google/wiki40b huggingface dataset:
Τζέισον Ρόμπαρντς

Βιογραφία

Γιος του ηθοποιού Τζέισον Ρόμπαρντς του πρεσβύτερου, ο ηθοποιός ξεκίνησε την καριέρα του στο Μπρόντγουεϊ το 1956, κάνοντας επιτυχία ερμηνεύοντας ήρωες των θεατρικών του Ευγένιου Ο'Νηλ. Έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο, σε ηλικία 37 ετών, το 1959, στο πλευρό των Γιουλ Μπρίνερ και Ντέμπορα Κερ στην ταινία Το Ταξίδι (The Journey). Έπειτα ερμήνευσε τον αλκοολικό γιο της Κάθριν Χέπμπορν στην ταινία του Σίντνεϊ Λουμέτ Μακρύ Ταξίδι Μέσα στη Νύχτα (Long Day's Journey into the Night, 1962) κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού Ταξίδι μιας Μεγάλης Μέρας Μέσα στη Νύχτα του Ευγένιου Ο'Νηλ. Διέπρεψε στην κωμωδία όπως στις ταινίες Μεγάλη Θύελλα σε Μικρή Καρδιά (A Thousand Clowns, 1965) (σε έναν ρόλο που είχε ερμηνεύσει στο θέατρο), Η Γκαρσονιέρα μιας Ανύπαντρης (Any Wednesday, 1966) όπου εμφανίστηκε στο πλευρό της Τζέιν Φόντα, υποδύθηκε τον Άλ Καπόνε στην ταινία του Ρότζερ Κόρμαν Η Σφαγή του Σικάγου (The St. Valentine's Day Massacre, 1968) και τον Ντοκ Χόλιντεϊ στην ταινία του Τζον Στέρτζις Η Ώρα του Πιστολιού (Hour of the Gun, 1968) κι είχε δυο από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας του στις ταινίες: Κάποτε στη Δύση (C'era una volta il West, 1968) σε σκηνοθεσία του Σέρτζιο Λεόνε και Γύπες Πάνω από την Έρημο (The Ballad of Cable Hogue, 1970) του Σαμ Πέκινπα.

Το πρώτο Όσκαρ

Έλαβε το πρώτο από τα δυο του Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου το 1976 για την ταινία του Άλαν Τζέι Πακούλα Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου (All the Presidents Men, 1976) και κρίθηκε ακόμη μια φορά νικητής ένα χρόνο αργότερα για την ταινία του Φρεντ Τσίνεμαν Τζούλια (Julia, 1977) όπου υποδύθηκε τον συγγραφέα Ντάσιελ Χάμετ στο πλευρό της Τζέιν Φόντα και της Βανέσα Ρεντγκρέιβ. Έλαβε ακόμη μια υποψηφιότητα για την ταινία του Τζόναθαν Ντέμι Μέλβιν και Χάουαρντ (Melvin and Howard, 1980). Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 συμμετείχε σε πολλές τηλεοπτικές παραγωγές και είχε το ρόλο του αφηγητή σε πολλά ντοκιμαντέρ. Κατά τη δεκαετία του '90 συμμετείχε στις ταινίες Φιλαδέλφεια (Philadelphia, 1993) στο ρόλο του επικεφαλής του δικηγορικού γραφείου όπου εργάζεται ο Τομ Χανκς, τον οποίο απολύει όταν ανακαλύπτει ότι είναι ομοφυλόφιλος και Μανόλια (Magnolia, 2000) στο ρόλο ενός ετοιμοθάνατου ηλικιωμένου άνδρα που συμφιλιώνεται με το γιο του. Ο ηθοποιός απεβίωσε το 2000 σε ηλικία 78 ετών από καρκίνο του πνεύμονα.

Οικογενειακή ζωή

Παντρεύτηκε τέσσερις φορές κι απέκτησε 6 παιδιά. Η τρίτη του σύζυγος ήταν η Λορίν Μπακόλ, με την οποία υπήρξε παντρεμένος από το 1961 εώς το 1969 και με την οποία απέκτησε ένα γιο, τον ηθοποιό Σαμ Ρόμπαρντς. Ο χωρισμός τους ήταν αποτέλεσμα του αλκοολισμού του ηθοποιού. Ο Ρόμπαρντς έλαβε συνολικά 8 υποψηφιότητες για βραβείο Τόνυ, περισσότερες από οποιονδήποτε άλλο ηθοποιό του θεάτρο. Βραβεύτηκε μια φορά με Τόνυ, το 1959 για την ερμηνεία του στο θεατρικό του Μπαντ Σούλμπεργκ The Disenchanted, στο οποίο εμφανίστηκε με τον πατέρα του. Τιμήθηκε επίσης με Βραβείο Έμμυ, με βραβείο του ιδρύματος Κέννεντι και με "Εθνικό Μετάλλιο των Τεχνών".
Πλοιάριο

Επειδή κατά τον Κ.Ι.Ν.Δ. πλοίο θεωρείται κάθε σκάφος που κινείται αυτοδύναμα και έχει άνω των 10 κόρων χωρητικότητα, διάκριση που δεν επαναλαμβάνεται στον Κ.Δ.Ν.Δ. ως πλοιάριο (boat) χαρακτηρίζεται κάθε σκάφος που έναι κάτω των 10 κόρων χωρητικότητας.
Τέτοια σκάφη "πλοιάρια" διακρίνονται σε διάφορες επιμέρους κατηγορίες όπως σκάφη αγώνων (racing yachts), αλιευτικα (fishing boats), ιστιοπλοϊκά (racing yachts), και βοηθητικών υπηρεσιών (service boats), όπως πλοηγίδες (pilot boats) κ.λπ.
Άγιος Μύρων Ηρακλείου

Θέση, υποδομή και αξιοθέατα

Είναι κτισμένος στην κορυφή δύο λόφων. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και παράγουν σταφίδα και κρασί.Χαρακτηριστικό του γνώρισμα αποτελεί το ρολόι του σχολείου που διακρίνεται απ’ ολόκληρη την επαρχία Μαλεβιζίου.
Σε περίοπτη θέση βρίσκεται ο καθεδρικός ναός του Αγίου Μύρωνα, ο οποίος έδωσε και το όνομά του στο χωριό. Μέσα στο ναό βρίσκεται ο τάφος του Αγίου όπως και τα λείψανά του μέσα σε πολυτελή λειψανοθήκη. Στα δυτικά και κάτω από το ναό βρίσκεται η σκήτη όπου μόνασε ο Άγιος, η οποία μετατράπηκε σε παρεκκλήσι. Στις 8 Αυγούστου , ημέρα εορτασμού του Αγίου, γίνεται μεγάλο πανηγύρι.Ανάμεσα στα άλλα, στο χωριό υπάρχει Δημοτικό Σχολείο, Γυμνάσιο και Λύκειο, αστυνομικό τμήμα, ταχυδρομείο και περιφερειακό ιατρείο, το οποίο υπάγεται στο Κέντρο Υγείας Αγίας Βαρβάρας.

Δ.δ. Αγίου Μύρωνα

Το Δημοτικό διαμέρισμα του Αγίου Μύρωνα έχει συνολικά 730  κατοίκους και αποτελείται από την έδρα και τον οικισμό Ξηρολιά, η οποία το 2001 είχε 13 κατοίκους.

Ιστορικά στοιχεία

Η αρχαιότερη ονομασία του ήταν Ραύκος και ταυτίζεται με την αρχαία πολιτεία, που ήκμασε τη μινωική και ρωμαϊκή εποχή στην περιοχή του σημερινού χωριού. Τα τυχαία ευρήματα τα οποία ευρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου , μεταξύ αυτών επιγραφές και νομίσματα, χρονολογούνται από το 1900 π.Χ. Στις αρχές του 20ού αιώνα βρέθηκαν στον Άγιο Μύρωνα μινωικές σφραγίδες και αγγείο της υστερομινωϊκής εποχής. Το 1941 ανακαλύφθηκε θαλαμοειδής τάφος της υστερομινωϊκής εποχής ΙΙΙ Α, με 4 σαρκοφάγους και κεραμεική. Το 1966 στη θέση Βρύση, όπου βρισκόταν σημαντικό μινωικό νεκροταφείο, ανακαλύφθηκαν σαρκοφάγοι των νεοανακτορικών χρόνων με αποτέλεσμα να ανασκαφεί από τον Στυλιανό Αλεξίου και την Αγγελική Λεμπέση. Οι ταφές γίνονταν σε πίθους και σε ελλειψοειδείς ή λουτηροειδείς σαρκοφάγους. Με βάση την κεραμεική, το νεκροταφείο χρονολογήθηκε από στην ύστερη προανακτορική και πρώιμη παλαιοανακτορική περίοδο, ενώ χρησιμοποιήθηκε και στην νεοανακτορική περίοδο.
Ο Άγιος Μύρωνας πήρε το όνομά του από τον Άγιο Μύρωνα (έζησε μεταξύ 250 - 350) που γεννήθηκε στην αρχαία Ραύκο και ήταν επίσκοπος Κρήτης στον επισκοπικό θρόνο της Γόρτυνας στο τέλος του 4ου αιώνα.
Η πρώτη μνεία για το χωριό γίνεται σε συμβόλαιο προς τιμήν του Αγίου Μύρωνα, το 1281. Στη απογραφή του Καστροφύλακα , το 1583, (Κ102) το χωριό αναφέρεται Samiro και με 254 κατοίκους.
Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ο Άγιος Μύρωνας έγινε το κέντρο της αντίστασης κατά των Οθωμανών. Πολλοί Αγιομυργιανοί συμμετείχαν στο Μακεδονικό Αγώνα (1904-1908) με οπλαρχηγό το Γιάννη Μακράκη, καθώς και στην επανάσταση του Θερίσου στο πλευρό του Ελευθέριου Βενιζέλου, αλλά και στους Βαλκανικούς Αγώνες του 1912 – 1913. Τέσσερις κάτοικοι βρήκαν το θάνατο ηρωικά, στο έπος του 1940. Στα χρόνια της κατοχής η σύσσωμη η κωμόπολη συμμετείχε στην αντίσταση.
Το 1856 το χωριό καταστράφηκε ολοσχερώς από σεισμό. Ξαναχτίστηκε έπειτα και σήμερα αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά χωριά της περιοχής.
Βραβεία Σωματείου Αμερικανών Παραγωγών του 2012

