google/wiki40b huggingface dataset:
Δανάη Στρατηγοπούλου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα (στο Μεταξουργείο) στις 8 Φεβρουαρίου του 1913 (κατ’ άλλους το 1911) και πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια στη Γαλλία (Μασσαλία και Παρίσι).  Πατέρας ήταν ο μηχανικός και δημοσιογράφος Ιππόλυτος Στρατηγόπουλος (εντάχθηκε στον Δ.Σ.Ε και εγκαταστάθηκε στη Τσεχία) και μητέρα της η αρσακειάδα Τίμω. Ο θεατρικός συγγραφέας Ιδομενεύς Στρατηγόπουλος ήταν παππούς της. Στην Αθήνα επιστρέφει μαζί με την οικογένειά της το 1923, χρονιά που γεννήθηκε η μικρότερη αδελφή της, η φλαουτίστα και εθνομουσικολόγος Μίρκα Στρατηγοπούλου. Τελειώνοντας τις γυμνασιακές της σπουδές παρακολούθησε για ένα χρόνο τα μαθήματα της Εμπορικής Σχολής και γράφτηκε στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών, ενώ έλαβε δίπλωμα της Γαλλικής Ακαδημίας. Από πολύ νωρίς όμως ακολούθησε το ελαφρό τραγούδι και σπούδασε ορθοφωνία και φωνητική μουσική. Το 1935 πρωτοεμφανίζεται ως δημοσιογράφος, ενώ ένα χρόνο μετά το 1936 ασχολείται πλέον επαγγελματικά με το καλλιτεχνικό της πάθος που ήταν το τραγούδι. Την τέχνη του τραγουδιού διδάχθηκε από την εξαίρετη τότε καλλιτέχνιδα Μάγγη Καρατζά. Έτσι αργότερα συμμετέχει στη Μάντρα του Αττίκ με ίδιο καλλιτεχνικό όνομα Δανάη όπου και διέπρεψε ως η καλύτερη ερμηνεύτρια των αξιόλογων συνθέσεων του Αττίκ και του Χαιρόπουλου, αποδίδοντας επίσης με εξαιρετική επιτυχία ελληνικά δημοτικά τραγούδια καθώς και ιδιότυπες ισπανικές μελωδίες.
Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος η Δανάη κατέφυγε στα Τρίκαλα όπου και διέμενε η αδελφή της. Το 1946 βρίσκεται καθηγήτρια φωνητικής μουσικής στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών και στη Δραματική Σχολή Ευγ. Χατζίσκου. Στην περίοδο της Χούντας διετέλεσε καθηγήτρια «τιμής ένεκεν» στην έδρα Ελληνικής Λαογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο και κατά την περίοδο 1972–1973 τακτική έμμισθη καθηγήτρια στο αυτό Πανεπιστήμιο.
 
Ήταν μέλος της Εταιρίας Στιχουργών και Μουσικοσυνθετών Ελλάδος, της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Επιτροπής Αλληλεγγύης με την Χιλή, του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών κ.ά. Επίσης η Δανάη είχε δώσει σειρά διαλέξεων σε  Πανεπιστήμια της Χιλής καθώς και πολλά ρεσιτάλ με ελληνικά τραγούδια. Είχε τιμηθεί με πολλές καλλιτεχνικές διακρίσεις, επαίνους, δύο βραβεία για τους στίχους της καθώς και ειδικό βραβείο της Προεδρίας της Χιλής επί Αλλιέντε στο Φεστιβάλ του Χιλιανού ελαφρού τραγουδιού το 1972. 
Η Δανάη μιλούσε γαλλικά, ισπανικά και αγγλικά, και ήταν μόνιμος κάτοικος της Ραφήνας. Διατηρούσε άριστες σχέσεις με τη Χιλιανή Πρεσβεία των Αθηνών, μέχρι το θάνατό της στις 18 Ιανουαρίου του 2009.
Η Δανάη έγραψε περισσότερα από 300 τραγούδια, πολλά σε στίχους δικούς της, και πολλά βιβλία, ενώ ασχολήθηκε και με μεταφράσεις. Μετέφρασε, ανάμεσα στα άλλα, ελληνικά δημοτικά τραγούδια στα ισπανικά και ποιήματα του Πάβλο Νερούδα στα ελληνικά. Ξεχωριστή θέση κατέχει η μετάφραση του Canto General. Είχε εκδώσει πολλά βιβλία  καθώς και τον δίσκο Τα πιο όμορφα τραγούδια του Αττίκ. Επίσης διατηρούσε το ψευδώνυμο «Αργυρώ Καλλιγά».
Είχε παντρευτεί τον δημοσιογράφο Γιώργο Δ. Χαλκιαδάκη (πέθανε το 1954) με τον οποίον απέκτησε μια κόρη, την ερμηνεύτρια του ντουέτου Λήδα-Σπύρος, τραγουδοποιό και ποιήτρια Ειρήνη-Λήδα  Χαλκιαδάκη.
Εθνική Βόρειων Μαριάνων Νήσων (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Βόρειων Μαριάνων Νήσων είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου των Βόρειων Μαριάνων Νήσων. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βόρειων Μαριάνων Νήσων. Έδρα της ομάδας είναι το Oleai Sports Complex. Είναι μέλος στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ανατολικής Ασίας (EAFF). Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 συμμετείχε στους Micronesian Games. Το Δεκέμβριου του 2006 η EAFF αποδέκτηκε ως μέλος της τις Βόρειες Μαριάνες Νήσοι, αποκτώντας πλήρω συμμετοχή το Σεπτέμβριο του 2008. Η ομάδα πέτυχε το πρώτο διεθνές της τέρμα στις 23 Ιουλίου 2014 στον προκριματικό γύρο του EAFF Championships το 2015.
Τσαντραγκούπτα Μαουρύα

Επιτεύγματα

Πριν την άνοδό του στην εξουσία, το μεγαλύτερο μέρος της νότιας Ασίας ήταν διαχωρισμένο σε μικρά βασίλεια, ενώ η Αυτοκρατορία των Νάντα κυριαρχούσε στην κοιλάδα ανάμεσα στο Γάγγη και τον Ινδό ποταμό. Ο Τσαντραγκούπτα κατάφερε να κατακτήσει σχεδόν όλη την Ινδική χερσόνησο μέχρι το τέλος της βασιλείας του, εκτός από τις περιοχές των Ταμίλ (Τσέρα, Τσόλα και Πάντγια) και Καλίνγκα. Η αυτοκρατορία του εκτεινόταν από τη Βεγγάλη στην ανατολή, έως το Αφγανιστάν και Βαλουχιστάν στη δύση, τα Ιμαλάια και το Κασμίρ στο βορρά, και το υψίπεδο του Ντέκκαν στο νότο. Ήταν η μεγαλύτερη αυτοκρατορία στην ιστορία της Ινδίας.
Η περίοδος της βασιλείας του χαρακτηρίζεται από μια σειρά από μεγάλες οικονομικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις, μια ισχυρή κεντρική διαχείριση, και ισχυρή οικονομία και εμπόριο. Επίσης κατά την περίοδο της ηγεσίας του συνέβησαν μεγάλες κοινωνικές και θρησκευτικές αλλαγές, με το Βουδισμό και τον Τζαϊνισμό ν΄ αποκτούν αυξανόμενη επιρροή. Σημαντικός σύμβουλος του υπήρξε και ο Τσανάκυα, ο οποίος επίσης τον είχε βοηθήσει αρχικά ν΄ ανατρέψει τους Νάντα.

Διαμάχη με τα ελληνιστικά βασίλεια

Μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλέξανδρου το 323 π.Χ., ο Τσαντραγκούπτα έστρεψε την προσοχή του στη βορειοδυτική Ινδία -στην περιοχή του σημερινού Πακιστάν-, όπου νίκησε τις ελληνιστικές σατραπείες που είχαν οριστεί από τον Αλέξανδρο, και είναι πιθανό να δολοφόνησε δύο από τους κυβερνήτες της περιοχής, το Νικάνορα και το Φίλιππο. Οι σατράπες τούς οποίους πολέμησε είναι πιθανό να συμπεριλαμβάνουν και τον Εύδημο, τον κυβερνήτη του δυτικού Παντζάμπ (Πενταποταμία) μέχρι την αναχώρησή του το 317 π.Χ., και τον Πείθωνα του Αγήνορα, ο οποίος κυβερνούσε τις ελληνικές αποικίες του Ινδού ποταμού μέχρι ν΄ αναχωρήσει το 316 π.Χ. για τη Βαβυλώνα. 
Ο αλεξανδρινός ιστορικός του 1ου αιώνα μ.Χ. Αππιανός αναφέρει πως όταν ο ίδιος ο Σέλευκος ενεπλάκη στη διαμάχη, πέρασε τον Ινδό ποταμό το 305 π.Χ. και ήρθε σε σύγκρουση με τον Τσαντραγκούπτα οπότε και ηττήθηκε, σύντομα όμως κατέληξαν σε ανακωχή καθώς και κάποια συμφωνία γάμου προς κύρωση αυτής. Ακολούθως ο Ρωμαίος ιστορικός του 2ου αιώνα μ.Χ., Ιουστίνος, επίσης αναφέρει πως ο Σέλευκος έκανε ανακωχή με τον Τσαντραγκούπτα έτσι ώστε να επικεντρωθεί στον Πόλεμο των Διαδόχων εναντίον του Αντίγονου, τον οποίο και τελικά νίκησε.
Ο Τσαντραγκούπτα σύντομα κήρυξε ανακωχή και παντρεύτηκε την κόρη του Σέλευκου, ενώ επίσης εισήγαγε μια πολιτική φιλίας με τα ελληνιστικά βασίλεια, αναζωογονώντας το εμπόριο και τις επαφές της Ινδίας με το δυτικό κόσμο. Ο Έλληνας διπλωμάτης και ιστορικός της εποχής, Μεγασθένης, επισκέφτηκε την πρωτεύουσα των Μαουρύα, τα Παταλιπούτρα (Παλίβοθρα στην αρχαία ελληνική γραμματεία), και αποτελεί μια σημαντική πηγή πληροφοριών για την ιστορία των Μαουρύα.
Martin MB-1

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Το ΜΒ-1 αναπτύχθηκε ώστε να καλυφθεί απαίτηση της Αεροπορικής Υπηρεσίας που αφορούσε στην ανάπτυξη νέου βομβαρδιστικού το οποίο θα ήταν ανώτερο από το Handley Page O/400. Η Martin υπέγραψε συμβόλαιο για την παραγωγή έξι μονάδων. Επρόκειτο για διπλάνο συμβατικής σχεδίασης, με σταθερό σύστημα προσγείωσης, το οποίο προωθούνταν από δύο κινητήρες Liberty 12A μέγιστης ισχύος 400 hp. Το πλήρωμα ήταν τριμελές και κάθονταν σε ανοικτά κόκπιτ.

Επιχειρησιακή ιστορία

Οι παραδόσεις στην Αεροπορική Υπηρεσία ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 1918 και ο τύπος ονομάστηκε GMB (Glenn Martin Bomber). Τα πρώτα τέσσερα παραδόθηκαν ως αναγνωριστικά και τα επόμενα δύο ως βομβαρδιστικά. Κατασκευάστηκαν τέσσερα ακόμα GMB πριν από το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, όμως με το τέλος της σύρραξης διεκόπη η παραγωγή περαιτέρω βομβαρδιστικών. Τα τρία τελευταία ολοκληρώθηκαν ως αεροσκάφη δοκιμών και έφεραν διαφορετικές ονομασίες: το GMT (Glenn Martin Transcontinental) ήταν έκδοση μακράς ακτίνας δράσης (2.400 km), το GMC (Glen Martin Cannon) διέθετε ένα πυροβόλο των 37 mm στο ρύγχος και το GMP (Glenn Martin Passenger) ήταν επιβατηγό που μπορούσε να μεταφέρει έως και δέκα άτομα. Το GMP μετονομάστηκε σε T-1. Έξι μετατράπηκαν αργότερα ώστε να χρησιμοποιηθούν για από την Ταχυδρομική Υπηρεσία των ΗΠΑ. Το ΜΒ-1 αποτέλεσε σχεδιαστικά την βάση για το Martin MB-2, το οποίο είχε δυνατότητα μεταφοράς περισσότερου φορτίου αλλά ήταν πιο αργό και λιγότερο ευέλικτο.
Από το 1922 το Ναυτικό ενέταξε σε υπηρεσία δέκα αεροσκάφη που έφεραν τις ονομασίες MBT και MT. Χρησιμοποιήθηκαν ως τορπιλοπλάνα-βομβαρδιστικά. Το 1923 οι Πεζοναύτες συμμετείχαν με ένα εξ αυτών στους Εθνικούς Αεροπορικούς Αγώνες. Μάλιστα ήρθε τρίτο στην διαδρομή των 300 km.
Λαμπέ (περιφέρεια)

Γεωγραφία

Το Λαμπέ βρίσκεται βορειοδυτικά της Γουινέας. Συνορεύει στα δυτικά με το Μποκέ, στα νότια με το Μαμού, στα ανατολικά με τη Φαρανά, στα νοτιοδυτικά με την Κιντιά, στα βόρεια με τη Σενεγάλη και στα βορειοανατολικά με το Μαλί.
Ναός Αγίου Τιμοθέου και Αγίου Γεωργίου ή Αγίου Νικολάου Χωστού

Ο ναός Αγίου Τιμοθέου και Αγίου Γεωργίου ή Αγίου Νικολάου Χωστού βρίσκεται βορειοδυτικά του Γέρακα, στη συνοικία Δέσις του Γαργυττού, στον δρόμο προς Πεντέλη και είναι αφιερωμένος στον Άγιο Τιμόθεο επίσκοπο Ευρίπου και στους αναφερόμενους Αγίους. Είναι διώροφος ναός και υπήρξε ησυχαστήριο του Αγίου Τιμοθέου. Αποτελεί Μετόχι της Μονής Πεντέλης της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Ιστορία

