google/wiki40b huggingface dataset:
Μονή Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Πανορμίτη

Το μοναστήρι

Πότε ακριβώς χτίστηκε το μοναστήρι δεν είναι γνωστό αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι ανεγέρθη γύρω στο 450 μ.Χ., στο σημείο όπου βρισκόταν αρχαίος ναός, αφιερωμένος στο θεό Απόλλωνα. Είναι βέβαιο ωστόσο ότι το καθολικό της Μονής πήρε τη σημερινή του μορφή το 18ο αιώνα. Το καμπαναριό που είναι χτισμένο σε ρυθμό μπαρόκ είναι μεταγενέστερο (1911).
Η κύρια είσοδος του μοναστηριού, που είναι χτισμένο σε βενετσιάνικο στυλ, βρίσκεται στην παραλία του Πανορμίτη. Στην εσωτερική αυλή της μονής βρίσκεται ο ναός που είναι αφιερωμένος στον Αρχάγγελο Ταξιάρχη Μιχαήλ. Πρόκειται για μονόκλιτη βασιλική και όλο το εσωτερικό της είναι καλυμμένο με τοιχογραφίες μεγάλος μέρος από τις οποίες φιλοτέχνησε ο ντόπιος αγιογράφος Νεόφυτος. Στη δεξιά πλευρά του ναού βρίσκεται το εικονοστάσι με την ασημένια εικόνα του Ταξιάρχη Μιχαήλ, που θεωρείται ο προστάτης άγιος του νησιού και ο προστάτης των ναυτικών στα Δωδεκάνησα. Η εικόνα έχει ύψος δύο μέτρα και η μορφή του Αγίου είναι καλυμμένη με φύλλα από ασήμι. Σύμφωνα με επιγραφή που υπάρχει πάνω στην εικόνα, αυτή φιλοτεχνήθηκε το 1724 από το τεχνίτη Ιωάννη τον Πελοποννήσιο ενώ υπάρχει ο θρύλος ότι η εικόνα εμφανίστηκε ως εκ θαύματος, αφαιρέθηκε και επανεμφανίστηκε στο ίδιο μέρος.
Το μοναστήρι στεγάζει δύο μουσεία. Στο πρώτο εκτίθεται μια πλούσια συλλογή εκκλησιαστικής τέχνης με αρχιερατικά, λειτουργικά αντικείμενα, ασημένιες εικόνες και ρωσικούς επιτάφιους ενώ στο δεύτερο μπορεί κανείς να δει δείγματα τοπικής λαογραφίας σχετικά με την αλιεία, τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Υπάρχει επίσης μια βιβλιοθήκη με βυζαντινά χειρόγραφα και εκδόσεις με εκκλησιαστικό, ιστορικό και φιλολογικό περιεχόμενο καθώς και μια συλλογή από πίνακες ζωγραφικής που απεικονίζουν την περιοχή, το μοναστήρι και τα παρεκκλήσια του.
Υπάρχει επίσης ένα μνημείο αφιερωμένο σε έναν πρώην ηγούμενο, δύο μοναχούς και δύο καθηγητές, που εκτελέστηκαν το 1944, επειδή είχαν παράνομη επαφή με ασύρματο με Άγγλους αξιωματικούς.
Οι επισκέπτες φτάνουν στο μοναστήρι είτε με αυτοκίνητα είτε με καραβάκια από τη θάλασσα. Η απόσταση από τον κεντρικό οικισμό του νησιού είναι περίπου έξι ώρες με τα πόδια ή μια ώρα με τα δημόσια μέσα μεταφοράς.
Αντόνιο Κόντε (ξιφομάχος)

