google/wiki40b huggingface dataset:
Άγγελος Θεοδωρόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γράφτηκε το 1900 στην Σχολή Καλών Τεχνών (μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών) όπου σπούδασε ζωγραφική με δασκάλους τους Γ. Ιακωβίδη και Γ. Ροϊλό, και χαρακτική με δάσκαλο τον Νικόλαο Φέρμπο. Μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε από το 1914 και μέχρι το 1919 σε διάφορες εφημερίδες όπως το Εμπρός, η Πατρίς και ο Χρόνος φιλοτεχνώντας εικονογραφήσεις και γελοιογραφίες τις οποίες τις υπόγραφε με το ψευδώνυμο «Θ. Άγγελος» αλλά και σε εταιρεία διαφήμισης ως διευθυντής του καλλιτεχνικού τμήματος, δημιουργώντας μάλιστα τις πρώτες επαγγελματικές αφίσες στην Ελλάδα. Κατόπιν έφυγε για την Γερμανία, όπου ήρθε σε επαφή με τους εξπρεσιονιστές. 
Από το 1923 άρχισε να ασχολείται συστηματικά με την ξυλογραφία. Την ίδια εποχή, άρχισε να εικονογραφεί με ξυλογραφίες το περιοδικό Φραγγέλιο, που εξέδιδε ο αναρχοσοσιαλιστής φίλος του Νίκος Βέλμος. Το 1930, πρωτοστάτησε στην επανίδρυση της Ομάδας «Τέχνη». Την ίδια χρονιά έθεσε υποψηφιότητα για την νεοσύστατη Έδρα Χαρακτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών την οποία τελικά κατέλαβε ο Γιάννης Κεφαλληνός. Από το 1935 ως το 1937 ήταν επιμελητής στο περιοδικό Τέχνης, Τρίτο Μάτι σε συνεργασία με τον Παπαλουκά, τον Χατζηκυριάκο-Γκίκα, τον Πικιώνη, κ.ά. Το 1938 πήρε μέρος μαζί με τον Κ. Παρθένη και τον Μ. Τόμπρο στην Μπιενάλε της Βενετίας και την ίδια χρονιά συμμετέχει στην ίδρυση της  Ομάδας Ελλήνων Ζωγράφων Χαρακτών. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση σε συνεργασία με καλλιτέχνες που ήταν ενταγμένοι στο ΕΑΜ.
Τον Σεπτέμβριο του 1944 είχε ενεργή συμμετοχή στην ίδρυση του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ) του  οποίου υπήρξε μέλος  και μεταπολεμικά στην ίδρυση της καλλιτεχνικής ομάδας «Στάθμη». Συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις εντός και εκτός συνόρων. Αν και επηρεάστηκε από τον εξπρεσιονισμό, ο ίδιος κατέτασσε τον εαυτό του στους νεοϊμπρεσιονιστές. Το 1960 έλαβε το παράσημο του Ταξιάρχη του Φοίνικα. Πέθανε στην Αθήνα το 1965.
Βώνος

Βιογραφία

Ο Βώνος ήταν πατρίκιος και μάγιστρος (πρωθυπουργός) του αυτοκράτορα Ηρακλείου. Μαζί με τον πατριάρχη Σέργιο Α΄ είχε αναλάβει την κηδεμονία του Κωνσταντίνου, (μετέπειτα Κωνσταντίνος Γ'), γιου του αυτοκράτορα Ηράκλειου, κατά τον χρόνο που απουσίαζε εκείνος απασχολούμενος στους περσικούς πολέμους (622-628).
Δεν πρόλαβε όμως να υποδεχθεί τον αυτοκράτορα του νικητή και τροπαιοφόρο. Έμεινε όμως στην ιστορία για την οργάνωση της θρυλικής άμυνας της Κωνσταντινούπολης κατά την επίθεση των Αβάρων το 626.
Λαοδίκη (σύζυγος του Μιθριδάτη Δ΄)

Βιογραφία

Ήταν κόρη τού Μιθριδάτη Γ΄ τού Πόντου και της Λαοδίκης των Σελευκιδών, ίσως κόρης τού Αντιόχου Δ΄ Επιφανούς. Αδέλφια της ήταν ο Φαρνάκης Α΄ του Πόντου και ο Μιθριδάτης Δ΄ του Πόντου.
Οι ιστορικές πηγές δεν αναφέρουν τη Λαοδίκη. Είναι γνωστή από νομίσματα, αγάλματα και επιγραφές. Κάποια στιγμή παντρεύτηκε τον αδελφό της Μιθριδάτη Δ΄· δεν φαίνεται να απέκτησαν τέκνα.
Τα νομίσματα που έχουν διασωθεί με αυτήν και άλλα μαζί με τον σύζυγό της, δείχνουν ότι ήταν βασίλισσα τού Πόντου από το 162 ως τη δεκαετία τού 150. Από τα νομίσματα φαίνεται πιθανό να ήταν συμβασίλισσα με τον Μιθριδάτη Δ΄. Δείχνουν ένα ωραίο, διπλό πορτραίτο κατά το πρότυπο των Πτολεμαϊκών κοπών. 
Ένα από αυτά δείχνει τους δύο συζύγους σε προτομή στη μία όψη. Στην άλλη ο Ζεύς και η Ήρα (τα αδέλφια σύζυγοι) όρθιοι, μετωπικοί. Ο δαφνοστεφής Ζεύς κρατεί σκήπτρο στο δεξί και κεραυνό στο αριστερό· η Ήρα κρατεί σκήπτρο στο δεξί χέρι της. Υπάρχει η επιγραφή ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΙΘΡΙΔΑΤΟΥ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΛΑΟΔΙΚΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΩΝ. Η σχεδίαση τού νομίσματος είναι μία δήλωση Ελληνισμού. 
Στα νομίσματα που εμφανίζεται μόνη της, η επιγραφή είναι ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΛΑΟΔΙΚΗΣ. Σε άλλα αργυρά νομίσματα ο τίτλος της είναι σε μονόγραμμα. Σε ένα η μορφή της είναι με πέπλο και στην άλλη όψη η Ήρα, όρθια, μετωπική με μακρύ ένδυμα να κρατά σκήπτρο στο δεξί. Σε άλλο υπάρχει η μορφή της με πέπλο και στην άλλη όψη κέρας Αμάλθειας, εξάκτινο άστρο και επιγραφή ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΛΑΟΔΙΚΗΣ ΕΠΙΦΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΦΙΛΑΔΕΛΦΟΥ. Είναι η μόνη βασίλισσα στα νομίσματα με το επίθετο Επιφανής. Στη νήσο Δήλο έχει τιμηθεί με άγαλμα με επιγραφή.
Σύμφωνα με τεκμήρια είχε καλές σχέσεις με τα βασίλεια της εποχής της και ήταν καλή γνώστης της Ελληνικής και Περσικής κοινωνίας. Φαίνεται να ήταν μία διακεκριμένη μονάρχης με επιρροή και αξιόλογη ισχύ. Πρέπει να ήταν ευλαβής, υπερήφανη για την Ελληνική και Περσική καταγωγή της· να κυβέρνησε δίκαια και ισότιμα για τις δύο κοινωνίες.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε τον αδελφό της Μιθριδάτη Δ΄ τού Πόντου. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Αντρέι Ρουμπλιόφ

Το έργο του

Ο Αντρέι Ρουμπλιόφ υπήρξε ο επιφανέστερος Ρώσος αγιογράφος και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους του κόσμου. Το έργο για το οποίο αναγνωρίζεται ως ένας από τους κορυφαίους Ορθόδοξους αγιογράφους, είναι η εικόνα της Αγίας Τριάδος, η οποία είναι το αριστούργημα της ρωσικής εικονογραφικής τέχνης. Η εικόνα της Αγίας Τριάδος, γνωστή ως «Φιλοξενία του Αβραάμ», διακρίνεται για τη σύνθεση, τον ρυθμό, τον φωτισμό, την αρμονία, την καθαρότητα και την απλότητα.
Αισθητικές κρίσεις για το έργο του είναι δύσκολο να διατυπωθούν με βεβαιότητα, καθώς τα έργα που του αποδίδονται (εκτός του ότι η πατρότητά τους είναι αμφίβολη) έχουν υποστεί επιχρωματώσεις από μεταγενέστερους, καθώς τα υλικά που χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή στη Ρωσία δεν ήταν ανεξίτηλα. Σε κάθε περίπτωση διακρίνονται σαφείς επιδράσεις από το έργο του Θεοφάνη του Έλληνα, αλλά θεωρείται ότι έχει πάει ακόμη παραπέρα από το Θεοφάνη, αναφορικά με την απεικόνιση της πνευματικότητας στις μορφές.
Η τεχνική του συνδυάζει ασκητισμό και αρμονία κατά το βυζαντινό πρότυπο. Τα έργα του διακρίνονται από ηρεμία και γαλήνη και θεωρούνται πρότυπο ορθόδοξης εικονογραφίας.
Φαρενάιτ 451 (ταινία)

