google/wiki40b huggingface dataset:
Κουτσουράς Λασιθίου

Υποδομή

Στο χωριό υπάρχει νηπιαγωγείο, εξαθέσιο Δημοτικό Σχολείο, Γυμνάσιο και Λύκειο, παιδικός σταθμός, ΚΕΠ, αγροτικό ιατρείο, ταχυδρομείο, φαρμακείο, αστυνομικός σταθμός, γήπεδο και γεωργικός συνεταιρισμός, με την επωνυμία "Φοίνικας". Από άποψη αθλητισμού, στο χωριό δραστηριοποιούνται δύο ανδρικές (ΑΟΣΚ, Λιβυκός) και μία γυναικεία ομάδες ποδοσφαίρου . Από αυτές, ο Αθλητικός Όμιλος Σταυροχωρίου- Κουτσουρά (ΑΟΣΚ) αγωνίζεται στην Α΄ Ερασιτεχνική Κατηγορία.

Ιστορικά στοιχεία

Το χωριό οφείλει την ονομασία του, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή από τα κούτσουρα, τα οποία προήλθαν από την κοπή των πεύκων, που γινόταν στην περιοχή με σκοπό τη συστηματική καλλιέργεια. Άλλη παρεμφερής εκδοχή αναφέρει ότι τα επιφανειακά ύδατα μετέφεραν ξύλα (κούτσουρα) από τα γύρω ορεινά μέρη στον κάμπο του Κουτσουρά.
Οι κάτοικοι του χωριού εγκαταστάθηκαν στον οικισμό γύρω στο 1950, προερχόμενοι από τα γύρω ορεινά χωριά και κυρίως από το Σταυροχώρι. Ο κύριος ναός του χωριού είναι της Αγίας Ειρήνης, ενώ πολιούχος άγιος είναι ο Άγιος Αντώνιος. Μάλιστα, θρυλείται ότι την ημέρα της εορτής του εν λόγω Αγίου, στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, οι Τούρκοι αποπειράθηκαν να σκοτώσουν τους κατοίκους. Αυτοί κλείστηκαν αρχικά στο ναό και έπειτα από τις δεήσεις τους, το ιερό της εκκλησίας σχίστηκε στα δύο και με τον τρόπο αυτό κατάφεραν να σωθούν.
Ο Κουτσουράς αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961, όταν εντάχθηκε στην κοινότητα Σταυροχωρίου, της οποίας έγινε έδρα το 1984. Με τη δημιουργία του δήμου Μακρύ Γιαλού το 1997, ο Κουτσουράς ορίστηκε έδρα του δήμου. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, εντάχθηκε στο δήμο Ιεράπετρας.
Νίκος Κατσουρίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Νίκος Κατσουρίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 14 Δεκεμβρίου 1951. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη βουλγαρική γλώσσα. Σπούδασε οικονομικά (διδακτορικό δίπλωμα) στη Βουλγαρία στον τομέα σχεδιοποίησης και διοίκησης της εθνικής οικονομίας, με ειδίκευση σε θέματα ιδεολογίας και προπαγάνδας.
Είναι νυμφευμένος με την Κατερίνα Αναστασίου. Έχει δύο υιούς από προηγούμενο γάμο με την Ανδρούλα Φιλίππου.

Πολιτική διαδρομή

Στη διάρκεια των σπουδών του υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Παγκύπριας Ομοσπονδίας Φοιτητών και Νέων Επιστημόνων (ΠΟΦΝΕ). Διετέλεσε μέλος του μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ μέχρι τον Δεκέμβριο του 2013 και επικεφαλής της Επιτροπής Μελέτης του Κυπριακού προβλήματος του κόμματος μέχρι τον Ιανουάριο του 2014. Επιπλέον, διετέλεσε διευθυντής της εφημερίδας Χαραυγής.
Εκλέχτηκε βουλευτής βουλευτικές εκλογές του 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 1996, στις βουλευτικές εκλογές του 2001,, στις βουλευτικές εκλογές του 2006 και στις βουλευτικές εκλογές του 2011. Δεν επαναδιεκδίκησε εκλογή στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.
Ως βουλευτής, διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ την περίοδο 2003-2013, μέλος της Επιτροπής Επιλογής, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών, πρώτος αντιπρόεδρος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ευρωπαϊκής Ένωσης-Κύπρου, αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Ευρωμεσογειακή Κοινοβουλευτική Συνέλευση και της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης, αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και τακτικό μέλος της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Πόθεν Έσχες και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας και την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας.
Χοακίν Γκουσμάν

Πρώτα χρόνια

Ο Χοακίν Αρκιβάλντο Γκουσμάν Λοέρα γεννήθηκε σε μια φτωχή οικογένεια στην αγροτική κοινότητα, την Λα Τούνα του Μπαντιραγκουάτο στη Σιναλόα του Μεξικού. Γεννήθηκε στις 4 Απριλίου 1957. Οι γονείς του ήταν οι Εμίλιο Γκουσμάν Μπουστίγιος και Μαρία Κονσουέλο Λοέρα Πέρες. Οι παππούδες ήταν οι Χουάν Γκουσμάν και η Οτίλια Μπουστίγιος, ενώ παππούδες από την πλευρά της μητέρας του ήταν οι Οβίδιο Λοέρα Κομπρέτ και Πομπόσα Πέρες Ουριάρτε. Για πολλές γενιές, η οικογένεια του έζησε στη Λα Τούνα. Ο πατέρας του ήταν επίσημα εκτροφέας βοοειδών, όπως οι περισσότεροι στην περιοχή όπου μεγάλωσε. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές μπορεί να ήταν και γκομέρο, καλλιεργητής παπαρούνας οπίου. Έχει δύο νεότερες αδερφές την Αρμίντα και την Μπερνάρντα και τέσσερα μικρότερα αδέλφια τον Μιγκέλ Άνγκελ, Αουρελιάνο, Αρτούρο, και τον Εμίλιο.Φέρεται να έχει τρία ακόμα μεγαλύτερα αδέλφια που φέρονται να πέθαναν από φυσικά αίτια όταν ήταν πολύ μικρός.
Φωνή της Φλωρίνης

Η Φωνή της Φλωρίνης είναι εβδομαδιαία εφημερίδα που εκδίδεται στη Φλώρινα. Πρωτοκυκλοφόρησε στις 17 Μαρτίου 1962 από την Ασημούλα Θεοδ. Βόσδου. Ιδιοκτήτης, εκδότης και διευθυντής της ο Θεόδωρος Λεων. Βόσδου. Το 2003 τιμήθηκε με έπαινο από την Ακαδημία Αθηνών. Το λογότυπο της εφημερίδας σχεδίασε ο Φλωρινιώτης ζωγράφος Ηλίας Βυζάντης.
Χουάν Σεμπαστιάν Ελκάνο

Τα πρώτα χρόνια

Ο Ελκάνο πολέμησε υπό τις διαταγές του Γκονθάλο Φερνάντεθ ντε Κόρδομπα στην Ιταλία, και το 1509 συμμετείχε στην ισπανική εκστρατεία του Καρδινάλιου Φρανθίσκο Χιμένεθ ντε Θισνέρος εναντίον της Αλγερίας. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Σεβίλη και έγινε καπετάνιος εμπορικού πλοίου. Όταν παραβίασε το ισπανικό δίκαιο παραδίδοντας ένα πλοίο σε Γενοβέζους τραπεζίτες ώστε να ξεχρεώσει ένα δάνειο, έλαβε συγχώρεση από τον Βασιλιά Κάρολο Α' αναλαμβάνοντας την υποχρέωση να συμμετάσχει ως αξιωματικός στην αποστολή του Μαγγελάνου στις Ανατολικές Ινδίες. Απομονώθηκε από τον Μαγγελάνο όταν έλαβε μέρος σε μια αποτυχημένη ανταρσία στην Παταγονία. Αφού παρέμεινε αλυσοδεμένος για 5 μήνες εκτελώντας σκληρή εργασία, έγινε καπετάνιος σε γαλιόνι.

Περίπλους της Γης

Για το συγκεκριμένο ταξίδι, βλ εδώ.
Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Χέσσενσταϊν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Στοκχόλμη και ήταν νόθος γιος του Φρειδερίκου της Σουηδίας και της ερωμένης του Χέντβιχ Τάουμπε. 
Ο πατέρας του συμπεριφέρθηκε στο μόνο τέκνο του με μεγάλο σεβασμό. Τον διόρισε στρατάρχη (1773), προσωπικό του Σύμβουλο (1776) και γενικό Διοικητή της Πομερανίας (1776-1791). Ο πατέρας του ήταν ταυτόχρονα λάντκραβος της Έσσης-Κάσσελ, περιοχής υποτελούς φεουδαρχικά στον βασιλιά της Γερμανίας. Ο Κάρολος Ζ΄ της Γερμανίας τον έκανε κόμη του Χέσσενσταϊν (1741). Ο πατέρας του τον έκανε κόμη της Σουηδίας (1742). 
Ο Ιωσήφ Β΄ της Γερμανίας τον αναβάθμισε σε πρίγκιπα του Χέσσενσταϊν (1772) και ο πατέρας του τον έκανε στη Σουηδία έναν από τους άρχοντες του βασιλείου (1773) και κληρονομικό πρίγκιπα του Χέσσενσταϊν (1785).

Διακρίσεις

Τιμήθηκε με τις διακρίσεις του βασιλικού Τάγματος των Σεραφείμ και του βασιλικού Τάγματος του Ξίφους.
Γκιλιέρμε Ποσέρ ντα Κόστα

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1953.  Εξελέγη πρόεδρος του Κινήματος για την Απελευθέρωση του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε- Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (MLSTP-PSD) στις 27 Φεβρουαρίου του 2005. Διαδέχθηκε στην ηγεσία του κόμματος τον άλλοτε Πρόεδρο, [Μανουέλ Πίντο ντα Κόστα.
Προηγουμένως, ο Ποσέρ ντα Κόστα υπηρέτησε στο αξίωμα του υπουργού Εξωτερικών επί τρεις διαφορετικές θητείες: το 1987-1988, 1990-1991 και 1994-1996. Έγινε πρωθυπουργός του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε στις 5 Ιανουαρίου του 1999. Διατηρήθηκε στο αξίωμα ως τις 26 Σεπτεμβρίου του 2001.
Στις αρχές Νοεμβρίου του 2004 ο Ποσέρ ντα Κόστα φέρεται να προκάλεσε καταστροφές στα Γραφεία του Γενικού Εισαγγελέα Αντελίνο Περέιρα σε επίθεση. Ο Περέιρα απέδωσε την επίθεση σε έρευνα αναφορικά με τη διασπάθιση χρημάτων προερχόμενων από αρωγή και διέταξε τη σύλληψη του Ποσέρ ντα Κόστα Εξαιτίας των καταγγελιών, ο Ποσέρ ντα Κόστα παραιτήθηκε από βουλευτής, λίγο πριν αρθεί η ασυλία του, στις 15 Φεβρουαρίου του 2005. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο ετών με αναστολή, στις 18 Μαρτίου του 2005 για επίθεση και "παρενόχληση δημοσίας αρχής", ενώ επίσης υποχρεώθηκε να καταβάλει αποζημίωση. Ο ίδιος ο Ποσέρ ντα Κόστα δήλωσε ότι ήταν παρών στην επίθεση αλλά όχι ο δράστης και αρνήθηκε τις κατηγορίες.
Μπαϊράμ Τσούρι (πόλη)

Ιστορία

Η Τροπόγια ιδρύθηκε από τη φυλή Μπερίσα και ήταν το κέντρο του εμπορίου από τα ανατολικά (Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου) προς τα δυτικά (Βιλαέτι του Σκουτάρεως) προκειμένου να μεταφερθούν τα προϊόντα από την Αδριατική Θάλασσα. Ένα από τα κύρια εμπορικά προϊόντα ήταν το αλάτι, το οποίο ανταλλασσόταν με γεωργικά προϊόντα. Έχοντας αυτή τη γεωγραφική σημασία, η Τροπόγια ήταν το κέντρο των ορεινών περιοχών της περίφημης και παλιάς πόλης Γκιάκοβα. Στη σύγχρονη εποχή, αυτά τα υψίπεδα προσελκύουν τουρισμό, ειδικά από Ευρώπη και Ισραήλ.

Γεωγραφία

Το Μπαϊράμ Τσούρι βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Βαλμπόνα. Είναι το κύριο σημείο πρόσβασης οδικώς προς τα χωριά Βαλμπόνα και Ρογκάμ. 
Στη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 έγινε δημοτική ενότητα και έδρα του δήμου Τροπόγια.

Δημογραφικά στοιχεία

Ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 2011 ήταν 5.340 κάτοικοι.

Οικονομία

Η Τροπόγια παράγει πληθώρα γεωργικών προϊόντων και είναι γνωστή για τα κάστανα, τα μήλα, τα καρύδια, τα σταφύλια και ειδικά τα μούρα. Μεγάλα αποθέματα πλατίνας, ροδίου, ρουθηνίου, παλλαδίου, ιριδίου και οσμίου έχουν ανακαλυφθεί στην περιοχή. Οι Αλβανοί, Ιταλοί και Κινέζοι μηχανικοί που εργάζονται στα Αλβανικά Ορυκτά και την εταιρεία Bytyci Sh.p.k στην Τροπόγια αναφέρουν ότι η περιοχή μπορεί να έχει πάνω από 500 εκατομμύρια τόνους χρωμίου και περισσότερους από δύο δισεκατομμύρια τόνους ολιβίνη στους οποίους υπάρχει λευκόχρυσος 5-7 γραμμάρια ανά τόνο. Αυτό το γιγάντιο κοίτασμα μεταλλευμάτων είναι ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο.
Απόσταση (γεωμετρία)

Μαθηματικά

Δες επίσης:Μετρική (μαθηματικά)

Αλγεβρική Απόσταση

Η αλγεβρική απόσταση είναι μια μετρική που χρησιμοποιείται συχνά στην όραση υπολογιστών,
η οποία μπορεί να ελαχιστοποιηθεί με την εκτίμηση των ελάχιστων τετραγώνων. 
 
Για τις καμπύλες ή τις επιφάνειες που δίνονται από την εξίσωση  (όπως σε μια κωνική με ομογενείς συντεταγμένες), η αλγεβρική απόσταση από το σημείο  στην καμπύλη είναι απλώς  . Μπορεί να χρησιμεύσει ως "αρχική υπόθεση" για τη γεωμετρική απόσταση,ώστε να βελτιώσει τις εκτιμήσεις της καμπύλης με πιο ακριβείς μεθόδους, όπως η μη-γραμμική ελαχίστων τετραγώνων.

Θεωρία γραφημάτων(γράφων)

Στη θεωρία γραφημάτων, η απόσταση μεταξύ δύο κόμβων είναι το μήκος του συντομότερου μονοπατιού μεταξύ των κορυφών.
Φραγκίσκος Γουλιέλμος της Πρωσίας

Βιογραφία

Είναι ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου-Φραγκίσκου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Ενριέττας-Ερμίνας, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου πρίγκιπα του Σέναιχ-Κάρολατ.
Ιουερνική Τοπογραφία

Η Ιουερνική Τοπογραφία (λατινικά: Topographia Hibernica ή Topographia Hiberniae) είναι περιγραφή του τοπίου και του λαού της Ιρλανδίας που γράφτηκε από τον Γεράλδο της Ουαλίας γύρω στο 1188, λίγο μετά τη νορμανδική εισβολή στην Ιρλανδία. Ήταν το μεγαλύτερο και σημαντικότερο έργο για την Ιρλανδία που κυκλοφορούσε στο Μεσαίωνα και η άμεση επιρροή του διήρκεσε εντός της πρώιμης νεότερης περιόδου.

Υπόβαθρο

Ο συγγραφέας γεννήθηκε γύρω στο 1146 μέσα στην αριστοκρατική οικογένεια ΦιτσΖεράλντ/ντε Μπαρρί στο κάστρο Μάνορμπιρ στην Ουαλία με το όνομα γεννήσεως Ζεράλντ ντε Μπαρρί. Ο Γεράλδος πραγματοποίησε την πρώτη του επίσκεψη στην Ιρλανδία το 1183 και επέστρεψε το 1185. Η πρώτη του επίσκεψη, για να δει τα μέλη της οικογένειάς του που είχαν διαδραματίσει εξέχοντα ρόλο στην εισβολή των Ανδεγαυών στη χώρα το 1169, δεν κράτησε περισσότερο από ένα χρόνο. Η δεύτερη επίσκεψή του πραγματοποιήθηκε υπό την εντολή του βασιλιά Ερρίκου Β΄, με τη συνοδεία του νεώτερου γιου του βασιλιά, Πρίγκιπα Ιωάννη, και διήρκεσε από τις 25 Απριλίου 1185 έως το Πάσχα του 1186.
Όλα τα γραπτά του ήταν στα Λατινικά και έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά. Με βάση τα στοιχεία της Τοπογραφίας, φαίνεται ότι τα ταξίδια του Γεράλδου στην Ιρλανδία δεν ήταν εκτενείς. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος αυτής της πρώτης επίσκεψης στο Γουότερφορντ και στο Κορκ. Κατά τη διάρκεια της δεύτερής του επίσκεψης, επισκέφθηκε το Δουβλίνο, το Γουίκλοου, το Μιθ, το Κίλντερ και ενδεχομένως το Άθλον και το Λοχ Ντεργκ. Είτε επισκέφτηκε κάποια από τα μέρη που ανέφερε είτε απλώς συνέδεσε ιστορίες που άκουσε από άλλους, είναι αμφισβητήσιμο. Έγραψε για το νησί Ίνισγκλορα, στα ανοικτά των ακτών της χερσονήσου Μούλλετ στο Έρρις, ότι τα πτώματα σε αυτό το νησί δεν αποσυντίθενται και ότι γενεές ανθρώπων όλες σε μια κατάσταση αέναης 'φρεσκάδας' ήταν να φανούν στο νησί αυτό.

Κείμενο

Το έργο χωρίζεται σε τρία μέρη. Το πρώτο αφορά πρωτίστως το τοπίο, τη χλωρίδα και την πανίδα της χώρας· το δεύτερο τα θαύματα και την αίγλη της Ιρλανδίας και το τρίτο την ιστορία του λαού και τον πολιτισμό του.
Το έργο αντικατοπτρίζει το πλάτος των γνώσεων και των ενδιαφερόντων του Γεράλδου. Ισχυρίζεται ότι το βιβλίο του βασίστηκε κυρίως στις δικές του παρατηρήσεις και στις αξιόπιστες μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων παρά σε γραπτές πηγές. Ανάμεσα στα λίγα γραπτά έργα που χρησιμοποίησε ήταν το ιρλανδικό Lebor Gabála Érenn.
Δεύτερος πόλεμος των βαρώνων

Εκφράσεις

Σήμερα η ιστορική αυτή ονομασία αποτελεί συνήθη δημοσιογραφική έκφραση προκειμένου να αποδοθεί ο μεταξύ των μεγαλοεπιχειρηματιών οικονομικός πόλεμος ή η αντίδραση και αντιπαράθεση αυτών σε φορολογικές διατάξεις ή άλλες κυβερνητικές προθέσεις.
Απογραφή Πληθυσμού (Κύπρος)

Οι απογραφές πληθυσμού της Κυπριακής Δημοκρατίας διεξάγονται από τη Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πριν την ανεξαρτησία της Κύπρου διεξάγονταν από την αποικιοκρατική διοίκηση του νησιού. Η πρώτη απογραφή διεξήχθη το 1881 και η τελευταία το 2011. Συνολικά έχουν πραγματοποιηθεί 14 απογραφές πληθυσμού.

Ιστορικό

Η Βρετανική Αυτοκρατορία απέκτησε την Κύπρο από την Υψηλή Πύλη το 1878. Το ίδιο έτος είχε πραγματοποιηθεί μια ανεπίσημη καταμέτρηση του πληθυσμού του νησιού από τους Άγγλους διοικητές του.
Η πρώτη επιστημονική και συστηματική απογραφή του πληθυσμού της Κύπρου πραγματοποιήθηκε στις 4 Απριλίου 1881. Ακολούθησαν άλλες πέντε απογραφές ανά δεκαετία (1891, 1901, 1911, 1921, 1931). Η επόμενη προγραμματισμένη απογραφή θα γινόταν το 1941 αλλά λόγω της διεξαγωγής του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πραγματοποιήθηκε το 1946. Ακολούθησε η τελευταία απογραφή υπό αγγλική επίβλεψη, στις 11 Δεκεμβρίου 1960.
Ακολούθησαν οι δικοινοτικές διαταραχές της περιόδου 1963-64 και του 1967 με αποτέλεσμα η επόμενη απογραφή, που έπρεπε να γίνει το 1970, να διεξαχθεί το 1973. Οι Τουρκοκύπριοι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σε αυτή και έτσι τα στοιχεία που καταθέτει η στατιστική υπηρεσία για αυτούς είναι μόνο μια επιστημονική εκτίμηση.
Η επόμενη απογραφή πραγματοποιήθηκε το 1976. Είχε προηγηθεί η τουρκική εισβολή του 1974 και η κατάληψη μεγάλου μέρους του νησιού από τα τουρκικά στρατεύματα. Η απογραφή ήταν αναγκαίο να διεξαχθεί ενώ είχε μεσολαβήσει μικρό διάστημα από την προηγούμενη της, λόγω των ραγδαίων μεταβολών που επέφερε η τουρκική εισβολή.
Η απογραφή του 1976 και οι επόμενες απογραφές αφορούσαν μονάχα τις ελεύθερες περιοχές του κράτους, αυτές που μπορούσε να ελέγξει η δημοκρατία. Δεν υπάρχουν στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας για τον πληθυσμό των Τουρκοκυπρίων στις κατεχόμενες περιοχές. Εκ τότε πραγματοποιήθηκαν ακόμα 4 απογραφές (1982, 1992, 2001, 2011).
Γιώργης Παυλόπουλος

Βιογραφικό

Το 1942 γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά εγκατέλειψε τις σπουδές του για να αφοσιωθεί στην ποίηση. Εργάστηκε για πολλά χρόνια ως λογιστής και γραμματέας στον ιδιωτικό τομέα. 
Στη λογοτεχνία εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1940, όταν δημοσίευσε δύο διηγήματα στην εφημερίδα Πατρίς του Πύργου. Το 1943 δημοσίευσε το πρώτο του ποίημα «Ο νεκρός Γ.Π.» στο περιοδικό Οδυσσέας (τεύχος 4, Δεκέμβριος 1943), που εξέδιδε ο ίδιος με φίλους του στον Πύργο. Ήταν στενός φίλος με τον Τάκη Σινόπουλο και συνεργάστηκε μαζί του σε μια πειραματική γραφή κοινών ποιημάτων, τα οποία συμπεριέλαβε ο Σινόπουλος στο έργο του. Ήταν επίσης φίλος με τους πεζογράφους Νίκο Καχτίτση, Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλο, καθώς και με τον ποιητή Γιώργο Σεφέρη. 
Η πρώτη του ολοκληρωμένη συλλογή ποιημάτων με τίτλο Το κατώγι κυκλοφόρησε το 1971. Είχαν ωστόσο προηγηθεί πολλές δημοσιεύσεις ποιημάτων του σε λογοτεχνικά περιοδικά του Πύργου και της Αθήνας, καθώς και σε έναν τόμο Για το Σεφέρη, που κυκλοφόρησε στην Αθήνα το 1962. 
Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Ο αιώνας μας, Αλφειός, Γράμματα και Τέχνες, Νέα Πορεία, Ποιητική Τέχνη, Αιολικά Γράμματα, Σημείο, Νέο Επίπεδο, Η Συνέχεια, Χρονικό, Ελίτροχος. Επίσης, έγραφε στην εφημερίδα Καθημερινή. 
Τα ποιήματά του μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες και περιελήφθησαν και σε σχολικά βιβλία. Ο ίδιος συμμετείχε σε συνέδρια και παρουσιάσεις ποιητών στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Επίσης, ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη ζωγραφική. Με τη φροντίδα φίλων του, πίνακές του εκτέθηκαν στην ΙΘ΄ Πανελλήνια Έκθεση Ζωγραφικής το 1977.
Τα ποιήματά του, όλα σε ελεύθερο στίχο, έχουν έντονα βιωματικό χαρακτήρα. «Αυτό που γράφω το έχω ζήσει», είχε πει ο ίδιος. Στα πρώτα του ποιήματα σκιαγραφούνται οι τραυματικές εμπειρίες της Κατοχής και του Εμφυλίου. Στα τελευταία του ποιήματα, ο λόγος του επικεντρώνεται στις υπαρξιακές αγωνίες του ανθρώπου: τον έρωτα και το θάνατο.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

• Αργυρίου Αλεξ., «Γιώργης Παυλόπουλος», Η ελληνική ποίηση· Η πρώτη μεταπολεμική γενιά, σσ. 158-159. Αθήνα, Σοκόλης, 1982.
• Δόξας Τάκης, «Παυλόπουλος Γιωργής», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας σελ. 11. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ.
• Παπαγεωργίου Κώστας Γ., «Πίκρα και φόβος με κοινωνικές διαστάσεις», περ. Διαβάζω, τχ. 46, σσ. 94-96, 1981.
• Τσακνιάς Σπύρος, Κριτική για το Σακί, Η Καθημερινή, 01/10/1981.
Αλβέρτος Α΄ του Μάισεν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Όθωνα Β΄ του πλούσιου, μαργράβου του Μάισεν και της Χέντβιχ των Ασκάνια, κόρης του Αλβέρτου η άρκτος, μαργράβου του Βρανδεμβούργου.
Ο πατέρας του δεν ήθελε να τον διαδεχθεί ο Αλβέρτος Α΄, αλλά ανοικτά έδειχνε την προτίμησή του στον δευτερότοκο Θεοδώριχο Α΄. Ο Αλβέρτος Α΄ δεν το δέχθηκε και άρχισε πόλεμο εναντίον του πατέρα του και του αδελφού του. Μάλιστα το 1188 φυλάκισε τον πατέρα του. Τότε ο Φρειδερίκος Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας ελευθέρωσε τον Όθωνα Β΄.
Το 1190 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Αλβέρτος Α΄ μπόρεσε να τον διαδεχθεί. Ακολούθησε τον Ερρίκο ΣΤ΄ της Γερμανίας (γιο του Φρειδερίκου Α΄) στην εκστρατεία του στη Σικελία. Τότε ο αδελφός του προσπάθησε να πάρει το μαργραβάτο με την υποστήριξη του πεθερού του Χέρμαν Α΄ των Λουντοβινκιδών λαντγκράβου της Θουριγγίας. Ο Αλβέρτος Α΄ εγκατέλειψε την εκστρατεία του βασιλιά και επέστρεψε στο Μάισεν, όπου αντιμετώπισε τον αδελφό του στη μάχη κοντά στο Ρέμπλινγκεν. Όμως μόλις που κατάφερε, μεταμφιεζόμενος σε μοναχό να διαφύγει στο Λάιπτσιχ (Λειψία). Μάταια προσπάθησε να κερδίσει την υποστήριξη του Ερρίκου ΣΤ΄, που είχε θυμώσει.
Ο αδελφοκτόνος πόλεμος τελείωσε, όταν απεβίωσε ο Αλβέρτος Α΄ το 1195 σε ηλικία 37 ετών, πιθανώς δηλητηριασμένος. Τάφηκε στην Κιστερκιανή μονή της Αλτσέλα, που είχε ιδρύσει ο πατέρας του το 1162. Το Μάισεν με τα πλούσια μεταλλεία του καταλήφθηκε από τον Ερρίκο ΣΤ΄ ως ένα ανεκτίμητο βασιλικό φέουδο. Το 1197 απεβίωσε ο βασιλιάς και το επόμενο έτος ο Θεοδώριχος Α΄ μπόρεσε να γίνει πάλι κύριος της κληρονομίας του.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1186 τη Σοφία των Πρεμυσλιδών, κόρη του Φρειδερίκου δούκα της Βοημίας· δεν απέκτησαν τέκνα.
Τριβρωμιούχο βόριο

Ιστορία

Η πρώτη σύνθεση έγινε από τον M. Poggiale το 1846 με την αντίδραση τριοξειδίου του βορίου με άνθρακα και βρώμιο σε υψηλές θερμοκρασίες: 
Μια βελτίωση αυτής της μεθόδου αναπτύχθηκε από τον F. Wöhler και τον Ντεβίλ το 1857. Αρχίζοντας από άμορφο βόριο (B) οι θερμοκρασίες αντίδρασης είναι χαμηλότερες και δεν παράγεται καθόλου μονοξείδιο του άνθρακα (CO):

Παραγωγή

1. Η αντίδραση του καρβιδίου του βορίου (B₄C) με το βρώμιο σε θερμοκρασίες άνω των 300 C οδηγεί στον σχματισμό του  τριβρωμιδίου του βορίου. Το προϊόν μπορεί να είναι καθαρό με απόσταξη σε κενό:
2. Το βορικό οξύ βρωμιώνεται επίσης με βρώμιο, παρουσία φωαφόρου (το μίγμα παράγει ενδιάμεσα φωσφοροτριβρωμίδιο):

Χημικές ιδιότητες και εφαρμογές

1. Το τριβρωμίδιο του βορίου είναι εμπορικά διαθέσιμο και είναι ένα ισχυρό οξύ κατά Λιούις.  Είναι έξοχος απαλκυλιωτικός παράγοντας για τους αιθέρες 
2. Επιπροσθέτως, βρίσκει εφαρμογές στον πολυμερισμό  αλκενίων, με τη μέθοδο Friedel-Crafts ως καταλύτης.
Συμμαχική Κομαντατούρα

Η Συμμαχική Κομαντατούρα (γερμανικά: Alliierte Kommandatura, ρωσικά: Межсоюзническая комендатура) ήταν το όργανο μέσω του οποίου οι τέσσερις δυνάμεις κατοχής Ηνωμένες Πολιτείες, Βρετανία, Γαλλία και Σοβιετική Ένωση ασκούσαν έλεγχο επί του Μείζονος Βερολίνου μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είχε τεθεί υπό το Συμμαχικό Συμβούλιο Ελέγχου, το οποίο εκτελούσε την ίδια λειτουργία για τη Γερμανία.
Στην κατεχόμενη Βιέννη, υπήρχε παρόμοια συμμαχική Κομαντατούρα, η οποία τελούσε υπό τη Συμμαχική Επιτροπή για την Αυστρία.

Ιστορία

Τον Σεπτέμβριο του 1944, η Βρετανία, οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση, μετά τη γερμανική άνευ όρων παράδοση, συμφώνησαν ότι έπρεπε να υπάρξει «μια ειδική περιοχή του Βερολίνου [...] υπό κοινή κατοχή των τριών εξουσιών». Έπειτα προσχώρησε και η Γαλλία.
Ιστορία της Ελληνικής Δημοκρατίας

Η ιστορία της Ελληνικής Δημοκρατίας αποτελείται από τρεις ξεχωριστές δημοκρατικές περιόδους στην σύγχρονη ελληνική ιστορία: από το 1822 έως το 1832, από το 1924 έως το 1935 και από το 1974 έως σήμερα. Δείτε επίσης: Συνταγματική ιστορία της Ελλάδας.
Μαρία της Γαλλίας, δούκισσα της Βραβάντης

Αρραβώνες της Μαρίας σε νηπιακή ηλικία

Η Μαρία αρραβωνιάστηκε για πρώτη φορά σε ηλικία μόλις 2 ετών με τον πρίγκηπα Αλέξανδρο της Σκωτίας (μελλοντικό βασιλιά της Σκωτίας Αλέξανδρο Β΄) αλλά ο αρραβώνας έσπασε σε δυο χρόνια (1202).  Αρραβωνιάστηκε για δεύτερη φορά τον μικρό Αρθουρο Α΄, δούκα της Βρετάνης,  ανιψιό του Άγγλου βασιλιά Ιωάννη του Ακτήμονα του οποίου υποστήριζε ο πατέρας της τα δικαιώματα του στον Αγγλικό θρόνο (1202) αλλά ο ανήλικος δεύτερος μνηστήρας της εξαφανίστηκε μυστηριωδώς, φήμες λένε ότι δολοφονήθηκε από τον θείο του Ιωάννη.
Κραταιίδα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κραταιίδα (Κράταιις) είναι γνωστή μία από τις Νύμφες, η μητέρα του θαλάσσιου τέρατος Σκύλλα. Η Κραταιίδα αναφέρεται στην Οδύσσεια του Ομήρου.
Τόσο στην Οδύσσεια, όσο και στον Απολλώνιο τον Ρόδιο (Δ 829) και στον Αλκίφρονα (Ι, 18, 3) το όνομα τονίζεται στην προπαραλήγουσα (την Κράταιιν) για να διακρίνεται από το επίθετο κραταιίς "κραταιή, η δύναμη που επικρατεί των άλλων." Κατά τη γνώμη μερικών μελετητών η Κραταιίδα προσωποποιεί τη φυσική βία γενικότερα, ενώ σύμφωνα με άλλους την τεράστια δύναμη των θαλάσσιων κυμάτων.
Θεόδωρος Μπάεφ

Καριέρα

Ο Θόδωρος Μπάεφ γεννήθηκε στις 31 Μαΐου 1977 στη Νόβα Ζαγόρα της Βουλγαρίας. Οι γονείς του ήταν επίσης  βολεϊμπολίστες και τον βοήθησαν πολύ στα πρώτα του βήματα. Φοίτησε σε αθλητικό σχολείο στη Φιλιππούπολη και ασχολήθηκε με πολλά αθλήματα, όπως: βόλεϊ, κωπηλασία, σκι και κολύμβηση. Ξεκίνησε το βόλεϊ από τη Λοκομοτίβ Φιλιππούπολης το 1993 και το 1994 έρχεται στην Ελλάδα για τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης. Την ίδια χρονιά καλείται στην εθνική Ελλάδος εφήβων. Το 1998 πηγαίνει στον Α.Ο. Ορεστιάδας μέχρι το 2001 που πηγαίνει στον Ηρακλή και στον Παναθηναϊκό. Από το 1995 αγωνίζεται με την εθνική Ελλάδας έχοντας πάνω από 100 συμμετοχές.
Σμαλκαλδικά Άρθρα

Τα Σμαλκαλδικά Άρθρα (γερμ.: Schmalkaldische Artikel) είναι μια περίληψη της Λουθηρανικής διδασκαλίας, γραμμένη από τον Μαρτίνο Λούθηρο το 1537 για μια συνάντηση της Ένωσης της Σμαλκαλδίας που έγινε στο πλαίσιο της προετοιμασίας για μία προβλεπόμενη Οικουμενική Σύνοδο της Εκκλησίας. Σήμερα έχουν ενσωματωθεί στο Βιβλίο της Ομόνοιας και χρησιμοποιούνται ευρέως από τους Λουθηρανούς ως ομολογία πίστεως.