google/wiki40b huggingface dataset:
Μέθοδος Wohlwill

Η μέθοδος Wohlwill (προφέρεται Ουόλουιλ) είναι χημική διεργασία βιομηχανικής κλίμακας, η οποία χρησιμοποιείται για τον εξευγενισμό του χρυσού στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο καθαρότητας (99,999%), μέσω της εφαρμογής ηλεκτρικής τάσης σε ένα διάλυμα τετραχλωροχρυσικού οξέος. Η μέθοδος αυτή ανακαλύφθηκε το 1874 στο Αμβούργο από τον Αιμίλ Ουόλουιλ. Αυτή η ηλεκτροχημική μέθοδος περιλαμβάνει τη χρήση μίας χυτής ράβδου χρυσού, η οποία αποκαλείται συχνά και ράβδρος Doré, περιεκτικότητας 95%+ σε χρυσό η οποία αναλαμβάνει τον ρόλο της ανόδου. Χρυσός χαμηλότερης περιεκτικότητας δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί καθώς θα επηρεάσει την αντίδραση, ειδικά αν περιέχει ασήμι, λευκόχρυσο ή κάποιο άλλο ευγενές μέταλλο. Οι κάθοδοι για αυτή την αντίδραση είναι μικρά φύλλα καθαρού χρυσού (24 καρατίων) ή ανοξείδωτο ατσάλι. Με την παροχή ρεύματος στο σύστημα, ο ηλεκτρισμός περνάει μέσα από το διάλυμα του τετραχλωροχρυσικού οξέος. Χρυσός και άλλα μέταλλα διαλύονται στην άνοδο και ταυτόχρονα καθαρός χρυσός (ο οποίος έρχεται από το διάλυμα του τετραχλωροχρυσικού οξέος μέσω ανταλλαγής ιόντων) εναποτίθεται στην κάθοδο (επίσης από καθαρό χρυσό). Όταν η άνοδος διαλυθεί εντελώς η κάθοδος μαζί με τον προσκολλημένο σε αυτήν χρυσό από το διάλυμα αφαιρείται και λιώνεται ή επεξεργάζεται με κάποιον άλλον τρόπο ώστε να είναι κατάλληλη για πώληση. Ο χρυσός που προκύπτει είναι καθαρός κατά 99,999% και ανώτερης ποιότητας από αυτόν που παράγεται από την άλλη κοινή μέθοδο εξευγενισμού, δηλαδή τη μέθοδο Μίλερ, από την οποία παράγεται χρυσός με καθαρότητα 99,995%.
Η μέθοδος Wohlwill είναι απαραίτητη για την παραγωγή καθαρού χρυσού σε μεγάλη κλίμακα, ο οποίος έχει πολλές εφαρμογές κυρίως στον χώρο των ηλεκτρονικών συσκευών. Ωστόσο επειδή στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι αναγκαία η χρήση χρυσού τόσο υψηλής καθαρότητας, ο χρυσός συνήθως εξευγενίζεται με την μέθοδο Μίλερ, η οποία είναι πιο εύκολη, πιο απλή, πιο φτηνή, πιο γρήγορη και δεν απαιτεί τη παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων τετραχλωροχρυσικού οξέος, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερα προβλήματα.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1934-35

Σύστημα διεξαγωγής

Στο κύπελλο Κύπρου 1934-35 συμμετείχαν οι 8 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1934-35. Το κύπελλο διεξήχθη πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος. Διεξήχθη σε 3 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.
Άλβαρου Σίζα Βιέιρα

