google/wiki40b huggingface dataset:
Εμβόλιο μηνιγγιτιδόκοκκου

Ως εμβόλιο μηνιγγιτιδόκοκκου αναφέρεται οποιοδήποτε εμβόλιο χρησιμοποιείται για την πρόληψη της λοίμωξης από το μικρόβιο Ναϊσσέρια της μηνιγγίτιδας. Διάφορες παραλλαγές του εμβολίου είναι αποτελεσματικές ενάντια σε ορισμένους ή όλους από τους παρακάτω οροτύπους του μηνιγγιτιδόκοκκου: A, C, W135 και Y. Τα εμβόλια είναι από 85% έως 100% αποτελεσματικά για τουλάχιστον δύο χρόνια. Οδηγούν στη μείωση του επιπέδου της μηνιγγίτιδας και της σήψης σε πληθυσμούς στους οποίους τα εμβόλια χρησιμοποιούνται ευρέως. Χορηγούνται είτε ενδομυϊκά είτε υποδόρια.

Συστάσεις

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει ότι στις χώρες με μέτρια ή υψηλά επίπεδα της ασθένειας ή με συχνά κρούσματά της θα πρέπει να γίνεται εμβολιασμός σε σταθερή βάση. Στις χώρες με χαμηλό κίνδυνο της νόσου, συστήνεται μόνο οι ομάδες που βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο να υποβάλλονται σε εμβολιασμό. Στην αφρικανική ζώνη μηνιγγίτιδας, βρίσκονται σε εξέλιξη προσπάθειες να εμβολιαστούν όλα τα άτομα ηλικίας μεταξύ ενός και τριάντα ετών με το συζευγμένο εμβόλιο κατά του μηνιγγιτιδόκοκκου οροομάδας A. Στον Καναδά και στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα εμβόλια που είναι αποτελεσματικά ενάντια σε όλους τους τέσσερις τύπους της μηνιγγίτιδας συστήνονται κατά συνήθη βάση στους εφήβους και σε όσους βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο. Επίσης, εμβολιασμός απαιτείται για τα άτομα που ταξιδεύουν στη Μέκκα για το ετήσιο προσκύνημα Χατζ.

Ασφάλεια και μορφές

Τα εμβόλια είναι γενικά ασφαλή. Κάποια είναι δυνατόν να αναπτύξουν πόνο και κοκκίνισμα στο σημείο της έγχυσης. Η χρήση τους κατά την εγκυμοσύνη κρίνεται ασφαλής. Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις απαντούν σε λιγότερες από μία σε ένα εκατομμύριο δόσεις.

Ιστορία και πολιτισμός

Το πρώτο εμβόλιο μηνιγγιτιδόκοκκου έγινε διαθέσιμο τη δεκαετία του 1970. Περιλαμβάνεται στον Πρότυπο Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, έναν κατάλογο των σημαντικότερων φαρμακευτικών ουσιών που χρειάζονται σε ένα βασικό σύστημα υγείας. Το 2014, το κόστος χονδρικής πώλησης του εμβολίου ανερχόταν από 3,23 έως 10,77 δολάρια ανά δόση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το κόστος του κυμαίνεται από 100 έως 200 δολάρια κατά τη διάρκεια των εμβολιασμών.
Ολυμπιακό μετάλλιο

Το Ολυμπιακό Μετάλλιο είναι το έπαθλο που δίνεται κατά την επίσημη τελετή βράβευσης, στους αθλητές με την καλύτερη αγωνιστική επίδοση στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σήμερα, υπάρχουν τρεις κατηγορίες μεταλλίων: το χρυσό, που δίνεται στον πρώτο, το αργυρό, που δίνεται στον δεύτερο και το χάλκινο, που δίνεται στον τρίτο νικητή.

