google/wiki40b huggingface dataset:
MNG Airlines

Ιστορία

Η MNG Airlines ιδρύθηκε το 1997 ως εμπορευματική αεροπορική εταιρεία, και άρχισε να πετάει στις 30 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Το 1998 ξεκίνησαν τα υπερατλαντικά δρομολόγια, με πτήση από τη Φρανκφούρτη στο Τορόντο. Στις 8 Νοεμβρίου του 1998 ξεκίνησαν τα προγραμματισμένα υπερατλαντικά δρομολόγια. Στα μέσα του 2002 ξεκίνησαν οι επιβατικές πτήσεις.

Προορισμοί

Η MNG εκτελεί προγραμματισμένες πτήσεις προς (Ιανουάριος 2005): Ζυρίχη, Κολωνία, Καράτσι, Λονδίνο, Λουξεμβούργο, Παρίσι και Ριάντ.
Ευπάλιο Φωκίδας

Ιστορία

Το Ευπάλιο στην αρχαιότητα αποτελούσε πόλη των Οζολών Λοκρών και αναφέρεται πρώτη φορά από τον Θουκυδίδη κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Για την προέλευση του ονόματος υπάρχουν δύο εκδοχές. Η πρώτη αναφέρει ότι προέρχεται από το Ευ (καλός) + πάλη, δηλαδή ότι το Ευπάλιο έβγαζε καλούς παλαιστές, ενώ η δεύτερη από το Ευ (καλός) + πόλιον (μικρή πόλη), γιατί στην αρχαία ιστορία αναφέρεται ως Ευπόλιον.
Ο σημερινός οικισμός του Ευπαλίου, κτίσθηκε από τους κατοίκους της Άνω και Κάτω Καρυάς και το αρχικό του όνομα ήταν Σουλές. Λίγα χρόνια πριν από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, ο Γάλλος πρόξενος Ιωαννίνων Πουκεβίλ, επισκέφθηκε την περιοχή και αναφέρει στο βιβλίο του "Ταξίδιον εις Ελλάδα" ότι στο Σουλέ ζούσαν 15 οικογένειες.
Η απελευθέρωση της περιοχής από τους Τούρκους ολοκληρώθηκε στις 2 Μαΐου 1829 με την απελευθέρωση της Ναυπάκτου. Το 1846 και το 1865 στην κοιλάδα του Σουλέ, δόθηκαν στους Αγωνιστές της Επανάστασης ως αποκατάσταση ("Εθνικαί γαίαι") στην σημερινή περιοχή Απάνω Κάμπος που μετεγκαταστάθηκαν από την Άνω και Κάτω Καρυά, το Άνω Παλιοξάρι (Ποτιδάνεια) και άλλες κοντινές περιοχές. Έτσι αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν και να χτίσουν τον οικισμό που υπάρχει μέχρι σήμερα, επεκτείνοντας τον αρχικό οικισμό του Σουλέ και δίνοντάς του το αρχαίο όνομα, Ευπάλιο.
Το 1890, με το παλιό όνομα Σουλέ, σύμφωνα με το Β.Δ. της 19-2-1890, ΦΕΚ 46, ορίστηκε πρωτεύουσα του δήμου Ευπαλίου ενώ η μετονομασία του σε Ευπάλιο έγινε το 1907 με το Β.Δ. της 9-2-1907, ΦΕΚ 28.

Πολιτισμός

Στην είσοδο του χωριού υπάρχει το Λαογραφικό Μουσείο Ευπαλίου, δωρεά του αείμνηστου καθηγητή ιατρικής Χαράλαμπου Σμπαρούνη και της συζύγου του Αντιγόνης. Λειτουργεί από το 1996 που ιδρύθηκε και στις αίθουσές του φυλάσσονται αξιόλογα παραδοσιακά αντικείμενα. Το Ευπάλιο έχει τρεις πλατείες, την πλατεία Καρυάς (κεντρική), την πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου και την πλατεία Αθανασίου Διάκου. Στο κέντρο του χωριού από το 1912 υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, κέντρο κοινωνικής, θρησκευτικής και εθνικής ζωής των κατοίκων του Ευπαλίου. Υπάρχουν αρκετά εξωκλήσια στην περιοχή, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν το εκκλησάκι του Αγίου Σπυρίδωνα στην Καρυά και το βυζαντινό εκκλησάκι του Αϊ Γιάννη.
ISO 3166-2

Ο ISO 3166-2 είναι το δεύτερο μέρος των προτύπων του ISO 3166 που δημοσιεύονται από το Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (ISO). Είναι ένα σύστημα γεωκωδικών που δημιουργήθηκε για την κωδικοποίηση των ονομάτων των υποδιαιρέσεων χωρών και των εξαρτώμενων περιοχών. Ο σκοπός των προτύπων είναι να καθιερωθεί μια παγκόσμια σειρά συντμήσεων για τους τόπους, για χρήση σε ετικέτες δεμάτων, εμπορευματοκιβώτια, και οπουδήποτε αλλού ένας σύντομος αλφαριθμητικός κώδικας μπορεί να χρησιμεύσει για να δηλώσει ένα τόπο σε μια καταλληλότερη και λιγότερο διφορούμενη μορφή από το πλήρες όνομα του τόπου. Υπάρχουν περίπου 3700 διαφορετικοί κώδικες. 
Το επίσημο όνομα των προτύπων είναι «Κώδικες για την αντιπροσώπευση των ονομάτων των χωρών και των υποδιαιρέσεών τους - Μέρος 2: Κώδικας υποδιαίρεσης χώρας». Δημοσιεύθηκε αρχικά το 1998.

Μορφή

Οι κώδικες του ISO 3166-2 αποτελούνται από δύο μέρη, που χωρίζονται από μια παύλα. Το πρώτο μέρος είναι το στοιχείο κώδικα ISO 3166-1 άλφα-2, το δεύτερο είναι αλφαβητικό ή αριθμητικό και έχει έναν, δύο ή τρεις χαρακτήρες. Το δεύτερο μέρος είναι συχνά βασισμένο στα εθνικά πρότυπα.

Αποκωδικοποίηση/κωδικοποίηση καταλόγων

Για να βρείτε τους κώδικες του ISO 3166-2 για κάθε χώρα δείτε τον ISO 3166-1, ένα κατάλογο χωρών. Εάν είναι κανείς εξοικειωμένος με τους κώδικες χωρών δύο γραμμάτων (παρόμοιους με τους κώδικες χωρών διαδικτύου) μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει τον πίνακα που δίνεται κατωτέρω.
Και οι δύο τρόποι οδηγούν σε άρθρα όπως ISO 3166-2:XX, όπου ΧΧ αντιπροσωπεύει τον κώδικα του ISO 3166-1, π.χ. το ISO 3166-2:AU οδηγεί στον κατάλογο κωδικών για την Αυστραλία.
Εθνόσημο του Αγίου Μαρτίνου

Το εθνόσημο της κοινότητας του Αγίου Μαρτίνου απεικονίζει ένα πλοίο, ένα φοίνικα, ένα πτηνό και έναν ήλιο και γράφει "Ville de Saint Martin". Η υπερπόντια κοινότητα που δημιουργήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου του 2007 και αντικαθιστά την κοινότητα, δεν έχει ακόμα καθιερώσει κάποιο εθνόσημο.
Περιφέρεια Βόρειου Καζακστάν

Αθλητικά

Η περιφερειακή ομάδα μπάντι πήρε μέρος στο πρωτάθλημα του 2016.
Βεατρίκη της Πορτογαλίας

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Φερδινάνδου Α΄ της Πορτογαλίας και της Ελεονώρας Τέλες, κόρης του Μαρτίμ Αλφόνσο Τέλο δε Μενέθεθ ευγενούς της Πορτογαλίας.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε το 1383 τον Ιωάννη Α΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Κσατίλης· δεν απέκτησαν απογόνους.
Μιχαήλ Στυπιώτης

Βιογραφία

Η Άννα Κομνηνή στην Αλεξιάδα της αναφέρει ότι ο Μιχαήλ ήταν μέλος της ανώτερης αριστοκρατίας στη Ρωμανία και διάσημος ως ανδρείος στρατιωτικός. Ωστόσο ο Στυπιώτης εμφανίζεται στην ιστορία της μόνο κατά την εκστρατεία του πατέρα της Αλεξίου Α΄ Κομνηνού εναντίον των Σελτζούκων Τούρκων το 1116. Κατά την επιχείρηση ο Μιχαήλ και κάποιος Στραβοβάσιλος επιτέθηκαν και κατάστρεψαν μία Τουρκική δύναμη. Αργότερα ο Αυτοκράτορας διέταξε τον Στυπιώτη να εκστρατεύσει στην περιοχή του Αμορίου. Σύντομα ο Μιχαήλ κατάφερε να ανακαταλάβει το φρούριο του Ποιμανηνού.
Δεν γνωρίζουμε τη σταδιοδρομία του μετά το 1118, όταν ανέλαβε ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός. Όμως τον ταυτίζουμε με τον Στυπιώτη, που αναφέρεται στο Τυπικόν της μονή Παντοκράτορος. Επειδή η μονή συνδέεται στενά με τον Οίκο των Κομνηνών, συμπεραίνουμε ότι ο Μιχαήλ απολάμβανε μία διακεκριμένη θέση υπό τον Ιωάννη Β΄. Απεβίωσε λίγο μετά το 1136, έτος που συντάχθηκε το Τυπικόν.
Ισαβέλλα της Πορτογαλίας, βασίλισσα της Καστίλης

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη πρίγκιπα & κοντόσταυλου της Πορτογαλίας και της Ισαβέλλας των Μπραγκάνσα, κόρης του Αλφόνσου δούκα της Μπραγκάνσα.
Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Ατομικό σπάθης ανδρών

Σύνοψη αγωνίσματος

Οι πέντε αθλητές που έλαβαν μέρος ήταν: οι Έλληνες Τηλέμαχος Καράκαλος, Ιωάννης Γεωργιάδης και Γεώργιος Ιατρίδης, ο Δανός Χόλγκερ Νίλσεν και ο Αυστριακός Άντολφ Σμαλ.
Συνολικά διεξήχθησαν δέκα αγώνες, όπου κάθε ξιφομάχος αντιμετώπισε όλους τους υπόλοιπους. Ο Γεωργιάδης ήταν ανίκητος και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Ο Καράκαλος έχασε μόνο από τον νικητή και πήρε το ασημένιο, ενώ ο Νίλσεν έχασε μόνο από τους πρώτους δύο έλληνες ολυμπιονίκες και κατέκτησε το χάλκινο. Αντίθετα, ο Σμαλ κατάφερε να κερδίσει μόνο τον Ιατρίδη, ο οποίος έχασε και στους τέσσερις αγώνες που έδωσε.
Εθνόσημο της Βόρειας Μακεδονίας

Ιστορία

Το έμβλημα υιοθετήθηκε στις 27 Ιουλίου του 1946 από τη Συνέλευση του Λαού της Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Παρέμεινε σε χρήση και έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας από τη Γιουγκοσλαβία, το 1991. Από το 1992 εκκρεμεί το ζήτημα αντικατάστασης του εθνοσήμου. Μία πρόταση για σύμβολο με ένα χρυσό λιοντάρι απορρίφθηκε από τους αλβανόφωνους και τους πολιτικούς, αφενός επειδή είναι μόνο σλαβικό, αφετέρου γιατί ο λέοντας αυτός είναι σύμβολο στο εθνόσημο της γειτονικής Βουλγαρίας.
Παυσανίας Κατσώτας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στα Σταμνά Αιτωλοακαρνανίας το 1896. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων το 1916 ως ανθυπολοχαγός του πεζικού. Αποστρατεύτηκε το 1929 κατόπιν αίτησής του. Ανακλήθηκε το 1940 με τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη και συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 όπου και ανέλαβε διοικητής συντάγματος. Μετά την γερμανική εισβολή και κατάρρευση του μετώπου διέφυγε στην Αίγυπτο και συμμετείχε στην ανασυγκρότηση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στη Μέση Ανατολή. Εκεί έλαβε μέρος στη μάχη του Ελ Αλαμέιν ως διοικητής της 1ης ελληνικής ταξιαρχίας.
Μετά την απελευθέρωση, διετέλεσε Στρατιωτικός Διοικητής Αθηνών αντικαθιστώντας τον Παναγιώτη Σπηλιωτόπουλο, από τις 25 Οκτωβρίου του 1944, ενώ το 1945 ανέλαβε παράλληλα και υπουργός Δημόσιας Τάξης. Αποστρατεύθηκε κατόπιν αίτησής του το 1946. Τον ίδιο χρόνο ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας. Το 1949 ανακλήθηκε και πάλι στην ενέργεια και ανέλαβε στρατιωτικός διοικητής της Στερεάς Ελλάδας. Αποστρατεύθηκε το 1950 με τον βαθμό του υποστράτηγου και τον ίδιο χρόνο επανεκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας. Διορίσθηκε υπουργός Εσωτερικών και τον επόμενο χρόνο, το 1951, ανέλαβε υπουργός γενικός διοικητής της Βόρειας Ελλάδας.
Στις δημοτικές εκλογές του 1954 εκλέχθηκε δήμαρχος Αθηναίων. Το 1960 δημιούργησε δικό του κόμμα, το "Εργατοτεχνικό Κόμμα" και το 1961 συντάχθηκε με τον Γεώργιο Παπανδρέου στην Ένωση Κέντρου, ως μέλος της οποίας διορίστηκε υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας. Τέλος μετά την μεταπολίτευση, το 1977, πολιτεύθηκε για τελευταία φορά με το κόμμα της Εθνικής Παράταξης. Πέθανε το 1991 σε ηλικία 95 ετών.
Ο Παυσανίας Κατσώτας είχε τιμηθεί από τον Βασιλέα Γεώργιο Β΄ και τον Βασιλέα Παύλο με τον Ανώτερο ταξιάρχη του Γεωργίου, και του Φοίνικα μετά ξιφών, το χρυσό αριστείο ανδρείας δύο φορές και τον πολεμικό Σταυρό τέσσερις φορές καθώς και με πολλά συμμαχικά.
Είναι ο συντάκτης της αυτοβιογραφίας του με τίτλο "Η δεκαετία 1940-1950", η οποία ασχολείται με την πολιτική περίοδο από το 1940 έως και το 1950.
Ο Παυσανίας Κατσώτας αναπαύεται στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. 
Γιος του είναι ο Σπυρίδων Κατσώτας και δισέγγονός του ο Παυσανίας Παπαγεωργίου .
Βλέπω το Θάνατό σου 4

Περίληψη

Μια διασκεδαστική ημέρα κατά τη διάρκεια των αγώνων, ο Νικ Ο’Μπάνον έχει ένα τρομακτικό προμήνυμα: μια πλειάδα παράξενων γεγονότων προκαλούν μαζικές συγκρούσεις αυτοκινήτων. Τα φλεγόμενα οχήματα εκρήγνυνται, τα θραύσματα σκοτώνουν βίαια τους φίλους του, ενώ το άνω διάζωμα των κερκίδων υποχωρεί και τον καταπλακώνει. Όταν ξύπνησε από το προμήνυμα, ο Νικ μέσα στον πανικό του, προσπαθεί να πείσει την αγαπημένη του, Λόρι, και τους φίλους τους, Τζάνετ και Χαντ να φύγουν…
Οι τέσσερις φίλοι νομίζουν ότι έχουν ξεγελάσει τον θάνατο. Τα προμηνύματα του Νικ συνεχίζονται και οι επιζήσαντες των συγκρούσεων αρχίζουν να πεθαίνουν ένας-ένας με ανεξήγητο και υπερφυσικό τρόπο και με τη σειρά που έπρεπε να έχουν πεθάνει σύμφωνα με το σχέδιο του Χάρου. Ο Νικ πρέπει να βρει τον τρόπο να ξεγελάσει μια για πάντα τον θάνατο, πριν φτάσει και γι’αυτόν ο θάνατός του.
Πανεπιστήμιο της Πρίστινα

Ιστορία

Το Πανεπιστήμιο της Πρίστινα ιδρύθηκε με το Νόμο για την Ίδρυση του Πανεπιστημίου της Πρίστινα της Συνέλευσης της Σοσιαλιστικής Αυτόνομης Επαρχίας του Κοσσυφοπεδίου της 18ης Νοεμβρίου 1969. Την 15η Φεβρουαρίου 1970 πραγματοποιήθηκε η έναρξη της λειτουργίας του Πανεπιστημίου με την πρώτη επίσημη Συνεδρίαση η οποία έκτοτε ονομάστηκε ως η Ημέρα του Πανεπιστημίου της Πρίστινα. 
Το νεοσυσταθέν Πανεπιστήμιο περιλάμβανε τις Σχολές Φιλοσοφίας, Ιατρικής, Μηχανικών, Νομική και Οικονομικά.
Στην πόλη Κόσοβσκα-Μιτρόβιτσα στεγάζεται προσωρινά από το 2001 μέρος του Πανεπιστημίου της Πρίστινα καθώς κατά τη διάρκεια του πολέμου καθηγητές και φοιτητές που διδάσκονταν στα σερβικά εκδιώχθηκαν από την περιοχή. Το πανεπιστήμιο αρχικά μεταφέρθηκε στο Κρούσεβατς και σε άλλες πόλεις και το 2001 με απόφαση της σερβικής κυβέρνησης η έδρα του πανεπιστημίου μεταφέρθηκε στη Μιτρόβιτσα. Σήμερα στο πανεπιστήμιο φοιτούν περίπου 10.000 σπουδαστές.
Σύστημα ελέγχου αναχώρησης

Ιστορία

Τα συστήματα DCS που δημιουργήθηκαν στη Βόρεια Αμερική, έχουν ενσωματώσει τις λειτουργίες DCS ως μέρος των συστημάτων κράτησης θέσεων με το check-in που ξεκινούν απευθείας από το PNR. Ο Έλεγχος φορτίου (Load Control) (επίσης γνωστός και ως βελτιστοποίηση της ζυγοστάθμισης [βάρους και ισορροπίας] του αεροσκάφους) στη συνέχεια παρέχεται από μια αυτόνομη εφαρμογή. Τα συστήματα που αναπτύχθηκαν από τις αεροπορικές εταιρίες εκτός της Βορείου Αμερικής, παραδοσιακά έχουν μια ξεχωριστή βάση δεδομένων για το DCS, που απαιτεί τα δεδομένα του επιβάτη να μεταφέρονται από το PNR στα αρχεία του DCS. Τα συστήματα αυτά έχουν μια ολοκληρωμένη ικανότητα ζυγοστάθμισης (βάρους και ισορροπίας).
Τα λεγόμενα DCS «νέας γενιάς» έχουν αναπτυχθεί και εγκατασταθεί από Προμηθευτές, όπως το Amadeus και τη SITA, ως μέρος του συνολικού ανασχεδιασμού των αεροπορικών συστημάτων επιβατικών υπηρεσιών (Airline Passenger Services Systems). Αυτά τα νέας γενιάς συστήματα, συνήθως χρησιμοποιούν μια κοινή βάση δεδομένων και μια αρχιτεκτονική προσανατολισμένη στις υπηρεσίες, η οποία επιτρέπει στις κρατήσεις, το check-in και τις άλλες υπηρεσίες για να διατηρήσουν μια συνεκτική εικόνα των πληροφοριών του επιβάτη.
Μεγαλύτερα διεθνή αεροδρόμια θα έχουν μια σειρά από DCS ή ένα μεμονωμένο DCS όπου η κάθε συγκεκριμένη αεροπορική εταιρία μπορεί να ολοκληρωθεί με τον εκσυγχρονισμό των διαδικασιών.
Το 1987 το πρώτο single server -βασισμένο σε υπολογιστή- σύστημα ελέγχου αναχωρήσεων, αναπτύχθηκε από την ICCI - Airline System στο Westlake Village, Καλιφόρνια. Η πρώτη εγκατάσταση έγινε από την Unisys το 1988 για την Aerovias de México στην Πόλη του Μεξικού. (Η Unisys ήταν κάτοχος αδείας μεταπωλητή της ICCI - Airline Systems, όπως ήταν και η IBM.) Η ICCI-DCS είχε προσθέσει επιπλέον 'αεροδρομιακές' ενότητες, με πρώτο το σύστημα απεικόνισης πληροφοριών πτήσης, ακολουθούμενο από το σύστημα σήμανσης (signage system) για τον έλεγχο των γκισέ του check-in / της ηλεκτρονικής σήμανσης της πύλης αναχώρησης. Αυτό το νέο σύστημα, στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στον Φοίνιξ (Αριζόνα) για την America West Airlines, η HP Enterprise Services (EDS) ήταν ο κύριος πωλητής.
Αιγάλεω Α.Ο. (πετοσφαίριση γυναικών)

Η πορεία

Το τμήμα γυναικείας πετοσφαίρισης του Αιγάλεω Α.Ο. ιδρύθηκε το 1982 ύστερα από πρωτοβουλία του αθλητή του ανδρικού, αντίστοιχου τμήματος, Γιώργου Γκανά, που ήταν και ο πρώτος προπονητής του. Μετά από μόλις 12 χρόνια (1994) το τμήμα κατέκτησε την άνοδό του για την Α2 κατηγορία γυναικών, που ήταν και η κορυφαία επιτυχία, διαχρονικά. Σημαντικοί άλλοι προπονητές που είχαν την τεχνική ευθύνη του τμήματος γυναικών ήταν, επίσης, ο Σταύρος Νάτσης, η Πόπη Καλλή και η -σημερινή προπονήτρια από το 2009/10- Αγγελική Αντωνιάδου, που είναι μια από τις πρώτες αθλήτριες του τμήματος η ίδια μάλιστα ήταν και η νεώτερη σε ηλικία, κατά τη στιγμή της ίδρυσης, αγωνίσθηκε δε επί μια 20ετία στην ομάδα (1982-2002). Την περίοδο 2000-01 η ομάδα κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα της Ένωσης Σωματείων Πετοσφαίρισης Δυτικής Αττικής (Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α.) και ανήλθε στη Β' Εθνική. Δυο χρόνια αργότερα, πέτυχε να επιστρέψει στην Α2 κατηγορία, στην οποία μετείχε για έξι συνεχείς περιόδους, έως και τη σεζόν 2008-09, οπότε υποβιβάσθηκε, επιστρέφοντας στο τοπικό πρωτάθλημα.

Πρόσφατες αγωνιστικές περίοδοι

Από την αγωνιστική σεζόν 2009-10 έως και 2011-12 η ομάδα πήρε μέρος στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας ΕΣΠΕΔΑ, τερματίζοντας στις θέσεις 5η, 3η και 7η, αντίστοιχα. Κατά την περίοδο 2012-13 συμμετείχε στη διοργάνωση του 2ου Ομίλου του Περιφερειακού Πρωταθλήματος Γυναικών (Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α.), ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 6η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Στην ίδια κατηγορία συνέχισε και τη σεζόν 2013-14, τερματίζοντας στην τρίτη θέση της τελικής βαθμολογίας με 42 βαθμούς. Εντός της πρώτης τριάδας πλασαρίσθηκε η ομάδα και την περίοδο 2014-15 λαμβάνοντας μέρος, εν συνεχεία, στα Play - Off ανόδου για την A2 κατηγορία την οποία άνοδο και κατέκτησε. Την περίοδο 2015-16 η γυναικεία ομάδα τερμάτισε στην 5η θέση της Α2 κατηγορίας. Αξιοσημείωτη ήταν, επίσης, η επιτυχία της ομάδας Κορασίδων του συλλόγου, η οποία κατέκτησε το οικείο πρωτάθλημα για τρίτη συνεχόμενη φορά, το 2015 και για τέταρτη φορά στα τελευταία 11 χρόνια Την περίοδο 2015-16 η ομάδα Νεανίδων του συλλόγου κατέκτησε το Κύπελλο ΕΣΠΕΔΑ Αυτή ήταν η δεύτερη επιτυχία του Τμήματος Νεανίδων του συλλόγου στα χρονικά Ακόμη, οι Κορασίδες του συλλόγουν κατέκτησαν το Αργυρό μετάλλιο στο "F-4" του οικείου πρωταθλήματος  ενώ πέτυχαν να προκριθούν στο "F-4" του Πανελληνίου Πρωταθλήματος. Το τμήμα βόλεϊ γυναικών του Αιγάλεω Α.Ο. μετείχε την περίοδο 2016-17 στην Α2 κατηγορία (A΄ Όμιλος - 2ος Υπό-Όμιλος). Το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε στις 2 Απριλίου του 2017 και η ομάδα του Αιγάλεω τερμάτισε στην 5η θέση της τελικής κατάταξης. 
Από τις τάξεις της πέρασαν οι διεθνείς παίκτριες Έλενα Μιλεντίγιεβιτς - Αλιφιέρη (αδελφή του διεθνή καλαθοσφαιριστή Ιάκωβου Μιλεντίγιεβιτς και Μιρέλλα Χαραλαμποπούλου (αδελφή του επίσης διεθνή μπασκετμπολίστα Βασίλη Χαραλαμπόπουλου).
Η Σφίγγα των Πάγων

Τόμος 1

Η Ιστορία εξελίσσεται στο 1839, και ο αφηγητής του βιβλίου, είναι ο Τζώρλινγκ,  ο οποίος είναι τυχοδιώκτης, και στον ελεύθερο χρόνο του ταξιδεύει στα νησιά Κεργελέν όπου βρίσκονται στο Αρχιπέλαγος Κεργκελέν. Τώρα, θέλει να ταξιδέψει πίσω στην πατρίδα του, την Αμερική. Έτσι αποφάσισε να ταξιδέψει μαζί με το πλοίο Χέλμπρείν και ο καπετάνιος του πλοίου είναι ο Λέν Γκάι. 
Κατά την διάρκεια του ταξιδιού τους, βρίσκουν κατά τύχη, πάνω σε ένα μικρό παγόβουνο, ένα νεκρό ανθρώπινο σώμα, ο οποίος νεκρός ήταν από το πλοίο Jane. Το πλήρωμα έψαξε να βρει πώς βρέθηκε εκεί πέρα, και ο Λέν άρχιζε να ψάχνει τα πράγματα του νεκρού ναύτη. Εκεί βρήκε ένα σημείωμα, που ανέφερε το μέλη του πλοίου και είδε πως στο σημείωμα, υπήρχε και το όνομα του αδερφού του Γκάι, του Γουίλιαμ, ο οποίος Γουίλιαμ ήταν μαζί με άλλα άτομα σε μια περιοχή η μέρος που λεγόταν Τσαλάλ. 
Έτσι ο Γκάι μίλησε μαζί με τον πελάτη του, τον Τζώρλιγνκ, ο οποίος συμφώνησε πως θα βοηθήσει στο εγχείρημα αυτό. Αφού στάθμευσαν στα νησιά Φώκλαντ, και στο Τρισταν Ντα Κούνια πήγαν βόρεια. Κατά την διάρκεια που ταξίδευαν βρήκαν έναν άλλο ναύτη που ήταν ζωντανός και αποκαλούνταν ως Hunt που σημαίνει Κυνηγώ, και πήρε μέρος στο πλήρωμα αλλά ο λόγος για το που θέλει να πάει ήταν άγνωστος. 
Τελικά αισίως φτάνουν στο Τσαλάλ. Το νησί όμως ήταν εγκαταλειμμένο μετά από έναν δυνατό κυκλώνα που είχε ξεσπάσει. Στάθμευσαν εκεί και βρήκαν πολλά άτομα τα οποία είχαν πεθάνει πριν τον κυκλώνα.

Τόμος 2

Ο Hunt, αποκαλύπτει το πραγματικό του όνομα, και λεγόταν Ντίρκ Πίτερς. Ο Ντίρκ ήταν μαζί με τον Πίμ, τον καπετάνιο του πλοίου Jane, μέχρι που είχαν φτάσει στα βόρεια του Τσαλάλ και έχασαν κάθε τους επαφή, μαζί και με τα άλλα μέλη.
Αινειάδες

Στην ελληνική μυθολογία, με το συλλογικό όνομα «Αινειάδες» αποκαλούνται τα μέλη της ομάδας των Τρώων που, μετά την άλωση της Τροίας, εξακολούθησαν να αμύνονται με επικεφαλής τον Αινεία σε κάποια συνοικία της πόλης, ώσπου οι Έλληνες τους διεμήνυσαν ότι τους δέχονται «υποσπόνδους», δηλαδή ύστερα από συμφωνία να αποχωρήσουν ανενόχλητοι, με την άδεια να πάρουν ο καθένας τους ό,τι μπορούσε να σηκώσει στα χέρια του από την περιουσία του. Οι Αινειάδες τελικώς, μετά από περιπλανήσεις που περιγράφει ο Βιργίλιος στην Αινειάδα, εγκαταστάθηκαν στην Ιταλία και απετέλεσαν τους προγόνους των Ρωμαίων.
Ανάμεσα στους Αινειάδες περιλαμβάνονται ο σαλπιγκτής του Αινεία Μισηνός, οι πολεμιστές Αχάτης, Κόροιβος, Σεργήστος και Άκμων (γιος του Κλυτία από τη Φρυγία), ο θεραπευτής Ιάπυξ και ο γιος του Αινεία και της Κρέουσας Ασκάνιος. Ο Αινείας πήρε επίσης μαζί του τον γέροντα πατέρα του Αγχίση και τα ξόανα των Τρώων θεών, που μετατράπηκαν αργότερα στις εφέστιες θεότητες της αρχαίας Ρώμης, τις Λάρες και Πενάτες.
Αμόριο Έβρου

Γεωγραφία

Βρίσκεται κοντά στη δυτική όχθη του κάτω Έβρου, 7χλμ. Ν.Δ. του Διδυμότειχου, 85 χλμ. Β.Α. της Αλεξανδρούπολης και 7 χλμ. Β.Α. των Λαβάρων και έχει περίπου 650 κατοίκους.

Ιστορία

Άγνωστο αν οι κάτοικοι έχουν έρθει εδώ από το Αμόριο της Φρυγίας ή αν το χωριό πήρε το όνομά του από το αμμώδες χώμα ή τις μουριές που είχε. Το βέβαιο είναι ότι βρέθηκε εδώ χάλκινο αγαλματίδιο της θεάς Αρτέμιδος Βένδιδος, που βρίσκεται στο μουσείο Καβάλας ενισχύοντας την άποψη ότι εδώ πρέπει να υπάρχει και ο ναός της. Στο Αμόριο υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου (1921), ενώ στην περιοχή γύρω από το χωριό υπάρχει το μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (δεξιά στο χωριό 4χλμ.) και το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου (δεξιά στο χωριό 1,5χλμ.).

Μνημεία

Στην περιοχή “Του Μπάρμπα η βρύση”, 1χλμ. βόρεια του χωριού, 30 χλμ. δυτικά της ομώνυμης βρύσης, υπάρχουν ίχνη αρχαίου οικισμού. Στην επιφάνεια του εδάφους όστρακα χρηστικής κεραμικής και κέραμοι ρωμαϊκής και βυζαντινής περιόδου.
Συνημίτονο

Πεδίο ορισμού

Συνήθως χρησιμοποιούμε το δεύτερο ορισμό με πεδίο ορισμού το σύνολο των πραγματικών αριθμών.

Συνέχεια-Παραγωγισιμότητα

Η συνάρτηση συνημίτονο είναι συνεχής σε όλο το πεδίο ορισμού της, όπως και παραγωγίσιμη. Επιπλέον, κάθε της παράγωγος είναι παραγωγίσιμη. Ισχύει (cosx)'=-sinx=cos(x+\frac{\pi}{2}), ενώ για τη νιοστή παράγωγο (cosx)^{(\nu)}=cos(x-\frac{\nu\pi}{2}).

Μονοτονία

Σε διάστημα μιας περιόδου (χρησιμοποιείται το τμήμα [0,2π) ως αντιπροσωπευτικό):
Στο [0,π] είναι γνησίως φθίνουσα. Στο [π,2π] είναι γνησίως αύξουσα.

Ακρότατα-Ασύμπτωτες

Η συνάρτηση συνημίτονο δεν έχει σύμπτωτες. Στο διάστημα μιας περιόδου εμφανίζει ένα ελάχιστο, στο π το -1, και ένα μέγιστο, στο 0 (ή το 2π) το 1.

Σύνολο τιμών-Γνωστές τιμές-Ρίζες

Το σύνολο τιμών της εκθετικής συνάρτησης είναι το [-1,1]. Αυτό συνήθως συμβολίζεται από τους μαθηματικούς με |sinx|\le 1, αν και αυτός ο τύπος φράζει τη συνάρτηση χωρίς να προσδιορίζει ακριβώς το σύνολο τιμών. Η συνάρτηση συνημίτονο έχει άπειρες ρίζες της μορφής κπ+π/2, όπου κ ακέραιος αριθμός.

Κοιλοκυρτότητα

Η συνάρτηση ημίτονο είναι κοίλη στο [0,π/2] και κυρτή στο [π/2,3π/2] και κοίλη ξανά στο [3π/2,2π]. Παρουσιάζει σημείο καμπής στα π/2, 3π/2.

Συμμετρίες

Η συνάρτηση συνημίτονο είναι συμμετρική ως προς τον άξονα y'y. Όμως, όπως αρμονική συνάρτηση έχει άπειρους κατακόρυφους άξονες συμμετρίας και σημεία συμμετρίας, τις ρίζες τις.
Εθνική Κένυας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις

Μεγαλύτερη επιτυχία της μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα που διοργανώθηκε στη Σενεγάλη το 1993.
Σεπτάρ Μεχμέτ Γιακούμπ

Βιογραφία

Ο Γιακούμπ γεννήθηκε το 1904 στο Αζαπλάρ, που βρίσκεται στην Ταταρική ύπαιθρο δυτικά της Μανγκαλίας, ένα χωριό γνωστό σήμερα με το επίσημο όνομα Τάταρου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου και υπηρέτησε στο δικηγορικό σύλλογο της Κωνστάντζας. Υποστήριξε τη μετανάστευση στην Τουρκία.
Υπηρέτησε ως Μουφτής σε ολόκληρη την κομμουνιστική εποχή στη χώρα του, μεταξύ 31 Δεκεμβρίου 1947 και του 1990. Προηγήθηκε ο Μιτάτ Ριφάτ και τον διαδέχθηκε ο Αμπλακίμ Ιμπραήμ. Ως επικεφαλής της μουσουλμανικής λατρείας, τοποθετήθηκε από τη Σεκουριτάτε υπό μυστική επιτήρηση στην επιχείρηση "Ο Σουλτάνος" υπό τους ισχυρισμούς ότι προσβάλλει την ΕΣΣΔ και προσπάθησε να ιδρύσει το 1950 έναν Παγκόσμιο Μουσουλμανικό Οργανισμό Ειρήνης.
Κατά τη διάρκεια των ετών θητείας του Nicolae Ceauşescu εκπροσώπησε την κοινότητα στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση, τώρα στο Κοινοβούλιο της Ρουμανίας. Ήταν φίλος με τον Ιουστινιανό Μαρίνα και τον Θεόκτιστο Αράπασου, Πατριάρχες της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και με τον Δρ Μωυσέ Ρόζεν, Επικεφαλής Ραβίνο του Ρουμανικού Εβραϊσμού.
Είχε μια καλή γνωριμία με τον ρουμανικό πολιτισμό και έγινε ένας από τους σημαντικούς ομιλητές της Ρουμανίας στη διεθνή σκηνή, ένας ανεπίσημος "πρεσβευτής" κατά τις επισκέψεις του στις αραβικές και μουσουλμανικές χώρες.  Σκέφτηκε ότι «το Ισραήλ και οι Άραβες πρέπει να έρθουν μαζί και να μιλήσουν άμεσα για την ειρήνη».
Το 1990, όταν οι συντάκτες του περιοδικού Ρένκλερ στο Βουκουρέστι, υπό την ηγεσία του ιστορικού Ταχσίν Γκεμίλ, δημιούργησαν το ταταρικό κίνημα βασισμένο σε ιδέες πολιτιστικής και γλωσσικής ομοιομορφίας, ο Μεχμέτ Γιακούμπ αντιτάχθηκε στο σχέδιο αυτό δημιουργώντας ένα κίνημα με πολιτιστικές διαφορετικές απόψεις διατηρώντας το σύνθημα Tek niyet, mútenevviyet ("Ενότητα στην πολυμορφία").
Ο Γιακούμπ πέθανε το 1991 στην Κωνστάντζα. Το σώμα του έχει ταφεί κοντά στη σύζυγό του, Ζεϊνέμπ, στο μουσουλμανικό κεντρικό νεκροταφείο της Κωνστάντζας.