Σοφία Δωροθέα της Βυρτεμβέργης

Βιογραφικό

H Σοφία Μαρία Δωροθέα Αυγούστα Λουίζα γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου του 1759 και ήταν το τρίτο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του δούκα Φρειδερίκου Β΄ Ευγένιου της Βυρτεμβέργης και της Σοφίας Δωροθέας Φρειδερίκης, του Βραδεμβούργου Σβέντ. Μεγάλωσε στο Montbéliard, και έλαβε εξαιρετική εκπαίδευση για την εποχή της. Ήταν λάτρης των τεχνών και μιλούσε Γερμανικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Λατινικά.
Το 1773 η Σοφία Δωροθέα, όπως και άλλες Γερμανίδες πριγκίπισσες, προτάθηκε για νύφη του διαδόχου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας τον Παύλο, γιου της Μεγάλης Αικατερίνης, τελικά όμως δεν επιλέχθηκε επειδή ήταν μόνο 14 χρονών. Σύζυγος του Παύλου έγινε η Βιλελμίνη Λουίζα, της Έσσης Ντάρμαστντ ενώ η Σοφία Δωροθέα αρραβωνιάστηκε τον αδερφό της Βιλελμίνης Λουίζας, Λουδοβίκο. Όμως το 1776, μετά το θάνατο της Βιλελμίνης Λουίζας, ο Φρειδερίκος ο Μέγας πρότεινε ξανά για σύζυγο του Τσάρου τη Σοφία Δωροθέα και η Αικατερίνη η Μεγάλη δέχτηκε. Ο αρραβώνας της Σοφίας Δωροθέας με τον Λουδοβίκο διαλύθηκε, αφού ο τελευταίος αποζημιώθηκε, και στις 26 Σεπτεμβρίου 1776 παντρεύτηκε τον Παύλο. Προηγουμένως είχε βαφτιστεί ορθόδοξη και είχε λάβει το όνομα Μαρία Φεοντορόβνα Ρομανόβα. Ο Παύλος ήταν ευχαριστημένος με τη νέα του σύζυγο καθώς «ψηλή, καλλίγραμμη, έξυπνη, με ετοιμότητα πνεύματος» αλλά και η Μαρία αγαπούσε πολύ τον άντρα της, παρά το δύσκολο χαρακτήρα του. Η Αικατερίνη η Μεγάλη, αρχικά ήταν ενθουσιασμένη με την νύφη της. Σύντομα όμως άρχισε να επικρατεί ένταση στις σχέσεις των δύο γυναικών.
Το Σεπτέμβριο του 1871, ο Παύλος και η Μαρία, χρησιμοποιώντας τα ονόματα Κόμης και Κόμισσα Severny, και αφού έλαβαν την άδεια της Αικατερίνης, ξεκίνησαν ένα ταξίδι σε χώρες της Ευρώπης, που κράτησε 14 μήνες. Στη διάρκεια του ταξιδιού τους επισκέφτηκαν την Πολωνία, την Αυστρία, την Ιταλία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και τη Γερμανία. Στο Παρίσι, που έκανε ιδιαίτερη εντύπωση στο ζευγάρι, επισκέφτηκαν τον βασιλιά Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ και τη βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα. Στην Αυστρία, ο αυτοκράτορας Ιωσήφ Β’ συνέκρινε τη Μαρία με τον σύζυγό της, βρίσκοντας την ανώτερη.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Μεγάλης Αικατερίνης η Μαρία και ο Παύλος ζούσαν κυρίως στην Γκατσίνα (Gatchina). Η Μαρία διατηρούσε λογοτεχνικό σαλόνι και διοργάνωνε θεατρικά και μουσικά απογεύματα για την οικογένεια και τους φίλους της. Της άρεζε να διαβάζει βιβλία και να παίζει τσέμπαλο (harpsichord). Όμως η στενή σχέση του τσάρου με μια από τις κυρίες επί των τιμών, την Αικατέρινη Νελίντοβα, προκάλεσε προβλήματα στο γάμο του με την Μαρία. Μολονότι ο Παύλος ισχυριζόταν ότι η σχέση του ήταν μόνο πλατωνική, το γεγονός αυτό επηρέασε αρνητικά τις σχέσεις της Μαρίας με την Νελίντοβα για αρκετά χρόνια, αν και αργότερα οι δύο γυναίκες προσπάθησαν από κοινού να μετριάσουν τον νευρωτικό χαρακτήρα του Παύλου.
Στις 17 Νοέμβριου του 1796 η Μεγάλη Αικατερίνη πέθανε και στο θρόνο ανέβηκε ο Παύλος, ο οποίος ήταν Τσάρος για 4 χρόνια, 4 μήνες και 4 ημέρες, μέχρι τη δολοφονία του στις 12 Μαρτίου 1801. Το διάστημα που άσκησε την εξουσία η Μαρία είχε μεγάλη επίδραση πάνω του και αναμίχθηκε, αρχικά λίγο και σταδιακά εντονότερα στην πολιτική. Μετά τη δολοφονία του στο θρόνο ανέβηκε ο γιος τους, Αλέξανδρου Α’ . και η Μαρία προσπάθησε να επηρεάσει και αυτόν στην άσκηση της πολιτικής χωρίς όμως αποτέλεσμα. Κράτησε πολύ αρνητική στάση απέναντι στον Ναπολέοντα και αρνήθηκε να του δώσει την μικρότερη κόρη της, Άννα.
Καθώς είχε καλό γούστο διακόσμησε και επίπλωσε τα παλάτια στην Γκάτσινα και στο Tsarskoe Selo καθώς και τα Χειμερινά Ανάκτορα, στην Αγία Πετρούπολη, και το Ερμιτάζ. Στήριξε πολύ τις τέχνες και ίδρυσε τα πρώτα σχολεία για γυναίκες καθώς και φιλανθρωπικές οργανώσεις. Το 1807 ίδρυσε το πρώτο σχολείο για κωφούς στη Ρωσία.
Πέθανε στις 5 Νοεμβρίου 1828 σε ηλικία 69 ετών. Μετά το θάνατό της ο γιος της Νικόλαος, σύμφωνα με την τελευταία επιθυμία της, έκαψε το ημερολόγιό της στο οποίο κατέγραφε με λεπτομέρειες τη ζωή της.