google/wiki40b huggingface dataset:
Διασελλάκι Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Διασελλάκι βρίσκεται στα όρια της Τριχωνίδας με τη Ναυπακτία και δυτικά του Εύηνου ποταμού, που οι κάτοικοι αποκαλούν στο σημείο αυτό "Βαλτσόρεμα". Είναι κτισμένο σε επικλινές έδαφος, στους πρόποδες του βουνού Ανεμύτση και κοντά στην επαρχιακή οδό Θέρμου - Πλατάνου. Στα νότια υπάρχει από το 1953 σιδερένια γέφυρα τύπου Μπέλεϋ που συνέδεε το Θέρμο με Διασελλάκι - Πέρκο - Περίστα και Αχλαδόκαστρο - Πλάτανο και η οποία σήμερα είναι ανενεργή. Το χωριό απέχει 47 χλμ. Δ. από το Αγρίνιο, 19 χλμ. Α. από τον Πλάτανο και 17 χλμ. ΒΔ. από το Θέρμο. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1835 με το όνομα Σέλπιτζα να ανήκει στη δήμο Προσχίου. Το 1912 διορθώνεται σε Σέλτσα και προσαρτάται στην κοινότητα Πλατάνου. Το 1927 με το ΦΕΚ 206Α-28/09/1927 μετονομάζεται σε Διασελάκι και το 1940 διορθώνεται σε Διασελλάκιον.  Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική Κοινότητα Διασελλακίου που υπάγεται στο δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 136  κατοίκους.
Καρυά Ηλείας

Διοικητικές μεταβολές

Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Σελληεντίας. Το Φ.Ε.Κ. 5 Α της 08/03/1841 αποσπά τον οικισμό από το Δήμο Σελληεντίας και τον προσαρτά στον τότε Δήμο Πηνειΐων. Με το Φ.Ε.Κ. 256 Α της 28/08/1912 προσαρτάται στην κοινότητα Λουκά. Με το Φ.Ε.Κ. 290 Α της 26/09/1946 αποσπάται από την κοινότητα Λουκά και ορίζεται έδρα της κοινότητας Καρυάς. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997 και σύμφωνα με την Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στον Δήμο Ωλένης μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στον Δήμο Πύργου (Φ.Ε.Κ. 87 Α - 07/06/2010) βάση της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης". 
Ο οικισμός απείχε τρεις ώρες δρόμο στα 1885 από το Δελήμπαλι, την έδρα του τότε Δήμου Πηνειΐων στον οποίο ανήκε διοικητικά.
Ιουλία Ιοτάπα (κόρη του Αντίοχου Γ΄)

Βιογραφία

Ήταν κόρη τού Αντιόχου Γ΄ της Κομμαγηνής και της αδελφής του Ιοτάπας, κόρης τού Μιθριδάτη Γ΄ της Κομμαγηνής και της Ιοτάπας της Μηδίας Ατροπατηνής. Οι Οροντίδες ήταν η πρώτη δυναστεία της Αρμενίας· ο Μιθριδάτης Γ΄ ήταν δισεγγονός της Λαοδίκης Ζ΄ Θεάς των Σελευκιδών. Έτσι η Ι. Ιοτάπα είχε Αρμενική, Ελληνική και Μηδική.
Το 17 μΧ απεβίωσε ο πατέρας της και τον διαδέχθηκε ο αδελφός της Αντίοχος Δ΄, που όμως ήταν το πολύ 5 ετών και δεν μπορούσε να επιβάλει ειρήνη. Το βασίλειο ήταν σε πολιτική αναταραχή: οι ευγενείς ήθελαν την ένωση με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ενώ ο λαός τη διατήρηση της βασιλείας. Οι δύο μερίδες έστειλαν πρεσβείες στον Τιβέριο, ζητώντας να αποφασίσει εκείνος. Τελικά ο Αυτοκράτορας έκανε την Κομμαγηνή μέρος της επαρχίας της Συρίας. Τα δύο αδέλφια-σύζυγοι έζησαν στη Ρώμη και έγιναν Ρωμαίοι πολίτες. Άλλαξαν το όνομά τους σε Ιουλία Ιοτάπα και Γάιος Ιούλιος Αντίοχος. Το όνομα Ιούλιος/Ιουλία προέρχεται από το ότι ο Τιβέριος είχε υιοθετηθεί από τον Οκταβιανό Αύγουστο, που είχε υιοθετηθεί από το Ιούλιο γένος (από τον Ιούλιο Καίσαρα). Μεγάλωσαν και μορφώθηκαν στη Ρώμη. 
Τα δύο αδέλφια έγιναν μέλη τού κύκλου της Αντωνίας της Νεότερης, συζύγου τού Δρούσου τού Πρεσβύτερου (αδελφού τού Τιβερίου). Αυτή ήταν γυναίκα με επιρροή και με τον κύκλο της από πρίγκιπες υποτελείς στη Ρώμη, βοηθούσε την πολιτική της Ρώμης στα σύνορά της. Ο λόγιος Αντίοχος έγινε σύμβουλος τού Αυτοκράτορα. Το 38 μΧ ο εγγονός της Αντωνίας και τού Δρούσου, ο Καλιγούλας, από εκτίμηση προς εκείνον, τού απέδωσε το πατρικό βασίλειο. Ο Αντίοχος Δ΄ έγινε βασιλιάς της Κομμαγηνής, υποτελής στη Ρώμη. Ο Αυτοκράτορας τού έδωσε επιπρόσθετα ένα τμήμα των ακτών της Κιλικίας. Επίσης τού έδωσε 1.000.000 aureus, όσο ήταν τα έσοδα από την Κομμαγηνή από το 17 μΧ.· μάλλον θα επρόκειτο για άλλη μία εκκεντρικότητα τού Αυτοκράτορα. 
Φαίνεται πως η Ι. Ιοτάπα απεβίωσε πριν το 72, όταν ο Βεσπασιανός προσάρτησε πάλι την Κομμαγηνή στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Αντίοχος Δ΄ ίδρυσε στη μνήμη της μία πόλη, την Ιωτάπη (νυν Αϋτάπ) στις ακτές της Κιλικίας. Τα νομίσματα της Ιοτάπας φέρουν την επιγραφή: ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΙΩΤΑΠΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΟΣ, όπου το επίθετο εννοεί, πως η Ιοτάπα είναι σύζυγος τού αδελφού της. Ίσως έγινε μέλος της βασιλικής λατρείας, όπως οι πρόγονοί της Σελευκίδες.
Σάλπιγγα (ανατομία)

Εσωτερικό της σάλπιγγας και ο ρόλος της

Εσωτερικό της σάλπιγγας: Είναι αποπλατυσμένο για να έρχεται σε επαφή με την ωοθήκη, παραγωγό ωαρίων.
Ρόλος της σάλπιγγας: Το σπερματοζωάριο όταν θα εισχωρήσει στον οργανισμό της γυναίκας, πρέπει να βρει ένα ωάριο για να το γονιμοποιήσει. Αλλά το σπερματοζωάριο και το ωάριο θα βρίσκονται σε αντίθετες κατευθύνσεις για να συναντηθούν στο κέντρο της σάλπιγγας και να σχηματίσουν το ζυγωτό, το οποίο θα εξελιχθεί σε έμβρυο.

Κίνδυνοι που προκαλούνται στην σάλπιγγα

Οι γυναίκες που έχουν σοβαρό πρόβλημα με την σάλπιγγα δυσκολεύονται να μείνουν έγκυες περισσότερο από τις άλλες γυναίκες. Ο πιο σημαντικός έλεγχος για τις γυναίκες αυτές είναι να μάθουν εάν οι σάλπιγγες είναι ανοιχτές ή κλειστές. Σε περίπτωση όμως που οι γυναίκες αυτές καταφέρουν να μείνουν έγκυες, έχουν πολύ μεγάλες πιθανότητες το έμβρυο να αναπτυχθεί στην σάλπιγγα και όχι στην μήτρα, όπως γίνεται συνήθως. Αυτό ονομάζεται εξωμήτρια εγκυμοσύνη. Αυτό το πρόβλημα δεν θεραπεύεται ακόμα και εάν οι γυναίκες αυτές κάνουν εξωσωματική γονιμοποίηση.

Θεραπείες - λύσεις

Για τις γυναίκες που έχουν πρόβλημα με την σάλπιγγα τους, η χειρουργική-πλαστική των σαλπιγγών πιθανά μπορεί να βοηθήσει. Άλλη λύση είναι η εξωσωματική γονιμοποίηση.

Χειρουργική-πλαστική

Με τα σημερινά επιστημονικά δεδομένα η χειρουργική-πλαστική των σαλπιγγών έχει μεγαλύτερη επιτυχία σε περίπτωση που η βλάβη της σάλπιγγας είναι μερική.

Εξωσωματική γονιμοποίηση

Η εξωσωματική γονιμοποίηση πρέπει να γίνεται από ειδικό γιατρό, ο οποίος με την σειρά του πρέπει να κάνει έναν σωστό έλεγχο και προετοιμασία. Το μόνο πράγμα που ενοχλεί και μειώνει τα ποσοστά επιτυχίας της εξωσωματικής γονιμοποίησης είναι οι διογκωμένες σάλπιγγες. Αν ο γιατρός βρει τέτοιες σάλπιγγες στον οργανισμό της γυναίκας, ίσως να τις αφαιρέσει πριν την διαδικασία.
Λυκάονες

Οι Λυκάονες ήταν αρχαίος λαός της Μικράς Ασίας .
Ήταν λαός ποιμενικός, νομαδικός και ληστρικός. Ζούσαν δυτικά της περιοχής της σημερινής Καππαδοκίας και η χώρα τους ονομαζόταν Λυκαονία. Ήταν συγγενικό φύλο με του Ισαύρους και τους Πισιδούς.
Στον Τρωικό πόλεμο ήταν σύμμαχοι των Τρώων με ηγεμόνα τους τον Λυκάονα πατέρα του τοξότη Πινδάρου (Ιλ. Β' 826).
Κατά την αυτοκρατορική ρωμαϊκή εποχή εποχή, μιλούσαν ακόμη τη γλώσσα τους, καθώς στις Πράξεις των Αποστόλων (κεφ. 14, 11) αναφέρεται ότι μετά από ένα θαύμα που έκαναν στην Λυκαονία οι Απ. Παύλος και Βαρνάβας, οι κάτοικοι φώναξαν στην στη λυκαονική γλώσσα: «Οι θεοί πήραν ανθρώπινη μορφή και κατέβηκαν σε εμάς» Και αποκαλούσαν τον Παύλο "Δία" τον δε Βαρνάβα "Ερμή". Κατά ορισμένους ερευνητές, πιθανώς ομιλούσαν μια ελληνική διάλεκτο. Επίσης στη Λυκαονία έχουν βρεθεί ελληνικές επιγραφές
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 1992-1993

Το  Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων του 1993 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο  Πανιώνιος για τρίτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Ένας Αμερικανός στο Παρίσι

Υπόθεση

Ο Τζέρι Μάλιγκαν (Τζιν Κέλι), απόμαχος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ζει στο Παρίσι μετά τη λήξη του πολέμου, όπου προσπαθεί να καθιερωθεί ως ζωγράφος. Ο συγκάτοικος του Τζέρι, Άνταμ (Όσκαρ Λεβάν) είναι πιανίστας που προσπαθεί να ορθοποδήσει και συνεργάζεται με τον τραγουδιστή Ανρί Μπορέλ (Ζωρζ Γκέταρι). Κάποια στιγμή ο Τζέρι γνωρίζεται με την Μάιλο Ρόμπερτς (Νίνα Φοχ) μια μοναχική γυναίκα της καλής κοινωνίας που διατίθεται να τον βοηθήσει να διακριθεί ως ζωγράφος. Αλλά η Μάιλο ενδιαφέρεται περισσότερο για τον ίδιο τον Τζέρι παρά για την τέχνη του. Ο Τζέρι δεν ανταποκρίνεται στο φλερτ της κι ερωτεύεται τη Λιζ (Λέσλι Καρόν) μια Γαλλίδα που γνωρίζει σε εστιατόριο. Η Λιζ ερωτεύεται επίσης τον Τζέρι, αλλά έχει ήδη σχέση με τον Ανρί, πράγμα το οποίο ο Τζέρι αγνοεί.

Πληροφορίες Παραγωγής

Το Μιούζικαλ Ένας Αμερικανός στο Παρίσι, που σκηνοθέτησε ο Βιντσέντε Μινέλι και του οποίου τις χορογραφίες δημιούργησε ο Τζιν Κέλι, οφείλει μεγάλο μέρος της επιτυχίας του (όπως και πολλά άλλα μιούζικαλ της Metro-Goldwyn-Mayer) στον παραγωγό Άρθουρ Φριντ, ο οποίος ανέθεσε στον Μινέλι την πρώτη του κινηματογραφική δουλειά το 1943 αναθετώντας του τη σκηνοθεσία του μιούζικαλ Καταφύγιο στους Αιθέρες (Cabin in the Sky). O Φριντ ανακάλυψε επίσης τον Τζιν Κέλι το 1940 στο Μπρόντγουεϊ. Ο Κέλι συνέλαβε την έμπνευση για τη δημιουργία της ταινίας όταν άκουσε την εκτέλεση του ομώνυμου ποιήματος του Άιρα Γκέρσουϊν στο Κάρνεζι Χολ. Ο σεναριογράφος Άλαν Τζέι Λέρνερ είχε αρχικά δημιουργήσει ένα απλό σενάριο με υπόθεση τη ζωή ενός Αμερικανού ζωγράφου στο Παρίσι, ο οποίος απορρίπτει το φλερτ μιας πλούσιας Αμερικάνας για χάρη της κοπέλας ενός φιλου του. Πάνω σε αυτό το σενάριο βασίστηκε ο Τζιν Κέλι για φτιάξει τις χορογραφίες της ταινίας υπό τις μελωδίες του Τζορτζ Γκέρσουιν. Η ταινία με τα μεγαλοπρεπή σκηνικά, τη σκηνοθεσία του Μινέλι, τις χορογραφίες του Κέλι, τη μουσική και τα τραγούδια των Άιρα και Τζορτζ Γκέρσουιν, έγινε σημείο αναφοράς για το είδος του μιούζικαλ και παρά το γεγονός ότι χαρακτηρίζεται από την υπερβολή της σκηνογραφίας και του ντεκόρ, εμπεριέχει μερικές από τις γοητευτικότερες σεκάνς στην ιστορία του Αμερικανικού Μιούζικαλ (συμπεριλαμβανομένης και της μακρόσυρτης τελικής σκηνής με τη χορογραφία στις νότες των μελωδιών του Γκέρσουϊν και με τα σκηνικά που αποτιούν φόρο τιμής στο έργο των Ραούλ Ντιφί, Βαν Γκόνγκ, Ρενουάρ, Ουτριλό και Τουλούζ Λωτρέκ).
Η ταινία σηματοδότησε την παρθενική εμφάνιση της γαλλίδας Λέσλι Καρόν στη μεγάλη οθόνη. Η Καρόν έμελλε να γίνει σταρ της ταινίας του 1958 Ζιζί (Gigi) επίσης σε σκηνοθεσία Βιντσέντε Μινέλι και να προταθεί για βραβείο όσκαρ 2 φορές.

Διαχρονικότητα

Το 1993 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου.
Το 2006 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου το κατέταξε στην 9η θέση στη λίστα με τα καλύτερα μιούζικαλ όλων των εποχών.
Αντρέα Καμιλλέρι

