google/wiki40b huggingface dataset:
Trapeze

Βιογραφία

Το 1970 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους, ομώνυμο άλμπουμ μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Threshold" και λίγο αργότερα, ο Τζόουνς και ο Ράουλι αποχώρησαν για να επανενταχθούν στο παλιό τους συγκρότημα. Οι Trapeze συνέχισαν ως τρίο, με τον Χιούζ στα φωνητικά και το μπάσο, τον Γκάλεϊ στην κιθάρα και τα δεύτερα φωνητικά και τον Χόλαντ στα τύμπανα και τα δεύτερα φωνητικά. Το Νοέμβριο του 1970, κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος τους, με τίτλο "Medusa", μαζί με το σινγκλ "Black Cloud". Λόγω της ραδιοφωνικής ανταπόκρισης στις Ηνωμένες Πολιτείες για το τελευταίο τους σινγκλ, μετακόμισαν στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, όπου περιόδευσαν τρεις φορές μέχρι το 1973.
Το "You Are the Music...We're Just the Band", το οποίο κυκλοφόρησε το 1972, ήταν το τρίτο άλμπουμ του συγκροτήματος γνωρίζοντας πολύ μικρή επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το καλοκαίρι του 1973, ο Γκλεν Χιούζ αποχώρησε για να ενταχθεί στους Deep Purple και ο Μελ Γκάλεϊ ανέλαβε τα βασικά φωνητικά του συγκροτήματος, ενώ τη θέση του μπασίστα πήρε ο Πητ Ράιτ και του δεύτερου κιθαρίστα ο Ρομπ Κέντρικ.
Η φυγή του Χιούζ στους Deep Purple ανέβασε τη δημοτικότητα των Trapeze και η "Threshold" προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί το γεγονός αυτό, κυκλοφόρησε τη συλλογή "The Final Swing", η οποία περιέχει τραγούδια των τριών πρώτων άλμπουμ του συγκροτήματος. Το πρώτο άλμπουμ με τους Κέντρικ και Ράιτ, κυκλοφόρησε αργότερα μέσα στο 1974, με τίτλο "Hot Wire", φθάνοντας στο # 146 των αμερικανικών τσαρτ. Το 1976, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Trapeze", δεύτερο ομώνυμο άλμπουμ του συγκροτήματος, με τον Γκλεν Χιούζ να τραγουδάει στα κομμάτια "Chances" και "Nothin' For Nothing", ενώ λίγο πριν είχε ηχογραφηθεί στο Νότιγχαμ, το "Live at the Boat Club", το οποίο κυκλοφόρησε ως αρχειακή έκδοση, στις 5 Αυγούστου του 2003, από την εταιρεία "Major League".
Το 1978, κυκλοφόρησαν το δίσκο "Hold On", με τον Πητ Γκόλμπι να αναλαμβάνει τα φωνητικά του συγκροτήματος, ενώ λίγο αργότερα ο Ντέιβ Χόλαντ αποχώρησε για να συνεχίσει με τους Judas Priest και αντικαταστάθηκε από τον Στηβ Μπρέι, με τον οποίο κυκλοφόρησαν το "Live in Texas: Dead Armadillos", το Ιούλιο του 1981. Ο Πιτ Γκόλμπι εντάχθηκε στους Uriah Heep και τα υπόλοιπα μέλη των Trapeze αποφάσισαν να διαλύσουν το συγκρότημα.
Το 1991, οι Χιούζ, Γκάλεϊ και Χόλαντ επανενώθηκαν για μια μικρή περιοδεία με τον Τζεφ Ντάουνς στα πλήκτρα, ηχογραφώντας ζωντανά το δίσκο "Welcome to the Real World", ενώ τον Φεβρουάριο του 1994, επανενώθηκαν για δεύτερη φορά, με τον μπλουζ κιθαρίστα Γκρεγκ Έρικσον στη σύνθεση τους, για να παίξουν ζωντανά εις μνήμην του τραγουδιστή Ρέι Γκίλεν, γνωστού για τη συνεργασία του με τους Black Sabbath. Τον επόμενο μήνα έπαιξαν σε διάφορες πόλεις της Μεγάλης Βρετανίας και τον Απρίλιο συνέχισαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, πριν διαλυθούν οριστικά.
Στις 1 Ιουλίου 2008 απεβίωσε ο Μελ Γκάλεϊ από καρκίνο του οισοφάγου.
I Am the Night

Λίστα Τραγουδιών

1. Hot and Heavy (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 4:06

2. I Am the Night (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 4:27

3. Onward We Rock! (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 3:56

4. D*G*T*T*M (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 1:43

5. Daughters of the Queen (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 4:16

6. Down Below (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 2:49

7. Come-On Eyes (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 4:13

8. Right on the Edge (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 4:06

9. Valhalla (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 4:05

10. Forever Tonight (Glaze, Darrell, Rex Rocker, Vinnie Paul) - 4:10
Βίλχελμ Γκότχελφ Λόρμαν

Βίος

Γεννήθηκε στην Δρέσδη. Το 1810 φοίτησε στο Pfeilschmidtschen Garnisonsschule και στην συνέχεια σπούδασε αρχιτεκτονική. Η μητέρα του απεβίωσε το 1812 και ο πατέρας του το 1817. Έχασε την πρώτη του σύζυγο, Christiane Amalie, το 1827. Είχαν παντρευτεί το 1819 και είχαν έξι παιδιά. Ο Λόρμαν νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά το 1828 την Henriette.

Επιστημονικό έργο

Το 1821 έκανε ακριβείς παρατηρήσεις της Σελήνης, χάρη στις οποίες δημιούργησε χάρτη του φυσικού μας δορυφόρου (Mondkärtchen, σεληνιακός χάρτης). Το 1824 ακολούθησε η "Τοπογραφία της ορατής πλευράς της Σελήνης" (Topographie der sichtbaren Mondoberfläche) που σήμερα φυλάσσεται στην βιβλιοθήκη του Πολυτεχνείου της Δρέσδης (Technische Universität Dresden). Ολοκλήρωσε τους χάρτες του το 1836, όμως δημοσιεύτηκαν μετά τον θάνατό του. Το 1878 ο Γιόχαν Σμιντ (Johann Friedrich Julius Schmidt) επεξεργάστηκε και εξέδωσε τα 25 τμήματα του χάρτη του Λόρμαν ως Mondkarte in 25 Sektionen (σεληνιακός χάρτης σε 25 μέρη). Το έργο αυτό επανεκδόθηκε το 1963.
Ο Λόρμαν είναι επίσης υπεύθυνος για την ίδρυση του Πολυτεχνείου της Δρέσδης (1828), του οποίου μάλιστα διατέλεσε και first director of that institution.
Crash Bandicoot

To Crash Bandicoot είναι μία σειρά βιντεοπαιχνιδιών πλατφόρμας, που δημιουργήθηκε από τον Άντι Γκάβιν και τον Τζέισον Ρούμπιν, κατά την περίοδο που ήταν την εταιρεία Naughty Dog, για τη Sony Computer Entertainment. Η σειρά αρχικά ήταν διαθέσιμη μόνο για τη σειρά PlayStation. Με το πέρας των χρόνων η σειρά αναπτύχθηκε από πολλές εταιρείες, έγινε διαθέσιμη για πολλές, κονσόλες, καθώς, επίσης, πέρασε κι από διάφορα είδη. Έως και το 2017 η σειρά έχει κυκλοφορήσει 18 παιχνίδια, πουλώντας πάνω από 50 εκατομμύρια αντίτυπα.
Η σειρά, συνήθως, τοποθετείται στα φανταστικά Wumpa Islands, τα οποία βρίσκονται στο αρχιπέλαγος της νοτίου Αυστραλίας. Τα περισσότερα παιχνίδια της σειράς ανήκουν στο είδος της πλατφόρμας, όμως τα spin-offs αυτών, ανήκουν και σε διαφορετικά είδη. Κύριος πρωταγωνιστής της σειράς είναι ένα ανθρωπόμορφο χαιρόπους, ονόματι Crash, του οποίου η ήσυχη ζωή στα Wumpa Islands, διακόπτεται, από τον κύριο ανταγωνιστή της σειράς Doctor Neo Cortex, ο οποίος είναι κι αυτός που δημιούργησε τον ίδιο τον Crash και πλέον τον θέλει νεκρό. Στα περισσότερα παιχνίδια ο Crash, πρέπει να τον κερδίσει και να του αποτρέψει τα σχέδια περί παγκόσμιας κυριαρχίας.
Οθωμανική Τράπεζα