Πλοκή

Βρισκόμαστε σε μια δυστοπία, όπου τα βιβλία είναι απαγορευμένα. Ο Γκάι Μόνταγκ είναι πυρονόμος και αποστολή του είναι να καίει βιβλία. Ζει μαζί με τη σύζυγό του Λίντα, η οποία είναι όλη τη μέρα μπροστά από την τηλεόραση.
Η γνωριμία του με τη γειτόνισσα Κλαρίς θα τον κάνει να αλλάξει γνώμη για τα βιβλία και να εκτιμήσει την αξία τους. Σιγά σιγά καταλαβαίνει πως είναι λάθος η καύση των βιβλίων και αρχίζει να αποστασιοποιείται από τους συναδέλφους του. 
Όταν μαθευτούν οι αντιλήψεις του, εκτοπίζεται από την πόλη και πηγαίνει σε μια απόμερη περιοχή, όπου ζουν αναγνώστες βιβλίων. Ο καθένας από αυτούς έχει απομνημονεύσει ένα αγαπημένο του βιβλίο, προκειμένου να μην ξεχαστεί. Ο Γκάι επιλέγει να απομνημονεύσει το Ιστορίες μυστηρίου και φαντασίας του Έντγκαρ Άλλαν Πόε.
Φίλιππος Σοφιανός

Πρώτα Χρόνια

Γεννήθηκε το 1957 στην Καλαμάτα ενώ σε μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Το 1977 αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική ξεκινώντας της σπουδές του στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από όπου και αποφοίτησε το 1980.

Τηλεοπτικές δουλειές

Έκανε τις πρώτες του τηλεοπτικές εμφανίσεις το 1983 στις σειρές "Ιστορία γραμμένη με νότες" και "Το μινόρε της αυγής". Έγινε ευρύτερα γνωστός το 1988 με τη συμμετοχή του στη σειρά "Ποιος σκότωσε τον Άβελ". Από το 1990 έλαβε μέρος σε διάφορες επιτυχημένες σειρές της ιδιωτικής τηλεόρασης. Η πρώτη από αυτές ήταν η καθημερινή σειρά "Οικογένεια" την περίοδο 1989-1990 ενώ από το 1992 μέχρι το 1994 συμμετείχε στο πρωταγωνιστικό καστ της καθημερινής σειράς "Παράλληλοι δρόμοι". Ακολούθησαν κι άλλοι πρωταγωνιστικοί ρόλοι τη δεκαετία του 1990 μεταξύ των οποίων "Στρας", "Η πρόβα του νυφικού", "Διπλανή πόρτα", "Οι άνδρες δεν υπάρχουν πια" ενώ τη σεζόν 1998-1999 συμμετείχε ως ηθοποιός φωνής στη ελληνική σειρά cartoon "Πανδώρα και Πλάτωνας". 
Από το 2011 μέχρι και σήμερα ζει στην Κύπρο όπου έχει λάβει μέρος σε επιτυχημένες σειρές της κυπριακής τηλεόρασης μερικές εκ των οποίων έχουν προβληθεί και στην Ελλάδα. Αρχικά τη σεζόν 2011-2012 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Σάκη Μπουλά και Μαριάννα Καυκαρίδου στην κωμική σειρά "Daddy Cool". Την επόμενη σεζόν είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην δραματική σειρά "Μοιραία Φεγγάρια". Τη σεζόν 2013-2014 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά "Όνειρο Ήταν" ενώ τη σεζόν 2014-2015 έλαβε μέρος στη σειρά "Το δαχτυλίδι της φωτιάς".
Εθνική Βιβλιοθήκη της Αργεντινής Δημοκρατίας

Ονομασία

Η ονομασία της ως Μαρία Μορένο προέρχεται τον εθνικό ήρωα της Αργεντινής ο οποίος υπήρξε ο πρώτος διευθυντής της βιβλιοθήκης καθώς και ένας από τους κύριους ιδεολογικούς ιθύνοντες πίσω από την Επανάσταση του Μαΐου η οποία οδήγησε στην ανεξαρτησία της Αργεντινής από την Ισπανία.

Ίδρυση και εξέλιξη

Ιδρύθηκε το 1810 ως δημοτική βιβλιοθήκη του Μπουένος Άιρες, και το 1884 παράλληλα με την αναβάθμιση της πόλης σε πρωτεύουσα της χώρας, εξελίχθηκε στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Αργεντινής. Ένας από τους πολλούς διευθυντές της βιβλιοθήκης κατά την διάρκεια της ιστορίας της, υπήρξε και ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες την περίοδο 1955 έως το 1973 και διορίστηκε παρότι είχε αρχίσει να χάνει την όραση του.
Το 1992 η βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε σε νέο κτήριο.
Μιχάλης Εμιρλής

Πρώτα χρόνια και σπουδές

Γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου του 1980 στην Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Ιστορία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ενώ παράλληλα άρχισε να ασχολείται με τη μουσική.

Μουσική καριέρα

Η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Μιχάλη Εμιρλή κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2005, με τίτλο «Ζω περιμένοντας να ζήσω» σε στίχους και μουσική δική του . Γνώρισε μεγάλη επιτυχία με τα τραγούδια «Η Πίπα της ειρήνης», «Να σε ξεχάσω προσπαθώ» και «Νιώθω το τέλος να πλησιάζει».Τον Ιούνιο του 2006 κερδίζει το Μουσικό Βραβείο MAD Video Music Award Καλύτερου ποπ ροκ βίντεο κλιπ. 
Το Νοέμβριο του 2006 συμμετείχε στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Τζερόνιμο», το οποίο και συμπεριέλαβε στην επόμενη δισκογραφική του δουλειά τον Μάιο του 2008 με τίτλο «Μη διστάζεις» από την οποία ξεχώρισαν τα τραγούδια «Μη μου μιλάτε για εκείνη», «Αυτό που σ’αρέσει» , «Ο Κουβανός»  και το «'Οσα η αγάπη μου χρωστά». Στο συγκεκριμένο δίσκο, το συνθετικό κομμάτι αναλαμβάνει ο Μιχάλης Εμιρλης ενώ τους στίχους υπογράφει ο Χριστόφορος Μπαλαμπανίδης. 
Τον Μάρτιο του 2011 κυκλοφορεί την τρίτη δισκογραφική του δουλειά με τίτλο «Φωτιά στα παραμύθια». Πρόκειται για ένα album με έντεκα τραγούδια. Το συνθετικό κομμάτι αναλαμβάνει εκτός από τον ίδιο τον ερμηνευτή και ο Stelios Mac, ενώ στους στίχους βρίσκουμε πάλι τον Χριστόφορο Μπαλαμπανίδη, το Stelio Mac και τη Βίκυ Μπεκιάρη.Τραγούδια που έκαναν ιδιαίτερη αίσθηση από αυτό το cd είναι το «Σε θέση άμυνας» ,το «Παιδί των ηδονών» και το «ξυπνάω στο πλάι σου». 
Το φθινόπωρο του 2016 επιστρέφει με δυο νέα κομμάτια το "Στη τρέλα με πηγαίνεις" σε μουσική του Κωσταντινου Βελλιαδη και στίχους του Τερπανδρου και  «Το εγώ να γίνει εμείς» που υπογράφει συνθετικά και στιχουργικά ο ίδιος. Τα συγκεκριμένα τραγούδια είναι προπομπός του τέταρτου προσωπικού δίσκου του καλλιτέχνη ,  με τίτλο “Είπα μια μέρα στην καρδιά”.
Ιωάννα, δούκισσα της Βραβάντης

Δεύτερος γάμος με τον Βενέσλαο του Λουξεμβούργου

Η Ιωάννα παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο της τον Βενέσλαο του Λουξεμβούργου, σύμφωνα με έγγραφο που υπεγράφη τον Ιανουάριο του 1356 καθορίστηκε η διαδοχή στο Δουκάτο της Βραβάντης από τους διαδόχους της Ιωάννας οι οποίες θα έπρεπε να γίνουν αποδεκτές από τους αστούς της Βραβάντης παρά το γεγονός ότι την διοίκηση ασκούσε ο Οίκος του Λουξεμβούργου. Το έγγραφο θεωρήθηκε ανύπαρκτο, ο Λουδοβίκος Β΄, κόμης της Φλάνδρας ο οποίος είχε παντρευτεί την Μαργαρίτα νεώτερη αδελφή της Ιωάννας εισέβαλε στην Βραβάντη το 1356 και ανακηρύχτηκε δούκας χάρη στα δικαιώματα της συζύγου του. Η Ιωάννα και ο σύζυγος της Βενέσλαος αναγκάστηκαν να υπογράψουν την ταπεινωτική συνθήκη του Άσλ η οποία παραχωρούσε το Μέχελεν και την Αμβέρσα στον Λουδοβίκο. Τον Αύγουστο του 1356 η Ιωάννα και ο Βενέσλαος κλήθηκαν από τον αυτοκράτορα Κάρολο Δ΄ να τους υποστηρίξει, οι δυο πλευρές συμφώνησαν στο Μάαστριχτ να ακυρώσει ο Βενέσλαος μερικούς όρους της προηγούμενης συνθήκης προκειμένου να ικανοποιήσει τον Οίκο του Λουξεμβούργου. ο δουκάτο συνέχισε να βρίσκεται σε πτώση μετά από την ήττα και την αιχμαλωσία του Βενέσλαου στην μάχη του Μπασβέιλερ (1371).

Κληρονόμοι

Μετά τον θάνατο της Ιωάννας το Δουκάτο της Βραβάντης πέρασε στον μικρανεψιό της Αντώνιο της Βραβάντης, τον δεύτερο γιο της ανιψιάς της Μαργαρίτας Γ΄, κόμισσας της Φλάνδρας.
Ο τάφος της κατασκευάστηκε από την εκκλησία των Καρμελιτών στις Βρυξέλλες μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1450 και χρηματοδοτήθηκε από τον εγγονό της αδελφής της Φίλιππο Γ΄ τον Αγαθό. Ο τάφος καταστράφηκε κατά την διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης αλλά ανακατασκευάστηκαν τα σχέδια και οι επιγραφές του από τον Λορν Κάμπελλ ο οποίος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο τάφος χρηματοδοτήθηκε από τον Φίλιππο προκειμένου να στηρίξει τα κληρονομικά του δικαιώματα.
Αδάμ Χριστιανός Γάσπαρης

Βιογραφία

Ο Γάσπαρης γεννήθηκε στο Σλώυζινγκεν (Schleusingen) της Θουριγγίας. Το 1795 διορίστηκε έκτακτος καθηγητής της φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Ιένας, στη Θουριγγία, και δύο χρόνια αργότερα έγινε καθηγητής στο Γυμνάσιο του Όλντενμπουργκ, στην Κάτω Σαξονία. Το 1803 έγινε καθηγητής ιστορίας, γεωγραφίας και στατιστικής στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου, στην Εσθονία, και από το 1810 διετέλεσε τακτικός καθηγητής γεωγραφίας και στατιστικής στο Πανεπιστήμιο του Καίνιξμπεργκ, στην Ανατολική Πρωσία. Ο Γάσπαρης ήταν ελευθεροτέκτων, μέλος στης Στοάς του Φοίνικα (Zum Todtenkopf und Phoenix) του Καίνιξμπεργκ, από 1814 ως το 1821.

Εκδόσεις στα ελληνικά

Συγγράμματα του Γάσπαρη εκδόθηκαν στα ελληνικά από τους Κυριακό και Εμμανουήλ Καπετανάκη στη Βιέννη στις αρχές του 19ου αιώνα: συγκεκριμένα τυπώθηκαν και κυκλοφόρησαν τρία βιβλία το 1808 και ένα επιπλέον το 1816. Οι Έλληνες αδελφοί Καπετανάκη ήταν εμπορευόμενοι που κατοικούσαν στην αυστριακή πρωτεύουσα και παράλληλα ασχολούνταν με εκδόσεις μελετών, κυρίως βιβλίων γεωγραφίας. Στόχος των ελληνικών εκδόσεων των βιβλίων του Γάσπαρη ήταν η προσφορά βασικών, πρωταρχικών γνώσεων γεωγραφίας στους διψασμένους για γνώση «ελληνόπαιδες» της εποχής, στο πλαίσιο του φωτισμού του «Γένους» και του συγχρονισμού του με τα προοδευμένα έθνη της Ευρώπης, διαδικασία συνδεδεμένη με την εθνική παλιγεννεσία, με «την υπερτάτην ευδαιμονίαν, ήτις είναι η θεοδώρητος ελευθερία» όπως αναφερόταν. 
Το Περὶ τῆς μεθοδικῆς παραδόσεως τῆς Γεωγραφίας καὶ τῶν ἀρμοδίων πρὸς τοῦτο βοηθητικῶν μέσων («Ἐν τῇ τυπογραφίᾳ τοῦ Λεοπόλδου Γρούνδ», 1808· πρβ. Über den methodischen Unterricht in der Geographie und die zweckmässigen Hilfsmittel dazu), σε μετάφραση του Κυριακού Καπετανάκη, ήταν ένα σχετικά σύντομο πόνημα που απευθυνόταν σε όσους δίδασκαν το μάθημα της γεωγραφίας. Το βιβλίο Σχολαστικὴ Γεωγραφία, διερμηνευτικὴ τοῦ νέου μεθοδικοῦ σχολαστικοῦ Ἄτλαντος («Ἐν τῇ τυπογραφίᾳ τοῦ Λεοπόλδου Γρούνδ», 1808· πρβ. Lehrbuch der Erdbeschreibung zur Erläuterung des neuen methodischen Schulatlasses ), ήταν μια ογκώδης σύνθεση, που ο μεταφραστής Κυριακός Καπετανάκης τύπωσε με ιδιαίτερη φροντίδα για την ποιότητα του χαρτιού, τα χρώματα των χαρτών, αλλά και τη γλώσσα, που επέλεξε να είναι σχετικά απλή και ευκολονόητη, «μεσαία» όπως την ονόμαζε. Το τρίτο βιβλίο που μεταφράστηκε και εκδόθηκε το 1808 ήταν Ὁ νέος μεθοδικὸς σχολαστικὸς Ἄτλας, ἐκ νέου χαραχθεὶς πρὸς χρῆσιν τῶν ἑλληνικῶν σχολείων (τυπογραφείο Αλέξανδρου Ράουκ, 1808· πρβ. Neuer methodischer Schul-Atlas), ένας γεωγραφικός άτλαντας δεκαπέντε σελίδων, σε επιμέλεια έκδοσης από τον Κυριακό Καπετανάκη. Το 1816 τέλος, οι αδελφοί Καπετανάκη τύπωσαν σε δυο πολυσέλιδους τόμους το σύγγραμα του Γάσπαρη Εἰσαγωγὴ γενικὴ τῆς Γεωγραφίας εἰς πλήρη τῆς Γῆς γνῶσι («Ἑν Βιέννῃ τῆς Αοὐστρίας, Κατὰ τὴν τυπογραφίαν τοῦ Ἰωάννου Σνεῖρερ», 1816), ένα έργο που -όπως σημειωνόταν- περιείχε «ουσιώδεις γνώσεις της Μαθηματικής, Φυσικής καί Πολιτικής Γεωγραφίας». Στον δεύτερο τόμο του βιβλίου, οι αναγνώστες παραπέμπονταν για παραπέρα διάβασμα σε ζητήματα χημείας και φυσικής των μετάλλων σε έργα του Βαρδαλάχου και του Κούμα.
Δάφνη Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Δάφνη βρίσκεται στα ανατολικά όρια του νομού με το νομό Άρτας και δυτικά του Άραχθου ποταμού. Είναι κτισμένη στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους  Ξηροβούνι και δίπλα του περνάει η επαρχιακή οδός Άρτας - Ιωαννίνων. Απέχει 45 χλμ. ΝΔ. της πόλης των Ιωανίννων, 40,5 χλμ. Β. της Άρτας και 3,5 χλμ. Β.-ΒΑ. της Πλατανούσσας. 
Ως οικισμός περιλαμβάνεται στην απογραφή για πρώτη φορά το 1961 ως μέρος της τότε κοινότητας Πλατανούσσης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Πλατανούσσα και τη Ζωοδόχο Πηγή αποτελούν τη τοπική κοινότητα Πλατανούσσης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κατσανοχωρίων του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 64 κατοίκους.
Rocka Rolla

Ιστορία του δίσκου

Στις αρχές του 1974, οι Judas Priest είχαν εντάξει στη σύνθεση τους τον τραγουδιστή Ρομπ Χάλφορντ στη θέση του Αλ Άτκινς και ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις του πρώτου τους δίσκου στα "Olympic Studios" του νοτιοδυτικού Λονδίνου. Παραγωγός του δίσκου ήταν ο Ρότζερ Μπέην, ο οποίος δεν θέλησε να συμπεριληφθούν στην τελική έκδοση του άλμπουμ τραγούδια όπως το "Tyrant", το "Victim of Changes" και το "Genocide", τα οποία κατέληξαν τελικά στο δεύτερο δίσκο του συγκροτήματος, "Sad Wings of Destiny", δύο χρόνια αργότερα.

Η σύνθεση των τραγουδιών που συμπεριλαμβάνονται στο άλμπουμ είχε ξεκινήσει αρκετό χρονικό διάστημα πριν έλθει στο συγκρότημα ο Χάλφορντ και έτσι τρία τραγούδια αναφέρουν στους συνθέτες τους και τον Αλ Άτκινς. Το τραγούδι "Caviar and Meths" είχε συνολική διάρκεια 14 λεπτών αλλά στο δίσκο υπάρχει μόνο η εισαγωγή του λόγω περιορισμένης χρονικής διάρκειας του δίσκου βινυλίου.

Για την προώθηση του "Rocka Rolla" το συγκρότημα εμφανίστηκε στο βρετανικό τηλεοπτικό πρόγραμμα "The Old Grey Whistle Test" όπου έπαιξε ζωντανά τα τραγούδια "Rocka Rolla" και "Dreamer Deceiver". Το δίσκο ακολούθησε περιοδεία στη Γερμανία, την Ολλανδία, τη Δανία και τη Νορβηγία. Μετά το τέλος της, ο ντράμερ Τζον Χιντς απολύθηκε το 1975 και αντικαταστάθηκε από τον Άλαν Μουρ, ο οποίος ήταν μέλος του συγκροτήματος το 1971.

Τραγούδια

1. One for the Road (Halford, Downing) - 4:34

2. Rocka Rolla (Halford, Downing, Tipton) - 3:05

3. Winter (Atkins, Downing, Hill) - 1:42

4. Deep Freeze (Downing) - 1:21

5. Winter Retreat (Halford, Downing) - 3:28

6. Cheater (Halford, Downing) - 2:59

7. Never Satisfied (Atkins, Downing) - 4:50

8. Run of the Mill (Halford, Downing, Tipton) - 8:34

9. Dying to Meet You / Hero, Hero (Halford, Downing) - 6:23

10. Caviar and Meths (Atkins, Downing, Hill) - 2:02

Μέλη των Judas Priest

Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Rocka Rolla" είχε την εξής μορφή:
Ρομπ Χάλφορντ - φωνητικά
Γκλεν Τίπτον - κιθάρα
Κ.Κ. Ντάουνινγκ - κιθάρα
Ίαν Χιλ - μπάσο
Τζον Χιντς - τύμπανα
Ζεϊμπέκικο

Το ζεϊμπέκικο (ή ζεϊμπέκικος) είναι ελληνικός λαϊκός χορός. Το όνομά του οφείλεται στον εξισλαμισμένο ελληνικό πληθυσμό των Ζεϊμπέκων. Αναφέρεται ότι διαδόθηκε στα ελλαδικά αστικά κέντρα στα τέλη του 19ου αιώνα. Ωστόσο, η εμφάνισή του ανάγεται στα τέλη του 17ου αιώνα σε αστικά κέντρα όπως η Κωνσταντινούπολη και η Σμύρνη. Ο Εβλιγιά Τσελεμπή αναφέρει ότι χορευόταν στη Μαγνησία και το Αϊδίνιο σε τοπικές γιορτές. Όντας αρχικά αντικριστός χορός δύο ατόμων που έφεραν οπλισμό, εξελίχθηκε σε «μονήρη αυτοσχεδιαστικό ανδρικό χορό».

Ύφος και εκτέλεση

Ο ζεϊμπέκικος ως παλιός χορός είναι αυστηρά ανδρικός γι' αυτό και ορισμένες φορές αποκαλείται, εξαιτίας των χορευτικών του κινήσεων από άνδρες, ως "χορός του αετού". Είναι χορός που δεν έχει βήματα αλλά μόνο φιγούρες και μία συγκεκριμένη κυκλική κίνηση. Ο ρυθμός ακολουθεί το βυζαντινό μέτρο που είναι στα 9/8, ενώ η συνηθισμένη ρυθμική του διάταξη είναι: 2/4+2/4+2/4+3/4 ή 4/4+2/4+3/4. Ο Τούρκος περιηγητής και συγγραφέας Εβλιά Τσελεμπί (Evliya Çelebi) υποστηρίζει πως ο «ζειμπέκικος είναι χορός σύνθετος που συνδυάζει στοιχεία και από άλλους χορούς: τον τσάμικο και ιδίως τον καλαματιανό, που φαίνεται να έχει και τον ίδιο ρυθμό, αλλά ανάποδα (π.χ. τα 9/8 του ζεϊμπέκικου χωρίζονται σε 2/8+2/8+2/8+3/8, ενώ του καλαματιανού είναι 3/8+2/8+2/8=7/8). Εκτελείται σε χώρο που δεν - ή λίγο - ξεπερνά το τετραγωνικό μέτρο και κυριαρχείται από αυτοσχεδιαστικές κινήσεις. Ως ιδιόρρυθμος εννεάσημος χορός έχει διαφορετικές μουσικές οργανώσεις και ποικίλλει ανάλογα με το θεματικό περιεχόμενο, τον χώρο προέλευσης και τη χρονική περίοδο που δημιουργήθηκε

Μετασχηματισμοί

Ο ζεϊμπέκικος ορίζεται ως ρεμπέτικος χορός, τουλάχιστον για την περίοδο 1850-1953 σε ό,τι αφορά στην κοινωνική του διάσταση. Από το 1953 έως το 1980 οι μετεξελίξεις και οι μετασχηματισμοί της ελληνικής κοινωνίας φέρνουν στο προσκήνιο το ζεϊμπέκικο ως λαϊκό χορό. Από το 1980 και εντεύθεν ορίζεται ως πανελλήνιος χορός που εξελίσσεται σύμφωνα με την ελληνική αστικολαϊκή μουσική παράδοση.
Κάρολος Εμμανουήλ του Νεμούρ

Βιογραφία

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1585, όταν εκείνος απεβίωσε. Η περίοδος εξουσίας του συνέπεσε με μία ασταθή εποχή. Εμπλέχθηκε σε πολιτικές ίντριγκες, λόγω του ότι η μητέρα του, από τον πρώτο γάμο της με τον Φραγκίσκο δούκα του Γκιζ, είχε τρεις γιους. Τα μέλη του Οίκου των Γκιζ ήταν καθολικοί και αντιτίθεντο στους Ουγενότους. Ο Κάρολος-Εμμανουήλ συμπαθούσε την μερίδα τους, αλλά μετά τη δολοφονία των ετεροθαλών αδελφών του Ερρίκου Α΄ δούκα του Γκιζ και Λουδοβίκου καρδινάλιου του Γκιζ, οι Ουγενότοι φυλάκισαν τον Κάρολο-Εμμανουήλ το 1588. Αργότερα απέδρασε.
Πολέμησε τους Ουγενότους για μερικά έτη. Συμμετείχε στη μάχη του Αρκ το 1589 και το ίδιο έτος ήταν κυβερνήτης του Παρισιού, όταν οι Ουγενότοι πολιόρκησαν υπό τον Ερρίκο Δ' την πόλη. Κατά την πολιορκία απεβίωσε ο Ερρίκος Γ΄ και ο Ερρίκος Δ΄ αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς. Τότε ο Κάρολος-Εμμανουήλ διέφυγε και πολέμησε το νεοανακηρυχθέντα βασιλιά στο Ιβρύ το 1590. Το ίδιο έτος διοίκησε τς Καθολικές δυνάμεις κατά την πολιορκία του Παρισιού και προάσπισε με επιτυχία την πόλη.
Μετά την ήττα, ο Κάρολος-Εμμανουήλ διαφώνησε έντονα με τον ετεροθαλή αδελφό και για καιρό σύμμαχό του Κάρολο των Γκιζ, δούκα του Μαγιέν, όταν εκείνος υποστήριξε συνδιαλλαγή με τον Ερρίκο Δ΄. Αποσύρθηκε από τη διακυβέρνηση του Λυοναί, όπου προσπαθούσε να ζήσει ανεξάρτητος από το Γαλλικό στέμμα. Φυλακίστηκε από τον αρχιεπίσκοπο της Λυών στον πύργο Πιέρ-Ενσίζ, από όπου απέδρασε. Θα επιτιθόταν στη Λυών, αλλά η παρέμβαση του δούκα του Μονμορενσύ, στρατάρχη (constable) της Γαλλίας, ματαίωσε την επίθεση και έτσι η προσπάθεια ανεξαρτησίας του απέτυχε.
Απεβίωσε στο Ανεσύ της Άνω Σαβοΐας, αφήνοντας το δουκάτο στο νεότερο αδελφό του Ερρίκο Α΄.
Μειονότητες στην Ελλάδα

Οι μειονότητες της Ελλάδας είναι μικρού μεγέθους συγκρινόμενες με αυτές των άλλων βαλκανικών χωρών καθώς πρόκειται για χώρα σε μεγάλο βαθμό εθνοτικά ομοιογενή. Η κατάσταση αυτή είναι αποτέλεσμα κυρίως ανταλλαγών πληθυσμών ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία (με τη συνθήκη της Λωζάννης) και τη Βουλγαρία (συνθήκη του Νεϊγύ), με τις οποίες απομακρύνθηκαν από την ελληνική επικράτεια οι περισσότεροι μουσουλμάνοι (με την εξαίρεση των μουσουλμάνων της Θράκης) και σλάβοι Χριστιανοί που δεν αυτοπροσδιορίζονταν ως Έλληνες, ενώ εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα Έλληνες από τις χώρες αυτές καθώς και, σε ένα δεύτερο χρόνο, πρόσφυγες. Ο συνολικός πληθυσμός της χώρας είναι 10.816.286 άνθρωποι.
Η μοναδική επίσημα αναγνωρισμένη μειονότητα είναι η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, που σύμφωνα με την απογραφή του 2001 αριθμεί περίπου 120 χιλιάδες άτομα.και αποτελείται κυρίως από Τούρκους, Πομάκους και Ρομά. Άλλες αναγνωρισμένες μειονότητες είναι οι Αρμένιοι (περίπου 35.000) και οι Εβραίοι (Σεφαρδίτες και Ρωμανιώτες), που είναι περίπου 5.500.
Θρησκευτικές μειονότητες αποτελούν και οι Παλαιοημερολογίτες, οι Καθολικοί και οι Ευαγγελικοί.
Άλλες μειονότητες είναι οι Αλβανοί μετανάστες που ζουν στην Ελλάδα, ενώ γλωσσικές μειονότητες είναι οι Βλάχοι, οι Αρβανίτες, οι Ρομά και οι σλαβόφωνοι της ελληνικής Μακεδονίας.
Μιχαήλ Παραστάτης

Ο Μιχαήλ Παραστάτης ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Σώζονται δύο επιστολές του προς τον Γεώργιο τον Κορίνθιο.