google/wiki40b huggingface dataset:
Γκιρίτζα Πρασάντ Τζόσι

Πρώτα χρόνια

Ο Τζόσι γεννήθηκε στο Σάνχου (Σάκουα), μια μικρή πόλη στην κοιλάδα του Κατμαντού. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ντεβ Πρασάντ και η μητέρα του ήταν η Χάντγκα Ντέβι Τζόσι. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο λύκειο, απέκτησε πτυχίο πανεπιστημίου και δίδαξε σε διάφορα σχολεία. Το 1981, έγινε διευθυντής του Ράστριγια Μαντιαμίκ Βιντγιαλάγια στο Ιντραγιάνι.

Λογοτεχνική καριέρα

Ο Τζόσι δημοσίευσε το πρώτο του ποίημα στο περιοδικό Dharmodaya το 1958. Έχει περιγραφεί ως επηρεασμένος από αριστερές απόψεις, αλλά τα έργα του περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων από προοδευτικό σε ρομαντικό.
Τα ποιήματα και οι ιστορίες του μιλούν για τις καταπιεσμένες μάζες. Η συγγραφική καριέρα του Τζόσι κάλυπτε τα χρόνια του κατασταλτικού συστήματος Παντσαγιάτ (1962-1990), όπου οι συγγραφείς στα Νεπάλ Μπάσα συνελήφθησαν και βασανίστηκαν. Τα γραπτά σε γλώσσες διαφορετικές από τα νεπαλικά καταπνίγονταν και δεν επιτρεπόταν η δημιουργία νέων εκδόσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, τα έργα του Τζόσι ενέπνευσαν λογοτεχνικά και πολιτιστικά κινήματα.

Έργα

Ο Τζόσι ήταν παραγωγικός συγγραφέας. Κατά την περίοδο 1958-1987, παρήγαγε 11 μυθιστορήματα, εννέα βιβλία ποίησης, 10 ιστορικά βιβλία, δύο έπη, δύο έργα και τέσσερα βιβλία με τραγούδια. Τα μεγαλύτερα μυθιστορήματά του είναι τα Σιλουσουάν και η Μπιπάτρα. Παρομοίως, το Σίλου-με: Τσιπουχάμ είναι γνωστό σύντομο μυθιστόρημα.
Το ποίημα με τίτλο Χακουγκούνια Νχαπάνμχα Γκαγιάκ ("Ο πρώτος τραγουδιστής του μαύρου λόφου") είναι το μακρύτερο ποίημα στα Νεπάλ Μπάσα.
Γραιγώλια Αγίου Ιωάννη

Με την ελληνική ναυτική δημώδη ονομασία Τ΄ άη Γιάννη τα γραιγώλια ή Τα γραιγώλια τ΄ άη Γιαννιού καλούνται τα τελευταία μελτέμια που πνέουν κυρίως στις Κυκλάδες και που εμφανίζονται ως "Μέσης" λαμπρός, (δηλαδή Γραίγος φρέσκος, όπως επίσης λέγεται), που πνέουν κατ΄ έτος περί τις 29 Αυγούστου, επετείου της μνήμης της αποτομής της τιμίας κεφαλής του Προδρόμου και Βαπτιστή Ιωάννη.
Σημειώνεται ότι μόλις «σπάσουν» (κοπάσουν) "Τ΄ άη Γιάννη τα γραιγώλια" ξεκινούν τα "Τ΄ άη Σώστη οι μπονάτσες".
Φλόρις Γ΄ της Ολλανδίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρώτος (επιζήσας) γιος του Ντιρκ ΣΤ΄ κόμη της Ολλανδίας και της Σοφίας κόμισσας του Ράινεκ & Μπέντχαϊμ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Ζαλμ.
Ο γάμος του με την Άντα των Ντάνκελντ, αδελφή του Γουλιέλμου Α΄ της Σκωτίας, του έφερε τον επιτιθέμενο λέοντα της Σκωτίας στον θυρεό του και το όνομα Γουλιέλμος. Ήταν πιστός υποτελής του Φρειδερίκου Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας και συνόδευσε τον βασιλιά στις εκστρατείες του στην Ιταλία το 1158 και το 1176-78. Ο Φρειδερίκος Α΄ τον αντάμειψε με το να τον κάνει μέλος των ευγενών του βασιλείου του. Του έδωσε το δικαίωμα δασμών στο Γκέερβλητ, τον πιο σημαντικό σταθμό της εποχής στην Ολλανδία. Αυτό νομιμοποίησε μία πραγματικότητα: οι κόμητες χρέωναν με τέλη παράνομα, από την αρχή του 11ου αι. .
Πολλοί αγρότες ήλθαν στην Ολλανδία για να μετατρέψουν τα έλη σε καλλιεργήσιμη γη. Χαντάκια και αναχώματα κατασκευάστηκαν και τα όρια της χώρας με την επισκοπή της Ουτρέχτης έπρεπε να καθοριστούν. Υπήρχε διαφωνία του Φλόρις Γ΄ με τον επίσκοπο της Ουτρέχτης για ένα ανάχωμα στο Ζβάμερνταμ του Ρήνου το 1165 και έπρεπε να αποφανθεί ο Φρειδερίκος Α΄. To 1170 μία μεγάλη πλημμύρα προκάλεσε τεράστια καταστροφή και σχημάτισε τον κόλπο Νότια Θάλασσα (Zuider Zee).
Ο Φίλιππος Α΄ κόμης της Φλάνδρας (Οίκος της Λωρραίνης) ήθελε πίσω τη Ζηλανδία. Αιχμαλώτισε τον Φλόρις Γ΄ και τον ελευθέρωσε το 1167, μόνο όταν εκείνος δήλωσε υποτελής του στη Ζηλανδία.
Το 1189 συνόδευσε τον Φρειδερίκο Α΄ στην Γ΄ Σταυροφορία, στην οποία διακρίθηκε ως αρχηγός. Το 1190 απεβίωσε στην Αντιόχεια από λοιμό και τάφηκε εκεί.
Τον διαδέχθηκαν οι δύο γιοί του: ο Ντίρκ Ζ΄, που απεβίωσε χωρίς άρρενα τέκνα και ο Γουλιέλμος Α΄.
Σιούν Κουάνγκ

