google/wiki40b huggingface dataset:
Η Ταφή της Άταλα (Ζιροντέ)

Θέμα του Πίνακα

Αφηγείται την ιστορία μιας Χριστιανής Ινδιάνας παρθένου, της Άταλα, που απελευθέρωσε το γενναίο Ινδιάνο Κάκτας από τους εχθρούς του και κατόπιν κατέφυγε μαζί του στη σπηλιά ενός ασκητή, του Πατέρα Ομπρί. Έχοντας αφιερώσει τον εαυτό της στο Θεό και ορκιστεί αιώνια αγνότητα, η Άταλα παίρνει δηλητήριο όταν αντιλαμβάνεται πως αρχίζει να ερωτεύεται το νεαρό άνδρα. Μετά το θάνατό της, ο Κάκτας ορκίζεται να στραφεί και ο ίδιος στο χριστιανισμό.

Περιγραφή

Στο ηλιοβασίλεμα, σε μια σπηλιά, ο ηλικιωμένος ερημίτης, ο Πατέρας Ομπρί, κρατά το άψυχο σώμα της Άταλα. Ο Κάκτας, συντετριμμένος, κρατά με αγάπη τα πόδια της κοπέλας. Η Άταλα, μην μπορώντας να επιλέξει ανάμεσα στην αγάπη της για τον Κάκτας και τον όρκο της παρθενίας, έχει αυτοκτονήσει. Με τον Σταυρό ανάμεσα στα χέρια της και το φόρεμά της να σταματά στο ύψος του στήθους είναι ταυτόχρονα αγνή και αισθησιακή. Μετά την ολονυχτία τους, οι δύο άντρες πρόκειται να την κηδέψουν στη σπηλιά. Ένας στίχος από το Βιβλίο του Ιώβ είναι χαραγμένος στο τοίχωμα της σπηλιάς.
Το πνεύμα του βιβλίου του Σατομπριάν, τοποθετημένου στην Αμερική του 17ου αιώνα, είναι διάχυτο στον πίνακα: ο εξωτισμός, η προάσπιση της αθωότητας των απλοϊκών ανθρώπων και το θρησκευτικό συναίσθημα, όλα διαφαίνονται στο έργο. Ο Ζιροντέ όχι μόνο μετέφερε μια σκηνή του βιβλίου, αλλά ολόκληρα νοήματα από αυτό. Επίσης ο καλλιτέχνης δείχνει να έχει απαρνηθεί τις διδαχές του μέντορά του, Ζακ Λουί Νταβίντ, καθώς δεν ζωγραφίζει πλέον επιθυμώντας να περάσει κάποιο ηθικό ή πολιτικό μήνυμα.
Ο Ζιροντέ χρησιμοποιεί ένα θέμα δημοφιλές στη χριστιανική εικονογραφία, την Ταφή. Οι φιγούρες του μοιάζουν παγωμένες και η σχεδίαση πολύ ακριβής. Η νεκρή Άταλα έχει απεικονιστεί ως προσωποποίηση της ιδανικής ομορφιάς. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί την τεχνική του κιαροσκούρο: το φως χαϊδεύει την πλάτη του νεαρού και το μπούστο και τα χείλη της κοπέλας. Η εικόνα, σκιαγραφώντας το ρομαντισμό, είναι γεμάτη αισθησιασμό, συναίσθημα και θρησκευτικότητα.
Βαλεντίνα: Έρωτας X-Large

Πλοκή

Η ευτραφούλα Βαλεντίνα και ο ξάδερφος της Ορέστης ερωτεύονται κεραυνοβόλα μόλις συναντηθούν. Εμπόδιο στις επιδιώξεις τους και στον έρωτα τους η κακιά Ολίμπια (μητέρα του Ορέστη). Εν ολίγοις η Ολίμπια παριστάνει την καλή μητέρα και σύζυγο ενώ δεν είναι. Στο τέλος, βέβαια, ανακαλύπτουμε πως δεν είναι συγγενείς, οπότε και ζουν τον έρωτα τους χωρίς τύψεις.
Ιμπραχίμ Μαχλάμπ

Σταδιοδρομία

Ο Μαχλάμπ ήταν μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος πριν την Αιγυπτιακή Επανάσταση του 2011. Έπειτα από το πραξικόπημα του 2013, ο Χαζέμ ελ Μπεμπλάουι ανέλαβε υπηρεσιακός πρωθυπουργός και ο Μαχλάμπ διορίστηκε ως υπουργός Οικισμού. Έπειτα από την ξαφνική παραίτηση της κυβέρνησης ελ Μπεμπλάουι, ανατέθηκε στο Μαχλάμπ η εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση. Ο Μπεμπλάουι ανέφερε ότι η κυβέρνησή του "θα εργαστεί από κοινού για την αποκατάσταση της ασφάλειας στην Αίγυπτο και την συντριβή της τρομοκρατίας. Επίσης υποσχέθηκε να ανασυγκροτήσει την οικονομία. Μία ημέρα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ανέφερε ότι προτεραιότητα για εκείνον ήταν η ασφάλεια και κάλεσε σε τερματισμό των απεργιών και των διαδηλώσεων.
Επαναδιορίστηκε στις 17 Ιουνίου 2014.
Στις 12 Σεπτεμβρίου 2015 υπέβαλε την παραίτησή του, παρότι το υπουργικό του συμβούλιο θα παραμείνει ως το σχηματισμό νέας κυβέρνησης.

Προσωπική ζωή

Ο Μαχλάμπ είναι παντρεμένος και μιλά αγγλικά και γαλλικά.
Ιάκωβος ντ'Αβέν

Βιογραφία

Ήταν γιος του Νικολά ντ' Ουαζί και της Ματθίλδης ντε Λα Ρος. Τον Νοέμβριο του 1187 συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία σαν αρχηγός στρατευμάτων από την Γαλλία, τη Φλαμανδία και τη Φρισία. Ο στόλος έφτασε με πλοία στην ακτή της Άκρας στις 10 Σεπτεμβρίου 1189 για στρατιωτικές ενισχύσεις στην πολιορκία της πόλης. Στην μάχη του Αρσούφ που ακολούθησε, ο Ιάκωβος Α΄ έπεσε από την σέλα του· στην συνέχεια, αφού πετσόκοψε 15 εχθρούς του, δολοφονήθηκε και ο ίδιος. Την επόμενη ημέρα μία ομάδα από Ιωαννίτες Ιππότες και Ναΐτες Ιππότες βρήκαν την σωρό του στο πεδίο της μάχης· η ταφή του έγινε σε μεγαλοπρεπή τελετή παρουσία του Ριχάρδου Α΄ της Αγγλίας του Λεοντόκαρδου και του Γκυ των Λουζινιάν, συζύγου της βασίλισσας της Ιερουσαλήμ.
Επίθεση στο Κοσσυφοπέδιο (1915)

Η μάχη και η υποχώρηση των Σέρβων

Η μάχη ξεκίνησε με το πέρασμα του Νότιου Μοράβα από την 1η Βουλγαρική Στρατιά και έληξε με ολοκληρωτική ήττα του σερβικού στρατού. Η κύρια επίθεση των Βουλγάρων σημειώθηκε στην κατεύθυνση Νις-Πρίστινα. Για 2 μέρες, οι σερβικός στρατός κατέλαβε το Προκούπλιε, όπου έδειξε βραχυχρόνια αντίσταση. 
Ο σερβικός στρατός που είχε σοβαρό αριθμητικό μειονέκτημα υποχώρησε και αντιστάθηκε για τελευταία φορά στην πόλη Γκνίλανε. Οι Σέρβοι προχώρησαν σε απελπισμένη αντεπίθεση μεταξύ του Βράνιε και του Κουμάνοβο για να ενωθούν με τις αγγλογαλλικές δυνάμεις, αλλά ηττήθηκαν. Η 6η μεραρχία πεζικού και η 9η μεραρχία πεζικού της 1ης Βουλγαρικής Στρατιάς κατέλαβαν με ευκολία την Πρίστινα στις 24 Νοεμβρίου. Τότε, ολόκληρος ο βουλγαρικός στρατός προωθήθηκε, έχοντας τη στήριξη μονάδων της 11ης Γερμανικής Στρατιάς και της 3ης Αυστροουγγρικής Στρατιάς στα βόρεια. Η επίθεση ολοκληρώθηκε στις 4 Δεκεμβρίου με την κατάληψη της Δίβρης (Ντέμπαρ). Οι Σέρβοι έχασαν 30.000 στρατιώτες, 199 κανόνια, 150 αυτοκίνητα και άλλο στρατιωτικό εξοπλισμό. Ο σερβικός στρατός υποχώρησε αρχικά στην Αλβανία και μετέπειτα μεταφέρθηκε στην Κέρκυρα.
Φρεντ Χολμς

Ο Φρεντ Χολμς (πλήρες ονοματεπώνυμο Frederick T. Holmes, Linsdale, Buckinghamshire, Ηνωμένο Βασίλειο,  12 Νοεμβρίου 1908) είναι Βρετανός καλλιτέχνης εικονογραφημένων εκδόσεων, δημιουργός κόμικς.  Στα 15 του χρόνια εγκατέλειψε το σχολείο και ξεκίνησε να πουλάει σχέδιά του σε τοπικές εφημερίδες, όπως η «Weekly Post» του Μπέρμιγχαμ. Την επόμενη δεκαετία, του ’30 ήταν ήδη εικονογράφος μικρών ιστοριών κόμικς και καρτούν για την ίδια εφημερίδα, ενώ παράλληλα σπούδαζε ζωγραφική στο «British and Dominion School». Κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π. υπηρέτησε στη Βασιλική Αεροπορία, αποστρατευθείς το 1947. Το 1951 προσλήφθηκε στην εταιρεία «Amalgamated Press» όπου  για λογαριασμό των περιοδικών «The Comet», «Film Fun», «Thriller Picture Library», «Lion», «Sun», «Tiger», «Knock-Out», «Playhour», «Jet», «Action» κ.α. δημιούργησε ή συνεισέφερε στις σειρές «Claude Duval, the Laughing Cavalier» (1953 – 1959), «Roy of the Rovers», «Buffalo Bill», «The Gay Gordons», «Billy the Kid», «Dick Turpin», «Rob Roy», «Captain Careless», «Sergeants Four», «Carson’s Cubs», «Dredger». Προς τα τέλη της δεκαετίας του ‘70 αποσύρθηκε  από το χώρο, για λόγους υγείας.
Αντώνης Σκυλλάκος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Λάρισα και ήταν γιος του βουλευτή με την Εθνική Πολιτική Ένωση Κέντρου, Ηλία Σκυλλάκου. Σπούδασε νομικά. Το 1974 έγινε μέλος στο ΚΚΕ. Στο 11ο Συνέδριο του Κόμματος, το 1982, εκλέχθηκε στην Κεντρική Επιτροπή. Tο 1989 πρωτοεκλέχθηκε βουλευτής στο Νομό Λαρίσης.
Αστρογόνος γαλαξίας

Ο αστρογόνος γαλαξίας είναι γαλαξίας που υφίσταται έναν εξαιρετικά υψηλό ρυθμό σχηματισμού αστεριών σε σύγκριση με το μακροπρόθεσμο μέσο ρυθμό σχηματισμού αστεριών στον γαλαξία ή τον ρυθμό σχηματισμού αστεριών που παρατηρείται στους περισσότερους άλλους γαλαξίες. Σε έναν αστρογόνο γαλαξία, ο ρυθμός σχηματισμού των αστεριών είναι τόσο μεγάλος ώστε ο γαλαξίας καταναλώνει όλη τη πηγή αερίου του, από την οποία σχηματίζονται τα αστέρια, σε ένα χρονικό ορίζοντα πολύ μικρότερο από την ηλικία του γαλαξία. Ως εκ τούτου, η αστρογόνα φύση ενός γαλαξία είναι μια φάση, και μία που συνήθως καταλαμβάνει μια σύντομη περίοδο της εξέλιξης ενός γαλαξία. Η πλειοψηφία των αστρογόνων γαλαξιών είναι στη μέση μιας συγχώνευσης ή στενής συνάντησης με έναν άλλο γαλαξία. Οι αστρογόνοι γαλαξίες περιλαμβάνουν τους M82, NGC 4038/NGC 4039 (Οι Γαλαξίες Κεραίες) και τον IC 10.
Πότης Τσιμπιδάρος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Καρέα της Μάνης το 1888.
Ήταν γιος του Ηλία Τσιμπιδάρου. Αδέρφια του ήταν ο Βάσος Τσιμπιδάρος (καπετάν Τσιμπίδας), αγωνιστής που πέθανε μαρτυρικά στα χέρια των Τούρκων στις αρχές του 20ού αιώνα, και ο Γ. Φτέρης, δημοσιογράφος και λογοτέχνης.
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε πλήθος εφημερίδων μεταξύ των οποίων στις εφημερίδες "Εμπρός" και "Ελεύθερο Βήμα", στις οποίες διετέλεσε και διευθυντής. Υπήρξε ακραιφνής οπαδός του κόμματος των Φιλελευθέρων, με το οποίο εξελέγη βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1932 και του 1946 (στις δεύτερες με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων). Την περίοδο 1928 - 1932 διετέλεσε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Ελευθέριου Βενιζέλου ενώ στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Μαυρομιχάλη χρημάτισε υπουργός παρά τη προεδρία της κυβερνήσεως. Είχε επίσης διατελέσει αντιπρόεδρος της ΕΣΗΕΑ καθώς και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.
Πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου 1969 και κηδεύτηκε την επομένη από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Ανηψιός του ήταν ο δημοσιογράφος Βάσος Τσιμπιδάρος. Μέρος του αρχείου του φυλάσσεται στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο.
Φερεκράτης