Ζωή και σταδιοδρομία

Ο Σίζα Βιέιρα γεννήθηκε στο Ματουζίνους, μια πόλη γειτονική του Πόρτο. Πήρε πτυχίο αρχιτεκτονικής το 1955 από την τότε Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου του Πόρτο, τη σημερινή FAUP (Σχολή Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου του Πόρτο). Ολοκλήρωσε το πρώτο κατασκευαστικό έργο του (τέσσερις οικίες στο Ματουζίνους) το 1954, προτού ακόμα τελειώσει τις σπουδές του, όταν άνοιξε γραφείο στο Πόρτο. Ο Σίζα Βιέιρα δίδαξε στη Σχολή της αποφοιτήσεώς του από το 1966 έως το 1969, επιστρέφοντας το 1976. Εκτός από τη διδασκαλία του εκεί, υπήρξε επισκέπτης καθηγητής στη Μεταπτυχιακή Σχολή Σχεδίου του Χάρβαρντ (Harvard Graduate School of Design), στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, στο Πανεπιστήμιο των Άνδεων (στη Μπογκοτά) και στην Ομοσπονδιακή Πολυτεχνική Σχολή της Λωζάνης.
Ο Φερνάντο Τάβορα και ο Σίζα αποτελούν σημεία αναφοράς για τη FAUP, στην οποία αμφότεροι υπήρξαν καθηγητές. Οι δυο τους συνεργάσθηκαν από το 1955 μέχρι το 1958. Ο Σίζα έχει συνεργασθεί επίσης με τον Εδουάρδου Σόουτου ντε Μόουρα, π.χ. στα περίπτερα της Πορτογαλίας στην Παγκόσμια Έκθεση του 1998 και στην Παγκόσμια Έκθεση του 2000. Το έργο του Σίζα περιγράφεται συχνά ως «ποιητικός μοντερνισμός».
Ανάμεσα στα πρώτα έργα του Σίζα που προσέλκυσαν την ευρύτερη προσοχή ήταν ένα συγκρότημα από δημόσιες πισίνες (τις «Piscinas de Marés») που δημιούργησε τη δεκαετία του 1960 στην παραλία Λέσα ντα Παλμέιρα του Ματουζίνους. Περιλαμβάνει δύο πισίνες (μία για παιδιά και μία για ενήλικες), αποδυτήρια και καφετέρια, όλα δημιουργημένα στον φυσικό βράχο με ανεμπόδιστη θέα της θάλασσας. Το 1977, μετά την πτώση του δικτατορικού καθεστώτος στην Πορτογαλία, το δημοτικό συμβούλιο της Έβουρα ανέθεσε στον Σίζα τη σχεδίαση συγκροτήματος κατοικιών σε προάστιο της πόλεως. Ο αρχιτέκτονας συμμετείχε επίσης και συντόνισε την ομάδα που ανακατασκεύασε το ιστορικό κέντρο της Λισαβόνας που καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1988.
Τα περισσότερα από τα γνωστότερα έργα του Σίζα βρίσκονται στο Πόρτο: το τεϊοποτείο Boa Nova (1963), τα κτίσματα της FAUP (1987-1993) και το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Σεράλβες (1997). Από τη δεκαετία του 1970 ο αρχιτέκτονας έχει συμμετάσχει σε πολλά έργα δημόσιας κατοικίας, δημόσιων κολυμβητηρίων και πανεπιστημιακών κτισμάτων. Από το 1995 μέχρι το 2009 εργαζόταν για το κτήριο ενός μουσείου αρχιτεκτονικής στη νήσο Hombroich της Γερμανίας, το οποίο ολοκλήρωσε σε συνεργασία με τον Rudolf Finsterwalder.
Μετά τη νίκη τους σε διεθνή διαγωνισμό το 2010, ανατέθηκε στον Σίζα και στον Χουάν Δομίνγκο Σάντος της Γρανάδας η σχεδίαση μιας νέας εισόδου και κέντρου επισκεπτών στην Αλάμπρα (2014).
Τον Ιούλιο του 2014 ο αρχιτέκτονας ανακοίνωσε την απόφασή του να δωρίσει το μεγαλύτερο μέρος του αρχιτεκτονικού του αρχείου στο Καναδικό Κέντρο Αρχιτεκτονικής (CCA) στο Μόντρεαλ, προκειμένου να το καταστήσει «προσβάσιμο μαζί με το έργο άλλων μοντέρνων και σύγχρονων αρχιτεκτόνων», ενώ επίσης δώρισε αρχεία προγραμμάτων που είχε αναλάβει κατά καιρούς στο Ίδρυμα Καλούστ Γκουλμπενκιάν στη Λισαβόνα και στο ίδρυμα Σεράλβες στο Πόρτο.
Διονύσιος Κατηλιανός

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1540 στη Ζάκυνθο όπου έμαθε τα πρώτα γράμματα. Ο θείος του Σωφρόνιος, ηγούμενος της μονής Στροφάδων τον έκειρε μοναχό και τον προεχείρησε διάκονο. Άγνωστο πότε μετέβη στη Βενετία και παρακολούθησε μαθήματα από τον Γαβριήλ Σεβήρο.Το 1579 εξελέγη εφημέριος στο ναό του Αγίου Γεωργίου. Παράλληλα ασκούσε και διδασκαλικό έργο.  Από την αλληλογραφία του πληροφορούμαστε πως έχαιρε εκτιμήσεως για την παιδεία και τη λογιοσύνη του. Μετά το θάνατο του Μαξίμου του Μαργουνίου προχειρήστηκε επίσκοπος Κυθήρων. Ο Κεφαλληνίας Άνθιμος Αντίπας προσπάθησε να ματαιώσει την ενθρόνιση του Διονυσίου. Τελικά κατήλθε στα Κύθηρα και ανέλαβε τα καθήκοντά του.

Συγγραφικό έργο

Σώζονται επιστολές προς τον Εμμανουήλ Βλαστό, Δανιήλ Φασουλό, Παχώμιο Δοξαρά, Κωνσταντίνο Λούκαρη, Μάξιμο Μαργούνιο, Διονύσιο Αιγίνης. Του αποδίδονται και δύο επιγράμματα το ένα με αποδέκτη τον Γαβριήλ Σεβήρο. Τέλος του αποδίδονται και δύο έργα θεολογικά και συστηματικά με τίτλους, Κατά της σχολαστικής θεολογίας και Κατά της απεριέργου φιλοσοφίας
Βικτώρια Νταϊνέκο

Τα πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στις 12 Μαΐου 1987 στην περιοχή του Κίροφ του Καζακστάν. Την παιδική της ηλικία πέρασε στην Γιακουτία. Από την παιδική ηλικία της ονειρευόταν να γίνει τραγουδίστρια, αλλά οι γονείς της δεν έπαιρναν την επιθυμία της στα σοβαρά. Στο σχολείο, η Βικτώρια άρχισε να τραγουδά διάφορα μουσικά είδη, που ήταν κυρίως ξένες επιτυχίες. Όπως και σε μια μικρή πόλη, χωρίς ιδιαίτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα, Η Βικτώρια ήταν αυτοδίδακτη. Παράλληλα με αυτό, η Βικτώρια ασχολούνταν σοβαρά με την αγγλική γλώσσα.
Στο Фабрика звёзд της Ρωσίας
Το 2004, συμμετείχε στο Fame Story, στο κανάλι №1 της Ρωσίας υπό τη διεύθυνση της Άλλα Πουγκατσιόβα, το οποίο και κέρδισε. Η Βικτώρια τραγούδησε δύο τραγούδια σόλο - «Θα είμαι καλύτερα» και «Λέιλα». Επίσης τραγούδησε με τον Αλεξάντερ Μάρσαλ το τραγούδι «Ονειρέψου με». Το ντουέτο ήταν τόσο ευχάριστο για το κοινό, που έκαναν και βίντεο-κλιπ, το πρώτο της Βικτώρια. Το 2012 έγινε στη Ρωσία ένα σόου Фабрика звёзд Россия Украина με παρουσιαστή τον Ντμίτρι Σέπελεφ, διάφορα μέλη από το σόου της Ουκρανίας και Ρωσίας συναγωνίστηκαν σε ένα σόου, χωρισμένοι σε ομάδες.

