google/wiki40b huggingface dataset:
Δημοψήφισμα στη Γουατεμάλα (2018)

Ένα δημοψήφισμα για την εδαφική διαφωνία με το Μπελίζ , πραγματοποιήθηκε στη Γουατεμάλα  την Kυριακή 15 Aπριλίου του 2018. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν αν η κυβέρνηση της Γουατεμάλας έπρεπε να ζητήσει από το Διεθνές Δικαστήριο την οριστική επίλυση της εδαφικής διαφοράς, ως μέρος της δέσμευσης που υπεγράφη τον Δεκέμβριο του 2008 μεταξύ της Γουατεμάλας και του Μπελίζ. Ο Γουατεμαλανός αντιπρόεδρος, Ιάφεθ Καμπρέρα, δήλωσε ότι το Μπελίζ θα απαντήσει με τη διεξαγωγή δικού του δημοψηφίσματος τον Μάιο του 2018, όμως το Μπελίζ κυκλοφόρησε μια δήλωση διαψεύδοντας την διεξαγωγή. Ειδικότερα,  δήλωσε  ότι μάλλον θα διεξαγάγει το δημοψήφισμα μετά την επαναληπτική διαδικασία εγγραφής στους εκλογικούς καταλόγους, προκειμένου να εξασφαλιστεί μια ακριβής και δίκαιη ψηφοφορία.

Πλαίσιο

Περίπου 7,5 εκατομμύρια άτομα εγγράφηκαν για να ψηφίσουν στο δημοψήφισμα. Τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων (της Αεροπορίας, Στρατού και Ναυτικού), όσοι βρίσκονταν στη φυλακή, και οι Γουατεμαλανοί που ζουν στο εξωτερικό δεν μπορούσαν να ψηφίσουν.

Ερώτημα

Το ερώτημα του δημοψηφίσματος ήταν "συμφωνείτε ότι οποιαδήποτε νομική αξίωση της Γουατεμάλας κατά του Μπελίζ  σχετικά με τις χερσαίες και τις νησιωτικές περιοχές και σε οποιεσδήποτε θαλάσσιες περιοχές που σχετίζονται με τα εδάφη αυτά θα πρέπει να υποβληθεί στο Διεθνές Δικαστήριο για την τελική διευθέτηση και ότι  καθορίζει τελικά τα όρια των αντίστοιχων εδαφών και περιοχών από τις δύο χώρες;".
Οδός Ελένης Ζωγράφου (Θεσσαλονίκη)

Τα τέσσερα νεκροταφεία

Ο συγκεκριμένος οδικός άξονας αποκαλείται ως ο δρόμος των τεσσάρων νεκροταφείων. Δεξιά όπως ανεβαίνεις βρίσκεται ο πλαϊνός μαντρότοιχος του Κοινοτικού Κοιμητηρίου Ευαγγελιστρίας, που αποτελούν τα κεντρικά νεκροταφεία των κατοίκων του κέντρου της Θεσσαλονίκης. Αμέσως μετά βρίσκεται το Αρχαϊκό Ανατολικό Νεκροταφείο όπου εκεί έθαβαν τους κατοίκους της πόλης που πέθαιναν από τον 4ο μέχρι τον 7ο αιώνα. Στ’ αριστερά, πάλι, του δρόμου βρίσκεται το προτεστάντικο, το Κοιμητήριο των Διαμαρτυρομένων ενώ μετά είναι το  Αρμένικο Κοιμητήριο ,όπου ενταφιαζόταν εκεί οι παλιά ισχυρή μειονότητα των Αρμενίων στην πόλη.

Κήποι του Πασά

Ακριβώς πίσω από το Νοσοκομείο Άγιος Δημήτριος είναι ένα καταπράσινο πάρκο, οι "Κήποι του Πασά" όπως ονομάστηκαν από τους ντόπιους κατοίκους. Οι συγκεκριμένοι κήποι δημιουργήθηκαν το 1904 και η έκταση που καταλαμβάνουν είναι περίπου 1.000 τ.μ.. Σήμερα έχουν σωθεί ένα σιντριβάνι και γύρω από αυτό μια σήραγγα, μια στέρνα για τη συγκέντρωση του νερού, μια χαμηλή πύλη που οδηγεί σε ένα υπόγειο χώρο και ένα υπερυψωμένο καθιστικό. Δεν υπάρχουν ιστορικά στοιχεία που να εξηγούν την ονομασία του πάρκου και αυτό έχει οδηγήσει σε μία σειρά από μύθους γύρω από το συγκεκριμένο πάρκου, ακόμη και μεταφυσικούς. Ο πιο γνωστός μύθος λέει πως οι Κήποι του Πασά παλιότερα αποτελούσαν το τέλος των κατακομβών της Θεσσαλονίκης, πράγμα που δεν έχει εξακριβωθεί ιστορικά.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

ο δρόμος έχει μήκος 750 μ. καθώς και διατομή γύρω στα 8-10μ. Αποτελείται από 1 λωρίδα κυκλοφορίας και έχει ανηφορική κλίση. Το 2015 ο Δήμος Θεσσαλονίκης αποφάσισε να ανανεώσει την ασφαλτόστρωση σε τμήμα της οδού, μεταξύ της Αγίου Δημητρίου και του Νοσοκομείου «Άγιος Δημήτριος».

Συγκοινωνία

Η Ελένης Ζωγράφου εξυπηρετείται από 1 γραμμή λεωφορείων του ΟΑΣΘ, την γραμμή 24 η οποία ξεκινάει από την Πλατεία Ελευθερίας, τερματίζει στα Χίλια Δέντρα (στον παλιό ζωολογικό κήπο) και ουσιαστικά εξυπηρετεί τις μετακινήσεις των κατοίκων του Αγίου Παύλου. Κατά μήκους της οδού υπάρχουν 2 στάσεις, η στάση Νοσοκομείο, η οποία βρίσκεται στο Νοσοκομείο «Άγιος Δημήτριος» και η στάση Άγιος Παύλος η οποία βρίσκεται μπροστά από την εκκλησία του Αγίου Παύλου.
Χρήστος Φώλιας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1951 στη Θεσσαλονίκη, ενώ κατάγεται από τα Γρεβενά. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού. Ως επιχειρηματίας, συμμετείχε στην ομάδα που δημιούργησε την Goody's, που σήμερα είναι η μεγαλύτερη ελληνική αλυσίδα εστιατορίων γρήγορου φαγητού, και υπήρξε ο εμπνευστής του ονόματός της. Η Goody's ήταν η πρώτη ελληνική επιχείρηση που εφάρμοσε το σύστημα franchising για την ανάπτυξη της αλυσίδας.
Το 1999 τοποθετήθηκε στο ευρωψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας από τον Κώστα Καραμανλή. Εκλέχθηκε ευρωβουλευτής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2004, οπότε παραιτήθηκε για να θέσει υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές εκείνης της χρονιάς, στο νομό Γρεβενών. Εκλέχθηκε βουλευτής Γρεβενών το 2004 και επανεκλέχθηκε το 2007.
Διετέλεσε υφυπουργός Οικονομίας και Οικονομικών από τον Μάρτιο του 2004 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2007, και υπουργός Ανάπτυξης από τον Σεπτέμβριο του 2007 μέχρι τον Ιανουάριο του 2009.
374 Βουργουνδία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Βουργουνδίας υπολογίσθηκε σε 44,7 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 93,3 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,301 (από δεδομένα του IRAS). Η Βουργουνδία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 58 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Ιωάννα του Βαλουά, κόμισσα του Μπωμόν

Βιογραφία

Ήταν η 5η κόρη (η 2η από τον 2ο γάμο) του Καρόλου κόμη του Βαλουά και της 2ης συζύγου του Αικατερίνης Α΄ των Κουρτεναί τιτουλάριας Λατίνας αυτοκράτειρας της Κωνσταντινούπολης. Ετεροθαλής αδελφός της ήταν ο Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας.
Ο σύζυγός της Ροβέρτος Γ΄ ήταν κόμης του Αρτουά, του Μπωμόν-λε-Ροζέ και κύριος του Κονς. Όταν η θεία του Μαώ του Αρτουά του πήρε την κομητεία, ο Ροβέρτος Γ΄ προσπάθησε να την ανακτήσει. Τότε καταδικάστηκε σε εξορία το 1331, διότι έφτιαξε και παρουσίασε πλαστά έγγραφα εναντίον της Μαώς. Έτσι η Ιωάννα και τα παιδιά της φυλακίστηκαν με διαταγή του Φιλίππου ΣΤ΄.
Σημαία της Νήσου Αναλήψεως

Η Σημαία της Νήσου Αναλήψεως, που αποτελεί τμήμα του βρετανικού υπερπόντιου εδάφους της Αγίας Ελένης και κτήσεων, καθιερώθηκε στις 11 Μαΐου 2013. 
Στην επάνω αριστερή γωνία σε γαλάζιο φόντο έχει τη σημαία της Βρετανίας και στη δεξιά μεριά έχει το εθνόσημο της Νήσου Αναλήψεως.

Ιστορία

Η σημαία υψώθηκε για πρώτη φορά στις 11 Μαΐου 2013. Πριν την υιοθέτηση της σημαίας αυτής, το νησί χρησιμοποιούσε τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου για επίσημες περιστάσεις. Κατά τη σύνοδο του Συμβουλίου της Νήσου Αναλήψεως, στις 3 Μαρτίου 2009, συμφώνησε στην υιοθέτηση μιας μοναδικής σημαίας για το νησί, έπειτα από συμβουλή του Γραφείου της Κοινοπολιτείας (Foreign and Commonwealth Office). Προτάθηκε επίσης το νέο σχέδιο για τη σημαία να επιλεγεί έπειτα από διαγωνισμό.

Οι προτάσεις του 2010

Δύο προτάσεις για σημαία υπεβλήθησαν στο Συμβούλιο της Νήσου κατά τη σύνοδό του στις 30 Ιουλίου 2010. Έπειτα από δημόσια διαβούλευση, η τελική πρόταση για σημαία δημοσιοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2012 και τέθηκε προς έγκριση από τον Κυβερνήτη.
Οι σχετικές προτάσεις του 2010 ήταν η σημαία να είναι σε φόντο μπλε, με ενσωματωμένο το προτεινόμενο εθνόσημο.

Η πρόταση του 2012

Τον Ιανουάριο του 2012 εγκρίθηκε από το Συμβούλιο της Νήσου το σχέδιο για εθνόσημο. Έπειτα από τη συμφωνία με τον Κυβερνήτη της Αγίας Ελένης και των κτήσεων, το σχέδιο υποβλήθηκε σε ειδικό σώμα για τα εθνόσημα προς έγκριση. Το εθνόσημο έλαβε βασιλική έγκριση τον Αύγουστο του 2012 και σήμερα είναι επίσημα σε ισχύ.
Μια ανεπίσημη σημαία χρησιμοποιήθηκε για να εκπροσωπήσει το Νησί Αναλήψεως κατά τους εορτασμούς του Αδαμάντινου Ιωβηλαίου του Τάμεση τον Ιούνιο του 2012. Η σημαία ήταν σε μπλε φόντο, με το εθνόσημο που είχε προταθεί τον Ιανουάριο του 2012.
Τον Απρίλιο του 2013 συμφωνήθηκε το τελικό σχέδιο για τη σημαία από το Νησιωτικό Συμβούλιο και εγκρίθηκε από το τελευταίο το Νοέμβριο του 2012 και επίσημα από τη Βασίλισσα τον Απρίλιο του 2013. Ακολούθησε η πρώτη ύψωση της σημαίας, στις 11 Μαΐου 2013.
Διοικητικές διαιρέσεις της Πολωνίας

Η διοικητική διαίρεση της Πολωνίας από το 1999 βασίζεται σε τρία επίπεδα υποδιαιρέσεων. Το έδαφος της Πολωνίας χωρίζεται σε βοϊβοδάτα (περιφέρειες). Αυτά διαιρούνται περαιτέρω σε πόβιατ (κομητείες ή επαρχίες), και αυτά με τη σειρά τους χωρίζονται σε γκμίνα (κοινότητες ή δήμους). Οι μεγάλες πόλεις έχουν κανονικά την ιδιότητα τόσο του γκίνα όσο και του πόβιατ. Η Πολωνία διαθέτει σήμερα 16 βοϊβοδάτα, 379 πόβιατ (συμπεριλαμβανομένων 65 πόλεων με καθεστώς πόβιατ) και 2,479 γκμίνα.
Το ισχύον σύστημα εισήχθη σύμφωνα με μια σειρά νόμων που ψήφισε το πολωνικό κοινοβούλιο το 1998 και τέθηκαν σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1999. Προηγουμένως (από το 1975 έως το 1998) υπήρχαν 49 μικρότερα βοϊβοδάτα και δεν υπήρχαν πόβιατ (βλ. διοικητικές διαιρέσεις της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας). Η μεταρρύθμιση δημιούργησε 16 μεγαλύτερα βοϊβοδάτα (με χαλαρή βάση και ονομασμένα από ιστορικές περιοχές) και επανεισήγαγε τα πόβιατ. 

Τα όρια των βοϊβοδάτων δεν αντικατοπτρίζουν πάντα τα ιστορικά σύνορα των πολωνικών περιοχών. Περίπου το ήμισυ του Σιλεσιανού Βοϊβοδάτου ανήκει στην ιστορική επαρχία της Μικρής Πολωνίας. Ομοίως, η περιοχή γύρω από το Ράντομ, η οποία ιστορικά είναι μέρος της Μικρής Πολωνίας, βρίσκεται στο βοϊβοδάτο της Μασοβίας. Επίσης, το Βοϊβοδάτο της Πομερανίας περιλαμβάνει μόνο το ανατολικό άκρο της ιστορικής Πομερανίας, καθώς και περιοχές έξω από αυτή.

Μικρότερες μονάδες

Τα γκμίνα υποδιαιρούνται σε μικρότερες μονάδες. Στα γκμίνα των πόλεων, διαιρούνται σε οσιέντλε ή ντζιέλνιτσα, ενώ σε αγροτικές περιοχές διαιρούνται σε σολέτσβο. Εντούτοις, αυτές οι μονάδες είναι μικρότερης σημασίας και είναι υποτάσσονται στο γκμίνα.
Πέσο Δομινικανής Δημοκρατίας

Ιστορία

TΤο πρώτο πέσο εισήχθη το 1844. Αντικατέστησε το γκουρντ της Αϊτής, με το οποίο είχαν ίδια αξία και υποδιαιρούνταν σε 8 reales. Η Δομινικανή Δημοκρατία υιοθέτησε το δεκαδικό σύστημα αρίθμησης το 1877, με αποτέλεσμα την υποδιαίρεση του πέσος σε 100 σεντάβος. Μια δεύτερη νομισματική μονάδα, με την ονομασία φράγκο, κυκλοφόρησε ανάμεσα στο 1891 και στο 1897 όμως δεν αντικατέστησε το πέσο. Το 1905, ωστόσο, το πέσο αντικαταστάθηκε από το Δολάριο ΗΠΑ, σε ισοτιμία των 5 πέσος προς 1 δολάριο. Το 1937 εισήχθη το peso oro , το οποίο είχε αρχικά ίση αξία με το αμερικανικό δολάριο. Τα δύο νομίσματα χρησιμοποιούνταν μαζί ως το 1947.

Πρώτο πέσο, 1844–1905

Κυκλοφόρησαν κέρματα μόνο σε μία ονομαστική αξία, το ¼ real. Με την καθιέρωση του δεκαδικού συστήματος αρίθμησης το 1877 εισήχθησαν τρία νέα κέρματα: του 1, των 2½ και των 5 centavos. Τα κέρματα 1¼ centavo κόπηκαν επίσης από το 1882 ως το 1888. Το 1897 εισήχθησαν ασημένια κέρματα σε αξίες των 10 και των 20 centavos, του ½ και του 1 peso.

Peso Oro, από το 1937

Το 1937 κυκλοφόρησαν κέρματα σε ονομαστικές αξίες των 1, 5, 10, 25 centavos και του ½ pesos. Από το 1991 έχουν εισαχθεί ονομαστικές αξίες από κέρματα των 5, 10 και 25. Εξαιτίας όμως του πληθυσμού τα μικρά σε αξία κέρματα βρίσκονται σπάνια.

Πρώτο πέσο, 1844–1905

Το 1848 τυπώθηκαν τα πρώτα χαρτονομίσματα των 40 και των 80 pesos. Αυτά ακολουθήθηκαν από χαρτονομίσματα των 1, 2 και των 5 pesos το 1849, όπως επίσης των 10 και των 50 pesos το 1858. Η Comision de Hacienda εξέδωσε χαρτονομίσματα των 50 και των 200 pesos το 1865, ενώ η Junta de Credito εισήγαγε χαρτονομίσματα για 10 και 20 centavos, που ακολουθήθηκαν από άλλα των 5 και των 40 centavos το 1866 και 1, 2, 5 και 10 pesos το 1867. Το 1870 κυκλοφόρησαν χαρτονομίσματα του 1 πέσο. Το 1862 οι Ισπανοί εξέδωσαν χαρτονομίσματα σε αξίες των ½, 2, 5, 15 και 25 pesos στο όνομα της Intendencia de Santo Domingo.

Peso Oro, από το 1947

Την περίοδο εισαγωγής του peso oro το 1937, στη χώρα κυκλοφορούσε το αμερικανικό δολάριο. Τα πρώτα τραπεζογραμμάτια εμφανίστηκαν μόλις το 1947 και τυπώθηκαν σε αξίες των 1, 5, 10, 20, 50, 100, 500 και 1000 pesos oros. Τα χαρτονομίσματα χαμηλότερης αξίας κυκλοφόρησαν σε αξίες των 10, 25 και 50 centavos. Το 2000 εισήχθησαν χαρτονομίσματα.
Σήμερα κυκλοφορούν τα χαρτονομίσματα των 10, 20, 50, 100, 500, 1000 και των 2.000 pesos oros. Το 1992 κυκλοφόρησε περιορισμένη επετειακή σειρά των χαρτονομισμάτων των 500 και των 2.000 pesos oros. Στις 13 Οκτωβρίου του 2007 παρουσιάστηκε μια νέα ονομαστική αξία, τα χαρτονομίσματα των 200 pesos.

Σχέση με αμερικανικό δολάριο

Το Δολάριο ΗΠΑ χρησιμοποιείται ως αποθεματικό νόμισμα από την Κεντρική Τράπεζα της Δομινικανής Δημοκρατίας. Επίσης, σε ιδιωτικές συναλλαγές μπορούν να χρησιμοποιηθούν το δολάριο ΗΠΑ και το ευρώ.
Δράγγες

Οι Δράγγες, ή Δράνγκες, ή Δαράγγες, ή Δαράνγκες, ήταν αρχαίος περσικός λαός που κατοικούσε στην αρχαία Δραγγιανή, ή Δρανγκιανή, παρά τις όχθες του Ετυμάνδρου ποταμού (σύγχρονου Χέλμαντ). Το όνομά τους όσο και η ονομασία της χώρας τους φέρονται να επικράτησαν μετά την μεγάλη εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου. Παρά ταύτα ο Ηρόδοτος τους αναφέρει με το όνομα Σαράγγες.
Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος κατέλαβε τη χώρα των Περσών κατέλαβε και την χώρα αυτών που αποτελούσε τμήμα της Περσικής Αυτοκρατορίας. Αργότερα επί βασιλείας των Σελευκιδών η χώρα τους υπάχθηκε στο Βασίλειο της Συρίας και ακολούθως στον Ελληνοβακτριανό ηγεμόνα Ευθόδημο από τον οποίο και περιήλθε τελικά στους Πάρθους.
Χαβιέρ Μαστσεράνο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Σαν Λορένσο (Σάντα Φε). 
Το Δεκέμβριο του 2015 καταδικάστηκε για φοροδιαφυγή σε 12 μήνες φυλάκισης, χωρίς όμως να εκτίσει την ποινή του λόγω της ισπανικής νομοθεσίας.
Ν.Ο. Παλαιό Φάληρο

Ο Ναυτικός Όμιλος Παλαιού Φαλήρου ιδρύθηκε το 1937 και αρχικά ήταν εγκατεστημένος στην περιοχή Ξυροτάγαρου του Π. Φαλήρου, όπου διέθετε ιδιόκτητες κτιριακές εγκαταστάσεις και ασφαλισμένο λιμάνι. Τότε ήταν ενεργός τόσο στην ιστιοπλοΐα όσο και στη κωπηλασία.
Το 1973, εν όψη της τουριστικής αξιοποιήσης της περιοχής εκδιώχθηκε. Οι εγκαταστάσεις του ισοπεδώθηκαν και ο λιμενίσκος του εκχωματώθηκε. Ύστερα από αυτό, εγκαταστάθηκε προσωρινά στην περιοχή “Μπάτη” χωρίς χρηστικές εγκαταστάσεις επί 2 περίπου χρόνια.
Τέλος, το 1975 εγκαταστάθηκε οριστικά στο χώρο που στεγάζεται τώρα, στη Μαρίνα Φλοίσβου και στον οποίο με την βοήθεια της Γ.Γ. Αθλητισμού έκτισε εγκαταστάσεις και διευθέτησε κατάλληλα τον υπαίθριο χώρο για την εναπόθεση των αθλητικών σκαφών.
Παρ' όλες τις δυσκολίες το αθλητικό δυναμικό του ομίλου μεγαλώνει συνεχώς τόσο στο Τρίγωνο όσο και στην Ανοικτή Θάλασσα και προσπαθεί να φέρει τον κόσμο του Παλαιού Φαλήρου (και όχι μόνο) κοντά στην Ιστιοπλοΐα.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ροδίτσας

Ατυχήματα

Στις 16 Δεκεμβρίου 2012 σημειώθηκε ατύχημα στη διάβαση της στάσης, μεταξύ διερχόμενης αμαξοστοιχίας του Ο.Σ.Ε., μιας Stadler GTW 2/6, κατευθυνόμενη από τον Σ.Σ. Λειανοκλαδίου προς την Στυλίδα και ενός Ι.Χ. το οποίο αγνόησε τα προειδοποιητικά σήματα αλλά και τις μπάρες της διαβάσεως, με αποτέλεσμα την παράσυρση του από την αμαξοστοιχία σε απόσταση 60 περίπου μέτρων. Το συμβάν έληξε χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς τόσο για τους επιβάτες της αμαξοστοιχίας αλλά και για τον οδηγό του ΙΧ.
Τρινιντάντ και Τομπάγκο

Ιστορία

Η Τρινιντάντ (ισπανικά Τρινιδάδ) ήταν η κυριότερη νήσος των άλλοτε Δυτικών Ινδιών που απετέλεσε Βρετανική αποικία. Την ανακάλυψε το 1498 ο Χριστόφορος Κολόμβος και αποικίστηκε από τους Ισπανούς το 1532. Οι Άγγλοι την κατέλαβαν το 1797. Στον Β' Π.Π. η νήσος υπέφερε οικονομικά λόγω αποκλεισμού της από γερμανικά υποβρύχια μέχρι τις 27 Μαρτίου 1941 οπότε οι ΗΠΑ εκμίσθωσαν βάσεις στη νήσο για 99 χρόνια. Στις 8 Δεκεμβρίου 1960 οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν έκταση 21.000 εκτάρια και από τότε διατηρούν μια πολύ μικρή έκταση. 
Στις 31 Αυγούστου 1962 η Τρινιντάντ και η Τομπάγκο απετέλεσαν ανεξάρτητη χώρα μέλος της Βρετανικής Κοινοπολιτείας και ένα δημοκρατικό καθεστώς ανέλαβε στις 24 Σεπτεμβρίου 1976.

Διακυβέρνηση

Η θητεία του Προέδρου είναι πενταετής. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Κοινοβούλιο, το οποίο αποτελείται από δύο σώματα: τη Βουλή των Αντιπροσώπων με 41 μέλη που εκλέγονται με πενταετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες και τη Γερουσία, με 31 μέλη, όλα διορισμένα. Το κυβερνών κόμμα PNM υπό την ηγεσία του Πάτρικ Μάνινγκ κέρδισε τις 26 επί συνόλου 41 εδρών στο Κοινοβούλιο (όχι όμως και τις περισσότερες ψήφους) στις βουλευτικές εκλογές στις 5 Νοεμβρίου του 2007. Τις υπόλοιπες 15 έδρες πήρε ο συνασπισμός UNC-A υπό την αρχηγία των Μπασντέο Παντέι και Τζακ Όστιν Γουόρνερ. Έπειτα από τη διεξαγωγή των εκλογών του 2010, ανέλαβε πρωθυπουργός η πρώτη γυναίκα στην ιστορία της χώρας.

Δημογραφία

Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2016 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 71,8 χρόνια (68,2 χρόνια οι άνδρες και 75,6 οι γυναίκες).

Μεταφορές

Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά.
Οίκος της Λωρραίνης

Η απαρχή

Το 843 στο Βερντέν ο Λουδοβίκος Α' μοίρασε την επικράτεια του πατέρα του Καρλομάγνου στους τρεις υιούς του, δίνοντας το μεσαίο μέρος στον Λοθάριο Α', που το κληρονόμησε ο υιός αυτού Λοθάριος Β'. Το μέρος ονομάστηκε από αυτόν Λοθαριγγία από τους Γερμανούς και Λωρραίνη από τους Γάλλους. Αργότερα δημιουργήθηκε το δουκάτο της Λωρραίνης (Lorraine), που το 959 ο δούκας το διαίρεσε σε Κάτω Λωρραίνη και Άνω Λωρραίνη. Η Κάτω Λωρραίνη διαιρέθηκε στις κομητείες του Λίμπουργκ και της Βραβάντης (οι κόμητες ωστόσο κράτησαν τον ψιλό τίτλο του δούκα του Λοθιέρ) υπό την κυριαρχία του βασιλιά της Γερμανίας, ενώ η Άνω Λωρραίνη έμεινε ως δουκάτο της Λωρραίνης. Το 1048 περιήλθε στον Γκέρχαρτ κόμη του Μετς, που το κληροδότησε στον υιό του Θεοδώριχο (Τιερύ) και αυτός στον Σίμωνα.

Ο κλάδος του Γκιζ

Η διαδοχή συνεχίσθηκε ως τον 9ο απόγονο τού Σίμωνα, τον Ιωάννη, που κληροδότησε το δουκάτο στον πρωτότοκο Κάρολο B', ενώ στο δευτερότοκο Φρειδερίκο Α' την κομητεία του Βωντεμόν (Vaudemont). Τον Κάρολο Β' κληρονόμησε η κόρη του Ισαβέλλα και αυτήν η κόρη της Γιολάντα, που παντρεύτηκε τον εγγονό του Φρειδερίκου Α', τον Φρειδερίκο Β' κόμη του Βωντεμόν. Έτσι ο υιός τους Ρενέ Β' έγινε δούκας της Λωρραίνης. Αυτός κληροδότησε το δουκάτο στον πρωτότοκο Αντώνιο, ενώ στο δευτερότοκο Κλαύδιο (Κλωντ) το δουκάτο του Γκιζ (Guise) (κλάδος του Γκιζ). Ο Κλαύδιος (Κλωντ) κληροδότησε το δουκάτο του Γκιζ στον πρώτο υιό, ενώ στο δεύτερο έδωσε το δουκάτο του Ωμάλ (Aumale) και στον τρίτο τη μαρκιωνία του Ελμπέφ (Elbeuf).

O κληρονομία των Αψβούργων της Αυστρίας

Ο 7ος απόγονος του Αντωνίου, ο Φραγκίσκος Γ' δούκας της Λωρραίνης νυμφεύτηκε την Μαρία-Θηρεσία Αψβούργων, αρχιδούκισσα της Αυστρίας και βασίλισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας. Οι απόγονοί του προτιμούσαν το επώνυμο της μητέρας τους. Τους κληρονόμησε ο δευτερότοκος Λεοπόλδος Β', ενώ ο τριτότοκος Φερδινάνδος νυμφεύτηκε τη Μαρία Έστε δούκισσα της Μόντενα (Modena) (κλάδος της Αυστρίας-Έστε (Μόντενας)). Εγγονός του Λεοπόλδου Β' ήταν ο Φραγκίσκος, που ο πρώτος υιός του Φραγκίσκος-Ιωσήφ είχε υιό τον Ροδόλφο, ο οποίος αυτοκτόνησε με την ερωμένη του. Ο δεύτερος υιός του Κάρολος έγινε έτσι διάδοχος, αλλά ο υιός αυτού Φραγκίσκος δολοφονήθηκε στις 28 Ιουνίου 1914 στο Σεράγεβο από έναν Σέρβο εθνικιστή. Ήταν το ξεκίνημα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Έτσι διάδοχος έγινε ο αδελφός του τελευταίου, ο Όθων, που ο υιός του Κάρολος ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας της Αυστρίας-Ουγγαρίας.
Ο Φραγκίσκος Γ' της Λωρραίνης είχε παραχωρήσει από το 1737 το δουκάτο του στον Στανισλάο Λετσίνσκυ, πρώην βασιλιά της Πολωνίας, για να παύσει να διεκδικεί την Πολωνία. Το 1766 το δουκάτο της Λωρραίνης προσαρτήθηκε στη Γαλλία.
Χόρχε ντελ Καστίγιο

Προφίλ

Γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου του 1950. Είναι ΓΓ του Κόμματος Aprista και χρημάτισε μεταξύ άλλων δήμαρχος της Λίμα. Στενός συνεργάτης του Άλαν Γκαρσία, όταν ο τελευταίος έγινε ξανά Πρόεδρος (28 Ιουλίου 2006) τον διόρισε Πρωθυπουργό του Περού. Το υπουργικό του συμβούλιο παραιτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου του 2008 μετά την αποκάλυψη υπόθεσης διαφθοράς υπέρ νορβηγικής εταιρείας πετρελαίου.
Εθνική Αυστρίας U17 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Αυστρίας U17 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα κάτω των 17 ετών της Αυστρίας. Ελέγχεται από την Αυστριακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U17 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο ΦΙΦΑ U17.
Κατσαρός Μεσσηνίας

Γενικά στοιχεία

Η ονομασία του χωριού μάλλον προέρχεται από το όνομα Οθωμανού προύχοντα της περιοχής. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 90 μέτρων και βρίσκεται στα ανατολικά όρια του δήμου Οιχαλίας. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην αρχιερατική περιφέρεια Μελιγαλά της μητρόπολης Μεσσηνίας και ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στους Αγίους Θεοδώρους.

Ιστορικά στοιχεία

Η πρώτη επίσημη εμφάνιση του ονόματος βρίσκεται στο φύλλο της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, αριθμός 80 (παράρτημα) της 28ης Δεκεμβρίου 1836.  Ο οικισμός αναφέρεται το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως κομμάτι του δήμου Οιχαλίας της επαρχίας Μεσσήνης, με πληθυσμό 489 κατοίκων (80 οικογένειες). Αργότερα, κατά τον Μεσοπόλεμο, διέθετε δημοτικό σχολείο (καταργήθηκε με υπουργική απόφαση του ΥΑ 850//2002), τηλεγραφείο και ταχυδρομείο.
Διοικητικά ο Κατσαρός υπαγόταν από μέχρι το 1997 στην επαρχία Μεσσήνης ως έδρα της κοινότητας Κατσαρού ενώ στη συνέχεια (πρόγραμμα Καποδίστρια) υπήχθη στον δήμο Οιχαλίας. Μετά τις αλλαγές που επέφερε στην τοπική αυτοδιοίκηση το πρόγραμμα Καλλικράτης, ο Κατσαρός παρέμεινε στον ίδιο δήμο, του οποίου όμως τα διοικητικά όρια διευρύνθηκαν.
Από τον Κατσαρό κατάγονταν ο οπλαρχηγός της ελληνικής επανάστασης Ιωάννης Καρακίτσος (1785) και ο Ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας και ευεργέτης Δημήτριος Λάσκαρης (1937 - 2003).
Η αγελάδα που έπεσε από τον ουρανό

Πλοκή

Η ταινία ξεκινάει με τον Τζουν στην Κίνα, ο οποίος βρίσκεται σε μια βάρκα με την αρραβωνιαστικιά του. Ξαφνικά, μία αγελάδα πέφτει από μεγάλο ύψος και την σκοτώνει.
Στη συνέχεια, στο Μπουένος Άιρες, ζει ένας σιδηροπώλης, ο Ρομπέρτο, που είναι παράξενος και μονόχνωτος. Μία από τις αγαπημένες του συνήθειες είναι να μαζεύει εφημερίδες και να κόβει τα άρθρα με τις πιο περίεργες ειδήσεις, κρατώντας τις σε αρχείο. Επίσης, είχε μία σύντομη σχέση στο παρελθόν με τη Μαρί, μία γυναίκα που ζει στην ύπαιθρο και είναι ακόμα ερωτευμένη μαζί του.
Μία μέρα, ο Ρομπέρτο βλέπει τον Τζουν να τον διώχνουν βιαίως από ένα αμάξι. Τότε, τον βοηθά και προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει, όμως ο Τζουν δεν ξέρει ισπανικά. Μετά από λίγο, μαθαίνει ότι ο Τζουν βρίσκεται στην Αργεντινή για να βρει τον θείο του. Ο Ρομπέρτο απευθύνεται στην αστυνομία, στην κινεζική πρεσβεία και στην κινεζική κοινότητα, όμως δεν καταφέρνει να τον βοηθήσει. 
Έτσι, ο Τζουν μένει για αρκετές μέρες στο σπίτι του και τον βοηθά στις δουλειές. Μία μέρα, ο Τζουν τον ρωτά γιατί μαζεύει αποκόμματα εφημερίδων και ο Ρομπέρτο του λέει πως ο πατέρας του παραλάμβανε κάθε Κυριακή την εφημερίδα L' Unita, ώσπου μια μέρα είδε τον Ρομπέρτο στο εξώφυλλο να κρατά ένα όπλο, επειδή ήταν στρατιώτης στον πόλεμο των Φώκλαντ. Του λέει πως η εμπειρία αυτή του άλλαξε την κοσμοθεωρία για τη ζωή. Έπειτα, του λέει πως είχε κρατήσει μία είδηση από την Κίνα, όπου κάποιοι έκλεβαν ζώα και τα έβαζαν σε αεροπλάνο. Όμως, οι χωρικοί τους κατάλαβαν και τους κυνήγησαν  με όπλα και οι κλέφτες αναγκάστηκαν να ανοίξουν τις πόρτες του αεροπλάνου και μία από τις δύο αγελάδες να πέσει σε μία βάρκα και να σκοτώσει μία γυναίκα. Τότε, ο Τζουν του λέει πως αυτή η ιστορία είναι η δική του. 
Το επόμενο πρωί, κάποιος καλεί το Ρομπέρτο και του λέει πως ο θείος του Τζουν ζει στη Μεντόσα. Ο Ρομπέρτο τον πηγαίνει στο αεροδρόμιο και οι δύο φίλοι αποχαιρετιούνται. Στο τέλος, ο Ρομπέρτο παίρνει το αμάξι του και πηγαίνει στο μέρος που ζει η Μαρί και την βλέπει να φροντίζει μία αγελάδα.

Βραβεία/Διακρίσεις

Η ταινία κέρδισε το Βραβείο Γκόγια Καλύτερης Ιβηροαμερικανικής Ταινίας το 2012.
Γουλιέλμος Λουδοβίκος του Νασσάου-Ζάαρμπρυκεν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Όττβαϊλερ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Β΄ κόμη του Νασσάου-Βάιλμπουργκ και της Άννας-Μαρίας, κόρης του Γουλιέλμου Β΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ. Νεότεροι αδελφοί του ήταν ο Ιωάννης και ο Ερνέστος-Καζιμίρ.
Ο πατέρας του κληρονόμησε το Ζάαρμπρυκεν, το Βήσμπαντεν και το Ίντσταϊν. Όταν απεβίωσε το 1627, οι τρεις γιοί του μοίρασαν τις κτήσεις του: ο Γουλιέλμος-Λουδοβίκος έλαβε το Ζάαρμπρυκεν, ο Ιωάννης το Βήσμπαντεν & Ίντσταϊν και ο Ερνέστος-Καζιμίρ το Βάιλμπουργκ.
Ο Γουλιέλμος-Λουδοβίκος απεβίωσε το 1640 στο Μετς. O πρωτότοκος Κράτο έλαβε το Ζάαρμπρυκεν και ο δευτερότοκος Ιωάννης-Λουδοβίκος το Όττβαϊλερ.
Νέανδρος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Νέανδρος είναι γνωστός ένας γιος του Μακαρέως ή Μάκαρος, του μυθικού οικιστή και βασιλιά της Λέσβου. Ο Νέανδρος αποίκησε τη νήσο Κω. Αδέλφια του Νεάνδρου ήταν οι: Μήθυμνα, Ίσσα, Αρίσβη, `Αμφισσα, Κυδρόλαος, Λεύκιππος και Ερεσσός.