Μπαρ (Μαυροβούνιο)

Ονομασία

Η ονομασία της πόλης δόθηκε εξαιτίας της τοποθεσίας της απέναντι από την πόλη Μπάρι της Ιταλίας. Στα ιταλικά ονομάζεται Αντιβάρι / Αντιμπάρι (Antivari / Antibari), στα ελληνικά Αντιβάριο ή Θηβάριο, στα λατινικά Αντιμπάριουμ (Antibarium), στα τουρκικά Μπαρ (Bar) και στα αλβανικά Τιβάρι (Tivari).

Ιστορία

Αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής χρονολογούνται από την Νεολιθική Εποχή. Ωστόσο, ιστορικά στοιχεία για την αρχαία πόλη είναι λίγα. 
Οι Σλάβοι εμφανίστηκαν στα Βαλκάνια κατά τον 6ο και 7ο αιώνα. Η Διόκλεια, ένα σλαβικό κρατίδιο, υποτελές στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία, θα νικήσει υπό τον Στέφαν Βόισλαβ τους Βυζαντινούς σε ένα λόφο κοντά στο Αντιβάριο. Ο Μιχαΐλο Α΄ της Διόκλειας, γιος του Βόισλαβ, ίδρυσε την καθολική Αρχιεπισκοπή του Αντιβαρίου (1034). Η περιοχή ήταν έντονο πεδίο αντιπαραθέσεων ανάμεσα σε Σέρβους, Βυζαντινούς και Βούλγαρους. Το 1077 ο Μιχαΐλο χρίστηκε, μετά από αίτημά του, Βασιλιάς από τον Πάπα Γρηγόριο Ζ΄, εκμεταλλευόμενος το Σχίσμα των Εκκλησιών του 1054. Αργότερα, το Αντιβάριο θα ξαναπεράσει στον έλεγχο των Βυζαντινών. Το 1183 ο Σέρβος Πρίγκιπας Στέφανος Α΄ Νεμάνια κατέλαβε το Αντιβάριο, παραμένοντας έτσι στην σερβική κυριαρχία του Οίκου των Νεμάνια.
Από το 1443-1571 η περιοχή βρισκόταν υπό την κυριαρχία της Δημοκρατίας της Βενετίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου το Αντιβάρι, όπως λεγόταν τότε, λειτουργούσε στην ουσία ως πόλη-κράτος, καθώς είχε δικό του εθνόσημο, σημαία, νόμους και έκοβε δικά του νομίσματα. Οι Οθωμανοί το κατέλαβαν το 1571 και παρέμεινε στα χέρια τους μέχρι το 1878.
Ο Ιταλός επιστήμονας και ένας από τους πρωτοπόρους στην ασύρματη τηλεγραφία, ο Γουλιέλμο Μαρκόνι, πραγματοποίησε μια ασύρματη σύνδεση μεταξύ του Μπαρ και του Μπάρι στις 30 Αυγούστου 1904. Το 1908 ξεκίνησε η κατασκευή του πρώτου σιδηροδρομικού δικτύου σε αυτό το τμήμα των Βαλκανίων, το οποίο τέθηκε σε λειτουργία το 1913. Το 1979 η πόλη συνδέθηκε σιδηροδρομικά με το Βελιγράδι.
Το 1979 το Μπαρ υπέστη τεράστιες καταστροφές εξαιτίας ενός μεγάλου σεισμού, ξεκινώντας έπειτα εξ' αρχής η ανοικοδόμηση της πόλης.

Πολιτισμός

Στο Μπαρ βρίσκονται τα παλαιότερα και πιο σημαντικά γραπτά κείμενα της μεσαιωνικής λογοτεχνίας και ιστορίας του Μαυροβουνίου. Ένα ελαιόδεντρο της πόλης, το οποίο είναι τουριστικό αξιοθέατο, χρονολογείται σε περισσότερα από 2000 έτη. 
Στην περιοχή προσελκύονται πολλοί τουρίστες. Σημαντική προσοχή λαμβάνουν τα μεσαιωνικά οχυρά, καθώς επίσης και το υδραγωγείο του Μπαρ, το οποίο κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια του 16ου-17ου αιώνα.

Οικονομία

Τα μεγαλύτερα έργα υποδομών για την οικονομία της πόλης είναι το λιμάνι της, ο σιδηρόδρομος, που την συνδέει με το Βελιγράδι, και το τούνελ Σόζινα. Από το Μπαρ εισάγονται μεγάλες ποσότητες αγαθών για το Μαυροβούνιο, ενώ εκεί στεγάζονται πολλές εμπορικές εταιρείες.
Η βιομηχανία τροφίμων Primorka έχει ως έδρα της το Μπαρ για περισσότερα από 50 χρόνια και παράγει ελαιόλαδο και  χυμό ροδιού. Στην δημοτική ενότητα της πόλης υπάρχουν περίπου 95.000 ελαιόδεντρα και 80.000 εσπεριδοειδή.

Τουρισμός

Η περιοχή αποτελεί ένα σημαντικό τουριστικό προορισμό. Η σημερινή πόλη είναι σύγχρονη πολεοδομικά, χτισμένη σχεδόν εξ ολοκλήρου μετά την Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με σύγχρονα κτίρια, φαρδιές λεωφόρους και άφθονο χώρο στάθμευσης.
Η ευρύτερη περιοχή διαθέτει πάνω από 44 χιλιόμετρα θαλάσσιας ακτής, στην οποία συμπεριλαμβάνονται πάνω από 20 παραλίες μήκους περίπου 9 χιλιομέτρων. Υπάρχουν επίσης εστιατόρια, μπαρ, καθώς και αθλητικές εγκαταστάσεις.

Αθλητισμός

Στο Μπαρ υπάρχουν πάνω από πενήντα αθλητικά σωματεία και σύλλογοι, πολυάριθμες υψηλής ποιότητας αθλητικές εγκαταστάσεις σε ξενοδοχεία και σχολεία. Άλλες δραστηριότητες στην πόλη περιλαμβάνουν κολύμβηση, καταδύσεις, σκάκι, χάντμπολ, καθώς και ποδόσφαιρο.

Μεταφορές

Το λιμάνι της πόλης συνδέεται ακτοπλοϊκά με την ιταλική πόλη Μπάρι, μέσω της εταιρείας Montenegro Lines . Εποχικά συνδέεται και με την Ανκόνα.
Το Μπαρ διαθέτει οδικό δίκτυο που το συνδέει με το εσωτερικό της χώρας και με τις παράκτιες περιοχές γύρω του. Μέσω του τούνελ Σόζινα, που ολοκληρώθηκε το 2006, ο χρόνος σύνδεσης με την πρωτεύουσα Ποντγκόριτσα μειώθηκε σε περίπου 50 χιλιόμετρα.
Η πόλη είναι επίσης και ο τερματικός σταθμός του σιδηροδρομικού δικτύου που συνδέει το Βελιγράδι με την Ποντγκόριτσα.
Αεροπορικώς η πόλη χρησιμοποιεί για την εξυπηρέτησή της το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας Ποντγκόριτσας, το οποίο απέχει περίπου 40 χιλιόμετρα.