ποταμού υπάρχουν πολλά ενδημικά φυτά όπως το Lilium sherriffiae, ένα σπάνιο είδος κρίνου. Το σπάνιο είδος  Pedicularis dhurensis παίρνει το όνομά του από το ποτάμι.
100η Επέτειος της Εσθονικής Δημοκρατίας

Ιστορικό υπόβαθρο

Στις 12 Φεβρουαρίου 1919, η εσθονική Κυβέρνηση αποφάσισε να εξετάσει τις 24 Φεβρουαρίου ως ημερομηνία της ανεξαρτησίας της Εσθονίας από τη Ρωσία, η οποία συνέβη όταν ο Παγκόσμιος Πόλεμος πλησίαζε στο τέλος του. Ωστόσο, η Εσθονία ανεξαρτησία ήρθε σε ένα ντε φάκτο τέλος κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η χώρα ήταν υπό παράνομη κατοχή και προσαρτήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση το 1940, μετά από τη Ναζιστική Γερμανία το 1941 και επέστρεψε στη Σοβιετική κυριαρχία στο 1944, όταν έγινε η Εσθονική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Ως αποτέλεσμα, ιδρύθηκε μια εξόριστη κυβέρνηση.
Καθώς λάμβαναν χώρα πολιτικές ανακατατάξεις σε όλη τη Σοβιετική Ένωση στη δεκαετία του 1980, κατά τη διάρκεια των γεγονότων του Βαλτικού Τρόπου, η Εσθονία δήλωσε κυριαρχία στο έδαφός της, το 1988, αντικαθιστώντας την ανεξαρτησία της στις 8 Μαΐου 1990 και ανακήρυξε τη Σοβιετική κυριαρχία ως παράνομη. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στη Μόσχα, η ολοκληρωμένη ντε φάκτο ανεξαρτησία της χώρας αποκαταστάθηκε αφού τα Σοβιετικά στρατεύματα απέτυχαν να καταλάβουν τον Πύργο Τηλεόρασης του Ταλίν στις 20 Αυγούστου 1991. Το Σοβιετικό Κρατικό Συμβούλιο αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Εσθονίας στις 6 Σεπτεμβρίου του 1991. Από το 2004, η Εσθονία έγινε μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εκδηλώσεις

Τα γενέθλια της Δημοκρατίας της Εσθονίας θα λάβουν χώρα κατά τα επόμενα 3 χρόνια. Οι εορτασμοί θα ξεκινήσουν τον Απρίλιο του 2017 για να επισημάνουν τον ένα αιώνα από τότε που τα διοικητικά σύνορα της Εσθονίας πήραν τη σημερινή τους μορφή, και θα κορυφωθεί με εκδηλώσεις σε διάφορες σημαντικές ημερομηνίες σε όλο το 2018 και το 2019, και θα έχει ένα μεγάλο τέλος στις 2 Φεβρουαρίου 2020, όταν εορταστεί η 100ή επέτειο από τη Συνθήκη Ειρήνης του Ταρτού.

Παρέλαση της Εκατονταετηρίδας

Μια στρατιωτική παρέλαση στην Πλατεία Ελευθερίας στο Ταλίν πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της 100ής επετείου. 1.100 στρατιώτες και περισσότερα από 100 κομμάτια στρατιωτικού εξοπλισμού πήραν μέρος στην παρέλαση. Η παρέλαση πραγματοποιήθηκε ηγήθηκε από τον Στρατηγό Ρίχο Τέρρας, τον Πρόεδρο Κέρστι Κάλιουλαϊντ ήταν παρόντες για να υποδεχτούν τις διαφορετικές μονάδες.
Όλοι οι κλάδοι υπηρεσιών των Αμυντικών Δυνάμεων της Εσθονίας πήραν μέρος στην παρέλαση, καθώς και στρατιώτες από χώρες του ΝΑΤΟ και άλλους στρατιωτικούς εταίρους της Εσθονίας. Οι χώρες που εκπροσωπήθηκαν ήταν η Φινλανδία, η Γαλλία, η Γεωργία, η Ιταλία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Πολωνία, η Σουηδία, η Ουκρανία, η Βρετανία, η Δανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Μιχαήλ Τσαμαδός

Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από παλιά οικογένεια της Ύδρας και σπούδασε νομικά. Ακολούθησε καριέρα στο διπλωματικό σώμα διατελώντας πρέσβης στις ΗΠΑ (1923), στο Βελιγράδι (1924 - 1926), στην Άγκυρα  (1926 - 1928). Το 1929 ίδρυσε το τριμηνιαίο περιοδικό "Αρχείον Φιλοσοφίας και Θεωρίας Επιστημών" μαζί με τους Παναγιώτη Κανελλόπουλο, Ιωάννη Θεοδωρακόπουλο και Κωνσταντίνο Τσάτσο, η έκδοση του οποίου συνεχίστηκε μέχρι το 1941 και του οποίου ήταν μέλος της συντακτικής επιτροπής.
Το 1931 επελέγη από την ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας ως σύμβουλος. Με συντακτική πράξη του 1935 απελύθη ως βενιζελικός, επαναφέρθηκε όμως αργότερα. Το 1941 τοποθετήθηκε πρόεδρος του Α΄ τμήματος του ΣτΕ για να μεταφερθεί το 1943 στην προεδρία του Β΄ τμήματος. Εκεί παρέμεινε μέχρι το 1948 οπότε και μετακινήθηκε για δεύτερη φορά στο Α΄ τμήμα, θέση την οποία διατήρησε μέχρι το 1949 οπότε και αποχώρησε από το δικαστικό σώμα. Το 1945 υπηρέτησε ως υφυπουργός εξωτερικών στις κυβερνήσεις Πέτρου Βούλγαρη (Απρίλιος, Αύγουστος). Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Ροταριανού Ομίλου Αθηνών (1928) και του συλλόγου Φάρος Τυφλών της Ελλάδος (1946), στον οποίο δώρισε την έκταση που βρίσκονται σήμερα οι εγκαταστάσεις του.
Θρησκεία στη Ρωσία

Οι τέσσερις παραδοσιακές θρησκείες της Ρωσίας είναι ο Χριστιανισμός, το Ισλάμ, ο Βουδισμός και ο Ιουδαϊσμός.
Ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός (Православие Pravoslaviye) είναι η παραδοσιακή και μεγαλύτερη θρησκεία της Ρωσίας, που θεωρείται μέρος της «ιστορικής κληρονομιάς» της Ρωσίας βάση του νόμου που ψηφίστηκε το 1997. Περίπου το 95% των εγγεγραμμένων Ορθοδόξων ενοριών ανήκουν στην Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, ενώ υπάρχουν αρκετές μικρότερες Ορθόδοξες Εκκλησίες, με κυριότερη εκείνη των Παλαιών Πιστών. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 υπήρξε μια γενικευμένη αναβίωση του σιβηριανού σαμανισμού σε όλη τη Ρωσία.

Ορθοδοξία

Οι πρόγονοι πολλών από τους σημερινούς Ρώσους υιοθέτησαν τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό τον 10ο αιώνα. Η Ρωσική Εκκλησία ισχυρίστηκε ότι είχε 80 εκατομμύρια μέλη το 2005. Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ρωσικού Κέντρου Ερευνών Δημόσιας Γνώμης, το 2007, το 63% των ερωτηθέντων απάντησαν ότι ήταν Ρώσοι Ορθόδοξοι. Σε μια έρευνα του 2011, από το Κέντρο Λεβάδα, ο αριθμός των Ορθόδοξων Ρώσων έχει σταθερά αυξηθεί από 31% το 1991, στο 50% το 2001 και στο περίπου στο 70% το 2011.
Από μια κοινωνιολογική έρευνα του 2012 για τη θρησκευτική προσήλωση, 58.800.000 άνθρωποι ή το 41% ​​του συνολικού πληθυσμού της Ρωσίας ήταν ενταγμένοι στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Βάση των αποτελεσμάτων ήταν η θρησκεία μεταξύ 21% και 40% του πληθυσμού σε πολλά από τα ομοσπονδιακά κρατίδια της Ρωσίας, από 41% έως 60% σε μια ομάδα από αυτά κυρίως στη Δυτική Ρωσία (συμπεριλαμβανομένης της Γιαμαλίας και του Κράι Περμ) και πάνω από το 60% σε Κουρσκ (69%), Βορόνεζ (62%), Λίπετσκ(71%), Ταμπόφ (78%), Ουλιάνοβσκ (61%), Μορδοβία (69%) και Νίζνι Νόβγκοροντ (69%).
Σε πολιτιστικές και κοινωνικές εκδηλώσεις ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν συνεργάστηκε στενά με την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο Πατριάρχης Κύριλλος της Μόσχας, επικεφαλής της Εκκλησίας, ενέκρινε την εκλογή του Πούτιν το 2012.
Ορθόδοξοι Χριστιανοί που δεν έχουν προσχωρήσει σε καμία εκκλησία (συμπεριλαμβανομένων των Ουκρανικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Γεωργίας, της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας κλπ.) αποτελούν το 1,5% (2.100.000) του πληθυσμού της Ρωσίας. Μικρές Ορθόδοξες εκκλησίες εκπροσωπούνται μεταξύ εθνικών μειονοτήτων Ουκρανών Ρώσων, Γεωργιανών Ρώσων και Αρμενίων Ρώσων. Αδέσμευτοι Ορθόδοξοι και μειονότητες μη Ρώσων Ορθοδόξων αποτελούν το 4% του πληθυσμού στις περιοχές Τιουμέν (9%), Ιρκούτσκ (6%), Εβραϊκή Αυτόνομη Περιφέρεια (6%), Τσελιάμπινσκ (5%), Αστραχάν 4%) και Τσουβασία (4%).
Νέο Εράσμιο Ξάνθης