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Κόντε γεννήθηκε στην πόλη Μιντούρνο της Νότιας Ιταλίας. Έμαθε την τέχνη της ξιφασκίας στην Στρατιωτική Σχολή της Μοντένα, από όπου αποφοίτησε στρατιωτικός. Στη συνέχεια εγκατέλειψε τη στρατιωτική του καριέρα για να συμμετάσχει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900 στο Παρίσι, καθώς ως στρατιωτικός της Ιταλίας δεν μπορούσε να λάβει μέρος σε αγώνες στη Γαλλία.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο αγώνισμα της σπάθης διδασκάλων, κερδίζοντας στον τελικό τον ομόεθνό του Ίταλο Σαντέλι, Κατέκτησε επίσης την 4η θέση στο ξίφος ασκήσεως διδασκάλων.
Το 1904 πήγε στην Ισπανία, και πριν επιστρέψει και πάλι στη Γαλλία παντρεύτηκε με τη Σοφία, μια σερβιτόρα που του έσωσε τη ζωή από κάποιον που προσπάθησε να τον δηλητηριάσει. Μετά το θάνατο της Σοφίας γύρισε στη γενέτειρά του όπου στις 4 Φεβρουαρίου 1953 πέθανε σε ηλικία 85 ετών αφήνωντας την περιουσία του στο νοσοκομείο της πόλης.
Μητροπολίτης Σταυροπηγίου Αλέξανδρος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Σταυροπηγίου Αλέξανδρος γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1938. Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1965. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1961 και Πρεσβύτερος το 1967. Υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως από το 1974 μέχρι το 1992. Στις 22 Ιουνίου 1992 εξελέγη Μητροπολίτης Αργυροκάστρου. Χειροτονήθηκε στο βαθμό του Επισκόπου στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Μπέικοζ της Μητροπόλεως Χαλκηδόνος στις 26 Ιουλίου 1996. Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Χαλκηδόνος Ιωακείμ, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Διονύσιο, Τυρολόης και Σερεντίου Παντελεήμονα, Δημητριάδος και Αλμυρού Χριστόδουλο, Διδυμοτείχου και Ορεστιάδος Νικηφόρο, Φιλαδελφείας Μελίτωνα, Βερροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμονα, Ξάνθης και Περιθεωρίου Παντελεήμονα και Ελασσώνος Βασίλειο. Δεν κατόρθωσε τελικά να μεταβεί στην Αλβανία λόγω αρνήσεως των Αλβανικών αρχών. Στις 18 Ιουλίου 1998 παραιτήθηκε. Το 2000 υπήχθη στην Εκκλησία της Ελλάδος και εξελέγη απο την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Μητροπόλεως Σταυροπηγίου.
Από του έτους 2006 διέμενε στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Δοβρά Βεροίας πλησίον του κατά σάρκα αυταδελφου του Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμονα.
Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως, το κήρυγμα και την κατήχηση των νέων. Ήταν συγγραφέας πολλών βιβλίων και είχε δημοσιεύσει άρθρα στον ημερήσιο και εκκλησιαστικό περιοδικό τύπο.
Απεβίωσε στις 10 Ιουνίου 2016 στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Δοβρά Βεροίας, όπου και ετάφη.
Ιωάννης Καλιτσουνάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Χανιά, όπου ολοκλήρωσε τις βασικές σπουδές του. Συνέχισε τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σε ηλικία 24 ετών μετέβη στη Γερμανία με υποτροφία της Κρητικής Πολιτείας για να παρακολουθήσει φιλολογικά, φιλοσοφικά και παιδαγωγικά μαθήματα. Το 1905 διορίστηκε καθηγητής Ανατολικών Γλωσσών στο Βερολίνο. Από το 1924 ως το 1948 ήταν τακτικός καθηγητής στη Φιλοσοφική Σχολή στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Το 1926 αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1947 ανέλαβε για 1 έτος πρόεδρος της Ακαδημίας.  
Το 1933 ήταν πρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου Βιβλιοθηκών Ελλάδος.
Από το 1936 ως το 1937 ήταν κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αργότερα έγινε καθηγητής Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και μετέπειτα επίτιμος εν ενεργεία καθηγητής στη Φιλοσοφική Σχολή του εν λόγω πανεπιστημίου.
Τιμήθηκε με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικα.
Το φθινόπωρο του 1966 μετέβη στο Βουκουρέστι ως εκπρόσωπος της Ακαδημίας Αθηνών για τους εορτασμούς της συμπλήρωσης 100 χρόνων από την ίδρυση της Ρουμανικής Ακαδημίας. Πέθανε εκεί από καρδιακή προσβολή.
Σημαία της Μάλτας

