Φίλιπς Κόνινκ

Βιογραφία

Ο Φίλιπς ήταν γιος του ευκατάστατου χρυσοχόου Ερτ Κόνινξ (Aert Coninx). Γεννήθηκε στο Άμστερνταμ στις 5 Νοεμβρίου 1619 Περί το 1637 πήγε στο Ρόττερνταμ, όπου εκπαιδεύτηκε στη ζωγραφική από τον μεγαλύτερο αδελφό του, Γιάκομπ. Ενώ βρισκόταν στο Ρόττερνταμ, το 1640, νυμφεύτηκε την αδελφή του ζωγράφου Άμπραχαμ Φουρνέριους, Κορνέλια, και στη συνέχεια επέστρεψε στο Άμστερνταμ το 1641 και εγκαταστάθηκε στην "Κάιζερχραχτ".
Σύμφωνα με τον πρώιμο βιογράφο Άρνολντ Χαουμπράκεν, επιστρέφοντας στο Άμστερνταμ διετέλεσε μαθητής του Ρέμπραντ, αλλά κάτι παρόμοιο δεν είναι τεκμηριωμένο. Εν τούτοις, είναι εμφανής η επιρροή του Ρέμπραντ στα πρώιμα έργα του Κόνινκ, τόσο από την άποψη της χρωματικής σύνθεσης όσο και από την άποψη της χρήσης των γραμμών και του φωτός, ενώ παράλληλα αρχίζει να γίνεται ανιχνεύσιμη η επιρροή του Χέρκουλες Σέγκερς στο έργο του.
Ο Κόνινκ νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά το 1647 με την Μαργκαρέτα φαν Ράιν. Ήταν ευκατάστατος και δεν ανέμενε την επιβίωσή του από τη ζωγραφική του και μόνον: Διέθετε μια εταιρεία ναυσιπλοΐας μεταξύ Άμστερνταμ και Ρόττερνταμ, ήταν ιδιοκτήτης ενός πανδοχείου, ενώ η δεύτερη σύζυγός του διέθετε μια εταιρεία υπηρεσιών πορθμείου. Πιθανόν λόγω των επικερδών αυτών επιχειρήσεων, σταμάτησε να ζωγραφίζει και τα τελευταία του έργα χρονολογούνται όχι αργότερα από το 1670. Ως καλλιτέχνης ήταν ιδιαίτερα εκτιμώμενος στην εποχή του και συγγραφείς όπως οι Γιόοστ φαν ντεν Φόντελ (Joost van den Vondel) και Γιαν ντε Φος (Jan de Vos) του αφιέρωσαν κείμενά τους, αν και σε αυτά τον επαινούν περισσότερο ως προσωπογράφο παρά ως τοπιογράφο, καθώς μάλιστα είχε ζωγραφίσει το πορτρέτο του ντεν Φόντελ.
Απεβίωσε στο Άμστερνταμ το 1688.

Έργο

Καθώς είναι εξακριβωμένο ότι ανήκε στον κύκλο του Ρέμπραντ και ήταν φίλος του μεγάλου ζωγράφου, παλαιότερα ορισμένα έργα του είχαν, εσφαλμένα, αποδοθεί στον Ρέμπραντ. Εν τούτοις, η παλέτα του είναι ελαφρά πιο ανοικτόχρωμη σε σύγκριση με του Ρέμπραντ και διαθέτει μεγαλύτερη ευρύτητα στις αποχρώσεις του πράσινου. Τα τελευταία του έργα είναι περισσότερο φανταστικά και περιλαμβάνουν κομψές, ποιμαντικές μορφές. Ζωγράφισε, εκτός από τοπία, ρωπογραφίες και σκηνές από τη Βίβλο. Ωστόσο, η μεγαλύτερη συμβολή του στη ζωγραφική ήταν η απεικόνιση ιδεωδών πανοραμικών τοπίων, εμπνευσμένων από την εξοχή στην ολλανδική περιοχή Χέλντερλαντ (Gelderland) Η προοπτική των, κυρίως ηλιόλουστων, φωτεινών τοπίων που απεικόνισε είναι ευρεία, γεγονός που αφήνει μεγάλο χώρο για την απεικόνιση του ουρανού. Ζωγράφισε, επίσης, πορτρέτα (όπως προαναφέρθηκε γνωστό είναι αυτό του φαν ντεν Φόντελ) και στην εποχή του ήταν περισσότερο γνωστός ως προσωπογράφος και ρωπογράφος. Ορισμένα έργα του είχαν αρχικά εσφαλμένα αποδοθεί στον Ρέμπραντ και ακόμη περισσότερα στον ανεψιό του, Σάλομον ντε Κόνινκ, ο οποίος διετέλεσε μαθητής του Ρέμπραντ, αλλά το έργο του αποτελείται από πίνακες και χαρακτικά με θέματα από τη Βίβλο. Ήταν, επίσης, θείος του Γιάκομπ Κόνινκ ΙΙ και του Ντάνιελ Kόνινκ. Αυτοί οι ζωγράφοι δεν πρέπει να συγχέονται με τον Ντάβιντ Κόνινκ (1636?-1687), γνωστό επίσης και ως Rammelaar, ο οποίος εκπαιδεύτηκε από τον Γιαν Φάιτ και τα έργα του είναι κυρίως τοπία με ζώα και νεκρές φύσεις. Η χρονολόγηση των έργων του Κόνινκ και η σχέση τους με τα τοπία του Γιάκομπ φαν Ράουσντελ παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες.