Σοφία Ροτάρου

Οικογένεια

Η Σοφία Ροτάρου γεννήθηκε στις 7 Αυγούστου 1947, στο χωριό Μαρσίντσι, και ήταν το δεύτερο παιδί της ρουμανοφωνης οικογένειας Ροτάρου. Ο πατέρας της Σοφίας, Μιχαήλ, ήταν στρατιώτης στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, και ένας από αυτούς που ξεκίνησαν τη σοβιετική επίθεση κατά του Βερολίνου. Γύρισε πίσω από τον πόλεμο το 1946, και έγινε ο πρώτος, στο χωριό, που εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της ΕΣΣΔ. Η μεγαλύτερη της αδερφή, Ζίνα (μικρό όνομα του Ζιναίντα)(γεν. 11 Οκτωβρίου 1942), ήταν πολύ άρρωστη στα παιδικά της χρόνια και έχασε την όραση της. Αλλά, λόγω του ταλέντου που είχε στο να θυμάται τα τραγούδια, ήταν κάτι σαν την πρώτη "δασκάλα" της Σοφίας Ροτάρου. Όπως είχε πει η ίδια η Σοφία Ροτάρου για τα παιδικά της χρόνια:
Η Ζίνα είχε εξαιρετική μουσική μνήμη - ήταν διασκεδαστική. Όλη την μέρα την περνούσε κοντά στο ραδιόφωνο, και μαζί με τα τραγούδια μάθαινε και ρωσικά, τα οποία δίδαξε στα υπόλοιπα αδέρφια. Η μητέρα μου με ξυπνούσε νωρίς, ενώ εγώ ήθελα πολύ να κοιμηθώ. Κοιμόμουν σε όλο τον δρόμο, αλλά ήταν ενδιαφέρον. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα παιδικά μου χρόνια

Αθλητισμός

Η Σοφία Ροτάρου στα παιδικά της χρόνια ασχολούνταν με τον στίβο. Στο σχολείο που πήγαινε ήταν η καλύτερη στο πένταθλο και συμμετείχε στις τοπικές αθλητικές διοργανώσεις. Στη Σπαρτακιάδα, στο Τσέρνοβτσι, είχε έρθει πρώτη στο τρέξιμο στα 100 και στα 180 μέτρα. Στις ταινίες "Πού είσαι αγάπη?" (ρωσ. «Где ты, любовь?») και "Μονόλογος για την αγάπη" (ρωσ. «Монолог о любви») εκτελούσε επικίνδυνα κόλπα, χωρίς τη βοήθεια των stuntman (άνθρωποι του κινηματογράφου που χρησιμοποιούνται ειδικά για την εκτέλεση επικίνδυνων κόλπων).

Μουσική

Το μουσικό της ταλέντο εκδηλώθηκε σε μικρή ηλικία. Από την ηλικία των 5, η Σοφία Ροτάρου, τραγουδούσε στη σχολική χορωδία, καθώς και στη χορωδία της εκκλησίας (για αυτό μάλιστα παραλίγο να διωχθεί από το Κομσομόλ, μιας και στην ΕΣΣΔ επικρατούσε, επίσημα, αθεϊα) Στα νιάτα της ασχολούνταν και με το θέατρο, και επίσης έπαιρνε στο σχολείο το ακορντεόν της και τραγουδούσε λαϊκά τραγούδια. Η Σοφία Ροτάρου είχε πει κάποτε:
Είναι δύσκολο να πω πώς και πότε ήρθε η μουσική στη ζωή μου. Πιστεύω ότι ήταν μέσα μου για πάντα...
Ο πρώτος της δάσκαλος ήταν ο πατέρας της, ο Μιχαήλ Ροτάρου. Στα νιάτα του, είχε εξαιρετική φωνή και του άρεσε να τραγουδά. Στο σχολείο, η Σοφία μάθαινε να παίζε ακορντεόν, ενώ συμμετείχε και σε τοπικές συναυλίες. Ο πατέρας της, ήταν ο πρώτος που κατάλαβε ότι είχε ταλέντο και πάντα έλεγε ότι "Η κορούλα μου θα γίνει σίγουρα καλλιτέχνης."

1962-1967: Η αρχή της καριέρας

Η Σοφία Ροτάρου είχε την πρώτη της επίσημη επιτυχία το 1962, αφού είχε νικήσει σε ένα τοπικό μουσικό διαγωνισμό. Για τη φωνή της, οι συγχωριανοί της, την ονόμασαν "Αηδόνι του Μπουκοβίνσκ". Τον επόμενο χρόνο, στο Τσέρνοβτσι, σε ένα τοπικό διαγωνισμό, η Σοφία Ροτάρου, είχε κερδίσει το δίπλωμα του πρώτου βαθμού.

Αναγνώριση στην Ουκρανία

Ως νικήτρια του διαγωνισμού στο Τσέρνοβτσι, η Σοφία πήγε στο Κίεβο, για να συμμετάσχει στον διαγωνισμό ταλέντων της Ουκρανίας (1964). Σε αυτόν τον διαγωνισμό, η Σοφία κατάκτησε την πρώτη θέση. Τον επόμενο χρόνο, στο περιοδικό "Ουκρανία", είχε εκδοθεί η φωτογραφία της από αυτόν τον διαγωνισμό. Χάρη σε αυτήν τη φωτογραφία, την είχε ερωτευθεί ο μέλλοντας σύζυγος της, ο Ανατόλι Εβντοκιμένκο. Επίσης, μετά από αυτόν τον διαγωνισμό, ο Λαϊκός καλλιτέχνης της ΕΣΣΔ, Νικολάι Γκνατιούκ είχε πεί στους συγχωριανούς της "Αυτή θα είναι το μελλοντικό αστέρι σας".
Μετά τη νίκη της σε αυτόν τον διαγωνισμό, και αφού είχε τελειώσει το σχολείο, η Σοφία αποφάσισε ότι θα γίνει τραγουδίστρια για αυτό και εγγράφηκε στο Μουσικό Ινστιτούτο του Τσέρνοβτσι. Τον ίδιο χρόνο, το 1964, η Σοφία είχε τραγουδήσει για πρώτη φορά στο Κρατικό Ανάκτορο του Κρεμλίνου. Την ίδια στιγμή, στο Οριόλ, εργαζόταν ένας νεαρός - ο Ανατολί Εβντοκιμέντο. Ήταν από οικογένεια αγροτών, και όπως η Σοφία, αγαπούσε τη μουσική. Όταν είδε τη φωτογραφία της Σοφίας στο περιοδικό "Ουκρανία", την ερωτεύθηκε και άρχισε να την ψάχνει. Ήταν αυτός που πρώτος έδειξε στην Σοφία τι είναι ορχήστρα, αφού μέχρι τότε τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούσε για την συνοδεία των τραγουδιών της, ήταν το βιολί και το τύμπανο.

