google/wiki40b huggingface dataset:
Γκέρχαρντ Πάλιτς

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Πάλιτς γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου 1913 στο Γκρόσοπιτς, έναν οικισμό της πόλης Τάραντ (Tharandt) της Σαξονίας (κοντά στη Δρέσδη), από οικογένεια αγροτική. Το 1933 έγινε μέλος του Ναζιστικού Κόμματος (με αριθμό μητρώου 1965727) και των SS (με αριθμό μητρώου 79466). Εντάχθηκε στις Νεκροκεφαλές (SS-Totenkopfverbände), που ήταν υπεύθυνες για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Υπηρέτησε στη φρουρά των ναζιστικών στρατοπέδων Λίχτενμπουργκ, Μπούχενβαλντ και Ζάξενχαουζεν, αρχικά ως παραπηγματάρχης, δηλαδή υπεύθυνος ενός παραπήγματος κρατουμένων, και στη συνέχεια ως αρχιεισηγητής (Rapportführer), δηλαδή ως υπεύθυνος των αναφορών των κρατουμένων ενός στρατοπέδου. 
Τον Μάιο του 1940 ο Πάλιτς μετατέθηκε από το Ζάξενχαουζεν στο Άουσβιτς. Κατέφθασε στο στρατόπεδο στις 20 του μηνός, μαζί με 30 ποινικούς Γερμανούς κατάδικους του Ζάξενχαουζεν, οι οποίοι είχαν επιλεγεί προσωπικά από τον διοικητή Ρούντολφ Ες, προκειμένου να στελεχώσουν τον αρχικό πυρήνα των κρατουμένουν που θα επιτηρούσαν τους υπόλοιπους κρατούμενους του Άουσβιτς, χρησιμοποιώντας εναντίον τους ωμή και άμεση βία. Στο Άουσβιτς, ο αρχιεισηγητής Πάλιτς, επέδειξε εξαιρετικό σαδισμό και αυθαιρεσία και κατέστη γρήγορα το φόβητρο των κρατουμένων. Συνήθιζε να δολοφονεί καρατούμενος με το πιστόλι του, στο λεγόμενο «τοίχο του θανάτου», στο πίσω μέρος του Μπλοκ 11 (που ήταν η «εσωτερική φυλακή» του στρατοπέδου, το επιλεγόμενο και «Μπλοκ του θανάτου»), αλλά και να κλέβει ασύστολα τα προσωπικά αντικείμενα από τους ανθρώπους που οδηγούνταν στην εξόντωση. Οι υπεξαιρέσεις που πραγματοποιούσε ήταν τέτοιας κίμακας και τόσο απροκάλυπτα εκτός ελέγχου, που θορυβήθηκαν μέχρι και οι ανώτεροί του, που τον συνέλαβαν με την κατηγορία σύναψης σεξουαλικών σχέσεων με μια Εβραία κρατούμενη. Ωστόσο, με τη μεσολάβηση του διοικητή Ες αφέθηκε ελεύθερος και στάλθηκε ως διοικητής σε ένα βοηθητικό στρατόπεδο του Άουσβιτς, το KZ Brünn στο Μπρνο. Στη συνέχεια όμως συνελήφθη και πάλι, δικάστηκε από δικαστήριο των SS, καταδικάστηκε και κλείστηκε στο ποινικό στρατόπεδο Danzig-Matzkau (Strafvollzugslager Danzig-Matzkau), κοντά στο Γκντανσκ.
Για το τέλος του Πάλιτς υπάρχουν συγκεχυμένες πληροφορίες. Φέρεται να στρατολογήθηκε σε πειθαρχική μονάδα των SS και να σκοτώθηκε το 1944, σύμφωνα, δε, με τον ερευνητή δημοσιογράφο και συγγραφέα Ερνστ Κλέε, ο Πάλιτς σκοτώθηκε σε μάχη στη Βουδαπέστη στις 7 Δεκεμβρίου 1944.
Πατριάρχης Σωφρόνιος Γ΄

