google/wiki40b huggingface dataset:
Μάχη της Καυκαριάς

Τα γεγονότα πριν την μάχη

Το 1827 είχε αποβιβαστεί στην Πελοπόννησο ο Ιμπραήμ Πασάς και στην Αχαΐα πολλά χωριά είχαν προσκυνήσει, είχαν δηλαδή αλλάξει στρατόπεδο. Στα ορεινά του Παναχαϊκού υπάρχουν τα Ζουμπατοχώρια, απόγονοι Αρβανιτών που είχαν προσκυνήσει, και εκεί είχε γεννηθεί και δρούσε ο Νενέκος. Ο Ιμπραήμ γύριζε την ύπαιθρο και ανάγκαζε τον λαό να προσκυνήσει ο Κολοκοτρώνης· τότε ήρθε στην Αχαία κι έστησε τρία στρατόπεδα παρενοχλώντας τον Ιμπραήμ και προσπαθώντας να επαναφέρει στον αγώνα τα προσκυνημένα χωριά.
Ο ίδιος ο Κολοκοτρώνης στρατοπέδευσε στα Καλαβρυτοχώρια, στο χωριό Πετσάκοι· όλα τα χωριά εκεί είχαν προσκυνήσει και προσπαθούσε να τα φέρει πίσω στον αγώνα. Στις 26 Αυγούστου ο Κολοκοτρώνης ειδοποιήθηκε ότι η Μεσσηνία πραγματεύεται να προσκυνήσει τον Ιμπραήμ κι αναχωρεί δίνοντας εντολή στον Κολιόπουλο να πάει στην Καυκαριά να παρακολουθεί τις κινήσεις του Ντελή Αχμέτ Πασά των Πατρών.

Η μάχη

Ο Ντελής Αχμέτ με δύναμη περίπου 4.000 - 8.000 αντρών, διάφορες πηγές δίνουν διαφορετικά νούμερα, πήγαινε στα Καλαβρυτοχώρια με εντολή του Ιμπραήμ επειδή βρισκόταν εκεί και ο Κολοκοτρώνης. Ο Κολιόπουλος δεν περίμενε να τον κτυπήσουν οι Οθωμανοί, γι' αυτό άλλωστε δεν ειδοποίησε για βοήθεια και τον Γεναίο που βρισκόταν στην Βοστίτσα αλλά φτάνοντας κοντά στην Καυκαριά τον ειδοποίησαν ότι φτάνουν οι Οθωμανοί κι έδωσε εντολή να οχυρωθούν στον λόφο που ήταν δασώδες και απόκρημνος.
Η μάχη άρχισε το πρωί της 26ης Αυγούστου και κράτησε δύο μέρες και μία νύχτα με μεγάλο πείσμα και από τις δύο πλευρές. Μαζί με τον Κολιόπουλο πολέμησαν και οι Δ. Μελετόπουλος, ο Χρήστος Φωτομάρας με 100 Σουλιώτες, ο Ιωάννης Φειζόπουλος, ο Ροδόπουλος, ο Παπανίκας, ο Πετιμεζάς ο Γιουρούκος και ο Γ. Λύκας. Τοπική παράδοση της περιοχής αναφέρει ότι πριν την μάχη οι Έλληνες πήραν μέρος στην λειτουργία του ναού της Αγίας Παρασκευής που με την βοήθεια της νίκησαν. Από την πλευρά τον Οθωμανών ο Δελής Πασάς είχε μαζί του τον Νενέκο με προσκυνημένους Έλληνες.
Την πρώτη μέρα οι Οθωμανοί έκαναν εφόδους εναντίον των Ελλήνων αλλά δεν κατάφεραν να να καταλάβουν τον λόφο. Οι επιθέσεις συνεχίστηκαν και την δεύτερη μέρα με μεγαλύτερη σφοδρότητα, αναφέρεται ότι την δεύτερη μέρα όλη η δύναμη των Οθωμανών 4000 άντρες έκαναν εφόδους. Οι Έλληνες φόνευαν πολλούς Οθωμανούς όχι μόνο τουφεκίζοντας τους αλλά και με πέτρες που κυλούσαν από τον λόφο. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι οι Έλληνες είχαν 3 νεκρούς και 10 τραυματίες και οι Οθωμανοί 400 νεκρούς και 200 τραυματίες, ο Κολοκοτρώνης δίνει ότι οι Έλληνες δεν είχαν απώλειες και οι Οθωμανοί 150 νεκρούς. Βλέποντας ο Πασάς ότι δεν μπορεί να καταλάβει τον λόφο έλυσε την πολιορκία και κατευθύνθηκε προς τους Πετσάκους να συναντήσει τον Κολοκοτρώνη.

Τοπική παράδοση

Τοπική παράδοση της περιοχής λέει ότι ο Πασάς μετά την μάχη στο δρόμο του συνάντησε μια χαμοκέλα, τότε ρώτησε έναν προσκυνημένο που είχε μαζί του τι ήταν. Αυτός του είπε ότι ήταν η Αγία Παρασκευή που βοήθησε τους Έλληνες να νικήσουν, ο Πασάς κατέβηκε από το άλογό του και μπήκε στην εκκλησία με σκοπό να κάψει την εικόνα αλλά μόλις την πλησίασε τυφλώθηκε. Τότε παρακάλεσε την Αγία Παρασκευή να του δώσει πίσω το φως του και να της χαρίσει το άσπρο άλογο του, όπως κι έγινε.
Ευδοκία (8ος αιώνας)

Σύζυγος του αυτοκράτορα

Όταν ο Κωνσταντίνος Ε΄ παντρεύτηκε την Ευδοκία, θεωρήθηκε ένα σημάδι της θρησκευτικής ανορθοδοξίας και την τάση του στην αίρεση ότι συνήψε ένα τρίτο γάμο, ο οποίος ήταν πάντα παρακινδυνευμένος σε ορισμένα τμήματα της Ορθόδοξης Εκκλησίας: ο επόμενος αυτοκράτορας που έκανε κάτι τέτοιο ήταν ο Λέων ΣΤ΄. Η ημερομηνία του γάμου του Κωνσταντίνου και της Ευδοκίας δεν είναι γνωστή (η δεύτερη σύζυγός του, Μαρία, προφανώς πέθανε στις αρχές του 751), αλλά το 769 το ζευγάρι είχε πέντε γιους - τον Χριστόφορο, τον Νικηφόρο, τον Νικήτα, τον Ευδόξιο και τον Άνθιμο - και τουλάχιστον μία κόρη, την Ανθούσα. Ο Νικηφόρος, ο οποίος φαίνεται να ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος γιος, ήταν σίγουρα αρκετά μεγάλος για να είναι ο αρχηγός μιας απόπειρας πραξικοπήματος κατά της Ειρήνης, τον Οκτώβριο του 780, το οποίο μπορεί να σημαίνει ότι ο γάμος έλαβε χώρα το 755 ή και νωρίτερα. Οι δύο γιοι της Ευδοκίας, Χριστόφορος και Νικηφόρος, έγιναν Καίσαρες, ενώ ο Νικήτας έγινε νοβελίσιμος. 
Όπως και η πρώτη σύζυγος του Κωνσταντίνου, η πριγκίπισσα Ειρήνη των Χαζάρων,η Ευδοκία φαίνεται ότι ήταν εικονόφιλη και ενθουσιώδης υποστηρικτής των μοναστικών ιδρυμάτων, σε αντίθεση με τον εικονομάχο σύζυγό της και τις αντι-μοναστικές πολιτικές του. Είναι σίγουρο ότι  έκανε γενναιόδωρες δωρεές προς το μοναστήρι της Αγίας Ανθούσας της Μανθίνεον, όπου πήγε για βοήθεια σε μια δύσκολη εγκυμοσύνη. Επιπλέον, η κόρη της Ανθούσα, η οποία προφανώς ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της αγίας, ήταν επίσης εικονόφιλη και αργότερα έγινε μοναχή. Ότι η νύφη της Ανθούσας ονομάστηκε από την αυτοκράτειρα Ειρήνη (χήρα του Λέοντα ΣΤ΄, ετεροθαλούς αδερφού της Ανθούσας) το 780 ως πιθανή συν-αντιβασίλισσα μαζί της για το γιο της Κωνσταντίνο ΣΤ΄ κάνει τη Λίντα Γκάρλαντ να πιστεύει ότι Ευδοκία δεν ήταν πλέον εν ζωή: σε κάθε περίπτωση η Ανθούσα αρνήθηκε την τιμή και παρέμεινε στο παλάτι αφιερώνοντας τον εαυτό της σε φιλανθρωπίες.
Γιοχάννες Μάιτενς

Σύντομο βιογραφικό

Ο Μάιτενς γεννήθηκε το 1614 στη Χάγη. Προερχόταν από οικογένεια πολλών και αξιόλογων καλλιτεχνών, όπως οι θείοι του Ίσαακ Μάιτενς και Ντανιίλ Μάιτενς, και οι δύο επιφανείς ζωγράφοι. Παρά το γεγονός αυτό, δεν είναι πολλά στοιχεία γνωστά σχετικά με τον βίο του. Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν ο Γιαν Μάιτενς είχε ως Δάσκαλο αρχικά τον Άντονι φαν Όπσταλ (Anthony van Opstal) και αργότερα τον Νίκολας φαν ντερ Χορστ (Nicolas van der Horst). Ωστόσο, φαίνεται ότι ο Χαουμπράκεν μπέρδεψε τις σημειώσεις του για τον Γιοχάννες Μάιτενς και αυτές για τον Φλαμανδό χαράκτη Γιαν Μάισσενς: Ο Γιοχάννες δεν είχε γιο ονόματι Κορνέλις, ο οποίος έγινε χαράκτης, ούτε ζούσε στην Αμβέρσα, όπως αναφέρει ο Χαουμπράκεν. Εσφαλμένοι είναι, επίσης, και οι Δάσκαλοί του, καθώς στο Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης] ως Δάσκαλοί του αναφέρονται οι θείοι του, πιθανώς αρχικά ο Ίσαακ και στη συνέχεια ο Ντανιίλ, ο οποίος τον ανέλαβε το 1634, έτος που επέστρεψε από την Αγγλία, όπου είχε διατελέσει προσωπογράφος της αγγλικής Αυλής. Το 1641 ο Γιαν αναφέρεται ότι νυμφεύτηκε τη θυγατέρα του Ντανιίλ και πρώτη του εξαδέλφη Άννα Μάιτενς. Είχε προηγηθεί η ένταξή του στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Χάγης το 1639, αλλά το 1656 ήταν από τα ιδρυτικά στελέχη της "Confrerie Pictura" (Haagse Confreriekamer van Pictura), που δημιουργήθηκε από καλλιτέχνες που ήθελαν να ανεξαρτητοποιηθούν από τη Συντεχνία. Επιπλέον, ήταν μέλος της Πολιτοφυλακής της Χάγης από το 1659, την οποία και απεικόνισε σε πίνακα που βρισκόταν στο κτίριο της Πλιτοφυλακής, αλλά χάθηκε κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα.
Ο καλλιτέχνης απεβίωσε στη Χάγη στις 19 Δεκεμβρίου 1670 και τάφηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1670 στην ίδια πόλη.
Ο Γιοχάννες Μάιτενς ήταν προσωπογράφος της Ολλανδικής Βασιλικής Οικογένειας και άλλων υψηλά ισταμένων προσώπων, αλλά ζωγράφισε και ορισμένες ρωπογραφίες και πίνακες με ιστορικά θέματα. Ήταν ιδιαίτερα επιδέξιος στην απεικόνιση των ενδυμάτων των ευκατάστατων Ολλανδών. Από τους πλέον γνωστούς του πίνακες είναι αυτό της οικογένειας του κ. Βίλλεμ φαν ντεν Κερκχόφεν (ανώτατου δικαστικού), τον οποίο δημιούργησε το 1652. Ο νεότερος γιος της οικογένειας, Πέλλεχρομ (αυτός που στηρίζεται στο πόδι του πατέρα του) προστέθηκε το 1655, καθώς δεν είχε ακόμη γεννηθεί όταν ο Μάιτενς δημιούργησε τον πίνακα. Οι πέντε άγγελοι συμβολίζουν άλλα παιδιά της οικογένειας, που απεβίωσαν σε πολύ μικρή ηλικία.
Στο Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης αναγράφονται ως μαθητές του οι Νικολάες Λίσσαντ (Nicolaes Lissant), Χέραρντ ντε Νάιστ (Gerard de Nijst), Άντριεν Στάλπερτ φαν ντερ Βίλε (Adriaen Stalpert van der Wiele), Πάουβελς φαν ντε Φέλντε (Pouwels van de Velde), Άντριεν Τάις ντε Βιτ (Andries Thijsz. de Wit) και Ουρμπάνους Τάλιμπερτ φαν Άιπερεν (Urbanus Talibert van Yperen).
Οτζοβισμός

Ο οτζοβισμός είναι μια πολιτική τάση, που εμφανίστηκε το 1909 στη Ρωσία, μέσα στη μπολσεβίκικη πτέρυγα του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Υποστήριζε ότι έπρεπε να ανακληθούν οι σοσιαλδημοκράτες αντιπρόσωποι από την Τρίτη Δούμα. Αυτό, διότι οι πραγματικοί επαναστάτες δεν είχαν καμιά θέση μέσα στην τσαρική Δούμα, που ήταν όργανο των αντιδραστικών. Όσοι έμπαιναν σ' αυτήν, θα έπρεπε να απαρνηθούν την επανάσταση. Η εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που παρείχε η νομοθεσία, ήταν ουσιαστικά ανέφικτη στις επικρατούσες τότε συνθήκες. Οι συνεπείς μπολσεβίκοι δεν είχαν καμιά θέση μέσα σε μια λέσχη ή ένα συνδικάτο, που λειτουργούσε υπό την εποπτεία της αστυνομίας. Οι οτζοβιστές θεωρούσαν εσφαλμένη αλλά και οπορτουνιστική την εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που παρείχαν οι νόμοι, τακτική την οποία υποστήριζε ο Λένιν. Χαρακτήριζαν τον Λένιν και τους οπαδούς του δεξιούς, κι έλεγαν ότι είχαν χάσει την πίστη τους στην επανάσταση. Επικεφαλής των οτζοβιστών ήταν ο Στανισλάβ Βόλσκι, ένας Μοσχοβίτης διανοούμενος (μενσεβίκος κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση και κατόπιν αντιδραστικός), και ο Αλεξίνσκι. Λίγο ως πολύ υποστηρίζονταν από τον Ανατόλι Λουνατσάρσκι και τον Αλεξάντερ Μπογκντάνοφ. Η επαναστατική φρασεολογία των οτζοβιστών είχε ως αποτέλεσμα να τους ακολουθήσουν πολλοί επαναστάτες εργάτες. Δέχτηκαν σφοδρή πολεμική από τον «Προλετάριο», τον οποίο διεύθυναν ο Λένιν, ο Κάμενεφ και ο Ζηνόβιεφ, οι οποίοι υποστήριζαν ότι ο οτζοβισμός ήταν επικίνδυνη τάση, διότι θα είχε ως συνέπεια να απομακρυνθούν οι μπολσεβίκοι από τις εργατικές μάζες και την καθημερινή πάλη.
1582 Μαρτίρ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Μαρτίρ εκτιμάται σε 36,79 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,057. Ο Μαρτίρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 10 ώρες περίπου (Warner 2010).
Ελεύθεροι Πολίτες (Κύπρος)

Ιστορικό

Στις 14 Μαρτίου 2004 ο Υπουργός Γεωργίας, Τίμης Ευθυμίου ίδρυσε το κίνημα «Ελεύθεροι Πολίτες».
Στις βουλευτικές εκλογές του 2006 οι Ελεύθεροι Πολίτες, έλαβαν πενιχρά αποτελέσματα. Συγκεκριμένα, εξασφάλισαν ποσοστό 1,22%, χωρίς να εκλέξουν βουλευτή.
Στις προεδρικές εκλογές του 2008 εντάχθηκε στο επιτελείο και υποστήριξε, τον υποψήφιο Πρόεδρο Ιωάννη Κασουλίδη.
Μετά τις προεδρικές του 2008 το κίνημα προσχώρησε στον Δημοκρατικό Συναγερμό και ο Τίμης Ευθυμίου διορίστηκε μέλος του εκτελεστικού γραφείου και Επίτροπος Ευρωπαϊκής Γεωργικής Πολιτικής του ΔΗ.ΣΥ.
Σήμερα ο Τίμης Ευθυμίου είναι Επίτροπος Αγροτικών Πληρωμών.
Προμηθευτικός Συνεταιρισμός

Προμηθευτικός Συνεταιρισμός είναι ένα είδος συνεταιρισμού που συστήνεται με σκοπό την προμήθεια αγαθών ή υπηρεσιών. Μέλη του είναι κατά κανόνα αγοραστές ομοειδών αγαθών και σκοπός της λειτουργίας του είναι η επίτευξη οικονομιών κλίμακας (φθηνότερες τιμές και ευνοϊκότεροι όροι αγοράς λόγω μεγαλύτερων ποσοτήτων) κατά την προμήθεια των αγαθών. Με αυτό το χαρακτήρα απαντώνται πολλοί γεωργικοί συνεταιρισμοί οι οποίοι έχουν ως κύριο έργο την προμήθεια εφοδίων στους παραγωγούς για την καλλιέργεια των αγρών τους. Τα εφόδια αυτά μπορεί να είναι σπόροι, λιπάσματα, φυτοφάρμακα κ.α.
Στην Ελλάδα είναι έντονα ανεπτυγμένοι και προμηθευτικοί συνεταιρισμοί των φαρμακοποιών που είναι ιδιοκτήτες φαρμακείου ανοιχτού στο κοινό. (Η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μικρότερη αναλογία κατοίκων ανά φαρμακείο ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε.. Παρόλ' αυτά, ο αριθμός των φαρμακοποιών που απασχολούνται σε ένα φαρμακείο ανοιχτό στο κοινό σε αναλογία με τον πληθυσμό είναι ίδιος με αυτόν που ισχύει στην υπόλοιπη Ε.Ε. Η διαφορά είναι ότι στην Ελλάδα, οι φαρμακοποιοί είναι ιδιοκτήτες πολλών αλλά μικρών σε οικονομικό μέγεθος επιχειρήσεων-φαρμακείων ενώ στην Ε.Ε. πολλοί φαρμακοποιοί εργάζονται με υπαλληλική σχέση στα φαρμακεία.)
Από πολύ νωρίς, πριν από το 1940, ιδρύθηκε πρώτα ο Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών Θεσσαλίας με έδρα το Βόλο, στη συνέχεια ο Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών Θεσσαλονίκης και αμέσως μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1946, ιδρύθηκε στη Λάρισα ο ΣΟ.Φ.ΛΑ (Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών Λάρισας).
Κατά τη δεκαετία του '80 (και ιδίως μετά το 1986) παρατηρήθηκε έκρηξη ιδρύσεως Προμηθευτικών Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα ο αριθμός τους σήμερα να έχει φτάσει τους 27. Το σύνολο των παραπάνω συνεταιρισμών προμηθεύει φάρμακα και παραφαρμακευτικά προϊόντα σε 6.000 περίπου συνεταιρισμένα φαρμακεία. Το μερίδιο που αντιστοιχεί στους Συνεταιρισμούς Φαρμακοποιών αγγίζει το 50% της ελληνικής αγοράς φαρμάκου.
Δίλοφος Έβρου

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Δίλοφος βρίσκεται στον βόρειο Έβρο, δίπλα στη μεθοριακή γραμμή της Ελλάδας με την Τουρκία και κοντά στο κοινό σημείο συνόρων των δύο χωρών και με τη Βουλγαρία ("Τριεθνές"). Είναι κτισμένος στις όχθες του ποταμού Έβρου και απέχει 18 χλμ. ΒΔ. από τον Συνοριακό Σταθμό Καστανεών (για Τουρκία), 19 χλμ. Α.-ΝΑ. από τον Συνοριακό Σταθμό Ορμενίου (για Βουλγαρία) και 33,5 χλμ. ΒΔ. από την Ορεστιάδα. Στο χωριό βρίσκεται ο τάφος του καπετάν Αντρέεφ, εθνικού ήρωα των Βουλγάρων που πολέμησε εναντίον των Τούρκων στους Βαλκανικούς Πολέμους.

Ονομασία - Διοικητικά

Πριν την απελευθέρωση αναφέρεται με το όνομα "Γιουρούσ’ι" ή "Ικίτεπε". Ως Δίλοφος αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καστανεών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με τα Δίκαια, τον Κριό και την Πάλλη αποτελούν την τοπική κοινότητα Δικαίων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Τριγώνου του δήμου Ορεστιάδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 52 κατοίκους.
Ευάγγελος Βανταλής

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1901 στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας και σταδιοδρόμησε ως στρατιωτικός. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Επιμελητείας και το 1921 έγινε ανθυπολοχαγός.
Το 1945 αποστρατεύτηκε (με το βαθμό του Συνταγματάρχη) έπειτα από αίτηση του ιδίου και ασχολήθηκε με τα κοινά.
Εξελέγη βουλευτής Λαρίσης με την Ένωση Κέντρου το 1963. 
Ήταν πρόεδρος του Οικοδομικού Συνεταιρισμού Βουλευτών, με την επωνυμία "Η Πολιτεία".
Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1972 από τον ιερό ναό του νεκροταφείου Καλλιθέας.
Ήταν παντρεμένος με τη Βασιλική Α. Μαραμή και είχαν έναν γιο και μία κόρη.
Κανκάν (περιφέρεια)

Γεωγραφία

Το Κανκάν βρίσκεται ανατολικά της Γουινέας. Συνορεύει στα δυτικά και νοτιοδυτικά με τη Φαρανά, στα νότια με το Νζερεκορέ, στα βορειοανατολικά με το Μαλί και στα νοτιοανατολικά με την Ακτή Ελεφαντοστού.
Άγιος Πέτρος Κιλκίς

Ιστορία

Ο σύγχρονος οικισμός κτίστηκε το 1810. Παλαιότερα υπήρχε οικισμός όπως μαρτυρεί και η παλιά εκκλησία του 1650. Συχνά οι παραποτάμιοι οικισμοί καταστρέφονταν από τις πλημμύρες του Αξιού. Γύρω στο 1800, στην περιοχή υπήρχαν πρόχειροι οικισμοί από καλύβες, ανθρώπων που δούλευαν στα κτήματα Οθωμανών. Από το 1800, λόγω αλλαγής της κοίτης του Αξιού, οι κάτοικοι εγκατέλειπαν τις καλύβες και δημιούργησαν τον οικισμό στη θέση όπου υπήρχε και ο παλαιός. Εκείνη την εποχή κτίστηκε και η εκκλησία του χωριού (Πέτρου και Παύλου), όπως προκύπτει και από τις επιγραφές του ναού. Αρχικά το χωριό ονομάζονταν Πέτρελι ή Πέτροβο. Την εποχή εκείνη (δεκαετία του 1810) κτίστηκε και το σχολείο απέναντι από την εκκλησία, το οποίο λειτούργησε έως το 1898, οποότε κατεδαφίστηκε για να κτιστεί νέο στη θέση του. Κατά το Μακεδονικό Αγώνα, οι κάτοικοι συμμετείχαν ενεργά και το χωριό γνώρισε αρκετές καταστροφές. Αυτοί που διακρίθηκαν στους αγώνες εκείνης της περιόδου από τον Άγιο Πέτρο, ήταν ο Νικόλαος Γεωργιάδης, ο Χρήστος Ιωαννίδης, ο Δημήτριος Καραστογιάνννης, ο Αθανάσιος Καρατραγιάνης, ο Σταύρος Καρατραγιάννης, η Αικατερίνη Κιτσούκη, ο Σταύρος Κιτσούκης, ο Σωτήριος Κοτζαμπάσης, ο Αθανάσιος Παπαδόπουλος, ο Διονύσιος Παπαδόπουλος και πατήρ-Εμμανουήλ Παπαμανώλης, καθώς και οι οπλαρχηγοί Ιωάννης Ήλκος και Νικόλαος Καραστογιάννης. Ο Άγιος Πέτρος χαρακτηρίστηκε από τους στρατηγούς Κωνσταντίνο Μαζαράκη Αινιάνα και Ιώαννη Δεμέστιχα ως "Σούλι της Μακεδονίας", λόγω της γεναιότητας και της αυτοθυσίας των κατοίκων του, εκείνη την εποχή. 
Το 1925, εγκαταστάθηκαν και πολλοί πρόσφυγες από Ανατολική Θράκη και Μικρά Ασία. Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής και του Ελληνικού εμφυλίου πολέμου, το χωριό δοκιμάστηκε, και είχε πολλά θύματα και υλικές καταστροφές.

Σήμερα

Στο χωριό, λειτουργεί παιδικός σταθμός, νηπιαγωγίο και δημοτικό σχολείο. Υπάρχει η εκκλησία Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στη βόρεια πλευρά του χωριού. Στους συλλόγους του χωριού, συγκαταλέγεται ο Εκπολιτιστικός Μορφωτικός Εξωραϊστικός Σύλλογος "Άγιος Πέτρος" και ο μοναδικός αθλητικός σύλλογος του χωριου ΘΥΕΛΛΑ Αγίου Πέτρου (έτος ίδρυσης 1966).
Νοαπάρα (Ινδία)

Τοποθεσία

Η Νοαπάρα βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 22.8222320°N 88.3695924°E.

Αστυνομικό τμήμα

Το αστυνομικό τμήμα της Νοαπάρα υπό τον Αστυνομικό Επίτροπο του Μπαρακπόρ έχει δικαιοδοσία στις αστικές περιοχές Γκαρούλια και Βόρειου Μπαρακπούρ.

Δημογραφικά στοιχεία

Σύμφωνα με την Ινδική απογραφή του 2011 η Νοαπάρα είχε συνολικό πληθυσμό 10.819 κατοίκων, από τους οποίους οι 5.524 (51%) ήταν άνδρες και οι 5.295 (49%) ήταν γυναίκες. Ο πληθυσμός κάτω των 6 ετών ήταν 1.013 άτομα. Ο συνολικός αριθμός των εγγράματων στην Νοαπάρα ήταν 8,251 (84.14% του πληθυσμού άνω των 6 ετών).
Η Νοαπάρα έχει πληθυσμό 5,692 κατοίκων.

Υγειονομική περίθαλψη

Η επαρχία Βόρειο 24 Παργκάνας έχει αναγνωριστεί ως μία από τις περιοχές όπου το εδαφικό νερό επηρεάζεται από τη μόλυνση με αρσενικό.
Snake (βιντεοπαιχνίδι)

Παιχνίδι

Ο παίχτης ελέγχει μια τελεία ή τετράγωνο σε ένα οριοθετημένο επίπεδο. Καθώς αυτό κινείται, αφήνει ένα ίχνος πίσω του που μοιάζει με κινούμενο φίδι. Μέσα στο οριοθετημένο επίπεδο εμφανίζονται αντικείμενα ή ζώα και στόχος του κινούμενου φιδιού είναι να τα φάει. Όσο περισσότερα αντικείμενα τρώει τόσο μακραίνει η ουρά του. Δεύτερος στόχος είναι να μην ακουμπήσει το τέλος της ουράς του με το κεφάλι του και να μην ακουμπήσει πουθενά πάνω στο οριοθετημένο επίπεδο κάνοντας ελιγμούς μέχρι να τερματίσει.

Αναγνωρισιμότητα

Στις 29 Νοεμβρίου 2012 το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης ανακοίνωσε ότι το Φιδάκι της Nokia είναι ένα από τα 40 παιχνίδια που η διεύθυνση θα επιθυμούσε να προσθέσει στη μελλοντική συλλογή του μουσείου.
2875 Λάγκερκβιστ

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Λάγκερκβιστ είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Ντάρκσιντ

Ο Ντάρκσιντ είναι φανταστικός υπερκακοποιός που εμφανίζεται σε Αμερικανικά κόμικς της DC Comics. Δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα-καλλιτέχνη Τζακ Κίρμπι. Ο χαρακτήρας έκανε μια εμφάνιση καμέο στο Superman's Pal Jimmy Olsen #134 (Ιανουάριος 1970) πριν κάνει την πρώτη του πλήρη εμφάνιση στο Forever People #1 (Ιανουάριος 1971).
Είναι ο πατέρας των Ορίον, Κάλιμπακ, Γκρέιβεν και Γκρέιλ, Ως τυραννικός κυβερνήτης του πλανήτη Απόκολιπς, ο απώτερος στόχος του Ντάρκσιντ είναι να κατακτήσει το σύμπαν και να εξαλείψει όλα τα ελεύθερα και θα αισθανόμενα όντα. Ένα από τα πιο ισχυρά όντα στο Σύμπαν της DC, ο χαρακτήρας έγινε σταθερός κακοποιός στον κύκλο του Σούπερμαν και θεωρείται ως ο μεγαλύτερος εχθρός της Ομάδα Δικαιοσύνης. Ο Ντάρκσιντ κατετάγη στο νούμερο 6 στους πρώτους 100 κακούς κόμικ όλων των εποχών του IGN και 23ος στους 100 μεγαλύτερος κακοποιούς στο Wizard. 
Ο Φρανκ Γουέλκερ δάνεισε τη φωνή του στον Ντάρκσιντ στις σειρά κινουμένων σχεδίων Super Friends: The Legendary Super Powers Show και The Super Powers Team: Galactic Guardians, η οποία έγινε η πρώτη του εμφάνιση σε άλλα μέσα εκτός από τα κόμικς. Ύστερα ο χαρακτήρας εμφανίστηκε και σε άλλες σειρές.

Εκδοτική ιστορία

Ο Jack Kirby επέστρεψε στην DC Comics με το Superman's Pal Jimmy Olsen #133 και αμέσως ξεκίνησε την ίδρυση χαρακτήρων που θα θέσουν τα θεμέλια για το πρόσφατα δημιουργημένο έπος του Τετάρτου Κόσμου. Ο αντίπαλος αρχηγός θα είναι ο κακός Ντάρκσιντ, που είχε εμφάνιση καμέο στο Superman's Pal Jimmy Olsen #134 (Οανουάριος 1970) με πλήρες εμφάνιση στο Forever People #1 (Ιανουάριος 1971). Ο χαρακτήρας ήταν αρχικά σχεδιασμένος να είναι ο κύριος ανταγωνιστής στους τίτλους Forever People, Mister Miracle και New Gods, αλλά μετά την ακύρωση των τίτλων αυτών, συνέχισε να εμφανίζεται ως σημαντικός κακοποιός σε πολλά κόμικ του Σύμπαντος της DC, παλεύοντας με τον Σούπερμαν και τον Μπάτμαν.

Χαρακτήρα έμπνευση

Σύμφωνα με τον συγγραφέα Μαρκ Έβανιερ, ο Τζακ Κίρμπι βάσισε το πρόσωπο του Ντάρκσιντ σε αυτό του Τζακ Πάλανς.
593 Τιτανία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Τιτανίας εκτιμάται σε 75,32 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,060. Η Τιτάνια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 54 λεπτά.
Γιούντιτ Πόλγκαρ

