google/wiki40b huggingface dataset:
Κόζι Μουροφούσι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1974 στην πόλη Νουμάζου, της επαρχίας Σιζουόκα. Προέρχεται από οικογένεια με πλούσια παράδοση στο στίβο και ιδιαίτερα στις ρίψεις. Ο πατέρας του, Σιγκενόμπου Μουροφούσι, ήταν πέντε φορές πρωταθλητής Ασίας και δώδεκα φορές πρωταθλητής Ιαπωνίας στη σφυροβολία. Η μητέρα του, η Ρουμάνα Σεραφίνα Μόριτζ, ήταν αθλήτρια του ακοντισμού, ενώ η μικρή αδερφή του, Γιούκα, είναι κάτοχος του εθνικού ρεκόρ στη δισκοβολία και στη σφυροβολία γυναικών.
Άρχισε να ασχολείται με το στίβο σε ηλικία 10 ετών. Επέλεξε τη σφυροβολία στο Γυμνάσιο, και αργότερα πιο συστηματικά στη Γυμναστική Ακαδημία, έχοντας ως πρότυπο και πρώτο του δάσκαλο τον πατέρα του. Η πρώτη του διάκριση ήρθε το 1994, όταν κατέλαβε τη δεύτερη θέση στους Πανασιατικούς Αγώνες στη Χιροσίμα. Από το 1995 είναι μόνιμος πρωταθλητής στην Ιαπωνία έως πρόσφατα, το 2013. Τον Απρίλιο του 1998 πετυχαίνοντας επίδοση 76,65 μέτρων κατέρριψε το ρεκόρ Ιαπωνίας που κατείχε ο πατέρας του για 14 χρόνια. Δύο χρόνια αργότερα έγινε ο πρώτος σφυροβόλος από την Ασία που ξεπέρασε το φράγμα των 80 μέτρων. Συνολικά έχει βελτιώσει το ρεκόρ Ιαπωνίας 18 φορές.
Η διεθνής αναγνώριση για τον Μουροφούσι ήρθε το 2001, όταν κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανοικτού στίβου του στο Έντμοτον του Καναδά. Δύο χρόνια αργότερα, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2003, στο Παρίσι κατέλαβε την τρίτη θέση. Η μεγαλύτερη όμως διάκριση στην καριέρα του ήρθε όταν αναδείχτηκε χρυσός ολυμπιονίκης το 2004 στην Αθήνα, αν και δεν πρώτευσε στον αγώνα, μετά την ακύρωση του νικητή, Ούγγρου Άντριαν Αννούς, λόγω χρήσης απαγορευμένων ουσιών. Το 2011 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Νταεγού της Κορέας και ένα χρόνο αργότερα το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λονδίνο.
Το ατομικό του ρεκόρ είναι 84,86 μέτρα και το πέτυχε στις 29 Ιουνίου 2003 στην Πράγα και αποτελεί εκτός από εθνικό και ρεκόρ Ασίας. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους σύγχρονους σφυροβόλους. Το ψηλόλιγνο παρουσιαστικό του δεν παραπέμπει σε σφυροβόλο, ωστόσο διακρίνεται για την εξαιρετική τεχνική του και για τη σταθερότητα του σε βολές πάνω από 80 μέτρα.
Άουερ

Ιστορία

Το όνομα πιστοποιείται για πρώτη φορά ως "Aura" το 1190 και "Aewer" το 1288. Πιθανότατα προέρχεται από το λατινικό ora ("margine") ή ίσως από το προ-Ρωμαϊκό aur- που έχει μια ορισμένη διάδοση στις Άλπεις ή ακόμα και από το γερμανικό ur που σημαίνει "το βόδι".
Από το 1397 μέχρι το 1690, ανήκε στην οικογένεια Khuen κι ακολούθησε κοινή ιστορία με το υπόλοιπο Νότιο Τιρόλο. Από την συνθήκη του 1919 πέρασε στην κατοχή της Ιταλίας , έως τότε ανήκε στην Αυστρία. Στην κωμόπολη υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Πέτρου κτίσμα του 1599.
Έξω από το Άουερ υπάρχει Αυστρο-Ουγγρικό στρατιωτικό νεκροταφείο από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Γιώργος Μουφλουζέλης

Βιογραφικά στοιχεία

Άφησε σημαντικά τραγούδια, όπως «Ο ψαράς μέσα στη χώρα», «Εγώ δεν έχω βγάλει το σχολείο» (το οποίο ερμήνευσε αργότερα και ο Γιώργος Νταλάρας), «Κάηκε μια συνοικία» κ.ά. Ο δίσκος «50 Χρόνια Ρεμπέτικο Τραγούδι» πέτυχε ρεκόρ πωλήσεων και είναι ο πρώτος πλατινένιος δίσκος στην ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας. Πέθανε στο Γαλάτσι.
Το 1983 εμφανίστηκε στο πρώτο επεισόδιο της  δραματικής τηλεοπτικής σειράς του Φώτη Μεσθεναίου, Το μινόρε της αυγής, που προβαλλόταν στην ΕΡΤ, παίζοντας Τζουρά.
Κάτω Κρυφοβό Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Κάτω Κρυφοβό βρίσκεται δίπλα στην Ιόνια Οδό, στα νότια των Ιωάννινων και απέχει 18,5 χλμ. από αυτά. Ο οικισμός δημιουργήθηκε από κατοίκους του Κρυφοβού. Η παλιά ονομασία του ήταν Κερασέα και με το όνομα αυτό  αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961. Μετονομάστηκε σε Κάτω Κρυφοβό το 1966 και το 1992 μεταφέρθηκε από το Κρυφοβό σε αυτήν η έδρα της κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Κρυφοβό αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κρυφοβού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 358 κατοίκους
Γουλιέλμος Γ΄ του Μακόν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Στεφάνου Α΄ κόμη της Βουργουνδίας, Μακόν, Βιεν και της Βεατρίκης, κόρης του Γεράρδου Δ΄ δούκα της Λωρραίνης.
Το 1148 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ρέτζιναλντ Γ΄ κόμης της Βουργουνδίας και τον διαδέχθηκε η κόρη αυτού Βεατρίκη. Επειδή αυτή ήταν 5 ετών, ο Γουλιέλμος Γ΄ ανέλαβε τη διακυβέρνηση. Συμμετείχε στην Β΄ Σταυροφορία (1147-49), αλλά το 1156 απεβίωσε στους Αγ. Τόπους. Τη Βεατρίκη τη νυμφεύτηκε ο Φρειδερίκος Α΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας, ο οποίος έτσι έγινε κύριος της κομητείας της Βουργουνδίας.
Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, ο Στέφανος Β΄ στο Ωξόν και ο Ζερώ Α΄ στο Μακόν.
Σύνδρομο Plummer-Vinson

Αίτια

Τα αίτια του συνδρόμου είναι άγνωστα. Ωστόσο φαίνεται ότι γενετικοί παράγοντες και διατροφικές ανεπάρκειες παίζουν κάποιο λόγο στην παθογένεσή του.
Το σύνδομο είναι πιο συχνό στις γυναίκες, ιδιαίτερα της μέσης ηλικίας. Σε αυτές τις ασθενείς το ρίσκο για ανάπτυξη οισοφαγικού καρκινώματος εκ πλακωδών κυττάρων είναι αυξημένο.

Διάγνωση

Η αξονική τομογραφία με σκιαγραφικό ή η οισοφαγογαστροσπόπηση του ανώτερου πεπτικού μπορεί να αποκαλύψει το οισοφαγικό πλέγμα. Στη γενική αίματος βλέπουμε υπόχρωμη μικροκυτταρική αναιμία που είναι σύμφωνη με σιδηροπενική αναιμία. Βιοψία του προσβεβλημένου βλεννογόνου δείχνει επιθηλιακή ατροφία και χρόνια υποβλεννογόνια φλεγμονή. Επίσης μπορεί να υπάρχει επιθηλιακή ατυπία ή δυσπλασία.

Θεραπεία και πρόγνωση

Η θεραπεία αρχικά στοχεύει στην αποκατάσταση της σιδηροπενικής αναιμίας. Αυτό μπορεί να βελτιώσει τη δυσφαγία. Επίσης μπορούν να γίνουν διαστολές κατά τη διάρκεια ενδοσκοπήσεων. Οι ασθενείς συνήθως ανταποκρίνονται στη θεραπεία.

Επιπλοκές

Κίνδυνος διάτρησης κατά τη διάρκεια των διαστολών και αυξημένος κίνδυνος ανάπτυξης καρκινώματος του οισοφάγου, της στοματικής κοιλότητας και του υποφάρυγγα.
Ζεύξις (χρυσοχόος)

Με το όνομα Ζεύξις αναφέρεται ένας αρχαίος Έλληνας χρυσοχόος που ζούσε και εργάζονταν στη Ρώμη κατά την περίοδο του Αυγούστου καίσαρα στις αρχές του 1ου αιώνα μ.Χ., τον οποίο και υπηρετούσε. Σε επιγραφή που βρέθηκε στο κολουμβάριο της συζύγου του Αυγούστου, Λιβίας Δρουσίλλας, αναφέρεται πως ο Ζεύξις ήταν πρώην σκλάβος και είχε κερδίσει την ελευθερία του από τον Αύγουστο.
Κύμη (Μεγάλη Ελλάδα)

Πρώιμη περίοδος

Η Κύμη ιδρύθηκε κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. από αποίκους που προέρχονταν από την Εύβοια, και συγκεκριμένα από τις πόλεις Χαλκίδα και Κύμη, με αρχηγούς τον Ιπποκλή τον Κυμαίο και τον Μενασθένη από την Χαλκίδα, όπως αναφέρει ο Στράβων. Οι Ευβοείς είχαν αποικίσει αρχικά το απέναντι νησί Ίσκια, το οποίο ονομαζόταν Πιθηκούσσες. Με βάση τις Πιθηκούσσες αποίκησαν στην συνέχεια την απέναντι ακτή. Η πόλη ευδοκίμησε τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της και λίγα χρόνια μετά ίδρυσε την αποικία Ζάγκλη στην Σικελία, την μετέπειτα Μεσσήνη. Η κυριαρχία της Κύμης στην περιοχή ενισχύθηκε τα επόμενα χρόνια. Τον 5ο αιώνα π.Χ. ίδρυσε λίγο νοτιότερά της την αποικία Νεάπολη, την μετέπειτα Νάπολη. 
Η άνοδος της Κύμης οδήγησε τις γειτονικές φυλές να συνασπιστούν εναντίον της. Ο συνασπισμός αυτός όμως ηττήθηκε από τους Κυμαίους το 524 π.Χ. Η Κύμη βρισκόταν τότε υπό την ηγεσία του Αριστόδημου του Μαλακού. Οι Κυμαίοι επίσης συμμαχώντας με τους Συρακούσιους νίκησαν τον Ετρουσκικό στόλο στην ναυμαχία της Κύμης το 474 π.Χ.

Κατάκτηση από τους Όσκους και τους Ρωμαίους

Η Κύμη τελικά κατέρρευσε το 421 π.Χ. όταν η τοπική φυλή των Όσκων κατέλαβε την πόλη και ερήμωσε την γύρω περιοχή. Πολλοί κάτοικοι της Κύμης μετά την καταστροφή κατέφυγαν στην γειτονική τους αποικία, Νεάπολη. Η Κύμη στην συνέχεια το 338 π.Χ. πέρασε κάτω από την εξουσία των Ρωμαίων. Κατά τον δεύτερο καρχηδονιακό πόλεμο η Κύμη αντιστάθηκε στον στρατό του Αννίβα.
Κατά την Ρωμαϊκή περίοδο η πόλη δεν γνώρισε ταραχές, και η ηρεμία αυτή διατηρήθηκε μέχρι τις αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ , οπότε η Κύμη δέχτηκε επανειλημμένες επιθέσεις και καταστροφές από τους Γότθους. Τον 6ο αιώνα οι Βυζαντινοί με τον στρατηγό Βελισάριο ανέκτησαν τον έλεγχο της περιοχής για διάρκεια μισού αιώνα περίπου, οπότε και κυριάρχησαν οι Λομβαρδοί. Η Κύμη καταστράφηκε τελικά το 1207 όταν μία δύναμη από την Νάπολη κατέστρεψε την πόλη που είχε μετατραπεί σε οχυρό ληστών.

Η Κυμαία Σίβυλλα

Η Κυμαία Σίβυλλα ήταν ιέρεια του μαντείου του Απόλλωνα στην Κύμη. Η Σίβυλλα αυτή ήταν η διασημότερη στον Ρωμαϊκό κόσμο, αντίστοιχα με την Σίβυλλα της Ερυθραίας για τον ελληνικό κόσμο. Το ιερό της Κυμαίας Σίβυλλας ανασκάφηκε το 1932
Σημαία της Νέας Νότιας Ουαλίας

Η σημερινή πολιτειακή σημαία της Νέας Νότιας Ουαλίας καθιερώθηκε επίσημα από την κυβέρνηση της Νέας Νότιας Ουαλίας το 1876.
Η σημαία βασίζεται σε μια αλλαγή της βρετανικής σημαίας με το έμβλημα της πολιτείας να βρίσκεται στο ελεύθερο μέρος. Το έμβλημα αποτελείται από έναν λευκό κυκλικό δίσκο με έναν Σταυρό του Αγίου Γεωργίου. Στο κέντρο του σταυρού βρίσκεται ένα χρυσό λιοντάρι που περπατά με το δεξί του πόδι ανυψωμένο και τα υπόλοιπα πόδια στο έδαφος. Σε κάθε άκρη του σταυρού βρίσκεται ένα οκτάκτινο χρυσό αστέρι.
Η υιοθέτηση της σημαίας έγινε λόγω κριτικής που έτυχαν οι σχεδιαστές της προηγούμενης σημαίας από το Ναυαρχείο, καθώς το προηγούμενο σχέδιο ήταν παρόμοιο με εκείνο της Σημαίας της Βικτώριας.
Το πολιτειακό έμβλημα σχεδιάστηκε από τον αποικιακό αρχιτέκτονα Τζέιμς Μπάρνετ και τον Πλοίαρχο Φράνσις Χίξον, έναν απόστρατο αξιωματικό του Βασιλικού Ναυτικού. Πιθανότατα πρόκειται για πιο απλουστευμένη έκδοση του ημιεπίσημου εμβλήματος της Νέας Νότιας Ουαλίας την εποχή εκείνη.

Προηγούμενες σημαίες

Η πρώτη σημαία της Νέας Νότιας Ουαλίας υιοθετήθηκε το 1867. Και σε εκείνη υπήρχε η βρετανική σημαία σε άλλη θέση με τα γράμματα "NSW" που βρίσκονταν στο ελεύθερο μέρος της σημαίας. Η καθιέρωση της σημαίας ήταν απάντηση στην Αμυντική Διαταγή του Αποικιακού Ναυτικού του 1865, που είχε εγκριθεί από τη Βρετανία και με βάση εκείνη όλα τα αποικιακά πλεούμενα ήταν υποχρεωμένα να φέρουν την μπλε ή την κόκκινη βρετανική σημαία με τη σφραγίδα ή το έμβλημα της αποικίας στο ελεύθερο τμήμα.
Η Νέα Νότια Ουαλία υιοθέτησε μια δεύτερη σημαία το 1870 που ήταν σχεδόν πανομοιότυπη με εκείνη της πολιτείας της Βικτώριας. Η σημαία ήταν κι αυτή η παραλλαγμένη βρετανική σημαία με το έμβλημα του Κυβερνήτη να βρίσκεται στο ελεύθερο μέρος. Το έμβλημα ήταν ο Σταυρός του Νότου και ένα αυτοκρατορικό στέμμα πάνω από το Σταυρό. Η διαφορά της σημαίας εκείνης με τη σημαία της Βικτώριας ήταν ότι στην πρώτη τα αστέρια ήταν χρυσά και οι ακτίνες τους αυξάνονταν από 5 σε 9 με κάθε αστέρι να έχει μία ακτίνα που έβλεπε προς το κάτω μέρος της σημαίας.
Χριστιανός Αύγουστος Α΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Αουγκούστενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου πρίγκιπα του Σ.Χ.Σ.Αουγκούστενμπουρκ και της Σοφίας-Αμαλίας, κόρης του Φρειδερίκου του Άλεφελτ, συμβούλου (καγκελαρίου). 
Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κοσμήτορας (provost) του Συλλόγου του καθεδρικού του Στρασβούργου το 1714. Αργότερα έγινε κυβερνήτης της νήσου Αλς, στρατηγός του Πεζικού και συνταγματάρχης της Β. Φρουράς στη Δανία. Το 1731 διαδέχθηκε τον άτεκνο θείο του Ερνέστο-Αύγουστο ως δούκας του Σ.Χ.Σ.Αουγκούστενμπουρκ. 
Απεβίωσε το 1754 σε ηλικία 58 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος Χριστιανός Α΄.
Ντιστέλ Ζολά

Πρώτα χρόνια

Ο Ζολά ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα σε ηλικία πέντε ετών σε μια τοπική ποδοσφαιρική ακαδημία, στην γενέτειρά του, Σμπινί-συρ-Μαρν, έναν νοτιοανατολικό προάστιο του Παρισιού. Αφού πέρασε οχτώ χρόνια στην ομάδα, μετακόμισε στην ΟΣ Αλφορβίλ. Μετά από παραμονή διάρκειας δύο ετών στην Αλφορβίλ, ο Ζολά κατάφερε να τραβήξει, με τις εμφανίσεις του, το ενδιαφέρον των Παρί Σεν Ζερμέν, Οσέρ, και Μονακό. Τελικώς, ο Ζολά επέλεξε την Μονακό καθώς, όπως δήλωσε, αποτελούσε την "πλέον πειστική" περίπτωση από τις τρεις.

Μονακό

Ο Ζολά πέρασε μία σεζόν στα τμήματα υποδομής της Μονακό, και, στη διάρκεια της σεζόν 2005–06, αγωνίστηκε σε δύο αγώνες με την δεύτερη ομάδα των Μονεγάσκων, στην τ6έταρτη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Την επόμενη σεζόν, προβιβάστηκε στην δεύτερη ομάδα, πραγματοποιώντας μαζί της, συνολικά, 15 εμφανίσεις. Ο Ζολά πέρασε ακόμη δύο σεζόν αγωνιζόμενος στους ερασιτέχνες του συλλόγου, προτού, πριν από την έναρξη της σεζόν 2008–09, υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο και, ως αποτέλεσμα, προβιβαστεί στην πρώτη ομάδα και λάβει τον αριθμό 29 στην φανέλα του από τον, τότε, προπονητή της ομάδας, Ρικάρντο Γκόμες.
Ο Ζολά βρισκόταν στον πάγκο της ομάδας για τους πρώτους πέντε αγώνες του πρωταθλήματος και συνέχισε να αγωνίζεται με τους ερασιτέχνες στην πέμπτη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2008, κι ενώ αγωνιζόταν με την δεύτερη ομάδα, υπέστη ρήξη προσθίου χιαστού συνδέσμου στο δεξί του γόνατο, που τον έθεσε εκτός αγωνιστικών χώρων για διάστημα πέντε μηνών. Επέστρεψε στην αγωνιστική δράση τον Φεβρουάριο του 2009, χωρίς όμως να πραγματοποιήσει κάποια εμφάνιση με την πρώτη ομάδα. Αργότερα, ο προηγούμενος τραυματισμός του υποτροπίασε, με αποτέλεσμα να χάσει το μεγαλύτερο τμήμα της σεζόν 2009–10. Στις 10 Αυγούστου 2010, ο υγιής, πλέον, Ζολά παραχωρήθηκε με την μορφή δανεικού στην ομάδα της Λιγκ 2, Σταντ Λαβαλουά για το σύνολο της σεζόν 2010–11, ώστε ο παίκτης να βρει χρόνο συμμετοχής στη νέα του ομάδα. Στις 13 Αυγούστου, ο Ζολά πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο σε αγώνα πρωταθλήματος απέναντι στην Μετς. Αγωνίστηκε ως αλλαγή στη νίκη της ομάδας του με σκορ 1–0.

Νανσί

Στις 21 Ιουλίου 2011, η Νανσί ανακοίνωσε την απόκτηση του Ζολά, με τον παίκτη να βάζει την υπογραφή του σε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας. Ο Ζολά ολοκλήρωσε την καριέρα του στην Μονακό χωρίς να σημειώσει κάποια συμμετοχή με την πρώτη ομάδα των Μονεγάσκων.
Όμιλος Γ΄ Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014

Ο όμιλος Γ΄ του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014 αποτελείται από τις εθνικές ομάδες της Κολομβίας, της Ακτής Ελεφαντοστού, της Ιαπωνίας και της Ελλάδας. Οι αγώνες ξεκίνησαν στις 14 Ιουνίου και τελείωσαν στις 24 Ιουνίου 2014.
Οι δύο πρώτες ομάδες του ομίλου συνέχισαν στην φάση των 16. Η Κολομβία ως πρώτη του ομίλου συνέχισε σε αγώνα με την Ουρουγουάη που ήταν η δεύτερη του ομίλου Δ΄ και η Ελλάδα στη δεύτερη θέση του ομίλου συνέχισε σε αγώνα με την Κόστα Ρίκα που ήταν η πρώτη του ομίλου Δ΄.
Χαρίλαος Μπούσιος

Πρώτα χρόνια

Γιος του κηροποιού Λάζαρου Μπούσιου (1892-1964), ο Χαρίλαος ήταν ο μεγαλύτερος από τα 6 αδέρφια και καταγόταν από το Λιβάδι Ολύμπου και έζησε τα δύσκολα (εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων) παιδικά του χρόνια στην Ελασσόνα, από όπου καταγόταν η μητέρα του.

Πολιτική σταδιοδρομία

Από πολύ νεαρή ηλικία ασπάστηκε τις ιδέες της αριστεράς και του σοσιαλισμού και οργανώθηκε στην ΟΚΝΕ το 1939 και μετά στις αντιστασιακές οργανώσεις ΕΠΟΝ και ΕΛΑΣ. Μετά ανέλαβε υπεύθυνος στις οργανώσεις Ολύμπου του ΚΚΕ. 
Κλήθηκε στις τάξεις του στρατού τον Οκτώβριο του 1946 και έπειτα από δύο μήνες αφοπλίστηκε και εξορίστηκε στο 1ο τάγμα σκαπανέων στον Άγιο Νικόλαο και μετά στάλθηκε στον Αϊ-Στράτη, όπου παρέμεινε εκτοπισμένος ως το 1949. Στις εκλογές του 1951 παίρνει μέρος στην Πιερία με τη νεοσύστατη ΕΔΑ, λαμβάνοντας γύρω στις 2.000 ψήφους στον νομό. Το 1954 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό του Σολομώντα Παπαδόπουλου και ήρθε 1ος σε ψήφους (2.500). Εξελέγη μέλος της πρώτης νομαρχιακής επιτροπής Πιερίας της ΕΔΑ το 1956. 
Όταν κατήλθε υποψήφιος ήταν ιδιωτικός υπάλληλος. Εξελέγη βουλευτής με 4.559 ψήφους έπειτα από τις εκλογές του 1958, κατά τις οποίες η ΕΔΑ ήρθε δεύτερο κόμμα. Ήταν ξανά υποψήφιος το 1961 χωρίς επιτυχία.
Στις εκλογές που έγιναν το 1963  και το 1964 κατήλθε υποψήφιος για μία ακόμη φορά με την ΕΔΑ, χωρίς να εκλεγεί, καθώς συγκέντρωσε 880 ψήφους. Το 1964 ήταν υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές, υποστηρίζοντας τον συνδυασμό "Καινούρια Εποχή" του Τάκη Τερζόπουλου σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Ως τη σύλληψή του μαζί με άλλους 84 συντρόφους του, εργάστηκε στη νομαρχιακή επιτροπή της ΕΔΑ. 
Στη διάρκεια της χούντας του 1967-1974, παρέμεινε εκτοπισμένος αρχικά στη Γυάρο, έπειτα στο Παρθένι Πάρου και μετά στον Ωρωπό, αλλά και στη Λέρο, από όπου απολύθηκε το 1971.
Μετά τη Μεταπολίτευση έλαβε μέρος στις εκλογές του 1974 ως υποψήφιος βουλευτής Πιερίας με την Ενωμένη Αριστερά και έλαβε 1.672 ψήφους. Το 1975 μετατέθηκε στο γραφείο του νόμιμου πια ΚΚΕ Δυτικής Μακεδονίας, όπου παρέμεινε ως το 1978. Στις επόμενες εκλογές το 1977 κατήλθε υποψήφιος με το ΚΚΕ και συγκέντρωσε 2.121 σταυρούς. Την ίδια περίοδο οργάνωσε το γραφείο του ΚΚΕ Μακεδονίας-Θράκης, το 1986 το γραφείο Κεντρικής Μακεδονίας και το 1990 εντάχθηκε στην Κ.Ο. της Θεσσαλονίκης και τέλος στην Κ.Ο. Ανάληψης.
Στις βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου του 1981 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΚΚΕ στο νομό Πιερίας, όπως και το 1985.
Μέχντι Αμπάσωβ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 1960 στο χωριό Γενιγιόλ ( Yeniyol) της περιοχής Αμασία (Amasiya) στο δυτικό Αζερμπαϊτζάν. Σπούδασε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση του χωριού Γενιγιόλ (Yeniyol) από το 1966 έως το 1976. Το 1977, η οικογένεια του Μέχντι   εκδιώχθηκε από την πατρίδα και μετακόμισε στο χωριό Κουλάν (Kulan) της περιοχής Τουλκουμπάς (Tulkubas) της Δημοκρατίας του Καζακστάν. Το 1980, οΜέχντι μπήκε στο Τμήμα Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Τσιμκέντ (Chimkent) και αργότερα συνέχισε τις σπουδές του στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Καραγάν (Karagan).

Στρατιωτικές δραστηριότητες

Ο Μέχντι Αμπάσωβ  διορίστηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν στις 28 Ιουνίου 1991.  Ξεκίνησε να εργάζεται ως Υπολοχαγός στο Υπουργείο Εσωτερικών. Ξεκίνησε να εργάζεται ως Ανώτερος Υπολοχαγός στο Υπουργείο Εσωτερικών. Η τελευταία μάχη του Mehdi ήταν στις 13 Ιανουαρίου 1992.  Ήταν ένας από τις βασικές φιγούρες κατά τη διάρκεια της μάχης γύρω από το χωριό Μελικάν (Melikkan) και σκοτώθηκε στη μάχη.

Μνημείο

Του απονεμήθηκε μετά τον θάνατό του ο  τίτλος του «Εθνικού Ήρωα του Αζερμπαϊτζάν» με διάταγμα, του Προέδρου της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, της 6ης Ιουνίου 1992, αρ. 831.  Θάφτηκε στη Λωρίδα των Μαρτύρων στο Μπακού. Το πρώην χωριόΡουσάν (Rushan) της επαρχίας  Ισμαϊλλί (Ismayilli) ονομάζεται τώρα Μεχντικέντ (Mehdikand) προς τιμήν του Μέχντι Αμπάσωβ. Ένας από τους κεντρικούς δρόμους της επαρχίας Ισμαϊλλί  (Ismailli) πήρε το όνομά του.
Γαβίνειος Νόμος

Ο Γαβίνειος Νόμος (λατινικά: Lex Gabinia) είναι ένα νομοθέτημα της ύστερης περιόδου της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας (67 π.Χ.), του οποίου εισηγητής ήταν ο δήμαρχος (τριβούνος) Γαβίνιος (εξ ου και το όνομά του). Προέβλεπε την παραχώρηση έκτακτων εξουσιών στον απερχόμενο ύπατο Γνάιο Πομπήιο, ώστε αυτός να προχωρήσει στην καταστολή της πειρατείας.
Αρχικά ο Γαβίνιος παρουσίασε προς ψήφιση ένα σχέδιο, σύμφωνα με το οποίο για τα τρία επόμενα έτη ο Πομπήιος θα οριζόταν ανθύπατος και θα του παραχωρούνταν (α) απόλυτη δικαιοδοσία σε όλες τις θάλασσες μέχρι τις Ηράκλειες στήλες (δηλ. ολόκληρη τη Μεσόγειο), καθώς και στην ξηρά μέχρι την απόσταση των 400 σταδίων από την ακτή, (β) δικαίωμα να χρησιμοποιήσει το δημόσιο ταμείο και τις περιουσίες των γαιοκτημόνων κατά βούληση, (γ) 15 συγκλητικοί ως βοηθοί του και 200 πλοία, τα οποία μπορούσε να επανδρώσει με υποχρεωτική στρατολόγηση οποιουδήποτε έκρινε ικανό.
Η πρόταση προκάλεσε μεγάλη αναταραχή στους πατρικίους (ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο μόνος που την στήριξε δημοσίως ήταν ο Ιούλιος Καίσαρας), αφού ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας που ένας μόνο άνδρας θα συγκέντρωνε τόση εξουσία. Επιπλέον ήταν νωπές οι αναμνήσεις από το φιάσκο του Μάρκου Αντώνιου Κρητικού, ο οποίος είχε σταλεί με αντίστοιχες δικαιοδοσίες κατά των πειρατών λίγα χρόνια νωρίτερα, για να καταλήξει στο τέλος σχεδόν όμοιος με αυτούς που καταδίωκε.
O Γαβίνιος εισήγαγε την πρότασή του προς ψήφιση και έγινε αυτή αποδεκτή λόγω της έντονης λαϊκής πίεσης και της συνηγορίας του Καίσαρα. στο κατώτερο νομοθετικό σώμα, το Συμβούλιο των Πληβείων. Ψηφίστηκε μάλιστα  υπερδιπλασιασμός των διαθέσιμων δυνάμεων: 500 πλοία, 120.000 πεζικάριοι, 5.000 ιππείς. Επίσης 24 συγκλητικοί και 2 κυέστορες (θησαυροφύλακες) θα έμπαιναν υποχρεωτικά υπό τις διαταγές του.
Κατ΄εφαρμογήν του νόμου, ο Πομπήιος κατάφερε να εξαφανίσει την πειρατεία από τη Μεσόγειο σε κάτι παραπάνω από τρεις μήνες, δηλ. σχεδόν στο 1/10 του προβλεπόμενου χρόνου.
Μέρεντιθ Σάλιντζερ

Βιογραφία

Η Σάλιντζερ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μαλιμπού, στην Καλιφόρνια. Η μητέρα της Ντόροθυ, είναι σχεδιάστρια εσωτερικών χώρων, ενώ ο πατέρας της, Γκάρι Σάλιντζερ, είναι οδοντίατρος. Η Μέρεντιθ και ο κωμικός ηθοποιός Πάτον Οσβάλτ αρραβωνιάστηκαν τον Ιούλιο του 2017, και 
παντρευτήκαν στις 14 Νοεμβρίου 2017.
Η Μέρεντιθ Σάλιντζερ σπουδάσε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ 1988-1992, και  αποφοίτησε με άριστα με πτυχίο στην ψυχολογία. Έλαβε πιστοποιητικό για τη διαμεσολάβηση  του Οικογενειακού Δικαίου από το Ινστιτούτο Στράους το 2009 με αντικείμενο την  επίλυση διαφορών. 
Εργάζεται ως μεσολαβητής για τον Οργανισμό για την επίλυση  διαφορών στο Μπέβερλι Χιλς, όταν δεν είναι σε γυρισμάτα για κάποια τηλεοπτική ή κινηματογραφική παραγωγή.

Καριέρα

Σαν παιδί, η Μέρεντιθ της αρέσε να παίζει μπροστά  στην οικογένεια και τους φίλους της. Η μητέρα της την πήγε να κάνει μαθήματα υποκριτικής σε ηλικία μόλις οκτώ ετών. Ο πρώτος ρόλος της ήταν μια μικρή συμμετοχή στην  ταινία Άννι  σε σκηνοθεσία  του Τζον Χιούστον.
Η Μέρεντιθ έκανε επίσης μια σειρά από τηλεοπτικές διαφημίσεις.
Ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος της Σάλιντζερ ήταν  στην ταινία 
της Disney Το ταξίδι της Νάτυ Γκαν, με συν-πρωταγωνιστές τον Τζον Κιούζακ και τον Ρέι Βάις, Για πρώτη της ταινία κερδίσε βραβείο ως καλύτερη ηθοποιός σε δράμα, στα Young Artists Awards, για την απεικόνιση της Nάτυ Γκαν. Μετά από πρωταγωνίστρια σε τέσσερις ταινίες μέχρι τα δέκατα όγδοα γενέθλιά  της, η Μερέντιθ θα αφήσει το Χόλυγουντ για να πάει για τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.
Ρουντ φαν Νίστελροϊ

Ντεν Μπος

Ο Φαν Νίστελροϊ ξεκίνησε την καριέρα του στην ολλανδική Ντεν Μπος. Αγωνίστηκε στον σύλλογο για 4 χρόνια, από το 1993 έως το 1997 πετυχαίνοντας 17 γκολ σε 69 εμφανίσεις.

Χέρενφεν και Αϊντχόφεν

Το 1997 πήρε μεταγραφή στη Χέρενφεν και έμεινε εκεί μόλις για ένα χρόνο. Το 1998 πήγε στη Αϊντχόφεν όπου παραλίγο τα γκολ του να φτάσουν τις εμφανίσεις του (67 εμφανίσεις, 62 γκολ).

Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Το 2001 ο Φαν Νίστελροϊ μεταγράφηκε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πετυχαίνοντας 95 γκολ. Ο άνθρωπος που επενέβησε για αυτή τη μεταγραφή ήταν ο γιος του Άλεξ Φέργκιουσον. Με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κατέκτησε μία Πρέμιερ Λιγκ, ένα Κύπελλο Αγγλίας, ένα Λιγκ Καπ Αγγλίας και ένα Σούπερ Καπ Αγγλίας.

Ρεάλ Μαδρίτης

Στις 15 Ιουλίου 2006 πήγε στη Ρεάλ Μαδρίτης έναντι 24 εκάτ. €. Κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Ισπανίας και πέτυχε 46 γκολ.

Αμβούργο και Μάλαγα

Τον Ιανουάριο του 2010 πήγε στο Αμβούργο. Το πρώτο γκολ το πέτυχε εναντίον της Κολωνίας. Στην 1 Ιουνίου 2011 ο Φαν Νίστελροϊ μεταγράφηκε στη Μάλαγα, όπου ήταν η τελευταία του ομάδα, αφού στις 14 Μαΐου 2012 ανήγγειλε την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο, σε ηλικία των 35 ετών.