Porsche 928

Ιστορικό

Η εξέλιξη της 928 ξεκίνησε το 1971, όταν η διοίκηση της εταιρείας έκρινε ότι ήταν αναγκαίο να αντικαταστήσει την πρώτη γενιά της Porsche 911, η παραγωγή της οποίας διήρκεσε πολύ περισσότερο από όσο είχε προγραμματιστεί. Κατά τη διάρκεια αυτής της μελέτης, θεωρήθηκε επίσης και ότι θα ήταν επικίνδυνο να χτιστεί το μέλλον της εταιρείας με βάση μόνο την 911. Ως εκ τούτου, αποφασίστηκε να δημιουργηθεί ένα επιπλέον μοντέλο, εναλλακτικό της 911, αν και στην πραγματικότητα η 928 δεν ήταν κάτι τέτοιο, καθώς ήταν μεγαλύτερη, βαρύτερη, ισχυρότερη και ακριβότερη.
Μέσα στο 1973, ολοκληρώθηκαν τα αρχικά πρωτότυπα, που έφεραν κινητήρα 5.0 λίτρων V8 και ισχύ σχεδόν στους 300 hp (αν και είχαν υπάρξει προτάσεις ακόμα και για κινητήρα V10), και ξεκίνησαν οι πρώτες δοκιμές τους. Σε αυτό το χρονικό σημείο, ωστόσο, το ξέσπασμα της πρώτης πετρελαϊκής κρίσης επέφερε ένα άμεσο χτύπημα στην 928 και γενικότερα στην εταιρεία, καθώς τα αυτοκίνητα με μεγάλους βενζινοκινητήρες και, κατά συνέπεια, υψηλή κατανάλωση σημείωσαν κατακόρυφη πτώση της ζήτησης. Ως αποτέλεσμα, η εξέλιξη του πρότζεκτ επιβραδύνθηκε σημαντικά και η έναρξη της παραγωγής αναβλήθηκε για το 1977.
Η τελική 928 παραγωγής, που παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1977 και λανσαρίστηκε λίγους μήνες μετά, είχε μικρότερο κινητήρα 4.5 λίτρων και μειωμένη ισχύ στους 240 hp στις 5.500 rpm (219 hp στη Βόρεια Αμερική). Ως αποτέλεσμα των αλλαγών, ήταν βραδύτερη από όσο είχε αρχικά προγραμματιστεί, αλλά ήταν και πολύ πιο οικονομική. Εκτός από τον νέο κινητήρα V8, το αυτοκίνητο ήταν επίσης εξοπλισμένο με μια νέα εφεύρεση - την πίσω ανάρτηση τύπου Weissach, η οποία επέτρεπε την ύπαρξη παθητικής τετραδιεύθυνσης στους πίσω τροχούς. Η συμβατική πίσω ανάρτηση δημιουργεί απόκλιση κατά την πέδηση, με αποτέλεσμα την εμφάνιση υπερστροφής. Αντιθέτως, ο «άξονας Weissach», μια ειδική ρύθμιση της πίσω ανάρτησης που είχε επινοηθεί ειδικά για την Porsche 928, αντιστάθμιζε την απόκλιση αυτή και έτσι σταθεροποιεί το χειρισμό, επιτυγχάνοντας τότε να κάνει την 928 ένα από τα ασφαλέστερα οχήματα.
Το αμάξωμα, σχεδιασμένο από τον Wolfgang Möbius, υπό την καθοδήγηση του Anatole Lapine, κατασκευαζόταν ως επί το πλείστον από γαλβανισμένο χάλυβα, αλλά οι πόρτες, ο μπροστινός προφυλακτήρας και το καπό ήταν από αλουμίνιο, με σκοπό να μειωθεί το βάρος του αυτοκινήτου. Είχε 4-θέσιο εσωτερικό, ευρύχωρο για τους μπροστινούς επιβάτες, αλλά με μικρό χώρο για τους πίσω και, πρακτικώς, τα πίσω καθίσματα ήταν κατάλληλα μόνο για παιδιά ή ενίοτε για ενήλικες κατά τη διάρκεια σύντομων διαδρομών.
Με τα χρόνια, ο όγκος του κινητήρα αυξήθηκε, με αυξημένη μέγιστη ισχύ και σημαντικά βελτιωμένη απόδοση. Τα πρώτα χρόνια, οι πωλήσεις ανέβαιναν σταθερά, αλλά στις ΗΠΑ ήταν μάλλον χαμηλές, λόγω της υψηλής τιμής. Ωστόσο, μετά την στάνταρ 928 ακολούθησαν οι εκδόσεις 928 S, τότε «S2», «S3» (μόνο για τις ΗΠΑ), «S4», «GT» και «GTS».
Σε όλα τα έτη παραγωγής της, η 928 μπορούσε να παραγγελθεί είτε με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο είτε με αυτόματο κιβώτιο δανεικό από την Mercedes-Benz, το οποίο ήταν αρχικά 3-τάχυτο, αλλά έγινε 4-τάχυτο από το 1983 στη Βόρεια Αμερική και από το 1984 στις άλλες αγορές. Είναι εντυπωσιακό ότι άνω του 80% του συνόλου των 928 όλων των ετών, παραγγέλθηκαν με αυτόματο κιβώτιο.
Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές όμως, θεώρησαν την 928 ως υπερβολικά ακριβή και εντελώς διαφορετική από τη γενικότερη φιλοσοφία της Porsche, καθώς ο κινητήρας της ήταν υδρόψυκτος και στο μπροστινό μέρος του αμαξώματος, σε αντίθεση με τους αερόψυκτους «όλα πίσω» της 911. Ως αποτέλεσμα, η ζήτηση για την 911 παρέμεινε σε υψηλά επίπεδα και, ήδη από το λανσάρισμα, η 928 χρειάστηκε να αγωνιστεί σκληρά για να τραβήξει την προσοχή του αγοραστικού κοινού. Ωστόσο, η κυριότερη απειλή ήταν η εμφάνιση νέων, πιο σύγχρονων ανταγωνιστών. Το 1989, η Mercedes-Benz παρουσίασε το άριστα σχεδιασμένο R129 500SL, που θεωρήθηκε πιο ελκυστικό, καθώς έφτανε σχεδόν τις επιδόσεις μιας Porsche, αλλά ήταν πιο βολικό και φθηνό. Από τότε, η 928 έπρεπε να δώσει ακόμα πιο δύσκολη μάχη για την επιβίωσή της. Λίγους μήνες μετά, η BMW παρουσίασε το εντυπωσιακό για την τότε εποχή BMW 850i, το οποίο απεδείχθη άλλος ένας ισχυρός ανταγωνιστής, με αποτέλεσμα οι προβλέψεις για το μέλλον του 928 να γίνουν δυσοίωνες. Τελικώς, η παραγωγή της 928 σταμάτησε το 1995, αφού είχαν κατασκευαστεί 61.056 αντίτυπα.
Ακόμα και έτσι πάντως, κατάφερε έναν 18-ετή κύκλο παραγωγής και δημιούργησε έναν φανατικό κύκλο οπαδών, τόσο στην εποχή της, όσο και στα νεότερα χρόνια, ενώ σήμερα έχει αποκτήσει το ίματζ ενός συλλεκτικού μοντέλου, που έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον πολλών ακόμα οπαδών της αυτοκίνησης.