Τρόπος παιχνιδιού

Η Πόλγκαρ είναι ιδιαίτερα έμπειρη στους πιο γρήγορους χειρισμούς. Όταν ήταν ακόμα νέα, η Der Spiegel έγραψε για αυτήν: "οι τακτικές καταιγίδες της κατά τη διάρκεια παιχνιδιών μπλιτς έχουν προκαλέσει σύγχυση σε πολλούς αντιπάλους, οι οποίοι βρίσκονταν ψηλότερα στη βαθμολογία".
Μεγάλη Λευκή Αδελφότητα

Ιστορία

Η ιδέα ενός μυστικού οργανισμού πεφωτισμένων μυστικιστών, οι οποίοι κατευθύνουν την πνευματική ανάπτυξη του ανθρώπινου γένους, εισήχθη στα τέλη του 18ου αιώνα από τον Karl von Eckartshausen (1752-1803) δυο βιβλίο του The Cloud upon the Sanctuary. Ο  Eckartshausen αποκάλεσε αυτό το σύνολο των μυστικιστών, -οι οποίοι παρέμειναν ενεργοί μετά το φυσικό τους θάνατο στη γη-, Συμβούλιο του Φωτός. Η επικοινωνία με τη σειρά της που υπέθεσε ο Eckartshausen μεταξύ νεκρών και ζωντανών μυστικιστών έλκει εν μέρει την καταγωγήτ ης από Χριστιανικές ιδέες όπως η Κοινωνία με τους Αγίους (communio sanctorum), και ειδικότερα με Ευρωπαϊκές ιδέες που κυκλοφορούσαν ήδη για μυστικές εταιρείες πεφωτισμένων, μυστικιστών ή με  μαγικές ικανότητες μυστών, οι οποίες μετά τυποποιήθηκαν από τους Ροδόσταυρους και τους Illuminati .
Η έκδοση των Επιστολές των Μαχάτμα στον Πίνετ άρχισε το 1881 με πληροφορίες που υποτίθεται ότι αποκαλύφθηκαν από τον  "Κουτ Χουμί" στον Άλφρεντ Πίνετ, και είχαν επιρροή στην πρώιμη ανάπτυξη της παράδοσης της Μεγάλης Λευκής Αδελφότητας. Ο Κουτ Χουμί, μέσω του Σίνετ, αποκάλυψε ότι υψηλόβαθμα μέλη μυστικών οργανισμών στην Ινδία και το Θιβέτ μπορούσαν να έχουν τηλεπαθητική επαφή ο ένας με τον άλλο, και έσι μπορούσαν να επικοινωνούν μεταξύ τους, και επίσης με τον Σίνετ, χωρίς γραπτή ή προφορική επικοινωνία, και με παρόμοιο τρόπο με αυτόν που ισχυρίζονται ότι επικοινωνούν τα μέντιουμ με τα πνεύματα των νεκρών.  Οι επιστολές δημοσιεύτηκαν από τον Σίνετ, και οι οποίες πρότειναν το αμφιλεγόμενο δόγμα της μετενσάρκωσης, λέγεται ότι αποκαλύφθηκαν μέσω αυτού του τηλεπαθητικού τρόπου.
Οι ιδέες του Eckartshausen επεκτάθηκαν στις διδασκαλίες της Μπλαβάτσκι όπως αναπτύχτηκαν από τους Τσαρλς Γουέμπστερ Λιντμπίτερ, Άλις Μπέιλι, και Ελένα Ρέριχ. Η Μπλαβάτσκι ίδρυσε τη Θεοσοφική Εταιρεία, αποδίδοντας τις διδασκαλίες της ακριβώς σε τέτοιους είδους μύστες. Στο βιβλίο της του 1877 Ίσις Αποκαλυμμένη, αποκαλεί αυτούς που της αποκάλυψαν τις διδασκαλίες της "Διδασκάλους της Μυστικής Αδελφότητας"  ή οι "Μαχάτμα". Η Μπλαβάτσκι ισχυρίστηκε ότι είχε έρθει σε φυσική επαφή με αυτούς τους γήινους αντιπρόσωπους αυτών των μυστών στο Θιβέτ. Αλλά και επίσης, ότι συνέχιζε να λαμβάνει διδασκαλίες από αυτούς μέσω ψυχικά κανάλια, μέσω των ικανοτήτων της ως πνευματικό μέντιουμ.
Γρανάδα (διαμέρισμα)

Γεωγραφία

Η Γρανάδα βρίσκεται νοτιοδυτικά της χώρας και συνορεύει στα βόρεια με τη Μανάγουα, στα βορειοανατολικά με το Μποάκο, στα βορειοδυτικά με τη Μασάγια, στα νοτιοδυτικά με το Καράσο, στα νότια με το Ρίβας και στα ανατολικά βρέχεται από τη λίμνη Μανάγουα. Περιλαμβάνει το νησί Σαπατέρα.