Η σημαία της Μάλτας είναι βασικά δίχρωμη (με λευκό και κόκκινο). Σύμφωνα με την παράδοση τα χρώματα της σημαίας δόθηκαν από τον Κόμη Ρογήρο Α΄ της Σικελίας το 1091.
Στην επάνω γωνία όπως κυματίζει η σημαία (στο τετράγωνο του άσπρου φόντου) είναι ο Σταυρός του Γεωργίου, με κόκκινο περίγραμμα. Το κόκκινο χρώμα είναι 50% κόκκινο του ρουμπινιού και 50% κόκκινο της φωτιάς. Με τον Σταυρό αυτό βραβεύτηκε όλος ο πληθυσμός της Μάλτας από τον βασιλιά Γεώργιο ΣΤ' για την «εξαιρετική γενναιότητα και τόλμη» του στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.
Η σημαία αυτή καθιερώθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1964, όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη. Η σημαία της Μάλτας κατέχει τη διεθνή πρωτοτυπία να είναι η μόνη εθνική σημαία στον κόσμο που να φέρει το σχέδιο από μια άλλη χώρα (στην περίπτωση αυτή, το Ηνωμένο Βασίλειο).
Το πολιτικό έμβλημα είναι εντελώς διαφορετικό, καθώς δείχνει ένα κόκκινο φόντο, άσπρο στις άκρες με έναν λευκό Σταυρό της Μάλτας.
Τσάρλστον (Δυτική Βιρτζίνια)

Ιστορία

Η πρώτη μόνιμη εγκατάσταση στη περιοχή της πόλης ήταν το Φορτ Λη, το οποίο χτίστηκε τη περίοδο 1787-8 από τον συνταγματάρχη Σαβάννα Κλέντενιν. Φαίνεται ότι η πόλη το όνομά της από το πατέρα του συνταγματάρχη Τσαρλς. Η πόλη αρχικά ονομάστηκε Τσαρλς Τόουν και μετά μετονομάστηκε το 1818 σε Τσάρλεστον για να μη συγχέεται με ένα Τσαρλς Τόουν το οποίο βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της πολιτείας. Το 1791, ο Ντάνιελ Μπουν έγινε μέλος της συνέλευσης της κομητείας Κανάγουα. Οι πρώτες βιομηχανίες που αναπτύχθηκαν στο Τσάρλεστον ήταν η εξόρυξη αλατιού και εν συνεχεία ο γαιάνθρακας. Στις αρχές του 20ου αναπτύχθηκαν στη περιοχή οι βιομηχανίες χημικών.

Οικονομία

Σήμερα, το εμπόριο, οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, η κυβέρνηση, ο τομέας της υγείας και η εκπαίδευση διαδραματίζουν τον κεντρικό ρόλο στην οικονομία της πόλης. Το 1870, το Τσάρλεστον έγινε πρωτεύουσα της πολιτείας της Δυτικής Βιρτζίνιας, η οποία αποσχίστηκε το 1863 από την υπόλοιπη Βιρτζίνια. Η προηγούμενη πρωτεύουσα ήταν το Γουίλινγκ.
Βλαντίμιρ Β΄ Γιαροσλάβιτς

Βογραφία

Ήταν γιος τού Γιαροσλάβ του νουνεχούς (osmomysl) και της Όλγας των Ρουρικιδών, κόρης τού Γιούρι Α΄ του μακρόχειρος (dolgoruky) μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου.
Από τη φύση του ήταν έκλυτος. Έζησε άσωτη ζωή, που δεν έφερε πολιτικό αποτέλεσμα. Συγκρουόταν με τον νόθο αδελφό του Ολέγκ, πράγμα που προκάλεσε την παρέμβαση του Ρόμαν Β΄ του μεγάλου πρίγκιπα της Βολινίας και τού Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας, έτσι η διακυβέρνησή του στη Γαλικία ήταν με δυσχέρειες. Μόνο η προστασία τού Βσέβολοντ Γ΄ του πολύτεκνου πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ (εξαδέλφου τού πάππου του) τού εξασφάλιζε πολιτική σταθερότητα.
Ως ηγέτης, ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος τού κλάδου της Γαλικίας και η τελευτή του προκάλεσε πολιτικό κενό στη χώρα.
739 Μάντεβιλ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μάντεβιλ εκτιμάται σε 107,53 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0608. Η Μάντεβιλ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 55,9 λεπτά, ενώ ο άξονας περιστροφής της σχηματίζει γωνία 20,7 μοίρες με το επίπεδο περιφοράς.
Υποσιτισμός

Υποσιτισμός είναι η λήψη λιγότερης τροφής από την κανονική ποσότητα, με αποτέλεσμα να μην τρέφεται καλά ο οργανισμός και να μην αναπτύσσεται ομαλά το σώμα - ανεπαρκής πρόσληψη θρεπτικών συστατικών. Ο υποσιτισμός μαστίζει έντονα περιοχές της Αφρικής και της Νότιας Ασίας.

Αιτίες

Ο υποσιτισμός είναι αποτέλεσμα της φτώχειας ή της σιτοδείας που υπάρχει στις περιόδους πολέμου, ξηρασίας κλπ. Σε πολλές περιπτώσεις, το φαινόμενο του υποσιτισμού είναι πιθανό να εμφανίζεται και σε χώρες αναπτυγμένες, όπου υπάρχει διαθεσιμότητα τροφής. Αυτό συμβαίνει είτε λόγω κακών διατροφικών συνηθειών, είτε λόγω διαιτητικών προγραμμάτων που προκαλούν εξάντληση.

Συμπτώματα

Τις περισσότερες φορές προκαλεί διαταραχές στο πεπτικό σύστημα και καχεξία στο σώμα. Άλλα συμπτώματα που σχετίζονται με τον υποσιτισμό, είναι: η αναιμία (έλλειψη σιδήρου), κόπωση, δυσκολία συγκέντρωσης, μειωμένη απόδοση, χλωμό πρόσωπο, ευπαθές και ξηρό δέρμα, αδυναμία, ζαλάδες, εύθραυστα νύχια, έντονη τριχόπτωση και θαμπό χρώμα μαλλιών, μειωμένο σωματικό βάρος και ύψος κλπ. Επίσης, τα άτομα που υποσιτίζονται στην παιδική και εφηβική ηλικία, εμφανίζουν συνήθως οστεοπόρωση σε κάποια στιγμή της ενήλικης ζωής τους. Γενικά το φαινόμενο οδηγεί σε μείωση της ποιότητας ζωής του ατόμου. Μάλιστα, εάν το πρόβλημα συνεχιστεί για πολύ μπορεί να επιφέρει και θάνατο.
Λούκας Οκάμπος

Καριέρα

Ο Οκάμπος ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την Κίλμες σε ηλικία έξι ετών, όπου αρχικά αγωνιζόταν ως επιθετικός. Αφού συμμετείχε στο Κύπελλο Νέων Αμερικής, ο Οκάμπος αποκτήθηκε από την Ρίβερ Πλέιτ.

Ρίβερ Πλέιτ

Στις 16 Αυγούστου 2011, σε ηλικία 17 ετών, δύο μηνών και πέντε ημερών, ο Οκάμπος πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Ρίβερ Πλέιτ απέναντι στην Τσακαρίτα Τζούνιορς. Το πρώτο του τέρμα ήρθε στην δεύτερή του συμμετοχή στις 20 Αυγούστου 2011 απέναντι στην Ιντεπεντιέντε Ριβαντάβια. Κατάφερε σε σύντομο διάστημα να καθιερωθεί ως βασικό στέλεχος του συλλόγου και τον Ιανουάριο του 2012 συμπεριλήφθηκε σε σχετική λίστα της ΦΙΦΑ με τους 13 παίκτες-ταλέντα που θα άξιζε να παρακολουθήσει κάποιος εκείνη την σεζόν.
Στη διάρκεια της σεζόν 2011–2012, ο Οκάμπος πέτυχε συνολικά επτά γκολ και μοίρασε πέντε ασίστ σε 38 αναμετρήσεις, καθώς η ομάδα επέστρεψε στην Πριμέρα Ντιβιζιόν έπειτα από μονοετή απουσία. Την επόμενη σεζόν, ο Οκάμπος πραγματοποίησε την τελευταία του εμφάνιση με την Ρίβερ Πλέιτ στην εναρκτήρια αναμέτρησή της για την σεζόν, μια ήττα με σκορ 2–1 από την Κλουμπ Ατλέτικο Μπελγκράνο.

