google/wiki40b huggingface dataset:
Νότο

Ίδρυση

Η αρχαία πόλη του Νότο ιδρύθηκε από τον προϊστορικό λαό των Σικελών και βρίσκεται 8 χιλιόμετρα βόρεια στο Όρος Αλμέρια, στην αρχαιότητα ονομαζόταν Νέητον. Η Ρωμαϊκή Δημοκρατία παραχώρησε την πόλη στον βασιλιά των Συρακουσών Ιέροντα Β΄ (263 π.X.). Ο μυθικός ήρωας Δαίδαλος παρέμεινε στην Νότο, έφτασε ύστερα από πτήση πάνω από το Ιόνιο Πέλαγος, στην πόλη έφτασε και ο Ηρακλής ύστερα από τον έβδομο άθλο του. Στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία η πόλη αντιστάθηκε σκληρά στον τύραννο Βέρρες.

Μεσαίωνας

Οι Άραβες κατέκτησαν την Σικελία (866) και έδωσαν προαγωγή στον Νότο σε πρωτεύουσα μίας από τις τρεις επαρχίες του νησιού με το όνομα "Πεδιάδα του Νότο". Η Νότο έγινε το τελευταίο οχυρό των Αράβων την εποχή που οι Νορμανδοί κατέκτησαν το νησί, κατόπιν έγινε Νορμανδική πόλη. Τον 16ο και τον 17ο αιώνα η πόλη έβγαλε μεγάλες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών, ο Φερδινάνδος Β΄ της Αραγωνίας της παραχώρησε τον τίτλο "Έξυπνη πόλη". Τον επόμενο αιώνα η Νότο επεκτάθηκε περισσότερο από τα γνωστά όρια με πολλά νέα λαμπρά κτίσματα, εκκλησίες, ανάκτορα και μοναστήρια, τα περισσότερα ισοπεδώθηκαν στον θανατηφόρο σεισμό μεγέθους 7.4 Ρίχτερ (11 Ιανουαρίου 1693).

Νεώτερα χρόνια

Η πόλη ξανακτίστηκε μετά τον σεισμό από διάσημους αρχιτέκτονες με νέα κτίσματα ρυθμού Μπαρόκ, η νέα θέση της πόλης ήταν πιο κοντά στο Ιόνιο και ο καλλιτέχνης Σεζάρ Μπράντι την ονόμασε "Πέτρινο κήπο", ανακηρύχτηκε από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Πολλά από τα νέα κτίσματα οικοδομήθηκαν από μία μορφή πέτρας που προκύπτει από την έκθεση του μελιού στον ήλιο, μέρος του Καθεδρικού ναού κατέρρευσε (1966) με μεγάλα πλήγματα για την αρχιτεκτονική Μπαρόκ.
Η πόλη έχασε το καθεστώς της πρωτεύουσας επαρχίας όταν εξεγέρθηκε στον Οίκο των Βουρβόνων (1817), άνοιξε τις πύλες της στον Τζουζέπε Γκαριμπάλντι (16 Μαΐου 1860) και εισήλθε στην Ιταλική Ενοποίηση (21 Οκτωβρίου 1860). Η Νότο απέκτησε επισκοπή (1844) αλλά αργότερα διαλύθηκαν οι θρησκευτικές συντεχνίες που είχαν σημαντικά προνόμια (1866). Τον Ιούλιο του 1943 απελευθερώθηκε από το Φασιστικό καθεστώς του Μπενίτο Μουσολίνι, στο Ιταλικό δημοψήφισμα του 1946 ψήφισε όπως ολόκληρη η Σικελία υπέρ της διατήρησης της μοναρχίας.
Μπερνάτ Μέτζε

Βιογραφία και έργα

Εργάστηκε ως συμβολαιογράφος και γραμματέας της βασιλικής καγκελαρίας του Στέμματος της Αραγώνας, στην υπηρεσία των βασιλέων Ιωάννη Α΄ και Μαρτίνου του Ανθρώπινου. Κατείχε επομένως πολύ καλή γνώση της καταλανικής, της αραγωνικής και της λατινικής γλώσσας. Το πρώτο του έργο, το έμμετρο Llibre de Fortuna e Prudència, ('Βιβλίο της Τύχης και της Σωφροσύνης '1381) αναφέρεται στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στη ζωή του ως μάθημα σωφροσύνης και αρετής. Ακολουθεί το ακόμη πρώιμο Ovidi enamorat και η μετάφραση μιας λατινικής επιστολής του Πετράρχη που με τη σειρά της είναι μετάφραση ενός από τα διηγήματα του Βοκάκιου στο Δεκαήμερον με τίτλο Història de Valter e Griselda. Παντρεύτηκε δυάκις και το 1395 στάλθηκε από τον μονάρχη ως πρέσβης στην έδρα του πάπα στην Αβινιόν. Πιθανότατα στη φυλακή, γράφει το Medicina apropiada a tot mal ('Φάρμακο για όλες τις αρρώστιες', 1396), ποίημα με συμβουλές για την κατάπαυση των παθών που προκαλεί ο έρωτας.

Το όνειρο

Μεταξύ 1398 και 1399 συγγράφει το σημαντικότερο κείμενό του, το Lo somni. Ως λογοτεχνική τεχνική απομακρύνεται αισθητά από τα προηγούμενα έργα της καταλανικής λογοτεχνίας (π.χ. Ραμόν Λιουλ, Φρανσέσκ Εϊσιμένις) δεδομένου ότι, στα πρώτα δύο βιβλία του και πάντα στο πρώτο πρόσωπο, κάνει χρήση του σχήματος του ονείρου. Στο τρίτο συναντάται με τον Ορφέα και στη συνέχεια με τον Τειρεσία που μέχρι και το τέταρτο βιβλίο βάλλει κατά των αμαρτιών των γυναικών. Από την πλευρά του, ο πρωταγωνιστής υπερασπίζεται το γυναικείο φύλο, δηλώνοντας ότι οι αμαρτίες και τα πάθη των ανδρών είναι μεγαλύτερα.
Νίκος Κατράντζος

Καριέρα ποδοσφαιριστή

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1926, σε ηλικία 15 ετών, στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, αγωνιζόμενος αρχικά ως δεξιός μέσος αλλά την επόμενη χρονιά (1927) μετά την αποχώρηση του βασικού τερματοφύλακα Πέτρου Φέτση και την προτροπή του τότε προπονητή και συμπαίκτη του Κώστα Βικελίδη καθιερώθηκε κάτω από τα δοκάρια. Ήταν ο βασικός τερματοφύλακας των Θεσσαλονικέων που κατέκτησαν το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα την περίοδο 1927-28, καθώς και στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας της περιόδου 1931–32, στον οποίο ο Άρης αντιμετώπισε την ΑΕΚ.

Καριέρα προπονητή

Έπειτα από την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, συνέχισε να βρίσκεται κοντά στον χώρο του ποδοσφαίρου, αρχικά από το πόστο του προπονητή, ενώ από το 1944 κι έπειτα υπήρξε μέλος πολλών ΔΣ του Άρη, σύμβουλος της ΕΠΟ, πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας, εκλέκτορας των εθνικών ομάδων και συνεργάτης των περισσότερων ομοσπονδιακών προπονητών μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1950.
Ανέλαβε κατά καιρούς την τεχνική καθοδήγηση διαφόρων σωματείων, η κορυφαία του όμως στιγμή ως προπονητής ήταν όταν στις 25 Νοεμβρίου 1951 βρέθηκε στην τεχνική ηγεσία του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος της Ελλάδας για την εντός έδρας αναμέτρηση εναντίον της Αιγύπτου, στα πλαίσια του Κυπέλλου Φιλίας Ανατολικής Μεσογείου, στην οποία η Ελλάδα επικράτησε με 1-0.
Γεώργιος Αστερίου

Βιογραφία

Το 1821 συμετείχε στην επανάσταση των Μαδεμοχωρίων, στην οποία συνέδραμε ο Εμμανουήλ Παπάς, αλλά οι επιχειρήσεις απέτυχαν πλήρως. Ο Γεώργιος Αστερίου, από τους επιζώντες αυτής της επανάστασης κατέφυγε στη Νότια Ελλάδα, προκειμένου να συνεχίσει τον αγώνα. Η οικογένειά του αιχμαλωτίστηκε και η μοίρα της έμεινε άγνωστη. Πήρε μέρος σε συνολικά, 18 μάχες. Το 1824 υπηρετούσε στην άμυνα των Ψαρών, όπου κατά την επίθεση των Τούρκων, πληγώθηκε βαριά, στο αριστερό του χέρι. Το 1825 μετείχε στις επιχειρήσεις στην Πελοπόννησο, όπου πολέμησε κατά του Ιμπραήμ. Το 1827, συμμετείχε σε εκστρατεία στη Χίο, όπου και τραυματίστηκε. Τελευταία μάχη, στην οποία πήρε μέρος, ήταν στην Πέτρα Βοιωτίας, το Σεπτέμβριο του 1829.
Πέθανε το 1847, πάμπτωχος, στην Αταλάντη Φθιώτιδας, όπου διέμενε τα τελευταία του χρόνια.
Αντρέα Σολάρι

Βιογραφία

Η ημερομηνία γεννήσεώς του δεν έχει ακόμη εξακριβωθεί, αλλά ο τόπος ήταν, πιθανώς, το Μιλάνο.     Άλλες πηγές τόν θέλουν να έχει γεννηθεί το 1458, άλλες γύρω στο 1460, άλλες το 1465     και άλλες γύρω στο 1470. Καταγόταν από το Μιλάνο. Ο Σολάρι πήρε τα πρώτα του μαθήματα ζωγραφικής από τον αδελφό του, Κριστόφορο, ο οποίος ήταν γλύπτης και αρχιτέκτονας και είχε εργαστεί στον Καθεδρικό Ναό του Μιλάνου και στην Τσερτόζα της Παβίας. Αργότερα, φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Μιλάνου. Μεταξύ 1492 και 1495, μετέβη στη Βενετία με τον αδελφό του. Εκεί, επηρεάσθηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Αντονέλλο ντα Μεσσίνα, κάτι που φαίνεται και στην προσωπογραφία του. Το παλαιότερο έργο του, που έχει διασωθεί είναι Η Παρθένος με το βρέφος και τους αγίους Ιωσήφ και Ιερώνυμο. Ο πίνακας αυτός δώθηκε στον Άγιο Πέτρο του Μουράνο. Ο τρόπος με τον οποίο σχεδίασε το πρόσωπο της Παρθένου είναι καθαρά επηρεασμένος από τον Λεονάρντο ντα Βίντσι, κάτι που αποδεικνύει πως, ο Σολάρι υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής του Ιταλού πανεπιστήμονα. Επίσης, σε έναν από τους γνωστότερους πίνακές του, Η Παρθένος με το πράσινο μαξιλάρι (1507-1510) φαίνεται και πάλι η επιρροή του ντα Βίντσι, αλλά οι συνδυασμοί των χρωμάτων φανερώνουν το προσωπικό στυλ του καλλιτέχνη.
Το 1507, πήγε στη Γαλλία και, πιο συγκεκριμένα, στη Νορμανδία, μετά από πρόσκληση του καρδιναλίου Γεωργίου Α' ντ' Αμπουάζ, για την διακόσμηση του ναού της Γκεϊγόν, στον οποίο διέμεναν οι αρχιεπίσκοποι της Ρουέν. Παρέμεινε εκεί, τουλάχιστον μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1509, στις υπηρεσίες του καρδιναλίου. Κατά πάσα πιθανότητα, την ίδια χρονιά, πήγε στη Φλάνδρα, όπου επηρεάστηκε για τη δημιουργία των πινάκων του Φυγή στην Αίγυπτο, Η γυναίκα που παίζει λαούτο και Προσωπογραφία του καγκελαρίου Μορόνε. Αποχωρώντας από τη Φλάνδρα, επέστρεψε στο Μιλάνο. Εκεί, συνεργάσθηκε με τον ανηψιό του Γεωργίου, τον, επίσης καρδινάλιο και κυβερνήτη του δουκάτου του Μιλάνου, Κάρολο ντ' Αμπουάζ, όπως και με πολλούς υψηλά ιστάμενους πολιτικούς και κληρικούς. Πέθανε στις αρχές του 16ου αιώνα, είτε το 1515 (σε αυτό το έτος χρονολογείται το τελευταίο του έργο) είτε το 1524,      είτε το 1527. Ο τόπος θανάτου του ήταν η Παβία ή το Μιλάνο.
2064 Τόμσεν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Τόμσεν εκτιμάται σε 13,61 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,055 ± 0,015. Ο Τόμσεν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 14 λεπτά.
Ιωάννης Σάββας Πασάς

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ιωάννης Σάββας γεννήθηκε στα Ιωάννινα και από μικρή ηλικία βρέθηκε στη Κωνσταντινούπολη όπου και σπούδασε ιατρός. Εισερχόμενος στην οθωμανική διοίκηση κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των ανωτέρων του γρήγορα εξελίχθηκε ανώτερος διοικητικός υπάλληλος. Το 1866 διορίστηκε νομάρχης Σφακίων στη τουρκοκρατούμενη Κρήτη ορίζοντας πρωτεύουσα του νομού τον Βάμο Αποκορώνου. Στη διάρκεια της εκεί παραμονής του ξέσπασε η Κρητική επανάσταση του 1866. Αργότερα, το 1874, επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη όπου και ανέλαβε διευθυντής της Αυτοκρατορικής Σχολής. Το 1878 επί Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ ανέλαβε υπουργός δημοσίων έργων όπου και έλαβε τότε τον τίτλο του Πασά. Το 1878 διορίστηκε διοικητής στην Αλγερία και τον επόμενο χρόνο ανέλαβε υπουργός εξωτερικών, ενώ λίγο αργότερα ανέλαβε και πάλι υπουργός δημοσίων έργων.

Το 1887 διορίστηκε Γενικός Διοικητής Κρήτης. Ο διορισμός του αυτός προκάλεσε την αγανάκτηση του χριστιανικού πληθυσμού της Κρήτης όπου μετά την μεσολάβηση των προξένων των Μεγάλων Δυνάμεων οι οποίοι και εγγυήθηκαν ότι ο Σάββας θα διοικήσει δίκαια και πατρικά τον ανέχθηκαν. Τελικά όμως, το 1889, μετά τη νέα εξέγερση των Κρητών, ο Σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ θεωρώντας τον Σάββα Πασά ανεπαρκή, τον απέλυσε της θέσης του, καταφεύγοντας έτσι εκείνος στη Γαλλία, στη πόλη Νεϊγύ όπου και πέθανε εκεί το 1900.
Σημειώνεται ότι την περίοδο που ο Σάββας Πασάς ασκούσε καθήκοντα υπουργού Εξωτερικών (1879), είχε προβάλει διάφορα εμπόδια για απευθείας συνεννοήσεις με το Βασίλειο της Ελλάδας περί καθορισμού της γραμμής των συνόρων Θεσσαλίας και Ηπείρου, σύμφωνα με τη σχετική απόφαση του Βερολίνειο Συνεδρίου του 1878, συνέχεια εκείνων που είχε προβάλει ο προκάτοχός του Καραθεοδωρής πασάς. Τελικά με την επέμβαση του τότε Γάλλου πρέσβη στη Κωνσταντινούπολη Φουρνιέ άρχισαν κάποιες συζητήσεις που πουθενά όμως δεν κατέληγαν μέχρι που τελικά επιλήφθηκε ο Γλάδστων. Η συμπεριφορά αυτή του Σάββα Πασά την εποχή εκείνη ήταν αρκετή ώστε να μη χαίρει και μεγάλης εκτίμησης εκ μέρους των Ελλήνων διπλωματών και στρατιωτικών.

Συγγραφικό έργο

Ο Ιωάννης Σάββας Πασάς αν και χριστιανός στο θρήσκευμα φέρεται να μελέτησε ιδιαίτερα την ισλαμική θρησκεία για την οποία και συνέγραψε σπουδαία πραγματεία στην εποχή του που έφερε τον τίτλο "Theorie de Droit Musulman" (= Θεωρίες του Ισλαμικού Νόμου).
Πρόσκληση Σε Γεύμα Από Έναν Υποψήφιο Δολοφόνο

Πλοκή

Οι καλύτεροι ντετέκτιβ του κόσμου, προσκαλούνται σε ένα δείπνο και σε ένα φόνο από τον μυστηριώδη Λάιονελ Τουέιν. Όταν καταφτάνουν ένας ένας στην έπαυλη του Τουέιν, γνωρίζουν τον τυφλό μπάτλερ και την κωφάλαλη μαγείρισσα. Όταν το δείπνο σερβιριστεί, ο Τουέιν θα τους ανακοινώσει ότι ο καλύτερος ντετέκτιβ είναι αυτός και για να το αποδείξει προκαλεί τους καλεσμένους του στην επίλυση ενός φόνου, που θα συμβεί μέσα στο σπίτι τα μεσάνυχτα. Η αμοιβή του νικητή θα είναι 1 εκατομμύριο δολάρια. Πριν το ρολόι χτυπήσει 12, ο μπάτλερ βρίσκεται νεκρός και στις 12 ακριβώς ο Τουέιν, βρίσκεται επίσης νεκρός.
Οι πόρτες είναι κλειδωμένες. Τα παράθυρα είναι σφραγισμένα. Κανένας δεν μπορεί να βγει από το σπίτι πριν από το ξημέρωμα της Κυριακής. Δωμάτια εμφανίζονται και εξαφανίζονται. Το ίδιο και ένα πτώμα! Οι ονομαστοί ντετέκτιβ επιστρατεύουν το μυαλό και τις δυνάμεις τους, τόσο ο ένας κατά του άλλου, όσο και όλοι μαζί απέναντι στον Τουέιν.
Μετά από μια θυελλώδη βραδιά, κατά τη διάρκεια της οποίας, κάποιοι παραλίγο να δηλητηριαστούν από ένα φίδι και άλλοι από σκορπιό, άλλος να πεθάνει από ταβάνι που πέφτει και ένας τέταρτος από βόμβα, μαζεύονται όλοι μαζί στο γραφείο και βρίσκουν τον υποτιθέμενα νεκρό μπάτλερ να κάθεται στην καρέκλα ολοζώντανο και καθόλου τυφλό. Όμως, κάθε ντετέκτιβ έχει τη δική του θεωρία για το ποιος πέθανε και ποιος τον σκότωσε. Η έκπληξη όμως έρχεται όταν ο μπάτλερ, αφού έχει ακούσει όλες τις θεωρίες, βγάζει τη μάσκα του και αποκαλύπτεται ότι είναι ο Λάιονελ Τουέιν. Κανένας ντετέκτιβ δεν κέρδισε. Στο τέλος, αφού όλοι έχουν αναχωρήσει, ο Τουέιν βγάζει πάλι τη μάσκα του, αποκαλύπτοντας ότι στην πραγματικότητα είναι η κωφάλαλη μαγείρισσα.

