google/wiki40b huggingface dataset:
Η άκρη του ουρανού

Πλοκή

Ο θάνατος της Γιέτερ
Ο Αλί είναι από την Τραπεζούντα, χήρος και ζει στη Γερμανία μαζί με τον γιο του Νεγιάτ, καθηγητή πανεπιστημίου. Επισκέπτεται συχνά έναν οίκο ανοχής, όπου εργάζεται η Γιέτερ. Μετά από κάποιες επισκέψεις, της προτείνει να σταματήσει τη δουλειά της, να τον παντρευτεί και να την συντηρεί οικονομικά. Η Γιέτερ δέχεται την πρόταση του Αλί και πλέον μένουν στο σπίτι και οι τρεις.
Σε έναν καβγά, ο Αλί δολοφονεί τη Γιέτερ και μπαίνει στη φυλακή. Ο Νεγιάτ φεύγει από τη Γερμανία και πάει στην Κωνσταντινούπολη για να βρει την κόρη της Γιέτερ, την Αϊτέν, και βάζει αγγελία με φωτογραφία στο βιβλιοπωλείο που δουλεύει.
Ο θάνατος της Λότε
Η Αϊτέν ζει στη Γερμανία, ψάχνει να βρει τη μητέρα της και είναι μέλος μιας παράνομης αντικυβερνητικής οργάνωσης και κατά σύμπτωση φοιτήτρια του Νεγιάτ, χωρίς όμως αυτός να το ξέρει. Γνωρίζει την Λότε, που μένει μαζί με τη μητέρα της, τη Σουζάνε. Η Λότε τη φιλοξενεί και αρχίζουν να έχουν ερωτικές σχέσεις.
Μία νύχτα, η γερμανική αστυνομία συλλαμβάνει την Αϊτέν και την απελαύνει. Η Αϊτέν καταλήγει σε μια φυλακή στην Τουρκία. Η Λότε ταξιδεύει στην Τουρκία για να την απελευθερώσει. Όταν περπατάει στον δρόμο, κάποια μικρά αγόρια της κλέβουν την τσάντα και εκείνη τα κυνηγάει. Όταν τα βρίσκει, ένα από αυτά, την πυροβολεί θανάσιμα.
Η άκρη του ουρανού
Η Σουζάνε ταξιδεύει στην Τουρκία για να παραλάβει τη σορό της Λότε και γνωρίζει τον Νεγιάτ, ενώ επισκέπτεται την Αϊτέν στη φυλακή. Επιπλέον, ο Νεγιάτ βγάζει τη φωτογραφία της Αϊτέν από το βιβλιοπωλείο και έτσι η Σουζάνε δεν τη βλέπει. Η Σουζάνε αποφασίζει να μείνει για λίγο στην Κωνσταντινούπολη και να βοηθήσει αυτή την Αϊτέν να αποφυλακιστεί, ενώ θα αναλάβει το βιβλιοπωλείο του Νεγιάτ, όσο αυτός θα λείπει.
Ο Αλί αποφυλακίζεται και επιστρέφει στην Τραπεζούντα. Ο Νεγιάτ ταξιδεύει στην Τραπεζούντα για να τον συναντήσει και τον βλέπει να ψαρεύει.
Κάρολος της Πορτογαλίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ιωάννη Ε΄ της Πορτογαλίας και της Μαρίας-Άννας των Αψβούργων, κόρης τού Λεοπόλδου Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.
Ο Ιωάννης Ε΄ έγινε βασιλιάς το 1706 και νυμφεύτηκε το 1708. Τα παιδιά του γεννήθηκαν: το 1711 η Βαρβάρα, το 1714 ο Ιωσήφ Α΄ της Πορτογαλίας, το 1716 ο Κάρολος και το 1717 ο Πέτρος Γ΄ της Πορτογαλίας. Ο Κάρολος απεβίωσε το 1736 σε ηλικία 20 ετών στη Λισαβόνα. Ο Ιωάννης Ε΄ απεβίωσε το 1750 και η Μαρία-Άννα το 1754.
Δασσαρήτες

Οι Δασσαρήτες ή Δεσσαρήτες ή Δεξάροι ή Δέξαρες ήσαν αρχαίο ελληνικό φύλο της Ηπείρου, το οποίο κατοικούσε στην περιοχή μεταξύ του Όρους Άμυρου (Όρος Τομόρ) και της Λίμνης Λυχνιτίδας (Λίμνη Οχρίδα) στα σύνορα με την Ιλλυρία. Επρόκειτο για το βορειότερα ευρισκόμενο υποφύλο των Χαόνων. Ο Στράβων, χρησιμοποιώντας ως πηγή του τον Θεόπομπο, κάνει λόγο για συνολικό αριθμό δεκατεσσάρων φύλων των Ηπειρωτών, τα οποία ήσαν ομιλητές μιας έντονης δυτικής ελληνικής διαλέκτου (των οποίων οι Δεξάροι ήσαν μέρος). Ο γεωγράφος του 6ου αιώνα π.Χ., Εκαταίος ο Μιλήσιος, περιγράφει τους Δεξάρους, το βορειότερο φύλο των Χαόνων, ως έναν ελληνόφωνο λαό ο οποίος κατοικούσε γειτονικά της ιλλυρικής φυλής των Εγχελίων. Πόλεις τους ήταν το Πήλιον, η Αντιπάτρεια, το Χρυσονδύων, η Γερτούς (ή Γερούς) και το Κρεώνιον.
Ιλλυρικό φύλο ιδίου ή σχετικού ονόματος βρισκόταν εγκατεστημένο βορειότερα και συγκεκριμένα στην περιοχή μεταξύ των εδαφών των Δάρδανων και των Αρδιαίων, το οποίο και συχνά συγχέεται με εκείνο των Δεσσαρητών του Χαονικού φύλου. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται από το γεγονός πως ο Ιλλυριός, σύμφωνα με τον Αππιανό, είχε κόρη, την Δεσσαρώ, από την οποία και προήλθε η ιλλυρική φυλή των Δεσσαρητών.
Καντόνι Βασιλείας - επαρχία

Θρησκεία

Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του καντονίου είναι Προτεστάντες (το 43%, το 2000), και οι περισσότεροι από αυτούς ανήκουν στην Ελβετική Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία, η οποία είναι αναγνωρισμένη επίσημα ως κρατική εκκλησία, αν και είναι αυτόνομη στη διοίκησή της και οργανώνεται κατά μήκος των δημοκρατικών αρχών. Το καντόνι είναι επίσης η έδρα ενός μεγάλου αριθμού μικρών Ευαγγελικών Χριστιανικών δογμάτων ανεξάρτητων από την κρατική εκκλησία.
NGC 125

Ο NGC 125 είναι μέρος της ομάδας του NGC 128, που περιλαμβάνει τους γαλαξίες NGC 125, NGC 126, NGC 127, NGC 128 και NGC 130. Παρά το ότι φαίνονται κοντά από τη Γη, η μεγαλύτερη των 1000 km/sec (χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο) διαφορά στην ακτινική ταχύτητα ανάμεσα στον NGC 125 και στον NGC 128 (ο πρώτος απομακρύνεται από τη Γη με ταχύτητα 5266 km/sec) καθιστά ελάχιστα πιθανό το ότι βρίσκονται κοντά στον χώρο. Ωστόσο, οι NGC 125 και NGC 126 είναι μάλλον κοντά ο ένας στον άλλο.
Χίλντεμπρανντ Α΄

Ο Χίλντεμπρανντ Α΄, γαλλ. Childebrand I (678 - 751) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν Φραγκικής καταγωγής και έγινε δούκας της Βουργουνδίας.

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Πεπίνου του Χέρσταλ μαγιορδόμου της Φραγκίας & δούκα-πρίγκιπα των Φράγκων και της αυλικής του Αλπάιντα. Αμφιθαλής αδελφός του ήταν ο Κάρολος Μαρτέλος. Ο πατέρας του είχε δύο γιους από τη νόμιμη σύζυγό του, τον Γκρίμοαλντ και τον Ντρόγκο, που όμως απεβίωσαν πριν από αυτόν.
Ο πατέρας του τον έκανε δούκα. Κατά την απέλαση των Σαρακηνών από τη Γαλλία, διακρίθηκε στις επιχειρήσεις.
Το 751 απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών. Ήταν προστάτης του συνεχιστή του Χρονικού του Φρέντεγκαρ, όπως και ο γιος του Νίμπελουνγκ Α΄.
Αγροτική Περιοχή Σινυάνγκα

Απαρίθμηση των Ελλήνων στην Περιφέρεια Σινυάνγκα (κατά το 1950)

Σε ολόκληρη την Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) και συγκεκριμένα στην πόλη Σινυάνγκα (Shinyanga), βρισκόταν εγκατεστημένος μόλις ένας Έλληνας, ο εκ Σάμου Ιωάννης Γιάκας. Ήταν ιδιοκτήτης ξενοδοχείου και τριών οικιών. Ασχολείτο με εργολαβικές επιχειρήσεις, όπου όλες σχεδόν οι ανοικοδομήσεις των Κυβερνητικών οικημάτων, ανατίθεντο σε αυτόν. Είχε επίσης αναλάβει την τροφοδοσία και τον εφοδιασμό όλων των χρειωδών του προσωπικού και των εργατών του αδαμαντορυχείου του Ουίλλιαμσον, με τον οποίο συνδεόταν και προσωπικά. Ο Ιωάννης Γιάκας, ήταν μια πολλή δυναμική προσωπικότητα.
Ντεζιρέ Ρακοτοαριζαονά

Καριέρα

Γεννήθηκε το 1934. Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Ντιντιέ Ρατσιράκα, όταν ακόμα στη χώρα επικρατούσε μονοκομματικό καθεστώς. Ο Ρακοτοαριζαονά χρημάτισε στο πρωθυπουργικό αξίωμα από την 1η Αυγούστου του 1977 ως τις 12 Φεβρουαρίου του 1988 , οπότε αντικαταστάθηκε από τον Βικτόρ Ραμαχατρά. Στις προεδρικές εκλογές του 1996 ο Ρακοτοαριζαονά κατήλθε υποψήφιος και ήρθε τελευταίος σε σύνολο 15 υποψηφίων με 0,37% των ψήφων. Αυτό είχε αποτέλεσμα τον τερματισμό της πολιτικής του καριέρας.
Ιωσήφ Βοναπάρτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Κόρτε της Κορσικής και ήταν γιος του Κάρλο Μπουοναπάρτε και της Λετίτσια Ραμολίνο (Letizia Ramolino) και αδελφός του Ναπολέοντα Βοναπάρτη.
Το 1806 έγινε στρατιωτικός διοικητής της Νάπολης, και στη συνέχεια βασιλιάς της. Στις 6 Ιουνίου του 1808 έγινε βασιλιάς της Ισπανίας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του η Βενεζουέλα κέρδισε την ανεξαρτησία της, ούσα η πρώτη χώρα της Λατινικής Αμερικής που πέτυχε κάτι τέτοιο. Μετά την ήττα στη μάχη της Βιττόρια ο Ιωσήφ Βοναπάρτης εγκατέλειψε την Ισπανία και ένα χρόνο αργότερα το 1813 τέλειωσε και τυπικά η βασιλεία του.
Έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στη Νέα Υόρκη, στη Φιλαδέλφεια και στη Μπόρντενταουν του Νιου Τζέρσεϊ. Απεβίωσε στη Φλωρεντία και τάφηκε στο Παρίσι.
Μαργαρίτα Στάφορντ

Θάνατος

Η Μαργαρίτα Στάφορντ πέθανε στις 9 Ιουνίου 1396 και τάφηκε στο Ντάραμ. Ο σύζυγος της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Ιωάννα Μπωφόρ χήρα του Ροβέρτου Φερρέρ, 5ου βαρόνου του Μποτελερ, κόρη του Ιωάννη της Γάνδης και της τελευταίας συζύγου και πρώην ερωμένης του Αικατερίνης Σουίνφορντ. Με τον δεύτερο γάμο του ο Ραλφ Νέβιλ απέκτησε εννιά γιους και πέντε κόρες.
Αλκιβιάδης Θανόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Δημητρίου Θανόπουλου, ενός εκ των αρχηγών της επανάστασης του 1878, και είχε διατελέσει γενικός γραμματέας του Υπουργείου Γεωργίας. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του Νοεμβρίου 1910 και επανεξελέγη σε αυτές του 1912 και του Μαΐου 1915.
Ιωάννα της Πορτογαλίας

Βιογραφία

Ήταν η τρίτη κόρη του Εδουάρδου της Πορτογαλίας και της Ελεονώρας των Τραστάμαρα, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Αραγωνίας.
Κοκκινιά Γρεβενών

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Κοκκινιά βρίσκεται στα βόρεια όρια των Γρεβενών με την περιφερειακή ενότητα Κοζάνης σε απόσταση 22 χλμ. Β.-ΒΑ. από τα Γρεβενά και 13 χλμ. ΝΔ. από τη Σιάτιστα. Σε απόσταση 5 χλμ. ανατολικά από το χωριό, μετά την ΕΟ Κοζάνης - Γρεβενών και την Εγνατία Οδό υπάρχουν ερείπια από το πέτρινο "γεφύρι του Πασά" το οποίο αποτελούσε σημαντικό πέρασμα του ποταμού Αλιάκμονα και ένωνε τα Γρεβενά με την Κοζάνη. Κτίστηκε το 1806, το μήκος του έφτανε τα 100 μ. και είχε έξι ανόμοιες καμάρες και πάνω από τα μεσόβαθρα του ανακουφιστικά ανοίγματα. Στις 14 Απριλίου 1941 ανατινάχτηκε από τους Άγγλους για να μην περάσουν οι Γερμανοί. Από το 1990 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Σούμπινο και έτσι αναφέρεται στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το  1927 μετονομάστηκε σε Κοκκινιά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Νέα Τραπεζούντα αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοκκινιά που ανήκει στην δημοτική ενότητα Ηρακλεωτών του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 242 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 223.
Αλέξιος Νικολάγιεβιτς, Τσάρεβιτς της Ρωσίας

Πρώτα Χρόνια

Ο Αλέξιος γεννήθηκε στις 12 Αυγούστου 1904 στην Αγία Πετρούπολη, Ρωσική Αυτοκρατορία. Ήταν ο νεότερος από τα πέντε παιδιά και ο μόνος γιος που γεννήθηκε τον αυτοκράτορα Νικόλαο Β' και την αυτοκράτειρα Αλεξάνδρας Φεοντόροβνα. Οι μεγαλύτερες αδελφές του ήταν η Μεγάλη Δούκισσα Όλγα, Τατιάνα, Μαρία και Αναστασία. Ήταν το λατρεμένο παιδί των γονιών  του και των αδελφών του, και ήταν γνωστός ως "Μωρό" στην οικογένεια.
Ο Αλέξιος βαπτίσθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1904. Οι κύριοι νονοί του ήταν η πατρική γιαγιά του και ο θείος του, ο Μεγάλος Δούκας Αλέξιος Αλεξάντροβιτς. Οι άλλοι νονοί του ήταν η μεγαλύτερη αδελφή του, Όλγα ο προπάππους του βασιλιά Κριστιάν Θ' της Δανίας, ο βασιλιάς Εδουάρδος Ζ' του Ηνωμένου Βασιλείου, ο Πρίγκιπας της Ουαλίας και ο Γουλιέλμος Β' της Γερμανίας. Δεδομένου ότι η Ρωσία ήταν σε πόλεμο με την Ιαπωνία, όλοι οι στρατιώτες και οι αξιωματικοί του Ρωσικού Στρατού και Ναυτικού ονομάστηκαν νονοί τιμητικά.
Η βάφτιση σηματοδότησε την πρώτη φορά όπου ορισμένα από τα νεότερα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων από τους νεότερους γιούς του Μεγάλου Δούκα Κωνσταντίνου Κωνσταντίνοβτς, καθώς και τη Μεγάλη Δούκισσα Όλγα και Τατιάνα, και την ξάδελφή τους πριγκίπισσα Ιρίνα Αλεξάντρονβα,ήταν παρόντες σε μια επίσημη τελετή. Για την περίσταση, τα αγόρια φορούσαν μικροσκοπικές στρατιωτικές στολές, και τα κορίτσια φορούσαν μια μικρότερη έκδοση του φορέματος των ανακτόρων και μικρά κοκοσνίκς. Η θρησκευτική ομιλία δόθηκε από τον Ιωάννη της Κρονστάνδης, και το μωρό μεταφέρθηκε στη κολυμπήθρα από την ηλικιωμένη, Πριγκίπισσα Γκαλιτζίνε.
Αλέξανδρος (εγγονός του Σέλευκου Α΄)

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Αχαιού (γιου τού Σελεύκου Α΄ Νικάτορος και της Απάμας) και μίας ανώνυμης Ελληνίδας. Ο πατέρας του ήταν πλούσιος ευγενής, που κατείχε ιδιοκτησίες στη Μ. Ασία. Η οικογένειά του είχε δύναμη εκεί με ισχυρές βασιλικές διασυνδέσεις. Αδέλφια του ήταν ο Ανδρόμαχος, η Αντιοχίς, η Λαοδίκη Α΄ και η Λαοδίκη Β΄.
Σύμφωνα με διασωθείσες επιγραφές, ο Αλέξανδρος ήταν ήδη ενεργός και κατείχε υψηλές θέσεις από την εποχή τού θείου του Αντιόχου Α΄ Σωτήρος. Ένα ψήφισμα που βρέθηκε στα Βαργύλια, προς τιμήν ενός δικαστή από την Τέω, αναφέρει, ότι ο Αλέξανδρος ήταν υπεύθυνος από τον Αντίοχο Α΄ Σωτήρα, που σημαίνει, ότι ήταν ένα είδος κυβερνήτη της περιοχής της Καρίας. Το ψήφισμα στη Βαργύλια χρονολογείται το 270-261 π.Χ. 
Κατά τη βασιλεία τού εξαδέλφου του Αντιόχου Β΄ Θεού, ο Αλέξανδρος ήταν μία πολύ ισχυρή μορφή στη Μ. Ασία. Το διάστημα 261-244 π.Χ. στη Μαγνησία επί Σιπύλω, αναφέρεται ότι έγραψε μία επιστολή για την απονομή γης στους στρατιώτες και τιμήθηκε στις Τράλλεις. 
Το έτος 240 πΧ ο Αλέξανδρος ήταν ακόμη πιστός στον Σέλευκο Β΄ Καλλίνικο, γιο τού προηγούμενου βασιλιά, καθώς ήταν κυβερνήτης της Λυδίας με βάση τις Σάρδεις. Όμως στον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των αδελφών Σελεύκου Β΄ και Αντιόχου Ιέρακος, ο Αλέξανδρος υποστήριξε τον δεύτερο και κράτησε τις Σάρδεις ενάντια στον Σέλευκο Β΄.
Έπειτα από το τέλος τού εμφυλίου, δεν γνωρίζουμε κάτι για τον Αλέξανδρο. Ο ομώνυμός του ήταν ο Αλέξανδρος, γιος τού Σέλευκου Β΄, που όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του το 225 πΧ, άλλαξε το όνομά του σε Σέλευκος Γ΄ Κεραυνός.
Λεύκος Αχαΐας

Τοποθεσία

Ο οικισμός του Λεύκου βρίσκεται σε πεδινή περιοχή της δυτικής Αχαΐας ενώ είναι κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 30 μέτρων.
Εγγύς του οικισμού βρίσκονται: στα βόρεια τα Στεναΐτικα και η Πισωσυκιά, στα βορειοανατολικά οι οικισμοί του Άνω και Κάτω Αλισσού, το Αχαϊκό και η Καμενίτσα, στα ανατολικά η Υψηλή Ράχη, στα νοτιοανατολικά το κεφαλοχώρι των Λουσικών, τα Σπαλιαραίικα και η περιοχή της κοιλάδας της Σερδινής, στα νότια το κεφαλοχώρι της Άνω Αχαΐας, στα νοτιοδυτικά οι οικισμοί και συνοικισμοί της Τ.Κ. Πετροχωρίου, στα δυτικά τα Αγιοβλασίτικα, τμήμα του κάμπου της Κάπελης καθώς και η Εθνική Οδός Πάτρας-Πύργου, ενώ στα βορειοδυτικά του η κωμόπολη της Κάτω Αχαΐας και ο οικισμός της Κάπελης (τ. Αγιοβλασίτικα). 
Το χωριό διατρέχει η Επαρχιακή Οδός Κάτω Αχαΐας-Άρλας και απέχει περίπου 4 χλμ. από την Κάτω Αχαΐα, έδρα του Δήμου Δυτικής Αχαΐας.

Ιστορικά στοιχεία

Η ονομασία του οικισμού είναι φυτωνυμική και προέρχεται από μία λεύκα που υπήρχε στην περιοχή. Στην περιοχή του οικισμού έχουν βρεθεί αρχαιότητες.