Monaco

Στις 6 Αυγούστου 2012, ο Οκάμπος μεταγράφηκε στην ομάδα της γαλλικής Λιγκ 2, Μονακό για ένα εκτιμώμενο ποσό της τάξεως των €16 εκατομμυρίων. Μετά την μεταγραφή, ο Οκάμπος δήλωσε ότι εκτιμά πως πήρε την σωστή απόφαση υπογράφοντας στην Μονακό και ότι το κόστος της μετακίνησής του δεν του δημιουργεί κανένα πρόσθετο άγχος για τις προσδοκίες που υπάρχουν από τον ίδιο. 
Ο Οκάμπος πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Μονακό στις 31 Αυγούστου 2012, μπαίνοντας ως αλλαγή στην θέση του Εμίρ Μπαϊράμι σε μια ήττα της ομάδας του με σκορ 2–1 απέναντι στην Χάβρη, την πρώτη της ήττα στη διάρκεια της σεζόν. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τη νέα του ομάδα σε αναμέτρηση για τον τρίτο γύρο του Λιγκ Καπ, στην οποία η Μονακό επικράτησε της Βαλανσιέν με σκορ 4–2. Στις 18 Ιανουαρίου 2013, ο Οκάμπος πέτυχε το πρώτο του τέρμα στο πρωτάθλημα και έδωσε μια ασίστ για τον Γκάρι Καγκελμάχερ σε μια νίκη με σκορ 2–0 επί της Ιστρ.

Αγωνιστικό Στυλ

Ο Οκάμπος είναι ιδιαιτέρως γνωστός για τις τεχνικές του ικανότητες καθώς και για την ηρεμία που χαρακτηρίζει το παιχνίδι του. Διαθέτει, επίσης, πολύ καλή ντρίμπλα, ενώ διαθέτει πολύ καλό σουτ και με τα δύο πόδια. Έχει καλή ικανότητα με το κεφάλι, ενώ το ύψος του τον καθιστά επικίνδυνο εντός της μεγάλης περιοχής.
Παναγιώτης Ζέπος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα τη 1η Δεκεμβρίου 1908 και ήταν γιος του νομομαθούς Ιωάννη Ζέπου. Αδέλφια του ήταν οι Δημήτριος, δικηγόρος και πολιτικός, Γεώργιος, υποναύαρχος και πολιτικός, και Διονύσιος, υποναύαρχος. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου και έλαβε το πτυχίο το 1928-1929 και έγινε διδάκτωρ το 1931, συμπληρώνοντας τις σπουδές του στη Γερμανία. Η διδακτορική του διατριβή τιμήθηκε με το Ράλλειο Βραβείο το 1933. Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία εκλεγόμενος υφηγητής αστικού δικαίου της Νομικής Σχολής Αθηνών το 1934. Το 1939 εξελέγη επίκουρος καθηγητής και το 1940 τακτικός καθηγητής στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1953 οπότε και εξελέγη τακτικός καθηγητής στη Νομική Σχολή Αθηνών. Το 1974 αποχώρησε από τα πανεπιστημιακά του καθήκοντα με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Διετέλεσε κοσμήτορας της Νομικής Σχολής Αθηνών, πρόεδρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας, διευθυντής του Ελληνικού Ινστιτούτου Διεθνούς και Αλλοδαπού Δικαίου ενώ είχε αναγορευθεί και επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ. Το 1970 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας χρημάτισε πρόεδρος το 1975.
Παράλληλα με την ακαδημαϊκή του δράση διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης (1935), γενικός γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας (1945) καθώς και υπουργός Εσωτερικών και Παιδείας στις κυβερνήσεις Εθνικής Ενότητας και Κωνσταντίνου Καραμανλή (1974 - 1976) αντίστοιχα.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 17 προς 18 Μαΐου 1985 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο στις 20 Μαΐου.
Αδελαΐδα του Μετς

Η Αδελαΐδα, γερμ. Adelheid (970 - 19 Μαΐου 1046) από τον Οίκο των Ματφριντιδών ήταν Γαλλίδα ευγενής, που με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Βόρμσγκαου και μητέρα του Κορράδου Β΄ της Γερμανίας.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Έγκισχαϊμ και ήταν απόγονος του Μάτφριντ κόμη της Ορλεάνης (απεβ. 836). Αδέλφια της ήταν ο Άνταλμπερτ και ο Γκέρχαρτ. 
Έκανε γάμο πρώτα με τον Κορράδο Β΄ της Γερμανίας. Το 1037 η Αδελαΐδα ίδρυσε τον Ναό με Σύλλογο στο Έρινγκεν.
Εκλογές στη Λετονία

Η Λετονία είναι κοινοβουλευτική αντιπροσωπευτική δημοκρατία. H εκλογή του Προέδρου της Λετονίας γίνεται από το κοινοβούλιο (Saeima). Το κοινοβούλιο είναι μονοθάλαμο και αριθμεί 100 βουλευτές που εκλέγονται κάθε 4 χρόνια με απλή αναλογική. Έδρα παίρνουν τα κόμματα που θα φτάσουν στο εκλογικό όριο του 5%.
Δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

2015

Στις 3 Ιουνίου 2015 το Κοινοβούλιο εξέλεξε νέο πρόεδρο τον υπουργό Άμυνας Ράιμοντς Βεγιόνις έπειτα από 5 γύρους, με τις θετικές ψήφους των 55 βουλευτών από τους συνολικά 100.

2007

Στις εκλογές για Πρόεδρο που έγιναν στις 31 Μαΐου 2007, στο αξίωμα εξελέγη ο Βάλντις Ζάτλερς με 58 ψήφους υπέρ και 40 κατά έναντι 39 υπέρ και 59 κατά για τον αντίπαλό του, Άιβαρς Έντζινς.

2011

Στις 2 Ιουνίου 2011 ο Άντρις Μπέρζινς εξελέγη στο αξίωμα, κερδίζοντας στον δεύτερο γύρο τον τότε πρόεδρο Βάλντις Ζάτλερς, με 53 ψήφους υπέρ και 44 κατά έναντι 41 υπέρ και 56 κατά για τον Ζάτλερς. Στον πρώτο γύρο ο Μπέρζινς είχε πάρει 50 ψήφους, ενώ 48 βουλευτές τον καταψήφισαν, ενώ ο Ζάτλερς έλαβε 43 υπέρ και 55 κατά.

Συνταγματικό δημοψήφισμα, Αύγουστος 2008

Στις 2 Αυγούστου του 2008 διεξήχθη δημοψήφισμα για την τροποποίηση του Συντάγματος, ώστε το Κοινοβούλιο να μπορεί να διαλυθεί και με την ψήφο του λαού. Το 96% των ψηφισάντων ενέκριναν την πρόταση έναντι 3,5% που την καταψήφισαν, ωστόσο το δημοψήφισμα ακυρώθηκε εξαιτίας της πολύ χαμηλής (κάτω από 50%) συμμετοχής.

Δημοψήφισμα για αύξηση συντάξεων, Αύγουστος 2008

Στις 23 Αυγούστου του 2008 διεξήχθη δημοψήφισμα για την αύξηση των συντάξεων. Αυτό ακυρώθηκε, εξαιτίας χαμηλής προσέλευσης, καθώς δεν συμπληρώθηκε ο απαιτούμενος αριθμός των 453.730 ψηφοδελτίων. Εάν το δημοψήφισμα ήταν υπέρ της πρότασης, η κυβέρνηση θα αύξανε τις συντάξεις από 50 Λάτι σε τουλάχιστον 135 λάτι. Το δημοψήφισμα είχε την υποστήριξη της οργάνωσης Κοινωνία για Διαφορετική Πολιτική, η οποία φιλοδοξεί να γίνει πολιτικό κόμμα.

Δημοψήφισμα για διάλυση του Κοινοβουλίου, 2011

Σε δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 23 Ιουλίου 2011 οι πολίτες υπερψήφισαν την πρόταση για πρόωρη διάλυση του Κοινοβουλίου σε ποσοστό 95%. Το δημοψήφισμα προκηρύχθηκε από τον Πρόεδρο Βάλντις Ζάτλερς με βάση τις εξουσίες που του δίνει το Σύνταγμα στις 28 Μαΐου 2011. Συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία της Λετονίας. Ειδικότερα, το δημοψήφισμα θεωρήθηκε αναγκαίο έπειτα από την άρνηση του Κοινοβουλίου (Saeima)  να διενεργηθεί έρευνα στην οίκία του Άιναρς Σλέσερς, βουλευτή και πρώην υπουργού.

