google/wiki40b huggingface dataset:
Ακτουάριος

Ο Ακτουάριος (ελληνικά : ἀκτουάριος, λατινικά : actarius) ήταν τίτλος που απονεμόταν σε αξιωματούχους στην Ρωμαϊκή κι έπειτα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία, είτε σαν τιμητικός είτε με αρμοδιότητες. Ο τίτλος σήμερα απονέμεται τιμητικά από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
Στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ο ακτουάριος ήταν δημόσιος υπάλληλος, επιφορτισμένος με την κατανομή των μισθών και των διατάξεων που αφορούσαν τον ρωμαϊκό στρατό. Το αξίωμα εμφανίστηκε στα τέλη της αυτοκρατορίας και μαρτυρείται τουλάχιστον μέχρι τον 6ο αιώνα στην πρώιμη Βυζαντινή αυτοκρατορία, αλλά εμφανίζεται μόνο σε νομικά κείμενα. 
Στην Βυζαντινή αυτοκρατορία ο τίτλος εμφανίζεται πάλι στο Τακτικόν Ουσπένσκι, περίπου το 842 και αργότερα στο Κλητορολόγιον το 899, αλλά ο ρόλος του κατόχου του αξιώματος είναι ασαφής. Τον 10ο αιώνα στους τίτλους και αξιώματα του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ' Πορφυρογέννητου, ο Ακτουάριος αναφέρεται ως τιμιτικός τίτλος, βραβείο, στους νικητές ηνίοχους του Ιπποδρόμου, αλλά τον 12ο αιώνα (ή ίσως και τον 11ο αιώνα) ο απονεμόταν σε διακεκριμένους γιατρούς, ενδεχομένως, εκείνων που συνδέονται με την αυτοκρατορική αυλή, γνωστότερος από αυτούς ήταν ο Ιωάννης Ακτουάριος.
Μετά την πτώση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας το αξίωμα χρησιμοποιείται ως τιμητικός τίτλος, οφίκιο, από το Οικουμενικό πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης αλλά και το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας.
Φελίπε Τρομπ

Καριέρα

Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός προτού ασχοληθεί με την πολιτική και χρημάτισε υπουργός Παιδείας στις Ολλανδικές Αντίλλες (1958-1962).Ανέλαβε καθήκοντα Κυβερνήτη την 1η Ιανουαρίου 1986 και παρέμεινε στο αξίωμα ως τις 12 Μαρτίου 1992. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Όλιντο Κούλμαν.
Ο Τρομπ πέθανε το 1995, σε ηλικία 78 ετών.
Το όνομά του δόθηκε σε ένα φεστιβάλ σε ένα κολέγιο και σε έναν αθλητικό σύλλογο της Αρούμπα.
Ξύλινη εκκλησία του Τρνιανε

Περιγραφή

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Αλουσιάνος

Βιογραφία

Ο Αλουσιανός ήταν ο δεύτερος γιος του αυτοκράτορα Ιβάν Βλάντισλαβ και της Μαρίας. Με τον θάνατο του πατέρα του και την πτώση του πρώτου βουλγαρικού Βασιλείου, μαζί με τους αδερφούς του Πρεσιανό, Τραϊανό και ο Ααρών και τη μητέρα του παραδόθηκαν στον βυζαντινό αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄ το 1018.
Επί Μιχαήλ Δ΄ ο Αλουσιανός διορίσθηκε πατρίκιος, στρατηγός και διοικητής της Θεοδοσιούπολης. Παντρεύτηκε πλούσια Αρμένισα ευγενή και απέκτησε πολλά κτήματα, αλλά έπεσε σε δυσμένεια κι έχασε αρκετά κτήματα και πλήρωσε κι ένα μεγάλο ποσό.
Αργότερα το 1040 συμμετείχε στην Εξέγερση του Πέτρου Δελεάνου, ξαδέλφου του, εγκαταλείποντας την βυζαντινή αυλή. Ο Αλουσιανός έγινε δεκτός από τον Πέτρο, ο οποίος του έδωσε ένα σώμα στρατού με την οποίο επιτέθηκε στην Θεσσαλονίκη. Η πολιορκία όμως απέτυχε, και ο βουλγαρικός στρατός ηττήθηκε από τους Βυζαντινούς. Ο Αλουσιανός μόλις που δραπέτευσε και επέστρεψε στην όστροβο.

Μια νύχτα το 1041, κατά τη διάρκεια του δείπνου, ο Αλουσιανός εκμεταλλεύτηκε τη μέθη του Πέτρου, έκοψε τη μύτη του και τον τύφλωσε με ένα μαχαίρι κουζίνας. Γρήγορα ο Αλουσιανός ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας στη θέση του Πέτρου από τα στρατεύματά του, αλλά τα στρατεύματα του συνωμότησαν και λιποτάκτησαν στους Βυζαντινούς. Δεδομένου ότι τα βουλγαρικά και βυζαντινά στρατεύματα προετοιμάζονταν για τη μάχη, Ο Αλουσιανός μόνος χωρίς επαρκή στρατό, έρημος στον εχθρό, παρέδωσε τον Πέτρο στον αυτοκράτορα. Ως ανταμοιβή, αποκαταστάθηκαν τα κτήματα του και του δόθηκε ο υψηλός τίτλος του μάγιστρου.
Μετέπειτα τύχη του Αλουσιανού είναι άγνωστη, αλλά οι απόγονοί του, ο Αλουσιανοί, συνέχισαν να ευημερούν στις τάξεις της βυζαντινής αριστοκρατίας, μέχρι τον 14ο αιώνα.
Φαινομενο ferranti

Το φαινόμενο Ferranti περιγράφει μια αύξηση τάσης στο τερματικό σημείο μιας μεγάλου μήκους γραμμής μεταφοράς δικτύου σε σχέση με το σταθμό παραγωγής από τον οποίο παράχθηκε η τάση αυτή. Αυτό συμβαίνει όταν η γραμμή αυτού του δικτύου είναι μεν φορτισμένη αλλά συνδέεται σε αμελητέο φορτίο ή δεν είναι συνδεδεμένη σε φορτίο.
Το φαινόμενο αυτό συμβαίνει λόγω της πτώσης τάσης που δημιουργείται από την επαγωγικότητα της γραμμής (εξαιτίας του ρεύματος φόρτισης) που βρίσκεται σε διάφορα φάσης με το ρεύμα στο τερματικό σημείο. Έτσι, η επαγωγή κι η χωρητικότητα της γραμμής είναι κι οι δυο υπεύθυνες για την παράγωγη του φαινόμενου.
Το φαινόμενο Ferranti είναι μεγαλύτερο ανάλογα με το μήκος της γραμμής και το μέγεθος της τάσης που εφαρμόζεται. Η αύξηση της τάσης είναι ανάλογη του τετραγώνου του μήκους της γραμμής. Λόγω της μεγάλης χωρητικότητας, το φαινόμενο Ferranti είναι πολύ μεγαλύτερο στις υπόγειες καλωδιώσεις, ακόμα κι αν είναι μικρότερου μήκους.
Νάσος Ηλιόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1983 στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει στο τμήμα Πληροφορικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο τμήμα Ιστορίας και Πολιτικής Επιστήμης του Παντείου Πανεπιστημίου, στο οποίο είναι υποψήφιος διδάκτορας. Έχει εργαστεί στην ιδιωτική εκπαίδευση και έχει συνεργαστεί με το Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Πολιτική σταδιοδρομία

Το 2002 έγινε μέλος της Νεολαίας Συνασπισμού και από το 2010 ως το 2013 διετέλεσε γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της οργάνωσης. Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και υπήρξε μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος.
Το 2014 εξελέγη περιφερειακός σύμβουλος Αττικής με τον συνδυασμό «Δύναμη Ζωής» της Ρένας Δούρου. Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 ήταν υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στην Α' Αθηνών, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.
Στις 11 Νοεμβρίου 2016 ανέλαβε Ειδικός Γραμματέας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας. Από τις 28 Φεβρουαρίου 2018 έως τις 15 Φεβρουαρίου 2019 ήταν υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.
Στις 21 Δεκεμβρίου 2018 ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του για τη δημαρχία της Αθήνας. Στον πρώτο γύρο των εκλογών έλαβε 35.392 ψήφους και ποσοστό 16,98% και πέρασε στον δεύτερο γύρο, όπου έχασε από τον συνυποψήφιό του, Κώστα Μπακογιάννη, λαμβάνοντας 51.487 ψήφους και ποσοστό 34,75%.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 τοποθετήθηκε στην όγδοη θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ.
2856 Ρέζερ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Ρέζερ εκτιμάται σε 24,0 ± 1,2 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,122 ± 0,013. Ο Ρέζερ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 11 ως 17 ώρες περίπου.
Αδελφοί Όλσεν

Οι Αδελφοί Όλσεν (δαν.: Brødrene Olsen) είναι ένα δανέζικο ντούετο της ελαφράς και της ροκ μουσικής, που αποτελείται από τους αδελφούς Γιόργκεν (Jørgen, γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1950) και «Νόλερ» (Noller, αληθινό όνομα Νιλς, Niels, γεννήθηκε στις 13 Απριλίου 1954) Όλσεν. Τα δύο αδέλφια σχημάτισαν το πρώτο τους συγκρότημα, το «The Kids» («Τα Παιδιά»), το 1965. Ως «The Kids» κυκλοφόρησαν το πρώτο τους σινγκλ το 1967, ενώ δηλαδή ήταν ακόμα αμφότεροι ανήλικοι.
Οι Γιόργκεν και Νιλς Όλσεν συμμετείχαν στο μιούζικαλ Hair στο ανέβασμά του στην Κοπεγχάγη τον Μάρτιο του 1971 και στη συνέχεια πραγματοποίησαν μία περιοδεία στις σκανδιναβικές χώρες.
Το πρώτο τους άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1972. Μέχρι σήμερα έχουν στο ενεργητικό τους 24 άλμπουμ. Από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους θεωρούνται τα τραγούδια «Angelina» (1972), «Julie» (1977), «San Francisco» (1978), «Dans Dans Dans» (1979), «Marie, Marie» (1982) και «Neon Madonna» (1985).

Στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 2000

Τα δύο αδέλφια, κερδίζοντας το Melodi Grand Prix του 2000 στην Κοπεγχάγη, εκπροσώπησαν τη Δανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 2000, στη Στοκχόλμη, στον οποίο και νίκησαν με το τραγούδι τους «Fly on the Wings of Love» (πρωτότυπος τίτλος στη δανική γλώσσα: "Smuk som et Stjerneskud", δηλ. «Όμορφη σαν πεφτάστερο»). Λέγεται ότι το τραγούδι πούλησε 100 χιλιάδες αντίγραφα μέσα σε μία μέρα στη Δανία. Αυτή ήταν η δεύτερη φορά στην ιστορία που η χώρα τους έπαιρνε την πρώτη θέση στον Διαγωνισμό της Eurovision.
Στον επόμενο διαγωνισμό, οι Αδελφοί Όλσεν άνοιξαν το πρόγραμμα με μία σύντομη εκτέλεση του νικητήριου τραγουδιού τους την προηγούμενη χρονιά, που ακολουθήθηκε από μία πλήρη εκτέλεση του νέου τους τραγουδιού «Walk Right Back».
1436 Σαλόντα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σαλόντα εκτιμάται σε 62,90 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0339. Η Σαλόντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 52 λεπτά.
Βραβεία People's Choice

Τα Βραβεία People's Choice είναι Αμερικανικά Βραβεία που αναγνωρίζουν τους ανθρώπους και τα έργα της ποπ κουλτούρας. Τα Βραβεία διοργανώνονται κάθε χρόνο από το 1975 και τα αποτελέσμτα ψηφίζονται από το ευρύ κοινό. Τα Βραβεία προβάλλονται στο κανάλι CBS, ενώ υπεύθυνοι παραγωγής είναι η εταιρία Procter & Gamble και ο μεγιστάνας Μαρκ Μπέρνετ. Στον Καναδά, προβάλλονται από το κανάλι Global TV.
Ο δημιουργός των Βραβείων, Μπομπ Στίβερς, ήταν υπεύθυνος παραγωγής της πρώτης τελετής το 1975. Η τηλεθέαση των βραβείων έφτασε στο αποκορύφωμά της το 1977, όταν παρακολούθησαν τα 3α Βραβεία People's Choice 35,3 εκατομμύρια τηλεθεατές.
Η εταιρία Procter & Gamble, μοναδική χορηγός των βραβείων, αγόρασε τα Βραβεία από τον Στίβερς το 1982.

Δείτε ακόμη

People's Choice Awards του 2007
Μπερνάρ ντε Τρεμελαί

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο κάστρο Ντραμελαί κοντά στην πόλη Σαιν-Κλωντ του δήμου Ζυρά στην Γαλλία. Σύμφωνα με τον Δουκάγγιο, διαδέχθηκε ως μάγιστρος του Ναού κάποιον ονόματι Ούγο, αν και αυτός ο Ούγος παραμένει κατά τα άλλα άγνωστος. Εκλέχτηκε Μέγας Μαγίστρος, τον Ιούνιο του 1151, μετά την παραίτηση του Εβεράρ ντε Μπαρ όταν επέστρεψε στην Γαλλία μετά την Β΄ Σταυροφορία. Ο βασιλιάς Βαλδουίνος Γ΄ της Ιερουσαλήμ του χορήγησε την ερειπωμένη πόλη της Γάζας, την οποία ο Μπερνάρ ανοικοδόμησε για λογαριασμό των Ναϊτών.

Η πολιορκία της Ασκελόν

Στο 1153 οι Ναΐτες συμμετείχαν στην πολιορκία της Ασκελόν, τότε πόλη-φρούριο που ελεγχόταν από την Αίγυπτο. Οι Ναΐτες κατασκεύασαν έναν πύργο πολιορκίας, τον οποίο εναπόθεσαν στα τείχη και προξένησαν ένα μεγάλο ρήγμα στην άμυνα της Ασκελόν. Οι Αιγύπτιοι στρατιώτες αποφάσισαν να τον κάψουν, αλλά ο άνεμος παρέσυρε τις φλόγες και ένα μέρος των τειχών της Ασκελόν κάηκε μαζί με τον πύργο, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί άνοιγμα στα τείχη της πόλης, μέσω του οποίου ο Μπερνάρ και περίπου σαράντα Ναΐτες εισέβαλαν στην Ασκελόν.
Σύμφωνα με τον Γουλιέλμο της Τύρου, οι ιππότες του Τάγματος έσπευσαν εκεί κατά παράβαση, χωρίς να το γνωρίζει ο Βαλδουίνος, ενώ ο Μπερνάρ εμπόδισε τους άλλους σταυροφόρους να ακολουθήσουν, καθώς δεν ήθελε να μοιραστεί τα λάφυρα της πόλης με τον βασιλιά. Ο Μπερνάρ και οι περίπου σαράντα Ναΐτες του σκοτώθηκαν κατά την εισβολή από την εκεί μεγαλύτερη αιγυπτιακή φρουρά. Οι σοροί τους εκτέθηκαν στα προπύργια και τα κεφάλια τους εστάλησαν στον σουλτάνο.
Άλλοι πιο σύγχρονοι απολογισμοί της ιστορίας λένε ότι η έκδοση του Γουλιέλμου της Τύρου ενδέχεται να έχει νοθευτεί, δεδομένου ότι μπορεί να έχει βασιστεί σε αναφορές που δόθηκαν από τους διοικητές του στρατού για να δικαιολογήσουν το γιατί δεν ακολούθησαν τους Ναΐτες στην κατά παράβαση αυτή ενέργειά τους.
Σε μια πιο διαφορετική άποψη, που προέρχεται από έναν Δαμασκηνό χρονογράφο στην πόλη, η παραβίαση του τείχους αναφέρεται ως πρόδρομος για την πτώση της πόλης, ενώ δεν κάνει καμιά αναφορά στο περιστατικό με τους Ναΐτες.
Ανεξάρτητα από το ποια άποψη επικρατεί, ο Μπερνάρ σκοτώθηκε και αποκεφαλίστηκε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας αυτής. Τρεις ημέρες αργότερα, ο Βαλδουίνος Γ΄ κατέλαβε το φρούριο, και ακολούθως οι Ναΐτες εξέλεξαν τον Αντρέ ντε Μονμπάρντ ως νέο Μέγα Μάγιστρό τους.
Μητροκτονία

Η μητροκτονία είναι η πράξη της δολοφονίαςς της μητέρας από το παιδί της.
Ξηροβούνι (Ήπειρος)

Χλωρίδα

Η χλωρίδα του βουνού είναι πλούσια σε αρωματικά βότανα όπως τσάι του βουνού, ρίγανη, θρούμπι κ.α.
Γιεσαούλ

Το Γιεσαούλ, ή Οσαούλ (ρωσικά: есау́л‎, ουκρανικά: осавул‎, από το τουρκικό yasaul που σημαίνει επικεφαλής), είναι θέση και κατάταξη στις ουκρανικές και ρωσικές κοζακικές μονάδες.
Τα πρώτα αρχεία του αξιώματος υποδηλώνουν ότι εισήχθη από τον Στεφάν Μπατόρι, βασιλιά της Πολωνίας το 1576.

Κοζακικό Χετμανάτο και Ελεύθερη Ουκρανία

Στην Ουκρανία του 17ου και 18ου αιώνα ο οσαούλ ήταν στρατιωτικός και διοικητικός υπάλληλος που ασκούσε τα καθήκοντα του βοηθού του στρατοπέδου. Ο αρχηγός του κράτους, ο χετμάνος, θα διορίσει μέχρι δύο οσαούλ γνωστό ως στρατηγός Οσαούλ. Υπήρξε επίσης ένας Ομοσπονδιακός Οσαούλ καθώς και ένας Οσαούλ του λόχου, με κάθε τακτικό κοζακικό σύνταγμα και λόχος εκτός από το πυροβολικό έχοντας δύο από αυτούς. Εκτός από αυτούς υπήρχαν οσαούλ με ειδικές αποστολές, μία από τις οποίες υπηρετούσε για τον στρατηγό Ομπόζνι που ασκούσε τα καθήκοντα ενός επικεφαλής εκτελεστικού και ήταν ο δεύτερος σε σημασία μετά τον χετμάνο.

Συνταγματικός οσαβούλ

Ο συνταγματικός οσαβούλ (ουκρανικά: Полковий осавул‎) είναι βοηθός συνταγματάρχης στρατιωτικών υποθέσεων.

Σοτένι Οσαβούλ

Ο σοτένι οσαβούλ (ουκρανικά: Сотенний осавул‎) είναι βοηθός σότνικ σε στρατιωτικές υποθέσεις.
Μίμης Φωτόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Ζάτουνα Γορτυνίας και ήταν γιος του Νικολάου Φωτόπουλου και της Άννας Παπαδοπούλου από το Αίγιο. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και παρακολούθησε μαθήματα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (μέχρι το β΄ έτος, 1933). Συμμετείχε στο ΕΑΜ, και για τη δράση του εξορίστηκε στην Ελ Ντάμπα στα Δεκεμβριανά.
Εργάσθηκε ως ηθοποιός - θιασάρχης από το 1952 και σκηνοθέτης από το 1960. Έγραψε 7 βιβλία (4 ποιητικές συλλογές: «Μπουλούκια» 1940, «Ημιτόνια» 1960, «Σκληρά τριολέτα» 1961 και ο «θάνατος των ημερών» 1976) και 3 αυτοβιογραφικά («25 χρόνια θέατρο» 1958, «Το ποτάμι της ζωής μου» και «Ελ Ντάμπα - Όμηρος των Εγγλέζων» 1965)  και 2 θεατρικά έργα («Ένα κορίτσι στο παράθυρο» 1966 και «Πελοπίδας ο καλός πολίτης» 1976) που έχουν παιχτεί. Οργάνωσε 5 εκθέσεις ζωγραφικής (ιδιότυπης τεχνικής κολάζ γραμματοσήμων). 
Υπήρξε μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Ελευθέρου Θεάτρου και Πρόεδρος του Δ. Σ. Άρματος Θέσπιδος. Έκανε θεατρικές περιοδείες στην Αμερική, Γερμανία, Αίγυπτο, Τουρκία και Κύπρο. Τιμήθηκε με τα παράσημα Χρυσό Σταυρό του Γεωργίου Α΄ και Σταυρό του Αποστόλου Μάρκου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.
Ο Μίμης Φωτόπουλος ασχολήθηκε για πολλά χρόνια και με αξιοσημείωτη επιτυχία με την τεχνική του κολάζ και μάλιστα με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο, τη χρήση «ψηφίδων» από γραμματόσημα με τις οποίες έφτιαξε μεγάλο αριθμό ζωγραφικών πινάκων.
Σημαντικότερες συμμετοχές του ήταν στο «Βυσσινόκηπο» του Τσέχωφ, στις «Αγριόπαπιες» του Ίψεν στο θέατρο Τέχνης, στο «Όνειρο καλοκαιρινής νύκτας» του Σαίξπηρ στο θέατρο του Βασιλικού Κήπου (1956) και για πολλά χρόνια συνεργάστηκε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο. Εμφανίστηκε σε δεκάδες κωμωδίες φάρσες αλλά και δραματικούς ρόλους. Χαρακτηριστικές ερμηνείες στο «Ο καλός στρατιώτης Σβέικ» και «Δον Καμίλλο». Επίσης σε περισσότερες από 100 ταινίες με κωμικούς ρόλους όπως «Η Κάλπικη λίρα», «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο», «Τα κίτρινα γάντια», «Το σωφεράκι», «Ο Εμίρης και ο Κακομοίρης» (στην ταινία αυτή η Ελένη Προκοπίου αποτέλεσε την κινηματογραφική του κόρη), «Ο γρουσούζης» κ.ά.
Χαρακτηριστική του κινηματογραφική ατάκα που βρίσκουμε στην ταινία «Ο ουρανοκατέβατος»: «Και μετά θα κάααθεσαι!»
Πέθανε στην Αθήνα στις 29 Οκτωβρίου 1986.

Πολιτική δράση και εξορία

Στη διάρκεια της κατοχής πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση στις τάξεις του ΕΑΜ, θα συμμετάσχει στα Δεκεμβριανά όπου θα συλληφθεί από τις Βρετανικές μονάδες και θα εκτοπιστεί στο στρατόπεδο της Ελ Ντάμπα, από όπου θα επιστρέψει τον Μάρτη του 1945.
Εθνική Λιβάνου (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Ιστορία

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Λιβάνου έδωσε το πρώτο επίσημο παιχνίδι στο Ευρωμπάσκετ 1949, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου. Ήταν φιναλίστ στο Ασιατικό Πρωτάθλημα το 2001, το 2005 και το 2007.
Το 2013, ο Λίβανος είχε αποκλειστεί από την FIBA σε όλες τις διοργανώσεις, έπειτα από πολιτικές παρεμβάσεις στη λιβανική καλαθοσφαίριση. Ως εκ τούτου, ο Λίβανος δεν συμμετείχε στο Ασιατικό Πρωτάθλημα του 2013, χάνοντας έτσι την ευκαιρία να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο για τέταρτη συνεχόμενη φορά. Στις αρχές του 2014, άρθηκε ο αποκλεισμός, έπειτα από την εκλογή της νέας ομοσπονδίας καλαθοσφαίρισης.

Στατιστικά

Για το 2015, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Λιβάνου βρισκόταν στην 43η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.
Κομμουνιστική Τάση

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 2013 ως οργανικό τμήμα της αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ. Άσκησε πολλές φορές κριτική στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και στην Αριστερή Πλατφόρμα. Είχε εκλέξει αντιπροσώπους στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, καθώς και στη νεολαία.
Στις 20 Δεκεμβρίου 2013 διεξήγαγε την 1η Πανελλαδική Συνάντηση. 
Τον Αύγουστο του 2015 ανακοίνωσε την αποχώρησή της από τον ΣΥΡΙΖΑ και την προσχώρησή της στη Λαϊκή Ενότητα.
Τον Δεκέμβριο του 2015 ανακοίνωσε την υποστήριξή της στην ΕΑΑΚ.
Τον Φεβρουάριο του 2016 ανακοίνωσε ότι παύει να συμμετέχει στο Πολιτικό Συμβούλιο της Λαϊκής Ενότητας, αλλά εξακολουθεί να συνεργάζεται με το κόμμα. Εν τέλει, τον Ιούλιο του 2016 ανακοίνωσε την αποχώρησή της από τη Λαϊκή Ενότητα.

Ιδεολογία

Η Κομμουνιστική Τάση υποστηρίζει τις ιδέες της επαναστατικής Αριστεράς. Έχει αναφορές σε θεωρητικούς όπως ο Μαρξ, ο Ένγκελς, ο Λένιν και ο Τρότσκι.

Αντιδράσεις

Τον Ιανουάριο του 2014, η εφημερίδα Πρώτο Θέμα δημοσίευσε τις θέσεις της Κομμουνιστικής Τάσης για επαναστατική κυβέρνηση, λαϊκή πολιτοφυλακή, εθνικό νόμισμα και υψηλή φορολόγηση, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση της Νέας Δημοκρατίας. Λίγες ημέρες αργότερα, η Κομμουνιστική Τάση έδωσε συνέντευξη στο Πρώτο Θέμα, προκειμένου να αποσαφηνίσει τις θέσεις της.
Ακακιανά σχίσματα

Με τον όρο ακακιανό σχίσμα προσδιορίζονται ιστορικά δύο χριστιανικά σχίσματα του 4ου και του 6ου αιώνα αντίστοιχα.
1. Το ακακιανό σχίσμα του 4ου αιώνα υπήρξε ένα σημαντικό επεισόδιο της αρειανής διαμάχης. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε ο Ακάκιος Καισαρείας (Ακάκιος Μονόφθαλμος) ο οποίος ήταν επίσκοπος Καισαρείας στην Παλαιστίνη από το 340 ως το 366. Ο Ακάκιος αρνιόταν τη χρήση θεολογικών όρων όπως «όμοιος» ή «ανόμοιος» για την περιγραφή της θεϊκής ουσίας ή υπόστασης, «ομοούσιος», κλπ. Δέχονταν απλά ότι ο Γιος είναι «όμοιος» με τον Πατέρα. Οι χριστιανοί που υιοθέτησαν αυτή την ημιαρειανή τριαδολογική ερμηνεία αποκλήθηκαν «Όμοιοι», αλλά και «Ακακιανοί». 
2. Το ακακιανό σχίσμα του 6ου αιώνα πήρε το όνομά του από τον Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Ακάκιο και εμφανίστηκε ανάμεσα στην Ανατολική και τη Δυτική εκκλησία. Διήρκεσε από το 484 ως το 519.
Το σχίσμα προέκυψε από την εισβολή σφετεριστών στο επισκοπικό αξίωμα στην Αντιόχεια και την Αλεξάνδρεια και την έκδοση του Ενωτικού. Ο αυτοκράτορας Ζήνωνας (και ο διάδοχός του Αναστάσιος Α') σε μια προσπάθεια να μετριάσει την αντίθεση των μονοφυσιτών με τους ορθόδοξους τριαδιστές εξέδωσε με παρότρυνση του πατριάρχη Ακακίου το 481 το Ενωτικό καταδικάζοντας τον Νεστόριο, αναγνωρίζοντας μόνο τις τρεις πρώτες οικουμενικές συνόδους και αντιπαρερχόμενος το ζήτημα των δύο φύσεων του Χριστού. Ο πάπας Φήλιξ Γ΄ θεωρώντας ότι το Eνωτικό ήταν αποτέλεσμα αιρετικών αντιλήψεων αναθεμάτισε το 484 τον πατριάρχη Ακάκιο και το Ενωτικό προκαλώντας με αυτόν τον τρόπο το λεγόμενο «Ακακιανό Σχίσμα». Ο Ακάκιος αντιδρώντας διέγραψε από τα εκκλησιαστικά δίπτυχα τον πάπα.
Ακολούθησε προσπάθεια αποκατάστασης του σχίσματος από τον Πάπα Ορμίσδα το 519 με την υπογραφή εκ μέρους όλων των επισκόπων της Ανατολικής εκκλησίας ενός κειμένου που έγινε γνωστό ως «Ο τύπος του Πάπα Ορμίσδα».
Αφιόν Καραχισάρ

Ετυμολογία

Το όνομα στα τουρκικά σημαίνει όπιο μαύρο-κάστρο, δεδομένου ότι το όπιο καλλιεργείτο ευρέως εδώ και ότι υπάρχει ένα κάστρο χτισμένο πάνω σε μαύρο βράχο. Επίσης είναι γνωστό απλά ως Αφιόν. Παλαιότερες γραφές: Karahisar-i Sahip, Afium-Kara-hissar και Αφιόν Καραχισάρ (όπως γράφεται στα ελληνικά). Η πόλη ήταν γνωστή ως Afyon (όπιο), έως ότου το όνομα άλλαξε σε Afyonkarahisar από το τουρκικό κοινοβούλιο το 2004.

Ιστορία

Η πόλη ήταν γνωστή στους Χετταίους ως Χαπανούουα, έπειτα την πόλη κατέλαβαν Φρύγες, Λυδοί, οι Πέρσες μέχρι που κατελήφθη από τον Μέγα Αλέξανδρο. Μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου η πόλη (τώρα γνωστή ως Ακροηνόν) διοικήθηκε από τους Σελευκίδες και τους Βασιλείς της Περγάμου πιο μετά από την Ρώμη και τέλος από το Βυζάντιο. Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας, Λέων Γ', μετά τη νίκη ενάντια των Αράβων το 740, στην ομώνυμη μάχη του Ακροηνού, μετονόμασε την πόλη σε Νικόπολη. Οι Σελτζούκοι έφτασαν το 1071 και ονόμασαν την πόλη Καραχισάρ ("μαύρο κάστρο"), από ένα αρχαίο φρούριο το οποίο βρισκόταν σε έναν ηφαιστειακό βράχο 201 μέτρα πάνω από την πόλη.
Η περιοχή ήκμασε κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ως το κέντρο παραγωγής οπίου και το Αφιόν έγινε πλούσια πόλη με το τυπικό οθωμανικό αστικό μείγμα Εβραίων, Αρμενίων, Ελλήνων και Τούρκων. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, Βρετανοί αιχμάλωτοι πολέμου, οι οποίοι είχαν συλληφθεί στην Καλλίπολη, στεγάστηκαν εδώ σε μία άδεια αρμενική εκκλησία στους πρόποδες του βράχου.
Κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία, η περιοχή καταλήφθηκε από γαλλικές, ιταλικές και στη συνέχεια απελευθερώθηκε από ελληνικές δυνάμεις. Η περιοχή ήταν σημείο μείζονος στρατιωτικής σημασίας για τους Έλληνες αποτελώντας μέρος της ζώνης άμυνας των ελληνικών δυνάμεων στην Δυτική Μικρά Ασία, μέχρι την κατάρρευση αυτής της ζώνης έπειτα από την αποτυχία του ελληνικού στρατού να πετύχει μια αποφασιστική νίκη στη μάχη στον Σαγγάριο, λίγα χιλιόμετρα έξω από την Άγκυρα, τον Αύγουστο του 1921.
Χολολιθίαση

Σχηματισμός Χολολίθων

Οι λίθοι σχηματίζονται σχεδόν πάντοτε εντός της χοληδόχου κύστεως και σπανιότατα στα ενδο- ή εξωηπατικά χοληφόρα. Ωστόσο οι λίθοι μπορούν στη συνέχεια να μετακινηθούν στα χοληφόρα αγγεία φράζοντάς τα.
Σημαντική αιτία για τη δημιουργία χολόλιθων αποτελεί παρατεταμένη παραμονή της χολής στη χοληδόχο κύστη, πράγμα που μπορεί να οφείλεται σε μειωμένη κινητικότητα των τοιχωμάτων της χοληδόχου κύστης (ανεπαρκείς συσπάσεις ή μειωμένη συχνότητα αυτών
Άλλος ένας σημαντικός παράγοντας δημιουργίας λίθων είναι η ύπαρξη εστίας γύρω από τον οποίο θα σχηματιστεί ο λίθος. Τέτοια εστία μπορεί να είναι η βλέννη, συναθροίσεις βακτηριδίων, παράσιτα ή νεκρά κύτταρα.

Συμπτώματα επιπλοκών χολολιθίασης

Σε περίπτωση επιπλοκής ένα από τα συχνότερα αίτια είναι ο πόνος. Σε περίπτωση χολοκυστίτιδας ο πόνος συνήθως εμφανίζεται στο δεξιό υποχόνδριο (πάνω δεξιά κοιλία), είναι οξύς και μπορεί να υπάρξει αντανάκλαση του πόνου στον δεξί ώμο ή στη μέση. Το δεξί υποχόνδριο είναι ευαίσθητο στην πίεση, και συχνά υπάρχει θετικό σημείο Murphy. Η χολαγγειϊτιδα και η χοληδοχολιθίαση προκαλούν πόνο αλλά έχουν συνήθως αρνητικό σημείο Murphy. Η παγκρεατίτιδα επίσης προκαλεί οξύ πόνο στην άνω κοιλία και στο αριστερό υποχόνδριο.
Ο πυρετός είναι και αυτός συχνό σύμπτωμα λόγω της φλεγμονώδους φύσης των επιπλοκών της χολολιθίασης.
Ο ίκτερος εμφανίζεται στους ασθενείς όταν υπάρχει χολόσταση.  Η χολόσταση μπορεί να προκληθεί λόγω απόφραξης των χοληφόρων από τους λίθους ή από φλεγμονή.

Διάγνωση και θεραπεία των προβλημάτων της χολολιθίασης.

Οταν ο ασθενής εμφανίσει συμπτώματα, κατα την κλινική εξέταση υπάρχει ευαισθησία στην κοιλιακή χώρα, σύσπαση στο δεξιό μερος της κοιλιάς κατω απο τα πλευρά και μερικές φορες αντανάκλαση του πόνου είτε στο στέρνο, στο επιγάστριο ή πίσω στην μέση.
Το υπερηχογράφημα είναι η περισσότερο συνηθισμένη εξέταση που χρησιμοποιείται για την εύρεση των χολολίθων, ενω οι αιματολογικές εξετάσεις συνεισφέρουν στην διάγνωση της φλεγμονης ή των επιπλοκών της λιθίασης απο το συκώτι ή το πάγκρεας.
Αιματολογικές τιμές αυξημενων τρανσαμινασών, χολερυθρίνης και αλκαλικής φωσφατάσης υποσημαινουν λιθιαση στον χοληδόχο πόρο.
Η ύπαρξη διάτασης του χοληδόχου πόρου στο υπερηχογράφημα, επιβεβαιώνει την διάγνωση και πολλές φορές ο χειρουργός θα πρεπει να ζητησει την εκέλεση MRCP (μαγνητικής χολαγγειοπαγκρεατογραφίας) για την σωστη εκτίμηση του προβλήματος.