Фабрика звёзд: Россия-Украина

Παρουσιαστής: Ντμίτρι Σέπελεφ

Μετά το Фабрика звёзд - Ζωή

2005—2006
Μετά τη λήξη του Фабрика звёзд η Βικτώρια άρχισε σοβαρή δουλειά με τον Ίγκορ Ματβιένκο. Το ντεμπούτο της στο βίντεο-κλιπ με τον τραγουδιστή για το τραγούδι "Λέιλα" γυρίστηκε το 2005 στην Ταϊλάνδη. Μετά το τραγούδι αυτό η Βικτώρια ερμήνευσε πολλά τραγούδια, συμπεριλαμβανομένων και βίντεο-κλιπ. Παράλληλα με αυτή την εξέλιξη, η ζωή της Βικτώρια συχνά συζητείται στον Τύπο το 2006, η Βικτώρια ερμήνευσε μερικά τραγούδια με τον τραγουδιστή και μέλος της ομάδας «Korni» Πάβελ Αρτέμιεφ. Αν και η υπόθεση δεν κράτησε πολύ, είχε κάνει μεγάλη επιτυχία και αναγνωρίστηκε ακόμη περισσότερο από το κοινό.
2007
Το 2007 η Βικτώρια έβγαλε καινούριο τραγούδι με βίντεο-κλιπ για την ταινία (В ожидании чуда - Waiting For A Miracle - Περιμένοντας για ένα θαύμα). Το ίδιο έτος η Βικτώρια έκανε γωτογραφήσεις για το Playboy, οι οποίες ήταν ελκυστικές και σε συνεντεύξεις της έχει δηλώσει ότι το μετάνιωσε. Το ίδιο έτος η Βικτώρια έκανε και τα πρώτα της βήματα στον κινηματογράφο.
2008
Από το 2008 η Βικτώρια έχει γίνει μία πολύ γνωστή τραγουδίστρια και ηθοποιός. Να σημειώσουμε ότι για λίγο διάστημα είχε σχέση με τον τραγουδιστή και ηθοποιό Αλεξέι Βορομπιόφ.
Αλκή (μυθολογία)

Η Αλκή στην ελληνική μυθολογία ήταν η προσωποποίηση (θηλυκός δαίμων) της δυνάμεως στη μάχη. Ο Διόδωρος Σικελιώτης γράφει ότι ήταν θυγατέρα του Ολύμπου και της Κυβέλης. Η Αλκή ήταν ένα από τα πνεύματα της φρουράς του Δία μαζί με την Ιώκη (επίθεση), την Έριδα (διαμάχη) και τον Φόβο (τρόμο). Ωστόσο, σύμφωνα με άλλες πηγές ήταν μέρος των Μαχών που ειναι τα παιδιά της Έριδος. Η ασπίδα της θεάς Αθηνάς, εκτός από το κεφάλι της Μέδουσας, ήταν διακοσμημένη και με τη μορφή της Αλκής.
Θεοτόκος Βρεφοκρατούσα (Μουσείο Μπενάκη)

Περιγραφή

Η Θεοτόκος Βρεφοκρατούσα εικονίζεται σε στάση προστομής κατά τον συνήθη τύπο της Οδηγήτριας Το δεξί χέρι της το έχει προς το στήθος της ενώ με το αριστερό βαστάει τον Ιησού, ο οποίος ευλογεί με το δεξί χέρι. Στο αριστερό χέρι του κρατάει ειλητάριο κλειστό.Εκατέροθεν του Ιησού υπάρχει η ονομασία Η ΟΔΗΓΗΤΡΙΑ Στην αριστερή κάτω γωνία ΧΕΙΡ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΑΔΟΥ ΑΧΚ(;)Ε(;). Η τεχνική και το χρώμα των προσώπων και των γυμνών μελών παρουσιάζει λειότητα και προσπάθεια ανεπάισθητης μετάβασης από τους σκοτεινούς τόνους προς τους πιο φωτεινούς ώστε να καταντά το όλο έργο ψυχρό. Οι διαστάσεις του είναι 0,225Χ0,0,175.
Α.Ο. Χαραυγιακός Ηλιούπολης

Ιστορία

Ο Χαραυγιακός έως το 1949 ήταν ανεξάρτητο ποδοσφαιρικό σωματείο. Την χρονιά εκείνη συγχωνεύθηκε για πρώτη φορά στα χρονικά, με την Άμυνα Ηλιουπόλεως και την Αστραπή Ηλιουπόλεως και έτσι δημιουργήθηκε ο Α.Ο. Χαραυγιακός Ηλιουπόλεως, που έκτοτε εντάχθηκε επίσημα σε κατηγορία της Ένωσης Αθηνών. Κατά την αγωνιστική περίοδο 1950-51 μετείχε στη "Δόκιμη Κατηγορία" Το 1956 έλαβε χώρα και δεύτερη συγχώνευση, καθώς ο ανερχόμενος Χαραυγιακός ενώθηκε με την Αθλητική Ένωση Ηλιουπόλεως. Και πάλι το όνομα που επικράτησε ήταν αυτό του Χαραυγιακού, ως ισχυρότερης ομάδας της περιοχής.

