google/wiki40b huggingface dataset:
Μεταφορές στη Ρωσία

Το δίκτυο μεταφορών της Ρωσικής Ομοσπονδίας είναι ένα από τα πιο εκτεταμένα δίκτυα μεταφορών στον κόσμο. Ο εθνικός ιστός των δρόμων, των σιδηροδρόμων και των αεροπορικών γραμμών εκτείνεται σε περίπου 7.700 χιλιόμετρα από το Καλίνινγκραντ στα δυτικά έως τη χερσόνησο της Καμτσάτκας στα ανατολικά και, μεγάλες πόλεις, όπως η Μόσχα και η Αγία Πετρούπολη, εξυπηρετούνται από εκτεταμένα σιδηροδρομικά συστήματα ταχείας διέλευσης.
Η Ρωσία έχει υιοθετήσει δύο εθνικές στρατηγικές μεταφορών τα τελευταία χρόνια. Στις 12 Μαΐου 2005 το ρωσικό Υπουργείο Μεταφορών ενέκρινε τη «Στρατηγική Μεταφορών της Ρωσικής Ομοσπονδίας» έως το 2020. Τρία χρόνια αργότερα, στις 22 Νοεμβρίου 2008, η ρωσική κυβέρνηση εξέδωσε μια αναθεωρημένη στρατηγική, η οποία εκτείνεται έως το 2030.
Η εξαγωγή υπηρεσιών μεταφορών αποτελεί σημαντική συνιστώσα του ΑΕΠ της Ρωσίας. Η κυβέρνηση αναμένει, ότι μεταξύ των ετών 2007 και 2030, τα μέτρα που περιλαμβάνονται στη στρατηγική της για τις μεταφορές, θα αυξήσουν τις εξαγωγές υπηρεσιών μεταφορών σε συνολική αξία 80 δισεκατομμυρίων δολαρίων, δηλαδή επτά φορές μεγαλύτερη από την αξία τους το 2008. Το μεταφερόμενο διεθνές βάρος φορτίου αναμένεται να αυξηθεί από 28 εκατομμύρια τόνους σε 100 εκατομμύρια τόνους κατά την ίδια περίοδο.

Εναέρια μεταφορά

Το 2002 υπήρχαν 2.743 αεροδρόμια στη Ρωσία. Από το 2013 η ρωσική κυβέρνηση επιχορηγεί περίπου 140 εσωτερικές αεροπορικές γραμμές που περιλαμβάνουν 12 αεροδρόμια. Οι επιδοτήσεις διαχειρίζονται από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αεροπορικών Μεταφορών και καλύπτουν τις περιοχές της Κριμαίας, του Καλίνινγκραντ και της Ρωσικής Άπω Ανατολής.
Η κατασκευή αεροσκαφών είναι ένας σημαντικός βιομηχανικός κλάδος στη Ρωσία, ο οποίος απασχολεί περίπου 355.300 άτομα. Η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης οδήγησε σε βαθιά κρίση τη βιομηχανία αυτή, ειδικά στον τομέα των πολιτικών αεροσκαφών. Η κατάσταση άρχισε να βελτιώνεται στα μέσα της πρώτης δεκαετίας του 2000 λόγω της αύξησης των αεροπορικών δρομολογίων και της ζήτησης. Ένα πρόγραμμα εξυγίανσης που ξεκίνησε το 2005, οδήγησε στη δημιουργία της εταιρείας εκμετάλλευσης United Aircraft Corporation, η οποία περιλαμβάνει τις περισσότερες σημαντικές εταιρείες του κλάδου. Σύμφωνα με την ομοσπονδιακή στατιστική υπηρεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας, το 2012, υπήρχαν 6.200 πολιτικά αεροσκάφη στη χώρα.
Ροδόλφος Α΄ του Μπάντεν-Μπάντεν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χέρμαν Ε΄ και της Ίρμενγκαρτ των Γουέλφων, κόρης του Ερρίκου Ε΄ παλατινού κόμη του Ρήνου.
Το 1288 απεβίωσε σε ηλικία 58 ετών και τον διαδέχθηκαν οι τέσσερις γιοί του.
Φιλοσοφικός προτεσταντισμός

Ιστορία

Η ιστορία του φιλοσοφικού προτεσταντισμού αρχίζει από τους αρχαίους χρόνους , ρίζες του μπορούν να φανούν στο Πλάτωνα ο οποίος συνήθιζε να διδάσκει ότι οι φιλόσοφοι βρίσκονται στα νησιά των Μακάρων αποξενωμένοι και για αυτό το λόγο ζουν αποξενωμένοι από τους απλούς ανθρώπους όπως δίδασκε ''όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί '' . Στα επόμενα χρόνια πολλοί ήταν εκείνα οι οποία συχνά ανακατεύοντας φιλοσοφικά και θρησκευτικά στοιχεία , η και καθαρά φιλοσοφικά διακήρυξαν θέσεις φιλοσοφικού προτεσταντισμού.Στα χρόνια της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ο φιλοσοφικός προτεσταντισμός εκφράστηκε από κινήματα όπως ήταν οι πρώτοι χριστιανοί , οι οπαδοί του Μίθρα , οι γνωστικοί , αλλά και οι πιστοί του Μάνη. Στα νεότερα χρόνια ο Θρησκευτικός προτεσταντισμός φαίνεται να έχει επηρεάσει το φιλοσοφικό , αφού αυτά τα οποία ζητάν οι θρησκευτικά προτεστάντες από τους θεολόγους των υπόλοιπων δογμάτων ζητάν οι οπαδοί του φιλοσοφικού προτεσταντισμού από το φιλοσοφικό τους τρόπο σκέψεις.Σήμερα το ρεύματα αυτό συναντάται εντός του λεγόμενοι χώρου των φιλοσόφων του δρόμου
Νομός Δωδεκανήσου

Διοικητικές Μεταβολές

Τα Δωδεκάνησα ενσωματώθηκαν με την Ελλάδα το 1947 και ήταν η τελευταία περιοχή που ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Ελλάδας, αρχικά με καθεστώς αυτονομίας ως Γενική Διοίκηση Δωδεκανήσου. Η επίσημη τελετή της ενσωμάτωσης έγινε στις 7 Μαρτίου του 1948. Το 1955 η Δωδεκάνησος έγινε επισήμως νομός με πρωτεύουσα της νομαρχίας την Πόλη της Ρόδου. Η Νομαρχία είναι το πιο διάσημο αξιοθέατο της Ρόδου, η οποία σχεδιάστηκε από τον Φλορεστάνο Ντε Φάουστο κατά την 1η ιταλική περίοδο.
Αποτέλεσε νομός της Ελλάδας από το 1955 έως το 2010, χωρίς να υπάρξει ποτέ ουδεμία μεταβολή στην έκταση του νομού, ενώ καταργήθηκε οριστικά ο νομός με το Σχέδιο Καλλικράτης το 2011 και αποσπάστηκε σε τέσσερις περιφερειακές ενότητες, Καλύμνου, Καρπάθου, Κω και Ρόδου.
Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Ρωσίας

Φήμες για την ίδρυση του

Σύμφωνα με τον Αλεξάντερ Νικολάιβιτς Γιάκοβλεφ, το κόμμα ήταν μια μαριονέτα της KGB. Επίσης είπε ότι το όνομα του κόμματος εφευρέθηκε από τον Φιλίπ Μπομπκόβ και ότι ο Βλαντιμίρ Χριουτσόφ παρουσίασε το κόμμα ως "σχέδιο" της KGB στον Μιχαήλ Γκορμπατσώφ.
Πόλυκαρπ Κους

Βιογραφία

Ο Κους γεννήθηκε στο Μπλάνκενμπουργκ της Γερμανίας το 1991 και το επόμενο έτος μετανάστευσε στις ΗΠΑ με την οικογένειά του. Ο πατέρας του ήταν κληρικός. Αρχικά έδειξε ενδιαφέρον για τη Χημεία, αλλά πήρε το πτυχίο της Φυσικής το 1931 από το «Ινστιτούτο Τεχνολογίας Case» (το σημερινό Πανεπιστήμιο Case Western Reserve) στις ΗΠΑ. Πραγματοποίησε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι (μάστερ το 1933, διδακτορικό το 1936). Για μεγάλο μέρος της σταδιοδρομίας του ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη, ενώ στη συνέχεια πήγε στο νέο τότε Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ντάλας. Πέθανε στο Ντάλας.
Minuscule

Ιστορίες

Οι δημιουργοί περιγράφουν τη σειρά ως "ένα απίθανο μείγμα Tex Avery και Microcosmos", που αναφέρεται στη γαλλο-ελβετική-ιταλική παραγωγή του 1996 "Microcosmos: Le peuple de l'herbe" γυρίσματα εντόμων πραγματικού βίου στο φυσικό τους περιβάλλον. Παρόμοιες αντιλήψεις μπορούν να παρατηρηθούν στη χρήση της ευρωπαϊκής επαρχίας (για τα περισσότερα επεισόδια), των παρόμοιων γωνιών και των λήψεων της κάμερας και ενός σχεδόν πανομοιότυπου μουσικού σκορ που αποτελείται κυρίως από ανοιχτές και επαναλαμβανόμενες φράσεις πιάνου. Οι δημιουργοί αναφέρουν επίσης τα κινούμενα σχέδια της Warner Bros, της δεκαετίας του 1950 ως μοντέλο της σειράς, που απευθύνονται τόσο σε νέους όσο και σε ηλικιωμένους, και η σειρά περιγράφεται συχνά ως "ένας σταυρός ανάμεσα σε ένα cartoon Tex Avery και ένα ντοκιμαντέρ της National Geographic!". Τα επεισόδια τείνουν να ακολουθούν έναν ή περισσότερους χαρακτήρες εντόμων μέσα από μια συγκεκριμένη κατάσταση και έχουν εμπλακεί σε ιστορίες όπως φυλές πολλαπλών εντόμων που θυμίζουν την ακολουθία κούρσας στο Star Wars: Επεισόδιο Ι - Η φανταστική απειλή, μια αράχνη που παγιδεύεται σε ένα μπαλόνι ήλιου και μια ακρίδα που εκτοξεύει κακόβουλα άλλα ανυποψίαστα έντομα από έναν καταπέλτη φτιαγμένο από μια χλόη.

Παραγωγή και διανομή

Το Minuscule παράγεται από τον Phillipe Delarue μέσω της εταιρίας Futurikon, τον Thomas Szabo και την Hélène Giraud. Η σειρά πωλήθηκε σε περισσότερες από 100 χώρες στην τηλεόραση και σε περίπου 30 χώρες σε βίντεο.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1983-1984

Το πρωτάθλημα Α' Εθνικής χάντμπολ ανδρών της περιόδου 1983–84 ήταν το δεύτερο Εθνικό πρωτάθλημα στην ιστορία της διοργάνωσης. Συμμετείχαν δώδεκα ομάδες που αγωνίστηκαν σε δύο γύρους των έντεκα αγώνων. Μετά το τέλος του πρωταθλήματος, οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 7, 8 και 9 έδωσαν αγώνες διαβάθμισης με τις δευτεραθλήτριες ομάδες των τριών ομίλων της Β' Εθνικής. Οι τρεις τελευταίες υποβιβάστηκαν απευθείας στη Β΄ Εθνική. 
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας για πέμπτη φορά σε ισάριθμες διοργανώσεις και κέρδισε έτσι τη συμμετοχή του στο Κύπελλο πρωταθλητριών. Την έξοδο στο κύπελλο της ομοσπονδίας κέρδισε ο Αθηναϊκός, χάρη στην επικράτησή του επί του Πανελληνίου με 22-14 στον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος. Ο κυπελλούχος ΒΑΟ προκρίθηκε στο κύπελλο κυπελλούχων.
Γενικές εκλογές τουΤρινιντάντ και Τομπάγκο (2015)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο στις 7 Σεπτεμβρίου 2015. Η ημερομηνία των εκλογών ανακοινώθηκε από την πρωθυπουργό Κάμλα Περσάντ-Μπισεσάρ στις 13 Ιουνίου 2015. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για τον αντιπολιτευόμενο Εθνικό Κίνημα του Λαού, το οποίο συγκέντρωσε το 52% των ψήφων και κέρδισε 23 από τις συνολικά 41 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Πλαίσιο

Προτού διεξαχθούν οι εκλογές του 2015, είχαν γίνει 2 επαναληπτικές εκλογές στο Σεντ Τζόζεφ και στο Τσαγκουάνας Γουέστ, έπειτα από τις οποίες τις δύο έδρες κατέλαβαν το PNM και το Ανεξάρτητο Φιλελεύθερο Κόμμα (ILP) σντίστοιχα.
Συνολικά 127 υποψήφιοι από 17 διαφορετικά πολιτικά κόμματα έλαβαν μέρος στις εκλογές, με τους 5 να κατέρχονται ως ανεξάρτητοι. Το PNM ήταν το μοναδικό κόμμα που διεκδίκησε 41 έδρες.
Τα κόμματα UNC, NJAC, COP και TOP έλαβαν μέρος ξανά στις εκλογές με τη σημαία του PP και δεν κατέβασαν υποψηφίους το ένα εναντίον του άλλου.

Εκλογικό σύστημα

Οι 41 αιρετοί βουλευτές εκλέγονται με το σύστημα ο νικητής τα παίρνει όλα σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Χρησιμοποιήθηκαν συνολικά 2.199 εκλογικά κέντρα.
Κωνσταντίνος της Μπραγκάνσα

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος τού Ιακώβου 4ου δούκα της Μπραγκάνσα και της Ιωάννας ντε Μενντόσα, κόρης τού Ντιόγκο ντε Μενντόσα, υψηλού προϊσταμένου τού Μοουράο.
Στα 19 έτη του ορίστηκε από τον Ιωάννη Γ΄ της Πορτογαλία ως ειδικός πρέσβης για να εκπροσωπήσει τη χώρα του στην βάπτιση τού γιου τού Ερρίκου Β΄ των Βαλουά της Γαλλίας. Όταν απεβίωσε ο Ιωάννης Β΄, ο Κωνσταντίνος ορίστηκε από τη χήρα του, την Αικατερίνη των Αψβούργων το 1558, ως κυβερνήτης της Πορτογαλικής Ινδίας με τον τίτλο τού 7ου αντιβασιλιά εκεί. Άφησε τη Λισαβόνα τον Απρίλιο τού 1558 και έφθασε στη Γκόα 5 μήνες μετά. Οργάνωσε αξιοθαύμαστα το κράτος εκεί και κατέκτησε το Ντάμαν της Κεϋλάνης (νυν Σρι-Λάνκα).
Ο δομ Κωνσταντίνος έκανε μία πρώτη επιχείρηση το 1560 για την υποταγή της Γιάφφνα, πρωτεύουσας τού βασιλείου της Βόρειας Κεϋλάνης. Απέτυχε, αλλά κατέλαβε τη νήσο Μανάρ. Ο βασιλιάς Κανκίλι Β΄ αντιστεκόταν σκληρά. Το 1619 έκανε διπλή εκστρατεία: μία ναυτική, που απωθήθηκε από τους πειρατές Μαλαμπάρι και μία χερσαία με 5000 άνδρες υπό τον δομ Φίλιππο ντε Ολιβέιρα, που νίκησε τον Κανκίλι Β΄ και κατέλαβε τη Γιάφφνα. Έτσι παγίωσε τον Πορτογαλικό έλεγχο της θαλάσσιας οδού στο στενό Παλκ (μεταξύ Ινδίας και Κεϋλάνης). 
Κυβέρνησε για 3 έτη και έκανε σημαντικές μεταρρυθμίσεις. Ο ιστορικός Κ. Ρ. Μπόξερ εκτιμά, ότι ήταν ο πιο φανατισμένος Πορτογάλος κυβερνήτης μαζί με τον προκάτοχό του δομ Φραγκίσκο Μπαρρέτο. Όσο έμεινε στην Ινδία ήταν προστάτης τού ποιητή Λουίς Βας ντε Καμόες. Έπειτα το 1562 έγινε κυβερνήτης της πόλης Ριμπέιρα Γκράνντε, στη νήσο Σάντο Αντάο τού συμπλέγματος τού Πράσινου Ακρωτηρίου στη δυτική Αφρική το 1562. Στις αρχές της δεκαετίας τού 1570 επέστρεψε στην Πορτογαλία.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του δόνα Μαρία ντε Μέλο, κόρη τού δον Ροντρίγκο ντε Μέλο 1ου μαρκησίου της Φερρέιρα και 1ου κόμη τού Τεντούγκαλ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Αντίστροφος

Στα μαθηματικά ο αντίστροφος αριθμος (ως προς τον πολλαπλασιασμό) ενός αριθμού x, συμβολίζεται με 1 /x ή  x⁻¹, και, είναι ένας αριθμός που αν πολλαπλασιαστεί επί x δίνει αποτέλεσμα το ουδέτερο στοιχείο του πολλαπλασιασμού, δηλαδή τη μονάδα, 1.
Γενικότερα για κάθε στοιχείο a μιας ομάδας G υπάρχει ένα αντίστροφο στοιχείο a′ ως προς τη διμελή της πράξη ∗ της ομάδας, με τις ιδιότητες: a∗a′ = e και a*e = a όπου e το ταυτοτικό ή ουδέτερο στοιχείο της ομάδας. Το e λέγεται ουδέτερο γιατί στην πράξη a*e = a, αφήνει το στοιχείο a αναλλοίωτο.
Στην πράξη της πρόσθεσης ο αντίστροφος ενός αριθμού x λέγεται αντίθετος και συμβολίζεται -x. Το ουδέτερο στοιχείο στην πράξη της πρόσθεσης είναι το 0. Έχουμε x + (-x) = 0 και x + 0 = x.
Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη Απρίλιος 1946

Η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη 1946 (18 Απριλίου – 2 Οκτωβρίου 1946) προέκυψε από τη νίκη του Λαϊκού κόμματος στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1946, αλλά δεν ανέλαβε άμεσα μετά την πτώση της Κυβέρνησης Σοφούλη, στις 4 Απριλίου 1946, γιατί δεν είχε εκλέξει ακόμη αρχηγό. Από τις 4 μέχρι τις 18 Απριλίου είχε αναλάβει η υπηρεσιακή κυβέρνηση Πουλίτσα από την οποία ανέλαβε η Κυβέρνηση Τσαλδάρη, στις 18 Απριλίου 1946. Η νίκη των εκλογών ανήκε στον Συνασπισμό Ηνωμένη Παράταξις Εθνικοφρόνων, με διοικούσα επιτροπή τους Π. Μαυρομιχάλη, Τ. Θεοτόκη και Κ. Τσαλδάρη. Ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης εκλέχθηκε αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος και ανέλαβε την πρωθυπουργία στις 18 Απριλίου 1946.
Ακουστότητα του ήχου

Ακουστότητα του ήχου λέγεται το χαρακτηριστικό με το οποίο ξεχωρίζουμε τους ήχους σε ισχυρούς και λιγότερο ισχυρούς, ασθενείς, κλπ. Η ακουστότητα καθορίζεται κυρίως από την ένταση του ηχητικού κύματος, δηλαδή την ηχητική ενέργεια που φτάνει στο αφτί μας κάθε δευτερόλεπτο. Ωστόσο, εκτός από την ένταση, εξαρτάται και από τη συχνότητα του ήχου.
Μπάλος

Ο Μπάλος είναι ένας παραδοσιακός χορός ελληνικής καταγωγής με πανάρχαια ελληνικά στοιχεία  κι ένας από τους πιο γνωστούς λαϊκούς νησιώτικους χορούς στην Ελλάδα. Η λέξη μπάλος προέρχεται από τα λατινικά όπου με την σειρά της είναι δανεισμένη από την ελληνική γλώσσα, προερχόμενη από το ελληνικό ρήμα βαλλίζω.
Η μελωδία του μπάλου χαρακτηρίζεται ως γενικά χαρούμενη και λυρική το οποίο είναι χαρακτηριστικό της μουσικής των νησιών του Αιγαίου. Αυτός ο χορός χορεύεται συνήθως από ζευγάρια κι ενσωματώνει επίσης όλα τα στοιχεία του φλερτ.
Οι άνδρες παλιότερα δεν μπορούσαν να πλησιάσουν εύκολα τις γυναίκες και με τον μπάλο μπορούσαν να «φλερτάρουν» μαζί τους. Υπάρχουν διάφορες μορφές του μπάλου γύρω από τα νησιά. Η απλούστερη είναι εκείνη κατά την οποία ένα ζευγάρι περνά μέσα από μια σειρά από αυθόρμητες μορφές. Σε μιαν άλλη εκδοχή πολλά ζευγάρια χορεύουν ταυτόχρονα σαν μόνα τους επάνω στην πίστα. Μιαν άλλη εκδοχή είναι όταν εισάγεται κι ο Συρτός. Τέλος, στην πιο περίπλοκη μορφή του, όταν ένας αριθμός ζευγαριών κάνουν συγχρονισμένα διάφορες έντονες χορευτικές φιγούρες.
Ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια του μπάλου και στη Μικρά Ασία είναι το Τί σε μέλλει εσένανε ;
Σταυρός (συνοικία Αμμοχώστου)

Τοποθεσία

Ο Σταυρός αποτελεί μέρος των Βαρωσίων, δηλαδή της νέας Αμμοχώστου. Στα νότια συνορεύει με τον Άγιος Μέμνων, στα δυτικά με την Ακρόπολη, στα βόρεια με την Αγία Ζώνη και στα ανατολικά με τη Χρυσή Ακτή.

Ιστορία

Σύμφωνα με την παράδοση, στην περιοχή έφθασαν μέσω θαλάσσης εννέα μαύροι με τις οικογένειες τους. Προέρχονταν από την Μικρά Ασία, πιθανόν από την περιοχή του Μέλανα Όρους (Καραμανιά). Οι έξι από τους εννέα κατοίκησαν στην περιοχή του Σταυρού, η οποία ονομαζόταν Βουνάρες, δηλαδή λόφοι από άμμο, οι οποίοι σχηματίστηκαν από τους ανέμους καθώς η περιοχή ήταν ακατοίκητη. Οι άλλοι τρεις κατοίκησαν στην περιοχή του Αγίου Μέμνωνα.

Πληθυσμός

Ο Σταυρός εμφανίζεται μόνο σε μία από τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο. Στην απογραφή του 1946 κατεγράφησαν 1777 κάτοικοι. Στις απογραφές του 1960 και του 1973 δεν απογράφεται ξεχωριστά. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στη συνοικία από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος της δεν ελέγχεται από αυτήν.

Εκκλησία Τιμίου Σταυρού

Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Τίμιο Σταυρό. Ναός του Τιμίου Σταυρού υπάρχει και στη μεσαιωνική πόλη της Αμμοχώστου (Παλαιά Αμμόχωστος). Πιθανόν να μεταφέρθηκε η τιμή και λατρευτικά αντικείμενα από τον παλιό ναό στον μεταγενέστερο.
Δημόσια Βιβλιοθήκη Αργοστολίου

Ιστορική αναδρομή

Η Κοργιαλένειος Βιβλιοθήκη Αργοστολίου ιδρύθηκε το 1924, έπειτα από τη διαθήκη του Μαρίνου Κοργιαλένιου, που πήρε και το όνομα του, ο οποίος είχε αφήσει 4.000 λίρες για την ανέγερση της βιβλιοθήκης, 1.000 λίρες για την αγορά βιβλίων και 5.000 για τη συντήρηση της. Εποπτεύεται από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων με κύριο σκοπό την πληροφοριακή εξυπηρέτηση όποιου επισκέπτεται την βιβλιοθήκη για τη χρήση των υπηρεσιών, των πηγών πληροφόρησης και των συλλογών που διαθέτει και παράλληλα, η προώθηση της έρευνας και η πολιτιστική και πνευματική ανάπτυξη των κατοίκων του τόπου. Μαζί με το Κοργιαλένειο Λαογραφικό Μουσείο και τις συστεγαζόμενες αρχειακές συλλογές του νομού Κεφαλληνίας φέρονται ότι «αποτελούν ένα σημαντικό πόλο επιστημονικής και πνευματικής δραστηριότητας με διεθνή εμβέλεια». 
Ξεκίνησε τη λειτουργία της το 1925, ενώ το 1926 με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας συγχωνεύθηκε με την παλαιότερη Δημόσια Βιβλιοθήκη, η οποία λειτουργούσε στο Αργοστόλι από το 1887. Οι σεισμοί του 1953 κατέστρεψαν το κτίριο, όμως το βιβλιακό υλικό περισώθηκε και μεταφέρθηκε στα γιουγκοσλαβικά "τολ" που είχαν στηθεί πρόχειρα στην πόλη και κατόπιν στο κτίριο του Χαροκοπείου Ιδρύματος. Με την πάροδο του χρόνου, η βιβλιοθήκη εμπλουτίστηκε με υλικό και μηχανήματα από δωρεές φορέων αλλά και του Ελληνικού Κράτους και στελεχώθηκε με εξειδικευμένο προσωπικό. Η συλλογή της αρχικά συγκροτήθηκε από τη συλλογή των βιβλίων του Κοργιαλένιου και από τα βιβλία της παλαιάς βιβλιοθήκης.
Το Κοργιαλένειο Ίδρυμα και κατ επέκταση η βιβλιοθήκη έχασε μέρος των κεφαλαίων που του κληροδοτήθηκαν με τον αναγκαστικό Νόμο 1069/1938, ενώ με τον Νόμο 18/1944 έχασε και τις τραπεζικές του καταθέσεις. Στους νεότερους χρόνους μετά τους σεισμούς του 1953, ένα μεγάλο τμήμα από τα εναπομείναντα κεφάλαια φαίνεται πως δαπανήθηκαν για την ανοικοδόμηση του νυν κτιρίου αποσταθεροποιώντας πλήρως την οικονομική κατάσταση του Ιδρύματος. Σήμερα, τόσο το μουσείο, όσο και η βιβλιοθήκη εξαρτώνται από τις κρατικές επιχορηγήσεις, γεγονός που κατά καιρούς προβλημάτισε την εύρυθμη λειτουργία της. Στις 15 Ιανουαρίου 2017 με απόφαση του Κοργιαλένειου Διοικητικού Συμβουλίου και λόγω των συνεχιζόμενων οικονομικών προβλημάτων το ωράριο της βιβλιοθήκης μειώθηκε σε τρεις ώρες καθημερινώς. Ένα μήνα αργότερα μέλος του ΔΣ ανακοίνωσε ότι οι προσπάθειες του Κοργιαλένειου Ιδρύματος στην κατεύθυνση εξεύρεσης πόρων για τη συνέχιση της λειτουργίας της βιβλιοθήκης ήταν άκαρπες και αν δεν αλλάξει κάτι η βιβλιοθήκη θα πάψει να λειτουργεί.
Σκωτική Γαελική γλώσσα

Ιστορία

Η Σκωτική Γαελική γλώσσα, όπως και η Ιρλανδική και η Γλώσσα Μανξ, αναπτύχθηκε ως ξεχωριστή γλώσσα μετά τον 12ο αιώνα. Οι κελτικές γλώσσες της Γοϊδελικής υποοικογένειας έφτασαν να αποτελούν τις γλώσσες της πλειοψηφίας στη Σκωτία, εκτοπίζοντας παλαιότερες κελτικές γλώσσες και κατά τόπους ακόμη και τα Αρχαία Αγγλικά. Ήδη, όμως, από τον 13ο αιώνα τα Γαελικά αρχίζουν να υποχωρούν από την ηπειρωτική Σκωτία. Τον 15ο αιώνα αρχίζει να εμφανίζεται η διαχωριστική γραμμή Χάιλαντ-Λόουλαντ, δηλαδή ο γλωσσολογικός διαχωρισμός σύμφωνα με τις γεωγραφικές περιοχές όπου ομιλούνταν η Γαελική γλώσσα (ορεινές περιοχές, Χάιλαντ) από τις περιοχές όπου ομιλούνταν η Αγγλική γλώσσα (πεδινές περιοχές, Λόουλαντ). Έκτοτε η γλώσσα γνωρίζει φθίνουσα πορεία, με αποτέλεσμα το 2001 να ομιλείται μόλις από το 1,2% (58.652 άτομα) του συνολικού πληθυσμού της Σκωτίας, με το μεγαλύτερο ποσοστό να βρίσκεται στα νησιά των Εξωτερικών Εβρίδων. Υπάρχουν ακόμη περίπου 34.000 άτομα στη Σκωτία τα οποία έχουν κάποια γνώση της γλώσσας, ενώ λίγο περισσότεροι από 8.000 ακόμη ομιλητές υπάρχουν στον Καναδά, στις Η.Π.Α., στην Αυστραλία κσι στη Νέα Ζηλανδία.

Το αλφάβητο και η νομιμοποίηση της

Η Σκωτική Γαελική γλώσσα γράφεται με το λατινικό αλφάβητο. Χρησιμοποιούνται μόλις 18 γράμματα για να αποδώσουν γύρω στους 50 διαφορετικούς φθόγγους. Η γλώσσα αναγνωρίστηκε ως επίσημη γλώσσα στη Σκωτία με την Πράξη του Σκωτικού Κοινοβουλίου για τη Γαελική γλώσσα το 2005. Εκτός από τη διδασκαλία της στα σχολεία, υπάρχουν ακόμη και μερικοί ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί οι οποίοι μεταδίδουν τα προγράμματά τους στη γλώσσα.
Πρωτόκολλο του Λονδίνου (1832)

Το Πρωτόκολλο του Λονδίνου ήταν συνθήκη που υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 7 Μαΐου 1832, ανάμεσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, την Μεγάλη Βρετανία, την Ρωσία και τη Γαλλία.
Η συνθήκη ήταν συνέχεια του Πρωτοκόλλου του 1830 και καθόριζε τα σύνορα ανάμεσα σε Ελλάδα και Οθωμανική αυτοκρατορία. Οι Οθωμανοί έπαιρναν σαν αποζημίωση 40 εκατομμύρια γρόσια, επιδίκαζε στην Ελλάδα την Λαμία αλλά αρνούνταν την ένταξη στο ελληνικό κράτος της Κρήτης και της Σάμου.
Ουροδόχος κύστη

H ουροδόχος κύστη είναι κοίλο μυικό όργανο το οποία συλλέγει τα ούρα από τα νεφρά πριν την απέκκρισή τους μέσω της ούρησης. Βρίσκεται στο έδαφος της πυέλου. Τα ούρα εισέρχονται στην κύστη μέσω των ουρητήρων και εξέρχονται από την ουρήθρα. Η ανθρώπινη ουροδόχος κύστη έχει χωρητικότητα περίπου 300 με 500 mL.

Δομή

Η κύστη είναι κοίλο μυικό όργανο το οποίο βρίσκεται στη βάση της πυέλου. Τα ούρα συλλέγονται στην κύστη από τους δύο ουρητήρες, οι οποίοι ενώνονται με την κύστη στο πίσω τμήμα της και συνδέονται με τα νεφρά. Τα ούρα αποβάλλονται από την κύστη μέσω της ουρήθρας, ένα μυικό σωλήνα ο οποίος τελειώνει στο ουρηθρικό στόμιο. Ανατομικά, η κύστη χωρίζεται στον βυθό στην κορυφή και το τρίγωνο της κύστης, το οποίο σχηματίζεται από τα ουρητηρικά στόμια και το στόμιο της ουρήθρας. Στον άντρα, ακριβώς μπροστά από την ουρήθρα βρίσκεται ο προστάτης.
O εξωστήρας μυς της κύστης αποτελείται από λείες μυικές ίνες στο τοίχωμα της κύστης, οργανωμένες σε σπειροειδή, κυκλικά και επιμήκη δεμάτια. Όταν η κύστη διατείνεται, ενεργοποιείται το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα ώστε να συσπαστεί ο εξωστήρας και κατ'επέκταση να συσπαστεί η κύστη ώστε να αποβληθούν τα ούρα. Έχει βρεθεί ότι στους άντρες η καθιστή θέση βοηθάει να συσπαστεί περισσότερο εξωστήρας.
Η ουροδόχος κύστη διαθέτει μεταβατικό επιθήλιο, το οποίο δεν παράγει βλέννα. Το εσωτερικό επιθήλιο είναι γνωστό και ως ουροθήλιο και θεωρείται ότι ρυθμίζει πτυχές της φυσιολογίας της ουροδόχου κύστης όσον αφορά ερεθίσματα όπως η διάταση κατά τη διάρκεια της πλήρωσης.
Ζυλ-Ανρί Ντεφουρνό

Βιογραφία

Ο Ντεφουρνό στρατολογήθηκε από τον προκάτοχό του, Ανατόλ Ντάιμπλερ (Anatole Deibler) και παρακολούθησε την πρώτη εκτέλεση ως δεύτερος βοηθός το 1909. Ο Ανατόλ πέθανε το 1939 έπειτα από καρδιακή προσβολή στο σταθμό του μετρό, ενώ πήγαινε για την 401η εκτέλεσή του. Έπειτα από το θάνατο του Ντάιμπλερ, ο Ντεφουρνό ανέλαβε επίσημα δήμιος της Γαλλίας και επιμελήθηκε την τελευταία δημόσια καρατόμηση στη Γαλλία, στις 17 Ιουνίου 1939, όταν αποκεφαλίστηκε ο δολοφόνος 5 ατόμων, Εζέν Γουάιντμαν (Eugène Weidmann).

Η εκτέλεση εκείνη είναι αξιοσημείωτη καθώς είναι μία από τις ελάχιστες που κινηματογραφήθηκε, καθώς γυρίστηκε από ένα ιδιωτικό διαμέρισμα κοντά στη φυλακή Για λόγους που παραμένουν άγνωστοι, ο Ντεφουρνό επέμεινε ότι η ώρα Γκρίνουιτς και όχι η θερινή ώρα (νωρίς τα ξημερώματα) ήταν η καταλληλότερη για να είναι επίσημη ώρα για την εκτέλεση. Αυτό σήμαινε ότι σε αντίθεση με το έθιμο ο Γουάιντμαν καρατομήθηκε με το φως της ημέρας. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τα δημόσια γλέντια γύρω από τη φυλακή όπου εκτελέστηκε ο κατάδικος (οι καφετέριες είχαν πάρει άδεια να παραμείνουν ανοικτές όλο το βράδυ, το κρασί έρρεε άφθονο και τα ραδιόφωνα έπαιζαν μουσική τζαζ) αλλά και η μαρτυρία των κινηματογραφημένων στιγμιότυπων, θεωρούνται σε μεγάλο βαθμό αιτία για την απόφαση όλες οι επόμενες εκτελέσεις να γίνονταν κεκλεισμένων των θυρών.
Κατά την περίοδο του Β΄Παγκόσμιου Πολέμου ο Ντεφουρνό προκάλεσε αντιδράσεις όταν κλήθηκε από την κατοχική κυβέρνηση του Βισί να εκτελέσει κομμουνιστές και αγωνιστές της εθνικής αντίστασης, όπως τον Μαρσέλ Λανζέρ, που οδήγησε στην παραίτηση του βοηθού του, Αντρέ Ομπρέχτ, και των αδερφών Μαρτέν (Ζωρζ και Ρομπέρ). Επίσης, οι πρώτες εκτελέσεις γυναικών στη Γαλλία από τον 19ο αιώνα έγιναν εκείνη την περίοδο (όπως εκείνη της υποστηρίκτριας των αμβλώσεων, Μαρί-Λουίζ Ζιρό (Marie-Louise Giraud) το 1943). Επίσης, εκτέλεσε την Ζερμέν Γκοντφρουά, που έκανε φόνους με τσεκούρι. Αυτή ήταν και η τελευταία εκτέλεση γυναίκας στη Γαλλία, στις 21 Απριλίου 1949.
Έπειτα από τον πόλεμο, ο δήμιος γλίτωσε τα αντίποινα αλλά παρουσίασε ροπή προς τον αλκοολισμό, ένα πρόβλημα που επιδεινώθηκε μετά την αυτοκτονία του γιου του. Το 1945 συνεργάστηκε ξανά με τον Ομπρέχτ ως πρώτο βοηθό, παρά την δυσαρέσκεια που είχε ο τελευταίος για τον Ντεφουρνό. Οι διαφωνίες μεταξύ τους συνεχίστηκαν και ο Ομπρέχτ παραιτήθηκε για δεύτερη φορά το 1947.
Ο Ντεφουρνό συνέχισε την εργασία του ως τον Οκτώβριο του 1951 που πέθανε, σε κατάσταση σχεδόν τρέλας. Τον διαδέχθηκε ως δήμιος ο Ομπρέχτ, ο οποίος πραγματοποιούσε δημόσιες εκτελέσεις ως το 1976. Έπειτα από έναν χρόνο, έγινε η τελευταία θανατική εκτέλεση στη Γαλλία. Η ποινή του θανάτου καταργήθηκε τον Οκτώβριο του 1981.