Συνταγματικό δημοψήφισμα 2012

Στις 18 Φεβρουαρίου 2012 οι πολίτες καταψήφισαν (σε ποσοστό 74,8% έναντι 24,8% που υπερψήφισαν την πρόταση) την πρόταση για αναθεώρηση του Συντάγματος με βάση την οποία θα γινόταν η ρωσική γλώσσα ως δεύτερη επίσημη στη χώρα. Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 71,1%.
Ανθεμίς

Στην αρχαιότητα

Η ονομασία ανθεμίς χρησιμοποιείτο ήδη από τους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους για τα είδη που σήμερα ονομάζονται Matricaria Chamomilla (το πιο κοινό είδος χαμομηλιού), Anthemis tinctoria  και Anthemis rosea· σήμερα στην Ελλάδα τα είδη του γένους Ανθεμίς είναι γνωστά ως μαργαρίτες και άγριο χαμομήλι.

Χαρακτηριστικά

Οι Ανθεμίδες είναι μονοετείς, διετείς ή πολυετείς πόες. Έχουν βαριά μυρωδιά και φύλλα πτεροσχιδή. Τα αχαίνιά τους δεν φέρουν πάππο και είναι κυλινδρικά με γωνιώδεις κόψεις κυρίως προς το εσωτερικό μέρος.
Είναι φυτά διακοσμητικά και φαρμακευτικά αλλά και ενοχλητικά ζιζάνια.

Είδη

Υπάρχουν πολλά είδη Ανθεμίδων στην Ελλάδα (πάνω από 20)· τα κοινότερα είναι A. chia, A. cotula, A. orientalis, A. arvensis. Το A. orientalis φύεται από τα χαμηλά υψόμετρα μέχρι τα αλπικά. Άλλα είδη είναι αποκλειστικά ορεινά και μάλιστα ορισμένων βουνών (A. pectinata, A. cretica subsp. panachaica, A. vigescens, A. cretica subsp. cyllenea) ενώ άλλα φύονται σε αμμουδιές (A. tomentosa, A. peregrina, A. cretica subsp. cretica, A. muenteriana).

Καλλιέργεια και χρήση

Αρκετά είδη και ποικιλίες προσφέρονται για καλλιέργεια ως φυτά κήπου. Το είδος A. punctata subsp. cupaniana έχει κερδίσει το "Βραβείο αξίας για τον κήπο" της Βρετανικής Βασιλικής Φυτολογικής Κοινότητας (RHS Award of Garden Merit).
Χλωροπλάστης

Οι χλωροπλάστες είναι είδος πλαστιδίων που χαρακτηρίζονται από υψηλές συγκεντρώσεις χλωροφύλλης και περιέχουν όλα τα ένζυμα που απαιτούνται για τις διεργασίες της φωτοσύνθεσης. Οι χλωροπλάστες βρίσκονται μέσα στα κύτταρα των φυτών και των φυκών.
Οι χλωροπλάστες έχουν σχήμα φακοειδές και οι διαστάσεις τους κυμαίνονται από 3 έως 6 μm. Περιβάλλονται από διπλή μεμβράνη που τους απομονώνει από το υπόλοιπο κύτταρο. Το εσωτερικό των χλωροπλαστών διακρίνεται στην υδατώδη μήτρα που ονομάζεται στρώμα και σε ένα εκτεταμένο δίκτυο πεπλατυσμένων μεμβρανικών σάκων που ονομάζονται θυλακοειδή. Τα θυλακοειδή στιβάζονται προκειμένου να σχηματίσουν φωτοσυνθετικά συσσωματώματα (grana). Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των χλωροπλαστών είναι ότι περιέχουν το δικό τους DNA και τα δικά τους ριβοσώματα, όπως συμβαίνει και με τα μιτοχόνδρια.
Οι λεγόμενες «φωτεινές» ή φωτοεξαρτώμενες αντιδράσεις της φωτοσύνθεσης (π.χ. οξείδωση του νερού και παραγωγή μοριακού οξυγόνου) γίνονται από ένζυμα τα οποία βρίσκονται δεσμευμένα εντός της μεμβράνης των θυλακοειδών. Οι λεγόμενες «σκοτεινές» ή φωτοανεξάρτητες αντιδράσεις της φωτοσύνθεσης (δέσμευση του διοξειδίου του άνθρακα και σύνθεση γλυκόζης) γίνονται από ένζυμα τα οποία κινούνται ελεύθερα στο υδατώδες στρώμα που περιβάλλει τα θυλακοειδή των χλωροπλαστών.
Παρ'ότι οι χλωροπλάστες βρίσκονται μόνο στα φωτοσυνθετικά κύτταρα, τα οργανικά μόρια και το οξυγόνο που παράγουν είναι απαραίτητα για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών και τη διατήρηση της ζωής όλων των οργανισμών της Γης.
Γέφυρα Παπαστάθη

Ιστορία.

Το γεφύρι έχτισε το 1746 ο Ηγούμενος της Μονής Βίλιζας Αγάπιος δαπανώντας 175 βενέτικα φλουριά. Για να τελειώσει όμως το έργο χρειάστηκαν άλλα τόσα τα οποία με πολύ κόπο μάζεψαν οι χωρικοί των γύρω χωριών. Ήταν πολύ μεγάλη η ανάγκη να γίνει το γεφύρι γιατί ο Άραχθος σε αυτό το σημείο έπνιγε κάθε χρόνο 3 με 4 ανθρώπους. Το 1942 οι Γερμανοί βομβάρδισαν την μεγάλη καμάρα του γεφυριού χωρίς όμως να καταφέρουν να το ρίξουν. Αυτό αποδυκνείει και το πόσο καλά είναι χτισμένο. Τέλος ο τοπικός μύθος λέει πως όταν ο Άραχθος αγριεύει και κάνει μεγάλες κατεβασιές το βράδυ μπορεί κάποιος να ακούσει τις φωνές ενός Αράπη και ενός κόκορα οι οποίοι χτίστηκαν στα θεμέλια του γεφυριού.
Πεντανικό οξύ

Με καρβοξυλίωση βουτυλαλογονιδίων

Με καρβοξυλίωση με διοξείδιο του άνθρακα (CO) βουτυλαλογονιδίων (CH₃CH₂CH₂CH₂X), μέσω οργανομαγνησιακών ενώσεων (αντιδραστήρια Grignard) παράγεται πεντανικό οξύ:

Με υδρόλυση πεντανονιτριλίου

Με υδρόλυση πεντανονιτριλίου (CH₃CH₂CH₂CH₂CN) σε όξινο περιβάλλον παράγεται πεντανικό οξύ:

Με οξείδωση 5-δεκενίου, 1-πεντανόλης ή πεντανάλης

1. Με οξείδωση 5-δεκενίου (CH₃CH₂CH₂CH₂CH=CHCH₂CH₂CH₂CH₃) παράγεται πεντανικό οξύ:
2. Με οξείδωση 1-πεντανόλης (CH₃CH₂CH₂CH₂CH₂OH) παράγεται πεντανικό οξύ:
3. Με οξείδωση πεντανάλης (CΗ₃CH₂CH₂CH₂CHO) παράγεται πεντανικό οξύ:

΄Οξινος χαρακτήρας και καρβονικά άλατα

Το πεντανικό οξύ είναι ένα ασθενές μονοβασικό οξύ (pKₐ = 4,82), ασθενέστερο από τα περισσότερα ανόργανα οξέα. Τα εννέα (9) υδρογόνα του βουτυλίου δεν αντικαθιστώνται από μέταλλα, αλλά παρόλα αυτά το πεντανικό οξύ αντιδρά με ορισμένα μέταλλα και βάσεις σχηματίζοντας άλατα με σύγχρονη έκλυση υδρογόνου ή νερού αντίστοιχα:

Αποκαρβοξυλίωση

1. Με θέρμανση πεντανικού νατρίου παίρνουμε διοξείδιο του άνθρακα και βουτάνιο::
2. Με ηλεκτρόλυση πεντανικού νατρίου (μέθοδος Kolbe), παράγονται διοξείδιο του άνθρακα και οκτάνιο:
3. Με θέρμανση αλάτων του με ασβέστιο (ή βάριο) παράγεται 5-εννεανόνη:
4. Με επίδραση βρωμίου σε πεντανικό άργυρο παράγεται βουτυλοβρωμίδιο - Αντίδραση Hunsdiecker:

Αναγωγή

Τo πεντανικό οξύ ανάγεται με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH₄) ή νατριοβοριοϋδρίδιο (NaBH₄) προς 1-πεντανόλη:

Οξείδωση

Τo πεντανικό οξύ οξειδώνεται σε πεντανικό υπεροξύ από το υπεροξείδιο του υδρογόνου (H₂O₂), σε όξινο περιβάλλον: