google/wiki40b huggingface dataset:
Ξυλοκερατιά Κιλκίς

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Ξυλοκερατιά βρίσκεται δυτικά του ποταμού Γαλλικού και βορειοανατολικά της Πικρολίμνης. Απέχει 22 χλμ. Ν.-ΝΔ. της πόλης του Κιλκίς και 39 χλμ. Β.-ΒΔ.της Θεσσαλονίκης. Το χωριό χαρακτηρίζεται αμιγώς προσφυγικό αφού μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 79 οικογένειες προσφύγων (330 άτομα) με αρκετούς να κατάγονται από την Ανατολική Ρωμυλία .

Αξιοθέατα

Στα νοτιοδυτικά του οικισμού και δίπλα στη λίμνη, στη τοποθεσία "Λόφος Καρδίτσα" έχει βρεθεί προϊστορικός οικισμός με διάσπαρτη κεραμική στην επιφάνειά του που πιθανολογείται ότι πρόκειται για τα ερείπια της αρχαίας πόλης Κλίται που υπήρχε στην περιοχή. Η βυζαντινή/μεταβυζαντινή εκκλησία Aγίου Aθανασίου από το 1986 έχει χαρακτηριστεί ως κτίσμα που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία γιατί "είναι σημαντικός για την ιστορία της κοινότητας και της περιοχής". Νοτιοδυτικά και στις όχθες της λίμνης βρίσκονται τα ιαματικά λασπόλουτρα Πικρολίμνης με κύριο χαρακτηριστικό τους τη μαύρη λάσπη (φυσικός αλατούχος πηλός) που υπάρχει στην κοίτη της. Υπάρχουν ομαδικές πισίνες και ατομικοί χώροι επάλειψης πηλού, ενώ στο υδροθεραπευτήριο λειτουργούν ατομικές μπανιέρες υδροθεραπείας. Στα λουτρά συνδυάζονται μέθοδοι πηλοθεραπείας και υδροθεραπείας.

Έθιμο της Βαρβάρας

Οι Θρακιώτες πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας αναβιώνουν κάθε χρόνο στο χωριό στις 4 Δεκεμβρίου, που είναι η ημέρα εορτής της Βαρβάρας της Μεγαλομάρτυρος, το έθιμο "Βαρβάρα". Πρόκειται για έθιμο που έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα και αναφέρεται στην πανσπερμία. Οι νοικοκυρές του χωριού από το προηγούμενο βράδυ βράζουν σιτάρι με κανέλα, καρύδια, σύκα και άλλα υλικά μέχρι να γίνει ένας παχύρρευστος χυλός. Ανήμερα της γιορτής βάζουν τον κολυβόζωμο, που ονομάζεται "Βαρβάρα" σε βαθύ πιάτο που πρέπει να τον μοιράσουν τουλάχιστον σε 3 σπίτια και να ευχηθούν για μια καλή σοδειά.

Ονομασία - Διοικητικά

Ως οικισμός αναφέρεται το 1919 ως Γιαντζηλάρ, το όνομα που είχε στην τουρκοκρατία, στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να  προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γκιόλ- Όμπαση. Το 1927 μετονομάζεται σε Ξυλοκερατέα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Πικρολίμνη και τα Μπακαίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Ξυλοκερατέας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Πικρολίμνης του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 412 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 273.
Μόριτζ φον Μπίσινγκ

Καριέρα στην αντισφαίριση

Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1908 στο Λονδίνο όπου πήρε μέρος μόνο στο απλό αντρών όπου αποκλείστηκε στο τρίτο του παιχνίδι.
Το 1913 κέρδισε τον τίτλο στο διπλό στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σε σκληρό γήπεδο με συμπαίκτη τον Χάινριχ Κλάινσροτ. Είχε αγωνιστή στο Γουίμπλεντον από το 1908 έως το 1912 σε 8 παιχνίδια.

Καριέρα στα άλλα αθλήματα

Έπαιξε σε εθνικό επίπεδο ποδόσφαιρο, ράγκμπι και Χόκεϊ επί χόρτου. Το 1907 οργάνωσε τον πρώτο αγώνα χόκεϊ επί χόρτου στη Γερμανία, η μητέρα του μάλιστα δώρισε το τρόπαιο νίκης, μια «ασήμι ασπίδα».
Το 1918 εξελέγη πρόεδρος του σωματείου Χόκεϊ, SC Frankfurt 1880. Μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους Ναζί στη Γερμανία λόγω του ότι ήταν παντρεμένος με Εβραία μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1933. Μετά τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο επέστρεψε στη Φρανκφούρτη και επανεξελέγη πρόεδρος του σωματείου της SC Frankfurt 1880.
Ίωνες

