google/wiki40b huggingface dataset:
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2001

Το 87ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2001 (ή 88ο αν υπολογιστεί και το πρωτάθλημα Βορρά-Νότου του 1929) διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας στις 16 και 17 Ιουνίου μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2001.
Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στην κλασική διαδρομή Μαραθώνας-Παναθηναϊκό Στάδιο, παράλληλα με τον Διεθνή Μαραθώνιο στις 4 Νοεμβρίου. Ο αγώνας έγινε υπό δυσμενέστατες συνθήκες, αφού είχε ξεσπάσει καταιγίδα -πραγματική θεομηνία- με αποτέλεσμα να πλημμυρίσει η διαδρομή και οι δρομείς να αντιμετωπίσουν μεγάλα προβλήματα. Ο πανελληνιονίκης Ν. Πολιάς τερμάτισε έβδομος στη γενική κατάταξη, έπειτα από πέντε Κενυάτες και έναν Γιαπωνέζο αθλητή. Με τη νίκη του ο Πολιάς έφτασε τις έξι πανελλήνιες νίκες, τις περισσότερες από κάθε άλλον στον μαραθώνιο. Τα πρωταθλήματα 50 και 20 χλμ βάδην έγιναν επίσης σε ξεχωριστές ημερομηνίες. Χωριστά έγινε και το πρωτάθλημα δεκάθλου. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία.
Στη μάχη της βαθμολογίας επικράτησε με μεγάλη διαφορά από τους άλλους συλλόγους ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για ενδέκατη συνεχόμενη χρονιά και συμπλήρωσε 32 τίτλους συνολικά. Παράλληλα, έκανε το δέκατο συνεχόμενο "νταμπλ" και 14ο συνολικά, αφού κατέκτησε και το γυναικείο πρωτάθλημα.
Λεωνίδας Βρεττάκος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1905 και εργάστηκε ως γεωπόνος.
Ο αδερφός του ήταν ο ίλαρχος Τηλέμαχος Βρεττάκος, μέλος της οργάνωσης Ε.Σ. (Ελληνικός Στρατός) που εκτελέστηκε από τον ΕΛΑΣ μετά την διάλυση της αντάρτικης ομάδας του κατά τα τέλη του 1943. Έπειτα από την εκτέλεση του αδερφού του, ο Λεωνίδας Βρεττάκος έγινε ο ιδρυτής και διοικητής του Τάγματος Ασφαλείας της Λακωνίας, που ονομάστηκε "Λεωνίδας" και απαρτιζόταν από 5 Λόχους. Επί των ημερών της διοίκησής του Βρεττάκου στα Τάγματα Ασφαλείας στη Λακωνία πραγματοποιήθηκαν και οι εκτελέσεις Ελλήνων πολιτών στο Μονοδένδρι Λακωνίας. Μετά την απελευθέρωση δε διώχθηκε, αλλά εξελέγη βουλευτής Λακωνίας με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων το 1946 και με το Λαϊκό Κόμμα το 1950.
Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών τον Μάιο του 1985 στην Αθήνα και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό των Αγίων Θεοδώρων, στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με τη Βαρβάρα και απέκτησε παιδιά. Γιος του ήταν ο μετέπειτα βουλευτής, Δημήτριος Βρεττάκος.
Μαραθώνιος του Ολύμπου

O Μαραθώνιος του Ολύμπου (Olympus Marathon) είναι ένας διεθνής αγώνας ορεινού τρεξίματος. Διεξάγεται κάθε χρόνο στο Λιτόχωρο τον Ιούνιο - Ιούλιο. Διεξήχθη για πρώτη φορά στις 26 Ιουνίου 2004. Ο αγώνας είναι επίσημος στο πλαίσιο της παγκόσμιας σειράς Skyrunner World Series.
Κανδήλα Αιτωλοακαρνανίας

Ονομασία

Εικάζεται ότι η ονομασία του οφείλεται στην προσομοίωση του χωριού με καντήλι, το οποίο φέγγει από μακριά μέσα στην θάλασσα.
Εκεί βρισκόταν στα αρχαία χρόνια η Αλυζία της οποίας η έκταση έφτανε μέχρι το διπλανό χωριό, τον Μύτικα, απέναντι από το νησί Κάλαμος. Η θάλασσα βρίσκεται μόλις σε τρία χιλιόμετρα απόσταση.

Ναοί

Παλιά είχε δύο ενορίες, την εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στην Άνω Κανδήλα και αυτήν της Ζωοδόχου Πηγής στην Κάτω Κανδήλα, ενώ σήμερα πλέον έχει μόνο έναν μόνιμο ιερέα, αυτόν της ενορίας της Ζωοδόχου Πηγής.
Ο ναός του Αγίου Ανδρέα στην Άνω Κανδήλα βρίσκεται σε ένα ύψωμα, που προσφέρει στον επισκέπτη αμφιθεατρική θέα προς την θάλασσα, τον ελαιώνα και τα Ακαρνανικά Όρη.

Αξιοθέατα και υποδομή

Η γειτονιά της Άνω Κανδήλας που βρίσκεται στο πιο ψηλό σημείο του χωριού ονομάζεται "κουκουβάγια" και διαθέτει μια από τις ωραιότερες θέες της περιοχής.
Το χωριό διαθέτει Παιδικό σταθμό, νηπιαγωγείο, δημοτικό και γυμνάσιο το οποίο στεγάζεται σε ένα σύγχρονο κτίριο που βρίσκεται στον δρόμο που ενώνει την Κάτω Κανδήλα και το διπλανό χωριό Βάρνακας.
Στην πλατεία του Κάτω χωριού υπάρχουν καφετέριες και πολλές ψησταριές (γεμάτες κόσμο τους καλοκαιρινούς μήνες), όπου σερβίρονται παραδοσιακά εδέσματα, όπως κοκορέτσι, γουρνοπούλες, φριγαδέλια και σπληνάντερα.
Αντίστοιχα και στην πλατεία του πάνω χωριού βρίσκονται παραδοσιακά καφενεία και ψησταριά.
Και στις δύο πλατείες υπάρχουν κανάλια με τρεχούμενο νερό.

Διοικητικές μεταβολές

Η κοινότητα Κανδήλας συστάθηκε στις 31 Αυγούστου 1912 έπειτα από την απόσπαση του ομώνυμου οικισμού από τον δήμο Σολλίου. Έδρα της κοινότητας ορίστηκε ο ομώνυμος οικισμός. Το 1928 προσαρτήθηκε στην κοινότητα ο οικισμός Κραβαρέικα και το 1939 ο αποσπασθείς οικισμός από την κοινότητα Βάρνακα, Γεωργουλέικα (από το 1940 Γεωργουλαίικα). Το 1950 τα Γεωργουλαίικα προσαρτήθηκαν ξανά στην κοινότητα Βάρνακα και το 1961 καταργήθηκε ο οικισμός Κραβαρέικα και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κανδήλας. Το 1997 η Κανδήλα αποσπάστηκε από την κοινότητα και ορίστηκε ως έδρα του Δήμου Αλυζίας.

Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας Κανδήλας

Από την ίδρυση της Κοινότητας Κανδήλας ως σήμερα, έχουν διατελέσει πρόεδροι:
...
Πράξεις της Ένωσης 1707

Προηγούμενες προσπάθειες ένωσης

Ήδη από το 1606, 1667 και 1689 υπήρξαν προσπάθειες να ενωθούν οι δύο χώρες οι οποίες συνδέονται με προσωπική ένωση, και με πολιτικούς όρους. Τώρα, όμως, τα δύο κοινοβούλια υποστήριζαν τη Συνθήκη, αν και για αρκετά διαφορετικούς λόγους.

Διαδικασία

Η Συνθήκη της Ένωσης αποτελούταν από 25 άρθρα, εκ των οποίων τα 15 είναι οικονομικού χαρακτήρα. Στη Σκωτία, το Κοινοβούλιο ψήφισε χωριστά το κάθε άρθρο και κάποιες ρήτρες συζητήθηκαν λεπτομερέστερα στις εξειδικευμένες επιτροπές. Το άρθρο 1 της συμφωνίας, που αναφέρονται με τη συγχώνευση των δύο χωρών σε μια ένωση ψηφίστηκε στις 4 Νοεμβρίου του 1706, με 116 υπέρ και 83 ψήφους κατά. Για να μειώσει την αντίσταση της Εκκλησίας της Σκωτίας, το Κοινοβούλιο της Σκωτίας πέρασε έναν επιπλέον νόμο που χορήγησε προτεραιότητα σε αυτήν όσον αφορά τα θρησκευτικά θέματα. Η σύμβαση στο σύνολό της υπερψηφίστηκε στις 16 Φεβρουάριο του 1707 με 110 - 69 ψήφους.
Η Union Jack, η νέα σημαία, είναι αποτέλεσμα των συμφωνιών της Ένωσης.

Αίτια

Τα αίτια της Ένωσης διαφέρουν από ιστορικό σε ιστορικό. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ψηφίστηκε από τους Σκωτσέζους ώστε να τους βοηθήσει η Αγγλία με τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν. Άλλοι πάλι θεωρούν δεδομένο ως κίνητρο και την δωροδοκία. Από τη μεριά των Άγγλων τα κίνητρα φαίνονται πιο καθαρά. Μετά από 100 χρόνια ουσιαστικής κατάκτησης της Σκωτίας, και του θανάτου του βασιλιά υπό τον οποίον τα δύο στέμματα βρίσκονταν σε προσωπική ένωση, η Αγγλία δεν ήθελε να αποσχιστεί η Σκωτία, ενώ, φοβόταν και συμμαχία με τους αντιπάλους της.
Μνέβις

Ο Μνέβις ή Μνεύις στην Αρχαία Αίγυπτο ήταν ο ιερός ταύρος που λάτρευαν οι κάτοικοι της Ηλιούπολις. Μνημονεύεται στα ιερογλυφικά κείμενα των Πυραμίδων από την εποχή του παλαιού βασιλείου. Περιγράφεται ως μαύρος ταύρος με ισχυρό αυχένα και υπερμεγέθους όρχεις. Ανάμεσα στα κέρατα φέρει τον δίσκο του ήλιου. Μεμονωμένα εικονίζεται ως άνθρωπος με κεφάλι ταύρου. Ήταν φρουρός του θεού Ρα και σύμμαχος του θεού Ατούμ και μαντατοφόρος του, με τον οποίο ταυτίζεται σε μερικά κείμενα. Αργότερα, την εποχή του νέου βασιλείου θεωρείτο γιος της θεάς Άθωρ.

Η λατρεία του Μνέβι

Στην Ηλιούπολι τελούνταν η λατρεία του Μνέβι. Προς τιμή του εκτρέφονταν ιερός ταύρος, ο οποίος όταν πέθαινε ενταφιαζόταν και ο επόμενος ταύρος έπαιρνε τη θέση του. Επίσης υπήρχε μια κεφαλή ταύρου σε στήλη παρίστανε το ιερό είδωλο του Μνέβι. Αρχαιολογικά ευρήματα επιβεβαιώνουν τον ενταφιασμό ιερών ταύρων από την εποχή του Ραμσή Β΄. Η νεκρόπολη των ιερών ταύρων βρίσκεται βόρεια της Ηλιούπολις. Το όνομα του Μνέβι συνεχίζει να αναφέρεται σε παπύρους με μαγικά κείμενα και μέχρι τον 5ο αιώνα.
Στρατονίκεια Οσροηνής

Η Στρατονίκεια ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Μεσοποταμίας.
Η μοναδική αναφορά για την πόλη καθίσταται γνωστή από τον Ρωμαίο ιστορικό Πλίνιο που την τοποθετούσε στην πεδιάδα της βορειοανατολικής Μεσοποταμίας, πολύ πιθανόν κοντά στην Αδιαβηνή επαρχία. Δεν αποκλείεται να την ίδρυσε ο Αντίοχος Α΄ προς τιμήν της συζύγου του Στρατονίκης, στην οποία έτρεφε μεγάλη αδυναμία. Τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό για την πόλη αυτή.
Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία, ίσως να βρισκόταν στο βορειοανατολικό Ιράκ, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία.
Γυμναστικός Σύλλογος «Τα Ολύμπια»

Ίδρυση

Ο ΓΣΟ ιδρύθηκε το 1892. Προπομπός του συλλόγου υπήρξε το αναγνωστήριο «Λέσχη Ένωσις Λεμεσού» που ιδρύθηκε το 1887. Η δημιουργία του ΓΣΟ ήταν το αποτέλεσμα των συνθηκών που επικρατούσαν την τότε εποχή και κύρια της επίδρασης που δέχτηκαν νεαροί φοιτητές κατά τη διάρκεια των σπουδών τους στην Αθήνα. Η ιδρυτική πράξη του συλλόγου έγινε με την κάθοδο των φοιτητών για τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Έλαβε χώρα στις 2 Αυγούστου 1892 στο «Αναγνωστήριο Ισότης». 
Τα ιδρυτικά μέλη του ΓΣΟ ήταν 18. Η ιδρυτική συνέλευση εξέλεξε πενταμελή επιτροπή με επίτιμο πρόεδρο τον Ανδρέα Θεμιστοκλέους, γραμματέα τον Χριστόδουλο Σώζο και ένα από τα μέλη τον Νικόλαο Κλ. Λανίτη.
Μια από τις πρώτες αποφάσεις του ΓΣΟ ήταν η ανεύρεση χώρου για τη δημιουργία γυμναστηρίου για τις ανάγκες προπόνησης των αθλητών. Τον Ιούλιο του 1895 ο ΓΣΟ αποφάσισε να προκηρύξει τους πρώτους Παγκύπριους Αγώνες Στίβου. Ο στόχος της προκήρυξης των αγώνων ήταν να δοθεί η ευκαιρία στους νικητές να συμμετάσχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας του 1896. Η διεξαγωγή των Α΄ Παγκύπριων Αγώνων την 9η Φεβρουαρίου 1896 χαρακτηρίστηκε ως το γεγονός του αιώνα για τη Λεμεσό.
Ο ΓΣΟ έλαβε μέρος στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1896 όπου κέρδισε και το χρυσό μετάλλιο στους αγώνες με πιστόλι με τον Ιωάννη Φραγκούδη. Από τότε ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα. Το 1925 οργάνωσε και φιλοξένησε το πρωτάθλημα των Πανελλαδικών Αγώνων Στίβου και το 1928 καθιέρωσε τους Παγκύπριους Αγώνες Σχολείων. 
Το 1929 ο ΓΣΟ έγινε ο πρώτος αθλητικός σύλλογος που επέτρεψε τη συμμετοχή γυναικών στους αγώνες. Πρώτη αθλήτρια ήταν η Δομνίτσα Λανίτου, η οποία έλαβε μέρος και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936. Ορόσημο για τον ΓΣΟ ήταν η νίκη του αθλητή του Στέλιου Κυριακίδη στον Μαραθώνιο της Βοστόνης το 1946 και η διάκριση πολλών άλλων αθλητών του στους Βαλκανικούς και Πανευρωπαϊκούς Αγώνες.

Στάδιο ΓΣΟ

Το 1898 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του Σταδίου ΓΣΟ κοντά στην παραλία της Λεμεσού. Το στάδιο ανήκε στο ΓΣΟ και για το λόγο αυτό ονομαζόταν «Στάδιο ΓΣΟ». Το στάδιο λειτούργησε το 1899 με τη διοργάνωση των 3ων Παγκύπριων Αγώνων Στίβου. Το στάδιο ΓΣΟ για πολλές δεκαετίες αποτελούσε το μοναδικό χώρο των αθλητικών δραστηριοτήτων της Λεμεσού. Εκτός από τη διοργάνωση αθλητικών αγώνων, το στάδιο ΓΣΟ φιλοξενούσε και άλλες σχολικές και κοινωνικές εκδηλώσεις της Λεμεσού, όπως τα Ανθεστήρια. Το στάδιο χρησιμοποιήθηκε ως το 1975. Από το 2008 η περιοχή χρησιμοποείται ως ένα αθλητικό πάρκο με την ονομασία Φυτίδειο Αθλητικό Κέντρο ΓΣΟ.

Τσίρειο Στάδιο

Το 1975 ολοκληρώθηκε το Τσίρειο Στάδιο, το οποίο αποτελεί από τότε το ποδοσφαιρικό στάδιο της Λεμεσού. Το στάδιο διαχειρίζεται ο ΓΣΟ. Φέρει το επώνυμο του Πέτρου Τσίρου, χάρης τη γενναιοδωρία του οποίου οικοδομήθηκε. Είναι χωρητικότητας 13.331 θέσεων. Αποτελεί έδρα των ομάδων της Λεμεσού: της ΑΕΛ, του Απόλλωνα και του Άρη.
Πρινοκκοκάς

Βιογραφία

Έζησε στην Πελοπόννησο. Όταν οι Τούρκοι κατέλυσαν τον Μοριά και δεν βρήκαν αντίσταση επειδή το Δεσποτάτο του Μυστρά είχε διαλυθεί, ο Πρινοκοκκάς αντιτάχτηκε. Στο Καστρίτσι, λίγο έξω από την Σπάρτη πολέμησε αρκετό καιρό και πολιορκήθηκε. Οι στρατιώτες του πέθαναν από την πείνα και γι'αυτό αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει. Οι Τούρκοι όμως δεν κράτησαν το λόγο τους και τον έγδαραν αυτόν ζωντανό, ενώ παλούκωσαν άλλους 300 κατοίκους του Καστριτσίου.
Ιωάννης Ζ΄ του Νασσάου-Ζήγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη ΣΤ΄ του πρεσβυτέρου, κόμη του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ και της Ελισάβετ, κόρης του Γεωργίου Γ΄ λαντγκράβου του Λόιχτενμπεργκ.
Χρήστος Σπίρτζης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου 1969 στην Αθήνα. Από τα μαθητικά του χρόνια εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ. Σπούδασε στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών της Πολυτεχνικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική δράση και διατέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Φοιτητών της Πολυτεχνικής Σχολής Ξάνθης.
Σε ηλικία 28 χρονών εκλέχθηκε για πρώτη φορά στην Αντιπροσωπεία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ). Διατέλεσε αντιπρόεδρος του ΤΕΕ την τριετία 2007-2010, και πρόεδρός του από το 2010 μέχρι σήμερα. Από το 1999 έως το 2008 ήταν μέλος της Ολομέλειας της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (OKE) της Ελλάδος, στην Εκτελεστική Επιτροπή της οποίας εκλεγόταν συνεχώς από το 2002 έως το 2007.
Το 2007 στήριξε τον Γιώργο Παπανδρέου στις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ, ενάντια στον Ευάγγελο Βενιζέλο. Στα χρόνια του Μνημονίου, ίδρυσε την ΡΑΣΚ (Ριζοσπαστική Αριστερή Σοσιαλιστική Κίνηση). Η ΡΑΣΚ αποτελείτο από μέλη και στελέχη του κοινωνικού και συνδικαλιστικού ΠΑΣΟΚ τα οποία είχαν στηρίξει τον Γιώργο Παπανδρέου αλλά στη συνέχεια διαφοροποιήθηκαν από τις μνημονιακές πολιτικές και από την κυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά.
Στην πρώτη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα διατέλεσε αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού, ενώ από τον Σεπτέμβριο του 2015 έως τον Ιούλιο του 2019, στη δεύτερη κυβέρνηση Τσίπρα, ήταν αρχικά υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και στη συνέχεια υπουργός Υποδομών και Μεταφορών.
Τον Σεπτέμβριο του 2015 εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ (στην πρώτη κυβέρνηση Τσίπρα ήταν εξωκοινοβουλευτικός υπουργός) και στις εκλογές του 2019 εξελέγη στην περιφέρεια Α' Ανατολικής Αττικής.
Ρυγχοκαρχαρίας

Ανατομία

Το σχήμα του ρυγχοκαρχαρία μοιάζει με βελόνα και έχει μια μυτερή και μακριά μύτη. Οι ρυγχοκαρχαρίες έχουν ένα πολύ υδροδυναμικό σχήμα. Σε συνδυασμό με την χαρακτηριστική για τις Λαμνίδες αερόβια μυϊκή αναπνοή, ο ρυγχοκαρχαρίας μπορεί να αναπτύξει εντυπωσιακή ταχύτητα και μετακινείται με μεγάλη ευκινησία.
Το ουριαίο πτερύγιο έχει σχήμα ημισελήνου. Τα δευτερεύοντα ραχιαία πτερύγια είναι πολύ μικρότερο από ό, τι το πρώτο. Οι κορυφές των θωρακικών πτερύγιων, και το πρώτο ραχιαίο πτερύγιο στρογγυλοποιείται στους νεότερους καρχαρίες. Το δέρμα του ρυγχοκαρχαρία έχει πολύ λειαντικά πλακοειδή λέπια για μείωση της τριβής κατά τη διάρκεια της κολύμβησης, σαν τα λακκάκια μιας μπάλας του γκολφ.

Ενδιαίτημα

Οι ρυγχοκαρχαρίες απαντώνται σε υπεράκτιες εύκρατες και τροπικές θάλασσες σε όλο τον κόσμο. Πρόκειται για πελαγικά είδη που μπορούν να βρεθούν από την επιφάνεια μέχρι σε βάθος 150 m, συνήθως μακριά από την ακτή αν και κατά καιρούς πιο κοντά στην ακτή, γύρω νησιά. Είναι ένας από τους μόλις τέσσερις γνωστούς ενδόθερμους καρχαρίες, σπάνια βρίσκεται σε ύδατα ψυχρότερα από 16 ° C.
Στο δυτικό Ατλαντικό μπορεί να βρεθεί από την Αργεντινή και τον Κόλπο του Μεξικού μέχρι την Νέα Σκωτία. Στα ύδατα του Καναδά αυτοί οι καρχαρίες δεν είναι ούτε άφθονοι ούτε σπάνιοι. Η ύπαρξη ξιφία είναι μια καλή ένδειξη για ρυγχοκαρχαρίες, καθώς ο πρώτος αποτελεί τροφή για το δεύτερο και προτιμά παρόμοιες περιβαλλοντικές συνθήκες.
Οι ρυγχοκαρχαρίες διανύουν μεγάλες αποστάσεις για να αναζητήσουν λεία ή συντρόφους. Τον Δεκέμβριο του 1998, ένα θηλυκό με ετικέτα από την Καλιφόρνια συνελήφθη στον κεντρικό Ειρηνικό από ένα ιαπωνικό ερευνητικό σκάφος, που σημαίνει ότι αυτό το ψάρι ταξίδεψε πάνω από 2.750 χιλιόμετρα. Ένα άλλο κολύμπησε 2.128 χιλιόμετρα σε 37 ημέρες, κατά μέσο όρο 58 χλμ σε μια ημέρα.

Διατροφή

Οι ρυγχοκαρχαρίες τρέφονται κυρίως με κεφαλόποδα, οστεώδη ψάρια όπως κολιοί, τόννοι, παλαμίδες και ξιφίες, αλλά μπορεί να φάνε και άλλους καρχαρίες, φώκιες, θαλάσσιες χελώνες και θαλασσοπούλια. Κυνηγούν κολυμπώντας κατακόρυφα προς τα πάνω και σκίζουν κομμάτια από τα πλευρά και τα πτερύγια των θηραμάτων τους. Οι ρυγχοκαρχαρίες κολυμπούν κάτω από το θήραμά τους, ώστε να μπορούν να δουν τι είναι πάνω και έχουν μεγάλη πιθανότητα να επιτεθούν στη λεία τους προτού αυτή το αντιληφθεί. Το δάγκωμα στο μίσχο της ουράς μπορεί να ακινητοποιήσει το θήραμα. Στο Ganzirri και στο Λίπαρι, Σικελία, έχουν βρεθεί ρυγχοκαρχαρίες με ακρωτηριασμένα κομμάτια από ξιφίες σφηνωμένα στο κεφάλι και τα βράγχια τους, γεγονός που υποδηλώνει ότι ο ξιφίας τραυματίζει σοβαρά και πιθανόν σκοτώνει ρυγχοκαρχαρίες. Επιπλέον, σε αυτό το μέρος, στο τέλος της άνοιξης και στις αρχές του χρόνου το καλοκαίρι, που αντιστοιχούν στο κύκλο αναπαραγωγής του ξιφία του, δείχνει ότι αυτούς κυνηγούν οι ρυγχοκαρχαρίες, ενώ οι ξιφίες είναι πιο ευάλωτοι, χαρακτηριστικό πολλών αρπακτικών.
Σταθμός Αγία Μαρίνα (Μετρό Αθήνας)

Περιγραφή

Ο σταθμός είναι υπόγειος και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες. Πλησίον του σταθμού κατασκευάστηκε σταθμός μετεπιβίβασης, ο οποίος διαθέτει χώρο στάθμευσης 383 θέσεων.  
Η μετακίνηση από την Αγία Μαρίνα προς τον σταθμό Σύνταγμα καλύπτεται σε 10 λεπτά και προς το Αεροδρόμιο σε 50 λεπτά, ενώ παράλληλα η επέκταση αυτή έχει ως κύριο στόχο να εξυπηρετήσει συγκοινωνιακά την ευρύτερη περιοχή του Αιγάλεω, του Χαϊδαρίου και της Αγίας Βαρβάρας και ειδικότερα το Νοσοκομείο Λοιμωδών Νόσων, το Δρομοκαΐτιο Θεραπευτήριο, το Αττικό Νοσοκομείο και τις εμπορικές επιχειρήσεις της περιοχής.

Ιστορικό

Οι εργασίες για την κατασκευή του σταθμού ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 2007 και ολοκληρώθηκαν τον Φεβρουάριο του 2012, χωρίς ωστόσο να καταστεί εφικτή η παράδοσή του στο επιβατικό κοινό, λόγω του γεγονότος ότι παρέμενε σε εκκρεμότητα η εγκατάσταση του συστήματος σηματοδότησης των συρμών από την εταιρεία Siemens λόγω του σχετικού σκανδάλου. Τελικά ο σταθμός ξεκίνησε να λειτουργεί στις 14 Δεκεμβρίου 2013.

Ονομασία

Ο σταθμός δεν φέρει την ονομασία Αγία Βαρβάρα επειδή αυτή θα δινόταν σε άλλο σταθμό υπό κατασκευή που βρίσκεται στο κέντρο του Δήμου. Έφερε αρχικά την ονομασία Χαϊδάρι, αλλά ύστερα από διαμαρτυρίες επειδή δεν βρίσκεται εντός του ομώνυμου δήμου επιλέχθηκε να ονομαστεί από τη γειτονική εκκλησία της Αγίας Μαρίνας.

Υπόγειος χώρος στάθμευσης

Ο σταθμός διαθέτει ελεγχόμενο υπόγειο χώρο στάθμευσης συνολικής χωρητικότητας 383 θέσεων ο οποίος τέθηκε σε λειτουργία στις 14 Δεκεμβρίου 2013. Κατασκευάστηκε παράλληλα με την κατασκευή του Σταθμού Μετρό, επί της Ιεράς Οδού, μεταξύ των οδών Κρήνης και Αγ. Μαρίνας. Ο χώρος στάθμευσης εκτείνεται σε ένα υπόγειο επίπεδο, ισόγειο, τρεις ορόφους και δώμα (συνολικά 6 επίπεδα) και συνδέεται απευθείας με τον χώρο επικυρώσεως εισιτηρίων μέσω υπόγειας διόδου. Παρέχει τη δυνατότητα ηλεκτρονικής πληροφόρησης για τις ελεύθερες θέσεις. Λειτουργεί παράλληλα με το ωράριο λειτουργίας του Μετρό Αθήνας και παραμένει κλειστός τις Κυριακές και Αργίες.
Ναός Αγίου Γεωργίου Βραυρώνας-Μαρκόπουλου

Ο ναός Αγίου Γεωργίου Βραυρώνας-Μαρκόπουλου είναι κτισμένος μέσα σε αρχαιολογικό χώρο, συγκεκριμένα εκεί που είναι ο ναός της Άρτεμις. Βρίσκεται κάποια μέτρα πιο πέρα από την Παλαιοχριστιανική Βασιλική Βραυρώνας. Χρονολογείται στα μέσα του 15ου αιώνα. Αποτελεί αξιοθέατο του αρχαιολογικού χώρου της Βραυρώνας και ανήκει στην ενορία Αγίου Νικολάου Μαρκοπούλου. Γιορτάζει την ημέρα της ονομαστικής γιορτής του Αγίου Γεωργίου στις 23 Απριλίου ή τη Δευτέρα του Πάσχα με εσπερινό και Θεία Λειτουργία. Υπήρξε ασκητήριο του Αγίου Τιμοθέου κατά τα τέλη του 16ου αιώνα κατά την περίοδο της πρώιμης Τουρκοκρατίας.

Αρχιτεκτονική

Είναι κτισμένος βορειοδυτικά στον ιερό βράχο και ένα τμήμα του είναι λαξευμένο μέσα σε αυτόν. Είναι μονόχωρος τύπος ναού της υστεροβυζαντινής περιόδου. Η στέγη του είναι με κεραμίδια και γενικά ολόκληρο το μικρό εκκλησάκι είναι κατασκευασμένο από υλικά που κρατούν από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια. Έχει τρούλο και είναι δίριχτη. Ο τρούλος στηρίζεται σε τυφλά αψιδώματα και σταυροειδώς και αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του ναού. Είναι επίσης οκταγωνικός. Τα παράθυρα του είναι πολεμιστροειδή και σκαλισμένα στα σημεία του ορίζοντα. Μια "τυφλή" και ακανόνιστη κόγχη Ιερού υπάρχει στην ανατολική πλευρά, που φτάνει μέχρι τα κεραμίδια. Στα δυτικά υπάρχει θολοσκεπής νάρθηκας, με υπερυψωμένη κεραμωτή στέγαση, που μαζί με τον τρούλο δημιουργεί ένα δίδυμο υπερυψωμένων απολήξεων.

Ιστορία

Το 1962 αποκαταστάθηκε μεγάλο μέρος του, καθώς αφαιρέθηκαν προσκτίσματα νεότερης κατασκευής που δε χρειάζονταν από τη δυτική πλευρά του. Ακόμη αφαιρέθηκε νεότερο κτιστό τέμπλο που θεωρήθηκε ευτελές, καθώς και πλακίδια δαπέδου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αποκαλυφθεί το αρχικό δάπεδο.
Είναι φανερό πως υπήρχε στη θέση του μεγαλύτερος χριστιανικός ναός, κάτι που γίνεται αντιληπτό από το τμήμα ημικυκλικής αψίδας που βρίσκεται μπροστά από τη μικρή κόγχη του και τους ραβδωτούς κίονες. Τα λαξεύματα επάνω στο βράχο καταδεικνύουν ίχνη παλαιότερων κτισμάτων που συνδέονταν με τον αρχαίο ναό.
Περίπου το 1580 όταν ο Άγιος Τιμόθεος αποφάσισε πως ήθελε περισσότερη ησυχία, κατέφυγε στη Βραυρώνα, όπου επισκεύασε το ναό. Το χρησιμοποίησε ως ησυχαστήριο, όπως και μια σπήλια εκεί κοντά. Αγόρασε την περιοχή "Παλαιός Βραώνας", ανακαίνισε το χώρο, έφτιαξε καινούργιες τοιχογραφίες και έχτισε καινούργια κελιά. 
Η είσοδος στο χώρο είναι δυνατή μόνο κατά τις ώρες λειτουργίας του αρχαιολογικού χώρου, ενώ ο ναός είναι κλειστός από την αρχαιολογική υπηρεσία.

Αγιογραφίες

Οι αγιογραφίες του ήταν σπουδαία φιλοτεχνήματα όμως σώζονται λίγες όπως αυτή του Αγίου Τιμοθέου που είναι σπάνια. Κατά τις εργασίες συντήρησης το 1960 βρέθηκαν τοιχογραφίες πριν το 1589 όπως αυτή του Αγίου Κοσμά με 4 στιθάρια και κόσμημα στη βάση του νότιου τοίχου.
Διεθνές Αεροδρόμιο Γκάτγουικ

Ο αερολιμένας του Γκάτγουικ (αγγλ. Gatwick, IATA: LGW, ICAO: EGKK) είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος αερολιμένας του Λονδίνου και ο δεύτερος πιο πολυάσχολος αερολιμένας του Ηνωμένου Βασιλείου μετά από το Διεθνές Αεροδρόμιο Χίθροου. Είναι επίσης ο πιο πολυάσχολος ενιαίος αερολιμένας διαδρόμων, και ο 22ος πιο πολυάσχολος αερολιμένας (7ος από την άποψη των διεθνών επιβατών) στον κόσμο από την άποψη των επιβατών ετησίως.
Βρίσκεται στην περιοχή Crawley, στο δυτικό Σάσσεξ και απέχει 5 χλμ. βόρεια από το κέντρο της πόλης, 46 χλμ. νότια του Λονδίνου και 40 χλμ. βόρεια του Μπράϊτον.
Το Γκάτγουικ έχει μια δημόσια άδεια αεροδρομίων χρήσης CAA (αριθμός P528) που επιτρέπει τις πτήσεις για τις δημόσιες συγκοινωνίες των επιβατών ή για τις οδηγίες πτήσεων. Με περίπου 200 προορισμούς, ο αερολιμένας χειρίστηκε πάνω από 34 εκατομμύρια επιβάτες με 263.363 αεροσκάφη την χρονική περίοδο 2006.
Πολλές πτήσεις από και προς τις ΗΠΑ χρησιμοποιούν επίσης το Γκάτγουικ λόγω των περιορισμών στις υπερατλαντικές διαδικασίες από το Heathrow. Ο αερολιμένας είναι το δεύτερο κομβικό σημείο για την British Airways και την Virgin Atlantic.
Το 1979, όταν πραγματοποιήθηκε η τελευταία σημαντική επέκταση, μια συμφωνία επιτεύχθηκε με το τοπικό συμβούλιο για να μην επεκταθεί περαιτέρω το αεροδρόμιο πριν από το 2019, αλλά οι πρόσφατες προτάσεις να χτιστεί ένας δεύτερος διάδρομος κατάλληλος για τα μεγάλα αεριωθούμενα αεροπλάνα στο Γκάτγουικ, οδήγησαν στις διαμαρτυρίες για τον αυξανόμενο θόρυβο, την ρύπανση και την κατεδάφιση των σπιτιών και των χωριών.
Βραβείο Πριγκίπισσα των Αστουριών

Τα Βραβεία Πριγκίπισσα των Αστουριών απονέμονται από το Ίδρυμα Πριγκίπισσα των Αστουριών (Fundación Princesa de Asturias) σε άτομα από όλο τον κόσμο κάθε χρόνο, με διακρίσεις στις επιστήμες, στον ανθρωπισμό και στα κοινά. Ανακοινώνονται στο Οβιέδο και απονέμονται από τον Φελίπε, διάδοχο του ισπανικού θρόνου. Θεσμοθετήθηκαν το 1981.