google/wiki40b huggingface dataset:
Καζιμίρ Γ΄ της Πομερανίας-Στεττίν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπάρνιμ Γ΄ δούκας της Πομερανίας-Στεττίν και της Αγνής των Γουέλφων, κόρης τού Ερρίκου Β΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊκ-Γκρούμπενχαγκεν.
Το 1368 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τους νεότερους αδελφούς του Σβάντιμπορ Γ΄ και Μπόγκισλαβ Ζ΄. Έκανε εκστρατεία εναντίον τού μαργραβάτου τού Βρανδεμβούργου, αλλά στην πολιορκία τού Κένιγκσμπερκ (Νόιμαρκ) το 1372 απεβίωσε. Ήταν 24 ετών και άγαμος. Το Στεττίν έμεινε στους δύο μικρότερους αδελφούς του·  το 1404 απεβίωσε ο Μπόγκισλαβ Ζ΄ επίσης άγαμος και ο Σβάντιμπορ Γ΄ έμεινε μόνος δούκας.
Γ.Σ. Κηφισιάς

Τμήμα στίβου

Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων που εξέδωσε το Νοέμβριο του 2010 ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ., ο Γ.Σ. Κηφισιάς
βρέθηκε στην 9η θέση (σε σύνολο 321 συλλόγων). Την επόμενη χρονιά σκαρφάλωσε στην 4η θέση (σε σύνολο 299 συλλόγων). Στην αξιολόγηση του 2012 βρέθηκε στην 3η θέση (σε σύνολο 281 συλλόγων).
Κρήνη Μοροζίνι

Ιστορία

Τα εγκαίνια έγιναν στις 25 Απριλίου του 1628 - εορτή του Αγίου Μάρκου τότε πολιούχου της πόλης.
Εμπνευστής του έργου ήταν ο Φραγκίσκος Μοροζίνι, που έδωσε στην κρήνη το όνομά του. Το οκτάλοβο σχήμα της δεξαμενής οφείλεται στην αύξηση της περιφέρειάς της, για να παίρνουν νερό περισσότεροι άνθρωποι . Στο κάθε ημικύκλιο μπορούν να σταθούν πέντε, δηλαδή σ' όλη την κρήνη σαράντα άτομα συγχρόνως, να βουτήξουν τα δοχεία τους και να τα γεμίσουν. Βρύσες (κρουνοί) δεν υπήρχαν. Τα θέματα των ανάγλυφων παραστάσεων στους λοβούς είναι παρμένα από την ελληνική μυθολογία και κυρίως από το θαλασσινό κόσμο. 
Η κρήνη έχει μια πολύλοβη δεξαμενή κοσμημένη με ανάγλυφες παραστάσεις από το θαλάσσιο βασίλειο (τρίτωνες, δελφίνια, μυθολογικά τέρατα, θαλάσσιους δαίμονες) καθώς και οικόσημα. Το νερό έτρεχε από το στόμα τεσσάρων αξονικά τοποθετημένων λεόντων, που στηρίζονταν σε βάθρο στο κέντρο της κρήνης και υποβάσταζαν μαρμάρινη λεκάνη. 
Όπως φαίνεται στο μετάλλιο που έκοψε ο Μοροζίνι, με την ευκαιρία των εγκαινίων, είχε τοποθετηθεί πάνω από την κρήνη άγαλμα του Ποσειδώνα. Το άγαλμα αυτό δε σώζεται σήμερα. Καταστράφηκε από τους Τούρκους ή από σεισμό γι' αυτό και το μνημείο συχνά αποκαλούνταν Κρήνη του Γίγαντα ή Τζιγάντε.
Το 1847 οι Τούρκοι άλλαξαν τη μορφή της κρήνης προσθέτοντας στο χείλος της οκτάλοβης λεκάνης, μαρμάρινες κολόνες που περιβάλλονταν στην κορυφή με μαρμάρινη ταινία πάνω στην οποία είναι γραμμένο με επίχρυσα γράμματα "Συντριβάνι Αμπντούλ Μετζίτ". Επίσης τρύπησαν τους λοβούς και τοποθέτησαν βρύσες, καταστρέφοντας τα ανάγλυφα.
Το 1900 το μνημείο αποκαταστάθηκε στην αρχική του μορφή.
Φάση νοκ-άουτ Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014

Η φάση νοκ-άουτ του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014 θα περιλαμβάνει τις δεκαέξι ομάδες που προκρίθηκαν από τη φάση των ομίλων του τουρνουά. Θα υπάρχουν τέσσερις γύροι αγώνων, με κάθε γύρο να εξαλείφει το ήμισυ των ομάδων που εισέρχονται στους εν λόγω γύρους. Οι διαδοχικοί γύροι είναι ο γύρος των 16, προημιτελικοί, οι ημιτελικοί και ο τελικός. Θα υπάρχει επίσης ένα πλέι-οφ παιχνίδι (μικρός τελικός) για την τρίτη και τέταρτη θέση. Σε κάθε παιχνίδι της φάσης νοκ-άουτ, για οποιαδήποτε ισοπαλία στα 90 λεπτά θα ακολουθείται από τριάντα λεπτά επιπλέον χρόνο (παράταση) και αν τα αποτελέσματα εξακολουθούν να είναι ισόπαλα θα υπάρξει η διαδικασία των πέναλτι για να καθοριστεί ποιος θα προκριθεί στον επόμενο γύρο.
Θυρέα Αρκαδίας

Ιστορία

Η Θυρέα κατοικήθηκε για πρώτη φορά στα Πρωτοελλαδικά χρόνια απο τους Δαναούς και μετά τα Μυκηναϊκά χρόνια την κατοίκησαν οι Ίωνες. Από τον 8ο αιώνα και έπειτα την Κυνουρία διεκδικούν με πείσμα οι Σπαρτιάτες. Μετά από αλλεπάλληλες συγκρούσεις φθάνουμε σε μία από τις συγκλονιστικότερες μάχες της ελληνικής ιστορίας, τη μάχη που δόθηκε το 546 π.Χ. και έμεινε στην ιστορία ως "Μάχη της Θυρέας" ή "Μάχη των 600 λογάδων" στην οποία νικητές ήταν οι Σπαρτιάτες. Μετά από αυτή τη μάχη ολόκληρη η Κυνουρία εντάσσεται στην επικράτεια της Σπάρτης και ακολουθεί την τύχη της ως το 338 π.Χ. Όμως το 431 π.Χ. οι διωγμένοι από το νησί τους Αιγινήτες εγκαταστάθηκαν στη Θυρεάτιδα και το 424 π.Χ. χτίζουν το επί τη θαλάσση τείχος, πιθανότατα στη χερσόνησο του Παραλίου Άστρους. Ωστόσο η κατασκευή του έργου διακόπηκε από τους Αθηναίους τον ίδιο χρόνο, οι οποίοι με επικεφαλής τον Νικία ήρθαν στην Θυρέα, την κυρίευσαν και την κατέστρεψαν, με αποτέλεσμα να ερημωθεί οριστικά.

Ο χώρος σήμερα

Σήμερα από την πόλη έχουν μείνει ερείπια από τα μυκηναϊκά τείχη της, λείψανα κατοικιών, κατάλοιπα δεξαμενών, αρχαίο νεκροταφείο και στην θέση Ανεμόμυλος υπάρχουν ερείπια του ναού του Απόλλωνα. Όσα ευρήματα έχουν διασωθεί φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους.
Γερτρούδη του Ντάγκσμπουργκ

Βιογραφία

Ήταν κόρη και κληρονόμος του Αλβέρτου Β΄ κόμη του Μετς & του Ντάγκσμπουργκ (νυν Νταμπό Γαλλίας) και της Γερτρούδης των Τσέρινγκεν, κόρης του Χέρμαν Δ΄ μαργράβου του Μπάντεν. Το έτος γέννησής της 1205 αμφισβητείται, καθώς τότε η μητέρα της θα ήταν 52 ετών· πιο πιθανό είναι το π. 1190. 
Διαδέχθηκε τον πατέρα της ως κόμισσα του Μετς & του Ντάγκσμπουργκ το 1212. Τότε είχε ήδη παντρευτεί τον Θεοβάλδο Α΄, που το επόμενο έτος έγινε δούκας της Λωρραίνης, σύμφωνα με τον βίο της Αγ. Οντιλίας της Αλσατίας. Είχαν μνηστευτεί από το 1205, πιθανά όταν ακόμη αυτή ήταν νήπιο. Με τον γάμο της ο σύζυγός της ανέλαβε τη διοίκηση της κληρονομίας της, αυτός όμως απεβίωσε το 1220 χωρίς απογόνους. Τότε η Γερτρούδη παντρεύτηκε το 1220 τον Θεοβάλδο Δ΄ κόμη της Καμπανίας, έφηβο ακόμη, ενάντια στην επιθυμία του Φρειδερίκου Β΄ της Γερμανίας. Το 1222 ο σύζυγός της την αποκήρυξε ένεκα της συγγένειας (όπως αναφέρει ο Αλμπερίκ ντε Τρουά-Φονταίν) ή στειρότητας (κατά τον Ρισέ ντε Σενόν). Το 1224 παντρεύτηκε τον Σίμωνα Γ΄ κόμη του Ζάαρμπρυκεν-Λάινινγκεν, αλλά αυτή απεβίωσε το επόμενο έτος. Τάφηκε στο αββαείο του Στούρτσελμπορνν και ο Σίμων Γ΄ κληρονόμησε την κομητεία της. 
Η Γερτρούδη είναι μάλλον η δούκισσα της Λωρραίνης, που συνέθεσε δύο λυρικά ποιήματα σε Παλαιά Γαλλικά. Το ένα, Λίγο πριν την ημέρα, έχει βρεθεί σε πολλές πηγές, όπου σε μερικές συνοδεύεται από μουσική σημειογραφία. Το άλλο βρίσκεται μόνο στο χειρόγραφο CH-BEsu MS 389, δίπλα στο Λίγο πριν την ημέρα.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε πρώτα πριν το 1212 τον Θεοβαλδο Α΄ δούκα της Λωρραίνης· αυτός απεβίωσε το 1220.
Το 1220 η Γερτρούδη έκανε δεύτερο γάμο με τον Θεοβάλδο Δ΄, τότε κόμη της Καμπανίας. Δεν απέκτησε τέκνα και το 1222 ο άνδρας της την αποκήρυξε, ακυρώνοντας τον γάμο. Έπειτα έγινε ο Θεοβάλδος Α΄ της Ναβάρρας.
Η Γερτρούδη έκανε το 1224 τρίτο γάμο, με τον Σίμωνα Γ΄ κόμη του Ζάαρμπρυκεν, όμως αυτή απεβίωσε το 1225. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους της.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Σερρών 2015–16

