google/wiki40b huggingface dataset:
Καλιγούλας (ταινία)

Πληροφορίες

Το σενάριο έγραψε ο Γκορ Βιντάλ και η ταινία συγχρηματοδοτήθηκε από το περιοδικό Penthouse. Το αρχικό σενάριο υπέστη πολλές αλλαγές αφού τόσο ο σκηνοθέτης Τίντο Μπρας, όσο και ο πρωταγωνιστής Μάλκολμ ΜακΝτάουελ έβρισκαν την απεικόνιση του κεντρικού ήρωα μη ικανοποιητική. Την παραγωγή έκαναν ο Μπομπ Γκουτσιόνε (ιδρυτής και εκδότης του περιοδικού Penthouse) και ο Φράνκο Ροσελίνι (ανιψιός του Ρομπέρτο Ροσελίνι). Η ταινία στοίχισε 17 εκατομμύρια δολάρια και απέφερε στα ταμεία 21 εκατομμύρια δολάρια. Πολλά χρόνια αργότερα γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην αγορά του βίντεο. Η παραγωγή διαφημίστηκε με το ακόλουθο μότο "Η πιο αμφιλεγόμενη ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου. Μονό αυτή τολμάει να δείξει τη διαστροφή και παρακμή της αυτοκρατορικής Ρώμης...". Πρωταγωνιστεί ο Μάλκολμ ΜακΝτάουελ και μια πλειάδα γνωστών ηθοποιών σε μια αναπαράσταση της ανόδου και της πτώσης του Ρωμαίου Αυτοκράτορα. Η ταινία επικεντρώνεται κυρίως στις διαβόητες σεξουαλικές συνήθειες του, όσο και των συγχρόνων του.

Κριτικές

Η ταινία αντιμετώπισε βαρύτατες κριτικές. Ο Ρότζερ Έμπερτ έδωσε μηδέν αστέρια, περιγράφοντας την ταινία σαν "αρρωστημένη, κυριολεκτικά άχρηστη και σκουπίδι" . Μια ολόκληρη γενιά μετά παραμένει μια από τις πιο μισητές ταινίες. Τόσο ο Πήτερ Ο' Τουλ όσο και ο Μάλκομ Μακ Ντάουελ εξέφρασαν τη μετάνοια τους για τη συμμετοχή τους στην ταινία. Ο σκηνοθέτης Τίντο Μπρας αποκήρυξε την ταινία από τη στιγμή που πήρε τα ηνία ο Γκουτσιόνε και ανάθεσε το μοντάζ στον φίλο του Τζιανκάρλο Λούι. Ο σεναριογράφος Γκορ Βιντάλ επίσης αποκήρυξε την ταινία σχεδόν από την αρχή των γυρισμάτων. Οι λόγοι εδώ ήταν διαφορετικοί, πλήρης ασυνεννοησία και δημιουργικές διαφορές με τον σκηνοθέτη στον τρόπο χειρισμού του υλικού και της απεικόνισης του κεντρικού ήρωα. Οι περισσότεροι τότε υποστήριξαν τον Μπρας και ο Βιντάλ αποχώρησε εξοργισμένος και σπιλώνοντας ολόκληρη την παραγωγή.
Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης

Ως Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης (2009-2011) μετονομάστηκε το Υπουργείο Εσωτερικών στις 7 Οκτωβρίου 2009 από την Κυβέρνηση Γεωργίου Α. Παπανδρέου. Το Υπουργείο καταργήθηκε στις 27 Ιουνίου 2011 με διάσπασή του στα Υπουργεία Εσωτερικών και Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.

Διοίκηση του υπουργείου

Υπουργός από τις 7 Οκτωβρίου 2009 μέχρι τις 27 Ιουνίου 2011 ήταν ο Γιάννης Ραγκούσης και υφυπουργοί οι Γιώργος Ντόλιος και η Θεοδώρα Τζάκρη.
Αμερικανικές Παρθένοι Νήσοι

Διακυβέρνηση

Πρόεδρος των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων είναι ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ. Κυβερνήτης στη χώρα είναι από το 2019  ο Άλμπερτ Μπράιαν, τζούνιορ με αντικυβερνήτη τον Τρεγκέντσα Ρόουτς. Το κοινοβούλιο (του ενός νομοθετικού σώματος) εκλέγεται κάθε δύο χρόνια και αποτελείται από την δεκαπενταμελή Γερουσία. Η θητεία των γερουσιαστών είναι απεριόριστη.

