google/wiki40b huggingface dataset:
Προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης γυναικών 2016

Μορφή

Οι 12 ομάδες χωρίστηκαν σε τέσσερις ομίλους (Όμιλοι Α–Δ) για τη φάση των ομίλων. Οι δύο κορυφαίες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στη φάση νοκ-άουτ. Και οι τέσσερις νικήτριες των προημιτελικών προκρίθηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ενώ οι τέσσερις ηττημένες των προημιτελικών αγωνίστηκαν σε δύο επιπλέον φάσεις για μία επιπλέον θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Επιλογή διοργανώτριας

Στις 26 Σεπτεμβρίου 2015, η FIBA ​​ανακοίνωσε ότι η Γαλλία και η Ισπανία ήταν υποψήφιες για να φιλοξενήσουν το προκριματικό τουρνουά των γυναικών. Η προθεσμία για την υποβολή της τελικής υποψηφιότητας ορίστηκε στις 11 Νοεμβρίου, μετά την οποία έγινε η αξιολόγηση όλων των προσφορών. Η Γαλλία ανακοινώθηκε ως οικοδέσποινα του προολυμπιακού τουρνουά στις 19 Ιανουαρίου του 2016.
Κάνηθος Εύβοιας

Η Κάνηθος είναι συνοικία της Χαλκίδας που αντιστοιχεί στο ηπειρωτικό τμήμα της πόλης. Υπήρξε ξεχωριστός οικισμός μέχρι το 1971 οπότε καταργήθηκε και αποτέλεσε επίσημα συνοικία της Χαλκίδας. Μέχρι το 1954 ονομαζόταν Καράμπαμπα, οπότε μετονομάστηκε σε Κάνηθο από το όνομα αρχαίας πόλη που αναφέρεται στην περιοχή αυτή.  Στην Κάνηθο ξεχωρίσει το κάστρο του Καράμπαμπα που κυριαρχεί στην κορυφή του λόφου πάνω από τον οικισμό. Στην είσοδο του κάστρου βρίσκεται ο τάφος του λογοτέχνη Γιάννη Σκαρίμπα.

Ιστορικά στοιχεία

Στην περιοχή του κάστρου τοποθετείται η αρχαία Κάνηθος σύμφωνα με πολλούς ερευνητές καθώς σώζονται ίχνη κτισμάτων και τάφων .
Κατά την διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου όπως και κατά την διάρκεια της Φραγκοκρατίας η περιοχή παρέμενε ανοχύρωτη. Ο λόφος οχυρώθηκε από τους Οθωμανούς, το 1684, στις αρχές του 6ου Βενετοτουρκικού πολέμου. Το κάστρο πολιορκήθηκε από τον Βενετό Φραντζέσκο Μοροζίνι, το 1688, χωρίς επιτυχία και παρέμεινε σε Οθωμανικό έλεγχο μέχρι την απελευθέρωση της Ελλάδας. 
Τα επόμενα χρόνια στους πρόποδες του κάστρου άρχισε να αναπτύσσεται ο σημερινός οικισμός. Πρώτη επίσημη αναφορά του Καράμπαμπα (μετέπειτα συνοικία Κανήθου) έχουμε το 1835, όταν ο οικισμός προσαρτήθηκε στον δήμο Χαλκιδέων. Αναφέρεται ξανά επίσημα το 1928 και εντάχθηκε στην κοινότητα Χαλίων (μετέπειτα Δροσιάς). Το 1938 εντάχθηκε στον δήμο Χαλκιδέων. Το 1971 καταργήθηκε και αποτέλεσε επίσημα συνοικία της Χαλκίδας. Τις τελευταίες δεκαετίες σημειώνεται μεγάλη ανοικοδόμηση, κυρίως στο τμήμα βόρεια του κάστρου, που ακολούθησε την ένταξη στο σχέδιο πόλεως της περιοχής αυτής.

Το κάστρο Καράμπαμπα

Το Κάστρο Καράμπαμπα χτίστηκε από τους Οθωμανούς, το 1684, για την προστασία της Χαλκίδας από τους Βενετούς. Σχεδιάστηκε από τον Βενετό Gerolimo Galopo και η αρχιτεκτονική του είναι περισσότερο Ευρωπαϊκή, παρά Οθωμανική. Καταλαμβάνει την κορυφή του λόφου της Κανήθου. Έχει μέγιστο πλάτος 240 μέτρα και μέγιστο μήκος 54 μέτρα. Διαθέτει μία πύλη που βρίσκεται στην νοτιοανατολική πλευρά του. Το κάστρο έχει αποκατασταθεί σήμερα σε μεγάλο βαθμό χάρη στις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν κατά τα έτη 1985-2000. Σήμερα στο εσωτερικό του λειτουργεί εκθεσιακός χώρος οπού εκτίθενται γλυπτά από την περιοχή της Χαλκίδας.
1648 Σάζνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος της Σάζνας είναι S (λιθώδης). Η Σάζνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες 24 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα.
Σαράντος Καργάκος

