Cadillac DTS

Παρουσίαση

Το ντιζάιν της Cadillac DTS αποκαλύφθηκε με έναν μοναδικό τρόπο, στις 20 Ιανουαρίου 2005. Συγκεκριμένα, ο τότε εκλεγεθείς για δεύτερη φορά πρόεδρος Τζορτζ Μπους ο νεότερος, παρέλαβε μία επίσημη προεδρική λιμουζίνα Cadillac DTS, αμέσως μετά την τελετή ορκωμοσίας (δείτε: Επίσημο προεδρικό αυτοκίνητο).
Η εκδοχή μαζικής παραγωγής, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Σικάγο στις 9 Φεβρουαρίου 2005. Τελικώς λανσαρίστηκε μέσα στο τρίτο τρίμηνο του 2005, για την σεζόν (model year) του 2006. Ήταν ο επίσημος αντικαταστάτης της 10ης και τελευταίας γενιάς της Cadillac De Ville, η παραγωγή της οποίας έληξε τον Ιούνιο του 2005.

Ονομασία

Με αυτή την αλλαγή του ονόματος, το μοντέλο ακολούθησε το νέο σύστημα ονοματολογίας με τα 3 γράμματα, που καθιέρωσε η Cadillac μεταξύ του 2002 και του 2005. Ειδικότερα, η DTS πήρε το όνομά της από την ισχυρότερη έκδοση της προκατόχου De Ville, την De Ville DTS (De Ville Touring Sedan), όπως είχε συμβεί και με την Cadillac Catera και την διάδοχο Cadillac CTS, καθώς και με την Cadillac Seville και την διάδοχο Cadillac STS.

Αισθητική

Η Cadillac DTS ουσιαστικά ήταν ένας επανασχεδιασμός του προκατόχου της, αφού τόσο το αμάξωμα όσο και τα μηχανικά μέρη της (κινητήρας, ρυθμίσεις για αποδόσεις ισχύος και κιβώτιο ταχυτήτων) προήλθαν από την 10η γενιά της De Ville και μεταφέρθηκαν αυτούσια στην DTS. Υπήρξαν πάντως κάποιες αισθητικές αναβαθμίσεις στο σαλόνι, ενώ και τα εμπρός και πίσω φώτα άλλαξαν ριζικά και έγιναν εντελώς κάθετα, ακολουθώντας την νέα σχεδιαστική φιλοσοφία για τον 21-ο αιώνα, που ονομάζεται «Αrt and Science» (Τέχνη και Επιστήμη). Αντιθέτως, το πλαϊνό προφίλ της DTS παρέμεινε εμφανώς κοινό με αυτό της De Ville.
Σημαντική διαφορά στο σαλόνι της DTS ήταν η κατάργηση της προηγούμενης 6-θέσιας διάταξης, σε αντίθεση με την De Ville, που έφερε σε όλες τις γενιές της το παραδοσιακό αμερικανικό 6-θέσιο σαλόνι, με τον λεβιέ ταχυτήτων πάνω στην κολώνα του τιμονιού (αν και η ισχυρότερη έκδοση De Ville DTS της 10-ης γενιάς της De Ville ήταν επίσης 5-θέσια). Όλες οι DTS ήταν αποκλειστικά 5-θέσιες, με εξαίρεση όσα μοντέλα προορίζονταν για εταιρικές πωλήσεις, στα οποία προσφερόταν ακόμα η δυνατότητα να παραγγελθούν με προαιρετική 6-θέσια διάταξη. Προκειμένου να διατηρήσει μια παραδοσιακή νότα, η DTS προσέθεσε και ένα τετράγωνο ρολόι στο ταμπλό, αν και ο πίνακας οργάνων είχε στρογγυλά όργανα.

DTS-L

Τον Νοέμβριο του 2006, για την σεζόν (model year) του 2007, λανσαρίστηκε και μια ειδική έκδοση με μακρύτερο κατά 20,3 εκατοστά μεταξόνιο, υπό το όνομα DTS-L (long). Η έκδοση αυτή σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από τον θυγατρικό οίκο Accubuilt και διατέθηκε κυρίως σε εταιρείες ενοικίασης πολυτελών αυτοκινήτων μεγάλου μήκους, κοινώς λιμουζίνες. Όλα τα επιπλέον εκατοστά διατέθηκαν στον χώρο των πίσω επιβατών και το συνολικό μήκος του αυτοκινήτου έφτανε σχεδόν τα 5,5 μέτρα.
Οι Cadillac DTS-L της πρώτης σεζόν παραγωγής τους, αναγνωρίζονται εύκολα, καθώς έφεραν μια φαρδύτερη πίσω πλαϊνή κολώνα, ως ρετρό παραπομπή στην παλαιότερη Fleetwood 75 Series. Αυτό επετεύχθη με την χρήση της ίδιας πίσω πόρτας με τις στάνταρ DTS, δημιουργώντας όμως έτσι ένα παράξενο πλαϊνό προφίλ, με μεγάλη απόσταση ανάμεσα στις πίσω πόρτες και στα θολωτά τόξα πάνω από τους πίσω τροχούς, όπως φαίνεται στην πάνω φωτογραφία. Για την σεζόν του 2008, τοποθετήθηκαν μακρύτερες πίσω πόρτες, καλύτερης αισθητικής, με αποτέλεσμα η πίσω πλαϊνές κολώνες να γίνουν πιο στενές. Παρά τις βελτιώσεις αυτές όμως, ελάχιστες DTS-L πωλήθησαν και σύντομα η παραγωγή τους διακόπηκε.

Εξοπλισμός και ασφάλεια

Το επίπεδο εξοπλισμού της DTS ήταν εξαιρετικά υψηλό για την εποχή της. Συγκεκριμένα, όλες οι εκδόσεις έφεραν εξ αρχής στάνταρ προβολείς υψηλής έντασης με φώτα Xenon, ανάρτηση Magnetic Ride Control, Σύστημα Ελέγχου Πίεσης Ελαστικών, Σύστημα Τηλεματικής OnStar, Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS), Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (traction control system), Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας StabiliTrak (έως το 2007 ήταν στάνταρ σε όλα εκτός της βασικής έκδοσης, μετά έγινε στάνταρ και στη βασική έκδοση), Σύστημα Υποβοήθησης Φρεναρίσματος (Brake Assist), δυνατότητα εκκίνησης του κινητήρα εξ αποστάσεως, δερμάτινο σαλόνι, ηλεκτρικά ρυθμιζόμενα καθίσματα και, από το 2007, ζάντες από χρώμιο.
Από το λανσάρισμα της DTS, επίσης, προστέθηκαν στάνταρ πλευρικοί αερόσακοι οροφής, για προστασία της κεφαλής, συμπληρώνοντας έτσι τους προϋπάρχοντες μπροστινούς και πλευρικούς στα μπροστινά καθίσματα της προκατόχου 10-ης γενιάς της De Ville. Επιπλέον, οι δύο μπροστινοί αερόσακοι της DTS ήταν εξαρχής διπλού βάθους (dual-depth) και η Cadillac ισχυρίστηκε τότε ότι οι δύο τρόποι ανοίγματός τους ανάλογα με την ισχύ της πρόσκρουσης, ήταν πρωτοεμφανιζόμενη καινοτομία.
Προαιρετικά προσφέρονταν: σύστημα δορυφορικής πλοήγησης (στάνταρ στην κορυφαία έκδοση Platinum Edition Package), δορυφορικό ραδιόφωνο, ηλιοροφή, αισθητήρες παρκαρίσματος εμπρός και πίσω, θερμαινόμενα εμπρός και πίσω καθίσματα, δροσιζόμενα εμπρός καθίσματα, θερμαινόμενο τιμόνι, λειτουργία διατήρησης σταθερής απόστασης στο cruise control και, από την σεζόν του 2008, σύστημα προειδοποίησης αλλαγής λωρίδας (lane-departure warning system) και προειδοποίησης τυφλής οπτικής γωνίας (blind-spot alert). Επιπλέον, από την σεζόν του 2009 το σύστημα δορυφορικής πλοήγησης απέκτησε την ικανότητα ενημέρωσης για τις τρέχοντες κυκλοφοριακές συνθήκες. Μία Cadillac DTS με πλήρη εξοπλισμό, έφτανε σε μέγιστη τιμή τα 55.000 δολάρια.
Το μοναδικό μελανό σημείο όμως, που μάλιστα πυροδότησε τότε πλήθος από αρνητικά σχόλια, ήταν ότι το μοναδικό διαθέσιμο κιβώτιο ταχυτήτων ήταν ένα 4-τάχυτο αυτόματο. Συγκεκριμένα, έφερε το γηρασμένο τότε 4T80, που είχε προηγουμένως χρησιμοποιηθεί στην Cadillac Eldorado (μεταξύ 1993 και 2002), στην Cadillac Seville (μεταξύ 1993 και 2003) και στην Cadillac De Ville (μεταξύ 1994 και 2005), από όπου και μεταφέρθηκε αυτούσιο και, ως αποτέλεσμα, η DTS υπήρξε η τελευταία Cadillac που το χρησιμοποίησε. Γενικά θεωρήθηκε ως άκρως αναχρονιστικό για την εποχή κυκλοφορίας του, κατά την οποία, όλα τα μεγάλου κυβισμού ευρωπαϊκά και ιαπωνικά μοντέλα πολυτελείας, αλλά ακόμα και τα άλλα μοντέλα της Cadillac, έφεραν τουλάχιστον 5-τάχυτα αυτόματα κιβώτια και συνηθέστερα 6-τάχυτα αυτόματα (μάλιστα κάποια ευρωπαϊκά και ιαπωνικά είχαν αρχίσει τότε να εισάγουν ακόμα και 7-τάχυτα ή 8-τάχυτα αυτόματα).