Προέλευση της ονομασίας των Ιώνων

Σύμφωνα με τη μυθολογία, οι Ίωνες και τα υπόλοιπα ελληνικά φύλα, ήταν απόγονοι του Δευκαλίωνα και της Πύρρας οι οποίοι είχαν γιο τον Έλληνα. Ο Έλληνας είχε τρεις γιους με την Ορσηίδα· τον Δώρο (πρόγονο του δωρικού φύλου), τον Αίολο (πρόγονο του αιολικού φύλου) και τον Ξούθο. Ο Ξούθος είχε κι αυτός δύο γιους τον Αχαιό, πρόγονο των Αχαιών και τον Ίωνα, πρόγονο των Ιώνων. Οι Ίωνες λοιπόν ονομάστηκαν σύμφωνα με το όνομα του πρόγονού τους.

Ιστορία

Οι Ίωνες κατά την εποχή του Χαλκού ήταν εξαπλωμένοι μεταξύ της Εύβοιας, της Αττικής και της βορειοανατολικής Πελοποννήσου. Το 1100 π.Χ. περίπου κατά την αρχή της γεωμετρικής περιόδου, που σηματοδοτήθηκε από την κάθοδο των Δωριέων, οι ανακατατάξεις στο εσωτερικό της Ελληνικής χερσονήσου τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν μεγάλο μέρος της περιοχής στην οποία ζούσαν. Οι μετακινήσεις αυτές των αρχαίων ελληνικών φύλων ονομάζονται Α' Ελληνικός αποικισμός. Οι Ίωνες λοιπόν μετακινήθηκαν προς τα ανατολικά δημιουργώντας αποικίες στα νησιά του Αιγαίου (Χίος, Σάμος κ.α.) καθώς και στην κεντρική Μικρά Ασία, στην περιοχή γνωστή ως Ιωνία. Το μεγαλύτερο μέρος των νησιών του Αιγαίου, με εξαίρεση τη Λέσβο, την Τένεδο και τη Ρόδο αποικήθηκε από τους Ίωνες, ενώ οι σημαντικότερες αποικίες στην Ιωνία ήταν η Μίλητος και η Έφεσος. Η δημιουργία αποικιών στη Μικρά Ασία ήταν μια προοπτική που χρόνια απασχολούσε τα αρχαία ελληνικά φύλα και κυρίως τους Αχαιούς, δεδομένου ότι ήταν πολύ πιο εύπορα από την ορεινή και σχετικά άγονη ελληνική χερσόνησο.

Γλώσσα

Οι Ίωνες μιλούσαν την ιωνική διάλεκτο. Η διάλεκτος αυτή αποτελεί τη γλώσσα της επικής ποίησης, καθώς το ομηρικό ιδίωμα έχει ως βάση του την ιωνική εμπλουτισμένη με στοιχεία από την αιολική και την αρκαδοκυπριακή. Οι λυρικοί ποιητές όπως ο Τυρταίος, ο Αρχίλοχος και άλλοι, χρησιμοποιούσαν την ιωνική διάλεκτο για τις ελεγείες τους. Επίσης ιστορικοί όπως ο Ηρόδοτος έγραφαν στην ιωνική. 
Χαρακτηριστικά τα α και ε μακρά γράφονται η και η εξάλειψη του συμφώνου F (δίγαμμα). Επίσης ο σχηματισμός των απαρεμφάτων σε -ναι είναι ιωνικό στοιχείο.

