google/wiki40b huggingface dataset:
Μουσείο Μετάξης

Εκθεσιακές ενότητες

Στο ισόγειο του Μουσείου Μετάξης, όπου βρισκόταν η παλαιά έκθεση, αναπτύσσεται η ενότητα της ιστορίας του μεταξιού. Παράλληλα, τα ντοκιμαντέρ που προβάλλονται, παραγωγές του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς, βοηθούν τον επισκέπτη να εντάξει τη σηροτροφία και τη μεταξουργία σε συγκεκριμένο χωρικό και χρονικό πλαίσιο.
Στον όροφο αναπτύσσεται το σενάριο της έκθεσης, που αφορά τη σηροτροφία. Η πορεία του επισκέπτη ακολουθεί τον κύκλο της σηροτροφίας. Ξεκινά από την παραγωγή και εκκόλαψη του σπόρου, τη μουριά και τον μεταξοσκώληκα, συνεχίζεται με τα στάδια ανάπτυξης του μεταξοσκώληκα (ηλικίες) και την ύφανση του πολύτιμου κουκουλιού (κλάδωμα και ξεκλάδωμα). Ακολουθεί ο καθαρισμός και η διαλογή των κουκουλιών. Ο κύκλος ζωής του μεταξοσκώληκα κλείνει με την απόπνιξη. Οι επόμενες ενότητες είναι αφιερωμένες στη μεταξουργία (αναπήνιση ή το ξετύλιγμα της κλωστής του κουκουλιού, βαφή και ύφανση των μεταξωτών, με ιδιαίτερη μνεία στο εργοστάσιο μετάξης Τζίβρε). Τα αυθεντικά εκθέματα υποστηρίζονται από οπτικοακουστικό υλικό. Τέλος, στην ενότητα «φορεσιές στο Σουφλί» εκτίθενται μοναδικά εξαρτήματα της σουφλιώτικης φορεσιάς.
2356 Χάιρονς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Χάιρονς εκτιμάται σε 45,94 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0401.
Εθνόσημο της Γκαμπόν

Το εθνόσημο της Γκαμπόν σχεδιάστηκε από τον Ελβετό Louis Mühlemann και χρησιμοποιείται από τις 15 Ιουλίου του 1963.

Περιγραφή

Το σύμβολο κρατείται από πάνθηρες, οι οποίοι συμβολίζουν την επαγρύπνηση και το θάρρος του Προέδρου, που προστατεύει το έθνος. Οι χρυσοί δίσκοι στο κύριο μέρος του θυρεού εκπροσωπούν τον ορυκτό πλούτο της χώρας. Το πλοίο στο κάτω μέρος συμβολίζει ότι η χώρα βαδίζει προς ένα λαμπρότερο μέλλον. Το δέντρο okoumé στην κορυφή του θυρεού συμβολίζει το εμπόριο ξυλείας. Είναι ασυνήθιστο ότι το εθνόσημο έχει δύο κορδέλες με συνθήματα σε δύο διαφορετικές γλώσσες. Η κορδέλα που είναι κάτω από το θυρεό γράφει στα γαλλικά UNION, TRAVAIL, JUSTICE (Ένωση, Εργασία, Δικαιοσύνη), ενώ κάτω από τα κλαδιά του δέντρου okoumé υπάρχει το λατινικό ρητό UNITI PROGREDIEMUR («Ας προχωρήσουμε ενωμένοι»).
Αγριόγατα

Περιγραφή

Όπως όλα τα Αιλουροειδή, οι αγριόγατες έχουν ευέλικτο σώμα, που καλύπτεται από πυκνό τρίχωμα και μπορούν να κάνουν άλματα. Η ουρά τους είναι σχετικά μακριά. Οι αγριόγατες ζουν σε δάση και είναι νυκτόβια ζώα με οξύτατες αισθήσεις οράσεως και ακοής. Μπορούν να αναρριχώνται με μεγάλη ευκολία στα δέντρα. Εκτός από την περίοδο της αναπαραγωγής, ζουν μοναχικά. Τη φροντίδα για την ανατροφή των μικρών αναλαμβάνει αποκλειστικά η μητέρα τους. Οι αγριόγατες τρέφονται κυρίως με μικρά πτηνά, τρωκτικά και άλλα μικρά θηλαστικά, βατράχους και ερπετά. Συλλαμβάνουν την λεία τους συνήθως με αιφνιδιαστική επίθεση, περιμένοντας σε ενέδρα ώσπου να πλησιάσει σε μικρή απόσταση. Γενικά τα αρσενικά άτομα είναι μεγαλύτερα από τα θηλυκά.
SkyGreece Airlines

Ιστορία

Η SkyGreece Airlines ιδρύθηκε στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 2012, από ομάδα Ελληνοκαναδών επιχειρηματιών με εκτενή εμπειρία στην αεροπορία και τον τουρισμό. Ήταν μετοχική εταιρία με τα κεντρικά γραφεία της στην Αθήνα και επιπλέον γραφεία στη Νέα Υόρκη, το Τορόντο και το Μόντρεαλ.
Κατά την εταιρεία, κύρια αποστολή της ήταν να συνδέσει τον απόδημο Ελληνισμό με την πατρίδα του, προσφέροντας απευθείας πτήσεις μεταξύ Ελλάδας και Βόρειας Αμερικής, με σχέδιο να προσφέρει πτήσεις και προς Νότιο Αφρική. Επιπλέον, στόχος της εταιρίας ήταν να προσφέρει «αυθεντική ελληνική φιλοξενία». Από τότε (2012), δεν υπήρξε άλλη ενημέρωση ή ανακοίνωση από την εταιρία.
Η SkyGreece Airlines ξεκίνησε τις πτήσεις της, μόλις ολοκληρώθηκε η πιστοποίηση στον Καναδά και τις Η.Π.Α., χρησιμοποιώντας αεροσκάφος Boeing 767-300ER. Το πρώτο αεροσκάφος που αγοράστηκε από την εταιρία τον Ιούνιο του 2013, ήταν ένα πρώην αεροσκάφος της Martinair. Προτού αρχίσει τις πτήσεις προς τη Βόρειο Αμερική, εκτελούσε ναυλωμένες πτήσεις  προς Σομαλία, Ερυθραία, Σουηδία και Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης, εκτέλεσε κάποιες πτήσεις κατά τη περίοδο του μουσουλμανικού Χατζ για την Royal Air Maroc και κάποιες ακόμη πτήσεις για την Air Madagascar.
Η παρθενική πτήση πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαΐου 2015 από το Μόντρεαλ και το Τορόντο μέ ένα μισθωμένο αεροσκάφος της ισπανικής εταιρείας Privilege Style. Σε σύντομο διάστημα η εταιρεία αντιμετώπισε πρόβλημα απώλειας πίεσης στο αεροσκάφος της κατά τη διάρκεια πτήσης και επέστρεψε στο αεροδρόμιο Αθηνών. Η SkyGreece επίσης εγκαινίασε τις πτήσεις προς Νέα Υόρκη και Θεσσαλονίκη, με αρκετές μέρες ματαιώσεων λόγω των τραπεζικών κεφαλαιακών ελέγχων και την έλλειψη χρημάτων για αγορά καυσίμων. Η εταιρεία αναγκάστηκε να ακυρώσει κάποιες από τις πτήσεις της κυρίως προς Νέα Υόρκη, δηλώνοντας επιχειρησιακά προβλήματα και κεφαλαιακούς ελέγχους. Το δρομολόγιο εκτελούνταν μέσω μιας βουλγαρικής αεροπορικής εταιρείας ονόματι BH Air με ένα Airbus A330 για το οποίο η διοίκηση της SkyGreece δεν κατάφερε να πληρώσει τη BH Air. Κατά τη διάρκεια του Αυγούστου 2015, η εταιρεία αντιμετώπισε ακόμη ένα σοβαρό τεχνικό πρόβλημα στο αεροσκάφος της, το οποίο ήταν μια θραύση στο κόκπιτ. Το γεγονός αυτό ανάγκασε το αεροσκάφος να βρίσκεται προσεδαφισμένο στο Ζάγκρεμπ και το πρόγραμμα πτήσεων να καθυστερήσει αρκετές μέρες. Μετά το πρόβλημα αυτό, όλες οι πτήσεις ακυρώθηκαν, κάτι που προκάλεσε αποκλεισμούς επιβατών, στους οποίους δεν υπήρχε βοήθεια από την εταιρεία και την διοίκηση της η οποία καταλόγιζε ευθύνες σε άλλους για το θέμα αυτό. Μάλιστα ένας από αυτούς παραιτήθηκε ενώ βρισκόταν σε διακοπές στην Ελλάδα.
Η Skygreece είχε προσωπικό 160 ατόμων με τα 100 από αυτά να βρίσκονται στην Ελλάδα και τα 60 να είναι προσωπικό πληρώματος.
Ειρήνη Καντακουζηνή

Οικογένεια

Οι γονείς της ήταν ο Ματθαίος Καντακουζηνός και η Έλενα Ουρόσι, Σέρβα πριγκίπισσα. Αδέλφια της ήταν ο Δημήτριος, ο Μανουήλ, ο Γεώργιος, ο Ανδρόνικος, ο Θωμάς, η Θεοδώρα, η Ειρήνη και η Μαρία. Η Ειρήνη παντρεύτηκε τον Τζούρατζ Μπράνκοβιτς στις 26 Δεκεμβρίου, 1414 κι είχαν τουλάχιστον έξι παιδιά: 
τον Τοντόρ, τον Γκρίγκορ, την Μάρα, τον Στεφάν, την Αικατερίνη και τον Λαζάρ.

Θρύλοι

Επειδή ήταν ξένη και στην αυλή της είχε και τα αδέλφια της, η λαϊκή παράδοση τής απέδωσε κακό χαρακτήρα. Θεωρείτο ότι ασκούσε μεγάλη επιρροή στον δεσπότη και οι άνθρωποι άρχισαν να την αντιπαθούν, λέγοντας ότι η κατασκευή του Σμεντέρεβο ήταν απλά ένα καπρίτσιο της. Στη λαϊκή ποίηση έχει ονομαστεί prokleta Jerina ("καταραμένη Ιρίνα"), αλλά τίποτα από αυτά δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί από τις ιστορικές πηγές.
Το φρούριο της Μαγκλίτς, κοντά στο Κράλιεβο, στη Σερβία είναι επίσης γνωστό ως το φρούριο της Ιρίνα. Χτίστηκε τον 13ο αιώνα και σύμφωνα με τον θρύλο έριχνε τους εραστές της στο βαθύ πηγάδι εντός των τειχών. Το φρούριο του Ούζιτσε έχει μύθο παρόμοιο. Στην τοπική παράδοση περιγράφεται ως μία σκληρή βασίλισσα, που πέταξε τα παιδιά της από τον υψηλότερο πύργο σε σκοτεινό ποτάμι. 
Ο Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς κατέγραψε πολλά τραγούδια της Σερβίας όπου αναφέρεται ως: «Đurđeva Jerina", "Dva Despotovića", "Ženidba Djurdja Smederevca", "Kad je Janko Vojvoda udarao Djurdja Δέσποτα buzdohanom", "Oblak Radosav» και "Starina Novak i Knez Bogosav ". Ο Σέρβος συγγραφέας Βιντάν Νίκολιτς έγραψε ένα μυθιστόρημα για τη ζωή της· σε ορισμένες παλαιότερες εκδόσεις του αυτό το μυθιστόρημα είχε τον τίτλο "Η Σκιά του δεσπότη».
Βαγγέλης Κτιστάκης

Βιογραφία

Ο Βαγγέλης Κτιστάκης γεννήθηκε στα Χανιά το 1907, γόνος εύπορης οικογένειας. Έκανε νομικές σπουδές στην Αθήνα και στο Βερολίνο όπου το 1930 αναγορεύτηκε διδάκτορας του εκεί Πανεπιστημίου με τη διατριβή του "Η ευθύνη των εφοπλιστών". Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ασπάστηκε την κομμουνιστική ιδεολογία και όταν επέστρεψε στην Κρήτη το 1932 εντάχθηκε στο ΚΚΕ. Ήταν από τα πλέον μορφωμένα στελέχη του ΚΚΕ και γνώριζε αρκετές ξένες γλώσσες. Διώχθηκε επανειλημμένα και δούλεψε στον μηχανισμό της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Το κομματικό του ψευδώνυμο ήταν Ι. Αλεξίου.
Ηγήθηκε της μοναδικής ένοπλης εξέγερσης εναντίον της δικτατορίας του Μεταξά το 1938 στην Κρήτη. Συνεργάτης του ως βασικός εμπνευστής της εξέγερσης και καθοδηγητής της ήταν ο Αριστομένης Μητσοτάκης και ο Εμμανουήλ Μάντακας. Η αρχική επιτυχία της εξέγερσης είχε ως αποτέλεσμα να εφησυχάσουν οι αγωνιστές και τελικά να αποκατασταθεί ο έλεγχος από το καθεστώς. Μετά την αποτυχία της εξέγερσης στην Κρήτη, ο Κτιστάκης διέφυγε στην Αθήνα και έζησε στην παρανομία.
Το 1939-40 ήταν μέλος της λεγόμενης Παλιάς Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ (ΠΚΕ). Το 1941 διαγράφηκε από το ΚΚΕ ως "προβοκάτορας" και "πεμπτοφαλαγγίτης", λόγω της συμμετοχής του στην ΠΚΕ, δεδομένου ότι θεωρούνταν κατασκεύασμα της Ασφάλειας. Αποκαταστάθηκε το καλοκαίρι του 1943 και στάλθηκε στην Κρήτη ως γραμματέας της Επιτροπής Κρήτης του ΚΚΕ. Το 1944 ορίστηκε πρόεδρος της Διοικητικής Επιτροπής Κρήτης της ΠΕΕΑ.
Συνελήφθη από μεικτό απόσπασμα χωροφυλάκων και Γερμανών στα Χανιά, και εκτελέστηκε με τσεκούρι στις 16 Ιουνίου 1944. O χωροφύλακας που τον αναγνώρισε και τον συνέλαβε τον κυνηγούσε προπολεμικά ενώ εκτελέστηκε αργότερα από μέλη του ΕΑΜ. Ο Κτιστάσκης βασανίστηκε, και αρνήθηκε να κάνει έστω και απλή αποκήρυξη της ιδεολογίας του όπως του ζητήθηκε, για να ζήσει.

