Φοιτητική Ένωση Κυπρίων Πάτρας

Ιστορικό

Η Φοιτητική Ένωση Κυπρίων Πάτρας ιδρύθηκε με το όνομα «Σύλλογος Κυπρίων Σπουδαστών Πάτρας» με συστατική διακήρυξη στις 21 Νοεμβρίου 1975. Ακολούθως στις 10 Μαρτίου του 1976 έγινε η πρώτη και καταστατική συνέλευση του Συλλόγου με κωδικοποίηση των άρθρων του πρώτου καταστατικού το οποίο υπογράφεται από 21 πρώτα μέλη. Ακολούθως το καταστατικό εγκρίθηκε από το Πρωτοδικείο Πατρών στις 26/5/76 και στις 13/7/76 κατεχωρήθη ως νόμιμο Σωματείο με αριθμό μητρώου 502.

1976 - 1979

Η πρώτη προσωρινή διοικούσα επιτροπή παρέμεινε ως πρώτο ΔΣ μέχρι τον Απρίλιο του 1977 όπου τότε έγιναν εκλογές σε κοινό ψηφοδέλτιο χωρίς να συμμετέχουν οποιεσδήποτε φοιτητικές παρατάξεις. Πρόεδρος τότε είχε επανεκλεγεί ο Κωνσταντίνος Κόκκινος ο οποίος ήταν και ο πρώτος πρόεδρος του Συλλόγου. Το 1977 εμφανίστηκαν οι τρεις πρώτες κυπριακές φοιτητικές παρατάξεις στη Πάτρα οι οποίες ήταν η Πλατιά Πατριωτική Συνεργασία Πάτρας (Π.Π.Σ.) η οποία κυρίως επρόσκειτο στην αριστερά, ο Αγώνας Πάτρας προσκείμενος στην σοσιαλιστική ΕΔΕΚ και η Δημοκρατική Ένωση Νέων Κύπρου (Δ.Ε.ΝΕ.Κ. Πατρών) η οποία ήταν δεξιών αντιλήψεων και ιδεών. Με την εμφάνιση και την δραστηριοποίηση των παρατάξεων φτάσαμε στις 2 Απριλίου 1978 ημερομηνία στην οποία έγιναν οι πρώτες εκλογές με βάση την αναλογική. Τις συγκεκριμένες εκλογές κέρδισε η Π.Π.Σ. παίρνοντας 3 έδρες από τις 7 στο ΔΣ ενώ οι άλλες δύο παρατάξεις πέραν από 2. Στις εκλογές του 1978 ψήφισαν 71 από τους 74 εγγεγραμμένους φοιτητές στον Σύλλογο και την προεδρία πήρε η Πλατιά σε συνεργασία με τον Αγώνα. Το 1979 ψήφισαν 92 φοιτητές και σπουδαστές με την Πλατιά να καταλαμβάνει και πάλι την πρώτη θέση με ποσοστό σχεδόν 46%. Οι έδρες παρέμειναν ως είχαν αλλά την Προεδρία αυτή τη φορά κατέλαβε ο Αγώνας στηριζόμενος από την 2η σε ποσοστό ΔΕΝΕΚ.

Δεκαετία 80

Περί τα τέλη του 1979 η ΔΕΝΕΚ Πατρών διαλύεται ενώ παράλληλα ιδρύεται η Παγκύπρια Ενιαία Οργάνωση Φοιτητών (Π.Ε.Ο.Φ. Πάτρας) η οποία κατέρχεται στις εκλογές του 1980 καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση μετά τον Αγώνα και την Πλατιά. Ο Αγώνας με ποσοστό πέραν του 40% κατέλαβε 3 έδρες στο Διοικητικό Συμβούλιο. Οι εκλογές του 1981 διεξάγονται τον Απρίλη με αποτέλεσμα οι τρείς παρατάξεις να λάβουν από 2 έδρες με την ΠΕΟΦ να κατέρχεται οριακά 2η και να αυξάνει τα ποσοστά της και με την ΠΠΣ και Αγώνα να απωλέσουν ποσοστά διατηρώντας από τον Αγώνα την πρωτιά. 1 έδρα καταλαμβάνεται από ανεξάρτητο υποψήφιο. Στις 20 Μαρτίου 1982 γίνονται εκλογές για ανάδειξη του νέου ΔΣ. Την πρωτιά καταλαμβάνει η ΠΕΟΦ αυτή τη φορά με ποσοστό 40% κερδίζοντας 3 έδρες. Ο Αγώνας με ποσοστό 38% παίρνει επίσης 3 έδρες και η Πλατιά περιορίζεται στο 22% χάνοντας την 1 έδρα. Ο Αγώνας και η ΠΠΣ συμπράττουν εκλέγοντας τον Πρόεδρο και τις οργανικές θέσεις στο συμβούλιο. Στις αρχές του 1983 η ΠΕΟΦ διαλύεται με αποτέλεσμα να ιδρυθεί τον Μάρτη η Πρωτοπορία Πάτρας (φοιτητική παράταξη ΔΗΣΥ) η οποία την ίδια χρονιά κατέρχεται στις εκλογές και καταλαμβάνει την πρωτιά με μόλις 2 εβδομάδες λειτουργία κερδίζοντας παράλληλα 3 έδρες. Στις εκλογές ψήφισαν 177 φοιτητές, ο Αγώνας παραμένει στη δεύτερη θέση χάνοντας 1 έδρα και η Πλατιά διατηρεί το ποσοστό της κερδίζοντας και 2η έδρα σε επαναληπτική ψηφοφορία αφού είχε ισοψηφήσει με ανεξάρτητο υποψήφιο. Μετά τις εκλογές η Πλατιά μετεξελίσσεται σε Προοδευτική Πάτρας ενώ τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς ιδρύεται η Αναγέννηση Πάτρας η οποία πρόσκειται καθαρά στο κέντρο εκπροσωπώντας το ΔΗΚΟ στους φοιτητές. Το 1984 στις εκλογές που διεξάγονται ο Αγώνας καταλαμβάνει οριακά την πρωτιά κερδίζοντας την 3η έδρα έναντι της Πρωτοπορία η οποία απώλεσε 1 έδρα. Προοδευτική και Αναγέννηση καταλαμβάνουν τη 3η και 4η θέση αντίστοιχα εκλέγοντας από μία έδρα. Το 1985 παίρνει ξανά την πρωτιά η Πρωτοπορία την οποία και διατηρεί μέχρι σήμερα κερδίζοντας την χαμένη έδρα από τον 2ο Αγώνα. Την 3η θέση παίρνει η Αναγέννηση με 28 ψήφους έναντι 24 της Προοδευτικής. Το 1986 παραμένουν οι θέσεις και οι έδρες ως έχουν με την Πρωτοπορία και την Αναγέννηση να παρουσιάζουν αύξηση ποσοστών έναντι των άλλων παρατάξεων. Στις εκλογές του 1987 η Αναγέννηση κερδίζει την 2η θέση αυξάνοντας τις έδρες της σε 2 στο ΔΣ ενώ έρχονται σε ισοψηφία ο Αγώνας και η Προοδευτική διεκδικώντας την τελευταία έδρα σε επαναληπτική εκλογή ο μεν τη 2η έδρα και η Προοδευτική την έδρα της. Οι θέση κατάταξης παραμένει η ίδια και στις εκλογές του 1988 ενώ το 1989 καταλαμβάνεται για πρώτη φορά αυτοδυναμία από την Πρωτοπορία στο Σύλλογο κερδίζοντας με ποσοστό 54% 4 έδρες από τις 7. Οι υπόλοιπες 3 παρατάξεις διατήρησαν τη κατάταξη τους εκλέγοντας από ένα αντιπρόσωπο στο ΔΣ. Αξίζει να σημειωθεί ότι στις εκλογές του 89 ψήφισαν μόνο 102 φοιτητές ενώ την προηγούμενη 136.

