google/wiki40b huggingface dataset:
Λουί ντε Μπρολί

Το έργο του

Η σημαντικότερη συνεισφορά του στη φυσική (η οποία του χάρισε και το βραβείο Νόμπελ το 1929) ήταν η πρόταση του ότι η διττή υπόσταση κύματος και σωματιδίου (κυματοσωματιδιακός δυϊσμός) δεν βρίσκει εφαρμογή μόνο στο φως αλλά και στην ύλη. Ανέπτυξε μια αλυσίδα συλλογισμών εκκινώντας από την ειδική θεωρία της σχετικότητας και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ύλη πρέπει να διαθέτει την κυματική της μετενσάρκωση. Η ιδέα του έγινε αμέσως αποδεκτή από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν, και οι φυσικοί Clinton Davisson και Lester Germer που τότε εργάζονταν στην τηλεφωνική εταιρεία Bell, πραγματοποίησαν πειράματα που επιβεβαίωσαν την ορθότητα της (1925).
Βασίλειος Θωμόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Βασίλειος Θωμόπουλος γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Ρητίνη Πιερίας. Αγωνίστηκε κατά το Μακεδονικό Αγώνα, ως οπλαρχηγός, έχοντας συγκροτήσει ένοπλο σώμα. Έδρασε με το σώμα του στην περιοχή Πιερίων και Ολύμπου. Ο Βασίλειος Θωμόπουλος αντιμετώπισε τη Ρουμανική προπαγάνδα που δρούσε στην περιοχή, καθώς και τις Οθωμανικές αυθαιρεσίες κατά των ντόπιων Ελληνικών πληθυσμών. Συνέβαλε με το σώμα του επίσης, στην απρόσκοπτη μεταφορά πολεμοφοδίων από την ελεύθερη Ελλάδα, μέσω της Πιερίας, στην υπόλοιπη Μακεδονία.
Γκιλοτίνα

Η γκιλοτίνα (guillotine), λαιμητόμος ή καρμανιόλα είναι μηχανικό όργανο που χρησιμοποιήθηκε σε πολλές χώρες για τον αποκεφαλισμό των καταδικασμένων σε θάνατο. Κατασκευάστηκε από το δρα Ζοζέφ Ινιάς Γκιγιοτέν (Guillotin 1738-1814), ο οποίος στη Συνέλευση των Τάξεων 1789 πρότεινε πρώτος τη χρήση της ως "ανώδυνο θάνατο". Αργότερα η Νομοθετική επιτροπή ανέθεσε στο γιατρό Λουί να το μελετήσει και να κατασκευάσει το μηχάνημα το οποίο αρχικά ονομάστηκε λουϊζόν ή λουϊζέτ (Louison, Louisette). Τελικά η χρήση του υιοθετήθηκε στις 20 Μαρτίου 1792 διατηρώντας όμως το όνομα του πρώτου εισηγητή. Ο αποκεφαλισμός γινόταν με το πέσιμο βαρειάς λοξής λεπίδας που γλιστρούσε απότομα ανάμεσα σε δύο ορθοστάτες και ο θάνατος ήταν ακαριαίος.
Το μηχάνημα αυτό ήταν ήδη γνωστό και σε χρήση στη Νότια Γαλλία καθώς και στην Ιταλία από τον 16ο αι. που έφερε το όνομα μανναία (mannaia).
Η πρώτη εκτέλεση με λαιμητόμο έγινε στις 25 Απριλίου 1792 στη Γαλλία. Και ενώ αρχικά σχεδιάστηκε για την εκτέλεση κοινών εγκληματιών μετά 4 μήνες από την πρώτη χρήση της καθιερώθηκε ως μέσον θανάτωσης πολιτικών καταδίκων και αντιπάλων. Στην περίοδο της Τρομοκρατίας, κατά τη Γαλλική Επανάσταση (1793-94), εκτελέστηκαν στη λαιμητόμο περισσότερα από 4.000 άτομα. Ως ποινή, η Γαλλική Δημοκρατία την κατάργησε μόλις στις 9 Οκτωβρίου 1981.
Στην Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε επίσης ως τις αρχές του 20ού αιώνα. Ήρθε με τους Βαυαρούς σε δυο τύπους : μόνιμη και μεταφερόμενη (σε τρεις φόρτους). Η μόνιμη ήταν στημένη στις φυλακές του Παλαμηδιού, στο Ναύπλιο, ενώ η μεταφερόμενη συνοδεία χωροφυλάκων και δημίων χρησιμοποιήθηκε ανά την επικράτεια. Με γκιλοτίνα εκτελέστηκε ο δολοφόνος του Πρωθυπουργού Θεόδωρου Δηλιγιάννη, Κώστας Γερακάρης, το 1906.
Σιλβέριος (όνομα)

