Μουσείο Κλυνύ

Το μέγαρο Κλυνύ

Το μέγαρο Κλυνύ είναι ένα από τα μεσαιωνικά κτίρια που  διατηρούνται ανέπαφα, ωραίο δείγμα γοτθικής φλογόμορφης αρχιτεκτονικής στο μεσαιωνικό Παρίσι. Κατασκευάστηκε το 1334 και ήταν το αρχοντικό των ηγουμένων του αβαείου του Κλυνύ.  Αρχικά αποτελούσε τμήμα ενός μεγαλύτερου κτιριακού συγκροτήματος που περιλάμβανε επίσης ένα θρησκευτικό κολέγιο στην παρακείμενη πλατεία της Σορβόνης. Την τελική του μορφή απέκτησε μετά τις μετατροπές του 1485-1510 από τον Ζάκ Ντ’ Αμπουάζ, ηγούμενο του Κλυνύ, συνδυάζοντας τα παλιότερα γοτθικά με αναγεννησιακά στοιχεία. 
Το 1843 μετατράπηκε σε δημόσιο μουσείο, εκθέτοντας κειμήλια του μεσαιωνικού παρελθόντος της Γαλλίας.
Ανάμεσα στα υψηλά πρόσωπα που φιλοξενήθηκαν στο μέγαρο ήταν και η Μαρία Τυδώρ, αδελφή του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Η΄. Έμεινε για 40 ημέρες εδώ το 1515 μετά το θάνατο του συζύγου της Λουδοβίκου ΙΒ΄, ουσιαστικά υπό επιτήρηση κατά διαταγή του διαδόχου Φραγκίσκου Α΄, για να διαπιστωθεί αν ήταν έγκυος.  Ο Ιάκωβος Ε΄της Σκωτίας  φιλοξενήθηκε επίσης στο μέγαρο το 1536 πριν από το γάμο του με την κόρη του Φραγκίσκου Α΄, τη Μαντλέν της Γαλλίας. Ο βασιλιάς της Σκωτίας παρέμεινε στο ξενοδοχείο κατά τη διάρκεια των μεγάλων εορταστικών εκδηλώσεων και κονταρομαχιών που δόθηκαν για το γάμο. Οι ένοικοι του 17ου αιώνα περιλάμβαναν πολλούς παπικούς νούντσιους, συμπεριλαμβανομένου του Μαζαρίνου.
Τον 18ο αιώνα, ο πύργος του μεγάρου χρησιμοποιήθηκε ως παρατηρητήριο από τον αστρονόμο Σαρλ Μεσιέ ο οποίος, το 1771, δημοσίευσε τις παρατηρήσεις του στον κατάλογο αντικειμένων Μεσιέ. Το 1789 το μέγαρο εθνικοποιήθηκε και για τις επόμενες τρεις δεκαετίες εξυπηρετούσε διάφορες λειτουργίες. Για ένα διάστημα, ανήκε σε έναν γιατρό που χρησιμοποίησε το υπέροχο φανταχτερό παρεκκλήσι στον πρώτο όροφο ως αίθουσα ανατομίας.
Το 1832, ο σύμβουλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου Αλεξάντρ Ντυ Σομεράρ αγόρασε το μέγαρο Κλυνύ και εγκατέστησε εκεί τη μεγάλη του συλλογή από μεσαιωνικά και αναγεννησιακά αντικείμενα.  Με το θάνατό του το 1842, η συλλογή αγοράστηκε από το κράτος. Το κτίριο άνοιξε ως μουσείο το 1843, με πρώτο επιμελητή τον γιο του Αλεξάντρ Ντυ Σομεράρ, Εντμόν, που ήταν και ο πραγματικός ιδρυτής των συλλογών που τις εμπλούτισε και το 1885 αριθμούσαν ήδη περισσότερα από 10.000 αντικείμενα. Οι σημερινοί κήποι, που άνοιξαν το 1971, περιλαμβάνουν ένα "forêt de la licorne" εμπνευσμένο από τις ταπετσαρίες.

Οι Θέρμες

Το μέγαρο Κλυνύ είναι εν μέρει χτισμένο πάνω στα ερείπια των ρωμαιογαλατικών λουτρών του 3ου αιώνα, γνωστά ως Θέρμες του Κλυνύ, που αποτελούν από μόνα τους αξιοθέατο. Χτίστηκαν το 200 μ.Χ. και λειτούργησαν για εκατό περίπου χρόνια. Καταστράφηκαν από τις βαρβαρικές επιδρομές.
Το θολωτό frigidarium ήταν η αίθουσα κρύων λουτρών. Υπάρχουν επίσης τα ερείπια του caldarium και του tepidarium, αίθουσες θερμών και χλιαρών λουτρών.
Εδώ υπάρχει και ο Βωμός των Παρισινών Ναυτικών, ένα σύνολο πέντε σκαλιστών λίθων που αντιπροσωπεύουν ρωμαϊκές και γαλατικές θεότητες και που στο επάνω τμήμα αναπαριστώνται βαρκάρηδες στον Σηκουάνα.
Στην πραγματικότητα, το ίδιο το μουσείο αποτελείται από δύο κτίρια: το frigidarium ("αίθουσα ψύξης"), όπου βρίσκονται τα απομεινάρια των αρχαίων λουτρών και το ίδιο το μέγαρο Κλυνύ, το οποίο στεγάζει τις εντυπωσιακές του συλλογές.