Ψυχή Βαθιά

Πλοκή

Η ταινία εξελίσσεται το 1949, τους τελευταίους μήνες του Εμφυλίου Πολέμου, στον Γράμμο και στο Βίτσι. Ο Ανέστης, 17 ετών, έχει επιστρατευθεί από τον ανθυπολοχαγό Τριαντάφυλλο του Εθνικού Στρατού, και ο αδελφός του Βλάσης, 15 ετών, από τον Καπετάν Ντούλα του Δημοκρατικού Στρατού ως οδηγοί καθώς μεγάλωσαν και ξέρουν την περιοχή. Μαζί με άλλους στρατιώτες και αντάρτες, όπως η πολυβολήτρια Γιαννούλα, ο Καλαματιανός δεκανέας, ο ταξίαρχος Τσαγκλής, η 14χρονη αντάρτισσα Φούλα, συμμετέχουν στον πόλεμο στον οποίο σκοτώνονται πολλοί νέοι. Τα δύο αδέλφια μέσα στη φρίκη του πολέμου καταφέρνουν να συναντηθούν κρυφά τρεις φορές. Στην τελευταία φορά, ο Ανέστης προσπαθεί να πείσει τον Βλάση να έρθει με το μέρος του, όπως ο Βλάσης έχει γίνει πολυβολητής, γνωστός ως συναγωνιστής Φλόγας, και έχει τιμηθεί με το παράσημο του Γράμμου.

Παραγωγή

Η ταινία γυρίστηκε στη Δυτική Μακεδονία. Γυρίσματα γίνανε στον Γράμμο, το Μάνκοβιτς και στο Βίτσι, καθώς και στην Καστοριά και στα χωριά Απόσκεπος, Γράμος, Βυσσινιά, Καζάνι, Κορέστεια, Κρανιώνα, Λιθιά, Μαύροβο, Μαυρόκαμπος, Νεστόριο, Οξυά, Πολυκάρπι, Πολυκέρασο, Σιδηροχώρι, Τοιχιό, Χαλάρα και Χάρο. Βοηθοί σκηνοθέτη ήταν οι Κώστας Αθουσάκης και Ντάνυ Μπόλντα. Τα κουστούμια της ταινίας επιμελήθηκε η Λουκία Χατζέλου και το μακιγιάζ η Κυριακή Μελλίδου. Τα ειδικά εφέ ανέλαβε η βουλγαρική εταιρία Alpha Stunts.
Ο ίδιος ο σκηνοθέτης ανέφερε ότι ήθελε από νέος να γυρίσει μια ταινία για τον ελληνικό εμφύλιο. Πραγματοποίησε ο ίδιος έρευνα σε επίσημα ντοκουμέντα, επιστημονικές μελέτες, και γραπτές και προφορικές μαρτυρίες. Το όνομα της ταινίας (Ψυχή Βαθιά) ήταν ένα από τα συνθήματα των ανταρτών στον ελληνικό εμφύλιο.

Αποδοχή

Η ταινία έλαβε στην πλειονότητά τους αρνητικές κριτικές, όμως έκανε πρεμιέρα στην πρώτη θέση του ελληνικού box office με 38.908 εισιτήρια σε 48 αίθουσες. Την δεύτερη εβδομάδα παρέμεινε στην κορυφή του ελληνικού box office, όσον αφορά τα εισιτήρια, ξεπερνώντας τα 100.000 εισιτήρια συνολικά. Η ταινία συνολικά ξεπέρασε τα 200.000 εισιτήρια και ήταν η τέταρτη εμπορικότερη ελληνική ταινία της σεζόν.
Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές όσον αφορά την τεχνική της ποιότητα, τις πολεμικές σκηνές, τη φωτογραφία, το μοντάζ, την ερμηνευτική καθοδήγηση, τη μουσική επιμέλεια του Αγγελάκα και την ηχοληψία, αλλά έλαβε αρνητικές κριτικές που επικεντρώθηκαν στην μη ανάπτυξη του ιστορικού σκέλους και επειδή η ταινία δεν διάλεξε στρατόπεδο. Ο Ριζοσπάστης κατηγόρησε την ταινία ότι σκοπίμως αποκρύπτει τον ταξικό χαρακτήρα του πολέμου ώστε να επέλθει η συμφιλίωση και ο Τάσος Κωστόπουλος στην εφημερίδα Αυγή έγραψε ότι από την ταινία απουσιάζουν δύο από τα κύρια χαρακτηριστικά του εμφυλίου πολέμου, το μίσος για τον πολιτικό αντίπαλο και ο φόβος για τον διπλανό σου, ενώ αναφέρει ότι οι δύο πλευρές δεν παρουσιάζονται ισότιμα. Ιστορική άγνοια καταλόγισε στην ταινία και ο Δημήτρης Δανίκας στα Νέα, ο οποίος έδωσε στην ταινία 4/10, ενώ ανέφερε ότι καταφεύγει σε εύκολους συναισθηματισμούς, αλλά όταν η ταινία επικεντρώνεται στο προσωπικό δράμα, η ταινία απογειώνεται. Ο Κουτσογιανόπουλος στη Lifo ανέφερε ότι η ταινία χειρίζεται πολύ καλά τους περιφερειακούς χαρακτήρες, όπως η Γιαννούλα, αλλά η ιστορία των δύο αδελφών είναι δραματικά ελλιπής, και χαρακτήρισε την ταινία με 3/5 αστεράκια.
Η ταινία ήταν υποψήφια για 10 βραβεία στα βραβεία στα Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου για το 2010, κερδίζοντας τελικά δύο, το βραβείο  πρωτότυπης μουσικής, το οποίο απονεμήθηκε στον Γιάννη Αγγελάκα, και το βραβείο ήχου.