Η 24η Απονομή των Βραβείων του Σωματείου Αμερικανών Παραγωγών, τα οποία τιμούν τις καλύτερες παραγωγές στο χώρο του αμερικανικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης για το έτος 2012, έλαβε χώρα στις 26 Ιανουαρίου του 2013.
Άγιος Παύλος Χαλκιδικής

Ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία

Ο οικισμός πανηγυρίζει στις  25 Ιανουαρίου, του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και στις 6 Αυγούστου, οπότε εορτάζεται η Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Στο χωριό βρίσκεται η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Τρύφωνα, ο οποίος είναι και προστάτης των αμπελιών. Κάθε Αύγουστο λαμβάνει χώρα πανηγύρι, στη διάρκεια του οποίου προσφέρονται στους επισκέπτες δείγματα της τοπικής κουζίνας και κρασί ποικιλιών της περιοχής, όπως Σοβινιόν και Μερλό.

Αθλητισμός

Στο χωριό εδρεύει το Κλειστό Γυμναστήριο του Δήμου, ενώ δραστηριοποιείται από αθλητική άποψη ο ποδοσφαιρικός σύλλογος «Διόνυσος», που αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα της  Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής.
Νεμάνια Νίκολιτς (ποδοσφαιριστής, γενν. το 2001)

Πρώτα χρόνια

Ο Νίκολιτς είναι «προϊόν» της ακαδημίας νέων της Σαράγεβο, από την οποία έφυγε τον Ιούνιο του 2018 για να υπογράψει με την Μλάντοστ Ντομπόι Κακάνι. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό ντεμπούτο του εναντίον της Ράντνικ Μπιγελίνα στις 18 Αυγούστου 2018, σε ηλικία 17 ετών.

Ολυμπιακός

Τον Αύγουστο του 2019, ο Νίκολιτς υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό με κόστος μεταγραφής που δεν αποκαλύφθηκε, αλλά αμέσως δόθηκε δανεικός για ένα χρόνο στη σερβική Ραντνίσκι Νις.

Διεθνής σταδιοδρομία

Ο Νίκολιτς έχει αγωνιστεί σε όλα τα κλιμάκια των «μικρών» Εθνικών ομάδων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (U15, U17, U18, U19 και U21).
Κυπριακά νομίσματα ευρώ

To ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 17 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 17 χώρες και μια ιδιαίτερη κρατική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή.
Η Κύπρος προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 και στις 13 Φεβρουαρίου 2007 υπέβαλε αίτημα προσχώρησης στην Ευρωζώνη. Η χώρα έγινε δεκτή στην Ευρωζώνη και αντικατέστησε την κυπριακή λίρα με το ευρώ την 1η Ιανουαρίου 2008.

Διαγωνισμός σχεδίασης

Η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου προκήρυξε διαγωνισμό για το σχεδιασμό των κυπριακών κερμάτων ευρώ, η προθεσμία του οποίου εξέπνευσε την 14η Οκτωβρίου 2005. Στο διαγωνισμό αυτό ζητούνταν να υποβληθούν έργα με βάση προεπιλεγμένο σχέδιο για όλα τα νομίσματα. Συγκεκριμένα: το «αγρινό», το «καράβι της Κερύνειας» και το «Ειδώλιο από τον Πωμό». Τα σχέδια, όπως διαμορφώθηκαν μετά το διαγωνισμό, παρουσιάστηκαν σε εκδήλωση της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου σχετικά με το νόμισμα. Η υποδιαίρεση που χρησιμοποιείται για το ευρώ στην Κύπρο είναι τα σεντ.
Σωτήριος Παπαστράτος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1883 στο Αγρίνιο. Πήγε σχολείο και μετά γράφτηκε στην σχολή οικονομικών αξιωματικών του στρατού. Σε ηλικία 17 χρονών διέκοψε τις σπουδές για να εργαστεί κοντά στον αδερφό του. Ασχολήθηκε από την αρχή με το καπνεμπόριο. Ο Σωτήριος Παπαστράτου διακρίθηκε όπως και τα άλλα αδέλφια του εξαιρετικά σε έργα κοινής ωφέλειας. Ίδρυσε πολλά εκπαιδευτήρια, τον παιδοκομικό σταθμό, διέθεσε υποτροφίες και άλλα πολλά. Απεβίωσε από εμβολή καρδίας ενώ εργαζόταν στο εργοστάσιό του τον Σεπτέμβριο του 1940.
Μαχμούντ Σακάλοφ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μακίνσκ του Καζακστάν στις 1 Ιανουαρίου 1950 από Ινγκουσέτιους γονείς, οι οποίοι διώχθηκαν από την Τσετσενοϊνγκουσετική ΑΣΣΔ. Η οικογένεια τελικά επέστρεψε στη Ρωσία, όπου και αποφοίτησε από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Βιομηχανίας Τροφίμων της Οδησσού το 1975. Από το 1992 ο Σακάλοφ ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα όπου έγινε Πρόεδρος της Επιτροπής της Βιομηχανίας Μεταποίησης Τροφίμων και εργάστηκε ως Αναπληρωτής Υπουργός Γεωργίας στην Ινγκουσετία. Από το 2003 είναι πρόεδρος της εθνοσυνέλευσης της Δημοκρατίας της Ινγκουσετίας. Ο Σακάλοφ είναι μέλος της Ενωμένης Ρωσίας από το 2002. Είναι παντρεμένος και έχει αποκτήσει έξι παιδιά.
Πελίν Μπατού

Βιογραφία

Λόγω του πατέρα της, Inal Batu, ο οποίος εργαζόταν ως διπλωμάτης, πέρασε τα παιδικά της χρόνια σε πολλές χώρες του εξωτερικού όπως το Πακιστάν, η Κύπρος, η Τσεχία, η Γαλλία και οι ΗΠΑ. Τελείωσε το λύκειο στο Marymount School στη Νέα Υόρκη και συνέχισε παρακολουθώντας μαθήματα μουσικής και θεάτρου στο Mannes College of Music. Αφού ξεκίνησε τις σπουδές της στην λογοτεχνία και τη φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, στην πορεία άλλαξε αντικείμενο σπουδών και επικεντρώθηκε στην επιστήμη της ιστορίας, το οποίο ολοκλήρωσε στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου στην Κωνσταντινούπολη. Η πρώτη κινηματογραφική εμφάνισή της έγινε το 1999 στην ταινία «Harem Suare» και από τότε έχει συμμετάσχει σε αρκετές άλλες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.
Επίσης, συμμετείχε στο τηλεοπτικό πρόγραμμα Tarihin Arka Odası (Το Πίσω Δωμάτιο της Ιστορίας), η οποία προβαλλόταν στο HaberTürk με συμπαρουσιαστές τους  Murat Bardakçı και Erhan Afyoncu. Αποχώρησε από το τηλεοπτικό πρόγραμμα το 2011.
 Ασχολήθηκε με την ποίηση από νεαρή ηλικία. Έγραψε, μετέφρασε και δημοσίευσε αρκετά ποιήματα. Το πρώτο της βιβλίο ποίησης "Glass (Γυαλί)" δημοσιεύθηκε το 2003, και το οποίο ακολούθησε το επόμενο "Το Βιβλίο των Ανέμων" το 2009. 
Επίσης, έχει εμφανιστεί (τα Χριστούγεννα του 2015) στο τουρκικό τηλεοπτικό πρόγραμμα Yeni Şeyler Söylemek Lazım, στο οποίο απήγγειλε το ποίημά της "Wind of Black Stones" από το βιβλίο της. Όπως αναφέρθηκε στην εκπομπή ξεκίνησε την συγγραφή των ποιημάτων στην ηλικία των οχτώ ετών και όπως είπε -αν και άθεη- αν υφίσταται η μετενσάρκωση θα ήταν η μετενσάρκωση του παππού της, Selahattin Batu, όπως ήταν επίσης γνωστός για το ενδιαφέρον του για την ποίηση.
Η Μπατού αρθρογραφούσε στην καθημερινή εφημερίδα Milliyet από το 2012 έως το 2014.
Ντινγκιράιγ (νομαρχία)

