Κατεύθυνση ξετυλίγματος ρολού χαρτιού υγείας

Στη χρήση ρολού χαρτιού υγείας που αναρτάται σε οριζόντιο άξονα, παράλληλο με το πάτωμα και ταυτόχρονα παράλληλο προς τον τοίχο, το ξετύλιγμά του έχει δύο πιθανές κατευθύνσεις: το χαρτί μπορεί να κρέμεται από πάνω (μπροστά από το ρολό) ή από κάτω (πίσω από το ρολό). Εάν ο άξονας ξετυλίγματος είναι κάθετος προς τον τοίχο, οι δύο κατευθύνσεις είναι δεξιά-αριστερά ή κοντά-μακριά. Η επιλογή είναι σε μεγάλο βαθμό θέμα προσωπικής προτίμησης και υπαγορεύεται από τη συνήθεια. Σε έρευνες προς Αμερικανούς καταναλωτές και ειδικούς για λουτρά και κουζίνες, το 60-70% των ερωτηθέντων προτιμούν το πάνω.
Ενώ πολλοί θεωρούν αυτό το θέμα ασήμαντο, κάποιοι έχουν ισχυρές απόψεις σχετικά με αυτό. Η Ann Landers, αρθρογράφος σε συμβουλευτικές στήλες, είπε πως ήταν το θέμα με τις περισσότερες απαντήσεις (15.000 επιστολές εντός του 1986) και το πιο αμφιλεγόμενο στην ιστορία των στηλών της. Οι υπερασπιστές της κάθε θέσης έχουν επιχειρηματολογήσει για πλεονεκτήματα που κυμαίνονται από την αισθητική, τη φιλοξενία και την καθαριότητα, ως την προστασία του χαρτιού, την ευκολία απόσπασης των φύλλων του ρολού και τη συμβατότητα με αυτοκινούμενα τροχόσπιτα ή μια γάτα. Μερικοί συγγραφείς έχουν προτείνει σύνδεση με την ηλικία, το φύλο ή την πολιτική φιλοσοφία, και η έρευνα με ερωτηματολόγια έχει δείξει συσχέτιση με το κοινωνικοοικονομικό καθεστώς. Μια γενική απάντηση είναι ότι το χαρτί υγείας θα πρέπει να κρεμάται κατά τον τρόπο που προτιμά το άτομο το οποίο κάνει την αλλαγή των ρολών.
Οι λύσεις κυμαίνονται από τον συμβιβασμό ως τη χρήση ξεχωριστών διανομέων ή εξ ολοκλήρου ξεχωριστών λουτρών, ή απλά το να αγνοεί κανείς το ζήτημα. Κάποιος υποστηρίζει σχέδιο σύμφωνα με το οποίο η χώρα του θα υλοποιήσει ενιαίο υποχρεωτικό προσανατολισμό, και τουλάχιστον ένας εφευρέτης ελπίζει να διαδώσει έναν νέο μηχανισμό ανάρτησης ρολού τουαλέτας, με δυνατότητα περιστροφής από τη μία κατεύθυνση στην άλλη.

Πλαίσιο και σημασία

Στο άρθρο «Πολιτική Λουτρών: Εισάγοντας τους Φοιτητές στην Κοινωνιολογική Σκέψη από Κάτω προς τα Πάνω» («Bathroom Politics: Introducing Students to Sociological Thinking from the Bottom Up»), ο Edgar Alan Burns, καθηγητής κοινωνιολογίας του «Eastern Institute of Technology», περιγράφει λόγους για τους οποίους η πολιτική για το χαρτί υγείας είναι άξια προς εξέταση. Την πρώτη ημέρα του εισαγωγικού του μαθήματος στην κοινωνιολογία, ο Μπερνς ρωτά τους μαθητές του «Με ποιον τρόπο πιστεύετε ότι θα πρέπει να κρέμεται ένα ρολό χαρτιού υγείας;» Στα πενήντα λεπτά που ακολουθούν, οι μαθητές εξετάζουν γιατί επέλεξαν τις απαντήσεις τους, εξερευνώντας την κοινωνική κατασκευή (social construction) «κανόνων και των πρακτικών που δεν έχουν ποτέ προηγουμένως σκεφτεί συνειδητά».
Η ενέργεια του Μπερνς έχει υιοθετηθεί σε σειρά μαθημάτων κοινωνικής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Notre Dame, όπου χρησιμοποιείται για να τονίσει τις αρχές των Peter L. Berger και Thomas Luckmann στο κλασικό έργο του 1966 «Η Κοινωνική Κατασκευή της Πραγματικότητας» («The Social Construction of Reality»). Παρόμοια καθημερινά θέματα που έχουν χρησιμοποιηθεί προκειμένου να αφυπνίσουν την κοινωνιολογική φαντασία περιλαμβάνουν το παιχνίδι τρίλιζα (tic-tac-toe), την παραβίαση του προσωπικού χώρου, τους κανόνες βαδίσματος και την εθιμοτυπία κατά την οποία οι άνδρες επιλέγουν ουρητήρα στις δημόσιες τουαλέτες.
Ο Christopher Peterson, καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, ταξινομεί την επιλογή για την κατεύθυνση ξετυλίγματος του χαρτού υγείας σύμφωνα με τα «γούστα, τις προτιμήσεις, και τα ενδιαφέροντα», σε αντιδιαστολή με αξίες ή στάσεις, χαρακτηριστικά, πρότυπα και ανάγκες. Άλλα προσωπικά ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν την αγαπημένη cola ή την ομάδα μπέιζμπολ κάποιου. Τα ενδιαφέροντα είναι σημαντικό μέρος της ταυτότητας· αναμένεται και προτιμάται, διαφορετικοί άνθρωποι να έχουν διαφορετικά ενδιαφέροντα, κάτι που εξυπηρετεί την «αίσθηση μοναδικότητας». Οι διαφορές στα ενδιαφέροντα συνήθως οδηγούν, το πολύ, σε πειράγματα και καλόπιστα μαλώματα. Για τους περισσότερους ανθρώπους τα ενδιαφέροντα δεν προκαλούν σοβαρές διασπάσεις όπως αυτές που προκαλούνται από τις συγκρούσεις αξιών· μια πιθανή εξαίρεση είναι αυτή που ο Peterson αποκαλεί «τύπο ανθρώπων που ξεστομίζουν το “τράβα ζήσε”» («the 'get a life' folks among us») οι οποίοι ανυψώνουν τα ενδιαφέροντα σε ζητήματα ηθικής.
Η Morton Ann Gernsbacher, καθηγήτρια ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν–Μάντισον, συγκρίνει τον προσανατολισμό του χαρτιού υγείας με τον προσανατολισμό τοποθέτησης των μαχαιροπίρουνων στο πλυντήριο πιάτων, την επιλογή του συρταριού σε μια συρταριέρα για την τοποθέτηση των καλτσών και τη σειρά που επιλέγει κανείς να λούζει  τα μαλλιά του πρώτα ή να σαπουνίζει το σώμα του, κατά το ντους. Επισημαίνει πως σε κάθε επιλογή υπάρχει μια πρωτότυπη λύση που επιλέγεται από την πλειοψηφία και πως είναι δελεαστικό να εξηγεί κανείς απλοϊκά το πώς η μειοψηφία πρέπει να είναι διαφορετική. Προειδοποιεί ότι στα πειράματα νευροαπεικόνισης—τα οποία από το 2007 είχαν αρχίσει να εξετάζουν συμπεριφορές από τη νοητική περιστροφή και τις εκφράσεις του προσώπου, ως τα ψώνια μαναβικής και το γαργαλητό—πρέπει να γίνεται προσπάθεια να αποφεύγονται τέτοια πολιτισμική προκατάληψη και στερεότυπα.
Στο βιβλίο του «Conversational Capital», ο Bertrand Cesvet αποδίδει την τοποθέτηση του χαρτιού υγείας ως παράδειγμα τελετουργικής συμπεριφοράς—έναν από τους τρόπους με τους οποίους σχεδιαστές και υπεύθυνοι μάρκετινγκ δημιουργούν μια «αξέχαστη» εμπειρία γύρω από ένα προϊόν, η οποία διαδίδεται ραγδαία από στόμα σε στόμα (word-of-mouth). Άλλα παραδείγματα του Cesvet περιλαμβάνουν το κούνημα ενός κουτιού με καραμέλες Tic Tac και το άνοιγμα στα δύο των μπισκότων Oreo.
Ο ραδιοφωνικός εκφωνητής Jim Bohannon, ο οποίος κάποτε ξόδεψε μια ώρα εκπομπής στον τρόπο τοποθέτησης του χαρτιού υγείας, εξηγεί ότι τέτοια θέματα είναι καλά για συζήτηση στο ραδιόφωνο: «Πρόκειται για ένα διαδραστικό μέσο· ένα είδος σύγκρουσης, όχι απαραίτητα μια βίαιη σύγκρουση αλλά τουλάχιστον μια διαφωνία, θα ήταν σίγουρα στην κορυφή της λίστας. Πρέπει να αφορά κάτι που είναι γενικού ενδιαφέροντος.»

Τάξη και πολιτική

Ο Sinrod παρατήρησε στην έρευνά του, πως «60% εκείνων που κερδίζουν $50.000 ή περισσότερα το προτιμούν το πάνω και 73% εκείνων που κερδίζουν λιγότερα από $20.000 το προτιμούν το κάτω». Στην ερώτηση του τι αποδεικνύει αυτό απαντά: «Δεν γνωρίζω, αλλά σίγουρα είναι ενδιαφέρον.»
Σε τοπική ψηφοφορία στο Σασκατούν του Σασκάτσουαν, έγινε δοκιμή στις νέες μηχανές ψηφοφορίας με την ερώτηση: «Είστε υπέρ του να τοποθετείται το χαρτί υγείας σε όλες τις δημόσιες τουαλέτες, με το ελεύθερο άκρο του να ξετυλίγεται προς τα επάνω και προς το μπροστινό μέρος του ρολού;» Η απάντηση ήταν ναι: 768 έναντι 196 ή 80% πάνω. Θεωρήθηκε πως ήταν ένα ερώτημα «που δεν έφερε κάποια σύνδεση με την πολιτική». Ωστόσο, το επιστημονικό πρότζεκτ ενός εφήβου στην Έκθεση «Southern Appalachian Science and Engineering Fair» και ένα από τα αγαπημένα του συντονιστή της έκθεσης, ήταν μια έρευνα, η οποία κατέληγε στο συμπέρασμα, ότι οι  φιλελεύθεροι ξετυλίγουν από πάνω ενώ οι συντηρητικοί από κάτω.

Χαρακτήρας

Το 2003, στο βιβλίο «10 Steps to Sales Success», ο Tim Breithaupt, προτείνει ένα σύνολο τεσσάρων τύπων προσωπικότητας, που εκτυλίσσονται από το έργο του Carl Jung: Κοινωνικοποιητής, Διευθυντής, Στοχαστής και Αφηγητής. Ο Breithaupt γράφει ότι η διαχείριση του χαρτιού υγείας είναι μια σημαντική λεπτομέρεια για τους Στοχαστές, ενώ, οι Διευθυντές, δεν ενδιαφέρονται, αρκεί να υπάρχει χαρτί διαθέσιμο. Το 2001, στο βιβλίο της «Three Keys to Self-Understanding», Pat Wyman εντοπίζει πω το να έχει κανείς άποψη για το κρέμασμα του χαρτιού υγείας, στο «Enneagram of Personality», το οποίο κατατάσσει τους ανθρώπους ως «Ένας», «Δύος», «Τρεις» και ούτω καθεξής: «Οι «Ένας» γνωρίζουν την απάντηση σε τέτοια διλήμματα.»

Διάσημες προτιμήσεις

Η συμβουλευτική αρθρογράφος Ann Landers (ψευδώνυμο της Esther Pauline [Eppie] Lederer), κάποτε ρωτήθηκε, πώς θα έπρεπε να κρέμεται το χαρτί υγείας. Απάντησε κάτω, προκαλώντας την αποστολή χιλιάδων επιστολών σε ένδειξη διαμαρτυρίας· τότε, πρότεινε πάνω, προκαλώντας χιλιάδες επιπλέον. Συλλογίστηκε ότι οι 15.000 επιστολές έκαναν το χαρτί υγείας το πιο αμφιλεγόμενο ζήτημα στην 31-χρονη ιστορία της στήλη της και να αναρωτήθηκε, «Με τόσα πολλά προβλήματα στον κόσμο, γιατί τόσες χιλιάδες άνθρωποι κάνουν θέμα το χαρτί υγείας;»
Τον Νοέμβριο του 1986, η Landers είπε στην «Canadian Commercial Travellers Association» ότι το εξαιρετικής-ποιότητας χαρτί υγείας έχει σχέδια που φαίνονται σωστά με τοποθέτηση πάνω. Το 1996, εξήγησε το θέμα στο «The Oprah Winfrey Show», όπου το 68% των παρευρισκομένων στην τηλεοπτική εκπομπή τάχθηκαν υπέρ του πάνω· η Oprah Winfrey (Oprah) εκτίμησε ότι το κάτω χρησιμοποιεί περισσότερο χαρτί. Το 1998, έγραψε ότι το ζήτημα «φαίνεται να είναι προκαθορισμένο να συνεχίζει για πάντα», εμμένοντας, «παρά το γεγονός πως ένας συντριπτικός αριθμός ανθρώπων προτιμούν το ρολό κρεμασμένο έτσι, ώστε το χαρτί να ξετυλίγεται από πάνω, εγώ εξακολουθώ να προτιμώ να έχω το χαρτί να κρέμεται πλησίον του τοίχου.» Την ημέρα που έγραφε την τελευταία στήλη της, το 2002, η Landers έγραψε, «Υ.Γ. Το χαρτί υγείας κρεμιέται από επάνω στην κορυφή." Το δημοσιευμένο της σχόλιο σχετικά με το θέμα, συνεχίστηκε ακόμη και μετά τον θάνατό της. Το 2005 έγινε πρεμιέρα ενός μονόπρακτου έργου (γυναικείος ρόλος), γραμμένου από τον David Rambo, ως μελέτη του χαρακτήρα της Ann Landers, με τίτλο: «Η Γυναίκα με Όλες τις Απαντήσεις» («The Lady with All the Answers»). Το χαρτί υγείας έρχεται στο προσκήνιο για άλλη μια φορά και η ηθοποιός, διερευνά το ακροατήριο για τις απόψεις τους.
Στο άρθρο του «Διδάσκοντας Κοινωνιολογία» («Teaching Sociology»), ο Burns γράφει ότι η άσκηση περί του κρεμάσματος του χαρτιού υγείας είναι εν μέρει πολύτιμο επειδή «[το] ζήτημα του θέματος είναι οικείο στους πάντες· ο καθένας είναι ειδικός και οι πάντες έχουν άποψη.» Πολλοί ψυχαγωγοί, διασημότητες και επιχειρηματίες, έχουν δημοσιοποιήσει την γνώμη τους σχετικά με το θέμα.

Κοινωνικές συνέπειες

Ο προσανατολισμός του χαρτιού υγείας αναφέρεται συχνά ως εμπόδιο για τα παντρεμένα ζευγάρια. Το ζήτημα μπορεί επίσης να ανακύψει στις επιχειρήσεις και τους δημόσιους χώρους.
Ακόμη και στο «Amundsen–Scott Research Station» στον Νότιο Πόλο, έχουν εγερθεί παράπονα για τον τρόπο τοποθέτησης του χαρτιού υγείας. Κατά τη διάρκεια των έξη-μηνών-μακράς πολικής νύκτας, λίγες δεκάδες κάτοικοι έχουν κολλήσει να ζουν μαζί, και ενώ πολλοί από τους πονοκεφάλους της μοντέρνας ζωής είναι πέρα μακριά, το φαγητό και η υγιεινή δεν είναι. Παρά τις προκλήσεις που θέτει το εχθρικό κλίμα της Ανταρκτικής, «οι πλέον συνηθισμένες δοκιμασίες της καθημερινής ζωής είναι που αποκαλύπτουν τις συγκρούσεις των προσωπικοτήτων.»

Λύσεις

Ορισμένες από τις προτεινόμενες λύσεις στο πρόβλημα περιλαμβάνουν περισσότερη ή καλύτερη τεχνολογία, ενώ άλλες επικεντρώνονται στην ανθρώπινη συμπεριφορά.

Μηχανική

Το Tilt-A-Roll («στρίψτε το ρολό») είναι ένας περιστρεφόμενος διανομέας χαρτιού υγείας, ο οποίος εφευρέθηκε από τον Curtis Batts, γηγενή του Ντάλλας και βιομηχανικό μηχανικό. Τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας του για την εφεύρεση, που δημοσιεύθηκαν το 1996 και 1997, συνοψίζουν το σχεδιασμό του δηλώνοντας: «Μια ρυθμιζόμενη σύζευξη γωνίας ασφαλίζει τον ζυγό πάνω στη διάταξη τοποθέτησης και επιτρέπει την περιστροφή του ζυγού γύρω από έναν άξονα κάθετο στην άτρακτο κύλισης, έτσι ώστε το ρολό χαρτιού να μπορεί να προσανατολίζεται στο να ξετυλίγει το χαρτί είτε από πάνω είτε από κάτω από το ρολό, ανάλογα με την επιθυμία.»
Ο Batts εξηγεί ότι οι γονείς του διαφωνούσαν «όλη την ώρα» για την τοποθέτηση του χαρτιού υγείας, το ίδιο αυτός και η σύζυγός του· το σύνθημα της συσκευής είναι «Αφήστε το Tilt-A-Roll να σώσει τον γάμο σας!» Το Tilt-A-Roll έχει παρουσιαστεί σε ποικιλία εφημερίδων, περιοδικών, ραδιοφωνικών συνεντεύξεων και τηλεοπτικών εκπομπών, συμπεριλαμβανομένου του «The Tonight Show με τον Jay Leno». Ο Batts εισήγαγε το Tilt-A-Roll στην Έκθεση InventHelp's INPEX Invention Trade Show του 1999, τη μεγαλύτερη έκθεση εφευρέσεων παγκοσμίως με 800 εφευρέσεις και κέρδισε την τρίτη θέση «για την ελκυστικότητα και την απλότητά του».
Ο Batts ξεκίνησε να την κατασκευή των συσκευών σε εργαστήριο στο γκαράζ του. Εξηγεί, «Είχα μερικές νύχτες άυπνος, όπου περνούσα 24 ώρες φτιάχνοντας αυτά τα πράγματα. Πρέπει να βρω ένα κατασκευαστή γι' αυτό. Δεν μπορώ να ανταποκριθώ στην ποσότητα.» Το 2000 ο Batts ήταν ακόμα «στη διαδικασία της επιλογής διανομέα»"· έχοντας δοκιμάσει τις εταιρείες «The Home Depot» και «QVC». Από το 2008, το Tilt-A-Roll πωλείται στον διαδικτυακό τόπο του Batt.
Στα τέλη του 2009 ένας εφευρέτης ονόματι Rocky Hutson επέδειξε στους παραγωγούς του τηλεοπτικού προγράμματος «PitchMen», μια παρόμοια συσκευή την οποία ονόμασε «T.P. Swivel». Εκ των 173 νεοεισερχόμενων που συγκεντρώθηκαν στην Ybor City της Τάμπα στη Φλόριντα, ο Hutson ήταν ένας από τους είκοσι που επελέγησαν για να διαφημίσουν τα προϊόντα τους στον Anthony Sullivan. Σε ότι αφορά τον ίδιο, ο Hutson τραβά το χαρτί από το πάνω μέρος του ρολού.
Άλλη λύση: εγκατάσταση δύο διανεμητών χαρτιού υγείας, όπως γίνεται συχνά στα δημόσια λουτρά και τα ξενοδοχεία. Ένας αναγνώστης της στήλης του «Γραμματοκιβωτίου της Άννυ» («Annie's Mailbox»), προτείνει τη χρήση ενός υποδοχέα αρκετά μεγάλου ώστε να χωρά δυο ρολά, σημειώνοντας ότι το ρολό πάνω είναι πιο δημοφιλές. Άλλος αναγνώστης παρακάμπτει το ζήτημα του ποιος υποδοχέας προηγείται, καρφώνοντας πέντε ή έξι ρολά σε ένα μεγάλο ψάθινο καλάθι. Μπορεί να βοηθήσει ακόμη και η χρήση διαφορετικών λουτρών. Άλλες λύσεις περιλαμβάνουν κάθετους υποδοχείς.

Συμπεριφορική

Ένας ενθουσιώδης περί του χαρτιού υγείας, ονόματι Bill Jarrett από το Grand Rapids του Μίσιγκαν, επιχειρηματολογεί πως οι προηγούμενες σφυγμομετρήσεις είχαν πολύ μικρό αριθμό ερωτηθέντων. Ζητά εθνικό δημοψήφισμα τουλάχιστον ενός εκατομμυρίου ψήφων, ώστε το αποτέλεσμα να αποφασίσει έναν «εθνικό τρόπο κρεμάσματος του χαρτιού υγείας» που θα επιβληθεί από την «αστυνομία του χαρτιού υγείας». Ο Jarrett αρνείται να αποκαλύψει τη δική του προτίμηση· είχε μάλιστα αφαιρέσει πρωτύτερα τα ρολά με το χαρτί υγείας από τα λουτρά της οικίας του, πριν από την επίσκεψη ενός ανταποκριτή της «Associated Press» (AP) για συνέντευξη. «Δεν λέω, γιατί δεν θέλω να επηρεάσω την ψηφοφορία.» Το να ψηφίσει κανείς απαιτεί την αγορά ενός κιτ δημόσιας συζήτησης αξίας $5. Ως αξία προς όφελος του έθνους προτάσσει: υποθέτοντας ότι μπορεί κανείς να δαπανήσει μισή ώρα κατ' έτος ψάχνοντας για το άκρο του χαρτιού υγείας, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να εξοικονομήσουν 90 εκατομμύρια ώρες στα σπίτια ανά έτος—και $300 εκατομμύρια στους χώρους εργασίας.
Ο προσανατολισμός του χαρτιού υγείας έχει χρησιμοποιηθεί ρητορικά, ως το απόλυτο ζήτημα για το οποίο η κυβέρνηση δεν έχει καμιά δουλειά υπαγόρευσης, είτε σε επιστολές κάποιου που διαμαρτύρεται για τη ρύθμιση της ηχορύπανσης είτε προς αυστηρότερες απαιτήσεις για να πάρει ένα διαζύγιο. Το 2006, κατά τη διαμαρτυρία για την απαγόρευση του καπνίσματος στα εστιατόρια και τα μπαρ του Νιου Χάμσαϊρ, ο αντιπρόσωπος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος των (ΗΠΑ) στο Litchfield του Νιου Χάμσαϊρ, Ralph Boehm, ρώτησε: «Μήπως θα μας πουν σύντομα και από ποια κατεύθυνση πρέπει να κρέμεται από το ρολό, το χαρτί υγείας;»
Το 2005, στο βιβλίο του «Henderson's House Rules: The Official Guide to Replacing the Toilet Paper and Other Domestic Topics of Great Dispute», ο David O'Connor αποσκοπεί στην επίλυση των διαφωνιών με ελάχιστη διαφωνία ή συμβιβασμό, προσφέροντας αξιόπιστους, λογικούς κανόνες. Ο «Κανόνας Σπιτιών» («House Rule») για το χαρτί υγείας είναι προς τα πάνω και έξω και αφιερώνεται ολόκληρη σελίδα σε ένα διάγραμμα με αυτόν τον προσανατολισμό. Όμως ο O'Connor γράφει ότι «αν υπάρχει μέλος θηλυκού γένους στο σπίτι που προτιμά σθεναρά το χαρτί υγείας να κρέμεται προς τα πάνω και μέσα έναντι του τοίχου, τότε, υπερισχύει εκείνη η προτίμηση. Είναι ομολογουμένως μια παράξενη προτίμηση, όμως οι γυναίκες χρησιμοποιούν το χαρτί υγείας πολύ πιο συχνά από τους άνδρες και ως εκ τούτου προκύπτει ο κανόνας.»