Βίος

Ο Σιούν-τσε γεννήθηκε ως Σιούν Κουάνγκ (荀況). Αρκετά κείμενα που γράφηκαν αργότερα αναφέρουν πως το επώνυμο του ήταν Σουν (孫) και όχι Σιούν, είτε γιατί ήταν ομόφωνα στην αρχαιότητα είτε επειδή το Σιούν απαγορεύτηκε (naming taboo) από την εποχή της βασιλείας του Αυτοκράτορα Σιουάν (73-48 π.Χ), το επώνυμο του οποίου ήταν Σιούν. Οι ερευνητές Herbert Giles και John Knoblock θεωρούν πως η θεωρία της απαγόρευσης του επωνύμου είναι πιο πιθανή.
Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Ο Σίμα Τσιεν αναφέρει ότι γεννήθηκε στο κράτος Ζάο, και η Κομητεία του Αντσέ να έχει χτίσει ένα μεγάλο μνημείο στην πιθανή τοποθεσία γέννησης του φιλόσοφου. Έγινε γνωστός στην ηλικία των 50, γύρω στα 264 π.Χ., όταν μετακόμισε στο κράτος των Τσι για να διδαχθεί και να διδάξει στην Ακαδημία Τζισιά. Ο Σιούν-τσε ήταν σεβαστός στο βασίλειο των Τσι, καθώς ο Βασιλέας Σιανγκ των Τσι τον τιμούσε ως δάσκαλο.
Εκείνη την εποχή, ο Σιούν-τσε επισκέφθηκε το κράτος των Τσιν και επαίνεσε τη διακυβέρνηση του και ζητούσε πολεμικά ζητήματα με τον άρχοντα Λινγού (臨武君) στην αυλή του Βασιλέα Σιαοτσένγκ των Ζαο. Αργότερα, ο Σιούν-τσε συκοφαντήθηκε στην αυλή των Τσι και κατευθύνθηκε νότια, στο κράτος του Τσου, όπου ο Άρχοντας Τσουνσέν (Πρωθυπουργός) του ανέθεσε τα καθήκονα του Δικαστή του Λανλίνγκ (蘭陵令). Το 283 π.Χ, ο Τσουνσέν δολοφονήθηκε από αντίπαλό του και ο Σιούν-τσε έχασε τη θέση του. Παρέμεινε στο Λανλίνγκ για το υπόλοιπο της ζωής του. Η ημερομηνία θανάτου του είναι άγνωστη.
Δημήτριος Κορομηλάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γιος του εκδότη Ανδρέα Κορομηλά και αδερφός του Λάμπρου Κορομηλά, μεγάλωσε σε λογοτεχνικό περιβάλλον και σπούδασε φιλολογία στη Γαλλία και στη Γερμανία όπου είχε την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με την ευρωπαϊκή λογοτεχνία.
Συνέχισε την οικογενειακή παράδοση των εκδόσεων εκδίδοντας και διευθύνοντας την προοδευτική εφημερίδα «Εφημερίς» (Οκτώβριος 1873) μαζί με τον Ιωάννη Καμπούρογλου, την πρώτη ημερήσια αθηναϊκή εφημερίδα. 
Ο Δ. Κορομηλάς όμως έγινε ευρύτατα γνωστός ως θεατρικός συγγραφέας. Συνέγραψε πάνω από 50 θεατρικά έργα καλύπτοντας όλα τα θεατρικά είδη και εξασφαλίζοντας την αποδοχή του κοινού. Τα έργα του ανέβασαν οι μεγάλοι θίασοι της εποχής (θίασος Ταβουλάρη – Παντόπουλου) και αργότερα η Νέα Σκηνή του Χρηστομάνου) και ορισμένα συνεχίζουν να έχουν επιτυχία ακόμα και τώρα. Ο Κορομηλάς καθιέρωσε δύο νέα θεατρικά είδη, το Κωμειδύλλιο  και το Δραματικό ειδύλλιο με τα έργα «Η τύχη της Μαρούλας» (1889) και «Ο αγαπητικός της Βοσκοπούλας» (1891). Για την κωμωδία είχε δηλώσει ότι: «Αποστολή της κωμωδίας είναι το να απεικονίζει, φωτίζουσα συγχρόνως υψόθεν διά του ιδανικού της τέχνης φωτός, τον αληθή κοινωνικόν βίον»
