google/wiki40b huggingface dataset:
Φαινυλαιθανάλη

Φυσική παρουσία

Η φαινυλαιθανάλη παρουσιάζεται εκτενώς στη φύση, γιατί μπορεί να βιοσυνθεθεί, προερχόμενη από το αμινοξύ φαινυλαλανίνη [BnCH(NH₂)COOH]. Φυσικές πηγές της ένωσης συμπεριλαμβάνουν τη σοκολάτα, το φαγόπυρο,  τα μήλα, τα βατόμουρα, τις πατάτες, τα ροδάκινα, τον ταμάρινδο, τις ντομάτες, και 
διάφορα λουλούδια, όπως ο υάκινθος. Ακόμη, χρησιοποιείται ως φερομόνη επικοινωνίας, από διάφορες τάξεις εντόμων. Σε ιδιαίτερα υψηλές συγκεντρώσεις βρέθηκε στο ηλιέλαιο Βραζιλίας Lecythis usitata var. Paraensis (28,2 %), στο σπορέλαιο Mori από Eschweilera coriacea (2,4%) και στο εκχύλισμα κιχωρίου (1,04 %).

Παραγωγή

Η παραγωγή φαινυλαιθανάλης μπορεί να επιτευχθεί μέσω διαφόρων συνθετικών οδών, και από πολλές πρόδρομες ενώσεις. Αξιοσημείωτα παραδείγματα συπεριλαμβάνουν:

Ισομερισμός φαινυλοξιρανίου

Ο ισομερισμός φαινυλοξιρανίου μπορεί να επιτευχθεί με όξινη κατάλυση:

Αφυδρογόνωση 2-φαινυλαιθανόλης

Η καταλυτική αφυδρογόνωση 2-φαινυλαιθανόλης (PhCH₂CH₂OH), με χρήση αργύρου (Ag) ή χρυσού (Au), ως καταλύτες:
Η ίδια αντίδραση μπορεί να πραγματοποιηθεί και με οξείδωση 2-φαινυλαιθανόλης με χρωμικό οξύ (H₂CrO₄):

Αντίδραση Ντάρζενς

Η αντίδραση Ντάρζενς (Darzens reaction) μεταξύ βενζαλδεΰδης (PhCHO) και χλωροαιθανικών εστέρων (ClCH₂COOR) οδηγεί σε παραγωγή φαινυλαιθανάλης:

Οξείδωση Γουέικερ

Με οξείδωση Γουέικερ (Wacker process) στυρενίου (από ατμοσφαιρικό οξυγόνο), χρησιμοποιώντας διχλωριούχο παλλάδιο (PdCl₂) και διχλωριούχο χαλκό (CuCl₂), ως καταλύτες, παράγεται φαινυλαιθανάλη:
Η αναγέννηση των καταλυτών γίνεται με τις ακόλουθες αντιδράσεις:

Οξείδωση κυκλοοκτατετραενίου

Με οξείδωση κυκλοοκτατετραενίου με υδατικό διάλυμα θειικού υδραργύρου (HgSO₄), παράγεται φαινυλαιθανάλη:

Αποικοδόμιση Στρέκερ

Με αποικοδόμιση Στρέκερ (Strecker degradation) φαινυλαλανίνης [PhCH₂CH(NH₂)COOH], παράγεται φαινυλαιθανάλη.:
Όπου εδώ R = Bn.

Αρώματα και γεύσεις

Η οσμή της χημικά καθαρής φαινυλαιθανάλης έχει περιγραφεί ότι θυμίζει μέλι, γλυκό, τριαντάφυλλο, πρασινάδα ή χορτάρι. Προστίθεται, λοιπόν, σε αρώματα για να αποδώσει την οσμή υάκινθου, νάρκισσου ή τριανταφύλλου. Για παρόμοιους λόγους, η φαινυλαιθανάλη έχει προστεθεί σε αρωματικά τσιγάρα και ποτά. Ιστορικά, πριν από τη (σύγχρονη) ανάπτυξη της βιοτεχνολογίας, η φαινυλαιθανάλη χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή φαινυλαλανίνης, μέσω της σύνθεσης Στρέκερ, ως πρόδρομη ένωση για την παραγωγή ασπαρτάμης.

Πολυμερή

Η φαινυλαιθανάλη χρησιμοποιείται για τη σύνθεση πολυεστέρων , όπου και χρησιμεύει ως υλικό που ελέγχει την ταχύτητα αντίδρασης, κατά τη διάρκεια του πολυμερισμού.

Φυσική Ιατρική

Η φαινυλαιθανάλη για την αντιβιοτική δραστηριότητα της θεραπείας Μαγκότ.

