google/wiki40b huggingface dataset:
Σλιβοβίτσα

Σλιβοβίτσα (σερβικά: шљивовица / šljivovica‎,
τσεχικά: slivovice‎, στα φινλανδικά: slivovits,
γερμανικά: Sliwowitz, Sli­bo­witz‎,
για το βοσνιακά: šljivovica,
κροατικά: šljivovica‎,
ουγγρικά: sligovica‎,
ιταλικά: slivovitz‎,
μακεδονικά: сливова‎,
πολωνικά: śliwowica‎,
ρουμανικά: şliboviţă‎,
ρωσικά: сливовица‎,
σλοβακικά: slivovica‎,
σλοβενικά: slivovka‎)
είναι αλκοολούχο ποτό παραγόμενο από την απόσταξη πολτού από κορόμηλα ή δαμάσκηνα που έχουν υποστεί ζύμωση. Πρόκειται για ένα παραδοσιακό ποτό στις χώρες της Βαλκανικής χερσονήσου, της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, κυρίως, για τους σλαβικούς λαούς και τους γειτονικούς τους λαούς όπως οι Ούγγροι, οι Ρουμάνοι και οι Αλβανοί. Η σλιβοβίτσα είναι το εθνικό ποτό στη Σερβία, μέσο για φυσική ανταλλαγή στην Αλβανία και το ποτό που χρησιμοποιείται στα μνημόσυνα για να τιμήσουν τις ψυχές των νεκρών συγγενών στην Πολωνία.

Χαρακτηριστικά της σλιβοβίτσα σε ορισμένες χώρες

Το παραδοσιακό για τη Βουλγαρία είναι το ρακί από την περιοχή της πόλης Τρογιάν. Η απόσταξη και η επεξεργασία υγρών στη διάρκεια της παλαίωσης ξεκίνησε στο Μοναστήρι Τρογιάν πίσω στο 14ο αιώνα, και η συνταγή φυλασσόταν ως μυστικό και μεταβιβαζόταν από ηγούμενο σε ηγούμενο. Είναι γνωστό μόνον ότι, εκτός από την ζύμωση των φρούτων, στο ρακί οι μοναχοί πρόσθεταν και 40 είδη βοτάνων, τα οποία του έδιναν μια υπέροχη γεύση και άρωμα. Αργότερα η απόσταξη φρούτων έξω από τα όρια της μονής. Το 1871 ο Ούγγρος ταξιδιώτης Φέλιξ Κάνιτς αναφέρθηκε στα χρονικά του στους κατοίκους του Τρογιάν που έβραζαν ρακί από τοπικές ποικιλίες δαμάσκηνων, που χαρακτηρίζονται από υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και των οποίων τα κουκούτσια ξεχωρίζονταν εύκολα.
Στις περιοχές Τετέβεν, Λεσηντρέν, Ελένα, Κιουστεντίλ υπάρχουν και άλλα τοπικά ονόματα για ρακές φρούτων, γεγονός που είναι αποτέλεσμα της αναπαραγωγής τοπικών ποικιλιών κορόμηλων, που αρχίζει από τη ζύμωση των φρούτων και στη συνέχεια ακολουθεί η απόσταξη.
Στην Πολωνία η απόσταξη των φρούτων αποτελεί παράδοση για τη χώρα, ιδιαίτερα για τις νότιες ορεινές περιοχές της. Ως μία από τις καλύτερες μάρκες θεωρείται η Лонцка сливовица, που παράγεται στο χωριό Λόντσκο. Πριν από τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο μεγάλες ποσότητες σλιβοβίτσας παράγονταν από την εβραϊκή κοινότητα της χώρας.
Στην Τσεχία η παραδοσιακή περιοχή παραγωγής της σλιβοβίτσα είναι η Μοραβία, ιδιαίτερα στο ανατολικό και νότιο τμήμα της.
Στη Σερβία οι ρακές που παράγονται από φρούτα είναι παραδοσιακό ποτό, που παράγεται σε πιο μεγάλη κλίμακα από τον πληθυσμό σε οικιακές συνθήκες. Η μεγαλύτερη ποσότητα ρακής παράγεται στην περιοχή Σουμάντια. Το 2004, η χώρα παρήγαγε 400 000 λίτρα σλιβοβίτσα. Η Σερβία είναι η πιο μεγάλη εξαγωγέας σλιβοβίτσα στον κόσμο και η δεύτερη τη τάξει εξαγωγέας σε ποσότητα σε κορόμηλα.«FAOSTAT» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2014-05-16.
Απόστολος Φρόνιμος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Ζαγορά Πηλίου και σπούδασε ιατρική στην Πίζα. Με την επιστροφή του στη Ζαγορά εξελέγη δημογέροντας αυτής.
Εξελέγη βουλευτής Βόλου στις εκλογές του 1881
Απεβίωσε το 1901.
Προγκρές Μ-13