Στοιχεία

Τον σχεδιασμό των μεταλλίων τον αναλαμβάνει η εκάστοτε διοργανώτρια χώρα και πρέπει να τηρεί κάποια χαρακτηριστικά που έχει αποφασίσει η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, αλλά και η Οργανωτική Επιτροπή των αγώνων, της εκάστοτε διοργανώτριας χώρας. Συγκεκριμένα πρέπει να απεικονίζεται η θεά της Νίκης, που είναι και το Ολυμπιακό έμβλημα, να γράφεται το όνομα του αθλήματος που αφορά, το όνομα της Διεθνής Ολυμπιακής Επιτροπής, καθώς και να αναγράφεται ολόκληρο το όνομα των Ολυμπιακών Αγώνων. Επίσης, ανάλογα με τη χώρα που το αναλαμβάνει πρέπει να τηρούνται κάποια αισθητικά και επικοινωνιακά στοιχεία που κρίνει αναγκαία η Οργανωτική Επιτροπή των Ολυμπιακών αγώνων.
Στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς αγώνες, που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα το 1896, υπήρχαν μόνον αργυρά μετάλλια, που δίνονταν στον πρώτο νικητή. Στην μία πλευρά απεικονίζονταν ο Δίας, να κρατάει μια υδρόγειο σφαίρα, που πάνω της στεκόταν μια φτερωτή Νίκη και δίπλα της υπήρχε η επιγραφή ΟΛΥΜΠΙΑ. Στην άλλη πλευρά του μεταλλίου υπήρχε η Ακρόπολη και η επιγραφή «ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ 1896».
Από τους αγώνες του 1928 που διεξήχθησαν στο Άμστερνταμ ως και τους αγώνες της Μελβούρνης το 1956, καθιερώθηκε στην μία όψη του μεταλλίου το σχέδιο που δημιουργήθηκε από τον φλωρεντινό γλύπτη Τζουζέπε Κασσιόλι (Giuseppe Cassioli) και που εγκρίθηκε ύστερα από διαγωνισμό από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Η άλλη πλευρά ανήκε εικαστικά, στη διοργανώτρια χώρα. Στη συνέχεια, το σχέδιο του Κασσιόλι χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές μετά από μετατροπές, αλλά δόθηκε η ελευθερία στις χώρες και να το αλλάξουν.
Σημαντική τροποποίηση στο σχεδιασμό, πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια των αγώνων της Αθήνας το 2004 όταν  και άλλαξε το χαρακτηριστικό ρωμαϊκό αμφιθέατρο του Κασσιόλι με ένα αρχαίο ελληνικό, που διατηρήθηκε και στα επόμενα Ολυμπιακά μετάλλια. Στους αγώνες του 2008, τα μέταλλα των νικητών είχαν αναμειχθεί με νεφρίτη.
Σχέσεις Ελλάδας και Λίχτενσταϊν

Οι σχέσεις Ελλάδας και Λιχτενστάιν είναι οι επίσημες διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν .

Επισκόπηση

Σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών, οι επίσημες διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Λιχτενστάιν "μπορούν να θεωρηθούν αρκετά καλές", αν και η συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών είναι ελάχιστη, καθώς δεν υπάρχει καμιά κριτική για πολλά χρόνια. Ακόμη και οι κοινές επισκέψεις αξιωματούχων μεταξύ των δύο χωρών δεν είναι κοινές. 
Ο σημαντικότερος τομέας συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών είναι η ανταλλαγή υποστήριξης για υποψηφιότητες των δύο κρατών σε οργανισμούς στους οποίους συμμετέχουν και οι δύο χώρες. 
50 ελληνικές οικογένειες που ζουν και εργάζονται στο Λιχτενστάιν. Οι πολίτες και των δύο χωρών δεν χρειάζονται θεώρηση εισόδου στη δεύτερη χώρα.
Μεγάλο Χωριό Ευρυτανίας

Τοπική Κοινότητα Μεγάλου Χωριού

Στην Τοπική Κοινότητα, εκτός του ομώνυμου χωριού, περιλαμβάνονται οι οικισμοί Γαύρος (35 κάτοικοι) και Νέο Δερμάτι (30 κάτοικοι). Ο συνολικός πληθυσμός της Τοπικής Κοινότητας Μεγάλου Χωριού ανέρχεται σε 284 κατοίκους, κατά την Απογραφή του 2011.
Η πλατεία του χωριού με το πλατάνι προσφέρει θέα προς την κοιλάδα του ποταμού Καρπενησιώτη και τις κορυφές του όρους Χελιδώνα. Πόλος έλξης για τους επισκέπτες αποτελεί και το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο με πλούσια εκθέματα λαϊκής τέχνης, εκκλησιαστικά κειμήλια, εργαλεία παραδοσιακών επαγγελμάτων κ.ά. Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται η προτομή της 17χρονης ηρωίδας της αντίστασης Παναγιώτας Σταθοπούλου.
Ιωάννης Η΄ του Νασσάου-Ζήγκεν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ντίλενμπουργκ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Ζ΄ του μεσαίου, κόμη του Νασσάου-Ζήγκεν και της Μαγδαληνής, κόρης του Φιλίππου Δ΄ κόμη του Βάλντεκ.
Εκπαιδεύτηκε στο Χέρμπορν, στο Κάσσελ και στη Γενεύη. Το 1610 συμμετείχε με τον Ολλανδικό στρατό στην κατάληψη του Γιούλιχ. Το 1613 η οικογένειά του από φόβο μεταστράφηκε στον Καθολικισμό και εισήλθε στο στρατό του Κάρολο-Εμμανουήλ Α΄ δούκα της Σαβοΐας. Το 1617 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης-Ερνέστος και θα γινόταν διάδοχος, αν ο πατέρας του δεν επιθυμούσε προτεστάντη διάδοχο. Ωστόσο, όταν το 1623 απεβίωσε ο πατέρας του, ο Ιωάννης Η΄ κατάλαβε το Νασσάου-Ζήγκεν επικεφαλής Αψβουργικού στρατού και άρχισε την Αντι-Μεταρρύθμιση.
Το 1624 έγινε ιππότης του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Συμμετείχε το 1625 στην πολιορκία της Μπρέντα, που την υπεράσπιζε ο εξάδελφος του πατέρα του, ο Γιουστίνους των Νασσάου. Έπειτα από 11 μήνες η πόλη παραδόθηκε. Έχει απεικονιστεί στον πίνακα Η παράδοση της Μπρέντα του Ντ. Βελάθκεθ: στέκεται αριστερά και κοιτά τον θεατή. Το 1630 αιχμαλωτίστηκε από τον Ολλανδικό στρατό και ελευθερώθηκε το ίδιο έτος. Το 1632 ήταν υπεύθυνος του Ισπανο-Φλαμανδικού στόλου, που πολεμούσε για λογαριασμό του Ισπανού κυβερνήτη Φρανθίθκο δε Μονκάδα μαρκησίου της Αιτόνα· ο Ιωάννης Η΄ ηττήθηκε στη μάχη του Ζλάακ από Ολλανδούς, Σκώτους και Άγγλους μισθοφόρους.
Το 1632 το Νασσάου-Ζήγκεν κατακτήθηκε από τους Σουηδούς, το οποίο υπό τον τέταρτο αδελφό του Ιωάννη-Μαυρίκιο επανήλθε στον Προτεσταντισμό. Απεβίωσε το 1638 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης-Φραγκίσκος, αφού παραχώρησε ένα τμήμα της κομητείας στον Προτεσταντικό κλάδο του Οίκου.
Λήμνος, Βικτόρια

Το όνομα

Το όνομα Λήμνος στο προάστιο δόθηκε σε ανάμνηση της συμμετοχής του αυστραλιανού εκστρατευτικού σώματος ANZAK στην Εκστρατεία της Καλλίπολης το 1915, κατά τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο, με έδρα το ελληνικό νησί Λήμνος. Όταν επέστρεψαν οι Αυστραλοί στρατιώτες στη χώρα τους, παραχωρήθηκαν εκτάσεις σε όσους δεν είχαν περιουσία ή εργασία για να ζήσουν. Στην περιοχή ανατολικά του Σέπαρτον, η οποία τότε δεν είχε κάποιο όνομα, μοιράστηκαν από 120 στρέμματα σε 22 απόστρατους Αυστραλούς από διάφορες περιοχές της χώρας. 
Το 1920, λίγο καιρό μετά την εγκατάστασή τους, οι νέοι κάτοικοι συγκεντρώθηκαν για να δώσουν ένα όνομα στην περιοχή τους. Ένας από αυτούς, ο ταγματάρχης Ε.Π. Χιλ, πρότεινε την ονομασία "Λήμνος", σε ανάμνηση του νησιού που είχαν στρατοπεδεύσει αλλά της καλής υποδοχής που είχαν τύχει από τους κατοίκους της Λήμνου. Υπήρξαν και άλλες προτάσεις. Ακολούθησε ψηφοφορία και η ονομασία έγινε δεκτή και παραμένει ως σήμερα.

Πληθυσμός

Η Λήμνος δεν έχει τη μορφή ενός τυπικού αστικού κέντρου. Είναι μια εκτεταμένη περιοχή με αγροκτήματα, στα οποία υπάρχουν αγροικίες που όμως απέχουν μεγάλες αποστάσεις μεταξύ τους. Ως κέντρο της μικρής πόλης και σημείο αναφοράς για όλους τους κατοίκους είναι το σημείο που βρίσκονται το δημοτικό σχολείο, το ταχυδρομείο και ορισμένα εμπορικά καταστήματα και επιχειρήσεις.
Το 1920 που ιδρύθηκε είχε 22 κατοίκους, στους οποίους μοιράστηκε η γη. Το 2000 είχε περίπου 177 κατοικίες. Μεταξύ των κατοίκων υπάρχουν και κάποιοι ελληνικής καταγωγής, κυρίως από χωριά της Φλώρινας. Πρώτος Έλληνας που εγκαταστάθηκε εδώ ήταν ο Γαβριήλ Κρέσκας το 1944, ο οποίος προσέλκυσε και άλλους συντοπίτες του από τη Φλώρινα.
Με βάση την απογραφή του 2011, η Λήμνος είχε επίσημα 301 κατοίκους.

Υπηρεσίες

Στη Λήμνο λειτουργεί σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, το Lemnos Primary School (Νο 4269), το οποίο ιδρύθηκε το 1925 με τέσσερις τότε μαθητές. Στα μέσα της δεκαετίας του '60 είχε 130 παιδιά. Σήμερα βρίσκεται στην κεντρική οδό "Lemnos Road" της πόλης, είναι εξατάξιο και έχει 60 περίπου μαθητές.
Υπάρχει ταχυδρομείο με ταχυδρομικό κωδικό 3631. Ως το 1968 υπήρχε τηλεφωνικό κέντρο, το οποίο στεγαζόταν στο μοναδικό εμπορικό κατάστημα της περιοχής, το "Lemnos General Store", το οποίο λειτουργεί από το 1922 με ιδρυτή τον Λ. Χόουμγκουντ (L. Homegood). Στον κεντρικό δρόμο υπάρχουν, επίσης: το εργοστάσιο τροφίμων "Campbell Soup", στο οποίο εργάζεται μεγάλο μέρος των κατοίκων, και επιχειρήσεις διακίνησης και εμπορίας φρούτων.

Αθλητισμός

Στη Λήμνο υπάρχουν ομάδες ποδοσφαίρου και αυστραλιανού φούτμπολ. Παλιότερα είχαν την ονομασία "Lemnos", αλλά στη συνέχεια μετονομάστηκαν, όταν αποφασίστηκε οι ομάδες της χώρας να μη φέρουν ονόματα δηλωτικά εθνικής καταγωγής.
Ιωάννης Βατάτζης, μέγας στρατοπεδάρχης

Βιογραφία

Γεννήθηκε σε μία χαμηλή οικογένεια, αλλά κατάφερε να συσσωρεύσει μεγάλα πλούτη από τη θέση του απογραφέως (υπεύθυνου των φόρων) στη Θεσσαλονίκη και ανατολική Μακεδονία, δηλ. Σέρρες, Βολερό, Στρυμώνα και Μοσυνόπολη. Το διάστημα 1333-41 πολλές επίσημες πράξεις εκεί φέρουν το όνομά του και τον αναφέρουν με τον τίτλο του πρωτοκυνηγού. Ο πλούτος τον έκανε να αποκτήσει επιγαμίες με εξέχουσες Οικογένειες της Ρωμανίας: ο γιος του νυμφεύτηκε την κόρη του Πατριάρχη Ιωάννη ΙΔ΄ και η κόρη του παντρεύτηκε τον γιο του ναυάρχου Απόκαυκου.
Με το ξεκίνημα του εμφυλίου το 1341 αρχικά έλαβε το μέρος του Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού και διοίκησε στρατό περί το Διδυμότειχο. Όμως το 1342 πήγε με το μέρος την αντιβασίλισσας Άννας της Σαβοΐας, της χήρας Αυτοκράτειρας. Έτσι διορίστηκε στη θέση του μεγάλου χαρτουλαρίου το 1342 και για ένα σύντομο διάστημα κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης (το 1343). Επειδή είχε οικογενειακούς δεσμούς με τον Καλέκα και τον Απόκαυκο, τους αρχηγούς των Καντακουζηνικών, άλλαξε συμμαχία και επέστρεψε στον Ιωάννη ΣΤ΄. Του παρέδωσε αρκετά φρούρια και ο Καντακουζηνός τον αντάμειψε με το αξίωμα του μεγάλου στρατοπεδάρχη.
Έπειτα ο Ιωάννης νίκησε στρατό των νομιμόφρονων υπό τον Απλησφάρη. Πάντρεψε μία κόρη του με τον εμίρη του Καράσι, σύμμαχο του Ιωάννη ΣΤ΄. Το 1345 απεβίωσε ο Απόκαυκος και ο Βατάτζης πλησίασε τη μεριά της αντιβασίλισσας, υποσχόμενος να στρέψει τους Τούρκους εναντίον του Καντακουζηνού. Αυτός στην Ιστορία του γράφει, ότι έστειλε δύο φορές απεσταλμένους, ζητώντας από τον Ιωάννη να εγκαταλείψει τα προδοτικά του σχέδια και προσφέροντάς του συγχώρεση και περισσότερες διακρίσεις. Όμως ο Βατάτζης αρνήθηκε και πέρασε στη Θράκη με Τουρκικό στρατό, που τον έστειλε να επιτεθούν στις πόλεις του Καντακουζηνού. Τότε αυτοί αρνήθηκαν και αφού τον σκότωσαν στη Γαρέλλα, πήραν τον γιο του και τους άλλους της ακολουθίας του ως σκλάβους.
Γιαν Όορτ

Βίος και έργο

Ο Όορτ γεννήθηκε στη μικρή πόλη Φράνεκερ του Φρίσλαντ και φοίτησε στο Χρόνινγκεν με τον Γιακόμπους Καπτέυν, που πλησίαζε τότε στο τέλος της σταδιοδρομίας του. Ο Καπτέυν έπεισε τον νεαρό φοιτητή να ασχοληθεί με την αστρονομία αντί της φυσικής, μεταδίδοντάς του τον προβληματισμό σχετικά με τη δομή του Γαλαξία. Ο τίτλος της διδακτορικής διατριβής του νέου αστρονόμου ήταν Οι αστέρες υψηλής ταχύτητος. Το 1927 επιβεβαίωσε τη θεωρία του Μπερτίλ Λίντμπλαντ ότι ο Γαλαξίας περιστρέφεται, αναλύοντας τις κινήσεις των αστέρων. Το 1935 διορίσθηκε στο Αστεροσκοπείο του Λέιντεν, όπου διευθυντής τότε ήταν ο Δανός Έιναρ Χέρτζσπρουνγκ. Ο Όορτ συναρπάσθηκε από την ανακάλυψη του Καρλ Τζάνσκι ότι ραδιοκύματα έρχονταν από το Σύμπαν και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ασχολήθηκε με το νέο πεδίο της ραδιοαστρονομίας, χρησιμοποιώντας αρχικώς μία παλαιά κεραία πολεμικού ραντάρ που είχαν αφήσει οι Γερμανοί.
Κατά τη δεκαετία 1950-1960, κατάφερε να εξασφαλίσει τους πόρους για ένα νέο ραδιοτηλεσκόπιο στο Dwingeloo της ανατολικής Ολλανδίας, ώστε να ερευνήσει το κέντρο του Γαλαξία. Ο Ολλανδός αστρονόμος πρότεινε την τεχνική της συμβολομετρίας των ραδιοκυμάτων, ώστε να επιτευχθεί υψηλότερη γωνιακή διακριτική ικανότητα, μία τεχνική που δοκιμάσθηκε πειραματικά για πρώτη φορά από τον σερ Μάρτιν Ράιλ στο Κέμπριτζ και τον Joseph Pawsey στο Σίδνεϋ.
Ο Γιαν Χέντρικ Όορτ υπήρξε αλλοδαπό μέλος της βρετανικής Βασιλικής Εταιρείας και της Σοβιετικής/Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Απεβίωσε στο Λέιντεν σε ηλικία 92 ετών. Ο γιος του, Κοέν Όορτ (γενν. 1928), έγινε σημαντικός οικονομολόγος, που το 1990 τέθηκε επικεφαλής της λεγόμενης «Επιτροπής Όορτ» με αντικείμενο τη ριζική αναδόμηση της ολλανδικής φορολογικής νομοθεσίας.
Ταυτωνυμία

Η Ταυτωνυμία είναι ένας όρος της ζωολογικής ονοματοδοσίας, που σημαίνει οτι το όνομα του γένους και το όνομα του είδους είναι το ίδιο όνομα που γράφεται δύο φορές (μία για το γένος και μία για το είδος) ή ακόμα και τρεις φορές όταν είναι ταυτώτυμο και το υποείδος. Για παράδειγμα: Natrix natrix (Linnaeus, 1758), το grass snake ή Gorilla gorilla gorilla (Savage, 1847), που είναι ο Western Lowland Gorilla. Στην ζωολογική ονοματοδοσία αυτό είναι κάτι που επιτρέπεται.
Θόασα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Θόασα είναι γνωστή μία θυγατέρα του Τεύκρου, του πρώτου βασιλιά της Τροίας. Σύμφωνα με μία αναφορά στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Γ, στίχος 250), η Θόασα ήταν η μητέρα του βασιλιά της Τροίας κατά τον Τρωικό Πόλεμο, του Πριάμου ή Ποδάρκη. Οι άλλες πηγές ωστόσο δεν την αναφέρουν ανάμεσα στις συζύγους του Λαομέδοντα, του πατέρα του Πριάμου.
Στήλη της Ροζέττας

Χρονολογία

Χρονολογείται στον 2ο αιώνα π.Χ. και φέρει μια εγχάρακτη επιγραφή σε δύο γλώσσες (αιγυπτιακή και ελληνική) και τρία συστήματα γραφής (ιερογλυφικά, δημώδη αιγυπτιακή, ελληνική) Το ελληνικό μέρος της στήλης αρχίζει ως εξής: « Βασιλεύοντος του νέου και παραλαβόντος την βασιλείαν παρά του πατρός... ». 
Το όνομά της προέρχεται από την πόλη Rachid (που εκγαλλίστηκε σε Rosette) της Κάτω Αιγύπτου, στο βορειοδυτικό τμήμα του Δέλτα του Νείλου. Βορειότερα της πόλης, γύρω από το οχυρό Φορ Ζυλιέν (Fort Jullien), ο Γάλλος αξιωματικός Πιέρ Φρανσουά Ξαβιέ Μπουσάρ (Pierre-François-Xavier Bouchard), που υπηρετούσε στο στράτευμα του Ναπολέοντα Α΄, ανακάλυψε τη στήλη τελείως τυχαία το 1799. Μελετώντας την όμως κατάλαβε την αξία της, καθώς έως τότε κανείς δεν είχε καταφέρει να αποκρυπτογραφήσει τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά. Η ανακάλυψη της τρίγλωσσης στήλης αποδείχθηκε θεμελιώδους σημασίας.

Η αποκρυπτογράφηση του Σαμπολιόν

Ο σπουδαίος Γάλλος μελετητής Ζαν-Φρανσουά Σαμπολιόν (1790-1832) (Jean-François Champollion), από τους πιο διακεκριμένους γλωσσολόγους της εποχής, κατάφερε, με βάση τα ονόματα των βασιλέων Πτολεμαίου και Αρσινόης που αναφέρονται στην στήλη, να βρει το κλειδί για να αποκρυπτογραφήσει τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά.
Αυτή η ανεκτίμητης αξίας ανακάλυψη ήταν καθοριστική για την εξέλιξη της επιστήμης της Αιγυπτιολογίας. Το σύστημα που χρησιμοποίησε ο Σαμπολιόν για να αποκρυπτογραφήσει το κείμενο της στήλης, η οποία φυλάσσεται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου, αποτελεί σημαντικό οδηγό για όσους ενδιαφέρονται για τη μελέτη των αρχαίων συστημάτων γραφής.
Λάμπρος Κατσαρός

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Φανάρι Καρδίτσας και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Υπήρξε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Καρδίτσας. Εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας στις εκλογές του 1926 .
Σόγια

Ονομασία

Το φυτό αναφέρεται και ως ανώτατο φασόλι (大豆 - Κινέζικα dàdòu και Ιαπωνικά daizu). Στα αγγλικά ονομάζεται soybean (Η.Π.Α) και soya bean (Αγγλία). Τα ανώριμα σπόρια σόγιας και το φαγητό καλούνται edamame στην Ιαπωνία, αλλά στα αγγλικά edamame αναφέρεται μόνο σε ένα συγκεκριμένο φαγητό.
Η λέξη σόγια προέρχεται ιαπωνική λέξη shih yu (醤 油, しょうゆ), η οποία χρησιμοποιείται για τη σάλτσα σόγιας. Η ακριβής μετάφραση της ιαπωνικής λέξης shih yu ή chiang yu σημαίνει έλαιο από chiang, αν και η σάλτσα δεν περιέχει και δεν παρασκευάζεται από έλαια.

Ταξινόμηση

Το όνομα του γένους Γλυκίνη (glycine) προέρχεται από την ελληνική λέξη γλυκής και πιθανόν αναφέρεται στην γλυκύτητα της Glycine apios, γνωστή πλέον ως Apios americana που έχει σχήμα αχλαδιού  («άπιος» στα Ελληνικά). Η καλλιεργούμενη σόγια πρωτοεμφανίστηκε στο βιβλίο Τα είδη των φυτών (Species Plantarum) του Κάρολου Λινναίου, με την ονομασία Phaseolus max L. Η max Glycine συνδυασμός (L.) Merr., Όπως πρότεινε η Merrill το 1917, έχει γίνει το έγκυρο όνομα για αυτό το χρήσιμο φυτό.
Το γένος Γλυκίνη Willd. χωρίζεται σε δύο υπογένη την Glycine και Soja. Το υπογένος Soja (Moench) F.J. Herm συμπεριλαμβάνει και την καλλιεργούμενη σόγια (Glycine max) L. Merr καθώς και την άγρια σόγια (΄'Glycine soja) Sieb. & Zucc. Και τα δύο είδη είναι ετήσια φυτά. Η Glycine soja είναι η άγρια πρόγονος της Glycine max και μεγαλώνει άγρια στην Κίνα, την Ιαπωνία, την Κορέα, την Ταϊβάν και τη Ρωσία. 
Το υπογένος Glycine αποτελείται από τουλάχιστον 16 άγρια πολυετή είδη: για παράδειγμα, Glycine canescens FJ Herm. και Γ. tomentella Hayata, τόσο στην Αυστραλία και στην Παπούα Νέα Γουινέα. Όπως και κάποιες άλλες καλλιέργειες μακράς εξημέρωσης, η σχέση της σύγχρονης σόγιας για τα άγρια είδη καλλιέργειας δεν μπορούν πλέον να ανιχνευθούν με οποιοδήποτε βαθμό βεβαιότητας. Πρόκειται για μια πολιτιστική ποικιλία με έναν πολύ μεγάλο αριθμό ποικιλιών.
Μαρίνα Χρυσοβελώνη

Πολιτική σταδιοδρομία

Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου 2012 όπως και στις εκλογές του Ιουνίου 2012 εκλέχτηκε βουλευτής Μαγνησίας με το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 και του Σεπτεμβρίου του 2015 δεν κατάφερε να επανεκλεγεί βουλευτής. Ήταν εκπρόσωπος τύπου των Ανεξαρτήτων Ελλήνων μέχρι τις 18 Ιανουαρίου 2016. 
Στις 24 Φεβρουαρίου του 2016 ορίστηκε υφυπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων αρμόδια για θέματα Μεταφορών μετά την παραίτηση του Παναγιώτη Σγουρίδη. Στον πρώτο ανασχηματισμό της Κυβέρνησης Τσίπρα Σεπτεμβρίου 2015 στις 5 Νοεμβρίου 2016, υπέβαλε την παραίτησή της και τέθηκε εκτός κυβερνητικού σχήματος. Στον δεύτερο ανασχηματισμό της  Κυβέρνησης Τσίπρα Σεπτεμβρίου 2015, ανέλαβε υφυπουργός Εσωτερικών.
Είναι αντιπρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου του Βόλου, είχε διατελέσει Νομαρχιακός Σύμβουλος την περίοδο 2002-2005, επίσης έχει διατελέσει Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου του Βόλου. Επίσης έχει διατελέσει Πρόεδρος της Εταιρείας Προστασίας των Ανηλίκων. Κατά τη την πενταετία 2003-2008 έχει διατελέσει Πρόεδρος του Συλλόγου Αντιμετώπισης του Αλτσχάιμερ και άλλων συναφών Νοσημάτων που εδρεύει στο Βόλο.
Renault Scenic

Τρίτη γενιά (2009 - 2016)

Η τρίτη γενιά του Scénic / Grand Scénic σχεδιαστικά βασίστηκε στην τρίτη γενιά του Renault Mégane, ενώ στην μπροστινή γρίλια κληρονόμησε περισσότερα στοιχεία από το Mégane III Coupé. Το Grand Scénic λανσαρίστηκε το Μάιο του 2009 και το Scénic τον Ιούλιο του 2009.
Και η τρίτη γενιά διατήρησε τις δυνατότητες που το ξεχώρισαν σαν μοντέλο από την αρχή της καριέρας του, δηλαδή τους τεράστιους χώρους, την πολυμορφικότητά του και την οδηγική του άνεση.

Τεχνικά στοιχεία

Από πλευράς κινητήρων, διατέθηκε με 16-βάλβιδους βενζίνης, ατμοσφαιρικούς της Renault, χωρητικότητας 1.6 και 2.0 λίτρων, καθώς επίσης και με έναν 1.4 τούρμπο, απόδοσης 130 ίππων. Διέθετε επίσης πλήρη παλέτα πετρελαιοκινητήρων, χωρητικότητας 1.5, 1.6 και 1.9 λίτρων και με ποικιλία ιπποδυνάμεων. Από τους πετρελαιοκινητήρες, την μεγαλύτερη απήχηση γνώρισε τότε ο 1.6 DCi απόδοσης 130 ίππων που λανσαρίστηκε την άνοιξη του 2011 και ξεχώρισε για την χαμηλή του κατανάλωση (4,5 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα), τις χαμηλές εκπομπές ρύπων CO₂ (117 gr στα 100 χιλιόμετρα) και την τεράστια διαθέσιμη ροπή από πολύ χαμηλά (320 Ν·m στις 1.750 στροφές το λεπτό).
Από πλευράς κιβωτίων, πέρα από το στάνταρ 6-τάχυτο μηχανικό, προσφέρθηκε και με ένα διαρκώς μεταβαλλόμενης σχέσης CVT σε συνδυασμό με τον 2-λιτρο κινητήρα, ενώ την άνοιξη του 2011 κυκλοφόρησε και με ένα ημι-αυτόματο διπλού συμπλέκτη, με εμπορική ονομασία EDC / Efficient Dual CLatch.

Ασφάλεια

Στο τομέα της παθητικής ασφάλειας, διατήρησε τα υψηλά στάνταρ της Renault, έχοντας αποσπάσει την ανώτατη διάκριση των 5 αστέρων στις δοκιμές πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP.

Ανανέωση του 2014

To 2014, το Scénic ανανεώθηκε, μαζί με το Mégane. Οι κυριότερες αλλαγές ήταν η γρίλια, αντίστοιχης αισθητικής με το Renault Clio, και η προσωρινή απουσία της 7-θέσιας έκδοσης, η οποία επανήλθε με την εισαγωγή της 4ης γενιάς.
Γερμανικό Ράιχ

Προέλευση του όρου

Η λέξη Ράιχ (σημαίνει "βασίλειο", "αυτοκρατορία") είναι παρμένη από το ιστορικό όνομα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους (Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation), η οποία υπήρξε από το 962 μέχρι το 1806 και αποτελεί το λεγόμενο "Πρώτο Ράιχ". 
Ως "Δεύτερο Ράιχ" υπολογίζεται η αυτοκρατορία  (gερμ. Kaiserreich) της εποχής του Όττο φον Μπίσμαρκ μέχρι την πτώση της μοναρχίας, κατ΄ άλλους συμπεριλαμβανομένης και της περιόδου της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης (γερμ. Weimarer Republik), που ακολούθησε, που σαφέστατα και δεν έχει σχέση με αυτοκρατορία. 
Το "Τρίτο Ράιχ" είναι η προπαγανδιστική ονομασία των εθνικοσοσιαλιστών για την περίοδο της ναζιστικής Γερμανίας.
Βασίλειος Πετρούλιας

Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη βουλευτής (σε επόμενη κατανομή) στη Βοιωτία με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές του 1963. Ήταν ξανά υποψήφιος στις εκλογές του 1964.
Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Ταξιάρχου. Ήταν παντρεμένος με την Άννα Πετρούλια και απέκτησαν παιδιά.  Απεβίωσε το 1983 και κηδεύτηκε στις 27 Μαΐου από τον ιερό ναό του Αγίου Ισιδώρου του Β΄ Νεκροταφείου.