google/wiki40b huggingface dataset:
Εντοβέλικους

Ο Εντοβέλικους (Endovélico στα Πορτογαλικά), ήταν ένας θεός της δημόσιας υγείας και ασφάλειας της Εποχής του Σιδήρου, ο οποίος λατρευόταν στην προ-Ρωμαϊκή και Ρωμαϊκή Λουζιτανία. Μετά τη Ρωμαϊκή εισβολή, η λατρεία του εξαπλώθηκε στο μεγαλύτερο μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά πάντα ήταν περισσότερο δημοφιλής στις Ρωμαϊκές επαρχίες της Λουζιτανίας (που κάλυπτε μέρος της σημερινής Πορτογαλίας) και της Βαιτικής (στην Νότια Ισπανία). Θεωρείται έτσι μέρος της Ρωμαϊκής μυθολογίας και της σχετιζόμενης Λουζιτανικής μυθολογίας.
Ο Εντοβέλικους έχει ένα ναό στο São Miguel da Mota στο Αλεντέχο της Πορτογαλίας και υπάρχουν διάφορες επιγραφές αφιερωμένες σ'αυτόν στο Museu Etnológico de Lisboa (το Εθνολογικό Μουσείο της Λισαβώνας). Η λατρεία του Εντoβέλικους διατηρήθηκε μέχρι τον 5ο αιώνα, όταν άρχισε να εξαπλώνεται στην περιοχή ο Χριστιανισμός.

Δυνάμεις

Ο Εντοβέλικους ήταν υπέρτατος ηλιακός θεράπων θεός, και επομένως θεός της Ιατρικής. Μερικοί υποπτεύονται πως ήταν επίσης ένας θεός που έφερε διάφορα πρόσωπα, ένα εκ των οποίων μπορεί να ήταν "υποχθόνιο", αφού όλοι οι ηλιακοί θεοί πήγαιναν στους υποχθόνιους και επέστρεφαν με θεραπευτική δύναμη.
Μετά την περαίωση κάποιων τελετουργικών, αν ένα πρόσωπο ή ιερέας κοιμόταν στο ιερό του, ο Εντοβέλικους θα τους μιλούσε στα όνειρά τους και μπορεί ακόμη και να τους αποκάλυπτε πράγματα για το μέλλον τους ή να τους προσέφερε συμβουλές.
Ο Εντοβέλικους προστάτευε επίσης τις πόλεις ή περιοχές που τον τιμούσαν. Τα επίθετα που έχουν δοθεί στον Εντοβέλικους είναι deus, sanctus, prarsentissimus και preaestantissimus. Κάποιοι αναθηματικοί βωμοί δεικνύουν πως ο θεός ενέπνευσε την αρχική αντίσταση των Λουζιτανών στους Ρωμαίους.

Όνομα

Τον 19ο αιώνα ο António da Visitação Freire ταξινόμησε το όνομα "Εντοβέλικους" ως μεικτό Κέλτικο και Φοινικικό όνομα, προσαρμοσμένο στην Ρωμαϊκή γλώσσα. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή η ρίζα End- προέρχεται από τις Κελτικές γλώσσες, το Bel (ή Vel-) από τα Φοινικικά σημαίνοντας Κύριος και το -Cus συνηθισμένη κατάληξη λέξεων στα Λατινικά. Ο Πορτογάλος εθνογράφος Χοσέ Λέιτε ντε  Βασκοντσέλος (José Leite de Vasconcelos) πίστευε πως η λέξη Endovellicus ήταν αρχικά Κέλτικη, ως Andevellicos, με τη σημασία "πολύ καλός".
Συμφωνία της Αντίς Αμπέμπα (1972)

Επισκόπηση

Η συμφωνία είχε ως στόχο να αντιμετωπίσει και να κατευνάσει τις ανησυχίες περί απελευθέρωσης και απόσχισης του νότιου Σουδάν, καθώς ο πρώτος εμφύλιος στο Σουδάν αποδείχθηκε ασύμφορος οικονομικά για την βόρεια σουδανική κυβέρνηση και κόστισε ζωές για τους πληθυσμούς του νότιου Σουδάν. Η καθιέρωση της Αυτόνομης Περιφέρειας του Νοτίου Σουδάν έδωσε ένα βαθμό αυτονομίας στις νότιες περιοχές.
Ακολούθησε δεκαετία σχετικής ειρήνης, αν και η συμφωνία απέτυχε να κατευνάσει τις εντάσεις που προκάλεσαν τον εμφύλιο πόλεμο. Η συμφωνία της Αντίς Αμπέμπα αποδείχθηκε προσωρινή ανάπαυλα. Οι παραβάσεις και η εντατικοποιημένη περιθωριοποίηση του Νότου από τον Βορρά οδήγησε σε αυξημένη αναταραχή στον Νότο στα τέλη της δεκαετίας του 1970.

Τερματισμός

Το 1983 ο πρόεδρος Γκαφάρ Νιμέιρι (Gaafar Nimeiry) κήρυξε το Σουδάν ισλαμικό κράτος υπό τον νόμο της Σαρία, περιλαμβανομένης της μη ισλαμικής πλειονότητας των νότιων περιοχών. Η Αυτόνομη Περιφέρεια του Νότιου Σουδάν κηρύχθηκε έκπτωτη στις 5 Ιουνίου 1983, τερματίζοντας την ισχύ της συμφωνίας. Ακολούθησε ο δεύτερος εμφύλιος πόλεμος στο Σουδάν (1983–2005).
Υπέρτατη Κεφαλή

Υπέρτατη Κεφαλή της Εκκλησίας της Αγγλίας ήταν ένας τίτλος που έφερε ο Βασιλιάς Ερρίκος Η' επιδεικνύοντας την ηγεσία του στην Εκκλησία της Αγγλίας.

Ιστορία

Ο τίτλος δημιουργήθηκε για τον Βασιλιά Ερρίκο Η', ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την Αγγλική Εκκλησία αποσπώμενος από την εξουσία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, αφού ο Πάπας αφόρισε τον Ερρίκο το 1533 λόγω του διαζυγίου του με την Αικατερίνη της Αραγωνίας. Κατά το 1536 ο Ερρίκος είχε αποσπασθεί από την Ρώμη, κατέσχε την περιουσία της εκκλησίας στην Αγγλία και κήρυξε την Εκκλησία της Αγγλίας ως ιδρυμένη εκκλησία με τον εαυτό του ως κεφαλή της. Ο Νόμος της Υπεροχής του 1534 επιβεβαίωνε την θέση του Βασιλιά ως υπερέχοντος στην εκκλησία και απαίτησε οι ευγενείς να δίνουν έναν όρκο αναγνωρίζοντας την υπεροχή του Ερρίκου. Η κόρη του Ερρίκου, η Μαρία Α' της Αγγλίας, προσπάθησε να επανορθώσει την υποταγή της Αγγλικής Εκκλησίας στον πάπα και ανακάλεσε τον Νόμο της Υπεροχής το 1555. Η Ελισάβετ πήρε το θρόνο το 1558 και, το επόμενο έτος, το Κοινοβούλιο ψήφισε τον Νόμο της Υπεριοχής του 1559 που αποκατέστησε τον αρχικό νόμο. Ο νεός Όρκος της Υπεροχής που απιτείτο οι ευγενείς να δίνουν ανέφερε τον τίτλο ως Υπέρτατος Κυβερνήτης της Εκκλησίας της Αγγλίας παρά Υπέρτατη Κεφαλή.
Εκλογές στη Δομινίκα

Από το 1832 διεξάγονται εκλογές στη Δομινίκα. Σε εθνικό επίπεδο η χώρα εκλέγει το ένα κοινοβούλιο. Η Συνέλευση της Δομινίκας (House of Assembly) αποτελείται από 32 μέλη, εκ των οποίων τα 21 εκλέγονται για πενταετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες, 9 διορισμένους γερουσιαστές, τον πρόεδρο και 1 μέλος εξ οφίτσιο. Ο αρχηγός κράτους, που είναι ο Πρόεδρος εκλέγεται από τη Βουλή.
Στη Δομινίκα λειτουργεί το δικομματικό σύστημα, πράγμα που σημαίνει ότι δύο είναι τα κυρίαρχα πολιτικά κόμματα, με έντονη δυσκολία να σχηματιστεί αυτοδύναμη κυβέρνηση υπό τη σημαία οποιουδήποτε κόμματος. Παλαιότερα λειτουργούσε το τρικομματικό σύστημα μέχρις ότου το Εργατικό Κόμμα της Δομινίκας και το κατά πολύ υποβαθμισμένο Κόμμα Ελευθερίας της Δομινίκας σχημάτισαν κυβέρνηση συνασπισμού. Το DFP δεν κατάφερε να αποκτήσει έδρες σε δύο συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις, με αποτέλεσμα η μοναδική αντιπολίτευση στο DLP να προέρχεται μόνο από το Ενωμένο Κόμμα Εργατών.