Πρόδρομη ένωση φαινελζίνης

Θεωρητικά, ο σχηματισμός υδραζόνης και η επακόλουθη αναγωγή (υδρογόνωση) της φαινυλαιθυλιδενυδραζίνης (RCH₂CH=NNH₂), δίνει φαινελζίνη (PhCH₂CH₂NHNH₂).

Δραστικότητα

Η φαινυλαιθανάλη περιέχει συχνά προσμείξεις από πολυστυρολοξείδιο, λόγω της ιδιαίτερης αστάθειας του α-πρωτονίου της και της δραστικότγτας της αλδεϋδομάδας. Η αλδολική συμπύκνωση δίνει ένα αρχικό διμερές, που αρχίζει, με τη σειρά του, μια σειρά από δότες και δέκτες αντίδρασης Μίχαελ (Michael reaction).
Πιττακός

Βιογραφία

Πατρίδα του αναφέρεται η Μυτιλήνη, ο δε Σουίδας θέτει τη γέννησή του κατά την τριακοστή τρίτη Ολυμπιάδα, δηλαδή περί το 652 π.Χ.. Πατέρας του ήταν ο Υρράδιος από τη Θράκη που προερχόταν από τη μεσαία τάξη αλλά η μητέρα του από την αριστοκρατική, ενώ αναφέρεται ότι ανήλθε κοινωνικά όταν παντρεύτηκε γυναίκα από την οικογένεια των Πενθιλιδών, μια από τις ισχυρότερες τότε οικογένειες του νησιού. Φημιζόταν για την πολιτική και κοινωνική σοφία του, τη σύνεση και την χρηστότητά του, αλλά και την πολεμική ανδρεία του. Στον πολιτικό στίβο της πατρίδας του εισήλθε ενεργά το 612 π.Χ., όταν από κοινού με τους Επιμενίδη και Κίκκη, αδελφούς του ποιητή Αλκαίου, οι οποίοι ηγούνταν της αριστοκρατικής μερίδας, φόνευσε τον τύραννο Μέλαγχρο.
Έξι χρόνια μετά τον βρίσκουμε να οδηγεί τους συμπολίτες του στον πόλεμο κατά των Αθηναίων, με αντικείμενο την κατοχή του Σιγείου της Τρωάδος, παλαιά αποικία της Μυτιλήνης στην είσοδο του Ελλησπόντου. Ο Πιττακός διακρίθηκε στη μάχη, σκότωσε μάλιστα, στο πλαίσιο μονομαχίας, τον Φρύνωνα, στρατηγό των Αθηναίων, νικητή των Ολυμπίων και διάσημο για το θάρρος και την ανδρεία του. Οι Μυτιληναίοι τον τίμησαν για τα κατορθώματά του, όμως εκείνος από τα εδάφη που του προσφέρθηκαν δέχτηκε μόνο την έκταση που σηματοδοτήθηκε από μια ρίψη του ακοντίου του. Κατόπιν, διέθεσε τη γη για ιερή χρήση η οποία έκτοτε αποκαλείται Πιττακού γη.
Ο πόλεμος με τους Αθηναίους έληξε με παρέμβαση του Περιάνδρου, ο οποίος παραχώρησε τη διαφιλονικούμενη έκταση στους Αθηναίους. Οι εσωτερικές ταραχές στην Μυτιλήνη συνεχίστηκαν, υποδαυλισμένες από τη μερίδα των αριστοκρατών, με προεξάρχοντες τον Αλκαίο και τον αδελφό του, Αντιμενίδη. Όταν αυτοί εξορίστηκαν, η πόλη γνώρισε περίοδο σχετικής ηρεμίας, ώσπου οι φυγάδες επιχείρησαν να πετύχουν την επάνοδό τους με τη βία των όπλων. Ο δήμος, προκειμένου να αποκρούσει την απειλή, εξέλεξε ως αισυμνήτη τον Πιττακό, στον οποίο παραχώρησε απόλυτη εξουσία. Ο μεγάλος άνδρας παρέμεινε στο θώκο επί μία δεκαετία (589-579) με την παρέλευση της οποίας παραιτήθηκε από την αρχή εκουσίως.
Στη διάρκεια της ηγεμονίας του δεν επιχείρησε να ανατρέψει το πολίτευμα, αλλά επιδόθηκε στη βελτίωση και την αναθεώρηση των νόμων. Σύμφωνα με τον Διόδωρο Σικελιώτη, το πολιτικό του έργο αποτιμάται θετικά αφού χάρι σε αυτό η Μυτιλήνη απαλλάχθηκε από τον εμφύλιο πόλεμο, τον πόλεμο και την τυραννίδα. Αντίθετα, οι ολιγαρχικοί σκιαγραφούσαν τον Πιττακό ως τύραννο, ο δε Αλκαίος σε σχόλιό του χαρακτήρισε τον Πιττακό "κακοπάτριδα" και εξέφρασε την περιφρόνησή του για τον τρόπο με τον οποίο ο λαός τον εξέλεξε ως αισυμνήτη.
Ο Πιττακός πέθανε περί το 569, σε ηλικία εβδομήντα ετών κατά τον Διογένη Λαέρτιο, ογδόντα ετών κατά τον Σουίδα και εκατό ετών κατά τον Λουκιανό. Του αποδίδονται πολλά, χαμένα όμως, ελεγειακά ποιήματα, καθώς και πολλά γνωμικά, όπως <<χαλεπόν εσθλόν έμμεναι>> και το <<γίγνωσκε καιρόν>>. Το πρώτο αποτέλεσε θέμα ωδής του Σιμωνίδη. Του αποδίδεται επίσης και ένα -ψευδεπίγραφο προφανώς- επίγραμμα της Παλατινής Ανθολογίας (ΧΙ 440).
Δυτική Ευρώπη

Η Δυτική Ευρώπη είναι γεωγραφικός όρος ο οποίος αναφέρεται σε τμήμα της ευρωπαϊκής ηπείρου, ενώ παράλληλα χρησιμοποιείται εκτενώς και για να περιγράψει μια ευρύτερη περιοχή σύμφωνα με γεωπολιτικά, πολιτιστικά και κοινωνικοοικονομικά κριτήρια, και για αυτόν τον λόγο δεν υπάρχει συγκεκριμένος συμπεφωνημένος ορισμός για τα όρια της λεγόμενης Δυτικής Ευρώπης.
Σύμφωνα με τον Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) τα κράτη που συγκαταλέγονται στην δυτική Ευρώπη είναι: η Αυστρία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ελβετία, το Λίχτενσταϊν, το Λουξεμβούργο και η Ολλανδία. Σύμφωνα με το The World Factbook στην δυτική Ευρώπη βρίσκονται: το Βέλγιο, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο (Αγγλία, Βόρεια Ιρλανδία, Ουαλία, Σκωτία), η Ιρλανδία, η Ολλανδία. 
Κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, χώρες της Δυτικής Ευρώπης θεωρούνταν από πολλούς αυτές που ήταν μέλη του ΝΑΤΟ, αψηφώντας σε αυτήν την περίπτωση την στενή γεωγραφική έννοια του όρου και εστιάζοντας σε γεωπολιτικά, στρατιωτικά και κοινωνικοοικονομικά κριτήρια με βάση την διάκριση με την αντίπερα μεριά την Ανατολική Ευρώπη. Βέβαια, πιο συγκεκριμένα και με πάγιο τρόπο οι δύο αυτές «πλευρές» ιστορικά ονομάζονται Δυτικό και Ανατολικό Μπλοκ αντίστοιχα.
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2009-10

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 2009-10 θα συμμετείχαν 7 ομάδες. Η ομάδα που θα είχε ρεπό κάθε αγωνιστική αποφασίστηκε να δίνει αγώνα με την Εθνική Ενόπλων, η οποία συμμετείχε στο πρωτάθλημα εκτός συναγωνισμού. Ωστόσο, πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος ο Άρης Πολεμίου αποχώρησε και οι ομάδες που συμμετείχαν ήταν τελικά 6.
Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας.
Ακολούθως οι πρώτες τέσσερις ομάδες έδωσαν αγώνες play off για την ανάδειξη του πρωταθλητή, σύμφωνα με τη σειρά κατάταξης της πρώτης φάσης. Στην ημιτελική φάση των play off οι ομάδες αναμετριόνταν ως εξής: 1η-4η και 2η-3η. Για την πρόκριση στον επόμενο γύρο έπρεπε μία ομάδα από κάθε ζευγάρι να πετύχει 3 νίκες. 
Οι νικήτριες των δύο ζευγαριών της ημιτελική φάσης αναμετρήθηκαν μεταξύ τους για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας. Για να ανακηρυχθεί μια ομάδα πρωταθλήτρια έπρεπε να πετύχει 3 νίκες. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβαζόταν στην Α΄ κατηγορία.  Οι δύο ηττημένες αναμετρήθηκαν για την κατάκτηση της τρίτης θέσης. Για την κατάκτηση της τρίτης θέσης διεξαγόταν ένας μονός αγώνας στην έδρα της ομάδας που είχε τερματίσει πιο ψηλά στην Α΄ φάση.
Σε όλους τους γύρους μετρούσαν οι νίκες που είχαν πετύχει οι ομάδες στην Α΄ φάση του πρωταθλήματος. Η σειρά των αγώνων κάθε ζευγαριού ξεκινούσε στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε πιο ψηλά στη λήξη της Α΄ φάσης του πρωταθλήματος και συνεχίζονταν εναλλάξ στις έδρες των δύο ομάδων μέχρι την ολοκλήρωση της φάσης.