Διοικητική εξέλιξη

Ο οικισμός του Λεύκου αναγνωρίστηκε στις 16/10/1940, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Αγιοβλασίτικων. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Δύμης ως τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Αγιοβλασίτικων.
CPB Bank

Η CPB Bank ήταν το ελληνικό παράρτημα της Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου. Η τράπεζα ιδρύθηκε με την ονομασία Τράπεζα Μαρφίν Εγνατία. Σχηματίστηκε από την ενοποίηση των τραπεζών Εγνατία, Λαϊκή και Μαρφίν του επενδυτικού ομίλου Marfin. Ήταν σχεδόν εξολοκλήρου (κατά 95%) θυγατρική της Λαϊκής Τράπεζας Marfin (αργότερα μετονομάστηκε σε Λαϊκή Τράπεζα Κύπρου). Το 2011 έγινε το ελληνικό παράρτημα της Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου. Στις αρχές του 2013, η τράπεζα μετονομάστηκε σε Λαϊκή Τράπεζα μόνο, ενώ τον Μάρτιο η τράπεζα μετονομάστηκε και πάλι, αυτή τη φορά σε CPB Bank. Στις 26 Μαρτίου 2013, όλες οι υποχρεώσεις και περιουσιακά στοιχεία της τράπεζας εξαγοράστηκαν από την Τράπεζα Πειραιώς.
Καμπούλ (περιοχή)

Η Καμπούλ είναι η κυριότερη από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα της χώρας.
Βρίσκεται στο κεντρικό ανατολικό τμήμα του Αφγανιστάν και είναι από τις ιστορικότερες περιοχές. Η έκτασή της είναι περίπου 4.460 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της, (κατ΄ εκτίμηση), το 1980 ήταν 1,5 εκατομμύρια, ενώ σήμερα (2006) αριθμεί περίπου τα 3.314.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει 15 επαρχίες. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η νταρί (περσική) και η παστού.
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Καμπούλ.

Επαρχίες

Οι 15 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Καμπούλ, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Γκουλντάρα, η Ισταλίφ, η Καμπούλ όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα Καμπούλ, η Καλακάν, η Καραμπάχ, Κχακή Ζαμπάρ, η Μιρμπάχα Κοτ, η Μουσαχί, η Μπαγράμη, η Ντεχ Ζαμπς, η Πάγχμαν, η Σακαρντάρα, η Σαχάρ Ασιάντ, η Σουρόπμπι και η Φάρζα.
Πασικράτης του Κουρίου

Ο Πασικράτης ήταν ο τελευταίος βασιλιάς του αρχαίου Κούριου στην Κύπρο. .
Αναφέρεται ανάμεσα στους Κύπριους βασιλείς που βοήθησαν τον Μέγα Αλέξανδρο στην πολιορκία και κατάληψη της Τύρου το 332 π.Χ.. Μάλιστα στη τελική μάχη για την κατάληψη της πόλης παρατάχθηκε μαζί με τον Αλέξανδρο. Στο τέλος ανταμείφθηκε όπως όλοι οι βασιλείς της Κύπρου αφού η βοήθεια τους ήταν σημαντική.
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Ουαλίας

Ιστορία

Ιδρύθηκε αρχικά το 1952 ως «Σύνδεσμος Καλαθοσφαίρισης Ουαλίας» (Basketball Association of Wales, BAW). Το 2008 μετονομάστηκε σε «Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Ουαλίας» (Basketball Wales, BW).

Λογότυπο

Το λογότυπο του οργανισμού έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
1668 Χάννα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Χάννα είναι άγνωστα.
The Beatles (άλμπουμ)

Βραβεία

The Beatles (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 19 x πλατινένιος 
Καναδάς (CRIA Certification): 8 x πλατινένιος 
Ιταλία (FIMI Certification): Χρυσός 
Αυστραλία (ΑRIA Certification): 2 x πλατινένιος 
Νέα Ζηλανδία (RMNZ Certification): 2 x πλατινένιος 
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Πλατινένιος 
Αργεντινή (CAPIF Certification): Πλατινένιος
Δαμοκλοειδής αστεροειδής