1924-1936

Το 1924 έπειτα από την νέα εισαγωγή των εκλεγμένων μελών του Νομοθετικού Συμβουλίου για πρώτη φορά από το 1898 διεξήχθησαν εκλογές. Η Ένωση των Αντιπροσώπων της Κυβέρνησης κέρδισε το ένα τρίτο από τις εκλεγμένες έδρες. Στις επόμενες εκλογές το 1936, η Ένωση κατέλαβε τις μισές από τις έδρες που αναδείχθηκαν με εκλογές.

Γενικές εκλογές 1961 - 1975

Από το 1961 ως το 1980 κυριάρχησε στην εξουσία το Εργατικό Κόμμα της Δομινίκας.

2014

Δείτε ενότητα:Πρόσφατες εκλογές.
AEKKEA-RAAB R-29

Το AEKKEA-RAAB R-29 ήταν ένα ελληνικό μονοθέσιο parasol εκπαιδευτικό μονοπλάνο  και ελαφρύ μαχητικό που αναπτύχθηκε από τον Αντώνιο Raab, έναν γερμανό σχεδιαστής αεροσκαφών, μαζί με Έλληνες εταίρους και ήταν το μοναδικός αεροσκάφος τύπου Raab που αναπτύχθηκε στην Ελλάδα.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Είχε ξύλινα φτερά, Elektron (κράμα) μεταλλική άτρακτο και εναν κινητήρα 280 hp Ranger V-770 . Ωστόσο, δεν υπάρχει ακριβές αρχείο παραγωγής του σε αριθμούς. Το R-29 ήταν ένα νέο σχέδιο που αναπτύχθηκε από τον Raab στην ελληνική εταιρεία, στα τέλη του 1936, αλλά και περιείχε κοινά δομικά χαρακτηριστικά με την προηγούμενη σχεδίαση του την R-27 (ένας τύπος που επίσης καταγράφηκε για πρώτη φορά ως  προϊόν της AEKKEA-RAAB από το Jane's 1935 ed., το οποίο πιθανότατα είχε σχεδιαστεί νωρίτερα από τον Raab και ποτέ δεν παράχθηκε), συμπεριλάμβανε έναν ενσωματωμένο κινητήρα, σταθερο  σύστημα προσγείωσης τύπου cantilever και δύο μονά πολυβόλα. Το R-27 διέφεραν ως προς τον κινητήρα τύπου Hispano-Suiza 12ΚΕ.
Έγγραφα εξαγωγής προς την Ισπανία και αλλά και το Jane's το ανέφεραν ως μαχητικό, αν και η ίδια η εταιρεία το ανέφερε ως εκπαιδευτικό, πράγμα το οποίο επιβεβαιώνεται από τον χαμηλής απόδοσης κινητήρα που επιλέχθηκε. Μια παρτίδα των αεροσκαφών αυτών, μαζί με τα Tigerschwalbe R-26V/33 (προέρχεται από μια παλαιότερη σχεδίαση της Raab-Katzenstein), ήταν να παραδοθεί στις Ρεπουμπλικανικές δυνάμεις. Στοιχεία 30 αεροσκαφών ήταν να παραχθούν στην Ελλάδα και να αποσταλούν στην Ισπανία, όπου η θυγατρική θα πραγματοποιούσε την τελική συναρμολόγηση. Ένας  μηχανικός αεροσκαφών της AEKKEA, ο Γεώργιος Παγκάκης, ανέφερε τον αριθμό των 40 (αντί των 30) αεροσκαφών τύπου R-29 να αποστέλλονται στην Ισπανία, από τα οποία εξέλειπαν οι μηχανές και τα πολυβόλα, τα οποία αποδείχθηκε δύσκολο να αποκτηθούν. Σύμφωνα με τον Raab, οι Ρεπουμπλικάνοι έστειλαν περίπου 60 ελλιπείς ατράκτους και των δύο τύπων, μαζί με τα σχέδια τους στους Σοβιετικούς  για να σταλούν στην ΕΣΣΔ.
Γαλικιανή γλώσσα

Ιστορία

Η σύγχρονη γλώσσα προέρχεται από την Γαλικιανή-πορτογαλική, η οποία (μαζί με τα οξιτανικά) ήταν η γλώσσα της ποίησης των τροβαδούρων στην Ιβηρική χερσόνησο στη διάρκεια του Μεσαίωνα. Όμως, στη Γαλικία από το 14ο αιώνα άρχισε η παρακμή της γλώσσας, λόγω του ξεπεσμού της τοπικής αριστοκρατίας και της αύξησης της επιρροής της Καστίλης. Αντίθετα, η πορτογαλική έγινε επίσημη γλώσσα της Πορτογαλίας από τον 13ο αιώνα.

Η περίοδος από τα τέλη του 14ου μέχρι τις αρχές του 18ου ονομάζεται από τους μελετητές της γλώσσας Séculos Escuros, δηλαδή σκοτεινοί αιώνες. Στη διάρκεια αυτών των αιώνων η γαλικιανή γλώσσα δε χρησιμοποιείται επίσημα ενώ η λογοτεχνία παρακμάζει. Αυτή η περίοδος ακολουθείται από την Αναγέννηση (Rexurdimento) που εγκαινιάζεται το 1863, χρονιά στην οποία δημοσιεύεται το έργο Cantares Gallegos της Ροσαλία ντε Κάστρο.

Η χρήση της απαγορεύτηκε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Φράνκο. Μετά την πτώση της δικτατορίας στην Ισπανία, αναγνωρίστηκε ως επίσημη γλώσσα της Γαλικίας, και χρησιμοποιείται στην εκπαίδευση και τα ΜΜΕ.
Στις 17 Μαΐου γιορτάζεται η Ημέρα των Γαλικιανών Γραμμάτων, που αφιερώνεται κάθε χρόνο σε έναν νεκρό συγγραφέα σε γαλικιανή γλώσσα.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2005-06

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2005-06 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2006-07. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2006-07.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Καμέναι

Στη ρωμαϊκή μυθολογία με το συλλογικό όνομα Καμέναι (Camenae) ήταν γνωστές τέσσερις Νύμφες των πηγών, των πηγαδιών και γενικώς των υδάτων: η Καρμέντα, η Ηγερία, η Αντεβόρτα και η Ποστβόρτα. Οι Καμέναι ήταν σοφές και κάποτε προέλεγαν τα μέλλοντα. Κυριότερη ανάμεσά τους ήταν η Καρμέντα ή Καρμεντίς ή Καρμεντία: η εορτή Καρμεντάλια, στις 11 και 15 Ιανουαρίου, ήταν αφιερωμένη σε αυτή. 
Το ιερό των Καμενών βρισκόταν μέσα σε ένα ιερό άλσος, το Porta Capena, κοντά στο ιερό της Ηγερίας. Από νωρίς μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους, αυτές οι Νύμφες ταυτίσθηκαν με τις Μούσες της ελληνικής μυθολογίας.
Συμμετοχή της Ελλάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδας ήταν μία από τις 32 εθνικές ομάδες που συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2014. Αυτή ήταν η τέταρτη συμμετοχή της στα παγκόσμια κύπελλα και η δεύτερη συνεχόμενη μετά από την παρουσία της στο Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής το 2010. Το ελληνικό συγκρότημα βρέθηκε στον Τρίτο Όμιλο όπου έδειξε καλή συμμετοχή καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση και περνώντας έτσι, για πρώτη φορά στην ιστορία της στη Φάση των Δεκαέξι. Τότε αντιμετώπισε την Κόστα Ρίκα χάνοντας την πρόκριση στα πέναλτι.
Βύρων Λεοντάρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο 1932 τη Νιγρίτα Σερρών. Μεγάλωσε στο νησί από το οποίο καταγόταν, τη Σάμο μέχρι το 1939 οπότε η οικογένειά του μετακόμισε στην Αθήνα. Την περίοδο 1952 - 1956 σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια άσκησε τη δικηγορία. Άρχισε να δημοσιεύει ποιήματα (τη συλλογή του «Γενική αίσθηση») το 1954.   Έφυγε από τη ζωή 6 Αυγούστου του 2014 σε ηλικία 83 ετών.

Έργο

Δημοσίευσε ποιήματα αλλά και κριτικά δοκίμια. Κείμενά του δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά Κριτική, Εφημερίδα των Ποιητών, Επιθεώρηση Τέχνης, Σημειώσεις (μέλος στην εκδοτική του ομάδα), Ενδοχώρα και σε άλλα.  Συνεργάστηκε με τα λογοτεχνικά περιοδικά Μαρτυρίες, Επιθεώρηση Τέχνης, Τομές, Κρητική,  Μανδραγόρας. Εξέδωσε το δοκιμιακό τόμο για τον Αλεξανδρινό Καβάφη ο έγκλειστος.

Οικογένεια

Είχε αδελφούς τον Μανόλη Λαμπρίδη, δοκιμιογράφο, κριτικό και μεταφραστή και τον ποιητή Ανδρέα Λεοντάρη. Σύζυγος του Βύρωνα Λεοντάρη είναι η ποιήτρια Ζέφη Δαράκη και γιος του ο Γιάννης Λεοντάρης, σκηνοθέτης κινηματογράφου.
Υψίπεδα της Ισλανδίας

Εσωτερικές διαδρομές

Τα Υψίπεδα μπορούν να διασχιστούν μόνο κατά τη διάρκεια του Ισλανδικού καλοκαιριού). Για το υπόλοιπο έτος οι δρόμοι των ορεινών περιοχών είναι κλειστοί. Οι πιο γνωστοί δρόμοι στα υψίπεδα είναι ο Κάλντινταλουρ, ο Κγιόλουρ και ο Σπρένγκισαντουρ. Οι περισσότεροι δρόμοι των περιοχών στα υψίπεδα απαιτούν οχήματα με τέσσερις ρόδες, διότι είναι απαραίτητο να διέρχονται ποτάμια. Ωστόσο, η διαδρομή Κγιόλουρ μπορεί εύκολα να διασχιστεί με ένα συνηθισμένο αυτοκίνητο και ως εκ τούτου είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς δρόμους των υψίπεδων. Η οδήγηση εκτός δρόμου απαγορεύεται εξ ολοκλήρου στην Ισλανδία, εκεί όπου δεν υπάρχει χιόνι, συμπεριλαμβανομένων των Υπίπεδων, για την προστασία του περιβάλλοντος.
Ολλανδική και φλαμανδική Αναγεννησιακή ζωγραφική

Εξέλιξη του ύφους

Οι επιρροές της ιταλικής Αναγέννησης αρχίζουν να εμφανίζονται στην πρώιμη φλαμανδική ζωγραφική γύρω στα 1500, αλλά με πολλούς τρόπους το παλαιότερο ύφος ήταν αξιοσημείωτα επίμονο. Ο μανιερισμός της Αμβέρσας είναι ο όρος που χαρακτηρίζει ζωγράφους που εμφάνισαν ιταλικές επιρροές, αλλά κατά κύριο λόγο συνέχισαν στο ύφος και τη θεματολογία των προγενέστερων δασκάλων. Ο Ιερώνυμος Μπος είναι ο καλλιτέχνης με το ιδιαίτερα προσωπικό ύφος, του οποίου τα έργα βρίθουν από περίεργες και φαινομενικά παράλογες εικόνες, γεγονός που τα κάνει ιδιαίτερα δύσκολα στην ερμηνεία τους. Πάνω απ' όλα, όμως, δίνει την εντύπωση του εκπληκτικά μοντέρνου, καθώς εισάγει τον κόσμο των ονείρων που φαίνεται να σχετίζεται περισσότερο με τη γοτθική τέχνη και λιγότερο με την ιταλική Αναγέννηση, αν και ορισμένα σχέδια με προέλευση τη Βενετία της ίδιας περιόδου εμφανίζουν ανάλογο βαθμό φαντασίας. Η επόμενη φάση επιρροών εμφανίζεται με τους ρομανιστές, οι οποίοι ενσωματώνουν το ιταλικό ύφος με πολύ περισσότερο ενδελεχή τρόπο.
Μετά το 1550 οι Φλαμανδοί και Ολλανδοί ζωγράφοι αρχίζουν να επιδεικνύουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη Φύση και αυτό καθαυτό το κάλλος, πράγμα που οδήγησε σε ύφος που ενσωματώνει αναγεννησιακά στοιχεία αλλά παραμένει ακόμη μακράν της κομψής ελαφρότητας της Αναγεννησιακής ιταλικής τέχνης και οδηγεί άμεσα στη θεματολογία των μεγάλων Φλαμανδών και Ολλανδών δημιουργών της εποχής του μπαρόκ: Τοπία, νεκρές φύσεις και σκηνές της καθημερινής ζωής. Η εξέλιξη αυτή είναι εμφανής στα έργα των Γιοάχιμ Πατινίρ και Πιέτερ Άαρτσεν, αλλά η πραγματική ιδιοφυΐα είναι ο Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος, ιδιαίτερα γνωστός για τις απεικονίσεις της Φύσης και της καθημερινότητας, επιδεικνύοντας μια προτίμηση στη φυσική κατάσταση του ανθρώπου, επιλέγοντας να απεικονίσει έναν χωρικό παρά έναν πρίγκηπα. Το Τοπίο με την πτώση του Ικάρου, το οποίο σήμερα θεωρείται αντίγραφο του έργου του Μπρίγκελ, αν και είναι ιδιαίτερα μη τυπικό σε πολλά του σημεία, συνδυάζει και ορισμένα στοιχεία της Αναγέννησης στη βόρεια Ευρώπη. Υπαινίσσεται το ανανεωμένο ενδιαφέρον για την αρχαιότητα (ο μύθος του Ικάρου) αλλά ο ίδιος ο ήρωας, ο Ίκαρος, βρίσκεται κρυμμένος κάπου στο παρασκήνιο. Ο βασικός "πρωταγωνιστής" στον πίνακα είναι η ίδια η Φύση και, ιδιαίτερα, ο χωρικός, ο οποίος ούτε καν σηκώνει το βλέμμα από το αλέτρι του όταν ο Ίκαρος πέφτει. Ο Μπρίγκελ εμφανίζει τον άνθρωπο ως αντι-ήρωα, κωμικό και, μερικές φορές, αλλόκοτο.
Λουτς Βλαδιβοστόκ

Ιστορία

Η Λουτς μετείχε στο Σοβιετικό Πρωτάθλημα από το 1958. Ο σύλλογος αγωνιζόταν στο περιφερειακό τουρνουά της Άπω Ανατολής ομάδων δευτέρου επιπέδου και το κατέκτησε τελικά το 1965, κερδίζοντας την άνοδο στην πρώτου επιπέδου κατηγορία. Η Λουτς μετείχε σε αυτό το περιφερειακό τουρνουά μέχρι την αναδιοργάνωση του πρωταθλήματος το 1972. Από το 1972 έως το 1991, η Λουτς αγωνιζόταν στην ανατολική ζώνη της Σοβιετικής Δεύτερης Κατηγορίας. Το καλύτερο αποτέλεσμα του συλλόγου ήταν η δεύτερη θέση το 1984. Το 1992, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Λουτς είχε το δικαίωμα να παίξει στην ανατολική ζώνη της Ρωσικής Πρώτης Κατηγορίας όπου στέφθηκε πρωταθλήτρια. Μετείχε στην Ρωσική Κορυφαία Κατηγορία το 1993 και υποβιβάστηκε έχοντας τερματήσει 15η.
Η Λουτς αγωνίστηκε στη Ρωσική Πρώτη Κατηγορία από το 1994 μέχρι τον υποβιβασμό το 1997 και στη Ρωσική Δεύτερη Κατηγορία από το 1998 έως το 2003. Το 2003, η Λουτς Ενέργκια τερμάτισε στην 1η θέση στην ανατολική ζώνη και κέρδισε την άνοδο. Ο σύλλογος πέρασε άλλα 2 χρόνια στην Πρώτη Κατηγορία, κερδίζοντας την άνοδο στο Πρωτάθλημα Ρωσίας το 2005. Το 2008 η Λουτς τερμάτησε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Ρωσική Πρώτη Κατηγορία. Ο σύλλογος είχε ορισμένα οικονομικά προβλήματα και αναγκάστηκε να πουλήσει μερικούς από τους κορυφαίους πάικτες του, κάτι που κατέστησε την ομάδα εύάλωτη στην έδρα της, η οποία προηγουμένως θεωρούνταν φρούριο στην απομακρυσμένη ακτή του Ειρηνικού.

Επιπλοκές

Η ομάδα εδρεύει στη ρωσική Άπω Ανατολή, γεγονός που αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για τα εκτός έδρας παιχνίδια της ομάδας, π.χ. η πτήση προς Μόσχα διαρκεί 9 ώρες. Όταν η Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης αγωνίστηκε στο Βλαδιβοστόκ, οι οπαδοί της ομάδας οδήγησαν 15.000 χιλιόμετρα με τ' αυτοκίνητά τους τα οποία υπέστησαν βλάβες, με αποτέλεσμα να μη μπορούν να γυρίσουν πίσω στα σπίτια τους. Τελικά επέστρεψαν και πάλι πίσω στην Αγία Πετρούπολη με τον Υπερσιβηρικό Σιδηρόδρομο, όπου ο σύλλογος τους επιβράβευσε με νέο αυτοκίνητο την 1η Οκτωβρίου του 2006.
Εθνική Κοσσυφοπεδίου (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Ιστορία

Η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης του Κοσόβου ιδρύθηκε το 1991. Επί εποχής Γιουγκοσλαβίας, το Κόσοβο είχε το δικό του πρωτάθλημα, όπως και κατώτερες κατηγορίες ανδρών και γυναικών. Τη δεκαετία του 1990, το Κόσοβο διακήρυξε την πολιτική και αθλητική του ανεξαρτησία από το γιουγκοσλαβικό σύστημα, διοργανώνοντας δικό του πρωτάθλημα, το οποίο αποτελούνταν από διάφορες ομάδες των επτά μεγάλων πόλεων του Κοσόβου. Κάποιοι μπασκετμπολίστες από το Κόσοβο, κυρίως Σέρβοι του Κοσόβου, συμπεριλαμβάνονταν στις εκδηλώσεις της Σερβίας και του Μαυροβουνίου και συμμετείχαν στην εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Σερβίας.
Το Κόσοβο δεν επιτρεπόταν από τη FIBA να μετέχει σε διεθνείς αναμετρίσεις, ούτε καν σε φιλικούς αγώνες, μέχρι το 2015, όταν η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης του Κοσόβου έγινε επίσημο μέλος της FIBA στην ευρωπαϊκή ζώνη. Οι πρώτοι επίσημοι αγώνες της ομάδας σε διεθνή διοργάνωση, έχουν προγραμματιστεί για τα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ 2017.

Στατιστικά

Για το 2015, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Κοσόβου βρισκόταν στην 83η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.
Μολδαβικές προεδρικές εκλογές (2016)

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Μολδαβία στις 30 Οκτωβρίου του 2016. Ήταν οι πρώτες άμεσες προεδρικές εκλογές από το 1996 και ακολούθησαν μια δήλωση από το Συνταγματικό Δικαστήριο στις 4 Μαρτίου 2016 ότι η συνταγματική αναθεώρηση του 2000, που οδήγησε στην έμμεση εκλογή του προέδρου από το Κοινοβούλιο, ήταν αντισυνταγματική. Τις εκλογές κέρδισε ο  Ιγκόρ Ντοντόν του Κόμματος των Σοσιαλιστών της Δημοκρατίας της Μολδαβίας (PSRM).

Συλλογή υπογραφών

Ο υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος της Μολδαβίας, Μαριάν Λούπου, συνέλεξε πάνω από 20.000 υπογραφές για την υποστήριξή του και τις κατέθεσε στην Κεντρική Εκλογική Επιτροπή, σε λιγότερο από μια ημέρα. Η ταχύτητα της διαδικασίας θεωρήθηκε ύποπτη, επειδή οι απαιτούμενες σφραγίδες και υπογραφές έπρεπε να ληφθούν από τα δημόσια ιδρύματα και τα τελευταία ήταν κλειστά την ώρα που οι υποστηρικτές του κόμματος υποτίθεται ότι της είχαν συλλέξει.
Ο ανεξάρτητος υποψήφιος, Όλεγκ Μπρέγκα, υπέβαλε καταγγελία στην Επιτροπή, αναφέροντας ότι το DPM έπρεπε να είχε λάβει προνομιακή μεταχείριση, καθώς τα έγγραφά τους είχαν παραδοθεί την Παρασκευή μετά τις εργάσιμες ώρες, καθώς και το Σάββατο, μια μη εργάσιμη ημέρα. Η επιτροπή απέρριψε την καταγγελία και συνακόλουθα ο Μπρέγκα αποφάσισε να αποσυρθεί από τον αγώνα για την προεδρία,χαρακτηρίζοντάς τον άδικο. Μια ξεχωριστή καταγγελία κατατέθηκε από τον Αντρέι Ναστάσε για τους ίδιους λόγους.
ο Λούπου δήλωσε ότι ήταν λόγω της αποτελεσματικότητας του προσωπικού του, και όχι εξαπάτηση.

Εγγραφή ψηφοφόρων στους εκλογικούς καταλόγους

Πριν από τις εκλογές, η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή ανακοίνωσε ότι ο συνολικός αριθμός των ψηφοφόρων ήταν 3,2 εκατομμύρια, ένας απίστευτος αριθμός, με δεδομένη τη σταθερή μείωση του πληθυσμού στη Μολδαβία, και το γεγονός ότι τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της δημογραφικής έρευνας του 2014 έδειξαν ότι ο συνολικός πληθυσμός της χώρας ήταν μόνο τρία εκατομμύρια.
Μια ανεξάρτητη έρευνα αποκάλυψε ότι οι εκλογικοί κατάλογοι που ετοίμασε η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή ήταν ανακριβείς και συμπεριελάμβαναν έναν μεγάλο αριθμό νεκρών ανθρώπων. Από ένα δείγμα 300 αποβιωσάντων, οι 100 ήταν ακόμα στους καταλόγους ως εγγεγραμμένοι για να ψηφίσουν, σύμφωνα με το διαδικτυακό μητρώο των ψηφοφόρων που διαχειρίστηκε η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή.
Η λίστα των ψηφοφόρων περιελάμβανε ορισμένες εξέχουσες προσωπικότητες, όπως τον σκηνοθέτη Εμίλ Λοτεάνου (πέθανε το 2003), τον ηθοποιό Μιχάι Βολοντίρ (απεβίωσε το 2015) και τον δημοσιογράφο Κονσταντίν Τανάσε (πέθανε το 2014).
Η Επιτροπή αναγνώρισε ότι οι κατάλογοι δεν ήταν απολύτως ακριβείς, αλλά επεσήμανε ότι μόνο τρεις από τους φερόμενους 100 αποβιώσαντες ήταν παρόντες στη λίστα. Δήλωσαν ότι κατά την περίοδο της δημοσιογραφικής έρευνας, η διαδικτυακή βάση δεδομένων αποτύπωσε στοιχεία από τις προηγούμενες εκλογές και όχι τα πιο ενημερωμένα (πρόσφατα) στοιχεία.

Θέματα με τους ψηφοφόρους του εξωτερικού

Πολλοί ψηφοφόροι του εξωτερικού (στην Ευρώπη) δεν ήταν σε θέση να ψηφίσουν λόγω ανεπάρκειας των ψηφοδελτίων. Ωστόσο, ο αριθμός των ψηφοφόρων που δεν μπόρεσαν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα πιστεύεται ότι ήταν χαμηλότερος από το όριο της νίκης του Ντοντόν.
Ανδρέας Λυκουρέντζος

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε στην Τρίπολη της Αρκαδίας το 1957. Σήμερα κατοικεί στην Αθήνα με την σύζυγό του Ευδοξία Mπασδεκοπούλου και την κόρη τους Μαρία-Άννα.

Σπουδές

Πτυχιούχος του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του Παντείου Πανεπιστημίου, με ειδίκευση στη Συγκριτική Πολιτική Ανάλυση. Παρακολούθησε δύο μεταπτυχιακούς κύκλους σπουδών στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Σπούδασε επίσης Τεχνολόγος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός - ΚΑΤΕΕ Αθηνών.

Επαγγελματικά

Το 1981 προσελήφθη στην Ε.Α.Β κι εργάστηκε ως βιομηχανικός εργάτης. Συνεργάστηκε ως πολιτικός αναλυτής και αρχισυντάκτης με το περιοδικό Information (1986-1998). Διετέλεσε διευθυντής σπουδών και δίδαξε Πολιτική Επιστήμη, Θεωρία Επικοινωνίας και Διοίκηση Επιχειρήσεων σε ιδιωτικά κέντρα μεταλυκειακών σπουδών (Ε.Ε.Ο.-ΙΕΚ ΑΚΜΗ 1992-94). Στέλεχος της διοίκησης του Ομίλου Compupress A.E. και της Compulink (1994-1999). Επιστημονικός συνεργάτης της εταιρείας δημοσκοπήσεων ALCO, την περίοδο 2000-2004.

Πολιτική Σταδιοδραμία

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αρκαδίας ΝΔ στις εκλογές του 2004 και επανεξελέγη το 2007, το 2009 και το 2012. Kατά την Κοινοβουλευτική Περίοδο 2004-2007, διετέλεσε μέλος των Διαρκών Επιτροπών Κοινωνικών Υποθέσεων και Δημόσιας Διοίκησης, της μονίμου Επιτροπής Περιβάλλοντος, της Επιτροπής Μεταναστευτικής Πολιτικής και συμμετείχε στις επιτροπές για την Αναθεώρηση του Συντάγματος και την έγκριση της Ευρωπαϊκής Συνθήκης. Επίσης διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της αντιπροσωπείας της Βουλής στην Ατλαντική Συνέλευση και γραμματέας της Εξεταστικής Επιτροπής για τα εξοπλιστικά προγράμματα (2004).
Μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο Φοιτητικών συλλόγων ως εκπρόσωπος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και του Κ.Σ. της Εθνικής Σπουδαστικής Ένωσης Ελλάδος (1978-1981). Πρώτος αιρετός αντιπρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Αρκαδίας (1977). Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ, υπεύθυνος Σπουδαστικού (1979-1981) και Συνδικαλισμού (1984-1985). Το 1985 ακολούθησε τον Κωστή Στεφανόπουλο στην ίδρυση της ΔΗ.ΑΝΑ. και διετέλεσε πρόεδρος της κομματικής νεολαίας. Από το 1991 μέχρι το 2001 ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Διεθνούς Οργάνωσης των Νέων Πολιτικών A.A.Y.P.L ως εκπρόσωπος της Ελλάδας. Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας στην οποία εκλέγεται συνεχώς από το 1994. Εκδότης του δεκαπενθήμερου εντύπου του κόμματος «Νέα Δημοκρατικά», μέχρι το 2000. Διετέλεσε αναπληρωτής Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Ν.Δ. την περίοδο 1997- 2000, ως στενός συνεργάτης του Κώστα Καραμανλή. Έχει περάσει από την θέση του Υφυπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας της περιόδου 2007-2009.