1968-1973: Διεθνής αναγνώριση

Το 1968, αφού αποφοίτησε από το σχολείο, η Σοφία Ροτάρου, μαζί με το συγκρότημα της, στάλθηκε στον ΙΧ Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νέων και Μαθητών, όπου η Σοφία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Οι βουλγαρικές εφημερίδες είχαν γράψει "Η 21-χρονη Σοφία κυρίεψε την Σόφια". Έτσι είχαν βαθμολογηθεί τα τραγούδια "Στέκομαι στην πέτρα" (ουκ. «На камені стою»), "Αγαπώ την άνοιξη" (μολ. «Люблю весну»), καθώς και τα τραγούδια "Στέππα" και "Βαλεντίνα". Το τελευταίο γράφτηκε προς τιμή μιας από τις θεατές του διαγωνισμού, την πρώτη γυναίκα-κοσμοναύτη, Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης, Βαλεντίνα Τερέσκοβα. Η γνωστή σοβιετική μουσικός, και κριτής στον τότε διαγωνισμό, Λιουντμίλα Ζίκινα, είχε πει τότε για τη Σοφία "Αυτή, είναι καλλιτέχνης με δοξασμένο μέλλον".

Νεότητα

Μετά το τέλος του Μουσικού Ινστιτούτου, το 1968, η Σοφία Ροτάρου έγινε δασκάλα. Τον ίδιο χρόνο, παντρεύτηκε τον Ανατόλι Εβντοκιμέντο, ο οποίος είχε τελειώσει το Πανεπιστήμιο του Τσέρνοβτσι, και την ίδια ώρα έπαιζε φλογέρα στη χορωδία του πανεπιστημίου. Μετά τον γάμο τους, ο Ανατόλι δούλευε στο εργοστάσιο "Λένιν", ενώ η Σοφία ετοίμαζε για όλους το φαγητό και το βράδυ τραγουδούσε στο μπαρ "Όντιχ" (ρωσ. «Отдых», ελλ. "Ξεκούραση"). Έφυγαν από εκεί μετά από τρεις μήνες. Σε μια συνέντευξη, η Σοφία είχε δηλώσει ότι μετά από ένα χρόνο γάμου άρχισε να εύχεται να αποκτήσει παιδιά. Την ίδια ώρα, ο Ανατόλι συνέχιζε την εκπαίδευση του. Τότε ζούσαν μαζί με τους γονείς τους, σε ένα διαμέρισμα με δύο δωμάτια. Στις 24 Αυγούστου 1970, η Σοφία έφερε στον κόσμο τον γιο της, Ρουσλάν.

Τσερνόβα ρούτα

Το 1971, η Σοφία Ροτάρου είχε παίξει τον κύριο ρόλο στην ταινία "Τσερνόβα ρούτα" (ρωσ. Червона рута (фильм)). Το ομώνυμο τραγούδι το είχε εκτελέσει μαζί με τον Β. Ζίνκεβιτς, τον Ν. Γιαρέμτσουκ κ.α. Η ταινία είχε μεγάλη επιτυχία. Μετά την κυκλοφορία της ταινίας, η Σοφία Ροτάρου κλήθηκε να δουλέψει στη Φιλαρμόνια του Τσέρνοβτσι, και να δημιουργήσει ένα δικό της συγκρότημα, με το όνομα "Τσερνόβα ρούτα".
Μαζί με τον Βλαντιμίρ Ιβασιούκ, η Σοφία είχε δημιουργήσει ένα κύκλο τραγουδιών, βασισμένα στη λαογραφία, και στην ποπ-μουσική των δεκαετιών του 1960 και 1970. Αυτό έδωσε στην Σοφία, τη δόξα στην Ουκρανική ΣΣΔ. Ο πατέρας του Βλαντιμίρ Ιβασιούκ, γνωστός Ουκρανός συγγραφέας, Μ. Ιβαισιούκ, μπροστά σε πολύ κόσμο είχε πει "Ας υποκλιθούμε στη νεαρή Μολδαβή Σοφία, η οποία έκανε σε όλο τον κόσμο γνωστά τα τραγούδια του γιου μου."
Η πρώτη συναυλία του συγκροτήματος "Τσερνόβα ρούτα" έγινε στην "Πόλη των Αστεριών", όπου γινόταν η προετοιμασία των μελλοντικών σοβιετικών κοσμοναυτών. Εκεί, το συγκρότημα έδειξε ότι το στυλ του είναι η συνένωση της λαϊκής μουσικής και των νέων ρυθμών. Ο κοσμοναύτης Β. Σατάλοφ, καθώς και οι υπόλοιποι κοσμοναύτες, τους ευχήθηκαν καλή επιτυχία στη μελλοντική τους καριέρα. Μετά από αυτήν τη συναυλία, ακολούθησαν συναυλίες στο Κεντρικό χώρο συναυλιών "Ρωσία", στο Κρεμλίνο και στο Θέατρο της Κουλτούρας. Αυτή ήταν η αρχή της αναγνώρισης της Σοφίας Ροτάρου ως τραγουδίστρια. Η ίδια θεωρεί ότι η επαγγελματική της καριέρα άρχισε το 1971.
Οι μουσικοσυνθέτες της έγιναν ο Β. Ιβασιούκ, ο Λέφκο Ντουντότσκι, ο Πίνκους Φάλικ, και η γυναίκα του, Αξιότιμος Καλλιτέχνης της Ουκρανικής ΣΣΔ, Σίντι Τάλ. Ο Π. Φάλικ, πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν μουσικοσυνθέτης της γνωστής Αγγλίδας τραγουδίστριας, Ντζέρι Σκόττ.
Το πρώτο επαγγελματικό πρόγραμμα του "Τσερνόβα ρούτα" δεν έγινε δεκτό, γιατί αντί του θέματος "Αγάπη, Κομσομόλ και Άνοιξη" τραγούδησε για το θέμα "Οι εχθροί κατέστρεψαν τα πατρικά σπίτια", κάτι που δεν έγινε δεχτό από την επιτροπή του Υπουργείου Κουλτούρας της ΕΣΣΔ. Αλλά μετά το τηλεφώνημα του Π. Φάλικ (είχε μεγάλη επιρροή) στο Κρεμλίνο, το "Τσερνόβα ρούτα", παρ´όλες τις αντιδράσεις, έγινε δεκτό στο πρόγραμμα "Αστέρια του σοβιετικού και του ξένου σόου μπίζνες", μαζί με τραγουδιστές που εκπροσωπούσαν τη Γερμανία, Βουλγαρία, Τσεχία, Γιουγκοσλαβία. Στην Τασκένδη, την πήραν για ξένη, και μετά τη συναυλία την ρωτούσαν αν της άρεσε η ΕΣΣΔ, και πού έμαθε να τραγουδά τόσο καλά στα ρωσικά. Στο Γκρόζνυ, όταν η Σοφία τραγουδούσε, σχίστηκε το πίσω μέρος του φορέματος της, κάτι που είδαν καλά οι θεατές. Παρόλα αυτά, η Σοφία συνέχιζε να τραγουδά, μέχρι που στη σκηνή, τής έφτιαξαν το φόρεμα.
Λόγω του ταλέντου της, της συμπάθειας της σοβιετικής κυβέρνησης και του λαού, η Σοφία Ροτάρου απέκτησε πολλούς θαυμαστές στο ράδιο και στην τοπική τηλεόραση. Το 1972, έγινε το πρώτο τουρνέ του "Τσερνόβα ρούτα" στην Πολωνία, με το όνομα "Χοροί και τραγούδια των χωρών των Σοβιέτ". Το 1973, στο Μπουργκάς, στη Βουλγαρία, η Σοφία Ροτάρου κατατάχθηκε πρώτη στον μουσικό διαγωνισμό "Χρυσός Ορφέας", με τα τραγούδια "Η πόλη μου" του Ευγκένι Ντόγκα, και με το βουλγαρικό τραγούδι "Πτίτσα" (ρωσ. «Птица». ελλ. "Πουλί") του Τ. Ρουσέιφ και του Ντ. Ντεμιάνοφ. Το 1973, η Σοφία πήρε τον τίτλο "Αξιότιμος Καλλιτέχνης της Ουκρανική ΣΣΔ". Τον ίδιο χρόνο, το τραγούδι "Η πόλη μου" έγινε νικητήριο στο τελικό του φεστιβάλ "Τραγούδι της Χρονίας". Το 1974, η Σοφία κέρδισε την πρώτη θέση στο Διεθνές μουσικό φεστιβάλ του Σόποτ, στην Πολωνία.