Αναλυτικό Ιστορικό

Τη δεκαετία του 1950 ο Α.Ο. Χαραυγιακός Ηλιουπόλεως με προπονητή τον τερματοφύλακα τής Εθνικής Ελλάδος τον "ήρωα τού Τάμπερε" Νίκο Πεντζαρόπουλο ανέβαινε συνεχώς κατηγορίες, όπως έγινε και την δεκαετία του 1960, όταν έφτασε πολύ κοντά στην  Β΄ Εθνική, αλλά και στην  δεκαετία του 1970 που πήρε μέρος στα μπαράζ, το 1975 αλλά δεν τα κατάφερε να ανέβει στην Β΄Εθνική. Το πέτυχε όμως στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ανέβηκε αρχικά από το Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα στην  Γ΄Εθνική (περίοδος 1983-84) και σχεδόν αμέσως στην  Β΄ Εθνική. Έπαιξε σπουδαίο ποδόσφαιρο στην Β΄Εθνική έως και το 1995, διεκδικώντας -σε τουλάχιστον δυο περιπτώσεις- την άνοδό του στην A΄ Εθνική.

Η συνέχεια

Την περίοδο 1996-97 η ομάδα εμφάνισε σημάδια διάλυσης και τερμάτισε τελευταία στο Νότιο όμιλο της Γ'εθνικής με 5 νίκες, 5 ισοπαλίες και 24 ήττες.
Ο Χαραυγιακός Ηλιούπολης ήταν ο πρωταθλητής για την αγωνιστική περίοδο 2012-2013 στο πρωτάθλημα τής Α΄ κατηγορίας Αθηνών, όμως δεν κατάφερε να κερδίσει την άνοδό του στην Γ΄Εθνική διότι τερμάτισε στην δεύτερη θέση στους αγώνες κατάταξης [μπαράζ]. Σημαντική επιτυχία είχε και την περίοδο 2014-2015 όταν έφθασε στον τελικό τού κυπέλλου Ε.Π.Σ.Αθηνών ο οποίος έγινε στο γήπεδο του Πανιωνίου στην Νέα Σμύρνη .Ο Χαραυγιακός Ηλιούπολης όμως δεν κατάφερε να κερδίσει τον τίτλο, γιατί έχασε στο 105΄ λεπτό της παράτασης 1-0 από την ομάδα τού  Αιγάλεω. Την περίοδο 2016-2017, ο Χαραυγιακός τερμάτισε πρώτος, στον πρώτο όμιλο της ΕΠΣ Αθηνών, όμως δεν κέρδισε την άνοδο στην Γ' Εθνική, καθότι έχασε από το Αιγάλεω 3-1 σε αγώνα μπαράζ, στο γήπεδο Ριζούπολης. Επίσης την ίδια χρονιά έφτασε στον τελικό κυπέλλου Αθηνών, όπου ηττήθηκε με 2-1 από τα Σούρμενα , στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης. Αξίζει να σημειωθεί πως στο ματς αυτό, υπήρξε τεράστια προσέλευση των φίλων του Χαραυγιακού με 1000 άτομα να γεμίζουν τις δύο θύρες που τους δόθηκαν.
Την σεζόν 2017-2018, ο Χαραυγιακός αναδείχθηκε πρωταθλητής του δεύτερου ομίλου της ΕΠΣ Αθηνών και ύστερα από 22 χρόνια θα επιστρέψει στη Γ' Εθνική καθώς δεν θα υπάρξουν μπαράζ. Τελικά, την επόμενη χρονιά υποβιβάζεται.

Οπαδοί

Ο Χαραυγιακός από την αρχή της λειτουργίας του είχε οπαδούς που τον ακολουθούσαν πιστά όπου και αν έπαιζε. Η Θύρα των οργανωμένων φίλων του Χαραυγιακού είναι η 3, οι οποίοι σε κάθε αγώνα παροτρύνουν τους παίκτες της ομάδας τους.
Στρατηγίς Σκοπίων

Η Στρατηγίς Σκοπίων , ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες κατά τον 11ο και αιώνα.
Έδρα του στρατηγού ήταν τα Σκόπια, δημιουργήθηκε το 1018 μετά τον θάνατο του Ιβάν Βλάντισλαβ της Βουλγαρίας και την κατάλυση της η Βουλγαρικής αυτοκρατορίας. Αναφέρεται ότι ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β΄ μαθαίνοντας τον θάνατο του Βούλγαρου ηγεμόνα περιόδευσε στις κατακτημένες περιοχές και εκεί δεχόταν την υποταγή των Βουλγάρων ευγενών και διοικητών και διόριζε στρατηγούς στις πόλεις, στα Σκόπια διόρισε τον Δαβίδ Αριανίτη. Με την δημιουργία του Θέματος Βουλγαρίας την ίδια χρονιά τα εδάφη της στρατηγίδος πέρασαν σε αυτήν.
Νικόλαος Νικολάου

Ο Νικόλαος Νικολάου (1875-1963) ήταν Έλληνας μαθηματικός και συγγραφέας, καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης.

Βιογραφικά

Ο Νικόλαος Νικολάου γεννήθηκε στα Κανάλια Καρδίτσας το 1875 και πέθανε στην Αθήνα το 1963 σε ηλικία 88 ετών. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο  Καναλίων, στο Σχολαρχείο Φαναρίου και στο Γυμνάσιο Καρδίτσας. Ήταν πολύ καλός μαθητής με ιδιαίτερη κλίση στα μαθηματικά και ο πατέρας του αποφάσισε, μετά από επιμονή του ιδίου, να τον στείλει να σπουδάσει στην Αθήνα. Επειδή ήταν πάμπτωχος ξεκίνησε για την Αθήνα με τα πόδια και μετά από μεγάλη ταλαιπωρία έφτασε στη Χαλκίδα, όπου επιβιβάστηκε σε κάποιο μεταφορικό μέσο και έφτασε στην Αθήνα. Παντρεύτηκε την Αρετή Λιασκοβίτη και απέκτησαν πέντε παιδιά.

Σπουδές

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με υποτροφία της φυσικομαθηματικής Σχολής από οπου πήρε πτυχίο με άριστα (περίπου το 1900) και διδακτορικό.

Εργασία

Υπηρέτησε ως καθηγητής Μαθηματικών στα Γυμνάσια Καλαμπάκας και Καρδίτσας. Περίπου το 1912 μετατίθεται στην Αθήνα και διδάσκει στο Βαρβάκειο και στο Β΄ Πρακτικό Λύκειο Αθηνών και αργότερα στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης, όπου μετεκπαιδεύονται οι καθηγητές των μαθηματικών. Παράλληλα με τη δημόσια εκπαιδευτική υπηρεσία ιδρύει το 1923 το πρώτο Μαθηματικό Φροντιστήριο για την ενίσχυση των μαθητών στη μαθηματική Επιστήμη. Το 1932 κρίθηκε ασυμβίβαστη η διπλή εργασία στο δημόσιο και στο φροντιστήριο και ο Νικολάου αφοσιώθηκε στην ιδιωτική εκπαίδευση και στην συγγραφή βιβλίων. Λειτούργησε φροντιστήριο επί της οδού Σολωνος 13 και συνέγραψε 17 βιβλία. Οργάνωσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα φροντιστηριακά μαθήματα κατ΄οίκον δι αλληλογραφίας.

Συγγραφικό έργο

Ο Νικολάου έχει πλούσια συγγραφική δράση. Τα βιβλία του διδάσκονταν για πολλά χρόνια στα σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης και εκδίδονταν από τον Οργανισμό Εκδόσεων Σχολικών Βιβλίων τις δεκαετίες ΄40, ΄50 και ΄60.
Συνέγραψε: "Η Θεωρητική Αριθμητική","Η Μεγάλη Στοιχειώδης Γεωμετρία", "Η Μεγάλη Στοιχειώδης Αλγεβρα", "Η Μεγάλη Ευθύγραμμος Τριγωνομετρία","Η Στοιχειώδης Ευθύγραμμος Τριγωνομετρία", κλπ. "Η Μεγάλη Κοσμογραφία" εκδόθηκε το 1963, έτος του θανάτου του.
Περί της ακριβείας εν τη επιστήμη