Πολιτισμός

Κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. η Μίλητος και η Έφεσος έγιναν κέντρα όσον αφορά τη σκέψη πάνω στο φυσικό κόσμο. Με βάση αυτή τη σκέψη δημιουργούνταν υποθέσεις που εξηγούσαν τα φυσικά φαινόμενα χωρίς να αποδίδεται το αίτιό τους στο θείο, όπως γινόταν μέχρι τότε. Οι υποθέσεις αυτές διαχέονταν από την έρευνα και από προσωπικές εμπειρίες. Οι εκπρόσωποι αυτού του κινήματος λέγονταν «Φυσικοί» ή «Φυσιολόγοι». Κύριος εκπρόσωπος ήταν ο Θαλής ο Μιλήσιος, ο οποίος ήταν κι ένας από τους επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας. Και ο λεγόμενος "σκοτεινός" φιλόσοφος Ηράκλειτος από την Έφεσο.
Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Δερβένι της Κορινθίας το 1893 ή το 1895. Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά με το κόμμα των Βενιζελικών στις εκλογές του 1928, στο ψηφοδέλτιο του τότε νομού Αργολιδοκορινθίας. Μετά τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και την τραγωδία του Εμφυλίου, συμμετείχε προσπάθεια του Παναγιώτη Κανελλόπουλου για δημιουργία πολιτικού σχηματισμού. Το 1949 προσχώρησε μαζί με ορισμένα στελέχη των Βενιζελικών στον Ελληνικό Συναγερμό του στρατάρχη Αλεξάνδρου Παπάγου προκειμένου να στηριχθεί μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Εξελέγη Βουλευτής στην Κορινθία και τοποθετήθηκε υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας στην Κυβέρνηση Παπάγου. Μετά το θάνατο του Παπάγου και την διάλυση του Ελληνικού Συναγερμού, ο Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος προσχώρησε στην Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ), την τότε νεοϊδρυθείσα πολιτική παράταξη του Κωνσταντίνο Καραμανλή, με την οποία εξελέγη Βουλευτής Κορινθίας. Το 1955 τοποθετήθηκε υπουργός Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση Καραμανλή του 1955 ενώ στην επόμενη Βουλή, το 1956, διετέλεσε υπουργός Γεωργίας. Συνέχισε ως υπουργός Γεωργίας σε όλες τις μετέπειτα κυβερνήσεις Καραμανλή μέχρι το θάνατο του, πραγματοποιώντας σημαντικό έργο στη γεωργική μεταμόρφωση της χώρας, καθώς επί των ημερών του με τους νόμους 3487/55 περί αγροτικής ασφάλισης και 4169/61, οργανώθηκε ο Οργανισμός Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ) και θεσμοθετήθηκαν οι αγροτικές συντάξεις και η περίθαλψη των αγροτών με την ίδρυση (με νόμο) και τη γενίκευση των αγροτικών ιατρείων. Πέθανε στην Αθήνα το 1962, πάσχων από αλλοίωση του αίματος.

Απόδοση τιμών

Στις 16 Νοεμβρίου 2003 και στην ιδιαίτερη πατρίδα του το Δερβένι, ο Δήμος Ευρωστίνης τίμησε τον Κωνσταντίνο Αδαμόπουλο δίδοντας το όνομά του, σε οδό και σε πλατεία του Δερβενίου, όπου βρίσκεται και η προτομή του. Τα αποκαλυπτήρια της προτομής του έγιναν από τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο.
Δώδεκα νησιά

Με την ονομασία «Δώδεκα νησιά» ή «Δωδεκάνησα Ιονίου» αναφέρεται μια επικίνδυνη συστάδα σκοπέλων, τύπου "μυρμήγκων", στη δυτική πλευρά της χερσονήσου της Παληκής της Κεφαλονιάς και σε απόσταση περίπου 5 μιλίων βόρεια του Φάρου του Γερογόμπου, ακριβώς προ του Ακρωτηρίου Ορθολιθιά.
Τα δωδεκάνησα αυτά είναι πολύ επικίνδυνα στη ναυσιπλοΐα και ο παράπλους τους θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή και σε απόσταση ασφαλείας. Σχετικές πληροφορίες παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός (τόμος 1ος) καθώς και ο χάρτης ελληνικής έκδοσης ΧΕΕ-030.
Ιωάννης Κούτσης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν γιος του Γεωργίου Κούτση. Καταγόταν από την παλαιά οικογένεια Κούτση των Σπετσών και αδέλφια του ήταν οι Χρήστος, εφοπλιστής, Νότης, υποστράτηγος, και Χριστόδουλος, εφοπλιστής, Κούτσης. Σε νεαρή ηλικία, 15 ετών, ανέλαβε μαζί με τα αδέλφια του την διαχείριση της οικογενειακής ναυτιλιακής επιχείρησης και σύντομα διακρίθηκε μεταξύ των Ελλήνων εφοπλιστών.
Απεβίωσε στον Πειραιά στις 11 Φεβρουαρίου 1953 και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο Πειραιά. Ήταν παντρεμένος με την Κλειώ Γεωργίου Καλαμποκίδη, ανηψιά του Αντωνίου Μπενάκη, και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά: τον Γεώργιο, επιχειρηματία και την Αργίνη.

