google/wiki40b huggingface dataset:
Γεώργιος Ρωμαίος

Δημοσιογραφική σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στους Πάγους της Κέρκυρας στις 14 Απριλίου του 1934. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στην τότε Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΣΟΕΕ, σήμερα Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών). Αποφοιτώντας ακολούθησε επαγγελματικά τη δημοσιογραφία στην εφημερίδα «Το Βήμα», στην οποία και ανέλαβε, διαδοχικά, συντάκτης Βουλής, πολιτικός συντάκτης, διευθυντής σύνταξης και τελικά διευθυντής, μέχρι το 1981. Ταξίδεψε επανειλημμένα, σε δημοσιογραφικές αποστολές, στην Κύπρο, την Ινδία, την Ταϋλάνδη, το Χονγκ Κονγκ, την Ανατολική Γερμανία, την Σοβιετική Ένωση και τον Λίβανο.
Ο Γ. Ρωμαίος έγινε διάσημος με την υπόθεση δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη όταν τότε ως απεσταλμένος δημοσιογράφος του «Βήματος» και των «Νέων» στη Θεσσαλονίκη έκανε πολύ σημαντικές  έρευνες που βοήθησαν στο ξεσκέπασμα του παρακράτους και του Γιοσμά που δρούσε στη συμπρωτεύουσα. 
Επί δικτατορίας των συνταγματαρχών, το 1971, συνελήφθη και φυλακίστηκε για επτά μήνες (ένα μήνα στο ΕΑΤ-ΕΣΑ και έξι μήνες στις φυλακές Κορυδαλλού) για τη συμμετοχή του στο ΠΑΚ του Ανδρέα Παπανδρέου.
Κατά την περίοδο 1976 - 1978 υπήρξε αντιπρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ).

Πολιτική σταδιοδρομία

Το 1981 με την εκλογή του ΠΑΣΟΚ διορίστηκε γενικός διευθυντής της ΕΡΤ, θέση που διατήρησε μέχρι το 1984 όταν εκλέχθηκε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ (επανεκλέχθηκε στις ευρωεκλογές του 1989). Το 1984 ανέλαβε επίσης πρόεδρος της πρώτης Διοικούσας Επιτροπής του Ιονίου Πανεπιστημίου. Την περίοδο 1987 - 1992 διατέλεσε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. 
Με την επιστροφή του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία διορίστηκε υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας (13 Οκτωβρίου 1993 - 4 Μαΐου 1994) και στη συνέχεια αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας (4 Μαΐου 1994 - 15 Σεπτεμβρίου 1995). Το 1994, στο 3ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος και στις 15 Σεπτεμβρίου του 1995 τοποθετήθηκε αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών ως τον Ιανουάριο του 1996 και την παραίτηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Στις εκλογές του 1996 εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Αθηνών και ανέλαβε υπουργός Δημόσιας Τάξης, έως τον Οκτώβριο του 1998. Ως υπουργός Δημόσιας Τάξης αρχικά είχε επιτυχίες, αλλά η θητεία του έληξε με άσχημο τρόπο λόγω της υπόθεσης Σορίν Ματέι.
Ο Γεώργιος Ρωμαίος έχει τιμηθεί με το μετάλλιο της Διεθνούς Οργάνωσης Δημοσιογράφων (στην Πράγα το 1971), καθώς και με το χρυσό μετάλλιο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Είναι έγγαμος με την Μαρία Χατζοπούλου και είναι μόνιμος κάτοικος Αθήνας (Φιλοθέη).
Σύμφωνα με την τρίτη και τελευταία σύζυγο του Ανδρέα Παπανδρέου, Δήμητρα Λιάνη, ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1993 είχε προσφέρει την θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου στον Γιώργο Ρωμαίο, την οποία ο Ρωμαίος αρνήθηκε.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1935

Οι εκλογές για την Ε' Εθνοσυνέλευση στην Ελλάδα έγιναν στις 9 Ιουνίου 1935. Δεν συμμετείχε το Κόμμα Φιλελευθέρων και τα συνεργαζόμενα κόμματα Αγροτικό Κόμμα, Προοδευτικό Κόμμα, Αγροτικό και Εργατικό Κόμμα και το Κόμμα Συντηρητικών Δημοκρατικών
Διοικητική διαίρεση της Σομαλίας

Η Σομαλία χωρίζεται σε 3 περιφέρειες, 6 υποπεριφέρειες και 18 κρατίδια.
Πολύφεγγος

Ο Άγιος Γεώργιος της Πολυφέγγου (Sancto Georgio de Polifengno, όπως αναφέρεται σε έγγραφο του 1377) ή απλώς Πολύφεγγος (Polifant στο γαλλικό Χρονικόν του Μορέως) ήταν φρούριο και οικισμός του φράγκικου Πριγκιπάτου της Αχαΐας στην Πελοπόννησο. Ο οικισμός του Αγίου Γεωργίου ευρισκόταν σε πεδινή τοποθεσία, σε απόσταση περίπου 3 km από την Αρχαία Νεμέα, και κατελάμβανε τον χώρο της σημερινής πόλης της Νεμέας, ενώ το φρούριο ευρισκόταν στην κορυφή του Όρους Πολύφεγγου και ήλεγχε ένα από τα περάσματα που οδηγούσαν από το οροπέδιο της Αρκαδίας στις πεδινές εκτάσεις του Αργολικού Κόλπου.
Τον Σεπτέμβριο του 1320, οι Έλληνες, υπό την ηγεσία του Ανδρόνικου Ασάν, κατέλαβαν το φρούριο του Αγίου Γεωργίου των Σκορτών και νίκησαν τις φραγκικές ενισχύσεις που κατέφθασαν στην περιοχή. Αμέσως μετά την επιτυχία αυτή, βάδισαν ενάντια στα φρούρια της Καρύταινας, της Άκοβας και της Πολυφέγγου, των οποίων και πέτυχαν την παράδοση, μέσω της δωροδοκίας των διοικητών τους. Η επιτυχία αυτή έδωσε στους Έλληνες στρατιωτικό πλεονέκτημα, καθώς το σύνολο αυτών των φρουρίων ήλεγχε ορεινά περάσματα από το αρκαδικό οροπέδιο προς τις, ακόμη υπό φραγκικό έλεγχο, παράκτιες πεδιάδες. Η Πολύφεγγος, ωστόσο, ενδέχεται να ανακατελήφθη από τους Φράγκους λίγο καιρό αργότερα, καθώς το όνομά της εμφανίζεται σε έναν κατάλογο φέουδων του Πριγκιπάτου της Αχαΐας του 1377.
Εθνόσημο της Αιγύπτου

Το εθνόσημο της Αιγύπτου είναι ο Αετός του Σαλαδίνου (ένας θυρεός που είναι ενσωματωμένος σε έναν χρυσό αετό, ο οποίος φέρει στο στήθος του θυρεό με τα χρώματα της σημαίας σε κάθετο σχηματισμό και κάτω από αυτόν υπάρχει μια περγαμηνή, η οποία φέρει το όνομα της χώρας στα αραβικά, Jumhuriyat Misr al-Arabiya).
Συνεταιριστική Ελληνική Καπνοβιομηχανία

Προϊόντα

Ξεκίνησε να παράγει τσιγάρα το 1980, διανέμοντας στην αγορά τις δύο πρώτες μάρκες της, την φερώνυμη σε δύο εκδόσεις ("ΣΕΚΑΠ extra" και "ΣΕΚΑΠ special"), καθώς και την πολυτελή μάρκα "Κιρέτσιλερ". Το 1984 ακολούθησε η κυκλοφορία των τσιγάρων Cooper (το όνομα προέκυψε από τον αγγλικό όρο cooperative, που σημαίνει συνεταιριστικός). Το 1989 ακολούθησε το "GR lights", ως το πρώτο ελαφρύ τσιγάρο της εταιρείας. Καινοτόμο ήταν το εγχείρημα του λανσαρίσματος της μάρκας "BF" στην αγορά σε τέσσερις τύπους, το οποίο αποτέλεσε το πρώτο τσιγάρο παγκοσμίως, που έφερε το διεθνώς πατενταρισμένο βιολογικό φίλτρο ενεργού άνθρακα και αιμοσφαιρίνης (το όνομα BF αποτελεί αρκτικόλεξο του όρου Biofilter).
Αλντεμπαράν

Ιστορία

Στη Μαθηματική σύνταξη του Πτολεμαίου αναφέρεται ακόμη ως «ο λαμπρός των Υάδων», καθώς από τη Γη φαίνεται να ανήκει στο ανοικτό σμήνος αστέρων Υάδες ως ο λαμπρότερος αυτών. Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι μέλος του σμήνους, αφού ο Αλντεμπαράν βρίσκεται τρεις φορές πιο κοντά στη Γη.
Το αραβικό όνομα Αλντεμπαράν που είναι και σήμερα σε χρήση σημαίνει «αυτός που ακολουθεί». Προφανώς οι Άραβες τον ονόμασαν έτσι επειδή ακολουθεί τις Πλειάδες (κοινώς Πούλια) που αποτελεί ομάδα αστέρων του ίδιου αστερισμού.