Μουσείο Οθωμανικής Τράπεζας

Η έδρα της Οθωμανικής Τράπεζας στην Bankalar Caddesi στο Καράκιοϊ της Κωνσταντινούπολης χτίστηκε από το διάσημο Γαλλοτούρκο αρχιτέκτονα Αλεξάντερ Βαλωρύ το 1890 και χρησιμοποιήθηκε ως έδρα της Οθωμανικής Τράπεζας από την ίδρυσή της στις 27 Μαΐου 1892, μέχρι το 1999. Εκτός από τη στέγαση του υποκαταστήματος της τράπεζας Garanti στο Καράκιοϊ και των διευθύνσεων της περιοχής, το κτίριο ήταν ο χώρος του Μουσείου της Οθωμανικής Τράπεζας και του Κέντρου Αρχείων και Ερευνών της Οθωμανικής Τράπεζας. Τα αντικείμενα και τα έγγραφα που παρουσιάστηκαν στο Μουσείο της Οθωμανικής Τράπεζας έδωσαν πληροφορίες για την ύστερη οθωμανική και πρώιμη δημοκρατική περίοδο, παρουσιάζοντας το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον της εποχής μέσα από πράξεις αγοράς, υποκαταστήματα τραπεζών, αρχεία πελατών και φακέλους προσωπικού σε ένα συνδυασμό χρονολογικών και θεματικών προσεγγίσεων.
Τέσσερα θησαυροφυλάκια της τράπεζας, που βρίσκονται στο κέντρο της κύριας εκθεσιακής αίθουσας, χρησιμοποιήθηκαν για την εμφάνιση αρχειακών σειρών όπως μετοχές και ομόλογα, λογιστικά βιβλία, αρχεία πελατών, κάρτες καταθέσεων, αρχεία προσωπικού και φωτογραφίες. Η μεγαλύτερη διώροφη καμάρα φιλοξένησε τα τραπεζογραμμάτια και τα ασημένια νομίσματα που εκδόθηκαν μεταξύ 1863 και 1914 μαζί με την ιστορία, το σχεδιασμό, την εγγραφή και τα δείγματα του καθενός.
Καθώς παρέμεινε κλειστό για κατασκευή το 2009, το κτίριο της Οθωμανικής Τράπεζας άνοιξε ξανά στις 22 Νοεμβρίου 2011 από το SALT Galata, ως ένα από τα δύο κτίρια που φιλοξενούν τις δραστηριότητες του πολιτιστικού ιδρύματος SALT. Το SALT Galata φιλοξενεί το Μουσείο της Οθωμανικής Τράπεζας και καθιστά διαθέσιμη στο κοινό τη βιβλιοθήκη και τα αρχεία του Κέντρου Αρχείων και Ερευνών της Οθωμανικής Τράπεζας μέσω της SALT Research.
Τορτόζα

Ιστορία

Στη σημερινή θέση της Τορτόζα υπήρξε πιθανότατα η πόλη της Ιμπέρα (Hibera), πρωτεύουσα της ιβηρικής Ιλερκαβόνια. Επί Ρωμαίων έφερε το όνομα Ντερτόζα (Dertosa) ενώ υπήρξε πρωτεύουσα του ομώνυμου μουσουλμανικού βασιλείου τάιφα (ως Turtusha) που ιδρύθηκε το 1035.
Κατακτήθηκε το 1148 από τον Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Δ΄, που την ενσωμάτωσε στην κομητεία της Βαρκελώνης.
Το 1149 έγινε η έδρα του γυναικείου ιπποτικού Τάγματος του Πέλεκυ που ιδρύθηκε προς τιμήν της ηρωικής μάχης που έδωσαν οι γυναίκες της πόλης ενάντια στους Μαυριτανούς.
Τον 19ο αιώνα αποτέλεσε σημαντικό κέντρο των Καρλιστών, ενώ την όποια ακμή έζησε στις αρχές του 20ού αιώνα έσβησε ο εμφύλιος πόλεμος, κατά τον οποίο και καταστράφηκε ολοσχερώς από τους βομβαρδισμούς από τα στρατεύματα του Φράνκο.