Ενδεικτική της απήχησης που είχε ο Κορομηλάς είναι η επιλογή του έργου του «Ο θάνατος του Περικλέους» για την πρεμιέρα του –τότε- Βασιλικού Θεάτρου (1901) καθώς επίσης και η μεταφορά των έργων «Η τύχη της Μαρούλας» (1912) και «Ο αγαπητικός της Βοσκοπούλας» (1931) στον κινηματογράφο με τεράστια επιτυχία. Στα νεότερα χρόνια την «Τύχη της Μαρούλας» έχουν σκηνοθετήσει μερικοί από τους σημαντικότερους έλληνες σκηνοθέτες, με σημείο αναφοράς τον  Κάρολο Κουν και το Θέατρο Τέχνης το 1974.
Μάικλ Φελπς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 30 Ιουνίου του 1985 και μεγάλωσε στη Βαλτιμόρη της πολιτείας Μέριλαντ. Το 2003 αποφοίτησε από το Λύκειο του Τάουσον. Οι γονείς του χώρισαν το 1994. Έχει το ψευδώνυμο «MP» και δύο μεγαλύτερες αδερφές, τη Γουίτνι και τη Χίλαρι, οι οποίες αμφότερες ασχολήθηκαν με την κολύμβηση. 
Σε νεαρή ηλικία, ο Φελπς διαγνώστηκε με διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας  (ΔΕΠΥ). Ξεκίνησε την κολύμβηση σε ηλικία 7 ετών, κατά ένα μέρος μιμούμενος τις αδερφές του και κατά ένα άλλο μέρος για να εκτονώσει την αστείρευτη ενέργειά του. Σύντομα προόδευσε στο άθλημα του και στην ηλικία των 10 ήταν κάτοχος εθνικού ρεκόρ στην ηλικιακή του κατηγορία. Ακολούθησαν επιπλέον επιδόσεις, με κορύφωση την πρόκρισή του στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 σε ηλικία 15 ετών.
Το Νοέμβριο του 2004 συνελήφθη οδηγώντας υπό την επήρεια αλκοόλ στο Σαλίσμπερι του Μέριλαντ. Παραδέχθηκε την ενοχή του και τέθηκε υπό αστυνομική επιτήρηση για 1,5 χρόνο, του επιβλήθηκε πρόστιμο 250 δολαρίων και υποχρεώθηκε να μιλήσει σε παιδιά Γυμνασίου και Λυκείου για την κατανάλωση ποτών και την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, όπως επίσης υποχρεώθηκε να παρακολουθήσει μία συνάντηση της οργάνωσης «Μητέρες Εναντίον της Οδήγησης υπό την επήρεια Αλκοόλ». 
Την περίοδο από το 2004 ως το 2008, ο Φελπς σπούδασε αθλητικό μάρκετινγκ και Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, στο Αν Άρμπορ.
Στις αρχές του 2009 ο Φελπς τιμωρήθηκε με τρίμηνο αποκλεισμό από την αμερικανική κολυμβητική ομοσπονδία έπειτα από τη δημοσίευση φωτογραφίας στο βρετανικό Τύπο , η οποία τον δείχνει να καπνίζει μαριχουάνα. Η εταιρεία Kellogg's δεν ανανέωσε το συμβόλαιό του.
Το Φεβρουάριο του 2015 αρραβωνιάστηκε με τη Νικόλ Τζόνσον. Στις 13 Ιουνίου του 2017 το ζευγάρι παντρεύτηκε σε κλειστό κύκλο