Ο ναός χρονολογείται στον 16ο αιώνα. Πρόκειται για ένα ναΐσκο ημιυπόγειο που μοιάζει με κελί λαξευμένο σε βράχο, εξού και η ονομασία "Χωστός". Μέχρι το 1910 αναφέρεται ερειπωμένος. Αργότερα όμως χτίστηκε πάνω του ναός κανονικός που είναι αφιερωμένος στον Άγιο Τιμόθεο ο οποίος ασκήτευε εκεί γύρω στο 1580. Κάθε χρόνο εορτάζεται η μνήμη του Αγίου στις 16 Αυγούστου. Ο Άγιος Τιμόθεος ασκήτευε στο Πεντελικό Όρος και επιθυμούσε περισσότερη ησυχία όταν η φήμη του εξαπλώθηκε στην περιοχή. Έτσι κατέφυγε σε αυτό το ναΐσκο που δεν είναι γνωστό αν προϋπήρχε ή αν έχτισε ο ίδιος. Την εποχή αυτή που χτίστηκε κατασκευάστηκαν επίσης και άλλοι ναοί όπως ο Άγιος Γεώργιος Κοιμητηρίου, ο Άγιος Δημήτριος, ο Άγιος Ιωάννης ο Αποκεφαλιστής, οι Άγιοι Πάντες, ανοικοδομήθηκε ο βυζαντινός ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου και άλλοι. 
Οι αγιογραφίες χρονολογούνται το 1727 και αποτελούν δημιουργήματα του Αργείου αγιογράφου Γεωργίου Μάρκου. Η σχολή του έχει αγιογραφήσει πάρα πολλούς ναούς των Μεσογείων.
Ιωάννης Ισχόμαχος

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Ισχόμαχου και της Ιουλίας Προβελέγγιου, αδερφής του Αριστομένη Προβελέγγιου. Θείος του ήταν ο Φιλώτας Ισχόμαχος.
Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του 1905 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1923 και του 1926 με το κόμμα του Βενιζέλου.
Παλαιολόγος Μπενιζέλος

Βιογραφικά στοιχεία

Ανήκε στην μεγάλη και ιστορική οικογένεια των Μπενιζέλων της Αθήνας. Στην επανάσταση ήταν δημογέροντας της Αθήνας. Μετά την έκρηξη της επανάστασης κρατήθηκε ως όμηρος των Τούρκων μαζί με τους άλλους δύο συνάρχοντες δημογέροντες της Αθήνας και συγγενείς του, τον Προκόπιο Βενιζέλο και τον Άγγελο Γέροντα. Κρατήθηκε στις φυλακές της Ακρόπολης, όπου έμεινε αιχμάλωτος επί επτά μήνες. Στο διάστημα αυτό βασανίστηκε αφόρητα πολλές φορές και είδε τον θάνατο. Ωστόσο κατόρθωσε να διαφύγει και κατέφυγε στην Αίγινα. Γιοί του ήταν ο Παύλος, Μιλτιάδης, και Αλέξανδρος Βενιζέλος.
Μετάκεντρο

Ένα πλοίο είναι δυνατόν να αποκτήσει κλίση προς οποιανδήποτε κατεύθυνση από δύο μόνο λόγους: ή λόγω επίδρασης εξωτερικών δυνάμεων, π.χ. κυματισμού, ή από μετατόπιση βάρους. Για την απλούστευση του θέματος, οι διάφορες κλίσεις και τ΄ αποτελέσματά τους εξετάζονται χωριστά "κατά το εγκάρσιο", δηλαδή εκατέρωθεν του διαμήκους άξονα (που διέρχεται από πλώρη-πρύμνη), και "κατά το διάμηκες", δηλαδή εκατέρωθεν του μέσου εγκάρσιου άξονα, (που διέρχεται στο μέσον αυτού από πλευρά σε πλευρά).
Ιβάνα Λούκοβιτς

Καριέρα

Η Ιβάνα Λούκοβιτς έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της ΟΚ Παρτιζάν, στις οποίες βρέθηκε από πολύ μικρή ηλικία. Στην ομάδα του Βελιγραδίου παρέμεινε μέχρι το 2010 χωρίς ωστόσο να έχει καταφέρει προηγουμένως να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Το 2010 αποφάσισε να αφήσει τη Σερβία και να ταξιδέψει στην Ιταλία για λογαριασμό της Σίριο Περούτζια. Στην ιταλική ομάδα παρέμεινε για ένα χρόνο. Καθ' όλη τη διάρκεια της αμέσως επόμενης αγωνιστικής περιόδου και συγκεκριμένα της περιόδου 2011-12, η Ιβάνα Λούκοβιτς παρέμεινε ανενεργή καθώς δεν πήρε μεταγραφή σε κανένα σύλλογο.
Το καλοκαίρι του 2012, ο Ολυμπιακός Πειραιώς ανακοίνωσε επίσημα την απόκτηση της Ιβάνα Λούκοβιτς για ένα χρόνο. Το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2012-13 βρήκε τη Λούκοβιτς Πρωταθλήτρια αλλά και Κυπελλούχος Ελλάδος με τον Ολυμπιακό. Ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή στην ιστορία του συλλόγου καθώς αυτό το πρωτάθλημα ήταν το πρώτο που κατακτούσε το συγκεκριμένο τμήμα του συλλόγου από την ίδρυσή του και μέχρι εκείνη τη χρονιά.
Το 2013, η Λούκοβιτς αποφάσισε να επιστρέψει στη Σερβία και την ΟΟΚ Κολουμπάρα. Στην Κολουμπάρα παρέμεινε μόλις για λίγους μήνες, καθώς στις αρχές του 2014, η Λούκοβιτς μεταπήδησε στην Τουρκία για λογαριασμό της Ερέγλι Μπελεντίγιε. Στην ομάδα της Τουρκίας παραμένει μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές

Η Ιβάνα Λούκοβιτς είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών της Σερβίας με τη φανέλα της οποίας έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές, τόσο σε επίπεδο νεανίδων όσο και σε επίπεδο γυναικών. Το 2010 κατέκτησε με την Εθνική Σερβίας το χρυσό μετάλλιο στο Βαλκανικό πρωτάθλημα νεανίδων και το 2009 το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο αλλά και το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα νεανίδων.
193 Αμβροσία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αμβροσίας υπολογίσθηκε σε 48,7 χλμ. Το άλβεδό της είναι 0,10. Η Αμβροσία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 35 λεπτά.
Επαρχία Μεγαρίδας

Η επαρχία Μεγαρίδας (ή επαρχία Μεγάρων) ήταν επαρχία του νομού Αττικής. Καταλάμβανε το δυτικό τμήμα του νομού. Έδρα της ήταν τα Μέγαρα. Η έκτασή της αντιστοιχεί στην εκάστοτε νομαρχία Δυτικής Αττικής

Διοικητικές μεταβολές

Η επαρχία Μεγάρων ή Μεγαρίδος δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις πέντε αρχικά επαρχίες του νομού Αττικής και Βοιωτίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Η επαρχία περιλάμβανε αρχικά και την Σαλαμίνα, η οποία το 1964 ενσωματώθηκε στην επαρχία Πειραιά. Kαταργήθηκε το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας.
Χρήστος Δογιάμας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χρήστος (Ίτσος) Δογιάμας γεννήθηκε κατά τα τέλη του 19ου αιώνα στην Μπαροβίτσα (Καστανερή), Παιονίας της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς.
Συμμετείχε από νωρίς, ως οπλίτης στο Μακεδονικό Αγώνα, συνεργαζόμενος με τους συγχωριανούς ξαδέλφους του Τραϊανό, Λάζαρο, Δημήτριο και Γεώργιο Δογιάμα. Εξελίχθηκε σε υπαρχηγό και ομαδάρχη στο σώμα του Λάζαρου Δογιάμα και έδρασε κατά το 1907 στη λίμνη των Γιαννιτσών. Στη συνέχεια και έως το τέλος του Μακεδονικού Αγώνα δραστηριοποιήθηκε στις περιοχές της Παιονίας, του Πάικου, της Αλμωπίας και της Γευγελής, ερχόμενος σε σύγκρουση με Βούλγαρους κομιτατζήδες καθώς και οθωμανικά στρατιωτικά αποσπάσματα, όντας επικεφαλής δικής του ένοπλης ομάδας. Μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας και την είσοδο της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, συγκρότησε ένοπλη ομάδα, από κοινού με τον ξάδελφό του, οπλαρχηγό Γεώργιο Δογιάμα προκειμένου να αντιμετωπίσουν Βούλγαρους κομιτατζήδες που εισήλθαν εκ νέου στη Μακεδονία. Σε μάχη που σημειώθηκε το 1916 μεταξύ της ένοπλης ομάδας του Χρήστου Δογιάμα και του Γεώργιου Δογιάμα με ομάδα Βουλγάρων κομιτατζήδων, έχασε τη ζωή του ο ίδιος και ο κουνιάδος του ξαδέλφου του, Γεώργιος Κεχαγιάς, αφού πρώτα εξόντωσαν δύο κομιτατζήδες.
Δημήτρης Πατσούρης

Ο Δημήτρης Πατσούρης, γνωστός και ως Jim Mutilator, είναι Έλληνας μουσικός. Γεννήθηκε το 1971, στις 24 Ιουλίου, στη Νέα Ιωνία. Υπήρξε μπασίστας και ιδρυτικό μέλος των μέταλ συγκροτημάτων Varathron (μέχρι το 1993) και Rotting Christ, καθώς και ιδιοκτήτης του δισκοπωλείου Metal Era στην Αθήνα και της εταιρείας/στούντιο ηχογραφήσεων Storm Studio(s) τη δεκαετία του 1990.
Πιέρρος Γρηγοράκης

Βιογραφία

Καταγόταν από ιστορική οικογένεια της Μάνης που προεπαναστατικά μέλη της είχαν φτάσει στο αξίωμα του Μπέη και σε άλλα στρατιωτικά αξιώματα. Πατέρας του ήταν ο Τζανέτμπεης Γρηγοράκης που είχε χρηματίσει Μπέης της Μάνης το 1782-1798 και γιος του ο στρατηγός Τζανετάκης Γρηγοράκης. Το 1782 βρέθηκε όμηρος μαζί με τον αδελφό του στην Κωνσταντινούπολη σαν μέσο εκβίασης για να δεχτή ο πατέρας του το Μπεηλίκι της Μάνης.
Το 1805 μετά την δολοφονία του Ζαχαριά από τον Αντώνμπεη Γρηγοράκη ξεσήκωσε τους Μανιάτες αλλά αναγκάστηκε να διαφύγει στην συνέχεια στην Ζάκυνθο, αργότερα του δόθηκε χάρη κι επέστρεψε. Το 1821 πήρε μέρος στην πολιορκία της Μονεμβασίας και σε άλλες μάχες, ήταν πληρεξούσιος της Μάνης στην Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1823.
Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι

Βραβεία

Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών του 2006.
Λυγξ (αστερισμός)

Ονομασίες και ιστορία

Ο Εβέλιος, που τον σχημάτισε με βάση 19 αστέρες, ονόμασε τον Λύγκα έτσι επειδή, όπως είπε, «όσοι τον μελετούσαν θα έπρεπε να έχουν τα μάτια του λύγκα», υπονοώντας τη μικρή φωτεινότητα του αστερισμού. Η εναλλακτική ονομασία «Τίγρις» προήλθε από την ευφάνταστη παρομοίωση των αρκετών μικρών άστρων του Λύγκα με το δέρμα της τίγρης. Το ίδιο όνομα αποδόθηκε από τον Γερμανό αστρονόμο Bartschius (Jakob Bartsch, 17ος αιώνας) σε κάποιους αστέρες στην Αλώπεκα το 1624, αλλά εννοούσε τον ποταμό Τίγρη.
Ανατολικό Καπνοχωρίου Κοζάνης

Σημείωση

Στην περιφερειακή ενότητα Κοζάνης και στο δήμο Εορδαίας υπάρχει ο οικισμός Ανατολικό Βερμίου.
Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων

Ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων – Ε.Φ.Ε.Τ. συστάθηκε το 1999. Είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας. 
Ως μία δυναμικά αναπτυσσόμενη από πλευράς αρμοδιοτήτων και προδιαγραφών υπηρεσία, ο Ε.Φ.Ε.Τ. συνιστά τον κύριο φορέα ελέγχου τροφίμων στην Ελλάδα. Από την εγκατάστασή του στις 13 Ιανουαρίου 2000 έως σήμερα, καθόρισε τη στρατηγική της ανάπτυξής του, προχωρώντας σε συγκεκριμένες ενέργειες με στόχο τη δημιουργία των προϋποθέσεων που θέτουν τις βάσεις ενός σύγχρονου οργανισμού, ικανού να ανταποκριθεί με επιτυχία στις υποχρεώσεις του. 
Ο Ε.Φ.Ε.Τ. διεξάγει συστηματικές επιθεωρήσεις σε επιχειρήσεις τροφίμων και ελέγχει κατά πόσο τηρούνται οι κανόνες Ορθής Υγιεινής Πρακτικής και Ορθής Βιομηχανικής Πρακτικής, καθώς και τα συστήματα διασφάλισης υγιεινής των τροφίμων (σύστημα H.A.C.C.P.). 
Πρόεδρος του Φορέα είναι ο  Πολυχρόνης Πολυχρονίου
Καυτά νέα (ταινία)

Πλοκή

Ο αξιωματικός της αστυνομίας της Μόσχας Σμιρνόφ, έχει ως στόχο να συλλάβει τον βίαιο αρχηγό μιας ομάδας γκάνγκστερ Γκερμάν μετά από μια αποτυχημένη ληστεία. Εν τω μεταξύ, ο Σμιρνόφ και οι ανώτεροι προσπαθούν να βρουν έναν τρόπο να βελτιώσουν τη φήμη της αστυνομίας της Μόσχας. Η νεαρή δημοσιογράφος Κάτια υποδηλώνει ότι θα πρέπει να μετατρέψουν τη σύλληψη του Γκερμάν σε ένα reality show, αναδεικνύοντας την αστυνομία ως ήρωες δράσης. Η κατάσταση γίνεται περίπλοκη όταν Γκερμάν και η συμμορία του, προσπαθούν την ίδια τακτική. Η κατάσταση κλιμακώνεται σύντομα σε έναν πόλεμο, τόσο στα μέσα ενημέρωσης όσο και στους δρόμους.

Πατήστε κλικ σε αυτό το λινκ και θα δείτε τη θεατρική αφίσα της ταινίας

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/ru/1/13/Постер_фильма_Горячие_новости.jpg
Αθηνά Κουστένη

Βραβεία και τιμές

Η Αμερικανική Αστρονομική Εταιρεία απένειμε στην Κουστένη το «Βραβείο Χάρολντ Μασούρσκι».
Λεγεώνα της Τιμής, της Γαλλίας (Chevalier de la Légion d'honneur)
Heal the World

Υποδοχή

Το τραγούδι έφθασε στη 2η θέση του UK Singles Chart τον Δεκέμβριο του 1992, καθώς έχασε τη 1η θέση από το τραγούδι της Γουίτνεϊ Χιούστον, I Will Always Love You. Επίσης έφθασε έως τη 27η θέση του Billboard Hot 100.
Γουλιέλμος Α΄ της Βαυαρίας

Εμφύλιοι με την μητέρα του

Ο Γουλιέλμος Α΄ είχε μακρόχρονη εμφύλια διαμάχη με την μητέρα του διεκδικώντας από αυτήν την Ολλανδία και την Ζηλανδία (1354) ενώ μετά τον θάνατο της διεκδίκησε το Αινώ (1356). Το 1350 οι Ολλανδοί ευγενείς κάλεσαν την Μαργαρίτα να επιστρέψει στην Ολλανδία να κυβερνήσει η ίδια αντί για τον γιο της. Δημιουργήθηκαν σύντομα δύο αντιμαχόμενες ομάδες που έφεραν εμφύλιο πόλεμο στην Ολλανδία, οι Κόντ υποστηρικτές του Γουλιέλμου και εκπρόσωποι της αστικής τάξης (23 Μαΐου 1350) και οι Χούκ υποστηρικτές της Μαργαρίτας και εκπρόσωποι της συντηρητικής βασιλικής τάξης (5 Σεπτεμβρίου 1350). Ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας ο οποίος είχε παντρευτεί την αδελφή της Μαργαρίτας Φιλίππη του Αινώ ήρθε στην Ολλανδία να υποστηρίξει την κουνιάδα του αλλά η Μαργαρίτα και οι Άγγλοι σύμμαχοι της ηττήθηκαν (1351), ο Εδουάρδος Γ΄ ήταν έτοιμος να αλλάξει πλευρό υποστηρίζοντας αυτή την φορά τον γιο της Γουλιέλμο. 
Η Μαργαρίτα Β΄ βλέποντας ότι δεν είχε άλλη επιλογή και λόγω των προβλημάτων υγείας που είχε συμφιλιώθηκε με τον γιο της Γουλιέλμο Ε΄ και παραιτήθηκε οριστικά στην Ολλανδία (1354). Η Μαργαρίτα πέθανε 2 χρόνια αργότερα, ο Γουλιέλμος Ε΄ κληρονόμησε την Ολλανδία και το Αινώ.

Διαδοχή

Ο Γουλιέλμος Α΄ της Βαυαρίας παντρεύτηκε την Ματθίλδη, κόμισσα του Λάνκαστερ κόρη του Ερρίκου του Λάνκαστερ και της Ισαβέλλας του Μπομόν, αδελφή της Λευκής του Λάνκαστερ, ο γάμος έγινε στο Λονδίνο το 1352.
Από το 1357 ο Γουλιέλμος άρχισε να δείχνει σημάδια παραφροσύνης, έφτασε στο σημείο να σκοτώσει χωρίς λόγο έναν από τους ιππότες του. Ο μικρότερος αδελφός του Αλβέρτος ανέλαβε την αντιβασιλεία στην Ολλανδία και το Αινώ (1358), ο Γουλιέλμος περιορίστηκε στο κάστρο Λε Κενουά για το υπόλοιπο της ζωής του.  
Με τον γάμο του με την Ματθίλδη του Λάνκαστερ απέκτησε μόνο μια κόρη που πέθανε πρόωρα (1356) είχε όμως δυο νόθα παιδιά : τον Γουλιέλμο και την Ελισάβετ. 
Διάδοχος του ήταν ο μικρότερος αδελφός του Αλβέρτος Α΄ της Βαυαρίας (1389)
Μπαντάρ-ε Ανζάλι

Ιστορία

Το Ανζάλι είναι μία παλιά πόλη στο αρχαία Ιράν που σχετίζεται με τους Καντουσίν. Λόγω της ευχάριστης σχέσης με την Κύπρο και τη συνεργασία τους στις μάχες, άλλαξαν το όνομά τους σε Ανζάν (Ανζάν-ε Παρς), ή «Ανσάνς της Περσίας», το οποίο οι Έλληνες αποκαλούσαν Ανζαλούι. Αυτή η λέξη στην γλώσσα Παχλεβί σημαίνει Ανζαλάγκ και η περσική παραλλαγή είναι Ανζαλάζ. Ο Κόλπος Ανζάλι, ήταν ένα ασφαλές λιμάνι για τα εμπορικά πλοία και αλιευτικά σκάφη. Μετονομάστηκε σε Παχλεβί το 1935.
Το 1919, με την κατάρρευση του Λευκού Ρωσικού Στρατού του Άντον Ντέλκιν, δεκαοχτώ από τα πλοία του αναζήτησαν καταφύγιο στο Ανζάλι. Στις 18 Μαΐου 1920, ένας Σοβιετικός στόλος από δεκατρία πλοία ξεκίνησε μια αιφνιδιαστική επίθεση στο Ανζάλι, συλλαμβάνοντας τη Βρετανική φρουρά και τα δεκαοχτώ πλοία του Λευκού Στρατού. Αυτό επέτρεψε την ίδρυση της βραχύβιας Περσικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και το Περσικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Οι σοβιετικές αρχές αρνήθηκαν την ευθύνη για την επίθεση, κατηγορώντας τον τοπικό Ρωσικό ναυτικό διοικητή για την επίθεση υπό τη δική του εξουσία.
Η υπέροχη λιμνοθάλασσα, το κτίριο του Τελωνείου και του Δημαρχείου (Σαχρντάρι), το Παλάτι Μιάν Πόστε και το Οικοδόμημα Μοταμέντι, είναι τα τουριστικά αξιοθέατα. Μέχρι το 1980, όταν μεταφέρθηκε στο Νοσάχρ, το Ανζάλι ήταν η περιοχή του Κασπιακού Πανεπιστημίου Ναυτικών Επιστημίων. Η δομή του Μέρους Νασέρ-αλ-Ντιν Σαχ που χτίστηκε από τον Μοαγιέρ-ολ-μαμαλέκ και τα περίφημα Λουτρά Σανγκί καταστράφηκε από τους ανθρώπους και φυσικούς παράγοντες.
Ένα θαύμα των Λουτρών Σανγκί ήταν το σύστημα θέρμανσης και την αντοχή του νερού στις λεκάνες. Ορισμένες ομάδες νομίζουν ότι το οικοδόμημα Μοταμέντι, η έδρα της τοπικής αστυνομικής υπηρεσίας είχε αλλάξει. Η Δομή Γκατζάρ χτίστηκε σε δύο ορόφους με την βοήθεια του Μίρζα Αμπντ-ολ-Βαχάμπ.

Γεωγραφία

Η λιμνοθάλασσα Ανζάλι χωρίζει το λιμάνι Ανζάλι σε δύο μέρη. Η πόλη συνδέεται με δύο γέφυρες με το νησί Μπεχέστι. Υπάρχει εργοστάσιο επεξεργασίας χαβιαριού στο Μπαντάρ-ε Ανζάλι, ερείπια από τον 19ο αιώνα και το δημοφιλές Παζάρι Σανμπέχ. Το Τουρμπεμπάρ είναι ένα χωριό περίπου 40 χιλιόμετρα από το Μπαντάρ-ε Ανζάλι, κοντά στην λιμνοθάλασσα Ανζάλι.

Χαβιάρι

Το Μπαντάρ-ε Ανζάλι είναι κέντρο παραγωγής χαβιαριού. Η προετοιμασία και εμπορία του είναι ένα κρατικό μονοπώλιο, γίνεται μέσω της Ιρανικής Αλιευτικής Εταιρείας υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Οικονομικών του Ιράν. Το κοινό δεν έχει εισαχθεί στα τεράστια υπόστεγα ψυγείων, όπου τόνοι οξύρρυγχων, από τους οποίους μερικοί είναι 3 μέτρα και ζυγίζουν 100 κιλά, αποθηκεύονται και μετά την αφαίρεση του χαβιαριού ζυγίζουν περίπου το ένα δέκατο του βάρους τους.

Αθλητισμός

Ο ιρανικός αθλητικός σύλλογος Μαλαβάν εδρεύει στο Μπαντάρ-ε Ανζάλι. Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Μαλαβάν αυτή τη στιγμή αγωνίζεται στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της χώρας.

Άνθρωποι και πολιτισμός

Οι άνθρωποι του Ανζάλι μιλούν τα Γκιλάκι ως μητρική γλώσσα και τα περσικά ως εθνική γλώσσα. Ένα σημαντικό ποσοστό εθνοτικών Αζέρων κατοικούν στην πόλη, από τους οποίους οι περισσότεροι είναι μετανάστες από το Αζερμπαϊτζάν, από την εποχή που το Αζερμπαϊτζάν ήταν υπό Σοβιετική κυριαρχία.