google/wiki40b huggingface dataset:
Κριστίν Σπενγκλέρ

Βιογραφία

Η Κριστίν Σπενγκλέρ είναι η κόρη του σουρεαλιστή καλλιτέχνη Ουγκέτ Σπενγκλέρ, μούσα της γκαλερί Vivienne στο Παρίσι. Με καταγωγή από την Αλσατία, μεγάλωσε στη Μαδρίτη. Σημαδεύτηκε από την παιδική ηλικία από τις συχνές επισκέψεις της στο μουσείο του Πράδο, όπου ανακάλυψε ένα από τους δασκάλους της ισπανικής ζωγραφικής, Φρανθίσκο Γκόγια, συγγραφέας του "Οι συμφορές του πολέμου".
Αποφασίζει να μάθει το επάγγελμά της στο πεδίο της μάχης, για να γίνει πολεμικός ανταποκριτής και να υπερασπιστεί το δίκαιο και τους καταπιεσμένους. Θα ασκήσει το επάγγελμα αυτό μέχρι το 2003 (Ιράκ).
Οι φωτογραφίες της από την ιρανική επανάσταση το 1979 ή τον βομβαρδισμό της Πνομ Πενχ από τους ερυθρούς Χμερ, τον Απρίλιο του 1975, είναι από τις πιο αξιόλογες κληρονομιές των σύγχρονων γεγονότων που καλύπτονται από πολλούς φωτογράφους.
Το 1983, με την επιστροφή στην Αλσατία, φωτογραφίζει για πρώτη φορά με χρώμα πορτρέτα των νεκρών, που περιβάλλονται από προσωπικά αντικείμενα, μαργαριτάρια και ροδοπέταλα... Ένας τρόπος για να καταργήσει "τα όρια μεταξύ των ζωντανών και των νεκρών".
Το 1988, ο Κριστιάν Λακρουά είδε τις φωτογραφίες της και ερωτεύτηκε τα χρώματά της, κυρίως τις αποχρώσεις του κόκκινου. Του απάντησε ότι αυτό το κόκκινο που αγαπάει τόσο πολύ δεν είναι άλλο από το αίμα των πολέμων. Δημοσιεύει το "Παρθένες και ταυρομάχοι" στις εκδόσεις Marval το 2000, φωτογραφίες μαζί με καλλιγραφίες από τον Κριστιάν Λακρουά.
Η Κριστίν Σπενγκλέρ κέρδισε πολλά βραβεία για τη δουλειά της ως ρεπόρερ, και κυρίως το Βραβείο SCAM (Παρίσι) για τη δουλειά της που αφορά τις γυναίκες στον πόλεμο το 1998.
Εξελέγη "Γυναίκα της χρονιάς" στις Βρυξέλλες το 1998.
Τον Μάρτιο του 2007, έλαβε το βραβείο των γραμμάτων και των τεχνών στο Παρίσι.
Το 2009, τιμήθηκε με το βραβείο της Λεγεώνας της τιμής.
Το 2016, ο Ευρωπαϊκός Οίκος Φωτογραφίας, της αφιερώνει μια μεγάλη έκθεση, "Η όπερα του κόσμου", το οποίο συγκεντρώνει τις δύο πτυχές της δουλειάς της και των οποίων οι εκτυπώσεις γίνονται από τον Ισπανό φωτογράφο Χουάν Μανουέλ Κάστρο Πριέτο και τα οποία δημοσιεύθηκαν σε ένα βιβλίο με τον ίδιο τίτλο από τις εκδόσεις Cherche-Midi.
Το 2017, δημοσιεύει στο Cherche-Midi, ένα βιβλίο-αφιέρωμα για την Μαργκερίτ Ντυράς : "Η σειρά της Ινδοκίνας".

Το έργο της

Το έργο της Κριστίν Σπενγκλέρ έχει δύο διαφορετικές πτυχές: φωτογραφίες πολέμου, αποκλειστικά σε μαύρο και άσπρο (με μία εξαίρεση), αυτοπορτρέτα (σειρά σουρεαλιστικών φωτογραφιών των ποδιών της, που πραγματοποιούταν σε κάθε ρεπορτάζ), σε χρώματα και φωτομοντάζ με χρώματα.
Πίτερ Ουστίνοφ

Βιογραφία

Ο Πίτερ Αλεξάντερ Μπάρον φον Ουστίνοφ γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1921 στο Λονδίνο. Ο πατέρας του Ουστίνοφ, Ιόνας, ήταν υπολοχαγός στη Λουφτβάφε, ενώ αργότερα έλαβε τη Βρετανική υπηκοότητα και εργάστηκε για την MI5. Ο Ουστίνοφ είχε επίσης Ρώσικη, Ελβετική, Αιθιοπική, Γαλλική και Ιταλική καταγωγή. Η μητέρα του Ναντέζντα Λεοντίεβνα "Νάντια" Μπενουά ήταν ζωγράφος. Ο Ουστίνοφ ήταν συμμαθητής με τον γιο του Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ, Ρούντολφ. Αρχικά, επιστρατεύτηκε με τον Βρετανικό στρατό στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πρώτος του μεγάλος ρόλος ήταν εκείνος του Νέρωνα στην ταινία Κβο Βάντις. Αργότερα, κέρδισε δύο βραβεία Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για τις ταινίες Σπάρτακος του Στάνλεϊ Κιούμπρικ και Τοπ Καπί του Ζυλ Ντασέν. 
Από το 1969 και έπειτα, ο Ουστίνοφ εγκατέλειψε τον κινηματογράφο και συμμετείχε σε εκστρατείες όπως εκείνες της UNICEF. Στις 31 Οκτωβρίου 1984, ο Ουστίνοφ θα επισκεπτόταν την πρωθυπουργό της Ινδίας Ίντιρα Γκάντι, όμως εκείνη δολοφονήθηκε στον δρόμο για τη συνάντηση. Αργότερα, ο Ουστίνοφ έγινε Πρέσβης Καλής Θελήσεως του ΟΗΕ. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο Ουστίνοφ έλαβε την Ελβετική υπηκοότητα για να αποφύγει το βαρύ φορολογικό σύστημα της Βρετανίας προς τους πλούσιους. Ο Πίτερ Ουστίνοφ πέθανε στις 24 Μαρτίου 2004 σε μια κλινική της πόλης Ζενολιέ της Ελβετίας. Διακρινόταν επίσης για τη γλωσσομάθειά του, αφού, ενώ είχε ως μητρική του την Αγγλική, μιλούσε άπταιστα Ρωσικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ισπανικά, Ελληνικά και Τουρκικά.
Στην Ελλάδα είναι γνωστά τα θεατρικά του έργα The Love of Four Colonels (Ο έρωτας των τεσσάρων συνταγματαρχών, 1951), Romanoff and Juliet (Ρομανόφ και Ιουλιέττα, 1956) και Photo Finish (1962).
Καραμπαγκλάρ (Σαμκίρ)

Το Καραμπαγκλάρ είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Σαμκίρ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 377 κατοίκων και βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Καραμπαγκλάρ και Μπαρλιμπάγκ.
Δημήτρης Κουκής

Βιογραφία

Έπαιξε σε δραματικές ταινίες και σε κωμωδίες, όπως στο "Είναι ένας τρελός, τρελός Βέγγος", στο ρόλο του μπάτλερ, ο οποίος προσπαθούσε να μάθει αριστοκρατική συμπεριφορά στον Θανάση Βέγγο αλλά και να τον τρελάνει, σε συνεργασία με άλλους υπηρέτες. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε ως καρατερίστας (σε δεύτερους ή και τρίτους ρόλους).
Πέθανε σε ηλικία 70 ετών και ετάφη στο Γ΄Νεκροταφείο της Νίκαιας. Η ανιψιά του, Ελένη, ήταν δημοσιογράφος στην "Ελευθεροτυπία" και σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1961

Μορφή

Όπως και το 1959, τον διαγωνισμό παρουσίασε η Ζακλίν Ζουμπέρ. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη διάρκεια της ψηφοφορίας, το Λουξεμβούργο έδωσε στο Ηνωμένο Βασίλειο 8 βαθμούς, όσους και η Νορβηγία στη Δανία. Ήταν οι περισσότεροι βαθμοί που δόθηκαν στον διαγωνισμό από το 1958, όταν η Γαλλία είχε λάβει 9 βαθμούς από τη Δανία. Το ρεκόρ εκείνο ισοφαρίστηκε το 1970, όταν η Ιρλανδία πήρε 9 βαθμούς από το Βέλγιο.

Συμμετοχή

Ο αριθμός των χωρών που έλαβαν μέρος αυξήθηκε στις 16.

Καλλιτέχνες που επέστρεψαν

Στις Κάννες επέστρεψαν 2 καλλιτέχνες που είχαν πάρει μέρος και σε προηγούμενους διαγωνισμούς. Ήταν ο εκπρόσωπος του Βελγίου, Μπομπ Μπενί, ο οποίος είχε πάρει μέρος και στον διαγωνισμό του 1959, και η Νόρα Μπρόκστεντ, συμμετοχή της Νορβηγίας, που επανήλθε έπειτα από το 1960.

Διεθνής μετάδοση και βαθμολογία

Παρακάτω παρατίθενται οι σχολιαστές βαθμών και οι παρουσιαστές ανά χώρα.
Κοινωνικό δίκτυο

Τα κοινωνικά δίκτυα είναι ένα σύνολο αλληλεπιδράσεων και διαπροσωπικών σχέσεων. Ο όρος σήμερα χρησιμοποιείται επίσης για να περιγράψει ιστοσελίδες οι οποίες επιτρέπουν την διεπαφή ανάμεσα στους χρήστες, πχ. με σχόλια, φωτογραφίες, άλλες πληροφορίες από σχετική βιβλιογραφία. Οι πιο γνωστές από αυτές τις ιστοσελίδες είναι το Facebook, Twitter, Instagram και Linkedin.
Οι ιστότοποι αυτοί αποτελούν εικονικές κοινότητες όπου οι χρήστες μπορούν να επικοινωνούν και να αναπτύσσουν επαφές μέσα από αυτές.
Ένα κοινωνικό δίκτυο είναι μια κοινωνική δομή που αποτελείται από ένα σύνολο παραγόντων, όπως άτομα ή οργανισμούς. Στο διαδίκτυο, τα κοινωνικά δίκτυα είναι μία πλατφόρμα που συντηρείται για την δημιουργία κοινωνικών σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων, που συνήθως αποτελούν ενεργά μέλη του κοινωνικού δικτύου, με κοινά ενδιαφέροντα ή δραστηριότητες.
Οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης είναι οργανωμένες ιστοσελίδες στο διαδίκτυο με περισσότερο ομαδοκεντρικό χαρακτήρα που παρέχουν, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, μία σειρά από βασικές και δωρεάν υπηρεσίες όπως τη δημιουργία προφίλ, το ανέβασμα εικόνων και βίντεο, τον σχολιασμό σε ενέργειες που γίνονται από άλλα μέλη του δικτύου ή μίας ομάδας, την άμεση ανταλλαγή μηνυμάτων και πολλά άλλα.
https://www.youtube.com/watch?v=2xSH6htV0lE
Πέτρος Βενέτης

Διεθνής

Τη διετία 1971 - 1972 αγωνίσθηκε στα κλιμάκια των Εθνικών Ομάδων Ελπίδων, Νέων και Ερασιτεχνών, λαμβάνοντας μέρος σε πολλές διεθνείς διοργανώσεις Είχε ως συμπαίκτες του, μεταξύ άλλων τους Χρήστο Αρδίζογλου, Θωμά Μαύρο κ.α.

Επιστήμονας

Παράλληλα με τον αθλητισμό, ο Βενέτης σπούδασε στην Οδοντιατρική Σχολή της Αθήνας και μέχρι σήμερα ασκεί το επάγγελμα του οδοντιάτρου στον Πειραιά.
Γλώσσα προγραμματισμού

Γλώσσα προγραμματισμού λέγεται μια τεχνητή γλώσσα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο μιας μηχανής, συνήθως ενός υπολογιστή. Οι γλώσσες προγραμματισμού (όπως άλλωστε και οι ανθρώπινες γλώσσες) ορίζονται από ένα σύνολο συντακτικών και εννοιολογικών κανόνων, που ορίζουν τη δομή και το νόημα, αντίστοιχα, των προτάσεων της γλώσσας.
Οι γλώσσες προγραμματισμού χρησιμοποιούνται για να διευκολύνουν την οργάνωση και διαχείριση πληροφοριών, αλλά και για την ακριβή διατύπωση αλγορίθμων. Ορισμένοι ειδικοί χρησιμοποιούν τον όρο γλώσσα προγραμματισμού μόνο για τυπικές γλώσσες που μπορούν να εκφράσουν όλους τους πιθανούς αλγορίθμους. Μη-υπολογιστικές γλώσσες όπως η HTML ή τυπικές γραμματικές όπως η BNF δεν λέγονται συνήθως γλώσσες προγραμματισμού.
Υπάρχουν χιλιάδες διαφορετικές γλώσσες προγραμματισμού, και κάθε χρόνο δημιουργούνται περισσότερες.

Χαρακτηριστικά των γλωσσών προγραμματισμού

Κάθε γλώσσα προγραμματισμού έχει το δικό της σύνολο τυπικών προδιαγραφών (ή κανόνων) που αφορούν το συντακτικό, το λεξιλόγιο και το νόημα της. Για πολλές γλώσσες που χρησιμοποιούνται ευρέως και έχουν χρησιμοποιηθεί για αρκετό χρονικό διάστημα (π.χ. C, C++, Java, Scheme), υπάρχουν ειδικοί φορείς τυποποίησης, οι οποίοι μέσα από τακτές συναντήσεις δημιουργούν, τροποποιούν ή επεκτείνουν τις τυπικές προδιαγραφές που διέπουν τη χρήση μιας γλώσσας προγραμματισμού. Άλλες γλώσσες δεν περιγράφονται σε κάποιο επίσημο πρότυπο αλλά ορίζονται μόνο με βάση κάποια υλοποίησή τους (που αποτελεί το ντε φάκτο πρότυπο), όπως η Python που περιγράφεται από την υλοποίηση CPython.

Ιστορία γλωσσών προγραμματισμού

Βλέπε Ιστορία γλωσσών προγραμματισμού.
Γεώργιος Μπλάνης

Βίος

Ο Γεώργιος Μπλάνης γεννήθηκε γύρω στα 1813 στο χωριό Βράχα του δήμου Κτημενίων (Φουρνά) της Ευρυτανίας. Μέχρι τα 1852 ασκούσε το επάγγελμα του μυλωνά. Μετά από παρότρυνση συγγενών του ληστών επιδόθηκε στη ληστεία. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, το 1852 οι τουρκικές αρχές εξανάγκασαν σε υποταγή τον ίδιο και την ομάδα του. Το 1854 του δόθηκε αμνηστία από την ελληνική κυβέρνηση. Τότε επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του και στις παλιές του επαγγελματικές ενασχολήσεις. Τον Φεβρουάριο του 1855 ξανάρχισε πάλι τη ληστρική δράση έχοντας τώρα πια μαζί του και το γιο του. Στα τέλη του 1855 η συμμορία του προσήλθε στις Τουρκικές αρχές, κάτι που οφειλόταν και στις συντονισμένες κινήσεις των Ελληνικών αρχών. Συγκεκριμένα ο δερβέναγάς των Αγράφων, Ασήμ μπέης Ζαβαλιάνης στα πλαίσια της συνεργασίας που είχε με τις Ελληνικές καταδιωκτικές αρχές για την καταπολέμηση του ληστρικού φαινομένου, ανέφερε πως «...σήμερον ήλθαν εις Ρεντίνα[...]Μπλάνης [...] ελπίζω φίλε εις το εξής θέλει διατηρηθεί η ησυχία διότι ησύχασαν»
Βουστροφηδόν

Βουστροφηδόν είναι τρόπος γραφής με εναλλασσόμενη φορά. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τους αρχαίους Έλληνες για να περιγράψουν την ιδιάζουσα αρχαϊκή ελληνική γραφή που φαίνεται να εγκαταλείφθηκε τον 7ο με 6ο π.Χ. αιώνα. Βουστροφηδόν γραφή εμφανίζεται και σε κάποιες αρχαίες αραβικές γραφές, όπως στη σαβαϊκή γραφή και στη σαφαϊκή διάλεκτο, μια μορφή αρχαίας βόρειας αραβικής διαλέκτου. Καθώς και σε μια μορφή ιερογλυφικών της Ανατολίας, στα Λουβικά ιεργολυφικά (hieroglyphic Luwian).
Η λέξη προέρχεται από αρχαίο ελληνικό επίρρημα που σημαίνει κίνηση όμοια με εκείνη του βοδιού, όταν σέρνει το αλέτρι, ή της σαΐτας κατά την ύφανση στον αργαλειό. Η φορά αυτής της γραφής άλλαζε κατά στίχο. Έτσι, η μια γραμμή (στίχος) είναι γραμμένη από δεξιά προς αριστερά, η επόμενη από αριστερά προς δεξιά, η επόμενη από δεξιά προς αριστερά κ.ο.κ.
Σε αρχαία τρίστιχη κρητική επιγραφή, παρουσιάζεται η ιδιομορφία ο α΄ στίχος να είναι γραμμένος από δεξιά προς τα αριστερά ενώ ο δεύτερος αλλά και ο τρίτος από αριστερά προς τα δεξιά. Πιθανολογείται ότι τότε καθιερώθηκε η γραφή από αριστερά προς δεξιά (από την ευκολία ανάγνωσης).
Κατά τον Αρποκρατίωνα, οι Νόμοι του Σόλωνα ήταν γραμμένοι βουστροφηδόν.

Αντίστροφη Βουστροφηδόν

Ξύλινες πινακίδες και άλλα εγχάρακτα αντικείμενα στο Ράπα Νούι (Νησί του Πάσχα), φέρουν μια βουστροφηδόν γραφή που ονομάζεται ρόγκο ρόγκο και δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί ακόμα. Στη ρόγκο ρόγκο, το κείμενο μεταξύ των γραμμών περιστρέφεται 180 μοίρες, αντί να καθρεπτίζεται. Αυτός ο τρόπος ονομάζεται αντίστροφη βουστροφηδόν.

Άλλα παραδείγματα βουστροφηδόν γραφής

Υπάρχουν αρκετά παραδείγματα βουστροφηδόν συστήματος αρίθμησης, συνήθως σε χάρτες που χωρίζουν περιοχές όπως στο εθνικό κτηματολόγιο των ΗΠΑ , ή στην αρίθμηση των οδών στις πόλεις όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Σε διάφορες τεχνητές γλώσσες, όπως στην Ithkuil, στην ατλαντική για την ταινία "Η χαμένη Ατλαντίδα" και στη γλώσσα των Minbari για την τηλεοπτική σειρά Babylon 5.
Φραγκίσκος των Έστε

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Αλφόνσου Α΄ δούκα της Φερράρα, της Μόντενα και του Ρέτζο και της δεύτερης συζύγου του Λουκρητίας Βοργία, κόρης του πάπα Αλεξάνδρου ΣΤ΄. Αδέλφια του ήταν ο Έρκολε Β΄ δούκας της Φερράρα, ο καρδινάλιος Ιππόλυτος Β΄ και ο νόθος Αλφόνσος μαρκήσιος του Μοντέκιο.
Όταν ήταν τριών ετών η μητέρα του απεβίωσε από τις επιπλοκές της γέννας του ένατου τέκνου της. Ο ίδιος ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία. Αφού πέρασε κάποιο διάστημα στη Γαλλία, ο πατέρας του τον παρότρυνε να βοηθήσει τον Κάρολο Ε΄ των Αψβούργων το 1536 στη Λομβαρδία ως αρχηγός του ελαφρού ιππικού. Επίσης έλαβε μέρος στην εκστρατία στο Αλγέρι το 1541.
Ο Κάρολος Ε΄ υποστήριξε τον γάμο του Φραγκίσκου με τη χήρα Μαρία ντε Καρντόνα, μαρκησία της Πάντουλα και κόμισσα του Αβελίνο. Δεν απέκτησαν τέκνα· ο Φραγκίσκος είχε δύο κόρες από μία εκτός γάμου σχέση του, που τις νομιμοποίησε λίγα έτη αργότερα με τη συμβολή του πάπα Γρηγορίου ΙΓ΄ και του ανιψιού του Αλφόνσου Β΄ δούκα της Φερράρα.
Το 1552 ο πάπας Παύλος Γ΄ Φαρνέζε ονόμασε τον Φραγκίσκο μαρκήσιο της Μάσα Λομπάρντα με τον όρο να είναι ο τίτλος κληρονομικός στους άρρενες απογόνους του και με το δικαίωμα κοπής νομισμάτων. Ιδρύθηκε ένα νομισματοκοπείο κοντά στο φρούριο της Μάσα Λομπάρντα, που είχε πυκνή παραγωγή νομισμάτων ως το 1573. Ο Φραγκίσκος άνοιξε σιδηρουργεία στα φέουδά του Αβελίνο και Καντίντα, μάλιστα έκανε και μία ετήσια έκθεση στο Αβελίνο. Αργότερα μπήκε στην υπηρεσία του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας, που τον έκανε υπολοχαγό και τον έστειλε να υπερασπίσει το Μονταλκίνο, τελευταίο προπύργιο της Δημοκρατίας της Σιένα.
Έπειτα επέστρεψε στη Φερράρα και απέκτησε ένα ανάκτορο, στο οποίο ανακαίνισε τους κήπους και πρόσθεσε πολλά κτήρια το 1559. Απεβίωσε το 1578 στα 62 έτη του. Το ανάκτορο κληροδοτήθηκε στην πρώτη κόρη του και είναι γνωστό με το όνομά της: παλατσίνα ντι Μάρφισα ντ' Έστε. Τάφηκε στο ναό του Σάν Πάολο στη Μάσα Λομπάρντα. Επειδή δεν είχε άρρενες απογόνους, η μαρκιωνία επανενώθηκε με  το δουκάτο της Φερράρα.
Ολιβέιρα Κριστιάνο

Καριέρα

Ο Κριστιάνο ξεκίνησε την καριέρα του απο την Νασιονάλ, ομάδα του Μανάους, της πόλης που γενήθηκε. Το 2005 μετακόμισε στην Πορτογαλία και την Πάσος Φερέϊρα γρήγορα έγινε ο βασικός συντελεστής της ομάδας και την βοήθησε να κερδίσει την εξοδο της στο Γιουρόπα Λιγκ για πρώτη φορά στην ιστορία της. Το Δεκέμβριο του 2009 μετακόμισε στον ΠΑΟΚ και, πριν ακόμα προλάβει να προσαρμοστεί, υπέστη ρήξη εμπρόσθιου χιαστού σε έναν αγώνα πρωταθλήματος με τον Πανθρακικό στις 6 Μαρτίου 2010. Αποθεραπεύτηκε και επέστρεψε σε ένα φιλικό με την ίδια ομάδα τον Σεπτέμβριο του 2010. Τον Ιανουάριο του 2011 έμεινε ελεύθερος απο την ομάδα της Θεσσαλονίκης και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας 3,5 ετών με την Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Το καλοκαίρι όμως του 2011 έμεινε ελεύθερος απο την Σπόρτινγκ Λισαβόνας και μετακόμισε στην πρώτης κατηγορίας ομάδα της πορτογλίας Μπέιρα-Μαρ. Πλέον αγωνίζεται στη βραζιλιάνικη ομάδα Κρισιούμα (Criciúma Esporte Clube), στην επαρχία της Σάντα Καταρίνα.
Ηλίας Παπαδημητρίου

Βιογραφικό

Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στην ΚΝΕ και στη συνέχεια στο ΚΚΕ. Στις εκλογές του 1985 εξελέγη βουλευτής Λάρισας με το ΚΚΕ. Παραιτήθηκε από την βουλευτική του έδρα στις 21 Φεβρουαρίου 1989 και αντικαταστάθηκε στην έδρα από τον Αντώνη Σκυλλάκο. Απεβίωσε το 1998.
Ρομέιν Σάτο

Ερασιτεχνική καριέρα

Ο Ρομέιν Σάτο έπαιξε μπάσκετ για πρώτη φορά χριστιανικό γυμνάσιο στο Ντέιτον του Οχάιο, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Xavier το 2004.

Επαγγελματική καριέρα

Ο Ρομέιν Σάτο επιλέχθηκε από το Σαν Αντόνιο Σπερς στο Draft του NBA το 2004, αλλά ήταν αναπληρωματικός για τα περισσότερα από τα παιχνίδια της ομάδας, μόλις έπαιξε γι 'αυτούς, και στη συνέχεια παραιτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2005. Τη σεζόν 2005-2006 μεταγράφηκε στην ιταλική Αρόνα, όπου ήταν δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος με μέσο όρο 25,5 πόντους και 7,5 ριμπάουντ ανά αγώνα. Σε τρία παιχνίδια πλέι-οφ, ο Σάτο είχε μέσο όρο 35 πόντους και 14.6 ριμπάουντ. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα στη Μπαρτσελόνα. Αργότερα επέστρεψε στην Ιταλία για να παίξει στην κορυφαία ιταλική ομάδα Μοντεπάσκι Σιένα για τη σεζόν 2006-07. Στην πρώτη του σεζόν με τη Σιένα,την βοήθησε να κερδίσει το ιταλικό πρωτάθλημα, και στη συνέχεια κέρδισε τρία σερί πρωταθλήματα με τη Σιένα. Επίσης αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης της χρονιάς το 2010.
Τον Ιούλιο του 2010, υπέγραψε μια τρίχρονη συμφωνία ύψους € 10.000.000 ευρώ ακαθάριστο εισόδημα (€ 5.5 εκατομμύρια ευρώ καθαρά έσοδα), με τον Παναθηναϊκό.  Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε την Ευρωλίγκα, με τον Σάτο να έχει 13 πόντους και 7 ριμπάουντ, και το Πρωτάθλημα Ελλάδας το 2011 καθώς και το Κύπελλο Ελλάδας το 2012 με τον ίδιο να πετυχαίνει 10 πόντους. Το 2012 έλυσε το συμβόλαιό του με τον Παναθηναϊκό και υπέγραψε στην τούρκικη Φενερμπαχτσέ. Το 2013 πήγε στην Ισπανία για τα χρώματα της Βαλένθια. Με την Ισπανική ομάδα κατέκτησε το Γιούροκαπ το 2014 και έφτασε ξανά στον τελικό το 2017 αλλά ηττήθηκε από την Μάλαγα. Επίσης ήταν σημαντικό μέλος της ομάδας όταν αυτή κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία της το Ισπανικό πρωτάθλημα κόντρα στην Ρεάλ Μαδρίτης με 3-1 νίκες στη σειρά των τελικών. Το 2016 ανανέωσε το συμβόλαιο του με την ομάδα μέχρι το τέλος του 2017.

Εθνική ομάδα

Ο Ρομέιν Σάτο έπαιξε με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της ανδρικής ομάδας της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας, το 2009 στο πρωτάθλημα FIBA Africa. Είχε κατά μέσο όρο 21,6 πόντους και 8,6 ριμπάουντ ανά παιχνίδι στο τουρνουά, και βγήκε μέλος στην πρώτη ομάδα του τουρνουά. Το 2019 ο 37χρονος Σάτο, αγωνίστηκε μετρώντας 8 πόντους (3/10 σουτ), 4 ριμπάουντ, 3 ασίστ και 2 κλεψίματα στην νίκη της χώρας του (75-57) σε βάρος του Μάλι με 75-57 για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου 2019.
Τσερμενίκε

Το Τσερμενίκε ή Τσερμενίκα είναι υψίπεδο στα βορειοανατολικά του Ελμπασάν, στην κεντρική Αλβανία.
Στην διάρκεια του Μεσαίωνα, υπό την ονομασία Τζερνικόν ή Τζερνικός, αποτελούσε έδρα επισκοπής του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης, ως υπεξούσια επισκοπεία της Αρχιεπισκοπής Δυρραχίου.
Στα μέσα του 15ου αιώνα, η περιοχή κυβερνείτο από τον Γκέργκι Αριανίτι, έναν από τους κυριότερους ηγέτες της αλβανικής αντίστασης απέναντι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Στην διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η περιοχή ήταν επίκεντρο της Αλβανικής Αντίστασης απέναντι στην γερμανική κατοχή.
Χάρμονυ Κόριν

Πρώτα χρόνια

Η οικογένεια του Κόριν μετακόμισε στο Νάσβιλ του Τενεσί όταν εκείνος βρισκόταν σε ηλικία πέντε ετών.Εκεί έμεινε μέχρι την αποφοίτηση του από το Λύκειο και στη συνέχεια εγγράφεται σε σχολή κινηματογράφου στη Νέα Υόρκη από όπου αποβλήθηκε κατά το πρώτο εξάμηνο των σπουδών .Η αδερφή του ,Άβι Κόριν είναι επίσης ηθοποιός και σεναριογράφος .Σήμερα οι γονείς του ζουν στον  Παναμά (Παναμάς) ,όπου έχει γυρίσει την ταινία του "Mister Lonely" .

Προσωπική ζωή

Από το 2007 είναι παντρεμένος με τη Ρέιτσελ Κόριν   ,αμερικανίδα ηθοποιό η οποία έχει πρωταγωνιστήσει σε όλες του τις ταινίες από το 2007 μέχρι το 2012 .Έχουν μία κόρη.

Θεματολογία ταινιών

Οι ταινίες του Κόριν συνήθως δεν ακολουθούν γραμμική πλοκή αλλά αποτελούν μια συρραφή  επιμέρους σκηνών τις οποίες χαρακτηρίζει έντονα ο Συμβολισμός και η Αλληγορία .Κατά κύριο λόγο,απεικονίζονται η παρακμή και η κατάπτωση ορισμένων περιοχών στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αλλά και προβληματικές καταστάσεις με εφήβους ,όπως καταχρήσεις και εγκληματικότητα,δυσλειτουργικές οικογένειες και περιστατικά ψυχικών ασθενειών,όπως για παράδειγμα στην ταινία "Jullien Donkey Boy" η οποία αναφέρεται στη ζωή ενός νεαρού που πάσχει από Σχιζοφρένεια . .

Τεχνικές σκηνοθεσίας

Ο Κόριν χρησιμοποιεί σκηνοθετικές τεχνικές που ποικίλλουν ανά ταινία του. Στο Trash Humpers ,έχει χρησιμοποιήσει φιλμ για βιντεοκασσέτα VHS ενώ στο Spring Breakers το φιλμ λεπτόκοκκων εμποτισμένων με Νέον , 35mm  .Ιδιαίτερα η ταινία Julien Donkey Boy έχει γυριστεί όπως αναφέρεται και στους τίτλους εισαγωγής της βάσει της άτυπης διακήρυξης : "Δόγμα 95" ,η οποία εισήχθει από τους Δανούς σκηνοθέτες Λαρς φον Τρίερ και Τόμας Βίντερμπεργκ .
2189 Θαραγόθα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Θαραγόθα είναι S (λιθώδης). Ο Θαραγόθα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 56 λεπτά (Higgins 2011).
Τόνι Κέρτις

Βιογραφικό

Το πραγματικό του όνομα ήταν Μπερνάρντ Σβαρτς και γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου του 1925 στο Μπρονξ, στην Νέα Υόρκη. Οι γονείς του ήταν Ούγγροι μετανάστες εβραϊκής καταγωγής από την πόλη Ματεζάλκα, της ανατολικής Ουγγαρίας. Όταν ο Κέρτις ήταν οκτώ ετών οι γονείς του τον έστειλαν, μαζί με τον αδερφό του Τζούλιους, για έναν μήνα σε ένα ορφανοτροφείο επειδή οι ίδιοι δεν είχαν τα χρήματα για τους θρέψουν.
Στη διάρκεια του Β’Παγκοσμίου Πολέμου κατετάγη στο Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό έχοντας επηρεαστεί από την ταινία Επιχείρησις Τόκιο, (Destination Tokyo), στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Κάρι Γκραντ. Υπηρέτησε στο υποβρύχιο USS Proteus (AS-19) από το οποίο, ενώ βρισκόταν ένα μίλι από τον κόλπο του Τόκιο, παρακολούθησε στις 2 Σεπτεμβρίου του 1945 την παράδοση της Ιαπωνίας. Μετά το τέλος του πολέμου σπούδασε στο Dramatic Workshop of The New School στην Νέα Υόρκη με τον Γερμανό σκηνοθέτη Έρβιν Πίσκατορ, όπου τον ανακάλυψε ο κυνηγός ταλέντων Τζόις Σέλζνικ και έτσι το 1948 πήγε στο Χόλιγουντ, άλλαξε το όνομα του σε Τόνι Κέρτις και υπέγραψε συμβόλαιο με την Universal Pictures.
Έκανε το ντεμπούτο του στη μεγάλη οθόνη στην ταινία, Πουλημένη στην Αμαρτία (Criss Cross) το 1949. Η φήμη του εδραιώθηκε με τις ερμηνείες του στις ταινίες: Σκοτεινοί Δολοφόνοι (Sweet Smell of Success, 1957) και Όταν σπάσαμε τις αλυσίδες (The Defiant Ones, 1958), για την οποία προτάθηκε για Όσκαρ. Το 1959 συμπρωταγωνίστησε με τον Τζακ Λέμον και τη Μέριλιν Μονρόε στην κομεντί του Μπίλι Γουάιλντερ Μερικοί το προτιμούν καυτό (Some like it Hot), ενώ ένα χρόνο αργότερα συμμετείχε στην επική υπερπαραγωγή του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, Σπάρτακος (Spartacus) του όπου υποδύθηκε το σκλάβο Αντονίνο. Στο Δάφνες κυλισμένες στη λάσπη (The Outsider, 1961), υποδύθηκε το βετεράνο του Β’Παγκοσμίου Πολέμου Άιρα Χέιζ, ενώ το 1964 εμφανίστηκε στο πλευρό της Νάταλι Γουντ στην κωμωδία Το σεξ και το μοναχικό κορίτσι, (Sex and the Single Girl, 1964). Στην ταινία του 1968 Ο στραγγαλιστής της Βοστόνης (The Boston Strangler), υποδύθηκε το δολοφόνο Αλμπέρτο Σάλβο. Έκτος από τον κινηματογράφο ασχολήθηκε και με την τηλεόραση και συμπρωταγωνίστησε με τον Ρότζερ Μουρ στην τηλεοπτική σειρά The Persuaders!.
Ο Κέρτις παντρεύτηκε έξι φορές. Από τους γάμους αυτούς απέκτησε συνολικά έξι παιδιά. Πρώτη του σύζυγος ήταν η ηθοποιός Τζάνετ Λι με την οποία απέκτησε δυο κόρες, τις ηθοποιούς Κέλι και Τζέιμι Λι Κέρτις.