Ζωγραφική

Σε νεαρή ηλικία άρχισε να καταπιάνεται ερασιτεχνικά με την ζωγραφική, ως μαθητής του Κ. Βολανάκη. Κατά την διάρκεια της κατοχής επιδόθηκε επαγγελματικά με την ζωγραφική. Δεν πραγματοποίησε ποτέ ατομικές εκθέσεις, ούτε έλαβε μέρος σε ομαδικές εκθέσεις, αν και το έργο του ήταν ευρύτερα γνωστό στον Πειραιά.
Το έργο του αποτελείται από θαλασσογραφίες, κυρίως κλασικής τεχνοτροπίας, με έκδηλη την επιρροή από τον δάσκαλό του. Το σημαντικότερο έργο του "Η ναυμαχία της Αρμάτας" βρίσκεται στην οικογενειακή εκκλησία της Παναγίας της Αρμάτας.
Λάουρα Ριτζόττο

Πρόωρη ζωή και εκπαίδευση

Η Rizzotto γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1994 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Έχει έναν αδελφό που ονομάζεται Lucas. Ο πατέρας της είναι διπλός υπήκοος της Λετονίας και της Βραζιλίας, με τη μητέρα της να γεννιέται στη Liepāja και να μεγαλώνει στη Ρίγα. Η μητέρα της είναι Βραζιλιάνο-πορτογαλικής καταγωγής. Η οικογένειά της μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2005 και εγκαταστάθηκε στην Edina της Μινεσότα. Πέρασε την παιδική της ηλικία μεταξύ του Ρίο ντε Τζανέιρο και των Ηνωμένων Πολιτειών. Μετά το γυμνάσιο, άρχισε να παρακολουθεί το Berklee College of Music στη Βοστώνη. Το 2013, η Rizzotto μετακόμισε στο Λος Άντζελες για να παρακολουθήσει το Ινστιτούτο Καλών Τεχνών της Καλιφόρνιας, αποφοίτησε με πτυχίο μουσικών τεχνών. Στη συνέχεια μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο στη μουσική από το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια το 2017.

Καριέρα

Η Rizzotto ξεκίνησε την επαγγελματική της μουσική σταδιοδρομία το 2009 και υπέγραψε με την Universal Music Brazil το επόμενο έτος. Πήγε για να κυκλοφορήσει το ντεμπούτο στούντιο άλμπουμ "Made in Rio" το 2011, το οποίο χαρακτήρισε την παραγωγή του Eumir Deodato. Το 2012, η ​​Rizzotto έπαιξε ως πράξη ανοίγματος για την Demi Lovato κατά τη διάρκεια της A Special Night με παραστάσεις της Demi Lovato στη Βραζιλία. Το 2014, κυκλοφόρησε το δεύτερο στούντιο άλμπουμ "Reason to Stay". Από το 2016 έως το 2017, εργάστηκε ως προπονητής της πορτογαλικής γλώσσας για την Jennifer Lopez μετά την πρόσληψή της στη Sony Music. Η Rizzotto κυκλοφόρησε το εκτεταμένο σίνγκλ "RUBY" το 2017. Το εκτεταμένο σίνγκλ ήταν η πρώτη από μια επινοημένη σειρά με τίτλο Precious Stones. Το δεύτερο εκτεταμένο σίνγκλ AMBER θα κυκλοφορήσει το 2018 ως φόρο τιμής στις λεττονικές της ρίζες.
Τον Δεκέμβριο του 2017, η Rizzotto αναγγέλθηκε ως μία από τους διαγωνιζομένους της Supernova 2018, της εθνικής λετονικής επιλογής για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2018, με το τραγούδι "Funny Girl". Προχώρησε στους τηλεοπτικούς γύρους αφού επιλέχθηκε τόσο από την online ψηφοφορία όσο και από τη ζωντανή ακρόαση. Η Rizzotto συμμετείχε στον τρίτο ημιτελικό στις 17 Φεβρουαρίου 2018 και έγινε ένας από τους δύο προκριθέντες για τον τελικό στις 24 Φεβρουαρίου. Στις 24 Φεβρουαρίου επιλέχθηκε ως νικητής του διαγωνισμού.
Μαρί Σουσινί

Βιογραφία

Γεννημένη στο Ρένο της Κορσικής, μεγάλωσε σε καθολικό σχολείο στο Βίκο, ενώ έζησε στη Μασσαλία και στη συνέχεια στο Παρίσι.
Έχοντας κάνει σπουδές φιλοσοφίας - στα πλαίσια αυτών και μία εργασία πάνω στον Ανρί Μπεργκσόν - και γλώσσας, παρακολούθησε στη διάρκεια της παραμονής της στο Παρίσι, μεταξύ άλλων, μαθήματα στην École du Louvre και το Collège de France.
Το συγγραφικό της έργο αναλώνεται κυρίως στην κορσικανική θεματογραφία, τον συντηρητισμό και την απομόνωση του νησιού και την δύναμη των συναισθημάτων των κατοίκων της τα οποία συγκρούονται εσωτερικά, χωρίς, ωστόσο, να μπορέσουν να εκφραστούν.
Μεταξύ των βιβλίων της, το μυθιστόρημα C'était cela notre amour είναι ένα από τα πλέον γνωστά. Το θεατρικό της έργο με τίτλο Corvara οφείλει την συγγραφή του, εν μέρει, σε σχετική παραίνεση του Αλμπέρ Καμύ προς την συγγραφέα.
Η Μαρί Σουσινί ήταν σύντροφος του Ζαν Ντανιέλ, Γάλλου συγγραφέα και δημοσιογράφου, καθώς και ιδρυτής του εβδομαδιαίου περιοδικού Le Nouvel Observateur.
Αγώνας