Καριέρα

Από την εφηβική του ηλικία ανήκε στην ομάδα της Βόρειας Βαλτιμόρης (North Baltimore Aquatic Club), με προπονητή τον Μπομπ Μπάουμαν. Στα 15 του χρόνια έλαβε μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες, το 2000 και έγινε ο νεαρότερος Αμερικανός έπειτα από 68 χρόνια που έλαβε μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες στο αγώνισμα της κολύμβησης. Παρά το γεγονός ότι δεν κέρδισε μετάλλιο, ήταν όμως 5ος στο αγώνισμα των 200 μέτρων πεταλούδα. Λίγους μήνες μετά κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μ. Πεταλούδα και έγινε σε ηλικία 15 ετών και 9 μηνών ο νεότερος κολυμβητής που πέτυχε ρεκόρ κόσμου στην ιστορία. Στη συνέχεια κατέρριψε το δικό του ρεκόρ στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα στην Ιαπωνία το 2001 (με 1:54.58). Στο εθνικό πρωτάθλημα στη Φλόριντα το 2002 πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ στα 400 μ. μικτής ατομικής. Το τελευταίο ρεκόρ το κατέρριψε  με 4:09.09 το 2004. Την ίδια χρονιά κατέρριψε το ρεκόρ των 200μ. μικτής ατομικής (1:56.04). Στις 7 Ιουλίου κατέρριψε το δικό του ρεκόρ στα 400 μ. μικτής ατομικής (4:08.41) στις δοκιμαστικές διοργανώσεις για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.
Το 2004 έφυγε από το σύλλογό του Βόρειας Βαλτιμόρης και πήγε στην ομάδα Γούλφεραϊν, του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν.

Παγκόσμιες επιδόσεις

Ο Φελπς κατέχει 32 παγκόσμια ρεκόρ (26 ατομικά και 6 στη σκυταλοδρομία).
Καρπός

Ο καρπός (λατ. fructus) στη βοτανική θεωρείται το σύνολο των ιστών του θηλυκού και των γύρω από αυτό μερών του άνθους, οι οποίοι συμμετέχουν σε όλες εκείνες τις διεργασίες που συμβαίνουν στις σπερματικές βλάστες, κατά τα διάφορα στάδια αναπτύξεώς τους, μετά τη γονιμοποίηση ή και χωρίς αυτή.

Ο σχηματισμός του καρπού

Η ανάπτυξη του καρπού αρχίζει μετά τη γονιμοποίηση. Στα αγγειόσπερμα συντελείται διπλή γονιμοποίηση, δηλαδή γονιμοποίηση του ωοκυττάρου και των πολικών πυρήνων, και παράγονται το διπλοειδές ζυγωτό, το οποίο εξελίσσεται και δίνει το διπλοειδές έμβρυο, και το πολυπλοειδές ενδοσπέρμιο. Εκτός όμως από τις γονιμοποιημένες σπερματικές βλάστες, οι οποίες θα δώσουν τα σπέρματα και το ενδοσπέρμιο, στον σχηματισμό του καρπού λαμβάνουν μέρος και άλλοι ιστοί της ωοθήκης και της ανθοδόχης του άνθους. 
Ο καρπός είναι μια δομή των φυτών που περιέχει τους σπόρους τους. Το περικάρπιο μπορεί να είναι σαρκώδες (όπως στις ράγες ή τις δρύπες).
Ρεάλ Αζορών

Το ρεάλ ήταν νόμισμα το οποίο κυκλοφόρησε στο υπό Πορτογαλικό έλεγχο νησιωτικό σύμπλεγμα των Αζορών από τα τέλη του 18ου αιώνα έως και το 1932. Η ισοτιμία του με το ρεάλ της Πορτογαλίας ήταν 1/1.

Ιστορικό

Παρά το γεγονός ότι και το νόμισμα της Πορτογαλίας ήταν το ρεάλ, κόπηκαν τόσο κέρματα όσο και χαρτονομίσματα με ειδική σήμανση ώστε να κυκλοφορήσουν αποκλειστικά στις Αζόρες Τα πρώτα κέρματα εμφανίστηκαν στα τέλη του 18ου αιώνα ενώ την περίοδο 1895 -1910 τυπώθηκαν και χαρτονομίσματα. Το 1911 τόσο οι Αζόρες όσο και η πορτογαλική ενδοχώρα υιοθετούν ως κοινό νόμισμα το εσκούδο με ισοτιμία 1000 ρεάλ = 1 εσκούδο . Ωστόσο τα χαρτονομίσματα του ρεάλ των Αζορών συνέχισαν να να είναι σε χρήση στο νησιωτικό αυτό σύμπλεγμα μέχρι το 1932.