Περιγραφή

Η ιστορία βασίστηκε σε μια ιδέα η οποία είχε αρχικά αναπτυχθεί στο διήγημα Σίλβια και Μπρούνο του Λιούις Κάρολ, στο οποίο περιγράφεται ένας φανταστικός χάρτης κλίμακας ενός μιλίου ανά μίλι. Η χρήση του χάρτη παρουσιάζει πρακτικές δυσκολίες καθώς ο ίδιος ο χάρτης καταλήγει να αποτελεί αντίγραφο του πραγματικού χώρου. Ο Μπόρχες επέκτεινε την ιδέα αυτή στο δικό του διήγημα περιγράφοντας μια αυτοκρατορία στην οποία η επιστήμη της χαρτογραφίας είναι τόσο ανεπτυγμένη και λεπτομερής όπου ο μόνος τρόπος για να αποτυπωθεί επακριβώς σε χάρτη είναι να δημιουργηθεί ένας χάρτης ίδιας κλίμακας με την έκταση της αυτοκρατορίας, ενώ ο ίδιος ο χάρτης είναι δυνατό να κατοικηθεί.
Το διήγημα εκδόθηκε για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 1946 υπό το ψευδώνυμο Σουάρεζ Μιράντα ως τμήμα της συλλογής Museo η οποία ήταν υπό το επίσης ψευδώνυμο B. Lynch Davis, στο περιοδικό Los Anales de Buenos Aires. Αργότερα κατά το ίδιο έτος ενσωματώθηκε στην συλλογή διηγημάτων Παγκόσμια ιστορία της ατιμίας, και από το 1961 ως μέρος της συλλογής Ο δημιουργός.
Ο Ουμπέρτο Έκο επέκτεινε στο θέμα αυτό, παραθέτοντας αποσπάσματα από το Περί της ακριβείας εν τη επιστήμη στο έργο του με τίτλο Πως να ταξιδέψετε με ένα σολομό και άλλες ιστορίες.
Πλιάσκας

Ο Πλιάσκας (ή Πλιάτσκας ή Πλιάτσικας) ήταν κλέφτης επί Τουρκοκρατίας που έδρασε στην περιοχή του Ολύμπου, αλλά πιθανόν και έως την Όθρυ.

Βιογραφικά στοιχεία

Λίγα ξέρουμε για την ζωή και την δράση του. Προφανώς πρόκειται γιε έναν κλέφτη Αλβανικής ή Ελληνικής καταγωγής. Φαίνεται ότι ξεκίνησε από την Ελασσόνα στα τέλη του 18ου αιώνα και έδρασε στον Όλυμπο στις αρχές του 19ου αιώνα. Αναφέρεται σε ένα κλέφτικο τραγούδι που μας περιγράφει τον θάνατό του. Άλλοι κλέφτες στο τραγούδι αυτό είναι ο Νικοτσάρας και οι Λαζαίοι αδερφοί Τόλιος, Χρηστάκης και Λαζόπουλος. Σκοτώθηκε από τους Οθωμανούς στον Όλυμπο ή στην Όθρυ περί τα 1810.
Live Cream Volume II

Τραγούδια

1. Deserted Cities of the Heart (Bruce, Brown) - 4:33
Όκλαντ, 4 Οκτωβρίου 1968
 2. White Room (Bruce, Brown) - 5:40
Όκλαντ, 4 Οκτωβρίου 1968
 3. Politician (Bruce, Brown) - 5:08
Όκλαντ, 4 Οκτωβρίου 1968
 4. Tales of Brave Ulysses (Clapton, Sharp) - 4:46
Σαν Φρανσίσκο, 10 Μαρτίου 1968
 5. Sunshine of Your Love (Bruce, Clapton, Brown) - 7:25
Σαν Φρανσίσκο, 9 Μαρτίου 1968
 6. Steppin' Out (Bracken) - 13:38
Σαν Φρανσίσκο, 10 Μαρτίου 1968
Ρος Μαρκ Κριστιάν Καμπορέ

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στην Ουαγκαντουγκού και μετά τη βασική εκπαίδευση σπούδασε στο κολέγιο Σεν Ζαν Μπατίστ ντε λα Σαλ της γενέτειράς του (1968-75). Εν συνεχεία ακολούθησε οικονομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Ντιζόν, από όπου απέκτησε τίτλο Μάστερ το 1980.

