google/wiki40b huggingface dataset:
Καχέτι

Γεωγραφία

Πέρα από τη σημερινή διοικητική υποδιαίρεση στις επαρχίες, το Καχέτι έχει παραδοσιακά υποδιαιρεθεί σε τέσσερα μέρη: Εσωτερικό Καχέτι (შიდა კახეთი, Σίντα Καχέτι) στα ανατολικά της οροσειράς Τσιβ-Γκομπόρι κατά μήκος της δεξιάς όχθης του ποταμού Αλαζάνι. Το εξωτερικό Καχέτι (Γκάρι Καχέτι) βρίσκεται κατά μήκος της λεκάνης απορροής του ποταμού Ιόρι. Το Κιζίκι (ქიზყყი) βρίσκεται μεταξύ του Αλαζάνι και του Ιόρι. Η περιοχή Θίθερ (გაღმა მხარი, Γκάγκμα Μχάρι) βρίσκεται στην αριστερή όχθη του Αλαζάνι. Περιλαμβάνει επίσης τη μεσαιωνική περιοχή του Χερέτι, του οποίου το όνομα έχει πέσει σε σταδιακή λήθη από τον 15ο αιώνα.

Ιστορία

Το Καχέτι ήταν ένα ανεξάρτητο φεουδαρχικό πριγκιπάτο από τα τέλη του 8ου αιώνα. Εντάχθηκε στο ενωμένο Γεωργιανό Βασίλειο στις αρχές του ενδέκατου αιώνα, αλλά για λιγότερο από μια δεκαετία. Μόνο στις αρχές του δωδέκατου αιώνα ο Γεωργιανός βασιλιάς Δαβίδ ο Οικοδόμος (1089-1125) ενσωμάτωσε το Καχέτι στο βασίλειό του με επιτυχία. 
Μετά την αποσύνθεση του Γεωργιανού Βασιλείου, το Καχέτι έγινε ανεξάρτητο Βασίλειο στη δεκαετία του 1460. Από τις αρχές του 16ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα, ο Καχέτι και το γειτονικό Κάρτλι βρισκόταν υπό κατά περιόδους ιρανική κυριαρχία. Το 1616, ο Σαχ Αμπάς απέλασε εκατοντάδες εθνοτικούς Γεωργιανούς του Καχέτι στο Ιράν και κατέστρεψε την περιοχή κατά την κατασταλτική εκστρατεία του κατά του Τεϊμουράζ Α΄, παλαιότερα ο πιο πιστός υποτελής του. Κατά τη διάρκεια όλων αυτών των αιώνων η περιοχή αποτελούσε αναπόσπαστο τμήμα του Ιράν και προσέφερε πολλούς αξιοσημείωτους στρατηγούς, διοικητές, γυναίκες και πολλές εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες για τους Ιρανούς. Το 1762, το βασίλειο του Καχέτι ενώθηκε με το γειτονικό Γεωργιανό βασίλειο του Κάρτλι στο βασίλειο του Κάρτλι-Καχέτι υπό τον βασιλιά Ερεκλέ Β΄. Μετά τη Συνθήκη του Γκεοργκιέβσκ και τη λεηλασία της Τιφλίδας από τον Αγά Μοχάμαντ Χαν, το βασίλειο του Κάρτλι-Καχέτι προσαρτήθηκε στο 1801 στην Ρωσική Αυτοκρατορία. Η ρωσική κυριαρχία πάνω από το Καχέτι και την υπόλοιπη Γεωργία αναγνωρίστηκε από το Ιράν στη Συνθήκη του Γκουλιστάν του 1813.
Το 1918-1921 το Καχέτι αποτελούσε μέρος της ανεξάρτητης Λαϊκής Δημοκρατίας της Γεωργίας, το 1922-1936 μέρος της Υπερκαυκασιανής ΣΟΣΔ και το 1936-1991 μέρος της Γεωργιανής ΣΣΔ. Από την ανεξαρτησία της Γεωργίας το 1991, το Καχέτι αποτελεί περιφέρεια της δημοκρατίας της Γεωργίας. Σήμερα, το Τελαβί είναι η περιφερειακή πρωτεύουσα.