Συνεργασίες με ξένους μουσικοσυνθέτες

Το 1977, κυκλοφορεί το άλμπουμ "Η Σοφία Ροτάρου τραγουδά τα τραγούδια του Βλαντιμίρ Ιβασιούκ" (ουκ. «Пісні Володимира Івасюка співає Софія Ротару», ρωσ. «София Ротару поёт песни Владимира Ивасюка»), χάρη στο οποίο, η Σοφία έλαβε τον βραβείο του Κομσομόλ. Στο "Τραγούδι-77", η Σοφία τραγούδησε το τραγούδι "Ποτήρι στο νερό", ενώ στο "Τραγούδι-78", η Σοφία τραγούδησε το τραγούδι "Μόνο για σένα".
Το 1979, η Σοφία Ροτάρου σε συνεργασία με τη δισκογραφική εταιρεία "Μελόντια", κυκλοφόρησε τα άλμπουμ "Μόνο για σένα" και "Σοφία Ροτάρου 1979", ενώ σε συνεργασία με τη δισκογραφική εταιρεία «Ariola-Eurodisc GmbH», κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Sofia Rotaru — Му tenderness». Η Σοφία Ροτάρου είχε πει ότι η δουλειά στο άλμπουμ «Sofia Rotaru — Му tenderness» την βοήθησε να τελειοποιήσει τα μουσικά της προσόντα. Τα πιο ξεχωριστά τραγούδια ήταν τα "Να δώσουμε το μπαλόνι στα παιδιά" με παιδική χορωδία και το "Συγγενική μου". Στις 18 Μαΐου του ίδιου χρόνου, πέθανε ο στενός συνεργάτης της Σοφίας Ροτάρου, ο Βλαντιμίρ Ιβασιούκ. Ο Ιβασιούκ ήταν αυτός που έγραψε το τραγούδι "Τσερνόβα ρούτα", το οποίο έγινε το πιο θρυλικό τραγούδι της Σοφίας Ροτάρου. Η Σοφία Ροτάρου είχε πει Τέτοιο συνθέτη δεν θα έχει ξανά η Ουκρανία. Μετά τον θάνατο του Ιβασιούκ, η Σοφία είχε συνεργασίες με διάφορους συνθέτες από την Μολδαβία, αλλά δεν ήταν μακροχρόνιες. Είχε σταματήσει τη συνεργασία και με τον Ευγκένι Ντόγκα. Η Σοφία Ροτάρου είχε στο ρεπερτόριο της πολλά τραγούδια σε διάφορες γλώσσες, κάτι που πυροδότησε διαφωνίες για την καταγωγή της. Τη θεωρούσαν "δική" τους στην Ουκρανία, Ρωσία, Μολδαβία και Αρμενία. Στην Αρμενία υπήρχαν συζητήσεις αν πρέπει να της απονεμηθεί ο τίτλος "Αξιότιμος Καλλιτέχνης της Αρμενικής ΣΣΔ". Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, το 1991, κυκλοφορούσε το αστείο ότι στις συνομιλίες στο δάσος του Μπέλοβεζκ το ερώτημα "Πώς θα μοιράσουμε την Σοφία Ροτάρου?". Η Σοφία Ροτάρου, ζούσε από τη γέννηση της στην Ουκρανία, λέγοντας ότι είναι Ουκρανή, με ρίζες από τη Μολδαβία.

1980-1985: Η καριέρα της ηθοποιού

Το 1980, η Σοφία Ροτάρου κέρδισε την θέση σε ένα παγκόσμιο διαγωνισμό στο Τόκιο, όπου τραγούδησε το τραγούδι "Υποσχέσεις" (τραγούδι της Γιουγκοσλαβίας, ρωσ. «Обещание») και είχε της είχε απονεμηθεί το βραβείο "Διακριτικό της Τιμής".
Η Σοφία Ροτάρου συνέχιζε τα πειράματα με την εξωτερική της εμφάνιση. Ήταν η πρώτη γυναίκα-καλλιτέχνης της ΕΣΣΔ, που ανέβηκε στη σκηνή με παντελόνια (τότε συνηθιζόταν να εμφανίζονται με φόρεμα), για να εκτελέσει το τραγούδι της Αλεξάντρα Πάχμουτοβα, σε στίχους του Νικολάι Ντομπρονράβοφ, "Τέμπο" (ρωσ. «Темп») σε στυλ χιπ-χοπ. Τα τραγούδια "Τέμπο" και "Προσδοκία" (ρωσ. «Ожидание») γράφτηκαν ειδικά για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980, οι οποίοι έγιναν στην Μόσχα. Το τραγούδι "Τέμπο" έγινε σάουντρακ της ταινίας "Μπαλάντα για τον αθλητισμό" του Γιούρι Οζερόφ. Τον ίδιο χρόνο, η Σοφία Ροτάρου πέρασε ξανά στον τελικό του "Τραγουδιού της Χρονιάς" με τα τραγούδια "Η περιφέρεια μου" (ρωσ. «Мой край»).

Πού είσαι αγάπη?

Το 1980, βγήκε στους κινηματογράφους η ταινία "Πού είσαι αγάπη?" (ρωσ. «Где ты, любовь?»), η οποία γυρίστηκε στα στούντιο "Μολντόβα-φίλμ" (ρωσ. «Молдова-фильм»). Σε αυτήν την ταινία, η Σοφία Ροτάρου, μαζί με άλλα, εκτέλεσε το τραγούδι "Πρώτη βροχή" (ρωσ. «Первый дождь»), χωρίς stuntman στο πίσω κάθισμα μιας μοτοσικλέτας. Σύμφωνα με μια αυτοβιογραφία, μια χορωδία κάλεσε την Σοφία Ροτάρου, και μαζί της κέρδισαν το γκραν-πρι του φεστιβάλ "Πού είσαι αγάπη?". Την ταινία "Πού είσαι αγάπη?" παρακολούθησαν περίπου 22.000.000 θεατές. Τον ίδιο χρόνο, κυκλοφόρησε το διπλό άλμπουμ "Τραγούδια από την ταινία "Πού είσαι αγάπη?" (ρωσ. «Песни из кинофильма «Где ты, любовь?»»). Το τραγούδι "Κόκκινο βέλος" (ρωσ. «Красная стрела») του Αλεξέι Μαζούκοφ, αποτέλεσε την αρχή της καλλιτεχνικής καριέρας του ποιητή Νικολάι Ζινόβιεφ. Το τραγούδι απαγορεύτηκε στα σοβιετικά ραδιόφωνα, από τη μουσική διοίκηση του Γκενάντι Τσερκάσοφ, λόγω του ότι δεν του άρεσε πως τραγουδά η Σοφία Ροτάρου. Αλλά, το τραγούδι είχε γίνει ήδη γνωστό στην τηλεόραση. Το 1981, η ταινία έλαβε το βραβείο της κριτικής επιτροπής, για το ότι έκανε δημοφιλή τραγούδια των σοβιετικών μουσικοσυνθετών, στο XIV Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Σοβιέτ, στην Βίλνιους. Αυτή η ταινία ήταν η πρώτη προσπάθεια της Σοφίας Ροτάρου στον κινηματογράφο. Παρόλο που οι κριτικοί θεώρησαν το ρόλο αποτυχία, η ταινία κατέβαλε την αγάπη των θεατών.

Ψυχή

Το επόμενο μέρος της καριέρας της άρχισε με το ψάξιμο ενός νέου μουσικού στιλ, της ροκ μουσικής, και με την ταινία "Ψυχή" καθώς και με τη συνεργασία με το συγκρότημα "Μηχανή του χρόνου" (ρωσ. «Машина времени»). Στη Γιάλτα, η Σοφία Ροτάρου έλαβε την πρόσκληση να παίξει τον κύριο ρόλο στην ταινία, αλλά η Σοφία Ροτάρου αρνήθηκε. Είχε προβλήματα με την φωνή της, και οι γιατροί της απαγόρευσαν να τραγουδά. Αυτό ήταν που έσπρωξε τον Αλεξάντερ Μποροντιάσκι και τον Αλεξάντερ Στεφάνοβιτς, να αλλάξουν το σενάριο και να το γράψουν σαν μια αυτοβιογραφία μιας τραγουδίστριας με προβλήματα φωνής. Μετά, όταν η Σοφία Ροτάρου είδε το νέο σενάριο της ταινίας μαζί με τα τραγούδια, η Σοφία δέχτηκε να συμμετάσχει στην ταινία, και μάλιστα ακύρωσε κάποιες συναυλίες. Οι παρτενέρ της Σοφίας Ροτάρου στην ταινία ήταν ο Ρολάν Μπίκοφ, ο Μιχαήλ Μπογιάρσκι και το συγκρότημα "Μηχανή του χρόνου". Την ταινία παρακολούθησαν 54.000.000 θεατές.
Στον τελικό του "Τραγούδι-82", στον τελικό πέρασαν τα τραγούδια της Σοφίας Ροτάρου, "Μελαγχολίες" (ρου. «Melancolie») και το τραγούδι "Σηκωθείτε" (ρωσ. «Вставайте!»). Τον επόμενο χρόνο, στο "Τραγούδι-73", στον τελικό πέρασαν τα τραγούδια της Σοφίας Ροτάρου, "Ευτυχία σε σένα, γη μου" (ρωσ. «Счастья тебе, земля моя») και το τραγούδι "Ακούγεται μουσική" (ρωσ. «А музыка звучит»).
Μετά από συναυλίες στον Καναδά, και μετά την έκδοση του άλμπουμ "Canadian Tour 1983" το 1983, στην Σοφία Ροτάρου απαγόρευσαν για πέντε χρόνια να φεύγει από τα σύνορα της ΕΣΣΔ. Δεν υπάρχει ένας επίσημος λόγος, αλλά όταν στο Υπουργείο Κουλτούρας της ΕΣΣΔ, ερχόταν προσκλήσεις από άλλα κράτη του κόσμου, έλεγαν Η Σοφία Ροτάρου δεν δουλεύει εδώ. Όταν η Σοφία είχε ηχογραφήσει ένα άλμπουμ στην Γερμανία, η Μόσχα ζήτησε 6 ρούβλια για κάθε λεπτό που παίρνει το άλμπουμ. Οι Γερμανοί έπρεπε να πληρώσουν 156 γερμανικά μάρκα και τηλεφώνησε ξανά στη Μόσχα. Την επόμενη μέρα, η μεταφράστρια είπε στην Σοφία Ο διευθυντής μας αποφάσισε να σας κάνει ένα μικρό δώρο, μιας και η Μόσχα απαγόρευσε την αύξηση της τιμής..., ενώ η Σοφία απάντησε Είμαι δυστυχισμένη για ένα πράγμα - αυτό έπεσε στα νιάτα, όπου μπορούμε να κάνουμε τόσα πολλά.
Το 1983, η Σοφία Ροτάρου έδωσε 137 συναυλίες σε εργαστήρια, σε χωριά της Κριμαίας. Το Υπουργείο Κουλτούρας της Μολδαβικής ΣΣΔ πρότεινε την Σοφία Ροτάρου στον τίτλο "Κρατικό Βραβείο Ε.Σ.Σ.Δ.", αλλά το βραβείο δεν απονεμήθηκε στην Σοφία για άγνωστους λόγους. Τον ίδιο χρόνο, η Σοφία Ροτάρου έλαβε τον τίτλο "Λαϊκής Καλλιτέχνης της Μολδαβικής ΣΣΔ".
Το 1984, η Σοφία Ροτάρου τραγούδησε το τραγούδι "Ρομάντικα" (ρου. "Romantică") στο "Τραγούδι-84". Επίσης, η Σοφία εκτέλεσε το τραγούδι στα γερμανικά, στο πρόγραμμα «Ein Kessel Buntes». Τον ίδιο χρόνο, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Απαλή Μελωδία", το οποίο πούλησε 2.000.000 αντίτυπα στην ΕΣΣΔ. Το 1985, η Σοφία Ροτάρου έλαβε τον τίτλο "Χρυσός δίσκος", για τα άλμπουμ "Απαλή Μελωδία" και "Σοφία Ροτάρου". Τον ίδιο χρόνο, η Σοφία Ροτάρου έλαβε το Βραβείο της Φιλίας των Λαών. Στον τελικό του "Τραγούδι-85", η Σοφία Ροτάρου τραγούδησε τα τραγούδια "Πέλαργος στην στέγη" και "Στο σπίτι μου".

Το τέλος της συνεργασίας με το "Τσερνόβα ρούτα"

Το 1985, κυκλοφόρησε η μουσική ταινία "Σας καλεί η Σοφία Ροτάρου" (ρωσ. «Вас приглашает София Ротару») και το 1986, η μουσική ταινία "Μονόλογος για την αγάπη" (ρωσ. «Монолог о любви»). Στη μουσική ταινία "Μονόλογος για την αγάπη", η Σοφία Ροτάρου εκτέλεσε το τραγούδι «Amor» στο πίσω μέρος μιας βάρκας χωρίς την βοήθεια των stuntman. Το 1986, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Μονόλογος για την αγάπη", με τραγούδια και το σάουντρακ από την ομώνυμη ταινία. Αυτό το άλμπουμ ήταν η τελευταία συνεργασία της Σοφίας Ροτάρου με ουκρανούς μουσικοσυνθέτες. Εξαιτίας αυτού, το συγκρότημα "Τσερνόβα ρούτα" αποφάσισε να σταματήσει τη συνεργασία με τη Σοφία Ροτάρου, κάτι που για την ίδια και τον σύζυγο της (ο Ανατόλι είχε δημιουργήσει αυτό το συγκρότημα) ήταν μεγάλη έκπληξη. Σε μια συνέντευξη, την είχαν ρωτήσει Είχατε κάποτε νίωσει στα αλήθεια πόνο? και η Σοφία Ροτάρου απάντησε Ναι, όταν με πρόδωσαν. Αυτό στην περίπτωση του "Τσερνόβα ρούτα" που είχε δημιουργήσει ο σύζυγος μου. Αυτό έγινε στο απόγειο της καριέρας μας, όταν όλοι μας λάτρευαν. Μάλλον πίστεψαν ότι μπορούν και χωρίς εμένα, ότι δεν τους συμπεριφέρομαι σωστά, ότι το ρεπερτόριο δεν είναι καλό...Έφυγαν με σκάνδαλο και με το όνομα "Τσερνόβα ρούτα".
Η απότομη αλλαγή στην καριέρα της Σοφίας Ροτάρου έγινε όταν άρχισε τη συνεργασία με τον Βλαντιμίρ Ματέτσκι, το 1986. Είχαν ήδη κυκλοφορήσει τα τραγούδια "Λαβάντα" (ρωσ. «Лаванда») και "Φεγγάρι, φεγγάρι" (ρωσ. «Луна, луна»), τα οποία έγιναν τα πιο γνωστά τραγούδια στην ΕΣΣΔ το 1986. Μετά, τον ίδιο χρόνο, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Χρυσή καρδιά" (ρωσ. «Золотое сердце»). Η Σοφία Ροτάρου άρχισε να γράφει τραγούδια σε στυλ Europop ("Ήταν, μα πέρασε" ρωσ. «Было, но прошло» και "Φεγγάρι" ρωσ. «Луна»), καθώς και σε στυλ Hard rock ("Η ώρα μου" ρωσ. «Время моё» και "Μόνο που αυτό είναι λίγο" ρωσ. «Только этого мало»). Ο Ματέτσκι, καθώς και ο βοηθός του, ο ποιητής Μιχαήλ Σαμπρόφ, κατάφεραν να συνεργαστούν με τη Σοφία Ροτάρου για 15 χρόνια και να κυκλοφορήσουν νέες, ποιοτικές συνεργασίες. Μετά το "Λαβάντα" ακολούθησε το "Φεγγάρι, φεγγάρι", "Ήταν, μα πέρασε", "Άγριοι κύκνοι" (ρωσ. Дикие лебеди), "Χουτοριάνκα" (ρωσ. «Хуторянка»), "Ουράνιο τόξο του φεγγαριού" (ρωσ. «Лунная радуга»), "Τα αστέρια σαν αστέρια" (ρωσ. «Звезды как звезды»), "Νυχτερινή πεταλούδα" (ρωσ. «Ночной мотылёк»), "Χρυσή καρδιά", "Η ζωή μου, η αγάπη μου" (ρωσ. «Жизнь моя, моя любовь») και άλλα πολλά.

