google/wiki40b huggingface dataset:
Ταξινομία του Λινναίου

Ονοματολογία

Η βάση της ταξινομίας του Λινναίου είναι αυτή που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αναπτυχθεί ένα απλό και πρακτικό σύστημα που θα καταχωρήσει τα διαφορετικά είδη των ζωντανών οργανισμών. Η σημαντικότερη όψη αυτού είναι η γενική χρήση της διώνυμης ονοματολογίας, το συνδυασμό του ονόματος του γένους και του ονόματος του είδους(στο παράδειγμα μας 'sapiens'), που προσδιορίζει την ταυτότητα κάθε είδους οργανισμού. Στο παράδειγμα μας, το ανθρώπινο γένος αναγνωρίζεται από το διώνυμο Homo sapiens. Κανένα άλλο είδος δεν μπορεί να έχει αυτό το διώνυμο. Με αυτό τον τρόπο, κάθε είδος έχει ένα μοναδικό και μόνιμο όνομα (σε σύγκριση με τα κοινά ονόματα που διαφέρουν από τόπο σε τόπο και από γλώσσα σε γλώσσα). Αυτή η μοναδικότητα και μονιμότητα είναι φυσικά, ένα αποτέλεσμα αποδοχής από τους ασχολούμενους με στην συστηματική (ειδικευμένους βιολόγους στην ταξινομία).

Μεταγενέστερες εξελίξεις

Με το πέρασμα των χρόνων, η κατανόηση μας για τις σχέσεις μεταξύ των ζωντανών οργανισμών άλλαξε. Η μεγαλύτερη αλλαγή ήταν η εκτεταμένη αποδοχή της εξέλιξης σαν ένα μηχανισμό της βιολογικής ποικιλίας και του σχηματισμού των ειδών. Μετά απο αυτό, έγινε γενικά κατανοητό ότι οι ταξινομήσεις πρέπει ν α απεικονίζουν την φυλογένια των οργανισμών, όπου κάθε ομάδα ταξινόμησης πρέπει να προέρχεται από μια μοναδική προγονική μορφή. Σε μερικά συστήματα είναι γενικά ενθαρρυντικό ότι οι ομάδες ταξινόμησης πρέπει να είναι αυστηρά μονοφυλετικά, αλλά αυτή η ιδέα είναι αμφισβητήσιμη.
Αρχικά, ο Λινναίος ίδρυσε τρία βασίλεια στο βασικό του δομή, δηλαδή τα Φυτά, τα Ζώα και μια επιπρόσθετη ομάδα για τα Ορυκτά, η οποία εγκαταλείφθηκε. Από τότε, πολλές μορφές ζωής μετακινήθηκαν σε τρία νέα βασίλεια: τα Μονήρη, οι προκαρυώτες (π.χ., βακτήρια), Πρώτιστα, για τα πρωτόζωα και τα περισσότερα φύκια, και οι Μύκητες. Η δομή αυτών των πέντε βασιλείων είναι ακόμα μακριά από το φυλογενετικό ιδεώδες και έχει αντικατασταθεί στη σύγχρονη ταξινόμηση από τρεις τομείς: Βακτήρια και Αρχαία, για τους προκαρυώτες, και τους Ευκαρυώτες. Αυτή η αλλαγή έγινε με την ανακάλυψη των αρχαίων.
Λέρνη

Ο προϊστορικός οικισμός της Λέρνας

Η Λέρνα είναι θέση ιδιαίτερα σημαντική από αρχαιολογική άποψη. Η πρώτη περίοδος δραστηριότητας στο χώρο χρονολογείται ήδη από τη Νεολιθική περίοδο (περίοδος Λέρνα V). H κατοίκηση, όπως μαρτυρά η κεραμική εξακολουθεί και κατά την Πρωτοελλαδική και ειδικά κατά τη δεύτερη φάση (Wiencke, Lerna III, 2000) κατοίκησης της συγκεκριμένης περιόδου (Πρωτοελλαδική ΙΙ) ο οικισμός τειχίζεται. Μεταξύ των διαφόρων κτιρίων- οικίων, το πιο σημαντικό για την ώρα είναι η λεγόμενη Οικία με διαδρόμους, τύπος που συναντάται και σε άλλες θέσεις τις περιόδου. Πέραν της πολύπλοκής κάτοψης, εντύπωση προκαλεί το σύνολο πήλινων σφραισμάτων, που βρέθηκε εντός δωματίου του κτιρίου και για το οποίο έχουν διατυπωθεί απόψεις σχετικά με τον χαρακτήρα που προσδίδει στο κτίριο. Πιθανολογείται ότι ίσως πρόκειται για κτίριο με διοικητική λειτουργία ή για χώρο όπου γινόνουσαν κοινωνικές εκδηλώσεις, βάσει και της κεραμικής, που βρέθηκε στη θέση ή πιθανόν να αποτελεί χώρο με πολλές λειτουργίες. Μετά από καταστροφή της θέσης, κατά την Πρωτοελλαδική περίοδο, η θέση εξακολουθεί να κατοικείται στην Μέση και Υστερη εποχή του Χαλκού, όπως και κατά τα ιστορικά χρόνια .
Νικόλαος Δάβης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Νικόλαος Δάβης ήταν παιδί ενός έμπορα από την Αμοργό. Όταν η οικογένειά του μετοίκησε στην Αθήνα ο μικρός Νικόλαος άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα στην Σχολείο των Τεχνών (μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών), αρχικά ως ακροατής και αργότερα, ως κανονικός σπουδαστής.
Με το τέλος των σπουδών του έλαβε υποτροφία, προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές του στην Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου. Γράφτηκε στην Σχολη στις 4 Νοεμβρίου 1908 και έγινε δεκτός στο εργαστήριο του Λούντβιχ φον Λοφτς ενώ αργότερα σπούδασε και στο εργαστήριο του Καρλ φον Μαρ (Carl von Marr).
Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Μόναχο και επέστρεψε στην Αθήνα. Απογοητευμένος από τις συνθήκες της Ελλάδας, εγκατέλειψε την Αθήνα και επέστρεψε στο Μόναχο, όπου έμελλε να ζήσει για το υπόλοιπο της ζωής του, όπου έγινε και μέλος του καλλιτεχνικού συλλόγου Müchener Künstlergenossenschaft.
Την Ελλάδα την νοσταλγούσε όλη του την ζωή, ζωγραφίζοντας και θαλασσογραφίες κατά την διάρκεια τις ζωής του στις πρόποδες τον ¨Αλπεων στο Μοναχο.

Το έργο του

Ο Νικόλαος Δάβης αποτελεί έναν από τους εκπροσώπους του ακαδημαϊκού ρεαλισμού του ύστερου 19ου αιώνα, του συντηρητικού εικαστικού κινήματος που είναι γνωστό ως «Σχολή του Μονάχου», τόσο σε ελληνικό όσο και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις του διασημου Γκλασπαλάστ (Glaspalast), για πρώτη φορα το 1914 και μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο το 1918, το 1919, το 1922 και το 1925.  Κυρίαρχο θέμα των ώριμων έργων του ήταν το τοπίο και η ομορφιά στην καθημερινότητα του απόλλου κόσμου στο Βασίλειο της Βαυαρίας. Είναι μάλλον ο μοναδικός Έλληνας εκπρόσωπος τον "Ζωογράφον της λίμνης Κίμζεε" (Chimseemaler).
Άτομο βαθιά θρησκευόμενο, στράφηκε αργότερα και προς τις αλληγορικές θρησκευτικές παραστάσεις. Τα λεγόμενα «θρησκευτικά» του έργα, βασίζονται στην Ολλανδική ζωγραφική διότι η πιστη του δεν του επέτρεπε να δημιουργήσει εντελώς νέα έργα με νέες προσωπογραφίες.
Ο Δάβης φιλοτέχνησε επίσης καρτ πόσταλ και εικονογράφησε βιβλία.
Δημήτριος Κατάβολος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Γύθειο και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Ο Κατάβολος ήταν δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω και μετά γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Πέτρου Βούλγαρη και υπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση του Κανελλόπουλου από την 1η Νοεμβρίου ως τις 22 Νοεμβρίου 1945.
Απεβίωσε και κηδεύτηκε στην Αθήνα από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 5 Αυγούστου 1962. Ήταν παντρεμένος με την Χριστίνα Αιλιανού και είχε ένα γιο από προηγούμενο γάμο.
Γεώργιος Αλεξανδρής

Σταδιοδρομία

Γεννημένος στην Κύμη της Εύβοιας, έκανε σπουδές στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και μετά στις σχολές της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας (ΡΑΦ) στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πολέμησε στους πολέμους στη Μικρά Ασία και στη Μέση Ανατολή. Στο Ναυτικό έφτασε μέχρι το βαθμό του Πλωτάρχη και μετατάχθηκε στην Πολεμική Αεροπορία το 1929. Εκεί έφτασε μέχρι το βαθμό του Υποπτεράρχου.
Υπηρέτησε ως αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (ΓΕΑ) από τις 14 Ιουνίου ως τις 20 Οκτωβρίου 1945 και από 25 Νοεμβρίου 1945 έως 7 Απριλίου 1946.
Στην κυβέρνηση του Πέτρου Βούλγαρη χρημάτισε πρώτα υφυπουργός Αεροπορίας, από τις 11 Απριλίου ως τις 19 Οκτωβρίου 1945 και έπειτα υπουργός Αεροπορίας στην κυβέρνηση του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού, από 19 Οκτωβρίου ως την 1η Νοεμβρίου 1945. Έπειτα από την αποστρατεία του, ανέλαβε γενικός διευθυντής στα Ναυπηγεία Βασιλειάδη.

Απεβίωσε το 1987 και κηδεύτηκε στις 7 Ιανουαρίου από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.<ref>Τα Νέα, Κηδείες, 7-1-1987, σελ.  36.<ref> Κατέλιπε παιδιά και εγγόνια.
Obduction (βιντεοπαιχνίδι)

Ανάπτυξη

Το Obduction ανακοινώθηκε επίσημα στις 17 Οκτωβρίου του 2013, μέσω εκστρατείας στο Kickstarter, με επικεφαλής τον Ραν Μίλερ, και βασικό στόχο στα 1.1 εκατομμύρια δολάρια. Στο συνοδευτικό βίντεο, ο Μίλερ ανέφερε ότι το βιντεοπαιχνίδι έχει σκοπό να λειτουργήσει ως πνευματικός διάδοχος του Myst και του Riven. Λαμβάνοντας έμπνευση από τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς Myst, o Μίλερ παρατήρησε ότι το σκηνικό ενός μυστηριώδους εξωγήινου κόσμου θα μοιάζει ως εμπειρία με αυτή που προσφέρει το Myst. Σημειώνοντας ότι η ανακοίνωση έρχεται είκοσι χρόνια από την κυκλοφορία του Myst, τόνισε επίσης ότι οι συνεργάτες από τα δύο αρχικά παιχνίδια Myst, καθώς και όσοι συνέβαλαν στην ανάπτυξη του Uru: Ages Beyond Myst, θα συμμετέχουν στον τομέα ανάπτυξης του Obduction. Η εκστρατεία έληξε στις 16 Νοεμβρίου, ξεπερνώντας τον βασικό στόχο, αποσπώντας περισσότερα από 1 εκατομμύριο δολάρια, και κερδίζοντας την υποστήριξη της εταιρίας Oculus Rift.
2867 Στέινς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Μία μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2006 από αστρονόμους στο Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο έδειξε ότι ο φασματικός τύπος του Στέινς είναι E, ενώ η μέση διάμετρός του εκτιμήθηκε σε περίπου 4,6 km. Μελετώντας τον Στέινς πριν ακόμα την εγγύτερη προσέγγισή της σε αυτόν, η Ροζέττα εξασφάλισε την καμπύλη φωτός του, από την ανάλυση της οποίας προέκυψε ότι ο αστεροειδής περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ώρες και 3 λεπτά, έχει ακανόνιστο σχήμα και δεν διαθέτει δορυφόρους.
Μετά το πέρασμα της Ροζέττας ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος περιέγραψε τον Στέινς ως «ένα διαμάντι στον ουρανό», καθώς έχει πλατύ σχήμα που καταλήγει σε οξεία κορυφή. Η επιφάνειά του κυριαρχείται από ένα μεγάλο κρατήρα, με διάμετρο 2,1 km, κάτι που εξέπληξε τους επιστήμονες, που πίστευαν ότι ο αστεροειδής θα έπρεπε να είχε κομματιαστεί από μια σύγκρουση ικανή να δημιουργήσει τέτοιο κρατήρα. Οι εικόνες του Στέινς που μετέδωσε η Ροζέττα επέτρεψαν στους αστρονόμους να προσδιορίσουν ότι ο αστεροειδής έχει διαστάσεις 6,67 x 5,81 x 4,47 km, οι οποίες αντιστοιχούν σε μία μέση «διάμετρο» 5,3 km.

Η επίσκεψη της Ροζέττας

Στις 5 Σεπτεμβρίου 2008 το διαστημόπλοιο Ροζέττα πέρασε σε ελάχιστη απόσταση 800 χιλιομέτρων από τον Στέινς με τη μικρή σχετικώς ταχύτητα των 8,6 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο (περ. 31.000 χιλιόμετρα την ώρα). Παρά τη μικρή διάρκεια αυτού του περάσματος (περίπου 7 λεπτά συνολικά), πολλά δεδομένα αποκτήθηκαν από τα 15 επιστημονικά όργανα-συσκευές που λειτουργούσαν πάνω στο σκάφος. Αυτή ήταν η πρώτη από τις δύο σχεδιασμένες προσεγγίσεις αστεροειδών που εκτέλεσε η Ροζέττα στο ταξίδι της προς τον κομήτη Τσουριούμοφ-Γερασιμένκο: η άλλη ήταν του πολύ μεγαλύτερου αστεροειδή 21 Λουτησία το 2010. Η γωνία των τροχιών αστεροειδούς και διαστημοπλοίου ήταν τέτοια ώστε το σκάφος να μπορέσει να φωτογραφήσει τη φωτιζόμενη από τον Ήλιο πλευρά του Στέινς. Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Διαστημικών Επιχειρήσεων έδωσε συνέντευξη τύπου σχετικά με τον Στέινς αργότερα την ίδια ημέρα.

Ονόματα επιφανειακών χαρακτηριστικών

Στις 11 Μαΐου 2012 η Ομάδα Εργασίας για την Ονοματολογία του Πλανητικού Συστήματος της IAU δημοσίευσε ένα σύστημα ονοματοδοσίας για τα τοπογραφικά χαρακτηριστικά στην επιφάνεια του Στέινς. Εμπνεόμενα από το σχήμα του αστεροειδή, τα μέλη της ομάδας απεφάσισαν να δίνονται στους κρατήρες του ονόματα πολύτιμων λίθων, με τον μεγαλύτερο να ονομάζεται Diamond (Διαμάντι). Εκτός από τα όρη του πλανήτη Ερμή και τις θάλασσες της Σελήνης, οι κρατήρες του Στέινς είναι τα μοναδικά χαρακτηριστικά στο Ηλιακό Σύστημα των οποίων οι ονομασίες δεν προέρχονται από κύρια ονόματα. Επιπροσθέτως, μία περιοχή στον αστεροειδή ονομάσθηκε Περιοχή Τσερνίχ (Chernykh Regio) προς τιμή του αστρονόμου που ανεκάλυψε τον αστεροειδή.
Γρηγόριος Ταρωνίτης

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ασώτ Γ΄ πρίγκιπα του Ταρών στη νότιο Αρμενία. Το 967/8 ο πατέρας του απεβίωσε και ο Γρηγόριος με τον αδελφό του Βαγκράτ (Παγκράτιος) παραχώρησαν το Ταρών στη Ρωμαϊκή επικράτεια με αντάλλαγμα εκτεταμένες γαίες στη Ρωμανία και τον τίτλο του πατρικίου. 
Οι δύο αδελφοί ενεπλάκησαν στον εμφύλιο μεταξύ του Βασιλείου Β΄ (β. 976-1025) και την κραταιά στρατιωτική αριστοκρατία της Μικράς Ασίας, που οδηγούσε ο Βάρδας Φωκάς ο νεότερος και ο Βάρδας Σκληρός. Όταν δηλ. εξεγέρθηκε ο Σκληρός το 976, αρχικά τον υποστήριξαν, αλλά σύντομα άλλαξαν στη μεριά του Αυτοκράτορα. Το 988/9 κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Φωκά, σύμφωνα με τον ιστορικό Γιαχία Αντιόχειας, ο Γρηγόριος -που είχε γίνει τώρα μάγιστρος- εστάλη στην Τραπεζούντα για στρατολόγηση και αφού συγκέντρωσε στρατό, τον οδηγούσε εναντίον του Φωκά. Καθ' οδόν του επιτέθηκε ο γιος του Φωκά Νικηφόρος ο βαρυτράχηλος με τους συμμάχους του Ίβηρες υπό τον Δαβίδ Γ΄ του Τάο και τον νίκησε.

Ο Βασίλειος Β΄ τον θέτει δούκα Θεσσαλονίκης

Έπειτα από την καταστολή των στάσεων την μεγιστάνων, ο Βασίλειος Β΄ έστρεψε την προσοχή του στα Βαλκάνια, όπου ο Σαμουήλ της Βουλγαρίας απειλούσε τα Ρωμαϊκά εδάφη. Το 991 εκστράτευσε στη Μακεδονία, κατέλαβε το φρούριο της Βέρροιας και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Πιο πριν ο Αυτοκράτορας άφησε τον Γρηγόριο υπεύθυνο του Βαλκανικού στρατού και του ανέθεσε να σταματήσει τις εισβολές του Σαμουήλ. Τον ονόμασε δούκα και έκανε τη Θεσσαλονίκη έδρα του. Πρωτύτερα τη διοίκηση του θέματος της Μακεδονίας την κατείχε ένας στρατηγός. Δεν γνωρίζουμε αν το δούκας σήμαινε τη διοίκηση των στρατευμάτων, που του εμπιστεύτηκε ο Αυτοκράτορας ή περιελάμβανε και τη διοίκηση του θέματος της Μακεδονίας.

Οι Βούλγαροι τον τραυματίζουν μοιραία

Ύστερα από τον διορισμό του ο Γρηγόριος σκοτώθηκε σε μία επίθεση των Βουλγάρων, κοντά στη Θεσσαλονίκη. Αυτό έγινε ως εξής: μία ομάδα επιδρομέων πλησίασε την πόλη και ο Γρηγόριος έστειλε τον γιο του Ασώτιο με την εμπροσθοφυλακή να έλθει σε επαφή μαζί τους και να κάνει αναγνώριση. Ο ένθερμος Ασώτιος συγκρούστηκε με τους Βουλγάρους και τους απώθησε, αλλά σύρθηκε σε προετοιμασμένη ενέδρα· περιστοιχίστηκε από τους άνδρες του. Ο πατέρας του που ακολουθούσε με τον κύριο Ρωμαϊκό στρατό, έσπευσε να τον σώσει, αλλά σκοτώθηκε. Η ακριβής ημερομηνία του συμβάντος δεν είναι γνωστή: ο Ιωάννης Σκυλίτζης το τοποθετεί το 996, ενώ οι Αρμενικές πηγές το 991. Νεότερες έρευνες το προσδιορίζουν το αργότερο ως τα μέσα του 995, διότι πιο μετά το ίδιο έτος αναφέρεται ο Ιωάννης Χάλδος ως δούκας της Θεσσαλονίκης.
The Science of Good and Evil

Ανασκοπήσεις

Ο Ian Mason στο  National Post έγραψε πως το βιβλίο «κάνει πειστικό το επιχείρημα για τον Χρυσό Κανόνα ως το θεμέλιο της ηθικής» αλλά «αδυνατίζει το επιχείρημα του, όταν τοποθετεί την ταμπέλα "επιστημονικό" σε κάθε είδος επειχηρήματα και έννοιες, οι οποίες απέχουν από το να χαρακτηριστούν έτσι.»
Στο  College Quarterly, ο Howard Doughty έγραψε :
Ο  Shermer δεν εξηγά πολύ ικανοποιητικά τον ορισμό του καλού ή του κακού....Ωστόσο γράφει ευγλωτα σχετικά με τις μεθόδους οι ανθρώποι αντιμετωπίζουν την ηθική και σχηματίζουν ηθικούς κώδικες...Αδυνατεί να εντοπίσει ηθική σε λειτουργικά μοντέλα τα οποία θα μας επέτρεπαν να αντιμετωπίσουμε την ηθική ως κάτι περισσότερο από το να είναι ανθρώπινη κρίση. Δεν υπάρχει τίποτα κακό με αυτό, αλλά ΄τέτοιες απόψεις είναι αναντιστοιχες με τον τίτλο του βιβλίου, το οποίο τουλάχιστον εισηγείται πως το καλό και το κακό είναι πραγματικές αξιολογικές κατηγορίες οι οποίες υπάρχουν ανεξάρτητα από τις ανθρώπινες γνώμες. 
Ο Doughty καταλήγει ότι το βιβλίο ειναι μια πολύ καλή προσπάθεια για να γίνει γνωστή στο κοινό η επιστημονική πρόοδος σε ένα εγγενώς αμφισβητούμενο θέμα.
Βασίλειος Φιλοσοφόπουλος

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε το 1893. Σπούδασε νομικά και ακολούθησε το δικηγορικό λειτούργημα. Στις εκλογές του 1956 εξελέγη βουλευτής Ηλείας με τη Δημοκρατική Ένωση (μέλος της οποίας ήταν η ΕΠΕΚ με την οποία πολιτεύτηκε με το Μητρώο της Βουλής).
Πέθανε σε ηλικία 70 ετών στις 27 Αυγούστου 1963 και κηδεύτηκε την επόμενη ημέρα.
Κοινότητα (οντότητα)

Κοινότητα είναι ένας συνήθης όρος της τοπικής αυτοδιοίκησης, ο οποίος ορίζει μια διοικητική μονάδα. Η εν γένει θέση της στη διοικητική ιεραρχία δεν είναι σταθερή, αλλά αλλάζει ανάλογα με τη χρονική περίοδο και τη χώρα στην οποία αναφερόμαστε. Στην Ελλάδα ήταν πρωτοβάθμιος ΟΤΑ, μαζί με τον δήμο.
Σε αρκετά κράτη του εξωτερικού δεν υπάρχει ειδική λέξη για τον δήμο, αλλά χρησιμοποιείται η αντίστοιχη λέξη της κοινότητας. Έτσι για παράδειγμα στη Γαλλία ο δήμος ονομάζεται commune, στην Ιταλία comune, στη Γερμανία Gemeinde. Αυτό έχει τις ρίζες του στις μεσαιωνικές παραδόσεις των παραπάνω χωρών, όταν η κοινότητα ήταν συνώνυμη των όρκων αμοιβαίας υποστήριξης που έδιναν οι κάτοικοι μιας πόλης.
Μάρτιος

Ο Μάρτιος στην αρχαιότητα

Η αντιστοιχία του Μαρτίου με το αρχαίο αττικό ημερολόγιο είναι κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο με τον όγοδοο μήνα, τον Ανθεστηριώνα, κατά δε το δεύτερο δεκαπενθήμερο με τον ένατο, τον Ελαφηβολιώνα. Ήταν ο μήνας που γιόρταζε η Δήλος τον μουσηγέτη θεό της, ενώ εορταζόταν επίσης και ο Διόνυσος των Ελευθερών, μιας μικρής κωμόπολης στα σύνορα Αττικής και Βοιωτίας. Αργότερα οι πολυήμερες γιορτές των «Διονυσίων εν άστει» στην Αθήνα ξεπέρασαν σε μεγαλείο όλες τις άλλες παρόμοιες γιορτές της περιφέρειας. Με τα Διονύσια συνδέθηκαν επίσης και τα Ασκληπιεία με θυσίες προς τιμήν του Ασκληπιού, και η πρώτη εμφάνιση των δραματικών αγώνων όπου διαγωνίζονταν τρεις τραγικοί ποιητές με μία τετραλογία και πέντε κωμικοί με μια κωμωδία ο καθένας.
 
Κατά το αρχαίο ρωμαϊκό ημερολόγιο το έτος άρχιζε από τον Μάρτιο συνεπώς τότε ήταν ο πρώτος μήνας του έτους κι έτσι η Πρωτοχρονιά γιορτάζονταν την 1η Μαρτίου (Καλένδες Μαρτίου). Την ημέρα εκείνη η «εσπερία δύσις» του Ταύρου (όταν δηλαδή ο αστερισμός του Ταύρου έδυε μαζί με τον Ήλιο) σήμαινε και την αρχή του νέου έτους, ενώ οι Εστιάδες Παρθένες άναβαν νέα ιερή φωτιά στον ναό της Εστίας στην αγορά της Ρώμης. Την Πρωτοχρονιά γιορτάζονταν επίσης και τα Ματρωνάλια, προς τιμή της θεάς Ήρας και μητέρας του Άρη, καθώς και τα γενέθλια του ίδιου του Άρη (λατινικά Mars) προς τιμήν του οποίου ο γιος του, ο μυθικός Ρωμύλος, έδωσε στον Μάρτιο το όνομα του πατέρα του που θεωρούνταν γενάρχης των Ρωμαίων. Για τούτο και κατά τον Πλούταρχο (Βίος Νουμά, 19) αναφέρεται πως ο Μάρτιος απεικονίζεται ως άνδρας ενδεδυμένος με δέρμα λύκαινας. Κατά τους χρόνους όμως της «ελεύθερης ρωμαϊκής πολιτείας» ο μήνας αυτός ήταν αφιερωμένος στον θεό Ερμή. Κατά την υπό του Νουμά όμως διαρρύθμιση μετακινήθηκε ως τρίτος μήνας και πρώτος ο προς τιμή του ειρηνικού θεού Ιανού. Κατ΄ άλλους  η μετατόπιση αυτή έγινε μετά το 153 π.Χ. από τους υπάτους εξακολουθώντας να παραμένει ο Μάρτιος πρώτος μήνας του θρησκευτικού έτους.

Εαρινή ισημερία

Παρόλο που επίσημα η άνοιξη αρχίζει το τελευταίο δεκαήμερο του Μαρτίου (με την άφιξη του Ήλιου στο εαρινό σημείο της τροχιάς του στις 20-21 Μαρτίου), εντούτοις ολόκληρος ο Μάρτης λογίζεται ως ανοιξιάτικος μήνας μαζί με τον Απρίλιο και τον Μάιο.

Εορτές τον Μάρτιο

Στις 25 του μήνα, την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, γιορτάζεται η επέτειος εορτασμού της έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, ημέρα επίσημης αργίας για το Ελληνικό κράτος.
Μπεν Χάρντι

Πρώτα χρόνια

Ο Χάρντι γεννήθηκε στο Μπούρνμαουθ του Ντόρσετ στις 2 Ιανουαρίου 1991 και μεγάλωσε στο Σέρμπορν. Παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο Σέρμπορν Άμπεϋ και το Σχολείο Γκρύφον. Ως μαθητής στο Γκρύφον, συμμετείχε ως Λοχίας Φράνσις Τρόι σε σχολική κινηματογραφική προσαρμογή του Far from the Madding Crowd.
Ιωάννης Χατζιδάκις

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κρήτη στη Μύρθιο Αγ. Βασιλείου Ρεθύμνου το 1844. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στη Σύρο και από το 1863 σπούδασε μαθηματικά στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Αποφοίτησε με διδακτορικό δίπλωμα Μαθηματικών το 1868 και μετέβη με υποτροφία του Πανεπιστημίου στο Παρίσι και το Βερολίνο για να συνεχίσει τις σπουδές του.
Επέστρεψε και διορίστηκε υφηγητής το 1880, τακτικός το 1884 και το 1914 επίτιμος καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο. Δίδαξε επίσης θεωρητική μηχανική στο Πολυτεχνείο (1888-1914), και μαθηματικά στη Σχολή Ευελπίδων (1873-1900) και στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (1886-1891). Διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής το ακαδημαϊκό έτος 1890-1891, και της Σχολής Θετικών Επιστημών κατά τα ακαδημαϊκα έτη 1904-1905 και 1911-1912. Απεβίωσε το 1921.
Τζων Μέυναρντ Κέυνς

Βιογραφικά στοιχεία

Τα δύο πιο σημαντικά βιβλία που συνέγραψε ήταν Οι Οικονομικές Συνέπειες της Ειρήνης (1919) και Γενική Θεωρία της Απασχόλησης, του Τόκου και του Χρήματος (1936). Με το πρώτο από τα παραπάνω βιβλία του υποστήριξε ότι η Γερμανία δεν είχε την ικανότητα να πληρώσει τις πολεμικές αποζημιώσεις που απαίτησαν από αυτή οι νικήτριες δυνάμεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ότι αυτό θα οδηγούσε στην επανάληψη του σε πιο μεγάλη κλίμακα. Με το δεύτερο, ότι για να λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας που αντιμετώπιζε ο δυτικός κόσμος μετά το κραχ της Νέας Υόρκης (1929), θα έπρεπε να παρέμβει το κράτος και χρηματοδοτώντας την οικονομία και τις επιχειρήσεις να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Το δεύτερο αυτό βιβλίο ψηφίστηκε από το κοινό το 2017 ως «το βιβλίο με την μεγαλύτερη επίδραση στη διαμόρφωση της βρετανικής κοινωνίας τον 20ό αιώνα» .
Από τον Κέυνς έχει πάρει το όνομά της και η Κεϋνσιανή ρύθμιση, η αναδιανομή δηλαδή μέρους των κερδών του κεφαλαίου στις κατώτερες τάξεις, με τη μορφή κοινωνικών και άλλων παροχών, προκειμένου να αποφεύγεται η κοινωνική δυσαρέσκεια και οι αναταραχές. Μια τέτοια ρύθμιση δεν ήταν ποτέ στόχος του ίδιου του Κέυνς. Ο Κέυνς πρότεινε την άνοδο των δημοσίων δαπανών σε περιόδους κρίσεων για να καλύψουν μέρος του ελλείμματος ζήτησης που - υπό προϋποθέσεις - μπορεί να οδηγήσει την οικονομία μακριά από μια θέση ισορροπίας πλήρους απασχόλησης. Οι δημόσιες δαπάνες μπορεί να ξοδεύονται ως επιδόματα ανεργίας κ.λπ., αλλά ο κύριος στόχος δεν είναι η αναδιανομή αλλά η επανόρθωση της ισορροπίας. Μάλιστα η αύξηση της φορολογίας σε περιόδους κρίσης είναι πλήρως αντίθετη στη νοοτροπία του Κέυνς ο οποίος ζητά αύξηση των ελλειμμάτων στις κρίσεις, τα οποία χρηματοδοτούνται από πλεονάσματα στις καλύτερες εποχές.
Είχε νυμφευθεί μια Ρωσίδα μπαλαρίνα, αλλά παρά τη θέληση και των δύο δεν απέκτησαν τέκνα. Είχε εντούτοις συγκεντρώσει πολλά χρήματα από την δραστηριότητά του στο χρηματιστήριο.
Julodis

Μορφολογικά χαρακτηριστικά του ακμαίου

Τα είδη του γένους αναγνωρίζονται εύκολα από την κοντή κωνική μορφή του σώματος και το μεταλλικό χρώμα με τις σειρές άσπρων λεκέδων στα έλυτρα. Οι λεκέδες αποτελούνται από πυκνά τριχωτές περιοχές. Σε μερικά είδη οι τρίχες των τριχωτών περιοχών μπορούν να έχουν τη μορφή πινέλου. Οι τριχωτές περιοχές μπορούν επίσης να συγχωνεύονται σχηματίζοντας λουρίδες παράλληλες στη ραφή των ελύτρων. Τα άτομα ενός είδους μπορούν να διαφέρουν πολύ μεταξύ τους, και μπορούμε να συναντήσουμε μέλη διαφορών ειδών στο ίδιο τόπο στον ίδιο καιρό. Αυτό κάνει την Julodis αρκετά περίπλοκο γένος.

Βιολογία

Τα θηλυκά τοποθετούν τα αυγά τους στο χώμα. Οι προνύμφες σκάβουν στο χώμα και τρέφονται από τις ρίζες διάφορων φυτών. Το έντομο ζει σε περιοχές με λίγη βροχόπτωση και μακρές περιόδους ξηρασίας  κυρίως σε χλόη και ποώδη φυτά. Τα κολεόπτερα αυτά δεν πετούν καλά.

Γεωγραφική διανομή και οικότοπος των ευρωπαϊκών ειδών

Η περιοχή διανομής στα ευρωπαϊκά είδη πολλές φορές είναι αρκετά περιορισμένη. Την J. pubescens τη συναντούμε μόνο στην Ελλάδα και στο ευρωπαϊκό τμήμα της Τουρκίας . Όπως ήδη αναφέρθηκε, η J. pubescens, Olivier 1790 διαμορφώθηκε στην Κρήτη στο υποείδος J. pubescens yvenii Mannerheim 1837.  Επίσης η J. armeniaca εξελίχθηκε στην Κύπρο στο υποείδος J. armeniaca cypria, Obenberger 1917.  Η  J. onopordi fidelissima, Rosenhauer 1856 ζει μόνο στην Ισπανία. Την J. splichali, Obenberger 1917 τη συναντούμε μόνο στη Σικελία. 
Η J. intricata, Redtenbacher 1843 φθάνει στην Κύπρο από την Ανατολή.
Ελαία (ακρωτήριο στην Κύπρο)

Η Ελαία (τουρκικά: Zeytin Burnu) ήταν το αρχαίο όνομα για ένα ακρωτήρι της Κύπρου, κοντά στην αρχαία πόλη της Κνίδου στην βορειοανατολική Κύπρο, βόρεια της Αμμοχώστου. Το ακρωτήρι βρίσκεται στο έδαφος της μη αναγνωρισμένης Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου από το 1974.