Β' Φάση

μετά από δικαστικές διαμάχες μεταξύ Ηρακλή Αμμουδιάς και Διαγόρα Δασοχωρίου που αρχικά δικαίωσαν τον Ηρακλή, και δευτεροβάθμια ενώ είχαν ήδη αρχίσει τα Play Off και Play Out , τον Διαγόρα  υπήρχαν ανακατατάξεις στη σύσταση των 2 ομίλων ανόδου και υποβιβασμού. Τελικά ο Ηρακλής Αμμουδιάς τοποθετήθηκε στον όμιλο Play Out με 8 βαθμούς εκκίνησης.

Β' Κατηγορία

Η Β΄ Κατηγορία σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο διαφοροποιήθηκε. Οι 3 όμιλοι μειώθηκαν σε 2 και ο καθένας είχε 15 ομάδες. Θα ανέβουν στην Ανώτερη Κατηγορία τόσες ομάδες συνολικά , όσες χρειάζονται για να διατηρηθεί ο αριθμός των συλλόγων στην Ανώτερη σταθερός στις 28. Με δεδομένο τον υποβιβασμό του Εθνικού Γαζώρου και εφόσον δεν υπάρξουν αποχωρήσεις ομάδων, οι σύλλογοι που θα προβιβαστούν θα είναι 3 έως 4 αν ο πρωταθλητής της Ε.Π.Σ.Σ. πετύχει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική.
Π.Σ. Ελευθεριακός

Ιστορικό

Ο Ελευθεριακός ιδρύθηκε από ανθρώπους με αγάπη για το ποδόσφαιρο και συνειδητή αντίσταση σε κάθε τι καταπιεστικό, από ανθρώπους που φαινομενικά τους ένωσε η μπάλα αλλά επί της ουσίας τους συνδέει ο δρόμος και η συμμετοχή στους κοινωνικούς αγώνες. Ο Ελευθεριακός την σεζόν 2013-14 έκανε την "παρθενική" του εμφάνιση συμμετέχοντας στο πρωτάθλημα της Β' κατηγορίας της ΕΠΣΘ, στην οποία παραμένει μέχρι σήμερα, και τερμάτισε στην 11η θέση με 12 βαθμούς. Την σεζόν 2014-15 τερμάτισε στην 9η θέση με 9 βαθμούς. Την σεζόν 2015-16 τερματίζει στην 12η θέση με 16 βαθμούς. Την σεζόν 2016-17 τερματίζει στην τελευταία θέση του 1ου ομίλου της Β' ΕΠΣΘ με 13 βαθμούς. Την σεζόν 2017-18 τερματίζει ψηλά στην βαθμολογία σε σύγκριση με τις προηγούμενες χρονιές και με την μεγαλύτερη βαθμολογική συγκομιδή, στην 5η θέση με 41 βαθμούς του 1ου ομίλου της Β' ΕΠΣΘ. Την σεζόν 2018-19 τερματίζει στην 10η θέση με 19 βαθμούς.

Φίλαθλοι

Οι φίλαθλοι του Ελευθεριακού είναι οι Liberta.
Γκριγκόρι Πέρελμαν

Η απόδειξη

Σύμφωνα με την εικασία αυτή, η τρισδιάστατη σφαίρα είναι μοναδική ανάμεσα στις τρισδιάστατες πολλαπλότητες. Καμία άλλη τρισδιάστατη πολλαπλότητα δεν επιδεικνύει τις δικές της απλές ιδιότητες. Οι τρισδιάστατες πολλαπλότητες διαθέτουν σύνορα ή και πολλαπλούς τρόπους σύνδεσης μιας περιοχής με κάποια άλλη. Σύμφωνα με την εικασία του Πουανκαρέ, η τρισδιάστατη σφαίρα είναι η μόνη τρισδιάστατη πολλαπλότητα που στερείται αυτών των περίπλοκων χαρακτηριστικών. Η απόδειξη του Πέρελμαν επιπλέον ταξινόμησε όλα τα είδη των τρισδιάστατων πολλαπλοτήτων που υπάρχουν.

Αρνήσεις παραλαβής βραβείων

Ο Διδάκτωρ των μαθηματικών Πέρελμαν έγινε ο πρώτος επιστήμονας που αρνήθηκε να παραλάβει το θεωρούμενο ως Νόμπελ των μαθηματικών Μετάλλιο Φιλντς το 2006 λέγοντας: «Τα χρήματα ή η δόξα δεν με ενδιαφέρουν. Δεν θέλω να με επιδεικνύουν όπως ένα ζώο σε ζωολογικό κήπο. Δεν είμαι ένας ήρωας των μαθηματικών. Δεν είμαι καν επιτυχημένος· γι' αυτό δεν θέλω να βρεθώ στη θέση του να πρέπει να με κοιτάνε όλοι» . Ο Πέρελμαν ενώ έχει δεχθεί το βραβείο της Μαθηματικής εταιρείας του Λένινγκραντ το 1991, αρνήθηκε να παραλάβει εκτός από το μετάλλιο Φιλντς το 2006, άλλα δύο βραβεία: το βραβείο της  Ευρωπαϊκής μαθηματικής εταιρείας  το 1996 και το βραβείο της χιλιετηρίδας (αγγλ: Millennium Prize) το 2010 από το Ινστιτούτο Clay Mathematics.

Η δημοσίευση των τριών άρθρων

Είναι ακόμη ιδιαίτερο το γεγονός ότι τα τρία άρθρα που συνέταξε όσον αφορά την απόδειξη της περίφημης «υπόθεσης» τα ανήρτησε στην ιστοσελίδα ελεύθερης διακίνησης επιστημονικών άρθρων του αμερικανικού  πανεπιστημίου Κορνέλ http://arxiv.org/ αντί να καταθέσει την εργασία του σε ένα έγκυρο επιστημονικό περιοδικό με αξιολόγηση από ομότιμους κριτές (αγγλ: peer-review). Τα τρία αυτά άρθρα είναι τα εξής (στα αγγλικά):
1. The entropy formula for the Ricci flow and its geometric applications 
2. Ricci flow with surgery on three-manifolds 
3. Finite extinction time for the solutions to the Ricci flow on certain three-manifolds 
Για να αντιληφθεί κανείς πόσο περίπλοκη ήταν η Υπόθεση του Πουανκαρέ, αρκεί να αναφέρουμε ότι ιδιοφυείς μαθηματικοί χρειάστηκε να εργαστούν επί τέσσερα χρόνια για να ελέγξουν την εγκυρότητα της απόδειξης του Πέρελμαν. Εκτιμάται ότι η επιβεβαίωση της λύσης του γρίφου θα συμβάλει καθοριστικά στην κατανόηση που έχουμε για το χώρο, ακόμη και στη γνώση μας για το «σχήμα» του σύμπαντος .

Συνεντεύξεις

Σε μια σπάνια συνέντευξή του στην καθημερινή εφημερίδα «Κομσομόλσκαγια Πράβντα» διηγήθηκε ότι προσπάθησε να καταλάβει πώς ο Ιησούς περπάτησε πάνω στο νερό: «προσπαθούσα να υπολογίσω την ταχύτητα με την οποία περπατούσε πάνω στο νερό», δήλωσε. Εξήγησε επίσης ότι αρνήθηκε την αμοιβή του ενός εκατομμυρίου  δολαρίων του Ινστιτούτου Clay Mathematics για τη λύση του προβλήματος του Ανρί Πουανκαρέ, γιατί όπως είπε «γνωρίζω πώς να κυβερνήσω το σύμπαν· γιατί να τρέξω πίσω από ένα εκατομμύριο δολάρια;» .
Αντρέ Λοτ

Βιογραφία

Ο Λοτ γεννήθηκε στο Μπορντό της Γαλλίας και έμαθε ξυλογλυπτική και γλυπτική από τα 12 του χρόνια όταν ο πατέρας του τον πήγε ως μαθητευόμενο σε ένα τοπικό επιπλοποιό. Το 1898 γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Μπορντό (École des Beaux-Arts) όπου και σπούδασε διακοσμητική γλυπτική μέχρι το 1904. Τον ελεύθερο του χρόνο ως φοιτητής ζωγράφιζε ενώ το 1905 έφυγε από το σπίτι του με σκοπό να αποκτήσει τον δικό του χώρο και να αφιερωθεί στις δημιουργίες του. Δέχθηκε επιρροές από τον Γκογκέν και τον Σεζάν. Το 1910, 4 χρόνια μετά τη μετακόμιση του στο Παρίσι, έκανε την πρώτη του ατομική έκθεση στην Γκαλερί Ντρουέ (Galerie Druet).
Αρχικά τα έργα του Λοτ είναι επηρεασμένα από το ρεύμα του Φωβισμού ενώ λίγο αργότερα ο καλλιτέχνης μετακινήθηκε προς τον Κυβισμό και το 1912 συμμετείχε στην καλλιτεχνική ομάδα Section d'Or κάνοντας εκθέσεις στο Salon de la Section d'Or. Μαζί με τους Gleizes, Villon, Ντυσάν, Metzinger, Πικαμπιά και La Fresnaye θεωρείται ένας από τους ιδρυτές της Μοντέρνας τέχνης.
Με το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου σταμάτησε τη δουλειά του και το 1917, όταν αποσπάστηκε από το στρατό, συμμετείχε στην ομάδα των Κυβιστών υποστηριζόμενος από τον Ρόζενμπεργκ (Léonce Rosenberg). Το 1918, ήταν συνιδρυτής της καλλιτεχνικής εφημερίδας Nouvelle Revue Française στην οποία έγραφε άρθρα για τη θεωρία της τέχνης μέχρι το 1940. Ο Λοτ δίδαξε στην Ακαδημία του Νοτρ Νταμ (Académie Notre-Dame des Champs) από το 1918 εως το 1920, ενώ αργότερα δίδαξε και σε άλλες καλλιτεχνικές σχολές του Παρισιού συμπεριλαμβανομένης και της Académie de la Grande Chaumière και της δικής του σχολής την οποία ίδρυσε το 1922 στο Μοντπαρνές (Montparnasse).
Ο Λοτ έδωσε διαλέξεις σε όλη τη Γαλλία και σε άλλες χώρες, όπως το Βέλγιο, η Αγγλία, η Ιταλία, και από την δεκαετία του 1950 στην Αίγυπτο και τη Βραζιλία. Το έργο του τιμήθηκε το 1955 με το εθνικό βραβείο Grand Prix National de Peinture.  Επίσης η επιτροπή της UNESCO έθεσε τον Λοτ πρόεδρο του Εθνικού Συνεταιρισμού Ζωγράφων, Χαρακτών και Γλυπτών (International Association of Painters, Engravers and Sculptors).
Ο Λοτ έφυγε από τη ζωή στο Παρίσι το 1962.
Οι Φιλελεύθεροι

Ιστορικό

Οι Φιλελεύθεροι ιδρύθηκαν στις 29 Απριλίου 1999 από τον πρώην υπουργό Στέφανο Μάνο, μετά τη διαγραφή του τελευταίου, από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.
Οι Φιλελεύθεροι συμμετείχαν αυτόνομα στις ευρωεκλογές του 1999. Ωστόσο, έλαβαν την έβδομη θέση, συγκεντρώνοντας ποσοστό 1,62% (103.962 ψήφοι), και δεν εξέλεξαν ευρωβουλευτή.
Στις εθνικές εκλογές του 2000 το κόμμα συνεργάστηκε με τη Νέα Δημοκρατία. Η συμφωνία μεταξύ των δύο κομμάτων προέβλεπε τη συμμετοχή του Στέφανου Μάνου στα ψηφοδέλτια της Α' Αθηνών, την έκτη θέση το ψηφοδέλτιο Επικρατείας, στην οποία τοποθετήθηκε ο πρόεδρος του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών και ιδρυτικό στέλεχος των Φιλελευθέρων Γιώργος Ψαχαρόπουλος, και την αυτόνομη παρουσία των Φιλελευθέρων μετά τις εκλογές. Επίσης, η συμφωνία προέβλεπε ότι στην περίπτωση που η Νέα Δημοκρατία κέρδιζε στις εκλογές, ο Στέφανος Μάνος θα αναλάμβανε το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Η Νέα Δημοκρατία ηττήθηκε στις εκλογές. Ωστόσο, εξελέγησαν και οι δύο υποψήφιοι των Φιλελευθέρων, οι οποίοι μετά τις εκλογές ανεξαρτητοποιήθηκαν από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας.
Το Δεκέμβριο του ίδιου έτους πραγματοποιήθηκε το 1ο Συνέδριο των Φιλελευθέρων, στο οποίο έδωσαν το παρόν στελέχη του φιλελεύθερου χώρου, όπως ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος και άλλοι. Λίγους μήνες μετά, προσχώρησαν στο κόμμα δύο πρώην στελέχη από τη Νέα Δημοκρατία, ο Παύλος Σαρλής και ο Κυριάκος Στεφανάκος.
Στις 21 Οκτωβρίου 2001, η Κεντρική Επιτροπή των Φιλελευθέρων ανακοίνωσε την αναστολή της λειτουργίας του κόμματος. Βασική αιτιολογία ήταν η μικρή απήχηση του κόμματος στην κοινωνία και η έλλειψη οικονομικών πόρων, Οι δυο βουλευτές του παρέμειναν στη Βουλή ως ανεξάρτητοι.
Το 2009, ο Στέφανος Μάνος ήταν ένας από τους ιδρυτές του πολιτικού κόμματος Δράση, η δημιουργία του οποίου χαρακτηρίστηκε ως συνέχεια των Φιλελευθέρων.

Έμβλημα

Το έμβλημα των Φιλελευθέρων ήταν ο «ορμών ταύρος» σε κόκκινο χρώμα, ο οποίος έρχεται να σπάσει τον φαύλο κύκλο του κομματικού κατεστημένου και της μιζέριας. Επίσης, συμβολίζει την τόλμη, τη δύναμη, την αντοχή τη φλόγα και το πάθος του νέου πολιτικού φορέα.
Σκυθαίος

Το όνομα "Σκυθαίος" σχετίζεται με τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και αναφέρεται από τον Ρωμαίο ιστορικό Μάρκο Ιουστίνο(2ος - 3ος αιώνας μ.Χ.) ως ο σατράπης της Σογδιανής, περιοχή που του ανατέθηκε το 323 π.Χ. με την Συμφωνία της Βαβυλώνας. Στη μετέπειτα Συμφωνία του Τριπαράδεισου το 321 π.Χ., η περιοχή ανατέθηκε στον Στασάνωρ σύμφωνα με τους ιστορικούς Διόδωρο Σικελιώτη και Φλάβιο Αρριανό.
Εκλογές στη Μιανμάρ

Στη Μιανμάρ, το πολίτευμα της οποίας είναι ενιαία συνταγματική δημοκρατία, διεξάγονται εκλογές για εθνικό Κοινοβούλιο, τοπικά κοινοβούλια και για υπουργούς επί Θεμάτων Εθνοτήτων.
Στις γενικές εκλογές εκλέγονται τα μέλη της Άνω Βουλής (Βουλή των Εθνικοτήτων) και της Κάτω Βουλής (Βουλή των Αντιπροσώπων) που απαρτίζουν μαζί τη Συνέλευση της Ένωσης. Επίσης, διεξάγονται τοπικές εκλογές  (State and Region Hluttaws, όπως ονομάζονται τα τοπικά κοινοβούλια) και εκλέγονται οι υπουργοί επί των Εθνικών Θεμάτων από ορισμένους εκλογείς.

2010

Στις ιστορικές εκλογές του 2010 οι οποίες διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου, δεν έλαβε μέρος το βασικό κόμμα της αντιπολίτευσης, η Εθνική Λίγκα για τη Δημοκρατία της Αούνγκ Σαν Σου Κίι, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διεξήχθη η εκλογική διαδικασία. Ενώ οι εκλογικοί παρατηρητές δήλωσαν ότι η διεξαγωγή των εκλογών ήταν ομαλή, η αντιπολίτευση προέβη σε καταγγελίες για χειραγώγηση προς όφελος του κυβερνώντος κόμματος.
Το κυβερνών κόμμα, που είναι προσκείμενο στον στρατό, κέρδισε τις εκλογές, εξασφαλίζοντας σχεδόν 80% των εδρών. Η Διεθνής Κοινότητα, όπως τα Ηνωμένα Έθνη χαρακτήρισαν τις εκλογές ως παρωδία με σκοπό τη νομιμοποίηση της αυταρχικής διακυβέρνησης του καθεστώτος. Το νέο Κοινοβούλιο πραγματοποίησε την πρώτη του συνεδρίαση στις 31 Ιανουαρίου 2011.
Ο Θέιν Σέιν, ως επικεφαλής του Κόμματος Ένωση Αλληλεγγύης και Ανάπτυξης, κέρδισε τις εκλογές του 2010.  Στις 4 Φεβρουαρίου 2011, ο Σέιν διορίστηκε από το Κοινοβούλιο στο αξίωμα του Προέδρου της Μιανμάρ και έγινε ο πρώτος μη στρατιωτικός στο αξίωμα αυτό έπειτα από 50 χρόνια. Αντιπρόεδροι διορίστηκαν οι Τιν Αούνγκ Μγιντ Ου (Tin Aung Myint Oo) και Σάι Μάουκ Χαμ ( Sai Mauk Kham). Ο Σέιν ανέλαβε επίσημα καθήκοντα έπειτα από την διάλυση του κυβερνώντος στρατιωτικού συμβουλίου στις 30 Μαρτίου 2011. Η ορκωμοσία του έγινε κεκλεισμένων των θυρών.

Επαναληπτικές εκλογές 2012

Την 1η Απριλίου 2012 εξαιτίας θανάτων βουλευτών και για άλλους λόγους, διεξήχθησαν επαναληπτικές βουλευτικές εκλογές για 44 έδρες Το κύριο αντιπολιτευόμενο κόμμα Εθνικός Σύνδεσμος για τη Δημοκρατία έλαβε μέρος στις εκλογές και κέρδισε τις 43 από τις συνολικά 44 έδρες (επί συνόλου 45 διαθέσιμων). Η αρχηγός του Εθνικού Συνδέσμου, Αούνγκ Σαν Σου Κίι κατήλθε στο Κάουμου και κέρδισε την έδρα.

Δημοψήφισμα 2008

Στις 10 Μαΐου του 2008 ξεκίνησε η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την έγκριση νέου Συντάγματος. Παρά την καταστροφή του κυκλώνα Ναργκίς, το δημοψήφισμα διεξήχθη κανονικά με εξαίρεση ορισμένες περιοχές που επλήγησαν από τη φυσική καταστροφή, όπου αναβλήθηκε η ψηφοφορία για τις 24 Μαΐου. Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος ανακοινώθηκαν στις 15 Μαΐου και έδειξαν αποδοχή με περισσότερο από το 92% των ψηφισάντων για το νέο Σύνταγμα, ενώ η προσέλευση ήταν της τάξης του 99%. Η Αντιπολίτευση αμφισβήτησε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.
Στις 29 Μαΐου του 2008 η χούντα ανακοίνωσε ότι το Σύνταγμα εγκρίθηκε (έπειτα και από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος στις πληγείσες από τον κυκλώνα περιοχές) και θα τεθεί σε ισχύ σε δύο χρόνια. Το 92,4% των ψηφοφόρων ενέκρινε το Σύνταγμα με ποσοστό συμμετοχής 98,12%.
Επαρχία Αστράβιετς

Η Επαρχία Αστράβιετς (λευκορωσικά: Астравецкі раён) είναι μια επαρχία (ραγιόν) στην περιφέρεια Χρόντνο, στην δυτική Λευκορωσία.
Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Αστράβιετς.
Λέσχη των Κνιδίων

Περιγραφή

Ανήκει στα οικοδομήματα των Δελφών που καταστράφηκαν σχεδόν ολοκληρωτικά στο πέρασμα των ετών με αποτέλεσμα σήμερα το μόνο που σώζεται από αυτό να είναι ορισμένα αρχιτεκτονικά λείψανα. Βρισκόταν στο βόρειοανατολικό άκρο του ιερού. Ήταν χτισμένη σε έδαφος με μεγάλη κατωφέρεια και χρονολογείται γύρω στο δεύτερο τέταρτο του 5ου αιώνα π. Χ., λίγο μετά την νικηφόρα για τους Έλληνες έκβαση των Περσικών Πολέμων, ίσως μετά τη μάχη του Ευρυμέδοντα ποταμού.
Επρόκειτο για ένα ορθογώνιο οικοδόμημα, διαστάσεων περίπου 18 Χ 9,5 μ. Η ακριβής του χρήση δεν είναι γνωστή, έχει διατυπωθεί η άποψη όμως ότι λειτουργούσε ως εντευκτήριο και εστιατόριο. Σήμερα, από όλο αυτό το μεγάλο κτίσμα σώζονται μονάχα λίγα τμήματα του τοίχου, κάποιοι λίθοι στα δυτικά και στα ανατολικά και σχεδόν όλος ο βόρειος τοίχος. Στο εσωτερικό της Λέσχης φαίνεται πως υπήρχαν δύο σειρές τεσσάρων ξύλινων κιόνων, τοποθετημένων συμμετρικά, ώστε να προσφέρουν στήριξη.
Από την άλλη πλευρά, λόγω της μεγάλης αποσπασματικότητας του μνημείου, οι ερευνητές δεν έχουν καταλήξει ακόμα σε σημείο ώστε να είναι σε θέση να δώσουν οριστικές απαντήσεις για την είσοδο, τα παράθυρα, τη στέγη, αλλά και τη διάταξη των ζωγραφικών συνθέσεων του Πολυγνώτου μέσα στη Λέσχη. Το πιθανότερο είναι τα δύο ζωγραφικά έργα να βρίσκονταν στις μακριές πλευρές, τη βόρεια και τη νότια, και η είσοδος να ήταν τοποθετημένη σε μία από τις στενές, μάλλον τη δυτική.
Στις αρχαίες πηγές αναφέρεται πως καθώς εισερχόταν κάποιος στο μακρόστενο οικοδόμημα της Λέσχης των Κνιδίων από αριστερά παρατηρούσε τη ζωγραφική απεικόνιση της Νέκυιας και από αριστερά αυτή της Ιλίου Πέρσεως. Οι δυο αυτές συνθέσεις ήταν ισομεγέθεις και έφεραν πάνω τους περίπου ισάριθμες μορφές. Δεν είναι γνωστό πως ακριβώς φωτιζόταν το κτήριο, ούτε τι χρώματα είχε στη διάθεσή του ο Πολύγνωτος για να πραγματοποιήσει τις ζωγραφικές του συνθέσεις. Διχογνωμία υπάρχει επίσης ως προς το αν τα έργα έγιναν κατευθείαν επάνω στους τοίχους ή σε ξύλινους πίνακες που ύστερα κρεμάστηκαν από αυτούς. Άγνωστο παραμένει επίσης, παρά μόνο μέσω ανεπιβεβαίωτων υποθέσεων, το ύψος, το μήκος και το πλάτος των συνθέσεων. Η στέγη του κτιρίου ήταν δίρριχτη, με κεραμώσεις, ενώ φαίνεται πως πρόσθετος φωτισμός επιτυγχανόταν με φεγγίτη που μπορεί να είχε δίρριχτη ή τετράρριχτη στέγη. Κατά τον 4ο αι. π.Χ., στα νότια του μνημείου, και σε απόσταση 3,2 μ. από τον νότιο τοίχο, κτίστηκε ένας τοίχος από τοπικό ασβεστόλιθο, πάνω στον οποίον πιθανόν να εκτίθεντο αφιερώματα, κατά το πρότυπο του θησαυρού των Αθηναίων.
Κώστας Παπαϊωάννου (δημοσιογράφος)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1938 στην Νέα Σμύρνη. Ο πατέρας του Νίκος προερχόταν από οικογένεια εγκατεστημένη εδώ και πολλούς αιώνες στην Αθήνα («γκάγκαρος Αθηναίος») ενώ η μητέρα του Αγγελική καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Ξεκίνησε την δημοσιογραφική του σταδιοδρομία το 1956, σε ηλικία 18 ετών, στην εφημερίδα «Ακρόπολις», όπου αρχικά κάλυπτε το δικαστικό ρεπορτάζ, ενώ στην συνέχεια έκανε ελεύθερο ρεπορτάζ. Έμεινε εκεί μέχρι την μεταπολίτευση του 1974, οπότε μεταπήδησε στα «Νέα», ως υπεύθυνος πλέον για το πολιτικό ρεπορτάζ. Ταυτόχρονα (1975-78), υπήρξε αρχισυντάκτης του περιοδικού «Αντί».
Το 1979, και ενώ εργαζόταν ως πολιτικός συντάκτης στα «Νέα» (έμεινε έως το 1986), ξεκίνησε παράλληλα και την έκδοση του «Ποντικιού», μιας εβδομαδιαίας «πολιτικής - αποκαλυπτικής - σατιρικής εφημερίδας» (κατά την αυτοπαρουσίασή της), η οποία πολύ γρήγορα προκάλεσε αίσθηση με τα ευρηματικά πρωτοσέλιδά της (συνήθως κάποια γελοιογραφία σε μορφή κολλάζ) αλλά και την εξαιρετική «εσωτερική πληροφόρηση» που διέθετε, ειδικά μετά την άνοδο στην εξουσία του Ανδρέα Παπανδρέου το 1981 (ο Παπαϊωάννου είχε πολύ φιλικές σχέσεις με τους Κώστα Λαλιώτη και Γιάννη Ρουμπάτη που του έδιναν δημοσιεύματα, αλλά όχι τόσο με τον Δημήτρη Μαρούδα).
Τον Ιούνιο του 2005 ο Παπαϊωάννου πούλησε το «Ποντίκι» στους Αντώνη Δελλατόλα και Δημήτρη Μπενέκο και συνταξιοδοτήθηκε.
Είναι νυμφευμένος και έχει μια κόρη και δύο εγγόνια. Μετά την συνταξιοδότησή του, κατοικεί στην Αίγινα.