google/wiki40b huggingface dataset:
Οι κακοί ποιμένες

Οι κακοί ποιμένες (Les Mauvais bergers) είναι μια τραγωδία του Οκτάβιου Μιρμπό που δημοσιεύτηκε στη Γαλλία από τις εκδόσεις Fasquelle το 1898. Το βιβλίο αριθμεί 468 σελίδες. Η 1η θεατρική παράσταση πραγματοποιήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1897 στο Θέατρο Renaissance.
.

Μια τραγωδία προλετάριων

Το θέμα είναι παραπλήσιο αυτού της Germinal : είναι η ιστορία μιας μακράς εργατικής απεργίας και της καταστολής της από το στρατό πού κλήθηκε σε βοήθεια από μια εργοδοσία θεïκού δικαίου. Ο Mirbeau εκεί διακηρύσσει το δίκαιο των εργατών, όχι μόνο στο ψωμί και στην εργασία, αλλά επίσης στην υγεία, στην παιδεία και στην ομορφιά. Στιγματίζει ακόμη όλους τους αρχηγούς των ανθρώπων, όλους τους «κακούς ποιμένες», οι οποίοι χειραγωγούν τις μάζες, συμπεριλαμβανομένων των σοσιαλιστών βουλευτών και των αναρχικών οδηγών. Όμως δεν ήταν ικανοποιημένος από το έργο του: πράγματι αναβιώνει τη θεωρία της τελεολογίας, συνυφασμένης με την τραγωδία, όπως στα «νέγρικα» μυθιστορήματά του; βρίσκουμε πάρα πολλούς μονολόγους και μεγαλόστομες φράσεις, που προστέθηκαν κατά την απαίτηση της Sarah Bernhardt ; η λύση, εξαιρετικά αιματηρή, αγγίζει την επιφανειακή ευαισθησία των θεατών, χωρίς όμως να τους μορφώνει. Γι’αυτό ο Mirbeau θα οχυρωθεί από τότε κι ύστερα στην κωμωδία και στη φάρσα, που επιτρέπουν να αποστασιοποιήσεις το θεατή και, κατά συνέπεια, να αφυπνίσεις την κριτική του συνείδηση.
Αλφόνσος, καρδινάλιος-πρίγκιπας της Πορτογαλίας

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος τού Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας και της Μαρίας των Τραστάμαρα, κόρης τού Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας.
Γεννήθηκε στην Έβορα και ήταν πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας. Έγινε αρχιεπίσκοπος της Λισσαβόνας και καρδινάλιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Το 1540 απεβίωσε σε ηλικία 31 ετών στη Λισσαβόνα.
Τάφηκε αρχικά στον καθεδρικό της Λισσαβόνας και έπειτα η σορός του μεταφέρθηκε στη μονή Χερόνιμος.
Τιμ Ντέιβι

Καριέρα

Ο Ντέιβι πήγε σχολείο στο Λονδίνο και σπούδασε σε πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, προτού προσληθεί στην εταιρεία P&G ως εκπαιδευόμενος το 1991.
Το 1993, διοριστηκε ως Διευθυντής του τμήματος Πωλήσεων στην εταιρεία PepsiCo.

BBC

Τον Απρίλιο του 2005, ο Ντέιβι διορίστηκε στο BBC ως Διευθυντής του τμήματος Πωλήσεων και Επικοινωνίας.
Το 2008, ανακοινώθηκε ότι αντικατέστησε την Τζένη Αμπράμσκι, η οποία εργαζόταν στο BBC για 39 χρόνια και έτσι ο Ντέιβι έγινε Διευθυντής του τμήματος Ήχος και Μουσική.
Τον Νοέμβριο του 2012, ο Ντέιβι ανέλαβε καθήκοντα Γενικού Διευθυντή ύστερα από την παραίτηση του Τζορτζ Έντουϊστλ.
Το 2009, ήταν στην λίστα της The Guardian με τους 100 πιο σημαντικούς ανθρώπους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Επίσης, ο Ντέιβι έχει διατελέσει πρόεδρος της Freesat και διευθυντής του Freeview.

Προσωπική ζωή

Ο Ντέιβι είναι παντρεμένος και έχει 7 γιους.
Δημοσθένης Δανιηλίδης

Βιογραφία

Πατρίδα του ήταν η Καππαδοκία, όπου γεννήθηκε το 1889. Σχολείο πήγε στην Ελληνική Αστική Σχολή και μετά στην Μεγάλη του Γένους Σχολή. Σπούδασε νομική στο Οθωμανικό Πανεπιστήμιο, από το οποίο αποφοίτησε το 1913. Άρχισε να δημοσιογραφεί στην εφημερίδα «Πρόοδος» του Κ. Σπανούδη. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1972. Προς τιμή του ονομάστηκε δρόμος στην Νέα Σμύρνη.
Άγιος Ανδρέας Ρεθύμνης

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Ο Άγιος Ανδρέας είναι κτισμένος σε υψόμετρο 215 μέτρων και βρίσκεται 11 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πόλη του Ρεθύμνου. To 1881, σύμφωνα με την οθωμανική απογραφή εκείνου του έτους, είχε πληθυσμό 275 κατοίκων που στην πλειοψηφία του ήταν μουσουλμανικός (συγκεκριμένα στο χωριό ζούσαν 250 Τουρκοκρητικοί έναντι 25 Ελλήνων).  
Το 1894, σύμφωνα με εκτίμηση του αξιωματικού του ελληνικού στρατού, Νικόστρατου Καλομενόπουλου, στον Άγιο Ανδρέα ζούσαν εξήντα τουρκικές οικογένειες και έξι ελληνικές. Μερικά χρόνια αργότερα, η απογραφή του 1900 που διενεργήθηκε από την Κρητική Πολιτεία βρήκε στον Άγιο Ανδρέα μόλις 19 κατοίκους (17 μουσουλμάνους και 2 χριστιανούς). 
Διοικητικά, με τη δημιουργία των οθωμανικών δήμων κατά το 1879, υπήχθη στον δήμο Ατσιπόπουλου της επαρχίας Ρεθύμνης. Μετά την ενσωμάτωση της Κρήτης στο ελληνικό κράτος παρέμεινε στην επαρχία Ρεθύμνης ως οικισμός της κοινότητας Γωνιάς, ενώ σύμφωνα με την καποδιστριακή διοικητική διαίρεση υπαγόταν από το 1997 μέχρι το 2010 στο δημοτικό διαμέρισμα Γωνιάς του δήμου Νικηφόρου Φωκά. Από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Ρεθύμνης.
Εκκλησιαστικά υπάγεται στην ενορία Γωνιάς της Β΄ αρχιερατικής περιφέρειας της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου και διαθέτει δύο ναούς, οι οποίοι είναι αφιερωμένοι στον Άγιο Ανδρεά και το Άγιο Πνεύμα.
Γεώργιος Φλέσσας

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στην Πολιανή Μεσσηνίας το 1716. Με τους δύο αδελφούς του Νικόλαο και Κωνσταντίνο είχαν τα γιδοπρόβατα των Φλεσσαίων στην Πολιανή και το χειμώνα κατέβαιναν στο Γαρδίκι για να ξεχειμάσουν. Από πολύ μικρός εκπαιδεύτηκε στο ντουφέκι και στο γιαταγάνι από τον πατέρα του και όταν ενηλικιώθηκε έκανε δική του κλέφτικη ομάδα με τ΄ αδέλφια του, άλλους Φλεσσαίους και Πολιανίτες, για να προστατεύουν τις οικογένειές τους από τους Τούρκους και από τους ληστές.

Ιστορικό πλαίσιο

Το 1770 ξέσπασε η Ελληνική εξέγερση με την υποκίνηση της Ρωσίας, η οποία έστειλε στην Ελλάδα τους αδελφούς Ορλώφ για να αναλάβουν την ηγεσία. Οι Ρώσοι και οι Έλληνες είχαν φιλικές σχέσεις λόγω της κοινής Ορθόδοξης πίστης τους. Ταυτόχρονα, οι Ρώσοι θεωρούσαν ότι οι Έλληνες μπορούσαν να αποδυναμώσουν την Οθωμανική αυτοκρατορία προς δικό τους όφελος, ενώ οι Έλληνες, από τότε που άρχισαν να αποκτούν εθνική συνείδηση, ήλπιζαν ότι η Ρωσία θα τους χαρίσει την απελευθέρωσή τους.
Ο Μέγας Πέτρος ήταν ο πρώτος Ρώσος που είχε συλλάβει το όνειρο της ανασύστασης της Βυζαντινής αυτοκρατορίας υπό τις διαταγές του και για αυτόν το λόγο έκανε ό,τι μπορούσε για να διατηρεί φιλικές σχέσεις με τους Έλληνες, τους οποίους λογάριαζε να χρησιμοποιήσει μελλοντικά εναντίον του Σουλτάνου. Οι Έλληνες αναγνώρισαν στο πρόσωπο του Πέτρου τον προστάτη τους. Οι ρωσικές βλέψεις κληρονομήθηκαν ως φυσική συνέχεια και στους διαδόχους τους Πέτρου. Έτσι η Αικατερίνη Β' της Ρωσίας, που βρισκόταν σε πόλεμο με την Υψηλή Πύλη από τον Ιανουάριο του 1769, σκέφτηκε αμέσως τους Έλληνες, όταν της χρειάστηκε ένας αντιπερισπασμός για να σώσει τον στρατό της που απειλούνταν από τους Τατάρους στις όχθες του Δνείπερου ποταμού.
Με τη συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή οι ρωσικές δυνάμεις αποχώρησαν εγκαταλείποντας τους Έλληνες.

Συμμετοχή στα Ορλωφικά

Στις 5 Ιουλίου 1770, διαδραματίστηκε στη Μεσσήνη η τελευταία πράξη της επανάστασης του Ορλώφ. Εκεί μέσα στα ερείπια του παλιού πύργου της Ιζαμπώς, στο σημερινό χώρο της Πανηγυρίστριας, οχυρώθηκε ο Γιώργης Φλέσσας με 150 Μεσσήνιους. Είχε φτάσει εκεί νωρίτερα με 150 Μεσσήνιους για να υποστηρίξει τον Ιωάννη Σκυλόγιαννη, συγγενή του Π. Γερακάρη, ο οποίος διακρίθηκε επί Μοροζίνη. Ταμπουρώθηκαν στον πύργο του Γεωργίου Χατζή ή Πληγούρη έξω από το Φρούριο της Πύλου, αλλά πολιορκήθηκαν από τους Τούρκους που έφτασαν εσπευσμένα από την Τρίπολη και ακολούθησε σφαγή.  
Από τη συμπλοκή αυτή παρέμεινε ένα δημοτικό τραγούδι:
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης νεανίδων

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης νεανίδων (ηλικίας κάτω των 18 ετών) είναι μία διοργάνωση της FIBA Europe.
Διονύσιος Μάργαρης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Ζάκυνθο το έτος 1859. Ήταν υπάλληλος τραπέζης στο επάγγελμα και δεν είχε ανώτερη επιστημονική μόρφωση. Σε ηλικία είκοσι χρονών άρχισε να γράφει ερωτικά ποιήματα. Στα ποιήματά του περιγράφει την φύση και την γυναίκα. Έγραψε δικά του ποιήματα και μεταφράσεις ξένων ποιητών, ενώ σε μερικά ποιήματά του δανείστηκε στίχους από τον Ιταλό ποιητή Στεκέτι (Stecchetti). 
Απεβίωσε στην Ζάκυνθο τον Οκτώβριο του 1895.
Αμιούν

Καταγωγή

Η λέξη Αμιούν δεν είναι ακριβώς Σημιτική αλλά προέρχεται από τις Σημιτική λέξη Αμμούν η οποία σημαίνει «δυνατό και απόρθητο φρούριο». Μια δεύτερη ερμηνεία για την προέλευση του ονόματος είναι η Αραμαϊκή λέξη Αμ Γιουν που σημαίνει «Έλληνες».

Δημογραφία

Ο πληθυσμός της πόλης είναι περίπου 15,000. Είναι Ελληνορθόδοξοι και ανήκουν στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο της Αντιόχειας. Έχουν μεικτή καταγωγή, είναι απόγονοι Φοινίκων, Ελλήνων και Γκασανίδων Αράβων και μιλούν Αραβικά.

Θρησκεία,Εκπαίδευση και Υγεία

Η Αμιούν έχει 11 Ελληνορθόδοξες εκκλησίες (Άγιος Γεώργιος(2 εκκλησίες), Άγιος Ιωάννης, Παναγία(2 εκκλησίες), Άγιος Σέργιος, Αγία Βαρβάρα, Άγιος Δομίτιος, Άγια Μαρίνα, Άγιος Φωκάς, Άγιος Σίμον). Στην πόλη λειτουργούν 3 δημόσια σχολεία και 2 ιδιωτικά. Στην επαρχία Κούρα, 12 χιλιόμετρα βόρεια της Αμιούν, βρίσκεται το Πανεπιστήμιο του Μπαλαμάντ που ιδρύθηκε από τον Ορθόδοξο Πατριάρχη Αντιοχείας Ιγνάτιο Δ΄ το 1988. Η πόλη έχει επίσης μια δημόσια βιβλιοθήκη και ένα ιδιωτικό νοσοκομείο.
Χανς ΙΙΙ Γιόρντενς

Βιογραφία

Σύμφωνα με το RKD το έτος και ο τόπος γέννησής του είναι ασαφή. Μπορεί να γεννήθηκε στο Ντελφτ, γιος του Χανς Γιόρντενς, ή μπορεί να γεννήθηκε στην Αμβέρσα ως συγγενής του Γιάκομπ Γιόρντενς. Ζωγράφισε ιστορικές αλληγιρίες, εσωτερικούς χώρους, ζώα και πινακοθήκες. Έκανε, επίσης, την πληθύσμωση με μορφές (σταφάζ) σε πίνακες του Άμπραχαμ Χόφερτς. Τα έργα του συχνά συγχέονται με ζωγράφων με το ίδιο όνομα.
Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, η χήρα του δικηγόρου Νικολάας Μάους φαν Χόλυ (1653/54-1717) είχε στην κατοχή της έναν πίνακά του, με τον στρατό του Φαραώ να διασχίζει την Ερυθρά θάλασσα, στην οποία πνίγονται άλογα και άμαξες. Ο Χαουμπράκεν τον συγχέει με τον ζωγράφο Χανς IV Γιόρντενς του Ντελφτ.
Νικόλαος Λυκιαρδόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Διονυσίου Λυκιαρδόπουλου και καταγόταν από παλαιά οικογένεια ναυτικών και πλοιοκτητών της Κεφαλονιάς. Με την οικονομική βοήθεια του θείου του, Αθανασίου Βαλλιάνου, εφοπλιστή, άνοιξε ναυτιλιακό γραφείο στο Λονδίνο. Κατόρθωσε να δημιουργήσει αξιόλογο στόλο πλοίων και να αναδειχθεί μεταξύ των ισχυρότερων εφοπλιστών του κόσμου. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο χάθηκε ο μισός περίπου στόλος, απέκτησε όμως μετά το τέλος του πολέμου ένα δεξαμενόπλοιο Τ2 που διέθεσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες με εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος (1950-60) της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, την οποία εκπροσώπησε, βάσει του τότε εκλογικού συστήματος, στην Γερουσία με την ιδιότητα του γερουσιαστή κατά την περίοδο 1934-35. Το 1926 θεμελιώθηκε από τον αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Κυριακίδη, το ομώνυμο μέγαρο επί της οδού Βασιλίσσης Αμαλίας, για να ολοκληρωθεί το 1933.  Υπήρξε το πρώτο ιδιωτικό μέγαρο που διέθετε ανελκυστήρα ενώ η ανέγερσή του προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις λόγω της γειτνίασής του με τους στύλους του Ολυμπίου Διός και την Ακρόπολη.
Ήταν νυμφευμένος και είχε αποκτήσει δύο παιδιά, τους Παναγή και Γεράσιμο Λυκιαρδόπουλο, επίσης εφοπλιστές.
Αμμούσα Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Αμμούσα βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Αιτωλοακαρνανίας, δίπλα στην ΕΟ42 Αμφιλοχίας - Λευκάδας και απέχει 16,5 χλμ. ΝΔ. της Βόνιτσας και 10 χλμ. από την πόλη της Λευκάδας. Δυτικά και δίπλα του χωριού είναι η λίμνη Βουλκαρία, της οποίας ο υγρότοπος  αποτελεί σημαντικό βιότοπο και προστατεύεται από τη συνθήκη Ραμσάρ. Στα βόρεια του οικισμού περνάει μια στενή διώρυγα - κανάλι μήκους 1.400 μέτρων που συνδέει τη λίμνη με την θάλασσα και  ονομάζεται "κανάλι της Κλεοπάτρας" (βλ. Ναυμαχία του Ακτίου) και είναι το όριο με το γειτονικό χωριό Άγιος Νικόλαος. Η Αμμούσα αναφέρεται επίσημα το 1991 να ανήκει στην τότε κοινότητα Πλαγιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Πλαγιά και την Παλιά Πλαγιά αποτελούν την Τοπική κοινότητα Πλαγιάς που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πάλαιρου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 76 κατοίκους.
Ζίφτα

Ιστορία

Στη Ζίφτα είναι ένα από τα φράγματα του Νείλου, που χτίστηκε το 1881 και ανακατασκευάστηκε το 1952 για τον έλεγχο της ροής του νερού.
Στη σύγχρονη ιστορία της Αιγύπτου η πόλη είναι γνωστή από το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της Αιγυπτιακής επανάστασης του 1919, όταν ο Σαάντ Χαγλούλ εγκατέλειψε τη χώρα για τη Μάλτα, ο πληθυσμός της πόλης συγκεντρώθηκαν και διακήρυξαν την ανεξαρτησία της Δημοκρατίας της Ζίφτα.
Στην Ζίφτα υπήρχε μικρή ελληνική παροικία από το 1907.
Άγις Δ΄

Βιογραφία

Ο Άγις Δ΄ διαδέχτηκε τον πατέρα του σε ηλικία 20 χρονών (245 πΧ). Εκείνη την εποχή, η Σπάρτη είχε φτάσει σε κρίσιμο σημείο, καθώς οι πολίτες είχαν περιοριστεί σε 700 (από 7000) κατοίκους, από τους οποίους πλήρη πολιτικά δικαιώματα είχαν 100 που είχαν συγκεντρώσει την ιδιοκτησία της γης, ενώ οι περισσότεροι βαρύνονταν με μεγάλα χρέη και η στρατιωτική δύναμη της Σπάρτης είχε εκμηδενιστεί. Ο Άγις Δ' για να διορθώσει το κακό σχεδιάζει μία τολμηρή αγροτική και κοινωνική μεταρρύθμιση: καταργεί τα χρέη, προτείνει αναδιανομή της γης, να γίνουν Σπαρτιάτες όσοι περίοικοι το επιθυμούν και να ξαναγυρίσει η Σπάρτη στους νόμους του Λυκούργου. Ο ίδιος έδωσε το παράδειγμα παραχωρώντας όλη την περιουσία του στην πολιτεία. Ωστόσο από τα μέτρα που σχεδίασε τελικά έγινε μόνο η απόσβεση χρεών.

Θάνατος

Οι αντίπαλοί του, επωφελημένοι μίας απουσίας του, τον εκθρόνισαν και όταν επέστρεψε τον στραγγάλισαν μαζί με την μητέρα του Αγησιστράτη και τη γιαγιά του (από τη μητέρα του) Αρχιδάμεια. Τον διαδέχθηκε ο νεογέννητος γιος του από την Αγιάτιδα Ευδαμίδας Γ΄.
Κυριάκος Αλεβιζόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν από τη Σμύρνη. Με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης ήρθε στην Πελοπόννησο και κατατάχτηκε επικεφαλής του σώματός του. Πολέμησε στις πολιορκίες της Τρίπολης, Πατρών, και Ναυπλίου. Τραυματίστηκε στην Μάχη της Πολιανής. Πήρε επίσης μέρος στη Μάχη του Καματερού και στις εκστρατείες του Φαβιέρου στη Χίο. Πολέμησε στο πλάι του Κολοκοτρώνη και του Σταϊκόπουλου.
Μονόβρυση Σερρών

Ιστορικά στοιχεία

Σε ένα χαμηλό ύψωμα, κοντά στο σημερινό χωριό, εντοπίστηκε η θέση αρχαίου οικισμού. Όπως μαρτυρούν τα επιφανειακά ευρήματα κεραμικής, ο οικισμός είχε ακμάσει από την εποχή του Χαλκού ως το τέλος της ρωμαϊκής εποχής.
Άρμεντ Αλίμι

Καριέρα

Ο Αλίμι ξεκίνησε την καριέρα του το 2005 από την Μπασκίμι Κουμανόβο, ομάδα της ΠΓΔΜ. Αποτέλεσε το νεότερο αρχηγός της ομάδας στην ιστορία της. Το 2007 εντάχθηκε στην άλλη ομάδα της πόλης, Μιλάνο Κουμανόβο. Το 2009 μεταγράφηκε για πρώτη φορά εκτός της χώρας του, αγωνιζόμενος με την κροατική Ίστρα 1961. Το συμβόλαιο του με την Ίστρα τερματίστηκε κοινή συναίνεση το Νοέμβριο του 2011. Το 2012 μετακινήθηκε στην Έρεμπρο. Από τον Ιανουάριο του 2013 αγωνίζεται στη Νέα Σαλαμίνα.

Εθνική ομάδα

Ο Αλίμι είναι διεθνής με την Εθνική Βόρειας Μακεδονίας έχοντας 9 συμμετοχές. Η πρώτη του συμμετοχή ήταν στα πλαίσια των προκριματικών του Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010 με αντίπαλο την Εθνική Νορβηγίας στο Όσλο. Επίσης, έχει αγωνιστεί με την Εθνική Βόρειας Μακεδονίας U21.
Αριστέα Μαγκλάρα

Πρώτα βήματα στο Σπόρτιγκ

Η Μαγκλάρα ξεκίνησε να ασχολείται με τον αθλητισμό ακολουθώντας το παράδειγμα των μεγαλύτερων αδερφών της. Σε μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το στίβο και το ποδόσφαιρο, μέχρι που ξεκίνησε την ενασχόλησή της με την καλαθοσφαίριση στις ακαδημίες του Σπόρτιγκ. Αγωνίστηκε διαδοχικά στις ομάδες κορασίδων και νεανίδων του συλλόγου, ενώ είχε και ορισμένες συμμετοχές με τη γυναικεία. Από τα χρόνια αυτά ξεχώρισε την καλαθοσφαιρίστρια Πένι Τόλερ την οποία και έθεσε ως πρότυπο. 
Η ομάδα των Πατησίων δήλωσε τη Μαγκλάρα ως αθλήτρια του συλλόγου για τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Ρονκέττι του 1999, χωρίς ωστόσο να λάβει χρόνο συμμετοχής. Ωστόσο την περίοδο 1999-00 συμμετείχε σε 4 αγώνες της EuroLeague για 2,5 λεπτά συνολικά. Επίσης την περίοδο 2000-01, σε 6 αγώνες της ίδιας διοργάνωσης για 10,3 λεπτά συνολικά, πάντα με το Σπόρτιγκ. Στις 25 Μαρτίου 2001 συμμετείχε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, όπου η ομάδα της ηττήθηκε με σκορ 61-55 από τον Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων.

Έναρξη επαγγελματικής καριέρας

Επόμενος σταθμός της αθλήτριας ήταν η ομάδα νεανίδων του Αστέρα Εξαρχείων, με τον οποίο αγωνίστηκε την περίοδο 2003-04 στην Α1 Εθνική (ως μέλος της γυναικείας ομάδας) σε 4 παιχνίδια. Επίσης συγκέντρωσε 2,5 λεπτά συμμετοχής, σε 2 αγώνες του FIBA Europe Cup της ίδιας χρονιάς.
Το 2006 η Μαγκλάρα υπέγραψε το πρώτο της επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Άρη Χολαργού όπου και παρέμεινε για 4 αγωνιστικές περιόδους, τρεις στην Α1 Εθνική και μία στην Α2 Εθνική. Την περίοδο 2008-09 αγωνίστηκε σε 8 αγώνες για το EuroCup, σημειώνοντας κατά μέσο όρο 8,5 πόντους, 3,5 ριμπάουντ και 1,4 ασίστ σε 30,8 λεπτά συμμετοχής.
Την αγωνιστική περίοδο 2010-11 η αθλήτρια φόρεσε τα ερυθρόλευκα για χάρη του Ολυμπιακού Βόλου, τερματίζοντας τη χρονιά στην κορυφή του στατιστικού πίνακα με τις αθλήτριες με τα περισσότερα κερδισμένα φάουλ.

Αρχηγός στον Παναθηναϊκό

Τον Ιούλιο 2011 επέστρεψε στην Αθήνα για λογαριασμό του Παναθηναϊκού. Την πρώτη της περίοδο στο σύλλογο, 2011-12, ο τελευταίος τερμάτισε στη 2η θέση του Πρωταθλήματος, ενώ παράλληλα συμμετείχε στο Final-4 του Κυπέλλου. 
Η περίοδος 2012-13 υπήρξε και η σημαντικότερη στην καριέρα της αθλήτριας, εφόσον κατέκτησε με τον Παναθηναϊκό το Πρωτάθλημα Ελλάδας, σπάζοντας την πολυετή κυριαρχία του Αθηναϊκού. Και πάλι η ομάδα συμμετείχε στο Final-4 του Κυπέλλου, χωρίς να προκριθεί στον τελικό. Η Μαγκλάρα, η οποία διατηρούσε και το ρόλο της αρχηγού της ομάδας, θεωρήθηκε από τις κορυφαίες αθλήτριες σε απόδοση της χρονιάς. Το καλοκαίρι, παρά τη δελεαστική πρόταση που δέχθηκε από τον Ιπποκράτη Κω, αποφάσισε να ανανεώσει το συμβόλαιό της με το «τριφύλλι».

Εθνική Ελλάδος

Η Μαγκλάρα φόρεσε για πρώτη φορά το εθνόσημο τον Αύγουστο του 1998 σε αγώνα της Εθνικής Κορασίδων για την Προκριματική Φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κορασίδων του 1999. Τη διετία 1998-99 συμμετείχε σε 7 αγώνες σημειώνοντας 41 πόντους, 5,86 κατά μ.ό.
Η εν Αθήναις Β΄ Εθνική των Ελλήνων Συνέλευσις

Η εν Αθήναις Β' Εθνική των Ελλήνων Συνέλευσις ή Β' Εθνική εν Αθήναις Συνέλευση του 1862 (ή Εθνική Συνέλευση του 1862, αναφερόμενη και ως Εθνοσυνέλευση του 1862-1864) άρχισε τις εργασίες της στις 10 Δεκεμβρίου 1862, όσο στην εξουσία ήταν η Προσωρινή (επαναστατική) Κυβέρνηση του Δ. Βούλγαρη που διοικούσε την Ελλάδα μετά την έξωση του Όθωνα. Κατά τη θητεία της, η Ελλάδα απέκτησε νέο Βασιλιά, τον Γεώργιο τον Α' (18 Μαρτίου 1863) και ενσωματώθηκε σε αυτήν η Ιόνιος Πολιτεία (Μάιος 1864). Η Συνέλευση ψήφισε το νέο Σύνταγμα της Ελλάδας του 1864 και οι εργασίες της έληξαν τον Οκτώβριο του 1864. Διαλύθηκε τέλος όταν ο Βασιλιάς υπέγραψε το Σύνταγμα (17 Νοεμβρίου δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως), ορκίστηκε ενώπιον της Συνέλευσης τον οριζόμενο στο άρθρο 43 όρκο και αυτή ψήφισε το νέο εκλογικό νόμο.
Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού Κύριλλος Μισιακούλης

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε το 1963 και σπούδασε νομικά και θεολογία στις αντίστοιχες Σχολές του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη το 1991, χειροτονήθηκε Διάκονος, υπό του αειμνήστου Μητροπολίτου Κερκύρας και Παξών κυρού Τιμοθέου, το 1991, και εντάχθηκε στον Κλήρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, και Πρεσβύτερος το 1993.
Υπηρέτησε ως Διάκονος στους Ιερούς Ναούς Αγίας Ειρήνης οδού Αιόλου και Αγίου Σπυρίδωνος Σταδίου, ενώ ως εφημέριος στους Ιερούς Ναούς Αγίου Γεωργίου Κυνοσάργους και Αγίου Χαραλάμπους Ιλισίων, μέχρι της εκλογής του σε Επίσκοπο.
Διετέλεσε Γραμματεύς της Συνοδικής Επιτροπής Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων, έπειτα Α΄ Γραμματεύς της Ιεράς Συνόδου, και κατόπιν προτάσεως του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου, Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου, διατηρώντας τη θέση αυτή μέχρι τη σε Επίσκοπο εκλογή του.
Κατά τη διάρκεια της διακονίας του  στις επιτελικές αυτές θέσεις της Κεντρικής Διοικήσεως της Εκκλησίας της Ελλάδος έλαβε μέρος σε Συνέδρια και Εκκλησιαστικές αποστολές.
Στις 10 Μαΐου 2010, εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, πρώτος Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού, συγκεντρώνοντας 63 ψήφους έναντι του Αρχιμανδρίτου Νεκταρίου Αντωνόπουλου (μετέπειτα Μητροπολίτη Αργολίδος).
Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 14 Μαΐου 2010, από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο, συμπαραστούμενο από πλειάδα Μητροπολιτών. Ενθρονίστηκε στις 6 Ιουνίου στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Κηφισιάς. Στην ενθρόνιση παρέστησαν πλειάδα Αρχιερέων, καθώς καί κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού.
2914 Γκλόρνις

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Γκλόρνις είναι άγνωστα.
Χρυσόπολη Καλιφόρνιας

Η Χρυσόπολη Καλιφόρνιας («πόλη του χρυσού»), ήταν ένας πρώην οικισμός - κοινότητα στο Inyo County ,στην πολιτεία Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Βρισκόταν στην ανατολική όχθη του ποταμού Owens νότια του Αμπερντίν, σε υψόμετρο 3.819 ποδιών (1164 μ.) στη Σιέρρα Νεβάδα.
Η Χρυσόπολη ιδρύθηκε στη δεκαετία του 1860. Όπως υποδηλώνει το όνομα, Χρυσόπολη, ήταν αρχικά ένα στρατόπεδο εξόρυξης, αφού πλησίον βρίσκονταν ορυχεία χρυσού. Το ταχυδρομείο της κοινότητας αυτής λειτούργησε μεταξύ των ετών 1866 - 1867.
Αστρίτσι Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Στα αρχαία χρόνια στη θέση του σημερινού χωριού υπήρχε το Διατόνιον αρχαιότατη πόλη. Αναφέρεται και σε πινακίδες Γραμμικής γραφής Β΄ της Κνωσού.
Στο Αστρίτσι το 1981 βρέθηκε θησαυρός 34 χάλκινων νομισμάτων τα οποία γράφουν την αινιγματική όπως λένε λέξη, ΑΡΙΑΙΩΝ. Στη συνθήκη ασυλίας της Μιλήτου, με τρεις ομάδες κρητικών πόλεων, οι Αριαίοι ανήκουν στη συμμαχία των Γορτυνίων. Είχαν, λοιπόν, κάποιο Κοινό. Μια από τις πόλεις αυτής της ομάδας (Κοινού) πιθανότατα βρίσκεται στη θέση Κεφάλα 
, στο χωριό Αστρίτσι Ηρακλείου. 
Όπως αποκάλυψε ο Γάλλος αρχαιοδίφης και φιλέλληνας Πολ Φορ (Paul Faure, γενν. το 1916-) ή Παύλος Φοράκης, όπως αυτοαποκαλείται, η περιοχή κατοικείται από την αρχαιότητα, αλλά η πρώτη αναφορά στο σημερινό οικισμό συναντάται στην ενετική απογραφή του 1583. Στον Καστροφύλακα<  το 16ο αιώνα το χωριό (Astrizzi) αναφέρεται ότι είχε 112 κατοίκους. Στην τουρκική απογραφή του 1671 αναφέρεται με 23 χαράτσια ενώ σε αυτήν του 1881 καταγράφεται μόνο ένας χριστιανός έναντι 232 μουσουλμάνων. Οι κάτοικοι του χωριού σήμερα κατάγονται από το Λασίθι ή άλλα χωριά της Επαρχίας Πεδιάδος. Στη θέση Ρεματιάς Κήπων, μήκους 2,5χλμ., υπάρχουν βυζαντινά κτίσματα, μεταξύ των οποίων υδραγωγείο που λειτουργεί και ερειπωμένες
ενετικές εκκλησίες.
Ψαλίδα της Αγίας Ελένης

Περιγραφή

Με μέγεθος 8,5 εκατοστά (με τις λαβίδες) η ψαλίδα της Αγίας Ελένης είναι το μεγαλύτερο είδος ψαλίδας του κόσμου. Το χρώμα της είναι λαμπερό μαύρο με κοκκινωπά πόδια. Έχει μικρά έλυτρα και καθόλου φτερά.

Συμπεριφορά

Η ψαλίδα ζει σε υπόγειες σπηλιές και βγαίνει μόνο το βράδυ, συνήθως όταν βρέχει. Ο Ντέιβ Κλάρκ από τον Ζωολογικό κήπο του Λονδίνου είπε ότι «τα θηλυκά είναι απίστευτα καλές μητέρες».

Διανομή και ενδιαιτήματα

Η γιγάντια ψαλίδα είναι ενδημική στην νήσο της Αγίας Ελένης και συγκεκριμένα στο ανατολικό τμήμα του νησιού. Ζούσε σε πεδινές περιοχές, δάση, και βραχώδεις περιοχές όπου φτιάχνουν τις φωλιές τους θαλασσοπούλια.

Ιστορία

Η ψαλίδα της Αγίας Ελένης ανακαλύφθηκε το 1798 από τον Δανό εντομολόγο Γιόχαν Κρίστιαν Φαμπρίσιους που της έδωσε την επιστημονική ονομασία Labidura herculeana. Στα επόμενα χρόνια το είδος πέρασε στην αφάνεια και σταμάτησε να δέχεται προσοχή από τους επιστήμονες. Είχε ξεχαστεί εντελώς μέχρι που ανακαλύφθηκε εκ νέου το 1962 από δύο ορνιθολόγους, τον Ντάγκλας Ντόργουαρντ και τον Φίλιπ Άσμολ, οι οποίοι βρήκαν ένα τεράστιο ζευγάρι από δαγκάνες ενώ έψαχναν για οστά πουλιών. Το δείγμα δόθηκε στον ζωολόγο Άρθουρ Λόβριτζ που επιβεβαίωσε ότι ήταν από ένα μεγάλο είδος ψαλίδας που ονόμασε L. loveridgei. Το 1967 εντομολόγοι βρήκαν ζωντανές ψαλίδες σε λαγούμια κάτω από πέτρες. Ενώ πιστευόταν ότι άνηκαν στο είδος L. loveridgei όταν εξετάστηκαν ανακαλύφθηκε ότι άνηκαν στο είδος L. herculeana που είχε ανακαλυφθεί πριν από 170 χρόνια. Στην δεκαετία του 60’ έγιναν και άλλες έρευνες αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η τελευταία φορά που η ψαλίδα εθεάθη ζωντανή ήταν το 1967.
Στις 4 Ιανουαρίου 1982 το φιλοτελικό προεδρείο της Αγίας Ελένης εξέδωσε ένα αναμνηστικό γραμματόσημο που απεικόνιζε την ψαλίδα.
Την άνοιξη του 1988 μια ερευνητική ομάδα που ονομαζόταν επιχείρηση Ηρακλής στάλθηκε από τον Ζωολογικό κήπο του Λονδίνου για να εντοπίσει ζωντανές ψαλίδες αλλά απέτυχε.
Τον Απρίλιο του 1995 βρέθηκε και άλλο δείγμα από απομεινάρια ψαλίδας. Το εύρημα αποδεικνύει ότι οι ψαλίδες δεν ζούσαν μόνο στα δάση αλλά και σε αποικίες θαλασσοπουλιών.

Κατάσταση διατήρησης

Η ψαλίδα δεν έχει θεαθεί ζωντανή από το 1967. Πιθανόν να έχει εξαφανιστεί λόγω της απώλειας ενδιαιτημάτων και της θήρευσης από εισαγόμενα τρωκτικά και ένα εισαγόμενο είδος σαρανταποδαρούσας (Scolopendra morsitans). Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η ψαλίδα έχει επιβιώσει. Αν το είδος υπάρχει ακόμη, κινδυνεύει από την κατασκευή του αεροδρομίου της Αγίας Ελένης.