Κατηγορίες για προδοσία

Το 1986, ο συνθέτης Βλαντιμίρ Μιγκούλια, έγραψε το τραγούδι "Ζωή" (ρωσ. «Жизнь») ειδικά για τη Σοφία Ροτάρου. Τα τραγούδι ακουγόταν σπάνια, μα πολλοί που το άκουσαν το θυμούνται. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η Σοφία Ροτάρου, λόγω των πολλών συναυλιών και τις εμφανίσεις σε πολλά μουσικά φεστιβάλ, έγινε η κυρίαρχος του σοβιετικού σόου μπίζνες. Στις 11 Μαΐου 1988, η Σοφία Ροτάρου έλαβε τον τίτλο "Λαϊκός Καλλιτέχνης της ΕΣΣΔ". Την ίδια ώρα, λόγω του ότι στο ρεπερτόριο της Σοφίας Ροτάρου κυκλοφορούσαν τραγούδια στα ρωσικά, προκλήθηκαν εξεγέρσεις στην Ουκρανία. Την κατηγορούσαν για προδοσία της πατρίδας. Για την αποφυγή δημόσιου σκανδάλου, η Σοφία Ροτάρου αρνήθηκε να συμμετάσχει στο φεστιβάλ "Τσερνόβα ρούτα", το οποίο διεξήχθη στην Ουκρανία το 1989. Η κατάσταση έγινε ακόμα χειρότερη, όταν σε μιά συναυλία στο Λβιβ, στο στάδιο "Φιλία", υπήρχαν θεατές που ήταν εναντίον της τραγουδίστριας, και οι οποίοι την συνάντησαν με ένα πανό που έγραφε Σοφία, σε περιμένει η τιμωρία!. Αυτό προκάλεσε τσακωμούς με τους πραγματικούς θαυμαστές της Σοφίας Ροτάρου.
Παρόλα αυτά, η Σοφία Ροτάρου συνέχιζε να γράφει τραγούδια και στα ουκρανικά. Εκείνη την περίοδο, κυκλοφόρησαν τραγούδια στα ουκρανικά, όπως το "Κράι" (ρωσ. «Край»), "Το έχο της πίστης" (ρωσ. «Эхо верности»), "Πέρνα νερό" (ρωσ. «Тече вода»), "Ο χορός των ραγισμένων καρδιών" (ρωσ. «Бал разлучённых сердец»), "Ομίχλη" (ρωσ. «Туман») και άλλα πολλά. Το 1991, κυκλοφόρησε νέο μουσικό πρόγραμμα, το οποίο μπήκε στο άλμπουμ "Ρομάντικα" (ρωσ. Романтика), στο οποίο συμπεριλαμβάνονταν Remake των τραγουδιών του Ιβασιούκ και άλλων γνωστών ουκρανών μουσικοσυνθέτων.
Το 1991, κυκλοφόρησε το νέο άλμπουμ της Σοφίας Ροτάρου και του Ματέτσκι, το "Καραβάνι της αγάπης" (ρωσ. «Караван любви»), στο οποίο συμπεριλαμβάνονταν τραγούδια σε στυλ Hard rock και Heavy metal music, τα οποία ήταν δημοφιλή εκείνη την εποχή. Την ίδια στιγμή, κυκλοφόρησε η ομώνυμη μουσική ταινία και το μουσικό πρόγραμμα "Χρυσή καρδιά", το οποίο ήταν το τελευταίο μουσικό πρόγραμμα της Σοφίας Ροτάρου στην ΕΣΣΔ. Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, η Ρωσία, Ουκρανία και Μολδαβία δεν κατάφεραν να μοιράσουν τη Σοφία Ροτάρου.

Μπαλέτο "Τοντές"

Η πτώση της ΕΣΣΔ είχε επηρεάσει το γεωγραφικό πρόγραμμα της Σοφίας Ροτάρου. Το Υπουργείο Κουλτούρας της ΕΣΣΔ πίεζε τους καλλιτέχνες να κάνουν τουρνέ στην "φωτιά". Η Σοφία Ροτάρου αρνήθηκε, ενώ την ίδια ώρα ετοίμαζε τα προγράμματα "Οι φίλοι μένουν φίλοι" (ρωσ. «Друзья остаются друзьями») και το "Καραβάνι της αγάπης", τα οποία παρουσίασε στην Βίλνιους, Ρίγα, Τάλλιν, Τιφλίδα, Μπακού και Ερεβάν. Αλλά λόγω των κακών συνθηκών, η Σοφία Ροτάρου αρρώστησε με πνευμονία. Η Σοφία Ροτάρου είχε πει Με είχαν προειδοποιήσει - μην κατεβαίνεις στην αίθουσα, δεν ξέρουμε τι μπορεί να γίνει. Εγώ θεωρώ - με τι συναντάς το συνάνθρωπο, με αυτό θα σε πληρώσει.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η Σοφία Ροτάρου ενδιαφέρθηκε για το μπαλέτο "Τοντές" (ρωσ. «Тодес») και μετέπειτα του πρότεινε συνεργασία. Σε αυτό το μπαλέτο χορεύουν διάφορα στυλ χορού, από τάγκο μέχρι το B-boying. Αυτοί οι χοροί έκαναν τις εμφανίσεις της πιο εντυπωσιακές. Αυτή η συνεργασία διέρκησε για πέντα χρόνια. Η Άλλα Ντούχοβα, διευθυντής του μπαλέτου, είπε ότι το μπαλέτο έγινε γνωστό χάρη στη συνεργασία με τη Σοφία Ροτάρου.

