google/wiki40b huggingface dataset:
Στη Δίνη του Μάελστρομ

Πλοκή

Εμπνευσμένο από τη περιοχή του Μάελστρομ, στο Λοφότεν της Νορβηγίας (μια περιοχή μια ισχυρά παλιρροϊκά ρεύματα και δίνες), και με τη μορφή ιστορίας μέσα στην ιστορία'. ένας άντρας διηγείται την απίστευτη ιστορία του. Ο άντρας, μαζί με τους δυο αδερφούς του, και ενώ ψάρευαν έπεσαν σε μια τεράστια δίνη. Ο ένας αδερφός ρουφήχτηκε από τα κύματα· ο άλλος τρελάθηκε από τη φρίκη του θεάματος, και πνίγηκε καθώς το καΐκι τραβήχτηκε κάτω. Ο αφηγητής, σε αντίθεση με τον αδερφό του, εγκατέλειψε το καΐκι και κρατήθηκε πάνω σε ένα κυλινδρικό βαρέλι, μέχρι που σώθηκε αρκετές ώρες αργότερα. Περιγράφοντας τα συναισθήματά του, περιέγραψε και το φαινόμενο, παρατηρώντας πως το Μάελστρομ είναι μία όμορφη και φοβερή δημιουργία. Παρατηρώντας πως τα αντικείμενα γύρω του τραβιόντουσαν μέσα του, συμπέρανε ότι "όσο πιο πλατειά σε επιφάνεια ήταν τα σώματα, τόσο πιο γρήγορα κατέβαιναν" και ότι τα σφαιρικού σχήματος αντικείμενα τραβιόντουσαν πιο γρήγορα.

Ιστορικό έκδοσης

Η ιστορία αυτή εμφανίστηκε πρώτα στην έκδοση του Graham's Magazine του 1841, που δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο. Ο Πόε έσπευσε να ολοκληρώσει την ιστορία εγκαίρως και αργότερα παραδέχτηκε ότι το τέλος ήταν ατελές. Σύντομα αφού η ιστορία "Οι Δολοφονίες της Οδού Νεκροτομίου" του Πόε μεταφράστηκε στα Γαλλικά χωρίς αναγνώριση, οι Γάλλοι αναγνώστες αναζητούσαν άλλα έργα του Πόε και το " Στη Δίνη του Μάελστρομ" ήταν ανάμεσα στα νωρίτερα μεταφρασμένα. Όπως και οι άλλες περιπέτειες θαλάσσης του, Η Αφήγηση του Άρθουρ Γκόρντον Πυμ και Η Εφημερίδα του Τζούλιους Ρόντμαν, το "Στη Δίνη του Μάελστρομ" πιστεύτηκε από τους αναγνώστες ότι είναι αληθινό και ένα κείμενο ανατυπώθηκε στην ένατη έκδοση της Εγκυκλοπαίδειας Μπριτάνικα – ειρωνικώς, βασίστηκε σε ένα κείμενο που ο Πόε είχε σηκώσει από μία πρωτύτερη έκδοση της ίδιας αυτής εγκυκλοπαίδεις. Τον Ιούνιο του 1845, το "Στη Δίνη του Μάελστρομ" συλλέχτηκε για πρώτη φορά ως μέρος των Διηγημάτων του Πόε, που δημοσιεύτηκαν από τις εκδόσεις G. P. Putnam's Sons Wiley & Putnam, και επίσης συμπεριλάμβανε έντεκα από τις άλλες του ιστορίες.

Κριτική απόκριση

Εντός ολίγου μετά τη δημοσίευσή του, τον Απρίλιο, το τεύχος 28 της Daily Chronicle περιλάμβανε την ανακοίνωση: "Η 'Δίνη του Μάελστρομ' [sic] από τον Έντγκαρ Άλλαν Πόε, Esq., είναι ανάξια της πένας ενός του οποίου τα ταλέντα του επιτρέπουν μία ευρύτερη και πιο επαρκή εμβέλεια." Ο Μορντεκάι Μ. Νώε στην Evening Star, ωστόσο, είπε ότι η ιστορία "εμφανίζεται για να γίνει ίση σε ενδιαφέρον με το δυνατό άρθρο από την πένα του στον τελευταίο αριθμό, 'Οι Δολοφονίες της Οδού Νεκροτομίου'".

Προσαρμογή

Το 1986, ο Αμερικανός συνθέτης Φίλιπ Γκλας έγραψε μουσική εμπνευσμένη από το "Στη Δίνη του Μάελστρομ". Ανατέθηκε από το Αυστραλιανό Χοροθέατρο.

Αναφορές σε λογοτεχνικά έργα

Το 1970, ο Τσεχοσλοβακικός συγγραφέας Λούντβικ Βάτσουλικ έκανε πολλές αναφορές στο Στη Δίνη του Μάελστρομ, καθώς και στο Ο Μαύρος Γάτος στο μυθιστόρημά του Τα Ινδικά Χοιρίδια. Στο Ο Πιανίστας του Κουρτ Βόνεγκατ, ο Πολ Πρωτεύς σκέφτεται τον εαυτό του «βυθισμένο στο Μάελστρομ» καθώς υποκύπτει στη θέληση της συζύγου του.
Γουλιέλμος του Βολπιάνο

Βιογραφία

Ήταν γιος ευγενούς της Σουηβίας, του Κόμητος Ρομπέρτο του Βολπιάνο. Η μητέρα του, Περινθία, τον γέννησε κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης στο φρούριο της Νήσου του Σαιν Τζιούλιο από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Όθων Α΄. Η επίθεση ήταν επιτυχής, και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να γίνει ο Όθων πατριός και προστάτης του γιου του Κόμητος Ρομπέρτο.
Το 969, ο Γουλιέλμος ξεκίνησε τις σπουδές του στο Αββαείο Βενεδικτίνων της Λοκάντας στην περιοχή Βερτσέλλι. Έγινε μοναχός σε αυτό το Αββαείο, και το 987, έγινε μοναχός στο Αββαείο του Κλυνύ υπό του Αγίου Μαγιόλου.

Μεταρρυθμίσεις

Επέδειξε ζήλο για τη μεταρρύθμιση, αναδιοργάνωσε το Αββαείο του Σαιν Σερνίν στον ποταμό Ροδανό.
Ο Γουλιέλμος χειροτονήθηκε το 990 και υπηρέτησε ως ηγούμενος στο Αββαείο του Αγίου Μπενίν στη Ντιζόν, που ήταν αφιερωμένο στον Άγιο Μπενίν (μαθητή του Αγίου Πολυκάρπου, επισκόπου Σμύρνης), πολιούχο της πόλης Ντιζόν, το οποίο ίδρυσε και έχτισε, συμπεριλαμβανομένης της εκκλησίας. Υπό την καθοδήγηση του Γουλιέλμου, και τον ζήλο του για την Κλουνιακή μεταρρύθμιση, το Αββαείο του Αγίου Μπενίν έγινε το κέντρο της πνευματικότητας, της εκπαίδευσης και του πολιτισμού. Επίσης, έγινε το μητρικό Αββαείο για περίπου σαράντα άλλα Αββαεία στη Βουργουνδία, τη Λωρραίνη, τη Νορμανδία, και τη βόρεια Ιταλία.

Αρχιτεκτονική

Είχε επιλεγεί ως εργολάβος για το Αββαείο του Μον-Σαιν-Μισέλ κατά τον 11ο αιώνα. Σχεδίασε την Ρωμανική εκκλησία του Αββαείου, τοποθετώντας τολμηρά το εγκάρσιο κλίτος διέλευσης στην κορυφή του βουνού. Πολλές υπόγειες κρύπτες και παρεκκλήσια έπρεπε να κατασκευαστούν για να αντισταθμίσουν αυτό το βάρος. Αυτά αποτέλεσαν τη βάση για την υποστηρικτική ανοδική δομή που μπορεί να δει κανείς σήμερα.
Έχει επίσης ανακατασκευάσει και το Αβαείο του Σεν Ζερμέν ντε Πρε στο Παρίσι.
Το 1001, κλήθηκε από τον Ριχάρδο Β΄ της Νορμανδίας να μεταρρυθμίσει το Αββαείο του Φεκάμπ (το σημερινό τμήμα του Σαιν-Μαριτίμ), όπου είχαν το παλάτι τους οι δούκες της Νορμανδίας. Αποτελούσε επίσης το σημείο που οι δούκες της Νορμανδίας είχαν επιλέξει για να ταφούν.
Γλώσσα (ψάρι)

Λαογραφία

-"Ποιο ψάρι έχει και τα δυο του μάτια πάνω από το ίδιο μάγουλο;
Ζόρντι Μασίπ

Καριέρα

Γεννημένος στη Σαμπαδέλ, στην Επαρχία της Βαρκελώνης, στην Καταλωνία, ο Μασίπ εντάχθηκε στην La Masia της ΦΚ Μπαρτσελόνα το 2004, σε ηλικία 15 ετών. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στη διάρκεια της σεζόν 2008–09, αγωνιζόμενος με την ΟΕ Βιλαχουΐγα – επίσης στη ευρύτερη περιοχή της γενέτειράς του – στην τέταρτη κατηγορία, υπό την μορφή δανεικού.
Στη συνέχεια, ο Μασίπ επέστρεψε στην Μπαρτσελόνα Β, όπου χρησιμοποιούνταν κυρίως ως δεύτερη ή τρίτη επιλογή στις πρώτες του σεζόν παρουσίας στην ομάδα.
Βασιλικό Σαουδαραβικό Ναυτικό

Το Βασιλικό Σαουδικό Ναυτικό είναι η Ναυτική δύναμη του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας. Αριθμεί περίπου 12.000 άνδρες(ναύτες και αξιωματικούς), στους οποίους συγκαταλέγονται 1.200 πεζοναύτες. Αρχηγείο του Ναυτικού είναι το Ριάντ. Ο Δυτικός Στόλος δρα στην Ερυθρά Θάλασσα, με κύρια βάση τη Τζέντα. Ο Ανατολικός Στόλος δρα στον Περσικό Κόλπο με αρχηγείο το Τζουμπάιλ. Άλλες ναυτικές εγκαταστάσεις του βρίσκονται στο Γιάνμπου, τη Νταμάμ, και το Ρας αλ Μισάμπ.

Ιστορία

Το Ναυτικό της Σαουδικής Αραβίας ιδρύθηκε το 1960 και με τη βοήθεια των ΗΠΑ ξεκίνησε μια διαδικασία επέκτασης το 1972 με στόχο να φτάσει σε δύναμη το Αυτοκρατορικό Ιρανικό Ναυτικό. Μετά την Ιρανική Επανάσταση, άρχισε ένα ακόμη πρόγραμμα επέκτασης του Σαουδικού Ναυτικού, με τη βοήθεια της Γαλλίας υπό την ονομασία «Σαβάρι». Στις επόμενες δύο δεκαετίες αποκτήθηκαν μερικά σκάφη από την Αγγλία και τη Γαλλία. Το 1980, οι ΗΠΑ βοήθησαν το Βασιλικό Σαουδικό Ναυτικό να αναπτύξει δικά του κέντρα διοίκησης και επικοινωνιών.
Καταρράκτες Κρουσούνα

Οι καταρράκτες Κρουσούνα είναι μια σειρά από καταρράκτες στη βόρεια Βουλγαρία, κοντά στο χωριό Κρουσούνα, στο δήμο Λετσίτσα, 34χλμ. από την πόλη του Λόβετς. Είναι γνωστοί για το γραφικό τοπίο και σχηματίζονται από πολλές τραβερτίνες. Υπάρχει τουριστικό μονοπάτι που οδηγεί στο σπήλαιο όπου πηγάζει το ποτάμι. Υπάρχουν δύο μικρότεροι καταρράκτες στην περιοχή, ένας από τους οποίους ονομάζεται Μαλκάτα Μάρα. Κάποια άλλα σπήλαια βρίσκονται επίσης κοντά - Ουρούσκα Μάρα, Γκορνίκ και η σπηλιά Ντεβετάσκα. Απομεινάρια του ησυχαστικού μοναστηριού Κρουσούνα του 13-14ου αιώνα, που χρονολογείται από τη Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία, βρίσκονται κοντά.
Γκάτσινα

Ιστορία

Η Γκάτσινα πρωτοαναφέρεται σε γραπτές πηγές το 1499 ως χωριό Χότσινο υπό την κατοχή του Νόβγκοροντ. Το 17ο αι. περνά στη Λιβονία και αμέσως μετά στη Σουηδία. Ανακτάται από τους ρώσους κατά το Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο το 1703 και προσαρτάται επισήμως το 1721, οπότε και δωρίζεται από τον τσάρο Πέτρο Α' στην αδελφή του Ναταλία.
Το 1765 η Μεγάλη Αικατερίνη το παραχωρεί στον εραστή της κόμη Ορλώφ, ο οποίος ανεγείρει ένα κυκλικό κάστρο. Μέσα στο κάστρο κτίζει το ροκοκό παλάτι με τα 600 δωμάτια - έργο των ιταλών αρχιτεκτόνων Ρινάλντι και Μπρέννα, με πολυτελή πατώματα, τοιχογραφίες στις οροφές και ιταλικά έπιπλα. Έξω από το κάστρο διαμορφώνεται το (πρώτο στη Ρωσία) εκτεταμένο πάρκο κατά τα αγγλικά πρότυπα. Στην είσοδο του πάρκου τοποθετείται μια αψίδα, δώρο της Αικατερίνης στον κόμη, για τη συνεισφορά του στην αντιμετώπιση της επιδημίας πανώλης που λίγο νωρίτερα μάστιζε τη Μόσχα.
Μετά το θάνατο του Ορλώφ (1783) η Αικατερίνη αγοράζει το κάστρο από τους κληρονόμους του και το χαρίζει στο γιο της, μετέπειτα αυτοκράτορα Παύλο Α'. Ο Παύλος, επηρεασμένος από το νεοκλασικισμό, ανακαινίζει τμήμα του παλατιού και εμπλουτίζει το πάρκο με γέφυρες, πύλες, κιόσκια και μικρά κτήρια. Μετά τον Παύλο το παλάτι ερημώνει για κάποιες δεκαετίες, ώσπου που στα τέλη του 19ου αι. ο Αλέξανδρος Γ' το χρησιμοποιεί ως κύρια κατοικία του. Εκεί περνά τα πρώτα χρόνια του ο τελευταίος τσάρος, ο Νικόλαος Β'.
Το Μάιο του 1918, μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης, γίνεται κρατική ιδιοκτησία και μετατρέπεται σε μουσείο. Για τον πλούτο του το μουσείο αποκαλείται Μικρό Ερμιτάζ. Τα περισσότερα εκθέματά του κλάπηκαν από τους Γερμανούς πολιορκητές του Λένινγκραντ κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Σήμερα το κάστρο της Γκάτσινα είναι ένας από τους κύριους τουριστικούς προορισμούς της ενδοχώρας της Αγίας Πετρούπολης.
Φαράγγι Λεπίδας

Το Φαράγγι της Λεπίδας είναι ένα από τα φαράγγια της Πελοποννήσου. Βρίσκεται στο όρος Πάρνωνας. Παρά το σχετικά μικρό του μέγεθος, διαθέτει έναν αναλογικά μεγάλο καταρράκτη 70 μέτρων και έναν μικρότερο 45 μέτρων, οι οποίοι βρίσκονται σε απόσταση περίπου 800 μέτρων μεταξύ τους, ακολουθώντας τη ροή των υδάτων.
Οι πηγές των καταρρακτών ξεκινάνε από το οροπέδιο Ξηροκάμπι, ανάμεσα στο χωριό Άγιος Ιωάννης και στην Ιερά Μονή Μαλεβής. Το ποτάμι, κατεβαίνοντας από το οροπέδιο διασχίζει το φαράγγι και σχηματίζει στην πορεία του μικρές βάθρες.
Ο πρώτος καταρράκτης βρίσκεται σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από το χωριό Άγιος Ιωάννης. Η πρόσβαση στη βάση του γίνεται από χωματόδρομο και μετά από σύντομη πεζοπορία σε μονοπάτι 200 περίπου μέτρων. Ο δεύτερος καταρράκτης που ονομάζεται Μελίσσι γιατί καποτε πηγαινανε σμηνη μελισσων μονα τους και κανανε φωλιες στις τρυπες που υπήρχανε.Αυτός ο καταρράκτης βρίσκεται σε απόσταση 1,5 χλμ. από το χωριό Πλάτανος, στο δρόμο προς Άστρος και σε απόσταση 19 χιλιομέτρων από το τελευταίο. Προσεγγίζεται μετά από 800 μέτρα πεζοπορίας από τον κοντινότερο αυτοκινητόδρομο, ακολουθώντας την κοίτη του ποταμού.
Ιδανική περίοδος επίσκεψης είναι η άνοιξη, καθώς η ροή των υδάτων σταματά τους καλοκαιρινούς μήνες.
Στο φαράγγι διοργανώνονται συχνά καταβάσεις canyoning και καταρριχήσεις με σχοινί (rappel).
Πολύ κοντά βρίσκεται και το κάστρο της Ωριάς.
Κιμ Χουάνγκ-σικ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο  Τζάνγκσεονγκ (Jangseong) και σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ της Γερμανίας. Αποφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ. Μετά την επιτυχία του στις εξετάσεις των δικαστών, άσκησε το επάγγελμα του δικαστικού σε περιφερειακά δικαστήρια. Από το 2005 ως το 2008 υπηρέτησε στο Ανώτατο Δικαστήριο και τον Σεπτέμβριο του 2008 ανέλαβε πρόεδρος της Επιτροπής Ακροάσεων και Επιθεωρήσεων. Διορίστηκε πρωθυπουργός στις 16 Σεπτεμβρίου 2010. Στις 29 Σεπτεμβρίου ο διορισμός του εγκρίθηκε από την Εθνοσυνέλευση και η επιβεβαίωσή του στην πρωθυπουργία έγινε την 1η Οκτωβρίου 2010.

Στρατιωτική θητεία

Ο Κιμ αναμενόταν να υπηρετήσει την διετή του στρατιωτική θητεία το 1972, ωστόσο απέφυγε να την υπηρετήσει, καθώς ισχυρίστηκε ότι έπασχε από διαταραχή του θυρεοειδούς αδένα. Ο αδερφός του ήταν διευθυντής του νοσοκομείου που εξέδωσε την γνωμάτευση. Το 1973 απέφυγε ξανά την θητεία λόγω προβλήματος στους οφθαλμούς, παρότι κατά τα νεανικά του χρόνια ήταν αθλητής της αντιπτέρισης.
Τροχονόμος Βαρβάρα

Άλλες πληροφορίες

Στην ταινία παίζει λύρα και τραγουδά ο Βασίλης Σκουλάς και χορεύει το Κρητικό Ανωγειανό συγκρότημα Σταυρακάκη - Μαυρόκωστα.
Irish Tour '74

Ιστορία του δίσκου

Η ηχογράφηση του "Irish Tour '74" έγινε στις 29 Δεκεμβρίου 1973 στο "Ulster Hall" του Μπέλφαστ, στις 31 Δεκεμβρίου και την πρωτοχρονιά του 1974 στο "Carlton Cinema" του Δουβλίνου και στις 5 Ιανουαρίου στο "City Hall" του Κορκ, με το "Back on My Stompin' Ground (After Hours)" να ηχογραφείται σε ένα τζαμάρισμα του συγκροτήματος κατά τη διάρκεια της περιοδείας στο φορητό στούντιο "Lane Mobile Unit".

Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε κατά τη διάρκεια του ευρωπαϊκού σκέλους της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Tattoo" και βιντεοσκοπήθηκε από τον Τόνι Πάλμερ με την προβολή να γίνεται μέσα στο 1974. Η επιλογή των κομματιών έγινε με γνώμονα τις προηγούμενες στούντιο κυκλοφορίες του καλλιτέχνη, ενώ συμπεριλαμβάνονται και διασκευές σε τραγούδια των Τόνι Τζο Γουάιτ, Μάντι Γουότερς και Τζ.Μπ. Χούτο.

Οι ζωντανές εμφανίσεις των οποίων οι ηχογραφήσεις υπάρχουν στο άλμπουμ συνέπεσαν με μία ταραχώδη εποχή για τη Βόρεια Ιρλανδία, με σκηνές βίας να λαμβάνουν χώρα ακόμη και σε μουσικές συναυλίες, με αποτέλεσμα πολλοί καλλιτέχνες να αποφεύγουν να παίξουν στο Μπέλφαστ και στις άλλες πόλεις της Βορείου Ιρλανδίας. Εν αντιθέσει με τη συγκεκριμένη αντιμετώπιση, ο Γκάλαχερ πραγματοποίησε τέσσερις συναυλίες οι οποίες ήταν και από τις καλύτερες του μέχρι τότε.

Το συγκεκριμένο άλμπουμ θεωρείται ένα από τα αντιπροσωπευτικότερα του ήχου του Ρόρι Γκάλαχερ, με τον κιθαρίστα να παρουσιάζει ένα πολύ δεμένο σύνολο με τα υπόλοιπα μέλη του σχήματος, δείχνοντας μουσική ωριμότητα όντας μετρημένος ή απελευθερωμένος εκεί που χρειάζεται.

Το "Irish Tour '74" ανέβηκε στο # 36 των τσαρτ της Μεγάλης Βρετανίας και βραβεύθηκε ως χρυσό το Φεβρουάριο του 2005.

Τραγούδια

1. Cradle Rock (Gallagher) - 7:38

2. I Wonder Who (Morganfield) - 7:52

3. Tattoo'd Lady (Gallagher) - 5:04

4. Too Much Alcohol (Hutto) - 8:30

5. As the Crow Flies (T.J. White) - 6:02

6. A Million Miles Away (Gallagher) - 9:29

7. Walk on Hot Coals (Gallagher) - 11:13

8. Who's That Coming (Gallagher) - 10:05

9. Back on My Stompin' Ground (After Hours) (Gallagher) - 5:18

10. Maritime (Gallagher) - 0:33

Βραβεία

Irish Tour '74 (άλμπουμ)
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός
Παππαδάτες Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Οι Παππαδάτες βρίσκονται νοτιοδυτικά της λίμνης Τριχωνίδας σε απόσταση 15,5 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το Αγρίνιο. Το χωριό είναι κτισμένο ανάμεσα στο Κάτω Κεράσοβο (Δ.) και στη Ματαράγκα (Δ.). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα γραμμένη ως Παπαδάται το 1835 στο ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 να ορίζεται έδρα του τότε δήμου Κερασιάς. Το 1940 το όνομά τους διορθώνεται σε Παππαδάται και το 1997 ορίζονται έδρα του Καποδιστριακού δήμου Αρακύνθου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τα Λωλέϊκα αποτελούν την τοπική κοινότητα Παππαδατών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρακύνθου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότοιτα έχει 1.098 κατοίκους, ενώ ως οικσμός 1.077.
Στρατιωτική υπηρεσία

Στρατιωτική θητεία είναι η υπηρεσία που προσφέρεται από μεμονωμένα άτομα ή ομάδες στον στρατό ή σε άλλο στρατιωτικό οργανισμό είτε ως μισθωτή εργασία είτε ως υποχρεωτική στράτευση (εκτός από ορισμένες κατηγορίες). Σε κάποιες χώρες η υπηρεσία είναι εθελοντική ή γίνεται επιλεκτική στρατολόγηση. Τα περισσότερα κράτη της Ευρώπης, του ΝΑΤΟ και άλλα έχουν καθαρά επαγγελματικό στρατό, ενώ υπάρχουν και χώρες χωρίς καθόλου ένοπλες δυνάμεις.

Παγκόσμιος χάρτης

Περιλαμβάνονται συνολικά 195 χώρες.

Χρήσιμοι σύνδεσμοι

Διεθνής Αμνηστία
Ευρωπαϊκό γραφείο Αντίρρησης Συνείδησης
Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Ύπατη Αρμοστεία ΟΗΕ (UNHCR)
Child Soldiers
War Resisters' International
Διάθλαση

Διπλή διάθλαση

Διπλή διάθλαση ονομάζεται το φαινόμενο εκείνο κατά το οποίο μια φωτεινή ακτίνα που προσπίπτει σε ένα διαθλαστικό σώμα διασπάται σε δύο διαθλώμενες ακτίνες. Η μία εκ των δύο αυτών ακτίνων ονομάζεται τακτική και η άλλη έκτακτη.
Τέτοια διαθλαστικά διαπερατά σώματα, ονομαζόμενα και "διπλοθλαστικά", είναι όλοι οι κρύσταλλοι εκτός εκείνων που κρυσταλοποιούνται  κατά το κυβικό κρυσταλλικό σύστημα. Το φαινόμενο αυτό πρωτοπαρατηρήθηκε στη λεγόμενη "ισλανδική κρύσταλλο" που πρόκειται για ένα καθαρό (χημικά) ανθρακικό ασβέστιο σε κρυσταλλική μορφή. Η δια μέσου αυτού ανάγνωση ή παρατήρηση αντικειμένων, π.χ. γράμματα ή αντικείμενα παρουσιάζονται διπλά.
Πολύμνια

Ο μύθος

Ως Μούσα, ήταν κόρη του Δία και της Μνημοσύνης. Δύο ρόλοι αποδίδονται στην Πολύμνια, που οφείλονται σε δύο διαφορετικές ετυμολογίες του ονόματός της. Η αρχαιότερη παράδοση τη θέλει προστάτρια των ύμνων (πολύ + ύμνος) που ψάλλονταν προς τιμή των θεών και των ηρώων. Κατά τη νεότερη όμως παράδοση, η οποία ετυμολογεί το όνομά της από το πολύ + μνεία, βοηθά στην εύκολη μάθηση και την απομνημόνευση. Έτσι, η Πολύμνια συγχέεται σχεδόν με τη Μνημοσύνη και τα αγάλματά της που σώθηκαν μέχρι σήμερα επιβεβαιώνουν την ερμηνεία αυτή. Σε αυτά παριστάνεται πάντοτε σαν να κατέχεται από κάποια βαθιά σκέψη και ανάμνηση.
Είναι μία πολύ σοβαρή γυναίκα, συλλογισμένη και στοχαστική. Συχνά κρατά το δάχτυλό της μπροστά στα χείλη και αυτό αυξάνει τη σιωπηλή έκφραση της μορφής της. Συνήθως απεικονίζεται φορώντας μακρύ μανδύα και πέπλο, και έχοντας εναποθέσει τον αγκώνα της σε ένα μαξιλάρι. Την ζωγράφιζαν να κοιτά προς τον Ουρανό με στεφάνι από δάφνη και μαργαριτάρια στο κεφάλι, λευκό φόρεμα, με τη λύρα στα χέρια της και την επιγραφή: "Πολυμνίς Μύθους". Φέρνει φήμη στους συγγραφείς των οποίων οι δουλειές τούς έχουν χαρίσει αθάνατη φήμη.
Μια τρίτη ιδιότητα της δόθηκε κατά τους τελευταίους αιώνες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας: Θεωρήθηκε προστάτιδα της μιμικής τέχνης.
Επίσης, η Πολύμνια είναι μερικές φορές γνωστή και ως η Μούσα της γεωμετρίας, του διαλογισμού και της γεωργίας.
Μπουλκίζα

Ιστορία

Οι κάτοικοι της περιοχής ήταν πάντα ένα καλό παράδειγμα αντίστασης, εναντίον του εχθρού, των Οθωμανών, των Σέρβων, των Ιταλών και ούτω καθεξής, επειδή η κοιλάδα της Μπουλκίζα βρίσκεται σε σταυροδρόμι το οποίο είναι η κύρια είσοδος προς την εσωτερική πλευρά της Αλβανίας. Γνωστή είναι η Μάχη της πεδιάδας του Βαϊκάλι (Απρίλιος 1465), της Γκορίτσα (1844), της Ξιξούλα (1860), η άνοιξη του Μούρε (1921) κλπ. Στην αρχή της Αναγέννησης, ο πληθυσμός της περιοχής, πολέμησε και επικράτησε του στρατού του Χαϊρεντίν Πασά. Οι κάτοικοι της περιοχής συνέβαλαν στα ιστορικά γεγονότα καθώς οι πατριώτες της περιοχής αυτής ήταν μέρος της δήλωσης της Ανεξαρτησίας το 1912.

Γεωγραφική θέση

Το μεγαλύτερο μέρος του ανάγλυφου αποτελείται από βουνά, τα οποία ξεκινούν από 420 μ. και φτάνουν ως 2101 μ. Στην περιοχή βρίσκεται η κοιλάδα της Μπουλκίζα  η οποία έχει μήκος 25 χλμ. και πλάτος 1 χλμ. Δίπλα από την κοιλάδα βρίσκεται το Πέρασμα Μπουάλι σε υψόμετρο 842 μ.

Κλίμα

Το κλίμα γύρω από την Μπουλκίζα είναι ηπειρωτικό, ψυχρό το χειμώνα και ξηρό το καλοκαίρι. Η κοιλάδα είναι ανοικτή από την ανατολική πλευρά και έτσι ευάλωτη σε καιρικά φαινόμενα. Η μέση θερμοκρασία είναι 10° C και η μέγιστη έως 35° C το καλοκαίρι. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα η χαμηλότερη θερμοκρασία είναι -18° C. Ο μέσος υετός είναι 980 χιλιοστά.
Κυβέρνηση Νότιας Ρωσίας

Η Κυβέρνηση της Νότιας Ρωσίας (Ρωσικά: Правительство Юга России - Pravitel'stvo Yuga Rossii) ήταν μια κυβέρνηση του Λευκού κινήματος που εγκαθιδρύθηκε στη Σεβαστούπολη της  Κριμαίας, τον Απρίλιο του 1920.
Ήταν ο διάδοχος της  Νότιας Ρωσικής Κυβέρνησης του Άντον Ντενίκιν, που ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 1920.
Ο Στρατηγός Πιότρ Βράγγελ ήταν ο κυβερνήτης (πράβιτελ-правитель),  ενώ επικεφαλής της ίδιας της κυβέρνησης ήταν ο Πρόεδρος του Συμβουλίου των Υπουργών, Αλεξάντερ Κριβοσέιν, με τον Πέτερ Στρούβε να υπηρετεί ως υπουργός εξωτερικών. Η κυβέρνηση επίσημα υιοθέτησε το όνομα “Κυβέρνηση Νότιας Ρωσίας” στις 16 Αυγούστου 1920, και έλεγχε την περιοχή Κυβερνείο Ταυρίδας της πρώην Ρωσικής Αυτοκρατορίας, δηλαδή, την Χερσόνησο της  Κριμαίας και παρακείμενες περιοχές της ηπειρωτικής χώρας. 
Η Κυβέρνηση της Νότιας Ρωσίας έλαβε βοήθεια από τους Συμμάχους του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου περιλαμβανομένης της Γαλλίας (η οποία την αναγνώρισε τον Αύγουστο του 1920) και των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και της πρόσφατα ανεξάρτητης Πολωνίας. Ωστόσο, η βοήθεια από το εξωτερικό σταδιακά στέρεψε, ώστε οι επιθέσεις των πρώην  Ενόπλων Δυνάμεων της Νότιας Ρωσίας και του  Εθελοντικού Στρατού, που τώρα ονομαζόταν Ρωσικός Στρατός, είχαν αποτύχει έξω από την Ταυρίδα.
Στις αρχές Νοεμβρίου, οι Μπολσεβίκοι έκαναν αποφασιστικές νίκες και μπήκαν στην Κριμαία. Ο  Βράγγελ άρχισε εκκένωση 146.000 ανθρώπων προς Κωνσταντινούπολη με τις τελευταίες βάρκες να αναχωρούν στις 16 Νοεμβρίου. Με αυτή την αποχώρηση, νικήθηκαν τα τελευταία υπολείμματα των Λευκών δυνάμεων στην Ευρώπη.
Ευρωμπάσκετ 1967

Το 15o τουρνουά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών του 1967 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1967) διοργανώθηκε από τη FIBA Europe. Συμμετείχαν δέκα έξι εθνικές ομάδες. Το τουρνουά διοργάνωσε η Φινλανδία στο Τάμπερε και στο Ελσίνκι, στο χρονικό διάστημα από τις 28 Σεπτεμβρίου ως 8 Οκτωβρίου. Ήταν το πρώτο Ευρωμπάσκετ το οποίο μεταδόθηκε από την τηλεόραση.
Οι Σοβιετικοί ήταν για ακόμα μια φορά αχτύπητοι, εφαρμόζοντας το ζον-πρες στην άμυνα, και, αφού είχαν πολλούς παίχτες, δεν αντιμετώπιζαν προβλήματα κούρασης. Στο πρόσωπο του ύψους 2,15μ Πολιβοντά βρήκαν τον αντικαταστάτη του Γιαν Κρούμινς και στην περιφέρεια είχαν τον δαιμόνιο Αρμενάκ Αλατσατσιάν και τον πρωτοεμφανιζόμενο Σεργκέι Μπελόφ.
Αξιοσημείωτο γεγονός αποτελεί η καταρράκωση των Γιουγκοσλάβων που στην κυριολεξία πάτωσαν, καταλαμβάνοντας τελικά την 9η θέση, χάνοντας στον πρώτο γύρο από τους Ρουμάνους, την πολύ δυνατή Πολωνία και από την τρομερή αυτή την φορά Τσεχοσλοβακία, του νεαρού Γίρι Ζίντεκ και του καλύτερου παίχτη της διοργάνωσης, του Γίρι Ζέντνιτσεκ.
Το παιχνίδι του τουρνουά έγινε στη φάση των ομίλων μεταξύ Γιουγκοσλαβίας-Φινλανδίας, όπου οι Γιουγκοσλάβοι, αν και είχαν μείνει εκτός ημιτελικών, δεν άφησαν τους γηπεδούχους Φινλανδούς, του πολύ καλού Βαίνιου, να κερδίσουν οπότε οι 13000 φίλαθλοι, ενοχλημένοι από το αποτέλεσμα και την διαιτησία, επιδόθηκαν στη ρίψη κερμάτων, διακόπτοντας για 20 λεπτά το παιχνίδι.
Πολύ άσχημο το αποτέλεσμα για την εθνική Ελλάδας ήταν η ήττα από τους πρωταθλητές Σοβιετικούς με 82-41 (double score). Η Ελλάδα πάντως είχε στις τάξεις της τον πρώτο σκόρερ του τουρνουά, τον Γιώργο Κολοκυθά, που είχε μ.ο. 25,4 πόντους. Καλή απόδοση είχαν και οι Τρόντζος (με 11,4 πόντους μ.ο.) και ο Μπαρλάς (9,3 πόντοι μ.ο.). Στον πρώτο γύρο μάλιστα έγινε η μεγάλη έκπληξη: Ελλάδα-Βουλγαρία 78-69, ενώ στο παιχνίδι με την Ισπανία ο Κολοκυθάς πέτυχε το ατομικό ρεκόρ της καριέρας του με 43 πόντους. Σε αυτό το πανευρωπαϊκό έκανε την τρίτη και τελευταία του εμφάνιση σε Ευρωμπάσκετ ο -μετέπειτα ευρωκόουτς- Κώστας Πολίτης, ενώ έκανε και το ντεμπούτο του ο -νεαρός τότε- Βασίλης Γκούμας.
Πτολεμαίος ΙΑ΄ Αλέξανδρος Β΄

Βιογραφικά στοιχεία

Μετά το θάνατο του πατέρα της, Πτολεμαίου Θ' Λάθυρου, η Βασίλισσα Βερενίκη Γ' έμεινε μόνη στον αιγυπτιακό θρόνο. Ο Ρωμαίος ρήτορας Κικέρων, που ήταν σύγχρονός της, αναφέρει πως ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στο λαό της Αλεξάνδρειας. Οι Αιγύπτιοι και οι Αλεξανδρινοί δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα να μη συμβασιλέψει με κάποιον άλλο, ωστόσο αναγκάστηκε από το εθιμοτυπικό να ανεβάσει πλάι της στο θρόνο έναν άρρενα απόγονο της οικογένειας. Ο μόνος νόμιμος κληρονόμος ήταν ο νεαρός Πτολεμαίος Αλέξανδρος, γιος του Πτολεμαίου Ι', που είχε ζήσει κάποια χρόνια στην Κω, από το 106 π.Χ. και μετά, μέχρι και την αιχμαλωσία του από το Μιθριδάτη Στ' του Πόντου. Μετά από κάποια περίοδο διαμονής στον Πόντο δραπέτευσε στο στρατόπεδο του Σύλλα και τον είχε ακολουθήσει στη Ρώμη.
Όταν ο Πτολεμαίος Θ' πέθανε το 81 π.Χ., ο Σύλλας ήταν δικτάτωρ και κύριος του Ρωμαϊκού κόσμου. Σκεπτόμενος πως βόλευε τα συμφέροντα της Ρώμης να ανεβάσει έναν από τους προστατευόμενούς του στο θρόνο της Αιγύπτου, προώθησε την υπόθεση του Πτολεμαίου Αλέξανδρου στην Αίγυπτο. Κανονίστηκε επίσης ο νεαρός βασιλιάς να παντρευτεί τη χήρα του προκατόχου του και εξαδέρφη του, Βερενίκη Γ'. Καθώς εκείνη δεν ήταν διατεθειμένη να παραδώσει την εξουσία που απολάμβανε εδώ και είκοσι χρόνια, οι τριβές εμφανίστηκαν αμέσως και μέσα σε μόλις τρεις εβδομάδες κανόνισε τη δολοφονία της.
Αυτός, όμως, αποδείχτηκε λάθος χειρισμός εκ μέρους του. Ο Αλεξανδρινός όχλος εξαγριώθηκε και δεν δίστασε να σύρει το νεαρό Πτολεμαίο Αλέξανδρο στο Γυμνάσιο και να τον λιντσάρει. Είχε βασιλέψει μόλις για 18 ή 19 ημέρες. Τον διαδέχτηκε ο αδελφός της Βερενίκης, Πτολεμαίος ΙΒ' ο Αυλητής.