google/wiki40b huggingface dataset:
Ανρί Ζιφάρ

Σταδιοδρομία

Ο Μπατίστ Ανρί Ζακ Ζιφάρ (Baptiste Henri Jacques Giffard) γεννήθηκε στο Παρίσι το 1825. Εφηύρε το μπεκ και το πηδαλιουχούμενο αερόστατο του Ζιφάρ, ένα αερόπλοιο τροφοδοτούμενο με ατμομηχανή, και με βάρος πάνω από 180 κιλά (400 λίβρες). Το σχέδιο του στηρίχθηκε σε αυτό του Ζαν-Μπατίστ Μαρί Μενιέ ντε Λα Πλας. Ήταν το πρώτο επιβατηγό αεροσκάφος του κόσμου (τότε γνωστό ως πηδαλιουχούμενο αερόστατο) Τόσο πρακτικό όσο και κατευθυνόμενο, το αερόπλοιο υδρογόνου ήταν εξοπλισμένο με ατμομηχανή 3 ίππων και κατευθυνόταν με προπέλα. Η μηχανή ήταν εξοπλισμένη με ένα χωνί στραμμένο προς τα κάτω. Ο ατμός αναμιγνυόταν με τα αέρια καύσης στην προσπάθεια να σταματήσουν οι σπινθήρες που ανέβαιναν μέχρι τον σάκο αερίου. Εγκατέστησε επίσης ένα κάθετο πηδάλιο.
Στις 24 Σεπτεμβρίου του 1852 ο Ζιφάρ έκανε την πρώτη κινούμενη και ελεγχόμενη πτήση ταξιδεύοντας 27 χιλιόμετρα από το Παρίσι μέχρι την Τραπ. Ο αντίθετος άνεμος ήταν πολύ δυνατός για να του επιτρέψει να προχωρήσει, έτσι δεν κατάφερε να επιστρέψει στην αφετηρία του. Ωστόσο, πέτυχε να κάνει στροφές και κύκλους, αποδεικνύοντας ότι ένα τροφοδοτούμενο αερόπλοιο μπορούσε τόσο να καθοδηγείται όσο και να ελέγχεται.
Στον Ζιφάρ δόθηκε ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το μπεκ στις 8 Μαΐου του 1858. Αν και αυτό ήταν ασυνήθιστο, ο ίδιος είχε επεξεργαστεί επιμελώς τη θεωρία αυτής της εφεύρεσης πριν προβεί σε οποιοδήποτε πείραμα, έχοντας εξηγήσει την ιδέα του από το 1850. Και άλλοι είχαν δουλέψει χρησιμοποιώντας αεριωθούμενα, ιδιαίτερα ο Μπουρντόν ο οποίος κατοχύρωσε μία παρόμοια συσκευή το 1857.
Το 1863 διορίστηκε Σεβαλιέ (Chevalier=Ιππότης) της Légion d'honneur (Λεγεώνα της τιμής).

Θάνατος και μνήμη

Αντιδρώντας στη μείωση της όρασής του, ο Ζιφάρ αυτοκτόνησε το 1882, αφήνοντας την περιουσία του στο έθνος για ανθρωπιστικούς και επιστημονικούς σκοπούς. Το όνομά του είναι ένα από τα 72 ονόματα στον πύργο του Άιφελ.
Nissan 300ZX

Το Nissan 300ZX, γνωστό επίσης ως Datsun 300ZX το διάστημα 1983 - 1985, ήταν ένα σπορ αυτοκίνητο της ιαπωνικής αυτοκινητοβιομηχανίας Nissan. Ειδικότερα στην Ιαπωνία, διατέθηκε ως Nissan Fairlady Z.
Αποτέλεσε το τρίτο κατά σειρά μοντέλο της σειράς σπορ μοντέλων Z της Nissan, αντικαθιστώντας το Nissan 280ZX. Η πρώτη γενιά του 300ZX παρουσιάστηκε το 1983, υπό τον κωδικό Z31, και έμεινε στην παραγωγή έως το 1989, οπότε και παρουσιάστηκε η δεύτερη γενιά του, υπό τον κωδικό Ζ32. Το 1995 σταμάτησε η εξαγωγή του μοντέλου στην Ευρώπη και το 1996 διακόπηκε και στις ΗΠΑ, αν και στην Ιαπωνία η παραγωγή του έφτασε έως τον Αύγουστο του 2000. Συνολικά κατασκευάστηκαν 494.070 αντίτυπα σειράς 300ZX στα 17 χρόνια της παραγωγής του: 329.900 από την πρώτη γενιά και 164.170 από τη δεύτερη. Τελικώς, 2 έτη μετά τη διακοπή του, τον Ιούνιο του 2002, έφτασε ο διάδοχος του 300ΖΧ και ήταν το 350Z.
Λευκάδα Φθιώτιδας

Διοικητική εξέλιξη

Κατά την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους, η Λευκάδα αποτέλεσε τμήμα του δήμου Σπερχειάδας, με έδρα την Παλαιοβράχα, που ανήκε στην επαρχίας Φθιώτιδας, του νομού Φωκίδας και Λοκρίδας.
Το 1912 με τον νόμο "Περί Δήμων και Κοινοτήτων" αναγνωρίστηκε, για πρώτη φορά, ως αυτόνομη κοινότητα του Νομού Φθιώτιδας-Φωκίδας, καθώς πληρούσε και τις δύο προϋποθέσεις, δηλαδή είχε πληθυσμό πάνω από 300 κατοίκους και διέθετε σχολείο στοιχειώδους εκπαίδευσης.
Το 1997 μετατράπηκε σε Δημοτικό Διαμέρισμα του καποδιστριακού Δήμου Σπερχειάδας, με έδρα τη Σπερχειάδα.
Από την 1η Ιανουαρίου 2011 αποτελεί Τοπική Κοινότητα του καλλικρατικού Δήμου Μακρακώμης, με έδρα τη Σπερχειάδα.

Εκκλησίες

Η μοναδική εκκλησία της Λευκάδας είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου. Εορτάζει στις 20 Μαΐου (Ανακομιδή και μετακομιδή του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Νικολάου Επισκόπου Μύρων της Λυκίας, του Θαυματουργού).
Η ενορία της Λευκάδας υπάγεται στην ΙΒ' Αρχιερατική Περιφέρεια Σπερχειάδος & Γαρδικίου, της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος.
Σκάνδιο

Ιστορία

Ο Μεντελέγιεφ προέβλεψε την ύπαρξη ενός χημικού στοιχείου, που ονόμασε «εκαβόριο», με ατομική μάζα 40-48 amu το 1869. Δέκα χρόνια αργότερα ο Λαρς Φρέντρικ Νίλσον (Lars Fredrik Nilson) ανακάλυψε το τότε νέο χημικό στοιχείο σε μεταλλεύματα ευξενίτη και γαδολινίτη από τη Σκανδιναβία. Κατάφερε να απομονώσει 2 g οξείδιο του σκανδίου (Sc₂O₃) με υψηλή καθαρότητα. Το ονόμασε «σκάνδιο», από τη λατινική λέξη «Scandia» που σημαίνει Σκανδιναβία. Ο Νίλσον (Nilson) δεν γνώριζε τότε την πρόβλεψη του Μεντελέγιεφ, αλλά ο Per Teodor Cleve αναγνώρισε τη συνεισφορά και τον ανέφερε.
Το μεταλλικό σκάνδιο απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1937 με ηλεκτρόλυση του (σχετικά) εύτηκτου μίγματος χλωριούχου καλίου (KCl), χλωριούχου λιθίου (LiCl) και χλωριούχου σκανδίου (ScCl₃), στου 700-800 °C. Η πρώτη λίβρα 99% καθαρού σκανδίου παράχθηκε το 1960. Η πρώτη χρήση του για παραγωγή κράματος με αλουμίνιο έγινε το 1971, ως αμερικανική πατέντα, αλλά πολύ σύντομα ανάλογα κράματα ανέπτυξε και η τότε ΕΣΣΔ .

Ισότοπα του σκανδίου

Στη φύση το σκάνδιο αποτελείται από ένα σταθερό ισότοπο, το ⁴⁵Sc, με πυρηνικό σπιν 7/2. Άλλα 13 ραδιοϊσότοπα έχουν χαρακτηριστεί, περιλαμβάνοντας το σταθερότερο από αυτά ⁴⁶Sc με ημιζωή 83,8 ημέρες, το ⁴⁷Sc με ημιζωή 3,35 ημέρες και το ⁴⁸Sc με ημιζωή 43,7 ώρες. Τα υπόλοιπα 10 ραδιοϊσότοπα έχουν ημιζωή λιγότερη από 4 ώρες. Επίσης, το σκάνδιο έχει ακόμη 12 μετακαταστάσεις, η μακροβιότερη από τις οποίες είναι η ⁴⁴ᵐ²Sc με ημιζωή 58,6 ώρες. Τα ισότοπα του σκανδίου έχουν ατομική μάζα 40 - 54 amu.
Ιωάννης Σταύρακας

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1930 στη Λευκάδα. Κατατάχθηκε στο Σώμα της τότε Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής το 1950, αρχικά ως απλός χωροφύλακας, ενώ το 1959 ονομάσθηκε αξιωματικός. Φοίτησε σε διάφορες σχολές των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων.
Το 1967 αποτάχθηκε από τη χούντα λόγω των δημοκρατικών του φρονημάτων. Επέστρεψε στη Χωροφυλακή τον Ιούλιο του 1975.
Μεταξύ άλλων, διατέλεσε διοικητής της περιβόητης Ασφάλειας Προαστείων της Χωροφυλακής (Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Προαστείων Πρωτευούσης) καθώς και διευθυντής Αντικατασκοπείας της τότε Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΚΥΠ, η σημερινή ΕΥΠ). Το 1985 προάχθηκε σε αντιστράτηγο και τοποθετήθηκε προϊστάμενος του Κλάδου Διοικητικής Υποστήριξης του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, ενώ τον Απρίλιο του 1986 έγινε αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας.
Παρέμεινε αρχηγός μόνο για οκτώ μήνες, καθώς τον Δεκέμβριο του 1986 αντικαταστάθηκε από τον Νίκωνα Αρκουδέα. Οι λόγοι της αποστρατείας του, σύμφωνα με τον Τύπο, ήταν οι διαφωνίες του με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Αντώνη Δροσογιάννη.
Μετά την αποστρατεία του, διορίστηκε δύο φορές νομάρχης Κορινθίας από τις κυβερνήσεις Ανδρέα Παπανδρέου, από τον Ιούνιο του 1987 μέχρι τον Ιούλιο του 1989, και από τον Οκτώβριο του 1993 μέχρι τον Ιανουάριο του 1995 (οπότε παρέδωσε στον  πρώτο εκλεγμένο νομάρχη, Άγγελο Μανωλάκη).
Full Circle

Τραγούδια

1. Get Up and Dance (Krieger, Manzarek) - 2:26

2. 4 Billion Souls (Krieger) - 3:18

3. Verdilac (Krieger, Manzarek) - 5:40

4. Hardwood Floor (Krieger) - 3:38

5. Good Rockin (Brown) - 4:22

6. The Mosquito (Krieger, Manzarek, Densmore) - 5:16

7. The Piano Bird (Densmore, Conrad) - 5:50

8. It Slipped My Mind (Krieger) - 3:11

9. The Peking King and the New York Queen (Manzarek) - 6:25
Αλίτης

Χαρακτηριστικά

Είναι ορυκτό ιζηματογενούς προελεύσεως, χαρακτηριζόμενο ως "εβαπορίτης", επειδή προέρχεται από εξάτμιση υδάτινων μαζών, στις οποίες υπήρχε διαλυμένο. Γι' αυτό συνδέεται και με άλλους εβαπορίτες, όπως ο συλβίνης, η γύψος, ο ανυδρίτης και ο δολομίτης. Διαλύματά του συνδέονται, επίσης, με την εμφάνιση πετρελαίου, ανευρισκόμενα στην βάση του πετρελαιοφόρου κοιτάσματος.
Η φύση του ορυκτού μπορεί να διαπιστωθεί με απλή γευστική δοκιμασία. Ωστόσο, αυτή πρέπει να γίνεται ως εξής: Ο δοκιμαστής βρέχει ένα από τα δάκτυλά του, με το βρεγμένο δάκτυλο τρίβει ελαφρά το ορυκτό και στην συνέχεια δοκιμάζει την γεύση από το δάκτυλο. Αυτό γίνεται επειδή η απευθείας επαφή του ορυκτού με την γλώσσα μπορεί να προκαλέσει διάλυση μεγαλύτερης ποσότητάς του και, καθώς η σύσταση του δείγματος είναι άγνωστη, είναι πιθανόν να περιέχει δηλητηριώδεις προσμίξεις.
Ο αλίτης απαντά σε πολλά μέρη ανά τον κόσμο. Οι πλέον γνωστές εμφανίσεις του είναι στην περιοχή του Σάλτσμπουργκ (Αυστρία, η πόλη οφείλει το όνομά της στον (αλμυρό) ποταμό Σάλτσα (Salza) που την διασχίζει, αφού πρώτα διέλθει από αποθέσεις αλίτη), στην Γερμανία, στην Σιλεσία της Πολωνίας, όπου παρουσιάζονται κοιτάσματα με πολύ όμορφους κρυστάλλους, στην Ισπανία, στην Ρουμανία, στον Καναδά, στο Μεξικό. Στην περιοχή της Μυλούζ της Γαλλίας εμφανίζονται χαρακτηριστικές ινώδεις μορφές του, ενώ στην Αυστραλία απαντά σταλακτιτική παραλλαγή του.
Στις ΗΠΑ εκτεταμένες εμφανίσεις αλίτη υπάρχουν κατά μήκος των Απαλαχίων ορέων αλλά και κατά μήκος των ακτών του Τέξας και της Λουϊζιάνα. Το μεγαλύτερο, όμως, κοίτασμα στον κόσμο απαντά στην περιοχή Σαλάρ ντε Ουγιούνι (Salar de Uyuni) της Βολιβίας, το οποίο δεν έχει τύχει, ακόμη, εντατικής εκμετάλλευσης.
Ο αλίτης σπάνια χρησιμοποιείται ως εδώδιμος. Οι βασικές του χρήσεις είναι στα ψυκτικά μίγματα (καταβιβάζει το σημείο πήξης του νερού) και, γι' αυτό, ρίπτεται στα παγωμένα οδοστρώματα, για να προκαλέσει τήξη του πάγου. Αν είναι αρκετά καθαρός, χρησιμοποιείται και στην βιομηχανία για την παρασκευή νατρίου, χλωρίου, υδροχλωρίου, αλάτων του νατρίου και υποχλωριωδών αλάτων.
Magic Bus: The Who on Tour