Σύστημα βαθμολόγησης

Κάθε νίκης βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2008-09

Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2009-10 δεν συμμετείχε η πρωταθλήτρια της Β΄ κατηγορίας 2008-09, Αναγέννηση Δερύνειας, η οποία είχε προβιβαστεί στην Α΄ κατηγορία 2009-10. 
Επίσης, δεν συμμετείχαν ο ΑΠΟΕΛ (ο οποίος είχε υποβιβαστεί από την Α΄ κατηγορία 2008-09), ο Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων και ο Εθνικός Λατσιών οι οποίοι εξασφάλισαν άδεια μη συμμετοχής την περίοδο αυτή. Επίσης, δεν συμμετείχε ο Άρης Πολεμίου ο οποίος αποχώρησε από το πρωτάθλημα πριν από την έναρξη του.
Στο πρωτάθλημα συμμετείχε η Ολυμπιάς Φρενάρου η οποία είχε υποβιβαστεί από την Α΄ κατηγορία 2008-09 καθώς και ο Αθλητικός Πανεπιστημιακός Όμιλος Κύπρου (ΑΠΟΚ) και ο Προμηθέα Ανθούπολης.
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2001

Τρόπος Διεξαγωγής

Συμμετείχαν συνολικά 54 σύλλογοι από τις 51, τότε, ενώσεις καθώς οι τρεις αρχαιότερες ΕΠΣ (Αθηνών, Πειραιά, Μακεδονίας) είχαν από δυο εκπροσώπους. Οι σύλλογοι χωρίστηκαν σε 18 ομίλους των τριών, για την ακρίβεια σε 6 περιφέρειες με 3 ομίλους στην κάθε μια, με γεωγραφικά κριτήρια. Οι αγώνες ήταν διπλοί και διεξήχθησαν το διάστημα από 13 Μαΐου ως 10 Ιουνίου 2001. Την άνοδο θα κέρδιζαν οι πρώτοι κάθε ομίλου. Σε δυο από τους ομίλους χρειάστηκε επιπλέον αγώνας μπαράζ για την ανάδειξη της ομάδας που θα έπαιρνε την 1η θέση και την άνοδο. Τα επιπλέον μπαράζ έγιναν στις 17 Ιουνίου 2001,όταν και ολοκληρώθηκε συνολικά η διαδικασία.

Άνοδος 19ης ομάδας

Οι επιπλέον αγώνες μπαράζ μεταξύ ομάδων που ισοβάθμησαν στην πρώτη θέση του ομίλου τους έγιναν σε ουδέτερες έδρες στις 17 Ιουνίου , όπου επικράτησαν ο «ΑΟΠ Στράτος» επί της «ΑΕ Φαιάκων» (2ος όμιλο της 4ης Περιφέρειας) και ο «ΑΟ Μάνης Πειραιά» επί του «Μεσσηνιακού» στη διαδικασία των πέναλτι (1ος όμιλος της 5ης Περιφέρειας). Η ομάδα του Μεσσηνιακού κατέθεσε ένσταση για αντικανονικό ορισμό διαιτητή την οποία και κέρδισε. Έτσι τον Ιούλιο, αρχικά η ΕΠΟ αποφάσισε επανάληψη του αγώνα και τελικά στις 19 Ιουλίου, την άνοδο και των δυο ομάδων στη Δ΄ Εθνική, απόφαση που έφερε αντιδράσεις τόσο από τον τύπο όσο και από άλλες δευτεραθλήτριες των ομίλων.
Ρέσεν

Όνομα

Το όνομα της πόλης στα σλαβομακεδονικά και στα βουλγάρικα είναι Ρέσεν (Ресен), στα σέρβικα Ρέσαν (Ресан), στα τουρκικά Ρέσνε (Resne) και στα αλβανικά είναι γνωστή ως Ρέσνιε ή Ρέσνια (Resnjë ή Resnja).

Ιστορία

Η αρχαία ιλλυρική πόλη του Δαμαστίου ενδέχεται να βρίσκονταν κοντά στη Ρέσεν. Η ιστορία του Δαμαστίου ως πόλης χρονολογείται από το 431 π.Χ., όταν κατέφθασαν άποικοι από την Αίγινα .
Κατά τον Μεσαίωνα, η περιοχή των Πρεσπών ήταν τμήμα της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας. Μετά την ήττα των Βουλγάρων του Σαμουήλ από τους Βυζαντινούς του Βασιλείου Β΄ Βουλγαροκτόνου, στη Μάχη του Κλειδίου, κάποιοι από τους στρατιώτες του Σαμουήλ, οι οποίοι είχαν τυφλωθεί στο ένα μάτι, εγκαταστάθηκαν σε ένα χωριό στις ακτής της λίμνης Πρέσπας. Οι Βυζαντινοί αποκάλεσαν το χωριό Ασαμάτι, που σημαίνει: το χωριό των μονόφθαλμων. Στη συνέχεια η περιοχή πέρασε στη βυζαντινή κυριαρχία.
Αργότερα, η Ρέσεν, έγινε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αποτέλεσε κέντρο του βλαχόφωνου Ελληνισμού και ήταν η γενέτειρα του Αχμέντ Νιγιαζί Μπέη, αλβανού αξιωματούχου από αριστοκρατική οικογένεια της πόλης, ο οποίος ήταν ένας από τους πρωτεργάτες και ηγέτες της Επανάστασης των Νεότουρκων. Το πιο φημισμένο μνημείο της Ρέσεν είναι το Σαράι του Αχμέντ Νιγιαζί Μπέη, έπαυλη γαλλικής τεχνοτροπίας. Ο Ελληνικός βλαχόφωνος πληθυσμός προσέφυγε, στο μεγαλύτερο μέρος του, στην περιοχή της Λάρισας και στο Παλαιό Σκυλλίτσι Ημαθίας, μετά το 1913.
Μουσταφά Σεντόπ

Πρόωρη ζωή και σταδιοδρομία

Ο Μουσταφά Σεντόπ γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1968 στη Ραιδεστό σε οικογένεια αλβανικής καταγωγής. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης και έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα και διδακτορικό δίπλωμα στο δημόσιο δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά. Το 1993 άρχισε να εργάζεται ως μέλος του διδακτικού προσωπικού στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μαρμαρά. Έγινε γιατρός, το 2002, ξεναγός το 2005 και καθηγητής το 2011. Έδωσε επίσης διαλέξεις στο Πανεπιστήμιο Φατίχ, στο Πανεπιστήμιο Μαλτεπέ, στο Πανεπιστήμιο Ισίκ, στο Πανεπιστήμιο Ντογούς και το πανεπιστήμιο Εμπορίου της Κωνσταντινούπολης . Έγινε Αντιπρύτανος του Πανεπιστημίου του Μαρμαρά, καθώς και μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου τόσο του Διοικητικού Συμβουλίου όσο και του Εκτελεστικού Συμβουλίου. Διετέλεσε επίσης Πρόεδρος του Κέντρου Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών Κωνσταντινούπολης . Είναι παντρεμένος με τέσσερα παιδιά.

Πολιτική σταδιοδρομία

Ο Σεντόπ εξελέγη μέλος του κοινοβουλευτικού κόμματος του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) για την τρίτη εκλογική περιφέρεια της Κωνσταντινούπολης στις γενικές εκλογές του 2011 . Κατά τη διάρκεια του 4ου Τακτικού Συνεδρίου Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης που πραγματοποιήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2012, εξελέγη στην Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή του κόμματος (MYK) και έγινε αναπληρωτής ηγέτης υπεύθυνος για την προεκλογική εκστρατεία.  Έχασε τη θέση του κατά τη διάρκεια του 5ου Τακτικού Συνεδρίου του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης τρία χρόνια αργότερα στις 12 Σεπτεμβρίου 2015.  Επανεκλέχθηκε ως βουλευτής στις γενικές εκλογές του Ιουνίου του 2015 .
Μετοχικό Ταμείο Στρατού

Το Μετοχικό Ταμείο Στρατού (Μ.Τ.Σ.) είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.), τελεί υπό την εποπτεία του ΥΕΘΑ δια του ΓΕΣ και διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.). Στις συνεδριάσεις του παρίσταται ως εισηγητής ο Γενικός Διευθυντής του Μ.Τ.Σ. χωρίς ψήφο. Οι εκάστοτε ισχύοντες κανόνες λειτουργίας συλλογικών οργάνων των Ν.Π.Δ.Δ. εφαρμόζονται και επί του Δ.Σ./Μ.Τ.Σ. Η ανώτατη διοίκησή του ασκείται από το Δ.Σ. και η εκτελεστική από τον Γενικό Διευθυντή.

Αποστολή

Η αποστολή του είναι η οικονομική ενίσχυση των Μετόχων και Μερισματούχων με την παροχή Μερίσματος, Βοηθήματος Επαγγελματικής Αυτοτέλειας (ΒΕΑ) και εφάπαξ Βοηθήματος λόγω Θανάτου (ΒΘ) καθώς και η άσκηση κοινωνικής πρόνοιας με την χορήγηση χαμηλότοκων δανείων ειδικών αναγκών.

Ιστορικό

Ιδρύθηκε το 1853 με έδρα την Αθήνα, ως Ταμείο Χηρών και Ορφανών του Στρατού της (μάχιμης) γραμμής, της Χωροφυλακής και Οροφυλακής. Μετονομάστηκε σε Μετοχικό Ταμείο Στρατού το 1926.
Ζήτω το ελεύθερο Κεμπέκ!

Η αμφιλεγόμενη γαλλική φράση Ζήτω το ελεύθερο Κεμπέκ! (Γαλλικά: Vive le Québec libre!) ειπώθηκε σε ομιλία του προέδρου της Γαλλίας, Σαρλ ντε Γκωλ, στις 24 Ιουλίου του 1967 κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψής του στον Καναδά με το πρόσχημα της παρουσίας του στην έκθεση Expo 67 στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ.

Ιστορικό

Χιλιάδες κάτοικοι του Μόντρεαλ, πρωτεύουσας της γαλλόφωνης επαρχίας Κεμπέκ του Καναδά, παραληρούσαν ανεμίζοντας σημαίες της Γαλλίας και της επαρχίας τους το βράδυ της 24ης Ιουλίου του 1967, καθώς ο Γάλλος πρόεδρος Σαρλ ντε Γκωλ τούς μιλούσε από τον εξώστη του δημαρχείου της πόλης. Τα λόγια του ντε Γκωλ τούς ενθουσίασαν:
Η καρδιά μου πλημμυρίζει από τεράστια συγκίνηση, καθώς βλέπω μπροστά μου τη γαλλική πόλη του Μόντρεαλ... Εδώ, απόψε, και σε όλο το μήκος της διαδρομής μου, βρήκα μία ατμόσφαιρα που μοιάζει με την απελευθέρωση της Γαλλίας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Επιπροσθέτως, σε όλη τη διαδρομή, παρατήρησα την τεράστια προσπάθεια που κάνετε για την πρόοδο, την ανάπτυξη και επομένως την απελευθέρωση... Όλη η Γαλλία ξέρει, βλέπει και ακούει τι γίνεται εδώ. Ζήτω το ελεύθερο Κεμπέκ! Ζήτω ο Γαλλικός Καναδάς! Ζήτω η Γαλλία!
Οι δηλώσεις του Σαρλ ντε Γκωλ προκάλεσαν παγκόσμιο σάλο και πολιτικό σεισμό στην Οτάβα, την πρωτεύουσα του Καναδά. Κι ενώ ο Γάλλος πρόεδρος περιόδευε στις 25 Ιουλίου στη Διεθνή Έκθεση του Μόντρεαλ, όπου έγινε δεκτός με τρομερό ενθουσιασμό, στις 26 Ιουλίου συνήλθε σε δύο αλλεπάλληλες έκτακτες συνεδριάσεις το υπουργικό συμβούλιο του Καναδά. O πρωθυπουργός Λέστερ Πίρσον μετά τις συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου δήλωσε:
Μερικές δηλώσεις του Γάλλου προέδρου τείνουν να ενθαρρύνουν τη μικρή μειοψηφία του πληθυσμού μας που έχει στόχο να καταστρέψει τον Καναδά. Ο λαός του Καναδά είναι ελεύθερος. Οι Καναδοί δεν χρειάζονται απελευθέρωση.
Ο Γάλλος πρόεδρος, μετά τη δήλωση αυτή, ακύρωσε την προγραμματισμένη για τις 27 Ιουλίου επίσκεψή του στην πρωτεύουσα Οτάβα, όπου θα είχε συνομιλίες με τον πρωθυπουργό και τους ομοσπονδιακούς ηγέτες της χώρας, και αποχώρησε επιδεικτικά για τη Γαλλία, έχοντας παραμείνει τέσσερις ημέρες στον Καναδά, αλλά μόνο στο έδαφος του γαλλόφωνου Κεμπέκ, πράγμα που είχε προσχεδιάσει, ώστε να υπογραμμίσει το ζήτημα της αυτονομίας της επαρχίας αυτής. Ο πρωθυπουργός του Κεμπέκ Ντανιέλ Τζονσόν δήλωσε στις 29 Ιουλίου:
Η κυβέρνηση του Καναδά, υπό την πίεση εξτρεμιστικών στοιχείων, αισθάνθηκε υποχρεωμένη να κάνει μια δήλωση που εξανάγκασε τον φιλοξενούμενό μας να επιστρέψει στη Γαλλία παρακάμπτοντας την Οτάβα.
Εθνικό άθλημα

