google/wiki40b huggingface dataset:
Θεόδωρος Νέγρης (πολιτικός)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και καταγόταν από παλαιά αρχοντική Φαναριώτικη οικογένεια της Γένοβας. Ήταν γιος του Γεωργίου Νέγρη, εγγονός του ομώνυμού του Θεόδωρου Νέγρη, πατριάρχη της οικογένειας των Νέγρηδων της Κωνσταντινούπολης. Λόγω της καλής οικονομικής του κατάστασης απέκτησε αξιόλογη μόρφωση. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και έγινε ένα από τα πιο δραστήρια μέλη της. Διετέλεσε γραμματέας του Σκαρλάτου Καλλιμάχη στη Μολδαβία και λίγο πριν την έκρηξη της επανάστασης διορίστηκε από την τουρκική κυβέρνηση επιτετραμμένος της στο Παρίσι. Στην διαδρομή όμως έφτασαν τα νέα για την έκρηξη της επανάστασης, οπότε αυτός έσπευσε κρυφά στην επαναστατημένη Ελλάδα. Παράλληλα οι Τούρκοι στην Κωνσταντινούπολη, ύστερα από τον διωγμό που εξαπολύθηκε εναντίον του ελληνικού πληθυσμού, αποκεφάλισαν τον πατέρα του.
Φτάνοντας στις Σπέτσες με περιβολή Τούρκου αξιωματούχου παραλίγο να λιντσαριστεί από το πλήθος. Τελευταία στιγμή σώθηκε από τον Νεόφυτο Βάμβα. Παρ' όλο τον κίνδυνο που πέρασε, ο Νέγρης συνέχισε να προκαλεί, διαδίδοντας ψευδώς ότι ήταν συγγενής των Υψηλάντηδων. Στην Καλαμάτα θα συναντηθεί με τον Κωστάκη Καρατζά και τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο εγκαινιάζοντας ουσιαστικά μια άτυπη συμμαχία με κυρίαρχο το αντι-υψηλαντικό και φαναριώτικο στοιχείο. Στις 19 Νοεμβρίου 1821 ίδρυσε την Νομική Διάταξη της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος, τον Άρειο Πάγο. Με διατάγματα όπως αυτό, το οποίο απαγόρευε την είσοδο στρατευμάτων χωρίς την άδεια της αρχής, ουσιαστικά συγκροτούσε ανεξάρτητο κρατίδιο. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου εκλέχτηκε ο ίδιος.
Συμμετείχε στην Α΄ και στην Β΄ Εθνοσυνέλευση ενώ στη συνέχεια θέλοντας να ξεπεράσει τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο συμμάχησε με τον Κολοκοτρώνη και έπειτα με τον Ανδρούτσο. Συγκάλεσε νέα συνέλευση, η οποία όμως απέτυχε. Εν τω μεταξύ ο Άρειος Πάγος είχε χάσει ήδη την ισχύ του. Έτσι σιγά σιγά παραμερίστηκε από τα πολιτικά πράγματα.
Ο χαρακτήρας του ήταν αλλοπρόσαλλος και ανυπόμονος. Σε αντίθεση με το παρουσιαστικό του, ήταν πάρα πολύ έξυπνος και δόλιος, αντιπροσωπεύοντας επαρκώς το φαναριώτικο πρότυπο. Οι φιλοδοξίες του, σε συνδυασμό με την ανυπομονησία του, τον οδήγησαν σε σύγκρουση με τον επίσης φιλόδοξο Μαυροκορδάτο καθώς και με άλλες πολιτικές φυσιογνωμίες της εποχής.
Απεβίωσε στις 22 Νοεμβρίου 1824 από τύφο στο Ναύπλιο.
Λαίδη Περλέτ Λουίζι

Προφίλ

Γεννήθηκε στο χωριό Λαμπορί το 1946 και σπούδασε Γλωσσολογία στα πανεπιστήμια των Δυτικών Ινδιών (στα Μπαρμπάντος) και του Κεμπέκ. Στην τελευταία πόλη έκανε και μεταπτυχιακές σπουδές με υποτροφία, στον κλάδο της Γλωσσολογίας και συγκεκριμένα της Διδακτικής της Γλώσσας. Το 1991 ξεκίνησε διδακτορικό στην Εκπαίδευση στο πανεπιστήμιο του Μπρίστολ. Το 1999 της απονεμήθηκε τιμητικό ντοκτορά στη Νομική από το ίδιο πανεπιστήμιο. Μεγάλη είναι η συνεισφορά της στην ανάπτυξη της εκπαίδευσης στη χώρα της, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της εργάστηκε ως δασκάλα. Μεταξύ άλλων, δίδαξε γαλλικά και έγινε πρύτανης σε κολέγιο της Αγίας Λουκίας.