Αποστολή

Το διαστημόπλοιο εκτοξεύτηκε στις 30 Ιουνίου 1992 (16:43:13 GMT) με πύραυλο Soyuz-U2 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Μετά από τέσσερις ημέρες συνδέθηκε με την εμπρόσθια θύρα του κύριου τμήματος (αγγλ. core module) του Μιρ την 4η Ιουλίου (12:38 GMT). Είχε προηγηθεί ανεπιτυχής προσπάθεια σύνδεσης στις 2 Ιουλίου. Το Προγκρές Μ-13 παρέμεινε στον σταθμό για 19 ημέρες. Στις 24 Ιουλίου (04:14:00 GMT) αποσυνδέθηκε για να απελευθερωθεί η θύρα για το Σογιούζ ΤΜ-15
Καταστράφηκε στην γήινη ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό, λίγες ώρες αργότερα.
Ιωάννης Μουτζουρίδης

Βιογραφία

Ο Ι. Μουτζουρίδης γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1879. Κατατάχθηκε ως εθελοντής στον ελληνικό στρατό όπου και αποφοίτησε από τη Σχολή Υπαξιωματικών με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού το 1912. Συμμετείχε και στους δύο Βαλκανικούς πολέμους όπου και τραυματίσθηκε σοβαρά στη μάχη της Πέτρας - Πόρτας με αχρήστευση του αριστερού χεριού του, με συνέπεια να τεθεί στη συνέχεια σε τιμητική διαθεσιμότητα, εξελισσόμενος στο βαθμό του συνταγματάρχη.
Από το 1925 στράφηκε στη πολιτική. Το 1926, πολιτευόμενος με το Λαϊκό Κόμμα την αρχηγία του οποίου είχε αναλάβει ο Παναγής Τσαλδάρης εκλέχθηκε βουλευτής Ναυπλίας και Αργολίδας στην Α΄ Περίοδο (1926), στη Β΄ Περίοδο )1928), στη Γ΄ Περίοδο (1932), στη Δ΄ Περίοδο (1933) καθώς και στην Ε΄ Εθνοσυνέλευση (1935).
Επί κυβερνήσεως Π. Τσαλδάρη του 1933 διετέλεσε υπουργός των Εσωτερικών από 9 Αυγούστου 1933 μέχρι τις 21 Μαρτίου 1934 και στην συνέχεια μέχρι το τέλος του ίδιου έτους διορίστηκε υπουργός Γενικός Διοικητής Κρήτης. Πέθανε στην Αθήνα το 1935. Αδελφός του Ιωάννη Μουτζουρίδη ήταν ο βουλευτής Πραξιτέλης Μουτζουρίδης και γιος του ο μετέπειτα βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, Γεώργιος Μουτζουρίδης.
Γιάσεμιν Τζαν

Καριέρα

Έχει κερδίσει δύο χρυσά μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016, στα 5000 και 10,000 μέτρα γυναικών. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 5000 μέτρα.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2017 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 3000 μέτρα, πίσω από τη Λόρα Μιούιρ.
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 συμμετείχε στον τελικό των 10,000 μέτρων, τερματίζοντας 7η με ατομικό ρεκόρ χρόνου 30:26.41.
Ποντικός (Κινέζικο ζώδιο)

Λένε πως παλιά ενας βασιλιάς της Κίνας είχε κάνει εναν διαγωνισμό για ζώα και το ποντίκι είχε ανέβει στην πλάτη της γάτας και στην τελευταία ευθεία πήδηξε και βγηκε πρώτο, για αυτο λενε πως ειναι πολύ έξυπνο ζώο.

Γενικές αστρολογικές πληροφορίες

Ο Ποντικός είναι το πρώτο κατά σειρά, από τα 12 Κινέζικα ζώδια. Στην Κινέζικη αστρολογία ο Ποντικός είναι καλός στο να ηγείται και να κατακτά. Πολλοί διάσημοι αυτοκράτορες και ηγέτες της Κινέζικης ιστορίας ανήκαν στο Κινέζικο Ωροσκόπιο του Ποντικού. Τα άτομα που βρίσκονται στο Κινέζικο Ζώδιο του Ποντικού είναι επίσης πολύ γνωστά για την ιδιότητα τους να εκμεταλλεύονται τις σκέψεις, τα αισθήματα και τα συναισθήματα των άλλων.

Αστρολογικά δεδομένα

Τυχερές Ώρες: 11 π.μ. - 1 μ.μ.
Σημείο του Ορίζοντα: Βορράς (Β)
Εποχή: Χειμώνας
Μήνας: Δεκέμβριος
Μαγικά Χρώματα: Μαύρο, Κόκκινο, Άσπρο, Μωβ
Αντίστοιχο Δυτικού Ωροσκοπίου: Τοξότης
Φαγητά: Οικόσιτος χοίρος, Λάχανο, Όσπρια
Συσχετισμένες Χώρες: Γερμανία, Αυστρία, Σουηδία, Ολλανδία, Βραζιλία, Κολομβία
Διάσημοι Ποντικοί: Τζιν Κέλι, Σον Πεν, Μάρλον Μπράντο, Λούις Άρμστρονγκ, Κλάρκ Γκέιμπλ
Ρόμπερτ Λουέλιν Μπράντσο

Πρώτα χρόνια

Ο Μπράντσο γεννήθηκε στο Κάπιστερ Βίλατζ του Σεντ Πολ στον Άγιο Χριστόφορο. Γονείς του ήσαν η οικιακή βοηθός Μαίρη Τζέιν Φράνσις και ο σιδηρουργός Ουίλιαμ Μπράντσο. Έπειτα από τη μετανάστευση του πατέρα του στις ΗΠΑ όταν ο ίδιος ήταν 9  μηνών, τον μεγάλωσε η γιαγιά του. Τέλειωσε το Δημοτικό του Σεντ Πολς και έφτασε μέχρι την 7η τάξη, ανώτερη για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση που ίσχυε για το νησί εκείνη την εποχή.
Σε ηλικία 16 ετών ο Μπράντσο εργάστηκε ως μαθητευόμενος στο εργοστάσιο ζάχαρης του Σεντ Κιτς και από εκεί ξεκίνησε το ενδιαφέρον του για το εργατικό κίνημα. Έπειτα από απεργία με αίτημα την αύξηση της μισθοδοσίας, έφυγε από το εργοστάσιο το 1940 και έγινε μέλος της Ένωσης Εμπόρων και Εργαζομένων του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις. Το 1944 διαδέχθηκε τον Τζόζεφ Μάθιου Σεμπάστιαν ως πρόεδρο της εν λόγω ένωσης.
Το 1963 παντρεύτηκε με τη Μίλισεντ Σαχαλέι, που είχε καταγωγή από το νησί του και από το Λίβανο. Απέκτησαν μία κόρη, την Ίσις Κάρλα Μπράντσο, ενώ από σχέση που είχε ο ίδιος νωρίτερα, είχε ήδη μία άλλη κόρη, την Ετσού.

Πολιτική σταδιοδρομία

Υπηρέτησε τον αγώνα των εργαζομένων στον τομέα της ζάχαρης και κατήλθε στην πολιτική το 1946 κερδίζοντας μία έδρα στο Νομοθετικό Συμβούλιο. Αργότερα έγινε μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου και το 1956 ανέλαβε υπουργός Εμπορίου και Παραγωγής για τον Άγιο Χριστόφορο-Νέβις-Ανγκουίλα. Κατά τη βραχύβια Ομοσπονδία των Δυτικών Ινδιών (1958-62), ο Μπράντσο εξελέγη στην Ομοσπονδιακή Βουλή και υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών της Ομοσπονδίας.
Έπειτα από τη διάλυση της Ομοσπονδίας, ο Μπράντσο επέστρεψε από το Τρινιδάδ στον Άγιο Χριστόφορο. Τον Ιούλιο του 1966 έγινε επικεφαλής υπουργός και το 1967 ο πρώτος πρωθυπουργός (Premier) σε Άγιο Χριστόφορο-Νέβις-Ανγκουίλα. Κατά τη διακυβέρνησή του, αγοράστηκαν από την κυβέρνηση όλες οι εκτάσεις ζάχαρης και το εργοστάσιο όπου ο ίδιος εργάστηκε. Αυτό επέφερε την αντιπολίτευση στην κυβέρνησή του, ιδιαίτερα από οικογένειες των πρώην ιδιοκτητών στις εκτάσεις. Παράλληλα, οι κάτοικοι του γειτονικού νησιού Νέβις κατηγόρησαν την κυβέρνηση για αδιαφορία.
Το 1977 ο Μπράντσο ταξίδεψε στο Λονδίνο για συνομιλίες με τη βρετανική κυβέρνηση για το θέμα της ανεξαρτησίας.

Θάνατος

Ο Μπράντσο πέθανε από καρκίνο του προστάτη στις 23 Μαΐου 1978 στην οικία του στην Μπαστέρ. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο πρώην αντιπρόεδρός του,  Πολ Σάουθγουελ. Τάφηκε στο κοιμητήριο του Σπρίνγκφιλντ, στην πρωτεύουσα του νησιού του.

Τιμές

Το 1996 τιμήθηκε μετά θάνατο με τον τίτλο του Πρώτου Εθνικού Ήρωα από την Εθνοσυνέλευση του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις. Επίσης, κάθε χρόνο τιμάται η επέτειος των γενεθλίων του την "Ημέρα των Ηρώων". Κατά τον πρώτο εορτασμό της Ημέρας των Ηρώων, το 1998, το αεροδρόμιο Γκόλντεν Ροκ στον Άγιο Χριστόφορο μετονομάστηκε σε Διεθνές Αεροδρόμιο Ρόμπερτ Λ. Μπράντσο προς τιμήν του. Το 2007 στη γενέτειρά του εγκαινιάστηκε και πάρκο στη μνήμη του, με το όνομα του Μπράντσο.
Δαμοκλής

Ο Δαμοκλής (αρχαία ελληνικά: Δαμοκλῆς, σύνθετη λέξη που αποτελείται από τα δῆμος και κλέος και σημαίνει "η δόξα του λαού") είναι μορφή που αναφέρεται σε ανέκδοτο με ηθικό δίδαγμα υπό τον τίτλο Δαμόκλειος Σπάθη. Πρόκειται για έναν υπαινιγμό για τον άμεσο και παντοτινό κίνδυνο που συναντάται σε άτομα μεγάλης εξουσίας. Ο Δαμοκλής που αναφέρεται στο ανέκδοτο ήταν ένας δουλοπρεπής αυλικός και κόλακας στην αυλή του Διονυσίου Β', ενός τυράννου των Συρακουσών της Σικελίας τον 4ο αιώνα π.Χ.
Το ανέκδοτο βρέθηκε στη χαμένη ιστοριογραφία της Σικελίας από τον Τιμαίο τον Ταυρομενίτη (356-260 π.Χ). Ο Ρωμαίος ρήτορας, Κικέρωνας, ίσως το διάβασε στον Διόδωρο Σικελιώτη, ο οποίος το χρησιμοποίησε στο "Ερωτήσεις Τυσκυλανές" (5, 61-62), πράγμα το οποίο σημαίνει πως έτσι πέρασε και στην ευρωπαϊκή κουλτούρα.

Δαμόκλειος Σπάθη

Μία ημέρα ο Διονύσιος προσεγγίζοντας τον Δαμοκλή, τον ρώτησε αν ήθελε ο ίδιος να πάρει τη θέση του απολαμβάνοντας, όλα τα προνόμια του άρχοντα, αλλά μόνο για μία ημέρα. Ο Δαμοκλής δέχθηκε με χαρά αυτήν την απρόσμενη πρόσκληση, απολαμβάνοντας όλα τα προνόμια. Με διαταγή του ίδιου του Διονυσίου του φόρεσαν τη βασιλική ενδυμασία και τον συνόδευσαν στη μεγάλη τραπεζαρία, όπου μπορούσε να απολαύσει όποιο είδος φαγητού επιθυμούσε. Ο Δαμοκλής απολάμβανε τη βασιλική μεταχείριση περιεργαζόμενος το χώρο γύρω του, όταν παρατήρησε επάνω από το κεφάλι του να κρέμεται ένα μεγάλο σπαθί, το οποίο συγκρατούσαν τρίχες αλόγου, οι οποίες θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να κοπούν με αποτέλεσμα το σπαθί να πέσει στο κεφάλι του. 
Όταν ο Δαμοκλής εξέφρασε την απορία του σχετικά με το σπαθί στον Διονύσιο εκείνος του απάντησε: "Το σπαθί το τοποθέτησα εγώ ο ίδιος εκεί για να μου θυμίζει να παίρνω τις σωστές αποφάσεις για το λαό μου και σε πόσο μεγάλο κίνδυνο είναι η ζωή μου καθημερινά". Ο Δαμοκλής, όταν άκουσε την εξήγηση του Διονυσίου, πανικοβλήθηκε, συνειδητοποιώντας ταυτόχρονα πόσο διαφορετική είναι η ζωή ενός άρχοντα, συγκριτικά με αυτό που πίστευε. Για αυτό τον λόγο άφησε αμέσως τη ζωή του άρχοντα, αδιαφορώντας για τα μεγαλεία, τις αξιώσεις και τις τιμές και ζήτησε να μεταφερθεί στη παλαιά ταπεινή του θέση.

