google/wiki40b huggingface dataset:
Λεονάρδος της Γκορίτσια

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου ΣΤ΄ και της Αικατερίνης Γκαραί, κόρης του Νικολάου Β΄ παλατινού κόμη της Ουγγαρίας.
Το 1454 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκαν από κοινού ο μεγαλύτερος αδελφός Ιωάννης Β΄, ο Λεονάρδος και ο νεότερος Λουδοβίκος. Ο πρωτότοκος θα είχε περισσότερη εξουσία. Κατά τη διακυβέρνηση του πατέρα τους η χώρα παρήκμαζε γοργά, έτσι οι τρεις αδελφοί παρέλαβαν μία σχεδόν παρηκμασμένη χώρα, χωρισμένη σε δύο ξεχωριστές περιοχές, την "έσω κομητεία" και την "πέρα κομητεία". Ο Λουδοβίκος απεβίωσε το 1457. 
Οι περιοχές Καρινθία και Τυρόλο που κατείχε ως τον 13ο αι. ο Οίκος τους, είχαν κληρονομηθεί στον Φρειδερίκο Γ΄ των Αψβούργων της Γερμανίας. Στις δύο περιοχές υπήρχε ενδιάμεσα η πόλη Λεντς και η κοιλάδα του Πούστερ, που αποτελούσαν την "πέρα κομητεία". Αυτή ανήκε στους δύο αδελφούς και ο Φρειδερίκος Γ΄ προσπαθούσε να την καταλάβει. 
Το 1456 απεβίωσε ο Ούλριχ Β΄ τελευταίος κόμης του Τσέλιε άτεκνος και ο Ιωάννης Β΄ διεκδίκησε την περιοχή του, αλλά ο Φρειδερίκος Γ΄ τον νίκησε και τον υποχρέωσε να αποδώσει 12 κάστρα του (Ληντς και άλλα στην Καρινθία, όπως η διαμονή τους) ως αποζημίωση. Έτσι έπρεπε να μετακινηθούν στο κάστρο Χάινφελς. Ο Ιωάννης Β΄ απεβίωσε το 1462 και ο Λεονάρδος έμεινε μόνος κόμης της Γκορίτσια. Με τη βοήθεια του ικανού αναπληρωτή του Βιργιλίου φον Γκράμπεν ανακατέλαβε το Ληντς. 
Δεν απέκτησε τέκνα από τους δύο γάμους του και όταν ασθένησε τον πίεζαν να τον κληρονομήσουν οι Αψβούργου και η Βενετία. Στην αρχή το Βενετικό Συμβούλιο των Δέκα, που από το 1434 διοικούσαν το Φρίουλι ως μέρος της ηπειρωτικής επικράτειας (domini di teraferma) είχε πρόθεση να καταλάβει τη γειτονική "έσω κομητεία". Όμως τελικά ο Λεονάρδος έκλινε προς τους Αψβούργους και υπέγραψε Συμφωνία για να τον κληρονομήσει ο γιος τού Φρειδερίκου Γ΄, ο Μαξιμιλιανός Α΄. 
Όταν απεβίωσε, στρατεύματα των Αψβούργων αμέσως κατέλαβαν την πόλη της Γκορίτσια και το Ληνς ενώθηκε με την κομητεία τους του Τυρόλου και κυβέρνησαν ως κόμητες της Γκορίτσια. Καίριο ρόλο για την σύγκλιση με την Αυστρία είχε παίξει ο Βιργίλιος φον Γκράμπεν, αναπληρωτής του Λεονάρδου, που τώρα ανταμείφθηκε ως κυβερνήτης στο Ληντς για τους Αψβούργους.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε πρώτα την Ιερώνυμα του Ίλοκ, κόρη του Νικολάου μπάνου της Κροατίας.
Το 1478 ο Λεονάρδος έκανε δεύτερο γάμο με την Πάολα Γκονζάγκα, κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ μαρκησίου της Μάντουας. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.
Θησαυρός των Μεγαρέων

Περιγραφή

Στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών, στο τέμενος του Απόλλωνα, κατά μήκος της Ιεράς Οδού και βορείως του Θησαυρού των Σιφνίων σώζονται αρχιτεκτονικά κατάλοιπα οικοδομήματος που έχει ταυτιστεί με τον Θησαυρό των Μεγαρέων, λόγω των επιγραφών που κάλυπταν την πρόσοψή του από τις οποίες οι 26 αναφέρονταν στους Μεγαρείς. Το κτίριο αποτελείται στην ουσία από δύο τμήματα. Η πρώτη φάση του κτιρίου χρονολογείται στα τέλη του 6ου ή στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. Επρόκειτο για κτίριο δωρικού ρυθμού κατασκευασμένο από πωρόλιθο, ενδεχομένως δίστυλο εν παραστάσι.Το κτίριο είχε πρόδομο βάθους 2 μ. και σηκό βάθους 5 μ. περίπου. Από το κτίριο αυτό διατηρήθηκαν τμήματα της θεμελίωσης αλλά σε μεταγενέστερη φάση, πιθανότατα στον 5ο ή στις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ., οικοδομήθηκε και δεύτερο κτίριο, τραπεζοειδούς κάτοψης.
Η πρόσοψή του ήταν κατασκευασμένη από σκούρο ασβεστόλιθο, όπου χαράχτηκαν επιγραφές, τιμητικές ως επί το πλείστον, εκ των οποίων οι περισσότερες αναφέρονται στην πόλη και τους πολίτες των Μεγάρων. Το 1975-76 με χορηγία και μέριμνα του Δήμου Μεγάρων ο Τοίχος των Μεγαρέων και τμήμα του κτιρίου αποκαταστάθηκε.
Trap

Χαρακτηριστικά

Η τραπ μουσική ορίζεται από ένα δυσοίωνο, θλιβερό και λιτό περιεχόμενο στίχων που ποικίλει ευρέως, ανάλογα με τον καλλιτέχνη. Χαρακτηριστικά θέματα των στίχων που ερμηνεύονται περιλαμβάνουν παρατηρήσεις της κακουχίας της ζωής του δρόμου, τη φτώχεια, τη βία και σκληρές εμπειρίες στην αστική ατμόσφαιρα της πόλης.

Αρχές

Παρόλο που η παγκόσμια δημοτικότητα της τραπ είναι ένα πρόσφατο φαινόμενο, ένα από τα πρώτα τραπ κομμάτια κυκλοφόρησε το 1922. Το τραγούδι Pocket Full of Stones από τους Underground Kingz (γνωστοί και ως UGK) συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ Too Hard to Swallow και οι στίχοι περιγράφουν το πώς καταφέρνει κανείς από πλανόδιος πωλητής δρόμου να μετατραπεί σε έναν μεγάλο βασιλιά. Αυτό το τραγούδι έθεσε το έδαφος για την εμφάνιση ενός ολόκληρου μουσικού είδους.
Ωστόσο, παρατηρείται πως το τραγούδι δεν μοιάζει πολύ με τη σύγχρονη μουσική τραπ. Αυτό συμβαίνει επειδή η πρώιμη τραπ μουσική καθορίστηκε αποκλειστικά από το λυρικό της περιεχόμενο, ενώ το instrumental βασίστηκε στη συμβατική δομή της hip hop. Αυτό το συγκεκριμένο μοντέρνο στυλ trap που αναζητούμε έχει τις ρίζες του σε εντελώς διαφορετικές σκηνές, όπως το 80s electro, το Miami bass από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και την crunk μουσική της δεκαετίας του 1990 και 2000. Τα μπάσα Electro και Miami οδήγησαν σημαντικά προς την τραπ μουσική, αλλά χωρίς την μουσική crunk, η τραπ δεν θα είχε δημιουργηθεί ποτέ.

Διάσημοι καλλιτέχνες

Διάσημοι καλλιτέχνες που η μουσική τους βασίζεται στην τραπ μουσική είναι παραγωγοί όπως οι: Metro Boomin, TM88, 808 Mafia, Southside, Sonny Digital και Young Chop. Διάσημοι ραπερ είναι οι: Chief Keef, Big Sean, Migos, Drake, Fetty Wap, 2 Chainz, Lil Wayne και πολλοί άλλοι. Πολλοί από αυτούς αποσπούν αρνητικά σχόλια από φανατικούς τις "παλιάς" χιπ χοπ, κατηγορούμενοι ότι δεν είναι καλοί στιχουργοί, ότι όλοι αντιγράφουν ο ένας τον άλλον και ότι χρησιμοποιούν autotune.
Στην Ελλάδα, η τραπ χρησιμοποιείται από καλλιτέχνες των δισκογραφικών εταιρειών Capital Music, OffBeat Records και Trapsion Entertaiment.
Παπαρούνα

Είδη

Το πιο σημαντικό είδος του γένους είναι η Μήκων η υπνοφόρος (Papaver somniferum) γνωστή με τις ονομασίες παπαρούνα και αφιόνι. Είναι ιθαγενές της Ελλάδας, ετήσιο φυτό που ανθίζει την άνοιξη. Τα φύλλα της είναι οδοντωτά ασημοπράσινα και τα άνθη της είναι  πλατιά κυανοπορφυρά.
Το φυτό καλλιεργείται για τους καρπούς του που από το χυμό  τους λαμβάνεται το όπιο και για τα  σπόρια του, που δεν έχουν υπνωτικές ιδιότητες, και χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό και ζωοτροφή. Αυτό το είδος παπαρούνας είναι γνωστό από την αρχαιότητα και τα σπόρια της τα χρησιμοποιούσαν ως μπαχαρικό από τα αρχαία χρόνια. Τέτοια σπόρια βρέθηκαν σε ανασκαφές που έγιναν σε παραλίμνιους οικισμούς στην Ελβετία.
Άλλες ποικιλίες καλλιεργούνται για τα πολύχρωμα άνθη τους και είναι καλλωπιστικά φυτά σε κήπους και πάρκα.

Στην Ελλάδα

Πάντως το πιο γνωστό είδος στην Ελλάδα είναι η κοινή παπαρούνα των αγρών, επιστημονική ονομασία Μήκων η ροιάς (Papaver rhoeas), μικρό λουλούδι με κόκκινα άνθη μαύρα στη βάση τους, που ανθίζουν την άνοιξη, δίνοντας  μαζί με τις μαργαρίτες ένα χαρακτηριστικό χρώμα στην Ελληνική ύπαιθρο.
1419 Ντάντσιχ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Ντάντσιχ εκτιμάται σε 16,1 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό του είναι 0,18. Ο Ντάντσιχ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ώρες και 7,2 λεπτά.
Εθνόσημο του Βανουάτου

Το εθνόσημο του Βανουάτου αποτελείται από την εικόνα ενός ντόπιου πολεμιστή της χώρας, Μελανήσιου, ο οποίος βρίσκεται στη μέση ενός λόφου από άμμο και κρατάει πολεμικό δόρυ. Πίσω από αυτόν βρίσκονται τα εθνικά σύμβολα της χώρας, οι χαυλιόδοντες του αγριογούρουνου και τα σταυρωτά φύλλα της φτέρης namele. Κάτω από τον ιθαγενή, στα πόδια του είναι γραμμένες οι λέξεις «Long God yumi stanap».
Εκκλησία Ατένι Σιόνι

Ιστορία

Η Εκκλησία Ατένι Σιόνι χτίστηκε κατά το πρώτο μισό του 7ου αιώνα. Η εκκλησία φαίνεται πολύ παρόμοια σε σχέδιο με του Μοναστηριού Γιβάρι στο Μτσχέτα, που  
γενικά θεωρείται ότι την έχει προηγηθεί και, ως εκ τούτου, έχει περιγραφεί από ορισμένους ιστορικούς της τέχνης ως εκκλησία «τύπου Γιβάρι».Κοντά στην εκκλησία υπάρχουν τα ερείπια της μεσαιωνικής οχυρωμένης πόλης Ατένι. Το όνομα Σιόνι σχετίζεται με το όρος Σιών στην Ιερουσαλήμ. 
Κατά τον 10ο αιώνα η εκκλησία ανακαινίστηκε και τα ονόματα των αρχιτεκτόνων αναφέρονται στις επιγραφές της εκκλησίας. Όπως ο Αρμένιος αρχιτέκτοντας Τοντοσάκ δηλώνει: «Εγώ, ο Τοντοσάκ, ο οικοδόμος αυτής της ιερής εκκλησίας» σε μία Αρμενική επιγραφή στη νότια πρόσοψη.
Στους τοίχους της εκκλησίας υπάρχουν επιγραφές στα Γεωργιανά, στα Ελληνικά, στα Αρμενικά και στα Συριακά. Επίσης, βρίσκονται και οι 3 τύποι Γεωργιανών γραφών: Ασομταβρούλι, Νουσχούρι και Μχεντρούλι. Οι επιγραφές σε Νουσκούρι χρονολογούνται του 835 και οι επιγραφές σε Μχεντρούλι του 980.
Η εκκλησία έκλεισε κατά τη Σοβιετική περίοδο, από το 1920. Το 1970 ξεκίνησαν έργα αποκατάστασης στο κτίριο, για ενίσχυση των προσόψεων και της οροφής. Από το 1989 είναι λειτουργική και οι εργασίες συντήρησης των τοιχογραφιών συνεχίζονται.

Περιγραφή

Η Ατένι Σιόνι είναι ένα πρώιμο παράδειγμα θολωτής τετράκογχης εκκλησίας. Έχει σταυροειδές σχήμα με εσωτερικές διαστάσεις 24 μ. x 19,22 μ. Οι προσόψεις της είναι καλυμμένες με σκαλιστές ορθογώνιες πρασινωπές-γκριζες πέτρες, και διακοσμημένες με στολίδια και παραστατικά ανάγλυφα.  
Από τον 11ο αιώνα, η τοιχογράφηση του εσωτερικού των Γεωργιανών εκκλησιών ήταν υποχρεωτική. Η εκκλησία Ατένι Σιόνι είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου - και μολονότι η σειρά των τοιχογραφιών ακολουθεί το παραδοσιακό μονοπάτι της Γεωργιανής εικονογραφίας η Θεοτόκος είναι η κεντρική μορφή και πολλές από τις τοιχογραφίες αφηγούνται την ιστορία της. Περιλαμβάνονται σκηνές του Ευαγγελισμού με τον Αρχάγγελο Γαβριήλ και το 
Όνειρο του Ιωσήφ. Στις τοιχογραφίες περιλαμβάνονται οι προσωπογραφίες Γεωργιανών βασιλιάδων και φεουδαρχών: του Γεωργίου του Τσκοντίντι, του Δαβίδ Δ' του Κτίστη, του Μπαγκράτ Δ', του Γεωργίου Β' και της Βασίλισσας Ιζντούχτ.
Στην εκκλησία υπάρχουν άφθονες επιγραφές ιστορικού ενδιαφέροντος, όπως η επιγραφή προς τιμήν του Αδαρνάση Α' του Τάο-Κλαργέτι, του πρώτου τεκμηριωμένου Γεωργιανού Βαγρατίδη αριστοκράτη που ήταν ο πατέρας του Άσοτ Α΄, του ιδρυτή της νέας βασιλικής γενιάς της Γεωργίας. Στην εκκλησία Ατένι Σιόνι έχουν ενταφιαστεί αρκετοί ευγενείς και σε επιγραφές αναφέρονται τα ονόματά τους, ημερομηνίες γέννησης και θανάτου.
Αλέξανδρος Καραθεοδωρής

Άλλες δραστηριότητες

Εκτός όλων των παραπάνω ο Αλέξανδρος Καραθοδωρής πασάς ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την αρχαία ελληνική, αραβική και περσική φιλολογία, δημοσιεύοντας μεταφράσεις στην αρχαία ελληνική Αράβων και Περσών ποιητών, ενώ διέθετε και ιδιαίτερα αξιόλογη συλλογή αρχαίων νομισμάτων. Τέλος ο Α. Καραθεοδωρής πασάς απεβίωσε το 1906 στην Κωνσταντινούπολη. Ο αδελφός του Κωνσταντίνος Σ. Καραθεοδωρή υπήρξε σπουδαίος μηχανικός (γεφυροποιός) και διετέλεσε Ηγεμόνας της Σάμου.
Ήταν εξάδελφος του Κωνσταντίνου Α. Καραθεοδωρή ιατρού του σουλτάνου και καθηγητή Ιατρικής.
Κώστας Αποστολίδης

Τηλεοπτικές δουλειές

Έκανε την πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση το 1988 στη σειρά "Σαν τα τρελά πουλιά". Ακολούθησαν σύντομες εμφανίσεις στις σειρές "Οδός Ανθέων", "Σταύρωση χωρίς ανάσταση" και "Φανή". Την περίοδο 1990-1994 συμμετείχε σε κάποια επεισόδια των σειρών "Ξενοδοχείο Αμόρε", "Τμήμα Ηθών" και "Ανατομία ενός εγκλήματος". Ακόμη το 1994 είχε ένα από τους βασικούς ρόλους στη σειρά "Τα πέτρινα λιοντάρια". 
Τη σεζόν 1994-1995 έπαιξε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά "Στην κόψη του ξυραφιού". Ακολούθησε η σειρά "Διλλήματα" την περίοδο 1996-1997. Έγινε ευρύτερα γνωστός τις σεζόν 1998-2000 έχοντας έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην δραματική σειρά "Επιθυμίες". Από το 2000 μέχρι το 2001 πρωταγωνίστησε στον πρώτο κύκλο της δραματικής σειράς "Αέρινες Σιωπές". Την επόμενη σεζόν έπαιξε στην κωμική σειρά "Οι τρεις χήρες". Τη σεζόν 2002-2003 παρουσίασε το τηλεπαιχνίδι "Στα Όρια" που μεταδόθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1. Τις σεζόν 2003-2005 έπαιξε μαζί με την Μαρία Λεκάκη και τον Χρήστο Σιμαρδάνη στην κωμική σειρά "Η Νταντά" που σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Από το 2005 μέχρι το 2006 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στον όγδοο κύκλο της καθημερινής σειράς "Απαγορευμένη Αγάπη". Το 2006 έπαιξε σε κάποια επεισόδια των σειρών "Το Κόκκινο Δωμάτιο", Εντιμότατοι κερατάδες" και "Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα". Το 2009 έπαιξε μαζί με την Ελένη Ράντου σε ένα επεισόδιο της σειράς "Εργαζόμενη Γυναίκα". Επέστρεψε τηλεοπτικά μετά από 8 χρόνια απουσίας το 2017 πρωταγωνιστώντας στην καθημερινή σειρά του Δημήτρη Αρβανίτη "Αρ3να". Τη σεζόν 2018-2019 πρωταγωνίστησε μαζί με την Ελισάβετ Μουτάφη, τον Ιωσήφ Μαρινάκη και τη Λήδα Ματσάγγου στην δραματική σειρά "Οργή".
10ο Σύνταγμα Πεζικού (Ελλάδα)

Ιστορία

Η 10η Μεραρχία Πεζικού η οποία σχηματίστηκε αρχικά το Μάρτιο του 1913, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, όπου συμμετείχε. Μετά το τέλος του πολέμου, εγκαταστάθηκε στη Βέροια. Παρέμεινε πιστή στη βασιλική κυβέρνηση κατά τη διάρκεια του Εθνικού Διχασμού και αποσύρθηκε στη Θεσσαλία. Μετά τα Νοεμβριανά, η 10η Μεραρχία Πεζικού, μετακινήθηκε προς την Τρίπολη της Πελοποννήσου, όπου διαλύθηκε στις αρχές του 1917. Το 1919, μετά την ελληνική απόβαση στη Σμύρνη, η Μεραρχία Σμύρνης που συγκροτήθηκε εκεί, μετονομάσθηκε σε 10η Μεραρχία Πεζικού (X ΜΠ) το Νοέμβριο του 1920. Η μεραρχία διακρίθηκε κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας, ιδιαίτερα στη Mάχη του Αφιόν Καραχισάρ-Εσκί Σεχίρ. Κατά τη διάρκεια της ελληνικής υποχώρησης, τον Αύγουστο του 1922 μεταφέρθηκε στην Ανατολική Θράκη. Κατά τη διάρκεια των επόμενων ετών έδρευε στη Βέροια. Μετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια του ελληνοιταλικού πολέμου του 1940–41 και διαλύθηκε μετά από την ελληνική συνθηκολόγηση τον Απρίλιο του 1941.
Ανασυγκροτήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1946 ως 10η Ορεινή Μεραρχία (Χ ΟΜ) και πολέμησε στον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο υπό το Γ΄ Σώμα Στρατού. Μετονομάστηκε σε 10η Μεραρχία Πεζικού με έδρα τις Σέρρες, τον Ιούλιο του 1950. Έλαβε τον τιμητικό τίτλο «Ρούπελ» το 2000, στη μνήμη του οχυρού Ρούπελ.
Μετέπεσε σε 10η Ταξιαρχία Πεζικού (10η ΤΠ) την 1η Ιουλίου 2004 και τέθηκε υπό τη διοίηση του Α΄ Σώματος Στρατού, αλλά μετεξελίχθηκε σε μηχανοποιημένη ταξιαρχία πεζικού το Νοέμβριο του 2009, όταν τέθηκε υπό τη διοίηση του Γ΄ Σώματος Στρατού. Έπειτα μετέπεσε σε 10ο Σύνταγμα Πεζικού.

Έμβλημα

Το έμβλημα της απεικονίζει τον Κέρβερο. Στην κορυφή του θυρεού υπάρχει το ρητό ΦΥΛΑΚΕΣ ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ.
Μπαρτολομέο Νερόνι

Βίος και έργο

Επηρεάστηκε σημαντικά από τους Ντομένικο Μπεκκαφούμι (Domenico Beccafumi) και Μπαλντασσάρε Περούτσι (Baldassare Peruzzi), ενώ αναφέρεται από τον Βαζάρι στο έργο του Οι βίοι των πλέον εξαίρετων ζωγράφων, γλυπτών και αρχιτεκτόνων πως ήταν μαθητής του Il Sodoma, ως Riccio Sanese.
Πρόκειται για καλλιτέχνη με πολυσχιδές έργο που καλύπτει πεδία όπως η ζωγραφική, η γλυπτική και η εικονογράφηση χειρογράφων. Επίσης ήταν ικανότατος αρχιτέκτων και μηχανικός του στρατού. Παρ' όλα αυτά τα περισσότερα από τα έργα του ήταν βραχύβια και δεν σώζονται. Ως κυριότερο έργο του θεωρείται το μανιεριστικό Η Στέψη της Παρθένου, το οποίο σήμερα εκτίθεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Σιένας (Pinacoteca Nazionale di Siena).
Φιλελεύθερο κόμμα Σερβίας

Το Φιλελεύθερο κόμμα Σερβίας (σερβικά : Српској либералној странци) ήταν πολιτικό κόμμα της Σερβίας από το 1989 έως το 2014. Ιδρύθηκε από τους Κόστα Σαβόσκι και Νίκολα Μιλόσεβιτς στις 14 Δεκεμβρίου 1989 και καταχωρήθηκε στις πολιτικές οργανώσεις στις 7 Αυγούστου 1990.
Το κόμμα συμμετείχε πρώτη φορά στις προεδρικές εκλογές του 1990 όπου υποστήριξε την υποψηφιότητα του Πέντραγκ Βούλετιτς. Ο Βούλετιτς πήρε 5.019 ψήφους ή το 0,10 %.
Στις 24 Ιανουαρίου 2014 το Φιλελεύθερο κόμμα δεν κατάφερε να μαζέψει 10.000 υπογραφές που χρειαζόταν για την έκδοση νέας άδειας πολιτικού κόμματος. Μετά από αυτή την εξέλιξη το κόμμα αποφασίστηκε να συνεχίσει σαν μη κυβερνητική οργάνωση και όταν καταφέρει να αποκτήσει πόρους και τις ανάλογες υπογραφές να ξανά κατέβει στις εκλογές. Τελευταίος πρόεδρος των Φιλελευθέρων ήταν ο Ντούσαν Μιχαΐλοβιτς.
Λαρς Ούλριχ

Πρώιμα χρόνια

Ο Λαρς Ούλριχ γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1963 στο Γκεντόφτε της Δανίας. Είναι εγγονός του τενίστα Άινερ Ούλριχ, ενώ ο πατέρας του, Τόρμπεν Ούλριχ, ο οποίος είναι εβραϊκής καταγωγής διώχθηκε κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον Φεβρουάριο του 1973, ο πατέρας του τον πήρε μαζί του σε συναυλία των Deep Purple στην Κοπενχάγη, όπου συγκλονίστηκε από την εμφάνιση του συγκροτήματος. Την επόμενη ημέρα, αγόρασε τον δίσκο Fireball και έγινε οπαδός της hard rock μουσικής. Στα δώδεκα του χρόνια, η γιαγιά του του έκανε δώρο το πρώτο του σετ τυμπάνων και παράλληλα ο Ούλριχ επιχείρησε να ακολουθήσει επαγγελματική καριέρα στο τένις. Στην αντισφαίριση ήταν στην πρώτη δεκάδα των Δανών αντισφαιριστών, όταν μετακόμισε η οικογένειά του στις ΗΠΑ συνέχισε να αγωνίζεται αλλά με λιγότερη επιτυχία.
Το 1980, μετακόμισε στο Σαν Φρανσίσκο και το 1981 μετέβη στο Λονδίνο για να παρακολουθήσει μία ζωντανή εμφάνιση των Diamond Head. Όταν επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, αποφάσισε να δημιουργήσει τους Metallica, με τον Τζέιμς Χέτφιλντ να απαντά στην αρχική του αγγελία.

Καριέρα

Το 1983, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Kill 'em All, μία από τις σημαντικότερες ηχογραφήσεις για την εξέλιξη του thrash metal. Ακολούθησαν τα Ride the Lightning και Master of Puppets, πριν ο μπασίστας του συγκροτήματος, Κλιφ Μπάρτον, σκοτωθεί σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα κατά την περιοδεία του 1986.
Την θέση του Μπάρτον πήρε ο Τζέισον Νιούστεντ και οι Metallica κυκλοφόρησαν τα ...And Justice for All και Metallica γνωρίζοντας τεράστια επιτυχία. Από εκεί και έπειτα, κάθε δίσκος του συγκροτήματος έχει σκαρφαλώσει στην κορυφή των αμερικάνικων τσαρτ.
Ο Ούλριχ έχει αποτελέσει σημαντική επιρροή για τους μετέπειτα ντράμερ του είδους, αν και έχει κατακριθεί για την περιορισμένη τεχνική του. Τραγούδια στα οποία έχει ξεχωρίσει είναι τα Fight Fire with Fire, Damage Inc., Dyers Eve, One και Metal Militia. Το 2000, ο Ούλριχ εναντιώθηκε δημοσίως στην ιστοσελίδα Napster και οι Metallica έκαναν μήνυση για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων. Η υπόθεση επιλύθηκε εκτός δικαστηρίων με 300.000 χρήστες της σελίδας να διαγράφονται.
Έχει εμφανιστεί στις ταινίες Hemingway & Gellhorn και Get Him to the Greek, ενώ αποτέλεσε το κεντρικό θέμα του ντοκιμαντέρ Mission to Lars.

Διακρίσεις

Το 2009, εντάχθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame μαζί με τους υπόλοιπους Metallica.

Προσωπική ζωή

Έχει παντρευτεί δύο φορές, το 1988 με την Ντέμπι Τζόουνς, με την οποία χώρισε δύο χρόνια αργότερα, και την Σκαίλαρ Σατενστάιν το 1997, με την οποία χώρισε το 2004. Έχει δύο γιους από τον δεύτερο του γάμο, τον Μάιλς και τον Λέιν Ούλριχ. Από το 2004 μέχρι το 2012 είχε σχέση με την Δανή ηθοποιό Κόνι Νίλσεν, με την οποία έχουν έναν γιο, τον Μπράις Ταντέους Ούλριχ-Νίλσεν.
Σημαία της Μαυριτανίας

H εθνική σημαία της Μαυριτανίας είναι μονόχρωμη πράσινη, στο κέντρο της οποίας φέρονται μια ανεστραμμένη κίτρινη ημισέληνος, με το κοίλο προς τα επάνω και υπέρ αυτής κίτρινο πεντάκτινο άστρο.
Στις 5 Αυγούστου 2017 διεξήχθη δημοψήφισμα με το οποίο αναθεωρήθηκε το σύνταγμα και ανάμεσα στα άλλα, έγιναν αλλαγές στην εθνική σημαία (προστέθηκαν δύο ερυθρές λωρίδες). Την επομένη, οι αλλαγές τέθηκαν σε ισχύ.

Σχέδιο

Τα χρώματά της, το πράσινο και το χρυσό, θεωρούνται παναφρικανικά χρώματα. Το πράσινο συμβολίζει επίσης το Ισλάμ και το χρυσό τη χρυσή άμμο της ερήμου Σαχάρας. Το σύμβολο (αστέρι και ημισέληνος) της σημαίας είναι το σύμβολο των Μουσουλμάνων (κύρια θρησκεία στη χώρα).
Η πράσινη σημαία με την ημισέληνο υιοθετήθηκε την 1η Απριλίου 1959.

Νομική βάση

Το ισχύον σύνταγμα που υιοθετήθηκε στις 12 Ιουλίου 1991 ορίζει ότι:
Το εθνικό έμβλημα είναι μια σημαία με μία ημισέληνο και ένα χρυσό αστέρι σε πράσινο φόντο
— 12 Ιουλίου 1991, Σύνταγμα της Μαυριτανίας
Μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας το 1960 δεν έγιναν μεγάλες αλλαγές στη σημαία.

Τροποποίηση του 2017

Από το 1959 ως το 2017, η σημαία δεν είχε ερυθρές λωρίδες. Η προσθήκη αυτή έγινε μετά τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, που προτάθηκε από τον πρόεδρο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ και συμπεριελάμβανε αλλαγές στη σημαία και στον εθνικό ύμνο.
Lubuntu

Χαρακτηριστικά

Το Lubuntu είναι διανομή βασισμένη στο Ubuntu, με κύριους στόχους την ελαχιστοποίηση των απαιτήσεων σε υπολογιστικούς πόρους και την εξοικονόμηση ενέργειας, χωρίς όμως να απολεσθεί η χρηστικότητα και οι δυνατότητες που προσφέρονται από μια κύρια διανομή σαν το Ubuntu. Το γεγονός αυτό επιτρέπει την καθημερινή χρήση για την κάλυψη όλων των αναγκών ενός χρήστη, ακόμα και σε συστήματα περιορισμένων δυνατοτήτων, όπως σε υπολογιστές παλαιότερης τεχνολογίας ή σε φορητούς υπολογιστές. Κύριο συστατικό του Lubuntu είναι το χαμηλών απαιτήσεων γραφικό περιβάλλον εργασίας LXDE. Η υλοποίηση των γραφικών είναι μια από τις πιο απαιτητικές σε υπολογιστικούς πόρους εργασίες. Εκτός από το LXDE, αξιοποιούνται και άλλα προγράμματα χαμηλών απαιτήσεων, όπως το πρόγραμμα διαχείρισης παραθύρων Openbox και το πρόγραμμα διαχείρισης αρχείων PCMan File Manager. Οι χρήστες έχουν φυσικά την δυνατότητα αντικατάστασης των προγραμμάτων αυτών.
Η βάση του συστήματος, καθώς και τα αποθετήρια κώδικα που χρησιμοποιούνται είναι ίδια με του Ubuntu. Συνεπώς, το Lubuntu δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ένα εντελώς διαφορετικό σύστημα. Τα κύρια σημεία διαφοροποίησης σε σχέση με το Ubuntu είναι η χρήση του γραφικού περιβάλλοντος εργασίας LXDE αντί για το Unity καθώς και διαφορετικών προεγκατεστημένων προγραμμάτων.
Η πλειοψηφία των πακέτων λογισμικού που χρησιμοποιούνται στο Lubuntu είναι ελεύθερο λογισμικό, αδειοδοτημένο κυρίως με την GNU General Public License (GNU GPL) και την GNU Lesser General Public License (GNU LGPL). Και οι δύο άδειες δίνουν στον χρήστη τη δυνατότητα να έχει αντίγραφο του πηγαίου κώδικα καθώς και τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει το πρόγραμμα, να το αντιγράψει, να το μελετήσει (δηλαδή να μελετήσει τον πηγαίο κώδικα) να το τροποποιήσει και να αναπτύξει νέο λογισμικό, το οποίο μπορεί να διανείμει πάλι με την ίδια άδεια.
Οι χρήστες μπορούν να επιλέξουν να εγκαταστήσουν λογισμικό από πληθώρα πηγών. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος εγκατάστασης/απεγκατάστασης προγραμμάτων είναι με χρήση του Lubuntu Software Center, όπου συγκεντρώνονται και κατηγοριοποιούνται εκατοντάδες προγράμματα. Αν και τα περισσότερα προγράμματα που διατίθενται είναι ελεύθερο λογισμικό, διατίθενται και προγράμματα κλειστού κώδικα.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1928

Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1928 γνωστοί και ως Αγώνες τις 9ης Ολυμπιάδας, ήταν μία διεθνής αθλητική διοργάνωση που διεξήχθη το 1928 στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας.
Γλώσσες της Βολιβίας

Οι γλώσσες της Βολιβίας περιλαμβάνουν τα ισπανικά και αρκετές δεκάδες αυτόχθονες γλώσσες. Οι πιο σημαντικές είναι οι Αϊμάρα, Κέτσουα, Τσικιτάνο και Τούπι Γκουαρανί, τη Βολιβιακή Νοηματική Γλώσσα (στενά συνδεδεμένη με την Αμερικανική Νοηματική Γλώσσα) και γλώσσες μεταναστών όπως η Πλάουτντιτς. Οι αυτόχθονες γλώσσες και τα ισπανικά είναι επίσημες γλώσσες του κράτους σύμφωνα με το σύνταγμα του 2009. Το σύνταγμα λέει ότι όλες οι αυτόχθονες γλώσσες είναι επίσημες, αναφέροντας 36 γλώσσες, με μερικές από αυτές να έχουν εξαφανιστεί. Τα Ισπανικά και Κέτσουα ομιλούνται κυρίως στην περιοχή των Άνδεων, τα Αϊμάρα στο Αλτιπλάνο γύρω από τη Λίμνη Τιτικάκα, ενώ τα Τσικιτάνο ομιλείται στο κεντρικό τμήμα του Σάντα Κρουζ και τα Γκουαρανί στα νοτιοανατολικά, στα σύνορα με την Παραγουάη.

Επίσημο καθεστώς

Η κυβέρνηση της Βολιβίας και οι κυβερνήσεις των διαμερισμάτων οφείλουν να χρησιμοποιούν τουλάχιστον δύο γλώσσες στη λειτουργία τους. Αυτές είναι τα ισπανικά και μια άλλη γλώσσα που επιλέγεται ανάλογα με τις περιστάσεις και τις ανάγκες του διαμερίσματος. Οι απαιτήσεις αυτές εμφανίζονται στο Άρθρο 234 του Συντάγματος του 2009 και το Γενικό Δίκαιο των Γλωσσικών Δικαιωμάτων και Πολιτικών (Νόμος 269 της 2ας Αυγούστου 2012). Ο νόμος παρείχε προθεσμία τριών ετών στα όργανα της κυβέρνησης, αν και δεν υπήρχε άμεση τιμωρία για τους υπαλλήλους που απέτυχαν να συμμορφωθούν. Οι διαμερισματικές και δημοτικές αυτόνομες κυβερνήσεις οφείλουν να χρησιμοποιούν τις γλώσσες της περιοχής τους, συμπεριλαμβάνοντας πάντα τα ισπανικά.
Ακολουθώντας την Εθνική Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση του 1994, όλες οι τριάντα αυτόχθονες γλώσσες εισήχθησαν μαζί με τα ισπανικά στα σχολεία της χώρας. Ωστόσο, πολλά σχολεία δεν εφάρμοσαν τις μεταρρυθμίσεις, κυρίως τα αστικά σχολεία.
Ο Εθνικός Ύμνος της Βολιβίας έχει μεταφραστεί σε έξι αυτόχθονες γλώσσες: Αϊμάρα, Μπέσιρο-Τσικιτάνο, Γκουαρανί, Γκουαράγιου, Κέτσουα και Μοχένιο-Τρινιτάριο.

Γλώσσες χωρίς επίσημο καθεστώς

Τα Πρότυπα Γερμανικά ομιλούνται από 160.000 άτομα εκ των οποίων περίπου 70.000 είναι Μεννονίτες στο διαμέρισμα Σάντα Κρουζ. Αυτοί οι Μεννονίτες ομιλούν τα Πλάουτντιτς, μια γερμανική διάλεκτο ως καθημερινή γλώσσα αλλά χρησιμοποιούν τα Πρότυπα Γερμανικά για την ανάγνωση και τη γραφή και ως επίσημη γλώσσα, π.χ. στην εκκλησία.