Γενική Κυβερνήτρια

Το πλήρες όνομά της είναι Calliopa Pearlette Louisy και έγινε η πρώτη γυναίκα Γενική Κυβερνήτρια στο νησιωτικό κράτος, στις 19 Σεπτεμβρίου του 1997. Διαδέχθηκε τον Σερ Τζορτζ Μάλετ. Τον Δεκέμβριο του 2017 ανακοίνωσε την αποχώρησή της για τις 31 Δεκεμβρίου. Γενικός Κυβερνήτης έγινε προσωρινά ο Έμσκο Ρέμι (υπηρεσιακός από την 1η Ιανουαρίου 2018).

Τιμές

Το 1999 της απονεμήθηκε από τη Βασίλισσα της Αγγλίας ο Μεγαλόσταυρος της Λαίδης του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη και του Αγίου Μιχαήλ.
Ελεύθερες γυναίκες

Αρχή

Οι ιδρύτριες των Ελεύθερων Γυναικών ήταν ενεργές στο Ελευθεριακό κίνημα, όμως ήταν δυσαρεστημένες με τον τρόπο με τον οποίο το κίνημα  αντιμετώπιζε τα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετώπιζαν ως γυναίκες [2]. Οι γυναίκες αισθάνθηκαν ότι, παρά τις κλήσεις τους για ισότητα, οι άνδρες συναγωνιστές τους δεν τις αντιμετώπιζαν ως ίσες. Το ευρύτερο συναίσθημα ήταν ότι:
"Όλοι αυτοί οι σύντροφοι, όσο ριζοσπάστες μπορεί να ήταν σε καφετέριες, συνδικάτα και ακόμη και στις αντίστοιχες πολιτικές οργανώσεις [FAI], φαίνεται να ξεχνούν την ιδιότητα τους ως λάτρεις της απελευθέρωσης των γυναικών μέσα από τις πόρτες των σπιτιών τους. Στο εσωτερικό, συμπεριφέρονται με την σύντροφο τους, όπως και ο κάθε κοινός «σύζυγος». "
Παρόλο που οι γυναίκες συμμετείχαν σε πολλά συνδικάτα και κινήματα (όπως η CNT και η FAI) ήταν μειοψηφία. Συχνά αγνοούνταν, ή η συμμετοχή τους δεν αναγνωριζόταν, είτε λόγω του σεξισμού είτε και του ίδιου του δισταγμού των γυναικών να εμπλακούν [4]. Οι άνδρες, γενικά, δεν τις έπαιρναν σοβαρά στο δημόσιο βίο ή σε πολιτικά ζητήματα. Σε συναντήσεις ομάδων, όπως το FIJL γελούσαν, πριν μιλήσουν καν οι γυναίκες[5]. Αυτό συνέβη παρά το γεγονός ότι οργανώσεις όπως η CNT υποστήριζαν επισήμως την θέση ότι οι άνδρες και οι γυναίκες θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται ως ίσοι εξίσου, στο σπίτι αλλά και στο κίνημα. Οι πεποιθήσεις εντός της ελευθεριακής κοινότητας ήταν ότι «τα δύο φύλα θα είναι ίσα, τόσο σε δικαιώματα όσο και σε υποχρεώσεις». 
Οι Ελεύθερες Γυναίκες δεν αυτοπροσδιορίστηκαν ως φεμινιστική οργάνωση, καθώς είδαν τα περισσότερα τα προβλήματα των γυναικών αδιάσπαστα από τα κοινωνικά προβλήματα της εποχής, ενώ μοιράστηκαν την επιθυμία τους για κοινωνική επανάσταση, συνέβαλαν όμως στην αναγνώριση των γυναικείων ικανοτήτων και οργανώθηκαν στις κοινότητες τους για να επιτύχουν αυτόν τον σκοπό.

Ισότητα

Σε αντίθεση με άλλες γυναικείες αριστερές οργανώσεις στην Ισπανία εκείνη τη στιγμή, οι Ελεύθερες Γυναίκες ήταν μοναδικές στο ότι επέμεναν να παραμείνουν αυτόνομες από την ανδρική κυριαρχία της CNT, της FAI και της FIJL και αγωνίστηκαν για ισόνομη κατάσταση με τις άλλες καθιερωμένες αναρχικές οργανώσεις. Οι Ελεύθερες Γυναίκες δημιούργησαν επίσης επιμορφωτικά προγράμματα για να βοηθήσουν τις γυναίκες να γίνουν εργατικό προσωπικό, παρέχοντάς τους τις απαραίτητες δεξιότητες [10]. Οι προσπάθειές τους ήταν συνήθως σύμπραξη με την τοπική ένωση της κοινότητας, οι οποίες και συνεργάστηκαν καθώς έπρεπε να αναπληρωθούν οι θέσεις που άφησαν οι άνδρες που έφυγαν για το μέτωπο. Οι Ελεύθερες Γυναίκες παρείχαν επίσης την υποστήριξη τους για το σκοπό της Επανάστασης. Εκτός από την παροχή τροφής στους πολιτοφυλακές και την υποστήριξη  γυναικών στις πολιτοφυλακές κάνανε ασκήσεις με όπλα.
Παναγιώτης Ζαγγλής

Ο Παναγιώτης Ζαγγλής ήταν Έλληνας αγωνιστής και οπλαρχηγός της Επανάστασης του 1821. Καταγόταν από το Οίτυλο της Μάνης και ανήκε στον περίγυρο των Μαυρομιχαλαίων.
Ήταν επικεφαλής στρατιωτικού σώματος και πολέμησε σε διάφορες μάχες αρχικά στη Πελοπόννησο και εν συνεχεία στην Στερεά Ελλάδα. Σε κάποια από τις τελευταίες μάχες συνελήφθη και παρέμεινε σε αιχμαλωσία υπό τον Ιμπραήμ Πασά, πλην όμως λόγω των ιατρικών του γνώσεων που διέθετε, έχαιρε πολλών τιμών από τους Αιγυπτίους.
 
Τελικά το 1826 κατάφερε και δραπέτευσε όπου και συνέχισε με ζήλο και γενναιότητα να συμβάλει στον απελευθερωτικό αγώνα στην Αττική υπό τις οδηγίες του Νικηταρά. 
Πέθανε επί βασιλείας του Όθωνα από τον οποίο και είχε τιμηθεί, το 1845.
Νικόλαος Γούσιος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Ντεμίρ Ισσάρ (σημ. Σιδηρόκαστρο) της Mακεδονίας, τότε τμήμα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Συγκρότησε ένοπλη ομάδα που έδρασε έως το 1906 στην περιοχή Σιντικής, Σερρών και Πετριτσίου. Από το 1906 έως και το 1907, συνεργάστηκε με τα σώματα των Δούκα Γαϊτατζή και Στέργιου Βλάχβεη, ως επικεφαλής δικής του ομάδας. Πήρε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις εναντίον Βουλγαρικών σωμάτων που δρούσαν στην περιοχή. Μετά το 1908 τοποθετήθηκε ως δάσκαλος στο Ελληνικό σχολείο του Σταρτσόβου, έχοντας ως αποστολή την ενημέρωση για τις κινήσεις των Βουλγάρων στην περιοχή. Φυλακίστηκε πολλές φορές από τις Οθωμανικές αρχές για τη δράση του. Με το ξέσπασμα του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, έσπευσε να καταταχθεί ως εθελοντής.
Αντιναύαρχος

Ο αντιναύαρχος διεθνώς

Στο ναυτικό πολλών χωρών, ο αντιναύαρχος είναι βαθμός τριών αστέρων με κώδικα OF-8 στο NATO, αν και σε μερικές δυνάμεις όπως το Γαλλικό ναυτικό είναι βαθμός OF-7, με τον κώδικα OF-8 να αντιστοιχεί στον βαθμό τεσσάρων αστέρων του squadron vice-admiral.

India

In India, vice admiral is a three star admiral.

Italy

In Italy, the equivalent to vice admiral is the ammiraglio di squadra.

Philippines

In Philippines, the rank vice admiral is the highest-ranking official of the Philippine Navy.  He is recognized as the flag officer in-charge of the Navy.  The rank vice-admiral in the Philippines, has the same ranking in the U.S Navy.

Vietnam

In Vietnam, the equivalent to vice admiral is the phó đô đốc.
-->
Αγκουσελιανά Ρεθύμνης

Γενικά στοιχεία

Τα Αγκουσελιανά είναι χτισμένα σε μια μικρή πεδιάδα που ενώνεται με τον κάμπο της Κοξαρέ, 24 χλμ νοτιοδυτικά του Ρεθύμνου, σε υψόμετρο 350 μέτρων. Βόρεια του οικισμού βρίσκεται ο λόφος Κεφάλα, ενώ στα νότια βρίσκονται τα Ατσιπαδιανά Όρη. Παλαιότερα, με την καποδιστριακή διοικητική διαίρεση αποτελούσαν, μαζί με το χωριό Παλαιόλουτρα, το δημοτικό διαμέρισμα Αγκουσελιανών του δήμου Φοίνικα. Οι κάτοικοι του οικισμού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Πλησίον των Αγκουσελιανών βρίσκεται το σπήλαιο Νεραϊδότρυπα.
Η κύρια εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Εκκλησιαστικά αποτελεί ενορία που υπάγεται στην Α΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων.

Ιστορικά στοιχεία

Στην ευρύτερη περιοχή έχουν βρεθεί θραύσματα κεράτων που ανήκουν σε κερατοστεγείς τάφους καθώς και αγγεία χρονολογούμενα στην ελληνιστική και τη ρωμαϊκή εποχή. Σύμφωνα με μια εκδοχή, ο οικισμός, ο οποίος φαίνεται να δημιουργήθηκε επί Τουρκοκρατίας, έλαβε το όνομά του από κάτοικο που εγκαταστάθηκε στο χωριό από τον Κουσέ Ηρακλείου (Κουσελιανός - Αγκουσελιανός - Αγκουσελιανά). Σύµφωνα µε τα ελλιπή στοιχεία της απογραφής του 1834, οι μουσουλμάνοι αποτελούσαν τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού του χωριού (208 μουσουλμανικές οικογένειες έναντι 50 χριστιανικών). Το 1868, κατά την περίοδο της Κρητικής Επανάστασης του 1866 - 1869, τα Αγκουσελιανά αποτέλεσε βάση των οθωμανικών στρατευμάτων που επιχειρούσαν εναντίον των Ελλήνων επαναστατών που κατείχαν το νότιο τμήμα του νομού Ρεθύμνης.  
To 1881 ο οικισμός υπαγόταν στο δήμο Λάμπης της επαρχίας Αγίου Βασιλείου και είχε 134 κατοίκους, ενώ το 1894, σύμφωνα με εκτίμηση του αξιωματικού του ελληνικού στρατού, Νικόστρατου Καλομενόπουλου, στο χωριό ζούσαν 30 ελληνικές οικογένειες. 
Από τα Αγκουσελιανά καταγόταν ο οπλαρχηγός και μακεδονομάχος Στυλιανός Κλειδής (1870 - 1912). Κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν ενεργά στις επαναστάσεις του νησιού από το 1866 και μετά, καθώς και στη μάχη της Κρήτης, ενώ αργότερα μερίμνησαν για την προστασία και τη φυγάδευση στρατιωτών των συμμαχικών δυνάμεων που είχαν αποκοπεί στο νησί.
Καλυδώνα

Ιστορία

Την πόλη, σύμφωνα με τη μυθολογία, ίδρυσε ο Καλυδών, γιος του Αιτωλού και της Προνόης. Η πρώτη πηγή για την ύπαρξη της πόλης είναι ο Όμηρος ο οποίος την αναφέρει ως  «πετρήεσσα» στη Ιλιάδα και την συμπεριλαμβάνει στον κατάλογο των πλοίων που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο μαζί με τέσσερις πόλεις (Πλευρώνα, Ώλενο, Πυλήνη, Χαλκίδα) και 40 πλοία με αρχηγό τον Αιτωλό βασιλιά Θόα. Κατά τους Πελοποννησιακούς πολέμους η Καλυδών διατήρησε για ένα διάστημα την αυτονομία της. Το 390 π.Χ. προσχώρησε στην ένωση των αχαϊκών πόλεων αλλά τελικά υποτάχθηκε στους Αιτωλούς. Στη διάρκεια του πολέμου των Αιτωλών με τους Μακεδόνες η πόλη καταστράφηκε από τον Φίλιππο τον Ε΄. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αύγουστος, μετά την ίδρυση της Νικόπολης, υποχρέωσε τους κατοίκους της Καλυδώνας να μετακομίσουν. Όλοι οι καλλιτεχνικοί θησαυροί της πόλης μεταφέρθηκαν στην Πάτρα.

Καλυδώνιος Κάπρος

Με την πόλη συνδέεται και ο σχετικός μύθος για τον Καλυδώνιο κάπρο. Ο Καλυδώνιος Κάπρος στάλθηκε στην πόλη από τη θεά Άρτεμη για να εκδικηθεί τον βασιλιά Οινέα, που πρόσφερε θυσία σε όλους τους Θεούς πλην εκείνης. Η χώρα υπέφερε από τις καταστροφές, που προξενούσε ο κάπρος και ο Μελέαγρος, γιος του Οινέα και της Αλθαίας, προσκάλεσε όλους τους ήρωες της αρχαιότητας μαζί και την Αταλάντη, κόρη του Αρκάδα Σχοινέα, στο κυνήγι του Κάπρου. Το έπαθλο για τον νικητή ήταν το δέρμα και το κεφάλι του θηρίου. Το πρώτο χτύπημα ο κάπρος το δέχτηκε από την Αταλάντη αλλά κατασπάραξε τον Υλέα και τον Αγκαίο, πριν τον εξοντώσει ο Μελέαγρος. Το έπαθλο τελικά δόθηκε στην Αταλάντη, πράγμα που δυσαρέστησε τους υπόλοιπους ήρωες. Τότε οι αδελφοί της μητέρας του Μελέαγρου της αφαίρεσαν το έπαθλο. Ο Μελέαγρος θύμωσε με αυτή τους την ενέργεια και σκότωσε τους θείους του, επιστρέφοντας το έπαθλο στην Αταλάντη.
Bulgari

Ιστορικό

Η επιχείρηση έχει ως αφετηρία το έτος 1884, όταν ο Έλληνας μετανάστης Σωτήριος Βούλγαρης (1857 - 1932) με καταγωγή από την τουρκοκρατούμενη ακόμα Ήπειρο και συγκεκριμένα από την Παραμυθιά Θεσπρωτίας, άνοιξε κοσμηματοπωλείο στη Ρώμη. Η τέχνη πέρασε στους απογόνους του και η επιχειρηματικότητα άνθισε κυρίως τη δεκαετία του '70, όταν άνοιξαν τα πρώτα καταστήματα εκτός Ιταλίας στη Νέα Υόρκη, το Παρίσι, τη Γενεύη και το Μόντε Κάρλο). Σήμερα υπάρχουν περισσότερα από 230 καταστήματα σ' όλο τον κόσμο.
Τα τελευταία χρόνια ο Bulgari έχει επεκτείνει τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες και σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που φέρουν την ονομασία του, σε συνεργασία με την αλυσίδα Marriott. Το πρώτο ξενοδοχείο άνοιξε στο Μιλάνο το 2004 και ακολούθησε στο Μπαλί το 2006. Και σ' αυτή την περίπτωση, το εγχείρημα στοχεύει σε ευκατάστατους ταξιδιώτες. 
Το 2001 ο οίκος Bulgari έγινε και μυθιστόρημα, γραμμένο κατά παραγγελία από την Βρετανίδα συγγραφέα Φέι Γουέλντον, με τον τίτλο «Bulgari Connection».  Το αρχικό κατάστημα του 1884 στην οδό Condotti της Ρώμης, υπάρχει ακόμα.
Νικόλαος Κωνσταντόπουλος

Βιογραφία

Ο Κωνσταντόπουλος γεννήθηκε το 1884 στον Σκοπό της Ανατολικής Θράκης. Ολοκλήρωσε το γυμνάσιο στην Αδριανούπολη και στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα όπου σπούδασε φιλολογία και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από όπου αποφοίτησε το 1910. Στη συνέχεια εργάστηκε από το 1910 μέχρι το 1918 ως καθηγητής σε ελληνικά σχολεία της Θράκης, της Ρουμανίας και της Οδησσού. Μετά τη λήξη του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου διετέλεσε εκπρόσωπος των Ελλήνων Θρακών της Νότιας Ρωσίας και το 1919 συμμετείχε ως βοηθητικό μέλος στην ελληνική αποστολή που συμμετείχε στη σύσκεψη ειρήνης του Παρισιού και στη συνθήκη των Σεβρών. Αργότερα συμμετείχε στην ελληνική αρμοστεία της Κωνσταντινούπολης και το 1920 διορίστηκε βοηθός υποδιοικητής της Ξάνθης την περίοδο που η περιοχή βρισκόταν υπό διασυμμαχικό έλεγχο. Το ίδιο έτος, μετά την παραχώρηση της Ανατολικής Θράκης στην Ελλάδα διορίστηκε ιδιαίτερος γραμματέας της ελληνικής αρμοστείας Αδριανούπολης και τον Νοέμβριο του 1920 συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 1920 καταφέρνοντας να εκλεγεί βουλευτής Σαράντα Εκκλησιών με το Κόμμα Φιλελευθέρων. 
Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την απώλεια της Ανατολικής Θράκης κατέφυγε στην Ελλάδα όπου διετέλεσε νομάρχης Λακωνίας επί κυβέρνησης Γονατά. Έπειτα εκλεγόταν επί σειρά ετών στην εκλογική περιφέρεια Σερρών με το κόμμα των Φιλελευθέρων (1923, 1928, 1932, 1933, 1936), ενώ μεταπολεμικά διετέλεσε από το 1952 μέχρι το 1956 βουλευτής Αθηνών με τον Ελληνικό Συναγερμό. Ενδιάμεσα διετέλεσε από το 1944 ως το 1946, γενικός διοικητής Ανατολικής Μακεδονίας.
Παράλληλα υπήρξε συγγραφέας πολιτικών μελετών και λογοτεχνικών έργων.  Από τις μελέτες του σημαντικότερες είναι η Συμβολή - μελέτη περί των διεκδικήσεών μας επί υπολοίπου Δυτικής Θράκης και της γραμμής του Έβρου (Αθήνα, 1944) και το Υπόμνημα περί των ελληνικών διεκδικήσεων επί της Βορείου Θράκης (1945). Από τα λογοτεχνικά του έργα ξεχωρίζουν τα, πατριωτικού χαρακτήρα, ποιήματα Γρηγορείτε (1909) και Νικητήρια (1947). Απεβίωσε στις 20 Ιουλίου του 1975. Προτομή του υπάρχει στον προσφυγικό οικισμό του Νέου Σκοπού Σερρών.
Σουλ-ουτούλα

Ο Σούλ-ουτούλα είναι κηδεμονικός θεός του Σουμεριακού πάνθεου. Είναι γνωστός μόνο ως προσωπική θεότητα του Εντεμένα, βασιλιάς της πόλης Ενίννου.
Northern Ireland Football League

Λογότυπο

Το λογότυπο του συνδέσμου άλλαξε το 2014.
Πεντάκτινος αστέρας

Ο πεντάκτινος αστέρας (☆), γεωμετρικά ένα κανονικό κοίλο δεκάγωνο, είναι ένα κοινό ιδεόγραμμα στο σύγχρονο πολιτισμό. Συγκριτικά σπάνιο στην κλασσική εραλδική, εισήχθη κυρίως για τη σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών με το νόμο σημαίας του 1777 (Flag Act of 1777) και από τότε έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως σε σημαίες.
Έχει επίσης γίνει ένα σύμβολο φήμης ή διασημότητας στο δυτικό πολιτισμό, μεταξύ άλλων χρήσεων.
Εάν οι συγγραμμικές άκρες είναι ενωμένες, παράγεται ένα πεντάγραμμα.
Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας

Το Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας (ΕΣΥΝ) αποτελείται από οργανώσεις νέων και ιδρύθηκε (με τη σημερινή του μορφή) το 1998. Πρόδρομός του υπήρξε το ΕΣΟΝΕ, το οποίο αποτέλεσε το πρώτο εκπροσωπευτικό όργανο των Νέων στα διεθνή φόρα και λειτουργεί ακόμα. Αποτελείται από Τακτικά και Συνδεδεμένα μέλη οργανώσεις και είναι μέλος αρκετών διεθνών οργανισμών Νεολαίας. Εκπροσωπεί την Ελλάδα στο Youth Forum, το Ευρωπαικό όργανο Νεολαίας. Το Εθνικό Συνέδριο πραγματοποιείται κάθε έξι μήνες.
Συμμετοχή του Λουξεμβούργου στη Eurovision

Πρόσφατη ιστορία

Το 2004, η RTL επρόκειτο να επιστρέψει στην Eurovision μετά από απουσία 11 ετών. Ωστόσο, μετά από νομισματικά ζητήματα, το Λουξεμβούργο αποσύρθηκε. Ισχυρές φήμες ανέφεραν ότι η RTL θα συμμετείχε στο διαγωνισμό του 2005. Ωστόσο, η RTL αποφάσισε αργότερα εναντίον της και δήλωσε ότι δεν θα "επιστρέψουν" ποτέ. Το 2008, η RTL επανέλαβε αργότερα την έλλειψη ενδιαφέροντος για την επιστροφή στο διαγωνισμό.

OGAE Λουξεμβούργο

Τα τελευταία χρόνια το υποκατάστημα OGAE του Λουξεμβούργου προωθήσει το Λουξεμβούργο για να επιστρέψει στον διαγωνισμό. Η σύμβαση του 2008 που φιλοξένησε ο οργανισμός με τους Λουξεμβούργο Corinne Hermès και Marion Welter καθώς και ο Πορτογάλος συμμετέχων στον διαγωνισμό Vania Fernandes του 2008 έλαβε σημαντική προσοχή από τα μέσα ενημέρωσης εντός της χώρας, με την RTL να αναφέρει δύο φορές την εκδήλωση.

Ευκαιρίες για επιστροφή

Το RTL, ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Λουξεμβούργου, αποχώρησε από τον διαγωνισμό το 1994 λόγω μέτριων θέσεων τα τελευταία χρόνια και, από τότε δεν επέστρεψε ποτέ μέχρι σήμερα. Παρ' όλα αυτά το RTL είναι μέλος της EBU και εξακολουθεί να έχει το δικαίωμα συμμετοχής. Το 2004, ύστερα από 11 χρόνια αποχής η χώρα εξέφρασε το ενδιαφέρον επιστροφής αλλά λόγω νομισματικών θεμάτων δεν το έπραξε και στην συνέχεια επιβλήθηκε ξανά η έλλειψη ενδιαφέροντος. 
Το 2010 το RTL επανέφερε το ζήτημα επιστροφής της χώρας στο διαγωνισμό ενώ υπήρχαν και σοβαρές συζητήσεις για τον καλλιτέχνη ο οποίος θα εκπροσωπούσε την χώρα στον διαγωνισμό. Αλλά επειδή ο φορέας αδυνατούσε να καλύψει τα έξοδα της συμμετοχής και του καλλιτέχνη ανέβαλε για άλλη μία φορά την συμμετοχή. Για τα επόμενα χρόνια η χώρα δεν εξέφρασε κάποιο ενδιαφέρον επιστροφής ενώ το 2015 όταν το RTL είχε ανακοινώσει ήδη πως δεν θα συμμετέχει, προτάθηκε από την τηλεόραση του Αγίου Μαρίνου SMRTV, μία συνεργασία των δύο χωρών μεταξύ καλλιτεχνών, με σκοπό την επιστροφή της χώρας στον διαγωνισμό. Παράλληλα, ενδιαφέρον για την επιστροφή της χώρας στον διαγωνισμό εξέφρασε και η υπουργός πολιτισμού της χώρας, Maggy Nagel. Στην συνέχεια ωστόσο, ανακοινώθηκε πως το ενδιαφέρον επιστροφής ήταν μία "παρεξήγηση" και ότι δεν τίθεται θέμα επιστροφής ούτε συμφωνίας με τον Άγιο Μαρίνο πέρα των συζητήσεων μεταξύ των δύο χωρών
Το 2016, οι συζητήσεις για μία ενδεχόμενη επιστροφή της χώρας στον διαγωνισμό τον επόμενο χρόνο, γίνονται πιο πιθανές από ποτέ. Παρ'όλο το γεγονός που το RTL επιβεβαίωσε προκαταρκτικά πως δεν θα συμμετέχει το 2017, η επιτροπή αναφορών της κυβέρνησης του Λουξεμβούργου έχει αναφέρει πως θα αγωνισθεί για την επιστροφή της χώρας στον διαγωνισμό κάνοντας συζητήσεις για μία ενδεχόμενη συμμετοχή
2020
Το 2020, το μικρό πριγκιπάτο του Λουξεμβούργου ανακοίνωσε στις 10 Ιουλίου 2019, ότι θα συμμετέχει κανονικά η χώρα στον φετινό Διαγωνισμό της Ολλανδίας

Απουσίες

Μεταξύ του 1956 και του 1993, το Λουξεμβούργο απουσιάζει μόνο από το Διαγωνισμό μία φορά, το 1959. Ωστόσο, το 1993 το Λουξεμβούργο υποβιβάστηκε από τη συμμετοχή στο διαγωνισμό του 1994 και δεν έχει ακόμη επιστρέψει.
Όμιλος Φιλάθλων Αλεξανδρείας

Ο Όμιλος Φιλάθλων Αλεξανδρείας ιδρύθηκε το 1905 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και ήταν καθαρά γυμναστικό σωματείο. Προσπάθησε να αντιπαρατεθεί στον γηρασμένο Μίλωνα αλλά οι βαλκανικοί πόλεμοι που ακολούθησαν είχαν ως αποτέλεσμα η δράση του να ανασταλεί και τελικά να διαλυθεί.

Ίδρυση

Το 1905 μια ομάδα φιλάθλων της Αλεξάνδρειας αποφάσισε να δημιουγήσει ένα νέο αθλητικό σωματείο, με σκοπό την προώθηση κυρίως του κλασικού αθλητισμού. Πρόεδρος ανέλαβε ο Β. Σαράντης, ο οποίος ήταν μέλος και στο Μίλωνα, και γυμναστής ο Α. Κόκκινος. Ο "Όμιλος Φιλάθλων", όπως ονομάστηκε, εξασφάλισε γυμναστήριο σε έκταση που παραχώρησε ο Ιωάννης Καζούλης στην περιοχή του θεάτρου Αλάμπρα, αλλά το 1907 που πέθανε ο Καζούλης οι κληρονόμοι του πήραν πίσω την έκταση. Έτσι ο Όμιλος αναγκάστηκε να αναστείλει τις δραστηριότητές του ως το Πάσχα του 1908.
Τότε ανέλαβε πρόεδρος ο Δ. Κωνίδης, ο οποίος βρήκε ένα νέο χώρο για γυμναστήριο, στην οδό Γερμανίας και ο σύλλογος συνέχισε τη δράση του. Στη νέα διοίκηση του Ομίλου μετείχαν επίσης οι: Σωτ. Λιάτσης, Ι. Καστρενούδης, Βλ. Ήμερος, Ν. Μεταξάς, Ιω. Στεφανουδάκης, Λ. Λανιάς, Ν. Φραγκούλης, Π. Σκορδίλης, Κ. Γεωργίου, Κ. Χριστοδούλου, Χαρ. Ομηρόλης, Χρ. Πατίχας, Αντ. Κόκκινος.

Δραστηριότητες

Στις 8 Μαΐου 1909 αναφέρεται η διοργάνωση εσωτερικών αθλητικών αγώνων του Ομίλου στο Ρον Πουάν. Περιλάμβαναν αγωνίσματα στίβου, άρσης βαρών, πάλης και διελκυστίνδας.
Αλλά η σημαντικότερη δραστηριότητα που πραγματοποίησε ο Όμιλος στη βραχύχρονη ζωή του ήταν η διοργάνωση στις 18-20 Μαρτίου 1910 του πανελλήνιου πρωταθλήματος στίβου και ταυτόχρονα των Παναιγύπτιων Αγώνων. Ήταν η μοναδική φορά που το πανελλήνιο πρωτάθλημα έγινε στην Αίγυπτο. Για το σκοπό αυτό κατασκευάστηκαν ξύλινες εξέδρες στο στάδιο από το Β. Ήμερο, χωρητικότητας 6.000 θεατών. Οι αγώνες είχαν μεγάλη επιτυχία. Μετείχαν συνολικά 30 σύλλογοι και 230 αθλητές από την Αθήνα, τη Σμύρνη, την Πάτρα και άλλες πόλεις του ελληνισμού. Μεταξύ άλλων έλαβε μέρος και ο ολυμπιονίκης Σπύρος Λούης.

Διάλυση

Μετά τη θριαμβευτική διοργάνωση των πανελλήνιων αγώνων, το μέλλον του Ομίλου φάνταζε λαμπρό. Το Μάρτιο του 1912 έλαβε μέρος στους Πανελλήνιους Αγώνες στο Παναθηναϊκό Στάδιο, όπου ο αθλήτης του Δημήτριος Βέργος αναδείχθηκε νικητής στην πάλη βαρέων βαρών. Όμως, το ξέσπασμα των βαλκανικών πολέμων και η επιστράτευση πολλών Ελλήνων της Αλεξάνδρειας, είχε ως αποτέλεσμα ο όμιλος να περιπέσει σε αδράνεια. Το Γυμναστήριό του μεταφέρθηκε στο Σάτμπι και ουσιαστικά ενοποιήθηκε με την Αθλητική Ένωση Ελλήνων Αλεξανδρείας, αν και δεν λήφθηκε κάποια επίσημη απόφαση συγχώνευσης.