Χαρακτηριστικά

Ο Αλντεμπαράν είναι λαμπρός αστέρας πρώτου μεγέθους και ακριβέστερα 0,85 μεγέθους (κατά μέσο όρο). Kατά σειρά λαμπρότητας είναι ο 14ος αστέρας του ουρανού και βρίσκεται σχετικά εύκολα αν προεκταθεί η γραμμή των τριών λαμπρών αστέρων της Ζώνης του Ωρίωνα προς Βορρά, ή ακόμα αν προεκταθεί η γραμμή δ - α της Μεγάλης Άρκτου κατ' αντίθετη διεύθυνση προς την ουρά. Τότε συναντάται στην αρχή η Αίγα και στη συνέχεια ο Αλντεμπαράν. Το χρώμα του Αλντεμπαράν είναι κόκκινο ή ακριβέστερα πορτοκαλί.
Στον Αλντεμπαράν διαπιστώθηκε υπό του πρώτου διευθυντού του Αστεροσκοπείου Αθηνών Ι. Σμιτ μεταξύ των ετών 1841 και 1855 μία μεταβολή της λαμπρότητας, που σήμερα επιβεβαιώνεται ως περιοδική σε βραχέα διαστήματα, κατά δύο δέκατα του μεγέθους του.
Ακόμα, μια περιοδική μεταβολή στο φάσμα του Αλντεμπαράν υποστηρίχθηκε πρόσφατα, το 1997, ότι προκαλείται από έναν συνοδό, ένα σώμα δηλαδή που περιφέρεται γύρω του, με περίοδο τροχιάς δυο ετών. Το σώμα πιθανόν να είναι ένας καφέ νάνος με μάζα 11 φορές αυτή του Δία. Η ανακάλυψη αυτή, αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί πλήρως, θεωρείται αρκετά πιθανή, ενώ πιθανολογείται και η ύπαρξη και άλλων πλανητών γύρω απ' το αστέρι.
Η απόστασή του από η Γη, που μετρήθηκε από τους πρώτους των αστέρων (απλανών), είναι γύρω στα 65,1 έτη φωτός. Έχει διάμετρο 38-45 φορές μεγαλύτερη του Ηλίου, κι αν τον βάζαμε στη θέση του, θα έφτανε περίπου στο μέσο της απόστασης μέχρι τον πλανήτη Ερμή, και, καθώς έχει 150 φορές τη λαμπρότητα του Ήλιου, θα έκανε τη ζωή πάνω στη Γη αδύνατη. Κατά την ταξινόμηση του Σέκι ανήκει στην κατηγορία του δικού μας Ήλιου, έχει δηλαδή περίπου την ίδια μάζα, ενώ κατά αυτή του Αστεροσκοπείου του Χάρβαρντ συγκαταλέγεται μεταξύ των ερυθρωπών, βαθυκίτρινων αστέρων, στους οποίους δεν παρατηρείται υδρογόνο. Πράγματι ο Αλντεμπαράν είναι ένα αστέρι το οποίο έχει εξαντλήσει τα πυρηνικά του καύσιμα σε υδρογόνο και έχει αφήσει την Κύρια Ακολουθία. Έχει μετατραπεί σε ερυθρό γίγαντα και οι πυρηνικές αντιδράσεις στο εσωτερικό του βασίζονται πλέον στη σύντηξη του ηλίου σε άνθρακα. Η θερμοκρασία της επιφάνειάς του βρέθηκε με διάφορες μεθόδους ότι φθάνει τους 3.500 βαθμούς Κελσίου αλλά όχι άνω των 3.830.

Η πρώτη διαπίστωση περί κίνησης των άστρων

Ο Αλντεμπαράν είναι ο πρώτος αστέρας στον οποίο διαπιστώθηκε ιδία κίνηση, ότι δηλαδή δεν μένει ακίνητος στο διάστημα αλλά ότι μετατοπίζεται. Το σημαντικό αυτό γεγονός κατακρήμνισε την αντίληψη ότι οι αστέρες έμεναν ακίνητοι (εξ ου και καλούνταν «απλανείς») και συνέβη το 1718, όταν διαπιστώθηκε από τον Άγγλο αστρονόμο Έντμουντ Χάλλεϋ, όταν συνέκρινε τις δικές του παρατηρήσεις με αυτές των αρχαίων Ελλήνων αστρονόμων.
Άνω Αφροξυλιά Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Η Άνω Αφροξυλιά βρίσκεται ΒΔ. της Ναυπάκτου, σε απόσταση 13,5 χλμ. από αυτήν, επάνω στην επαρχιακή οδό Ναυπάκτου - Βομβοκού - Μαμουλάδα - Ριγάνι. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1940 με το ΦΕΚ  16/10/1940. Το χωριό έχει σχεδόν ερημώσει εξ΄ αιτίας της μετακίνησης των κατοίκων του στην Κάτω Αφροξυλιά δίπλα στην αριστερή όχθη του χειμάρρου Βαριάς, σε περιοχή ευφορότερη και με καλύτερο κλίμα. Αξιοθέατα είναι η τοποθεσία "Φραγκόβρυση" και η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, όπου κάθε χρόνο στις 26 Ιουλίου τιμάται η μνήμη της και γίνεται πανηγύρι.
Ιουδήθ της Βαυαρίας (1100-1130)

Δούκισσα της Σουηβίας

Την περίοδο 1119 - 1121 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ δούκα της Σουηβίας. Ο γάμος έφερε την ένωση ανάμεσα στις δύο κορυφαίες Γερμανικές οικογένειες, του Οίκου των Γουέλφων και του Οίκου των Χοενστάουφεν. Η "Ιστορία Γουελφόρουμ" γράφει τον γάμο της Ιουδήθ με τον δούκα Φρειδερίκο Β΄, αλλά χωρίς να αναφέρει την ημερομηνία. Ο πατέρας της υποστήριξε αρχικά τον γαμπρό του Φρειδερίκο Β΄ σαν διάδοχο του άτεκνου Ερρίκου Ε΄ των Σαλίων στο βασίλειο της Γερμανίας, αλλά στην συνέχεια άλλαξε και υποστήριξε τον Λοθάριο Β΄. Η αλλαγή αυτή δημιούργησε τεράστια προβλήματα ανάμεσα στις δύο οικογένειες και έφερε εμφύλιες συγκρούσεις, που διατηρήθηκαν ολόκληρο τον 12ο αιώνα. Δεν είναι γνωστές οι σχέσεις του ζεύγους μετά την αλλαγή αυτή· το βέβαιο είναι ότι η Ιουδήθ δεν έκανε άλλα παιδιά μετά τη γέννηση τής κόρης της Μπέρτας (1123). Πέθανε (27 Αυγούστου 1130) και τάφηκε στην Αλσατία· ο σύζυγός της νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Άγκνες τού Ζάαρμπρυκεν.
Δημήτριος Κρόκος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1905 και καταγόταν από εύπορη οικογένεια της πόλης. Με την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών πήγε στη Βιέννη και σπούδασε ιατρική (παθολογία). Αναγορεύτηκε διδάκτορας της ιατρικής και ήθελε να ακολουθήσει πανεπιστημιακή σταδιοδρομία, αλλά εξ αιτίας της έκρυθμης κατάστασης στην Αυστρία, λόγω της εισόδου των Γερμανών στη χώρα, την άνοιξη του 1938, αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Ελλάδα.
Στη διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε στο Ε.Α.Μ. και βοήθησε πολλούς συμπολίτες του από την καταδίωξη των αρχών κατοχής λόγω της άρτιας γνώσης της γερμανικής γλώσσας και της ιδιότητάς του ως μέλους της Δημαρχιακής Επιτροπής που διοικούσε το Δήμο Πρέβεζας και Δημαρχούντος κατά την περίοδο Οκτωβρίου 1943 έως Δεκεμβρίου 1943.
Άσκησε το επάγγελμα του ιατρού στην Πρέβεζα αφιλοκερδώς, γι' αυτό αγαπήθηκε πολύ από τον λαό της πόλης. Διακρινόταν για την εντιμότητα και την καλωσύνη του και αποκλήθηκε γιατρός των πτωχών και αδυνάτων. Το 1961 του απονεμήθηκε το παράσημο του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος του Φοίνικα για την κοινωνική του προσφορά από τον βασιλιά Παύλο.
Δεν απέκτησε οικογένεια, καθώς ολόκληρη η ζωή του αφιερώθηκε στην εξυπηρέτηση των συμπολιτών του, που ήταν γι' αυτόν η μεγάλη του οικογένεια. Πέθανε αιφνίδια στην ΑΘήνα στις 7 Μαρτίου 1983 σε ηλικία 78 ετών και τάφηκε στην Πρέβεζα. Σύμφωνα με ιδιωτική δημοσκόπηση, το όνομά του ήταν πρώτο σε δημοφιλία για να δοθεί στο Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Πρέβεζας. Σε πλατεία της Πρέβεζας υπάρχει μνημείο αφιερωμένο στο έργο των γιατρών της πόλης Χριστόφορου Τσαντούλα και Δημητρίου Κρόκου.

Πολιτική σταδιοδρομία

Πολιτεύτηκε στην εκλογική περιφέρεια Πρέβεζας και Άρτας χωρίς να εκλεγεί α) στις εκλογές της 5.3.1950 με τη Δημοκρατική παράταξη των Αλέξανδρου Σβώλου και Ιωάννη Σοφιανόπουλου, β) στις εκλογές της 9.9.1951 με την Ε.Π.Ε.Κ. του στρατηγού Νικολάου Πλαστήρα και γ) στις εκλογές 16.11.1952 στην εκλογική περιφέρεια Πρέβεζας με την Ε.Π.Ε.Κ. του στρατηγού Νικολάου Πλαστήρα.
Στις εκλογές της 19.2.1956 εκλέχθηκε βουλευτής Πρέβεζας Άρτας και Λευκάδας με τη Δημοκρατική Ένωση, ως μέλος του συνεργαζόμενου σε αυτή κόμματος Δ.Κ.Ε.Λ. των Α. Σβώλου, Γ. Καρτάλη και Σ. Αλλαμανή. Άσκησε τα καθήκοντα του βουλευτή μέχρι τις 2.4.1958.
Στις δημοτικές εκλογές της 5.4.1959 εκλέχθηκε Δήμαρχος Πρέβεζας και υπηρέτησε στο αξίωμα αυτό ως τις 14 Οκτωβρίου 1963, όταν παραιτήθηκε για να συμμετάσχει στις βουλευτικές εκλογές της 3.11.1963, ως υποψήφιος της Ένωσης Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Δεν κατόρθωσε να εκλεγεί σε αυτές τις εκλογές, αλλά στις επόμενες, της 16.2.1964, εκλέχθηκε βουλευτής Πρέβεζας με την ίδια παράταξη και άσκησε τα καθήκοντα του βουλευτή μέχρι την 14.4.1967.
Ήταν υποψήφιος βουλευτής με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις του Γεωργίου Μαύρου στις εκλογές της 17.11.1974, αλλά δεν εξελέγη, καθώς συγκέντρωσε 4.164 σταυρούς.
Στις δημοτικές εκλογές της 15.10.1978 εκλέχθηκε και πάλι Δήμαρχος Πρέβεζας και υπηρέτησε στο αξίωμα αυτό από 1.1.1979 έως τις 31.12.1982.
Μαργαρίτα του Λ'Αιγκλ

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Γιλβέρτου κυρίου του Λ'Αιγκλ και της Γιουλιάνας του Περς, κόρης του Γοδεφρείδου Β΄ κόμη του Περς. 
Αν και ο πατέρας της ήταν Νορμανδός (το Αιγκλ είναι στη Νορμανδία), η εκ μητρός μάμμη της ήταν η Βεατρίκη του Μοντιντιέ, της οποίας η αδελφή Φελίσια του Ρουσύ ήταν σύζυγος του Σάντσο Ραμίρεθ της Αραγωνίας & Παμπλόνας. Ο θείος της Ροτρού Γ΄ κόμης του Περς είχε χάσει τη σύζυγό του, τον γιο του και δύο ανιψιούς, τους Εργκενούλφ και Γοδεφρείδο (αδελφούς της Μαργαρίτας) το 1120 στο ναυάγιο του Λευκού Πλοίου. Έπειτα από αυτή την τραγωδία, ο Ροτρού Γ΄ άφησε τη Γιουλιάνα υπεύθυνη της κομητείας του τού Περς και μετέβη στην Αραγωνία, όπου είχε παλαιότερα πολεμήσει. Τότε κανόνισε τον γάμο της Μαργαρίτας. Ο σύζυγός της Γκαρθία έγινε απροσδόκητα βασιλιάς της Ναβάρρας. Επικύρωσε τα δικαιώματα και προνόμια της εκκλησίας της Παμπλόνας με τη συμβουλή της "συζύγου του Μαργαρίτες βασίλισσας" σε καταστατικό του 1135.
Αντώνης Μήνου

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Αλμωπό Αριδαίας, κάνοντας ντεμπούτο στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής τη σεζόν 1975-76. Το 1980 τον απέκτησε η Καστοριά, καλύπτοντας το κενό του Νίκου Σαργκάνη και με τη φανέλα της έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική.
Το 1982 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε 2 πρωταθλήματα (1984, 1986) και 3 κύπελλα (1984, 1986, 1988). Το 1988 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ κατακτώντας 3 πρωταθλήματα (1989, 1992, 1993). Το καλοκαίρι του 1993 αποκτήθηκε από τον Απόλλωνα Αθηνών, όπου και έκλεισε την καριέρα του.

Στις εθνικές ομάδες

Με την Ελλάδα συμμετείχε συνολικά σε 16 αγώνες. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 8 Οκτωβρίου 1986, στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ιταλίας, όταν υπό τις οδηγίες του Μίλτου Παπαποστόλου αντικατέστησε στο δεύτερο ημίχρονο τον Θεολόγη Παπαδόπουλο. Συμμετείχε στην αποστολή που ταξίδεψε στις ΗΠΑ για το Μουντιάλ του 1994, όπου αγωνίστηκε στον πρώτο αγώνα της Ελλάδας εναντίον της Αργεντινής. Επίσης, το 1983 αγωνίστηκε με την ολυμπιακή ομάδα.

Προπονητική καριέρα

Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας, βρέθηκε κατά περιόδους στο προπονητικό επιτελείο της ΑΕΚ σε διάφορες θέσεις, με αποκορύφωμα το 1998 όταν υπήρξε, για μικρό χρονικό διάστημα, πρώτος προπονητής του συλλόγου.
Τα τελευταία χρόνια ανήκε στο τεχνικό επιτελείο της εθνικής Ελλάδας και επί θητείας Φερνάντο Σάντος υπήρξε ένας από τους άμεσους συνεργάτες του.
Λιου Σιαομπό

Βιογραφία

Ο Λιου Σιαομπό γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1955 στην πόλη Τσανγκτσούν της επαρχίας Τζιλίν στην Κίνα. Αρχικά δούλεψε σε ένα χωριό στην Κίνα και ύστερα σε μια οικοδομική εταιρία. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Τζιλίν και στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου. Μεταξύ 1988 και 1989 ήταν επισκέπτης καθηγητής σε διάφορα πανεπιστήμια του εξωτερικού, όπως το Πανεπιστήμιο Κολούμπια, το Πανεπιστήμιο του Όσλο και το Πανεπιστήμιο της Χαβάης. Κατά τη διάρκεια των διαμαρτυριών στην Πλατεία Τιενανμέν το 1989 ο Λιου Σιαομπό βρισκόταν στις ΗΠΑ, ωστόσο αποφάσισε να επιστρέψει στην Κίνα για να συμμετάσχει στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας. Το 1991 καταδικάστηκε για αντεπαναστατική προπαγάνδα και υποκίνηση, ωστόσο δεν του επιβλήθηκαν ποινές. Το 1996 καταδικάστηκε για αναμόρφωση μέσω εργασίας για τρία χρόνια επειδή άσκησε κριτική για το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας. Ο Λιου Σιαομπό φυλακίστηκε συνολικά 4 φορές: στην περίοδο Ιούνιος 1989-Ιανουάριος 1991 επειδή διέδωσε μηνύματα για να υποκινήσει αντιεπαναστατική συμπεριφορά, στην περίοδο Μάιος 1995-Ιανουάριος 1996 για τη συμμετοχή του σε διαδηλώσεις υπέρ της Δημοκρατίας, στην περίοδο Οκτώβριος 1996-Οκτώβριος 1999 επειδή διατάραξε την κοινωνική τάξη και τέλος στην τελευταία του ποινή φυλάκισης που εκτίει από τον Δεκέμβριο 2009 μέχρι το 2020 επειδή διέδωσε μηνύματα κατά της κυβέρνησης. Μάλιστα, κατά την περίοδο της τρίτης φυλάκισής του παντρεύτηκε τη Λιου Σια. Η τελευταία ποινή φυλάκισής του προκάλεσε την παγκόσμια κατακραυγή. Η απονομή του βραβείου Νόμπελ σε αυτόν προκάλεσε την αντίδραση της κυβέρνησης της Κίνας, η οποία δήλωσε πως θα κινηθεί εναντίον της Νορβηγίας, ωστόσο ο Νορβηγός υπουργός εξωτερικών δήλωσε πως η αντίδραση της Κίνας είναι περιττή, διότι η επιτροπή που αποφασίζει για την απονομή του βραβείου Νόμπελ είναι ανεξάρτητη από την νορβηγική κυβέρνηση.
Πέθανε στις 13 Ιουλίου 2017, σε νοσοκομείο της πόλης Σενιάνγκ.
Μηναίον

Με την ονομασία Μηναίον, φέρεται ένα σύνολο 12 βιβλίων, ένα για κάθε μήνα του έτους, εξ ου και ο όρος στον πληθυντικό "Μηναία", άνισου όγκου τόμοι, τα οποία περιέχουν τις Ακολουθίες των σταθερών εορτών. Σε αντίθεση με το Τριώδιο και το Πεντηκοστάριο, που περιέχουν ύμνους των κινητών εορτών, εξυπηρετεί υμνολογικά τις Ακολουθίες των λεγόμενων ακινήτων εορτών.

Το περιεχόμενο των Μηναίων

Το βραχύτερο Μηναίο είναι του Απριλίου, γιατί, ενόψει του εορτασμού της κινητής εορτής τού Πάσχα, η Εκκλησία απέφυγε να ορίσει στο πρώτο εικοσαήμερο άλλες εορτές ή μνήμες πανηγυριζομένων Αγίων. Το εκτενέστερο είναι αυτό τού Δεκεμβρίου, ακολουθούμενο κατά πόδας από εκείνο τού Ιανουαρίου. Η έκταση τού κάθε τόμου δεν προδικάζει τη -θεολογική και καλλιτεχνική- ποιότητα των περιεχομένων ύμνων. Πολλές ομάδες ύμνων για Αγίους είναι άτεχνες απομιμήσεις, επαναλήψεις και αναπαραγωγές παλαιοτέρων. 
Τους ύμνους που περιέχουν τα Μηναία συνέθεσαν, ίσως και εκατοντάδες, υμνογράφοι σε εντελώς διακεκριμένες εποχές. Άλλοι γνωστοί και επώνυμοι, άλλοι άσημοι ή ανώνυμοι.
Τα Μηναία και άλλα υμνογραφικά λειτουργικά βιβλία προοριζόταν για χρήση στα μοναστήρια, όχι στους ενοριακούς ναούς: οι μακρές, γεμάτες ύμνους και αναγνώσματα ακολουθίες που προβλέπονται στα βιβλία, αφορούσαν τους μοναχούς.
Τα 12 βιβλία προβάλλουν ιερά πρόσωπα τού Χριστιανισμού προς μίμηση ή ανακαλούν στο παρόν ιερά γεγονότα.
Κλιφ Ουίλιαμς

Βιογραφία

Ο Ουίλιαμς γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1949 στο Ρόμφορντ, προάστιο του Λονδίνου. Η οικογένεια του μετακόμισε στο Λίβερπουλ όταν ήταν δώδεκα ετών και ο Ουίλιαμς γνώρισε από κοντά την συνεχώς αναπτυσσόμενη σκηνή του Merseybeat. Την επόμενη χρονιά ξεκίνησε να παίζει ημί-επαγγελματικά και στα 16 του χρόνια σταμάτησε την φοίτηση του στο σχολείο με σκοπό να επικεντρωθεί στην μουσική.

Το 1967 έγινε επαγγελματίας και επέστρεψε στο Λονδίνο. Μαζί με τον κιθαρίστα Λόρι Γουάιζφιλντ, τον τραγουδιστή Μικ Σταμπς, τον κιμπορντίστα Κλάιβ Τζον και το ντράμερ Μικ Κουκ σχημάτισαν τους Home. Μετά την υπογραφή συμβολαίου συνεργασίας με την "CBS", κυκλοφόρησαν τρεις δίσκους μέχρι το 1973, με μοναδική επιτυχία το σινγκλ "Dreamer" το οποίο ανέβηκε στο βρετανικό Top-50.
Οι Home διαλύθηκαν το 1974 και Ουίλιαμς, μετά από μία αμερικάνικη περιοδεία με τον τραγουδιστή Αλ Στιούαρτ εντάχθηκε στους Bandit, με τους οποίους κυκλοφόρησε το ομώνυμο άλμπουμ το 1976. Σύντομα, το συγκρότημα διαλύθηκε και Ουίλιαμς βρέθηκε να αναζητάει συγκρότημα για να συνεργαστεί.

Το καλοκαίρι του 1977, οι AC/DC απέλυσαν τον Μαρκ Έβανς και βρέθηκαν στην αναζήτηση μπασίστα. Ο Τζέιμς Λίδερλαντ των Colosseum πρότεινε τον Ουίλιαμς για την θέση. Στις 27 Μαΐου 1977 και μετά από τέσσερις οντισιόν έγινε μέλος του συγκροτήματος και περιόδευσε μαζί τους για πρώτη φορά για την προώθηση του δίσκου "Let There Be Rock", ενώ πραγματοποίησε το δισκογραφικό του ντεμπούτο με το συγκρότημα στον δίσκο "Powerage" του 1978. Έχει παραμείνει με τους AC/DC από εκεί και έπειτα, με μία προσωρινή αποχώρηση το 1991 λόγω μόλυνσης στα νεφρά, όπου την θέση του πήρε ο Πολ Γκρεγκ για μερικές εμφανίσεις στην Βόρεια Αμερική. Μαζί τους ηχογράφησε ιδιαίτερα επιτυχημένους δίσκους όπως τα "Highway To Hell", "For Those About To Rock", "The Razor's Edge", "Black Ice" και το δεύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ όλων των εποχών, το "Back In Black" του 1980.

Παράλληλα με την πορεία του στους AC/DC, ο Ουίλιαμς πραγματοποίησε ελάχιστες συνεργασίες με άλλους καλλιτέχνες όπως το σινγκλ "I Want My Heavy Metal" του Άνταμ Μπομπ το 1984 και το "San" των Emir & Frozen Camels το 2002.

Είναι παντρεμένος με την Τζορτζίν Ουίλιαμς από το 1980 και διαμένουν στις Ηνωμένες Πολιτείες έκτοτε, αρχικά στην Χαβάη και στην συνέχεια στο Φορτ Μάιερς της Φλόριντα. Έχουν δύο παιδιά, την Έριν και τον Λουκ.
1737 Σεβέρνι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Σεβέρνι εκτιμάται σε 21,6 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,181 ± 0,057. Ο Σεβέρνι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 10 ως 18 ώρες περίπου.
Συνέλευση των Σαλώνων

Η Συνέλευση των Σαλώνων (15 Νοεμβρίου 1821 - 20 Νοεμβρίου 1821) αν και ήταν ιστορικό γεγονός που συνέβη στις αρχές της Επανάστασης του 1821 στη συνέχεια θεωρήθηκε ως μηδέποτε γενόμενη.

Ιστορική αναδρομή

Συγκεκριμένα με εισήγηση και προτροπή του Θεοδώρου Νέγρη συνήλθε στην Άμφισσα (τότε Σάλωνα) από 15 Νοεμβρίου μέχρι 20 Νοεμβρίου του 1821 συνέλευση πολιτικών προσώπων της Επανάστασης η οποία και συνέστησε τον αποκαλούμενο τότε Άρειο Πάγο της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδας που εξέλεξε πληρεξούσιους (ως παραστάτες) για την Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου. Έτσι με το τρόπο αυτό καθιδρύθηκε τοπική αυτοδιοίκηση στην Ανατολική Ελλάδα με χαρακτήρα αντίρροπου της Κεντρικής Διοίκησης της Επανάστασης που υπήρχε στη Πελοπόννησο υπό τον Δημήτριο Υψηλάντη.
Όμως τόσο οι πράξεις όσο και οι αποφάσεις της Συνέλευσης αυτής των Σαλώνων, που διασάλευαν επικίνδυνα την περαιτέρω ενότητα του Αγώνα, ακυρώθηκαν από την Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους, ως μηδέποτε γενόμενες.
4-υδροξυβενζαλδεΰδη

Φυσική παρουσία

Έχει βρεθεί στις ορχιδέες Gastrodia elata και Galeola faberi, όπως επίσης και στη βανίλια.

Χημικά παράγωγα

Η οξείδωση Ντάκιν (Dakin oxidation) είναι οργανική οξειδοαναγωγική αντίδραση σύμφωνα με την οποία οι ορθο- και παρα- υδροξυβενζαλδεΰδες ή υδροξυφαινυλοκετόνες αντιδρούν με υπεροξείδιο του υδρογόνου (H₂O₂) και μια βάση δίνοντας τις αντίστοιχες βενζο(λο)διόλες και αντίστοιχα καρβοξυλικά οξέα (με τη μορφή του αντίστοιχου προς τη βάση άλατος). Για την 4-υδροξυβενζαλδεΰδη, η αντίστοιχη βενζο(λο)διόλη είναι η υδροκινόνη και το αντίστοιχο καρβοξυλικό οξύ είναι το μεθανικό οξύ. οπότε η οξείδωση Ντάκιν της 4-υδροξυβενζαλδεΰδης διαμορφώνεται ως εξής:

Μεταβολισμός

Η δεϋδρογονάση της 4-υδροξυβενζαλδεΰδης είναι ένζυμο που βρίσκεται στα καρότα (Daucus carota) και ανάγει την 4-υδροξυβενζαλδεΰδη σε 4-υδροξυβενζυλική αλκοόλη [(C₆H₄)(4-ΟΗ)CH₂OH]: