Τιερί της Αλσατίας

Η διεκδίκηση του Γουλιέλμου Κλίτο

Με την δολοφονία του ξαδέλφου του Καρόλου του Καλού (1127), ο Τιερί απαίτησε την κομητεία της Φλάνδρας ως εγγονός του Ροβέρτου Α΄, αλλά ο Γουλιέλμος Κλίτο με την βοήθεια του Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου ΣΤ΄ σφετερίστηκε τον θρόνο. Οι πολιτικές του Γουλιέλμου που υποστήριζε την αυτονομία της Φλάνδρας τον έκαναν μισητό, στα τέλη του χρόνου η Μπρυζ, η Γάνδη, η Λιλ και η Σάιντ-Ομέρ κάλεσαν τον Τιερί να αναλάβει την κομητεία. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας διέταξε τον αρχιεπίσκοπο του Ρεμς Ραυμόνδο του Μαρτινιέ να αφορίσει τον Τιερί και ξεκίνησε την πολιορκία της Λιλ, αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει όταν ο θείος του Γουλιέλμου Κλίτο Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας υποστήριξε τον Τιερί. Ο Τιερί ηττήθηκε, δραπέτευσε στην Μπρυζ, από εκεί πήγε στην Άαλστ όπου ο Γοδεφρείδος Α΄ του Λουβαίν και ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ ξεκίνησαν την πολιορκία του. Η πόλη αλώθηκε αλλά ο Γουλιέλμος Κλίτο βρέθηκε δολοφονημένος (27 Ιουλίου 1128), ο Τιερί έγινε ο αναμφισβήτητος διάδοχος του στην Φλάνδρα.

Γάμος με την Σιβύλλα του Ανζού

Ο Τιερί εγκαταστάθηκε στην Γάνδη, αναγνωρίστηκε από όλες τις Φλαμανδικές πόλεις, τους Φλαμανδούς λόρδους και τον βασιλιά Ερρίκο Α΄, του ορκίστηκαν όλοι πίστη. Ο Τιερί έδωσε μετά το 1132 όρκο υποτέλειας στον Γάλλο βασιλιά Λουδοβίκο ΣΤ΄ για να κερδίσει την υποστήριξη του απέναντι στον Βαλδουίνο τον Κτίστη, τον διεκδικητή του στην Κομητεία της Φλάνδρας. Η πρώτη σύζυγος του Σβανχίλδη πέθανε αφήνοντας μόνο μία κόρη (1132), αποφάσισε να προχωρήσει σε δεύτερο γάμο για να αποκτήσει τον διάδοχο. Σε προσκύνημα που έκανε στην συνέχεια στο Σταυροφορικό Βασίλειο της Ιερουσαλήμ παντρεύτηκε την Σιβύλλα του Ανζού κόρη του Φούλκων της Ιερουσαλήμ με την πρώτη σύζυγο του Ερμενγάρδη του Μαιν και χήρα του Γουλιέλμου Κλίτο, ένας πολύ σημαντικός γάμος. Αυτό ήταν το πρώτο από τα τέσσερα προσκυνήματα του Τιερί στους Αγίους Τόπους, επέστρεψε στην Φλάνδρα και κατέστειλε επανάσταση του Γοδεφρείδου Γ΄ του Λουβαίν στην Κάτω Λοθαριγγία.

Β΄ Σταυροφορία

Συμμετείχε στην Β΄ Σταυροφορία (1147), έφτασε στους Αγίους Τόπους μέσω του ποταμού Μαιάνδρου, πολέμησε στην Μάχη της Αττάλειας (1148) και συμμετείχε στο Συμβούλιο της Άκρας που πήρε απόφαση για την αποτυχημένη επίθεση στην Δαμασκό.
Η "πολιορκία της Δαμασκού" έγινε υπό την ηγεσία του ετεροθαλούς αδελφού της συζύγου του Βαλδουίνου Γ΄ της Ιερουσαλήμ, συμμετείχαν εκτός από τον ίδιο τον Τιερί ο Λουδοβίκος Ζ΄ της Γαλλίας και ο Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας. Οι τοπικοί ευγενείς ωστόσο αρνήθηκαν και προτίμησαν για κυβερνήτη τους τον τοπικό λόρδο της Βηρυτού. Ο Γουλιέλμος της Τύρου γράφει σχετικά με το περιστατικό "οι τοπικοί βαρόνοι προτίμησαν να διατηρήσουν την πόλη της Δαμασκού για τον εαυτό του παρά να την παραδώσουν σε έναν κόμη", το αποτέλεσμα ήταν η διάλυση της πολιορκίας. Ο Γουλιέλμος της Τύρου γράφει επιπλέον ότι πολλοί ιστορικοί χρέωσαν στον Τιερί την αποτυχία της Β΄ Σταυροφορίας αλλά ο ίδιος απέφυγε να το κάνει. 
Κατά τη διάρκεια της απουσίας του ο αντίπαλός του Βαλδουίνος Δ΄ του Αινώ επιτέθηκε στην Φλάνδρα, λεηλάτησε το Αρτουά, η Σιβύλλα αντέδρασε σφοδρά και λεηλάτησε σε απάντηση το Αινώ. Με την επιστροφή του ο Τιερί εκδικήθηκε (1150) με την βοήθεια του Ερρίκου Δ΄ του Λουξεμβούργου και του Ερρίκου Β΄, επισκόπου της Λιέγης. Ακολούθησε ειρήνη, σύμφωνα με τους όρους η κόρη του Τιερί Μαργαρίτα Α΄ της Φλάνδρας παντρεύτηκε τον Βαλδουίνο, γιο και διάδοχο του Βαλδουίνου του Κτίστη. Το 1156 ο Τιερί πάντρεψε τον μεγαλύτερο γιο του με την Ελισσάβετ του Βερμαντουά κόρη και διάδοχο του Ραούλ Α΄ του Βερμαντουά.

Επιστροφή στους Αγίους Τόπους

Επέστρεψε στους Αγίους Τόπους με την σύζυγο του (1156), βοήθησε τον ετεροθαλή αδελφό της Βαλδουίνο Γ΄ στην πολιορκία της Σαϊζάρ αλλά το κάστρο παρέμεινε σε Μουσουλμανικά χέρια λόγω της διαφωνίας του με τον Ραϋνάλδο του Σατιγιόν. Επέστρεψε στην Φλάνδρα χωρίς την σύζυγο του που παρέμεινε μοναχή στην αυλή του Αγίου Λαζάρου στην Βηθανία. Ο γιος και διάδοχος του Φίλιππος που διοικούσε το δουκάτο κατά την διάρκεια της απουσίας του παρέμεινε συμβασιλέας μετά την επιστροφή του πατέρα του. Επέστρεψε στους Αγίους Τόπους άλλη μια φορά (1164) για να συνοδεύσει τον Αμωρί Α΄ της Ιερουσαλήμ επίσης ετεροθαλή αδελφό της συζύγου του και μικρότερο αδελφό του Βαλδουίνου Γ΄ όπου παρέμεινε ως το 1166. Μετά την επιστροφή του υιοθέτησε σαν σφραγίδα μια παλάμη με ημερομηνία και ένα στέμμα από δάφνες στην αντίθετη πλευρά.
Ο Τιερί της Αλσατίας πέθανε στις 17 Ιανουαρίου 1168 και τάφηκε στο "αββαείο του Γουότεν" ανάμεσα στο Σαιντ-Ομέρ και το Γκραβελίν. Η βασιλεία του ήταν εκσυγχρονισμένη και ειρηνική, έφερε μεγάλη οικονομική και αγροτική ανάπτυξη που διατηρήθηκε πολλούς αιώνες, η μεγάλη εδαφική επέκταση της κομητείας οφείλεται στον ίδιο.