20 χρόνια καριέρας

Το 1991, η Σοφία Ροτάρου διοργάνωσε στη Μόσχα ένα επετειακό πρόγραμμα επ ευκαιρία των 20 χρόνων της καριέρας της. Οι επετειακές συναυλίες "Τα χρώματα της Σοφίας Ροτάρου" (ρωσ. «Цветы Софии Ротару») διεξήχθησαν στον Ομοσπονδιακό Χώρο Συναυλιών "Ρωσία". Αυτές οι συναυλίες βγήκαν στην τηλεόραση και σε βίντεο. Στις συναυλίες, η Σοφία εκτέλεσε ρέμιξ των τραγουδιών του Ιβασιούκ, όπως το "Τσερνόβα ρούτα", "Κράι", "Τσερεμσίνα" (ρωσ. «Черемшина»), τα οποία έγιναν κλασικά στο ουκρανικό σόου μπίζνες, και επίσης εκτέλεσε τα νέα τραγούδια "Τάνγκο" (ρωσ. «Танго»), "Άγριοι κύκνοι" και άλλα. Στις συναυλίες συμμετείχε και το συγκρότημα "Σμέριτσκα" (ρωσ. «Смеричка»), το οποίο συμμετείχε με τη Σοφία Ροτάρου στην ταινία "Τσερνόβα ρούτα".
Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, το 1991, η Σοφία Ροτάρου δεν έχασε την κύρια θέση στο σόου μπίζνες, κατέχει σταθερούς θαυμαστές, καθώς και στη ρωσική διασπορά στην Ευρώπη και στις Η.Π.Α. Το 1992, κυκλοφορεί το τραγούδι "Χουτοριάνκα", το οποίο έγινε θρυλικό και μπήκε στα τσαρτς του "Ηχιτικού δρόμου" του περιοδικού "Κομσομόλ της Μόσχας". Η Σοφία Ροτάρου είχε χαρακτηρίσει το τραγούδι ως τραγούδι του κάθε πλήθους.
Η τραγουδίστρια έφυγε από την φιλαρμονική και ηχογραφούσε τα τραγούδια της στο δικό της στούντιο, στη Γιάλτα. Το 1993, κυκλοφόρησαν τα άλμπουμ "Σοφία Ροτάρου", "Λαβάντα", "Χρυσά τραγούδια 1985/95" (ρωσ. «Золотые песни 1985/95») και "Χουτοριάνκα". Το 1995, η Σοφία Ροτάρου πρωταγωνίστησε στην ταινία "Παλιά τραγούδια για το κύριο" (ρωσ. «Старые песни о главном») του Channel One, και στο οποίο η Σοφία Ροτάρου εκτέλεσε το τραγούδι "Πώς ήσουν" (ρωσ. «Каким ты был»). Το 1996, η Σοφία Ροτάρου βραβεύτηκε με το Σήμα Τιμής του Προέδρου της Ουκρανίας. Τον ίδιο χρόνο, η Σοφία Ροτάρου, στο "Τραγούδι-96", βραβεύτηκε με βραβείο "Καλύτερος τραγουδιστής του σόου μπίζνες του 1996". Στον τελικό του "Τραγούδι-96" πέρασαν τα τραγούδια "Η νύχτα της αγάπης" (ρωσ. «Ночь любви»), το "Δεν έχω χώρο στην καρδιά σου" (ρωσ. «Нет мне места в твоём сердце») και το "Η πίστη των κύκνων".
Το 1997, η Σοφία Ροτάρου πρωταγωνίστησε στη μουσική ταινία "10 τραγούδια για τη Μόσχα" του καναλιού NTV (ρωσ. «10 песен о Москве»), στην οποία η Σοφία Ροτάρου εκτέλεσε το τραγούδι "Η Μόσχα του Μάη" (ρωσ. «Москва майская») με το συγκρότημα "Ιβάνουσκι Ιντερνέσιοναλ" (ρωσ. «Иванушки International»). Τον ίδιο χρόνο, η Σοφία Ροτάρου έγινε "Αξιότιμος πολίτης της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας", τιμητικό βραβείο του Πρόεδρου της Ουκρανίας, Λ. Κούτσμα, για την αξιόλογη συνεργασία στο τοπικό σόου μπίζνες, και έλαβε το "Βραβείο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας".

Μπαλέτο "Ακβέριας"

Στις 16 Σεπτεμβρίου, σε ηλικία 77 χρόνων, πέθανε η Αλεξάντρα Ροτάρου, μητέρα της Σοφίας Ροτάρου. Πριν από αυτό το γεγονός, η Σοφία είχε ακυρώσει κάποιες συναυλίες, επετειακά προγράμματα, τουρνέ κ.α. Στα γυρίσματα του "Τραγούδι-97", η Σοφία Ροτάρου εκτέλεσε τα τραγούδια "Τα πικρά σου μάτια" (ρωσ. «Твои печальные глаза»), "Ήταν καιρός" (ρωσ. «Было время») και "Τρικό" (ρωσ. «Свитерок»). Όταν ήταν κριτής στο "Μουσικό Λουστράρισμα" (ρωσ. «Песенний вернисаж», ουκ. «Пісенний вернісаж»), είχε παρατηρήσει το μπαλέτο "Ακβέριας" (ρωσ. «Аквериас») υπό την ηγεσία της Οκσάνα Λάν, και του πρότεινε συνεργασία.
Το 1998, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Αγάπησε με" (ρωσ. «Люби меня»), και τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου, η Σοφία Ροτάρου παρουσίασε το πρόγραμμα "Αγάπησε με" στο Ομοσπονδιακό Παλάτι του Κρεμλίνου. Τον ίδιο χρόνο, η Σοφία Ροτάρου έλαβε το Βραβείο του Άγιου Ανδρέα του Θαυματουργού και "Αξιότιμος πολίτης του Τσέρνοβτσι".
Το 1999, η δισκογραφική εταιρεία «Star Records» κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ στη σειρά "Σειρά των Αστεριών" (ρωσ. «Звёздной серии»). Τον ίδιο χρόνο, η Σοφία έλαβε τον τίτλο "Καλύτερος τραγουδιστής της Ουκρανίας" στην κατηγορία "Λαογραφικό σόου μπίζνες", καθώς και το "Gold Firebird" (ρωσ. «Золотая Жар-птица») και το βραβείο "για τη συνεισφορά στην τοπική ποπ-μουσική". Επίσης η Σοφία Ροτάρου έλαβε το Βραβείο της Αγίας Πριγκίπισσας Όλγας ΙΙΙ βαθμού και τον τίτλο "Άνθρωπος του 1999".