Συμβολισμός

Η φράση αυτή χρησιμοποιείται συμβολικά για να δηλώσει είτε μία επικείμενη μεγάλη καταστροφή, είτε την απειλή τιμωρίας μεγάλου μεγέθους. Η φράση χαρακτηρίζει τον συνεχή φοβερό και θανάσιμο κίνδυνο, που απειλεί τον άνθρωπο κάθε στιγμή, όταν αυτός θέτει ως προτεραιότητα της ζωής του την προσωπική ευημερία, τη ματαιοδοξία και τον υλισμό. Όπως ο αυλοκόλακας Δαμοκλής, υπό το φόβο της τιμωρίας, άλλαξε και έγινε ταπεινός, έτσι και αυτή η φράση είναι και μια προειδοποίηση για αλλαγή, σε όσους ακολουθούν στη ζωή τους το δρόμο του εγωκεντρισμού, του υπερκαταναλωτισμού και αυτού της προσωπικής και εφήμερης απόλαυσης έναντι του κοινού καλού.
Πανεπιστήμιο Κονκόρντια

Ιστορία

Το Concordia δημιουργήθηκε με τη συγχώνευση του Loyola College και του Sir George Williams University, το 1974.
 Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Ουέλι Μάουρερ

Προσωπικά στοιχεία και επαγγελματική καριέρα

Γιος ενός πτωχού αγρότη, ο Μάουρερ μεγάλωσε στο Τσίρχερ Όμπερλαντ (Zürcher Oberland). Αργότερα απέκτησε δίπλωμα ομοσπονδιακού λογιστή και υπηρέτησε ως διευθυντής της Αγροτικής Ένωσης της Ζυρίχης (1994-2008). Είναι παντρεμένος με 6 παιδιά.

Πολιτική καριέρα

Από το 1978 ως το 1986 ήταν μέλος της δημοτικής κυβέρνησης του Χίνβιλ (Hinwil) και εξελέγη βουλευτής στο καντόνι της Ζυρίχης το 1983, όπου υπήρξε πρόεδρος ως το 1991. Ηττήθηκε στις εκλογές του 1991 αλλά εξελέγη στις εθνικές εκλογές. Το 1996 εξελέγη πρόεδρος του Λαϊκού Κόμματος.
Στις 10 Δεκεμβρίου 2008 ο Μάουρερ εξελέγη μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου στον τρίτο γύρο της ψηφοφορίας με 122 ψήφους. Ο ίδιος εξελέγη Αντιπρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για το 2012 και ξανά το 2018. Στις 5 Δεκεμβρίου 2012 εξελέγη πρόεδρος για το έτος 2013.
Ο Μάουρερ εξελέγη ξανά πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας στις 5 Δεκεμβρίου 2018 (συγκεντρώνοντας 201 ψήφους επί συνόλου 209)  και ορκίστηκε την 1η Ιανουαρίου 2019.
Οικία - Μουσείο Ελευθερίου Βενιζέλου

Γενικά στοιχεία

Κατασκευάστηκε γύρω στα 1878 σε ένα οικόπεδο δύο στρεμμάτων για λογαριασμό του Κυριάκου Βενιζέλου. Βρίσκεται στη Χαλέπα, προάστειο των Χανίων που αποτελούσε περιοχή ευπόρων πολιτών, διπλωματικών υπαλλήλων και έδρα προξενίων. Αρχικά η οικογένεια Βενιζέλου το χρησιμοποίησε ως εξοχική κατοικία αλλά στη συνέχεια εγκαταστάθηκε μόνιμα. Για μια περίοδο πριν το 1890 η οικία στέγαζε το ιταλικό προξενείο. Ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος κατοίκησε από το 1880 έως το 1910 και κατά διαστήματα από το 1927 μέχρι το 1935. Το 1927 ο Βενιζέλος προχώρησε σε ανακαίνιση του σπιτιού σε σχέδια του αρχιτέκτονα Σταυρίδη. Το 1941 το σπίτι βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς, επιδιορθώθηκε όμως από τους ίδιους για να χρησιμοποιηθεί ως στρατηγείο και κατοικία του εκάστοτε Γερμάνου διοικητή. Μετά την απελευθέρωση το σπίτι αποκαταστάθηκε από τον Σοφοκλή Βενιζέλο και στη συνέχεια κληροδοτήθηκε στον Νικήτα Βενιζέλο, ο οποίος το 2002 το πούλησε στο ελληνικό δημόσιο. Το τελευταίο το παραχώρησε στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών "Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος". Σήμερα στεγάζεται το μουσείο Ελευθερίου Βενιζέλου, στο οποίο υπάρχουν τα έπιπλα που χρησιμοποιούσε ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος.
228 Αγάθη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αγάθης εκτιμάται σε 9 χλμ. Ο φασματικός της τύπος και το άλβεδό της είναι άγνωστα, όπως και η περίοδος περιστροφής της περί τον εαυτό της.
Ακάρεα

Τα Ακάρεα είναι τάξη των αραχνιδίων που περιλαμβάνει το άκαρι και το τσιμπούρι.
Μέτρο Λεμπέγκ

Ορισμός

Για κάθε σύνολο A\subset \mathbb{R}, έστω V_A το σύνολο των ακολουθιών διαστημάτων {(a_n, b_n)} των οποίων η ένωση καλύπτει το A. Το εξωτερικό μέτρο Λεμπέγκ ορίζει τιμή στο Α ως το infimum των αθροισμάτων μηκών των διαστημάτων του V_A. Το μέτρο Λεμπέγκ είναι ο περιορισμός του εξωτερικού μέτρου Λεμπέγκ στα Λεμπέγκ μετρήσιμα σύνολα. Παρόμοια ορίζεται στον χώρο \mathbb{R}^d.

Ιδιότητες

Κάθε σύνολο Μπορέλ είναι Λεμπέγκ μετρήσιμο. Το μέτρο Λεμπέγκ είναι το μοναδικό μέτρο που αντιστοιχεί σε κάθε διάστημα το μήκος του.
Φύλλο συκής

Φύλλο συκής είναι το αντικείμενο που χρησιμοποιήθηκε στην τέχνη κατά τον 15ο αιώνα και αργότερα για να καλυφθούν τα γεννητικά όργανα σε απεικονίσεις ανθρώπων σε αγάλματα ή σε πίνακες.
Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη (κεφ.3), ο Αδάμ και η Εύα έφαγαν τον απαγορευμένο καρπό, "καὶ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν δύο, καὶ ἔγνωσαν ὅτι γυμνοὶ ἦσαν, καὶ ἔρραψαν φύλλα συκῆς καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς περιζώματα" (άνοιξαν τα μάτια τους και κατάλαβαν ότι ήταν γυμνοί και έραψαν φύλλα συκής και έφτιαξαν περιζώματα για τον εαυτό τους). Έχοντας αυτό σαν παράδειγμα, οι καλλιτέχνες του 15ου αιώνα, κατά την Αναγέννηση, αναγκάστηκαν να καλύψουν τα γεννητικά όργανα σε νέα αλλά και σε υπάρχοντα έργα τέχνης.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1976-77

Η διοργάνωση

Στην 35η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1976-77 μετείχαν συνολικά 58 ομάδες (18 Α΄ εθνικής και 40 Β΄ εθνικής κατηγορίας). Διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού. 
Μέχρι τους ημιτελικούς αγώνες πιο ενδιαφέρουσες αναμετρήσεις ήταν αυτές της ΑΕΚ στη Θεσσαλονίκη. Αρχικά απέκλεισε στην παράταση τον Ηρακλή (Β΄ γύρος), για να αποκλειστεί όμως στον επόμενο γύρο από τον ΠΑΟΚ με ήττα στην Τούμπα με 2-1, σ' έναν αγώνα όπου διατέθησαν τα περισσότερα εισιτήρια κυπέλλου τη χρονιά εκείνη (44.045).
Στον ημιτελικό ο Παναθηναϊκός που νωρίτερα απέκλεισε δύσκολα στα πέναλτι τον Καμπανιακό Χαλάστρας, αλλά και ξέσπασε πετυχαίνοντας 9 γκολ σε βάρος του Α.Ο. Αιγάλεω στον προημιτελικό, κατάφερε να κερδίσει στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας με 2-1 στην παράταση τον Ολυμπιακό για πρώτη φορά στην ιστορία του για το κύπελλο Ελλάδας (άλλη μία επιτυχία του στον τελικό του 1969 μετά από ισόπαλο αγώνα είχε κριθεί στο στρίψιμο του νομίσματος).
Στον τελικό αντιμετώπισε μετά από 5 χρόνια και στο ίδιο γήπεδο με το 1972 τον ΠΑΟΚ, όπου σ' έναν θεαματικό όσο και επεισοδιακό αγώνα νικώντας με 2-1, ο Παναθηναϊκός έφτασε στην κατάκτηση του νταμπλ. Οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ διαμαρτυρόμενοι για τη διαιτησία του αγώνα αρνήθηκαν να παραλάβουν τα μετάλλιά τους με αποτέλεσμα να δεχθούν τιμωρία μίας αγωνιστικής την επόμενη περίοδο, και μάλιστα ανά δύο σε κάθε αγωνιστική ημέρα ώστε να μην υπάρξει πρόβλημα καταρτισμού ενδεκάδας.
Χαμιλτονιανή

Η χαμιλτονιανή είναι ο τελεστής που αντιστοιχεί στη συνολική ενέργεια ενός κβαντομηχανικού συστήματος. Συνήθως συμβολίζεται με H ή Ȟ ή Ĥ. Οι ιδιοτιμές της χαμιλτονιανής ενός συστήματος (ή πιο γενικά το «φάσμα» της όταν ο τελεστής δρα σε απειροδιάστατο χώρο Χίλμπερτ, δηλαδή όταν έχουμε πρόβλημα πολλών σωμάτων ή πρόβλημα κβαντικού πεδίου) αποτελούν το σύνολο των πιθανών αποτελεσμάτων μέτρησης της ενέργειας του συστήματος. Λόγω της στενής σχέσης της με τη χρονική εξέλιξη ενός συστήματος, η χαμιλτονιανή είναι θεμελιώδους σημασίας στους περισσότερους από τους υπάρχοντες μαθηματικούς φορμαλισμούς της κβαντικής θεωρίας.

Εισαγωγή

Σύμφωνα με την κβαντομηχανική, η αρχή αβεβαιότητας είναι θεμελιώδες χαρακτηριστικό των φυσικών σωμάτων και μεγεθών, και όχι πχ μια αδυναμία στην ακρίβεια μετρήσεων των μετρητικών συσκευών που σήμερα είναι διαθέσιμες τεχνολογικά. Τούτο είναι εμπεδωμένο στο μαθηματικό φορμαλισμό και αντιστοιχεί στο γεγονός ότι οι μεταβλητές ενός φυσικού συστήματος δεν είναι απλές πραγματικές και συνεχείς συναρτήσεις των «κλασσικών» ανεξάρτητων μεταβλητών θέση, χρόνος, κ.ο.κ.. Αντί αυτού, σε κάθε φυσικό μέγεθος αντιστοιχίζεται ένας τελεστής που δρα επί των κβαντικών καταστάσεων του συστήματος, και οι παρατηρήσιμες/μετρήσιμες ποσότητες είναι οι ιδιοτιμές αυτοσυζυγών γραμμικών τελεστών.
Ιωάννης Β΄ του Μπάντεν

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Ιακώβου δούκα του Μπάντεν-Μπάντεν και της Αικατερίνης, κόρης του Καρόλου Β΄ δούκα της Λωρραίνης.
Το 1503 απεβίωσε στο Έρενμπραϊτσταϊν του Κόμπλεντς σε ηλικία 69 ετών και τάφηκε στον καθεδρικό της Τριρ.
Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας

Ιστορία

Οι πρώτες ορθόδοξες εκκλησίες στην Αυστραλία ήταν η Αγία Τριάδα στο Surry Hills του Σίδνεϋ (1898) και ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου στην Ανατολική Μελβούρνη (1900). Ο πρώτος ιερέας που κάλυψε τις θρησκευτικές ανάγκες των Ελληνορθοδόξων σε Σίδνεϋ και Μελβούρνη ήταν ο Αρχιμανδρίτης Δωρόθεος Μπακαλιάρος. Τον Μάρτιο του 1924, το Οικουμενικό Πατριαρχείο ίδρυσε την «Μητρόπολη Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας» για να καλύψει τον αυξανόμενο ελληνικό πληθυσμό, ο οποίος το 1927 αριθμούσε περί τους 10.000 και είχε ιδρύσει ναούς στο Σίδνεϋ, τη Μελβούρνη, το Brisbane, το Perth και το Port Pirie στην Νότια Αυστραλία. Πρώτος Μητροπολίτης της νεοσύστατης επαρχίας του Οικουμενικού Θρόνου ήταν ο Χριστόφορος Κνήτης, ως τότε Μητροπολίτης Σερρών. Στις 4 Φεβρουαρίου 1928 εξελέγη Μητροπολίτης Βιζύης και το 1929, εν μέσω κάποιου σκανδάλου, επέστρεψε στην πατρίδα του, την Σάμο, όπου και πέθανε στις 7 Αυγούστου 1958.
Το 1931, ο Τιμόθεος Ευαγγελινίδης εξελέγη δεύτερος Μητροπολίτης Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας. Έφτασε στην Αυστραλία στις 28 Ιανουαρίου 1932 και εποίμανε την επαρχία ως το 1947, οπότε εξελέγη Μητροπολίτης Ρόδου. Στις 22 Απριλίου του ιδίου έτους, τρίτος Μητροπολίτης εξελέγη ο Θεοφύλακτος Παπαθανασόπουλος, ο οποίος είχε διατελέσει και πατριαρχικός επίτροπος ως την εκλογή του προκατόχου του. Στις 2 Αυγούστου 1958 σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα και νέος Μητροπολίτης εξελέγη ο ως τότε επίσκοπος Ναζιανζού Ιεζεκιήλ Τσουκαλάς, ο οποίος αφίχθη στο Σίδνεϋ στις 27 Απριλίου 1959.
Την 1η Σεπτεμβρίου 1959 η επαρχία προήχθη σε Αρχιεπισκοπή και ο Ιεζεκιήλ σε Αρχιεπίσκοπο. Η αρχιερατεία του συνέπεσε με μεγάλη αύξηση του αριθμού των Ελλήνων Ορθοδόξων του ποιμνίου του λόγω αυξημένης μετανάστευσης. Έτσι, πολλές από τις σημερινές ενορίες θεμελιώθηκαν υπό την καθοδήγησή του. Το 1970 αποσπάστηκε η Νέα Ζηλανδία και δημιουργήθηκε ανεξάρτητη Μητρόπολη Νέας Ζηλανδίας. Τον Αύγουστο του 1974, η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον ανύψωσε σε Μητροπολίτη Πισιδίας. Πέθανε στην Αθήνα τον Ιούλιο του 1987.
Στις 3 Φεβρουαρίου 1975, η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου εξέλεξε παμψηφεί νέο Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας τον Μητροπολίτη Μιλητουπόλεως Στυλιανό Χαρκιανάκη, λέκτορα του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ο Στυλιανός έφτασε στο Σϊδνεϋ στις 15 Απριλίου 1975 και ενθρονίστηκε το Σάββατο του Λαζάρου, 26 Απριλίου 1975. Πέθανε στις 25 Μαρτίου 2019 στο Σίδνεϊ σε ηλικία 83 ετών μετά από μάχη με τον καρκίνο.
Στις 9 Μαΐου 2019, η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου εξέλεξε παμψηφεί νέο Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας τον ως τότε επίσκοπο Χριστουπόλεως Μακάριο Γρινιεζάκη.
Honda Super Cub

Ιστορία μοντέλου

Το Honda Super Cub έκανε το ντεμπούτο του το 1958, δέκα χρόνια μετά την ίδρυση της Honda Motor Co. Ltd. Το αρχικό Honda Cub F ήταν μοτοποδήλατο. Η Honda κράτησε το όνομα άλλα πρόσθεσε το πρόθεμα "Super" για το νέο ελαφρύ μηχάνημα. Το Super Cub αρχικά δεν είχε επιτυχία στις πωλήσεις κυρίως λόγω της ύφεσης στην Ιαπωνία. Έπειτα 3 μήνες μετά το 1958 οι πελάτες ξεκίνησαν τα παράπονα. Οι εργάτες της Honda παράτησαν τις διακοπές τους για να επισκευάσουν τα προβληματικά Super Cub στα σπίτια των πελατών.
Όταν το μοντέλο εισήχθηκε στις ΗΠΑ το όνομα άλλαξε σε Honda 50, και αργότερα Honda Passport C70 και C90. Παρομοίως, στη Βρετανία πήραν τα ονόματα Honda 50 και Honda 90.
Δημογραφία της Λευκορωσίας

Δημογραφικές τάσεις

Ο πληθυσμός της Λευκορωσίας υπέστη δραματική πτώση κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μειώνοντάς τον από πάνω από 9 εκατομμύρια το 1940 σε 7.7 εκατομμύρια το 1951. Συνέχισε στη συνέχεια τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξή του και αυξήθηκε σε 10 εκατομμύρια το 1999. Μετά από αυτό ο πληθυσμός άρχισε σταθερή πτώση, φτάνοντας στα 9,7 εκατομμύρια το 2006-2007. Αρχικά μια ιδιαίτερα αγροτική χώρα με σχεδόν το 80% του πληθυσμού της στις αγροτικές περιοχές, η Λευκορωσία βρίσκεται σε διαδικασία συνεχιζόμενης αστικοποίησης. Το μερίδιο του αγροτικού πληθυσμού μειώθηκε από 70% το 1959 σε λιγότερο από 30% στη δεκαετία του 2000.
Μεταφορές στην Κρήτη

Οι μεταφορές στην Κρήτη έχουν υποστεί σημαντικές αλλαγές κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, εκσυγχρονίζοντας τις υποδομές της περιφέρειας σε μεγάλο βαθμό. Αν και οι ακτοπλοϊκές μεταφορές είναι το κυριότερο μέσο μεταφοράς μεταξύ των νησιών, η βελτίωση της οδικής υποδομής, των σιδηροδρομικών, αστικών μεταφορών και αεροδρομίων έχουν οδηγήσει σε μεγάλη βελτίωση στο σύστημα μεταφορών. Αυτές οι αναβαθμίσεις έχουν διαδραματίσει βασικό ρόλο στη στήριξη της ελληνικής οικονομίας, η οποία την τελευταία δεκαετία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον κλάδο των κατασκευών.

Αστικές μεταφορές με λεωφορεία

Το ΚΤΕΛ είναι η κοινή ονομασία για κάθε εταιρεία που διεξάγει υπεραστικά και περιφερειακά δρομολόγια λεωφορείων. Κάθε νομός έχει το δικό του περιφερειακό δίκτυο λεωφορείων, γνωστά ως "ΚΤΕΛ".