Ιστορία

Στην περιοχή προϋπήρχε ο μουσουλμανικός οικισμός Ζηλωτή. Έπειτα, ανεγέρθηκε ο οικισμός Νέο Εράσμιο στον οποίο εγκαταστάθηκαν χριστιανοί πρόσφυγες, οι οποίοι έφτασαν από την Ανατολική Θράκη. Μετέπειτα οι δύο συνοικισμοί ενώθηκαν υπό την ονομασία Νέο Εράσμιο.
Παυσανίας Ζακολίκος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1936 στον Αλμυρό Μαγνησίας από γονείς καπνεργάτες. Ο πατέρας του ήταν πρωτεργάτης του καπνεργατικού κινήματος στην ευρύτερη περιοχή της Μαγνησίας, οργανώνοντας τις μυστικές συγκεντρώσεις στην κίτρινη αποθήκη του Βόλου. 
Βίωσε την πολιτική από μικρό παιδί, την οποία θεώρησε ως αγώνα για μια καλύτερη ζωή όλων των ανθρώπων και όχι μόνο των ολίγων. Έτσι εντάχθηκε στην νεολαία του Γέρου της Δημοκρατίας και μετέπειτα, ως φοιτητής, αποτέλεσε ενεργό μέλος της γενιάς του 114. 
Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου γνώρισε την σύζυγό του Σοφία, με την οποία ήταν συμφοιτητές. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών τους σταδιοδρόμησαν στην δικηγορία προτού περάσουν στον πολιτικό στίβο. 
Ο Ζακολίκος ήταν από τους πρώτους οπαδούς της ριζοσπαστικής τάσης του Ανδρέα Παπανδρέου στον κεντρώο χώρο και οργανωτικό στέλεχος των Δημοκρατικών Συνδέσμων του τελευταίου στην Θεσσαλία, κατά την προδικτατορική περίοδο. Μεταπολιτευτικά, υπήρξε από τα ιδρυτικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, μέλος του Πειθαρχικού Συμβουλίου και της Κεντρικής Επιτροπής του ίδιου κόμματος και ιδρυτικό μέλος του Τομέα Επιστημόνων. 
Το 1981 διετέλεσε βουλευτής Μαγνησίας με το ΠΑΣΟΚ, γκρεμίζοντας το κάστρο της συντηρητικής παράταξης στην ευρύτερη περιοχή του Αλμυρού, και έκτοτε εκλεγόταν ανελλιπώς μέχρι το 1996. 
Διετέλεσε επίσης Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας (Ιούλιος 1982 - Ιούνιος 1985), Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας (Δεκέμβριος 1988 - Μάρτιος 1989), αναπληρωτής Υπουργός Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας (Μάρτιος - Ιούλιος 1989). Μετά την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, διετέλεσε Αντιπρόεδρος της Βουλής (1993-1996).
Από το 2002 μέχρι το 2004 διετέλεσε πρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Τυποποίησης (ΕΛΟΤ).
Η σύζυγός του εργαζόταν από το 1982 ως συμβολαιογράφος και μεταπολιτευτικά οργανώθηκε ενεργά στην Ένωση Γυναικών Ελλάδας επί Μαργαρίτας Παπανδρέου ενώ υπήρξε από τις έμπιστες συνεργάτιδες της Μελίνας Μερκούρη.

Θάνατος

Ο Παυσανίας Ζακολίκος πέθανε στις 14 Οκτωβρίου 2018, σε ηλικία 83 ετών, μετά από νοσηλεία στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας.