google/wiki40b huggingface dataset:
Εδουάρδο Γκαλεάνο

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γκαλεάνο γεννήθηκε στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάη, μέλος μίας οικογένειας με ευρωπαϊκή καταγωγή, που ανήκε στη μεσαία τάξη και ήταν καθολική. Όταν ήταν νέος είχε δουλέψει ως εργάτης εργοστασίου, ελαιοχρωματιστής, ταχυδρόμος, δακτυλογράφος και άλλα. Στα 14 του πούλησε την πρώτη του πολιτική γελοιογραφία στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Ελ Σολ» του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ουρουγουάης. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως δημοσιογράφος στις αρχές της δεκαετίας του '60 ως συντάκτης του «Μάρτσα», ένα εβδομαδιαίο περιοδικό με το οποίο συνεργάστηκαν οι Μάριο Βάργκας Γιόσα, Μάριο Μπενεδέτι, Μανουέλ Μαλδονάδο, Ντένις και Ρομπέρτο Φερνάντες Ρεταμάρ. Υπήρξε αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Έποκα» δύο χρόνια.
Στο πραξικόπημα της 27ης Ιουνίου 1973, ο Γκαλεάνο φυλακίστηκε και αναγκάστηκε να αφήσει την Ουρουγουάη. Το βιβλίο του «Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής» λογοκρίθηκε από τα στρατιωτικά δικτατορικά καθεστώτα της Ουρουγουάης, της Αργεντινής και της Χιλής. Έζησε στην Αργεντινή όπου ίδρυσε το πολιτιστικό περιοδικό «Κρίσις». Το 1976, παντρεύεται για τρίτη φορά, ενώ παράλληλα προστίθεται στη λίστα αυτών που θα αντιμετώπιζαν το εκτελεστικό απόσπασμα του Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα, ο οποίος ανέλαβε την κυβέρνηση μετά από πραξικόπημα. Πηγαίνει στην Ισπανία, όπου γράφει τη διάσημη τριλογία του, «Μνήμες Φωτιάς», το 1984.
Στις αρχές του 1985, ο Γκαλεάνο επιστρέφει στο Μοντεβιδέο. Το 2004, ο Γκαλεάνο στηρίζει τη νίκη της αριστερής συμμαχίας «Ευρύ Μέτωπο» και του Ταμπαρέ Βάσκες. Γράφει ένα άρθρο στο οποίο αναφέρει ότι ο κόσμος ψήφισε χρησιμοποιώντας την κοινή λογική. Το 2005, ο Γκαλεάνο, μαζί με αριστερούς διανοούμενους, όπως ο Ταρίκ Άλι και ο Αδόλφο Πέρες Εσκιβέλ συμμετέχουν στη συμβουλευτική επιτροπή του νεοσύστατου λατινοαμερικανικού καναλιού «Τελεσούρ».
Τον Ιανουάριο του 2006, ο Γκαλεάνο, μαζί με διεθνείς προσωπικότητες όπως ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, ο Μάριο Μπενεδέτι, ο Ερνέστο Σάμπατο ο Τιάγο ντε Μέγιο, ο Κάρλος Μονσιβάις, ο Πάμπλο Αρμάντο Φερνάντες, ο Χόρχε Ενρίκε Αντόουμ, ο Λουίς Ραφαέλ Σάντσες, η Μάιρα Μοντέρο, η Άνα Λίδια Βέγκα και ο Πάμπλο Μιλανές, ενώθηκαν για να υπογράψουν τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Πουέρτο Ρίκο.
Το Φεβρουάριο του 2007, ο Γκαλεάνο υποβάλλεται σε εγχείρηση για καρκίνο του πνεύμονα. Το Νοέμβριο του 2008, μιλώντας για τη νίκη του Ομπάμα λέει: «Ο Λευκός Οίκος θα είναι σύντομα ο οίκος του Ομπάμα, αλλά ο Λευκός Οίκος χτίστηκε από μαύρους σκλάβους. Και θα μου άρεσε και ελπίζω να μην το ξεχάσει ποτέ». Τον Απρίλιο του 2009, ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβες, παραδίδει ένα αντίγραφο του «Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής» στον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα κατά τη διάρκεια της 5ης Συνόδου της Λατινικής Αμερικής, στο Πουέρτο Εσπάνια στη Δημοκρατία Τρινιδάδ και Τομπάγκο.
Το Μάιο του 2009, σε μία συνέντευξη δήλωσε: «Όχι μόνο οι ΗΠΑ, αλλά και μερικές ευρωπαϊκές χώρες έχουν σπείρει δικτατορίες σε όλο τον κόσμο. Και νιώθουν ότι θα μπορούσαν να διδάξουν τι σημαίνει δημοκρατία».
Απεβίωσε στις 13 Απριλίου 2015 στο Μοντεβιδέο, σε ηλικία 74 ετών. Ο Γκαλεάνο έπασχε από καρκίνο των πνευμόνων.
Νεσατί

Έργο

Ο Νεσατί δεν ήταν τόσο παραγωγικός όσο άλλοι Οθωμανοί ποιητές, θεωρείται ωστόσο αυθεντία της ποιητικής μορφής γκαζέλ. Επηρεάστηκε πολύ και θαύμαζε τον Πέρση ποιητή Ουρφί του Σιράζ, για τον οποίο έγραψε μια πραγματεία, την Şerḥ-i Müşkilāt-i `Urfī (شرح مشكلات عورفى "Εξήγηση των Δυσκολιών του `Urfî")
Σαρκόγυπας

Μορφολογία

Ο σαρκόγυπας είναι ένας μεσαίου μεγέθους γύπας, με 76-86 εκ. μήκος,3,5-6,3 κιλά βάρος και 1,99-2,6 μέτρα άνοιγμα φτερούγων. Το κεφάλι του είναι σχεδόν φαλακρό με: κόκκινο βαθύ χρώμα στα ενήλικα ενώ στα ανήλικα είναι πιο χλωμό. Έχει μαύρο φτέρωμα με λευκό μπάλωμα στο στέρνο. Τα ερετικά είναι πιο ανοιχτόχρωμα από το υπόλοιπο φτέρωμα. Τα φύλα ξεχωρίζουν από την ίριδα των ματιών τους: τα αρσενικά έχουν χλωμότερη, υπόλευκη ίριδα, ενώ τα θηλυκά έχουν σκούρα καφέ.

Συστηματική ταξινόμηση

Ο σαρκόγυπας ανήκει στους Γύπες του Παλαιού Κόσμου. Το είδος του δεν περιλαμβάνει υποείδη (μονοτυπικό).

Βιολογία

Ο σαρκόγυπας ζει συνήθως σε ανοιχτές εκτάσεις σε καλλιεργήσιμες και ημιερημικές περιοχές. Επίσης βρίσκονται σε δάση φυλλοβόλων και στους πρόποδες και κοιλάδες των ποταμών. Βρίσκεται συνήθως μέχρι το υψόμετρο των 3.300 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.
Παναγιώτης Πουλίτσας

Βιογραφία

Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αφού άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου για πέντε χρόνια, διορίστηκε δικαστής κατόπιν διαγωνισμού το 1907, υπηρετώντας αρχικά ως πρωτοδίκης και στη συνέχεια ως εφέτης σε διάφορες ελληνικές πόλεις.
Συμπλήρωσε τις νομικές σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου και κατόπιν υπηρέτησε στη Θεσσαλονίκη και τα Ιωάννινα. Έγινε στη συνέχεια πρόεδρος Εφετών στην Αθήνα και το 1932 διορίστηκε σύμβουλος Επικρατείας, ενώ το 1943 έγινε πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, θέση που κράτησε ως το 1951.
Στις πρώτες μετά την απελευθέρωση βουλευτικές εκλογές του 1946 και ως τη σύγκληση της Βουλής, διετέλεσε πρόεδρος της κυβέρνησης που συγκροτήθηκε και που στηριζόταν από τα ηγετικά στελέχη του Λαϊκού κόμματος. Η πρωθυπουργία αυτή διάρκεσε μόλις 14 ημέρες (4 έως 18 Απριλίου 1946) (Κυβέρνηση Παναγιώτη Πουλίτσα 1946).
Πέντε χρόνια αργότερα, στις εκλογές του 1951, ο Παναγιώτης Πουλίτσας εξελέγη βουλευτής Αθήνας με το κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού. 
Ήταν μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από το 1947 και έγινε πρόεδρός της το 1957. Υπήρξε και πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας καθώς και της Εταιρείας Βυζαντινών σπουδών. Δημοσίευσε σε διάφορα επιστημονικά περιοδικά νομικές μελέτες και έγραψε το βιβλίο «Σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας».
Είχε τιμηθεί με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος και διακρίθηκε γενικά για το ήθος του, την ακεραιότητά του και την αυστηρή του αντικειμενικότητα.
Εγγονός του (γιος της κόρης του Αμαλίας) είναι ο Δημήτρης Ρέππας, βουλευτής και υπουργός του ΠΑΣΟΚ.
Φιλόθεος Σκούφος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Χανιά της Κρήτης. Άκμασε κατά τον 17ο αιώνα. Υπήρξε ηγούμενος της Μονή Χρυσοπηγής στον Κάντανο Χανίων. Την περίοδο του Κρητικού Πολέμου θα πάρει μέρος μαζί με τους υπόλοιπους μοναχούς της μονής στο πλευρό των Ενετών, ενώ αργότερα θα καταφύγει στη Βενετία. Το 1665 θα του παραχωρηθεί η εκκλησία της Παναγίας Λαουρένταινας στη Ζάκυνθο, την οποία και θα ανακαινίσει.

Καλλιτεχνικό έργο

Διαμόρφωσε κατά πολύ την τέχνη στις λεπτογραφικές συνθέσεις, ιδίως στα θωράκια.
Συμπεριφορά

Χαρακτηριστικά

Ο φιλόσοφος Ralph Waldo Emerson προσδιορίζει την αυθόρμητη συμπεριφορά  με τη ψυχή του ατόμου: η συμπεριφορά και οι τρόποι είναι σαν ομολογίες του ποιος πραγματικά είσαι. Η ανθρώπινη συμπεριφορά, καθώς και άλλων οργανισμών, μπορεί να είναι κοινή, ασυνήθιστη, αποδεκτή ή μη αποδεκτή. Οι άνθρωποι αξιολογούν την αποδοχή μίας συγκεκριμένης  συμπεριφοράς χρησιμοποιώντας κοινωνικά πρότυπα και ρυθμίζοντας τις συμπεριφορές μέσω του κοινωνικού ελέγχου.
Στα ζώα η συμπεριφορά ελέγχεται από το ενδοκρινικό σύστημα και από το νευρικό. Η πολυπλοκότητα της συμπεριφοράς ενός οργανισμού συνδέεται με την πολυπλοκότητα του νευρικού συστήματος. Γενικά, οι οργανισμοί με ένα νευρικό σύστημα πιο πολύπλοκο έχουν μεγαλύτερες ικανότητες να μάθουν και να διορθώσουν τη δική τους συμπεριφορά σύμφωνα με τις περιβαλλοντικές και σχεσιακές απαντήσεις που ο οργανισμός ο ίδιος λαμβάνει ως ανάδραση από το περιβάλλον.
Η συμπεριφορά των ζώων έχει μελετηθεί στη συγκριτική ψυχολογία, ηθολογία, συμπεριφορική οικολογία και κοινονιοβιολογία, ενώ η ανθρώπινη μελετήθηκε αντίθετα από την ψυχολογία ή την κοινωνιολογία.
Ελληνική απογραφή 2021

Φόντο

Η απογραφή του 2011 έδειξε ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώθηκε κατά 0.88% σε σύγκριση με την απογραφή του 2001, σε 10.815.197 κατοίκους. Αυτή η δημογραφική τάση αναμένεται να συνεχιστεί, αν τα ποσοστά γονιμότητας παραμείνουν σε χαμηλά επίπεδα, με την Ελληνική Στατιστική Αρχή να εκτιμά τη πτώση του συνολικού πληθυσμού της Ελλάδας σε 9,7 εκατομμύρια άτομα έως το 2050 σε αυτό το σενάριο. Ομοίως, η Eurostat εκτιμά ότι χωρίς τη μετανάστευση, ο ελληνικός πληθυσμός θα μειωθεί σε 9,3 εκατομμύρια άτομα μέχρι το 2050, και σε 8,9 εκατ. άτομα με χαμηλότερη γονιμότητα, ενώ το κύριο σενάριο της Eurostat αναφέρει 9,1 εκατομμύριο κατοίκους το 2050.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2000-2001

Αγώνες κατάταξης 7−12

Στους αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 7−12 συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις αντίστοιχες θέσεις στην κανονική περίοδο. Διεξήχθησαν τρεις φάσεις. Στην πρώτη φάση αναμετρήθηκαν οι ομάδες των θέσεων 9−12. Οι δύο που προκρίθηκαν, συνάντησαν στη Β' φάση τις ομάδες των θέσεις 7−8. Στη Γ' φάση οι ομάδες αγωνίστηκαν για τις θέσεις 7−8. Σε όλες τις φάσεις οι σειρές κρίθηκαν στις 2 νίκες.

Αγώνες κατάταξεις 1−6

Εδώ έγιναν επίσης τρεις φάσεις. Στην πρώτη φάση οι ομάδες των θέσεων 3−6 αναμετρήθηκαν για την πρόκριση στην τετράδα ενώ οι δύο πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου προκρίθηκαν απευθείας στους ημιτελικούς. Δεν έγινε μικρός τελικός.
Ιωάννης Ευταξίας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Δαδί (σημερινή Αμφίκλεια) το 1845. Αδερφός του ήταν ο Αθανάσιος Ευταξίας. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στην Ριζάρειο Σχολή. Μετέβη στην Γερμανία, όπου σπούδασε Νομική, και ιδιαίτερα το εκκλησιαστικό δίκαιο. 
Επιστρέφοντας από την Γερμανία δημοσίευσε το πρώτο μέρος της πραγματείας του, «Περί ιερατικής εξουσίας». 
Το 1872 διορίστηκε πρωτοδίκης στην Αθήνα, το 1880 καθηγητής του Εκκλησιαστικού Δικαίου στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου. Το 1914 εξελέγη Διοικητής της Εθνικής Τράπεζας και παρέμεινε για μικρό διάστημα στο αξίωμα αυτό. 
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης του ανάθεσε την σύνταξη σχεδίου μεταρρύθμισης της Πολιτικής Δικονομίας. Ήταν παντρεμένος με την Ζηνοβία Βούρου και είχε αποκτήσει δύο παιδιά: τον Κωνσταντίνο και τον Λάμπρο Ευταξία.
Απεβίωσε στις 3 Δεκεμβρίου 1927, στην Αθήνα.
Άντερ Μουρίγιο

Αθλέτικ Μπιλμπάο

Ο Μουρίγιο γεννήθηκε στο Σαν Σεμπαστιάν της Γκιπούθκοα. Έχοντας αναδειχτεί από τα επιτυχημένα τμήματα υποδομής της Αθλέτικ Μπιλμπάο, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του συλλόγου στις 24 Νοεμβρίου 2001, σε μια εκτός έδρας νίκη με σκορ 2–1 επί της ΦΚ Μπαρτσελόνα. Αγωνίστηκε σε ακόμη 18 αναμετρήσεις για την Λα Λίγα της επόμενης σεζόν, ενώ είχε σπάσει το πόδι του κατά την διάρκεια της θερινής περιόδου προετοιμασίας.
Από το 2004 έως το 2007, ο Μουρίγιο αποτέλεσε σημαντική μονάδα της αμυντικής λειτουργίας των Λεόντων, αγωνιζόμενος ως δεξιός αμυντικός ή κεντρικός αμυντικός, ωστόσο αντιμετώπισε έντονο πρόβλημα λόγω επαναλαμβανόμενων τραυματισμών. Στις 21 Δεκεμβρίου 2008, έχοντας περάσει σχεδόν έναν χρόνο χωρίς να πραγματοποιήσει κάποια επίσημη συμμετοχή, ξεκίνησε ως βασικός σε μια νίκη με σκορ 1–0 επί της Ρεάλ Μπέτις, όπου, ωστόσο, υποχρεώθηκε να αποχωρήσει πριν την ολοκλήρωση του ημιχρόνου, λόγω τραυματισμού.
Στις 11 Αυγούστου 2009, έχοντας αγωνιστεί μόλις σε δύο αναμετρήσεις κατά την διάρκεια της σεζόν 2008-09, ο Μουρίγιο μεταγράφηκε στην ΟΝ Σαλαμάνκα, ομάδα της δεύτερης κατηγορίας, ως δανεικός για χρονικό διάστημα μίας σεζόν. Στα τέλη Αυγούστου του 2010, προχώρησε στην λύση του συμβολαίου του με την Αθλέτικ και αποχώρησε από τον σύλλογο έπειτα από διάστημα παρουσίας 11 ετών, υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας με την Θέλτα Βίγο, επίσης ομάδα της δεύτερης κατηγορίας.

ΑΕΚ Λάρνακας

Έχοντας μεταγραφεί στον σύλλογο κατά την διάρκεια της θερινής μεταγραφικής περιόδου του 2011 σε ηλικία 28 ετών, ο Μουρίγιο αγωνίστηκε για διάστημα αρκετών ετών με τα χρώματα της ΑΕΚ Λάρνακας στην Α΄ Κατηγορία Κύπρου, ως μέρος ενός σημαντικού αριθμού Ισπανών παικτών και προπονητών οι οποίοι πέρασαν από τον σύλλογο. Συνέβαλε ώστε η ομάδα να τερματίσει στην δεύτερη θέση του βαθμολογικού πίνακα του πρωταθλήματα για τρεις συνεχόμενες σεζόν από το 2015 έως το 2017, η οποία και αποτέλεσε την κορυφαία επίδοση στην ιστορία του συλλόγου. Τελευταία επίσημη συμμετοχή του ως επαγγελματίας ήταν στον Τελικό του Κυπέλλου Κύπρου του 2018, όπου η ομάδα του επικράτησε με σκορ 2–1 επί του Απόλλωνα Λεμεσού (με τον σκόρερ του νικητήριου τέρματος να είναι επίσης Ισπανός, ο Ακοράν), φτάνοντας στην πρώτη της επιτυχία μετά την κατάκτηση του ίδιου κυπέλλου το 2004.
Τον Ιούνιο του 2018, ο Μουρίγιο αποχώρησε από την ενεργό δράση, αναλαμβάνοντας καθήκοντα διευθυντή ποδοσφαίρου της ΑΕΚ, ενώ ο, επί χρόνια συμπαίκτης του στην Αθλέτικ Μπιλμπάο, Άντονι Ιραόλα προσελήφθη ως προπονητής.

Προσωπική ζωή

Ο πατέρας του Μουρίγιο, Λουθιάνο, καθώς και ο θείος του, Ελίσεο, ήταν επίσης ποδοσφαιριστές και αμυντικοί, ενώ αγωνίστηκαν με τα χρώματα της Ρεάλ Σοσιεδάδ, έχοντας μετακομίσει στο Σαν Σεμπαστιάν από την Εξτρεμαδούρα σε νεαρή ηλικία.
Ρόζγουελ Ραντ

Βιογραφία

Το πρώτο του όργανο ήταν το French horn που άρχιζε να το σπουδάζει από την ηλικία των 11 ετών. Ο πατέρας του ήταν ερασιτέχνης ντράμερ και εισήγαγε τον γιο του στον κόσμο της τζαζ. Ο Ρόζγουελ είχε την τύχη να διδαχθεί την τέχνη του τρομπονιού αργότερα από τον μεγάλο μάστερ του οργάνου, Μπιλ Χάρις, που ως μέλος της μπάντας του Γούντι Χέρμαν ήταν ένας σταρ της εποχής. Οι πρώτες δουλειές του Budd ήταν σε Dixie μπάντες, ενώ σπούδαζε ταυτόχρονα στο Πανεπιστήμιο του Yale. Μεταξύ 1960-1962 δούλεψε δίπλα στον Χέρμπι Νίκολς, πράγμα που στιγμάτισε την μετέπειτα ζωή του. Ο Χέρμπι έγινε ο Μέντορας του νεαρού Ρόζγουελ και η μουσική που παρήγαγε έκτοτε ο τρομπονίστας κουβαλούσε μέσα της την ψυχή του δασκάλου του.
Μεταξύ 1961 και 1963 ο Ραντ συμμετείχε στην μπάντα που έπαιζε σοπράνο ο Στιβ Λέισι (Steve Lacy) και ντραμς ο Ντένις Τσαρλς (Dennis Charles). Η μπάντα έγινε γνωστή με το όνομα School Days Quartet. To χαρακτηριστικό της μπάντας ήταν ότι έπαιζαν αποκλειστικά κομμάτια του Τελόνιους Μονκ (Thelonious Monk). Το 1962 επίσης συμμετείχε στην free μπάντα του Μπιλ Ντίξον (Bill Dixon) μαζί με τον Άρτσι Σεπ (Archie Shepp) και τον Νέντις Τσαρλς (Dennis Charles). Το 1964 ίδρυσε και ήταν leader μαζί με τον Δανό John Tchicai το New York Art Quartet και συμμετείχε με αυτό στο φεστιβάλ της  “Οκτωβριανής επανάστασης της τζαζ“, ένα φεστιβάλ free που οργάνωσε ο Μπιλ Ντίξον. Στην υπόλοιπη δεκαετία του ‘60 ο Ρόζγουελ Ραντ έπαιξε δίπλα στον Άρτσι Σεπ, και ήταν μέλος της Charlie Haden’s Liberation Music Orchestra καθώς και στο γκρουπ του Γκάτο Μπαρμπιέρι (Gato Barbieri). To 1968 έφτιαξε το Primordial Quartet μαζί με τον Λι Κένιτζ (Lee Konitz), τον Ρόνι Κενιάτα (Ronny Kenyatta), και τον Καρλ Μπέργκερ (Karl Berger) και έμειναν μαζί μέχρι το 1970. 
Στην δεκαετία του ’70 αλλά και του ’80  έπαιξε κατά κανόνα υπό την καθοδήγηση του Στιβ Λέισι με αποτέλεσμα το όνομα του να μην αποκτήσει την φήμη που του άξιζε. Δούλεψε  ως καθηγητής και λόγω οικονομικής δυσπραγίας αναγκάσθηκε να δουλέψει και εκτός μουσικής για αρκετά διαστήματα. Πέρασε και μια περίοδο όπου δούλεψε σε μία ξενοδοχειακή τουριστική μπάντα για να μπορέσει να επιβιώσει.
Η εταιρεία C.I.M.P. και οι ηχογραφήσεις του εκεί στην δεκαετία του ’90 τον επανέφεραν στον προσκήνιο και η reunion - μπάντα που δημιουργήθηκε με τον Στιβ Λέισι- του άνοιξε τον δρόμο για πετυχημένες περιοδείες στην Ευρώπη. Οι ηχογραφήσεις του με τις χαμένες συνθέσεις του Χέρμπι Νίκολς είναι αριστουργήματα.
2060 Χείρων

Ανακάλυψη και ονοματολογία

Ο Χείρων ανακαλύφθηκε στην 1 Νοεμβρίου 1977 από τον Τσαρλς Κόουαλ από εικόνες που πάρθηκαν από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ δύο εβδομάδες νωρίτερα. Του δόθηκε ο προσωρινός προσδιορισμός 1977 UB.
Βρέθηκε κοντά στο αφήλιό του  και, όταν ανακαλύφθηκε, ήταν το πιο απομακρυσμένο μικρό σώμα του ηλιακού συστήματος. Ο Χείρων έχει βρεθεί σε φωτογραφίες που χρονολογούνται από το 1895, που βοήθησαν στον ακριβή προσδιορισμό της τροχιάς του. Πέρασε από το περιήλιό του το 1945 αλλά δεν ανακαλύφθηκε τότε γιατί, λόγω του Πολέμου, γίνονταν ελάχιστες έρευνες.
Ονομάστηκε 2060 Χείρων το 1979. Καθώς ο Χείρων ήταν ένας από τους κένταυρους, προτάθηκε ότι τα ονόματα των άλλων μυθικών κενταύρων να δεσμευτούν για άλλα αντικείμενα αυτού του τύπου.

Κομητική συμπεριφορά

Το Φεβρουάριο του 1988, σε απόσταση 12 ΑΜ από τον Ήλιο, η φωτεινότητα του Χείρωνα αυξήθηκε κατά 75 τοις εκατό. Αυτή η συμπεριφορά είναι τυπική ενός κομήτη αλλά όχι των αστεροειδών. Περαιτέρω παρατηρήσεις τον Απρίλιο του 1989 έδειξαν ότι ο Χείρων είχε μία κόμη σαν αυτή ενός κομήτη, και μία ουρά παρατηρήθηκε το 1993. Ο Χείρων διαφέρει από τους άλλους κομήτες στο ότι το νερό δεν είναι το κύριο συστατικό της κόμης του, γιατί είναι πολύ μακριά από τον ήλιο ώστε το νερό να εξαχνωθεί.
Την στιγμή της ανακάλυψής του, ο Χείρων ήταν κοντά στο αφήλιό του, ενώ η κόμη εμφανίστηκε κοντά στο περιήλιό του και για αυτό δεν είχε παρατηρηθεί νωρίτερα.  Αυτό σημαίνει ότι ο Χείρων είναι ακόμη ενεργός και δεν είναι σε αυτή τη τροχιά για πολύ.
Μετά την ανακάλυψη του Χείρωνα, και άλλοι κένταυροι έχουν ανακαλυφθεί, και σχεδόν όλοι έχουν ταξινομηθεί ως αστεροειδείς, αλλά παρακολουθούνται για πιθανή κομητική δραστηριότητα. Ο 60558 Έχεκλος έχει κόμη και επίσης κομητικό προσδιορισμό 174Ρ/Έχεκλος, ενώ και η 52872 Οκυρρόη έγινε σημαντικά λαμπρότερη αφότου πέρασε το περιήλιό της.
Επίσης και οι αστεροειδείς 4015 Wilson-Harrington, 7968 Elst-Pizarro και 118401 LINEAR έχουν ταξινομηθεί ως κομήτες της ζώνης των αστεροειδών, αν και δεν είναι κένταυροι.

Δακτύλιοι

Ο Χείρωνας θεωρείται ότι διαθέτει δύο δακτυλίους, παρόμοιους με αυτούς της 10199 Χαρικλώ. Υπολογίστηκε με βάση δεδομένα από μη αναμενόμενες επιπροσθήσεις ότι οι δακτύλιοι έχουν ημιάξονα τροχιάς 324±10 χιλιόμετρα.
Λεονάρντο Καλντέιρα

Καριέρα

Ο Λεονάρντο Καλντέιρα έκανε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης το 2003 στην ιταλική Γιούροσπορ Κοσέντζα, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.
Το 2004, επέστρεψε στην πατρίδα του, τη Βραζιλία και αγωνίστηκε για ένα χρόνο στη Νάουτικο (Náutico), ενώ το 2005 επέστρεψε στην Ευρώπη και αγωνίστηκε στην Κλάμπ Μπαστάρντο της Πορτογαλίας.
Το καλοκαίρι του 2006 μεταπήδησε στην Κοντιέκο Σάντα Κρότσε της Ιταλίας, στην οποία παρέμεινα για ένα χρόνο. Το 2007 αγωνίστηκε στην επίσης ιταλική Πρέμιερς Οτέλ Κρέμα, με την οποία αγωνίστηκε στη Β' Κατηγορία της Ιταλίας. 
Το 2008 ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα για λογαριασμό του Φοίνικα Σύρου, στον οποίο έμεινε για ένα χρόνο τερματίζοντας 5ος στο Πρωτάθλημα Ελλάδος. Οι καλές του εμφανίσεις με την ομάδα της Σύρου, προκάλεσαν το ενδιαφέρον του τότε νταμπλούχου Ελλάδος Ολυμπιακού, ο οποίος προχώρησε στην απόκτηση του Βραζιλιάνου άσσου. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε το Πρωτάθλημα και το Σούπερ Καπ Ελλάδος για την αγωνιστική περίοδο 2009-10.
Τον Ιανουάριο του 2011 μεταπήδησε για ακόμα μια φορά στην Ιταλία για λογαριασμό της Γιόγκα Φόρλι, ωστόσο λίγους μήνες μετά επέστρεψε στη Βραζιλία και αγωνίστηκε με τη BMG Mόντες Κάρλος. Το καλοκαίρι του 2012 μεταπήδησε στη Μπουντβάνσκα Ριβιέρα, ωστόσο αποχώρησε από την ομάδα του Μαυροβουνίου 4 μόλις μήνες μετά, με τον Παμβοχαϊκό να ανακοινώνει την απόκτησή του.
Οι πολύ καλές του εμφανίσεις του Καλντέιρα με τη φανέλα του Παμβοχαικού στους τελικούς του Ελληνικού Πρωταθλήματος εναντίον του Ολυμπιακού, ανάγκασαν τους ερυθρόλευκους να κινηθούν για δεύτερη φορά για την απόκτησή του, όπως και έγινε. 
Το καλοκαίρι του 2014, ο Καλντέιρα μεταπήδησε στην Τουρκία για λογαριασμό της Μπεσίκτας, στην οποία παραμένει μέχρι σήμερα.
Τερνί

Гεωγραφία

Το χωριό βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Σουλά σε απόσταση 200 χιλιομέτρων ανατολικά του Κίεβου και 150 χιλιομέτρων δυτικά της Πολτάβα. Συνορεύει με τη πόλη Λουμπνί στα βόρεια, το χωριό Βιαζιβόκ στα νότια, με τα χωριά Ζασούλλια και Σολονίτσα στα ανατολικά και με τα χωριά Κονονίβκα και Τσουντνιβτσί στα δυτικά.

Θρησκεία

Στο χωριό βρίσκεται η ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου ( ο ναός χτίστηκε το 2011). Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων του χωριού είναι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί.

Ιστορία

Σε απογραφή του 1781 είχε 30 σπίτια, το 1787 είχε 134 κατοίκους. Το 1903 είχε 335 κατοίκους.

Διάσημοι άνθρωποι

Στο Τερνί γεννήθηκε η ουκρανή ποιήτρια Νατάλια Μπακλάι (ουκρανικά: Наталія Баклай)
2000 ναύτες κι ένα κορίτσι

Παρατηρήσεις

Αρχές Οκτωβρίου του 1960 προβλήθηκε η ταινία και όπως θυμάται ο Γρηγόρης Γρηγορίου είχε συναντηθεί με τον Φιλοποίμενα Φίνο και του εξομολογήθηκε ο κινηματογραφικός παραγωγός πως «…η Βουγιουκλάκη ζήλεψε την Καλογεροπούλου και ήθελε να κάνει κι αυτή μια ταινία στο ναυτικό» Όταν αργότερα προβλήθηκε ‘’Η Αλίκη στο ναυτικό «…οι ομοιότητες με τη δική μου ταινία θα πρέπει να οφείλονταν σε…σατανική σύμπτωση».
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 2006-07

Η διοργάνωση

Στην 65η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 2006-07 μετείχαν συνολικά 67 ομάδες (16 Α' εθνικής, 18 Β' εθνικής και 33 Γ' εθνικής κατηγορίας). Διεξήχθη σε 7 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού.
"Θύματα" των νοκ άουτ αγώνων τη χρονιά αυτή υπήρξαν κυρίως η ΑΕΚ και ο Άρης, που αποκλείστηκαν από Χαϊδάρι και Νίκη Βόλου αντίστοιχα. Στη συνέχεια αποκλείστηκε και ο Ολυμπιακός από τον ΠΑΣ Γιάννινα, στην πρώτη και μοναδική ως τώρα φορά που οι "ερυθρόλευκοι" γνώρισαν τον αποκλεισμό από ομάδα μικρότερης κατηγορίας. 
Στον τελικό, που για τρίτη συνεχόμενη χρονιά διεξήχθη στην περιφέρεια (στο Πανθεσσαλικό Στάδιο του Βόλου), έφτασαν ο Παναθηναϊκός που στην πορεία του απέκλεισε μεταξύ άλλων τον Απόλλωνα Καλαμαριάς στα πέναλτι και τον ΠΑΟΚ στην παράταση και μετά από 22 χρόνια η Λάρισα, η οποία νικώντας με 2-1 κατέκτησε το τρόπαιο για δεύτερη φορά στην ιστορία της, μετά την επιτυχία του 1985.
Ο αμυντικός της Λάρισας Στέλιος Βενετίδης κατέκτησε το κύπελλο με μια τρίτη ομάδα στην καριέρα του, καθώς προηγήθηκαν ο ΠΑΟΚ το 2001 και ο Ολυμπιακός το 2005 και 2006.
Μάχη του Κρίβολακ

Υπόβαθρο

Μετά την είσοδο της Βουλγαρίας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, στις 1 Οκτωβρίου 1915, ξεκίνησε η βουλγαρική επίθεση κατά της Σερβίας, όταν η 1η Βουλγαρική Στρατιά νίκησε τις σερβικές δυνάμεις κατά την επίθεση στον Μοράβα και η 2η Βουλγαρική Στρατιά νίκησε τις σερβικές δυνάμεις κατά την επίθεση στο Όβτσε Πόλε. Ωστόσο, στις αρχές Οκτωβρίου, γαλλικές δυνάμεις (Στρατιά του Οριέντ) αποβιβάστηκαν στη Θεσσαλονίκη και προωθήθηκαν στα βόρεια για να υποστηρίξουν τις σερβικές δυνάμεις που υποχωρούσαν από το Κόσοβο (μετά τη βουλγάρικη επίθεση).
Για να προστατεύσουν τη σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ της Θεσσαλονίκης και της Νις, οι γαλλικές δυνάμεις προωθήθηκαν στη νότια Σερβία και στις 19 Οκτωβρίου έφθασαν στο Κρίβολακ, όπου ανακάλυψαν πως οι βουλγαρικές δυνάμεις είχαν ήδη προσπαθήσει να αποκόψουν τη σιδηροδρομική γραμμή στα βόρεια του Κρίβολακ. Ως αποτέλεσμα των συνεχών αιτήσεων για ενισχύσεις από τη Σερβική Κυβέρνηση, μέχρι τις 20 Οκτωβρίου είχε φθάσει η 156η Γαλλική Μεραρχία Πεζικού και ένα μέρος της 57ης Γαλλικής Μεραρχίας Πεζικού έφυγε από το Κρίβολακ για να κινηθεί προς τα βουλγαρικά σύνορα (περίπου 50 χιλιόμετρα).

Η μάχη

Στις 2 Νοεμβρίου, ο Στρατηγός Σαράιγ διέταξε τις δυνάμεις στο βόρειο άκρο (57η μεραρχία πεζικού) να προωθηθούν κατά το βόρειο μήκος της ακτής του ποταμού Τσέρνα και να καταλάβουν τα σημεία διέλευσης. Μέχρι εκείνο το διάστημα, η 2η Βουλγαρική Στρατιά προχώρησε στο Κρίβολακ, απειλώντας να αποκόψει τις σερβικές δυνάμεις από τη μόνη οδό διαφυγής (μέσω Αλβανίας).
Ενώ οι γαλλικές δυνάμεις προσπάθησαν να προωθηθούν, στις 3 Νοεμβρίου, οι βουλγαρικές δυνάμεις προχώρησαν σε βαριές επιθέσεις στο νότιο άκρο του γαλλικού μετώπου και απείλησαν να αποκόψουν όλες τις γαλλικές δυνάμεις.
Ως αποτέλεσμα της απειλής για την πτέρυγα, μεταξύ της 3ης και της 12ης Νοεμβρίου, ο Στρατηγός Σαράιγ μετέφερε την επίθεση προς ανατολάς (χρησιμοποιώντας την 156η μεραρχία πεζικού) κατά της νότιας πτέρυγας των βουλγαρικών δυνάμεων, ενώ οι Γάλλοι φύλαγαν τη σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ των ποταμών Τσέρνα και Βαρδάρη με τις δυνάμεις της 57ης και της 122ης μεραρχίας πεζικού.
Μέχρι τις 12 Νοεμβρίου είχαν αυξηθεί οι ενδείξεις πως ο σερβικός στρατός στα βόρεια είχε καταρρεύσει και ο Γάλλος Υπουργούς Πολέμου Ζοζέφ-Σιμόν Γκαλιενί διέταξε τον Στρατηγό Σαράιγ να συγκεντρώσει όσο το δυνατόν περισσότερες σερβικές δυνάμεις και να υποχωρήσει στη Θεσσαλονίκη. Παρ' ολ' αυτά, ο Στρατηγός Σαράιγ συνέχισε να ζητά ενισχύσεις και δεν υποχώρησε μέχρι τις 23 Νοεμβρίου (παρά τις συνεχόμενες βουλγαρικές επιθέσεις που ανάγκασαν την 122η μεραρχία πεζικού να υποχωρήσει νότια από τον ποταμό Τσέρνα στις 20 Νοεμβρίου).
Κατά τη διάρκεια της υποχώρησης, η 10η Ιρλανδική Μεραρχία των Βρετανών που υπερασπιζόταν τη δεξιά πτέρυγα ηττήθηκε στη μάχη του Κοστούρινο (6-8 Δεκεμβρίου).
   
Μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου, όλες οι συμμαχικές δυνάμεις είχαν αποσυρθεί από τη Σερβία και μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα.

Επακόλουθα

Οι σερβικές δυνάμεις έμειναν χωρίς πολεμοφόδια και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν προς δυσμάς στην Αλβανία, ενώ αργότερα μετάφερθηκαν στην Κέρκυρα.