Σταδιοδρομία

Ο πατέρας του, Σαρλ Μπιλά Καμπορέ, είχε υπηρετήσει υπουργός στην κυβέρνηση του Μορίς Γιαμεογκό και εργάστηκε στην Διεθνή Τράπεζα της Μπουρκίνα (BIB).Την τραπεζική σταδιοδρομία ακολούθησε και ο Ρος Μαρκ Κριστιάν, φτάνοντας σε ηλικία 27 ετών στη θέση του Γενικού Διευθυντή της BIB. Παρέμεινε στη θέση αυτή ως το διορισμό του στην κυβέρνηση, το 1989.
Ο Καμπορέ έγινε υπουργός και αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης. Το 1994 διορίστηκε στην πρωθυπουργία της χώρας και υπηρέτησε ως το Φεβρουάριο του 1996, οπότε παραιτήθηκε και ανέλαβε αντιπρόεδρος του νεοσύστατου Κογκρέσου για Δημοκρατία και Πρόοδο.
Στις 6 Ιουνίου 2002 εξελέγη πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, διαδεχόμενος το Μελεγκέ Μορίς Τραορέ.
Επανεξελέγη βουλευτής το 2007 ως ο πρώτος υποψήφιος στη λίστα του CDP. Μετά την εκλογή του εξελέγη ξανά πρόεδρος της εθνοσυνέλευσης με 90 ψήφους.
Ο Καμπορέ , μαζί με πολλά άλλα σημαίνοντα στελέχη του CDP, ανακοίνωσε την παραίτησή του από το κόμμα στις 6 Ιανουαρίου 2014. TΟι παραιτηθέντες αμφισβήτησαν την ηγεσία του κόμματος κάνοντας λόγο για αντιδημοκρατικό και καταστροφικό τρόπο διοίκησης και εξέφρασαν την αντίθεσή τους στα σχέδια να καταργηθεί το όριο στις προεδρικές θητείες, κάτι που θα επέτρεπε στον  Μπλεζ Κομπαορέ να διεκδικήσει την επανεκλογή του το 2015. Στις 25 Ιανουαρίου 2014 ανέλαβε αρχηγός του νεοσύστατου κόμματος Κίνημα του Λαού για Πρόοδο (Mouvement du Peuple pour le Progrès, MPP).
Στο συνέδριο του MPP που έγινε στην Ουαγκαντουγκού στις 4–5 Ιουλίου 2015, ο Καμπορέ επιβεβαιώθηκε επίσημα ως υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 29 Νοεμβρίου 2015.
Ο Καμπορέ κέρδισε τις προεδρικές εκλογές, αποσπώντας το 53,5% των ψήφων, με δεύτερο τον Ζεφιρίν Ντιαμπρέ, που έλαβε 29,7%. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 29 Δεκεμβρίου 2015. Λίγες ημέρες μετά την ορκωμοσία του, διόρισε πρωθυπουργό τον οικονομολόγο Πολ Καμπά Τιεμπά στις 7 Ιανουαρίου 2016.
Ξινομυζήθρα

Η ξινομυζήθρα είναι τυρί τυρογάλακτος με μερική προσθήκη γάλακτος. Είναι μια ξινή παραλλαγή της Μυζήθρας και παράγεται από γάλα προβατίνων ή/και αιγοειδών. Η αναλογία του πλήρους γάλακτος είναι περίπου 15%. 
Παράγεται κυρίως στο νησί της Κρήτης, αλλά παράγεται και άλλες περιοχές της Ελλάδας. Η Ξινομυζήθρα Κρήτης είναι ευρωπαϊκό τυρί Π.Ο.Π..

Παραγωγή

Η ξινομυζήθρα παράγεται από στραγγισμένο πρόβειο ή/και κατσικίσιο τυρόγαλα που θερμαίνεται και αναδεύεται. Μία μικρή ποσότητα πλήρους γάλακτος (έως 15% για τη Ξινομυζήθρα Κρήτης) προστίθεται στη συνέχεια. Το προκύπτον τυρόπηγμα αφήνεται για 30 λεπτά και στη συνέχεια τοποθετείται σε καλούπια για αποστράγγιση. Στη συνέχεια, πιέζεται και ωριμάζει για τουλάχιστον 2 μήνες.

Σερβίρισμα

Έρχεται σε διάφορα μεγέθη και το σχήμα του είναι συνήθως κολοβωμένο κωνικό ή σφαιρικό. Το τυρί είναι απαλό,λευκό, κρεμώδες και υγρό, με ξινή γεύση. 
Συνήθως σερβίρεται με μέλι ως επιδόρπιο. Χρησιμοποιείται επίσης ως επιτραπέζιο τυρί, σε σαλάτες και σε ψημένα προϊόντα, κυρίως σε μικρές τυρόπιτες («καλιτσούνια»).