Δαμοκλοειδείς αστεροειδείς χαρακτηρίζονται οι αστεροειδείς όπως ο 5335 Δαμοκλής και το 1996 PW που είναι στην οικογένεια Χάλλεϋ, είτε είναι μακράς περιόδου είτε έχουν άκρως εκκεντρική τροχιά όπως των τυπικών περιοδικών κομητών, όπως ο Κομήτης του Χάλλεϋ, αλλά δεν δείχνει να έχει κώμη ή ουρά ακόμα.
Πιστεύεται πως οι Δαμοκλοειδείς αστεροειδείς είναι πυρήνες των κομητών τύπου Χάλλεϋ που έχουν χάσει όλες τις πτητικές ύλες τους γιατί εξαπολύουν αέρια. Τέτοιοι κομήτες πιστεύεται ότι προέρχονται από το Νέφος του Όορτ. Η υπόθεση αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι ο αριθμός των αντικειμένων που πιστευόταν ότι είναι Δαμοκλοειδείς (και τους αποδόθηκε προσωρινή ονομασία μικρών πλανητών), στη συνέχεια όμως παρουσίασαν κώμη και επιβεβαιώθηκε πως είναι κομήτες: το C/2001 OG 108 (LONEOS), το C/2002 CE 10 (LINEAR), το C/2002 VQ 94 (LINEAR), το C/2004 HV 60 (Spacewatch) και πιθανόν και άλλα. Μια άλλη ισχυρή ένδειξη της προέλευσης τους από κομήτη είναι το γεγονός ότι ορισμένοι Δαμοκλοειδείς έχουν οπισθοδρομική τροχιά, σε αντίθεση με οποιουσδήποτε άλλους αστεροειδείς.
Τον Ιούλιο του 2007, ήταν γνωστοί 36 Δαμοκλοειδείς αστεροειδείς. Η μέση ακτίνα τους είναι οκτώ χιλιόμετρα. Έχουν μετρηθεί οι λευκαύγειες τεσσάρων Δαμοκλοειδών και φανερώθηκε ότι είναι τα σκοτεινότερα γνωστά αντικείμενα στο ηλιακό σύστημα. Οι Δαμοκλοειδείς αστεροειδείς είναι κοκκινωποί στο χρώμα, αλλά δεν είναι τόσο κόκκινοι όσο πολλά αντικείμενα στη ζώνη του Κάιπερ ή όσο κάποιοι Κένταυροι.
Liber Abaci

Περιγραφή

Το βιβλίο αυτό περιέχει μαθηματικά Ινδο-αραβικής παράδοσης. Ο τίτλος του μεταφράζεται ως «Το βιβλίο των υπολογισμών».
Το πρώτο κεφάλαιο κάνει εισαγωγή στο Ινδο-αραβικό σύστημα αρίθμησης. Το δεύτερο κεφάλαιο ασχολείται με την μετατροπή νομισματικών αξιών.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1988-1989

Το Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής κατηγορίας Ανδρών 1988-1989 διεξήχθη με συμμετοχή 12 συλλόγων και ολοκληρώθηκε στις 2 Απριλίου 1989. Πρωταθλητής αναδείχτηκε ο Γ.Σ. Περιστερίου. Την άνοδο στην Α1 κατηγορία πήραν επίσης ο δευτεραθλητής Α.Ο. Παγκράτι και ο τριταθλητής Έσπερος Καλλιθέας. Οι τρεις αυτές ομάδες αγωνίστηκαν και στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ της Α1, σύμφωνα με τον τότε ισχύοντα κανονισμό. Υποβιβάστηκε μόνο μία ομάδα, η ΜΕΝΤ.
Δόντι

Ανατομία

Το δόντι εμφανίζει δύο τμήματα: την μύλη και την ρίζα. Η μύλη αποτελεί το τμήμα του δοντιού που φαίνεται μέσα στην στοματική κοιλότητα ενώ η ρίζα είναι το τμήμα του δοντιού που βρίσκεται μέσα στο οστό της γνάθου. Η μύλη με την ρίζα διαχωρίζονται από μια νοητή γραμμή που ονομάζεται αυχένας του δοντιού.
Κάθε δόντι αποτελείται από τέσσερις επιμέρους ιστούς: την οδοντίνη, την αδαμαντίνη, την οστεΐνη και τον πολφό. Η οδοντίνη βρίσκεται τόσο στην μύλη όσο και στην ρίζα. Η αδαμαντίνη καλύπτει την εξωτερική επιφάνεια της οδοντίνης στην μύλη ενώ η οστεΐνη καλύπτει την εξωτερική επιφάνεια της οδοντίνης στην ρίζα. Η οδοντίνη στο εσωτερικό της εμφανίζει μια κοιλότητα η οποία υποδέχεται τον πολφό. Ο πολφός αποτελείται από αγγεία και νεύρα και χρησιμεύει στην θρέψη του δοντιού.

Παθολογία των δοντιών

Οι περισσότερες παθολογικές καταστάσεις των δοντιών έχουν ως αποτέλεσμα την απώλεια σκληρών οδοντικών ιστών (αδαμαντίνη & οδοντίνη)

Η Αποτριβή των δοντιών

Η αποτριβή των δοντιών επέρχεται από την συνεχή τριβή τους κατά την διαδικασία της μάσησης. Αυτή μέχρι ενός βαθμού αποτελεί φυσιολογικό φαινόμενο. Όταν η αποτριβή γίνεται με ταχύ ρυθμό και οδηγεί σε γρήγορη απώλεια σκληρών οδοντικών ιστών θεωρείται παθολογική. Αιτίες παθολογικής αποτριβής μπορεί να είναι το τρίξημο των δοντιών (βρουξισμός), δυσλειτουργίες της κροταφογναθικής διάρθρωσης κτλ.

Η Διάβρωση των δοντιών

Η διάβρωση των δοντιών αποτελεί την απασβεστίωση και συνεπώς απώλεια σκληρών οδοντικών ιστών από την επίδραση οξέων, όχι όμως αυτών που παράγονται από τα μικρόβια της στοματικής κοιλότητας. Τα οξέα αυτά μπορεί είναι ενδογενή όπως π.χ. το υδροχλωρικό οξύ του στομάχου (σε καταστάσεις γαστροοισοφαγικής παλινδόμισης ή βουλιμίας) ή να είναι εξωγενή όπως π.χ. υπερβολική κατανάλωση όξινων χυμών φρούτων (γκρέιπ φρουτ).

Τα κατάγματα των δοντιών

Τα κατάγματα των δοντιών είναι η απώλεια σκληρών οδοντικών ιστών μετά από τραυματισμό, λόγω κρούσης του δοντιού με σκληρή επιφάνεια. Τα κατάγματα μπορεί να αφορούν μόνο την μύλη, μόνο την ρίζα ή και τα δύο.
Ανδρέας Λέκκας

Βιογραφικό

Ο Ανδρέας Λέκκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1922. Σαν ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στην θέση του ενδιάμεσου δεξιού κυνηγού. Ξεκίνησε στην Πράσινη Θύελλα Κουκακίου, από την οποία μεταπήδησε στην ιδρυτική ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιωνίου το 1940 που εγκαταστάθηκε στη Νέα Σμύρνη.
Αγωνίστηκε στην πρώτη μεταπολεμική ομάδα του Πανιωνίου σαν βασικό στέλεχος και μαζί με τον Φώτη Τσολιά και το Νίκο Ζαρκάδη αποτέλεσαν την επιθετική τριπλέτα της ομάδας. Αγωνίστηκε μέχρι τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950.
Ήταν αυτοδίδακτος, γεννημένο ποδοσφαιρικό ταλέντο. Διακρινόταν για την τεχνική του και την ντρίπλα του. Οι φίλοι του Πανιωνίου τον φώναζαν "Πανεπιστήμιο".
Όπως προαναφέρθηκε, εντάχθηκε στην οικογένεια του Πανιωνίου το 1940, προερχόμενος από μία γειτονική ομάδα της Νέας Σμύρνης την Πράσινη Θύελλα. Μαζί με τους Βασίλη Στάικο, Νίκο Ζαρκάδη και Ιάκωβο Ζαρκάδη ήταν οι πρώτοι της μετέπειτα oμάδας θαύμα, την οποία συμπλήρωσαν σχεδόν αμέσως οι Ιωάννης Σκορδίλης, Φώτης Τσολιάς, Νίκος Πεντζαρόπουλος, Γιάννης Κερδεμελίδης και άλλοι. Πρώτος προπονητής αλλά και τερματοφύλακας της ομάδας ήταν ο Γιώργος Ρουσόπουλος.
Όλη αυτή η γενιά υπηρέτησε με ανιδιοτέλεια τον Πανιώνιο, σε πραγματικά δύσκολους και χαλεπούς καιρούς.
Για την μακρόχρονη προσφορά του στην ομάδα, του απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός Πανιωνίου.
Ο Ανδρέας Λέκκας πέθανε τον Ιούνιο 2005.
Νικόλαος Βούλγαρις

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1634 στην Κέρκυρα από την σημαντική οικογένεια των Βουλγάρεων που είχαν καταφύγει εκεί από την Ήπειρο. Μετοίκησε στην Πάδουα και σπούδασε φιλοσοφία και ιατρική, αποφοιτόντας με στέφανο της Ακαδημίας. Επέστρεψε στην πατρίδα του και εξάσκησε το ιατρικό επάγγελμα. Είναι άγνωστο πότε πέθανε. Ήταν μέλος της Ακαδημίας των Εξησφαλισμένων της Κέρκυρας. Ο Παπαδόπουλος λέει ότι ζούσε ακόμα το 1684.