Αντικατάσταση της DTS

Τελικώς, η παραγωγή της Cadillac DTS έληξε στις 24 Μαΐου 2011 και το τελευταίο της αντίτυπο κατέληξε απευθείας στη συλλογή του Nicola Bulgari, κατόπιν σχετικής παραγγελίας. Με την προσθήκη αυτή, έγινε η 15-η Cadillac της προσωπικής του συλλογής αυτοκινήτων.
Μόλις 20 μέρες νωρίτερα, στις 4 Μαΐου 2011, είχε λήξει και η παραγωγή της κάπως μικρότερης Cadillac STS. Η General Motors αντικατέστησε και τα δύο μοντέλα την άνοιξη του 2012, με ένα εντελώς νέο μοντέλο, την Cadillac XTS, που βασίστηκε στο πρωτότυπο Cadillac XTS Platinum του 2010.

Επίσημο προεδρικό αυτοκίνητο

Η Cadillac DTS συνέχισε μια μακροχρόνια παράδοση επιλογής μεγάλων μοντέλων της εταιρείας για επίσημα οχήματα του Προέδρου των ΗΠΑ. Υπήρξε το προεδρικό αυτοκίνητο του Τζορτζ Μπους του νεότερου, από την ορκωμοσία της δεύτερης θητείας του, στις 20 Ιανουαρίου 2005, και για ολόκληρη τη δεύτερη θητεία του.
Το προεδρικό μοντέλο ήταν τεθωρακισμένο, 4-κίνητο, με μακρύτερο μεταξόνιο και υψηλότερη οροφή από την «κανονική» έκδοση, ενώ ήταν φτιαγμένο στο χέρι, από τον οίκο Centigon. Ήταν, επίσης, και το πρώτο αντίτυπο της DTS που κατασκευάστηκε επίσημα, λίγους μήνες προτού το μοντέλο κυκλοφορήσει στην αγορά.
Αντικαταστάθηκε κατά την ορκωμοσία του Μπαράκ Ομπάμα, στις 20 Ιανουαρίου 2009, από ένα ειδικό μοντέλο με την ονομασία Cadillac One, που για πρώτη φορά σε προεδρικό όχημα των ΗΠΑ μοιράζεται ελάχιστα κοινά στοιχεία με αυτοκίνητο παραγωγής. Για την ακρίβεια, το σασί, ο κινητήρας ντίζελ και το κιβώτιο ταχυτήτων προήλθαν από το Chevrolet Kodiak, ένα επαγγελματικό ελαφρύ φορτηγό, με την εξωτερική της εμφάνιση να έχει διαμορφωθεί στα πρότυπα της Cadillac. Ενδεικτικώς, τα μπροστινά φώτα, οι καθρέπτες και οι χειρολαβές της Cadillac One είναι κοινά με αυτά της Cadillac Escalade τρίτης γενιάς, ενώ τα πίσω φώτα είναι κοινά με αυτά της Cadillac STS. Σήμερα, η προεδρική DTS χρησιμοποιείται μόνο ως εναλλακτική προεδρική λιμουζίνα, όταν προκύπτει ανάγκη για όχημα αντικατάστασης ή για εφεδρικό.
Μια Cadillac DTS υπήρξε, επίσης, το επίσημο κυβερνητικό αυτοκίνητο του πρώην πρωθυπουργού του Καναδά Στήβεν Χάρπερ.