Εκλογή αντιπροσώπου Αμερικανικών Παρθένων Νήσων (2018)

Η εκλογή για τον αντιπρόσωπο στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ χωρίς δικαίωμα ψήφου στις Αμερικανικές Παρθένους Νήσους έγινε στις 6 Νοεμβρίου 2018. Η θητεία της αντιπροσώπου είναι διετής. Η μοναδική υποψήφια, Στέισι Πλάσκετ, από το Δημοκρατικό Κόμμα, επανεξελέγη για τρίτη θητεία λαμβάνοντας 16.341 ψήφους (ποσοστό 98,4%).

2012

Η Δημοκρατική Ντόνα Κρίστιαν-Κρίστενσεν (εκλεγείσα για 1η φορά το 2010) επανεξελέγη αντιπρόσωπος των νησιών στην αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων. 
Στις 6 Νοεμβρίου 2012 παράλληλα με τις γενικές εκλογές εγκρίθηκε η πρόταση για χρήση της βιομηχανικής κάνναβης από το 57% των ψηφοφόρων.

2014

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 4 Νοεμβρίου 2014. Κυβερνήτης εξελέγη στον δεύτερο γύρο (18 Νοεμβρίου) ο ανεξάρτητος Κένεθ Μαπ με ποσοστό 63,89% έναντι 35,87% για την Ντόνα Κρίστιαν-Κρίστενσεν από το Δημοκρατικό Κόμμα.  Μετά την επικράτησή του στον δεύτερο γύρο, ο Μαπ ορκίστηκε Κυβερνήτης στις 5 Ιανουαρίου 2015. Η Στέισι Πλάσκετ εξελέγη αντιπρόσωπος των νησιών στην αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων με ποσοστό 90% των ψήφων. Στο Κοινοβούλιο, την πλειοψηφία διατήρησαν οι Δημοκρατικοί. Τέλος, την ίδια ημέρα έγινε και δημοψήφισμα, στο οποίο οι πολίτες καταψήφισαν σε ποσοστό 82,4% την πρόταση να αυξηθεί η θητεία των γερουσιαστών από τα δύο χρόνια στα τέσσερα και υπερψήφισαν σε ποσοστό 56,5% την πρόταση για τη χρήση της κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς.

2019

Στο δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 30 Μαρτίου 2019, το 75% των ψηφισάντων ενέκριναν την αλλαγή στο εκλογικό σύστημα. Όμως το αποτέλεσμα ακυρώθηκε, καθώς η συμμετοχή ήταν πολύ χαμηλή (κάτω του 10%) και όχι άνω του 50%, όπως προβλεπόταν.

Δημογραφία

Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2015 τα 79,89 χρόνια (76,84 χρόνια οι άνδρες και 83,11 οι γυναίκες).
Ντέντον Κούλεϊ

Βιογραφικά στοιχεία

Στις 3 Μαΐου 1968, ο Κούλεϊ πραγματοποίησε την πρώτη επιτυχημένη μεταμόσχευση ανθρώπινης καρδιάς στις Ηνωμένες Πολιτείες, με δότη μια 15χρονη αυτόχειρα και λήπτη έναν άνδρα 47 ετών, ο οποίος έζησε για άλλες 204 ημέρες με τη μεταμοσχευμένη καρδιά. Στις 4 Απριλίου 1969, ο Κούλεϊ εμφύτευσε σε ασθενή τεχνητή καρδιά και έπειτα από 65 ώρες μεταμόσχευσε ανθρώπινη. Ωστόσο, ο ασθενής πέθανε έπειτα από μία ημέρα.
Το 1972 ίδρυσε την Cardiovascular Surgical Foundation, Ίδρυμα για την εκπαίδευση νέων χειρουργών από τον ίδιο.
Lancia Fulvia

Πλήρες χρονοδιάγραμμα

Η επίσημη παρουσίαση έγινε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης το 1963, ως ένα μεσαίο σεντάν και το δεύτερο σε ισχύ μοντέλο της Lancia. Αντίθετα με τον προκάτοχο Lancia Appia που είχε την κίνηση στους πίσω τροχούς, στο Fulvia η ισχύς μεταδιδόταν στους μπροστινούς τροχούς.
Με αμάξωμα σχεδιασμένο από τον Piero Castagnero, σε συνεργασία και με τον Ercole Spada, συνδύαζε την παράδοση της πολυτελούς κομψότητας της Lancia, με μια τεχνολογική επανάσταση κάτω από το καπό. Για πολλά χρόνια εθεωρείτο το πιο κομψό μεσαίο σεντάν στην Ευρώπη. Ο αρχικός κινητήρας του Fulvia, ήταν ένας 4-κύλινδρος, διάταξης V4 για εξοικονόμηση χώρου στον θάλαμο του κινητήρα, και κυβισμού 1.091 cm³, που απέδιδε τότε 58 hp και του προσέφερε μέγιστη ταχύτητα 138 km/h.
Ήταν εξοπλισμένο με πλήρως συγχρονισμένο σε όλες τις σχέσεις κιβώτιο ταχυτήτων και μπροστινή ανάρτηση με διπλά τρίγωνα. Επιπλέον, όλα τα Fulvia ήταν εξοπλισμένα με 4 δισκόφρενα, κάτι άγνωστο σε όλα τα ανταγωνιστικά μοντέλα της κατηγορίας του κατά την τότε εποχή. Η πίσω ανάρτηση, αν και έφερε άκαμπτο άξονα και εγκάρσιες λεπίδες, δεν κηλίδωσε τις θετικές εντυπώσεις για το μοντέλο.
Το 1964, προστέθηκε μια έκδοση 2C, εξοπλισμένη με διπλό καρμπυρατέρ και ισχύ 71 hp.
Το 1967, η έκδοση 2C αντικαταστάθηκε από το sedan GT, που έφερε τον κινητήρα 1.216 cm³ (ισχύος 80 hp) της έκδοσης Coupé.
Το 1968, παρουσιάστηκε η έκδοση GTE, στην οποία ο κυβισμός του κινητήρα της αυξήθηκε στα 1.298 cm³, με 87 hp, προσφέροντας στο εντυπωσιακό αυτό sedan μέγιστη ταχύτητα 162 km/h.
Το 1969, η Lancia λανσάρισε την Σειρά 2 του Fulvia, με έναν αρκετά σημαντικό επανασχεδιασμό, 2 εκατοστά μακρύτερο μεταξόνιο και εμφανώς βελτιωμένο σαλόνι.

Αντικατάσταση του Fulvia

Η παραγωγή του Lancia Fulvia sedan σταμάτησε οριστικά στα τέλη του 1972, μετά από μία δεκαετία επιτυχίας, ενώ το Coupé έφτασε έως το 1976. Συνολικά παρήχθησαν 353.882 αντίτυπα όλων των εκδοχών του Fulvia, τα οποία κατασκευάστηκαν σε εργοστάσια της Lancia στο Chivasso, ανατολικά του Τορίνο. Τα 192.050 ήταν sedan και τα 161.832 ήταν coupé.
Αντικαταστάθηκε από το Lancia Beta τον Νοέμβριο του 1972, για το οποίο οι μηχανικοί της Lancia, για πρώτη φορά, δανείστηκαν σε μεγάλο βαθμό στοιχεία από το τεχνολογικό υπόβαθρο των τότε μοντέλων της Fiat.
Περί του Σωκράτους δαιμονίου

Σύνοψη

Αναφορά στο θείο και στο εναντίωμα γίνεται και στο Πλατωνικό έργο Αλκιβιάδης Α´:

«ο δικός μου επίτροπος, Αλκιβιάδη, είναι καλύτερος από τον Περικλή, τον θείο σου. Είναι ο θεός, ο οποίος δεν με άφηνε να σου μιλήσω (ἐπίτροπος ἐμὸς βελτίων ἐστὶν ἢ Περικλῆς ὁ σὸς θεῖος, Ἀλκιβιάδη, θεός, ὅσπερ σοί με οὐκ εἴα διαλέγεσθαι». Τον ίδιο λοιπόν τον χαρακτηρίζει δαίμονα και θεό, διότι αυτόν για τον οποίον είπε παραπάνω «ένα εμπόδιο δαιμόνιο, τη δύναμη του οποίου θα καταλάβεις αργότερα -δαιμόνιον ἐναντίωμα, οὗ σὺ τὴν δύναμιν καὶ ὕστερον πεύσῃ («ένα εμπόδιο δαιμόνιο, τη δύναμη του οποίου θα καταλάβεις αργότερα), αυτόν ακριβώς τον αποκάλεσε θεό, διότι τούτος είναι που του έδωσε την αιτία της σιωπής την οποία τήρησε κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα.

Σαφείς ενδείξεις

Σαφείς ενδείξεις της βαθμίδας στο περί Σωκράτους δαιμονίου μας παρέχονται στη Απολογία Σωκράτους του Πλάτωνα:
«ἴσως ἂν οὖν δόξειεν ἄτοπον εἶναι, ὅτι δὴ ἐγὼ ἰδίᾳ μὲν ταῦτα συμβουλεύω περιιὼν καὶ πολυπραγμονῶ, δημοσίᾳ δὲ οὐ τολμῶ ἀναβαίνων εἰς τὸ πλῆθος τὸ ὑμέτερον συμβουλεύειν τῇ πόλει. τούτου δὲ αἴτιόν ἐστιν ὃ ὑμεῖς ἐμοῦ πολλάκις ἀκηκόατε πολλαχοῦ λέγοντος, ὅτι μοι θεῖόν τι καὶ δαιμόνιον γίγνεται φωνή, ὃ δὴ καὶ ἐν τῇ γραφῇ ἐπικωμῳδῶν Μέλητος ἐγράψατο». Απολογία Σωκράτους, 31d
«Ίσως λοιπόν να σας φαίνεται παράξενο που, ενώ τριγυρίζοντας ανάμεσά σας σάς συμβουλεύω ιδιαιτέρως και μιλώ για πολλά πράγματα, δημόσια δεν τολμώ να ανεβώ στο βήμα και μιλώντας στο πλήθος να συμβουλεύω την πόλη. Αιτία αυτού του πράγματος είναι εκείνο που πολλές φορές ήδη και σε πολλά μέρη με έχετε ακούσει να λέω, ότι υπάρχει μέσα μου κάτι θεϊκό και δαιμόνιο, μια φωνή, αυτό που έγραψε και στην καταγγελία του διακωμωδώντας το ο Μέλητος. Και συνεχίζει ο Σωκράτης: «Σε μένα λοιπόν αυτό άρχισε να υπάρχει από τότε που ήμουνα παιδί, είναι μια φωνή που ακούω, η οποία, όποτε την ακούω, πάντοτε με αποτρέπει από κάτι που πρόκειται να κάνω, και ποτέ δεν με προτρέπει σε τίποτε. Αυτή είναι που με εμποδίζει ν΄ασχοληθώ με την πολιτική. Και μου φαίνεται, ότι κάνει πάρα πολύ καλά που με εμποδίζει. Γιατί να ξέρετε καλά, Αθηναίοι, ότι αν εγώ είχα από παλιά να ασχοληθώ με τα πολιτικά πράγματα, θα με είχατε σκοτώσει εδώ και πολύ καιρό και ούτε τον εαυτό μου θα είχα ωφελήσει σε τίποτε ούτε και σας».
Ηράκλεια η Αθαμανική

Η Ηράκλεια ήταν αρχαία ελληνική πόλη. Αναφέρεται από τον Τίτο Λίβιο (Liv. xxxviii. 2.) και τοποθετείται στο μεσημβρινό μέρος της Αθαμανίας, στην περιοχή Ραδοβυζίου, πιθανόν στην θέση Ηράκλειον τείχος ή Παλιόκαστρο, όπως το αποκαλούν οι κάτοικοι της περιοχής, κοντά στο χωριό Σκουληκαριά.
Θεριζοαλωνιστική μηχανή

Η θεριζοαλωνιστική μηχανή είναι αγροτικό όχημα που εκτελεί ταυτόχρονα τον θερισμό και το αλώνισμα. Χρησιμοποιείται για την συγκομιδή σιτηρών, σιναπιού, καλαμποκιού, ηλίανθου, φασολιών και άλλων αγροτικών καρπών.
Κάταλιν Κις

Καριέρα

Η Κάταλιν Κις ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα στο χώρο της πετοσφαίρισης σε ομάδες της χώρας της. Την περίοδο 1998-99 αγωνίστηκε στη Βέρτες Βολάν, με την οποία κατάφερε να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο Ουγγαρίας, ενώ το καλοκαίρι του 1999 μεταπήδησε στη ΝΡΚ Νιρεγκιχάζα. Στην ομάδα της Νιρεγκιχάζα παρέμεινε για τρία χρόνια κατακτώντας ισάριθμα πρωταθλήματα αλλά και κύπελλα Ουγγαρίας (2000, 2001, 2003). Ενδιάμεσα, είχε πραγματοποιήσει ένα πέρασμα από την ιταλική Πάστα Πριμελούτσι (2001-02).
Το 2003 μετεγγράφη στην ιταλική Φουτούρα Αρζίτσιο, στην οποία παρέμεινε για μόλις ένα χρόνο, καθώς το 2004 μεταπήδησε στην Κόλμπακ, ομάδα της Σουηδίας. Ένα χρόνο αργότερα ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ηρακλή Κηφισιάς. Στην ομάδα της Κηφισιάς παρέμεινε για ένα χρόνο, καθώς το 2006 μεταπήδησε στον Κτησιφών Παιανίας, στον οποίο αγωνίστηκε για δύο χρόνια.
Τη διετία 2008-10 αγωνίστηκε με τη φανέλα του Πανιωνίου. Με την ομάδα της Νέας Σμύρνης δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Το 2010 μετεγγράφη στην ΑΕΚ, με την οποία κατέκτησε τους πρώτους της τίτλους στην Ελλάδα (Πρωτάθλημα και Σούπερ Καπ το 2012). Στην ομάδα της ΑΕΚ παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2013.
Στις 4 Ιουλίου του 2013, η Κάταλιν Κις ανακοινώθηκε επίσημα από τον Ολυμπιακό Πειραιώς.  Με την ομάδα του Πειραιά κατάφερε να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο Ελλάδας (2014).
Μετά την πορεία της στις ομάδες της Ηλιούπολης και του Απόλλων από την Κύπρο, υπέγραψε στην ομάδα του Άρη τον Δεκέμβριο του 2016.  Απο το 2017 ειναι προπονήτρια στις ακαδημίες του Ολυμπιακού.

Διεθνείς συμμετοχές

Η Κάταλιν Κις αποτελούσε για πολλά χρόνια μόνιμο στέλεχος της Εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης της Ουγγαρίας. Ήταν διεθνής για περισσότερο από δέκα χρόνια και πραγματοποίησε συνολικά με την εθνική ομάδα της χώρας της πάνω από 60 συμμετοχές.
Κορράδος της Ιβρέας

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Βερεγγάριου Β΄ της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") & μαργράβου της Ιβρέας και της Βίλλας των Μποζονιδών, κόρης του Μπόζο μαργράβου της Τοσκάνης.
Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Άνταλμπερτ της Λομβαρδίας και ο Γκυ μάργραβος της Ιβρέας. Ο Κορράδος έγινε από τον πατέρα του κόμης της Βεντιμίλια, μάλλον ο πρώτος της περιοχής. Στην εποχή του η Λομβαρδία με πρωτεύουσα την Παβία διεκδικούσε ανεξαρτησία από τον βασιλιά της Γερμανίας.
Οι Gesta Mediolanensium αναφέρουν ότι έκανε ειρήνη με τον Όθωνα Α΄ της Γερμανίας, ενώ ο πατέρας του και οι αδελφοί του όχι. Γι' αυτό το 957 έγινε κόμης του Μιλάνου. Το 962 ο Όθων Α΄ πήρε γαίες, που ανήκαν στον Γκυ και στον Κορράδο και τις έδωσε στον επίσκοπο της Μόντενα. Όταν το 965 ο Άνταλμπερτ εγκατέλειψε την Ιβρέα, ο Όθων Α΄ εγκατέστησε τον Κορράδο ως μάργραβό της.
Με το γάμο του με την κόρη του Αρδουίνου κόμη του Τουρίνου επιβεβαίωσε τη συμμαχία με το γειτονικό Τουρίνο. Περί το 990 παραχώρησε την Ιβρέα στον γιο του εξαδέλφου του, τον Αρντουίνο, μετέπειτα βασιλιά της Λομβαρδίας.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε πριν το 987 τη Ρικίλντα, κόρη του Αρντουίνου του φαλακρού κόμη του Τουρίνο.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 2002-2003

To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 2002-03 που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ξεκίνησε στις 14 Σεπτεμβρίου 2002 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 5 Απριλίου 2003 με τον τελικό, ο οποίος έγινε στο Στάδιο Νεάπολης, στη Λάρισα, με αντιπάλους τον Άρη και τον Παναθηναϊκό. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για έβδομη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.

Τελική φάση

Η τελική φάση έγινε με το σύστημα φάιναλ-φορ και διεξήχθη στο Στάδιο Νεάπολης, στη Λάρισα, στις 4 και 5 Απριλίου 2003.
Γιώργος Αρβανιτίδης

Βιογραφία

Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015, εξελέγη στο ελληνικό κοινοβούλιο ως βουλευτής του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος στη περιφέρεια Β΄ Θεσσαλονίκης. Επανεξελέγη στις εκλογές Σεπτεμβρίου 2015. Σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Μειόκαινο

Το Μειόκαινο (σύμβολο: MI) είναι η πρώτη γεωλογική εποχή της Νεογενούς Περιόδου και εκτείνεται από 23 εκατομμύρια μέχρι 5,332 εκατομμύρια χρόνια πριν. Βρίσκεται ανάμεσα στο Ολιγόκαινο και στο Πλειόκαινο. Το όνομά του προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «μείων» (λιγότερο) και «καινός» (νέος), που σημαίνει λιγότερο πρόσφατος. Το κλίμα της γης άρχισε σταδιακά να ψυχραίνει από το Ολιγόκαινο προς το Πλειόκαινο, οδηγώντας σταδιακά στις εποχές των παγετώνων.Η αρχή του χαρακτηρίστηκε από την επίκληση της θάλασσας, η οποία παρουσίασε το μέγιστο σημείο της κατά τα μέσα της εν λόγω περιόδου. Παράλληλα, η αλπική ορεογένεση συνεχίστηκε με εντονότερο ρυθμό, με αποτέλεσμα τον οριστικό σχηματισμό των βορειοαμερικανικών οροσειρών και των αλπικών οροσειρών. Εξίσου έντονη υπήρξε και η ηφαιστειακή δραστηριότητα. Οι κλιματικές συνθήκες διέφεραν πολύ από τις συνθήκες της προηγούμενης περιόδου: η ζώνη της κεντρικής Ευρώπης και της Μεσογείου, που κατά τις προηγούμενες περιόδους χαρακτηριζόταν από ισημερινό κλίμα, παρουσίασε βαθμιαία μετάβαση από τροπικό σε υποτροπικό και τελικά σε εύκρατο, πιο ζεστό από το σημερινό και συνοδευόμενο από την έναρξη του κύκλου των εποχών.        
Οι πίθηκοι διαφοροποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του Μειόκαινου και επεκτάθηκαν στον παλιό κόσμο. Μέχρι το τέλος της εποχής, οι πρόγονοι των ανθρώπων είχαν διαχωριστεί από τους προγόνους του χιμπατζή για να ακολουθήσουν το δικό τους εξελικτικό μονοπάτι. Όπως και στο Ολιγόκαινο πριν αυτό, τα λιβάδια συνέχισαν να επεκτείνονται και τα δάση μειώνονται. Στις θάλασσες του μειόκαινου εμφανίστηκαν τα δάση από φύκια (κελπ) και σύντομα έγιναν από τα πιο παραγωγικά οικοσυστήματα του πλανήτη. Τα φυτά και τα ζώα ήταν αρκετά σύγχρονα. Οι φάλαινες και οι φώκιες διαδόθηκαν. Το Μειόκαινο ήταν κύρια περίοδος της ορογέννεσης των Ιμαλαΐων, επηρεάζοντας τους μουσώνες, οι οποίοι συνδέονταν με παγετώνες στο βόρειο ημισφαίριο. Την ίδια εποχή δημιουργήθηκαν και οι Άνδεις, αν και η Βόρεια και η Νότια Αμερική δεν είχαν ακόμη ενωθεί.
Στην Ελλάδα, η πικερμική πανίδα συναντάται στις όχθες του χειμάρρου Μεγάλο Ρέμα κοντά στο Πικέρμι, περιλαμβάνοντας ζώα που φανερώνουν ότι η περιοχή αυτή υπήρξε θαμνώδης στέπα, όμοια με του Μασάι της Αφρικής, με την διαφορά ότι η χλωρίδα απαρτιζόταν από μεσογειακά φυτά. Στην στέπα αυτή ζούσαν μεγάλα προβοσκιδωτά( μαστόδοντα, δεινοθήρια), ρινόκεροι , αντιλόπες , πίθηκοι κτλ. Παρόμοια πανίδα βρέθηκε και στην ευβοϊκή περιοχή απέναντι από την Ραφήνα, υποδεικνύοντας ότι η περιοχή θα πρέπει να ήταν ενωμένη με την Στερεά Ελλάδα κατά την εποχή εκείνη.
Γενικές εκλογές στον Ισημερινό (2017)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στον Ισημερινό στις 19 Φεβρουαρίου 2017, παράλληλα με ένα δημοψήφισμα σχετικά με τους φορολογικούς παραδείσους.Οι ψηφοφόροι εξέλεξαν νέο Πρόεδρο και Εθνική Συνέλευση. Ο κάτοχος της προεδρίας Ραφαέλ Κορρέα της συμμαχίας PAIS  δεν μπορούσε να διεκδικήσει την επανεκλογή του, έχοντας υπηρετήσει δύο θητείες. Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, ο υποψήφιος από τη συμμαχία PAIS  Λενίν Μορένο έλαβε το 39% των ψήφων. Αν και ήταν περισσότερο από το 10% μπροστά από τον πλησιέστερο ανταγωνιστή του, Γκιγιέρμο Λάσο από το κόμμα Δημιουργώντας Ευκαιρίες, ο Μορένο συγκέντρωσε κάτι λιγότερο από το όριο του 40% που απαιτείτο για να αποφευχθεί ένας δεύτερος γύρος. Ως αποτέλεσμα, ένας δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 2 Απριλίου. Με καταμετρημένο το 99,05% των ψηφοδελτίων, το Εθνικό Εκλογικό Συμβούλιο δήλωσε ότι ο Λενίν Μορένο είχε λάβει το 51,16% των ψήφων έναντι 48,84% για τον Γκιγιέρμο Λάσο.
ΦΦ ΝΤΟΣ

Ιστορία

Η ΝΤΟΣ ιδρύθηκε το 1901. Το 1958 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ολλανδίας, υπερτερώντας στην ισοβαθμία που είχε με την Ενσέντε . Το 1970 η ΝΤΟΣ συγχωνεύτηκε με τις ΟΣΒ Ελίνκβαϊκ και Φέλοξ ΦΚ, τις άλλες ομάδες της Ουτρέχτη, για να δημιουργηθεί η ΦΚ Ουτρέχτη.
Παρ' όλο που συγχωνεύτηκε, η ΝΤΟΣ υπήρξε μέχρι το 2004 σαν ερασιτεχνικό σωματείο.
Βλάκα (Ράβνο)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

Το 1991, το χωριό αριθμούσε 7 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν όλοι τους Σέρβοι.
Μπουχέν

Ιστορία

Χτισμένο γύρω στο 1950 π.Χ. κοντά στο Δεύτερο Καταρράκτη του Νείλου, στη δυτική όχθη του ποταμού, τα τείχη του δεν ξεπεράστηκαν επί 3.000 χρόνια. Επί 200 χρόνια βρισκόταν στα χέρια των Αιγυπτίων οι οποίοι το εγκατέλειψαν μόνο όταν, έχοντας υποστεί εισβολή στο βορρά, παραιτήθηκαν από την κατοχή της βόρειας Νουβίας.
Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Άγγλος Αιγυπτιολόγος Γουόλτερ Μπράιαν Έμερυ διεξήγαγε ανασκαφές στο Μπουχέν. Σήμερα, το φρούριο έχει πλημμυρίσει από τα νερά της λίμνης Νάσερ που δημιουργήθηκε μετά την κατασκευή του Φράγματος του Ασουάν, το 1864.

Αρχιτεκτονική

Το Μπουχέν ήταν προϊόν μιας εποχής αναρχίας, κατά την οποία οι τοπικοί αρχηγοί άρχισαν να προστατεύουν τα φρούρια τους με βαθιές τάφρους και ψηλά τείχη. Οι Αιγύπτιοι μηχανικοί κατασκεύασαν ένα εξωτερικό οχυρό κι ένα εσωτερικό τείχος από πληνθόλιθους, και τα δύο προστατευμένα από τάφρους. Ήταν παράλληλα εφοδιασμένα με κωνικές πολεμίστρες για την προστασία των τοξοτών. Σε περίπτωση πολιορκίας, ένας κινητός διάδρομος στη δυτική πύλη του φρουρίου ελκόταν μέσα.
Το φρούριο περιλάμβανε στρατώνες, εμπορική περιοχή και καταλύματα αξιωματικών. Επίσης, υπήρχε και ναός προς τιμήν του Ώρους, προστάτη του φρουρίου.

Σημασία

Οι βασιλείς της 12ης Δυναστείας (1991-1803 π.Χ.) επέκτειναν τα σύνορα του αιγυπτιακού κράτους περίπου 725 χιλιόμετρα πέρα από το Ασσουάν, κι έτσι οικοδομήθηκε μια σειρά ογκωδών, πλινθόκτιστων φρουρίων για την προστασία των συνόρων με τη Νουβία. Η περιοχή αυτή ήταν πλούσια σε χρυσό, και ουσιαστικά το φρούριο του Μπουχέν εξασφάλιζε τη μεταφορά του στις αποθήκες του Φαραώ, ενώ φρόντιζε και τη μεταφορά χαλκού που εξορυσσόταν κοντά στο ίδιο το οχυρό. Επιπλέον, το φρούριο δεχόταν συχνά αιγυπτιακά πολεμικά και εμπορικά πλοία.
Φρανσέσκ ντε Καστελβί και Βικ

Σκάκι της Αγάπης

Ο Φράνσι ντε Καστελβί ήταν ένας από τους συγγραφείς του ποιήματος Scachs d'amor (Σκάκι της Αγάπης), το οποίο βασίζεται σε μια παρτίδα σκάκι ανάμεσα στον ίδιο (ως Άρης) και τον Ναρσίς Μπινιόλες (ως Αφροδίτη), ενώ ο Μπέρνατ Φενολιά (ως Ερμής) σχολιάζει την παρτίδα και θέτει τους κανόνες. Είναι η πρώτη παρτίδα που, μέσω του ποιήματος αυτού, επιβεβαιώνεται ότι παίχτηκε με τους σύγχρονους σκακιστικούς κανόνες.
Ραφαήλ Ντενόγιας

Βιογραφία

Απέκτησε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος σε ηλικία 28 ετών. Εργάστηκε με μουσικό θίασο στην Ιταλία και είχε και δικό του θίασο. Αποτέλεσε ντουέτο με τη σύζυγό του, Λέλα Πασσαλή (1918-;;;;), η οποία ήταν ηθοποιός και σοπράνο.
Στην πρόζα και στο θέατρο συνεργάστηκε με την Κατερίνα και τον Μίμη Κοκκίνη. Ανέβασε τις οπερέτες του Σακελλαρίδη Γλυκιά Νανά και Κόρη της αμαρτίας.
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο το 1932 στην ταινία Ελληνική ραψωδία. Έκτοτε έπαιξε μικρούς κυρίως ρόλους σε ταινίες, όπως Η χαρτοπαίχτρα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 παρουσίαζε μουσικές κωμωδίες στην Αθήνα και στην Πάτρα μαζί με τη σύζυγό του. Ήταν φίλος και συγκάτοικος (από το 1969 ως το θάνατό του) του επίσης ηθοποιού Χρόνη Εξαρχάκου.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε μόνο μία φορά σε τηλεοπτική σειρά, στην ΕΡΤ παίζοντας στην κωμική σειρά "Μια Αθηναία στην Αθήνα", το 1976.
Ο Ντενόγιας απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών το 1983 στη διάρκεια εγχείρισης ανοικτής καρδιάς.
Σε ένα ημερολόγιο του 2018 ωστόσο, που εξεδόθη από το Σ.Ε.Η. για το έτος 2018, αναφέρεται ότι ο Ντενόγιας πέθανε στις 22 Δεκεμβρίου 1996.
Άλλες πηγές λένε ότι πέθανε το 2009, σε ηλικία 98 ετών.
Πότσανα Δράμας

Ιστορία

Η περιοχή ήταν κατά την αρχαιότητα η περιοχή που ζούσαν οι Δίοι, πανάρχαιο ελληνο-πελασγικό φύλο που αργότερα ταξινομήθηκε ως θρακικό. Κατά την Οθωμανική περίοδο, στο χωριό κατοικούσαν ως επί το πλείστον, μουσουλμάνοι, οι οποίοι προσέφυγαν στην Τουρκία το 1923 και τα Πότσανα ερημώθηκαν το 1924

Γεωγραφία

Τα Πότσανα βρίσκονται στις νοτιοδυτικές πλαγιές της Ροδόπης, και συγκεκριμένα στο όρος Ελατιά, στην ιστορική και γεωγραφική περιοχή Τσετς. Τα γειτονικά του χωριά είναι το Μαυροχώρι, το Εκκλησάκι, και το Βραχοχώρι. Ο ποταμός του Μαυροχωρίου ρέει κοντά από το χωριό.
Σάμιουελ Χάντιγκτον

Βίος

Ο Χάντιγκτον γεννήθηκε στις 18 Απριλίου του 1927 στην πόλη της Νέας Υόρκης. Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο του Γέιλ με διακρίσεις στην ηλικία των 18. Υπηρέτησε στον αμερικανικό στρατό και κατόπιν έκανε το μεταπτυχιακό του στο πανεπιστήμιο του Σικάγο και ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, όπου άρχισε να διδάσκει στην ηλικία των 23 ετών. Υπήρξε μέλος του Τμήματος Διακυβέρνησης του Χάρβαρντ από το 1950 έως τον θάνατό του.
Το πρώτο μείζον έργο του ήταν το Ο Στρατιώτης και το Κράτος: Η Θεωρία και Πολιτική των Πολιτικο-Στρατιωτικών Σχέσεων, έντονα αμφισβητήσιμο όταν εκδόθηκε το 1957. Σήμερα αντιθέτως θεωρείται το βιβλίο που φέρεται ότι άσκησε τη μέγιστη επίδραση στις αμερικανικές πολιτικο-στρατιωτικές σχέσεις. Στη δεκαετία του 1960 έγινε διάσημος δημοσιεύοντας το Πολιτική Τάξη σε Κοινωνίες που αλλάζουν, έργο που αμφισβήτησε τη συμβατική άποψη των θεωρητικών του μοντερνισμού ότι η οικονομική και κοινωνική πρόοδος μπορούν να παράγουν σταθερές δημοκρατίες σε πρόσφατα απο-αποικισμένες χώρες. Υπήρξε επίσης συν-συγγραφέας του Κρίση της Δημοκρατίας: Περί της Δυνατότητας Διακυβέρνησης των Δημοκρατιών, μια αναφορά που εκδόθηκε από την Τριμερή Επιτροπή το 1976. Κατά τη διάρκεια του 1977 και του 1978, ήταν ο Συντονιστής του σχεδιασμού Ασφαλείας για το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας στον Λευκό Οίκο.
Ο Χάντιγκτον πέθανε στις 24 Δεκεμβρίου, 2008 σε ηλικία 81 ετών στο Μάρθας Βίνεγιαρντ (Martha's Vineyard), της Μασαχουσέτης.