google/wiki40b huggingface dataset:
Δήμος Νέας Μάκρης

Διοικητικές μεταβολές

Ο Δήμος Νέας Μάκρης δημιουργήθηκε το 1990, όταν η μέχρι τότε κοινότητα Νέας Μάκρης αναγνωρίστηκε ως δήμος, και διατηρήθηκε αμετάβλητος μετά την εφαρμογή του αυτοδιοικητικού Σχεδίου Καποδίστριας, το 1997. Η αντίστοιχη κοινότητα είχε συσταθεί για πρώτη φορά το 1926, λίγο μετά την ίδρυση της Νέας Μάκρης από πρόσφυγες που προέρχονταν από τη Μάκρη και το Λεβίσσι της νοτιοδυτικής Μικράς Ασίας. Μέχρι τότε, η περιοχή ανήκε στην κοινότητα Μαραθώνος. Στην κοινότητα Νέας Μάκρης εντάχθηκαν και οι οικισμοί Μάτι, Αγία Μαρίνα (πρώην Γεροσακούλι), Ανατολή (πρώην Ραπεντόσα),Άγιος Ανδρέας, Ζούμπερι, Ξυλοκέριζα και Βάλτος. Οι παραπάνω οικισμοί σταδιακά καταργήθηκαν, καθώς ενώθηκαν με το πολεοδομικό συγκρότημα της συνεχώς επεκτεινόμενης Νέας Μάκρης. Το 1981 προσαρτήθηκε στην κοινότητα και ο παραθεριστικός οικισμός Νέος Βουτζάς (ΦΕΚ - 05/04/1981) Ο Δήμος Νέας Μάκρης καταργήθηκε το 2010, καθώς με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης συνενώθηκε με τον νέο Δήμο Μαραθώνος.
Αυλός

Ο αυλός ήταν πνευστό μουσικό όργανο της Ελληνικής αρχαιότητας. Ανάλογα με την κατασκευή του ονομαζόταν μόναυλος (μονός αυλός), πλαγίαυλος (αυλός που παίζεται πλάγια όπως το σύγχρονο φλάουτο), δίαυλος (διπλός αυλός).
Ο αυλός ήταν βασικό όργανο σε όλους τους εορτασμούς στην Αρχαία Ελλάδα ιδιαίτερα δε σε τελετές προς τιμήν του Διονύσου. Σε παραστάσεις σε αγγεία συχνά φαίνεται ότι ο αυλός στερεωνόταν με μια δερμάτινη λωρίδα η οποία περνούσε γύρω από το κεφάλι και είχε άνοιγμα στην περιοχή των χειλιών. Οι αυλοί συχνά είχαν γλωττίδα. 
Επίσης ο αυλός εμφανίζεται ως συνοδευτικό όργανα στις κινήσεις των αθλητών στις αθλητικές διοργανώσεις.Οι ηλικίες των αυλητών ποικίλουν. Συναντούμε νέους αγένειους αυλητές, αλλά και ώριμους γενειοφόρους, όμως σε καμία περίπτωση ηλικιωμένους. Στους επίσημους αγώνες αθλημάτων, κάποιοι αυλητές εμφανίζονται να συνοδεύουν στεφανωμένοι, στοιχείο που υποδηλώνει μια πιθανή διάκρισή τους σε αγώνα αυλητικής που προηγήθηκε στα πλαίσια της Διοργάνωσης
Ο αυλός είχε εμφανιστεί σε πολλές χώρες (Κίνα, Ινδία, Αίγυπτος, Ασσυρία και Βαβυλώνα, Ισραήλ). Στην Κίνα υπήρχε το σενγκ, είδος μικρού οργάνου με 12 ή περισσότερους αυλούς, γνωστό από την 3η χιλιετία π.Χ. και διάφοροι άλλοι τύποι αυλών, άλλοτε χωρίς και άλλοτε με μονή ή διπλή γλωσσίδα (είδη δηλαδή φλάουτου, κλαρινέτου και όμποε). Στην Αίγυπτο ο αυλός, γνωστός από την 5η χιλιετία π.Χ., ήταν από καλάμι, ελεφαντόδοντο, μπρούντζο ή ξύλο. Στο Ισραήλ χρησιμοποιούνταν ο αυλός του Πάνα, ποιμενικό κυρίως όργανο με επτά ή εννιά απλούς αυλούς, που ο καθένας έδινε ένα μόνο φθόγγο. Τέλος, στην Αρχαία Ελλάδα, οι αυλοί είχαν διάφορα μεγέθη (για παιδιά, εφήβους, γυναίκες ή άνδρες), ήταν κυλινδρικοί ή κωνικοί και κατασκευάζονταν από καλάμι, ξύλο ή διάφορα μέταλλα. Χρησιμοποιούνταν, επίσης, ο αυλός του Πάνα.
Στη νεότερη εποχή η χρήση του αυλού αντικαταστάθηκε από διάφορα πνευστά μουσικά όργανα, όπως το φλάουτο, το κλαρινέτο και το όμποε, καθώς και τους διαφόρους υποτύπους αυτών. Ο όρος αυλός χρησιμοποιείται πλέον σχεδόν αποκλειστικά στα πλαίσια της κατασκευής του εκκλησιαστικού οργάνου, όπου οι διάφοροι τύποι αυλών που χρησιμοποιούνται ταξινομούνται κατά υλικό κατασκευής, λειτουργίας κλπ.
HMS Calypso (D61)

Επιχειρησιακή ιστορία

Το Calypso συμμετείχε στη Δεύτερη Ναυμαχία της Ελιγολάνδης (17 Νοεμβρίου 1917), αναλαμβάνοντας μαζί με το αδελφό πλοίο  HMS Caledon να καταδιώξει εχθρικά ναρκαλιευτικά κοντά στις εχθρικές ακτές. Ενώ ήταν εν εξελίξει η επιχείρηση βλήμα του αντιπάλου έπληξε την γέφυρα του Calypso με συνέπεια να χάσουν την ζωή τους όσοι βρίσκονταν εκεί, συμπεριλαμβανομένου του κυβερνήτη.
Το 1922 το Calypso ανέλαβε να μεταφέρει την ελληνική βασιλική οικογένεια, όταν ο βασιλιάς Κωνσταντίνος παραιτήθηκε. Ο αδελφός του βασιλιά πρίγκιπας Ανδρέας εξορίστηκε και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την χώρα μαζί με την οικογένεια του. Την εκκένωση ανέλαβε το Calypso που τους μετέφερε στο Μπρίντεζι από όπου και συνέχισαν το ταξίδι τους.
Στις 2 Νοεμβρίου 1924 το αντιτορπιλικό HMS Venomous ενώ έπλεε εντός του λιμένα της Βαλέτας από σφάλμα εμβόλισε και βύθισε μία από τις ακάτους του Calypso. Οι τέσσερις επιβαίνοντες διεσώθησαν από το αντιτορπιλικό HMS Umpire.
Στις αρχές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου το Calypso ήταν ενταγμένο στην 7η Μοίρα Καταδρομικών με καθήκοντα ναυτικού αποκλεισμού στην Βόρεια Θάλασσα, μεταξύ Ισλανδίας και Σκωτίας. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1939 αναχαίτισε το γερμανικό εμπορικό πλοίο Minden νοτίως της Ισλανδίας. Το πλήρωμα του Minden βύθισε το σκάφος του πριν παραδοθεί. Στις 22 Νοεμβρίου αιχμαλώτισε ένα άλλο γερμανικό εμπορικό, το Konsul Hendrik Fisser.
Μετά από την βύθιση του HMS Rawalpindi στις 23 Νοεμβρίου, το Calypso συμμετείχε στην αναζήτηση των καταδρομικών μάχης Scharnhorst και Gneisenau.
Στις αρχές του 1940 το Calypso στάλθηκε στην Αλεξάνδρεια. Κατέχει δε την δυσάρεστη πρωτιά να είναι το πρώτο σκάφος του Βασιλικού Ναυτικού που βυθίστηκε από το Ιταλικό Ναυτικό στον Β΄ Παγκόσμιο, μάλιστα δύο μόλις ημέρες μετά από την είσοδο της Ιταλίας στην σύρραξη. Το τορπίλισε το ιταλικό υποβρύχιο Alpino Attilio Bagnolini ανοικτά της Κρήτης στις 12 Ιουνίου 1940. Ένας αξιωματικός και 38 ναύτες έχασαν την ζωή τους, ενώ το υπόλοιπο πλήρωμα διεσώθη από το αντιτορπιλικό HMS Dainty και μεταφέρθηκε στην Αλεξάνδρεια.
Γκέρχαρντ Μύλερ

Ζωή

Ο Μύλερ γεννήθηκε το 1948 στη Σαξωνία, όπου και πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Αργότερα πήγε στη δυτική Γερμανία, όπου σε νεανική ηλικία παράτησε την επαγγελματική του εκπαίδευση. Στο εξής επιβίωνε με ανειδίκευτη ευκαιριακή εργασία. Το διάστημα εκείνο της ζωής του είχε τις πρώτες επαφές με το φοιτητικό και εξωκοινοβουλευτικό κίνημα, μέσα από το οποίο βρήκε τον δρόμο στην RAF. Έγινε μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης το 1971.
Ο Μύλερ συνέβαλε σε πολυάριθμες τρομοκρατικές δράσεις της RAF, μέχρι που συνελήφθη μαζί με την Ουλρίκε Μάινχοφ (Ulrike Meinhof) στις 15 Ιουνίου 1972 στο Αννόβερο. Η βαρύτερη κατηγορία εναντίον του ήταν η δολοφονία του αστυνομικού Νόρμπερτ Σμιτ (Norbert Schmid). Υπήρχαν σοβαρά αποδεικτικά στοιχεία και διάφοροι μάρτυρες, μεταξύ αυτών και συνάδελφοι του νεκρού αστυνομικού, κατέθεσαν εις βάρος του Μύλερ και επιβεβαίωσαν την ευθύνη του. Παρόλα αυτά έγινε παραίτηση από το δικόγραφο αγωγής για να καταθέσει στην δίκη του Σταμχάιμ ως μάρτυρας της Ομοσπονδιακή Εισαγγελίας, η οποία ξεκίνησε στις 21 Μαΐου 1975. Οι καταθέσεις του κατά των τρομοκρατών της «πρώτης γενιάς» ήταν σημαντικότατες. Ο ίδιος καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλακή, του παραχωρήθηκε όμως πρόωρη αποφυλάκιση μετά από έξι χρόνια. Επίσης από κρατικής πλευράς του παραχωρήθηκε νέα ταυτότητα και μάλιστα διάφορες πηγές υποστηρίζουν ότι του χωρηγήθηκαν 500.000 γερμανικά μάρκα για να εγκατασταθεί στις ΗΠΑ.
Fokker F28

Η σειρά αεροσκαφών Φόκερ F28 είναι αεροσκάφη μικρής εμβέλειας που σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν από τον Ολλανδό κατασκευαστή αεροσκαφών Φώκερ.

F. 28 MK 1000

Με μέγιστη χωρητικότητα 70 επιβατών, το οποίο εγκρίθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1969.

F. 28 MK 2000

Το Mark 1000, με άτρακτο 1.4 μέτρων μπροστά και 0.76 μέτρων στη πίσω πλευρά των φτερών, είχε μέγιστη χωρητικότητα 79 επιβατών. Εγκρίθηκε στις 30 Αυγούστου 1972. Αν και πέταξε για πρώτη φορά στις 28 Απριλίου 1971 και η πρώτη εταιρεία που έκανε πτήση με το αεροπλάνο ήταν η Nigeria Airways τον Οκτώβριο του 1971, κατασκευάστηκαν μόνο δέκα αντίτυπα.

F. 28 MK 3000

Το Mark 1000, με προέκταση φτερών 1.5 μέτρου, εγκρίθηκε στις 19 Ιουλίου 1978. Ήταν επιτυχημένη παραλλαγή, με μεγαλύτερη δομική αντοχή και αυξημένη χωρητικότητα καυσίμων, ενώ η πρώτη του πτήση έγινε με τη Garuda Indonesia.

F. 28 MK 4000

Εγκρίθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1976. Είχε χωρητικότητα 85 επιβατών. Το πρώτο πρωτότυπο εμφανίστηκε στις 20 Οκτωβρίου 1976 και ξεκίνησε τη λειτουργία του με τη Linjeflyg (Σουηδία) στο τέλος του έτους.

F. 28 MK 5000

Θα συνδύαζε τη μικρότερη άτρακτο του MK 3000 και αυξημένο εύρος φτερών. Το αεροπλάνο χρησιμοποιούσε τους ισχυρούς κινητήρες Ρολς Ρόις RB183 Mk555-15H. Αν και αναμενόταν να είναι ένα εξαιρετικό αεροπλάνο για να λειτουργήσει σε βραχυδιαδρόμους λόγω της ανώτερης δύναμής του, το έργο εγκαταλείφθηκε.

F. 28 MK 6000

Πέταξε για πρώτη φορά στις 27 Σεπτεμβρίου 1973 και είχε μεγαλύτερη άτρακτο, με αυξημένο εύρος φτερών. Πιστοποιήθηκε στην Ολλανδία στις 30 Οκτωβρίου 1975. Δύο κατασκευάστηκαν από 1976. 4 6

F. 28 MK 6600

Προτεινόμενη εκδοχή. Δεν κατασκευάστηκε.
Συμβούλιο Ασφαλείας Ηνωμένων Εθνών

Λήψη αποφάσεων

Κάθε μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας έχει δικαίωμα μίας ψήφου. Οι αποφάσεις για θέματα διαδικασίας λαμβάνονται με την καταφατική ψήφο εννέα τουλάχιστον μελών του. Για αποφάσεις που αφορούν θέματα ουσίας απαιτούνται επίσης εννέα καταφατικές ψήφοι στις οποίες όμως θα πρέπει να περιλαμβάνονται οι ψήφοι των πέντε μονίμων μελών. Αυτός ο κανόνας λέγεται Ομοφωνία των Μεγάλων Δυνάμεων. Όταν όμως μία από τις Μεγάλες Δυνάμεις διαφωνήσει, η διαφωνία αυτή χαρακτηρίζεται ως "άσκηση βέτο". Όταν μία Μεγάλη Δύναμη δεν υποστηρίζει μια απόφαση έχει το δικαίωμα να απέχει από την ψηφοφορία αλλά  η αποχή αυτή δεν χαρακτηρίζεται βέτο.
Στις συζητήσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας μπορούν να συμμετέχουν, χωρίς όμως δικαίωμα ψήφου, και κράτη που δεν είναι μέλη του ή ακόμα και μη μέλη του ΟΗΕ. Δικαίωμα ψήφου παρέχεται μόνο σ΄ εκείνο το κράτος μη μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας (υποχρεωτικά όμως μέλος του ΟΗΕ), όταν η συζήτηση αφορά χρησιμοποίηση (παραχώρηση) τμημάτων των ενόπλων δυνάμεων του κράτους αυτού. Στην περίπτωση αυτή, στην αντιπροσωπεία του εν λόγω κράτους συμμετέχουν ανώτατοι στρατιωτικοί (σύμβουλοι).

Αρμοδιότητες του Συμβουλίου Ασφαλείας

Γενικά το Συμβούλιο του ΟΗΕ διατηρεί το δικαίωμα να ερευνά κάθε διαφορά ή κατάσταση που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένοπλη σύγκρουση δύο ή περισσοτέρων μελών του ΟΗΕ. Όταν γνωστοποιηθεί στο Συμβούλιο καταγγελία περί απειλής της ειρήνης, πρώτη του ενέργεια συνήθως είναι η σύσταση στις ενάντιες πλευρές (μέλη) για εξεύρεση επίλυσης με ειρηνικά μέσα, δηλαδή, η προσπάθεια επιτυχούς συμφωνίας. Σε πολλές περιπτώσεις μπορεί και να ορίσει ειδικούς αντιπροσώπους ή ακόμα και να ζητήσει από τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ τις καλές του (παρεμβατικές) υπηρεσίες.
Όταν όμως αυτό καθίσταται δύσκολο και η διαφορά οδηγεί σε σύρραξη τότε το Συμβούλιο συνέρχεται έκτακτα προκειμένου να λάβει αποφάσεις ή και μέτρα προς αποτροπή. Τέτοια μέτρα μπορεί ν΄ αφορούν οικονομικές κυρώσεις (π.χ. θαλάσσιος αποκλεισμός ή εμπορικός αποκλεισμός) μέχρι ακόμη και συλλογική στρατιωτική ενέργεια.
Σε πολλές περιπτώσεις συγκροτεί ειδικές στρατιωτικές ειρηνευτικές δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών προκειμένου να βοηθήσουν στη χαλάρωση μέχρι την αποκλιμάκωση της παρατηρούμενης έντασης. Αυτές τις στρατιωτικές δυνάμεις θέτουν στη διάθεση του Συμβουλίου τα κράτη μέλη του ΟΗΕ. Τον συντονισμό αυτών των στρατιωτικών δυνάμεων αναλαμβάνει η λεγόμενη "Επιτροπή Στρατιωτικού Επιτελείου" που συγκροτείται από τους Αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων των πέντε μονίμων μελών του Σ.Α. Έτσι, σε κάθε περίπτωση έκτακτης κατάστασης ο ΟΗΕ "προικίζεται" με μια διεθνή στρατιωτική δύναμη.
Σημειώνεται ότι παλαιότερα είχε προταθεί η ιδέα ενός μόνιμου "διεθνούς στρατού", (Ουΐλσων, 1917), που μέχρι σήμερα δεν έχει συσταθεί για διάφορους πολιτικούς αλλά κυρίως οικονομικούς λόγους. Αντ΄ αυτού όμως υφίσταται σήμερα το παραπάνω αναφερόμενο όργανο συντονισμού (Επιτροπή) για τις επιμέρους εμπλεκόμενες εθνικές στρατιωτικές δυνάμεις που προορίζονται για κοινή εκτελεστική ενέργεια.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κέρκυρας

Ιστορία

Στη νήσο προϋπήρχε η Ποδοσφαιρική Ένωση Κέρκυρας (ΠΕΚ), αρμόδια για το άθλημα του ποδοσφαίρου στην περιοχή. Επανιδρύθηκε στις 17 Αυγούστου 1947 αφού τα αρχεία της καταστράφηκαν από βομβαρδισμούς κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ιδρυτικά μέλη ήταν ο Άρης, ο Αστέρας, ο Ελλήσποντος, ο Όλυμπος, ο ΠΑΟΚ και ο Πανκερκυραϊκός. Το 1950 μετονομάστηκε σε «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κέρκυρας», ενώ ιδρύθηκε επίσημα το 1952. Συγκεκριμένα στις 28 Μαρτίου 1952 αναγνωρίστηκε από την ΕΠΟ σαν ένωση Γ κατηγορίας. Μέχρι το 1984 και την ίδρυση της Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας στην Ένωση ανήκαν και οι σύλλογοι της Θεσπρωτίας.

Συμμετοχές ομάδων Ε.Π.Σ.Κ. στα εθνικά πρωταθλήματα

Οι συμμετοχές των ομάδων της ΕΠΣ Κέρκυρας στις 4 εθνικές κατηγορίες,ασχέτως των ονομασιών που είχαν κατά καιρούς.
Ονοράτιος της Σαβοΐας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ρενέ και της Άννας Λάσκαρις κόμισσας του Τέντε και του Βιλλάρ, κόρης του Ζαν-Αντουάν Β΄ ντε Λάσκαρις, κόμη του Τέντε και της Βεντιμίλια, κυρίου του Μάρο, Πρέλα και Μεντόν.
Συνόδευσε τον Ερρίκο Β΄ της Γαλλίας το 1552 στο ταξίδι του στη Λωρραίνη. Το επόμενο έτος απάλλαξε τον πόλη του Εσντίν από την πολιορκία του πρίγκιπα του Πεδεμοντίου. Αν και το 1557 πληγώθηκε στη μάχη του Σαιν-Κεντίν, μπόρεσε να ελευθερώσει την πόλη Κορμπί από την πολιορκία των Ισπανών. Ακολούθησε τον γιο του Ερρίκου Β΄, τον Κάρολο Θ΄ στη μεγάλη περιοδεία του στη Γαλλία. Συνέβαλε στη Συνέλευση των Μεγάλων της Γαλλίας, που έγινε το 1567 στο Μουλέν. Πολέμησε με ζήλο εναντίον των Ουγενότων στις μάχες του Σαιν-Ντενί και του Μονκοντούρ. 
Το 1565 η κομητεία του Βιλλάρ αναβαθμίστηκε σε μαρκιωνία, υποτελή στο δουκάτο της Σαβοΐας. Το 1570 ορίστηκε υποδιοικητής της Γκυγιέν, όπου αντιπροσώπευσε τους Ουγενότους το 1573. Ο βασιλιάς του απένειμε τον τίτλο του αρχιστράτηγου της Γαλλίας το 1571 και του ναυάρχου της Γαλλίας και της Ανατολικής Μεσογείου το 1572. Απολύθηκε από ναύαρχος το 1578 επειδή ο γαμπρός του Κάρολος Α΄ δούκας του Μαγιέν έπεσε σε δυσμένεια. Το 1579 τιμήθηκε ως ιππότης του Τάγματος του Αγ. Πνεύματος.
Απεβίωσε το 1580 στο Λε Γκραν-Πρεσινύ.
Τάγμα του Πρίγκιπα Ερρίκου

Το τάγμα του Πρίγκιπα Ερρίκου (πορτογαλικά: Ordem do Infante Dom Henrique‎) είναι Πορτογαλικό παράσημο το οποίο ιδρύθηκε στις 2 Ιουνίου 1960, εις μνήμη της επετείου των 400 χρόνων από τον θάνατο του Ερρίκου του Θαλασσοπόρου, σημαντικού εκπροσώπου της Εποχής των Ανακαλύψεων. Ο κανονισμός του βραβείου αναθεωρήθηκε το 1962 και το 1980.
Το βραβείο απονέμεται σε άτομα που έχουν κάνει εξαιρετικές υπηρεσίες για την Πορτογαλία και την επέκταση του πορτογαλικού πολιτισμού, της ιστορίας και των αξιών της Πορτογαλίας (ιδιαίτερα η θαλάσσια ιστορία). Το βραβείο απονέμεται από τον πρόεδρο της Πορτογαλίας.
Σφαγή της Δράκειας

Η Σφαγή της Δράκειας ήταν η μαζική εκτέλεση 115 αμάχων ανδρών από στρατιώτες των SS στο χωριό Δράκεια του Πηλίου στις 18 Δεκεμβρίου 1943. Από τα συνολικά 350 σπίτια, 58 καταστράφηκαν. Η επιχείρηση αυτή ήταν μέρος των αντιποίνων των Ναζί κατά των ανταρτών στην κατεχόμενη Ελλάδα. Μία αγρυπνία εις μνήμη των νεκρών λαμβάνει χώρα στην περιοχή σε ετήσια βάση, συχνά με την παρουσία μελών του Ελληνικού Κοινοβουλίου και της Ελληνικής Κυβέρνησης.
Τάγμα των Κιστερκιανών

Οι Κιστερκιανοί (αγγ: Cistercian) είναι μικτό θρησκευτικό, μοναστικό τάγμα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας γνωστό αλλιώς και ως « Οι Λευκοί Μοναχοί» ή  «Οι Βερναρδίνοι». Ιδρύθηκε το 1098 μ.Χ.

Ίδρυση

Το 1098 μ.Χ.  ο  αββάς της Μολέμ της Βουργουνδίας Ροβέρτος του τάγματος των Βενεδικτίνων μαζί με ομάδα μοναχών, διαφώνησαν με την χαλαρότητα των μοναστικών κανόνων του Τάγματος και αποσχίστηκαν από το σχήμα τους. Μετά από περιηγήσεις καταλήγουν σε μία απομονωμένη και ελώδη περιοχή της Ντιζόν, στην Cistercium, (σημερινή Citeaux) της Γαλλίας, όπου ιδρύουν  Μονή από την οποία το Τάγμα πήρε το όνομά του.

Ιστορικό

Με οδηγό τους την αυστηρή ερμηνεία  των αρχικών κανόνων τού Αγίου Βενέδικτου, ορίζουν αυστηρή νηστεία και  χειρωνακτική εργασία, επιβάλλοντας ταυτόχρονα μεγάλες περιόδους σιωπής στα μέλη τους. Την πιστή εφαρμογή στον κανόνα την συνεχίζουν και οι διάδοχοι του Ροβέρτου, προεξέχοντος του Αγίου Βερνάρδου της Κλαιρβώ, με αποτέλεσμα την εξάπλωση του Τάγματος σε όλη την Ευρώπη. Με την αδιάκοπη εργασία τους στην ανάπτυξη μεθόδων καλλιέργειας, οι μοναχοί επιδρούν θετικά στην οικονομική πρόοδο και με τον χαρακτηριστικά όμορφο, αλλά και λιτό αρχιτεκτονικό τους ρυθμό στην κατασκευή των ναών, γίνονται το παράδειγμα για την κατασκευή πολλών καθεδρικών στις πόλεις της Ευρώπης. Φτάνουν στο απόγειο της δόξας τους περίπου τον 12ο αιώνα με καταγεγραμμένα 350 μοναστήρια

Η συνέχεια

Αποτέλεσμα της πειθαρχημένης και αδιάκοπης εργασίας των μοναχών ήταν η συσσώρευση πλούτου στα μοναστήρια. Ταυτόχρονα όμως επήλθε και η χαλαρότητα των κανόνων, διότι λόγω της μεγάλης εξάπλωσης του Τάγματος στην Ευρώπη, με τα μέσα της εποχής δεν ήταν δυνατόν να γίνουν οι ετήσιες σύνοδοι–επιθεωρήσεις (γεγονός που προβλεπόταν από τον Κανόνα του Τάγματος). Η χαλαρότητα αυτή, αλλά και η Μεταρρύθμιση, έφεραν αλλαγές στον θρησκευτικό κόσμο με αποτέλεσμα αποσχίσεις μοναχών και δημιουργία νέων αδελφοτήτων. Η κυριότερη αυτών είναι των Τραπιστών.
Σήμερα μονές του Τάγματος υπάρχουν σε όλο τον κόσμο και παρατηρείται μεγάλη εξάπλωση των κοινοτήτων στην Αφρική και την Ασία.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1981-1982

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1981-1982 ήταν το 14ο στην ιστορία της Α' Εθνικής. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για ενδέκατη φορά ενώ στη Β' Εθνική υποβιβάστηκε ο Ηρακλής για πρώτη φορά στην ιστορία του, καθώς και η ΧΑΝΘ.

Μπαράζ

Οι ομάδες που ισοβάθμισαν στην 3η και τη 10η θέση έδωσαν αγώνα μπαράζ
Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1963-64

To Bαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων 1963-64 ήταν το 3ο Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου, μια ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία αρχικά μετείχαν οκτώ σύλλογοι των βαλκανικών κρατών. Διεξήχθη σε δύο ομίλους με βαθμολογία και οι νικητές αγωνίστηκαν στον διπλό τελικό. Το Κύπελλο κατέκτησε αήττητη η Ραπίντ Βουκουρεστίου από τη Ρουμανία. Η διοργάνωση ξεκίνησε το Μάιο του 1963 και οι δύο τελικοί έγιναν τον Σεπτέμβριο του 1964.
1299 Μερτόνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Μερτόνα είναι άγνωστα. Η Μερτόνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 59 λεπτά.
Μηχανή arcade

Ένα παιχνίδι arcade ή coin-op είναι μηχανή παιχνιδιών με κερματοδέκτη, η οποία εγκαθίστανται συνήθως σε δημόσιες επιχειρήσεις όπως εστιατόρια, μπαρ και αίθουσες παιχνιδιών. Τα περισσότερα παιχνίδια arcade ανήκουν στις εξής κατηγορίες: παιχνίδια βίντεο, φλιπεράκια, ηλεκτρομηχανικά παιχνίδια και παιχνίδια λύτρωσης. Ενώ οι ακριβείς ημερομηνίες ακμής είναι υπό συζήτηση, η χρυσή εποχή των βιντεοπαιχνιδιών arcade συνήθως ορίζεται ως το χρονικό διάστημα που αρχίζει κάποια στιγμή στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και τελειώνει κάποια στιγμή στα μέσα της δεκαετίας του 1980. 
Εκτός από μια σύντομη αναβίωση της δεκαετίας του 1990, ο κλάδος παραγωγής των arcade μειώθηκε στο Δυτικό ημισφαίριο, καθώς οι ανταγωνιστικές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών όπως το Sony PlayStation και το Microsoft Xbox αύξησαν τα γραφικά και την ικανότητα παιχνιδιού, ενώ μειώθηκε και το κόστος.

Βιομηχανία

Εκτός από τα εστιατόρια και αίθουσες με βιντεοπαιχνίδια, εγκαταστάσεις παιχνιδιών arcade βρίσκονται επίσης σε χώρους μπόουλινγκ, πανεπιστήμια, καταστήματα ενοικίασης βίντεο, κοιτώνες, καθαριστήρια, κινηματογράφους, σούπερ μάρκετ, εμπορικά κέντρα, αεροδρόμια, παγοδρόμια, καταστήματα, στάσεις φορτηγών, μπαρ/παμπ, ξενοδοχεία, ακόμα και αρτοποιεία. Εν ολίγοις, τα παιχνίδια arcade είναι δημοφιλή σε μέρη ανοικτή για το κοινό.
Ο Αμερικανικός Σύλλογος Μηχανών Διασκέδασης είναι εμπορική ένωση που ιδρύθηκε το 1981 που αντιπροσωπεύει την βιομηχανία μηχανών διασκέδασης με κέρματα, , αντιπροσωπεύοντας 120 διανομείς και κατασκευαστές.
Βερμπάσκο

Περιγραφή

Πρόκειται για διετή (biennial) ή πολυετή (perennial) φυτά, σπανίως μονοετή (annual)  ή κοντά ξυλώδη φυτά, τα οποία αναπτύσσονται από 0,5 έως και 3 μέτρα. Τα φυτά πρωτίστως, σχηματίζουν ένα πυκνό ρόδακα από φύλλα, στο επίπεδο του εδάφους, εν συνεχεία, στέλνοντας προς τα άνω, ένα ψηλό ανθοφόρο βλαστό. Τα διετή φυτά, κατά το πρώτο έτος σχηματίζουν τη ροζέτα και την επόμενη χρονιά, το στέλεχος. Τα φύλλα είναι τοποθετημένα σπειροειδώς, συχνά πυκνά τριχωτά, αν και σε ορισμένα είδη είναι λεία (άτριχα). Τα άνθη έχουν πέντε συμμετρικά πέταλα· τα χρώματα των πετάλων στα διαφορετικά είδη, περιλαμβάνουν: το κίτρινο (το πιο συνηθισμένο), το πορτοκαλί, το κόκκινο-καφέ, το μωβ, το μπλε ή το λευκό. Ο καρπός, είναι μια κάψα η οποία περιέχει πολυάριθμους λεπτούς σπόρους.

Καλλιέργεια

Στην κηπουρική και την αρχιτεκτονική τοπίου, οι φλόμοι εκτιμώνται για το ψηλό στενό ανάστημά τους και γιατί ανθοφορούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, ακόμη και σε ξηρά εδάφη. Πολλές ποικιλίες είναι διαθέσιμες εκ των οποίων οι "Gainsborough", "Letitia" και "Pink Domino", έχουν κερδίσει το βραβείο της Royal Horticultural Society's Award of Garden Merit.
Από το 2000 κυκλοφορεί ένας αριθμός νέων υβριδικών ποικιλιών, οι οποίες έχουν αυξημένα μεγέθη ανθέων, βραχύτερα ύψη και μια τάση να είναι μακροβιότερα φυτά. Ένας αριθμός έχει νέα χρώματα για αυτό το γένος. Πολλοί φλόμοι αναπτύσσονται από σπόρο, συμπεριλαμβάνοντας τόσο τα βραχύβια πολυετή όσο και τα διετή είδη.

Άλλες χρήσεις

Ο Φλόμος ο θάψος (Verbascum thapsus), έχει μακρόχρονη ιστορία χρήσης ως βοτανική θεραπεία. Παρόλο που αυτό το φυτό είναι πρόσφατη άφιξη στη Βόρεια Αμερική, οι Αμερικανοί ιθαγενείς, χρησιμοποιούσαν τους αλεσμένους σπόρους αυτού του φυτού, ως παραλυτικό δηλητήριο ψαριών, λόγω των υψηλών επιπέδων ροτενόνης (rotenone). Τα άνθη του είδους Verbascum, έχουν χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή Αυστριακή ιατρική, εσωτερικά (ως τέιον) ή εξωτερικά (ως αλοιφή, τσάι, λουτρά ή επιθέματα) για τη θεραπεία των διαταραχών της αναπνευστικής οδού, του δέρματος, των φλεβών, της γαστρεντερικής οδού και του μυοσκελετικού συστήματος.
Ο μίσχος (stalk) του φυτού, θεωρείται πρώτης τάξεως τρυπάνι, για χρήση με το χέρι, στο άναμμα της φωτιάς με την μέθοδο της τριβής.
Πλατανόβρυση Αχαΐας

Γεωγραφία - Τοποθεσία

Το χωριό είναι χτισμένο στους πρόποδες των νοτιοδυτικών προεκτάσεων του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού, σε υψόμετρο περίπου 450 μέτρων. Απέχει οδικώς 8 χλμ. από την Χαλανδρίτσα (έδρα του Δήμου Ερυμάνθου) και 18,5 χλμ. περίπου από το κέντρο της πόλης της Πάτρας. Πλησίον του χωριού διέρχονται: προς τα δυτικά και σε απόσταση περίπου 3,5 χιλιομέτρων η Εθνική Οδός Πατρών-Τριπόλεως ("111"), καθώς και στα νότια σε απόσταση λιγότερη των 2 χιλιομέτρων η Επαρχιακή Οδός Πατρών-Καλαβρύτων.

Τοπική Κοινότητα Πλατανόβρυσης

Η ομώνυμη τοπική κοινότητα αποτελείται από τους οικισμούς: Πλατανόβρυση, Αγία Παρασκευή, Κάτω Πλατανόβρυση (ή Χάνι Κουρλαμπά) και Κοίμηση. Ο οικισμός της Πλατανόβρυσης έχει μόνιμο πληθυσμό που ανέρχεται στους 200 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ενώ η ομώνυμη Τοπική Κοινότητα έχει 403 κατοίκους.

Ονομασία

Για την παλιά ονομασία Μέτζαινα του χωριού, που διατηρείται και σήμερα και συχνά υπερισχύει του σημερινού ονόματος, υπάρχουν διάφορες απόψεις:

α) Ότι είναι ανθρωπωνυμικό, προερχόμενη από τον πρώτο οικιστή του χωριού, άγνωστο πότε, κατά πάσα πιθανότητα αρβανίτικης καταγωγής, με ονομασία Μεντζάνα ή μπορεί να οφείλεται σε μία Μέντζαινα, σύζυγο Μέντζου.

β) Άλλη άποψη συνδέει την παλιά ονομασία με ιπποφορβεία που υπήρχαν στην περιοχή από λέξεις των αλβανόφωνων παλιών κατοίκων της περιοχής, δηλ. mez-i, που σημαίνει πουλάρι, ή mezet, που σημαίνει ιπποφορβείο.

γ) Σύμφωνα με τον ιστορικό Στέφανο Θωμόπουλο, πρόκειται για ονομασία που δηλώνει τοποθεσία, δηλ. εν μέσω βουνών ή εν μέσω, της Βαρωνίας της Χαλανδρίτσας του Πριγκιπάτου της Αχαΐας.

Ιστορικά στοιχεία

Στην Πλατανόβρυση έχουν βρεθεί δύο μυκηναϊκά νεκροταφεία, εκ των οποίων το ένα έχει συληθεί, αλλά και λείψανα οικισμού ιστορικών χρόνων. Κοντά στο χωριό υπάρχουν επίσης τα ερείπια μικρού φρούριου, γνωστό ως Σαρακηνόκαστρο, άγνωστο το πότε και από ποιους κατασκευάστηκε ακριβώς. Η Πλατανόβρυση αναφέρεται στους ενετικούς καταλόγους του 1699 και του 1713. 
Κατά την Ελληνική Επανάσταση του ’21, και συγκεκριμένα το 1824, στο χωριό διεξήχθη μάχη μεταξύ του οπλαρχηγού Γενναίου Κολοκοτρώνη και του στρατεύματος του με τους Οθωμανούς.

Διοικητική εξέλιξη

Το 1835 η Μέτζαινα, με το βασιλικό διάταγμα της 8ης Απριλίου, αποτέλεσε οικισμό του τότε Δήμου Φαρών έως και το 1912. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και την διάλυση των δήμων, έγινε έδρα της νεοσύστατης τότε Κοινότητας Μέτζαινας της Επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας-Ήλιδος (μετέπειτα: "Αχαΐας"). Το 1928 (ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928) μετονομάστηκε σε "Πλατανόβρυση", όπως και η κοινότητα. Το 1997, με το Σχέδιο "Καποδίστριας" (ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997), αποτέλεσε δημοτικό διαμέρισμα του νέου Δήμου Φαρρών.

Αξιοθέατα

Ο επισκέπτης αξίζει να δει τα λείψανα του οικισμού των ιστορικών χρόνων στη θέση Ελληνικό, τα δύο μυκηναϊκά νεκροταφεία, το Βυζαντινό ναό της Θεοτόκου, την ιστορική  Μονή Μπαμπιώτη, το ναό της Αγίας Παρασκευής, τις παραδοσιακές πέτρινες βρύσες, τα πλατάνια και το όμορφο φυσικό τοπίο της περιοχής, καθώς και την θέα που προσφέρει.