google/wiki40b huggingface dataset:
Άρης Αγίου Κωνσταντίνου

Στη Β΄Εθνική

Ο Άρης Αγίου Κωνσταντίνου έχει συμμετάσχει στη Β΄Εθνική κατηγορία την περίοδο 1961-62, όταν τοποθετήθηκε στο Δ΄ όμιλο του "βόρειου τομέα" και κατετάγη 8ος με 15 βαθμούς και επίσης την περίοδο 1970-71, όταν έπαιξε στο Β΄όμιλο και κατετάγη 18ος, με 46 βαθμούς.

Στη Γ΄Εθνική

Ο Άρης αγωνίσθηκε για μια και μοναδική φορά στα χρονικά, στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής, την περίοδο 1966-67, όταν έπαιξε στον 1ο Υπο-όμιλο του Α΄ομίλου της κατηγορίας και κατετάγη 7ος με 33 βαθμούς. Όμως στη συνέχεια η κατηγορία καταργήθηκε και ο Άρης περιορίσθηκε σε συμμετοχές στο Ειδικό Πρωτάθλημα για την άνοδο στη Β΄Εθνική. Πιο χαρακτηριστική από αυτές ήταν εκείνη της περιόδου 1968-69. Ο Άρης κέρδισε έπειτα από αγώνα μπαράζ με τον Ταμυναϊκό Αλιβερίου το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Φθιωτιδοφωκίδας και έλαβε μέρος στο Ειδικό Πρωτάθλημα (όμιλος Βορρά), όπου και τερμάτισε 3ος, με 32 βαθμούς.

Στην Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία

Η ομάδα πήρε μέρος τις δυο πρώτες χρονιές της διοργάνωσης και συγκεκριμένα το 1977-78 στον 3ο όμιλο (ήρθε 6ος με 44 βαθμούς) και το 1978-79, πάλι στον τρίτο όμιλο, όταν κατετάγη 19ος, με 18 βαθμούς.
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας της Τσουκ

Ένα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθεί στη πολιτεία Τσουούκ στην Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας στις 3 Μαρτίου 2015, παράλληλα με τις ομοσπονδιακές εκλογές και τις πολιτειακές εκλογές. Όμως, ανεβλήθη από τον κυβερνήτη της πολιτείας Τζόνσον Ελίμο, πριν επαναπρογραμματιστεί για τις 5 Μαρτίου 2019. Ωστόσο, αναβλήθηκε ξανά για το 2020.

Πλαίσιο

Η Νομοθετική Συνέλευση της Τσουκ δημιούργησε μια αναφορά στο καθεστώς της πολιτείας από Επιτροπή Πολιτικής Κατάστασης της Πολιτείας Τσουκ. Η Επιτροπή εξέτασε διάφορες επιλογές εκτός από την ανεξαρτησία, αλλά αποφάσισε ότι ήταν "μη πρακτικές, ρεαλιστικές ή αδύνατες." Το καθεστώς κοινοπολιτείας απορρίφθηκε λόγω έλλειψης πλήρους πολιτικού ελέγχου.
Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2015 η ψηφοφορία αναβλήθηκε από τον κυβερνήτη Ελίμο, με το Γραφείο Δημοσίων Υποθέσεων να δηλώνει ότι περισσότερη διαβούλευση και ενημέρωση ήταν απαραίτητη.  Στις 22 Φεβρουαρίου 2019 οι αρχές στην πολιτεία ανακοίνωσαν την εκ νέου αναβολή του δημοψηφίσματος. Το δημοψήφισμα προγραμματίστηκε να διεξαχθεί τον Μάρτιο του 2020.

Εκστρατεία

Ο Μικρονήσιος πρόεδρος Μάνι Μόρι εξεστράτευσε κατά της ανεξαρτησίας για την Τσουκ, υποστηρίζοντας ότι το σύνταγμα δεν επιτρέπει την απόσχιση και ότι η ψηφοφορία υπέρ του "ναι" πιθανότατα θα οδηγήσει σε μια "μακρά δικαστική διαμάχη". Ωστόσο, η Επιτροπή ισχυρίστηκε ότι η Τσουκ έχει το δικαίωμα να κηρύξει την ανεξαρτησία της υπό τους κανόνες του διεθνούς δικαίου, σύμφωνα με την περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου.
Μπαγιόν

Ιστορία

Η Μπαγιόν ιδρύθηκε το 950 πάνω στα ερείπια ενός παλαιού ρωμαϊκού castrum ονόματι Lapurdum, που έδωσε το όνομά του στην ευρύτερη περιοχή του Λαπούρ. Στην πόλη εγκαταστάθηκαν Βίκινγκς κατά τον 9ο αιώνα, γεγονός που οδήγησε στην άνθηση της ναυπηγικής και αλιείας που αποτελεί παραδοσιακά την κύρια ασχολία των κατοίκων της. Αποτέλεσε μέρος του δουκάτου της Ακουιτανίας που υπήρξε αγγλική κατοχή από το 1155 μέχρι το 1451 με το πέρας του Εκατονταετούς Πολέμου. Πολλοί Εβραίοι, προερχόμενοι από την Ιβηρική, εγκαταστάθηκαν μεταξύ 1492 και 1602 στη γειτονιά του Σεν Εσπρί. Το 1951 ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα θείου
Φραγκίσκος Καρβελάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1794 στη Ζάκυνθο και πραγματοποίησε σπουδές ιατρικής στην Ιταλία. Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία ενώ υπήρξε μέλος της Εφορείας Ζακύνθου, προσφέροντας υπηρεσίες υπέρ της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ο Καρβελάς ήταν αυτός που μύησε τον Διονύσιο Σολωμό στις τάξεις της Φιλικής Εταιρείας. Στο επιστημονικό του έργο δημοσίευσε μελέτη για τη ραχίτιδα (Παρατηρήσεις περί ραχίτιδος) το 1817, από την οποία μάλιστα έπασχε, ενώ ήταν και συντάκτης της εφημερίδας Μέλλον της Ζακύνθου. Πέθανε στη γενέτειρά του το 1849.
Κώστας Μακρής

Βιογραφικά στοιχεία

Μετανάστευε στην Αυστραλία το 1963 και αρχικά δούλεψε εργάτης σε χυτήρια, αργότερα ασχολήθηκε με την αγοραπωλησία ακινήτων αγοράζοντας τα σε χαμηλή τιμή και αξιοποιώντας τα πουλούσε σε μεγαλύτερη κάνοντας μεγάλη περιουσία.
Είναι ένας από τους πλουσιότερους επιχειρηματίες στην Αυστραλία και ο πλουσιότερος ομογενής, βρίσκεται στην 36η θέση της σχετικής λίστας με περιουσία που φτάνει τα 1,06 δισεκατομμύρια δολάρια. Μένει στην Αδελαΐδα όπου είναι και το κέντρο των επιχειρήσεών του οι οποίες περιλαμβάνουν , μεταξύ άλλων, εμπορικά κέντρα και αγοραπωλησίες ακινήτων.
Ο Κώστας Μακρής το 2005 σε μια από τις επιχειρηματικές κινήσεις τους αποφάσισε να αγοράσει την Π.Α.Ε. Παναχαϊκή, η οποία βρισκόταν στην Β’ Εθνική κατηγορία, στην τιμή των 900.000 € από τον τότε κάτοχο της Π.Α.Ε., Στάθη Μουτζουρούλια. Στις 4 Μαΐου 2009 ο Κώστας Μακρής παραχώρησε το πλειοψηφικό πακέτο στον δικηγόρο Αλέξη Κούγια αποχωρώντας από τα διοικητικά της ομάδας.
Είναι παντρεμένος και έχει έναν γιό, τον Ρός Μακρή που το 2008 κατατάχθηκε πέμπτος στη λίστα με τους πλουσιότερους νέους της Αυστραλίας έχοντας περιουσία που υπολογίζεται στα 350 εκατομμύρια δολλάρια.
Δρόμος με Κυπαρίσσι και Αστέρι

Δημιουργία και επιρροές

Ο Δρόμος με Κυπαρίσσι και Αστέρι ζωγραφίστηκε τον Μάιο του 1890. Σε προηγούμενη επιστολή του προς τον αδελφό του Τεό, ο Βαν Γκογκ έγραψε ότι τα «κυπαρίσσια πάντα υπήρχαν στις σκέψεις [του]» και ότι έβρισκε πως έχουν "όμορφη γραμμή" και αναλογίες, όπως ένας αιγυπτιακός οβελίσκος. Σκόπευε να ζωγραφίσει μια νυχτερινή εκδοχή των δέντρων, από την αρχή την παραμονής του στην Αρλ το 1888.
Η Έρικσον υποστηρίζει πως ο πίνακας είναι επηρεασμένος από την χριστιανική αλληγορία "Η Πορεία του Προσκυνητή" του Τζον Μπάνιαν, που διακρίνεται στα στοιχεία του επιφανή δρόμου και στο κυπαρίσσι. Ο πίνακας είναι ένας από τα πολλά έργα στα οποία ο Βαν Γκογκ χρησιμοποιεί κυπαρίσσια σε περίοπτη θέση και - όπως στο "Δρόμος με Κυπαρίσσι και Αστέρι" - ένα από τα πολλά έργα ζωγραφικής του που απεικονίζουν δέντρα να εκτείνονται πέρα ​​από το πάνω μέρος του καμβά. Μετά την ολοκλήρωση του έργου, τον Ιούνιο του 1890 και ενώ βρισκόταν στο Auvers-sur-Oise, ο Βαν Γκογκ έγραψε στον φίλο και συνάδελφό του καλλιτέχνη Πωλ Γκωγκέν ότι το θέμα του πίνακά του ήταν παρόμοιο με εκείνο του έργου του Γκωγκέν "Η αγωνία στον κήπο".
Ο προσανατολισμός των αντικειμένων του νυχτερινού ουρανού μπορεί να έχουν επηρεαστεί από ένα συνδυασμό των ουράνιων σωμάτων στις 20 Απριλίου του 1890, όταν ο Ερμής και η Αφροδίτη ήταν στους 3 βαθμούς διαχωρισμού και μαζί είχαν φωταύγεια συγκρίσιμη με τον Σείριο.

Ανάλυση

Σύμφωνα με την Καθλίν Πάουερς Έρικσον, ο "Δρόμος με Κυπαρίσσι και Αστέρι" αντανακλά πιο έντονα την πεποίθηση του Βαν Γκογκ ότι θα πεθάνει σύντομα από ό, τι ο προγενέστερος πίνακάς του Έναστρη Νύχτα. Σχηματίζει αυτήν την άποψη, συγκρίνοντας το αστέρι στην αριστερή πλευρά του πίνακα, το οποίο είναι μόλις και μετά βίας ορατό, σε σχέση με την αναδυόμενη ημισέληνο στη δεξιά πλευρά. Το κυπαρίσσι στη μέση, που χωρίζει αυτά τα σύμβολα του παλαιού και του νέου, περιγράφεται ως ο «οβελίσκος του θανάτου». Θεωρεί πως το ζεύγος των ταξιδιωτών αποτελεί την ένδειξη της ανάγκης του Βαν Γκογκ για συντροφικότητα.
Η Ναόμι Μάουερ γράφει επίσης ότι ο "Δρόμος με Κυπαρίσσι και Αστέρι" αντανακλά την αίσθηση του ζωγράφου ότι θα πέθαινε σύντομα. Θεωρεί τον πίνακα ως απεικόνιση της ανθρώπινης ζωής ως "το πλαίσιο του άπειρου και της αιωνιότητας", με τους δύο ταξιδιώτες και το ταξίδι τους να κυριαρχείται από το κυπαρίσσι στο κέντρο. Το βραδινό αστέρι και το μισοφέγγαρο και στις δύο πλευρές του δέντρου, θεωρεί η Μάουερ πως περιγράφει την προσθήκη της «κοσμικής προοπτικής στην επίγεια σκηνή» και υπονοεί ένα «αισθανόμενο σύμπαν γεμάτο με αγάπη».
Κώστας Παράσχος

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις Κυδωνιές (Αϊβαλί). Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, κατέφυγε με την οικογένειά αρχικά στη Μυτιλήνη και το 1924 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε στη Σχολή Νομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. 
Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε διάφορες αθηναϊκές εφημερίδες.Ξεκίνησε στην εφημερίδα «Πρωΐα» και αργότερα στη «Βραδυνή», τη «Μάχη», την «Ελευθερία», τον «Εθνικό Κήρυκα» και την «Καθημερινή» ενώ εργάστηκε και ως ανταποκριτής ημερήσιων εφημερίδων Θεσσαλονίκης και επαρχιών. Επίσης πραγματοποίησε αποστολές σε διάφορες χώρες στην Ευρώπη και την Ασία καθώς και στις Η.Π.Α.
Στη διάρκεια της κατοχής κατάφερε, με κίνδυνο της ζωής του, να τραβήξει περίπου 800 φωτογραφίες στις οποίες απεικονίζεται η ζωή στην κατεχόμενη Αθήνα. Μέρος αυτών των φωτογραφιών συμπεριελήφθη στο φωτογραφικό λεύκωμα «Η Κατοχή, φωτογραφικά τεκμήρια 1941 -1944» ενώ στο λεύκωμα «Η Απελευθέρωση» υπάρχουν φωτογραφίες του από την Απελευθέρωση το 1944. Τα φιλμ τα εμφάνιζε ο ίδιος και τα έκρυβε σε διάφορα σημεία του σπιτιού του.
Το 1957 ανέλαβε τη διεύθυνση του περιοδικού «Η διάπλαση των παίδων», θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1970.
Είχε ασχοληθεί και με τη λογοτεχνία. Είχε γράψει μυθιστορήματα (Φτερουγίσματα, O Θανασός, το προσφυγάκι της Μικράς Ασίας)), νουβέλα (Ψηλά στις Κορφές) και ποιήματα.
Πέθανε στις 3 Δεκεμβρίου 2000, σε ηλικία 88 ετών.
Γεώργιος Λογιάδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο. Έχει ζήσει μερικά χρόνια της ζωής του στην Αυστρία και την Ελβετία. Είναι επιχειρηματίας και οικονομολόγος. Είναι γιος του πολιτικού μηχανικού Σοφοκλή Μανώλη Λογιάδη και της Μαρίας Κουκλάκη.
Στις ευρωεκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΜέΡΑ25 κα συγκέντρωσε 4.466 ψήφους. Στις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 έθεσε υποψηφιότητα στην εκλογική περιφέρεια Ηρακλείου με το ΜέΡΑ25. Στην περιφέρεια Ηρακλείου έλαβε 1.204 ψήφους και βγήκε δεύτερος, ωστόσο ο γραμματέας του κόμματος Γιάνης Βαρουφάκης επέλεξε άλλη έδρα, και ως εκ τούτου ο Λογιάδης εξελέγη βουλευτής ως πρώτος επιλαχών.
Γεώργιος Παπαδόπουλος (πολιτικός)

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 25 Φεβρουαρίου 1965. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε μάρκετινγκ στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι επιχειρηματίας.
Είναι νυμφευμένος με την Ανθή Μιχαήλ και έχει 2 κόρες.

Πολιτική διαδρομή

Ήταν πρόεδρος της Επαρχιακής Γραμματείας του Ευρωπαϊκού Κόμματος Λεμεσού (ΕΥΡΩΚΟ) την περίοδο 2011-2016. 
Μετά την ενσωμάτωση του ΕΥΡΩΚΟ στην Αλληλεγγύη, συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με την Αλληλεγγύη. Το κόμμα κέρδισε μία θέση στη βουλή στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού, αλλά ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ήρθε δεύτερος σε σταυρούς προτίμησης. Ωστόσο, η Ελένη Θεοχάρους, η οποία είχε έρθει πρώτη σε σταυρούς προτίμησης της Αλληλεγγύης στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού, αποφάσισε να μην αποδεχθεί τη βουλευτική έδρα και να παραμείνει ευρωβουλευτής. Με βάσει γνωμάτευσης του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, ο Γενικός Έφορος Εκλογών ανακήρυξε τον Γεώργιο Παπαδόπουλο βουλευτή στις 31 Μαΐου 2016. 
Ο Ανδρέας Μιχαηλίδης, υποψήφιος του ΔΗΣΥ στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού, κατέθεσε προσφυγή στο εκλογοδικείο αμφισβητώντας ότι την έδρα που κέρδισε η Ελένη Θεοχάρους, την οποία αποποιήθηκε ενώ δεν είχε ακόμη ορκιστεί βουλευτής, θα έπρεπε να την καταλάβει ο πρώτος επιλαχών Γεώργιος Παπαδόπουλος. Ο Ανδρέας Μιχαηλίδης ζητούσε αναπληρωματική εκλογή. Το εκλογοδικείο στις 31 Μαΐου 2017 αποφάνθηκε ότι η εκλογή του Γεώργιου Παπαδόπουλου ήταν άκυρη. Ωστόσο, η απόφαση του εκλογοδικείου δεν πρότεινε τρόπο εκλογής.
Μετά από σύσκεψη Γενικού Εισαγγελέα, Υπουργού Εσωτερικών και Γενικού Εφόρου Εκλογής προτάθηκε ως λύση νόμος που θα επέτρεπε την άμεση κατοχύρωση της έδρας ακόμη και πριν την ορκωμοσία και ότι ο συγκεκριμένος νόμος θα έχει αναδρομική ισχύ μόνο για την περίπτωση του Γεώργιου Παπαδόπουλου. Η Βουλή υπερψήφισε τον νόμο και με βάση αυτόν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ανέλαβε ξανά καθήκοντα βουλευτή στις 7 Ιουλίου 2017. Ο Ανδρέας Μιχαηλίδης προσέφυγε εκ νέου στο εκλογοδικείο.
Στις 30 Απριλίου 2018  το ανώτατο δικαστήριο έκρινε τον νόμο αυτό ως αντισυνταγματικό και ως εκ τούτου η εκλογή και ανακήρυξη του Γεώργιου Παπαδόπουλου ήταν άκυρη. Μέχρι σήμερα δεν έχει αποφασιστεί πως θα καλυφθεί η κενή έδρα.
Ως βουλευτής, ήταν αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας και την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας.
Google Glass

Κάμερα

Το Google Glass έχει την δυνατότητα να τραβάει φωτογραφίες και να καταγράφει 720p HD βίντεο.

Επιφάνεια Αφής

Μια επιφάνεια αφής βρίσκεται στον βραχίονα του Google Glass, επιτρέποντας στον χρήστη να ελέγχει την συσκευή, διαμέσου μιας διεπαφής που μοιάζει με χρονολόγιο και εμφανίζεται στην οθόνη. Σύροντας με το δάκτυλο προς τα πίσω εμφανίζονται τρέχοντα γεγονότα, όπως ο καιρός και σύροντας προς τα εμπρός δείχνει προηγούμενα γεγονότα, όπως τηλεφωνικές κλήσεις, φωτογραφίες, κ.ά.
Αλπινισμός

Eξοπλισμός και τεχνικές

Ο αλπινισμός έχει αναπτύξει ιδιαίτερες τεχνικές, είτε στον τρόπο που περπατούν οι αλπινιστές, είτε στον τρόπο που αναρριχώνται. Ο αλπινιστής φέρει ειδικό ρουχισμό και εξαρτήματα. Στα παγωμένα χιόνια και στους παγετώνες περπατά φέροντας κραμπόν κάτω από τις ειδικές άκαμπτες (ή και ημι-άκαμπτες ορειβατικές αρβύλες), για να μη γλιστρά. Στό χέρι έχει πιολέ (piolet) με το οποίο υποβοηθά την ανάβαση του και περιορίζει τις πιθανότητες πτώσης του. Συνήθως από την ομάδα των αλπινιστών ο πιο έμπειρος προπορεύεται σε μια πλαγιά και "ασφαλίζει" το πέρασμα με διάφορους τρόπους για την υπόλοιπη "σχοινοσυντροφιά". Έτσι αυτοί που ακολουθούν ανεβαίνουν ασφαλισμένοι από το σκοινί.
Τα δρομολόγια των αλπινιστών ξεκινούν συνήθως πάρα πολύ πρωί. Η διαδρομή, κατά την οποία από άλλο δρόμο ανεβαίνουν σε μια κορυφή και από άλλο κατεβαίνουν, ονομάζεται διάσχιση.

Ιστορία του αλπινισμού

Ο αλπινισμός άρχισε να αναπτύσσεται γύρω στις αρχές του 19ου αιώνα. Άρχισε με την κατάκτηση του Λευκού Όρους το 1786. Αργότερα κατατάχτηκε στα αθλήματα και οι προσπάθειες συνεχίστηκαν για την κατάκτηση των Άλπεων, των Πυρηναίων και άλλων κορυφών της Ευρώπης. Από την Ευρώπη το ενδιαφέρον των αλπινιστών επεκτάθηκε σε κορυφές πιο απομακρυσμένες. Γύρω στα 1950 άρχισε συστηματικά η αναρρίχηση στα Ιμαλάια, τα ψηλότερα βουνά όλου του κόσμου.
Η ψηλότερη κορυφή του κόσμου, το Έβερεστ (8.840 μ.), πατήθηκε το 1953 από του Άγγλο Έντμουντ Χίλαρι και το Νεπαλέζο οδηγό του Τένσιγκ Νοργκέι. Η προσοχή και οι προσπάθειες των αλπινιστών στράφηκαν στην εξερεύνηση των οροσειρών και στη βελτίωση των τεχνικών του αλπινισμού, που εξακολούθησε να ασκείται σαν σπορ.
Πίτερ Μουταρίκα

Εκλογές 2014

Στις γενικές εκλογές του 2014 ήταν υποψήφιος πρόεδρος. Στις 30 Μαΐου ανακοινώθηκε από την εφορευτική επιτροπή ότι νικητής των προεδρικών εκλογών ήταν ο Μουταρίκα με ποσοστό 36,4% των ψήφων έναντι 27,8% για το Λάζαρους Τσακουέρα και την έως τότε πρόεδρο Τζόις Μπάντα στην 3η θέση με ποσοστό 20,2%. Σε ανακοίνωσή της, η πρόεδρος Μπάντα αναγνώρισε το αποτέλεσμα, αν και συνέχισε να περιγράφει την ψηφοφορία ως "νοθεία". Ο Μουταρίκα ορκίστηκε πρόεδρος στις 31 Μαΐου 2014.
Apis mellifera ruttneri

Ετυμολογία

Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Καθηγητή Friedrich Ruttner (15 Μαΐου 1914 – 3 Φεβρουαρίου 1998), ο οποίος ήταν Αυστριακός Ναζί, ζωολόγος και μελιττολόγος.

Καταγωγή

Η μέλισσα είναι υποείδος της δυτικής μέλισσας, η οποία έχει εγκλιματιστεί και προσαρμοσθεί στο περιβάλλον των νήσων της Μάλτας. Αναπτύχθηκε ως ένα διαφορετικό υποείδος όταν τα νησιά της Μάλτας αποκόπηκαν από την ηπειρωτική Ευρώπη. Η μέλισσα της Μάλτας πιθανότατα συνέβαλε στην ονομασία των νησιών, καθώς οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν το νησί Μελίτη (Melitē) που σημαίνει "γλυκό μέλι".

Χαρακτήρας και συμπεριφορά

Η μέλισσα είναι σχετικά μαύρου χρώματος. Είναι καλά προσαρμοσμένη για υψηλές θερμοκρασίες, ξηρά καλοκαίρια και δροσερούς χειμώνες. Οι αποικίες στα νησιά, έχουν γόνο καθ' όλη την διάρκεια του έτους και με καλή ανταπόκριση στις εποχές. Καθαρίζουν καλά την κυψέλη. Τείνουν να σμηνουργούν ή να αντικαθιστούν τη βασίλισσα όταν υπάρχουν αρκετά αποθέματα (γενικά σμηνουργούν κατά την άνοιξη και αντικαθιστούν κατά το φθινόπωρο). Είναι ένα πολύ αμυντικό υποείδος ενάντια σε σφήκες, ποντίκια, σκαθάρια και μπορεί να είναι πολύ επιθετικό εναντίον των μελισσοκόμων και των καταπατητών. Οι αποικίες έχουν επίσης κάποια αντίσταση στην Βαρρόη (Varroa).

Ιστορία υποείδους

Το υποείδος θεωρείται ότι επέστρεψε στη Μάλτα το 1992, μετά από την εισαγωγή της Βαρρόας (Varroa). Την εποχή εκείνη εισήχθησαν από το εξωτερικό, αποικίες μελισσών προκειμένου να αντισταθμιστεί η απώλεια των εντοπίων αποικιών. Το 1997, αναγνωρίστηκε ως υποείδος. Αναπαράγεται καλά με το Ιταλικό υποείδος έχοντας την τάση να υπερασπίζεται καλά εναντίον της Varroa, έχοντας μια καλή απόδοση μελιού και δεν είναι τόσο επιθετική, αν και αυτό θέτει σε κίνδυνο το υποείδος της Apis mellifera ruttneri ως μια γενετικά διακριτή οντότητα· ωστόσο μετά από μερικές γενεές επιστρέφει στη φυσική επιθετική της κατάσταση.
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – 800 μέτρα ανδρών

Σύνοψη αγωνίσματος

Έλαβαν μέρος συνολικά εννέα αθλητές από έξι χώρες, οι οποίοι χωρίστηκαν σε δύο προκριματικές σειρές. Η προκριματκή φάση διεξήχθη στις 6 Απριλίου και ήταν το τρίτο χρονολογικά αγώνισμα της ημέρας. Την πρόκριση για τον τελικό της 9ης Απριλίου πήραν οι δύο πρώτοι από κάθε σειρά.
Στην πρώτη σειρά, ο Έντγουϊν Φλακ από την Αυστραλία κέρδισε τον Ούγγρο Νάντορ Ντάνι με επίδοση 2:10.0, χρόνος που θεωρείται ως το πρώτο Ολυμπιακό ρεκόρ του αγωνίσματος. Στη δεύτερη σειρά που αποτελούνταν από έλληνες και γάλλους αθλητές, την πρώτη θέση πήρε ο Αλμπίν Λερμουζιό και τη δεύτερη ο Δημήτριος Γολέμης. 
Στον τελικό, όμως, έλαβαν μέρος μόνο τρεις αθλητές καθώς ο Λερμουζιό προτίμησε να κρατήσει δυνάμεις για να αγωνιστεί την επόμενη ημέρα στον μαραθώνιο. Ο Φλακ κατέκτησε την πρωτιά αφήνοντας και πάλι πίσω του τον Ντάνι, ενώ ο Γολέμης τερμάτισε τρίτος μετά από αρκετά δευτερόλεπτα.
Κάστρο Βλοχού

Το Κάστρο Βλοχού είναι βυζαντινό κάστρο στην Αιτωλοακαρνανία κοντά στο χωριό Καινούριο. Βρίσκεται χτισμένο σε υψόμετρο 688 μέτρων στο πρόβουνο του Παναιτωλικού Αραποκέφαλα, πάνω στα ερείπια της ακρόπολης των αρχαίων Θεσπιών. Λόγω της ιδιαίτερα οχυρής θέσης και των γκρεμών που περιβάλουν τον λόφο είχε τείχη μόνο στην νότια και δυτική πλευρά του. Σήμερα διασώζονται ερείπια των αρχαίων αλλά και βυζαντινών τειχών ενώ στον αρχαιολογικό χώρο βρίσκεται χτισμένη η ιερά μονή Βλοχού. 
Χτίστηκε από τους Βυζαντινούς κι μετά την λατινική κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης πέρασε στην κατοχή του Δεσποτάτου της Ηπείρου. Το 1294 κύριος του κάστρου έγινε ο Φίλιππος του Τάραντα που του δόθηκε προίκα. Οι Οθωμανοί το κατέλαβαν το 1450.
Πωλ Α. Πόρτερ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Π. Πόρτερ γεννήθηκε στην πόλη Τζόπλιν, της πολιτείας Μισσούρι και σε μικρή ηλικία η οικογένειά του μετακόμισε στο Γουίντσεστερ, του Κεντάκι. Αποφοιτώντας από το Wesleyan College έλαβε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο του Κεντάκι. Αρχικά ξεκίνησε να δικηγορεί εργαζόμενος σε γραφείο τοπικού δικαστή ενώ παράλληλα ασχολήθηκε και με την πολιτική με την δημοκρατική παράταξη. Κατά την περίοδο μέχρι της ανάδειξης των δημοκρατικών με την επανεκλογή του προέδρου Φραγκλίνου Ρούσβελτ ο Π. Πόρτερ ανέλαβε μια σειρά διοικητικών θέσεων εργασίας υπό τον Ρούσβελτ. Τον Δεκέμβριο του 1944 ο Πόρτερ ορίστηκε από τον Πρόεδρο Ρούσβελτ πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Επικοινωνιών, θέση που διατήρησε μέχρι το 1946 όπου τον διαδέχθηκε ο Τσαρλς Ντέννυ.
Το 1946 ο Πρόεδρος Χάρι Τρούμαν διόρισε τον Π. Πόρτερ ως επικεφαλής της Αμερικανικής Οικονομικής Αποστολής στην Ελλάδα, με το βαθμό του πρέσβη(*) όπου και έγινε ιδιαίτερα γνωστός από την ερευνητική ομώνυμη έκθεσή του επί της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης της χώρας ενόψει της αμερικανικής βοήθειας, του Δόγματος Τρούμαν που ακολούθησε. Αν και το δόγμα Τρούμαν εξαγγέλθηκε στις 12 Μαρτίου του 1947 την έκθεση αυτή υπέβαλε στις 28 Μαρτίου του 1947 στο Κογκρέσο όπου συμπλήρωνε διάφορες εισηγήσεις παρουσίας Αμερικανών αξιωματούχων για πληρέστερη διασφάλιση και επιτυχία του σκοπού. Δύο μήνες αργότερα, όταν η αθηναϊκή εφημερίδα "Ελευθερία" δημοσίευσε τη σχετική έκθεση (1,9 και 10 Μαΐου), ένα μεγάλο μέρος του λαού στράφηκε εναντίον του. Δύο χρόνια αργότερα, εκπροσώπησε τις Ηνωμένες Πολιτείες στη Μέση Ανατολή και στις ειρηνευτικές συνομιλίες που ακολούθησαν στη Γενεύη.

Ιδιωτική ζωή - θάνατος

Ο Π. Πόρτερ αρχικά είχε νυμφευτεί την Μπέσσυ Έντγκαρ Μπέντον (Bessie Edgar Banton) με την οποία είχε αποκτήσει δύο παιδιά, την οποία όμως χώρισε το 1956 όταν νυμφεύτηκε αργότερα την Κάθλην Γουΐνσορ (Kathleen Winsor). Στις 21 Νοεμβρίου του 1975, ο Πόρτερ δειπνώντας σε ένα εστιατόριο με τη γυναίκα του και τους φίλους του, υπέστη πνιγμό από ένα κομμάτι αστακού. Περιήλθε σε κώμα και πέθανε πέντε μέρες αργότερα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Γεώργιος Ουάσιγκτον. Το προσωπικό του αρχείο περιήλθε και φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη Χ. Τρούμαν.
Εθνική Μαδαγασκάρης (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις

Μεγαλύτερη επιτυχία της μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα που διοργανώθηκε στο Τόγκο το 1970.
Απολλώνιος Εφέσου

Βίος

Οι πληροφορίες για το πρόσωπό του είναι ανύπαρκτες. Ο Praedestinnatus μας πληροφορεί πως ήταν ο Απολλώνιος, επίσκοπος Εφέσου. Ο Ευσέβιος Καισαρείας μας πληροφορεί πως είχε συντάξει αντιμοντανιστικό έργο με τίτλο Κατά μοντανιστών, συνταγμένο περί το 196/197. Ο Ευσέβιος μας διασώζει έξι αποσπάσματα.
Γιουβένκους

Βίος

Για τον Γιουβένκους δεν γνωρίζουμε τίποτα σχετικά με τον χρόνο και τον τόπο γέννησης του και θανάτου του. Ήταν ισπανικής καταγωγής ιερέας ο οποίος ασχολήθηκε με την συγγραφή ποιημάτων. Από την γλώσσα και τα ποιητικά μέτρα που χρησιμοποιεί φαίνεται πως είναι κάτοχος κλασικής παιδείας.

Το ποιητικό του έργο

Γύρω στα 330 θα συντάξει στη λατινική γλώσσα ένα επικό χριστιανικό ποίημα αρκετά εκτενές, 3219 εξαμέτρων, το πρώτο του είδους του στη λατινική χριστιανική γραμματεία. Το ποίημα αυτό που χωρίζεται σε τέσσερα μέρη, έχει τον τίτλο Evangeliorum libri IV. Πρόκειται για μια παράφραση των τεσσάρων Ευαγγελίων και κυρίως του Ματθαίου. Σκοποί της σύνταξής του ήταν να δώσει μια αρμονία των τεσσάρων Ευαγγελίων, να απευθυνθεί στους πιο μορφωμένους λατίνους και να τους προσηλυτίσει, ενώ ήθελε να εκθέσει με επικό τρόπο την ένδοξη πορεία του χριστιανισμού στο πρόσωπο του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Τα ποιητικά μέτρα του είναι μίμηση του Βιργίλιου και του Λουκρήτιου. Στηρίζεται στην Vetus Latina, υιοθετεί την κλασική λατινική γλώσσα, ορισμένες φορές και ελληνικές λέξεις, ενώ είναι και λεξηπλάστης.