Στον αθλητισμό, ο αγώνας είναι αγώνας ταχύτητας, με αντικειμενικό κριτήριο, συνήθως ένα ρολόι ή ένα συγκεκριμένο σημείο. Οι αγωνιζόμενοι σε έναν αγώνα προσπαθούν να ολοκληρώσουν μια δεδομένη εργασία στο συντομότερο χρονικό διάστημα. Συνήθως, αυτό περιλαμβάνει τη διέλευση από κάποια απόσταση, αλλά μπορεί να είναι οποιαδήποτε άλλη εργασία που απαιτεί ταχύτητα για να επιτευχθεί συγκεκριμένος στόχος.
Ένας αγώνας μπορεί να διεξάγεται συνεχώς μέχρι να τελειώσει ή να γίνει σε διάφορα τμήματα που ονομάζονται στάδια. 
Οι πρώτες καταγραφές αγώνων είναι εμφανή στα αγγεία από την αρχαία Ελλάδα, τα οποία απεικόνιζαν τους άνδρες να τρέχουν για πρώτη φορά. Ένας αγώνας αρμάτων περιγράφεται στην Ιλιάδα του Ομήρου.

Ετυμολογία

Ένας αγώνας και το όνομά του συσχετίζεται συχνά με τον τόπο προέλευσης, το μέσο μεταφοράς και την απόσταση του αγώνα. Μερικά παραδείγματα είναι Ράλι Ντακάρ ή ο Μαραθώνιος της Αθήνας.
Ύπνος (Βρετανικό Μουσείο)

Περιγραφή

Η κεφαλή προσαρμόστηκε σε αντίγραφο σώματος που βρέθηκε στη Μαδρίτη. Σκοπός της προσαρμογής αυτής ήταν η τοποθέτηση του εκθέματος στο σωστό καλλιτεχνικό και ανατομικό πλαίσιο. Φέρει αρκετές φθορές, ενώ λείπουν  ένα φτερό από το κεφάλι, οι βολβοί των ματιών και άλλα σημαντικά τμήματα.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση

Η κεφαλή παρουσιάζει τον θεό Ύπνο. Θεωρείται ως άριστο έργο αρχαίας Ελληνικής γλυπτικής, που αποκαλύπτει την καλλιτεχνική δεξιοτεχνία των έργων του Πραξιτέλη, ίσως καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο αρχαίο έργο. Θεωρείται ισάξιο του Απόλλωνα Σαυροκτόνου.
Πέτρος Λεβεντάκος

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου του 1945 στην Πάτρα και ξεκίνησε την καριέρα του το 1962 από την Παναχαϊκή.Το 1965 πήρε μεταγραφή για τον Εθνικό,στον οποίο έμεινε ως το 1971 όταν και επέστρεψε στην ομάδα της Πάτρας. Το δεύτερο πέρασμά του από την Παναχαϊκή διήρκεσε τέσσερα χρόνια κατά το οποίο ο Λεβεντάκος αποτέλεσε μαζί με τους Δαβουρλή, Ρήγα, Στραβοπόδη και πολλούς άλλους, μέλος της μεγάλης ομάδας των κοκκινόμαυρων, η οποία έφτασε μέχρι την τέταρτη θέση του Πρωταθλήματος την σεζόν 1972/73 και την έξοδο στην Ευρώπη. Το 1975 αποχωρεί από την Πάτρα και αγωνίζεται για έναν χρόνο στη μεγάλη ομάδα του ΠΑΣ Γιάννινα που καταλαμβάνει την 5η θέση του Πρωταθλήματος. Αργότερα αγωνίστηκε σε ομάδες μικρότερων κατηγοριών όπως ο , Α.Π.Σ. Πάτραι και άλλες ενώ μετά την απόσυρση του από την ενεργό δράση ασχολείται με την προπονητική έχοντας περάσει από ομάδες όπως ο Ναυπακτιακός Αστέρας, η Κέρκυρα,ο Φωκικός,ο Α.Π.Σ. Πάτραι,ο Φωστήρας Οβρυάς. Τη σεζόν 2008/09 είχε διατελέσει γενικός αρχηγός της Παναχαϊκής , τελευταία φορά  ήταν προπονητής στον Ολυμπιακού Πύργου το 2010.
Άντζελο Μαρία Μπαντίνι

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1726 στη Φλωρεντία. Ορφανός από μικρό παιδί μεγάλωσε κοντά στον θείο του και σημαντικό δικηγόρο το επάγγελμα, Τζουζέππε Μπαντίνι. Διδάχτηκε τα γράμματα σε σχολή Ιησουιτών και έδειξε μεγάλη κλίση στην σπουδή των αρχαιοτήτων. Ταξίδεψε στη Βιέννη το 1747 διατελώντας ως γραμματέας του επισκόπου της Βολτέρας. Γνωρίστηκε με τον αυτοκράτορα και έλαβε πρόσκληση να διαμείνει στη Ρώμη, όπου αφιερώθηκε στην μελέτη της πλούσιας συλλογής της Βιβλιοθήκης του Βατικανού. Για λόγους υγείας επέστρεψε στη Φλορεντία και διορίστηκε βιβλιοθηκάριος. Απεβίωσε το 1803. Διέθεσε όλη του την περιουσία για την ίδρυση ενός δημοσίου σχολίου και για άλλους πολλούς αγαθοεργούς και φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Τζυκανιστήριο

Το τζυκανιστήριο ήταν στάδιο, όπου λάμβανε χώρα το τζυκάνιο (από το μεσοπερσικό čaukān, čōkān), ένα είδος πόλο το οποίο υιοθετήθηκε από τους Βυζαντινούς από την Περσική Αυτοκρατορία των Σασσανιδών.
Σύμφωνα με τον Ιωάννη Κίνναμο (263.17–264.11), το τζυκάνιο παιζόταν από δύο ομάδες έφιππων, εξοπλισμένων με μακρυά μπαστούνια στην κορυφή των οποίων υπήρχαν δίχτυα, με τα οποία προσπαθούσαν να σπρώξουν την σε μέγεθος μήλου δερμάτινη σφαίρα προς την εστία της αντίπαλης ομάδος. Το άθλημα ήταν ιδιαιτέρως δημοφιλές μεταξύ των Βυζαντινών ευγενών: ο Αυτοκράτορας Βασίλειος Α΄ (867–886) διέπρεπε σε αυτό, ενώ ο γιος του, Αυτοκράτορας Αλέξανδρος (912–913), απεβίωσε από υπερκόπωση μετά από αγώνα. Ο δε Αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ Κομνηνός (1081–1118) τραυματίστηκε ενώ έπαιζε με τον φίλο του Τατίκιο, ενώ, τέλος, ο Ιωάννης Α΄ της Τραπεζούντας (1235–1238) απεβίωσε έπειτα από σοβαρό τραυματισμό στην διάρκεια παιχνιδιού.
Το Μέγα Παλάτιον της Κωνσταντινούπολης περιελάμβανε ένα τζυκανιστήριο, το οποίο ανεγέρθηκε αρχικά από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β΄ (408–450) στο νοτιοανατολικό τμήμα του περιβόλου του παλατιού. Κατεδαφίστηκε από τον Βασίλειο Α΄ με στόχο την ανέγερση του ναού της Νέας Εκκλησίας στην θέση του, ενώ ανεγέρθηκε εκ νέου σε μεγαλύτερες διαστάσεις λίγο ανατολικότερα, με δύο στοές να το συνδέουν με την Νέα. Πέραν της Κωνσταντινούπολης και της Τραπεζούντας, και άλλες βυζαντινές πόλεις διέθεταν τζυκανιστήρια, με σημαντικότερα αυτά της Σπάρτης, της Εφέσου και της Αθήνας, κάτι που οι σύγχρονοι ιστορικοί ερμηνεύουν ως ένδειξη για την ύπαρξη μιας ακμάζουσας αστικής αριστοκρατίας στις επαρχίες. 
Τα τζυκανιστήρια χρησιμοποιήθηκαν, επίσης, ως τόποι δημόσιων βασανιστηρίων και εκτελέσεων, όπως είναι ιστορικά καταγεγραμμένα για τα τζυκανιστήρια της Κωνσταντινούπολης και της Εφέσου.
Κώστας Μαυρίδης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες του Αθηναϊκού ως επιθετικός και την περίοδο 1981-82 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα των "λόρδων". 
Την επόμενη χρονιά μεταπήδησε στον Παναθηναϊκό όπου και παρέμεινε για δεκατρία ολόκληρα χρόνια και υπήρξε μέλος της σπουδαίας ομάδας του "τριφυλλιού" τη δεκαετία του 1980. Συμπαίκτες του, μεταξύ άλλων, στους "πράσινους" υπήρξαν οι Άνθιμος Καψής, Γιάννης Κυράστας, Νίκος Καρούλιας, Μάικ Γαλάκος, Βέλιμιρ Ζάετς, Χουάν Ραμόν Ρότσα, Δημήτρης Σαραβάκος, Νίκος Σαργκάνης, Νίκος Βαμβακούλας, Κώστας Αντωνίου, Γιάννης Καλιτζάκης και Κριστόφ Βαζέχα. Με τον Παναθηναϊκό  έχει κατακτήσει 5 πρωταθλήματα (1984, 1986, 1990, 1991, 1995), 8 κύπελλα (1984, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995) και 3 Σούπερ Καπ (1988, 1993, 1994).
Την περίοδο 1995-96 αγωνίστηκε στον Απόλλωνα Σμύρνης, όπου και σε ηλικία 34 ετών κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια.

Στην εθνική Ελλάδας

Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1985 στον εντός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Βουλγαρίας. Συμμετείχε συνολικά σε 30 αγώνες της εθνικής ομάδας σκοράροντας 1 φορά.

Καριέρα προπονητή

Μετά το ποδόσφαιρο ασχολήθηκε με την προπονητική αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία κυρίως συλλόγων μικρότερων κατηγοριών. Ξεκίνησε το 1998 από τον Αθηναϊκό, τον σύλλογο που ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά, ακολούθησαν ο Άγιος Νικόλαος Κρήτης (1999-2000) και ο Ατρόμητος Αθηνών (2001-02), για να επιστρέψει στον Αθηναϊκό την περίοδο 2002-03.
Από το έτος 2003 διατηρεί πρακτορείο ΟΠΑΠ στην περιοχή του Βύρωνα. Επίσης, διετέλεσε πρόεδρος του αθλητικού οργανισμού του Δήμου Βύρωνα.
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Κροατία

Η Κροατία θεωρείται συντηρητική χώρα, ειδικά συντηρητικός είναι ο λαός με ό,τι έχει να κάνει με τα ομοφυλοφιλικά δικαιώματα. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο δεν υπάρχουν πολλά ομοφοβικά εγκλήματα.

Νόμοι

Το ομοφυλοφιλικό σεξ νομιμοποιήθηκε το 1977. Η ηλικία συναίνεσης εξισορροπήθηκε το 1998. Οι ομοφυλόφιλοι επιτρέπεται να καταταγούν στο στρατό. Το Κροατικό Ινστιτούτο Μεταγγίσεων απαγορεύει στους άνδρες που είχαν ομοφυλοφιλικές πράξεις να δωρίσουν αίμα.
Υπάρχει νόμος που απαγορεύει την άνιση μεταχείριση βάσει του σεξουαλικού προσανατολισμού.
Μαύρο κύμινο

Το γνήσιο μαύρο κύμινο, μαυροκύμινο,  μαύρος σπόρος  ή μαυρόσπορος αναφέρεται κυρίως στους σπόρους από το φυτό Βούνιον το βολβοκάστανον (Bunium bulbocastanum), παρόμοιο σε σχήμα με το άγριο κύμινο (caraway).
Η ταυτόχρονη ονομασία του (μαύρο κύμινο ή μαυροκύμινο), και στους σπόρους από το φυτό Νιγέλα η εδώδιμος (Nigella sativa) ή άλλως η Νιγκέλλα ή το Μελάνθιον το ήμερον, μαυρόσπορο και μαύρο αγριοκύμινο) το μόνο που καταφέρνει είναι τη δημιουργία σύγχυσης, καθότι τα δύο φυτά είναι εντελώς διαφορετικά είδη και το μόνο τους κοινό σημείο είναι το μαύρο χρώμα των σπόρων τους και ότι και στα δύο είδη, οι σπόροι τους, χρησιμοποιούνται σαν καρυκεύματα. Παρ'όλα αυτά, η νιγκέλλα συνηθίζεται (έστω και λανθασμένα), να αποκαλείται και αυτή, «μαύρο κύμινο».
Mercedes-Benz 500E

Βασικά στοιχεία

Το μοντέλο ξεχώριζε εξωτερικά από τις υπόλοιπες E-Class από τους φαρδύτερους προφυλακτήρες και φτερά, τόσο μπροστά, όσο και πίσω, ενώ είχε και χαμηλότερη ανάρτηση. Εσωτερικά, διέφερε στην διάταξη των πίσω θέσεων, η οποία ήταν 2-θέσια, αντί της 3-θέσιας των υπόλοιπων εκδόσεων, έχοντας έτσι 4-θέσιο σαλόνι. Στο μοντέλο αυτό δόθηκε ο χαρακτηρισμός «Λύκος με προβιά αρνιού», λόγω των επιδόσεών του και της εμφάνισής του, που δεν πρόδιδε τις δυνατότητές του.
Νούμμος

O Νούμμος ή νούμμιο, λατιν. nummus = χρήματα, ήταν το πιο μικρό χάλκινο ρωμαϊκό νόμισμα που κυκλοφόρησαν οι επίγονοι του Κωνσταντίνου Α΄ από το 337. Η λέξη προέρχεται από την ελληνική νόμος και στη δυτική δωρική διάλεκτο της Μεγάλης Ελλάδας νούμμος σήμαινε το νόμιμο βάρος, το νόμισμα. Στην περίοδο της ύστερης Δημοκρατίας και της πρώιμης Αυτοκρατορίας η λέξη χρησιμοποιόταν για να δηλώσει γενικά τα νομίσματα ή τους σηστέρτιους, τη βασική μονάδα λογαριασμών.

Ιστορία

Περί το 294, κατά την Τετραρχία, εμφανίστηκε ένα νέο μεγάλο μπρούτζινο νόμισμα βάρους π. 10 γραμ. και διαμ. 30 χλστ.· το επίσημο όνομά του ήταν νούμμος, αν και μέχρι πρόσφατα οι νομισματολόγοι το αποκαλούσαν φόλλι. Τώρα νούμμο καλούμε συνήθως μόνο τις κοπές του 5ου-7ου αι. στην Κωνσταντινούπολη: αυτά είναι μικρά, άσχημα κατασκευσμένα παιστά νομίσματα, με βάρος λιγότερο από 1 γρ. και ήταν η πιο μικρή αξία των Ρωμαϊκών νομισμάτων της εποχής. Επίσημα ήταν το 1/7200 του χρυσού σόλιδου, αλλά πιο συχνά η ισοτιμία κυμαινόταν από 1/6000 - 1/12000. Ο νούμμος έφερε τη μορφή του Αυτοκράτορα και στην άλλη όψη συνήθως το μονόγραμμα του Αυτοκράτορα· μερικοί του Ιουστινιανού Α΄ (527-565) αντί του μονογράμματος φέρουν την αξία του νομίσματος, το Α΄ (1).
Το 498 ο Αναστάσιος Α΄ (491-518) αναθεώρησε το νόμισμα μέσω του κόμη του ιερού θησαυρού (comes sacrarum largitonum) Ιωάννη του Παφλαγόνος. Εισήγαγε πολλαπλάσια του νούμμου: Ι΄ (10) νούμμοι (δεκανούμμιο), Κ΄ (20) νούμμοι (ημιφόλλις, semifollis) και Μ΄(40) νούμμοι (=φόλλις). Η έκδοση του ενός νούμμου φαίνεται πως έπαυσε. Το 513 τα βάρη των νομισμάτων αυτών διπλασιάστηκαν, έτσι ο φόλλις ζύγιζε 20 γρ., εισήχθη το νόμισμα των Ε΄ (5) νούμμων (πεντανούμμιο) και η έκδοση του ενός νούμμου επανήλθε.
Το 538/9 ο Ιουστινιανός Α΄ επέφερε αλλαγές στους 40 νούμμους (φόλλι) και αύξησε το βάρος του σε 25 γρ., ενώ το 541/2 το μείωσε σε 22,5 γρ. Την εποχή αυτή εισήχθη η νέα αξία των Λ΄ ή ΧΧΧ (30) νούμμων και το 1 νούμμιο έπαυσε να κόβεται, συνεχίστηκε όμως στο εξαρχάτο της Καρχηδόνας ως τον 7ο αι. Κατά τον 7ο αι. οι συνεχείς στρατιωτικές και οικονομικές κρίσεις οδήγησαν στην περαιτέρω μείωση του βάρους και σε αξιοσημείωτη μείωση της ποιότητας των μπρούτζινων νομισμάτων. Ως την εποχή του Κώνστα Β΄ (641-668) ο φόλλις ζύγιζε μόνο 3 γρ. Συνεπώς οι αξίες κάτω των 20 ημιφόλλεων ήταν πρακτικά αδύνατο να κοπούν και αγκαταλείφθηκαν. Έτσι ο όρος νούμμος έμεινε σε χρήση ως λογιστική μονάδα για το 1/6000 του σόλιδου και στην καθομιλούμενη γλώσσα σήμαινε "ψιλά".