Κέρματα

Τα πρώτα κέρματα ήταν αργυρά και χάλκινα. Οι ονομαστικές τους αξίες ήταν των 5, 10 και 20 ρεάλ τα χάλκινα και των 75, 150 και 300 ρεάλ τα αργυρά. Η κοπή αργυρών νομισμάτων έπαυσε το 1798.
Το 1829 εκδόθηκαν από την Μαρία Β' της Πορτογαλίας κέρματα έκτακτης ανάγκης στη νήσο Τερσέιρα. Αυτά ήταν κέρματα είχαν ονομαστική αξία 80 ρεάλ.
Από το 1843 και μετά , εκδίδονταν μικρότερα, χάλκινα κέρματα των 5, 10 και 20 ρεάλ. Το κέρμα των 20 ρεάλ έπαψε να κόβεται το 1866, ενώ τα κέρματα 5 και 20 ρεάλ συνέχισαν να κόβονται μέχρι το 1901.
το 1871 και 1887, διάφορα ξένα κέρματα επιτυπώθηκαν ώστε να χρησιμοποιηθούν στις Αζόρες ως νόμισμα. από αυτά τα επιτυπωμένα νομίσματα προέκυψαν ονομαστικές αξίες των 10, 20, 40, 120, 300, 600 και 1200 ρεάλ το 1871, και 15, 120, 300, 600 και 1200 ρεάλ το 1887.

Τραπεζογραμμάτια

Το 1895 τυπώθηκαν από την Agencias dos Açores χαρτονομίσματα με ονομαστική αξία 5000, 10.000, 20.000 και 50.000 ρεάλ. Ακολούθησαν εκδόσεις της Τράπεζα της Πορτογαλίας (Banco de Portugal), επιτυπωμένα με την λέξη "Αζόρες", με ονομαστικές αξίες των 2500, 5000, 10.000, 20.000 και 50.000 ρεάλ
Κωνσταντίνος Αλιβιζάτος

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του καθηγητή ιατρικής Νικολάου Αλιβιζάτου και είχα καταγωγή από την Κεφαλονιά. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Μονπελιέ και στο Παρίσι, του οποίου και αναγορεύθηκε διδάκτωρ. Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία εκλεγόμενος το 1937 υφηγητής της χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1952 εξελέγη τακτικός καθηγητής Χειρουργικής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1970 οπότε και αποχώρησε με τον τίτλο του Ομότιμου καθηγητή. Υπήρξε πρόεδρος της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας (1953), διευθυντής - χειρουργός του νοσοκομείο "Άγιος Σάββας", αντεπιστέλλον μέλος της Γαλλικής Χειρουργικής Ακαδημίας & της Εθνικής Ιατρικής Ακαδημίας της Γαλλίας καθώς και προϊστάμενος της χειρουργικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών την περίοδο 1962 - 1969. Κατά τη διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση. Την 16η Νοεμβρίου 1973 έσπευσε στο Πολυτεχνείο μαζί με τη σύζυγό του προκειμένου να περιθάλψει τους τραυματίες με αποτέλεσμα να τραυματιστούν και οι δύο. Μαζί με τον ιατρό Νικόλαο Λούρο είχαν εκδώσει το βιβλίο Δύο γιατροί θυμούνται (εκδόσεις Φιλιππότη).
Στις βουλευτικές εκλογές 1974 εξελέγη βουλευτής επικρατείας με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις.
Απεβίωσε το 1997 στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με την Λίλη Θεοτοκά, αδελφή του συγγραφέα Γιώργο Θεοτοκά, και γιος του είναι ο Νικόλαος Αλιβιζάτος.
Λεμφαγγείο

Λεμφαγγείο λέγεται το αγγείο που μεταφέρει τη λέμφο. Τα λεμφαγγεία βρίσκονται στο διάμεσο ιστό όλων των οργάνων (εκτός από του κεντρικού νευρικού συστήματος και του οφθαλμού) και σχηματίζουν το λεμφικό δίκτυο. Το σύνολο του δικτύου αυτού με όλα του τα ανατομικά εξαρτήματα, αποτελεί το λεμφικό σύστημα.
Τα λεμφαγγεία έχουν εμφάνιση ανάλογη κομπολογιού, λόγω των πολυάριθμων βαλβίδων που βρίσκονται στο εσωτερικό τους. Εμφανίζουν διάφορα μεγέθη που κυμαίνονται από τα μικρότερα λεμφοφόρα τριχοειδή, μέχρι τα μεγάλα λεμφαγγεία και τον μείζονα και ελάσσονα θωρακικό πόρο.
Τα αγγεία αυτά περνούν από τους λεμφαδένες (ή λεμφογάγγλια) προτού το λεμφικό σύστημα έλθει σε επαφή με το φλεβικό. Τα λεμφαγγεία που προσάγουν τη λέμφο προς τα λεμφογάγγλια λέγονται προσαγωγά, ενώ αυτά που απάγουν τη λέμφο από τα λεμφογγάγγλια λέγονται απαγωγά.
Ιορδάνης Σαπουτζόγλου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1924 στη Θεσσαλονίκη. Είχε έναν κατά τρία χρόνια μικρότερο αδερφό. Οι γονείς του σκοτώθηκαν το 1941 κατά την διάρκεια του πολέμου. Ήταν αθλητής της πυγμαχίας. Άρχισε την αντιστασιακή δράση του όταν αντιτέθηκε σε ένα μέλος των ταγμάτων ασφαλείας που παρανομούσε. Βγήκε στην παρανομία για να μη συλληφθεί.

Μέλος της Ο.Π.Λ.Α

Έγινε μέλος της Στενή Αυτοάμυνας Ο.Π.Λ.Α (Οργάνωση Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών) που ανήκε στον Δημοκρατικό Στρατό Πόλεως και ανήκε στην 1η ομάδα Καλλιθέας και πήρε μέρος σε ένοπλες επιθέσεις καθώς και στρατολογούσε μέλη στην οργάνωση.Κατά την διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου πήρε μέρος στις επιθέσεις με κυριότερη την επίθεση στο λεωφορείο της αεροπορίας στην οδό Μισραχή με τέσσερις νεκρούς και επτά βαριά τραυματισμένους.
Μετά την εξάρθωση του δικτύου της ΟΠΛΑ, κρυβόταν σε ναυαγισμένα πλοία όπου εντοπίστηκε και αυτοκτόνησε για να μη συλληφθεί ζωντανός τον Ιούνη του 1947.

πηγή

ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΑΧΟΜΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1946-47 Αντάρτικο Πόλεως Στενή Αυτοάμυνα Ο.Π.Λ.Α Β'έκδοση
Μορίς Έβανς (καλαθοσφαιριστής)

Κολλεγιακή καριέρα

Γεννημένος στην πόλη Ουίτσιτα, ο Μορίς Έβανς έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του μπάσκετ από το Ουίτσιτα Στέιτ, με τη μπασκετική ομάδα του οποίου αγωνίστηκε πρώτη φορά στο κολλεγιακό Πρωτάθλημα. Εξαιτίας της κακής σχέσης του με τον τότε προπονητή της Ουίτσιτα Στέιτ Ράντυ Σμίθσον, ο Μορίς Έβανς μεταπήδησε στο πανεπιστήμιο του Τέξας, στο οποίο παρέμεινε μέχρι το 2001, χρονιά κατά τη διάρκεια της οποίας και αποφοίτησε.
Ο Μορίς Έβανς συμμετείχε στα Ντραφτ του ΝΒΑ του 2001, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να διακριθεί.

Επαγγελματική καριέρα

Το 2001, ο Μορίς Έβανς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς, ομάδα του ΝΒΑ, στους οποίους αγωνίστηκε για μόλις μία σεζόν. 
Το καλοκαίρι του 2002, ο Έβανς άφησε για πρώτη φορά στην μέχρι τότε καριέρα του την Αμερική και ταξίδεψε στην Ευρώπη με προορισμό την Ελλάδα και συγκεκριμένα τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ελληνική ομάδα παρέμεινε για ένα χρόνο χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιον από τους τίτλους που διεκδίκησε.
Το 2003 ταξίδεψε στη γειτονική Ιταλία και αγωνίστηκε για ένα χρονο με τα χρώματα της Ιταλικής Μπενετον Τρεβίζο, με την οποία μάλιστα κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο Ιταλίας της περιόδου 2003-04.
Το 2004, ο Μορίς Έβανς άφησε την Ιταλία και επέτρεψε στην Αμερική και το ΝΒΑ καθώς πήρε μεταγραφή στους Σακραμέντο Κινγκς, στους οποίους παρέμεινε για μία σεζόν. 
Το καλοκαίρι του 2005 μεταπήδησε στους Ντιτρόιτ Πίστονς ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν πήρε μεταγραφή στους Λος Άντζελες Λέικερς.
Την περίοδο 2007-08 αγωνίστηκε με τους Ορλάντο Μάτζικ, ενώ από το 2008 μέχρι και το 2011, ο Μορίς Έβανς αγωνίστηκε με τη φανέλα των Ατλάντα Χοκς.
Στις 23 Φεβρουαρίου του 2011, ο Μορίς Έβανς υπέγραψε συμβόλαιο με τους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς, στους οποίους παρέμεινε μέχρι και το τέλος της σεζόν 2011-12. Έκτοτε, είναι ελεύθερος και δεν έχει υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με κανένα σύλλογο.
Βασίλ Μετόντιεφ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1935 στο Σαντάνσκι του Βασιλείου της Βουλγαρίας.