2007: Τα 60α γενέθλια της Σοφίας Ροτάρου

Στις 7 Αυγούστου 2007, η Σοφία Ροτάρου γιόρτασε τα 60α γενέθλιά της. Εκατοντάδες θαυμαστές, καθώς και γνωστοί καλλιτέχνες, ήρθαν στη Γιάλτα από όλα τα μέρη του κόσμου, για να συγχαρούν την τραγουδίστρια. Ο τότε-Πρόεδρος της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιούστσενκο, βράβευσε τη Σοφία Ροτάρου με το Βραβείο για τις υπηρεσίες ΙΙ βαθμού. Οι εορτασμοί για τα γενέθλια της Σοφίας Ροτάρου, συνεχίστηκαν τον Σεπτέμβριο, στο Σότσι, όπου στον μουσικό διαγωνισμό "Πέντε Αστέρια" (ρωσ. «Пять звёзд»), μια ημέρα του διαγωνισμού ήταν αφιερωμένη στην καριέρα της Σοφίας Ροτάρου. Τον Οκτώβριο του 2007, στο Ομοσπονδιακό Παλάτι του Κρεμλίνου, διεξήχθησαν οι επετειακές συναυλίες της Σοφίας Ροτάρου, στις οποίες έλαβαν μέρος αστέρια της Ρωσίας όπως η Άλλα Πουγκατσιόβα, Φιλίπ Κιρκόροφ, Ιώσηφ Κοπζόν, Λέβ Λέβσενκο, Ναντέζτα Μπάμπκινα, Λαρίσα Ντόλινα, Ανζελίκα Βαρούμ, Κριστίνα Ορμποκάιτε, Μάσα Ρασπούτινα, Νικολάι Μπάσκοφ, Βικτώρια Νταϊνέκο, Βαλέρι Μελάτζε και αστέρια της Ουκρανίας όπως η Ταίσια Ποβαλί, Αλεξέι Ποταπένκο, Αναστασία Καμένσκιχ και άλλοι.
Το τραγούδι "Εγώ είμαι η αγάπη σου" (ρωσ. «Я твоя любовь») κέρδισε την πρώτη θέση, αφού έμεινε για τέσσερις εβδομάδες στα τσαρτ του "Χρυσού Γραμμόφωνου" του Ρωσικού ραδιόφωνου. Από τον Μάρτιο μέχρι τον Μάιο του 2008, η Σοφία Ροτάρου βρισκόταν σε επετειακό τουρνέ στην Ρωσία. Στις 8 Μαρτίου 2008, κυκλοφόρησε το τραγούδι "Τα λουλούδια της πασχαλίας" (ρωσ. «Цветы сирени»).
Το 2009 (ίσως μέχρι και σήμερα), η Σοφία Ροτάρου βρισκόταν σε πολλά τουρνέ και τηλεοπτικά γυρίσματα. Παρά την ηλικία της, η Σοφία Ροτάρου βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα. Μάλιστα, παρόλο του ότι η Σοφία Ροτάρου είναι 63 χρονών, μοιάζει σαν να είναι 40, και οι γιατροί της απαγόρευσαν την πλαστική προσώπου.
Σε 34 φεστιβάλ του "Τραγούδι της Χρονίας" (1973-2008, πλην αυτού του 2002), η Σοφία Ροτάρου είχε εκτελέσει 72 τραγούδια, τα πιο πολλά στην ιστορία του διαγωνισμού.

Πολιτική

Η Σοφία Ροτάρου δεν υποστηρίζει κανένα πολιτικό κόμμα ή ιδεολογία - η αγάπη είναι το κύριο θέμα των τραγουδιών της. Παρ'όλα αυτά, η πολιτική αποτέλεσε ένα σημαντικό μέρος της καριέρας της Σοφίας Ροτάρου. Μετά τη συνεργασία με τη γερμανική δισκογραφική εταιρεία "Ariola" (σημ. Sony BMG Music Entertainment), στα μέσα της δεκαετίας του 1970, λόγω του ότι δεν υπήρχε κανένα τραγούδι στα ρώσικα, το Υπουργείο Κουλτούρας της ΕΣΣΔ, απαγόρευσε στη Σοφία Ροτάρου τις συναυλίες εκτός από τα σύνορα της ΕΣΣΔ για 7 χρόνια.
Το τραγούδι "Η Πατρίδα μου", παρ'όλο που μιλά για την αγάπη, προκάλεσε πολιτικές αντιπαραθέσεις. Κατά τη διάρκεια της "Πορτοκαλί Επανάστασης", στην Ουκρανία, η Σοφία Ροτάρου και η οικογένεια της, έδινε φαγητό στους πολίτες του Κιέβου ανεξαρτήτως από τα πολιτικά τους πιστεύω. Το 2006, συμμετέχει ως "βοηθός" του κινήματος "Λοτβίνα", αλλά παρ'όλα αυτά το κίνημα δεν παίρνει τις απαραίτητες ψήφους και δεν περνά στο ουκρανικό κοινοβούλιο.

Θαυμαστές

Το πιο παλιό επίσημο φαν-κλάμπ της Σοφίας Ροτάρου, είναι το "Φορτούνα" (ρωσ. «Фортуна»). Το φαν-κλαμπ δημιουργήθηκε το 1988, από κάτοικο του Νοβορωσίσκ, την Ελένα Νικιτένκο, και έχει πολλούς χρήστες στη Ρωσία και σε άλλες χώρες. Στις 30 Σεπτεμβρίου 2000, το φαν-κλαμπ άνοιξε δική του ιστοσελίδα στο Ίντερνετ.
Το 2003, ιδρύθηκε η ιστοσελίδα "ΡΟΤΑΡΟΥΝΙΟΥΣ" (ρωσ. ROTARUNEWS). Πριν από αυτήν την ιστοσελίδα, υπήρχε ένα καθημερινό περιοδικό με τα τελευταία νέα της Σοφίας Ροτάρου. Αλλά από το 2007, η ιστοσελίδα σταμάτησε τη λειτουργία της.
Επίσης υπάρχουν ιστοσελίδες στη Μόσχα, στη Ρίγα, στο Ουράλ, στην Εσθονία, στο Λβιβ και στο Καζακστάν. Στη λίστα των συνεργάτων της Σοφίας Ροτάρου στη σφαίρα του μάρκετινγκ, βρίσκεται ο Αλιμζάν Τοχτατούνοφ, επιχειρηματίας, συνιδιοκτήτης δύο καζίνο στη Μόσχα, ο οποίος βοηθούσε τη Σοφία Ροτάρου στη συμμετοχή στο "Τραγούδι της Χρονιάς". Όταν, το 1972, είδε την Σοφία Ροτάρου σε μια συναυλία, έκανε για αυτήν συμπόσιο. Αυτός ο επιχειρηματίας είναι γνωστός για το σκάνδαλο του καλλιτεχνικού πατινάζ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2002, όπου κατηγορήθηκε ότι δωροδοκούσε τους διαιτητές. Έμεινε στη φυλακή για ένα χρόνο, μιας και δεν βρέθηκαν αποδεικτικά στοιχεία εναντίον του. Η Σοφία Ροτάρου τον είχε υποστηρίξει στο δικαστήριο.
Μεγάλο ενδιαφέρον στον Τύπο προκάλεσε μια θαυμάστρια της τραγουδίστριας, η Γκαλίνα Σταρομπούτοβα. Είχε καταφέρει να κερδίσει την εμπιστοσύνη της Σοφίας Ροτάρου. Όταν, σε μια συναυλία, ζήτησε περισσότερο χρόνο με την τραγουδίστρια, ο μάνατζερ της τραγουδίστριας αρνήθηκε, και η Γκαλίνα άρχισε να απειλεί την τραγουδίστρια. Απείλησε ότι θα βάλει βόμβα στο αεροπλάνο της Σοφίας Ροτάρου, αλλά την είχαν πιάσει και την φυλάκισαν. Μετά που αποφυλακίστηκε, η Γκαλίνα συνέχισε να απειλεί την τραγουδίστρια με ανώνυμα SMS.