Κάστινγκ

Ο ρόλος της Ντόρα Τσάρλεστον προτάθηκε στη Μίρνα Λόι, η οποία ενσάρκωνε τη Νόρα Τσαρλς στη σειρά ταινιών Ο Άνθρωπος Σκιά (Τhe Thin Man, 1934) (όπου βασίστηκε ο ρόλος της Ντόρα Τσάρλεστον). Η Λόι αρνήθηκε. Ο ρόλος του Επιθεωρητή Γουάνγκ είχε αρχικά προταθεί στον Όρσον Γουέλς, αλλά δεν ήταν διαθέσιμος καθώς εμφανιζόταν σε θεατρικό έργο στην Ιταλία. Αρχικά η Κάθριν Χέπμπορν θα έπαιζε ένα ρόλο με το όνομα Αμπιγκέιλ Κρίστιαν. Η Χέπμπορν αποχώρησε μετά την άρνηση της Μίρνα Λόι να εμφανιστεί στην ταινία. Ο χαρακτήρας άλλαξε σε Αμπιγκέιλ Κρίστμας και δόθηκε στην Εστέλ Γουίνγουντ. Μετά από αλλαγές στο σενάριο ο ρόλος κατέληξε να ονομάζεται Νοσοκόμα Γουίδερς. Η ταινία αποτελεί την τελευταία κινηματογραφική εμφάνιση της Νάνσι Γουόκερ και της Εστέλ Γουίνγουντ. Η Γουόκερ, στο ρόλο της μαγείρισας, δεν λέει ούτε μία λέξη σε ολόκληρο το φιλμ , καθώς ο ρόλος της είναι κωφάλαλος. Απεβίωσε 69 ετών, στις 25 Μαρτίου 1992 από καρκίνο στον πνεύμονα ενώ η Γουνίγουντ στο ρόλο της νοσοκόμας, πέθανε 101 ετών στις 20 Ιουνίου 1984 από φυσικά αίτια.
Υπηρέτης του Λαού

Ο Υπηρέτης του Λαού (ουκρανικά: Слуга народу‎, ρωσικά: Слуга народа‎μερικές φορές μεταφράζεται ως Υπηρέτης του Έθνους) είναι ουκρανικό τηλεοπτικό πρόγραμμα, που έκανε πρεμιέρα στις 16 Οκτωβρίου του 2015. Η παράσταση αφηγείται την ιστορία του Βασίλ Πέτροβιτς Χολομπόροντκο (Βολοντίμιρ Ζελένσκι), σε ηλικία λίγο μεγαλύτερη από τα 30 έτη, όπου είναι καθηγητής ιστορίας ο οποίος κερδίζει τις εκλογές για την προεδρία της Ουκρανίας μετά από δημοφιλές βίντεο που κάνει κριτική ενάντια στην κυβέρνηση για τη διαφθορά στην Ουκρανία.
Ένα πολιτικό κόμμα με τίτλο "Υπηρέτης του Λαού" καταχωρήθηκε επίσημα με το ίδιο όνομα στις 31 Μαρτίου 2018. Ο Ζελένσκι είναι μέλος του κόμματος και το λογότυπο που χρησιμοποιείται για το κόμμα είναι το ίδιο με τη σειρά. Ο Ζελένσκι συμμετείχε στις προεδρικές εκλογές του 2019, όπου πέρασε με μεγάλη διαφορά στον δεύτερο γύρο της ψηφοφορίας (μαζί με τον Πέτρο Ποροσένκο). Αν ο Ζελένσκι εκλεγεί ως Πρόεδρος της Ουκρανίας, θα ήταν μια υπόθεση η ζωή μιμείται την τέχνη.

Παραγωγή

Το πρόγραμμα Υπηρέτης του Λαού παράγεται από την Κβαρτάλ 95. Ένας από τους επικεφαλής της είναι ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, παραγωγός της σειράς.

Μετάδοση

Ο Υπηρέτης του Λαού προβλήθηκε στο κανάλι 1+1 στην Ουκρανία. Το στούντιο δημοσίευσε όλα τα επεισόδια δωρεάν στο YouTube. Η παράσταση είναι διαθέσιμη για προβολή και κατέβασμα από το Netflix σε ορισμένες χώρες.

Ταινία και δεύτερη σεζόν

Μια ταινία μεγάλου μήκους με τίτλο Υπηρέτης του Λαού 2 κυκλοφόρησε το 2016. Η δεύτερη σεζόν κυκλοφόρησε το 2017.
Αγρίδια Λεμεσού

Τοποθεσία

Τα Αγρίδια βρίσκονται στη γεωγραφική περιφέρεια της Πιτσιλιάς. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 1090 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα νότια συνορεύουν με την Ποταμίτισσα, στα νοτιοδυτικά με τις Δύμες, στα δυτικά με την Κυπερούντα, στα βόρεια με τα Χανδριά, στα ανατολικά με τον Πολύστυπο και στα νοτιοανατολικά με τον Αγρό.

Φυσικό περιβάλλον

Το φυσικό περιβάλλον του χωριού αποτελείται από εκτάσεις άγριας βλάστησης, μικρούς οπωρώνες και αμπελώνες. Δέντρα που ευδοκιμούν στο χωριό είναι τα κέδρα, τα κυπαρίσσια, οι πλάτανοι, οι δρύες, οι πεύκοι, οι ελιές και οι δάφνες. Ευδοκιμεί, επίσης, θαμνώδη βλάστηση, όπως λατζιές, στερατζιές, τρεμιθιές και περνιές.
Οι κυριότερες καλλιέργειες του χωριού περιλαμβάνουν οπωροφόρα δέντρα, λαχανικά, πατάτες, αμυγδαλιές, ελιές, αμπέλια και καρυδιές.

Ονομασία

Υπάρχουν δύο εκδοχές για την ονομασία των Αγριδιών. Η πρώτη αναφέρει ότι η λέξη Αγρίδια σημαίνει κτήματα και συνδέεται με την παραχώρηση του χωριού ως κτήμα στον Ιούλιο, ένα Φράγκο ιερωμένο. Ο Λουί Ντε Μας Λατρί και ο Φλώριο Βουστρώνιο, όπως διασώζει ο Καρούζης, αναφέρουν πως τα Αγρίδια το 1287 μ.Χ. ήταν ιδιοκτησία του Τζιαν ντε Βερνύ, ενώ το 15ο αιώνα, αρχικά ανήκαν στον Σορ ντε Νάβες και αργότερα στον Μόρφο ντε Γκρενιέρ.
Η δεύτερη εκδοχή συνδέει την ονομασία του χωριού με τα πολλά άγρια γίδια (αγρινά) που υπήρχαν στην περιοχή.
Άνταμσταουν

Γενικές πληροφορίες

Ο οικισμός βρίσκεται στη βορειοκεντρική πλευρά του νησιού Πίτκαιρν και πολύ κοντά στο Μπάουντι Μπέι, το μοναδικό λιμάνι του νησιού. Έχει μόλις 48 κατοίκους σήμερα, αριθμός που θεωρείται και ως ο γενικός πληθυσμός της μικρής αυτής χώρας καθώς τα υπόλοιπα τρία νησιά του συμπλέγματος είναι ακατοίκητα. Μάλιστα, κατέχει το ρεκόρ της μικρότερης πρωτεύουσας στον κόσμο.
Η Άνταμσταουν είναι ο τόπος όπου οι περισσότεροι κάτοικοι τρώνε και κοιμούνται, ενώ εργάζονται και καλλιεργούν την τροφή τους σε άλλες περιοχές του νησιού. Υπάρχει πρόσβαση σε τηλεόραση, internet καθώς και ένα τηλέφωνο. Σύμφωνα με το Google maps, ο μοναδικός δρόμος της πρωτεύουσας στον οποίο έχει δοθεί όνομα αποκαλείται The Hill of Difficulty (Ο λόφος της δυσκολίας). Ακόμη, διατίθεται street view στο Google Maps στην περιοχή (νήσος Πίτκαιρν).
Δουκαναίικα Αχαΐας

Λοιπά στοιχεία

Υπήρξε ένα από τα λεγόμενα «Τσετσεβοχώρια». Οι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια κορινθιακής σταφίδας και ελαιώνων για παραγωγή ελαιολάδου.
Λεωνίδας Λαπαθιώτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κόρινθο από πατέρα κυπριακής καταγωγής, τον αξιωματικό της Χωροφυλακής Θεοχάρη Λαπαθιώτη, ο οποίος καταγόταν από τη Λάπηθο της Κύπρου. Ο παππούς του ήταν ο προύχοντας Χατζηηλίας που εκτελέστηκε από τους Τούρκους στη Λευκωσία το 1821. Κατατάχθηκε στον Ελληνικό Στρατό φθάνοντας μέχρι τον βαθμό του αντιστρατήγου. Συμμετείχε στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 ως αξιωματικός του επιτελείου της Στρατιάς Ηπείρου, και διετέλεσε κατόπιν προσωπάρχης του Υπουργείου Στρατιωτικών. Το 1903 εξελέγη βουλευτής Τυρνάβου, αντικαθιστώντας (31 Μαΐου 1903) τον παραιτηθέντα Γ. Ροδόπουλο,  ενώ συμμετείχε για λίγους μήνες στην κυβέρνηση Κυριακούλη Μαυρομιχάλη ως υπουργός Στρατιωτικών (1909). Επί κυβερνήσεως Βενιζέλου τέθηκε σε διαθεσιμότητα και φυλακίστηκε για λίγες μέρες. Τελικά αποστρατεύθηκε (1911) αλλά επανήλθε στους Βαλκανικούς Πολέμους το 1912. Το 1916 ακολούθησε τον Ελευθέριο Βενιζέλο στη Θεσσαλονίκη και προήχθη σε αντιστράτηγο. Το ίδιο έτος στάλθηκε στην Αίγυπτο για να οργανώσει σώμα Ελλήνων εθελοντών για την κυβέρνηση της Εθνικής Αμύνης. Επίσης ως μαθηματικός δίδαξε στο Πολυτεχνείο και τη Σχολή Ευελπίδων.
Απεβίωσε στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 1942. Ήταν νυμφευμένος με τη Βασιλική Παπαδοπούλου, μέλος της οικογένειας Τρικούπη, και είχαν αποκτήσει έναν γιο, τον ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη. Κατοικούσε από το 1903 στα Εξάρχεια στην οικία Λαπαθιώτη.
Φαρμακοσιδηρίτης

O Φαρμακοσιδηρίτης (Pharmacosiderite) είναι ένυδρο βασικό αρσενικικό ορυκτό του τρισθενούς σιδήρου.

O χημικός τύπος του είναι Fe₃(AsO₄)₂(OH)₃ · 5 Η₂Ο. To μοριακό βάρος του είναι 873,38 g / mol, και το ειδικό βάρος του 2,8.
Αποτελείται συνήθως από τα στοιχεία αρσενικό , σίδηρο , υδρογόνο και οξυγόνο, κάλιο και νάτριο. Παρουσιάζει σκληρότητα Mohs από 2 έως 3, αδιάκριτο σχισμό και είναι συνήθως διαφανές ή ημιδιαφανές με ελαιοπράσινες ή μελοκίτρινες ή κιτρινοκάστανες ραβδώσεις σε μορφή κύβων, ακριβώς επειδή κρυσταλλώνεται στο κυβικό σύστημα, εξ ου και παλαιότερα καλούνταν "κυβικό μετάλλευμα" ή "μετάλλευμα κύβος". Έχει αδαμάντινη λάμψη υφή υαλώδη, ρητινώδη ενώ είναι εύθραυστο.
Ο Φαρμακοσιδηρίτης απαντάται κυρίως ως προϊόν αποσάθρωσης πλουσίων σε αρσενικό ορυκτών που εντοπίζονται κυρίως στην Κορνουάλη, στη Σαξωνία και Βαυαρία (Γερμανία), στην Ουγγαρία, καθώς επίσης και στη Γιούτα των ΗΠΑ. Η ονομασία του ορυκτού αυτού δόθηκε από τον J. Hausmann, το 1813 ως σύνθετη λέξη εκ της ελληνικής του ορυκτού αρσενικού που λέγεται στη δημώδη γλώσσα δηλητήριο - "φαρμάκι" και του "σιδήρου" με τη κοινή κατάληξη "-ίτης".
Κύπελλο Κόρατς 1993-94

Το Κύπελλο Κόρατς καλαθοσφαίρισης ανδρών περιόδου 1993-94 ήταν η διοργάνωση κατά την οποία μια Ελληνική ομάδα έφθασε στην πρώτη κατάκτησή της και τέταρτη συνολικά για την Ελλάδα σε όλα τα Ευρωπαϊκά Κύπελλα. Το Κύπελλο Κόρατς 1993-94 διεξήχθη σε αλλεπάλληλους γύρους διπλών αναμετρήσεων, έως και τον Τελικό, στον οποίο προκρίθηκαν η Ιταλική Στεφανέλ Τριέστε του Μπόγκνταν Τάνιεβιτς και ο ΠΑΟΚ του Σούλη Μαρκόπουλου. Προηγουμένως, στα ημιτελικά, οι Θεσσαλονικείς είχαν αποκλείσει τον έτερο εκπρόσωπο της Ελλάδας Πανιώνιο του Κώστα Μίσσα και μάλιστα με δυο νίκες, τόσο στο κλειστό της Νέας Σμύρνης με 85-83, όσο και στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο με 82-64.

Ο διπλός τελικός

Ο πρώτος τελικός δόθηκε στο Παλέ Ντε Σπορ στις 9 Μαρτίου του 1994 και μια βδομάδα αργότερα ακολούθησε η ρεβάνς στο στάδιο "Κιαρμπόλα" της Ιταλικής πόλης.
Ο ΠΑΟΚ, με τον ενθουσιασμό από την πρόσφατη κατάκτηση της τρίτης θέσης στην Ευρωλίγκα ανδρών (1993, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας) και υποστηριζόμενος από ένα ένθερμο κοινό 6.000 οπαδών του ανέτρεψε το άσχημο ξεκίνημα (η Στεφανέλ προηγήθηκε στο 4ο λεπτό με 2-10, αλλά ο ΠΑΟΚ στο 7' πέρασε μπροστά και στο 14' είχε ήδη ξεφύγει στο σκορ με 6 πόντους) και έκλεισε το ημίχρονο με 35-28 υπέρ του.
Στο δεύτερο μέρος η διαφορά έφθασε έως και τους 17 πόντους (49-32, 53-36) ενώ 4 λεπτά προ του τέλους η ομάδα της Θεσσαλονίκης προηγήθηκε με 71-58. Ένα ξέσπασμα των Ιταλών στα τελευταία λεπτά έφερε σχεδόν τα πάνω-κάτω (72-66), αλλά ο Τζον Κόρφας με τρίποντο ακριβώς στην εκπνοή αύξησε τις πιθανότητες για τον κυπελλούχο Ευρώπης του 1991.
Επτά βράδια μετά, ο θρίαμβος επαναλήφθηκε για την ελληνική ομάδα. Παρά το γεγονός ότι η Στεφανέλ απέδωσε εξαιρετικά και στο β' ημίχρονο σχεδόν ανέτρεψε το μειονέκτημά της, προηγούμενη μέχρι και με 6 πόντους (64-58, 66-60),ο ΠΑΟΚ βρήκε το ψυχικό σθένος να αντεπιτεθεί και να περάσει μπροστά λίγο πριν το τέλος με 79-81. Από εκεί και πέρα παίχθηκε ελεύθερο μπάσκετ και ο ΠΑΟΚ επικράτησε ολοκληρωτικά με 91-100 κατακτώντας για πρώτη φορά το τρόπαιο. Άψογη ήταν η διαιτησία του Ισπανού Σαντσίζ και του Ελβετού Λεμάν.
Σίμουν Σάμουελσεν

Καριέρα

Ξεκίνησε από την VB Vágur το 2001. Μετά από 4 χρόνια στα Νησιά Φερόε μεταγράφηκε στην Keflavík ÍF και τον Αύγουστο του 2007 πήγε δανεικός στην Notodden FK. Σήμερα αγωνίζεται με την HB Tórshavn, με την οποία σκόραρε 1 γκολ στις 20 Ιουλίου 2010 στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ με αντίπαλο την ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ.

Διεθνής καριέρα

Έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Νήσοι Φερόε τον Απρίλιο του 2003 σε ένα φιλικό παιχνίδι με αντίπαλο το Καζακστάν. Έχει 36 συμμετοχές και 1 γκολ. Το γκολ το πέτυχε στις 8 Οκτωβρίου 2005 με αντίπαλο το Ισραήλ στα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου 2006.
Ρούντολφ Ιλόφσκι

Καριέρα

Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη στις 21 Φεβρουαρίου του 1922. Ως παίκτης ξεκίνησε την καριέρα του από τη ΜΤΚ Βουδαπέστης. Στις αρχές της δεκαετίας του ' 40 μεταγράφηκε στη Βάσας, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε μέχρι που κρέμασε τα παπούτσια του (1955). Η προπονητική του καριέρα ξεκίνησε από τη Βάσας, στον πάγκο της οποίας εργάστηκε επιτυχώς τις περιόδους 1967-69, 1974-77, 1984-86 και το 1995. Από το 1966 ως το 1967 και από το 1971 ως το 1974 ανέλαβε προπονητής της εθνικής ομάδας της χώρας του, η οποία κατέκτησε ένα αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 και την 4η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της ίδιας χρονιάς. Το 1978-79 ήταν τεχνικός στην αυστριακή Αντμίρα Βάκερ. Από το 1970 ως το 1971 και ξανά από το 1980 ως το 1981 υπήρξε προπονητής του Πιερικού. 
Απεβίωσε στις 23 Σεπτεμβρίου του 2008, από πνευμονία,  στη γενέτειρά του.