Οικογένεια

Ο Κτιστάκης είχε παντρευτεί το 1933 την Ευαγγελία Παλίδου και απέκτησαν έναν γιο, το Γιάννη. Ο Γιάννης Κτιστάκης σπούδαζε μηχανικός στην Αγγλία και πνίγηκε στις 10 Μαΐου 1956, σε ηλικία 20 ετών, κατά τη διάρκεια υποβρυχίου ψαρέματος στα Χανιά. Η αδερφή του Μαρία Κτιστάκη ήταν παντρεμένη με τον στρατηγό Εμμανουήλ Μάντακα.
Επίσης, είχε παντρευτεί με δεύτερο γάμο στις αρχές του 1940 το μέλος και στέλεχος του ΚΚΕ Σταματία Βιτσαρά - Κτιστάκη.
Κάρλο Καρά

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην πόλη Quargnento της Ιταλίας το 1881. Από την ηλικία των δώδεκα ετών εργάζεται ως διακοσμητής. Το διάστημα 1899-1900, ο Καρά βρίσκεται στο Παρίσι όπου έρχεται σε επαφή με την σύγχρονη γαλλική καλλιτεχνική παραγωγή και εργάζεται ως διακοσμητής στην έκθεση Exposition Universelle. Επιστρέφει στο Μιλάνο το 1901 και το 1906 εγγράφεται στην Academia di Brera όπου σπουδάζει ζωγραφική υπό τον Cesare Tallone. Στις 11 Φεβρουαρίου του 1910 υπογράφει, μαζί με τους υπόλοιπους φουτουριστές, το Μανιφέστο των Φουτουριστών ζωγράφων και παράλληλα ξεκινά η πιο δημιουργική ίσως περίοδός του, στην οποία ανήκει και ένα από τα σημαντικότερα έργα του η Κηδεία του Αναρχικού Γκαλί. Το 1914 επισκέπτεται ξανά το Παρίσι και συνδέεται με τους Γκιγιώμ Απολλιναίρ και Πάμπλο Πικάσσο.

Το κίνημα του φουτουρισμού

Το κίνημα του φουτουρισμού λήγει ουσιαστικά με την έναρξη του Α' παγκοσμίου πολέμου και ο Καρά το 1916 έχει ήδη απορρίψει αρκετές από τις αρχές του. Το 1917 γνωρίζεται με τον Τζόρτζιο ντε Κίρικο και στρέφεται μαζί του σε ένα νέο είδος ζωγραφικής που αποκαλείται και μεταφυσική ζωγραφική (pittura metafisika). Δύο χρόνια αργότερα, ο Καρά ολοκληρώνει και ένα θεωρητικό βιβλίο για την μεταφυσική ζωγραφική, υπό τον τίτλο Pittura metafisika. Θα ακολουθήσουν και άλλες θεωρητικές μελέτες ενώ από το 1921, ο Καρά εργάζεται ως κριτικός τέχνης στην εφημερίδα του Μιλάνου L' Ambrosiano.
Το 1941 διορίζεται καθηγητής ζωγραφικής στην Academia di Brera ενώ το 1945 δημοσιεύει την αυτοβιογραφία του (La mia vita).
Πέθανε στο Μιλάνο το 1966.
Ερβέ Λε Τελιέ

Βιογραφία

Γεννημένος στο Παρίσι, ο Λε Τελιέ ξεκίνησε την καριέρα του ως επιστημονικός δημοσιογράφος και έγινε μέλος της Oulipo το 1992. Ως συγγραφέας, έλαβε την προσοχή του κοινού το 1998 όταν κυκλοφόρησε στην Γαλλία το βιβλίο του Les amnésiques n'ont rien vécu d'inoubliable ; μια συλλογή εκατό μικρών προτάσεων που ξεκινούσαν όλες με το "Je pense que" ("Σκέφτομαι ότι"), που κυκλοφόρησε στα αγγλικά ως A Thousand Pearls (for a Thousand Pennies). Το μυθιστόρημα Le voleur de nostalgie αποτελεί αφιέρωμα στον Ιταλό συγγραφέα Ίταλο Καλβίνο. Είναι επίσης ένας από τους Papous dans la tête, του λογοτεχνικού κουίζ για το France Culture, του γαλλικού πολιτιστικού ραδιοφωνικού σταθμού.
Το 2002 έγινε καθημερινός αρθρογράφος στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Le Monde με μια μικρή σατιρική στήλη που είχε τον τίτλο Papier de verre (glass paper). Ίδρυσε, με τον Frederic Pages και άλλους, την "Association of Friends of Jean-Baptiste Botul" για να προωθήσει αυτόν τον φανταστικό φιλόσοφο και την σχολή του, τού "Botulism".
Μια από τις πιο πρόσφατες δημοσιεύσεις του είναι η Esthétique de l’Oulipo (The Aesthetics of Oulipo), μια πολύ προσωπική αντίληψη πάνω στην λογοτεχνία.
Πέντε από τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, από το Enough about love (εκδόσεις Other Press) μέχρι το The Sextine Chapel (εκδόσεις Dalkey Archive).
Κοινή Χίου

Ιστορικά-τοπωνυμικά

Ο κάτοικος της Κοινής ονομάζεται Κοινούσης (και η κάτοικος Κοινούσαινα) στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα, λέξη που έγινε γνωστή από το όνομα του Χιώτη τραγουδιστή Γιώργου Κοινούση. Το χωριό ήταν στοιχειωδώς οχυρωμένο κατά τα πρότυπα των άλλων χωριών-κάστρων (π.χ. τα Μεστά), όπως διαφαίνεται από τα τοπωνύμια «Κουλάς» και «Κάτω Πόρτα». Από τα πολλά μεσαιωνικά τοπωνύμια, φαίνεται ότι υπήρξε τοπικό θρησκευτικό κέντρο κατά τη βυζαντινή περίοδο με πολλούς ναούς, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι σήμερα ερειπωμένοι. Η Κοινή είναι ένα από τα χωριά που καταστράφηκαν σχεδόν ολοκληρωτικά από τον μεγάλο σεισμό της Χίου το 1881, οπότε αναφέρεται οτι σκοτώθηκαν οι μισοί κάτοικοί του. Μέσα στο χωριό υπάρχουν οι εκκλησιές Παναγία (Ζωοδόχος Πηγή), `Αγιος Γεώργιος, Ταξιάρχες και `Αγιος Δημήτριος, ενώ έξω από αυτό παλαιά ξωκλήσια του Αγίου Κωνσταντίνου, του Αγίου Ιωάννη, της Αγίας Παρασκευής, του Αγίου Ισιδώρου (με παλιό πύργο), των Αγίων Βικτώρων, δύο του Προφήτη Ηλία, η Παναγιά η Καμπούσαινα, ο `Αγιος Φίλιππος, η Αγία Ειρήνη (ερειπωμένο), η Παναγιά η Δάφνη (προς τα Πατρικά), οι `Αγιοι Απόστολοι, τα Εισόδια, ο `Αγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, ο Ταξιάρχης, η Υπαπαντή και ο ναός των Επιλογχίων. Δυτικά του χωριού βρίσκεται η τοποθεσία Μουσταράς με πηγή νερού (όπου και το ένα από τα δύο ξωκλήσια του Προφήτη Ηλία).Επίσης ένα χιλιόμετρο Νοτιοδυτικά του Μουσταρά, ευρίσκεται η τοποθεσία, Νουμάς, με επίσης πηγή νερού και ερειπωμένο πύργο από την εποχή της Μαόνας.
Στην Κοινή γεννήθηκε ο ιεράρχης του 19ου αιώνα Γρηγόριος Κωνσταντινίδης (απεβίωσε το 1856), ο οποίος διετέλεσε μητροπολίτης Χίου και Βιζύης.
Ρίνο Μαρτίνι

Ποδοσφαιρική καριέρα

Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε σε αρκετούς ιταλικούς συλλόγους τις δεκαετίες του 1930 και 1940, όπως μεταξύ άλλων η Τερνάνα και η Μίλαν, ξεπερνώντας συνολικά τις 100 συμμετοχές. Χαρακτηριστικό ήταν πως παρότι αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας με τη φανέλα της Σαβόνα, για το πρωτάθλημα της Σέριε Β (1940-41), κατάφερε να σημειώσει δύο τέρματα, το πρώτο με πέναλτι και το δεύτερο με απευθείας βολέ.

Προπονητική καριέρα

Στη συνέχεια ακολούθησε καριέρα προπονητή και βρέθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1940 στην Πορτογαλία και στον πάγκο της Μπελενένσες, με την οποία τερμάτισε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος και στα μέσα της δεκαετίας του 1950 στη Βιτόρια Σετούμπαλ, όπου κατέλαβε την όγδοη θέση. Το 1957 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Ελλάδας, ενώ παράλληλα (όπως ήταν σύνηθες την εποχή εκείνη) υπήρξε και προπονητής της ΑΕΚ.
Αγία Παρασκευή Βοιωτίας

Εκδηλώσεις

Κάθε χρόνο στις 21 Μαΐου , ήμερα εορτασμού των Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης, γίνεται λιτανεία της εικόνας και διάφορες πολιτισμικές εκδηλώσεις. Στις 26 Ιουλίου ήμερα εορτασμού της Αγίας Παρασκευής γίνεται στην πλατεία του χωριού μουσική εκδήλωση με δημοτικά λαϊκά και ρεμπέτικα τραγούδια που διοργανώνει ο Μορφωτικός & Εκπολιτιστικός Σύλλογος Αγ. Παρασκευής Η ΣΚΕΠΑΣΤΗ ΒΡΥΣΗ
Άντολφ φον Πίλγκριμ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στι; 12 Οκτωβρίου 1821 στο Μέσεντε. Πατέρας του ήταν ο Κρίστιαν Άντολφ Βίλχελμ Πίλγκριμ, λάντρατ της επαρχίας Έσλο. Μητέρα του ήταν η Μπέρτα φον Πλέττενμπεργκ από ευγενή οίκο. Σχολείο πήγε στο Ντόρτμουντ και εν συνεχεία έκτισε την εθελοντική του στρατιωτική θητεία το 1841/42 στον Πρωσικό στρατό στην Βόννη. Μετά φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Βόννης νομικά και εντάχθηκε στο φοιτιτικό σώμα των Corps Borussia Bonn. Στο τέταρτο εξάμηνο των σπουδών του έκανε μεταγραφή στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Αποφοίτησε το 1844 και διορίστημε στο ανωτατο δικαστήριο στο Χαμμ. Προάχθηκε διαδοχικά και έφτασε μέχρι το κυβερνείο του Μίντεν, ενώ παράλληλα προάχθηκε και στρατιωτικά μέχρι το βαθμό του Ταγματάρχη του ιππικού σώματος. Αποσύρθηκε το 1899 σε ηλικία 73 χρονών.
Απεβίωσε στις 23 Δεκεμβρίου 1909 στο Μίντεν.
ΑΠΟΕΛ (πετοσφαίριση)

Ιστορία

Η πετοσφαιρική ομάδα ανδρών του ΑΠΟΕΛ δημιουργήθηκε το 1928, δύο χρόνια μετά την ίδρυση του σωματείου. Συμμετείχε σε διάφορα πετοσφαιρικά τουρνουά, πριν ακόμη διοργανωθεί επίσημα παγκύπριο πρωτάθλημα. Το 1954 κατέκτησε τα πρωταθλήματα που διοργάνωσε η Τοπική Επιτροπή ΣEΓAΣ Κύπρου (TEΣK). Την περίοδο 1969-1972 κατέκτησε και τα 4 πρωταθλήματα που διοργάνωσε η Tοπική Eπιτροπή Aθλοπαιδιών Kύπρου. Ως πρώτο επίσημο παγκύπριο πρωτάθλημα θεωρείται το πρωτάθλημα του 1972 το οποίο κατέκτησε ο ΑΠΟΕΛ.
Το 1978 ιδρύθηκε η Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ) με τον ΑΠΟΕΛ να αποτελεί ένα από τα είκοσι ιδρυτικά μέλη. Την περίοδο 1979-1985 ο ΑΠΟΕΛ κατέκτησε 6 από τα 7 πρωταθλήματα που διοργάνωσε η ΚΟΠΕ, καθώς επίσης και 5 κύπελλα.
Ωστόσο, μετά τις κατακτήσεις αυτές δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιον άλλο τίτλο. Τερμάτισε τέσσερις φορές στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος και συμμετείχε σε ακόμη 4 τελικούς κυπέλλου, αλλά δεν κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο. Την περίοδο 2008-09 η ομάδα τερμάτισε στην προτελευταία θέση της βαθμολογίας και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Ήταν το πρώτο τμήμα στην ιστορία του ΑΠΟΕΛ που υποβιβάστηκε. Μετά τον υποβιβασμό η ομάδα ανέστειλε τη λειτουργία της για οικονομικούς λόγους.
Το 2012 η ομάδα επαναδραστηριοποιήθηκε και συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία 2012-13. Κατέκτησε το πρωτάθλημα και μαζί την άνοδο για την Α΄ κατηγορία στην οποία εξακολουθεί να συμμετέχει.

Πετοσφαίριση γυναικών

Η γυναικεία πετοσφαιρική ομάδα δημιουργήθηκε το 1974. Το 1977 κέρδισε το κύπελλο Κύπρου, το οποίο διοργανωνόταν υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης Κύπρου, κερδίζοντας στον τελικό την ΑΕΛ. Συμμετείχε σε ακόμη δύο τελικούς, το 1984 και το 1986, χάνοντας και τις δύο φορές το τρόπαιο από την ΑΕΛ.
Θερμοηλεκτρισμός

Θερμοηλεκτρισμός ονομάζεται η μετατροπή θερμότητας σε ηλεκτρισμό. Η μετατροπή αυτή γίνεται από το θερμοστοιχείο.
Το θερμοστοιχείο καθώς θερμαίνεται παράγει ηλεκτρικό ρεύμα. Φέρει δύο σύρματα από διαφορετικά μέταλλα που συνδέονται στα δύο άκρα τους. Έτσι όταν η μία σύνδεση διατηρείται ζεστή και η άλλη ψυχρή, λόγω της διαφοράς θερμοκρασίας παρατηρείται κίνηση ηλεκτρονίων προς τα σύρματα δημιουργώντας έτσι ηλεκτρικό ρεύμα.
Η ένταση του ρεύματος του θερμοστοιχείου εξαρτάται ακριβώς από τη διαφορά θερμοκρασίας που παρουσιάζουν οι ακροδέκτες του. Αυτό επιτρέπει τη χρήση του θερμοστοιχείου και ως θερμόμετρο.
Μάνος Λαμπράκης

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ

Happy Birthday, 2002.
Maimed, a piece of monologue, 2002.
Puerto Grande, 2005.
Pferdetanz, 2010.
Γιάλτα, 2017.
Ὁ γὰρ Ἔρως ὡς Ὕδωρ, 2019.
Οικογένεια Τσαλδάρη

Η οικογένεια Τσαλδάρη είναι παλιά οικογένεια πολιτικών.
Ινστιτούτο των Ελληνικών Μύλων

Το Ινστιτούτο των Ελληνικών Μύλων (Ι.τ.Ε.Μ) είναι σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που δημιουργήθηκε ώστε να ερευνήσει, να καταγράψει, να μελετήσει και να προστατέψει τους ιστορικούς μύλους που υπάρχουν στην Ελλάδα αλλά και των συγγενών παραδοσιακών συστημάτων. Δραστηριοποιείται ώστε να δημιουργηθεί σχετικό αρχείο και κέντρο τεκμηρίωσης, να εξειδικευτεί επιστημονικό και τεχνικό δυναμικό και να δημιουργηθεί σχετικό μουσείο της ιστορίας των μύλων. Επίσης μέσα στο φάσμα των στόχων του είναι η οργάνωση τοπικών και διεθνών συναντήσεων, εκθέσεων, εκδόσεων, η παραγωγή ταινιών και άλλων δραστηριοτήτων, που θα προβάλουν τα παραδοσιακά και παραγωγικά αυτά κτίσματα που απειλούνται με πλήρη εξαφάνιση ή με την εμπορευματικό - τουριστική αλλοίωσή τους.

Περιγραφή έργου

Η κατηγοριοποίηση των μύλων είναι ένας στόχος του Ινστιτούτου που γίνεται σύμφωνα με την κινητήρια δύναμη (χειρόμυλοι, ανθρωπόμυλοι, ζωόμυλοι, ανεμόμυλοι, νερόμυλοι κλπ.), με το παραγόμενο προϊόν (αλευρόμυλοι, ριζόμυλοι, μπαρουτόμυλοι, ζαχαρόμυλοι, ελιόμυλοι ταμπακόμυλοι κλπ.), με το μηχανικό τμήμα που κινούν (σύνθλιψης, αποφλοίωσης, πριονίσματος, αλέσματος, τριβής, τεμαχισμού κλπ.) αλλά και όλα τα στοιχεία που συνθέτουν τον περιβάλλοντα χώρο τους. Επίσης στόχος του είναι να ενημερώνει το κοινό μέσω της έκδοσης σχετικών βιβλίων, ερευνών, οργανώνοντας επιστημονικές συναντήσεις, εκθέσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα για λιοτρίβια και ανεμόμυλους, δημιουργώντας εξειδικευμένη σε θέματα μυλολογίας βιβλιοθήκη αλλά και μέσω των επίσημων ιστοσελίδων του. Επίσης έχει σαν στόχο να επιδείξει σημαντικό έργο με συνεργασίες του με αντίστοιχους φορείς. Έχει λειτουργήσει συμβουλευτικά σε αναστηλώσεις ανεμόμυλων στη Σαντορίνη αλλά και δημιουργώντας εκπαιδευτικό υλικό
 σχετικά με την αποκατάστασης του νερόμυλου «Κυριμογιάννη» στην Επισκοπή Μυλοποτάμου Νομού Ρεθύμνης.Δεν υπάρχει άλλο μουσείο στην Ελλάδα που να ασχολείται με το συγκεκριμένο αντικείμενο και οι επισκέπτες του έχουν την δυνατότητα να ενημερωθούν σχετικά  με τα διάφορα είδη μύλων, τους τρόπους λειτουργίας και την ιστορία/εξέλιξή τους στο πέρασμα του χρόνου.

Ιστορικό

Ιδρύθηκε το 1996 και στεγαζόταν στη λεωφόρο Βασ. Κωνσταντίνου 28. Το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο του Ι.τ.Ε.Μ. αποτελούσαν οι: Στέφανος Νομικός (αρχιτέκτονας, πρόεδρος), Παναγιώτης Καμηλάκης (ερευνητής του Κέντρου Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, αντιπρόεδρος), Μαρία Γρυπάρη (αρχιτεκτόνισσα του ΥΠΠΟ, γενική γραμματέας), Βασιλική Οικονόμου (αρχιτεκτόνισσα του ΥΠΠΟ, ταμίας), Εφη Καρπονίδη - Δημητριάδη (αρχαιολόγος - λαογράφος, πρόεδρος του δικτύου PACT - EURETHNO του Συμβουλίου της Ευρώπης, ειδική γραμματέας). Το αντικείμενο του Ινστιτούτου, το οποίο σήμερα αριθμεί περισσότερα από 222  τακτικά μέλη (αρχιτέκτονες, αρχαιολόγους, ιστορικούς, λαογράφους, πολιτικούς μηχανικούς κ.ά.) σχετίζεται άμεσα με το Υπουργείου Πολιτισμού και είναι μέλος του T.I.M.S. (The International Molinological Society) . Το 2005 στεγαζόταν σε κτίριο του Υπουργείου Πολιτισμού επί της οδού Αγ. Ασωμάτων 33, στου Ψυρρή μέχρι την βίαιη αποβολή του από το κτίριο στις 30.10.2009. Σήμερα στεγάζεται στο διατηρητέο κτίριο της Οδού Ασωμάτων 45, στου Ψυρρή στην Αθήνα.
Αλέξανδρος Βερνίκος

Καριέρα

Σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο των Αθηνών. Εργάστηκε ως νομικός και οικονομικός σύμβουλος, στη ναυτιλιακή εταιρεία "Βερνίκος". Μεταξύ άλλων χρημάτισε γενικός γραμματέας του Ναυτικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, σύμβουλος του ΟΛΠ  και της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών.
Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς, με την ΕΠΕΚ, στις βουλευτικές εκλογές του 1952, ωστόσο ακυρώθηκε η εκλογή του. Έπειτα από την παραίτηση του Γεωργίου Μαύρου έγινε βουλευτής Αθηνών με την Ένωση Κέντρου τον Ιούνιο του 1964. Στην κυβέρνηση του Αθανασιάδη-Νόβα υπηρέτησε ως υπουργός Εμπορίου από τις 16 Ιουλίου 1965, ως τις 20 Αυγούστου 1965 και επίσης ως αντιπρόεδρος της Βουλής από τις 12 Νοεμβρίου 1966 ως τις 14 Απριλίου 1967.
Μετά την αποχώρησή του από την κυβέρνηση, αποχώρησε από την πολιτική, και πέθανε τον Απρίλιο του 1991.
Βλαδίμηρος Κυριακίδης

Βιογραφία

Έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο το 1982 με την ταινία Οι εραστές του καλοκαιριού, ενώ την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα την έκανε το 2006, σε συνεργασία με την Έφη Μουρίκη, στην ταινία Straight Story, στην οποία συνέγραψε και το σενάριο. Έχει συμμετάσχει σε μερικές από τις πιο γνωστές ελληνικές παραγωγές στον κινηματογράφο όπως οι Safe Sex, Το κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο, Λουκουμάδες με μέλι, Νήsos και Νήsos 2: Το κυνήγι του χαμένου θησαυρού.
Στο θέατρο ξεκίνησε από τις αρχές τις δεκαετίας του 1980 συνεργαζόμενος με γνωστούς σκηνοθέτες και ερμηνεύοντας σε δημοφιλείς θιάσους. Αργότερα, ξεκίνησε να σκηνοθετεί και να πρωταγωνιστεί, παράλληλα. Στην τηλεόραση ξεκίνησε στις αρχές του 1990, με συμμετοχές όπως στη δημοφιλή σειρά Οι τρεις Χάριτες και στην επίσης γνωστή σειρά Το δις εξαμαρτείν. Πρωταγωνιστικό ρόλο είχε και στις σειρές του ΑΝΤ1 Δρόμοι της πόλης και Βαρβαρότητες, αλλά και το 1996 στην Ασυνήθεις ύποπτοι. Κατόπιν συνέχισε τις εμφανίσεις του σε διάφορες γνωστές σειρές όπως στις Ο κακός βεζύρης, Λάκης ο γλυκούλης αλλά και στο Κωνσταντίνου και Ελένης, ερμηνεύοντας έναν βιολιστή. Η πιο πρόσφατη τηλεοπτική του δουλειά είναι η επιτυχημένη σειρά Μην αρχίζεις τη μουρμούρα, στην οποία είναι στο βασικό κάστινγκ και βρίσκεται στην έβδομη σεζόν της προβολής της.