Βιογραφικό

Ο Αντρέα Καμιλλέρι γεννήθηκε στο Πόρτο Εμπέντοκλε, στη Σικελία, το 1925. Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου φοίτησε για μικρό χρονικό διάστημα σε επισκοπικό κολέγιο απ' όπου αποβλήθηκε επειδή πέταξε ένα αυγό σε έναν σταυρό. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο κλασικό λύκειο Empedocle στο Αγκριτζέντο, από όπου πήρε απολυτήριο το 1943 χωρίς να δώσει εξετάσεις, λόγω της επέμβασης των συμμάχων στη Σικελία. Το 1944 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο, στο τμήμα Λογοτεχνίας, αλλά δεν πήρε ποτέ πτυχίο. Την ίδια περίοδο έγινε μέλος του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος και άρχισε να δημοσιεύει διηγήματα και ποιήματα.  
Από το 1948 μέχρι το 1950 σπούδασε σκηνοθεσία στην Ακαδημία Δραματικής τέχνης Silvio d'Amico (Accademia di Arte drammatica Silvio d'Amico) και ξεκίνησε να εργάζεται ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Το 1954 συμμετείχε σε ένα διαγωνισμό για την πρόσληψη υπαλλήλων στη RAI αλλά δεν προσελήφθη επειδή ήταν κομμουνιστής. Το 1957 παντρεύτηκε την Rosetta Dello Siesto και απέκτησε τρία παιδιά. Ο Καμιλλέρι ήταν ο πρώτος που έφερε στην Ιταλία το θέατρο του παραλόγου του Σάμουελ Μπέκετ, ανεβάζοντας, το 1958, το έργο Το τέλος του παιχνιδιού στο Θέατρο dei Satiri στην Ρώμη και μετά (1970) στην τηλεόραση με τους Αντόλφο Τσέλι (Adolfo Celi) και Ρενάτο Ράσελ  (Renato Rascel). 
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του εξήντα κατάφερε τελικά να εργαστεί στη RAI και συμμετείχε σε πολλές παραγωγές της ιταλικής τηλεόρασης μεταξύ των οποίων στις τηλεοπτικές σειρές Οι περιπέτειες της Λάουρα Στορμ (Le avventure di Laura Storm), με πρωταγωνίστρια την Λαουρέτα Μασιέρο (Lauretta Masiero), Υπολοχαγός Σέρινταν (Tenente Sheridan), με πρωταγωνιστή τον Ubaldo Lay και Οι έρευνες του αστυνόμου Maigret (Le inchieste del commissario Maigret) με πρωταγωνιστή τον Τζίνο Τσέρβι (Gino Cervi). 
Ο Αντρέα Καμιλλέρι ξεκίνησε τη συγγραφική του καριέρα το 1978 με την έκδοση του μυθιστορήματος Η ροή των πραγμάτων (Il corso delle cose). Το 1980, εξέδωσε το μυθιστόρημα  Καπνός στον ορίζοντα που είναι το πρώτο από τα μυθιστορήματά του στα οποία η υπόθεση τοποθετείται σε μια φανταστική πόλη στη Σικελίας, τη Βιγκάτα.
Αετός Θεσπρωτίας

Ιστορικά και γενικά στοιχεία

Κοντά στον Αετό έχουν βρεθεί ερείπια αρχαίου οικισμού, με στοιχεία συνεχούς κατοίκησης από τον 9ο μέχρι τον 4ο αιώνα π.Χ. Το χωριό αναφέρεται με το όνομα Πιτσάρι κατά την οθωμανική απογραφή που πραγματοποιήθηκε το 1895. Μετά την προσάρτηση του στο ελληνικό κράτος, υπήχθη στην επαρχία Φιλιατών, ενώ μέχρι τη δεκαετία του 1940 διέθετε μια σημαντική κοινότητα Τσάμηδων (ενδεικτικά, κατά την απογραφή του 1940, από τους 397 κατοίκους του χωριού οι 351 ήταν μουσουλμάνοι). 
Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο πληθυσμός του Αετού υπέστη αισθητή μείωση, η οποία συνεχίστηκε και κατά τις υπόλοιπες δεκαετίες. Από το 1997 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμο Φιλιατών, ενώ από την 1η Ιανουαρίου του 2011 αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου δήμου. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο.
Α.Σ. Άρης Θήβας

Ιστορική αναδρομή

Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του Άρη Θήβας θα λάβει συμμετοχή για πρώτη φορά στην ιστορία του στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής την περίοδο 2018–19. Έχει κατακτήσει τα πρωταθλήματα που διεξήχθησαν τις περιόδους 1982–83, 1985–86, 1986–87 και 2017–18.
Την αγωνιστική περίοδο 1989–90, ο σύλλογος αποτέλεσε τη μία από τις 9 ομάδες της Α΄ Κατηγορίας Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε.. Ο Άρης ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα, συγκεντρώνοντας 28 βαθμούς σε 16 αγώνες, με απολογισμό 14 νίκες και 2 ήττες, χάνοντας έτσι τον τίτλο και τη συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Ανόδου για την Γ΄ Εθνική.
Κατά την περίοδο 2008-09 ο σύλλογος υποβιβάστηκε από την Α' Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. Εντούτοις, η παραμονή του στη Β' Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. ήταν σύντομη, καθώς κατά την περίοδο 2009-10 τερμάτισε αρκετά ψηλά στο βαθμολογικό πίνακα ώστε να επανέλθει στην κορυφαία κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος από το επόμενο φθινόπωρο.
Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2012-13, ο Α.Σ. Άρης Θήβας έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ.Α.Σ.Ε., ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα.

Τμήμα ποδοσφαίρου

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Η ανδρική ομάδα πετοσφαίρισης του Άρη Θήβας υπήρξε μέλος της Τοπικής Επιτροπής Πετοσφαίρισης Κεντρικής Ελλάδας (Τ.Ε.Π.Κ.Ε.) (σημερινή Ε.Σ.ΠΕ.Κ.ΕΛ.).
Την αγωνιστική περίοδο 1989–90, ο Άρης έλαβε μέρος στον Β΄ όμιλο της πρώτης και μοναδικής Κατηγορίας της Τοπικής Επιτροπής που αποτελούνταν από 6 ομάδες. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 3η θέση του βαθμολογικού πίνακα, συγκεντρώνοντας 15 βαθμούς σε 10 αγώνες, χάνοντας έτσι τη συμμετοχή στην τελική φάση που θα καθόριζε τον πρωταθλητή.

Τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Η γυναικεία ομάδα πετοσφαίρισης του Άρη Θήβας υπήρξε μέλος της Τοπικής Επιτροπής Πετοσφαίρισης Κεντρικής Ελλάδας (Τ.Ε.Π.Κ.Ε.) (σημερινή Ε.Σ.ΠΕ.Κ.ΕΛ.).
Την αγωνιστική περίοδο 1989–90, ο Άρης έλαβε μέρος στον Β΄ όμιλο της πρώτης και μοναδικής Κατηγορίας της Τοπικής Επιτροπής που αποτελούνταν από 5 ομάδες. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 3η θέση του βαθμολογικού πίνακα, συγκεντρώνοντας 12 βαθμούς σε 8 αγώνες.

Τμήμα στίβου

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Σήμα

Το σήμα της ομάδας έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου.
Χάκα

Η χάκα είναι τελετουργικός χορός ή πρόκληση στον πολιτισμό των Μαορί. Πρόκειται για μια στάση χορού που εκτελείται από μια ομάδα, όπου οι παίκτες κάνουν ζωηρές κινήσεις και σφραγίζουν τα πόδια τους φωνάζοντας ρυθμικά. Αν και συχνά συνδέεται με τις παραδοσιακές προετοιμασίες των ανδρών για μάχες, πλέον το χάκα εξασκείται εδώ και καιρό από τα δύο φύλα. Πλέον χρησιμοποιείται ευρέως στον πολιτισμό των Μαορί. Ο χορός χάκα χρησιμοποιείται για να καλωσορίσει τους επίτιμους καλεσμένους ή για να αναγνωρίσουν μεγάλα επιτεύγματα, περιστάσεις ή κηδείες.
Οι ομάδες κάπα χάκα (τέχνες του θεάματος) είναι πολύ συχνές στα σχολεία. Ο κύριος διαγωνισμός τεχνών του θεάματος των Μαορί, Τε Ματατίνι, λαμβάνει χώρα κάθε δύο χρόνια.
Η συνήθεια των εθνικών ομάδων της Νέας Ζηλανδίας να κάνουν χάκα πριν τους διεθνείς αγώνες τους έχει κάνει το χάκα γνωστότερο ανά το κόσμο. Αυτή η παράδοση ξεκίνησε με την ομάδα ποδοσφαίρου γηγενών της Νέας Ζηλανδίας το 1888-89 και η παράδοση συνεχίζεται από την ομάδα ράγκμπι γιούνιον Νέας Ζηλανδίας από το 1905.
Ελένη (τηλεοπτική εκπομπή)

Ιστορικό

Το καλοκαίρι του 2011 οι ιθύνοντες του τηλεοπτικού σταθμού Alpha TV αποφάσισαν να καταργήσουν τις ζωντανές εκπομπές από την πρωινή ζώνη προγράμματος. Η Ελένη Μενεγάκη, ύστερα από 16 σεζόν παρουσίας στην πρωινή ζώνη 10:00 με 13:00 με τις εκπομπές "Πρωινός καφές" και "Καφές με την Ελένη" αποφασίστηκε να αναλάβει μία νέα εκπομπή στην μεσημεριανή ζώνη αυτή τη φορά. Η εκπομπή προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 3 Οκτωβρίου 2011 με ώρα προβολής 13:00-16:00. Η ανακοίνωση του σταθμού ανέφερε: «Μία εκπομπή ψυχαγωγική αλλά και χρηστική, επίκαιρη αλλά και αισιόδοξη. Μέσα από νέες και παλιές ενότητες η εκπομπή παρέχει στους τηλεθεατές ενημέρωση, πρακτικές συμβουλές, έξυπνες ιδέες αλλά και θετική ενέργεια. Με ακόμα πιο διευρυμένη θεματολογία, η Ελένη υποδέχεται όχι μόνο διάσημους προσκεκλημένους αλλά και καθημερινούς ήρωες που εμπνέουν με τη ζωή και τις πράξεις τους, καθώς και ειδικούς συνεργάτες που με την εμπειρία και τη γνώση τους φωτίζουν σημαντικά θέματα της καθημερινότητας και της επικαιρότητας».

Περιεχόμενο

Η δομή της εκπομπής περιλαμβάνει κάποιες από τις στήλες που έχουν και τα πρωινά προγράμματα όπως μαγειρική και αστρολογία (μέχρι τη σεζόν 2016-2017), ενώ δόθηκε έμφαση σε στήλες όπως κινηματογραφικά νέα, αφιερώματα, συνεντεύξεις εκτός πλατό και συνεντεύξεις διάσημων προσώπων στο πλατό με την παρουσιάστρια της εκπομπής.
EN 1998

Μέρος 2: Γέφυρες

Ο EN 1998-1 καλύπτει τον αντισεισμικό σχεδιασμό γεφυρών στις οποίες η αντίσταση στις σεισμικές δράσεις προέρχεται από την κάμψη των μεσοβάθρων ή ακροβάθρων δηλαδή γεφυρών που μορφώνονται με τη χρήση κατακόρυφων ή σχεδόν κατακόρυφων συστημάτων βάθρων τα οποία υποστηρίζουν την ανωδομή της γέφυρας. Το μέρος αυτό, έχει επίσης εφαρμογή κατά τη μελέτη και σχεδιασμό καλωδιωτών και τοξοτών γεφυρών σε συνδυασμό όμως και με άλλες συμπληρωματικές διατάξεις που αφορούν τα δομήματα αυτά.

Μέρος 4: Σιλό, δεξαμενές και αγωγοί

Ο EN 1998-4 παρουσιάζει τις αρχές και τους κανόνες για το σχεδιασμό έναντι σεισμικών δράσεων των υπέργειων εγκαταστάσεων σιλό και δεξαμενών καθώς και των υπόγειων αγωγών μεταφοράς ρευστών και αερίων υπό πίεση, διαφόρων τύπων και χρήσεων είτε μεμονωμένα είτε σε οποιονδήποτε συνδυασμό.

Μέρος 5: Θεμελιώσεις, φορείς αντιστήριξης και γεωτεχνικά θέματα

Ο EN 1998-5 καθιερώνει τις απαιτήσεις, τα κριτήρια και τους κανόνες για την επιλογή της θέσεως και τα εδάφη θεμελίωσης αντισεισμικών φορέων. Καλύπτει τη μελέτη διάφορων συστημάτων θεμελίωσης, τη μελέτη συστημάτων αντιστήριξης και την αλληλεπίδραση δομήματος - εδάφους υπό σεισμική ένταση. Ο EN 1998-5 συμπληρώνει τον EN 1997 ο οποίος δεν καλύπτει τις ειδικές απαιτήσεις για μελέτη έναντι σεισμού.

Μέρος 6: Πύργοι, Ιστοί και Καπνοδόχοι

Ο EN 1998-6 καθιερώνει τις απαιτήσεις, τα κριτήρια και τους κανόνες για το σχεδιασμό ψηλών λεπτών φορέων (πύργοι, καμπαναριά, πύργοι αερισμού, πύργοι τηλεόρασης και ραδιοφωνίας, ιστών, καπνοδόχων στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι αυτοφερόμενες καπνοδόχοι και φάρων. Το μέρος αυτό δεν χρησιμοποιείται για το σχεδιασμό και την ανάλυση έναντι σεισμικών εντάσεων πύργων ψύξεως και παράκτιων κατασκευών.
Μιλτιάδης Μαρινάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης και ήταν γιος του επιχειρηματία Αποστόλου Μαρινάκη. Μεγάλωσε σε εύπορη οικογένεια, η οποία διατηρούσε χυτήριο, εκ των γνωστοτέρων του νησιού, το οποίο βρισκόταν βόρεια από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, στην οδό Λοχαγού Μαρινέλη, στο Ηράκλειο. Κατασκεύαζαν καμπάνες για τις εκκλησίες του νησιού, οι οποίες κοσμούν ακόμα και σήμερα την εκκλησία του Αγίου Μηνά και εκκλησίες της Σητείας, του Ρεθύμνου και των Χανίων. Είχαν και εξαγωγική δραστηριότητα στην Γαλλία, την Ιταλία και τις Δαλματικές Ακτές (Τεργέστη). Μετά όμως την γερμανική κατοχή η οικογένειά του καταστράφηκε οικονομικά. Κατά τη διάρκεια της κατοχής εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Φοίτησε στην Σχολή Εμπορικού Ναυτικού και εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα στο μηχανουργείο του αδελφού του. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 εγκαταστάθηκε στον Πειραιά και εργάστηκε στον τομέα των επισκευών πλοίων. 
Το 1970 ίδρυσε την εταιρεία "Vanimar" αποκτώντας παράλληλα το πρώτο του πλοίο. Δραστηριοποιήθηκε στον χώρο της ναυτιλίας μέχρι και τον θάνατό του, αυξάνοντας σημαντικά τον στόλο του. Παράλληλα ασχολήθηκε με την πολιτική, εκλεγόμενος δημοτικός σύμβουλος Πειραιά (1978-1989) και βουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στις 20 Δεκεμβρίου 1986 και στις εκλογές του Νοεμβρίου 1989. 
Ασχολήθηκε επίσης με τον αθλητισμό και πιο συγκεκριμένα με την ομάδα του Ολυμπιακού και του Α.Π.Ο. Κερατσινίου. Διετέλεσε πρόεδρος του δεύτερου, έφορος της ομάδας πόλο του Ολυμπιακού, ενώ το 1979 μαζί με άλλους δέκα εφοπλιστές ανέλαβε την διοίκηση της ΠΑΕ Ολυμπιακός, διατελώντας γενικός αρχηγός του ποδοσφαιρικού τμήματος. Εκείνος ανακάλυψε τον Νίκο Βαμβακούλα και τον έκανε δώρο στην ομάδα, ενώ καθιέρωσε τον Νίκο Σαργκάνη σαν πρώτο τερματοφύλακα. Ήταν ο μόνος, μαζί με τον Λουκά Χατζηιωάννου, που δεν πώλησε το μερίδιό του στον Γιώργο Κοσκωτά, προσέφυγε δε, μαζί με τον Νίκο Ευθυμίου, στα δικαστήρια κατά της ανάληψης της προεδρίας από τον Σαλιαρέλη, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
Απεβίωσε στις 27 Απριλίου 1999 στον Πειραιά. Ήταν παντρεμένος με την Ειρήνη Καρακατσάνη και γιος του είναι ο Βαγγέλης Μαρινάκης.
Λουκάς Καραλίβανος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Γαλαξείδι και ήταν γιος του αγωνιστή του ΄21 Ιωάννου Καραλίβανου. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο του Ναυπλίου και συνέχισε τις σπουδές του στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1838. Στη συνέχεια συμπλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο Γοτίγγης της Γερμανίας.
Το 1856 εξελέγη δήμαρχος Γαλαξειδίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1861. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Παρνασσίδος στις εκλογές του 1862 και επανεξελέγη σε αυτές του 1865, του 1868, του 1869, του 1872, του 1873, του 1874, του 1875, του 1879, του 1881, του 1885, του 1890 (συγκεκριμένα στις αναπληρωματικές του 1891) και του 1895.
Απεβίωσε στην Αθήνα, εν ενεργεία βουλευτής, και ενταφιάστηκε στο μνήμα της οικογένειας Καραλιβάνου, το οποίο είναι θαυμαστό για την τεχνοτροπία του, στο νεκροταφείο Γαλαξειδίου. Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Παναγιώτου (θαν: 1868) και είχε δύο κόρες.