Τουριστικές πληροφορίες

Η τουριστική υποδομή στο Καχέτι εξελίσσεται ταχύτατα, αφού είναι η πιο τουριστική περιφέρεια της Γεωργίας. Κάποιος μπορεί να επιλέξει να μείνει σε ξενώνα, σε ένα μικρό και άνετο ξενοδοχείο ή σε ένα όμορφο με στυλ μπουτίκ ξενοδοχείο, ενώ ταξιδεύει στην περιοχή. Το Τελάβι και το Σιγκνάγκι είναι οι πιο δημοφιλείς πόλεις. Το Σιγκνάγκι ανακαινίστηκε πριν από τρία χρόνια. Μέχρι πρόσφατα υπήρχαν μόνο κάποια οικογενειακά ξενοδοχεία (απλά δωμάτια σε ένα ιδιόκτητο σπίτι με κοινόχρηστο μπάνιο), αλλά τώρα το Σιγκνάγκι διαθέτει αρκετά ξενοδοχεία.
Σημαία των Φερόων Νήσων

Η σημαία των Φερόων Νήσων ονομάζεται Merkið που σημαίνει πανό ή «σημάδι». Είναι ένας διπλός σταυρός, χρώματος μπλε εξωτερικά και κόκκινου εσωτερικά, σε λευκό φόντο. Το λευκό χρώμα που επικρατεί λέγεται ότι συμβολίζει τον καθαρό ουρανό, αλλά και τον αφρό των κυμάτων. Τα νησιά Φερόες έχουν Σύνταγμα από τις 5 Ιουνίου του 1953.

Ιστορικά στοιχεία

Επινοήθηκε από φοιτητές στην Κοπεγχάγη το 1919 με επικεφαλής το Jens Oliver Lisberg. Η σημαία υψώθηκε για πρώτη φορά στις 22 Ιουνίου εκείνης της χρονιάς σε ένα γάμο, στο Φαμγίν. Στις 25 Απριλίου του 1940 οι βρετανικές δυνάμεις κατοχής ενέκριναν τη σημαία για χρήση από τα σκάφη των νησιών Φερόες. Η 25η Απριλίου εορτάζεται σήμερα ως Flaggdagur. Με την ειδική Πράξη στις 23 Μαρτίου 1948 η σημαία αναγνωρίστηκε από τη δανική κυβέρνηση ως εθνική σημαία των Φερόες.
Αϊτάνια Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Τα Αϊτάνια αναφέρονται Icania σε έγγραφο του 1212, ιδιοκτησία της Μονής Santa Maria del Sinai και στον Καστροφύλακα (Κ94) ως Itagnia Cato με 112 κατοίκους και Itagnia Apano με 85 κατοίκους το 1583.
Το όνομά του πιστεύεται ότι είναι παραφθορά της αρχαίας πόλης (ή κοιλάδας του ποταμού Τρίτωνος κατά τον Paul Faure Κρητ. Χρον. ΙΓ΄, 193) Διατόνιον. Το Διατόνιο τοποθετείται μεταξύ Κνωσού και Λύττου, της οποίας ερείπια βρίσκονται βορειοδυτικά του χωριού, σύμφωνα με τις πληροφορίες των κατοίκων.
Στις 12 Οκτωβρίου του 1856 σκοτώθηκαν 40 άτομα στο χωριό από το μεγάλο σεισμό των 8,2 Ρίχτερ που έπληξε τότε την  Κρήτη.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1959

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1959 διεξήχθη την 1 Μαρτίου στη Φιλοθέη. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Δήμου του Πανιωνίου (απόσταση 10.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε η ΑΕΚ.
Περιφέρεια Ταμπόρα

Προφορά, ετυμολογία

Η ονομασία «Ταμπόρα», στα Ελληνικά προφέρεται Τα-μπό-ρα.
Η ονομασία “Ταμπόρα” προήλθε από τη λέξη “ματομπόρουα” (“matoborwa”)' που σημαίνει γλυκοπατάτες, οι οποίες ήταν ένα βασικό είδος διατροφής των κατοίκων της φυλής Νυαμουέζι (Nyamwezi), την πολυπληθέστερη φυλή στην περιοχή. Οι ξένοι-επισκέπτες δεν μπορούσαν να προφέρουν τη “ματομπόρουα” (“matoborwa”) και αντ' αυτού την έλεγαν Τομπόρα (Tobora), η οποία συν τω χρόνω μετατράπηκε σε Ταμπόρα (Tabora).
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1982

Η 55η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1982, έλαβε χώρα στις 11 Απριλίου 1983. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Ντόροθι Τσάντλερ Παβίλιον. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.
Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 15 Φεβρουαρίου  με την ταινία Ιπτάμενο Κροίσο να σκοράρει τις περισσότερες, που ήταν 11, και το Million Dollar Baby και το Ψάχνοντας τη Χώρα του Ποτέ (Finding Neverland) να ακολουθούν με 7 υποψηφιότητες η καθεμία. Ο μεγάλος νικητής της βραδιάς ήταν το Million Dollar Baby που κέρδισε τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, δίνοντας στον Κλιντ Ίστγουντ το δεύτερο του Όσκαρ μετά από την βράβευση του για την ταινία Οι Ασυγχώρητοι (Unforgiven).

Υποψηφιότητες & Νικητές

Οι νικητές κάθε κατηγορίας εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Αρέτα Κονόμη

Καριέρα

Η Αρέτα Κονόμη, γεννήθηκε στα Τίρανα της Αλβανία το 1989. Σε ηλικία 3 ετών ήρθε στην Ελλάδα με την οικογένειά της. Τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης τα έκανε στον Γ.Σ. Πετρούπολης, στις ακαδημίες του οποίου εντάχθηκε το 2000 σε ηλικία μόλις 11 ετών. Στην ομάδα της Πετρούπολης παρέμεινε μέχρι το 2007.
Το καλοκαίρι του 2007 μετεγγράφη στον Α.Ο. Μαρκοπούλου, στον οποίο παρέμεινε για μια πενταετία, όπου έμαθε τη θέση του λίμπερο από τη μεγάλη δόξα του Παναθηναϊκού Άγι Μπάμπουλι, που ήταν φίλη της μητέρας της από την Αλβανία. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στην ομάδα των Μεσογείων, η Κονόμη κατάφερε να φτάσει μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 2008, ωστόσο δεν κατέκτησε το τρόπαιο καθώς η ομάδα της ηττήθηκε έπειτα από έναν συγκλονιστικό αγώνα, που πραγματοποιήθηκε στο Κλειστό της Ιεράπετρας, από την αντίστοιχη ομάδα του Παναθηναικού με 3-2 σετ.
Στις 12 Ιουλίου του 2012, ανακοινώθηκε επίσημα η απόκτηση της Αρέτας Κονόμη από τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στα χρόνια που αγωνίστηκε στον σύλλογο του Πειραιά συνέβαλε αποφασιστικά στη δημιουργία της μεγάλης ομάδας του Ολυμπιακού, που άρχισε να δημιουργείται εκείνη τη χρονιά. Η Κονόμη υπήρξε η βασική λίμπερο της ομάδας, που μαζί της κατέκτησε και τους 12 εγχώριους τίτλους από το 2012 μέχρι το 2018 (6 Πρωταθλήματα και 6 Κύπελλα Ελλάδας). Τα χρόνια αυτά η Αρέτα Κονόμη πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις και αναδείχθηκε σε μια από τις καλύτερες λίμπερο των ελληνικών γηπέδων. Την περίοδο 2013-14 ανακηρύχθηκε πολυτιμότερη παίκτρια του Πρωταθλήματος, πράγμα σπάνιο για τη θέση του λίμπερο όπου αγωνίζεται.

Εκτός από τους εγχώριους τίτλους, η Κονόμη κατέκτησε με τον Ολυμπιακό Πειραιώς το Χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ) το 2018, αλλά και το Ασημένιο μετάλλιο στην ίδια διοργάνωση το 2017.

Παρότι τον Μάϊο του 2017 η συνεργασία της Κονόμη με τον Ολυμπιακό ανανεώθηκε με τριετές συμβόλαιο μέχρι το 2020, το Καλοκαίρι του 2018 η ίδια ανακοίνωσε την αποχώρησή της από την ενεργό δράση, για να αφοσιωθεί στην οικογένειά της. Ωστόσο τον Δεκέμβριο του 2018 η Αρέτα Κονόμη επέστρεψε στην ενεργό δράση και εντάχθηκε ξανά στο δυναμικό του Ολυμπιακού.

Διεθνής Καριέρα

Η Αρέτα Κονόμη τον Απρίλιο του 2017 απέκτησε την ελληνική υπηκοότητα, οπότε άνοιξε ο δρόμος για τη συμμετοχή της στο αντιπροσωπευτκό συγκρότημα της Ελλάδας. Ο τότε προπονητής της Εθνικής Γυναικών Γιώργος Ρούσης την κάλεσε αμέσως για τους Προκριματικούς του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 2018, στους οποίους συμμετείχε και στους πέντε αγώνες που έδωσε η Εθνική Ελλάδας. Συνολικά μέχρι τον Μάιο του 2018 η Αρέτα Κονόμη κατέγραψε 13 συμμετοχές στην εθνική Ελλάδας Γυναικών.
Σημαία των Βερμούδων

Η σημαία των Βερμούδων είναι κόκκινη και έχει στην αριστερή πλευρά της τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου. Στα δεξιά, βρίσκεται το εθνόσημο των Βερμούδων. Καθιερώθηκε στις 4 Οκτωβρίου του 1910.
Είναι ασυνήθιστο το γεγονός ότι αν και οι Βερμούδες είναι κτήση της Βρετανίας, η σημαία των Βερμούδων έχει κόκκινο χρώμα στο φόντο και όχι μπλε όπως συνηθίζεται σε άλλες αγγλικές αποικίες και εδάφη.
Φυσικο-γεωγραφικά χαρακτηριστικά του Αρτσάχ

Το Αρτσάχ βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα των αρμενικών υψιπέδων στο νοτιοανατολικό τμήμα του Μικρού Καυκάσου. Το δυτικό τμήμα της κοιλάδας του Κύρου-Αράξη βρίσκεται στην περιοχή. Η επιφάνεια είναι κυρίως ορεινή, με πλαγιές από τα βορειοδυτικά προς τα νοτιοανατολικά. Το μέσο υψόμετρο της περιοχής είναι 1100 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, το υψηλότερο σημείο είναι το Όρος Αριουτιάν (3724 μ., Κορυφογραμμή Μραβ), το χαμηλότερο σημείο είναι η κοιλάδα Σεβτζούρ (112 μ., περιοχή Μαρτουνί). Μία από τις υψηλότερες κορυφές είναι το Μραβ (3343 μ.). Στα νοτιοανατολικά του Μραβ, χαμηλές, απότομες και επικίνδυνες πλαγιές χαράσσονται στην επικράτεια της χώρας από τον ποταμό Ταρτάρ (Τρτου) με βαθιά φαράγγια και κοιλάδες ποταμών. Σχηματισμοί παγετώνων διατηρούνται στα υψίπεδα της οροσειράς.
Chery

Πληροφορίες

Στις 27 Οκτωβρίου 2001, έχοντας τα πλήρη δικαιώματα, τα πρώτα δέκα οχήματα είχαν παραχωρηθεί σε τοπικές επιχειρήσεις της Συρίας. Επιπλέον, το 2004 ανοίχτηκε περισσότερο στις αγορές της Μεσογείου, με τα οχήματα να πωλούνται στην Αίγυπτο. Το 2005 απέκτησε το πρώτο της εργοστασιακό παράρτημα εκτός Κίνας, στο Καλίνιγκραντ της Ρωσίας.
Το 2006, οι πρώτοι κινητήρες της Chery παραχωρήθηκαν στην Αμερικάνικη αγορά για πρώτη φορά. Το ίδιο έτος έγινε η πρώτη παρουσίαση μοντέλων στην Ρωσία ενώ επεκτάθηκε στις αγορές της Νότιοανατολικής Ασίας. Τον Αύγουστο επίσης, ξεκίνησε η συναρμολόγηση των μοντέλων της σε εργοστασιακό παράρτημα της Αιγύπτου ενω απέκτησε την σημασία της ως "κατασκευαστής εξαρτημάτων αυτοκινήτου". 
Το 2007 το εκατομμυριοστό μοντέλο της Chery, ένα Chery A3, είχε κατασκευαστεί αποδεικνύοντας την εξέλιξη της στον χώρο της αυτοκινητοβιομηχανίας. Απο εκείνη την εποχή, η επέκταση της σε Ευρώπη και Νότια Αμερική είχε θετικό αποτέλεσμα και το 2010 είχε εισχωρήσει και στις χώρες της Αφρικής.
Το 2007 μαζί με την Israel Corporation άνοιξε η αυτοκινητοβιομηχανία της Qoros υπο την ονομασία Chery Quantum Automotive Corporation (CQAC). Toν Νοέμβριο του 2012 κατόπιν συμφωνίας με την Land Rover για την προώθηση των προϊοντων της δεύτερης στην Κινέζικη αγορά, σχηματίστηκε η Chery Jaguar Land Rover έχοντας το 50% της κατοχής της.

Ασφάλεια

Σαν όνομα η Chery κατα το παρελθόν δεν είχε τα καλύτερα σχόλια στο θέμα της ασφάλειας των μοντέλων της. Ένα απο τα αυτά, το Chery Amulet ένα μοντέλο που είχε την σχεδιαστική φιλοσοφία του Fengyun (Toledo) σε πιο εξελιγμένη μορφή δεν υπήρχε κάν ο βασικός εξοπλισμός που είναι οι δυο μπροστινοί αερόσακοι στο ταμπλό, ενώ το αμάξωμα είχε υποστεί μεγάλη συρρίκνωση.
To 2015, το Chery QQ (IQ) είχε περάσει απο αξιολόγηση στο πρόγραμμα της Λατινικής Αμερικής και τα αποτελέσματα μόνο θετικά δεν ήταν. Έχοντας λιγότερη ζημιά απο το Amulet και ας είχε μικρότερο αμάξωμα, η έλλειψη των αερόσακων ήταν επίσης πραγματικό γεγονός. Η Latin NCAP βαθμολόγησε το μοντέλο με 0 απο τα 5 αστέρια τόσο για τους μπροστινούς όσο και για τους πίσω επιβάτες.
Παρολα αυτά, υπάρχουν και μοντέλα στα οποία η Chery έδωσε σημασία στο θέμα της ασφάλειας, όπως το Arrizo 5, το οποίο το 2016 βαθμολογήθηκε απο την CNCAP με 5 αστέρια, έχοντας πετύχει υψηλά σκορ στις διαδικασίες μπροστινής και πλάγιας σύγκρουσης.

Σημερινά μοντέλα

Τα μοντέλα που παράγει ακόμη και σήμερα η Chery είναι τα εξής:
Πόλεμος της Πείνας

Πλαίσιο

Μετά τον Πολωνικό-Λιθουανικό-Τευτονικό Πόλεμο της περιόδου 1410–1411, δεν είχαν διευθετηθεί όλες οι διαφορές που υφίσταντο μεταξύ του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας και των Τευτόνων Ιπποτών. Σημαντικότερη των αδικιών αυτών ήταν η συνοριογραμμή μεταξύ των περιοχών της Σαμογιτίας και της Πρωσίας. Ο Μέγας Δούκας της Λιθουανίας, Βιτάουτας ο Μέγας απαίτησε ολόκληρη την δεξιά όχθη του Ποταμού Νέμαν συμπεριλαμβανομένης της πόλης του Μέμελ (Κλαϊπέντα). Οι Ιππότες απαίτησαν, από την πλευρά τους, μετά τον θάνατο των Βιτάουτας και Γιογκάιλα, Βασιλιά της Πολωνίας, η Σαμογιτία να περάσει στην κυριότητά τους. Ο Σιγισμόνδος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας συμφώνησε να μεσολαβήσει στην αντιπαράθεση και όρισε τον Μπένεντικτ Μάκρα να λάβει γνώση της επιχειρηματολογίας των δύο πλευρών. Στις 3 Μαΐου 1413, ο Μπένεντικτ έλαβε την απόφαση και αναγνώρισε την παραχώρηση της δεξιάς όχθης του ποταμού Νέμαν, συμπεριλαμβανομένου του Μέμελ, στην Λιθουανία. Οι Ιππότες αρνήθηκαν να αποδεχτούν την απόφαση αυτή και ο Μέγας Μάγιστρος των Τευτόνων, Χάινριχ φον Πλάουεν, διέταξε τα τευτονικά στρατεύματα να εισβάλουν στην Βόρεια Πολωνία. Ο στρατός, υπό την ηγεσία του Μίχαελ Κούχμαϊστερ φον Στέρνμπεργκ, επέστρεψε στην Πρωσία έπειτα από μόλις 16 ημέρες εκστρατείας. Οι ιππότες δεν πίστευαν ότι το Τάγμα, ακόμη προσπαθώντας να συνέλθει από την ήττα του στην Μάχη του Γκρούνβαλντ το 1410, βρισκόταν σε θέση για έναν ακόμη πόλεμο με την Πολωνία. Ο Κούχμαϊστερ καθαίρεσε τον φον Πλάουεν κι έγινε ο ίδιος Μεγάλος Μάγιστρος. Επιχείρησε να εκκινήσει εκ νέου τις διαπραγματεύσεις με την Πολωνία τον Μάιο του 1414. Καθώς ο Βασιλιάς Γιογκάιλα απαίτησε την επαναφορά του φον Πλάουεν στην ηγεσία του Τάγματος και απέρριψε οποιαδήποτε προσπάθεια συμβιβασμού, οι διαπραγματεύσεις διακόπηκαν.

Ο πόλεμος

Τα στρατεύματα του Βασιλιά Γιογκάιλα και του Μέγα Δούκα Βιτάουτας εισέβαλαν στην Πρωσία, την οποία και κυβερνούσε το μοναστικό κράτος το καλοκαίρι του 1414. Διέσχισαν το Όστεροντε (Οστρόντα) φτάνοντας μέχρι την Βάρμια, λεηλατώντας τα χωριά και καίγοντας τις καλλιέργειες. Οι Τεύτονες Ιππότες προτίμησαν να επικεντρώσουν την γραμμή άμυνάς τους στην περιοχή της Κουλμερλάνδης (Τσέλμνο). Οι Ιππότες παρέμειναν στα κάστρα τους, αρνούμενοι να δώσουν μάχη σε ανοιχτό χώρο, καθώς αντελήφθησαν την ανωτερότητα των Πολωνών και των Λιθουανών σε μάχες σε ανοιχτό πεδίο. Ο Κούχμαϊστερ ακολούθησε τακτικές καμμένης γης ελπίζοντας να στερήσει από τα στρατεύματα των εισβολέων τρόφιμα και προμήθειες. Αυτού του είδους οι τακτικές αργότερα οδήγησαν σε λιμό και πανώλη στην περιοχή. Οι εισβολείς ήταν ανίκανοι ή δεν επιθυμούσαν να πετύχουν μια καίριας σημασίας στρατηγική νίκη μέσω της μακροχρόνιας πολιορκίας των κάστρων των Τευτόνων. Ο Παπικός λεγάτος, Γουλιέλμος της Λωζάνης, πρότεινε την επίλυση της σύγκρουσης μέσω της διπλωματικής οδού και μία διετής εκεχειρία υπεγράφη στο Στράσμπουργκ (σημερινή Μπρόντνιτσα) τον Οκτώβριο. Ο Γιογκάιλα και ο Βιτάουτας συμφώνησαν μεταξύ τους να θέσουν το ζήτημα ενώπιον της Συνόδου της Κωνσταντίας. Ωστόσο, οι εδαφικές αμφισβητήσεις δεν επιλύθηκαν παρά μόνο με το Σύμφωνο του Μέλνο το 1422.
Έντουαρντ Χωκ Λόκερ

Βίος

Ήταν το τέταρτο (από τα πέντε) παιδιά και ο νεαρότερος γιος του πλοιάρχου της εποχής του Ναπολέοντα Ουίλλιαμ Λόκερ, και πήρε το όνομα του προστάτη ναυάρχου του πατέρα του Έντουαρντ Χωκ. Εισήλθε στο ναυτικό ως γραμματέας την 1η Ιουνίου 1795, και υπηρέτησε στο τμήμα Ινδιών (από το 1799) και το συμβούλιο ναυτικής έρευνας προτού γίνει πράκτορας και πολιτικός γραμματέας του Έντουαρντ Πέλιου όταν αυτός ήταν διοικητής Ανατολικών Ινδιών, Βόρειας Θάλασσας και Μεσογείου από το 1804 έως το 1814. Βρισκόταν στην Αγγλία τον Ιούλιο του 1802, όταν συνόδευσε τον Γάλλο αεροναυτικό Αντρέ-Ζακ Γκαρνερέν στην δεύτερη απογείωση του με αερόστατο στην Αγγλία κατά την διάρκεια της Ειρήνης της Αμιένης. Βρέθηκε ακόμη στην Ισπανία το 1813 κατά τον Πόλεμο της Ιβηρικής Χερσονήσου στο πλάι του Λόρδου Τζον Ράσελ μεταφέροντας επιστολές στον Ουέλινγκτον, ενώ επισκέφθηκε τον Ναπολέοντα τον Μάιο του 1814 κατά την εξορία του στη νήσο Έλβα.
Νυμφέυτηκε την Ελέανορ Μαίρη Ελίζαμπεθ Μπάουτσερ το 1815, της οποίας ο πατέρας Αιδεσιμότατος Τζόναθαν Μπάουτσερ ήταν φίλος του Τζορτζ Ουάσινγκτον. Τα παιδιά τους ήταν ο ποιητής Φρέντερικ Λόκερ-Λάμπσον (1821–1895) και ο μυθιστοριογράφος-δημοσιογράφος Άρθουρ Λόκερ (1828–1893), μετέπειτα αρχισυντάκτης της εφημερίδας The Graphic. Το ζευγάρι έζησε στο Γουίντσορ (1815–19) και έπειτα στο Γκρίνουιτς (μετά το 1819). Διορίστηκε γραμματέας (1819) και έπειτα πολιτικός επίτροπος (1824) του Βασιλικού Ναυτικού Νοσοκομείου, όπου εργάστηκε για την κατασκευή νέων οδών μαζί με τον Τζον Μακάνταμ στα ορυχεία του Νορθέμπριαν τα οποία κατείχε και το 1824 προώθησε τα σχέδια του πατέρα του για την δημιουργία Ναυτικής Πινακοθήκης σε αίθουσα του Νοσοκομείου. Για την διακόσμηση της αίθουσας έλαβε 31 πίνακες ζωγραφικής ως δώρο από τον Γεώργιο Δ΄, οι οποίοι αποτέλεσαν τον πυρήνα του μεταγενέστερου Εθνικού Ναυτικού Μουσείου. Συνδέθηκε και πάλι με τον Λόρδο Τζον Ράσελ ως ιδρυτικό μέλος του Athenaeum Club. Ωστόσο ψυχολογικά προβλήματα που είχε το 1844 τον ανάγκασαν να παραιτηθεί από την διοίκηση του νοσοκομείου. Αποσύρθηκε στο Άιβερ, όπου και πέθανε πέντε χρόνια αργότερα.
Λιούμπομιρ Νταβίντοβιτς

Βιογραφία

Αποφοίτησε από το τμήμα φυσικής φιλοσοφίας στο Γυμνάσιο και έπειτα έγινε καθηγητής γυμνασίου στην κεντρική Σερβία. Ήταν ακόμα προσωπικώς καθηγητής του διαδόχου Αλέξανδρου Καραγιόργεβιτς, με την οποίο κατά το χρόνο της βασιλείας του, αν και του αντιτάχτηκε σθεναρά στην πολιτική του είχαν ιδιαίτερα καλές προσωπικές σχέσεις.
Ήταν μέλος του εθνικού ριζοσπαστικού κόμματος το 1901. Το 1912 γίνεται ο ηγέτης του ανεξάρτητου ριζοσπαστικού κόμματος. Διετέλεσε υπουργός Παιδείας (1904), Δήμαρχος του Βελιγραδίου (1909), Πρόεδρος της εθνικής συνέλευσης (1909) και Υπουργός παιδείας (1904). Κατά τη διάρκεια του Α΄παγκοσμίου πολέμου και της Σερβικής υποχώρησης ήταν υπεύθυνος για τη στέγαση και την εκπαίδευση των παιδιών των προσφύγων στο νησί της Κέρκυρας. Χάρη σε αυτόν βγαίνουν στην Κέρκυρα και σερβικές εφημερίδες.
Πρόεδρος του Δημοκρατικού κόμματος από την ίδρυση του το 1919 μέχρι το 1940.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2015-16

Σύστημα διεξαγωγής

Στο κύπελλο Κύπρου 2015-16 συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2015-16 και οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2015-16.
Διεξήχθη σε 5 γύρους. Στον Α΄ γύρο έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Στους επόμενους 3 γύρους έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, έχει τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες είχαν επιτύχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης  και οι δύο ομάδες επιτύγχαναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν σημειώνονταν τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2016–17.
Δουκάτο του Σορρέντο

Το Δουκάτο του Σορρέντο ήταν ένα μικρό κρατίδιο της Νότιας Ιταλίας, με πρωτεύουσα το Σορρέντο, το έδαφος του οποίου περιλάμβανε μόνο την περιοχή της χερσονήσου του Σορρέντο και την ομώνυμη πόλη.
Ιδρύθηκε το έβδομο αιώνα ως φέουδο του βυζαντινού Δουκάτου της Νάπολης, τότε ακόμα μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η Νάπολη στη συνέχεια έγινε ντε φάκτο ανεξάρτητη από το Βυζάντιο, και τον ένατο αιώνα το Σορρέντο με τη σειρά του απέκτησε την ντε φάκτο ανεξαρτησία του από τη Νάπολη αλλά και οι δύο παρέμεναν ονομαστικά βυζαντινές επαρχίες.
Η ιστορία του σημαδεύτηκε από συνεχείς πολέμους με τις γειτονικές χώρες, όπως οι Λομβαρδοί του Μπενεβέντο όταν τους πολιόρκησαν το 839 και χάρη στην υποστήριξη των Ναπολιτάνων κατάφεραν να τους αντιμετωπίσουν, ή της Δημοκρατίας του Αμάλφι. Το Σορρέντο στη συνέχεια συμμάχησε με τον αντίπαλο του υπό των φόβο των Σαρακηνών.
Οι κυβερνήτες δεν ήταν απόλυτοι ή κληρονομικοί, αλλά εκλέγονταν από τον λαό. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας τους τίμησε με τίτλους όπως πρόξενος, ύπατος και πατρίκιος, που είχαν όμως μόνο ονομαστική αξία. Μεταξύ των λίγων δουκών για τους οποίους έχουμε μια εικόνα, ο Ιωάννης είχε τον τίτλο του δούκα και προξένου το 933.
Το 1040 η εξουσία κατελήφθη από τον πρίγκιπα του Σαλέρνο Γουαϊμάριο, ο οποίος έδωσε την πόλη στον αδελφό του Γκουίντο ντι Σορρέντο. Το 1072 το δουκάτο πέρασε για λίγο στον Δούκα της Νάπολης Σέρτζιο Ε΄ και στη συνέχεια επιστράφηκε σε λομβαρδικά χέρια και στον Γιζούλφο Β΄ του Σαλέρνο. Το 1077 το Σορρέντο καταλήφθηκε από τους Νορμανδούς και η ανεξαρτησία του χάθηκε για πάντα το 1137, όταν το Δουκάτο ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Σικελίας.