Ως εθνικό άθλημα αναφέρεται ένα παιχνίδι που θεωρείται ότι είναι εγγενές κομμάτι της κουλτούρας ενός έθνους. Ορισμένα αθλήματα είναι de facto (μη καθιερωμένα από το νόμο) εθνικά αθλήματα, όπως το μπέιζμπολ στις Ηνωμένες Πολιτείες και το κρίκετ είναι στην Αγγλία, ενώ άλλα είναι de jure (καθιερωμένα από το νόμο) εθνικά αθλήματα, όπως το λακρός και το χόκεϊ επί πάγου στον Καναδά. Αυτά τα αθλήματα δεν πρέπει απαραίτητα να είναι τα πιο δημοφιλεί, όπως το ποδόσφαιρο, η καλαθοσφαίριση ή το μπέιζμπολ, αλλά θεωρούνται ευρέως διαδεδομένα για τη χώρα ή σημαντικά για τον πολιτισμό της.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 2012–13

Το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας της περιόδου 2012-13 διεξήχθη σε έναν όμιλο με τη συμμετοχή 11 ομάδων (υπήρχαν ρεπό) και την κλήρωση των αγώνων να έχει πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2012. 
Το πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας ξεκίνησε το σαββατοκύριακο 6 και 7 Οκτωβρίου 2012 . Το Σάββατο 23 Φεβρουαρίου του 2013 (19η ημέρα), ο Αστέρας Ιτέας κερδίζοντας με σκορ 6-1 τον Κρισσαίο Χρισσού εξασφάλισε τον τίτλο τρεις αγωνιστικές πριν τη λήξη της περιόδου.
Πρωτάθλημα έγινε και στη Β΄ τοπική κατηγορία (επίσης ένας όμιλος, με 10 ομάδες) η οποία άρχισε στις 21/22 Οκτωβρίου, ενώ διοργανώθηκε και Κύπελλο, του οποίου η έναρξη προηγήθηκε εκείνης του πρωταθλήματος, αφού οι δυο πρώτες αγωνιστικές του έλαβαν χώρα στις 22-23 και 29-30 Σεπτεμβρίου, αντίστοιχα.
Για πρώτη φορά στα χρονικά διοργανώθηκε και αγώνας σούπερ καπ, μεταξύ του πρωταθλητή της προηγούμενης περιόδου Ανδρούτσου Γραβιάς και του κυπελλούχου Αμφισσαϊκού, ο οποίος ανέδειξε νικητή τον πρώτο

Οι πρώτοι σκόρερ

Ο Ανδρέας Κουρελής και ο Γιάννης Δελής (αμφότεροι παίκτες του πρωταθλητή Αστέρα Ιτέας) μοιράστηκαν τον τίτλο του πρώτου σκόρερ, έχοντας επιτύχει από 24 γκολ έκαστος.

Β΄Κατηγορία Φωκίδας 2012-13

Τον τίτλο στη Β΄ κατηγορία κατέκτησαν οι Δωριείς, ενώ στη 2η θέση τερμάτισε ο Διαγόρας Πολυδρόσου, κερδίζοντας κι αυτός την άνοδο στην πρώτη τοπική κατηγορία για την επόμενη σεζόν. Τρίτος στη βαθμολογία ήταν ο Ολυμπιακός Κίρρας που προερχόταν από την ανώτερη κατηγορία, όπως και η 6η της τελικής κατάταξης Φωκίδα 2000. Οι υπόλοιπες συμμετοχές ήταν: Ακαδημία '94, Ηρακλής Μοναστηρακίου, Ελπίδες, Μυωνία Αγίας Ευθυμίας, Α.Ο. Σάλωνα και Α.Σ. Κουλοβάτα, ο οποίος αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα.
Παναγιώτης Χιώτης

Βιογραφία

Κατά την περίοδο της αγγλικής Κατοχής δίδαξε στο Λύκειο του νησιού. Μετά την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα εργάστηκε ως δάσκαλος στη Ζάκυνθο και διετέλεσε επόπτης της Βιβλιοθήκης του νησιού. Υπήρξε ο άνθρωπος που συνέταξε και τον κανονισμό για τη λειτουργία της, το 1883.  Υπήρξε βαθύς ερευνητής της Ιστορίας των Επτανήσων, φθάνοντας ως την Ιταλία. Πέθανε στις αρχές του 1896, χωρίς να προλάβει να ολοκληρώσει ένα έργο με βιογραφίες επιφανών Επτανησίων. Το όνομά του φέρει σήμερα το Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο Κάμπου, με έδρα το Βανάτο.
Ραούλ Αλφάρο

Καριέρα

Ο Αλφάρο ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με τη Νιούελς Ολντ Μπόις στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Το 1980 αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό στην Ελλάδα ως μέρος ενός φιλόδοξου πλάνου που σχεδιάστηκε από το σύλλογο σε συνεργασία με Σερ Άλφ Ράμσεϊ και περιελάμβανε την απόκτηση και άλλων ταλαντούχων Αργεντινών ποδοσφαιριστών υπό τις υποδείξεις του Ράμσεϊ. Συμμετείχε στο ελληνικό πρωτάθλημα ως ομογενής με το όνομα Μπιστάκης αλλά στη συνέχεια προέκυψαν προβλήματα με τη διαδικασία ελληνοποίησής του. Είχε εξαιρετική παρουσία στους αγώνες που συμμετείχε με τον Παναθηναϊκό όμως το δελτίο του ακυρώθηκε και έπρεπε να αποχωρήσει από το σύλλογο. Πρόλαβε να φορέσει τη φανέλα του Παναθηναϊκού σε 10 αγώνες για το πρωτάθλημα Ελλάδας και 2 για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Μια από τις πιο αξιόλογες εμφανίσεις του σημειώθηκε στη νίκη του Παναθηναϊκού επί της Γιουβέντους με 4-2 για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Στη συνέχεια βρέθηκε στη Νότια Αμερική για να αγωνιστεί για Αμέρικα ντε Κάλι, στην Κολομβία. Εκεί κατέκτησε δύο πρωταθλήματα το 1982 και το 1983.
Το 1983 επέστρεψε στην Αργεντινή για να αγωνιστεί με επιτυχία για την Ρίβερ Πλέιτ. Η χρονιά του 1986 υπήρξε η πιο σημαντική στην καριέρα του αλλά ήταν επιτυχημένη και για το σύλλογο. Την περίοδο 1985-1986 η Ρίβερ Πλέιτ κατέκτησε το πρωτάθλημα Αργεντινής. Κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία της το Copa Libertadores το 1986. Κατέκτησε επίσης το Copa Interamericana το ίδιο έτος. Στη συνέχεια το Δεκέμβριο του ίδιου έτους η Ρίβερ Πλέιτ κατάκτησε και το Διηπειρωτικό Κύπελλο.
Σε όλες αυτές τις επιτυχίες ο Αλφάρο είχε εξαιρετική παρουσία με συνέπεια να γίνει διεθνής με την εθνική ομάδα της Αργεντινής.
Κλήθηκε από την Εθνική Αργεντινής για να συμμετάσχει στο Κόπα Αμέρικα του 1987 το οποίο διοργανώθηκε στην Αργεντινή. Αγωνίστηκε με συμπαίκτες τους Ντιέγκο Μαραντόνα, Κλάουδιο Κανίγια, Όσκαρ Ρουτζέρι με την ομάδα να φτάνει στα ημιτελικά του της διοργάνωσης.
Το 1987 επέστρεψε στην Νιούελς Ολντ Μπόις με την οποία είχε ξεκιήσει την καριέρα του και φόρεσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Ήταν κορυφαίος σκόρερ της ομάδας για την περίοδο 1987-1988 με 14 γκολ τα οποία υπήρξαν καθοριστικά για την κατάκτηση του πρωταθλήματος Αργεντινής από τη Νιούελς Ολντ Μπόις. Παρέμεινε για άλλα 2 έτη στη Νιούελς Ολντ Μπόις και στη συνέχεια το 1990 αγωνίστηκε στην Χιλή με την Ο' Χίγκινς ΦΚ μέχρι την αποχώρησή του το 1992.

Καριέρα προπονητή

Ο Αλφάρο έχει εργαστεί ως προπονητής στις ομάδες Νιούελς Ολντ Μπόις, Platense, Ιντεπεντιέντε Ριβαδάβια, Σαν Μαρτίν ντε Σαν Χουάν και Talleres de Perico στην Αργεντινή. Έξω από την Αργεντινή έχει αναλάβει τις  Ο' Χίγκινς ΦΚ στη Χιλή, Δε Στρόνγκεστ στην Βολιβία, Κλουμπ Λιμπερτάδ στην Παραγουάη και Olmedo στο Εκουαδόρ, με την οποία κατέκτησε το Εκουαδόρ Σέριε Β το 2003.