Δεκαετία 90

Η δεκαετία του 90 ξεκινά με τα αποτελέσματα των εκλογών του 1990 να διατηρούνται ως έχουν με μοναδική διαφορά ότι την αυτοδυναμία ξανακερδίζει η Πρωτοπορία αυτή τη φορά όμως σε επαναληπτική εκλογή με την Αναγέννηση όπου πήραν 58 και 53 ψήφους αντίστοιχα με την μεν Πρωτοπορία να παίρνει 2 μόνο περισσότερους από την κανονική εκλογή ενώ η Αναγέννηση συνασπίζεται και από τους υπόλοιπους ψήφους των άλλων παρατάξεων. Το 1991 η Πρωτοπορία χάνει την 4η έδρα από την Αναγέννηση η οποία αυξάνει ελαφρώς το ποσοστό της. Η Προοδευτική κερδίζει την 3η θέση έναντι του Αγώνα ο οποίος χάνει σχεδόν 5% από τη δύναμη του. Το ίδιο συμβαίνει και στις εκλογές του 1992 με τον Αγώνα να χάνει άλλο 4% από το ποσοστό του αλλά να διατηρεί την έδρα του. Στις εκλογές του 1993 και του 1994 η Πρωτοπορία παίρνει ξανά την αυτοδυναμία και η κατάταξη των παρατάξεων παραμένει η ίδια. Το 1995 η Αναγέννηση συμμαχεί με την Πρωτοπορία και η Πρωτοπορία καταγράφει ποσοστό 73% με πέντε έδρες ενώ τις άλλες δύο παίρνει η Προοδευτική και μένει ο Αγώνας χωρίς έδρα για πρώτη φορά από ιδρύσεως του. Το 1996 και 1997 ο Αγώνας δεν κατέρχεται στις εκλογές, η Πρωτοπορία διατηρεί την πρωτιά και την αυτοδυναμία ενώ η Προοδευτική ξεπερνά το ποσοστό της Αναγέννησης και κατατάσσεται 2η διατηρώντας τις έδρες της και αυξάνοντας το ποσοστό της το 1997 στο 32%. Το 1998 επανεμφανίζεται ο Αγώνας κερδίζοντας 1 έδρα από την Προοδευτική την οποία χάνει ξανά το 1999. Η Πρωτοπορία διατηρεί το ποσοστό τη στο 57% και την αυτοδυναμία.

2000 - 2018

Το 2000 εμφανίζεται ο Ανεξάρτητος Συνασπισμός Φλόγα ο οποίος πρόσκειται αργότερα στον ΕΦΑΕΦΠ. Στις εκλογές κατέρχεται με ψηφοδέλτιο κερδίζοντας 1 έδρα. Αναγέννηση και Αγώνας δεν κατέρχονται στις εκλογές και η Πρωτοπορία και Προοδευτική παίρνουν ποσοστά 59% και 31% αντίστοιχα με έδρες 4 και 2 ομοίως. Το 2001 και 2002 εμφανίζεται ξανά ο Αγώνας στις εκλογές κερδίζοντας την έδρα από την Φλόγα. Οι υπόλοιπες έδρες παραμένουν το ίδιο. Το 2003 εμφανίζεται η Αναγέννηση μετά από 4 χρόνια παίρνοντας 1 έδρα ενώ ο Αγώνας δεν κατέρχεται στις εκλογές. Η Πρωτοπορία χάνει την αυτοδυναμία της παίρνοντας από τρεις έδρες με την Προοδευτική. Από το 2004 μέχρι και το 2008 κατέρχονται στις εκλογές και οι πέντε παρατάξεις με τις έδρες να παραμένουν για πέντε χρόνια ίδιες δηλαδή 3 Πρωτοπορία 2 Προοδευτική και από μια Αγώνας και Αναγέννηση. Η Φλόγα παραμένει γύρω στο 10-12% χωρίς έδρα. Σημαντική απώλεια για την Πρωτοπορία καταγράφεται το 2005 με ποσοστό 37% και με μόλις 10 ψήφους διαφορά από την δεύτερη Προοδευτική. Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι το 2006 ψήφισαν στις εκλογές 967 αριθμός που παραμένει ο μεγαλύτερος μέχρι σήμερα. Το 2009 δεν κατέρχεται η Φλόγα αλλά το σκηνικό παραμένει το ίδιο. Το 2010 και 2011 το ίδιο επίσης αλλά με την Φλόγα να κατέρχεται και να καταλαμβάνει μικρό ποσοστό της τάξης του 3-4% χωρίς έδρα και πάλι. Το 2012 η Πρωτοπορία κερδίζοντας την έδρα από τον Αγώνα παίρνει ξανά την αυτοδυναμία την οποία διατηρεί και το 2013 και 2014. Οι εκλογές του 2012 ήταν οι τελευταίες στις οποίες συμμετείχε ο Αγώνας και η Φλόγα. Το 2015 η αυτοδυναμία της Πρωτοπορίας κερδίζεται σε αναπληρωματική εκλογή λόγω ισοψηφίας με την Προοδευτική στα υπόλοιπα ενώ το 2016 η Προοδευτική κερδίζει την έδρα από την Πρωτοπορία. Το 2017 και πάλι η Πρωτοπορία κερδίζει την αυτοδυναμία την οποία και χάνει το 2018 χάνοντας 3% αλλά διατηρώντας την πρωτιά.