google/wiki40b huggingface dataset:
Λούκας Καστρομάν

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου του 1980 και ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1997 από την Βέλες Σάρσφιλντ.Οι εξαιρετικές του εμφανίσεις είχαν ως φυσικό επακόλουθο την μεταγραφή του το 2001 στην Ιταλία και συγκεκριμένα στην Λάτσιο.
Στην ομάδα της Ρώμης έμεινε για δυο σεζόν χωρίς να καταφέρει να δικαιώσει τις προσδοκίες των ιθυνόντων του συλλόγου.Αρχικά παραχωρήθηκε δανεικός στην Ουντινέζε και έπειτα επέστρεψε στην Βέλες. Ήταν μάλιστα ένας από τους βασικούς συντελεστές της ομάδας που οδήγησαν στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος Κλαουσούρα το 2005,αναγκάστηκε όμως να αποχωρήσει από την ομάδα λόγω διαφωνιών με τον προπονητή του, Ρικάρδο Λαβόλπε.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η μεξικάνικη Κλάμπ Αμέρικα όπου όμως δεν κατάφερε να προσαρμοστεί λόγω προβλημάτων συμπεριφοράς και τραυματισμών,με αποτέλεσμα να παραχωρηθεί με την μορφή δανεισμού στην Μπόκα Τζούνιορς. Τελευταίος σταθμός της καριέρας του ήταν η Ρασίνγκ Κλούμπ.
Ο Καστρομάν έχει αγωνιστεί 5 φορές με την Εθνική Αργεντινής το διάστημα 2000-2003.
Πωλ Ρ. Πόρτερ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Πωλ Ρ. Πόρτερ γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου του 1908 στη πόλη Ντρέξελ και μεγάλωσε στην πόλη του Κάνσας, στη πολιτεία Μιζούρι. Το 1928 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας. Αναμιχθείς με την πολιτική άρχισε από το 1938 να εκδίδει ένα σοσιαλιστικό περιοδικό - εργατική εφημερίδα στη πολιτεία Ουισκόνσιν μέχρι το 1941 όταν και παραιτήθηκε από τη συντονιστική επιτροπή του Σοσιαλιστικού Κόμματος (αντιπολίτευση τότε) της οποίας ήταν μέλος. Στη δεκαετία του 1940 (1941 - 1945) ανέλαβε μια σειρά κυβερνητικών θέσεων μεταξύ των οποίων πρόεδρος της επιτροπής σταθεροποίησης, αμυντικής παραγωγής και πολέμου καθώς και στη καθιέρωση προτύπων εργασίας στη ναυπηγική.

Με τη λήξη του πολέμου ανέλαβε σύμβουλος εργατικών υποθέσεων στη Διασυμμαχική επιτροπή ελέγχου στη Γερμανία και ακολούθως επικεφαλής οικονομικών υποθέσεων στην πρεσβεία των ΗΠΑ στο Λονδίνο και την περίοδο 1947 - 1949 ανέλαβε γενικός αντιπρόσωπος των ΗΠΑ στην οικονομική επιτροπή στη Γενεύη. Το 1949 - 1950 διορίστηκε αρχηγός της αμερικανικής αποστολής Οικονομικής Διοίκησης και Συνεργασίας στην Ελλάδα θέση που διατήρησε μέχρι το 1950 όπου συνέχισε ως αντιπρόεδρος για ένα ακόμα χρόνο, μέχρι το 1951. Την εποχή εκείνη υπήρξε στενός σύμβουλος και βοηθός του Διαχειριστή του σχεδίου Μάρσαλ, Γουΐλιαμ Ντίπερ.
Την περίοδο 1953 - 1957 οργάνωσε την διεθνή εμπορική επιχείρηση "Πόρτερ Ιντερνάσιοναλ" προωθώντας στο εξωτερικό αμερικανικά προϊόντα. Την εταιρεία πούλησε δέκα χρόνια αργότερα όπου και περιορίστηκε στην ιδιωτική μελέτη και γράψιμο. Σημαντικό του έργο είναι η "Η Ανάκαμψη των αμερικανικών πόλεων", όπου αναπτύσσει διάφορες οικονομικές θεωρίες και πρακτικές εκ της εμπειρίας του στο σχέδιο Μάρσαλ, που εξέδωσε το 1976.
Ο Πωλ Ρόμπερτ Πόρτερ είχε νυμφευτεί δύο φορές, αρχικά με την Ελεονόρα Νέλσον και σε δεύτερο γάμο την Χίλντα Ρόμπερτ (1940) με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Πέθανε στις 21 Απριλίου του 2002 στη Σαρασότα της Φλώριδας σε ηλικία 94 ετών.
Κύπελλο Ιντερτότο 1963-64

Το Διεθνές Ποδοσφαιρικό Κύπελλο 1963-64 ή Κύπελλο Ράπαν, όπως ήταν πιο γνωστό (το μετέπειτα Κύπελλο Ιντερτότο) κατακτήθηκε από την Σλόβναφτ Ιντερνάσιοναλ Μπρατισλάβα, που διατήρησε το τρόπαιο από την προηγούμενη σεζόν, κερδίζοντας την Πολόνια Μπίτομ στον τελικό. Το τουρνουά επεκτάθηκε με 48 ομάδες να συμμετέχουν σε σχέση με τις 32 των περασμένων ετών. Συμμετείχαν για πρώτη φορά ομάδες από το Βέλγιο. Προστέθηκε ακόμα ένας γύρος νοκ-άουτ μεταξύ των ομίλων και των προημιτελικών.

Όμιλοι

Οι ομάδες χωρίστηκαν σε 12 ομίλους των 4 ομάδων. Οι ομίλοι διαχωρίστηκαν γεωγραφικά σαν 'Α' για το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ελβετία, 'Β' για την Αυστρία, την Ολλανδία, τη Σουηδία και τη Δυτική Γερμανία και 'Γ' για τη Τσεχοσλοβακία, την Ανατολική Γερμανία, την Πολωνία και την Γιουγκοσλαβία. Οι 12 νικήτριες των ομάδων (παρουσιάζονται με έντονη γραφή στους πάρακατω πίνακες) προκρίθηκαν στους νοκ-άουτ γύρους, όπου οι ομάδες από τις 3 ζώνες «Α», «Β» και «Γ» κρατήθηκαν ξεχωριστά.
Maida Vale Studios

Ιστορικό

Το κτήριο χρίστηκε το 1909 ως "Maida Vale Roller Skating Palace and Club". Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 το κτήριο πέρασε στην ιδιοκτησία του BBC και έγινε από τα πρώτα γραφεία του οργανισμού. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου το κτήριο ήταν η έδρα του BBC News.
Από το 1934 στο κτήριο στεγάζεται η Συμφωνική Ορχήστρα του BBC, όπου διοργανώνει και συναυλίες, συνήθως δωρεάν.
Το "Τρίτο Πρόγραμμα" δημιουργήθηκε το 1946. Από τη δεκαετία του 1950, το Τρίτο Πρόγραμμα συνήθως μεταδίδει συναυλίες από το κτήριο. Επίσης, η πρώτη συναυλία του σταθμού μεταδόθηκε από το κτήριο.
Ενιαίο κράτος

Το ενιαίο κράτος αποτελεί τύπο συγκεντρωτικού κράτους στο οποίο σε αντίθεση με τις ομοσπονδίες υπάρχει μία κυβέρνηση χωρίς να υπάρχουν αντίστοιχες τοπικές σε περετέρω κρατίδια που να αποτελούν την χώρα. Κάθε ενιαίο κράτος έχει δικό του σύστημα αποκέντρωσης όμως η κάθε τοπική αυτοδιοίκηση διοικεί με τρόπο τον οποίο δεν διασπάται η ενότητα του κράτους. Αντιθέτως, σε κάθε ομοσπονδιακό κράτος οι αρμοδιότητες κάθε τοπικής κυβέρνησης είναι αυξημένες και η επιρροή της ομοσπονδιακής κυβέρνησης είναι περιορισμένη. Επίσης αν κάποιο κράτος το οποίο αποτελείται ή περιέχει στην επικράτεια του αυτόνομες περιοχές, δεν είναι απαραίτητο να είναι ομοσπονδιακό κράτος. Όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Κίνα, η Ουκρανία κι άλλες. Η Ελλάδα από τον καιρό της ανεξαρτησίας της αποτελεί ενιαίο κράτος καθώς επίσης διαθέτει και μία αυτόνομη περιοχή το Άγιο όρος
Tenebra Studios

Η Tenebra Studios είναι ελληνική ανεξάρτητη εταιρεία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών, localization και σχεδιασμού ιστοσελίδων που ιδρύθηκε το 2006 από τον Θανάση Γεωργούλη και την Κωνσταντίνα Μπεθάνη με έδρα το Περιστέρι της Αθήνας. Η εταιρεία έχει συνεργαστεί με την Locsmiths, τα παραρτήματα της Sony (συγκεκριμένα τα Sony Hellas, Sony Portugal και Sony Norway), καθώς και την Utrax, για την τοπικοποίηση των παιχνιδιών Uncharted 2: Among Thieves, Uncharted 3: Drake's Deception και God of War III στα ελληνικά.
Το πρώτο βιντεοπαιχνίδι που δημιουργήθηκε από την Tenebra Studios, ονόματι Magnetic Wars, κυκλοφόρησε το 2010 για το iOS, ενώ το 2015 το Evergrowth: A trip to Adulthood συμμετείχε στο διεθνή διαγωνισμό Indie Game Maker Contest 2015 και κέρδισε την τρίτη θέση στην ψηφοφορία του κοινού. Τα δύο υπό ανάπτυξη παιχνίδια της εταιρείας είναι το παιχνίδι βολών πρώτου προσώπου dungeon crawler με τίτλο Dungeons 'n' Disco καθώς και το παιχνίδι τρόμου VR (Εικονικής Πραγματικότητας) με τίτλο Duchess of Plaisance (ή Η Δούκισσα της Πλακεντίας).
Τα τελευταία χρόνια, η εταιρεία συνεργάζεται με το New York College, όπου ο Θανάσης Γεωργούλης και η Κωνσταντίνα Μπεθάνη διδάσκουν Game Development (Ανάπτυξη Παιχνιδιού).
Φραγκίσκος Γ΄ του Λονγκεβίλ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Λονγκεβίλ και της Μαρίας του Οίκου Λωρραίνης, κόρης του Κλωντ δούκα του Γκιζ. 
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1537 και ο Φραγκίσκος Γ΄ τον διαδέχθηκε 2 ετών. Η χήρα μητέρα του, που ο πρώτος της γάμος κράτησε τρία έτη, παντρεύτηκε δεύτερη φορά με τον Ιάκωβο Ε΄ Στιούαρτ της Σκωτίας, που έψαχνε Γαλλίδα σύζυγο για να ενισχύσει τη Γαλλο-Σκωτική συμμαχία του. Ο γάμος έγινε το 1538 και η Μαρία εμπιστεύτηκε τη φροντίδα του Φραγκίσκου Γ΄ στη μητέρα της Αντουανέτα των Βουρβόνων. Το 1542 έμεινε πάλι χήρα· έπρεπε να αναθρέψει την κόρη τους Μαρία Στιούαρτ. Αυτή το 1547 αρραβωνιάστηκε τον Φραγκίσκο Β΄ της Γαλλίας και η 5ετής Μαρία μετέβη στην Αυλή της Γαλλίας, ακολουθώντας τη συμφωνία του αρραβώνα.
Το 1550 η μητέρα του Φραγκίσκου Γ΄ μπορούσε να επιστρέψει στη Γαλλία, στον 15ετή γιο της. Το επόμενο έτος ο νεαρός δούκας ασθένησε και απεβίωσε. Τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Λέονορ, γιος του θείου του Φραγκίσκου.
Φοινικιά Αιτωλοακαρνανίας

Η Φοινικιά (ή Παναγιά της Φοινικιάς) είναι μία ακατοίκητη νησίδα στον Πατραϊκό κόλπο και στις αλυκές Μεσολογγίου, πολύ κοντά στην ξηρά. Πάνω του υπάρχει ο μικρός ναός της Παναγιάς της Φοινικιάς. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Μεσολογγίου και απέχει 3 χιλιόμετρα από την πόλη.

Ιστορία

Με την ονομασία Φοινικιά είναι γνωστή και η περιοχή απέναντι από την νησίδα από την οποία πήρε και το όνομα της η νησίδα.
Η νησίδα αποτέλεσε προσφιλή προορισμό για ξεκούραση του Λόρδου Βύρωνα κατά την διαμονή του στην πόλη. Το ξωκλήσι της Παναγιάς της Φοινικιάς κτίστηκε το 1804, στη θέση παλαιότερης παλαιοχριστιανικής βασιλικής.
The Best of Testament

Τραγούδια του δίσκου

1. Over the Wall (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 4:04
από το "The Legacy"
2. The New Order (Skolnick, Peterson) - 4:25
από το "The New Order"
3. Sins of Omission (Billy, Peterson, Skolnick) - 5:00
από το "Practice What You Preach"
4. Electric Crown (Billy, James, Peterson, Skolnick) - 5:31
από το "The Ritual"
5. The Legacy (Billy, Peterson, Clemente, Skolnick) - 5:30
από το "Souls of Black"
6. Burnt Offerings (Souza, Skolnick, Peterson) - 5:03
από το "The Legacy"
7. Practice What You Preach (Billy, Peterson, Skolnick) - 4:54
από το "Practice What You Preach"
8. Hail Mary (Billy, James, Murphy, Peterson) - 3:32
από το "Low"
9. Trial by Fire (Billy, Skolnick, Peterson) - 4:14
από το "The New Order"
10. Alone in the Dark (Souza, Skolnick, Peterson) - 4:01
από το "The Legacy"
11. Disciples of the Watch (Billy, Skolnick, Peterson) - 5:05
από το "The New Order"
12. Greenhouse Effect (Skolnick) - 4:52
από το "Practice What You Preach"
13. Low (Billy, Peterson) - 3:33
από το "Low"
14. Souls of Black (Billy, Peterson, Skolnick, Clemente) - 3:22
από το "Souls of Black"
15. Return to Serenity (Billy, James, Peterson) - 6:25
από το "The Ritual"
Ιωάννης Ερνέστος της Σαξονίας-Βαϊμάρης

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη-Ερνέστου Γ΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και της Καρλόττας, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ λαντγκράβου της Έσσης-Χόμπουρκ.
Ο Ιωάννης-Ερνέστος ήταν συλλέκτης και ανέθετε μουσικά έργα. Ήταν συνθέτης και μερικά από τα έργα του τα μεταρρύθμισε για αρπίχορδο ή όργανο ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, ο οποίος ήταν οργανίστας της Αυλής στη Βαϊμάρη την περίοδο εκείνη.
Πριοναίλουρος

Ταξινόμηση

Το όνομα Πριοναίλουρος, προτάθηκε για πρώτη φορά από τον Ρώσο εξερευνητή και φυσιοδίφη, Νικολάι Σεβέρτζωφ (Nikolai Severtzov, 1827 - 1885), το 1858, ως επιστημονική ονομασία για ένα αιλουροειδές, που ζει στην τροπική Ασία, την Λεοπαρδογαλή - Felis pardachrous κατά τον Μπράιν Χιούτον Χόντγκσον (Brian Houghton Hodgson).Επίσης, ο Σεβέρτζωφ, κατέταξε και άλλα είδη του γένους αυτού.
Το γένος, αναγνωρίστηκε από τον Βρετανό ζωολόγο Ρέτζιναλντ Ίνες Ρόκοκ (Reginald Innes Rocock), το 1917.Το 1939, κατέγραψε το γένος, με βάση διάφορα δέρματα και κρανία, σε σύγκριση με αντίστοιχα του γένους Αίλουρος (Felis).Τα είδη του γένους Πριοναίλουρος, έχουν κηλίδες στο σώμα τους, με λογχοειδείς βούλες ή μερικές φορές κάθετες ρίγες.Τα κρανία τους, είναι μικρότερα και λιγότερο «θολωτά», ενώ αρκετές είναι οι διαφορές όσον αφορά το πρόσωπο, τα δόντια και τα αυτιά.
Διεθνής Ομοσπονδία Αντισφαίρισης

Ιστορία

Ιδρύθηκε ως Διεθνής Ομοσπονδία Αντισφαίρισης επί Χόρτου (International Lawn Tennis Federation - ILTF) από 12 εθνικές ομοσπονδίες σε μια διάσκεψη στο Παρίσι, στις 1η Μαρτίου 1913 και οι συζητήσεις σχετικά με τους κανόνες και την πολιτική συνεχίστηκε μέχρι το 1923. Ήταν η στιγμή που επετεύχθησαν δύο συμβιβασμοί: ο τίτλος «παγκόσμια πρωταθλήματα» θα καταργηθεί και η ονομασία των διοργανώσεων θα γράφεται "για πάντα στην αγγλική γλώσσα". Το 1924 έγινε η επίσημα αναγνωρισμένη οργάνωση με την εξουσία να ελέγχει τους κανόνες της αντισφαίρισης επί χόρτου σε όλο τον κόσμο, με την ονομασία «ILTF Rules of Tennis». Το 1977 αφαιρέθηκε η έκφραση "επί χόρτου" από τον τίτλο, καθώς οι περισσότεροι αγώνες αντισφαίρισης δεν παίζονται πλέον στο χορτάρι.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1961-62

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1961-62 συμμετείχαν 13 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. 
Η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1962-63. Η προτελευταία ομάδα έδωσε αγώνες μπαράζ με τον πρωταθλητή Β΄ κατηγορίας 1961-62. Η νικήτρια ομάδα συνέχισε στην Α΄ κατηγορία 1962-63 και η ηττημένη στη Β΄ κατηγορία 1962-63.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς ενώ η ήττα με ένα βαθμό.

Μπαράζ

Η προτελευταία ομάδα του πρωταθλήματος, Αλκή Λάρνακας, έδωσε αγώνες μπαράζ με τον πρωταθλητή Β΄ κατηγορίας 1961-62, Πανελλήνιο Λεμεσού. Η νικήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στην Α΄ κατηγορία 1962-63 ενώ η ηττημένη θα συνέχιζε στην Β΄ κατηγορία 1962-63.
Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 29 Ιουλίου 1962 στην έδρα του Πανελλήνιου, στο στάδιο ΓΣΟ. Η Αλκή κέρδισε με 2-3. Ο δεύτερος αγώνας έγινε στις 5 Αυγούστου 1962 στο Παλιό ΓΣΖ, έδρα της Αλκής. Οι δύο ομάδες εξήλθαν ισόπαλες 5-5 και έτσι η Αλκή παρέμεινε στην Α΄ κατηγορία και ο Πανελλήνιος στη Β΄ κατηγορία.
Κορνέλις φαν Πούλενμπουργκ

Βιογραφία

Δεν είναι γνωστό σε ποιο μέρος γεννήθηκε. Έχει διασωθεί στην Ουτρέχτη ένα υπογεγραμμένο έγγραφο, στο οποίο αναφέρεται ως εξαετής και γιος του Σίμον φαν Πούλενμπουρχ (Simon van Poelenburch), πρωτοσύγγελου της Καθολικής Εκκλησίας. Αρχικά εκπαιδεύτηκε με τον Άμπραχαμ Μπλούμερτ και τα πρώτα υπογεγραμμένα έργα του χρονολογούνται από το 1620. Πραγματοποίησε ταξίδι στη Ρώμη, όπου επηρεάστηκε από τον Άνταμ Ελζχάιμερ και έγινε ιδρυτικό μέλος των Bentvueghels, της οργάνωσης Φλαμανδών και Ολλανδών ζωγράφων που δραστηριοποιούνταν στη Ρώμη. Οι Bentveughels συνήθιζαν να αποδίδουν προσωνύμιο σε κάθε μέλος τους και το προσωνύμιο του φαν Πούλενμπουργκ ήταν "satiro" (σάτυρος). Ως πάτρονές του αναφέρονται μερικοί Ρωμαίοι Καρδινάλιοι.
Ο Κάρολος Α΄ της Αγγλίας τον κάλεσε στην Αγγλία, όπου δημιούργησε μικρών διαστάσεων πίνακες (αποκαλούνται cabinet paintings). Επέστρεψε στην Ουτρέχτη, όπου και απεβίωσε λίγα χρόνια μετά τον Δάσκαλό του, Μπλούμερτ. Οι "πλέον σημαντικοί και γνωστοί" μαθητές του ήταν οι Ντανιίλ Φερτάνχεν, Ντιρκ φαν ντερ Λίσσε, Φρανσουά Φερβίλτ και Γιαν φαν Χενσμπέρχεν. Ο Άρνολντ Χαουμπράκεν ισχυρίζεται ότι καλύτερος μαθητής του ήταν ο Γιαν φαν ντερ Λάις (Jan van der Lijs) από τη Μπρέντα και όχι ο Ντιρκ φαν ντερ Λίσσε (Dirck van der Lisse) από τη Χάγη. Ο Χαουμπράκεν στη συνέχεια αναφέρει τους Φερτάνχεν, Φερβίλτ, Βάρναρντ φαν Ράισεν από το Μπόμμελ και Βίλλεμ φαν Στέινρεϊ, ανεψιό του. Tο Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης αναφέρει, επίσης, τον Λάουρενς Μπαράτα.

Έργο

Ζωγράφισε κυρίως μικρών διαστάσεων τοπία με μυθικές ή θρησκευτικές μορφές ή εδάφια, σε ύφος που αργότερα θα γινόταν εμφανές σε έργα του Κλωντ Λορραίν. Τα πρώτα του έργα έχουν ύφος παρόμοιο με του Μπαρτολομέους Μπρέινμπεργκ, σε τέτοιο βαθμό που ορισμένα έργα είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς ποιος τα δημιούργησε.
Alfa Romeo 166

Εμπορική πορεία

Αν και η 166 απέσπασε θετικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου, ακόμα και από επώνυμους δημοσιογράφους, μεταξύ των οποίων και ο Τζέρεμι Κλάρκσον σε σχετικά σχόλια στη γνωστή βρετανική εκπομπή Top Gear, ωστόσο οι υποψήφιοι αγοραστές κράτησαν απόσταση. Πιθανολογείται ότι ο κυριότερος λόγος ήταν οι ταχείς ρυθμοί τιμολογιακής απαξίωσης των μεταχειρισμένων ιταλικών αυτοκινήτων, που είναι ακόμα πιο ραγδαίοι στους μεγαλύτερους κυβισμούς, με συνέπεια να θεωρηθεί από το ευρύ κοινό ως αντιεμπορικό μοντέλο. Η μακρά περίοδος παραγωγής της προκατόχου 164, μεταξύ του 1987 και του 1997, σε συνδυασμό με το λανσάρισμα της 166 μόλις στις αρχές του 1999, φαίνεται ότι έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο. Εάν η Alfa Romeo είχε εισάγει σχετικά νωρίς τη διάδοχο της 164, όταν οι πωλήσεις είχαν μόλις αρχίσει να μειώνονται, πολλοί ιδιοκτήτες της 164 πιθανώς να την είχαν αντικαταστήσει απευθείας με τη διάδοχό της.
Είναι αξιοσημείωτο ότι τον Αύγουστο του 2009 το βρετανικό περιοδικό Autocar ανακήρυξε επίσημα την 166 ως το χειρότερο σε απαξίωση μεταχειρισμένο αυτοκίνητο στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς υπολόγισε στατιστικώς ότι κατά μέσον όρο διατηρούσε μόλις το 14,4% της αρχικής εμπορικής αξίας του μετά από 3 χρόνια κυκλοφορίας!  Ως αποτέλεσμα, μόνο στην Ιταλία γνώρισε κάποια απήχηση, ενώ σε όλες τις εξαγωγικές αγορές ο αριθμός των 166 που κυκλοφόρησαν ήταν ελάχιστος και σε πολλές, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, εντελώς μηδαμινός. Το αποτέλεσμα ήταν να παραχθούν μόλις 99.406 αντίτυπα της Alfa Romeo 166, από τα οποία τα 10.222 είχαν εξαχθεί στη Γερμανία. Από την άλλη όμως, λόγω του μικρού αριθμού αντιτύπων της, αναμένεται να γίνει άκρως συλλεκτική στο μέλλον.

Ανανέωση του 2003

Τον Σεπτέμβριο του 2003, η 166 υπέστη ένα έντονο λίφτινγκ, ιδίως στο μπροστινό ρύγχος, το οποίο επανασχεδιάστηκε έτσι ώστε να ταιριάξει καλύτερα με την νέα σχεδιαστική φιλοσοφία της εταιρείας, που είχε πρωτοεισάγει η Alfa Romeo 156 το 1997. Ωστόσο, η ανανέωση δεν μπόρεσε να φέρει ανάκαμψη στις διαρκώς φθίνουσες πωλήσεις. Μάλιστα στις 1 Οκτωβρίου 2005 σταμάτησε να παράγεται σε δεξιοτίμονη έκδοση, λόγω ανυπαρξίας ζήτησης στα κράτη με το τιμόνι δεξιά. Τελικώς, στις 30 Ιουνίου 2007 η 166 αποσύρθηκε εντελώς από την παραγωγή και τον Σεπτέμβριο του 2008 η Alfa Romeo πώλησε το δικαίωμα χρήσης της πλατφόρμας της στην κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία GAC Group.
Η σκοπούμενη διάδοχος της 166 είναι ένα εντελώς νέο μοντέλο που θα βασιστεί στην πλατφόρμα που ήδη χρησιμοποιούν οι Giulia και Stelvio, και αναμένεται το 2021.
Χύτρα ταχύτητας

Η χύτρα ταχύτητας είναι μαγειρικό σκεύος το οποίο κλείνει ερμητικά μη επιτρέποντας στον ατμό ή τα υγρά να διαφύγουν κατά τον βρασμό. Μαγειρεύοντας υπό αυτή τη συνθήκη, υπό πίεση δηλαδή, επιτυγχάνεται το μαγείρεμα σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα από ότι σε απλή χύτρα. Παράλληλα διατηρείται στο φαγητό η ίδια διατροφική αξία και γεύση.

Αρχαιότητα

Κατά την αρχαιότητα στην παρασκευή του φαγητού ο μάγειρας έκλεινε το μαγειρικό του σκεύος με ζυμάρι γύρω από το καπάκι ούτως ώστε να μειωθεί ο χρόνος μαγειρέματος. Η πρώτη χύτρα ταχύτητας που μοιάζει με την σημερινή της μορφή εμφανίζεται στην Αξιούπολη του Κιλκίς και έχει ηλικία 2.700 χρονών. Η τότε ονομασία της είναι πύραυνος και το υλικό της είναι ο πηλός. Η τεχνογνωσία της εποχής, επιτρέπει με ένα αγγείο κυκλικό με επίπεδη βάση και περιμετρική ποδιά, με οπές στο ύψος του χείλους, να προετοιμάζεται η καθημερινή διατροφή.

Σύγχρονη εποχή

Η πρώτη χύτρα ταχύτητας εμφανίζεται περίπου το 1680 στην Γαλλία από τον Denis Papin ο οποίος ήταν φυσικός. Στην αρχική της κατασκευή η χύτρα ταχύτητας ήταν επικίνδυνη λόγω αυξημένης πίεσης.Με τα χρόνια πρόσθεσε μια βαλβίδα ασφαλείας κι έτσι κατασκευάστηκε η πρώτη χύτρα για τον Βασιλιά Κάρολο Β'. Το 1915 πήρε το επίσημο σχήμα της και την ονομασία της, ως χύτρα ταχύτητας και το 1925 πουλήθηκαν τα πρώτα κομμάτια στην Γερμανία. Οι πρώτες βιομηχανικές χύτρες ταχύτητας εμφανίστηκαν περίπου το 1939 στην Νέα Υόρκη.
Οι απόψεις διίστανται ως προς την ποιότητα του προϊόντος,ωστόσο αυξάνονται οι πωλήσεις και μαζί τους οι λίστες αναμονής. Κατά μία άλλη άποψη ένα νέο είδος εμφανίζεται στην αγορά όπου λόγω του χαρακτηριστικού σφυρίγματος της βαλβίδας του, κατά τον βρασμό, θεωρείτο προϊόν μαγείας. Η τεχνολογία και πολλά ατυχήματα, βοηθούν να εξελιχθεί η χύτρα ταχύτητας με πολλές δικλείδες ασφαλείας.

Λειτουργία

Παρασκευάζοντας κατά το σύνηθες το φαγητό μας και τοποθετώντας το στην χύτρα ταχύτητας, κλείνουμε και σφραγίζουμε με το καπάκι. Αφήνουμε να βράσει και έτσι αυξάνεται η πίεση και πετυχαίνουμε την χημική, μη ενζυμική αντίδραση Maillard  οπού το παρασκεύασμα μετά την θερμική επεξεργασία αλλάζει χρώμα, γεύση και οσμή. Όταν αρχίσει να σφυρίζει η βαλβίδα ασφαλείας, αρχίζει να βράζει, τότε χαμηλώνουμε την ένταση της θερμότητας και υπολογίζουμε τον χρόνο μαγειρέματος από εκείνο το σημείο. Με την χύτρα ταχύτητας επιτυγχάνουμε χρόνο βράσης κατά 1/3 γρηγορότερο από την απλή χύτρα χωρίς ωστόσο να χάνονται οι βιταμίνες του παρασκευάσματος.Η πίεση της κλειστής χύτρας ταχύτητας φτάνει τα 15psi και τους 122°C αντί για 100°C που είναι το σημείο βρασμού.
Αλεξάντρ Υερσέν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Lavaux της Ελβετίας και πέθανε στο Suoi Giao του σημερινού Βιετνάμ. Ο πατέρας του πέθανε νωρίς και η μητέρα του διηύθυνε ένα παρθεναγωγείο. Ο ίδιος άρχισε από μικρός να ενδιαφέρεται για τα φυτά και τα έντομα της πατρίδας του. Το 1884 εγκαταστάθηκε ο Υερσέν στο Μαρβούργο της Γερμανίας για να σπουδάσει Ιατρική. Ήδη το 1885 πήγε όμως στο Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές, επειδή τον ενδιέφερε περισσότερο η εφαρμοσμένη κατεύθυνση των Γάλλων, έναντι της θεωρητικής των Γερμανών. Η διδακτορική του διατριβή παρουσιάστηκε στο «Ινστιτούτο Παστέρ» και αφορούσε το θέμα της φυματίωσης. Στη συνέχεια εργάστηκε ως ερευνητής στο Ινστιτούτο, όπου μαζί με τον συνεργάτη του Παστέρ, Ρου, ανακάλυψε την τοξίνη της διφθερίτιδας. Το 1888 παρακολούθησε μαθήματα βακτηριολογίας στο Ινστιτούτο Υγιεινής «Ρόμπερτ Κοχ» στο Βερολίνο. Για να μπορεί να εργαστεί ο Υερσέν ως γιατρός στη Γαλλία, πήρε την υπηκοότητα της χώρας και στη συνέχεια άρχισε να ταξιδεύει ως ναυτικός γιατρός. Στα χρόνια 1890-1891 βρέθηκε στη γαλλική αποικία της Ινδοκίνας,όπου εξερεύνησε την άγνωστη μέχρι τότε ενδοχώρα. Το 1894 ξέσπασε στη νότια Κίνα μια επιδημία, η οποία επηρέασε και όλες τις γύρω περιοχές. Ο Υερσέν πήρε εντολή να μελετήσει την επιδημία στο Χονγκ Κονγκ, όπου πολύ σύντομα ανακάλυψε το βακτήριο της πανώλης που ονομάστηκε αργότερα προς τιμήν του, yersinia pestis. Ο Υερσέν εντόπισε επίσης τον κύριο φορέα του βακτηρίου που ήταν οι αρουραίοι και οι ψύλλοι στη γούνα των αρουραίων. Παράλληλα με τον Υερσέν, συμβολή στην καταπολέμηση της πανούκλας είχε και ο Ιάπωνας ερευνητής Σιμπασαμπούρο Κιτασάτο που μελετούσε επίσης την προέλευση και τον τρόπο εξάπλωσης της επιδημίας.
Το 1895 βρέθηκε ο Υερσέν πάλι στο «Ινστιτούτο Παστέρ» του Παρισιού, ερευνώντας με τους Ρου, Καλμέτ και Μπορέλ για ένα εμβόλιο για την πανούκλα, το οποίο δοκιμάστηκε το 1896 με επιτυχία και σε ανθρώπους. Έτσι απαλλάχθηκε σταδιακά η Ανθρωπότητα από μία φοβερή επιδημική ασθένεια, η οποία σε παλαιότερες εποχές είχε αφανίσει δεκάδες εκατομμύρια ζωές (μαύρος θάνατος).
Από το 1895 ασχολήθηκε ο Υερσέν στην Ινδοκίνα με βακτηριολογικές και άλλες συναφείς έρευνες και δημιούργησε φυτικές διασταυρώσεις, από τις οποίες έπαιρνε κινίνο. Πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του στην Ινδοκίνα, όπου πέθανε απομονωμένος.
Στην πρωτεύουσα Ανόι του Βιετνάμ υπάρχει προς τιμήν του η «Λεωφόρος Υερσέν».
Βάιστραχ

Γεωγραφία

Το Βάιστραχ ευρίσκεται στο Μόστφιρτελ της Κάτω Αυστρίας. Ποσοστό, περίπου, 16,48 % επί του συνόλου της έκτασης του δήμου είναι δασώδες.
Ιωσήφ της Βραζιλίας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Λισαβώνα το 1761. Με τη γέννησή του, ο παππούς του δημιούργησε για αυτόν το δουκάτο του Μπέιρα, του οποίου ο τίτλος θα δινόταν σε έναν αρσενικό απόγονο. Σε ηλικία 15 ετών, νυμφεύτηκε την 30χρονη θεία του Μαρία Φραγκίσκη Μπενεδίτα, χωρίς όμως να αποκτήσει παιδιά. Τρεις μέρες μετά το γάμο, πέθανε ο παππούς του και πατέρας της συζύγου του, οπότε έγινε ο νόμιμος διάδοχος του Πορτογαλικού θρόνου.
Πέθανε από ευλογιά, σε ηλικία 27 ετών, το 1788 στη Λισαβώνα. Τα κληρονομικά του δικαιώματα παραχωρήθηκαν εξ ολοκλήρου στον μικρότερο αδελφό του, Ιωάννη ΣΤ΄.