Σημεία ενδιαφέροντος

Η πόλη διατηρεί ένα σημαντικό αριθμό ιστορικών αρχιτεκτονικών μνημείων. Το κάστρο της πόλης (la Suda) είναι έργο του χαλίφη Αμπντεραμάν Γ’ και μετά τη χριστιανική κατάκτηση έγινε κατοικία τόσο της οικογένειας ευγενών Μονκάδα, όσο και των Ναϊτών Ιπποτών. Από το 1294 μετατράπηκε σε βασιλικό παλάτι. Μεγάλο μέρος των μεσαιωνικών κατασκευών καλύπτεται από μεταγενέστερες επεμβάσεις του 17ου και 18ου αιώνα, που πραγματοποιήθηκαν με σκοπό την οχύρωση των δύο λόφων της πόλης. Κατά την ανάβαση στο κάστρο γίνονται αντιληπτά απομεινάρια ενός μουσουλμανικού νεκροταφείου ενώ στο εσωτερικό του κάστρου διασώθηκε ένα στρώμα με στίχους από το Κοράνι.
Άλλες οχυρωματικές κατασκευές είναι το φρούριο Τενάλιες, οι οχυρώσεις του Σίτζα, το οχυρό του Δούκα της Ορλεάνης και τα τρία του 17ου αιώνα, όπως και μερικά κομμάτια τείχους και διάφοροι πύργοι διάσπαρτοι στην ευρύτερη περιοχή του δήμου.
Ο καθεδρικός της Σάντα Μαρία είναι γοτθικού ρυθμού και ολοκληρώθηκε το 1597.
Επίσης, στη μέση της κοίτης του ποταμού Έβρου βρίσκεται ένα από τα λιγοστά εναπομείναντα μνημεία της εποχής της δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο, αφιερωμένο στους νεκρούς της Μάχης του Έβρου κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου.
Θεόδωρος Ντεγιάννης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1926 στην Χαλκίδα, ο μικρότερος σε μια οικογένεια με 5 αδέρφια. Ο μεγαλύτερος αδερφός του ήταν ο Ηλίας Ντεγιάννης, ήρωας του πολεμικού ναυτικού. Το 1948 αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και στη συνέχεια συμπλήρωσε τις σπουδές του σε διάφορες Σχολές της Ελλάδας και του εξωτερικού, μεταξύ των οποίων και το  Senior Officers' War Course της Βρετανικής Ναυτικής Σχολής Πολέμου (Royal Naval College, Greenwich). Ήταν αντίπαλος της δικτατορίας, όπως και η συντριπτική πλειονότητα των αξιωματικών του Ναυτικού. Το 1977 προήχθη σε αντιναύαρχο.
Επελέγη ως αρχηγός ΓΕΕΘΑ τον Ιανουάριο του 1982 και παρέμεινε σε αυτή τη θέση για σχεδόν τρία χρόνια, μέχρι τον Δεκέμβριο του 1984, οπότε και ανέλαβε ο πτέραρχος Νικόλαος Κουρής. Από όλους τους ανώτατους αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων ήταν αυτός που ενέπνεε την μεγαλύτερη εμπιστοσύνη για τα δημοκρατικά του φρονήματα στην νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.
Το 1988 ήταν συνιδρυτής του ερευνητικού ινστιτούτου ΕΛΙΑΜΕΠ και ο πρώτος πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του.  Στο Ελληνικό Ίδρυμα Αμυντικής και Εξωτερικής Πολιτικής παρέμεινε πρόεδρος ως το 1992.
Το 1989 ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Εθνικής Άμυνας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Γρίβα και παρέμεινε σε αυτή τη θέση και στην οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα ως τις 11 Απριλίου 1990.  
Γνώριζε αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά. 
Πέθανε στις 6 Νοεμβρίου 2006.
Πενταδικό σύστημα αρίθμησης

Το πενταδικό σύστημα αρίθμησης αποτελεί σύστημα αρίθμησης με αριθμητική βάση τον αριθμό πέντε (5).

Ιδιότητες

Το σύστημα πιθανώς βασίζεται στην αρίθμηση των 5 δαχτύλων του κάθε χεριού. Στο πενταδικό σύστημα, χρησιμοποιούνται πέντε ψηφία τα οποία αντιστοιχούν στο 0, 1, 2, 3, και 4 (σε αντίθεση με το δεκαδικό σύστημα που έχει δέκα ψηφία από το 0 έως το 9) και χρησιμοποιούνται συνδυασμοί τους ώστε να αναπαρασταθεί ο οποιοσδήποτε πραγματικός αριθμός. Κατά την σύμβαση αυτή, η αρίθμηση του πέντε στο πενταδικό σύστημα γράφεται ως 10, το είκοσι πέντε ως 100 και το εξήντα ως 220. Καθώς το πέντε είναι πρώτος αριθμός, διαιρούνται καθαρά (μη άρρητοι) μόνο οι αντίστροφοι των δυνάμεων του πέντε. Κάθε πενταδικό ψηφίο διαθέτει log₂5 (περίπου 2,32) δυαδικά ψηφία πληροφορίας.
Το πενταδικό σύστημα χρησιμοποιείται σε πλήθος γλωσσών ανά τον κόσμο, όπως τις γλώσσες Ντουάλα, Νουνγγουμπούγιου, και την εξαφανισμένη Κουούρν Κοπάν Νοότ των Αβορίγινων Αυστραλών, Λουισένιο των ιθαγενών Αμερικανών στο νότιο Λος Άντζελες των ΗΠΑ, και την εξαφανισμένη Σαραβέκα στην Βολιβία.

