Τζων Νέβιλ, 4ος βαρόνος του Λάτιμερ

Πρώτα χρόνια

Η μητέρα του πέθανε στις 7 Φεβρουαρίου 1527 και τάφηκε στο Γουέλλ, βόρειο Γιορκσάιρ. Ο πατέρας του προχώρησε σε δεύτερο γάμο (20 Ιουνίου 1528) με την Ελισάβετ κόρη του Σερ Έντουαρντ Μουζγκραβ του Χάρτλεϊ στο Γουέστμορλαντ, η Ελισάβετ πέθανε χωρίς να αποκτήσουν παιδιά. Ο Τζων Νέβιλ, 3ος βαρόνος του Λάτιμερ προχώρησε σε τρίτο γάμο με την Αικατερίνη Παρ την μετέπειτα έκτη σύζυγο του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας. Η Αικατερίνη ήταν καλοκάγαθη θετή μητέρα για τα δυο παιδιά του συζύγου της Τζων και Μάργκαρετ. Η Μάργκαρετ στην διαθήκη της στις 23 Μαρτίου 1545 σημειώνει ότι δεν βρίσκει λόγια να ευχαριστήσει την Αικατερίνη για "την άριστη εκπαίδευση, την καλοσύνη και την τρυφερότητα που της έδειξε η υψηλότητα της". Η Μάργκαρετ ήταν το αγαπημένο παιδί του πατέρα τους και αυτό μπορεί να εξηγήσει τις αναταραχές που ακολούθησαν στον χαρακτήρα του Τζων όταν άρχισε να μεγαλώνει, σαν έφηβος ήταν αρκετά ανήσυχο και ευαίσθητο παιδί. Ο τρίτος βαρόνος δεν όρισε στην διαθήκη του τον γιο του διάδοχο, ανέθεσε αντίθετα τα καθήκοντα του τέταρτου βαρόνου του Λάτιμερ στην Αικατερίνη ως κηδεμόνα της κόρης του Μάργκαρετ μέχρι να φτάσει στην ενηλικίωση.
Τον Ιανουάριο του 1537 όταν ξέσπασε η εξέγερση που έμεινε γνωστή σαν Προσκύνημα της Χάριτος οι επαναστάτες συνέλαβαν την αδελφή του Μάργκαρετ και την θετή του μητέρα Αικατερίνη και τις έστειλαν ομήρους στο κάστρο του Σνέιπ. Οι επαναστάτες έστειλαν μήνυμα στον πατέρα του να επιστρέψει αμέσως αλλιώς θα σκοτώσουν την οικογένεια του, ο τρίτος βαρόνος είπε στους επαναστάτες ότι θα τους στηρίξει και να ελευθερώσουν την σύζυγο και την κόρη του αλλά οι συνέπειες θα είναι βαριές για την οικογένεια του.

Βαρόνος του Λάτιμερ

Ο Τζων Νέβιλ έγινε τέταρτος βαρόνος του Λάτιμερ με τον θάνατο του πατέρα του στις 2 Μαρτίου 1543, η Αικατερίνη Παρ ήταν πάντοτε στενά συνδεδεμένη με τα θετά της παιδιά και έκανε την σύζυγο του Τζων Λούκι "κυρία συνοδείας" όταν έγινε βασίλισσα ως έκτη σύζυγος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας. Τον Μάιο του 1544 ο τέταρτος βαρόνος βρέθηκε στην πολιορκία του Εδιμβούργου στην Σκωτία και στέφτηκε ιππότης κοντά στο Κόλντινγκχαμ, μετά πήγε στην Γαλλία και συμμετείχε στην πολιορκία του Αμπβίλ.
Ο Λάτιμερ έδειξε μεγάλη αστάθεια χαρακτήρα τα τελευταία χρόνια της ζωής του, το καλοκαίρι του 1553 πήγε στην Ιπτάμενη φυλακή για την βία του απέναντι σε έναν υπάλληλο, καταγράφονται περιστατικά επιθέσεων και βιασμών (1557) και το 1563 σκότωσε έναν άντρα. Ο Τόμας Έντουαρντς έγραψε στον κόμη του Ράτλαντ περιγράφοντας τον βίαιο χαρακτήρα ου Τζων Νέβιλ με την φράση "είναι πολύ κακό για έναν ευγενή άντρα αυτή η συμπεριφορά". Τα περιστατικά αυτά που σημειώθηκαν μετά τον θάνατο της θετής του μητέρας Αικατερίνης Παρ δείχνουν ότι είχε έντονη επίδραση πάνω του όταν ήταν ζωντανή.
Ο τέταρτος βαρόνος του Λάτιμερ πέθανε χωρίς γιους και τον τίτλο διεκδίκησε ανεπιτυχώς ο πρώτος του ξάδελφος Ριχάρδος Νέβιλ (πέθανε στις 27 Μαίου 1590) γιος του ποιητή Γουίλιαμ Νέβιλ δευτέρου γιου του Ριχάρδου Νέβιλ, 2ου βαρόνου του Λάτιμερ. Η βαρονία έπεσε σε αχρηστία από τις κόρες του μετά τον θάνατο του και ο τίτλος του βαρόνου του Λάτιμερ εμφανίστηκε πολλούς αιώνες αργότερα (1913) με τον μακρινό απόγονο της οικογένειας Φραγκίσκο Μόνι-Κουττς, 5ο βαρόνο του Λάτιμερ.