google/wiki40b huggingface dataset:
Αγία Άννα Εύβοιας

Γεωγραφία

Η Αγία Άννα βρίσκεται στην ΒΑ. Εύβοια, στις ανατολικές απολήξεις του όρους Ξηρού, σε θέση που δεσπόζει στο Αιγαίο Πέλαγος, στο εσωτερικό του όρμου του Αγίου Βασιλείου. Είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 27,118 χμ², σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 243 (280 ο οικισμός). Aπέχει από την Χαλκίδα, 76 χλμ. περίπου, και από την Αθήνα 156 χλμ. προς τα ΒΑ.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγίας Άννας έχει ως εξής: κάτοικοι 1.408 (1961), 1.303/1.404 (κ.) (1971), 1.365 (κ.) (1991), 884/1.232 (κ.) (2001), 729/1.009 (κ.) (2011) (κ. = κοινότητα).

Ιστορικά στοιχεία

Σύμφωνα με έρευνες αρχαιολόγων και, από διάφορα ευρήματα, φαίνεται πως στην περιοχή υπήρχαν οικισμοί από την παλαιολιθική ακόμα περίοδο. Πολλά οικήματα έχουν βρεθεί και στην χερσόνησο του Αγίου Βασιλείου στην Αγκάλη που παραπέμπουν σε οχυρωμένη θέση. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας η Αγία Άννα όπως και τα άλλα χωριά της Β. Εύβοιας, παρότι δεν είχε ιδιαίτερα προβλήματα με τους Τούρκους, δεχόταν συνεχείς επιθέσεις από πειρατές οι οποίοι λυμαίνονταν την περιοχή. Χαρακτηριστική είναι η ονομασία μικρού κόλπου στην Αγκάλη με την ονομασία «Σαρακήνικο». Αργότερα, στο τέλος του 18ου αιώνα, όταν η διοίκηση της Β. Εύβοιας πέρασε στη δικαιοδοσία του Αλή Πασά, άρχισε να αναπτύσσεται εμπορική δραστηριότητα από θαλάσσης με τις Βόρειες Σποράδες και τον Βόλο. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, η Αγία Άννα συνέχισε να είναι σημαντικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής και γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη.

Οικονομία

Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με αγροτικές εργασίες, αλλά τον τελευταίο καιρό λόγω και της αυξανόμενης τουριστικής ανάπτυξης της περιοχής υπάρχει ροπή προς άλλες μορφές απασχόλησης. Ο πληθυσμός του οικισμού έχει σημειώσει πτωτική πορεία κατά τις τελευταίες δεκαετίες λόγω της έλλειψης εργασίας, μετά και από την υποβάθμιση των ορυχείων της ευρύτερης περιοχής.

Γιορτές

Η Αγία Άννα είναι γνωστή για το παραδοσιακό καρναβάλι της που γίνεται την Καθαρά Δευτέρα. Οι κάτοικοι ετοιμάζουν άρματα και φορεσιές που έχουν ως σύμβολο τον φαλλό και τραγουδούν σατιρικά τραγούδια «βωμολοχικού» περιεχομένου.
Στις 25 Ιουλίου γιορτάζεται η Κοίμηση της Αγία Άννας. Την Παραμονή το απόγευμα γίνεται Δοξολογία στον παλαιό Βυζαντινό Ιερό Ναό της Αγία Άννας, όπου συρρέει πλήθος πιστών, και τιμητών της χάρης της. Ο μητροπολίτης Ευβοίας και Ιερείς ψάλλουν τη δέηση προς την Αγία και ακολουθεί η περιφορά της θαυματουργής εικόνας της Αγίας, στους κεντρικούς δρόμους του χωριού. Το βράδυ γίνεται μεγάλο πανηγύρι με παραδοσιακή μουσική.
Ντινχάτα

Γεωγραφία

Η Ντινχάτα βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 26.13°Β 89.47°Α. Έχει μέσο υψόμετρων 36 μέτρων.

Δημογραφικά στοιχεία

Σύμφωνα με την ινδική απογραφή του 2011, Η Ντινχάτα είχε πληθυσμό 36.124 κατοίκων. Οι άντρες αποτελούν το 50.78% του πληθυσμού και οι γυναίκες αποτελούν το 49.22%. Η Ντινχάτα έχει μέσο ποσοστό αλφαβητισμού 91.61%, υψηλότερο από το μέσο όρο 76.26% όλης της χώρας. Ο αλφαβητισμός στους άνδρες είναι 94.53% και στις γυναίκες είναι 88.62%. Στη Ντινχάτα, το 7.88% του πληθυσμού είναι κάτω των 6 ετών.