Τραγούδια του δίσκου

1. Disguises (Mono) (Townshend) - 3:14
2. Run Run Run (Stereo) (Townshend) - 2:44
3. Dr. Jekyll and Mr. Hyde (Mono) (Entwistle) - 2:27
4. I Can't Reach You (Stereo) (Townshend) - 3:05
5. Our Love Was, Is (Stereo) (Townshend) - 3:09
6. Call Me Lightning (Mono) (Townshend) - 2:25
7. Magic Bus (American Version - Stereo) (Townshend) - 3:21
8. Someone's Coming (Mono) (Entwistle) - 2:33
9. Doctor, Doctor (Mono) (Entwistle) - 3:02
10. Bucket T (Mono) (Altfeld, Christian, Torrence) - 2:11
11. Pictures of Lily (Mono) (Capehart, Cochran) - 2:43
Απόδραση

Ελληνική νομοθεσία

Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία (Ποινικό Δίκαιο) η απόδραση χαρακτηρίζεται πλημμέλημα και κατά το άρθρο 173 του Ποινικού Κώδικα  προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι ένα χρόνο. Η ποινή αυτή εκτίεται, μετά βέβαια τη σύλληψη του δραπέτη, αθροιστικά, δηλαδή μετά την ολοκλήρωση της έκτισης της πρότερης ποινής που είχε επιβληθεί και κρατούνταν, και όχι βάσει των διατάξεων κατά συρροή.
Υπόψη ότι ο νομοθέτης αναγνωρίζει την έμφυτη τάση του ανθρώπου προς απόκτηση της ελευθερίας του και της εξ αυτής ψυχική φόρτιση που μπορεί να έχει ο δράστης, και  γι΄ αυτό και η ποινή προβλέπεται μικρή.
Σημειώνεται ότι στον πρώτο ελληνικό ποινικό νόμο που συντάχθηκε επί βασιλείας Όθωνα, όταν όπως λέγεται ασκούσε απόλυτη μοναρχία, η πράξη αυτή δεν χαρακτηριζόταν κολάσιμη, όπως συνέβαινε και σε άλλες Ηγεμονίες της Ευρώπης, (Γερμανική Αυτοκρατορία, Γαλλική Αυτοκρατορία κ.ά.), ενώ υπάρχουν και πολλά παραδείγματα Ηγεμόνων που στη συνέχεια όταν συλλαμβάνονταν οι δραπέτες τους χάριζαν το υπόλοιπο των ποινών τους και τους ελευθέρωναν, ή άλλους που τους προσλάμβαναν ακόμα και στις υπηρεσίες τους, όπως χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση ήταν των κουρσάρων.
Σε νεότερη όμως αναθεώρηση του ελληνικού ποινικού νόμου προστέθηκε το παραπάνω άρθρο 173, συνέχεια του οποίου και το άρθρο 174 που περιλαμβάνει τη "στάση κρατουμένων", με βαρύτερες ποινές, "βιαιοπραγίες κατά σωφρονιστικών υπαλλήλων" κ.λπ.
Κατ΄ αντιστοιχία ταυτόσημες διατάξεις  για ίδιο αδίκημα τελούμενο από στρατιωτικό προβλέπει και ο στρατιωτικός ποινικός κώδικας κατά τα άρθρα 89 και 90.
Φερδινάνδος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Βιογραφία

Όταν παντρεύτηκε την Άννα της Ουγγαρίας (1521) ο αδελφός του Κάρολος Ε΄ αναγνώρισε με τη συνθήκη του Βορμς την κυριότητα του Φερδινάνδου στα πέντε κράτη των Αψβούργων και έπειτα τον τίτλο του διοικητή της Ν. Γερμανίας, του Τιρόλου και της Άνω Αλσατίας.
Μετά το θάνατο του Λουδοβίκου Β΄ της Ουγγαρίας (1526) εκλέχτηκε βασιλιάς της Βοημίας και της Ουγγαρίας. Αναγκάστηκε τότε να αντιμετωπίσει την επίθεση των Τούρκων κατά της Βιέννης. Δεν κατόρθωσε να καταλάβει τη Βούδα και αναγκάστηκε να υπογράψει οκταετή ανακωχή έναντι ετήσιας καταβολής φόρου υποτέλειας στο σουλτάνο και να αναγνωρίσει στην Τρανσυλβανία την αντίπαλη δυναστεία του Ιωάννη Ζαπόλυα.
Αρκετά μετριοπαθής στα θρησκευτικά θέματα, υπήρξε ένας από τους κυριότερους εμπνευστές της ειρήνης του Άουγκσμπουργκ (1555). Στο εσωτερικό εγκαινίασε μεγάλες μεταρρυθμίσεις, που άνοιξαν το δρόμο για τη μετατροπή της Αυστρίας σε σύγχρονο κράτος συγκεντρωτικό και οργανωμένο. Το 1531 εκλέχτηκε βασιλιάς των Ρωμαίων και το 1551, μετά την παραίτηση του Καρόλου Ε', έγινε αυτοκράτορας της Γερμανίας.
Λουί ντε Κωλλερύ

Βιογραφία

Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης, ο καλλιτέχνης γεννήθηκε στο χωριό Κωλερύ, κοντά στο Καμπραί, (ολλανδικά: Κάμεραικ (Kamerijk)), απ' όπου προέρχεται και το όνομά του. Αυτό είναι πιθανόν, καθώς η σύζυγός του Μαρία Άντριενσενς (Maria Adriaenssens) και τα παιδιά τους κληρονόμησαν κάποιες γαίες εκεί μετά τον θάνατό του. Ελάχιστα είναι γνωστά για τον πρώιμο βίο του. Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1593 στην Αμβέρσα Ήταν μαθητής του Γιόος ντε Μόμπερ κατά την περίοδο 1593-1594 και του Φρανς Φράνκεν Ι και συμμαθητής με τον Φρανς Φράνκεν ΙΙ, ο οποίος ειδικευόταν σε πίνακες μικρού και μεσαίου μεγέθους και μετέβη στην Ιταλία όταν ήταν νέος, πιθανόν με τον Κωλλερύ. Στο RKD δεν αναφέρεται ταξίδι του στην Ιταλία, αν και ο σύγχρονός του και ζωγράφος από το Καμπραί Βενσάν Μαλό πραγματοποίησε του ταξίδι, το οποίο αποτελούσε ένα είδος τελετουργίας για τους σοβαρούς καλλιτέχνες. Η χρονολογία μετάβασής του, αν πήγε, είναι άγνωστη, ωστόσο σύμφωνα με το Μουσείο του Μετς διέμεινε στη Ρώμη για άγνωστο χρονικό διάστημα, και από το έργο του φαίνεται ότι επισκέφθηκε και τη Βενετία και τη Φλωρεντία, καθώς απεικονίζει σκηνές από αυτές τις πόλεις. Το 1602 γίνεται "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας.
Ο Κωλλερύ στράφηκε προς τη θεματολογία της καθημερινής ζωής και ζωγράφισε ποικιλία σκηνών: Καρναβάλι στον πάγο, πυροτεχνήματα, ταυρομαχίες, αλληγορίες και συναθροίσεις ανθρώπων σύμφωνα με τη Σχολή του Φονταινεμπλώ. Ζωγράφισε, επίσης, τοπία, στα οποία είναι εμφανής η επιρροή του δασκάλου του Γιόος ντε Μόμπερ. Σημαντικές είναι και οι απεικονίσεις Αυλικών ακολούθων, τόσο σε κλειστούς χώρους όσο και σε κήπους. Ζωγράφισε, επίσης, και ορισμένα έργα με θρησκευτικά θέματα, όπως Η Σταύρωση (σήμερα στο Μουσείο Πράδο της Μαδρίτης, που ήταν τόσο επιτυχημένη, ώστε δημιούργησε και αρκετά αντίγραφά της.
Οι μορφές του διατηρούν κάποια ομοιότητα με αυτές του Ιερώνυμου Φράνκεν ΙΙ, ειδικά στις εκφράσεις του προσώπου και του χρώματος των ματιών, αν και οι μορφές του Κωλλερύ είναι εμφανώς στερεότυπες. Η διάταξη των μορφών του είναι πολύ προσεκτικά σχεδιασμένη και η ομαδοποίηση των μορφών σε διακριτές ομάδες είναι χαρακτηριστικό της τέχνης του. Χρησιμοποιεί ενδιάμεσους τόνους γήινων αποχρώσεων και ώχρας, ερυθρό της Βουργουνδίας καθώς και το λεγόμενο "πράσινο του Βερονέζε". Οι αρχιτεκτονικές του απεικονίσεις έχουν τέτοια χωρική διάταξη, ώστε να θυμίζουν τον Φρέντεμαν ντε Φρις (Vredeman de Vries), του οποίου υπήρξε οπαδός  και του Χέντρικ φαν Στέινβαϊκ (Hendrick van Steenwijck). Η συνεργασία του με άλλους καλλιτέχνες, όπως ο Άμπελ Χρίμμερ (Abel Grimmer) και ορισμένα στερεότυπα, συχνά προκαλούν συγχύσεις ως προς την απόδοση έργων, με τους Φρανς Φράνκεν ΙΙ, Κέρστιεν ντε Κέουνινκ (Kerstiaen de Keunink) ή Άντονι φαν ντε Φέλντε.
Ο ντε Κωλλερύ απεβίωσε το 1621 στην Αμβέρσα και τα έξοδα της κηδείας του κατέβαλε η Συντεχνία του Αγίου Λουκά.
Ντούσκο Μάρκοβιτς