Σιλβέριος (γενική: Σιλβερίου), ελληνικό αντρικό κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία του ονόματος

Μεταγενέστερο αγιωνυμικό από το λατινικό όνομα Silverius, το οποίο προέρχεται από το silva «δάσος, δρυμός». Από το λατινικό silva παράγονται επίσης και τα ονόματα Σίλβιος / Σίλβια, Σίλβεστρος, Σιλβανός ή Σιλουανός / Σιλβάνα. Το y/υ στο όνομα Sylverios / Συλβέριος προέκυψε από λανθασμένο συσχετισμό του λατινικού silva με το αρχαιοελληνικό ὕλη «δάσος» (βλ. όνομα Σίλβια).

Ονομαστική εορτή

Στις 20 Ιουνίου και στις 2 Δεκεμβρίου, ημέρες κατά τις οποίες η Καθολική Εκκλησία τιμά τη μνήμη του πάπα Σιλβερίου.
Δημήτριος Μ. Καλλιφρονάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Μιχαήλ Καλλιφρονά, γόνου της οικογένειας Καλλιφρονά, και της Πηγής Γέροντα, κόρης του Άγγελου Γέροντα. 
Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Αττικής στις εκλογές του 1879 και επανεξελέγη σε αυτές του 1881, ως βουλευτής Αττικοβοιωτίας στις εκλογές του 1887 και του 1890, και πάλι ως βουλευτής Αττικής στις εκλογές του 1892 και του 1899. 
Απεβίωσε στις 26 Μαρτίου 1902 όντας εν ενεργεία βουλευτής. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Τοπάλη, κόρη του κτηματία Παναγιώτη Τοπάλη, και είχαν αποκτήσει απογόνους. Εγγονός του ήταν ο πρωταθλητής της αντισφαίρισης Δημήτριος Καλλιφρονάς.
Μάχη της λίμνης Τρασιμένης

Πριν την Μάχη

Μετά την ήττα του Τιβέριου Σεμπρόνιου Λόγγου στον Τρέβια ποταμό η σύγκλητος εκλέγει δύο νέους ύπατους τον Σερβίλιο Γεμίνιο και τον Γάιο Φλαμίνιο. Αυτοί οι δύο ύπατοι είχαν ως αποστολή να καταστρέψουν τον Αννίβα και να τον διώξουν από την Ιταλία. Έτσι συγκέντρωσαν περίπου 20.000 άνδρες για να τον αντιμετωπίσουν. Ο ρωμαϊκός στρατός κινήθηκε προς την πόλη Αριμίνουμ και οχυρώθηκε εκεί. Ο Αννίβας περνά τους βάλτους 7 χιλιόμετρα από το Αριμίνουμ και καίει την πεδιάδα της Τοσκάνης. Όμως, αντί να επιτεθεί στα τείχη της πόλης, απλώς κάθεται και χλευάζει το θάρρος του Ρωμαίου στρατηγού και του στρατού του. Ο Φλαμίνιος αποφασίζει να τον αντιμετωπίσει σε ανοιχτό πεδίο.

Η Μάχη

Ο Γάιος Φλαμίνιος, αφού παρακολούθησε την λεηλασία της ρωμαϊκής υπαίθρου από το στράτευμα του Αννίβα αποφάσισε να δώσει ένα τέλος και να τον αντιμετωπίσει σε ανοιχτή μάχη. Ο Αννίβας καταδιώχθηκε από τον ρωμαϊκό στρατό σε όλη την πεδιάδα της Τοσκάνης αλλά τελικά ο ευφυής Καρχηδόνιος στρατηγός αποφάσισε να πολεμήσει στις όχθες της λίμνης Τρασιμένης, η οποία ήταν περικυκλωμένη από λόφους με πυκνή βλάστηση και με συνεχή ομίχλη.  Έτσι έστησε ένα ψεύτικο στρατόπεδο οπού τοποθέτησε μια φρουρά 6.000 στρατιωτών ενώ τους υπόλοιπους τους έκρυψε στους γύρω λόφους. Η εμπροσθοφυλακή του Φλαμίνιου είδε τις φωτιές του στρατοπέδου και διατάχθηκε να επιτεθεί εκεί ενώ ο υπόλοιπος στρατός θα στρατοπέδευε στις όχθες της λίμνης. Η λεγεώνα που στάλθηκε περίμενε τους στρατιώτες του Αννίβα απροετοίμαστους για μάχη με αποτέλεσμα την εύκολη καταστροφή τους. Όμως οι Καρχηδόνιοι ήταν έτοιμοι και μάλιστα τους επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά. Κατά τη διάρκεια της αψιμαχίας, όμως οι δυνάμεις του Αννίβα έκαναν μια ψεύτικη υποχώρηση παρασύροντας τους ανυποψίαστους Ρωμαίους αλλά τότε μέσα από την πυκνή ομίχλη ξεπρόβαλε ολόκληρος ο καρχηδονιακός στρατός ο οποίος τους επιτέθηκε και τους έτρεψε σε φυγή. Ο Αννίβας, μετά την επιτυχία του, διέταξε μαζική επίθεση στον υπόλοιπο ρωμαϊκό στρατό, ο οποίος ήταν εντελώς απροετοίμαστος για μάχη καθώς δεν είχε σχηματισμό και οι λεγεώνες ήταν αποδιοργανωμένες. Οι Καρχηδόνιοι στρατιώτες τους επιτέθηκαν, τους περικύκλωσαν και τους υποχρέωσαν σε ταπεινωτική ήττα. Η μάχη τελείωσε μέσα σε τρεις ώρες και άλλος ένας ρωμαϊκός στρατός είχε καταστραφεί. Από τους 20.000 στρατιώτες οι 15.000 έπεσαν νεκροί, ανάμεσα τους και ο Γάιος Φλαμίνιος. Οι καρχηδονιακές απώλειες ανήλθαν στους 1.500 στρατιώτες.

Οι απώλειες

Ο απροετοίμαστος στρατός των Ρωμαίων έπαθε ολοκληρωτική καταστροφή. Τα 3/4 της ρωμαϊκής στρατιάς χάθηκαν δηλαδή περίπου 15.000 άνδρες.Ο καρχηδονιακός στρατός έχασε 1.500 στρατιώτες. Μετά από την ολοκληρωτική νίκη του Αννίβα η ρωμαϊκή σύγκλητος αποφάσισε να τοποθετήσει στην εξουσία έναν δικτάτορα, το Φλάβιο Μάξιμο ο οποίος εφάρμοσε την στρατηγική της "καμένης γης" για έξι μήνες όπου και έληξε η θητεία του. Αργότερα οι Ρωμαίοι κινητοποίησαν έναν τεράστιο στρατό ο οποίος καταστράφηκε ολοκληρωτικά στην μάχη των Καννών.
Ιωάννης Γαδδί

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ματταθία, ιερέα που ξεκίνησε της εξέγερση. Ηγέτες του κινήματος ήταν ο 3ος γιος Ιούδας Μακκαβαίος (167-160) και ο πέμπτος γιος Ιωνάθαν Απφούς (161-143). 
Αναφέρεται για πρώτη φορά μαζί με τον πατέρα του: "Τις ημέρες εκείνες ο Ματταθίας γιος του Ιωάννη, ιερέας, μετακόμησε από την Ιερουσαλήμ στη Μοδεΐν. Είχε πέντε γιους, τον Ιωάννη τον λεγόμενο Γκαντί, τον Σίμωνα τον λεγόμενο Θασσί, τον Ιούδα τον λεγόμενο Μακκαβαίο, τον Ελεάζαρ τον λεγόμενο Αβαράν και τον Ιωνάθαν τον λεγόμενο Απφούς" (Μακκαβαίων 1 2:1-5).
Η επόμενη αναφορά σε αυτόν είναι η εξής: "Με αυτά που τους είπε ο Ιούδας, τους γέμισε θάρρος και τους έκανε έτοιμους να θυσιαστούν για τους νόμους τους και για τη χώρα τους. Έπειτα μοίρασε τον στρατό στα τέσσερα και έδωσε από ένα μέρος στους αδελφούς του Σίμωνα, Ιωσήφ (μάλλον λάθος του συγγραφέα, αντί του ορθού: Ιωάννη) και Ιωνάθαν· κάθε τμήμα είχε 1500 άνδρες. Ανέθεσε στον Ελεάζαρ να διαβάσει από το ιερό βιβλίο και του έδωσε το σύνθημα "Η βοήθεια του Θεού". Κατόπιν οδήγησε το πρώτο τμήμα του και εισήλθε στη μάχη εναντίον του Νικάνωρα (στρατηγού των Σελευκιδών)" (Μακκαβαίων 2, 10:1-8). Τη συνέχεια αναφέρει το Ταλμούδ, ο ιστορικός Φλάβιος Ιώσηπος και τα βιβλία των Μακκαβαίων 1,4:36-59 και 2, 10:1-8: οι αδελφοί ανέκτησαν και αφιέρωσαν ξανά τον Ναό της Ιερουσαλήμ· έκαναν την εορτή της Αφιέρωσης (Χανουκά).

Το τέλος του

Οι τελευταία αναφορά στο όνομά του είναι τα γεγονότα γύρω από το τέλος του: "Ο Ιωνάθαν έστειλε τον αδελφό του Ιωάννη ως αρχηγό του πλήθους και ζήτησε από τους Ναβαταίους, που ήταν φίλοι του, άδεια να αποθηκεύσουν σε αυτούς τη μεγάλη ποσότητα αποσκευών που είχαν. Αλλά οι γιοί του Γιαμβρί από τη Μεδήβα βγήκαν και συνέλαβαν τον Ιωάννη και όλα όσα είχε και έφυγαν. Έπειτα από αυτό αναφέρθηκε στον Ιωνάθαν και τον αδελφό του Σίμωνα, ότι οι γιοί του Γιαμβρί εορτάζουν μεγάλο γάμο και οδηγούν τη νύφη, κόρη ενός μεγάλου ευγενούς της Χαναάν, από τη Ναδαβάθ με μεγάλη συνοδεία. Εκείνοι θυμήθηκαν το αίμα του αδελφού τους Ιωάννη και ανέβηκαν στο βουνό και κρύφτηκαν" (Μακκαβαίων 1, 9:35-38).
Σεμπαστιάν Φρέι

Συλλογική Καριέρα

Ο Φρέι ξεκίνησε την καριέρα του με την γαλλική ΑΣ Κάννες το 1997, στην ηλικία των 17 ετών. Μετά από δύο πολλά υποσχόμενες σεζόν, μετακινήθηκε στην ιταλική Ίντερ, και μετά από δύο χρόνια πήρε μεταγγραφή για την Πάρμα το καλοκαίρι του 2001, ενάντι 10 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών μαζί με τον Σέρτζιο Κονσεϊσάο με την οποία κέρδισε το Κύπελλο Ιταλίας της σεζόν 2001-02.
Ο Φρέι πήγε στην Φιορεντίνα ως δανεικός για την σεζόν 2005–06, και υπέγραψε μόνιμο συμβόλαιο με την ομάδα στο τέλος της χρονιάς μετά από μια εξαιρετική σεζόν όπου υπήρξε η ραχοκοκαλιά της ομάδας μαζί με τους Κριστιάν Μπρόκι, Στεφάνο Φιόρε, και Λούκα Τόνι.
Στις 13 Δεκεμβρίου 2007, ο Φρέι υπέστη τραυματισμό στον μηνίσκο στη διάρκεια προπόνησης, και την επόμενημέρα υποβλήθηκε σε επέμβαση στο γόνατο. Έκανε την επιστροφή του με την Φιορεντίνα σε μια νίκη με 2–1 με αντίπαλο την Πάρμα στις 13 Ιανουαρίου 2008, έχοντας μείνει εκτός αγωνιστικής δράσης για έναν μήνα, και εκπληκτική του απόδοση βραβεύτηκε με μονοετή επέκταση συμβολαίου.
Στις 2 Νοεμβρίου 2010, ο Φρέι τραυματίστηκε στο γόνατο στη διάρκεια προπόνησης, υποφέροντας από τραυματισμό του προσθίου χιαστού συνδέσμου , χάνοντας έτσι το υπόλοιπο της σεζόν.
Το 2011, ο Φρέι μετακινήθηκε στην Τζένοα υπογράφοντας πενταετές συμβόλαιο έχοντας πλέον χάσει την θέση βασικού που κατείχε στην ομάδα της Φλωρεντίας μετά την άφιξη του Άρτουρ Μπόρουτς από την Σέλτικ στη διάρκεια της προηγούμενης σεζόν. Πριν πάει στην Τζένοα, ο Φρέι αποκάλυψε πως είχε συζητήσεις με την γαλλική ΠΣΖ στη διάρκεια της καλοκαιρινής μεταγγραφικής περιόδου αλλά αυτή τελικά απέκτησε τον τερματοφύλακα της Παλέρμο Σαλβατόρε Σιρίγου. Επίσης, ο Φρέι αποκάλυψε πως η γερμανική Μπάγερν Μονάχου είχε ενδιαφερθεί έντονα να τον αποκτήσει κατά το παρελθόν.

Διεθνής Καριέρα

Ο Φρέι έλαβε την πρώτη του κλήση για την Εθνική Γαλλίας για έναν αγώνα απέναντι στην Πολωνία τον Νοέμβριο του 2004, αλλά δεν πήρε το "βάπτισμα του πυρός". Σημείωσε την πρώτη του συμμετοχή στον τελευταίο προκριματικό αγώνα της Γαλλίας απέναντι στην Ουκρανία στις 21 Νοεμβρίου 2007. Ο αγώνας τελείωσε με μια ισοπαλία 2–2 αφούδέχτηκε το τέρμα ισοφάρισης του Αντρέι Σεβτσένκο. Υπήρξε μέλος της γαλλικής αποστολής που έλαβε μέρος στην τελική φάση του Euro 2008. Στις 20 Αυγούστου 2008, μετά την συνεχόμενη αδιαφορία που έδειχνε προς το πρόσωπό του ο Ρεϊμόν Ντομενέκ, παρά τις εξαιρετικές του εμφανίσεις με την Φιορεντίνα, και τις ασταμάτητες εκλίσεις για την κλίση του από τον γαλλικό τύπο, ο Φρέι ανακοίνωσε την απόσυρσή του από το διεθνές ποδόσφαιρο σε ηλικία μόλις 28 ετών.

Προσωπική ζωή

Ο παππούς του Φρέι, Αντρέ, ήταν Γάλλος διεθνής ποδοσφαιριστής, και ο πατέρας του, Ρεϊμόν, ήταν επίσης επαγγελματίας τερματοφύλακας. Ο νεαρότερος αδερφός του, Νικολά, είναι αμυντικός μέσος και αυτό τον καιρό αγωνίζεται με την ομάδα της ιταλικής Σέριε Α Κιέβο. Ο Φρέι είναι Βουδιστής (Soka Gakkai), και έχει τον παλιό μύθο της Φιορεντίνα Ρομπέρτο Μπάτζιο ως έναν από τους πνευματικούς του μέντορες.
Γκιόργκι Κβιρικασβίλι

Εκπαίδευση

Γεννήθηκε στην Τιφλίδα και υπηρέτησε την υποχρεωτική στρατιωτική του θητεία στο σοβιετικό στρατό την περίοδο 1986-88. Αποφοίτησε από το Ιατρικό Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας ως πτυχιούχος το 1991 και στη συνέχεια από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας όπου σπούδασε Οικονομικά (πτυχιούχος το 1995). Το 1998 απέκτησε μάστερ στα Οικονομικά από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις.

Σταδιοδρομία

Εργάστηκε ως διοικητικό στέλεχος σε διάφορες τράπεζες στη Γεωργία από το 1993 ως το 1999 και στο Οικονομικό και Νομισματικό Γραφείο της Προεδρίας το 1999. Υπηρέτησε ως βουλευτής από το 1999 ως το 2004, εκλεγμένος με το κόμμα Νέα Δικαιώματα. Έπειτα από την άνοδο στην προεδρία του Μιχαήλ Σαακασβίλι με την Επανάσταση των ρόδων, ο Κβιρικασβίλι επέστρεψε στις επιχειρήσεις. Από το 2006 ως το 2011 ήταν γενικός διευθυντής της Τράπεζας, ιδιοκτησίας του Μπίτζινα Ιβανισβίλι. Με τη νίκη του συνασπισμού Γεωργιανό Όνειρο στις βουλευτικές εκλογές του 2012, ο Κβιρικασβίλι διορίστηκε υπουργός Οικονομίας και Αειφόρου Ανάπτυξης στην κυβέρνηση του Ιβανισβίλι τον Οκτώβριο του 2012. Επιπρόσθετα ανέλαβε και αναπληρωτής πρωθυπουργός, τον Ιούλιο του 2013. Παρέμεινε σε αμφότερες τις θέσεις και στην κυβέρνηση του Ιρακλί Γκαριμπασβίλι, ο οποίος έγινε πρωθυπουργός τον Νοέμβριο του 2013.
Τον Δεκέμβριο του 2015 ο Κβιρικασβίλι προτάθηκε από το συνασπισμό Γεωργιανό Όνειρο για την πρωθυπουργία, ώστε να αντικαταστήσει τον παραιτηθέντα Γκαριμπασβίλι. Ο νέος πρωθυπουργός κέρδισε την εμπιστοσύνη του Κοινοβουλίου με 86 ψήφους έναντι 28 στις 30 Δεκεμβρίου 2015.
Στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 8 Oκτωβρίου 2016 ο κυβερνών συνασπισμός Γεωργιανό Όνειρο, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Κβιρικασβίλι κέρδισε μια δεύτερη θητεία.  Το Γεωργιανό Όνειρο κέρδισε 115 έδρες, παρουσιάζοντας αύξηση 67 εδρών, ενώ το Ενωμένο Εθνικό Κίνημα μείωσε τις έδρες του σε 27.
Ο Κβιρικασβίλι παραιτήθηκε έπειτα από μαζικές διαδηλώσεις εναντίον της κυβέρνησης και στις 20 Ιουνίου 2018 αντικαταστάθηκε από τον Μαμούκα Μπαχτάτζε, υπουργό Οικονομικών. Το κοινοβούλιο ενέκρινε τον διορισμό με ψήφους 99-6.
Ντανιέλ Φλόρεα

Καριέρα

Ο Φλόρεα γεννήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου του 1975 και ξεκίνησε την σταδιοδρομία του απο την Οτελούλ.Το 1997 μεταγράφηκε στην Ντιναμό Βουκουρεστίου όπου έμεινε μέχρι το 2001.Ακολούθησε μια πολυετή καριέρα στα γήπεδα της Ουκρανίας με τις φανέλες της Σαχτάρ Ντόνιετσκ,της Μέταλουργκ Ζαπορίζια και της Μέταλουργκ Ντόνιετσκ όπου παρέμεινε μέχρι τον χειμώνα του 2005 όταν και επέστρεψε στην Ντιναμό Βουκουρεστίου. Απο τη σεζόν 2006/07 αγωνίζεται στο κυπριακό πρωτάθλημα με τη φανέλα του ΑΠΟΕΛ .
Ο Φλόρεα έχει διατελέσει 3 φορές διεθνής με την Εθνική Ρουμανίας απο το 1999 ως το 2002.
Let There Be Rock

Ιστορία του δίσκου

Το "Let There Be Rock" ηχογραφήθηκε στις αρχές του 1977 στα "Albert Studios" του Σίδνεϊ, στην Αυστραλία. Αυτό ήταν το τελευταίο άλμπουμ του συγκροτήματος που συμμετείχε ο μπασίστας Μαρκ Έβανς, ο οποίος στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τον Κλιφ Ουίλιαμς. Η παραγωγή του έγινε από τους Χάρι Βάντα και Τζορτζ Γιανγκ, ενώ τον Ιούλιο του 1977, το συγκρότημα γύρισε ένα βίντεο κλιπ για το ομώνυμο κομμάτι, στην εκκλησία "Kirk Gallery" του Σάρι Χιλς του Σίδνεϊ, με τον Μπον Σκοτ να εμφανίζεται σαν ιερέας και τα υπόλοιπα μέλη του σχήματος σαν παπαδάκια. Το αρχικό εξώφυλλο του άλμπουμ ήταν φωτογραφία από τα δάχτυλα του κιθαρίστα Κρις Τέρνερ των Buffalo πάνω στην ταστιέρα μιας κιθάρας. Η φωτογραφία του εξωφύλλου της διεθνούς έκδοσης είναι παρμένη από την ζωντανή εμφάνιση του συγκροτήματος στο "Kursaal Ballroom" του Έσσεξ της Μεγάλης Βρετανίας στις 19 Μαρτίου 1977.
Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1977 στην Αυστραλία, σκαρφαλώνοντας στο Top-20, με το σινγκλ του ομώνυμου τραγουδιού και του "Dog Eat Dog" να μην καταφέρουν να μπουν στο Top-50. Τέσσερις μήνες αργότερα το άλμπουμ κυκλοφόρησε στον υπόλοιπο κόσμο, ανεβαίνοντας στο Top-10 στην Γαλλία και την Ολλανδία, όπου το σινγκλ του "Whole Lotta Rosie" έφθασε στο # 5. Επίσης, αυτό ήταν το πρώτο άλμπουμ των AC/DC το οποίο κατάφερε να μπει στο βρετανικό Top-20 και γνώρισε επιτυχία σε αρκετές χώρες του κόσμου.
Οι κριτικές για το άλμπουμ ήταν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Ultimate Guitar" 8,8 και το "Metal Storm" 8,3.
Οι AC/DC περιόδευσαν για την προώθηση του "Let There Be Rock" στην Ευρώπη τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1977, συνεχίζοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες από τις 27 Ιουλίου μέχρι τις 3 Σεπτεμβρίου, δίνοντας συνολικά τριάντα συναυλίες. Ακολούθησαν εμφανίσεις στην Σουηδία, την Γερμανία και το Βέλγιο, για να δώσουν είκοσι συναυλίες στην Μεγάλη Βρετανία τον Οκτώβριο του 1977. Η χρονιά έκλεισε με άλλη μία αμερικάνικη περιοδεία, όπου έδωσαν 23 συναυλίες.

Τραγούδια

1. Go Down (A. Young, M. Young, Scott) - 5:33

2. Dog Eat Dog (A. Young, M. Young, Scott) - 3:35

3. Let There Be Rock (A. Young, M. Young, Scott) - 6:07

4. Bad Boy Boogie (A. Young, M. Young, Scott) - 4:28

5. Overdose (A. Young, M. Young, Scott) - 6:09

6. Crabsody in Blue (A. Young, M. Young, Scott) - 4:45

7. Hell Ain't a Bad Place to Be (A. Young, M. Young, Scott) - 4:15

8. Whole Lotta Rosie (A. Young, M. Young, Scott) - 5:22

Βραβεία

Let There Be Rock (άλμπουμ)
Αυστραλία (ARIA Certification)  : 5 x πλατινένιος
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification)  : 2 x πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification)  : Ασημένιος
Γερμανία (BVMI Certification)  : Χρυσός
Γαλλία (SNEP Certification)  : Χρυσός
Παλλάς και Κένταυρος (Μποτιτσέλι)

Ιστορία

Θεωρείται ότι ο πίνακας είναι παραγγελία το 1482 μ.Χ στον καλλιτέχνη, του Λαυρέντιου του Μεγαλοπρεπή των Μεδίκων (κυβερνήτη της Φλωρεντίας), για δώρο στο γάμο του ξαδέλφου του Lorenzo di Pierfrancesco. Το 1975 ανακαλύπτεται μια λίστα απογραφών έργων τέχνης του 1499 η οποία πιστοποιεί την έκθεση του πίνακα στο ίδιο δωμάτιο μαζί με την Άνοιξη του Μποτιτσέλι στο οικογενειακό παλάτι των Μεδίκων.

Θέμα

Τα χρώματα είναι λιτά με αντιθέσεις οι οποίες τονίζουν την πλαστικότητα των μορφών. Μεγάλη προσοχή δίνεται στην βαθμονόμηση των χειρονομιών και τη συστροφή των μορφών.Γενικά η ματιά του θεατή εστιάζεται στις δύο μορφές του πίνακα. Ένας Κένταυρος έχει εισέλθει σε απαγορευμένο μέρος. Κρατά φαρέτρα και τόξο. Η γυναικεία μορφή δίπλα του έχει αναγνωριστεί ως η θεά Παλλάδα Αθηνά. Κρατά με το αριστερό της χέρι πολεμικό Δόρυ με πέλεκυ και στην πλάτη της έχει κρεμάσει την ασπίδα της. Φορά στεφάνι ελιάς και είναι ντυμένη με κομψό διαφανές φόρεμα στολισμένο με κλωνάρια ελιάς και κεντημένο με εμβληματικό σύμπλεγμα τριών η τεσσάρων δακτυλιδιών μπριγιάν. Έχει απλώσει το δεξί της χέρι πάνω από το κεφάλι του Κένταυρου και κρατά μια τούφα από τα μαλλιά του ενώ αυτός έχει το κεφάλι του σκυμμένο σαν ένδειξη κατευνασμού. Στο τοπίο που είναι βάθος αναγνωρίζει κανείς τον κόλπο της Νάπολης.

Ανάλυση

Η γενικώς επικρατούσα άποψη είναι ότι πρόκειται για αλληγορία του θριάμβου του πνεύματος και της λογικής πάνω στο πρωτόγονο ένστικτο και την άγνοια. Μια πιο εξειδικευμένη ερμηνεία του θέματος αναφέρεται στο πολιτικό έργο του Λαυρέντιου του Μεγαλοπρεπή των Μεδίκων ως ειρηνοποιού της εποχής εκείνης και την δέσμευσή του να διαπραγματευτεί μια ξεχωριστή ειρήνη για το βασίλειο της Νάπολης.
Συμφωνία της Πρετόρια

Η Συμφωνία της Πρετόρια ήταν συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ της Ρουάντα και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (DRC) τον Ιούλιο του 2002 ως προσπάθεια τερματισμού του Δεύτερου πολέμου του Κονγκό. Η Ρουάντα δέχθηκε να αποσύρει τους 20.000 στρατιώτες της από τα εδάφη του Κονγκό σε αντάλλαγμα της διεθνούς δέσμευσης για τον αφοπλισμό των παραστρατιωτικών ομάδων των Χούτου interahamwe και των πρώην μαχητών του FAR.
Οι διαπραγματεύσεις έγιναν στην Πρετόρια, της Νότιας Αφρικής και διήρκεσαν πέντε μέρες.
The Very Beast of Dio Vol. 2

Τραγούδια

1. Killing the Dragon (Dio, Bain) - 4:25

2. Push (Dio, Bain, Goldy) - 4:08

3. The Eyes (Dio, Goldy) - 6:27

4. Along Comes a Spider (Dio, Bain, Aldrich) - 3:32

5. Better in the Dark (Dio, Bain) - 3:43

6. Fever Dreams (Dio) - 4:37

7. Black (Dio, Appice, Grijalva, Pilson) - 3:06

8. Feed my Head (Dio, Goldy) - 5:39

9. Shivers (Dio, Goldy) - 4:15

10. Hunter of the Heart (Dio, Grijalva, Appice) - 5:15

11. One More for the Road (Dio, Goldy) - 3:18

12. Lord of the Last Day (Dio) - 4:04

13. Electra (Dio) - 6:26

14. As Long as It's Not About Love (Dio, Goldy) - 6:04

15. This Is Your Life (Dio, Grijalva) - 3:18

16. Metal Will Never Die - 5:20

17. The Prisoner of Paradise (Dio, Goldy) - 4:01
Δημήτρης Τερζάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 12 Μαρτίου 1938. Είναι γιος του συγγραφέα Άγγελου Τερζάκη. Σπούδασε αρχικά ανώτερα θωρητικά στο Ωδείο Αθηνών με τον Γεώργιο Σκλάβο και έπειτα μουσική σύνθεση με τον Γιάννη Γ. Παπαϊωάννου (1915-2000) στο Ελληνικό Ωδείο. Στη συνέχεια μετέβη στην Γερμανία (στην Κολωνία) για περαιτέρω σπουδές σύνθεσης κοντά στον συνθέτη Μπέρντ Αλόις Τσίμερμαν και ηλεκτρονικής μουσικής με τον  Χέρμπερτ Άιμερτ. 
O Tερζάκης το 1970 δημιούργησε διεθνή αίσθηση με το έργο του «Οίκος», σε κείμενο του Ρωμανού του Μελωδού, του οποίου η πρεμιέρα δώθηκε στο Φεστιβάλ στης Βασιλείας, και χαρακτηρίστηκε από τον γερμανικό μουσικό τύπο ως η σπουδαιότερη αποκάλυψη της διοργάνωσης. Δίδαξε σύνθεση στην Ανώτατη Μουσική Ακαδημία του Ντίσελντορφ, στην Ανώτατη Μουσική Ακαδημία του Βερολίνου και στο Ωδείο της Βέρνης. Είναι τακτικός καθηγητής της Ανώτατης Μουσικής Ακαδημίας «Φέλιξ Μέντελσον Μπαρτόλντι» (Musikhochschule Felix Mendelssohn Bartholdy) της Λειψίας.
Ο Δημήτρης Τερζάκης διαμένει μόνιμα στη Λειψία, επισκεπτόμενος τακτικά την Ελλάδα, διατηρώντας ουσιαστική σχέση με αυτήν. Τον Μάρτιο του  2015 ο Τερζάκης εκλέχτηκε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Στη δημόσια συνεδρία της υποδοχής του, την 3η Νοεμβρίου 2015, ο τιμώμενος συνθέτης εκφώνησε ομιλία με θέμα «Γιατί είναι η ελαφρά μουσική ελαφρά;».

Έργο

Το συνθετικό έργο του Δημήτρη Τερζάκη κινείται «μεταξύ δύο κόσμων», πάνω σε μια προσωπική μουσική γλώσσα με βάση την Ελλάδα και την  Ανατολική Μεσόγειο, με την οποία μπολιάζεται το Δυτικοευρωπαϊκό μουσικό ιδίωμα.  Από τα παιδικά χρόνια του, ο Δημήτρης Τερζάκης ήθλε σε επαφή με τη βυζαντινή μουσική, παρακολουθώντας τις λειτουργίες μαζί με τον παππού του, ενώ εξοικειώθηκε και με τη λαϊκή μουσική παράδοση της Ελλάδας στο Ναύπλιο, όπου βρισκόταν τα κτήμα της οικογένειάς του. Στην συνέχεια, η γνώση του Τερζάκη για τη βυζαντινή υμνογραφία επεκτάθηκε, και σε αυτό σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι συχνές επισκέψεις του, από το 1970 και έπειτα, στο Άγιον Όρος. 
Στα νεανικά κιόλας έργα του Τερζάκη, εντοπίζονται ηχητικοί συμβολισμοί βασισμένοι σε μελωδικά στοιχεία από παλιότερες ή αρχαίες μουσικές, τα οποία χρησιμοποιούνται από το συνθέτη με τρόπο ευέλικτο, χωρίς υποταγή στους παραδοσιακούς κανόνες, για τη δημιουργία μιας νέας, προσωπικής γλώσσας. Όπως αναφέρει ο ίδιος ο Τερζάκης, η μουσική του συνιστά ένα είδος «αιμοδοσίας στο σώμα της Δυτικοευρωπαϊκής μουσικής, η οποία, απομονωμένη για αιώνες από τους μεγάλους Ανατολικοευρωπαϊκούς και Εξωευρωπαϊκούς μουσικούς πολιτισμούς, έχει φτάσει σε αδιέξοδο». Και δηλώνει εμφατικά: «Δεν  χρησιμοποίησα ποτέ αυτούσιο [παραδοσιακό] υλικό. Ρίχνω το βάρος στο μελωδικό στοιχείο, που το τοποθετώ σε βάσεις μη Δυτικές».