Περιγραφή

Αναδείχτηκε νικητής τουλάχιστον μια φορά στην εορτή των Μεγάλων Διονύσιων που διοργανώνονταν στην Αθήνα και δύο φορές στα Λήναια. Ήταν διάσημος ειδικά για την φαντασία και τις επινοήσεις του στα ποιήματα του, καθώς και για την χάρη και καθαρότητα του λόγου του, ιδιότητες που του προσέδωσαν τον χαρακτηρισμό  Ἀττικώτατος κατά τον Αθήναιο και τον Φρύνιχο τον Αράβιο.  
Υπήρξε επίσης ο επινοητής ενός νέου αιολικού ποιητικού μέτρου το οποίο έγινε γνωστό ως Φερεκράτειο, και το οποίο εμφανίζεται συχνά στις χορωδίες των αρχαιοελληνικών τραγωδιών  και στα ποιήματα του Οράτιου.
Σιμόν Ατσικγκιοζγιάν

Πρώτα χρόνια, εκπαίδευση και καριέρα

Ο Ατσικγκιοζγιάν γεννήθηκε στην πόλη του Γκαλάτσι στο το Βασίλειο της Ρουμανίας στους Χοβχάνες και Σιρανουίς από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, επιζώντες της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Το 1946, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στη Σοβιετική Αρμενία. Ο Ατσικγκιοζγιάν αποφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν το 1960 ως μηχανικός-γεωλόγος. Από το 1961 έως το 1990, εργάστηκε στο Ινστιτούτο Γεωλογικών Επιστημών της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Αρμενίας, κερδίζοντας διδακτορικό δίπλωμα στη Γεωλογία το 1970. Είναι συγγραφέας με πάνω από 70 επιστημονικές δημοσιεύσεις στη γεωλογίας και τα ορυκτά της Αρμενίας.

Πόλεμος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ

Το κίνημα του Καραμπάχ που ξεκίνησε το Φεβρουάριο του 1988 και απαιτούσε την ενοποίηση της κυρίως κατοικούμενης από τους Αρμένιους Αυτόνομη Περιφέρεια του Ναγκόρνο-Καραμπάχ του Σοβιετικού Αζερμπαϊτζάν με την Αρμενία. Οι εντάσεις μεταξύ των Αρμενίων και των Αζέρων σύντομα κλιμακώθηκαν σε ένοπλη σύγκρουση, γνωστή ως Πόλεμος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Ο Ατσικγκιοζγιάν εντάχθηκε στο συνδεδεμένο με την Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία απόσπασμα Αράμπο το 1989 και εξελέγη στο δημοτικό Συμβούλιο του Γερεβάν το 1990. Από τις αρχές του 1991, οι εντάσεις αυξήθηκαν σταδιακά σε ένα σημείο όπου μια ένοπλη σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη. Στα τέλη Απριλίου του 1991, οι κοινές Σοβιετικές και Αζερικές δυνάμεις ασφαλείας διέπραξαν την Επιχείριση Δαχτυλίδι. Περιλάμβανε την απέλαση χιλιάδων αμάχων Αρμενίων από την περιοχή. Οι αρμενικές ομάδες εθελοντών είχαν επικεφαλής τον Τατούλ Κρπεϊάν (τιμήθηκε μεταθανάτια με τον τίτλο του Εθνικού Ήρωα της Αρμενίας) και ο Σιμόν Ατσικγκιοζγιάν οργάνωσε τις επιχειρήσεις αυτοάμυνας, ωστόσο οι πράξεις τους κατεστάλησαν από τις Σοβιετοαζερικές δυνάμεις. Στις 30 Απριλίου, 1991, ο Ατσικγκιοζγιάν σκοτώθηκε στο χωριό Μαρτουνασέν μαζί με τον Κρπεϊάν.
Αίας ο Τελαμώνιος

Αρχαιολογικά ευρήματα

Στην Σαλαμίνα, και συγκεκριμένα στη θέση "Κανάκια", πολυετής αρχαιολογική έρευνα  τα κατάλοιπα ενός αρχαίου κτιριακού συμπλέγματος που υπολογίζεται στον 13ο με 12ο αιώνα π.Χ. και συμπίπτει με την Μυκηναϊκή εποχή κατά την οποία έζησε ο Αίαντας. Αν υποθέσουμε ότι πρόκειται για πραγματικό ιστορικό πρόσωπο, τότε το κτίριο αυτό θα πρέπει να ήταν το παλάτι του Αίαντα.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών 2013-14

Το πρωτάθλημα Α' Εθνικής ποδοσφαίρου γυναικών 2013–14, ήταν το 22ο στην ιστορία του θεσμού. Έγινε με τη συμμετοχή δέκα ομάδων σε δύο γύρους. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα των Αμαζόνων Δράμας, που έσπασε έτσι την κυριαρχία του ΠΑΟΚ ο οποίος μετρούσε οκτώ συνεχόμενες κατακτήσεις. Τον υποβιβασμό γνώρισαν η Πανσερραϊκή και οι Κρήσσες Ρεθύμνου που δεν συμμετείχαν καθόλου στο πρωτάθλημα.
Όρος Έντμοντστοουν

Το Όρος Έντμοντστοουν είναι ένα βουνό με επίπεδη κορυφή, οροπέδιο, που βρίσκεται κοντά στο Όαση Ντάχκλα νότια του Καΐρου στην Αίγυπτο. Είναι απομεινάρι διάβρωσης που εκτείνεται για πάνω από 200 χιλιόμετρα ανατολικά-νοτιοανατολικά προς τα δυτικά-βορειοδυτικά. Αποτελείται από αλευρώδη ασβεστόλιθο και ορυκτά από σχιστόλιθο και λεπτόκοκκα ιζηματογενή πετρώματα.
Ο Καλός Στρατιώτης Σβέικ

Υπόθεση

Το μυθιστόρημα αφηγείται την ιστορία του Τσέχου βετεράνου Γιόζεφ Σβέικ, και τις περιπέτειές του στο στρατό. Η ιστορία αρχίζει με την είδηση της δολοφονίας του αρχιδούκα Φερδινάνδου στο Σαράγεβο, που πυροδότησε τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Σβέικ είναι τόσο ενθουσιώδης που θα υπηρετήσει τη χώρα του (ή μάλλον τη χώρα στην οποία ανήκει η πατρίδα του) στο στρατό, που κανένας δεν μπορεί να αποφασίσει αν είναι απλά ανόητος ή θέλει να υπονομεύσει τον στρατό της Αυστροουγγαρίας.
Η ιστορία περιγράφει γεγονότα που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους του πολέμου, δεδομένου ότι Σβέικ κατατάσσεται στο στρατό και έχει διάφορες περιπέτειες, πρώτα στα μετόπισθεν του μετώπου, και έπειτα κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης ανάβασης για να συναντήσει τη μονάδα του στη πρώτη γραμμή. Το ατελές μυθιστόρημα διακόπτεται απότομα προτού δοθεί στον Σβέικ η ευκαιρία να συμμετάσχει σε οποιοδήποτε μάχη ή να μπει στα χαρακώματα.
Βατίστα

Η Βατίστα (στα αγγλικά Batist) είναι ύφασμα διάφανο, ντελικάτο και λεπτό, συνήθως βαμβακερό ή από συνδυασμένες ποιότητες. Το όνομά της το οφείλει σύμφωνα με τον μύθο στον Γάλλο υφαντή Baptise του Cambrai.. Λόγω της λεπτής του υφής χρησιμοποιείται ιδίως για ντελικάτα εσώρουχα, νυχτικά και πουκάμισα.
Μπιτς βόλεϊ

Η μπάλα

Η μπάλα είναι σφαιρική,φτιαγμένη υλικό (δέρμα ή συνθετικό δέρμα ή κάτι παρόμοιο) το οποίο να μην απορροφά υγρασία και γενικά να είναι κατάλληλη για εξωτερικές συνθήκες αφού οι αγώνες μπορεί να παίζονται με βροχή. Έχει στο εσωτερικό της μια σαμπρέλα από λάστιχο ή παρόμοιο υλικό. Στη μπάλα του μπιτς βόλεϊ χρησιμοποιούνται φωτεινά χρώματα όπως πορτοκαλί και κίτρινο. Το βάρος της κυμαίνεται από 260-280 γραμμάρια. Η δεύτερη επαφή από τον παίκτη δεν πρέπει να γίνεται υποχρεωτικά με «μανσέτα»,γίνεται και με δάχτυλα υπο συγκεκριμένους κανόνες.
Dia

Ιστορικό

Η Dia είναι μια αλυσίδα σούπερ μάρκετ τύπου Discount η οποία ακολουθεί μια πολιτική μείωσης των τιμών μέσω της ελαχιστοποίησης του λειτουργικού κόστους. Τα έπιπλα και η διακόσμηση του καταστήματος είναι ελάχιστα. Οι δαπάνες μειώνονται επίσης περιορίζοντας την επιλογή των προϊόντων σε μια στενή επιλογή ευρωπαϊκών εμπορικών σημάτων και λευκών ετικετών προϊόντων μάρκας Dia. Η αλυσίδα πωλεί επίσης μικρές συσκευές. Η πολιτική της επικοινωνίας βασίζεται σε εκστρατείες μαζικών μέσων μαζικής ενημέρωσης καθώς και σε φυλλάδια με προϊόντα που βρίσκονται σε ειδική πώληση.
Η αλυσίδα Dia δημιουργήθηκε στην Ισπανία το 1979 και έχει αναλάβει ένα φιλόδοξο σχέδιο διεθνούς επέκτασης με τα πρότυπα καταστήματα Dia στην Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Ισπανία, την Ελλάδα (όπου η Dia Hellas εξαγοράστηκε το 2010 από την Carrefour)  και την Τουρκία, στην Πορτογαλία με καταστήματα "Minipreço" (αν και μέχρι το 2001 είχαν το σήμα "Dia" στα καταστήματα) και στη Γαλλία με το πρότυπο "Ed". Το 2003 η Dia άνοιξε καταστήματα στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, όπου ο αριθμός των ανοιγμάτων σε ένα χρόνο έφτασε τα 300 καταστήματα. Στη Σενεγάλη, στην Ακτή του Ελεφαντοστού και στη Νιγηρία, έχουν δημιουργηθεί καταστήματα με την επωνυμία "citydia", με ταχύτατη ανάπτυξη. Η Dia άνοιξε τα καταστήματά της στην Παραγουάη, τον Νοέμβριο του 2016. Η παρεχόμενη φιλοσοφία της Dia είναι να προσαρμόσει κάθε κατάστημα στις ανάγκες του τοπικού πληθυσμού.
Στο τέλος Μαρτίου 2013 είχε 6.914 καταστήματα, 46 αποθήκες διανομής και περίπου 47.500 εργαζόμενους παγκοσμίως, με κύκλο εργασιών 11.124 εκατομμυρίων ευρώ. Η Dia διακινεί επίσης μέχρι και 7.500 προϊόντα Dia διεθνώς, συμπεριλαμβανομένων και σε χώρες όπου δεν διαθέτει καταστήματα όπως η Βουλγαρία.
Από το 2000 έως το 2011, ο Dia ήταν μέρος του ομίλου Carrefour, αλλά μετά την απόσχιση του έγινε ανεξάρτητος και έκανε το ντεμπούτο του στη χρηματιστηριακή αγορά IBEX 35 της Μαδρίτης στις 2 Ιανουαρίου 2012.
Ο Όμιλος Dia αγόρασε τη Schlecker (συμπεριλαμβανομένων των 1.127 καταστημάτων της στην Ισπανία και 41 καταστημάτων στην Πορτογαλία και των τεσσάρων κέντρων διανομής) για 70,5 εκατομμύρια ευρώ.
Trapeze (άλμπουμ 1970)

Τραγούδια

1. Ιt's Only A Dream (Galley) - 0:44

2. The Giant's Dead Hoorah! (Hughes) - 3:33

3. Over (Jones, Galley) - 3:38

4. Nancy Gray (Hughes) - 2:48

5. Fairytale - Verily Verily - Fairytale (Jones, Galley) - 7:41

6. It's My Life (Jones, Galley) - 2:51

7. Am I (Hughes) - 3:08

8. Suicide (Jones, Galley) - 4:52

9. Wings (Hughes, Rowley) - 3:30

10. Another Day (Galley, Hughes, Jones) - 2:37

11. Send Me No More Letters (Rowley) - 4:35

12. It's Only A Dream (reprise) (Galley) - 0:40

Τα μέλη των Trapeze

Το Trapeze ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Γκλεν Χιούζ - φωνητικά, μπάσο, πιάνο
Μελ Γκάλεϊ - κιθάρα, μπάσο
Τζον Τζόουνς - φωνητικά, τρομπέτα
Τέρι Ράουλι - πλήκτρα, πιάνο, κιθάρα, φλάουτο
Ντέιβ Χόλαντ - τύμπανα
Μάχη της Φορίνο

Η Μάχη της Φορίνο διεξήχθη το 663 στο χωριό Φορίνο μεταξύ του Βυζαντινού στρατού υπό τον στρατηγό Σαμπούρο και του στρατού του Λομβαρδικού Δουκάτου του Μπενεβέντο υπό τον Δούκα Ρομουαλάντ, γιο του Λομβαρδού βασιλιά Γριμοάλδου. Η Λομβαρδική νίκη σηματοδότησε το τέλος της προσπάθειας για την ανακατάληψη της νότιας Ιταλίας από τον αυτοκράτορα Κώνστα.
Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Κώνστας Β' το 662 ξεκίνησε μία εκστρατεία στην Ιταλία με σκοπό να ανακαταλάβει τα χαμένα βυζαντινά εδάφη από τους Λομβαρδούς. Αποβιβάστηκε στον Τάραντα κι κατέκτησε αρχικά τις Νάπολη και την Ρώμη κι έπειτα πολιόρκησε την Μπενεβέντο χωρίς επιτυχία. Έπειτα ο Κώνστας κινήθηκε στην Νάπολη κι έστησε στρατόπεδο στην Φορίνο με διοικητή τον Σαμπούρο. Μαθαίνοντας το ο δούκας της Μπενεβέντο κινήθηκε κατά του βυζαντινού στρατού.
Στο πεδίο της μάχης αναφέρεται από τον Παύλο Διάκονο ότι οι Βυζαντινοί παρέταξαν 20.000 άνδρες ενώ είναι άγνωστος ο αριθμός των Λομβαρδών. Στη μάχη οι Λομβαρδοί νίκησαν τους Βυζαντινούς τρέποντας τους σε φυγή, ο Διάκονος αναφέρει έναν Λομβαρδό, τον Αμαλόνγκο που σήκωσε στον αέρα έναν Βυζαντινό με τα δύο του χέρια και τον σκότωσε. Βλέποντας το οι υπόλοιποι φοβήθηκαν και τράπηκαν σε φυγή.
Μετά τη μάχη ο Ρομουαλάντ κατέκτησε αρκετά βυζαντινά εδάφη, και τον Τάραντα, μειώνοντας τα βυζαντινά εδάφη στην Ιταλία.. Ο ίδιος ο Κώνστας πήγε στις Συρακούσες, όπου σκόπευε να μεταφέρει την πρωτεύουσα από την Κωνσταντινούπολη, όπου δολοφονήθηκε το 668.
Αναρίτα

Τοποθεσία

Η Αναρίτα βρίσκεται σε απόσταση 12 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά της Πάφου, σε υψόμετρο 90 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βόρεια συνορεύει με την Επισκοπή, στα βορειοανατολικά με τη Νατά, στα ανατολικά με τον Φοίνικα, στα νότια με τα Μαντριά και στα δυτικά με την Τίμη και την Αγία Βαρβάρα.

Ιστορία

Σύμφωνα με τον Λουί Ντε Μας Λατρί. Την περίοδο της Φραγκοκρατίας η Αναρίτα ήταν φέουδο. Το 1468 ο βασιλιάς Ιάκωβος Β΄ δώρησε την Αναρίτα στον ιππότη Jerome Salviati.

Ονομασία

Δεν είναι γνωστή η προέλευση της ονομασίας Αναρίτας. Η πιθανότερη εκδοχή αναφέρει ότι η λέξη Αναρίτα προήλθε από τη λέξη Ενορίτης. Η βυζαντινής προέλευσης λέξη ενορία σημαίνει εκκλησιαστική περιφέρεια. Ωστόσο, την εποχή της φραγκοκρατίας είχε και διοικητική σημασία. Η λέξη έγινε ανορία και έτσι ο ενορίτης έγινε ανορίτης. Ακολούθως η λέξη έγινε αναρίτης. Όταν δημιουργήθηκε ο οικισμός, χρησιμοποιείτο η λέξη κώμη (η λέξη χωριό χρησιμοποιήθηκε αργότερα). Επειδή η λέξη κώμη είναι θηλυκού γένους, υπερίσχυσε το γένος της στην έκφραση εις τον αναρίτη και έτσι έγινε εις την Αναρίταν.
Απόστολος Μακέδος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1885 και ήταν γιος του Παρασκευά Μακέδου. Ήταν καπνεργάτης και πολιτεύτηκε στο νομό Καβάλας. Από πολύ νωρίς ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση. Το 1908 μαζί με τον εκδότη Αστέριο Ζουρμπά και άλλα πρόσωπα, ίδρυσαν το εργατικό σωματείο "Η ευδαιμονία", με το οποίο οργανώθηκαν και διεκδίκησαν την αύξηση των μισθών και τη μείωση των εργατοωρών.
Εξελέγη βουλευτής το 1950 με τη Δημοκρατική Παράταξη. 
Ο Μακέδος πέθανε σε ηλικία 79 ετών το 1964.
Datsun 14

Εκδόσεις

Το Datsun 14, όπως και ο προκάτοχος Datsun 13, κάλυπτε μια μεγάλη παλέτα κατηγοριών. Εκτός από τις κλασικές εκδόσεις Phaeton, Sedan και Roadster, το Datsun 14 ήταν διαθέσιμο και σε Van έκδοση, καθώς επίσης και σε μια έκδοση μικρού φορτηγού, το Datsun 14Τ.
Το χαρακτηριστικό της Phaeton έκδοσης ήταν η ρεζέρβα, η οποία βρισκόταν στο πίσω μέρος του αυτοκίνητου, ενώ η Sedan έκδοση χρησιμοποιούνταν ιδιαιτέρως ως ταξί την εποχή εκείνη. Η Roadster έκδοση του Datsun 14, από την άλλη, ήταν για μόλις δυο επιβάτες, με τις επαγγελματικές εκδόσεις Truck (φορτηγό) και Van να ολοκληρώνουν την παλέτα των μοντέλων.

Σχεδίαση

Σχεδιαστικά, το Datsun 14 δεν διέφερε ιδιαίτερα από τον προκάτοχό του. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του, ωστόσο, υπήρξε το έμβλημα του λαγού, το οποίο και το ξεχώριζε από τα υπόλοιπα μοντέλα.
Πριν ακόμα υιοθετηθεί το όνομα Datsun, το αρχικό όνομα της εταιρείας ήταν DAT, ένα όνομα που συντέθηκε από τα αρχικά των 
επωνύμων των τριών επενδυτών που ξεκίνησαν την εταιρεία. DAT όμως σημαίνει στα ιαπωνικά και λαγός.
Έτσι το 1935 η Nissan θέλησε να κάνει αμεσότερη την σύνδεση του ονόματός της με τον λαγό, σχεδιάζοντας και
ενσωματώνοντας ένα έμβλημα-μασκότ, το οποίο στόλιζε το καπό του Datsun 14 και ήταν παρόμοιο με το λαγωνικό που χρησιμοποιούσε τότε
η Lincoln και τον γνωστό ιαγουάρο της Jaguar. Δυστυχώς, το Datsun 14 έμελλε να είναι και το μόνο που έφερε το εντυπωσιακό αυτό έμβλημα.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Στον μηχανολογικό τομέα, υπήρξε σημαντική αναβάθμιση για το Datsun 14. Ο παλαιός κινητήρας αντικαταστάθηκε από έναν 
καινούριο, με την ονομασία Τype 7, ένα τετρακύλινδρο μηχανικό σύνολο χωρητικότητας 722 κ.ε. Ο νέος αυτός κινητήρας ήταν ελαφρώς μικρότερος σε σύγκριση με αυτόν του Datsun 13, αλλά με μεγαλύτερη ισχύ (3 επιπλέον ίπποι), αποδίδοντας συνολικά 15 ίππους στις 3.600 στροφές ανά λεπτό.
Με την αλλαγή του κινητήρα, το Datsun 14 έφτανε την τελική ταχύτητα των 80 χλμ/ώρα.