Φίλιππος Αργέντης

Καταβολές

Ο Φίλιππος Αργέντης καταγόταν από την παλαιά οικογένεια ευγενών των Αρτζέντι. Οι τελευταίοι προέρχονταν από την μικρή ιταλική πόλη του Αριέντο, κοντά στην Γένοβα.
Το πρώτο μέλος της οικογένειας το οποίο να αναφέρεται, ιστορικά, στις πηγές είναι ο Λορέντζο Αρτζέντι, ο οποίος, μετά την συμμετοχή του στην Α΄ Σταυροφορία (1096 έως 1099), εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη
Η συνεχής παρουσία της Οικογένειας των Αργέντηδων στην Χίο από το 1511 και η σχέση της με τον Λορέντζο Αρτζέντι δεν έχουν, ακόμη, αποδειχθεί έως σήμερα.
Η οικογένεια ήταν μία από τις πρώτες και, ταυτόχρονα, παλαιότερες της Χίου, ενώ, παράλληλα, είχε αιτηθεί να λάβει τον Βυζαντινό τίτλο ευγενείας του Άρχοντα.
Κατά την διάρκεια της οθωμανικής περιόδου κατοχής, το 1822, κατά την διάρκεια της Σφαγής της Χίου, Έλληνες ευγενείς πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Στις 6 Μαΐου 1822, στην περιοχή Βουνάκη, το σύνολο των αιχμαλώτων απαγχονίστηκε. Μεταξύ αυτών ευρισκόταν ο πάππος του Φίλιππου Αργέντη, Λεωνίδας Αργέντης (1743—1822). Η οικογένεια κατάφερε να γλιτώσει τις τουρκικές σφαγές και να διαφύγει στην Δυτική Ευρώπη, όπου και εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο.

Βιογραφία

Ο Φίλιππος Αργέντης γεννήθηκε στην Μασσαλία της Γαλλίας το 1891.
Ο Φίλιππος ήταν το τέταρτο εκ των πέντε τέκνων του Παντελή Αργέντη (Λονδίνο 1853 — Λονδίνο 1911) και της Φανής Σκυλίτζη (Λονδίνο 1854 — Λονδίνο 1926). Ο Αργέντης έλαβε το δίπλωμα νομικών σπουδών του στο Κολέγιο Γουίντσεστερ (1906—1910) και το Κράιστ Τσερτς του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης (1910—1912) της Αγγλίας, καθώς και το Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πολέμησε ως εθελοντής στο 3ο Σύνταγμα Ιππικού, ενώ, ταυτόχρονα, συμμετείχε στην Μικρασιατική Εκστρατεία (1919—1922) με τα ελληνικά στρατεύματα.
Πρώτη του επαγγελματική ενασχόληση ήταν, το 1922, η εργασία του ως δικηγόρος στην Αθήνα.
Το 1923, εντάχθηκε στις ελληνικές κρατικές διπλωματικές υπηρεσίες.
Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν κυβερνητικός σύμβουλος της εξορισθείσας ελληνικής κυβέρνησης πλησίον των πρεσβειών της Πολωνίας, του Βελγίου και του Λουξεμβούργου.
Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του, εργαζόταν ως μορφωτικός ακόλουθος της ελληνικής πρεσβείας του Λονδίνου.

Ο Αργέντης ως ιστορικός

Ο Φίλιππος Αργέντης ήταν ένας από τους σημαντικότερους ιστορικούς, αναφορικά με την καταγραφή της ιστορίας του νησιού της Χίου. Εξέδωσε αριθμό μονογραφιών, καθώς και πρωτογενών πηγών, αναφορικά με την ιστορία του νησιού. Τα συγγραφικά του έργα χαρακτηρίζονται από την χρήση απομνημονευμάτων και άλλων ιστορικών εγγράφων χρονολογούμενων από την οθωμανική περίοδο, μία περίοδο κατά την διάρκεια της οποίας, στον ελλαδικό χώρο, τα τελευταία ήσαν ιδιαιτέρως περιορισμένα. Τα περισσότερα έγγραφα, χρονολογούμενα προ της οθωμανικής περιόδου, εξαφανίστηκαν ή καταστράφηκαν. Ως αποτέλεσμα, ο Αργέντης υποχρεώθηκε να στραφεί προς τα διασωζόμενα έγγραφα (διπλωματικές αλληλογραφίες, αφηγήσεις ταξιδιών, κτλ.) που ήσαν διαθέσιμα στα ξένα αρχεία.
Ο Αργέντης συνέγραψε, επίσης, έργο με θέμα την ιστορία της οικογένειάς του, υπό τον τίτλο του Οίκου των Αργέντηδων στην Χίο.
Το βιβλιογραφικό του έργο της Χίου (1933) αποτελεί μνημειώδες έργο, το οποίο, ωστόσο, δεν συνεχίστηκε. Συνεισέφερε σε μεγάλο βαθμό στην διατήρηση της πολιτισμικής κληρονομιάς της Χίου. Πέραν των προσωπικών του επιστημονικών έργων, εξέδωσε σειρά έργων άλλων συγγραφέων
Επίσης, ο Αργέντης βοήθησε τον Βρετανό αρχαιολόγο Σίνκλαιρ Χουντ, κατά την διάρκεια τον ανασκαφών στον Εμποριό και τον Άγιο Γάλα.

Μουσείο Αργέντη

Το 1932, ίδρυσε την «Εταιρεία Αργέντη», με στόχο την διατήρηση της παραδοσιακής και ιστορικής συλλογής της οικογένειας, η οποία ευρισκόταν σε μία αίθουσα του Γυμνασίου της Χίου (σημερινή Βιβλιοθήκη Κοραή).
Το Ίδρυμα των Αργέντηδων επέκτεινε την συλλογή αυτή, ενώ, αργότερα, προστέθηκαν ορισμένες αίθουσες εντός των οποίων φιλοξενήθηκαν η βιβλιοθήκη του, καθώς και η συλλογή του πινάκων ζωγραφικής και ιστορικών γκραβούρων και η συλλογή του λαογραφικών εκθεμάτων. Οι νέες αυτές εγκαταστάσεις εγκαινιάστηκαν το 1962, κατά την πεντηκοστή επέτειο της απελευθέρωσης του νησιού, ενώ σήμερα είναι γνωστές ως «Μουσείο Φίλιππου Αργέντη».
Το Μουσείο αποτελείται από δύο τμήματα: το λαογραφικό μουσείο και την συλλογή πινάκων, ενώ η βιβλιοθήκη του Φίλιππου Αργέντη περιλαμβάνεται στην συλλογή της Βιβλιοθήκης Κοραή. Προς τιμήν του Φίλιππου Αργέντη, έχει λάβει το όνομά του οδός της πόλης της Χίου, η οποία ευρίσκεται πλησίον της Βιβλιοθήκης.

Οικογένεια

Ο Αργέντης νυμφεύθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930, στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Αγίας Σοφίας του Λονδίνου, την Αλεξάνδρα Ελένη Σκυλίτζη (1904—1988), η οποία καταγόταν επίσης από οικογένεια ευγενών της Χίου. Το ζεύγος απέκτησε τρία τέκνα: την Φανή Σιβύλλα Αργέντη (1931—1984), την Σουζάνα Γεωργίνα Ιουλία Αργέντη, γεννηθείσα στο Λονδίνο το 1939, και τον Παντελή Παύλο Λορέντζο Στέφανο Αργέντη, γεννηθέντα το 1943 στο Λονδίνο.

Βραβεύσεις

Για την προσφορά του στην Χίο, ο Αργέντης έλαβε το 1920 και το 1953 τον τίτλο του επίτιμου πολίτη της Χίου. Το 1928, έλαβε την βράβευση του Τάγματος της Μοναστικής Αδελφότητας του Αγίου Όρους. Η Ακαδημία Αθηνών, το 1938, βράβευσε τον Αργέντη με αργυρό μετάλλιο για το επιστημονικό του έργο, ενώ, το 1947, κατέστη μέλος της Ακαδημίας. Έλαβε, επίσης, σειρά στρατιωτικών βραβεύσεων για την συμμετοχή του σε μάχες του ελληνικού στρατού.