Πρώτα χρόνια και ιδιωτική ζωή

Ο Μάρκοβιτς γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1958 στο Μόικοβατς του Μαυροβουνίου (που αποτελούσε τότε τμήμα της σοσιαλιστικής Γιουγκοσλαβίας). Στην εθνικότητα είναι μαυροβούνιος. Τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο στο Μόικοβατς, και αποφοίτησε από την νομική σχολή του Πανεπιστημίου του Κραγκούγεβατς, στη Σερβία (ΣΟΔΓ).
Είναι παντρεμένος με τρία παιδιά.

Σταδιοδρομία

Το 1983 ο Ντούσκο εργάαστηκε ως νομικός σύμβουλος στο ορυχείο του Μπρσκόβο στη γενέτειρά του, Μόικοβατς.
Το 1986 διορίστηκε γραμματέας του δημοτικού συμβουλίου του Μόικοβατς και δήμαρχος το 1989. Αποχώρησε από τη θέση το 1991, για να διοριστεί γενικός γραμματέας της κυβέρνησης του Μαυροβουνίου επί Μίλο Τζουκάνοβιτς. Το 1997, εξελέγη μέλος της Συνέλευσης του Μαυροβουνίου και το επόμενο έτος έγινε βοηθός υπουργός Εσωτερικών, υπεύθυνος για την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας (SDB).
Το 2005, έπειτα από τη σύσταση της νέας Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας (ΑΝΒ) τον Μάιο του ίδιου έτους, ο Μάρκοβιτς διορίστηκε από το Κοινοβούλιο επικεφαλής του οργανισμού, θέση που κατείχε μέχρι το 2010, οπότε εξελέγη στην κυβέρνηση του Ιγκόρ Λούκιτς: πρώτα ως υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου, στη συνέχεια ως αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός Δικαιοσύνης. Αποχώρησε από την κυβέρνηση το 2015 και την ίδια χρονιά το συνέδριο του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος Σοσιαλιστών (DPS) τον εξέλεξε αντιπρόεδρο του κόμματος. Το 2016, ορίστηκε πάλι ως υπουργός Εσωτερικών.
Στις 25 Οκτωβρίου 2016, δέκα ημέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές, το πολιτικό γραφείο του DPS επέλεξε τον Μάρκοβιτς να αντικαταστήσει τον Μίλο Τζουκάνοβιτς ως πρωθυπουργός. Η υποψηφιότητά του καταδικάστηκε από την αντιπολίτευση, που κατηγόρησε τον Μάρκοβιτς για συμμετοχή σε σκάνδαλα διαφθοράς και της απόκρυψης στοιχείων στην έρευνα για την δολοφονία ενός δημοσιογράφου προσκείμενου στην αντιπολίτευση, το 2014.
Στις 9 Νοεμβρίου 2016 ο Μάρκοβιτς διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο του Μαυροβουνίου Φίλιπ Βουγιάνοβιτς, και στις 28 Νοεμβρίου, ο διορισμός εγκρίθηκε από τα 41 από τα συνολικά 81 μέλη του κοινοβουλίου (με την αντιπολίτευση να μποϊκοτάρει τη συνέλευση), με την υποστήριξη των κροατών και βοσνίων μουσουλμάνων από τα μειονοτικά κόμματα.
Στις 25 Μαΐου 2017 ο Μάρκοβιτς εμφανίστηκε στα πρωτοσέλιδα ανά τον κόσμο, όταν ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ με γρήγορη κίνηση τον έσπρωξε στην άκρη και πήγε μπροστά του προκειμένου να φωτογραφηθεί στη διάρκεια της συνάντηησς κορυφής του ΝΑΤΟ συνάντηση κορυφής, στην οποία συμμετείχε και το Μαυροβούνιο για πρώτη φορά, λίγες ημέρες πριν την επίσημη ένταξη της βαλκανικής χώρας στην συμμαχία. Αργότερα, ο Μάρκοβιτς απάντησε σε ερωτήσεις σχετικά με το περιστατικό μη δίνοντάς του σημασία.
Π'άρι

Το Π'άρι (ασομταβρούλι: Ⴎ, νουσχούρι: ⴎ, μχεντρούλι: პ) είναι το 17ο γράμμα των τριών γεωργιανών αλφαβήτων.
Στο γεωργιανό σύστημα αρίθμησης η τιμή του είναι 80.
Το Π'άρι προφέρεται ως σκληρό Πάρι.
Αχιλλέας Παπαδάτος

Βιογραφία

Εργάστηκε ως δικηγόρος. Εξελέγη βουλευτής Καβάλας αρχικά το 1923  και μετά με το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων το 1926, με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1928, το 1932, το 1933 και το 1936.
Στην κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου υπηρέτησε ως υφυπουργός Γεωργίας από τις 4 Ιουλίου 1928 ως τις 23 Νοεμβρίου 1928. Στις 23 Νοεμβρίου 1928 ο Παπαδάτος παραιτήθηκε από υφυπουργός Γεωργίας και διορίστηκε υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ μέχρι τις 16 Δεκεμβρίου 1929. Το 1930 ήταν διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Πρωθυπουργού.
Θεοδώριχος Αδαμαίος

Εξάβιβλος

Το έργο του είναι σημαντικό κυρίως από το γεγονός ότι δημιούργησε την πρώτη έντυπη έκδοση της Εξάβιβλου (1344-1345) το 1540 στο Παρίσι, με το πρωτότυπο ελληνικό κείμενο και με σχολιασμό επί του κειμένου στα λατινικά, από ένα αρχικό χειρόγραφο το οποίο ήταν σε κακή κατάσταση και δυσανάγνωστο, κάτι που τον ανάγκασε να καταφεύγει σε υποθέσεις για τα περιεχόμενα σε κάποια σημεία καθώς και να κάνει χρήση αστερίσκων όπου δεν ήταν δυνατό να εξαχθεί σχετικά ασφαλές συμπέρασμα.
Αλ Καφ

Ιστορία

Στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου αποτελούσε προσωρινή πρωτεύουσα της χώρας. Κατά τη διάρκεια του Αλγερινού αγώνα ανεξαρτησίας στη πόλη αυτή είχε την έδρα του το το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο της Αλγερίας.
Καρτελάς Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Ο οικισμός, ο οποίος βρέχεται από τα νερά του Ιονίου Πελάγους, βρίσκεται βόρεια της Κυπαρισσίας, από την οποία απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα.

Ιστορία

Ο Καρτελάς είναι νεοσύστατος οικισμός που αναγνωρίστηκε επίσημα μόλις το 2011 και με τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.

Κάτοικοι

Ο οικισμός του Καρτελά, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 43 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.

Κτίρια

Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από κατοικίες και εξοχικά και δεν διαθέτει κτίρια κοινωνικών δραστηριοτήτων, ενώ οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στο Καλό Νερό και την Κυπαρισσία.

Παραλία του Καρτελά

Μπροστά από τον οικισμό βρίσκεται η Παραλία του Καρτελά, η οποία εκτείνεται σε μήκος περίπου 1 χιλιομέτρου και η ακτή της αποτελείται από άμμο και βότσαλα. Η παραλία αυτή θεωρείται από τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, ως μια καλή επιλογή για επισκέπτες οι οποίοι θέλουν να κολυμπήσουν σε πεντακάθαρα νερά και να απολαύσουν, με ελεύθερη παραμονή ή οργανωμένη υποδοχή με ομπρέλες, ξαπλώστρες και καντίνα μια από τις γνωστές παραλίες στα βορειοδυτικά του νομού.
Άτροπος (Γκόγια)

Ανάλυση

Ο πίνακας είναι μία απόδοση των μυθολογικών θεοτήτων του πεπρωμένου, οι οποίες ήταν οι Μοίρες όπως τις αναφέρει ο Όμηρος, ο Ησίοδος, ο Βιργίλιος και άλλοι κλασικοί συγγραφείς. Η Άτροπος ήταν μία από τις τρεις κόρες της νύχτας, η θεότητα του θανάτου, η οποία έκοβε με ψαλίδι το νήμα της ζωής των ανθρώπων. Η Κλωθώ, με τη ρόκα της (την οποία ο Γκόγια αντικατέστησε με μία κούκλα ή , με ένα νεογέννητο παιδί, κάτι που πιθανώς αποτελεί μια αλληγορία της ζωή), και η Λάχεση, η οποία απεικονίζεται να κοιτάει μέσα από ένα φακό ή σε έναν καθρέφτη και συμβολίζει τον χρόνο, καθώς ήταν εκείνη που μετρούσε το μήκος του νήματος. Μπροστά από τις τρεις υπερυψωμένες φιγούρες, έχει προστεθεί μία τέταρτη. Πιθανώς πρόκειται για άντρα του οποίου τα χέρια είναι δεμένα πίσω από την πλάτη του σαν να είναι αιχμάλωτος. Εάν αυτή η ερμηνεία είναι ακριβής, τότε στο έργο αυτό αναμένεται οι μοίρες να αποφασίσουν για το μέλλον του άντρα που είναι δέσμιος της μοίρας του, όπως φαίνεται από τα δεμένα χέρια του. Έχει εκφραστεί η υπόθεση ότι είναι πιθανόν ο άντρας να είναι ο Προμηθέας, ο οποίος δέθηκε σε ένα βουνό και αφέθηκε να τρώει το συκώτι του ένας αετός, ως τιμωρία επειδή έκλεψε τη φωτιά από τον Όλυμπο. Και οι τέσσερις φιγούρες είναι αποκρουστικά άσχημες.
Η ποικιλία των χρωμάτων σε αυτόν τον πίνακα είναι αρκετά περιορισμένη, ίσως περισσότερο και από τους υπόλοιπου πίνακες αυτής της ομάδας, σε αποχρώσεις της ώχρας και του μαύρου. Αυτή η επιλογή χρωμάτων, δημιουργεί μια νυχτερινή και αφύσικη ατμόσφαιρα, κατάλληλη για το μυθικό θέμα του έργου. Λόγω των αυθαίρετων, μη ορθολογικών απόψεων των Μαύρων Πινάκων θεωρούνται ως πρόδρομοι της Μοντέρνας τέχνης.
Opel Mokka

Παραγωγή και πωλήσεις

Το Mokka είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις, με κίνηση στους εμπρός τροχούς και κίνηση στους τέσσερις τροχούς. Το όνομα Mokka προέρχεται από τους κόκκους καφέ της ποικιλίας Coffea Arabica.
Το Mokka είναι βασισμένο στην πλατφόρμα GM Gamma II platform και είναι διαθέσιμο σε επιλογή από τρεις κινητήρες: 115 ίππων 1.600 κ.εκ. βενζίνης, 140 ίππων 1.400 κ.εκ. turbo βενζίνης και 130 ίππων 1.700 κ.εκ. diesel.
Η κίνηση στους τέσσερις τροχούς είναι ένα «έξυπνο» σύστημα 4x4 που διατηρεί το 100% της κίνησης στους εμπρός τροχούς μέχρι το σύστημα να ανιχνεύσει ολίσθηση, γρήγορο ξεκίνημα ή κλειστές στροφές, και σε τέτοιες καταστάσεις μπορεί να στείλει έως και 50% της ροπής στους πίσω τροχούς.
Η παραγωγή του Mokka ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2012 και οι πωλήσεις το φθινόπωρο, και έως τον Φεβρουάριο του 2013 το Opel Mokka είχε φτάσει πάνω από 80.000 παραγγελίες, και μετά από δύο μήνες στις 100.000 παραγγελίες. Τον Οκτώβριο του 2014, πάνω από 300.000 Opel Mokka είχαν παραγγελθεί στην Ευρώπη. Τον Ιανουάριο του 2016, η Opel ανακοίνωσε 500.000 παραγγελίες για το Mokka συνολικά.