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ των ετών 1798 και 1802. Καταγόταν από εύπορη οικογένεια. Σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Το 1820 χειροτονήθηκε διάκονος, οπότε πήρε και το όνομα Σωφρόνιος. Το 1839 εξελέγη Μητροπολίτης Χίου, οπότε χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και κατόπιν επίσκοπος. Το 1855 έγινε Μητροπολίτης Αμασείας.
Στις 20 Σεπτεμβρίου 1863, μετά την παραίτηση του Ιωακείμ Β΄, εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης.
Κατά την Πατριαρχία του, το 1866, παραχώρησε στην Εκκλησία της Ελλάδος τις Μητροπόλεις των Επτανήσων, τα οποία είχαν ήδη ενωθεί με την Ελλάδα το προηγούμενο έτος. Την ίδια χρονιά προέκυψε και το λεγόμενο «μοναστηριακό ζήτημα» στην Εκκλησία της Ρουμανίας, καθώς ο ηγεμόνας Αλέξανδρος Κούζας κατέσχεσε όλα τα ακίνητα του Πατριαρχείου, της Μονής Σινά και του Αγίου Όρους στη χώρα αυτή και απέκοψε την Εκκλησία της Ρουμανίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Κατόπιν αυτών, ο Πατριάρχης Σωφρόνιος παραιτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1866 και αποσύρθηκε στο σπίτι του στην Πρίγκηπο μέχρι το 1870. Τη χρονιά εκείνη απεβίωσε ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Νικάνωρ και προκλήθηκαν ταραχές για την εκλογή του διαδόχου του. Στις 30 Μαΐου 1870 εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Η πατριαρχία του αμαυρώθηκε από την άδικη εκδίωξη του Πατριαρχικού Επιτρόπου Καΐρου, Μητροπολίτου Πενταπόλεως Νεκταρίου Κεφαλά, τον οποίο αργότερα η Εκκλησία ανακήρυξε Άγιο.
Παρέμεινε Πατριάρχης Αλεξανδρείας μέχρι το θάνατό του, στις 22 Αυγούστου 1899, σε ηλικία περίπου 100 ετών. Τα οστά του βρίσκονται σήμερα σε μαρμάρινη λειψανοθήκη στο Ναό του Αγίου Γεωργίου Παλαιού Καΐρου.
Τσέζαρε Μαλντίνι

Πηγή

• Ο Τσέζαρε Μαλντίνι στο gazzetta.gr
Βουλευτικές εκλογές στο Ανατολικό Τιμόρ (2018)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στο Ανατολικό Τιμόρ στις 12 Μαΐου 2018 έπειτα από τη διάλυση του Εθνικού Κοινοβουλίου στις 26 Ιανουαρίου 2018 από τον πρόεδρο Φρανσίσκο Γκουτέρες.
Ο τρικομματικός συνασπισμός της αντιπολίτευσης Συνασπισμός για Αλλαγή και Πρόοδο κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία, με 34 από τις συνολικά 65 έδρες στο Κοινοβούλιο. Το ποσοστό συμμετοχής ήταν 81%, κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές της προηγούμενης χρονιάς.

Υπόβαθρο

Στις βουλευτικές εκλογές του 2017 δεν υπήρξε κανένας καθαρός νικητής, με το κόμμα Fretilin του Μάρι Αλκατίρι να έχει ισχνή πλειοψηφία μόλις μιας έδρα σε σχέση με το Εθνικό Κογκρέσο για την Ανασυγκρότηση του Τιμόρ, του Ζανάνα Γκουσμάο. Ο Αλκατίρι σχημάτισε κυβέρνηση μειοψηφίας με το Δημοκρατικό Κόμμα, η οποία είχε τον έλεγχο μόλις 30 επί συνόλου 65 εδρών στο Εθνικό Κοινοβούλιο. Όμως, οι προσπάθειες της κυβέρνησης να εγκριθεί ο προϋπολογισμός εμποδίστηκαν και εν μέσω πολιτικού αδιεξόδου ο πρόεδρος Γκουτέρες διέλυσε το Κοινοβούλιο και προκήρυξε πρόωρες εκλογές.

Εκλογικό σύστημα

Τα 65 μέλη του Εθνικού Κοινοβουλίου εξελέγησαν από μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια από κλειστή λίστα με αναλογική εκπροσώπηση. Τα κόμματα πρέπει να έχουν τουλάχιστον μια γυναίκα υποψήφια σε κάθε τρίτη θέση στην λίστα τους. Οι έδρες κατανέμονται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Ντ' Οντ με ένα εκλογικό όριο του 4%.
Οίκος του Εβρέ

Γενεαλογία Οίκου Εβρέ

.
Ιδεολογικοί Μηχανισμοί του Κράτους

Ιδεολογικοί μηχανισμοί του κράτους (ΙΜΚ) (Appareils Idéologiques de l'État) είναι έννοια που δημιουργήθηκε από τον Λουί Αλτουσέρ και έγινε γνωστή μέσω άρθρου που δημοσίευσε το 1970 στο περιοδικό La Pensée ( http://classiques.uqac.ca/contemporains/althusser_louis/ideologie_et_AIE/ideologie_et_AIE_texte.html).
Η βασική διάκριση αφορά τον Κατασταλτικό Μηχανισμό του Κράτους (ΚΜΚ) και τους πολυπληθείς Ιδεολογικούς Μηχανισμούς του Κράτος (ΙΜΚ) που επιτρέπουν την αναπαραγωγή του καπιταλισμού, δηλαδή ασκούν μια αμιγώς κρατική λειτουργία, καίτοι πολλές φορές έχουν ιδιωτική μορφή από νομική άποψη (σχολείο, οικογένεια, εκκλησίες, ΜΜΕ).
Είναι πάγια η μετάφραση του όρου appareil στα ελληνικά ως "μηχανισμού". Ο ίδιος όμως ο Αλτοθσέρ εξηγεί ότι δεν πρόεκιται για μηχανισμούς με δυνατόττηα αυτόνομης λειτουργίας, αλλά για κάτι ανάλογο με "μηχανές" ή "συσκευές".
Κίλερ Κοβάλσκι

Εταιρείες

Ο "Κίλερ" Κοβάλσκι, όπως έγινε γνωστός μέσα από την καριέρα του στην επαγγελματική πάλη, με ύψος 2.01 μέτρα, πέρασε από πάρα πολλές εταιρείες πάλης στην διάρκεια της καριέρας του, μέσα σε αυτές το National Wrestling Alliance και το World Wrestling Federation. Τον περισσότερο καιρό τον πέρασε παριστάνοντας τον αντιπαθητικό προς το κοινό παλαιστή.

Διακρίσεις

Στην καριέρα του, κατέκτησε πάρα πολλούς τίτλους, μέσα σε αυτούς και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ομάδων με τον Μπιγκ Τζον Σταντ και μάνατζέρ τους τον Λου Άλμπανο. Συνολικά κατέκτησε 43 πρωταθλήματα, ομαδικά και ατομικά.

Μετά την πάλη

Το 1977, ο Κοβάλσκι αποσύρθηκε από τα ρινγκ και ξεκίνησε να διδάσκει τα μυστικά της επαγγελματικής πάλης στην Μασαχουσέτη. Εκπαίδευσε πάρα πολλούς παλαιστές, ανάμεσά τους και οι Τριπλ Έιτς, Κόφι Κίνγκστον, Τσάινα, Ρον Ζόμπι και Έντι Έντουαρτς.
Έμπεδο

Με την ονομασία έμπεδα προσδιορίζονταν παλαιότερα μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο οι συγκροτούμενες σύμφωνα με τα υφιστάμενα τότε σχέδια επιστράτευσης υπηρεσίες ή μονάδες με στόχο την αναπλήρωση αντίστοιχης οργανικής υπηρεσίας ή μονάδας που είχε απομακρυνθεί από την έδρα της. Τα σχέδια επιστράτευσης καθόριζαν τον αριθμό τους, το είδος τους και το πού θα βρίσκονταν.

Σκοποί των εμπέδων

α) η εξασφάλιση της συνέχειας της λειτουργίας μιας στρατιωτικής υπηρεσίας στο εσωτερικό της χώρας,

β) ο ανεφοδιασμός του στρατού εκστρατείας με άνδρες και πολεμικό υλικό,

γ) η υποδοχή των στρατιωτών που επέστρεφαν στα μετόπισθεν για οποιοδήποτε λόγο (τραυματίες και ασθενείς στο στάδιο της ανάρρωσης, αδειούχοι κ.λπ.).

Ήταν άρα τα έμπεδα είτε διοικήσεις που υποκαθιστούσαν όσες είχαν κινητοποιηθεί και μεταβεί στο μέτωπο, κάνοντας και τη δουλειά τους, είτε μονάδες συγκέντρωσης και εκπαίδευσης του προσωπικού που βρισκόταν στα μετόπισθεν, εκείνων που αργότερα κατατάσσονταν ή εκείνων που γύριζαν από τη ζώνη επιχειρήσεων. Αντικείμενό τους ακόμη η συντήρηση του υλικού, η κάλυψη των απωλειών του στρατού εκστρατείας ή η ενίσχυσή του με νέες δυνάμεις, και η φρούρηση στρατηγικής σημασίας περιοχών των μετόπισθεν.

Έμπεδα λειτουργούσαν όχι μόνο στα μετόπισθεν αλλά και στη ζώνη επιχειρήσεων, τα αποκαλούμενα κινητά έμπεδα, προκειμένου να καλύπτονται αμέσως οι απώλειες των μαχομένων μονάδων.

Τα κινητά έμπεδα ακολουθούσαν τις μονάδες στις οποίες ανήκαν, και αποτελούσαν κέντρα υποδοχής των ανδρών που στέλνονταν από τα μετόπισθεν, στα οποία συνεχιζόταν η εκπαίδευσή τους πριν πάνε στο μέτωπο. Κινητά έμπεδα είχαμε για πρώτη φορά στον ελληνικό στρατό το 1917 κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Ιστορία

Η οργάνωση των εμπέδων των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων ξεκίνησε αρχικά με εισήγηση το 1907 του τότε διαδόχου Κωνσταντίνου κατά τα πρότυπα του αυτοκρατορικού γερμανικού πεζικού. Τότε εκπονήθηκαν και τα πρώτα σχέδια επιστράτευσης.

Τελικά ο όρος «έμπεδα» καταργήθηκε, έναντι του σύγχρονου όρου «κέντρο εκπαίδευσης» που διατηρούν μόνιμα όλα τα Όπλα και τα Σώματα Ασφαλείας, π.χ. Κέντρο Εκπαίδευσης Παλάσκας του ναυτικού, κέντρο εκπαίδευσης καταδρομών, κέντρο εκπαίδευσης διαβιβάσεων κ.λπ.
Στέλιος Ιερωνυμίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Στέλιος Ιερωνυμίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 10 Ιανουαρίου 1958. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές (LL.M.) στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου και στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον. Είναι δικηγόρος.
Είναι νυμφευμένος με την Ολυμπία Κυριακίδου και έχει μία κόρη.

Πολιτική διαδρομή

Στις Δημοτικές εκλογές του 1991 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λευκωσίας με το ΔΗΚΟ, θέση στην οποία επανεκλέχθηκε στις Δημοτικές εκλογές του 1996, στις Δημοτικές εκλογές του 2001 και στις Δημοτικές εκλογές του 2006. Από το 2007 έως το 2009 διετέλεσε αντιδήμαρχος Δήμου Λευκωσίας, επικεφαλής της δημοτικής ομάδας του ΔΗΚΟ και μέλος του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας και του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λευκωσίας.
Επιπλέον, διετέλεσε μέλος της  Ελλανόδικου Επιτροπής της Λέσχης Ιπποδρομιών Λευκωσίας και πρόεδρος του αθλητικού σωματείου Αχιλλέας Καϊμακλίου. Από το 1987 είναι μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Λευκωσίας και της Λέσχης Ιπποδρομιών Λευκωσίας. Από το 1993 είναι μέλος των Ανωτάτης Ανωτάτης Ιπποδρομιακής Αρχής Κύπρου.
Το 1994 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ και το 2005 μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του κόμματος.
Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2006 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΔΗΚΟ αλλά δεν εκλέχτηκε. Ωστόσο, λόγω της εκλογής του βουλευτή του ΔΗΚΟ στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας, Αντιγόνης Παπαδοπούλου ως ευρωβουλευτή στις Ευρωεκλογές του 2009, τη θέση της στη βουλή πήρε στις 15 Ιουλίου 2009 ο Στέλιος Ιερωνυμίδης ως ο επόμενος επιλαχών. Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2011 αλλά δεν εκλέχτηκε.
Ως βουλευτής διετέλεσε αναπληρωτής Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπή Υγείας, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την Εγκληματικότητα και την Καταπολέμηση των Ναρκωτικών και Εξαρτησιογόνων Ουσιών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος.
Ταυροκαθάψια

Σύγχρονες παρόμοιες πρακτικές

Στη νότια Γαλλία τελούνται άλματα με ταύρους, με το όνομα Course Landaise, στην πόλη Mont de Marsan στη Γασκώνη.
Στην Ισπανία, οι Recortadores παίζουν με τον ταύρο, προσπαθώντας να τους αποφύγουν και να πηδήξουν από πάνω τους.
Βραβεία της Εθνικής Ένωσης Κριτικών των ΗΠΑ 2007

Κατά τη διάρκεια της 42ης απονομής των Βραβείων της Εθνικής Ένωσης Κριτικών των ΗΠΑ (National Society of Film Critics), που πραγματοποιήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2008, τιμήθηκαν οι ηθοποιοί, οι δημιουργοί και τα έργα που ξεχώρισαν μέσα στο έτος 2007.
Glas Srpske

Η Glas Srpske (στα σερβικά κυριλλικά: Глас Српске) είναι εφημερίδα εκδιδόμενη στη Μπάνια Λούκα, πρωτεύουσα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Σημερινός διευθυντής της είναι ο Μπόρις Ντμιτρασίνοβιτς, ενώ η Κουσμούκ Μιργιάνα είναι αρχισυντάκτης.

Ιστορία

Η εφημερίδα ιδρύθηκε στις 31 Ιουλίου 1943 υπό την ονομασία Glas στη Ζούπιτσα, στην Κραγίνα της Βοσνίας, σε κοντινή απόσταση του Ντρβαρ. Εκείνη την περίοδο, χρησίμευε ως όργανο των Κομμουνιστών Παρτιζάνων του Τίτο. Μετά το 1945, άρχισε να εκδίδεται στη Μπάνια Λούκα, ενώ, έως τον Ιούνιο του 1951, αποτέλεσε όργανο του Λαϊκού Μετώπου της Περιφέρειας (στα σερβικά κυριλλικά: Обласног народног фронта). Στην συνέχεια, έως τον Σεπτέμβριο του 1953, κατέστη όργανο της Σοσιαλιστικής Συμμαχίας των Εργατών της Γιουγκοσλαβίας (Социјалистички савез радног народа Југославије) και έλαβε την ονομασία Banjalučke Novine, προτού ανακτήσει την παλαιότερη ονομασία της ως Glas το 1963. Μετά τις 8 Φεβρουαρίου 1983, η εφημερίδα άρχισε να κυκλοφορεί σε καθημερινή βάση.
Μετά τον Πόλεμο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και, πιο συγκεκριμένα, μετά τις 15 Σεπτεμβρίου 1992, η Συνέλευση της Σερβικής Δημοκρατίας έλαβε την απόφαση να την καταστήσει ως το επίσημο όργανο της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και, στις 28 Σεπτεμβρίου 1992, η εφημερίδα έλαβε την ονομασία Glas Srpski, η « Σερβική Φωνή ». Η Glas Srpski έλαβε την ονομασία Glas Srpske στις 5 Μαΐου 2003.

Έλεγχος

Μετά το 1992, η εφημερίδα τέθηκε υπό τον έλεγχο της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Το 2008, ποσοστό της τάξεως του 48 % επί του συνόλου των μετοχών της εφημερίδας, καθώς και ποσοστό της τάξεως του 62 % επί των μετοχών της που ανήκε στον εκδοτικό οίκο Glas srpski - Grafika εξαγοράστηκαν από ένα consortium το οποίο αποτελείτο από την ανταγωνίστρια εφημερίδα Nezavisne Novine και την κατασκευαστική εταιρεία Integral Inženjering.

Ιδιαιτερότητα

Η εφημερίδα είναι γραμμένη στο σερβικό κυριλλικό αλφάβητο.
Διάχυση

Ιστορία

Το φαινόμενο της διάχυσης είναι πολύ εμφανές στα αέρια. Ο Τζον Ντάλτον (Άγγλος χημικός 1766-1844), ήταν από τους πρώτους που μελέτησε αυτό το φαινόμενο. Για το σκοπό αυτό γέμισε δύο φιάλες, τη μια με Υδρογόνο και την άλλη με διοξείδιο του άνθρακα και τις ένωσε με ένα μακρύ κάθετο σωλήνα έτσι ώστε το Η (ελαφρύτερο) να είναι προς τα πάνω και το CO₂ να είναι προς τα κάτω. Μετά τη πάροδο αρκετών ωρών τα δύο αέρια αναμίχθηκαν πλήρως, γεγονός που αντίκειται στους νόμους της βαρύτητας.
Τάσος Παπάζογλου

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε τα ποδοσφαιρικά του βήματα από τον Πανσερραϊκό, στον οποίο αγωνίστηκε αρχικά στο διάστημα 2006-2010. Στη θερινή μεταγραφική περίοδο του 2010, ο Ολυμπιακός εντυπωσιασμένος από τον νεαρό αμυντικό αποφάσισε να τον εντάξει στο δυναμικό του, όμως λόγω πληρότητας στη θέση αυτή παρέμεινε ως δανεικός στη σερραϊκή ομάδα την περίοδο 2010-11, έχοντας 24 εμφανίσεις και 2 γκολ. Με την αξιόλογη παρουσία του τη χρονιά αυτή, εκτός από τα θετικά σχόλια που απέσπασε από τον τύπο εξασφάλισε την επιστροφή του στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 2011. Την περίοδο 2011-12 είχε μικρή παρουσία αγωνιζόμενος σε έξι αγώνες με τον Ολυμπιακό (4 πρωταθλήματος και 2 κυπέλλου), έχοντας και έναν τραυματισμό κατά τη διάρκεια της χρονιάς, στέφθηκε ωστόσο με την ομάδα του Ολυμπιακού πρωταθλητής και κυπελλούχος Ελλάδας.
Τον Ιούλιο του 2014 ανακοινώθηκε η απόκτησή του από τον ΑΠΟΕΛ, υπογράφοντας με τον κυπριακό σύλλογο διετές συμβόλαιο συνεργασίας, όμως τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου 2015 αποχώρησε και στις 2 Φεβρουαρίου ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την Ξάνθη.
Το καλοκαίρι του 2015 αποχώρησε ως ελεύθερος από την ακριτική ομάδα, ερχόμενος σε συμφωνία για τα επόμενα δύο χρόνια με τον Παναιτωλικό.
Τον Ιούλιο του 2017 υπέγραψε ως ελεύθερος στον Απόλλωνα Σμύρνης.

Στις εθνικές ομάδες

Έχει αγωνιστεί στις μικρότερες εθνικές ομάδες Νέων και Ελπίδων. Το 2007 συμμετείχε στην εθνική Νέων που συμμετείχε στα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Νέων και κατάφερε να κατακτήσει τη 2η θέση. Στη συνέχεια αγωνίστηκε με την εθνική Ελπίδων, συμβάλλοντας σημαντικά στην πρόκριση της ομάδας στους αγώνες μπαράζ για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Ελπίδων του 2011.
Κατάλυση

Αρχή λειτουργίας

Κάθε χημική αντίδραση είναι απλή ή σύνθετη. Στην απλή χημική αντίδραση συμμετέχουν μόνο τα προϊόντα και αντιδρώντα της αντίδρασης, ενώ στη σύνθετη συμμετέχουν και άλλες ουσίες. Μια σύνθετη χημική αντίδραση μπορεί να αναλυθεί σε επιμέρους διαδοχικές απλές αντιδράσεις. Κάθε απλή αντίδραση χαρακτηρίζεται υπό συγκεκριμένες περιβαλλοντικές συνθήκες από μία ταχύτητα. Η ταχύτητα μιας σύνθετης αντίδρασης ισούται πρακτικά με την ταχύτητα της πιο αργής απλής αντίδραση που συμμετέχει, όπως η ταχύτητα μιας σκυταλοδρομίας ισούται με την ταχύτητα του πιο αργού σκυταλοδρόμου.
Ο καταλύτης αντικαθιστά τις απλές αντιδράσεις που συμμετέχουν σε μια σύνθετη αντίδραση με άλλες απλές αντιδράσεις, επηρεάζοντας την ταχύτητά τους. Ο χημικός δρόμος που θα ακολουθηθεί από τα αντιδρώντα (αυτός με τον καταλύτη και αυτός χωρίς τον καταλύτη) εξαρτάται από την διαφορά ενθαλπίας στις απλές αντιδράσεις, ο δρόμος που χαρακτηρίζεται από το χαμηλότερο ενεργειακό μέγιστο είναι αυτή που ακολουθείται αυθόρμητα. Με άλλα λόγια, ο καταλύτης επιτρέπει να διεξαχθεί η σύνθετη αντίδραση με λιγότερη απορρόφηση ενέργειας από το περιβάλλον. Συνήθως ο καταλύτης επιταχύνει την αντίδραση.

Στηριζόμενοι ή μη καταλύτες

Όταν το υπόστρωμα είναι καταλυτικά αδρανές διαλέγεται έτσι ώστε να παρουσιάζει μεγάλη ειδική επιφάνεια, μεγάλη μηχανική αντοχή, θερμική σταθερότητα, κατάλληλο μέγεθος τεμαχιδίων (pellets), σχήμκα και κατανομή των πόρων. Αναφέρουμε μερικούς από τους πιο σημαντικούς φορείς: α-Al₂O₃, γ-Al₂O₃, SiO₂, TiO₂, ενεργός άνθρακας (activated carbon) ή ζεόλιθος (zeolite). Οι καταλύτες αυτοί ονομάζονται στηριζόμενοι καταλύτες ( supported catalysts ), ενώ εκείνοι οι οποίοι ανήκουν στις δύο πρώτες προαναφερθείσες κατηγορίες, χωρίς δηλαδή να φέρουν φορέα, ονομάζονται μη στηριζόμενοι καταλύτες (non-supported).
Στους στηριζόμενους καταλύτες η ενεργός φάση μπορεί να είναι συνεχής σε μικροσκοπικό επίπεδο ή ασυνεχής. Όπως αναφέραμε και παραπάνω η αντίδραση λαμβάνει χώρα πάνω στη διεπιφάνεια καταλύτη και ρευστής φάσης. Από αυτό συνεπάγεται ότι το ποσοστό των επιφανειακών ατόμων ως προς το συνολικό αριθμό ατόμων παίζει σημαντικό ρόλο στην αποτελεσματικότητα του καταλύτη, δεδομένου του ότι αν αυτό είναι πολύ μικρό τότε και η ειδική επιφάνεια του καταλύτη είναι μικρή. Αύξηση της ειδικής επιφάνειας μπορούμε να επιτύχουμε με τη μείωση του μεγέθους των καταλυτικών σωματιδίων.
Πολυνέρι Γρεβενών

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Το Πολυνέρι βρίσκεται δυτικά από τα Γρεβενά σε απόσταση 29 χλμ. Χαρακτηριστικό του χωριού είναι η ύπαρξη αρκετών νερών και πηγών. Στα βόρεια του χωριού, προς τα όρια με τους Φιλιππαίους, περνάει ο ποταμός Βενέτικος καθώς και ο χείμαρρος "Ποταμούλι" που ενώνεται  κοντά στο χωριό Ζιάκας με τον Βενέτικο. Προς τα δυτικά και σε απόσταση 4 χλμ. είναι η πηγή "Βαρκά Μήτσιαλου" και 3 χλμ. βόρεια το "Πηγάδι της Κρανιάς". Στην ευρύτερη περιοχή σώζονται αρκετά ερείπια νερόμυλων, οι οποίοι λειτουργούσαν μέχρι το 1950. Οι κάτοικοί του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία και τη κτηνοτροφία, ενώ τα τελευταία χρόνια, λόγω της γειτνίασης με το χιονοδρομικό κέντρο Βασιλίτσας, με τα ξενοδοχειακά καταλύματα, τους ξενώνες και τις ταβέρνες της περιοχής.

Καστρί Γρεβενών

Το πιο σημαντικό αξιοθέατο της περιοχής είναι η ακρόπολη στην τοποθεσία Καστρί, που βρίσκεται βορειοανατολικά του Πολυνερίου στο δρόμο προς την Αλατόπετρα. Τα ευρήματα που υπάρχουν φανερώνουν οχυρωμένη πόλη της αρχαίας χώρας των Τυμφαίων, αρχαίο ναό με δωρική στοά και άλλα μνημειώδη κτίρια, χτισμένα με τέτοιο τρόπο που αποδεικνύουν ότι επρόκειτο για οργανωμένη πόλη. Χρονολογούνται στα τέλη 4ου με αρχές 3ου αιώνα π.Χ., ενώ η καταστροφή τους υπολογίζεται πως πραγματοποιήθηκε γύρω στο 150 π.Χ. Η χώρα των Τυμφαίων αποτελούσε τα δυτικά σύνορα του Μακεδονικού βασιλείου και ήταν ο τόπος καταγωγής του Πολυπέρχονα, αξιωματικού του Μεγάλου Αλέξανδρου.

Ιστορία - Ονομασία

Η παλιότερη γραπτή αναφορά για το χωριό γίνεται το 1692 και υπάρχει σε παλιά έγγραφα της Ιεράς Μονής Ζάβορδας. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση ιδρύθηκε ακόμα παλιότερα, στη τοποθεσία "Μποντζά" 600 μέτρα ανατολικότερα της σημερινής, από Σουλιώτες που μετοίκησαν εκεί. Το παλιό όνομα του χωριού είναι Βοδεντσικό. Μετονομάστηκε σε Πολυνέρι το 1927 και οφείλεται στην ύπαρξη των πολλών νερών που το κατακλύζουν.

Διοικητικά

Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Πολυνερίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Θεόδωρου Ζιάκα του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 85 κατοίκους.
Ανίτα Βλοντάρτσικ

Βιογραφικό

Η Ανίτα Βλοντάρτσικ γεννήθηκε στις 8 Αυγούστου το 1985, στην πόλη Rawicz, στη δυτική Πολωνία.
Έχει κερδίσει μετάλλια σε τρία παγκόσμια πρωταθλήματα ανοιχτού στίβου: το χρυσό μετάλλιο το 2009 στο Βερολίνο και το 2015 στο Πεκίνο (με βολές στα 77μ. και 96 εκ. και στα 80μ. και 85 εκ. αντίστοιχα) και το αργυρό μετάλλιο στην Μόσχα το 2013 με 78μ και 80 εκ.
Ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2012 στο Ελσίνκι, το 2014 στη Ζυρίχη και το 2016 στο Άμστερνταμ. Στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες του 2010 στη Βαρκελώνη κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο με βολή στα 78μ. και 18 εκ.
Την 1η  Αυγούστου του 2015 έκανε νέο παγκόσμιο ρεκόρ με 81,08 μ. και έγινε η πρώτη γυναίκα σφυροβόλος που πέρασε τα 80 μ., ενώ το βελτίωσε με επίδοση 82,29 μ. στις 15/08/2016 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο.