google/wiki40b huggingface dataset:
Αλεξάντερ Αλιάμπιεφ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αλιάμπιεφ γεννήθηκε στο Τομπόλσκ της Σιβηρίας και ο -εύπορος- πατέρας του ήταν κυβερνήτης της πόλης. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στη Μόσχα (1804), όπου σπούδασε μουσική και εξέδωσε τα πρώτα τραγούδια του (1810). Εντάχθηκε στο ρωσικό στρατό το 1812, κατά τη διάρκεια των Ναπολεοντείων Πολέμων ως αξιωματικός μέχρι το 1823. Συμμετείχε στην είσοδο των ρωσικών δυνάμεων στην Δρέσδη και το Παρίσι, και τού απονεμήθηκαν δύο έπαινοι.
Μετά τον μυστηριώδη θάνατο ενός ανθρώπου, με τον οποίο πέρασε μαζί όλη τη νύχτα παίζοντας χαρτιά, τον Φεβρουάριο του 1825, συνελήφθη με την κατηγορία της δολοφονίας. Παρόλο που οι αποδείξεις δεν ήταν πειστικές, ο τσάρος Νικόλαος διέταξε ρητά να εξοριστεί στη γενέτειρά του, Τομπόλσκ. Απελευθερώθηκε το 1831 και, αφού πέρασε μερικά χρόνια στην περιοχή του Καυκάσου και στο Όρενμπουργκ,  επέστρεψε στη Μόσχα, όπου ετέθη υπό αστυνομική επιτήρηση. Πέθανε στη ρωσική πρωτεύουσα το 1851.

Το Αηδόνι

Αναμφίβολα, το πιο γνωστό από τα τραγούδια του Αλιάμπιεφ είναι το «Αηδόνι» (Соловей), σε ποίηση Ντέλβιγκ. Γράφηκε ενόσω ο συνθέτης ήταν στη φυλακή, το 1825. Ωστόσο, στην ρωσική συνείδηση έχει καταχωρηθεί ως ένα λαϊκό, παραδοσιακό τραγούδι. Έγινε ευρύτερα γνωστό, αφότου χρησιμοποιήθηκε στο λυρικό θέατρο και, συγκεκριμένα, στην όπερα του Ροσίνι Ο Κουρέας της Σεβίλλης όπου, στην πλοκή του έργου, χρησιμοποιείται από την πρωταγωνίστρια στο μάθημα τραγουδιού. Πολλές σολίστ ανέδειξαν τις φωνητικές τους ικανότητες μέσω του συγκεκριμένου τραγουδιού, του οποίου η ίδια η δομή -υψηλά, περίτεχνα περάσματα- τις απαιτεί. Αρχικά, ήταν η μετζο σοπράνο Πωλίν Βιαρντό (Pauline Viardot), ακολουθούμενη από τις Αντελίνα Πάτι (Adelina Patti) και Μαρκέλα Σέμπριχ (Μarcella Sembrich). Επίσης, οι Μιχαήλ Γκλίνκα και Μίλι Μπαλάκιρεφ έγραψαν παραλλαγές για πιάνο, βασισμένες στο συγκεκριμένο τραγούδι, ενώ ο Λιστ το μετέγραψε.  Ήταν ένα από τα αγαπημένα τραγούδια του Τσαϊκόφσκι στα πρώτα παιδικά χρόνια, καθώς η μητέρα του συχνά τού το τραγουδούσε.

Μουσικολογικά στοιχεία

Ο Αλιάμπιεφ ήταν από τους πρώτους Ρώσους συνθέτες που ενδιαφέρθηκαν για τη λαϊκή μουσική της χώρας τους. Ειδικά, από τη στιγμή της εξορίας του, ασχολήθηκε με την συλλογή και ανθολόγηση παραδοσιακών τραγουδιών. Σε μεταγενέστερα έργα του, ενσωματώνει και λαϊκά τραγούδια, αν και όχι τόσο σταθερά όσο ο Γκλίνκα. Τα πρώιμα έργα του, δείχνουν ιδιαίτερα τον θαυμασμό του για τον Μπετόβεν αλλά, συνολικά, το ύφος του είναι πιο συντηρητικό και συχνά παρομοιάζεται με τα πρώτα έργα του Σούμπερτ, αν μη τι άλλο, τα τραγούδια του. Ωστόσο, τα ύστερα έργα του έχουν, σε μεγάλο βαθμό, χαθεί, γεγονός που καθιστά δύσκολο να αξιολογηθεί η συνολική δουλειά του.
2823 Βαν ντερ Λάαν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βαν ντερ Λάαν είναι άγνωστα.
Άγγελος Βλάχος (1838-1920)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 25 Μαρτίου 1838. Έγινε γνωστός κυρίως για το μεταφραστικό και φιλολογικό του έργο. Έχει συγγράψει πληθώρα θεατρικών έργων και αποτέλεσε τον πατέρα της «κωμωδίας μετ' ασμάτων» με το έργο του «Η κόρη του παντοπώλου». Διατέλεσε πρεσβευτής στο Βερολίνο (1887-1890), νομάρχης Κέρκυρας, βουλευτής Αττικοβοιωτίας, υπουργός Παιδείας (1895) και διευθυντής του Βασιλικού Θεάτρου (1900 και 1906-1908).
Βιβλιοθηκονόμος

Ο βιβλιοθηκονόμος αναπτύσσει διαδικασίες για την οργάνωση των πληροφοριών και παρέχει υπηρεσίες οι οποίες βοηθούν και εκπαιδεύουν άλλους ανθρώπους ώστε να μπορούν να αναγνωρίζουν, εντοπίζουν, έχουν πρόσβαση και χρησιμοποιούν πληροφορίες και πληροφοριακές πηγές (άρθρα, βιβλία, περιοδικά, κ.τ.λ.). Στον χώρο εργασίας, ο βιβλιοθηκονόμος είναι συνήθως επαγγελματίας με πτυχίο ή μεταπτυχιακό στη Βιβλιοθηκονομία και Επιστήμη της Πληροφόρησης, εκπαιδευμένος να αναλύει τις πληροφοριακές ανάγκες που υπάρχουν και να παρέχει διάφορες πληροφοριακές πηγές για να καλυφθούν αυτές οι ανάγκες. Παρόλο που παραδοσιακά οι βιβλιοθηκονόμοι ταυτίζονται με τις συλλογές βιβλίων, εντούτοις έχουν ευθύνη για την οργάνωση και ανάκτηση πληροφοριών σε πολλές μορφές και μέσα, όπως πηγές στο διαδίκτυο, ψηφιακούς δίσκους, φωτογραφίες, βιντεοκασέτες, εφημερίδες, περιοδικά και βάσεις δεδομένων.
Η βιβλιοθηκονομία ασχολείται με την επιλογή, προμήθεια, οργάνωση, διατήρηση και διάθεση δεδομένων, πληροφοριών και πηγών, με στόχο να επωφεληθούν από αυτά οι χρήστες, συνήθως για σκοπούς εμπλουτισμού των γνώσεών τους.
Σε μια μεγάλη βιβλιοθήκη, δεν εργάζονται μόνο βιβλιοθηκονόμοι: εργάζονται επίσης βοηθοί βιβλιοθήκης, τεχνικοί, και διοικητικό προσωπικό.

Τεχνολογία και βιβλιοθήκες

Ο αυξανόμενος ρόλος της τεχνολογίας στις βιβλιοθήκες έχει μεγάλο αντίκτυπο στον ρόλο που έχουν και οι ίδιοι οι βιβλιοθηκονόμοι. Οι νέες τεχνολογίες παίζουν καταλυτικό ρόλο στην πρόσβαση στις πληροφορίες και οι βιβλιοθηκονόμοι προσαρμόζονται σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον το οποίο δημιουργεί συνεχώς και νέες ανάγκες.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της επίδρασης της τεχνολογίας στον ρόλο των βιβλιοθηκονόμων τα τελευταία 50 χρόνια ήταν η μετάβαση από τον καρτοκατάλογο στον ηλεκτρονικό κατάλογο δημόσιας πρόσβασης (OPAC). Οι βιβλιοθηκονόμοι έπρεπε να αναπτύξουν λογισμικά και πρότυπα MARC για να μπορεί να γίνει η ηλεκτρονική καταλογογράφηση. Έπρεπε να αγοράσουν και να διαχειριστούν ηλεκτρονικούς υπολογιστές και άλλον εξοπλισμό που χρειαζόταν. Έπρεπε να εκπαιδεύσουν το κοινό να χρησιμοποιεί τις νέες τεχνολογίες και να μεταβεί σε ένα πιο εικονικό περιβάλλον εργασίας.
Το ίδιο θα μπορούσε να λεχθεί, βέβαια, και για άλλες τεχνολογικές εξελίξεις, όπως τις βάσεις δεδομένων, το Διαδίκτυο ή τους γραμμοκώδικες. Πολλοί βιβλιοθηκονόμοι παρέχουν άμεση εξυπηρέτηση μέσω διαδικτυακών εργαλείων (web-based chat, instant messaging, text messaging, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο), συμμετέχουν σε έργα ψηφιοποίησης, διδάσκουν τις νέες τεχνολογίες σε χρήστες, και επεξεργάζονται τη δόμηση πληροφοριών για να βελτιώσουν την πρόσβαση και τη λειτουργικότητα της αναζήτησης. Όλα αυτά τα παραδείγματα καθιστούν εμφανή τη διαμόρφωση και επέκταση του παραδοσιακού ρόλου των βιβλιοθηκονόμων που επήλθε λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων.
Μαυρίκιος Ιωσήφ της Σαβοΐας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο βασιλικό ανάκτορο του Τορίνο και ήταν τριτότοκος γιος του Βίκτωρα-Αμεδαίου Γ΄ βασιλιά της Σαρδηνίας και της Μαρίας Αντωνίας Φερδινάνδης των Βουρβόνων, κόρης του Φιλίππου Ε΄ βασιλιά της Ισπανίας. Του αποδόθηκε, την ημέρα της γέννησής του, ο τίτλος του Μονφεράτου και η πόλη του Μονφεράτου, το Καζάλε Μονφεράτο, έκανε μεγάλη εορτή την ημέρα εκείνη προς τιμήν του. Του δόθηκε ως πρόσοδος (appanage) το ποσό των 20.000.000 σκούδων του Πιεμόντε.
Κατά την προέλαση του Ναπολέοντα Α΄ στο Πεδεμόντιο διέφυγε μαζί με τα αδέλφια του Βίκτωρα-Εμμανουήλ, Κάρολο-Φήλικα και Ιωσήφ Βενέδικτος στη Σαρδηνία, όπου έμειναν στο παλάτσο Καρκασόνα. Ο μεγαλύτερος αδελφός τους Κάρολος-Εμμανουήλ Δ΄ διέφυγε στη Ρώμη.
Το 1799 ο Κάρολος-Εμμανουήλ Δ΄ τον έθεσε διοικητή της επαρχίας Σάσαρι, στη βορειοδυτική Σαρδηνία. Εκεί ασθένησε από ελονοσία και απεβίωσε το ίδιο έτος. Τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Αλγκέρο της Σαρδηνίας. Ο νεότερος αδελφός του Ιωσήφ Βενέδικτος τοποθετήθηκε στη θέση του, αλλά απεβίωσε και αυτός από ελονοσία το 1802.
Ακρωτήρι Κρήτης

Το Ακρωτήρι της Κρήτης είναι η χερσόνησος ανατολικά των Χανίων που παλαιότερα ονομαζόταν Κύαμον και οι Βυζαντινοί το ονόμαζαν Χάρακα.Το Ακρωτήρι είναι μια χερσόνησος ιδιαίτερης σημασίας. Εκτός από την κοντινή του απόσταση από την πόλη των Χανίων, εκεί βρίσκεται και ο διεθνής αερολιμένας Χανίων. Επίσης, το Ακρωτήρι αποτελεί και τη βορειοδυτική πλευρά του Κόλπου της Σούδας, όπου βρίσκεται και το μεγαλύτερο λιμάνι της Δυτικής Κρήτης.
Η μεγαλύτερη βουνοκορφή του είναι η Σκλόκα (528 μ). Στο Ακρωτήρι υπάρχουν οι τάφοι του Ελευθέριου Βενιζέλου και του γιου του Σοφοκλή Βενιζέλου, το αρχηγείο της Κρητικής Επανάστασης, το αεροδρόμιο και το λιμάνι της Σούδας.
Ζήσης Παπαλαζάρου

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα. Η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από το Γάβρο Καστοριάς. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και στη συνέχεια Δημόσιο Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου.
Ήταν υποψήφιος βουλευτής Φλωρίνης με τον Συνδυασμό Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) και έλαβε 372 ψήφους, αποτυγχάνοντας να εκλεγεί στις εκλογές του 1946. 
Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς με την Ένωση Κέντρου τα έτη 1961,1963 και 1964. Στην κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου ήταν υπουργός Βορείου Ελλάδος από τις 6 Ιανουαρίου ως τις 15 Ιουλίου 1965.
Μεταπολιτευτικά προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία, με την οποία εξελέγη βουλευτής Καστοριάς με 16.117 ψήφους το 1974 και επανεξελέγη το 1977.
Πέθανε από έμφραγμα στο Ιπποκράτειο το 1997 σε ηλικία 92 ετών και με τη διαθήκη του άφησε σημαντικά περιουσιακά στοιχεία στο Δήμο Καστοριάς συμπεριλαμβανομένης της βιβλιοθήκης του και εξέφρασε την υποστήριξη να συσταθεί κοινωφελές ίδρυμα που φέρει το όνομά του.
Νέμπκα

Πηγές για το όνομα

Η παλιότερη πηγή για το όνομα του Νέμπκα είναι ένας μασταμπάς υψηλά ιστάμενου αξιωματούχου που ονομάζεται Αχεταά, ο οποίος έζησε στο τέλος της Τρίτης Δυναστείας. Η επόμενη χρονολογικά πηγή είναι ο Πάπυρος Γουέστκαρ της Δέκατης τρίτης δυναστείας Φαραώ, στον οποίο ο βασιλιάς «Νέμπκά» εμφανίζεται σε μια ιστορία γνωστή ως «Ο Νέμπκα και ο κροκόδειλος». Οι επόμενες πηγές είναι όλες από τη Δέκατη ένατη Δυναστεία. Ο Κατάλογος Βασιλέων της Σακάρα όμως δεν αναφέρει κάποιον βασιλιά με το όνομα Νέμπκα, αλλά Νεμπκαρά, και τοποθετεί αυτό το όνομα προς το τέλος της Τρίτης Δυναστείας, ως τον προκάτοχο του Ουνί (που ήταν ο τελευταίος φαραώ της 3ης Δυναστείας).
Ορφανό φάρμακο

Τα ορφανά φάρμακα είναι φάρμακα που προορίζονται για τη θεραπεία σπάνιων ασθενειών. Οι ασθένειες αυτές είναι τόσο σπάνιες έτσι ώστε οι χορηγοί είναι απρόθυμοι να τα αναπτύξουν, υπό τις συνήθεις συνθήκες εμπορίας, καθώς το μικρό μέγεθος της αγοράς που αντιπροσωπεύουν δεν θα τους επέτρεπε την απόσβεση του κεφαλαίου που επενδύουν για την έρευνα και ανάπτυξη του προϊόντος.
Μάριος Γκιούρδας

Βιογραφικό

Είναι απόφοιτος ΤΕΦΑΑ του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και  υπηρετεί στην πυροσβεστική. Είναι ιδιοκτήτης της εταιρείας ROYAL Sport και ενός πρακτορείου ΟΠΑΠ. Νυμφευμένος με την Μαρία, έχει αποκτήσει μαζί της δύο κόρες.

Καριέρα

Το 1984 και σε ηλικία 11 ετών επιλέχτηκε στα κλιμάκια βόλεϊ της Θράκης και στα παιδικά τμήματα του Εθνικού Αλεξανδρούπολης. Το 1986 εντάχθηκε και στην Εθνική Ομάδα Εφήβων. Το 1989 πήγε στην Γ.Ε. Αλεξανδρούπολης, όπου συνέβαλε στην άνοδο της ομάδας στη Β΄ εθνική κατηγορία. Το 1991 επέστρεψε στον Εθνικό Αλεξ. που βρισκόταν στην Α1, όπου είχε προπονητή τον Γ. Τεκτονίδη. Την ίδια χρονιά κλήθηκε στην Εθνική Ομάδα Ανδρών, στην οποία αργότερα διετέλεσε για πολλά χρόνια αρχηγός.
Τα "καλύτερα χρόνια" όμως για εκείνον ξεκινούν το 1994, όταν κατεβαίνει στον Πειραιά και υπογράφει συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Στους ερυθρόλευκους παραμένει για εννιά χρόνια και σταδιακά γίνεται η κολώνα και ο ηγέτης της ομάδας με την οποία κατέκτησε τα πάντα. Το 2003 μεταβαίνει στην Ιταλία, όπου αγωνίζεται για ένα χρόνο στην Πάρμα, και γίνεται ο πρώτος Έλληνας βολεϊμπολίστας που παίρνει μετεγγραφή σε ομάδα του εξωτερικού. Το 2004 επιστρέφει στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ηρακλή, όπου μετά από μια «μαγική» χρονιά, όπως ο όδιος την χαρακτηρίζει, ο Ηρακλής κατακτά το Πρωτάθλημα Ελλάδας, το δεύτερο τότε στην ιστορία του.
Ξεχωριστή εμπειρία και σημαντικός σταθμός στην καριέρα του, ήταν η συμμετοχή του με την Εθνική Ελλάδος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004. Εκεί η ελληνική ομάδα κατέκτησε την 5η θέση, μετά την "αυτοκτονία" της στον αλησμόνητο προημιτελικό με τις Η.Π.Α., όπου έχασε την είσοδο της στην τετράδα. Την περίοδο 2006-07 επανέρχεται στον Ολυμπιακό, αλλά αποχωρεί το 2007 για την Ε.Α. Πατρών, λόγω διαφωνίας με τον τότε προπονητή των ερυθρολεύκων. Το 2009 μετα από δυό χρόνια παραμονής στην ΕΑΠ, επιστρέφει στον Εθνικό Αλεξανδρούπολης, 15 ολόκληρα χρόνια μετά την αναχώρηση του από την ακριτική ομάδα. Εκεί συναντιέται με δυό άλλους μεγάλους του ελληνικού βόλλεϋ, τον Νίκο Σαμαρά και τον Άκη Σιδηρόπουλο, με σκοπό την άνοδο της ομάδας στην A1 εθνική κατηγορία, που τελικά επιτυγχάνεται. Επόμενος σταθμόςτο 2010 ο Μίλωνας, με συμπαίκτη και πάλι τον Νίκο Σαμαρά. Στή Νέα Σμύρνη παραμένει μεχρι το 2013, όπου το μεγάλο του πάθος για το βόλλεϋ τον οδηγεί σε ηλικία 40 πλέον  ετών, να αγωνιστεί ερασιτεχνικά στον Πήγασο Νέου Κόσμου Αθηνών στην Α΄ κατηγορία ΕΣΠΑΑΑ.
Αληδάκης αγάς

Βιογραφία

Έδρασε στην περιοχή των Χανίων και χαρακτηρίζεται ως ένας από τους πλέον διαβόητους Τούρκους ζωοκλέφτες και άρπαγες περιουσιών των χριστιανών Κρητικών στην ιστορία της Κρήτης. Είχε στο ενεργητικό του πάμπολλες κλοπές κοπαδιών, και είχε καταλάβει και καταπατήσει απέραντα κτήματα που παρουσίαζε με ψευδομάρτυρες ως δικά του. Διατηρούσε δε και πολυάριθμη σωματοφυλακή που είχε εγκαταστήσει σε μεγάλο πύργο που είχε οικοδομήσει στο χωριό Εμπρόσνερο του Αποκορώνου όπου και διέμενε.
Είχε υποτάξει εντελώς τους Αποκορωνιώτες κι η τρομερή φήμη του δέσποζε πολύ πέρα απ’ την επαρχία αυτή. Μόνο οι Σφακιανοί αψηφούσαν την παντοδυναμία του και την οργή της εκδικήσεώς του: Κατέβαιναν στους κάμπους του και αρπούσαν μερικά από τα αναρίθμητα αιγοπρόβατα και βόδια που είχε.
Εξαγριωμένος ο Αγάς από την «προσβολή», λογαριάζει να κάμει ολόκληρη εκστρατεία εναντίον του «ψηλού τόπου». Μα οι Σφακιανοί πληροφορούνται τα σχέδιά του κι αντιδρούν με τον κατάλληλο τρόπο: Αντί να περιμένουν να ολοκληρώσει εκείνος την προετοιμασία του και να τον «υποδεχτούν» στο χωριό τους, τον «επισκέφτηκαν» οι ίδιοι στο δικό του.
Βέβαια ο πύργος του είχε τη φήμη του απόρθητου. Κι ο Αληδάκης, πραγματικό παλικάρι. Οι διακόσιοι σωματοφύλακές του, διαλεγμένοι ένας κι ένας. Και πέρα απ’ αυτούς, πάμπολλοι οι μισθοφόροι στρατιώτες. Έτσι η επιχείρηση ήταν δύσκολη.
Έγινε μάχη ομηρική. Αποτέλεσμα ήταν να σκοτωθεί ο Αγάς κι οι περισσότεροι απ’ τους συμπολεμιστές του, ενώ οι υπόλοιποι διασκορπίστηκαν. Ευνόητο, πως κι οι επιτιθέντες είχαν αξιόλογες απώλειες.
Ακολούθησε αρπαγή όλου του πλούτου που είχε συγκεντρώσει ο τοπικός τύραννος. Και η κλοπή των αμέτρητων ζώων του θεωρείται από μερικούς σαν η αρχή ενός εθίμου, που απλώθηκε στα Σφακιά: της ζωοκλοπής.
Την ισχύ του Ιμπραήμ Αληδάκη Αγά, τις συγκρούσεις του με τους Σφακιανούς καθώς και την απ΄ αυτούς καταστροφή του πύργου του, περιγράφει σε ένα ωραίο ποίημά του ντόπιος αυτοσχέδιος ποιητής, ο Γεώργιος Πάτερος.
Δήμος Ρόζαγιε

Ο Δήμος Ρόζαγιε είναι ένας από τους δήμους του Μαυροβουνίου. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ρόζαγιε. Καλύπτει μια έκταση 432 τ.χλμ., και είχε πληθυσμό 22.964 στην Απογραφή του 2011. Βρίσκεται στη γεωγραφική περιοχή του Σάντζακ..
2773 Μπρουκς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπρουκς είναι άγνωστα.
Αντώνιος Καποδίστριας

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Γεωργίου Καποδίστρια, πολιτικού και μέλους της οικογένειας Καποδίστρια. Παππούς του ήταν ο Αντώνιος Μαρία Καποδίστριας και θείος του, αδελφός του πατέρα του, ο Ιωάννης Καποδίστριας. Εξελέγη βουλευτής Κέρκυρας για πρώτη φορά το 1887 και επανεξελέγη το 1890.
Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Θηρεσία Αρλιώτη και είχαν αποκτήσει πέντε παιδιά. Δισέγγονή του ήταν η Μαρία Δεσύλλα - Καποδίστρια.
Σταύρος Κωστόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1900 στην Καλαμάτα και ήταν γιος του τραπεζίτη Ιωάννη Φ. Κωστόπουλου. Τελείωσε το 1ο γυμνάσιο Καλαμάτας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, του οποίου και αναγορεύθηκε διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών. 
Ασχολήθηκε με τον τραπεζικό κλάδο, στον οποίο η οικογένεια του είχε ήδη σημαντική παράδοση. Διετέλεσε μέλος (1937 - 1951) και πρόεδρος (1951 - 1953) του Διοικητικού Συμβουλίου της Τράπεζας Εμπορικής Πίστεως. Το 1951 ανέλαβε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1953, οπότε και αντικαταστάθηκε από την κυβέρνηση Παπάγου με τον Κωστή Ηλιάσκο λόγω της διαφωνίας του σχετικά με την συγχώνευση της Τράπεζας Αθηνών με την Εθνική Τράπεζα.
Απεβίωσε στις 23 Ιουνίου 1968 στην Αθήνα, σε ηλικία 68 ετών.

Πολιτική σταδιοδρομία

Το 1928 εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής Μεσσηνίας. Επανεξελέγη σε αρκετές εκλογικές αναμετρήσεις μέχρι το 1936. Στις εκλογές του 1946 επανεκλέχθηκε με το Κόμμα των Φιλελευθέρων συγκεντρώνοντας 2.491 ψήφους. Συνολικά εκλέχθηκε έντεκα φορές βουλευτής. 
Κατά την Αποστασία του 1965 ήταν από τους πρώτους βουλευτές της Ένωσης Κέντρου που αποστάτησε, ορκιζόμενος υπουργός Εθνικής Αμύνης στην κυβέρνηση Αθανασιάδη - Νόβα. Ήδη είχε έρθει σε σφοδρή σύγκρουση με τον Ανδρέα Παπανδρέου, παρότι παλαιότερα υπήρξε χρηματοδότης του πατέρα του.
Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας διετέλεσε πολλάκις υπουργός. Υπουργοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1932 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, και για τελευταία φορά το 1965 από τους Αποστάτες. Από τις υπουργικές του θητείες ξεχωρίζει αυτή στο Υπουργείο Εξωτερικών επί Γεωργίου Παπανδρέου και στο Εθνικής Αμύνης επί Αποστατών.
Χρημάτισε υπουργός Οικονομικών στις κυβερνήσεις Σοφοκλή Βενιζέλου (Αυγούστου, Σεπτεμβρίου και Νοεμβρίου 1950), υπουργός Εθνικής Οικονομίας (1932 και 1947) στις κυβερνήσεις Ελευθερίου Βενιζέλου και Δημητρίου Μαξίμου, υπουργός Εξωτερικών στην τελευταία κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου από τον Φεβρουάριο του 1964 μέχρι τον Ιούλιο του 1965, υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου στην κυβέρνηση κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου, υπουργός Εσωτερικών  (1963) στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 1963, υπουργός Εθνικής Άμυνας (1965 - 1966) στις κυβερνήσεις Νόβα, Τσιριμώκου και Στεφανόπουλου, υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας (1950) στην κυβέρνηση Πλαστήρα, υπουργός Εφοδιασμού και Διανομών (1948) στην κυβέρνηση Σοφούλη και υπουργός Συντονισμού (1950) στη κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου.
Πνεύμα

Το πνεύμα είναι η ζωτική αρχή ή η κινητήριος δύναμη για όλα τα έμβια όντα. Από τον 17ο αιώνα, ο Γουίλιαμ Χάρβεϊ και ο Ρενέ Ντεκάρτ πιθανολογούσαν ότι κάπου μέσα στο σώμα, σε μια ειδική περιοχή, υπήρχε ένα "ζωτικό πνεύμα" ή "ζωτική δύναμη". Οι πρωτόγονοι άνθρωποι λέγεται ότι θεωρούσαν την επίδραση του πνεύματος ως κάτι υπερφυσικό ή επικίνδυνο και γι'αυτό ανακουφίζονταν όταν το πνεύμα εξοριζόταν ή καταστρεφόταν. Το πνεύμα συχνά θεωρείται ως υπερφυσικό ον, ή μη φυσική οντότητα (π.χ. δαίμονας, φάντασμα, νεράιδα, ή άγγελος).
Γκρίμσβοτν

Το Γκρίμσβοτν (Grímsvötn) είναι ένα ηφαίστειο της Ισλανδίας, το οποίο βρίσκεται κάτω από τον παγετώνα Βατναγιοκούλ, στα υψίπεδα της Ισλανδίας. Έχει ύψος 1.725 μέτρα. Αποτελείται από μια ηφαιστειακή καλδέρα, της οποίας το ψηλότερο μέρος εξέχει από το παγετώνα και περιβάλει μία υποπαγετωνική λίμνη η οποία φέρει το ίδιο όνομα. Κατά τη διάρκεια των εκρήξεων η λίμνη υπερχειλίζει προκαλώντας καταστροφικές πλημμύρες. Το ηφαίστειο ενώνεται με δύο ηφαιστειακές ρωγμές με το Λάκι, το ηφαίστειο που παρήγαγε τη περισσότερη λάβα στους ιστορικούς χρόνους το 1783 και 1785.
Είναι από τα πιο ενεργά ηφαίστεια της Ισλανδίας, κατά μέσο όρο με μία έκρηξη κάθε δεκαετία τον 20ο αιώνα. Η τελευταία έκρηξή του έλαβε χώρα το Μάιο του 2011. Το ηφαίστειο εξερράγη και δημιούργησε ένα νέφος λευκού καπνού, που έφτανε σε ύψος τα 15 με 20 χιλιόμετρα. Εκφράστηκαν φόβοι ότι η έκρηξη του ηφαιστείου θα παρέλυε τις αεροπορικές μεταφορές στην Ευρώπη, όπως είχε γίνει 2010 με την έκρηξη του ηφαιστείου Εϊγιαφιατλαγιοκούτλ. Αν και οι φόβοι αρχικά δεν επιβεβαιώθηκαν, το κύριο αεροδρόμιο της Ισλανδίας στο Κεφλαβίκ έκλεισε, όπως συνέβη και με ένα αριθμό μικρότερων αεροδρομίων, καθώς η ηφαιστειακή στάχτη εξαπλώθηκε πάνω από την Ισλανδία.
Η ηφαιστειακή τέφρα έφτασε μέχρι τη Δανία και τη Βόρεια Ιρλανδία, αλλά η διατάραξη των αερομεταφορών (ακυρώθηκαν 900 από τις 90.000 πτήσεις σε δύο μέρες) δεν ήταν αντίστοιχη με την έκρηξη του Εϊγιαφιατλαγιοκούτλ την προηγούμενη χρονιά. Ήταν η ισχυρότερη έκρηξη του ηφαιστείου τα τελευταία εκατό χρόνια.
Δήμος Ιάσμου

Ενότητες και οικισμοί

Ο Δήμος Ιάσμου διαιρείται σε 2 «δημοτικές ενότητες» και μια τοπική ενότητα, οι οποίες αντιστοιχούν στους 2 καταργηθέντες δήμους και την καταργηθείσα κοινότητα πριν την εφαρμογή του Καλλικράτη. Κάθε ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.

Περιοχή

Κέντρο της ανθρώπινης δραστηριότητας στην περιοχή, είναι η κωμόπολη Ίασμος, μια από τις παλαιότερες κωμοπόλεις του νομού Ροδόπης. Στην περιοχή συνυπάρχουν χριστιανοί και μουσουλμάνοι με κύριες ασχολίες τις καλλιέργειες και την κτηνοτροφία . Στον Ίασμο λειτουργεί σταθμός του ΟΣΕ της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Ορμενίου. Αξιοθέατο είναι το πέτρινο τοξωτό γεφύρι στον ποταμό Κομψάτο χτισμένο το 17ο-18ο αιώνα με πλακαρές πέτρες από Ηπειρώτες μάστορες.
Αλεχάντρο Φερνάντες

Πρώτα Βήματα

Στα 18 του χρόνια συμμετείχε με τον πατέρα του σε έναν δίσκο μεξικάνικης μουσικής με το τραγούδι "Αγάπη Για Δύο" («Amor de los dos»), το οποίο έγινε επιτυχία. Τον ίδιο χρόνο γύρισε την ταινία «Mi Querido Viejo» (Αγαπημένε μου γέρο) μαζί με τον πατέρα του.
Επίσημα ως καλλιτέχνης εμφανίστηκε τον Μάρτιο του 1991. Τότε, κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ "Αλεχάντρο Φερνάντες" , με την εταιρεία "Sony Music". Έκανε επίσης συναυλίες στην Αμερική.
Το 1993 έκανε μια συναυλία με τον Vicente Fernández, στο "Palacio de los Deportes" στο Μεξικό. Ακόμα, το 1993 κυκλοφόρησε το «Piel de niña», έναν δίσκο ρομαντικό. Για άλλη μια φορά το 1994 παρουσιάζει την εξαίρετη δισκογραφική δουλειά του «Grandes Éxitos A La Manera De Alejandro Fernández».
Έπειτα από αυτά τα βήματα η αναγνώριση ήταν επακόλουθη. Επίσης, το 1995 λανσάρει το άλμπουμ «Que Seas Muy Feliz».
Το τραγούδι «Como quien pierde a una estrella», έγινε η πρώτη του επιτυχία, καθώς προωθήθηκε από το ράδιο και είχε απήχηση στη νεολαία.
Το 1996 έκανε μεγάλες συνεργασίες και γενικότερα επέκτεινε την δισκογραφική του καριέρα.

Η Συνέχειά του

Το 1997 κυκλοφόρησε την μεγάλη δισκογραφική δουλειά «Me Estoy Enamorando», με παραγωγή του Εμίλιο Εστέφαν (Εmilio Estefan). Ανάμεσα στις επιτυχίες αυτού του δίσκου ήταν το «Si tú supieras».
Επιπλέον, με το «Mi Verdad», το 1998, ο Αλεχάντρο επέστρεψε στην μουσική ραντσέρα.
Έκανε επίσης τον Δεκέμβριο του 1998, το «Christmas In Vienna VI», μια συναυλία χριστουγεννιάτικη.
Το 2000, πήρε το πρώτο του βραβείο Λάτιν, ένα Γκράμμυ Λατινικό και ακόμα παρήγαγε το άλμπουμ «Entre Tus Brazos», σε στυλ ρομαντικό και λάτιν. 
Το 2001 κυκλοφορεί το «Orígenes» και το 2002 το «100 Años de Música Mexicana».
Το 2003, ξεκινά ένα μεγάλο τουρ στην Λατινική Αμερική, το οποίο παρακολουθήθηκε από 60.000 θεατές.
Το 2003 ήταν ένα έτος πολύ σημαντικό για αυτόν, καθώς κυκλοφόρησε το τραγούδι «Niña amada mía», που έγινε επιτυχία λόγω της τηλενουβέλας στην οποία έπαιζε. Συμμετείχε στο χριστουγεννιάτικο «En Mi País» που μεταδόθηκε από την Telemundo. 
Το Σεπτέμβρη του 2004, λανσάρει το «A Corazón Abierto» και κυκλοφορεί τραγούδια για τηλεοπτικές σειρές ενώ στις 15 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς, παρουσιάζεται στο "Caesar's Palace de Las Vegas".
Το 2004 κάνει τουρ στην Αμερική, το 2009 συνεργάζεται με την Νέλλυ Φουρτάντο και το 2010 βγάζει το "Dos Mundos".