Παραλλαγές

Η κύρια παραλλαγή του συστήματος είναι το δυαδικοπενταδικό σύστημα, το οποίο χρησιμοποιεί δυαδικούς αριθμούς στο πρώτο τμήμα του και πενταδικούς στο δεύτερο τμήμα του αριθμού. Κοινή περίπτωση του συνδυασμού αποτελούν οι υποδιαιρέσεις των νομισματικών μονάδων. Η αρίθμηση στις γλώσσες Χμερ και Ουολόφ βασίζεται στο μικτό αυτό σύστημα, ενώ στο εικοσαδικό σύστημα των γλωσσών Ναχουάτλ και αριθμών Μάγια γίνεται συνδυασμός τετραδικού και πενταδικού συστήματος.
Ομοσπονδιακή δημοκρατία

Η ομοσπονδιακή δημοκρατία είναι ομοσπονδία κρατιδίων με πολιτειακή μορφή διακυβέρνησης. Στον πυρήνα της, η κυριολεκτική έννοια της λέξης δημοκρατία, είναι για να αναφερθεί σε μια μορφή κυβέρνησης όπου "μια χώρα κυβερνάται από εκλεγμένους εκπροσώπους και εκλεγμένο ηγέτη (όπως ο πρόεδρος) και όχι από ένα βασιλιά ή βασίλισσα".
Σε μια ομοσπονδιακή δημοκρατία, υπάρχει μια κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και των κυβερνήσεων των επιμέρους κρατιδίων ή άλλων συστατικών υποδιαιρέσεων. Ενώ κάθε ομοσπονδιακή δημοκρατία κατανέμει τις αρμοδιότητες διαφορετικά, τα κοινά θέματα που αφορούν την ασφάλεια και την άμυνα, καθώς και η νομισματική πολιτική, συνήθως γίνεται σε ομοσπονδιακό επίπεδο, ενώ θέματα όπως η συντήρηση υποδομών και η εκπαιδευτική πολιτική υπάγονται στο περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο. Ωστόσο, οι απόψεις διαφέρουν σχετικά με το τι θέματα θα πρέπει να είναι αρμοδιότητα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, καθώς οι υποδιαιρέσεις έχουν συνήθως κυριαρχία σε ορισμένα θέματα όπου η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν έχει δικαιοδοσία. Μια ομοσπονδιακή δημοκρατία, επομένως, ορίζεται ως το αντίθετο της ενιαίας δημοκρατίας, σύμφωνα με την οποία η κεντρική κυβέρνηση έχει πλήρη κυριαρχία πάνω σε όλες τις πτυχές της πολιτικής ζωής. Η πιο αποκεντρωμένη δομή βοηθά στην εξήγηση της τάσης των πολυπληθέστερων κρατών να λειτουργούν ως ομοσπονδίες. Οι περισσότερες ομοσπονδιακές δημοκρατίες κωδικοποιούν την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της κεντρικής και τοπικής κυβέρνησης σε συνταγματικό έγγραφο.
Οι πολιτικές διαφορές μεταξύ της ομοσπονδιακής δημοκρατίας και των ομοσπονδιακών κρατών, ειδικά τις ομοσπονδιακές μοναρχίες κάτω από ένα κοινοβουλευτικό σύστημα διακυβέρνησης, είναι νομικό και όχι πολιτικό θέμα, καθώς οι περισσότερες ομοσπονδιακές χώρες κυβερνώνται με δημοκρατική μορφή και χρησιμοποιώντας την διάκριση των εξουσιών. Ωστόσο, ορισμένες ομοσπονδιακές μοναρχίες, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, βασίζονται σε αρχές άλλες από τη δημοκρατία (συγκεκριμένα, είναι μια ομοσπονδία 7 εμιράτων).
Οδυσσεύς Γκραντ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Πόιντ Πλέζαντ του Οχάιο το 1822. Απόφοιτος του Ουέστ Πόιντ, έλαβε μέρος στον πόλεμο του Μεξικού, όπου έφτασε μέχρι το βαθμό του λοχαγού. Στη συνέχεια, επειδή ήταν εθισμένος στο ποτό, εξαναγκάσθηκε σε παραίτηση και ασχολήθηκε με τη γεωργία. Με το ξέσπασμα του Αμερικανικού Εμφυλίου το 1861 συγκρότησε σώμα εθελοντών και πήρε μέρος σε πολλές μάχες, στις οποίες επέδειξε θάρρος, τόλμη και στρατηγικές ικανότητες. Οι προαγωγές του ήσαν απανωτές και σύντομα προάχθηκε σε στρατηγό. Ιστορική έχει μείνει η φράση που χρησιμοποιούσε όταν ο αντίπαλός του ζητούσε να διαπραγματευθεί τους όρους παράδοσης: Απαντούσε με τη φράση «Unconditional surrender» (παράδοση άνευ όρων), πράγμα που σε συνδυασμό με τα αρχικά του ονόματός του προσήψε το προσωνύμιο «Unconditional Surrender Grant». Το 1864 έγινε αρχιστράτηγος - ύστερα από απόφαση του τότε προέδρου Αβραάμ Λίνκολν - των δυνάμεων των Βορείων και ύστερα από στρατηγικές κινήσεις κατάφερε να αναγκάσει τους Νοτίους να παραδοθούν. 
Μετά τη λήξη του εμφυλίου ο Γκραντ ανακηρύχθηκε σε εθνικό ήρωα και σύντομα ασχολήθηκε με την πολιτική. Προσχώρησε στους Ρεπουμπλικάνους και το 1868 εξελέγη πρόεδρος των Η.Π.Α. με ποσοστό 52,7%. Το 1872 επανεξελέγη με ποσοστό 55,6%. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, κυρίως της δεύτερης, ξέσπασαν πολλά σκάνδαλα οικονομικής φύσεως. Επίσης επικρίθηκε αρκετά για την καταπιεστική συμπεριφορά του απέναντι στους Νοτίους.
Απεβίωσε στις 23 Ιουλίου του 1885. Είχε νυμφευθεί την Τζούλια Μπογκς Ντεντ και είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά. Εξέδωσε τα απομνημονεύματά του σε δύο τόμους.
Άννα Σεντοκόβα

Καριέρα

Η Άννα γεννήθηκε στο Κίεβο. Την περίοδο 2002-2004 ήταν τραγουδίστρια στο ρωσο-ουκρανικό συγκρότημα ВИА Гра. Από το 2004 συνέχισε σόλο καριέρα σημειώνοντας μεγάλη καριέρα.

Μέλη σε λίστα

Έρικα Γκέρτσεκ

(2013-σήμερα)
Μίσα Ρομάνοβα

(2013-σήμερα)
Αναστασία Κοζεβνίκοβα

(2013-σήμερα)
Αλιόνα Βίνιτσκαγια

(2000-2003)
Ναντιέζντα Γκρανόφσκαγια

(2000-2002)

(2002-2006)

(2009-2011)
Τετιάνα Νάϊνικ

(2002)
Άννα Σεντοκόβα

(2002-2004)
Βέρα Μπρέζνιεβα

(2003-2007)
Σβiτλάνα Λομπόντα

(2004)
Αλμπίνα Τζαναμπάγεβα

(2004-2012)
Χριστίνα Κοτς-Γότλιπ

(2006)
Όλγα Ρομανόφσκαγια

(2006-2007)
Μεσέντα Μπαγκαουντίνοβα

(2007-2009)
Τατιάνα Κοτόβα

(2008-2010)
Σάντα Δημόπουλος

(2011-2012)
Γιέβα Μπουσμινά

(2010-2012).
Δημοσθένης Θεοχαρίδης

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1914 στις Αγραπιδιές - Φλώρινας, γιος του Μιχαήλ και της Σουλτάνας. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία.
Εξελέγη βουλευτής Φλωρίνης με την ΕΠΕΚ το 1951 , 1952 και Φλωρίνης-Καστοριάς με την ΕΠΕΚ (Δημοκρατική Ένωση) το 1956.  Επανεξελέγη βουλευτής Φλωρίνης με την Ένωση Κέντρου το 1961, το 1963 και το 1964. Την περίοδο της δικτατορίας 1967-1974 συνελήφθη και οδηγήθηκε στις φυλακές Αμαρουσίου.
Μεταπολιτευτικά ήταν υποψήφιος βουλευτής Φλωρίνης το 1974 με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις λαμβάνοντας 4.464 ψήφους. Το 1977 πολιτεύτηκε ξανά στη Φλώρινα με την ΕΔΗΚ, χωρίς επιτυχία.
Επανεξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία το 1981 με 7.007 ψήφους και το 1985.
Ήταν επίσης, ως προσωπική επιλογή του Καραμανλή, Γενικός Γραμματέας Βορείου Ελλάδος. Η εξόδιος ακολουθία εψάλη στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Παντελεήμονα Φλώρινας.

Αποξήρανση της Χειμαδίτιδος λίμνης

Τον Αύγουστο του 1953, ο τότε βουλευτής του ΕΠΕΚ, Δημοσθένης Θεοχαρίδης, με μια σειρά διπλωματικών και συνάμα αποτελεσματικών χειρισμών, κατόρθωσε να επιτύχει την ένταξη της Χειμαδίτιδος λίμνης (ως τότε έλους) στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων επί κυβερνήσεως Αλέξανδρου Παπάγου.
Η αποξήρανση της Χειμαδίτιδος λίμνης αποτέλεσε έργο - σταθμό για την ιστορία του νομού, καθώς δημιουργήθηκαν συνολικά 24.000 στρέμματα καλλιεργήσιμων εκτάσεων, που απέδωσαν σταθερό εισόδημα στις άκληρες και πενέστερες οικογένειες της περιοχής.
Ενδεικτικό της καθοριστικής συμβολής του βουλευτού της Ενώσεως Κέντρου στην υλοποίηση του έργου, αποτυπώνεται στα πρακτικά της βουλής με ημερομηνία 09/08/1953: «Ο βουλευτής της ΕΠΕΚ Δημοσθένης Θεοχαρίδης συνοδεύοντας τον Υπουργό συντονισμού Σπυρίδων Μαρκεζίνη κατά την επίσκεψιν του εις την Μακεδονίαν, του ανέπτυξε επί τόπου την μεγίστην σημασίαν της αξιοποιήσεως της Χειμαδίτιδος λίμνης, καθώς θα εξασφάλιζε σε μεγάλο βαθμό την γεωργικήν αυτάρκεια της περιοχής.
Την επομένην ο ομιλών στη βουλή, Κ. Μαρκεζίνης είπεν, «είμαι εις την ευχάριστον θέσιν να αναγγείλω ότι εις το πρόγραμμα περιελήφθη και η αποξήρανσις  της Χειμαδίτιδος λίμνης, η οποία θα αποδώσει εις την καλλιέργειαν 24.000 στρέμματα. Η δαπάνη του έργου αυτού υπολογίζεται εις 15 δισεκατομμύρια και ο χρόνος εκτελέσεως δύο έτη, διανοίγονται δε δυνατότητες και έργων παραγωγής  ρεύματος εκ των πλεοναζόντων υδάτων».
Η ολοκλήρωση του έργου έμελλε να προσδώσει στη Φλώρινα τον χαρακτηρισμό της γεωργικής/αγροτικής περιοχής, ο οποίος ενισχύθηκε περαιτέρω το 1964 με την εγκατάσταση μηχανισμού αρδεύσεως στην ευρύτερη περιοχή της λίμνης των Πρεσπών, την οποία εισηγήθηκε ο ίδιος ο Θεοχαρίδης και αποδέχτηκε  ο τότε υπουργός Γεωργίας της Ενώσεως Κέντρου Αλέξανδρος Μπαλτατζής.
Έκτοτε ο νομός Φλωρίνης αποτέλεσε σημαντικό κομμάτι του πρωτογενούς τομέα της χώρας, με σημαντικό αριθμό εξαγωγών προς τα κράτη της Βαλκανικής, παράγοντας που συνετέλεσε στην αύξηση του γεωργικού εισοδήματος.
Γλώσσες της Παπούα Νέας Γουινέας

Οι γλώσσες της Παπούα Νέας Γουινέας σήμερα αριθμούν πάνω από 850. Αυτές οι γλώσσες ομιλούνται από τις φυλετικές ομάδες της Παπούα-Νέας Γουϊνέας και της Ινδονησίας. Το 2006, ο Πρωθυπουργός Σερ Μάικλ Σομάρε δήλωσε ότι "η Παπούα Νέα Γουινέα έχει 832 ζωντανές γλώσσες (γλώσσες, χωρίς τις διαλέκτους)"  καθιστώντας την το πιο γλωσσικά διαφορετικό μέρος στη γη. Οι επίσημες γλώσσες είναι η Τοκ Πισίν, τα αγγλικά, τα Χίρι Μότου και η Νοηματική γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας. Η Τοκ Πισίν, κρεολική γλώσσα βασισμένη στα αγγλικά, είναι η πιο ευρέως ομιλούμενη και εξυπηρετεί ως η κύρια γλώσσα της χώρας. Η Νοηματική γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας έγινε η τέταρτη επίσημη γλώσσα τον Μάιο του 2015, και χρησιμοποιείται από το κωφό πληθυσμό σε όλη τη χώρα.

Αγγλικά

Αν και τα αγγλικά είναι η επίσημη γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας, ομιλείται μόνο από το 1-2% του πληθυσμού.

Τοκ Πισίν

Τα Τοκ Πισίν είναι μια κρεολική γλώσσα βασισμένη στα αγγλικά και ομιλείται σε όλη την Παπούα Νέα Γουινέα. Είναι επίσημη γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας και η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη γλώσσα της χώρας. Σε τμήματα της Δυτικής επαρχίας, της Κεντρικής επαρχίας, της επαρχίας Όρο, της επαρχίας Κόλπου, και της επαρχίας Μιλν Μπέι, ωστόσο, η χρήση των Τοκ Πισίν έχει μικρότερη ιστορία, και είναι λιγότερο καθολική, ειδικά μεταξύ των ηλικιωμένων.

Χίρι Μότου

Η Χίρι Μότου, επίσης γνωστή ως Πόλις Μότου, Πίτζιν Μότου ή απλά Χίρι, είναι μια απλοποιημένη έκδοση της γλώσσας Μότου της Αυστρονησιακής γλωσσικής οικογένειας.

Ουνσερντόιτς

Η Ουνσερντόιτς, ή Κρεολικά Γερμανικά του Ραμπαούλ, είναι κρεολική γλώσσα βασισμένη στα γερμανικά και ομιλείται κυρίως στην Επαρχία Ανατολικής Νέας Βρετανίας. Είναι η μόνη κρεολική γλώσσα που αναπτύχθηκε από τα αποικιακά γερμανικά.

Παπούα γλώσσες

Εκτός από την Παπούα Νέα Γουινέα, οι Παπούα γλώσσες ομιλούνται επίσης στην Ινδονησία, το Ανατολικό Τιμόρ, και της Νήσους Σολομώντα.

Αυστρονησιακές γλώσσες

Οι άνθρωποι που μιλούν γλώσσες που ανήκουν στην Αυστρονησιακή οικογένεια έφτασαν στη Νέα Γουινέα περίπου 3.500 χρόνια πριν.
Οι αυστρονησιακές γλώσσες είναι ευρέως διαδεδομένες σε όλο τον κόσμο, από τα Μαλαγασικά στη Μαδαγασκάρη στη δύση, έως τη γλώσσα Ράπα Νούι στα Νησιά του Πάσχα στην ανατολή, και μέχρι τις φορμοζικές γλώσσες της Ταϊβάν στο βορρά. Τα αυστρονησιακά έχουν αρκετούς πρωτογενείς κλάδους, και οι πιο πολλοί από αυτούς βρίσκονται αποκλειστικά στην Ταϊβάν.

Αλφαβητισμός

Το 64.2% του πληθυσμού ηλικίας 15 ετών και άνω στη Παπούα-Νέα Γουινέα είναι εγγράμματοι.
Ταλαμόνε

Γεωγραφία

Το χωριό βρίσκεται σε ένα βραχώδες ακρωτήριο στο νοτιότερο όριο του φυσικού πάρκου Maremma, σε κυρίαρχη θέση κατά την ακτή στο δρόμο για την πόλη Μόντε Αρτσεντάριο (Monte Argentario).
Η περιοχή διακρίνεται για την παρουσία πανίδας χαρακτηριστικής της Μεσογείου, και για τις μεγάλες παραλίες με άμμο, κατάφυτες με πεύκα.

Ιστορία

Στην τοποθεσία υπήρχε αρχαία πόλη κατά την ετρουσκική περίοδο, η οποία και είδε την αποφασιστική μάχη του Τελαμώνα το 225 π.Χ. μεταξύ των Ρωμαίων και των Κελτικών ορδών που κατευθύνονταν στη Ρώμη.
Το Ταλαμόνε ισοπεδώθηκε εκ θεμελίων από τον Σύλλα για την υποστήριξη των κατοίκων του στον Μάριο στην προσπάθειά του να βαδίσει εναντίον της Ρώμης μετά την επιστροφή του από την εξορία του στην Αφρική, το 87 π.Χ., όταν είχε αποβιβαστεί στο λιμάνι του Ταλαμόνε.
Το Ταλαμόνε όπως και το Ορμπετέλο δεν άφησαν ιστορικά ίχνη μέχρι τον ύστερο Μεσαίωνα, και ομοίως πέρασαν στην κατοχή (μεταξύ άλλων) της οικογένειας Aldobrandeschi και της Δημοκρατίας της Σιένα, μέχρι το 1559 όταν η περιοχή παραχωρήθηκε στην Ισπανία και αποτέλεσε μέρος του Κράτους των Πρεζίντι (Presidi).
Το λιμάνι της πόλης αποτέλεσε σταθμό κατά τη διάρκεια της αποστολής του Νέλσονα στην Αίγυπτο το 1798, ενώ και ο ίδιος ο Ναπολέων το αναφέρει ως "Tagliamon στην ακτή της Τοσκάνης". Το όνομα της πόλης είναι επίσης συνδεδεμένο με τον Τζουζέπε Γκαριμπάλντι και την Εκστρατεία των Χιλίων το 1860. Στον δρόμο προς τη Σικελία, σταμάτησε εκεί για να ανεφοδιαστεί σε νερό και όπλα.

Κουλτούρα

Στα περίχωρα του Ταλαμόνε βρίσκεται η νοτιότερη είσοδος στο Φυσικό Πάρκο του Maremma, από όπου υπάρχουν μερικά εκπληκτικά φυσικά μονοπάτια.
Η τοπική παραλία του Ταλαμόνε έχει γίνει πολύ δημοφιλής για το σπορ kitesurfing.
Το 2008 ήταν ένα από τα μέρη γυρίσματος της ταινίας του Τζέιμς Μποντ Quantum of Solace.