Σύλλογος

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Με την ομάδα της Λοκομοτίβ Σόφιας, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Βουλγαρίας. Με την ίδια ομάδα, αγωνίστηκε σε 4 αναμετρήσεις του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης στην διάρκεια της σεζόν 1964-1965.

Εθνική

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Με την Εθνική Βουλγαρίας, πραγματοποίησε συνολικά 17 διεθνείς συμμετοχές, χωρίς να πετύχει κάποιο τέρμα στην διάρκεια αυτών, μεταξύ του 1960 και του 1966. Κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Βουλγαρίας στις 23 Νοεμβρίου 1960 ενόψει αναμέτρησης με αντίπαλο την Δυτική Γερμανία, ενώ η τελευταία του διεθνής συμμετοχή ήταν στις 16 Μαΐου 1965, σε αναμέτρηση απέναντι στην Πολωνία.
Ήταν μεταξύ των παικτών που επελέγησαν ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1966.  Στην διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου το οποίο διεξήχθη στην Αγγλία, δεν αγωνίστηκε σε καμία αναμέτρηση. Ωστόσο, αγωνίστηκε σε τρεις αναμετρήσεις που διεξήχθησαν στα πλαίσια των Προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1962.
Πέθανε στη Σόφια στις 29 Ιουλίου 2019.

Καριέρα ως προπονητής

Ανέλαβε αρκετές φορές την τεχνική ηγεσία των Λοκομοτίβ Σόφιας και Λέφσκι Σόφιας. Με τους δύο παραπάνω συλλόγους, έλαβε μέρος στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης.
Με την ομάδα της Λέφσκι Σόφιας, κατέκτησε τρία Πρωταθλήματα Βουλγαρίας και δύο Κύπελλα Βουλγαρίας.
Ρωσική απογραφή του 2010

Η Ρωσική απογραφή του 2010 (ρωσικά: Всеросси́йская пе́репись населе́ния 2010 го́да) είναι η πρώτη απογραφή που έλαβε χώρα στην Ρωσία μετά το 2002 και η δεύτερη μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Οι προετοιμασίες για την απογραφή έλαβαν χώρα το 2007, και πραγματοποιήθηκε από τις 14 Οκτωβρίου έως τις 25 Οκτωβρίου.

Η απογραφή

Η απογραφή ήταν αρχικά σχεδιασμένη για να πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο του 2010, ωστόσο μεταφέρθηκε για το 2013, για δήθεν οικονομικούς λόγους, παρόλο που υποτέθηκε ότι τα πολιτικά κίνητρα άσκησαν επιρροή στην απόφαση. Ωστόσο, στα τέλη του 2009, ο Πρωθυπουργός της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε ότι η Ρωσική Κυβέρνηση πρόορισε 10,5 δισεκατομμύρια ρούβλια για την πραγματοποίηση της απογραφής στην αρχικά σχεδιασμένη περίοδο (τον Οκτώβριο του 2010).

Αποτελέσματα

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο πληθυσμός ήταν 142.9 εκατομμύρια κάτοικοι. Σε σύγκριση με την προηγούμενη απογραφή, ο πληθυσμός έχει μειωθεί κατά 2.3 εκατομμύρια (1.6%). Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο αστικός πληθυσμός ήταν 105.3 εκατομμύρια, ενώ ο αγροτικός πληθυσμός ήταν 37.5 εκατομμύρια. Το ποσοστό αστικοποίησης είναι προς το παρόν 73.7%. Η μέση ηλικία είναι 38 χρόνια. 
Στην εθνική σύνθεση, κυριαρχούν οι Ρώσοι, αποτελώντας το 80.9% του πληθυσμού.

Αναμνηστικά νομίσματα

Η Τράπεζα της Ρωσίας έκδωσε δύο αναμνηστικά νομίσματα για την απογραφή, στις 2 Αυγούστου του 2010. Αυτά είναι τα κέρματα των 3 και 10 ρουβλίων.
Σάντα Άνα (Ελ Σαλβαδόρ)

Γεωγραφία

Η Σάντα Άνα βρίσκεται βορειοδυτικά του Ελ Σαλβαδόρ και νότια του Σάντα Άνα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Τσαλτσουάπα, νοτιοανατολικά της Ελ Πορβενίρ, βορειοδυτικά της Κοατεπέκε και νοτιοδυτικά της Τεχιστεπέκε. Βρίσκεται περίπου 64 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας, Σαν Σαλβαδόρ. Στα βοριοδυτικά της βρίσκεται η λίμνη Κοατεπέκε, η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη του Σάντα Άνα. Η πόλη έχει έκταση 408.01 km².

Δημογραφία

Η Αουατσαπάν είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2006, 274.830 κατοίκους. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ μετά την πρωτεύουσα, Σαν Σαλβαδόρ. Έχει πυκνότητα 673.58 κατοίκων ανά km².

Οικονομία

Η κύρια παραγωγή της Σάντα Άνα είναι ο καφές
Μπογκλέ

Γεωγραφία

Η Μπογκλέ βρίσκεται βορειοανατολικά της Γρενάδας και βόρεια του νησιού Καρριακού. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Λ'Απέλ, βορειοανατολικά του Χίλσμπορο και βορειοδυτικά του Γκραντ Μπέυ.
Αυστραλιανές Χριστιανικές Εκκλησίες

Εκκλησίες

Οι Αυστραλιανές Χριστιανικές Εκκλησίες έχουν περισσότερες από 1.000 τοπικές εκκλησίες με πάνω από 280.000 μέλη, και έτσι είναι το μεγαλύτερο Πεντηκοστιανό δόγμα στην Αυστραλία. Υπάρχει σημαντικός αριθμός μεγάλων εκκλησιών, συμπεριλαμβανομένης της Εκκλησίας Hillsong στο Σίδνεϊ και της Κοινοτικής Εκκλησίας Παραδείσος στην Αδελαΐδα. Υπάρχουν 26 εκκλησίες με πάνω από 1.000 μέλη η κάθε μία.
Βάλτραουντ Μάγιερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1956 στο Βίρτσμπουργκ. Από την σχολική ηλικία άρχισε να επιδίδεται στο τραγούδι λαμβάνοντας μέρος σε πέντε διαφορετικές χορωδίες. Μετά το απολυτήριο του γυμνασίου άρχισε να σπουδάζει αγγλική και λατινική φιλολογία. Το 1976 αποφάσισε να αφοσιωθεί εντελώς στην ωδική μουσική. Μέσα σε μια δεκαετία κατέκτησε τη Γερμανική και διεθνή σκηνή, και από το 1983 εμφανίστηκε στην όπερα του Μπαϊρόιτ στον ρόλο της Κούντρυ στο έργο Πάρσιφαλ και υποδύθηκε τον ίδιο ρόλο με μεγάλη επιτυχία για δέκα ολόκληρα χρόνια. Ακολούθησαν οι ρόλοι της Ιζόλδης που υποδύθηκε με επίσης μεγάλη επιτυχία από το 1993 ως το 1999, της Ζιγκλίντε, και άλλοι. Στους ρόλους αυτούς θεωρήθηκε ιδανικό ζευγάρι με τους Πλάθιντο Ντομίνγκο και Ζίγκφριντ Γερούζαλεμ.

Βραβεύσεις

Τιμήθηκε με πολλά βραβεία της Γερμανίας και Αυστρίας. Το 2003 τιμήθημε με το βραβείο Γκράμι, ενώ τον Μάιο 2005 της απονεμήθη το υψηλότερο βραβείο της Γαλλίας, Commandeur de l'Ordre des Arts et des Lettres.
Μαντάμ Σουσού (ταινία)

Πλοκή

Η φαντασιόπληκτη μαντάμ Σουσού (Μαρίκα Νέζερ) πιστεύει πως έχει αριστοκρατική καταγωγή και παριστάνει την ξεπεσμένη μεγαλοαστή στους γείτονες της φτωχής συνοικίας όπου ζει. Ο άντρας της (Βασίλης Λογοθετίδης), παρʼ όλο το χλευασμό των γειτόνων του, δεν θέλει να της χαλάει το χατίρι και συμφωνεί πάντα μαζί της. Ένας απατεώνας (Γιώργος Παππάς) πληροφορείται πως η γυναίκα κληρονόμησε εξ Αμερικής μια μεγάλη περιουσία. Καταστρώνει ένα σχέδιο για να της φάει τα χρήματα. Την ξελογιάζει κι εκείνη τον ακολουθεί, εγκαταλείποντας τον άντρα της. Εγκαθίστανται στο Κολωνάκι και ξοδεύουν τα χρήματά της επιδεικτικά, μέχρι που ο απατεώνας εξαφανίζεται με όσα χρήματα έχουν απομείνει. Η μαντάμ Σουσού θα επιστρέψει με καμένα φτερά στη λαϊκή γειτονιά και στον καλόκαρδο άντρα της που εξακολουθεί να την αγαπά.