Πολιτική

Η Ντινχάτα έχει μια αξιοσημείωτη πολιτική ιστορία. Ο Χοσσαΐν Μοχαμμάντ Ερσάντ, πρώην Πρόεδρος του Μπαγκλαντές, είχε σπουδάσει στο γυμνάσιο της Ντινχάτα. Ο γιος του γεννήθηκε στη Ντινχάτα και μερικοί από τους συγγενείς του ζουν εκεί σήμερα. Ο Καμάλ Γκούχα, μέλος της Νομοθετικής Συνέλευσης του Μπλοκ Μπροστά, πρώην υπουργός γεωργίας της κυβέρνησης της Δυτικής Βεγγάλης, καταγόταν από τη Ντινχάτα.
Ο δήμος Ντινχάτα διαιρείται σε 16 διαμερίσματα.

Άλλες πληροφορίες

Ένας περιφερειακός σταθμός του Κεντρικού Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καπνό βρίσκεται στην πόλη.
Μαντείο Τροφωνίου

Το μαντείο του Τροφωνίου ήταν σημαντικό μαντείο της αρχαιότητας στην περιοχή της Λιβαδειάς.
Πρόκειται για ένα υπόγειο κλιβανοειδές κτίσμα, το οποίο διασώζεται μέχρι το ύψος του φυσικού εδάφους. Η τοιχοδομία του είναι από πέτρες σε δεύτερη χρήση, όπως περιγράφεται από τους Παυσανία, Φιλοστρατο, Στράβωνα κ.ά.

Αρχιτεκτονική δομή

Οι πρώτες ανασκαφές έγιναν στα 1968 με τη συνεργασία της Θ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων.
Οι διαστάσεις του οικοδομήματος στο δάπεδο είναι διαμέτρου 1,90 μ., ενώ το ύψος φτάνει περίπου στα 3,5 μ.. Δείχνει κατά τι μεγαλύτερο του αρχικού μεγέθους των 8×4 πήχεων, όπως περιγράφεται από τον περιηγητή. Αλλά αυτό έχει την ερμηνεία του. Τα τελευταία όστρακα που βρέθηκαν στο δάπεδο χρονολογούνται ήδη την εποχή των καταστροφών που προκάλεσαν οι Έρουλοι.
Είναι έτσι πολύ λογικό να γίνει αποδεκτή μια κυριολεκτική διάλυση του περιβόητου Αδύτου, αφού όπως πληροφορεί ο Παυσανίας, ήταν οικοδομημένο «συν τέχνη και αρμονία» απ’ ευθείας πάνω στον συμπαγή πυριτόλιθο, από τον οποίο αποτελείται αποκλειστικά ο συγκεκριμένος τόπος.
Υπάρχει ένα κύριο χαρακτηριστικό το οποίο πείθει με βεβαιότητα ότι πρόκειται για το καθεαυτό Χρηστήριο, Άντρο, Καταβάσιο, Σπήλαιο, Στόμιο και πολλές άλλες επωνυμίες του μαντείου του Τροφωνίου. Στο δάπεδο του εν λόγω μνημείου, διασώζεται ένα στενό αυλάκι που συμφωνεί απόλυτα με την αρχαία περιγραφή "του στομίου με ύψος δύο μόλις σπιθαμών".                     
Αυτό ακριβώς το τμήμα, που περιγράφεται ως Οπή, παρά το ότι φέρει εμφανή ίχνη απόπειρας κακοποίησης, εν τούτοις παρέμεινε ουσιαστικά αβλαβές.
Το συγκεκριμένο μνημείο, το οποίο απετέλεσε αντικείμενο αναζητήσεων και ερευνών από ημεδαπούς και αλλοδαπούς αρχαιολόγους και ερασιτέχνες επίσημα ήδη από τα 1795, βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Λειβαδιάς, πάνω στην επιπεδοποιημένη από την αρχαιότητα κορυφή του λόφου του Προφήτη Ηλία.
Σε πολύ κοντινή απόσταση εκτείνονται τα ερείπια του μεγάλου ναού του Διός Βασιλέως, στον οποίο εικάζεται ότι κάτω από την αψίδα ήταν τοποθετημένος ο Θρόνος της Μνημοσύνης. Τρεις επιφανείς Μακεδόνες βασιλείς συμπεραίνεται μέσω Επιγραφικών μαρτυριών ότι μυήθηκαν βασιλείς σε αυτό το ιερό: ο Αμύντας του Περδίκκα, ο πολύ γνωστός Φίλιππος Β' και τέλος ο Αντίοχος Δ' Επιφανής.

Μαρτυρίες σε έργα του αρχαίου θεάτρου

Στην αρχαιότητα, όπως μαρτυρείται στις Νεφέλες του Αριστοφάνη, η έκφραση «Κατεβαίνω στο Τροφώνιο άντρο» σήμαινε «έχω καταληφθεί από φόβο».
Στην τραγωδία Ίων του Ευριπίδη, ο άτεκνος Ξούθος μηνεί στη σύζυγό του, Κρέουσα, ότι πήγε να συμβουλευτεί τον Τροφώνιο στον δρόμο του για τους Δελφούς.
Άρδυς (γιος Αντίοχου Γ΄)

Βιογραφικά στοιχεία

Την ύπαρξή του αναφέρει ο ιστορικός Τίτος Λίβιος, στο έργο του «Ιστορία της Ρώμης». Στην αφήγηση περιλαμβάνεται η πληροφορία πως όταν ο Αντίοχος Γ' προέλασε το 197 από τη Συρία στις Σάρδεις τοποθέτησε ως επικεφαλής ενός σώματος στρατού δύο από τους γιους του: το Μιθριδάτη και τον Άρδυ. Αξιοσημείωτο είναι πως το πρώτο όνομα είναι περσικό και το δεύτερο λυδικό (ελληνικό). 
Ο Πολύβιος αναφέρει ωστόσο κάποιον Άρδυ, διοικητή της δεξιάς πτέρυγας ιππικού του Αντίοχου Γ' κατά τη μάχη εναντίον του σφετεριστή Μόλωνα. Οπότε δεν αποκλείεται και να πρόκειται για μια σύγχυση μεταξύ των δύο πρόσωπων.
Ματέρα

Ιστορία

Η περιοχή της Ματέρας έχει κατοικηθεί από την Παλαιολιθική περίοδο και θεωρείται από τις παλαιότερες πόλεις του κόσμου.

Σάσσι ντι Ματέρα

Η Ματέρα απέκτησε διεθνή φήμη με την αρχαία πόλη "Σάσσι ντι Ματέρα" (μου σημαίνει "οι πέτρες-σπηλιές της Ματέρας"). Τα Σάσσι της Ματέρας είναι σπίτια-σπηλιές μέσα στα βράχια τα οποία έχουν ιστορία από την προϊστορική περίοδο. Υπάρχει η υποψία ότι ίσως εκεί εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι άνθρωποι στην Ιταλία.

Μοναστήρια και εκκλησίες

Το μοναστηριακό συγκρότημα Μαντόννα ντέλλε Βίρτου και Σαν Νίκολα ντελ Γκρέτσι, η εκκλησία του Σαν Πιέτρο Καβεόσο, η εκκλησία Σάντα Μαρία Ντ'Ιντρίς καθώς και η εκκλησία Σάντα Λούτσια άλλε Μάλβε είναι διάσημα αξιοθέατα της Ματέρα.
Κρατιδιακές εκλογές της Βαυαρίας (2013)

Στις κρατιδιακές εκλογές που διεξήχθησαν στη Βαυαρία στις 15 Σεπτεμβρίου 2013, το CSU κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία, ενώ εκτός Κοινοβουλίου έμεινε το FDP, άλλοτε κόμμα-εταίρος του κυβερνητικού συνασπισμού.
Μουσικό Βραβείο Πολάρις

Διαδικασία επιλογής

Δεν υπάρχει διαδικασία υποβολής υποψηφιότητας για το Μουσικό Βραβείο Πολάρις. Οι κριτές που επιλέγονται καλούνται να επιλέξουν τους πέντε καλύτερους καναδικούς δίσκους της προηγούμενης χρονιάς. Οι κριτές απονέμουν 5 βαθμούς στον καλύτερο, κατά τη γνώμη τους, δίσκο, 4 στον δεύτερο καλύτερο και ούτω καθεξής. Στα μέσα Ιουνίου ανακοινώνονται οι 40 καλύτεροι δίσκοι, ενώ η λίστα δημοσιοποιείται στο κοινό. Στη συνέχεια, ο κάθε κριτής επιλέγει τους πέντε δίσκους που θεωρεί πως είναι οι καλύτεροι με την ίδια διαδικασία, από την οποία επιλέγονται οι δέκα δίσκοι με τη μεγαλύτερη βαθμολογία, στις αρχές Ιουλίου. Ο νικητής αποφασίζεται με βάση την απόφαση μιας 11μελούς κριτικής επιτροπής και ανακοινώνεται στην εκδήλωση που διεξάγεται στα μέσα Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου. Επιλέγονται περίπου 200 κριτές κάθε χρόνο, οι οποίοι είναι δημοσιογράφοι, μπλόγκερς και εκφωνητές. Οι κριτές δεν πρέπει να έχουν άμεσες σχέσεις με τους υποψήφιους καλλιτέχνες.
Πριγκίπισσα Μαρίνα της Ελλάδας

Γέννηση

Η Πριγκίπισσα Μαρίνα γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1906 στην Αθήνα ως το τρίτο και τελευταίο παιδί του Νικολάου πρίγκιπα της Ελλάδας και της Ελένης Βλαδιμήροβνας μεγάλης δούκισσας της Ρωσίας. Είχε δυο μεγαλύτερες αδελφές: την Όλγα και την Ελισάβετ. Η μητέρα της ήταν η Μεγάλη Δούκισσα Ελένη Βλαδιμήροβνα της Ρωσίας, εγγονή του Αλεξάνδρου Β΄ τσάρου της Ρωσίας.
Βαπτίσθηκε προς στο τέλος του 1906 και ανάδοχοί της ήταν: ο Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας (πάππος της από την μεριά του πατέρα), ο Εδουάρδος Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, η σύζυγός του Μαίρη του Τεκ, ο Ανδρέας πρίγκιπας της Ελλάδας (αδελφός του πατέρα της), ο Μπόρις Βλαδιμήροβιτς μέγας δούκας της Ρωσίας (αδελφός της μητέρας της) και η  Βικτώρια Φεοντόροβνα μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας (θεία της μητέρας της).
Στάση των Φωκάδων

Η Στάση των Φωκάδων ή Συνομοσία, ήταν μια εξέγερση που έγινε το 990 κατά την βασιλεία του Ιωάννη Τσιμισκή από την Οικογένεια Φωκάδων με σκοπό την ανατροπή του από τον θρόνο. Ηγέτες της εξέγερσης ήταν ο Λέων Φωκάς με τον δεύτερο γιο του, το προηγούμενο έτος ο Λέων είχε τυφλωθεί όταν είχε εξεγερθεί ο αδελφός του Βάρδας Φωκάς.
Την περίοδο αυτή ο Τσιμισκής διεξήγαγε ακόμα πόλεμο με τους Ρως και πολιορκούσε το Δορύστολο όταν έμαθε ότι οι Φωκάδες συνωμοτούσαν εναντίον του. Ο Λέων βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη κάτι που φρόντισε να το πληροφορηθούν οι οπαδοί των Φωκάδων, οι οποίοι συναντήθηκαν μαζί του και σχεδίασαν τι θα κάνουν. Το σχέδιο προέβλεπε ότι ένοπλοι πιστοί στην οικογένεια Φωκά θα έμπαιναν νύχτα στο παλάτι που λόγω απουσίας του αυτοκράτορα θα ήταν εύκολο, εκεί έπειτα θα ανακύρησαν αυτοκράτορα τον Λέοντα, για τον σκοπό αυτό είχαν πάρει με το μέρος τους αξιωματούχους του παλατιού όπου θα άνοιγαν την πύλη με νέα κλειδιά που φρόντισαν να βγάλουν. Το βράδυ που είχε καθοριστή ο κουροπαλάτης με τον γιο του μπήκαν σε μία βάρκα και βγήκαν στον Βόσπορο και πήγαν στο παλάτι του Βουκολέοντος, ο Λέον με τους οπαδούς του μπήκε από την πύλη του Αγίου Θεοδώρου και κρύφτηκαν κοντά στον ιππόδρομο.
Το σχέδιο όμως χάλασε όταν ένας από τους οπαδούς των Φωκάδων βλέποντας έναν φίλο του τον πλησίασε και θέλησε να τον προσηλυτίσει αποκαλύπτοντας τι συνέβαινε. Αυτός πήγε τότε στον παρακοιμώμενο, ευνούχο Βασίλειο, αποκαλύπτοντας του την συνωμοσία. Ο Βασίλειος με κάποιους στρατιώτες συνέλαβε τους στασιαστές με τον Λέωντα και τον γιο του να καταφεύγουν στην Αγία Σοφία, πιστεύοντας σε ασυλία. Ο Βασίλειος όμως προσπάθησε να τους συλλάβει μέσα στον ναό και αυτοί κατάφεραν να του ξεφύγουν πηγαίνοντας με βάρκα σε κάποια νησίδα της Προποντίδας.
Ο Τσιμισκής έδωσε εντολή και συλλήφθηκαν οι Φωκάδες, αναφέρεται ότι τυφλώθηκαν και δημεύτηκε η περιουσία τους. Έπειτα κλείσθηκαν σε μοναστήρι.
Τζοουζτζάν (περιοχή)

Με το όνομα Τζοουζτζάν, ή Τζοζτζάν, φέρεται μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν.
Βρίσκεται στο κεντρικό βορειο τμήμα της Χώρας στα σύνορα με το Ουζμπεκιστάν (βόρεια) και με το Τουρκμενιστάν (βορειοδυτικά). Η έκτασή της φθάνει, περίπου, τα 11.800 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της, τους 441.000 κατοίκους (2002). Περιλαμβάνει 11 επαρχίες. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική (φαρσί) και η ουζμπεκική.
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Σιμπιργκάν, της ομώνυμης επαρχίας.

Επαρχίες

Οι 11 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Τζοζτζάν, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Ακτσά, η Καρκίν, η Κους Τέπα, η Κχαμγιάντ, η Κχανίκα, η Κουάτζα Ντουκό, η Μαρντιάν, η Μινγατζίκ, η Νταρζάμπ, η Σιρμπιγκάν, όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, και η Φεϋζαμπάτ.
Ειρηναίος Θείρσιος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου 1784 στην Κίρσαϊντουνγκεν, που σήμερα βρίσκεται στη Σαξωνία-Άνχαλτ. Οι γονείς του ήταν βιομήχανοι. Αρχικά επιδόθηκε στη σπουδή της θεολογίας και διορίστηκε καθηγητής στο γυμνάσιο του Γκαίτιγκεν. Το 1809 διορίστηκε καθηγητής του εκεί Πανεπιστημίου. 
Όταν ιδρύθηκε γυμνάσιο στο Μόναχο, έλαβε πρόσκληση να διδάξει εκεί, και ταυτόχρονα να αναλάβει την ιδιαίτερη μόρφωση των Βαυαρών βασιλοπαίδων. Ίδρυσε φιλολογικό τμήμα στη Βαυαρική Ακαδημία Επιστημών.  
Ήταν ένθερμος φιλέλληνας και από το 1812 εργάστηκε για να βοηθήσει την ανάπτυξη της παιδείας των ακόμα υπόδουλων Ελλήνων, ενώ στο σπίτι του είχε εγκαταστήσει ιδιαίτερη σχολή για νέους Έλληνες. Έπειτα, στα χρόνια της Ελληνικής επανάστασης του 1821 ενήργησε μέσα από τους φιλελληνικούς συλλόγους για τη συλλογή οικονομικών ενισχύσεων για την Ελλάδα. Ήταν εμπνευστής της ιδέας για τη δημιουργία της περίφημης Γερμανικής Λεγεώνας. Ο Τηρς συνέβαλε αρκετά στην υλοποίηση του σχεδίου του και τελικά ήρθε σε επαφή με τον Θεσσαλό προεστό και βαρώνο Θεοχάρη Ολύμπιο  Κεφαλά, που βρισκόταν στην Τεργέστη, και ο οποίος τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ήρθε στην Ελλάδα για να υποβάλλει στις ελληνικές αρχές το σχέδιο του Τηρς. Το αίτημα έγινε αποδεκτό.
Ήρθε στην Ελλάδα το 1831 και επιδόθηκε σε αρχαιολογικές μελέτες. Το 1851 συνέστησε επιτροπή για την επανόρθωση και μελέτη του Ερεχθείου που είχε καταστραφεί από τις μάχες με τις πολιορκίες της Αθήνας. 
Επέστρεψε στη Βαυαρία και τιμήθηκε από την πατρίδα του. Απεβίωσε στο Μόναχο στις 25 Φεβρουαρίου 1860.
Χαιρήμων (ναύαρχος)

Στην ιστορία της αρχαίας Αθήνας με το όνομα Χαιρήμων φερόταν ναύαρχος αρχηγός του Αθηναϊκού στόλου.
Συγκεκριμένα ο ναύαρχος Χαιρήμων ήταν γιος του Χαρικλή (ή Χαρικλέους). Είχε αναλάβει αρχηγός της αθηναϊκής μοίρας που περιπολούσε στις ακτές της Μακεδονίας. Το 416 π.Χ. αποβιβάσθηκε στη Μεθώνη Πιερίας προκειμένου να αντιμετωπίσει τον Βασιλέα Περδίκκα Β΄.

Η επελθούσα όμως στη συνέχεια συνδιαλλαγή της Αθήνας με τον Περδίκκα Β΄ ματαίωσε εκείνη τη σύγκρουση.
Νείλος Χίος

Ο Νείλος Χίος ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

Συγγράμματα

Έγραψε εγκώμιο της συμπολίτιδός του Αγίας Ματρώνης.
Τόμας Πέρσι, 7ος κόμης του Νορθάμπερλαντ

Αποκατάσταση των αξιωμάτων του

Όταν ο Τόμας Πέρσι ενηλικιώθηκε (1549) το Κοινοβούλιο πέρασε πράξη για την "αποκατάσταση του αίματος του Σερ Τόμας Πέρσι", στέφτηκε ιππότης και τρία χρόνια αργότερα η Μαρία Α΄ της Αγγλίας τον αποκατέστησε στα εδάφη και τους τίτλους του. Επέστρεψε στο Κοινοβούλιο της Αγγλίας τον Νοέμβριο του 1554 σαν μέλος του Κοινοβουλίου του Γουέστμορλαντ. Ο Τόμας Πέρσι ανακηρύχτηκε κυβερνήτης στο κάστρο του Προύντχο, πολιόρκησε και κατέλαβε το κάστρο του Σκάρμπορω που το κυρίευσαν οι επαναστάτες (1557). Πήρε σε ανταμοιβή τον τίτλο του κόμη του Νορθάμπερλαντ και τις βαρονείες του Πέρσι, του Πόινινγκς, του Λούκι, του Μπράιαν και του Φίτζπαν, αποκαταστάθηκε πλήρως στις 1 Μαΐου 1557. Μεταφέρθηκε στο Ουιτχαλ με μια μεγαλοπρεπή πομπή και σύντομα έγινε Γενικός Φύλακας όλων των Μαρς με καθήκον την υποστήριξη των συνόρων από τους Σκωτσέζους.

Βασιλεία Ελισάβετ Α΄

Με την άνοδο της Ελισάβετ Α΄ ο ίδιος που ήταν πιστός στην Καθολική εκκλησία παρέμεινε στον βορρά ενώ η βασίλισσα πέρασε στο Κοινοβούλιο τα πρώτα σκληρά μέτρα εναντίον των Καθολικών. Η Ελισάβετ συνέχισε να του δείχνει εύνοια και έγινε μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας (1563). Παραιτήθηκε από την Φύλαξη των Μαρς και ζούσε στον νότο αλλά οι μεγάλες διώξεις της Ελισάβετ εναντίον των Καθολικών οδήγησαν τους Καθολικούς του βορά σε συνωμοσία εναντίον της, κυκλοφόρησαν φήμες ότι ήθελαν να ανατρέψουν την Ελισάβετ και να ανεβάσουν στον θρόνο την Μαρία Α΄ της Σκωτίας. Ο Τόμας Πέρσι συμμάχησε με τον Κάρολο Νέβιλ, 6ο κόμη του Γουέστμορλαντ που ανήκε στην Οικογένεια Νέβιλ τους παλιούς μεγάλους του αντιπάλους εναντίον της Ελισάβετ, έγραψαν γράμμα στον πάπα για να ζητήσουν την συμβουλή του αλλά πριν φτάσει το γράμμα η επανάσταση ξέσπασε.

Θάνατος

Μετά την αποτυχία της "Επανάστασης του βορρά" ο Τόμας δραπέτευσε στην Σκωτία, συνελήφθη από τον κόμη του Μόρτον έναν από τους Σκωτσέζους ευγενείς και παραδόθηκε τρία χρόνια αργότερα στην Αγγλική κυβέρνηση για 2.000 λίρες. Μεταφέρθηκε στις 22 Αυγούστου 1572 στην Γιορκ και αποκεφαλίστηκε σε δημόσια εκτέλεση αφού πρώτα αρνήθηκε πρόταση να του χαριστεί την ζωή αν ασπαστεί τον Καθολικισμό. Το αποκεφαλισμένο πτώμα του τάφηκε στην εκκλησία του Σαιν Κράχ στην Γιορκ που είναι σήμερα κατεδαφισμένη. Η σύζυγος του επέζησε μετά τον ίδιο όπως και οι τέσσερις κόρες του, ο γιος του πέθανε πρόωρα χωρίς απογόνους και η κομητεία πέρασε στον μικρότερο αδελφό του Χένρι Πέρσι, 8ο κόμη του Νορθάμπερλαντ.
Αγιοποιήθηκε στις 13 Μαίου 1895 από τον πάπα Λέων ΙΓ΄ και εορτάζεται ετησίως στις επισκοπές του Χέξαμ και του Νιούκασλ στις 14 Νοεμβρίου.
Ντονμπάς

Το Ντονμπάς (Ρωσικά: Донба́сс, Ουκρανικά: Донба́с) είναι μια ιστορική, πολιτιστική και οικονομική περιοχή στην ανατολική Ουκρανία. Η λέξη «Ντονμπάς» είναι σύνθετη και σχηματίζεται από τις λέξεις λεκάνη και Ντονέτς (Ουκρανικά: Донецький басейн, μετάφραση Donetskyj basejn, Ρωσικά: Донецкий бассейн, Donetskij bassejn) και αναφέρεται στον ποταμό Ντονέτς που διέρχεται από αυτήν.

Γεωγραφία

Υπάρχουν πολλές απόψεις και ορισμοί για την έκταση της περιοχής και τα όριά της δεν έχουν επισημανθεί ποτέ επισήμως. Ο συνηθέστερος ορισμός που χρησιμοποιείται σήμερα αναφέρεται στις περιφέρειες Ντόνετσκ και Λουχάνσκ της Ουκρανίας, ενώ η ιστορική περιοχή εξόρυξης άνθρακα απέκλεισε τμήματα αυτών των περιοχών και περιελάμβανε περιοχές στην περιφέρεια του Ντνιπροπετρόβσκ και την νότια Ρωσία. Ευρωπεριφέρεια με το ίδιο όνομα αποτελείται από τις περιφέρειες (ομπλάστ) Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ στην Ουκρανία και την Περιφέρεια Ροστόφ στην Ρωσία. Το Ντονμπάς ήταν το ιστορικό σύνορο μεταξύ του Ζαποριζιανών κοζάκων και των κοζάκων του Ντον. Ήταν σημαντική περιοχή εξόρυξης άνθρακα κατά τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν και εξελίχθηκε σε ιδιαίτερα βιομηχανοποιημένη περιοχή.

Euromaidan

Τον Μάρτιο του 2014, μετά την Ουκρανική επανάσταση του 2014 και την ρωσική στρατιωτική παρέμβαση, μεγάλες περιοχές του Ντονμπάς βρέθηκαν στις δίνες αναταραχών και πολεμικών συγκρούσεων. Αυτή η αναταραχή εξελίχθηκε σε πόλεμο μεταξύ των φιλορώσων αυτονομιστών που συνδέονται με τις αυτοανακηρυχθείσες λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ και την μετεπαναστατική κυβέρνηση της Ουκρανίας. Μέχρι τον συνεχιζόμενο πόλεμο, η Ντονμπάς ήταν η πιο πυκνοκατοικημένη από όλες τις περιοχές της Ουκρανίας εκτός από την πρωτεύουσα του Κιέβου.

Πόλεις

Πριν από τον πόλεμο, η πόλη Ντονέτσκ (τότε η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Ουκρανίας) θεωρήθηκε ανεπίσημη πρωτεύουσα του Ντομπάς. Στις μεγάλες πόλεις (άνω των 100.000 κατοίκων) περιλαμβάνονται επίσης οι Λουχάνσκ, Μαριούπολη και Κράματορσκ, προσωρινό διοικητικό κέντρο της περιοχής Ντονέτσκ.
Ημέρα

Η ημέρα ως μονάδα χρόνου

Προσοχή απαιτεί το εξής: Ακόμη και οι αστρονόμοι, όταν αναφέρονται στην ημέρα ως μονάδα χρόνου, για να εκφράσουν π.χ. την περίοδο περιφοράς ενός αστεροειδούς, εννοούν αυστηρά το χρονικό διάστημα των 86.400 δευτερολέπτων ή 24 ωρών, και όχι των 23 ω. 56 λ. 4 δ. ή τον χρόνο περιστροφής του αστεροειδούς περί τον άξονά του, που μπορεί να είναι π.χ. 5 ώρες. Αυτή η σύμβαση ακολουθείται και στα αστρονομικά άρθρα της Βικιπαίδειας, π.χ. των αστεροειδών.
Λωράν Οσάρ

Καριέρα

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Ο Λωράν Οσάρ γεννήθηκε στο Μπλαντέκ του Πα-ντε-Καλαί. Κατά την διάρκεια των νεανικών του χρόνων, ο Οσάρ αγωνίστηκε με τα χρώματα της Σαιντ-Ομέρ, ενώ, παράλληλα, αποτέλεσε μέλος της περιφερειακής ομάδας του Νορ στην ηλικιακή κατηγορία παίδων. Συνυπήρξε με τον Ερίκ Σικορά, με τον οποίο και απέκτησε φιλική σχέση. Στην συνέχεια, πραγματοποίησε αθλητικές σπουδές, έχοντας ως συμφοιτητές του τους Σικορά και Ζαν-Γκι Βαλέμ. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1983, αγωνιζόμενος για λογαριασμό της Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Λανς. 
Παρέμεινε στον σύλλογο έως το τέλος της σεζόν 1989, όπου και μεταγράφηκε στην Φουτμπόλ Κλαμπ ντε Λοριάν. Έπειτα από διάστημα παρουσίας διάρκειας μιας σεζόν στον σύλλογο, επέστρεψε στην ομάδα όπου εκπαιδεύτηκε ποδοσφαιρικά για διάστημα μίας σεζόν, προτού, στην συνέχεια, υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την Λουάν-Κουιζώ. 
Το 1994, μεταγράφηκε στην Μπωβαί για διάστημα μίας σεζόν, ενώ, στην συνέχεια, επέστρεψε από το 1995 έως το 1998 στην Λουάν-Κουιζώ, με τα χρώματα της οποίας και ολοκλήρωσε την επαγγελματική του καριέρα.
Μετά το πέρας της αγωνιστικής καριέρας του, ο Λωράν Οσάρ ξεκίνησε να εργάζεται στην ΡΚ Λανς, αρχικά εντός του εμπορικού τμήματος του συλλόγου, ενώ, στην συνέχεια, εντός του τεχνικό επιτελείου. Ως αποτέλεσμα, διετέλεσε προπονητής της ηλικιακής κατηγορίας U11 του συλλόγου, για την σεζόν 2012-2013.
Φρειδερίκος Γουλιέλμος της Πρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Μαρίας των Βέττιν, κόρης του Ερνέστου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουρκ.
Το 1925 απεβίωσε στη Δρέσδη σε ηλικία 45 ετών και τάφηκε στο Κάμεντς.
Περαβία

Γεωγραφία

Η Περαβία συνορεύει στα ανατολικά με την Άσουα, στα βόρεια με το Σαν Χοσέ δε Οκόα, στα δυτικά με το Σαν Κριστόμπαλ. Βρέχεται στα νότια από τον Ατλαντικό ωκεανό.
Η Περαβία βρίσκεται στα ανατολικά του Γιάνο Κοστέρο δελ Καρίμπε (Llano Costero del Caribe, "Παράκτια Πεδιάδα της Καραϊβικής"). Εκεί υπάρχουν αρκετές πεδιάδες στο νότιο μέρος της επαρχίας που περιβάλλονται στα δυτικά και βόρεια από τα βουνά της Κορδιλιέρα Σέντραλ.
Τα κυριότερα ποτάμια είναι ο Νισάο και ο Οκόα. Γύρω από τον ποταμό Άσουα η Περαβία χαρακτηρίζεται για το ξηρό της κλίμα.

Έκταση

Η Περαβία είναι μια από τις μικρότερες επαρχίες της Δομινικανής Δημορατίας. Έχει έκταση 792.33 km2 (306 τ.μ.) (1.6% της συνολικής έκτασης της Δομινικανής Δημοκρατίας).

Δημογραφία

Η Περαβία το 2002, την τελευταία απογραφή μετά την απογραφή του 2012, είχε 260.066 κατοίκους, από τους οποίους οι 169.865 ήταν αστικός πληθυσμός (οι κάτοικοι που ζουν στις πόλεις) και 90.901 αγροτικός πληθυσμός (οι κάτοικοι που ζουν στις συνοικίες). Σήμερα (απογραφή 2012) έχει πληθυσμό 298.747 κατοίκων, από τους οποίους 209.511 είναι αστικός πληθυσμός και 89.236 αγροτικός πληθυσμός.

Τουρισμός

Ένα υπέροχο μέρος της Περαβία είναι η παραλία Σαλίνας, που αναπτύχθηκε πρόσφατα.

Προέλευση του ονόματος

Η επαρχία δημιουργήθηκε το 1944 με το όνομα Μπανί. Την ίδια χρονιά το όνομα άλλαξε σε Χοσέ Τρουχίγιο Βαλδές από τον δικτάτορα Ραφαέλ Τρουχίγιο. Όταν το 1961 ο Τρουχίγιο πέθανε, το όνομα της επαρχίας άλλαξε σε Περαβία από την Πεδιάδα της Περαβία, στην οποία βρίσκεται στην πρωτεύουσα Μπανί.

Ιστορία

Η επαρχία δημιουργήθηκε το 1944. Πριν τις 1 Ιανουαρίου 2002 ήταν μέρος του σημερινού Σαν Χοσέ δε Οκόα.

Οικονομία

Η κύρια οικονομική δραστηριότητα της Περαβία είναι τα αγροτικά. Στην επαρχία παράγονται επίσης φρούτα, και κυρίως μάνγκο και λαχανικά, όπως ντομάτες και κρεμμύδια. Η παραγωγή ψαριού και αλατιού είναι επίσης σημαντικές. πάρχουν μάλιστα εγ=ργοστάσια στο Μπανί.