Γεωγραφία

Το Ντινγκιράιγ βρίσκεται κεντρικά της Γουινέας και βόρεια της Φαρανά. Συνορεύει στα νότια με τη Νταμπολά, στα δυτικά με το Τουγκουέ, στα νοτιοδυτικά με το Μαμού, στα δυτικά με το Σιγκιρί, στα νοτιοανατολικά με την Κουρουσσά και στα βόρεια με το Μαλί.
Δαβίδ Μπουσταμάντε

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Σαν Βισέντε ντε λα Μπαρκέρα, στην Καντάμπρια. Σημαντική στιγμή για την καριέρα του στάθηκε η παρουσία του στην τηλεοπτική επιτυχία Operación Triunfo, εκπομπή που συνδυάζει τάλεντ και ριάλιτι, η οποία είχε την υψηλότερη τηλεθέαση στην ιστορία της ισπανικής τηλεόρασης.

Το πρώτο του CD, με τίτλο Bustamante, κυκλοφόρησε το Μάιο του 2002 και επί πολλούς μήνες ήταν στην κορυφή των ισπανικών άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις. Ακολούθησαν περισσότερες από 70 συναυλίες του σε ολόκληρη την Ισπανία, στα πλαίσια μεγάλης περιοδείας. Το δεύτερό του άλμπουμ με τον τίτλο Asi soy yo κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2003 και παραγωγός ήταν ο Εμίλιο Εστέφαν. Ακολούθησαν οι δισκογραφικές δουλειές Caricias al alma και Pentimento, λέξη που την έφτιαξε ο ίδιος και δε σημαίνει τίποτε, σύμφωνα με το Λεξικό της Βασιλικής Ακαδημίας. Επιπλέον, έκανε περιοδεία στη Λατινική Αμερική, για την προώθηση των τραγουδιών του. Το άλμπουμ του Al filo de la irrealidad σημείωσε μεγάλη επιτυχία στην Ισπανία, όπου έγινε πλατινένιο και το Μάρτιο του 2008 κυκλοφόρησε και στην Αμερική.
Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Πάουλα Ετσεβαρία (1977-) και έχουν μία κόρη, την Ντανιέλα, που γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 2008.
Μάρκος Σεφερλής

Βιογραφικό

Ο Μάρκος Σεφερλής γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1968 στην  Κόρινθο, από όπου και κατάγεται. Η μητέρα του ονομάζεται Χαρίκλεια Σεφερλή ενώ ο πατέρας του,Σωτήρης Σεφερλής,πέθανε το 2004. Έχει επίσης έναν αδερφό, τον Δημήτρη και μία αδερφή,την Φωτεινή. Μετά το λύκειο μετακόμισε στην Αθήνα και σπούδασε υποκριτική στην ανώτερη σχολή δραματικής τέχνης Μαίρη Βογιατζή-Τράγκα, από όπου αποφοίτησε με Άριστα. Η πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση ήταν το 1988 στην ΕΤ2 και έμειναν στην ιστορία οι μεταμφιέσεις του στην επιτυχία TAXI. 
Ταυτόχρονα με την τηλεόραση εμφανίζεται και στο θέατρο. Η πορεία του στο θέατρο αρχίζει τον χειμώνα του 1997-1998, στο Θέατρο Αυλαία, με την κωμωδία Σουίτα Γενεθλίων και συνεχίζεται μέχρι σήμερα με πλήθος παραστάσεων, κυρίως επιθεωρήσεων, διανύοντας μια σταθερή και επιτυχημένη πορεία.
Από το 2004 και μετά, έχει την ευθύνη όλης της παράστασης και εκτός από ηθοποιός, αναλαμβάνει τα κείμενα, το casting, την σκηνοθεσία και την παραγωγή.

Προσωπική Ζωή

Ο Μάρκος Σεφερλής υπήρξε παντρεμένος για αρκετά χρόνια με την ηθοποιό Έλσα Μιχαλακοπούλου αλλά το 2003 χώρισαν. Το 2001 και ενώ ήταν ακόμη παντρεμένος με την Μιχαλακοπούλου, γνώρισε σε παράσταση την επίσης ηθοποιό Έλενα Τσαβαλιά, η οποία ήταν και αυτή παντρεμένη με άλλον. Μόλις βγήκαν τα διαζύγια τους (2003), ο Μάρκος και η Έλενα ξεκίνησαν να έχουν δεσμό ενώ το 2004, ήρθε στον κόσμο ο μονάκριβος γιός τους, Χάρης. Στις 3 Σεπτεμβρίου 2009, ανέβηκαν τα σκαλιά της εκκλησίας και ακολούθησε ένα λαμπερό γλέντι στο γνωστό παραλιακό χώρο Island στην Βάρκιζα Αττικής.

Αποτίμηση

Για την επίκουρη καθηγήτρια θεατρικών σπουδών του πανεπιστημίου Αθηνών Κωνστάντζα Γεωργακάκη, ο Σεφερλής, «κινείται στις ασφαλείς ράγες του παραδοσιακού δρομολογίου του επιθεωρησιακού συρμού αλλά ως μηχανοδηγός και κυρίαρχος επιβάτης ο ίδιος το πάει όπου θέλει, οπότε είναι μεν παραδοσιακή η δομή , αλλά στην ουσία το όλο θέαμα αποτελεί κάτι που μοιάζει με ρεσιτάλ» Ο Σεφερλής, συνεχίζει η Γεωργάκη, «έχοντας συνδέσει το όνομά του με ευτελή τηλεοπτικά θεάματα και χοντροκομμένα αστεία, είναι από τους πλέον αμφιλεγόμενους ηθοποιούς, που κατορθώνει να έχει φανατικούς υποστηρικτές και να γεμίζει ένα τεράστιο θέατρο ακόμα και σε περίοδο οικονομικής κρίσης» Ωστόσο, «δεν είναι ηθοποιός που θα αναβαθμίσει την επιθεώρηση. Μπορεί να ακολουθεί την παράδοση, να αυτοσχεδιάζει και να συνδιαλέγεται με την πλατεία, συχνά όμως μπαλαφαρίζει, προβάλλει μια κιτσάτη σεξουαλικότητα, εκτρέπεται σε φτηνές λύσεις και χάνει το μέτρο»
Για τον θεατρικό κριτικό Κώστα Γεωργουσόπουλο, «δεν βρίσκω να είναι ο Σεφερλής ως κειμενογράφος κατώτερος από τον Λάκη Μιχαηλίδη, τον πρόσφατα νεκρό Λαζαρίδη, τον Ναπολέοντα Ελευθερίου, τον Βασιλειάδη κ.α ούτε ως ειδικός ηθοποιός από τον Μαυρέα, τον Εξαρχάκο, τον Μηλιάδη, τον Παράβα σε ανάλογες επιλογές της επιθεωρησιακής κωδικής τυποποίησης»
Ανορθόκλαστο

Εμφάνιση, παραγενέσεις

Απαντά σε πλούσια σε νάτριο πλουτώνια και φλεβικά μέσου βάθους πετρώματα και είναι πολύ διαδεδομένος. Μεγάλοι κρύσταλλοί του ανευρίσκονται σε πετρώματα του όρους Έρεβος στην Ανταρκτική, στο Λάρβικ της Νορβηγίας και στην Παντελλερία της Ιταλίας, στην Αυστραλία (όρη Άνακι και Φράνκλιν, Βικτόρια). Επίσης στο όρος Κιλιμάντζαρο και στην Κένυα (Αφρική).
Ως ορυκτό, όπως όλοι οι άστριοι, δεν εμφανίζει οικονομική σημασία.
Γιενί Σουντούρ

Το Γιενί Σουντούρ (αζερικά: Yeni Sudur) είναι χωριό στο δήμο Πιρκουλουόμπα στην επαρχία Χατσμάζ στο Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Συμφορές του πολέμου

Οι Συμφορές του πολέμου (Les misères et les malheurs de la guerre) είναι μια ενδιαφέρουσα σειρά από λιθογραφίες του Ζακ Καλλό που αναφέρονται στο μελανότερο σημείο στη μακρά ιστορία του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Είναι ο εθισμός στην σκληρότητα, μια σκληρότητα που συχνά καθαγιάζεται από την Εκκλησία και το κράτος.
Οι λιθογραφίες του Ζακ Καλλό (Jacques Callot) για τις συμφορές του πολέμου που βασίζονται στο τι είχε δει ο ίδιος παρακολουθώντας την εξέλιξη του Τριακονταετούς Πολέμου στην Λωρραίνη, δίνουν μια ιδέα της εφευρετικότητας με την οποία ανθρώπινα όντα θανατώνονται εν ονόματι της δικαιοσύνης.
Εκατό εβδομήντα πέντε χρόνια αργότερα ο Ισπανός ζωγράφος Γκόγια απεικόνισε τις αγριότητες του Πολέμου σε μια σειρά δικών του έργων της 3ης Μαΐου 1808.
Σιγκούν

Αρχαιολογικό αρχείο

Το Γκόσφορντ Κρος (σταυρός του Γκόσφορντ) των μέσων του 11ου αιώνα, το οποίο βρίσκεται στην Κάμπρια της Αγγλίας, έχει ερμηνευθεί ότι παριστάνει διάφορες μορφές της σκανδιναβικής μυθολογίας. Στο κάτω τμήμα της δυτικής πλευράς του σταυρού υπάρχει η απεικόνιση ενός θηλυκού με μακριά μαλλιά, που σκύβει κρατώντας ένα αντικείμενο πάνω από μία άλλη ξαπλωμένη και δεμένη μορφή. Από πάνω τους και στα αριστερά υπάρχει ένα ερπετό. Η εικόνα έχει ερμηνευθεί ότι αναπαριστά την Σιγκούν που περιποιείται τον δέσμιο Λόκι.

Θεωρίες

Ενώ το όνομα Σιγκούν (Sigyn) συναντάται ως γυναικείο όνομα σε αρχαίες σκανδιναβικές πηγές (sigr σημαίνει «νίκη» στα αρχαία σκανδιναβικά, και vina «φίλη»), και παρόλο που στις πηγές που σώζωνται περιορίζεται κατά κύριο λόγο σε ένα ρόλο, εμφανίζεται στο Χάουστλονγκ (Haustlöng) του παγανιστικού 9ου αιώνα, γραμμένο από τον σκάλδο Θγιοδολφρ του Χβινίρ. Λόγω αυτής της παλαιάς σύνδεσης με τον Λόκι, η Σιγκούν θεωρείται ότι ήταν θεά και σε παλαιότερες μορφές του γερμανικού παγανισμού.

Σύγχρονη επιρροή

Η σκηνή που η Σιγκούν βοηθά και περιποιείται τον Λόκι έχει απεικονιστεί σε αρκετούς πίνακες, όπως ο «Loke och Sigyn» (1850) του Νιλς Μπλόμερ, «Loke och Sigyn» (1863) του Μάρτεν Έσκιλ Βίνγκε, «Loki och Sigyn» (1879) του Όσκαρ Βέργκελαντ, και η εικονογράφηση «Loki und Sigyn; Hel mit dem Hunde Garm» (1883) του Κ. Έρενμπεργκ. Διάφορα αντικείμενα και τόποι έχουν ονομαστεί από την Σιγκούν στη σύχρονη εποχή, όπως οι ποικιλίες νορβηγικών χειμερινών σιτηρών  Sigyn I και Sigyn II, ένας χαρακτήρας της Μάρβελ Κόμικς το 1978, το σουηδικό σκάφος MS Sigyn, το οποίο μεταφέρει αναλωθέντα πυρηνικά καύσιμα, μια αναφορά στη λεκάνη που κρατούσε η Σιγκούν για να μαζεύεται εκεί το δηλητήριο καθώς και ο αρκτικός Παγετώνας Σιγκούν.
Άννα Καρένινα (ταινία, 1935)

Πλοκή

Η Άννα Καρένινα (Γκρέτα Γκάρμπο) είναι η ομορφότερη γυναίκα στην Πετρούπολη και σύζυγος ενός υψηλόβαθμου αξιωματούχου του Τσάρου, του Καρένιν (Μπέιζιλ Ράθμποουν), με τον οποίο έχει αποκτήσει ένα γιο τον Σεργκέι (Φρέντι Μπαρθόλομιου). Όταν κάποια στιγμή πηγαίνει στη Μόσχα για να βοηθήσει τον αδελφό της Στίβα (Ρέτζιναλντ Όουεν) που έχει προβλήματα με τον γάμο του, συναντά τον αξιωματικό της φρουράς στην Πετρούπολη, Βρόνσκι (Φρέντερικ Μαρτς) και τον ερωτεύεται. Θέλοντας να ξεχάσει τον Βρόνσκι, η Άννα επιστρέφει στην Πετρόπολη για να ξεφύγει από το πάθος που φώλιασε μέσα της. 
Ο άνδρας όμως την ακολουθεί κι εκείνη υποκύπτει. Σύντομα η σχέση της με τον Βρόνσκι δίνει αφορμή για σχόλια στους κοσμικούς κύκλους της Μόσχας και βάζει σε κίνδυνο της θέση και τον γάμο της στη ρώσικη κοινωνία του 19ου αιώνα. Ο σύζυγός της αρνείται να της παραχωρήσει διαζύγιο κι οι δυο εραστές ταξιδεύουν στη Βενετία, όπου ζουν τον έρωτά τους μακριά από την κακία του κόσμου. 
Η Άννα όμως δεν αντέχει να είναι πλέον μακριά από το γιο της. Όταν επιστρέφει στη Ρωσία για να τον δει, ο σύζυγός της τής το απαγορεύει. Στο μεταξύ ο Βρόνσκι αποφασίζει να επιστρέψει στον στρατό, αφήνοντας μόνη της την Άννα. Η γυναίκα έχοντας πλέον χάσει τα πάντα θα κάνει μια πράξη απελπισίας.