Βιογραφία

Ο Σαράντος Καργάκος γεννήθηκε στο Γύθειο Λακωνίας, σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και υπήρξε συνεργάτης πολλών μεγάλων φροντιστηρίων στην Αθήνα. Υπήρξε επίσης μέλος του εκπαιδευτικού προσωπικού της Σχολής Πολέμου του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, της Σχολής Εθνικής Άμυνας και της Διακλαδικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές του φοιτητικού κινήματος της περιόδου 1961-63 και εισηγητής του 15% για την Παιδεία.
Ο Σαράντος Καργάκος ήταν παντρεμένος με την Ιωάννα Κώττα, δικηγόρο και εκπαιδευτικό, με την οποία απέκτησαν δύο τέκνα: τον Γιάννη και την Ρωξάνη. Απεβίωσε την Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2019 μετά από μάχη με τον καρκίνο. Κηδεύθηκε δύο ημέρες μετά στο Δεύτερο Νεκροταφείο Αθηνών.
Τζιλ Σόλεν

Βιογραφία - Σταδιοδρομία

Κόρη της γνωστής σχεδιάστριας μόδας Ντόροθι Σόλεν, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καλιφόρνια. Σπούδασε υποκριτική και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της συμμετέχοντας σε τηλεταινίες και σήριαλ. Η πρώτη της εμφάνιση γίνεται σε ηλικία 17 ετών στην τηλεταινία Best of Times (1981) δίπλα στον επίσης πρωτοεμφανιζόμενο Νίκολας Κέιτζ. Ακολουθούν τηλεοπτικές σειρές όπως το ιδιαίτερα δημοφιλές στην Ελλάδα Little House on the Prairie (Το μικρό σπίτι στο λιβάδι) και T.J. Hooker. H πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση είναι στην κωμωδία του Τζόελ Σουμάχερ D.C. Cab (1983). Ακολουθούν κάποιες νεανικές ταινίες και το 1985 συμμετέχει για πρώτη φορά σε μια ταινία τρόμου, μια επιλογή που θα σημαδέψει την μετέπειτα καριέρα της. Ξεκινώντας με το Chiller (1985) του Γουές Κρέηβεν θα εμφανιστεί σε πολλές ακόμα ταινίες τρόμου αποκτώντας το δικό της κοινό. Το 1987 πρωταγωνιστεί στο καλτ πλέον θρίλερ The Stepfather και γίνετε ευρέως γνωστή. Ακολουθεί μια ακόμα επιτυχία με το The Phantom of the Opera (1989).
Ενώ όλα δείχνουν ένα λαμπρό μέλλον και ακόμα μεγαλύτερη καταξίωση η μετέπειτα συμμετοχή της σε ταινίες χαμηλού ποιοτικά επιπέδου όπως τα φιλμ Curse II: The Bite (1989), Cutting Class (1989) και Popcorn (1991) οδηγούν την καριέρα της σε απαξίωση. Μια δυναμική επιστροφή με την τηλεταινία When a Stranger Calls Back (1993) δεν στάθηκε αρκετή για την οριστική της επιστροφή στις επιτυχίες και έτσι το 1996 αποσύρεται από το χώρο για να αφοσιωθεί στο μεγάλωμα των παιδιών της.

Προσωπική ζωή

Η Τζιλ διατηρούσε σχέση στο παρελθόν με τον γνωστό ηθοποιό Μπραντ Πιτ. Γνωρίστηκαν στα γυρίσματα της ταινίας Cutting Class και αρραβωνιάστηκαν λίγο μετά. Ο αρραβώνας διαλύθηκε μετά από 3 μήνες. Το 1993 παντρεύεται τον μουσικοσυνθέτη Άντονι Μαρινέλι με τον οποίο και απέκτησε δύο παιδιά. Σήμερα ζει στο Ενσίνο της Καλιφόρνια.
Χάνα Σιγκούλα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πολωνία τα Χριστούγεννα του 1943 και μεγάλωσε στο Μόναχο. Σπούδασε γερμανική φιλολογία και υποκριτική. 
Το όνομά της είναι συνδεδεμένο με το ρεύμα του Νέου Γερμανικού Κινηματογράφου και με τον σκηνοθέτη Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ. Μετά τις επιτυχίες της με τον Φασμπίντερ, συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως η Μαργκαρέτε φον Τρότα, o Φόλκερ Σλέντορφ, ο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, ο Βιμ Βέντερς, ο Έττορε Σκόλα, ο Κένεθ Μπράνα, ο Αντρέι Βάιντα, ο Φατίχ Ακίν και ο Αλεξάντερ Σοκούροφ. Επίσης, έπαιξε στο Black Out του Μενέλαου Καραμαγγιώλη.
Έχει αποσπάσει Αργυρή Άρκτο για την ταινία Ο γάμος της Μαρία Μπράουν (1979) και το Βραβείο Γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ των Καννών για την ερμηνεία της στο Η ιστορία της Πιέρα (1983) του Μάρκο Φερέρι. Επίσης, το 2007 τιμήθηκε από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με τον Χρυσό Αλέξανδρο για τη συνολική της προσφορά στον κινηματογράφο.
Τα τελευταία χρόνια ζει στο Παρίσι.
Α.Ο. Υπάτου

Ιστορία

Ο Α.Ο. Υπάτου ιδρύθηκε στο Ύπατο του Νομού Βοιωτίας το 1976. Εντάχθηκε αμέσως στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας και ξεκίνησε την επίσημη αγωνιστική του δράση, αγωνιζόμενος στις κατηγορίες των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας. Το 2016 και με τη συμπλήρωση 40 ετών ιστορίας του συλλόγου, κατέκτησε το πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας και ανήλθε στην Α' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας και παράλληλα, έφτασε αξιοσημείωτα μέχρι και την ημιτελική φάση του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Βοιωτίας. Το 2018 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Βοιωτίας για πρώτη φορά στην ιστορία του και κέρδισε την ιστορική άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία. Επίσης κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, επικρατώντας στον τελικό του Α.Ο. Θήβα με 4-0 στο Δημοτικό Στάδιο Θήβας.
Την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο 2018-19, αγωνίζεται για πρώτη φορά στην Γ' Εθνική κατηγορία και μετέχει στον 8ο όμιλο.
Κύπελλο Ελλάδος χειροσφαίρισης ανδρών

Φάιναλ – Φορ

Έχουν διεξαχθεί 16 Φ.Φ. (1999–2011 & 2016–2018) και έχουν συμμετάσχει 17 διαφορετικές ομάδες.
Ώρα Κρασνογιάρσκ

Βάση δεδομένων ζώνης ώρας

Το αναγνωριστικό βάσης δεδομένων ζώνης ώρας IANA είναι το Ασία/Κρασνογιάρσκ.
Αρθρίτις ποδοκνημικής

Αρθρίτις της Ποδοκνημικής αρθρώσεως (Αγγλικά Ankle Joint Arthritis) είναι κάθε είδους φλεγμονώδης διαδικασία που εκδηλώνεται στον αρθρικό θύλακο, στον υμένα και τα παρααρθρικά μαλακά μόρια της ποδοκνημικής αρθρώσεως, δηλαδή της αρθρώσεως μεταξύ Κνήμης-Περόνης και Αστραγάλου.

Αρθρίτις Ποδοκνημικής εκ Καταπονήσεως

Είναι η συχνότερη μορφή. Συμβαίνει σε γυναίκες περισσότερο από τους άνδρες σε αναλογία 3:1. Τα συνήθη αίτιά της είναι η πολύωρη ορθοστασία, το βάδισμα σε ανώμαλο έδαφος, τα λάθος ψηλά τακούνια, η παχυσαρκία, και σπάνια η ανισοσκελία. Τα συμπτώματά της είναι πρήξιμο (οίδημα) στήν άρθρωση, δυσκαμψία, πόνος και θερμότητα. Ο ασθενής ενίοτε χωλαίνει (κουτσαίνει). Η θεραπεία της είναι απλή. Αδυνάτισμα, ξεκούραση, χλιαρό λουτρό, ελαστική περιστραγαλίδα, αντιφλεγμονώδη φάρμακα, και Φυσικοθεραπείες .

Οστεοαρθρίτις της Ποδοκνημικής

Η Οστεοαρθρίτις Ποδοκνημικής είναι εκφυλιστική νόσος φθοράς των χόνδρων και των οστών της αρθρώσεως. Γιά διάφορους λόγους, φθείρονται (εκφυλίζονται) αρχικώς οι μαλακοί ιστοί (σύνδεσμοι, κλπ), ακολούθως ο αρθρικός χόνδρος, και στη συνέχεια επέρχονται βλάβες στα οστά του Αστραγάλου, της Κνήμης και της Περόνης. Τελικό αποτέλεσμα, είναι ο πόνος και ο περιορισμός τών κινήσεων της αρθρώσεως, που οδηγούν τον ασθενή σε αναπηρία, λόγω μείωσης της κινητικότητός του. Κατά κανόνα η Οστεοαρθρίτις της Ποδοκνημικής είναι μετατραυματικής αιτίας δηλαδή οφείλεται σε παλαιότερα διαστρέμματα ή κατάγματα, είτε χειρουργήθηκαν είτε όχι. Η πάθηση έχει τρία ακτινολογικά – κλινικά στάδια: Το Ι, ΙΙ, και ΙΙΙ. Στο στάδιο Ι η θεραπεία είναι απλή, με κάποια μέτρα προστασίας και παυσίπονα. Στο στάδιο ΙΙ χρειάζεται ενδαρθρικές ενέσεις Υαλουρονικού Νατρίου, και στό στάδιο ΙΙΙ χρειάζεται εγχείρηση.

Υπόλοιπα Είδη Αρθρίτιδας της Ποδοκνημικής

Κάθε μορφή Αρθρίτιδας της Ποδοκνημικής Αρθρώσεως χρειάζεται ειδική θεραπεία. Ετσι η Ουρική αρθρίτιδα θέλει ειδική θεραπεία (βλέπε σχετικό λήμμα). Η Ρευματοειδής Αρθρίτις επίσης. Οι Μικροβιακές αρθρίτιδες χρειάζονται Αντιβιοτικά. Οι Οροαρνητικές Αρθρίτιδες Reiter κλπ χρειάζονται πάλι ειδική θεραπεία (βλέπε σχετικά λήμματα). Οι Αρθρίτιδες λόγω ενδαρθρικής βλάβης όπως η Σχαλιδωτική Οστεοχονδρίτις κλπ χρειάζονται εγχείρηση, κλπ.
Ειρηνούπολη (Κιλικία)

Τοποθεσία

Ευρίσκεται στην θέση του σημερινού Ντιουζιτσί (παλαιότερα Χαρουνιγιέ) στην Επαρχία του Οσμανιγιέ. Ευρίσκεται στην είσοδο του Περάσματος Νταρμπ αλ-Αΐν, το οποίο οδηγούσε από την αλ-Χαρουνίγια στη Γερμανίκεια, 104 χμ. νοτιοανατολικά των Αδάνων και 29,5 χμ. βορειοανατολικά του Οσμανιγιέ. Η ταυτοποίηση από τον Ε. Χόνιγκμαν της Ειρηνούπολης με το Μπαγκντατσίκ, την ”μικρή Ειρηνούπολη” (σε αντιπαράθεση με την “μεγάλη Ειρηνούπολη”), 25 χμ. βορειοανατολικά του Οσμανιγιέ επί της διαδρομής προς το Χασανμπεϊλί, είναι εσφαλμένη καθώς η περιοχή αποκαλείται Μπουγνταϊτσίκ  Η τοποθεσία ευρίσκεται σε ολίγον μεγαλύτερο υψόμετρο από την Ιεράπολη, τα Καστάβαλα και την Ανάζαρβο, επί του όρους, εμποδίζοντας την πρόσβαση στην κοιλάδα της Κιλικίας από τα ανατολικά.

Ιστορία

Πιστεύεται πως ιδρύθηκε από τον Αντίοχο Δ΄ της Κομμαγηνής. Τα προερχόμενα από την πόλη νομίσματα καταδεικνύουν πως ο Ασκληπιός και η Υγεία λατρεύονταν στην πόλη κατά την διάρκεια της παγανιστικής περιόδου. Η λατρεία των παραπάνω δύο θεών στην πόλη πιθανώς να σχετίζεται με την με την ύπαρξη φυσικής πηγής στην περιοχή.
Ο Θεοδώρητος ο Κύρου επιβεβαιώνει το γεγονός πως οι δύο ονομασίες, Ειρηνούπολη και Νερωνιάς, φαίνεται να αναφέρονται στην ίδια πόλη. Η ονομασία Νερωνιάς αναφέρεται σε τιμές που αποδόθηκαν στην πόλη από τον Νέρωνα. Η πόλη αναφέρεται από τον Ιεροκλή, τον Νικηφόρο και τον Κάλλιστο. Η πόλη πέρασε υπό Μουσουλμανικό έλεγχο έπειτα από την Μάχη του Μαντζικέρτ το 1071.

Νομισματοκοπία

Η πόλη έκοβε δικό της νόμισμα, από το 92/93 μ.Χ., κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Δομιτιανού, έως και την περίοδο βασιλείας του Γαλλιηνού (253-268 μ.Χ.).
Γιόζεφ Κάσα

Βιογραφία

Ο Γιόζεφ Κάσα γεννήθηκε στη Σουμπότιτσα της Γιουγκοσλαβίας.
Ήταν αναπληρωτής πρωθυπουργός στην κυβέρνηση του Ζόραν Τζίντζιτς το 2001 και ο πρόεδρος της Συμμαχίας των Ούγγρων της Βοϊβοντίνα, σήμερα είναι επίτιμο μέλος του κόμματος.
Συνελήφθη στις 20 Νοεμβρίου 2012 κατά τη διάρκεια της έρευνας για το σκάνδαλο "Agrobanka". ήταν υπό κράτηση μέχρι τη 12 Φεβρουαρίου 2013. Τον Ιούλιο του 2013 έγινε αρχισυντάκτης της εφημερίδας "Суботичких новина".
Ήταν παντρεμένος με την δημοσιογράφο Ιλντίκο κι έχουν τρία παιδιά.
The Big Four: Live from Sofia, Bulgaria

Βραβεία

The Big Four: Live from Sofia, Bulgaria (άλμπουμ)
Γερμανία (BVMI Certification) : Χρυσός 
Αυστραλία (ARIA Certification) : 2 x πλατινένιος 
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification) : 2 x πλατινένιος 
Βραζιλία (ABPD Certification) : Πλατινένιος
Παλάτι του Δομιτιανού

Στάδιον ή Κήπος

Το Στάδιο ή Κήπος ή Ιππόδρομος του Δομιτιανού εκτεινόταν σε όλη την ανατολική μεριά του Αυγουστιανού Μεγάρου. Είναι διαστάσεων 160 μ. Χ 48 μ. και έχει την εμφάνιση ενός Ρωμαϊκού Ιπποδρόμου (Circus), αλλά ήταν πολύ μικρός για να φιλοξενήσει άρματα.
Στην πραγματικότητα είναι ένας βυθισμένος (δηλ. σε πολύ χαμηλότερο επίπεδο) κήπος με γλυπτά και από αυτόν προέρχονται τα περισσότερα από τα αγάλματα του κοντινού Μουσείου του Παλατίνου. Ο Δομιτιανός αγαπούσε αυτού του είδους τους κήπους, καθώς είχε κατασκευάσει έναν ίδιο στην εξοχική βίλα του στους λόφους Άμπαν. Το Στάδιον ήταν το τελευταίο τμήμα του ανακτόρου που κτίστηκε, αφού ολοκληρώθηκαν τα δύο άλλα το 92 μΧ.
Στην ανατολική μεριά του ορθογώνιου χώρου προεξείχε μία ημικυκλική εξέδρα σε τρία επίπεδα, που ήταν διακοσμημένη με γλυπτά και αναβρυτήρια· είχε θέα στον χαμηλότερο κήπο. Περιμετρικά υπήρχε μία διώροφη στοά με λεπτούς κίονες επενδυμένους με ακριβά, πολύχρωμα μάρμαρα. Το κάτω επίπεδο ήταν σκεπαστό για περίπατο, με γύψινη, επιτηδευμένα διακοσμημένη οροφή. Ο Αδριανός ενίσχυσε τη δομή των στοών. Από επάνω υπήρχε συμπαγής θόλος με ταράτσα για θέα (belvedere). 
Η εξέδρα μειώθηκε σε τεταρτοκύκλιο, όταν κτίστηκαν τα γειτονικά Λουτρά του Σεβήρου. Αργότερα, στις αρχές του 4ου αι., ένα ελλειπτικό, ιδιωτικό αμφιθέατρο παρεμβλήθηκε στο νοτιοανατολικό άκρο του κήπου.
Περικεφαλαία

Ελληνικές περικεφαλαίες

Ο παλαιότερος τύπος ελληνικής περικεφαλαίας είχε κράνος με πολλά κομμάτια και λοφίο. Χρησιμοποιήθηκε μέχρι τον 7ος αι. π.Χ. Η Κορινθιακή ήταν απλούστερη. Εξέλιξη αυτών των τύπων ήταν η Ιλλυρική. Η κυρίως Κορινθιακή περικεφαλαία εξελίχθηκε στα αφτιά για να ακούν οι στρατιώτες στη μάχη. Η Χαλκηδονική άφηνε όχι μόνο τα αφτιά αλλά και τα χείλη ελεύθερα. Στο διάστημα μεταξύ 5ου-2ου αι. π.Χ, χρησιμοποιόταν περισσότερο η Θρακική περικεφαλαία. Είχε υψηλή κορυφή μπροστά και προφύλασσε τα μάγουλα.
Γεώργιος Φουντουλάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Κρουσώνα το 1890 και ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία, λαμβάνοντας μέρος σε όλους τους πολέμους.  Το 1920 ήταν Λοχαγός και Διοικητής του 1ου Τάγματος κατά τις επιχειρήσεις Φιλαδελφείας-Προύσης-Ουσάκ. Το 1945, ως Υποστράτηγος, ήταν Στρατιωτικός Διοικητής Κρήτης. Μετά την αποστρατεία του (με το βαθμό του Αντιστρατήγου) κατήλθε στην πολιτική.

Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου στις εκλογές του 1950 με το κόμμα των Φιλελευθέρων. 
Απεβίωσε στο Ηράκλειο σε ηλικία 85 ετών στις 23 Ιουνίου 1975. Ήταν παντρεμένος με την Αθηνά Καλογεράκη (1910-2003).
Αϊσέ Χαφσά Σουλτάνα

Καταγωγή

Η προέλευσή της και γενικά ο τρόπος εισαγωγής της στο χαρέμι του Σελίμ Α' είναι άγνωστα. 
Η Αϊσέ Χάφσα Σουλτάν θεωρείται λανθασμένα κόρη του Μενλί Α΄ Γκιράι Χάνου της Κριμαίας. Η κόρη του Μενλί Α΄ Γκιράι ήταν μία άλλη σύζυγος του Σελίμ Α΄, η Αϊσέ Χατούν. Η Αϊσέ Χατούν ήταν η μητέρα της Μπεϊχάν Σουλτάν, Σαχ Σουλτάν και της Χαφιζέ Σουλτάν, πιθανότατα και της Γκεβχερχάν Σουλτάν.

Ζωή

Από το 1513 μέχρι το 1520 κατοικούσε στην Μανίσα στη δυτική Τουρκία με τον γιο της, ο οποίος διαχειριζόταν την γύρω περιοχή. Σχεδόν 14 χρόνια (1520-1534) ήταν Βαλιντέ Σουλτάν στον γιο της Σουλεϊμάν.
Πρώτα γέννησε τον Σουλεϊμάν Α΄, στις 6 Νοεμβρίου 1494 στην Τραπεζούντα σε ηλικία 15 ετών. Είχε 3 κόρες την Χατιτζέ Σουλτάν την Φατμά Σουλτάν και την Χαφσά Σουλτάν. Πιθανότατα να είχε 3 γιους ακόμα, οι οποίοι πέθαναν όταν ήταν παιδιά, τον Ορχάν, τον Μουσά και τον Κορκούτ. Ο Μύθος λέει πως τους σκότωσε ο πατέρας τους, Σελίμ Α΄.
Στην ιστορία της Μανίσα πολλά μέλη της Οθωμανικής Δυναστείας έχουν αφήσει το σημάδι τους, όμως η Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν διακρίθηκε. Είχε κάνει μεγάλες προσπάθειες για την ευημερία της επαρχίας που είχε ανατεθεί στον γιο της. Διέταξε να κατασκευαστούν στην Μανίσα μεγαλόπρεπα τζαμιά, σχολεία και νοσοκομεία.
Για το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του γιου της η Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν ήταν το πιο σημαντικό πρόσωπο στο χαρέμι​​. Είχε τον σεβασμό, ακόμη και την επιρροή, όχι μόνο στο παλάτι, αλλά και πέραν αυτού. Συχνά παρενέβη και στη δημόσια τάξη.

Θάνατος

Η Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν πέθανε τον Μάρτιο του 1534 σε ηλικία 55 ετών και θάφτηκε κοντά στον σύζυγό της στο Γιαβούζ Σελίμ Τζαμί, στην περιοχή Φατίχ της Κωνσταντινούπολης. Στο Γιαβούζ Σελίμ Τζαμί έχουν ταφεί επίσης η κόρη της Χατιτζέ Σουλτάν, καθώς και άλλες δύο κόρες του Σελίμ, η Σαχ Σουλτάν και η Μπεϊχάν Σουλτάν.
Το μαυσωλείο καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό από σεισμό το 1884. Η προσπάθεια ανασυγκρότησης που ξεκίνησε το 1900 διακόπηκε και ο τάφος της σήμερα είναι πολύ πιο απλός από όταν χτίστηκε αρχικά.
Την ημέρα του θανάτου της Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν τη μνημονεύουν ακόμα στην Τουρκία, ως για ένα από τα πιο αγαπημένα και σεβαστά πρόσωπα.
Μυθολογία Αζτέκων

Με τον όρο μυθολογία των Αζτέκων εννοείται το συνολικό σώμα μύθων που διαμόρφωσαν τα θρησκευτικά πιστεύω και τις κοινωνικές δομές του πολιτισμού των Αζτέκων. Κυρίαρχη θέση σε αυτό το πλέγμα των μύθων έχει ο ιδρυτικός μύθος και το πάνθεον των Αζτέκων, έτσι όπως διαμορφώθηκε κατά την περίοδο ίδρυσης της αυτοκρατορίας.

Ιδρυτικός μύθος

Η ίδρυση του κράτους των Αζτέκων αρχίζει με τον μύθο του Ουιτζιλοπότστλι. Aντλώντας από τον μύθο των πέντε ηλίων και τους μεσοαμερικανικούς μύθους της δημιουργίας, γνωστούς στην ευρύτερη επικράτεια του Μεξικού οι Αζτέκοι δημιούργησαν τους δικούς τους μύθους, οι οποίοι βρίσκονται μόνο στον δικό τους πολιτισμό. Οι προφητείες και οι αιτιολογίες για την ανάπτυξη του κράτους των Αζτέκων -κάτι που συμβαίνει σε όλους τους ιδρυτικούς εθνικούς ή φυλετικούς μύθους εμφανίζονται πριν από τη γέννηση της κεντρικής θεότητας, του Ουιτζιλοπότστλι. Η μητέρα του Ουιτζιλοπότστλι, Κοατλίκουε, (Εκείνη με το φιδίσιο ένδυμα), τελούσε το ιερό καθήκον της στο όρος του Ερπετού, κοντά στην Τούλα, μαζεύοντας έναν θύσανο φτερών, όταν ανακάλυψε ότι ήταν έγκυος. Οι τετρακόσιοι γιοι και η κόρη της Κογιολξάουκι θύμωσαν και αποφάσισαν να τη σκοτώσουν. Διαμόρφωσαν λοιπόν μια στρατιά την οποία οδηγούσε η Κογιολξάουκι και επιτέθηκαν.
Τότε γεννήθηκε σε μια στιγμή ο Ουιτζιλοπότστλι, πλήρως ανεπτυγμένος, πλήρως οπλισμένος, με ασπίδα και λόγχη. Έφερε πύρινο σκήπτρο με κεφαλή φιδιού και με αυτό επιτέθηκε στην αδελφή του, τεμαχίζοντας το σώμα της. Κατόπιν επιτέθηκε στον υπόλοιπο στρατό, σκοτώνοντας και διασκορπίζοντας τους αδελφούς του. Με αυτόν τον τρόπο ο νεογέννητος έγινε καθοδηγητής των Μεσίκα στο μακρύ ταξίδι τους για μόνιμη εγκατάσταση. Οι Μεσίκα με δυσκολίες και περιπέτειες έφτασαν στον τόπο που ονομαζόταν Τενοτστιτλάν. Εκεί ο θεός εμφανίστηκε στα όνειρα ιερέων για να τους καθοδηγήσει στην επιλογή του τόπου. Φθάνοντας στην ελώδη γη μια λίμνης ακολούθησαν τους οιωνούς, έναν αητό που έτρωγε φίδι, και εγκατέστησαν εκεί την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας τους.
Αποδούλου Ρεθύμνης

Ονομασία και ιστορία

Το τοπωνύμιο είναι αρχαϊκό. Προέρχεται από τη λέξη «Απόδουλος», που σημαίνει απελεύθερος, ο δούλος που απελευθερώθηκε.
Το Μεσαίωνα οι πειρατές εξορμούσαν σε παράλιες περιοχές της Κρήτης παίρνοντας τους κατοίκους σκλάβους. Πολλοί ανακτούσαν την ελευθερία τους πληρώνοντας λύτρα. Σε πολλές διαθήκες της εποχής εκείνης αναφέρονται κληροδοτήματα για την απελευθέρωση δούλων. Κάτι τέτοιο οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο αρχικός οικισμός αναπτύχθηκε από τέτοιους οικιστές που αποτραβήχτηκαν σε πιο ορεινά μέρη.
Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, το τοπωνύμιο Αποδούλου, δεν προέρχεται από το Απόδουλος, ήτοι απελευθερωθείς δούλος, αλλά Απόδουλος σημαίνει εκείνος, ο οποίος επεράτωσε την εργασία του. Πρβλ. "Εβράδυασε και ακόμη δεν αποδουλέψαμε", ήτοι δεν επερατώσαμε την εργασία μας.
Υπάρχει και τρίτη εκδοχή, σύμφωνα με την οποίαν το τοπωνύμιο Αποδούλου είναι προελληνικό. Ως γνωστόν, στην μεγαλόνησο Κρήτη διατηρούνται πολλά προελληνικά τοπωνύμια. 
Αναφέρεται το 1577 από το Fr. Barozzi, από τον Καστροφύλακα  και από τον Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα  ως Apodhulu το 1630. Στην αιγυπτική απογραφή του 1834 αναφέρεται Apodhulo με 14 χριστιανικές και 6 τούρκικες οικογένειες.

Αρχαιολογικοί Χώροι και Μνημεία

Νούφεια, ναός Αγίου Γεωργίου Ξιφηφόρου : Βυζαντινός ναός με τοιχογραφίες καλής ποιότητας του 13ου αιώνα.
Κονάκι : Μεγαλοπρεπές οικοδόμημα, το οποίο ανηγέρθη από τον σύζυγο της Καλλιόπης ή Καλλίτσας Αλεξάνδρου Ψαρουδάκη το 1846. Η Καλλίτσα συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Τούρκους το 1821/1822, μαζί με έναν αδελφό της Ιωάννη, ακολούθως επωλήθησαν ως δούλοι. Η Καλλίτσα κατέληξε στο σκλαβοπάζαρο της Αλεξάνδρειας (Αίγυπτος), όπου την αγόρασε ένας ΄Αγγλος Λόρδος, ο οποίος εξετίμησε την ευφυία και την ομορφιάν της και την οποίαν κατόπιν έλαβε ως σύζυγον ο υιός του. Το 1828 επεσκέφθησαν την Κρήτη και το Αποδούλου για να γνωρίσουν τους γονείς και την Οικογένεια της Καλλίτσας και το 1846, σύμφωνα με σωζόμενη κτητορική επιγραφή, ανηγέρθη ο Πύργος-Κατοικία, που οι κάτοικοι του Αποδούλου αποκαλούν Κονάκι, ήτοι Μέγαρον. Αυτό έχει κηρυχθεί ως ιστορικό-διατηρητέο μνημείο και ανήκει στην Οικογένεια Αριστείδου Γ. Ψαρουδάκη και κληρονόμων Ιωάννη Γ. Ψαρουδάκη.
Καλαμάκι (ξύλινο)

Το καλαμάκι ή σουβλάκι είναι ένα λεπτό ξύλινο ραβδάκι που χρησιμοποιείται για να συγκρατήσει τα κομμάτια τροφίμων. Το αιχμηρό άκρο του καλαμακιού διαπερνά έκαστο τεμάχιο τροφίμου, το ένα μετά το άλλο. Το καλαμάκι μπορεί να είναι ξύλινο ή μεταλλικό. Το πέρασμα σε καλαμάκι είναι τρόπος σερβιρίσματος σνακ, με συστατικά φρούτα, τυριά και γλυκίσματα. Το ψήσιμο στη σχάρα περιλαμβάνει πέρασμα κομματιών κρέατος ή ψαριού σε καλαμάκια για να ψηθούν. Η λέξη μπορεί μερικές φορές να χρησιμοποιηθεί ως μετωνυμία, αναφερόμενη σε ολόκληρο το σύνολο που περιλαμβάνει το καλαμάκι και τα φαγητά που είναι περασμένα σε αυτό. 
Τα μεταλλικά σουβλάκια κανονικά είναι ράβδοι ανοξείδωτου χάλυβα με ένα αιχμηρό άκρο και μια λαβή στο άλλο άκρο για εύκολο χειρισμό των τροφίμων. Τα μη μεταλλικά σουβλάκια είναι κατασκευασμένα από μπαμπού, ή άλλο κατάλληλο τύπο ξύλου. Πριν από το ψήσιμο στη σχάρα, τα ξύλινα σουβλάκια εμποτίζονται σε νερό για να μην καούν. 
Μεζέδες και ορεκτικά συχνά σουβλίζονται μαζί με μικρά μπαστουνάκια ή οδοντογλυφίδες. Μικρά, διακοσμητικά, καλαμάκια από γυαλί, μέταλλο, ξύλο ή μπαμπού, που ονομάζονται "στικ" ή "οδοντογλυφίδες κοκτέιλ" χρησιμοποιούνται στο γαρνίρισμα των κοκτέιλ και άλλων αλκοολούχων ποτών. Πολλά από τα φαγητά δρόμου, όπως τα καραμελωμένα μήλα, η μπανάνα κιου, το ψημένο καλαμπόκι, και τα ζαχαρωτά tanghulu, πωλούνται και σερβίρονται "σε ραβδί" ή καλαμάκι, ειδικά σε υπαίθριες αγορές, εκθέσεις, και το πεζοδρόμιο ή καθ ' οδόν στάσεις σε όλο τον κόσμο.
Αλεξίδα

Με το όνομα Αλεξίδα ή Αλεξίδη αναφέρεται στην αρχαία ελληνική μυθολογία από τον Πλούταρχο μία θυγατέρα του ήρωα Αμφιαράου, τον οποίο κατέστησε αργότερα αθάνατο χρησμοδότη του ο Δίας, μετά τον τραυματισμό του από τον Περικλύμενο.
Οι αρχαίοι κάτοικοι του Άργους θεωρούσαν ως απογόνους της Αλεξίδας τους «Ελασίους δαίμονες», οι οποίοι, όπως πίστευαν, θεράπευαν την επιληψία:
«...τους δε τας επιληψίας αποτρέπειν δοκούντας ελασίους μεν ονομάζουσι, δοκούσι δε των Αλεξίδας της Αμφιαράου θυγατρός των απογόνων είναι.» (Πλουτάρχου Κεφαλαίων καταγραφή, Ελληνικά 23)