Nakajima Ki-27

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Στα 1935 έγινε διαγωνισμός που αφορούσε την απόκτηση νέου μονοπλάνου μαχητικού αεροσκάφους που θα αντικαθιστούσε τα διπλάνα Kawasaki Ki-10 της Αεροπορίας του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού. Το νέο μαχητικό θα έπρεπε επίσης να έχει ανώτερες επιδόσεις από το πειραματικό Mitsubishi Ki-18. Προτάσεις υπέβαλαν οι Nakajima, Mitsubishi και Kawasaki. Τα σχέδια που παρουσίασαν αντιστοίχως ήταν τα: Ki-27, Ki-28 και Ki-33 (το τελευταίο ήταν μετατροπή του Mitsubishi A5M, που προορίζονταν για τα αεροπλανοφόρα του Αυτοκρατορικού Ναυτικού. Η σχεδίαση της Nakajima βασίζονταν στο μονοπλάνο Ki-11, το οποίο είχε απορριφθεί σε προηγούμενο διαγωνισμό για χάρη του Ki-10. Επειδή ο Στρατός έκρινε ότι το Nakajima Ki-12 με τον υγρόψυκτο κινητήρα και το ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης ήταν πολύ περίπλοκο, ο αρχισχεδιαστής Koyama Yasushi ανέπτυξε το Ki-27 με σταθερό σύστημα προσγείωσης και αστεροειδή κινητήρα. Το αεροσκάφος αυτό πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 15 Οκτωβρίου 1936 και παρόλο που ήταν πιο αργό και υποδεέστερο όσον αφορά τον ρυθμό ανόδου σε σχέση με τον ανταγωνισμό, επελέγη εξ αιτίας της εκπληκτικής ευελιξίας του που οφείλονταν στο πολύ χαμηλό πτερυγικό φόρτο. Ο Στρατός παρήγγειλε δέκα αεροσκάφη προπαραγωγής (Ki-27a) προκειμένου να διεξαχθούν περαιτέρω δοκιμές. Αυτά είχαν κλειστό πιλοτήριο και μεγαλύτερες πτέρυγες.
Ο τύπος εντάχθηκε σε υπηρεσία το 1937. Προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες, εκτός από την Nakajima κατασκεύαζαν Ki-27 οι Tachikawa και Manshukoku Hikoki Seizo KK. Η παραγωγή διεκόπη το 1942, αφού είχαν ήδη ολοκληρωθεί 3368 αεροσκάφη.

Επιχειρησιακή ιστορία

Τα Ki-27 ήταν τα βασικά μαχητικά της Αεροπορίας του Στρατού μέχρι τις αρχές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Γνώρισαν πρώτη φορά πολεμική δράση τον Μάρτιο του 1938 πάνω από την Κίνα, στον Δεύτερο Σινοϊαπωνικό Πόλεμο και κατάφεραν να κερδίσουν την αεροπορική υπεροχή μέχρι την έλευση των σοβιετικής κατασκευής Polikarpov I-16. Το 1939 συνέβη μεγάλης κλίμακας σύγκρουση ανάμεσα στην ΕΣΣΔ και την ιαπωνική στρατιά στην Μαντζουρία, που τότε ήταν υπό ιαπωνικό έλεγχο ως το προτεκτοράτο του Μαντσούκουο. Στην Μάχη του Χάλκιν Γκολ τα Ki-27 αντιμετώπισαν τα σοβιετικά διπλάνα μαχητικά Polikarpov I-15 καθώς και τα πιο σύγχρονα μονοπλάνα I-16. Στην αρχική φάση της σύγκρουσης τα Ki-27 αποδείχθηκαν ανώτερα των αντιπάλων τους και πέτυχαν την αεροπορική υπεροχή, κάτι που εν πολλοίς οφείλονταν στους καλύτερα εκπαιδευμένους Ιάπωνες πιλότους. Πρέπει να σημειωθεί ότι το Nakajima ήταν οπλισμένο με δύο πολυβόλα των 7,92 mm, όπως και πολλά σύγχρονα του μαχητικά, όμως δεν διέθετε αυτοφρασσόμενες δεξαμενές καυσίμου και θωράκιση για να προστατεύεται ο πιλότος. Αργότερα η Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία παρέλαβε αναβαθμισμένες εκδόσεις των Ι-16, ικανών να εξουδετερώσουν όλα τα πλεονεκτήματα των Ki-27. Οι Σοβιετικοί υιοθέτησαν επίσης την τακτική να επιχειρούν σε μεγάλους, σφιχτούς σχηματισμούς και να επιτίθενται έχοντας το πλεονέκτημα του ύψους ή/και της ταχύτητας έναντι των αντιπάλων τους. Οι Ιάπωνες υπέστησαν σημαντικές απώλειες, όμως ισχυρίσθηκαν την κατάρριψη 1340 εχθρικών αεροσκαφών (ο αριθμός είναι αναμφίβολα ανακριβής διότι είναι εξαπλάσιος των απωλειών που αναγνώρισαν οι Σοβιετικοί και τριπλάσιος του συνολικού αριθμού αεροσκαφών που είχαν στο θέατρο επιχειρήσεων). Ο καλύτερος Ιάπωνας πιλότος της σύρραξης και ταυτόχρονα ο καλύτερος πιλότος των Ki-27 ήταν ο Hiromichi Shinohara, που ισχυρίσθηκε την κατάρριψη 58 εχθρικών αεροσκαφών (εκ των οποίων τα έντεκα την ίδια ημέρα). Καταρρίφθηκε από Ι-16 στις 27 Αυγούστου 1939.
Τα Ki-27 χρησιμοποιήθηκαν σε πολεμικές επιχειρήσεις στα πρώτα στάδια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ανέλαβαν αποστολές συνοδείας βομβαρδιστικών που έπλητταν στόχους στην Μαλαϊκή Χερσόνησο, την κύρια βάση της Σιγκαπούρη, τις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες, την Μπούρμα και τις Φιλιππίνες, χωρίς όμως να αποδώσουν καλά απέναντι στα Brewster F2A Buffalo που αντιμετώπισαν. Στα πρώτα στάδια του πολέμου, ο τύπος γνώρισε επίσης σημαντική δράση ενάντια στους περίφημους Flying Tigers, χωρίς καλά αποτελέσματα απέναντι στα πιο σύγχρονα Curtiss P-40 Warhawk. Σύντομα τα Ki-27 αντικαταστάθηκαν από τα ανώτερα τεχνολογικά Nakajima Ki-43 στις μονάδες πρώτης γραμμής, αξιοποιήθηκαν δε σαν εκπαιδευτικά.
Αριθμός αεροσκαφών εξήχθη επίσης στο Μάντσουκουο και την Ταϊλάνδη. Τα ταϊλανδέζικα Ki-27 γνώρισαν πολεμική δράση ενάντια σε αμερικανικά μαχητικά, καταφέροντας μάλιστα να προκαλέσουν ζημιές σε δύο 
North American P-51 Mustang και να καταρρίψουν ένα Lockheed P-38 Lightning.
Τους τελευταίους μήνες του πολέμου στον Ειρηνικό, οι Ιάπωνες βρίσκονταν σε ιδιαίτερα δυσχερή θέση. Εξ αιτίας των τεράστιων ελλείψεων σε αεροσκάφη, τα υπάρχοντα Ki-27 των μονάδων εκπαίδευσης χρησιμοποιήθηκαν σε κάποιες περιπτώσεις σαν μαχητικά -με αποτέλεσμα να υποστούν σημαντικές απώλειες. Σε αρκετά αεροσκάφη έγιναν οι απαραίτητες μετατροπές ώστε να μπορούν να μεταφέρουν βόμβα των 500 kg για να χρησιμοποιηθούν σε αποστολές καμικάζι.