google/wiki40b huggingface dataset:
Αποστολή: Μόσχα (ταινία)

Πλοκή

Ένας Ρώσος μυστικός πράκτορας δολοφονείται κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες. Πίσω του αφήνει ένα μήνυμα: Ένας τρομοκράτης ονομαζόμενος Χαντίντ πρόκειται να επιτεθεί στη Μόσχα σε 48 ώρες. Λείπει μόνο μια λεπτομέρεια, η τοποθεσία της βόμβας. Σε μια πόλη 20.000.000 ατόμων, κάθε δημόσιο κτίριο θα μπορούσε να είναι στόχος. Ο πράκτορας Στάρσκι και η ομάδα του αναλαμβάνουν την αποστολή να εντοπίσουν τη βόμβα. Όμως, πριν η ομάδα αναλάβει δράση, ανακαλύπτεται στο σώμα του νεκρού πράκτορα ένα μικροτσίπ που μεταφέρει ένα ανατριχιαστικό μήνυμα: Ανάμεσά σας υπάρχει ένας προδότης.
Βέρα Τζανακόπουλος

Ζωή και σταδιοδρομία

Η Τζανακόπουλος γεννήθηκε στην Πετρόπολις από γονείς ελληνικής καταγωγής (ήταν ανεψιά του πολιτικού Παντιά Καλογερά). Μετά τον θάνατο της μητέρας της, η Βέρα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι μαζί τη μικρότερη αδελφή της Αντριάνα, η οποία έγινε γλύπτρια. Στο Παρίσι η Βέρα σπούδασε βιολί με δάσκαλο τον μεγάλο Ρουμάνο μουσικό Τζόρτζε Ενέσκου, αλλά το σταμάτησε προκειμένου να αφοσιωθεί αποκλειστικά στο τραγούδι.
Το 1914 η Τζανακόπουλος τραγούδησε για πρώτη φορά σε ένα ρεσιτάλ μαζί με τη Μανταλένα Ταλιαφέρο. Στη συνέχεια, είχε μια επιτυχημένη διεθνή σταδιοδρομία, τραγουδώντας σε αρκετές χώρες της Ευρώπης (Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Ελβετία), στις ΗΠΑ, στην Αργεντινή και στην Ινδονησία. Τραγούδησε έργα των Ιγκόρ Στραβίνσκι, Σεργκέι Προκόφιεφ (με τον οποίο τροποποίησε την όπερά του Ο έρωτας των τριών πορτοκαλιών), Νταριύς Μιγό, Μανουέλ δε Φάλια και Εϊτόρ Βίλλα-Λόμπος, βοηθώντας στη διάδοση του έργου του Βραζιλιανού συνθέτη στο εξωτερικό.
Η Τζανακόπουλος επέστρεψε στη Βραζιλία το 1940, εγκαθιστάμενη στο Σάο Πάολο, όπου παρουσίαζε ένα πρόγραμμα κλασικής μουσικής για το Rádio Gazeta επί οκταετία. Υπήρξε επίσης δασκάλα του τραγουδιού στη Σχολή Δραματικών Τεχνών του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο
Η Βέρα Τζανακόπουλος απεβίωσε στο Ρίο ντε Τζανέιρο το καλοκαίρι του 1955.

Μνήμη

Μια προτομή της τραγουδίστριας φιλοτεχνήθηκε από την αδελφή της Αντριάνα το 1958. Η προτομή αυτή βρίσκεται στην Πλατεία Παρισίων (Praça Paris) του Ρίο ντε Τζανέιρο. Το προσωπικό της αρχείο βρίσκεται στη βιβλιοθήκη του Κέντρου Γλωσσών και Τεχνών του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου της Πολιτείας του Ρίο ντε Τζανέιρο, ενώ μια αίθουσα παραστάσεων στο ίδιο ίδρυμα φέρει το όνομά της.
Αλφόνσος Β΄ των Έστε

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Έρκολε Β΄ δούκα της Φερράρα, της Μόντενα και του Ρέτζο και της συζύγου του Ρενέα των Βαλουά, κόρης του Λουδοβίκου ΙΒ΄ της Γαλλίας. Αδελφός του ήταν ο καρδινάλιος Λουδοβίκος.
Στα νεαρά του χρόνια του πολέμησε στην υπηρεσία του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας εναντίον των Αψβούργων. Το 1559 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Λίγο αργότερα ο Πάπας Πίος Δ΄ τον πίεσε και έστειλε πίσω στη Γαλλία τη μητέρα του λόγω της Καλβινιστικής της πίστης. Το 1570 έγινε μεγάλος σεισμός στη Φερράρα και οι ζημιές που έγιναν στο καστέλο Εστένσε αποκαταστάθηκαν από τον Αλφόνσο Β΄. Το 1583 συμμάχισε με τον Ροδόλφο Β΄ των Αψβούργων-Αυστρίας εναντίον των Οθωμανών στην Ουγγαρία.
Ήταν προστάτης των Τεχνών και ανύψωσε το γόητρο της Φερράρα στο ύπατο σημείο. Ο ίδιος μιλούσε πολύ καλά λατινικά και γαλλικά. Ήταν προστάτης του Τορκουάτο Τάσσο, του Τζοβάννι Μπατίστα Γκουαρίνι, του Τσέζαρε Κρεμονίνι και ευνόησε τις τέχνες και τις επιστήμες, όπως έκαναν πάντα οι ηγεμόνες των Έστε. Ο Λουτσάσκο Λουτσάσκι ήταν ο οργανίστας της Αυλής του. Ήταν ο χρηματοδότης του Κονσέρτου των κυριών, μίας ομάδας τραγουδιστριών, ιδέα που αντιγράφτηκε σε όλη την Ιταλία. Οι δαπάνες του όμως ζημίωσαν το δημόσιο θησαυροφυλάκιο.
Ο Αλφόνσος Β΄ ήταν εγγονός του Αλφόνσου Α΄. Αν και νυμφεύτηκε τρεις φορές, δεν είχε τέκνα. Απεβίωσε το 1597 και ως διάδοχός του αναγνωρίστηκε ο εξάδελφός του Τσέζαρε από τον Ροδόλφο Β΄. Ο πάπας Κλήμης Η΄ Αλντομπραντίνι όμως δεν αναγνώρισε τη διαδοχή, διότι ο πατέρας του Τσέζαρε, ο Αλφόνσος ήταν νόθος γιος του Αλφόνσου Α΄. Ενσωμάτωσε τη Φερράρα στο Παπικό κράτος, αφήνοντας στον Τσέζαρε τη Μόντενα και το Ρέτζο. Ο νέος δούκας και η οικογένειά του αναγκάστηκαν να αφήσουν τη Φερράρα, όπου εγκαταστάθηκε παπικός απεσταλμένος (legatus).
Ο ποιητής Ρόμπερτ Μπράουνινγκ εμπνεύστηκε το ποίημά του Η τελευταία μου δούκισσα από τη σύζυγο του Αλφόνσου Β΄.

Οικογένεια

Το 1558 νυμφεύτηκε πρώτα τη Λουκρητία των Μεδίκων, κόρη του Κόζιμο Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης. Η Λουκρητία απεβίωσε δύο έτη αργότερα. Υπήρχε υποψία δηλητηρίασης, αλλά νεότερες έρευνες έδειξαν ότι απεβίωσε από φυματίωση.
Ο Αλφόνσος Β΄ νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά το 1565, με την Βαρβάρα των Αψβούργων-Αυστρίας, κόρη του Φερδινάνδου Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, της Βοημίας και της Γερμανίας. Η Βαρβάρα απεβίωσε το 1572.
Έκανε τον τρίτο του γάμο το 1579 με την ανιψιά της Βαρβάρας, τη Μαργαρίτα Γκοντζάγκα, κόρη του Γουλιέλμου δούκα της Μάντοβα. Και από αυτόν το γάμο δεν απέκτησε τέκνα.
Γκενζέμπε Ντιμπάμπα

Βιογραφία

Είναι η μικρότερη αδελφή της κατόχου του παγκοσμίου ρεκόρ στα 5000 μέτρα, Τιρουνές Ντιμπάμπα.

2007–2013

Έχοντας ήδη κατακτήσει μετάλλια σε κατηγορίες εφήβων, καθώς και το Πρωτάθλημα Αιθιοπίας, η Ντιμπάμπα κατέκτησε το πρώτο της μετάλλιο σε μεγάλη διοργάνωση μεγάλης κατηγορίας, και μάλιστα χρυσό, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2012 στην Κωνσταντινούπολη, στα 1500 μέτρα γυναικών.
Ήταν όγδοη στα 1500 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013.

2014–2015

Τον Φεβρουάριο του 2014, η Ντιμπάμπα κατέρριψε τρία παγκόσμια ρεκόρ κλειστού στίβου, στα 1500, 3000 μέτρα και στα 2 μίλα γυναικών. Τον Μάρτιο, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2014, στα 3000 μέτρα γυναικών.
Στις 19 Φεβρουαρίου 2015, κατέρριψε και το παγκόσμιο ρεκόρ των 5000 μέτρων στον κλειστό στίβο. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015, κατέκτησε χρυσό και χάλκινο μετάλλιο στα 1500 και 5000 μέτρα αντίστοιχα.

2016

Τον Φεβρουάριο του 2016, κατέρριψε άλλο ένα παγκόσμιο ρεκόρ, αυτό του ενός μιλίου στη Στοκχόλμη. Τον επόμενο μήνα, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2016, στα 3000 μέτρα γυναικών. Τον Αύγουστο κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στα 1500 μέτρα γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016.

2017

Κατέκτησε τη δωδέκατη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017, στα 1500 μέτρα γυναικών.

2018

Έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018 στο Μπέρμιγχαμ, όπου κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια, στα 1500 και 3000 μέτρα γυναικών.
Αντόνιο Ντέιβις

Καριέρα

Αποφοίτησε από το University of Texas at El Paso και στη συνέχεια μετακόμοισε στην Ευρώπη για να ακολουθήσει επαγγελματική καριέρα καλαθοσφαιριστή. Για δυο χρονιές αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό από το 1990 έως το 1992. Ικανός ριμπάουντερ και σκόρερ ο Ντέιβις υπήρξε ο κορυφαίος παίκτης της ομάδας του ΠΑΟ που το διάστημμα εκείνο βρισκόταν σε διαδικασία ανανέωσης και έτσι δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο περιοριζόμενος να προσφέρει θέαμα με τις ικανότητες του στα καρφώματα, ενώ το 1992 αναδείχθηκε κορυφαίος ριμπάουντερ του ελληνικού πρωταθλήματος με 14,6 κατά μέσο όρο. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για μια χρονιά στη Φίλιπς Μιλάνο.
Το ΝΒΑ ήταν αναμενόμενος προορισμός στην καριέρα του και η παρουσία του στο πρωτάθλημα αυτό συνοδεύτηκε από μια επιτυχημένη σταδιοδρομία δεκατριών ετών στις ομάδες Indiana Pacers (1993-1999), Toronto Raptors (1999-2003, 2006), Chicago Bulls (2003-2005), New York Knicks (2005-2006). Το 2001 αγωνίστηκε στο All-Star Game με την ομάδα της Ανατολικής περιφέρειας. Την περίοδο 2005-06 ο Ντέιβις εξελέγει πρόεδρος της ένωσης των αθλητών του ΝΒΑ. Υπήρξε επίσης διεθνής με την Εθνική ομάδα των ΗΠΑ και αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 2002.
Δινογέτεια

Ιστορία

Ο οικισμός θρακικός οικισμός, άγνωστη η ιστορία του, κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους και μετατράπηκε σε ένα συνοριακό φρούριο. Το οχυρό αναφέρεται από τον Πτολεμαίο. Το ρωμαϊκό φρούριο της Δινογέτειας είχε αρχικά ήταν ένα μικρό φρούριο, που έχει το ρόλο του στο αμυντικό σύστημα στον Κάτω Δούναβη. Μεγάλη σημασία απέκτησε στα χρόνια του Κωνσταντίνου του Μεγάλου, το φρούριο ενισχύθηκε την εποχή του Διοκλητιανού. Στην εποχή του Αναστασίου και του Ιουστινιανού 
έγιναν επεκτάσεις στο οχυρό και ενισχύθηκαν τα τείχη του. Όμως, από το τέλος του 2ου αιώνα μ.Χ., όταν οι μεγάλες βαρβαρικές επιδρομές είχαν αρχίσει αυξήθηκε η σημασία του φρουρίου. Η στρατηγική του θέση στη βόρειοδυτική γωνία της Δοβρουτσάς έδωσε στο φρούριο σημαντικό ρόλο στο αμυντικό σύστημα της επαρχίας. Μετά από μια περίοδο ανοικοδόμησης κατά τη διάρκεια των Σεβήρων, τον 3ο αιώνα η Δινογέτεια ήταν και πάλι στόχος για τους βάρβαρους εισβολείς. Μετά την εγκατάλειψη της Δακίας η στρατηγική σημασία της περιοχής αυξήθηξε κι άλλο κι ναισχύθηκαν εκ νέου οι οχυρώσεις του. Κατά την ύστερη αρχαιότητα η Δινογέτεια είχε καθοριστικό ρόλο στη αμυντικό σύστημα της ρωμαϊκής επαρχίας. Ο Αναστάσιος και ο Ιουστινιανός αργότερα ενίσχυσαντα τείχη. Η επίθεση των Αβάρων το 559 είχε καταστροφικές συνέπειες για το οχυρό.

Περιγραφή

Η αρχαιολογική έρευνα έχει αποκαλύψει τα ερείπια ενός μεγάλου κτιρίου, ενός πραιτόριου, ένα ρωμαϊκό λουτρό, μια εκκλησία, μια βασιλική και ένα νεκροταφείο έξω από το τείχος. Αυτά τα ερείπια είχαν καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό. Έχουν ανεβρεθεί ακόμα τα ερείπια του πραιτόριου
Ο Διοκλητιανός κατασκεύασε τείχος 3 μέτρα πλάτος με δεκατέσσερις σχήματος πέταλου πύργους. Σε κάποιο σημείο των τειχών υπάρχει η σφραγίδα της ρωμαϊκής λεγεώνας "Λέτζιο Α΄Ιοβία Σκυθία". Στις εκκλησιαστικές πηγές υπάρχουν εγγεγραμμένοί χριστιανοί μάρτυρες της Διογέτειας στα χρόνια της βασιλείας του Λικινίου, κυρίως από τον στρατό, που πιστοποιεί έτσι την εκχριστιανισμό της περιοχής.
Το φρούριο είχε κατοικηθεί μέχρι το τέλος του 6ου ή στις αρχές του 7ου αιώνα, όταν, στο πλαίσιο της εξέγερσης του Φωκά, το σύνολο των τειχών είχε καταρρεύσει υπό την πίεση των σλαβικών φυλών. Στο πλαίσιο αυτό η Δινογέτεια εγκαταλείφθηκε ως στρατιωτική εγκατάσταση. Το φρούριο ανοικοδομήθηκε και έγινε η έδρα βυζαντινής φρουράς, μετά τις επιτυχείς εκστρατείες του αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή (969-976) εναντίον των Ρως, όταν Δοβρουτσά και πάλι ενσωματώθηκε στην Αυτοκρατορία. Η παρουσία των Βυζαντινών στρατευμάτων έχει πιστοποιηθεί μέχρι τον 12ο αιώνα, όταν Δινογέτεια σταδιακά ερημώθηκε και εγκαταλείφθηκε τελικά ίσως και το 1186.
Σημαία της Γουινέας

Η σημαία της Γουινέας αποτελείται από τα χρώματα του παναφρικανικού κινήματος, δηλ. κόκκινο, κίτρινο και πράσινο, σε τρεις κάθετες λωρίδες. Ως πρώην γαλλική αποικία, δεν είναι τυχαίο ότι το σχέδιο είναι τρίχρωμο. Υιοθετήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1958. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 23 Δεκεμβρίου 1990.
Αρμόνιος

Ο Αρμόνιος ήταν Συριακής καταγωγής μουσικός που έζησε στα τέλη του 2ου αιώνα και στις αρχές του 3ου αιώνα  μ.Χ.

Βίος

Πληροφορίες για τη ζωή και τη δράση του Αρμονίου δεν έχουμε. Ήταν γιος του γνωστικού Βαρδεσάνη. Ελληνοθρεμένος ο ίδιος, ανέλαβε να μελοποιήσει τους Ψαλμούς που είχε συντάξει ο πατέρας του. Τα μέτρα και τη μελωδία των συνθέσεών του χρησιμοποίησε ο Εφραίμ ο Σύρος
Με αυτόν αρχίζει η εκκλησιαστική συριακή ποίηση.
Ορχάν

Βιογραφία

Ήταν πρωτότοκος γιος του ιδρυτή του Οίκου των Οσμανιδών Οσμάν Α΄ και της Μαλχούν Χατούν. Ο Ορχάν ανήλθε στην εξουσία το 1326, μετά το θάνατο του πατέρα του.

Επιτεύματα

Κατέλαβε τη Νίκαια και την Προύσα, την οποία έκανε και πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας του. Το 1337 κατέλαβε την Νικομήδεια και τον επόμενο χρόνο εμφανίστηκε στις ακτές του Βοσπόρου, όπου οι ίδιοι οι Βυζαντινοί τον βοήθησαν να περάσει απέναντι, ενισχύοντας έτσι τις επεκτατικές του βλέψεις. Υποστήριξε τον Ιωάννη Στ΄ Καντακουζηνό στην διαμάχη του με τους Σέρβους και τού παραχωρήθηκε ως σύζυγος η 13χρονη κόρη του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Θεοδώρα Μαρία, καθώς και ένα φρούριο στην Ευρωπαϊκή ακτή των Δαρδανελίων. Το 1354 κατέλαβε την Καλλίπολη και το Διδυμότειχο θέτοντας τις βάσεις της οθωμανικής κυριαρχίας στη Βαλκανική Χερσόνησο. 
Ήταν επίσης ο πρώτος που καθιέρωσε θεσμούς διοίκησης, σε συνεργασία με το μεγάλο βεζίρη (και αδελφό του) Αλαεντίν. Έκοψε τα πρώτα νομίσματα, ίδρυσε το πρώτο νομισματοκοπείο στην Προύσα, κατασκεύασε πολλά τζαμιά και σχολεία, ίδρυσε το τάγμα των Γενίτσαρων κ.ά. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο πρωτότοκος γιος του Σουλεϊμάν Πασάς έπεσε από το άλογό του και πέθανε.
Στενό Λογαρά

Το Στενό Λογαρά (στα αλβανικά: Qafa e Llogarasë) είναι ένα ορεινό πέρασμα στα Κεραύνια Όρη, κατά μήκος της Αλβανικής Ριβιέρας που συνδέει την κοιλάδα Ντούκατ (Dukat Valley) με τη Χιμάρα και  ανήκει στο Εθνικό Πάρκο Λογαρά, που καλύπτει μια έκταση 10,1 τετ. χιλ.
Τον Νοέμβριο του 1912 στη διάρκεια της Επανάστασης στη Χιμάρα μια ελληνική στρατιωτική μονάδα που είχαν οι Στυλιανός Γαλερός και Γεώργιος Παπαγιαννάκης, τοποθετήθηκε στο στενό προκειμένου να προστατεύσει την περιοχή της Χιμάρας από οθωμανικές και αλβανικές επιθέσεις από την περιοχή του Αυλώνα.
Κόνραντ της Βαυαρίας

Βιογραφία

Ο Κόνραντ-Λούιτπολντ-Φραντς-Γιόζεφ-Μαρία γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν γιος του Λεοπόλδου και της Γκιζέλας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Φραγκίσκου-Ιωσήφ της Αυστρίας και Ουγγαρίας.
2014 Βασιλέφσκις

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βασιλέφσκις είναι άγνωστα. Ο Βασιλέφσκις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 36 ώρες περίπου.
Ευγένιος της Βιλαφράνκα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο ανάκτορο Καρινιάνο στο Τορίνο και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου-Βίκτορα πρίγκιπα του Καρινιάνο και της [Χριστίνα της Έσσης-Ρότενμπουργκ|Χριστίνας]], κόρης του Ερνέστου-Λεοπόλδου λαντγκράβου του Έσσε-Ρότενμπουργκ. Είχε πέντε αδελφές, από τις οποίες η Μαρία-Τερέζα, η σύζυγος του Λουδοβίκου-Αλεξάνδρου πρίγκιπα του Λαμπάλ, ήταν η διάσημη φίλη της Μαρίας-Αντουανέτας. Ο ίδιος ήταν τέταρτος εξάδελφος του Βίκτωρα-Αμεδαίου Γ΄ βασιλιά της Σαρδηνίας.
Το 1778 απεβίωσε ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδελφός του Βίκτωρ-Αμεδαίος Β΄ έγινε πρίγκιπας του Καρινιάνο. Στον Ευγένιο δόθηκε ο τίτλος του κόμη της Βιλαφράνκα, περιοχής στο Άστι της Σαβοΐας. Απεβίωσε έπειτα από 7 έτη, σε ηλικία 31 ετών στο Ντομάρ της Πικαρδίας, στη βόρεια Γαλλία και τον διαδέχθηκε ο γιος του ως 2ος κόμης της Βιλαφράνκα.
Γιώργος Γάσπαρης (ποδοσφαιριστής)

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1927 από τον Εθνικό Καισαριανής και το 1930 βρέθηκε στον Απόλλωνα Αθηνών. Το 1935 τον ζήτησε η ΑΕΚ, αλλά επειδή δεν τον παραχωρούσε ο Απόλλων πήγε μια χρονιά στην ΑΕΚ Πειραιώς και το 1936 εντάχθηκε στην ΑΕΚ, παραμένοντας μέχρι το 1950, όταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση σε ηλικία 37 ετών.

Στην εθνική Ελλάδας

Υπήρξε πέντε φορές διεθνής με την εθνική Ελλάδας, τόσο με τον Απόλλωνα όσο και με την ΑΕΚ. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στους αγώνες για το 5ο Βαλκανικό Κύπελλο στη Σόφια τον Ιούνιο του 1935 με αντίπαλο τη Βουλγαρία (2-5) και τη Ρουμανία (2-2). Επίσης, αγωνίστηκε σε φιλικό επί της Αιγύπτου στο Κάιρο τον Ιούνιο 1936 και στους δύο αγώνες για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1938 με την Παλαιστίνη στο Τελ Αβίβ (3-1) και στην Αθήνα (1-0).

Προπονητική καριέρα

Ολοκληρώνοντας την ποδοσφαιρική καριέρα του έγινε προπονητής και βρέθηκε στον πάγκο αρκετών συλλόγων, ενώ το 1973 εργάστηκε ως βοηθός προπονητή της εθνική Ελλάδας, δίπλα στον Μπίλι Μπίνγκαμ.
Γλώσσα Λομαβρέν

Η Λομαβρέν (αρμενικά: Լոմավրեն‎ lomavren) είναι σχεδόν εξαφανισμένη μικτή γλώσσα η οποία ομιλούταν από τους Λομ. Προέκυψε από γλωσσική επικοινωνία ανάμεσα σε μια γλώσσα που σχετίζονται με τα Ρομάνι και Ντομάρι και την αρμενική γλώσσα.

Ονόματα

Η γλώσσα είναι επίσης γνωστή ως (ντραμ) Μπόσα/Μποσά.
2678 Άαβασακσα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του `Ααβασακσα είναι άγνωστα. Ο `Ααβασακσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 24 ώρες περίπου.
Αρχηγός κυβερνήσεως της Ανδόρρας

Ο Αρχηγός Κυβερνήσεως (στα καταλανικά: Cap de Govern) είναι ο ανώτατος εκτελεστικός αξιωματούχος της κυβέρνησης του Πριγκιπάτου της Ανδόρρας. Αυτοί που τον διορίζουν είναι ο Πρόεδρος της Γαλλίας και ο επίσκοπος της Ουρζέλ,δηλαδή οι δύο συμπρίγκιπες της Ανδόρας. Η θέση θεσμοθετήθηκε το 1982 μετά τις συνταγματικές τροποποιήσεις που έγιναν , με το χωρισμό της εκτελεστικής από τη νομοθετική εξουσία. Ο πρώτος αρχηγός κυβερνήσεως ήταν ο Όσκαρ Ρίμπας Ρέιγκ , ο οποίος υπηρέτησε στο αξίωμα αυτό το 1982-84 και ξανά το 1990-94.
Ο σημερινός Cap de Govern είναι ο Ζαβιέρ Εσπότ Ζαμόρα.
Αϊζάια Φάιερμπρεϊς

Βιογραφία

Ένας από δώδεκα παιδιά, ο Φάιερμπρεϊς γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Μοάμα, Νέα Νότια Ουαλία, Αυστραλία. Ο Φάιερμπρεϊς είναι αβορίγινας Αυστραλός ; ο πατέρας του είναι Yorta Yorta και η μητέρα του είναι Gunditjmara. Ο Φάιερμπρεϊς έλαβε την δημόσια προσοχή όταν εισήχθη στον διαγωνισμό Fast Track Singing στην Μελβούρνη. Αυτή η συμμετοχή οδήγησε σε μια υποτροφία στη Σχολή Τραγουδιού David Jaanz.

2016 : The X Factor και πρώτος δίσκος

Ο Αϊζάια πέρασε από οντισιόν για την 8η σεζόν του The X Factor της Αυστραλίας, τραγουδώντας το Hello της Αντέλ. Περνώντας στο bootcamp, ερμήνευσε το τραγούδι της Αλίσια Κιζ "If I ain't got you". Από τα ζωντανά σόου, έφτασε μέχρι τον Μεγάλο Τελικό.
Στις 21 Νοεμβρίου 2016, στον μεγάλο τελικό, ο Αϊζάια ερμήνευσε το "Wake me up" του Avicii μαζί με την Jesicca Mauboy και το single "It's gotta be you" με το οποίο κέρδισε τον διαγωνισμό. Το νικητήριο single του κατέκτησε την 26η θέση στο Singles Chart της Αυστραλίας. Το τραγούδι κατέκτησε υψηλή θέση και στις χώρες : Δανία, Σουηδία, Ολλανδία και Νέα Ζηλανδία.
Στις 9 Δεκεμβρίου 2016, ο Αϊζάια κυκλοφόρησε το πρώτο του δίσκο με τίτλο Αϊζάια. Ο δίσκος αυτός κατέκτησε την δωδέκατη θέση στο Albums Chart της Αυστραλίας.

2017-σήμερα : Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision

Μετά την νίκη του στο The X Factor, ο Φάιερμπρεϊς δήλωσε ότι ενδιαφερόταν να εκπροσωπήσει την Αυστραλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision και έβαλε το όνομά του στην λίστα για πιθανή συμμετοχή στον διαγωνισμό το 2017. Στις 7 Μαρτίου 2017, το κανάλι SBS ανακοίνωσε ότι επέλεξαν τον Φάιερμπρεϊς για να εκπροσωπήσει την Αυστραλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2017 στο Κίεβο της Ουκρανίας. Η συμμετοχή του "Don't Come Easy" γράφτηκε από την DNA Songs, η οποία είχε επίσης γράψει και το τραγούδι της Ιμ, "Sound of Silence".
Στις 9 Μαΐου 2017, ερμήνευσε το τραγούδι του στην τρίτη θέση στον πρώτο ημιτελικό του Κιέβου. Έλαβε το εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό, που έγινε στις 13 Μαΐου 2017, και έλαβε την ένατη θέση.
Προμηθεύς Α-374 (Πετρελαιοφόρο)

Ιστορία

Η ναυπήγησή του πλοίου έγινε κατ' εκτίμηση στα μέσα της δεκαετίας του '30 στην Ιταλία ως υδροφόρα τύπου GRS και πιθανότατα το σκάφος να ήταν ένα εκ των ναυπηγηθέντων στη Riva Trigoso «G.R.S. 171», «G.R.S. 174» και «G.R.S. 176» του Ιταλικού Πολεμικού Ναυτικού. Μετά το Σεπτέμβριο του 1943 είχε περιέλθει στο γερμανικό στόλο, όπου μετονομάστηκε «Marianne». Τον Οκτώβριο του 1944, όταν αποχώρησαν οι Γερμανοί από τον Πειραιά, ήταν ένα από τα πλοία τα οποία βύθισαν στο λιμάνι με σκοπό να παρεμποδίσουν την πλεύση των αντιπάλων πλοίων στο λιμάνι. Αργότερα το πλοίο ανελκύστηκε και επισκευάστηκε από την ελληνική κυβέρνηση, η οποία το παραχώρησε στον ελληνικό στόλο, όπου ενετάγη στις 23 Ιουνίου 1945 υψώνοντας σε αυτό την ελληνική σημαία και μετονομάζοντάς το σε «Προμηθεύς». Το πλοίο στη συνέχεια πήρε τον διακριτικό αριθμό Α-374 και άσκησε χρήση πετρελαιοφόρου. Χρησίμευσε για τον εφοδιασμό πλοίων και υπηρεσιών εντός των ναυστάθμων Σαλαμίνος και Κρήτης, μέχρι τον παροπλισμό του στις 12 Ιουλίου 1998. Υπήρξε το τελευταίο πλοίο ως λεία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που υπηρέτησε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.

Πλοία με το όνομα «Προμηθεύς»

Το πετρελαιοφόρο «Προμηθεύς» Α-374 είναι το δεύτερo κατά σειρά από τα τρία πλοία συνολικά που φέρουν το όνομα αυτό. Το πρώτο πλοίο ήταν το επίσης πετρελαιοφόρο «Προμηθεύς» που εντάχθηκε στον ελληνικό στόλο το 1914 και βυθίσθηκε το 1941, ενώ το τελευταίο είναι το Συνοδό στόλου «Προμηθεύς» Α-374 που ενετάγη το 2003.
Ρίζια Έβρου

Γεωγραφία και Ιστορία οικισμού

Το χωριό βρίσκεται περίπου 20 χλμ. βόρεια της Ορεστιάδας δίπλα στις νότιες όχθες του ποταμού Άρδα, σε κοντινή απόσταση (4 χλμ. ανατολικά) από τον χώρο εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Άρδα στις Καστανιές Έβρου.
Στην τοποθεσία "Άγιος Νικόλαος" ή "Τσάγια", βορειοανατολικά του χωριού, έχουν ανακαλυφθεί υπολείμματα οικισμού της Εποχής του Σιδήρου και διάφορα ευρήματα που φτάνουν ως την εποχή του Σεπτίμιου Σεβήρου (193-211 μ.Χ.). Η ονομασία του χωριού κατά την οθωμανική κυριαρχία ήταν "Ντουτζιαράζ" ή "Δουτζάρος" (Дуджарос - Ντουτζάρος στα βουλγαρικά). Μετά από μια σύντομη περίοδο βουλγαρικής κυριαρχίας μεταξύ του 1913 και του 1919, έγινε μέρος της Ελλάδας. Ως αποτέλεσμα, ο βουλγαρικός και ο τουρκικός πληθυσμός ανταλλάχθηκε με Έλληνες πρόσφυγες, κυρίως από τη σημερινή Τουρκία.

Αξιοθέατα και εκδηλώσεις

Η περιοχή δυτικά από τα Ρίζια, στις όχθες του Άρδα και ανάμεσα με τα χωριά Άρζος (Δ.-ΒΔ.) και Κέραμος (Δ.-ΝΔ.) είναι καταφύγιο πουλιών και σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 έχει κηρυχθεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Βαλκανοτσικλητάρα (Dendrocopos syriacus), Νυχτοκόρακα (Nycticorax nycticorax), Λαγγόνα (Phalacrocorax pygmeus) και Σταχτοκεφαλά (Lanius minor).
Στις 8 Νοεμβρίου γιορτάζει το χωριό καθώς η εκκλησία των Ριζίων, είναι αφιερωμένη στους Ταξιάρχες Μιχαήλ και Γαβριήλ. Στο ναό, βρίσκεται η θαυματουργή εικόνα του Αρχιστράτηγου Μιχαήλ, δωρεά της συντεχνίας των κρεοπωλών του Καραγάτς της Ανατολικής Θράκης το 1825.
Νηογνώμονας

Γενικά

Η ανάγκη δημιουργίας τέτοιων οργανισμών ήταν αισθητή από τους αρχαίους χρόνους. Στην αρχαία Ελλάδα λειτουργούσαν παρόμοιοι που με διάφορες παραλλαγές μέσω των Ρωμαίων και των μεσαιωνικών χωρών διατηρήθηκαν μέχρι το τέλος του 17ου αι. όταν στη Μεγάλη Βρετανία ιδρύθηκε ο πρώτος με διεθνή επιρροή νηογνώμονας, ο Lloyd Register of Shipping, του οποίου η εξέλιξη και επί σειρά ετών "μονοπωλιακή" επικράτησή του οφείλεται κυρίως στη Βρετανική θαλασσοκρατορία κατά τους τελευταίους πέντε αιώνες.
Είναι γεγονός πως η αγγλική επίδραση σε όλα γενικώς τα ναυτικά ζητήματα υπήρξε τόσο σημαντική ώστε και αυτή ακόμα η Ναυπηγία (Ναυπηγική) να θεωρείται "αγγλικό" δημιούργημα και διεθνής ναυτική γλώσσα να καταστεί η αγγλική πολλά χρόνια πριν επικρατήσει διεθνώς στη διπλωματία, τις επιστήμες, στο εμπόριο και στον τουρισμό.
Και όμως κρίνοντας από καθαρή ιστορική έρευνα θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι τόσο ο "φλεγματικός" χαρακτήρας των Βρετανών, όσο και ο συντηρητισμός του Λόυδ (Lloyd) να ήταν οι αιτίες στη βραδύτητα της εξέλιξης της ναυπηγικής.
Αντίθετα ο Γαλλικός Νηογνώμονας "Μπυρό Βεριτάς" (Bureau Veritas) αν και επηρέαζε μικρότερο αριθμό πλοίων, ίσως και από αντίδραση προς τον Λόυδ, υπήρξε υποστηρικτής των τεχνικών ναυπηγικών καινοτομιών.
Ακόμα και το πνεύμα της ασφάλισης των πλοίων μεταμοσχεύθηκε στην Αγγλία από την Μεσόγειο, περί τον 14ο αιώνα, από Ιταλούς εμπόρους (Lega Anseatica) που είχαν εγκατασταθεί στη Lombard str. του Λονδίνου. Το 1600 αυτοί εκδιώχθηκαν από την Βασίλισσα Ελισάβετ για να ιδρυθεί το Chambers of Assicurance, με βάση όμως το δίκτυο της "Λίγκα Ανσεάτικα". Το επιμελητήριο αυτό τηρούσε ειδικό βιβλίο αρχείο πλοίων με κύριο ενδιαφέρον τις αγοραπωλησίες και την ασφάλισή τους. Στην αρχή το έργο αυτό το αναλάμβαναν ιδιωτικά γραφεία (συμβολαιογραφικά) σε καφενεία της εποχής (coffee-houses). Σημαντικότερο δε αυτών των καφενείων ήταν του Εδουάρδου Λόυδ (Edward Lloyd) επίσης στη Λόμβαρντ στρητ που ιδρύθηκε το 1691. Το 1696 ο Λόυδ εξέδωσε την πρώτη ναυτιλιακή εφημερίδα τη "Λόυδ΄ς νιούς" (Lloyd's News), 3 φορές την εβδομάδα, στην οποία περιελάμβανε διάφορες πληροφορίες για την κίνηση των Βρετανικών και ευρωπαϊκών λιμένων καθώς και χαρακτηριστικά των πλοίων με διάφορους συμβολισμούς όπως με τα φωνήεντα A,E,I,O,U την αξία του πλοίου και με τα G,M,B από τις λέξεις Good (=καλό), Middling (=μέτριο) και Bad (=κακό) την αξία του εξαρτισμού. Τα πλοία που κατασκευάζονταν στο Τάμεση έπαιρναν την ανώτατη κλάση (Α-G) για 13 χρόνια. Τα ναυπηγούμενα στη Σκωτία και Ευρώπη ανεξάρτητα αν ήταν καλλίτερα μόνο για 8 χρόνια και εκείνα στην Αμερική για 6 χρόνια.
Αυτό είχε σαν συνέπεια τελικά οι εφοπλιστές της Σκωτίας και Γαλλίας, προκειμένου να υπερασπίσουν τα συμφέροντά τους να ιδρύσουν ανεξάρτητους νηογνώμονες . Αυτούς βρήκαν αργότερα μιμητές και σε άλλα ναυτικά κράτη και με την πάροδο του χρόνου να ιδρυθούν και άλλοι νηογνώμονες.