Πληροφορίες Παραγωγής

Η Γκάρμπο είχε ήδη ερμηνεύσει τον ρόλο της Καρένινα, στη βωβή εκτέλεση του 1927 με τίτλο Love, σε σκηνοθεσία Έντμουντ Γκούλντινγκ. Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν μεταξύ του Μαρτίου και του Μαΐου του 1935. Γνωρίζοντας ότι ο Φρέντρικ Μαρτς είχε τη μανία του να αποπλανεί τις συμπρωταγωνίστριές του, κατά τα γυρίσματα των ερωτικών σκηνών της ταινίας, η Γκάρμπο τοποθετούσε σκελίδες σκόρδου κάτω από τα ρούχα της κι είχε επίτηδες άσχημη αναπνοή για να τον απωθήσει.  
Η ηθοποιός είχε άριστες σχέσεις με το Φρέντι Μπαρθόλομιου, που υποδύεται το γιο της Σεργκέι, μέχρι και τη στιγμή που εκείνος της ζήτησε ένα αυτόγραφο για το θείο του. Από εκείνη τη στιγμή η σχέση τους έγινε αυστηρά επαγγελματική. Ο ηθοποιός για όλη του τη ζωή ήταν απογοητευμένος που έχασε τη φιλία της Σφίγγας του Βορρά.  
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Capitol Theatre του Χόλιγουντ, όπως και οι περισσότερες σημαντικές παραγωγές της Metro-Goldwyn-Mayer κι έλαβε θετική υποδοχή από το κοινό κάνοντας εισπράξεις άνω των 2.300.000 δολαρίων (με κόστος παραγωγής 1.152.000 δολαρίων). Η Γκάρμπο έλαβε το βραβείο του Σωματείου των Κριτικών της Νέας Υόρκης για την καλύτερη γυναικεία ερμηνεία του 1935, για τη σκιαγράφηση της Άννα Καρένινα, ενώ η ταινία βραβεύτηκε και με την κούπα Μουσολίνι στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, ως η καλύτερη ξενόγλωσση της χρονιάς.
Μενίδι Αιτωλοακαρνανίας

Τουρκοκρατία

Τον Μάρτιο του 1829 κυριεύτηκε ο πύργος οχυρό των τουρκικών στρατευμάτων πάνω από τον Μενίδι στο όρος Μακρυνόρος, όπου αιχμαλωτίστηκαν 300 τούρκοι στρατιώτες. Η επιτυχία των Ελλήνων εξασφάλιζε το Μακρυνόρος και την αποτροπή ανεφοδιασμού των τουρκικών δυνάμεων. Η μάχη ήταν προέκταση της Μάχης της Κορωνησίας.

Κατοχή

Την 9η Φεβρουαρίου 1943 το Μενίδι καταστράφηκε από τις Ιταλικές κατοχικές αρχές λόγω μιας αντάρτικής ενέργειας του ΕΔΕΣ υπό τον Ανθ/γό Πετροπουλάκη Λεωνίδα σε Ιταλικό ταχυδρομικό καμιόνι. Αξίζει να αναφερθεί ότι στην ίδια περιοχή δόθηκε μία ακόμη μάχη στην περιοχή Άγ. Γεώργιος - Τσακνοχώρι με την Γερμανική φρουρά Μενιδίου (3 Οκτωβρίου 1943) στην οποία εξολοθρεύτηκαν 35 Γερμανοί στρατιώτες και σκοτώθηκαν οι οπλαρχηγοί του ΕΔΕΣ, Τολιάς και Ρίγανης Ευ. και ο Υπολοχαγός Παπακωνσταντίνου.