google/wiki40b huggingface dataset:
Τζέιμς Σκούνι Πεν

Καριέρα

Ο Σκούνι Πεν έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα παίζοντας στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα αρχικά με την ομάδα του Μπόστον Κόλετζ (1995-97) κι έπειτα με την ομάδα του Οχάιο Στέιτ (1998-2000). Επιλέχθηκε στο νούμερο 57 του ντραφτ του NBA, το 2000, από τους Ατλάντα Χοκς (Atlanta Hawks). Το 2000 άφησε την Αμερική και ταξίδεψε με προορισμό την Ευρώπη και την Ιταλία για λογαριασμό της Παλακανέστρο Τριέστε, με την οποία υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο.
Ένα χρόνο αργότερα, μεταπήδησε στην επίσης Ιταλική Παλακανέστρο Βίρτους Ρόμα, όμως προς το τέλος της σεζόν 2001-2002 επέστρεψε στην Αμερική για λογαριασμό των Τάλσα 66ερς. Το καλοκαίρι του 2002 επέστρεψε στην Ευρώπη παίρνοντας μεταγραφή στον Ερυθρό Αστέρα, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο. Την περίοδο 2003-2004 αγωνίστηκε αρχικά με την ΚΚ Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ, ενώ στη συνέχεια μεταπήδησε στην Ελλάδα και τον Μακεδονικό. Το καλοκαίρι του 2004, ο Σκούνι Πεν υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ιταλική Λιμπερτάς Πέζαρο, ενώ τον αμέσως επόμενο χρόνο επέστρεψε στη Σερβία και την ΚΚ Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ.
Το 2006 επέστρεψε στην Ελλάδα αυτήν την φορά για λογαριασμό του Ολυμπιακού, στον οποίο παρέμεινε για μία σεζόν, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Στον Ολυμπιακό επέστρεψε τον Ιανουάριο του 2010, αφού προηγουμένως είχε περάσει από την τουρκική Εφές Πίλσεν, την ουκρανική Κίεβο και την ιταλική Βίρτους Μπολόνια. Με την Ελληνική ομάδα κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας του 2010. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ο Σκούνι Πεν επέστρεψε στην Ιταλία για λογαριασμό αυτήν τη φορά της Πρίμα Βερόλι, η οποία αποτέλεσε και την τελευταία ομάδα της καριέρας του.
Λεσσεψιανή μετανάστευση

Λεσσεψιανή μετανάστευση ονομάζεται η μετανάστευση θαλάσσιων οργανισμών της Ερυθράς Θάλασσας μέσω της διώρυγας του Σουέζ, στη Μεσόγειο.
Το όνομα αυτό δόθηκε προς τιμήν του Φερντινάρντ ντε Λεσσέψ, αρχιτέκτονα και υπεύθυνου του έργου της διώρυγας του Σουέζ.
Οι θαλάσσιοι οργανισμοί οι οποίοι περνούν τη διώρυγα από την Ερυθρά Θάλασσα  καταλήγοντας στη Μεσόγειο, ονομάζονται λεσσεψιανοί μετανάστες.
Θυρίστορ

Το θυρίστορ είναι ένας ελεγχόμενος ανορθωτής πυριτίου τεσσάρων στρωμάτων (p-n-p-n), το οποίο μπορεί να θεωρηθεί σαν συνδυασμός δύο τρανζίστορ. Όταν στην πύλη (Gate) του θυρίστορ δεν υπάρχει παλμός έναυσης, ανεξάρτητα αν είναι θετικά πολωμένο, τότε δεν υπάρχει ροή ρεύματος μέσω του θυρίστορ.
Για να μεταβεί το θυρίστορ σε κατάσταση αγωγής, πρέπει στην πύλη του να δοθεί παλμός έναυσης, με την προυπόθεση ότι το θυρίστορ είναι θετικά πολωμένο. Ένα τέτοιο στοιχείο όταν βρεθεί στην κατάσταση αγωγής, μετά την εφαρμογή του παλμού έναυσης, θα εξακολουθεί να παραμένει στην κατάσταση αυτή, ακόμα και αν ο παλμός έναυσης αφαιρεθεί. Μπορεί να διακοπεί η κατάσταση αγωγής μόνο όταν το ρεύμα, το οποίο ρέει μέσα στο θυρίστορ μηδενισθεί ή η πολικότητα της ανόδου γίνει αρνητική σε σχέση με την κάθοδο.
Πάουλ Ράουντ

Βιογραφία

Ο Ράουντ γεννήθηκε το 1865 στον οικισμό Kirikuküla της Εσθονίας, ο οποίος τότε αποτελούσε κομμάτι της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του φοίτησε για περίπου τρία χρόνια Ιστορία της τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου. Το 1888, χάρη σε υποτροφία της βαρόνης και γνωστής φιλότεχνης Ναταλίας von Uexküll, μετέβη για σπουδές στην Ακαδημία Τεχνών του Ντίσελντορφ. 
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Γερμανία επηρεάστηκε από το έργο του Γερμανού ζωγράφου Έντουαρντ φον Γκέμπχαρτ και της σχολής του Ντίσελντορφ γενικότερα. Το 1893 παρέμεινε για αρκετούς μήνες στην Ολλανδία προκειμένου να μελετήσει από κοντά διάφορα έργα τέχνης, ενώ ολοκλήρωσε τη φοίτησή του επόμενο έτος.
Μετά την επιστροφή του στην Εσθονία έγινε γνωστός κυρίως για τις προσωπογραφίες του, μέσω των οποίων εξασφάλιζε αρχικά τα προς το ζην, αλλά και για τη συμβολή του στην τοπιογραφία. Σημαντικά για την μετέπειτα πορεία του ήταν τα ταξίδια που πραγματοποίησε μαζί με άλλους ζωγράφους κατά το διάστημα 1896 - 1899 στα νησιά της Βαλτικής Μούχου και Πάκρι προκειμένου να καταγράψει σε πίνακες τα φυσικά τοπία αυτών των περιοχών. 
Όντας ο ίδιος στενά συνδεδεμένος με κύκλους της κοινότητας των Γερμανών της Βαλτικής, με τους οποίους είχε και επαγγελματικές σχέσεις, απείχε από το εθνικιστικό κίνημα των συμπατριωτών του, όπως αυτό εκφράστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα. Το 1904 απέκτησε ιδιόκτητη ιδιωτική σχολή ζωγραφικής στο Ταλίν. Από το 1914 μέχρι το 1923 δίδαξε στην Εμπορική Σχολή Θηλέων του Ταλίν, ενώ στη συνέχεια διετέλεσε καθηγητής στην Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών. Θεωρείται ο εισηγητής του ιμπρεσιονισμού και της ζωγραφικής ανοικτών χώρων στην εσθονική τέχνη.
Απεβίωσε την 22α Νοεμβρίου του 1930 στο Ταλίν της Εσθονίας. Ήταν δίδυμος αδελφός του επίσης ζωγράφου και σημαντικού φολκλοριστή Κρίστιαν Ράουντ (1865 - 1943).
Φροσύνη Θεσπρωτίας

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Ιστορικά η Φροσύνη αναφέρεται ως τμήμα των λεγόμενων Σκαπέτων ή Σκαπετοχωρίων, τα οποία ήταν συνδεδεμένα με την περιοχή του Σουλίου, ενώ ως το 1927 ονομαζόταν Κορύστιανη. Μέχρι την κατάληψη του Σουλίου από τις δυνάμεις του Αλή Πασά κατά το 1803, το χωριό βρισκόταν υπό τον έλεγχο της σουλιώτικης φάρας των Μπουσμπαίων, οι οποίοι σύμφωνα με μια εκτίμηση του Ιωάννη Λαμπρίδη, κατάγονταν από εκεί.
Την ύστερη περίοδο της Τουρκοκρατίας, ο οικισμός αποτελούσε τσιφλίκι, ενώ ο πληθυσμός του αναφέρεται ως ελληνικός. Με το ξέσπασμα του ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897, οι κάτοικοι της Φροσύνης - από κοινού με τους κατοίκους γειτονικών οικισμών - οργάνωσαν εξέγερση κατά των Οθωμανών. Ωστόσο αυτή κατεστάλη εύκολα από δυνάμεις στρατού, οι οποίες προχώρησαν σε κακοποιήσεις αιχμαλώτων, με αποτέλεσμα ορισμένοι από αυτούς να σκοτωθούν, ανάμεσά τους και δύο κάτοικοι της Φροσύνης. Στα τέλη του 1910, αναφέρεται πως στη Φροσύνη λειτουργούσε ελληνικό γραμματοδιδασκαλείο, στο οποίο φοιτούσαν 16 μαθητές.
Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων έδρασαν στην ευρύτερη περιοχή οι οπλαρχηγοί Παπαδιάς και Πεπονής, ενώ την ίδια περίοδο το χωριό ενσωματώθηκε στο ελληνικό κράτος. Παράλληλα, η πρώτη ελληνική απογραφή που διεξήχθη το 1913 στην Ήπειρο βρήκε τον οικισμό με 312 κατοίκους (171 άνδρες και 141 γυναίκες). Την περίοδο της Κατοχής, κάτοικοι της Φροσύνης συμμετείχαν στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του ΕΔΕΣ και του ΕΛΑΣ, ενώ άλλοι τρεις κάτοικοι του οικισμού έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας της δράσης των κατοχικών δυνάμεων.
Διοικητικά, κατά τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας, η Φροσύνη υπαγόταν στον καζά Παραμυθιάς του σαντζακίου Ιωαννίνων, ενώ μετά την ενσωμάτωσή της στην Ελλάδα αποτέλεσε έδρα κοινότητας πρώτα του νομού Ιωαννίνων και από το 1937 του νομού Θεσπρωτίας. Το 1997 υπήχθη στην κοινότητα Σουλίου και από το 2011 ανήκει στον δήμο Σουλίου.
Πύργος ελέγχου

Πύργος Ελέγχου ονομάζεται γενικά οποιαδήποτε πυργωτή κατασκευή από την οποία επιχειρείται οργανωμένη εποπτεία χώρου. Ειδικότερα καθιερώθηκε να ονομάζεται ειδική κατασκευή – εγκατάσταση των αερολιμένων, όπου το ύψος εκάστου καθορίζεται ανάλογα της έκτασης του αερολιμένα.
Ο Πύργος ελέγχου των μεγάλων αερολιμένων είναι συνηθέστερα πολυεπίπεδος όπου και συγκεντρώνονται όλες οι υπηρεσίες και τα συστήματα ελέγχου της κυκλοφορίας των αεροσκαφών τόσο στον εναέριο χώρο τους όσο και στο χώρο των τροχοδρόμων (διαδρόμων) αλλά και ευρύτερα της περιοχής. Πολλές φορές στους πύργους ελέγχου εγκαθίστανται συστήματα και υπηρεσίες ασφαλείας δαπέδων στάθμευσης, ενώ στην οροφή του φέρει μαζί με άλλες κεραίες και αεροφάρο.
Στο υψηλότερο επίπεδο του πύργου βρίσκεται ο θάλαμος ελεγκτών ο οποίος θα πρέπει να παρέχει πλήρη ορατότητα του χώρου των τροχοδρόμων ώστε να μπορούν να δοθούν άμεσες οδηγίες σε οτιδήποτε μέσον κινείται στο χώρο καθώς και για προσγείωση ή απογείωση αεροσκαφών. Ο θάλαμος ελεγκτών φέρει πλείστα όργανα επικοινωνίας, χρονόμετρα, βασικά μετεωρολογικά όργανα, ραδιοεντοπιστές διάφορης εμβέλειας (ραντάρ), βοηθήματα ελέγχου αεροναυτιλίας ορατής και ενόργανης πτήσης, καθώς και όργανα άλλων ηλεκτρονικών συστημάτων, ενώ μπορεί να περιλαμβάνει δύο και τρεις ακόμη ορόφους με επιμέρους αίθουσες ελεγκτών αρχικής προσέγγισης, ενδιάμεσης και ελέγχου αναχώρησης, ελεγκτών εδάφους, ελεγκτών προπτήσεως κ.ά. Σε ειδική αίθουσα του πύργου βρίσκονται οι απαραίτητες τεχνικές εγκαταστάσεις τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού, ραντάρ, πίνακες τηλεχειρισμού φωτεινής σήμανσης κ.λπ. που εξασφαλίζουν τις τηλεπικοινωνιακές συνδέσεις με αεροσκάφη, άλλους πύργους ελέγχου της ευρύτερης περιοχής, μετεωρολογική υπηρεσία, υπηρεσίες ασφαλείας αερολιμένα κ.λπ.
Στους μεγάλους αερολιμένες οι πύργοι ελέγχου αποτελούν ιδιαίτερα αυτόνομα κτίσματα ενώ στους μικρούς αερολιμένες συνηθέστερα βρίσκονται στον ανώτερο όροφο του κτιρίου του αεροσταθμού που βρίσκεται πάντα πλευρικά και περί το μέσον του μήκους των τροχοδιαδρόμων.

Σημείωση

Στους σύγχρονους Πύργους ελέγχου όπως ομοίως και στις Γέφυρες των πλοίων τα παράθυρα τοποθετούνται λοξά με το πάνω μέρος προς τα έξω έτσι ώστε τη νύκτα να μην κατοπτρίζονται σ΄ αυτά οι φωτεινές ενδείξεις των υφισταμένων εσωτερικά ηλεκτρονικών οργάνων ή του πίνακα (κονσόλας) ελέγχου και παρεμποδίζουν την ορατότητα.
Παναγία η Μουχλιώτισσα

Η τοποθεσία του ναού

Ο ναός βρίσκεται κτισμένος πάνω από το μετόχι του Αγίου Τάφου στην ομώνυμη συνοικία.

Ιστορία του ναού

Τον ναό τον ανίδρυσε η Μαρία Παλαιολογίνα, θυγατέρα νόθη του Μιχαήλ Παλαιολόγου στα τέλη του δεκάτου τρίτου αιώνα. Η Μαρία λεγόταν «Δέσποινα των Μογουλίων» διότι είχε παντρευτεί τον Χάνη Μογγόλο, τον οποίο ο Παχυμέρης καλεί Απαγάν. Μετά τον θάνατο του συζύγου της επέστρεψε και κατοίκησε στην Κωνσταντινούπολη, όπου αγόρασε μεγάλο κτήμα με περιβόλια, αμπελώνες και σπίτια «επί τιμήματι υπερπύρων ευστάθμων τετρακισχιλίων». Η συνοικία αυτή που μέχρι τότε ονομάζονταν «Φανάρι» μετονομάστηκε σε «τα Παναγίου» και μετατράπηκε σε γυναικείο μοναστήρι. Πιθανόν η Μαρία να μην ανέγειρε την εκκλησία αυτή εκ βάθρων, αλλά ανακαίνισε και διεύρυνε ένα προϋπάρχον σωζόμενο εκκλησάκι, με το όνομα «της Παναγιώτισσας». Η Μαρία αφιέρωσε στην εκκλησία αυτή πολλά αργυρά και χρυσά κειμήλια, πολύτιμα σκεύη, βιβλία, κτήματα, κλιβάνους και αμπελώνες εντός του Βυζαντίου, από τα οποία η μονή απολάμβανε ετήσιο εισόδημα τριακοσίων υπερπύρων. Επιπλέον είχε καρποφόρους αγρούς, χωράφια και αμπελώνες γύρω από την Ραιδεστό. Η Παλαιολόγου δώρισε όλη την περιουσία της στην εκκλησία. Μετά τον θάνατο της δέσποινας Μαρίας ο επί θυγατέρας γαμπρός της, Ισαάκ Παλαιολόγος ο Ασάνης επέβαλε φόρο κατα΄την διαθήκη της Μαρίας, και την τότε συνήθεια των Βυζαντινών. Μετά τον θάνατο της συμβίας του Ισαάκ, οι φόροι της μονής, σύμφωνα με χρυσόβουλο, καταβάλλονταν αποκλειστικά σ´αυτόν. Μετά από λίγα χρόνια η μονή κατηγόρησε τον Ισαάκ ότι σφετερίζεται την περιουσία χωρίς να ενδιαφέρεται για την καλλιέργεια πολλών εδαφών, και την αύξηση της σοδειάς, ενώ είπαν ότι κατεδάφισε και οικίες για να ωφεληθούν τα δικά του κτήματα. Οι μοναχοί προσέφυγαν στον αυτοκράτορα για να ξαναποκτήσουν την ελευθερία τους. Ο αυτοκράτορας τους παρέπεμψε στην ιερά σύνοδο. Η ιερά σύνοδος εξέτασε το χρυσόβουλο και το βρήκε «μεταποιηθέν και μη της αληθείας εχόμενο».  Διέταξε δε η σύνοδος, «ίνα το μοναστήριον της Θεομήτορος της Παναγιωτίσσης ακαταδούλωτος και ελεύθερον παντελώς της εφορίας παντός του μέρους, εκείνου δε του πανυπερσεβάστου, μηδεμίαν μηδαμώς δικαίωσιν έχοντος από του σεπτού χρυσοβούλου αναφέντος μεταπεποιημένου εν μέρει, τρόπον δε έιρητε». 
Μετά την άλωση η εκκλησία αυτή δωρίθηκε στον Χριστόδουλο, αρχιτέκτονα του τεμένους του κατακτητή στα ερείπια του ναού των Αγίων Αποστόλων. Ο Χριστόδουλος μάλλον έλαβε ως ανταμοιβή όλη την περιοχή.
Θωμάς Κώττας

Καριέρα

Ο Κώττας έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα στις ομάδες παίδων και εφήβων του Α.Π.Σ Αίαντα Αμυνταίου. Το καλοκαίρι του 2011 μετακινήθηκε στην ομάδα παίδων του ΠΑΟΚ ενώ υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο του με την ομάδα ανδρών του ΠΑΟΚ το 2013 από όπου έμεινε ελεύθερος το 2016. 
Τον Ιούλιο 2016 υπέγραψε συνεργασία με τον Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου.
Το καλοκαίρι του 2018 υπέγραψε στον Χολαργό. Ολοκλήρωσε την σεζόν 2018-19 αγωνιζόμενος σε 28 ματς πρωταθλήματος και μετρώντας 3.6 πόντους και 2.6 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.
Στις 3 Αυγούστου 2019, ανακοινώθηκε από τον Ιωνικό Νίκαιας.

Εθνική Ομάδα

Ο Κώττας έχει υπάρξει μέλος όλων των ελληνικών εθνικών ομάδων καλαθοσφαίρισης. Ως μέλος των εθνικών ομάδων έχει πάρει μέρος σε διάφορες διοργανώσεις όπως Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-16 2012, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-18 2014, Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-19 2015, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-20 2015. Επίσης αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Β΄Κατηγορίας Κ-20 2016 όπου και κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Συνολικά με την εθνική νέων ανδρών έχει 24 συμμετοχές με 178 πόντους (μ.ο: 7,42) και με την εθνική εφήβων έχει 32 συμμετοχές με 123 πόντου (μ.ο: 3,84)
Σατραπεία της Λυδίας

Η Σατραπεία της Λυδίας (Αρχαία περσική γλώσσα : Sparda) ήταν Σατραπεία στην Αχαιμενιδική Αυτοκρατορία, βρισκόταν στην θέση του αρχαίου βασιλείου της Λυδίας με πρωτεύουσα τις Σάρδεις. Ο Τάβαλος διορίστηκε σαν πρώτος Σατράπης από τον Κύρο τον Μέγα, η διοίκηση του δεν διατηρήθηκε για πολύ και οι Λυδοί επαναστάτησαν. Οι διάδοχοι του Μαζάρης και Άρπαγος κατέστειλαν επιτυχώς την εξέγερση. Μετά τον θάνατο του Κύρου του Μέγα διορίστηκε Σατράπης ο Οροέτης που κυβέρνησε την περίοδο του Καμβύση Β΄, εκμεταλλεύτηκε την χαοτική κατάσταση που επικρατούσε στην Ελλάδα, κατέλαβε την Σάμο και σκότωσε τον τύραννο Πολυκράτη. Ο Δαρείος Α΄ της Περσίας φοβήθηκε την δύναμη του και διέταξε τον Μπαγκαεύς να τον θανατώσει, κατόπιν διόρισε Σατράπη τον ίδιο τον Μπαγκαεύς, τον διαδέχτηκαν ο Οτάνης και ο μικρότερος αδελφός του Δαρείου του Μέγα Αρταφέρνης. 
Στην Ιωνική Επανάσταση οι Σάρδεις λεηλατήθηκαν από τους Έλληνες (499 π.χ.), η επανάσταση κατεστάλη σε πέντε χρόνια και προς μεγάλη έκπληξη των Ελλήνων ο Αρταφέρνης ήταν πολύ επιεικής στους αντάρτες. Την Περσική περίοδο εισήχθη στην χώρα η λατρεία θεοτήτων της Ανατολής όπως η Αναχίτα, πλούσια κτήματα δόθηκαν σε Πέρσες ευγενείς καθώς και σε Έλληνες πιστούς στους Πέρσες.
Τον Αρταφέρνη διαδέχθηκε ο γιος του Αρταφέρνης ο νεότερος, οι Λυδοί ενσωματώθηκαν στον στρατό των Αχαιμενιδών και συμμετείχαν στην Δεύτερη περσική εισβολή στην Ελλάδα (480 - 479 π.χ.). Ο Ξέρξης Α΄ της Περσίας συγκέντρωσε τον χειμώνα του 481 - 480 π.χ. τον στρατό του στην Λυδία προκειμένου να προετοιμαστεί για την επίθεση στην Ελλάδα. Την περίοδο 480 π.χ. - 440 π.χ. υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες για την Σατραπεία της Λυδίας. Ο Σατράπης Πισσούθνης προσπάθησε να καταλάβει την Σάμο που είχε εξεγερθεί απέναντι στην Αθήνα (440 π.χ.) αλλά απέτυχε. Ο Πισσούθνης εξεγέρθηκε εναντίον του Πέρση βασιλιά, ο Δαρείος Β΄ της Περσίας έστειλε τον Τισσαφέρνη εγγονό του Υδάρνη να συλλάβει και να θανατώσει τον Πισσούθνη. 
Ο Τισσαφέρνης έγινε νέος Σατράπης της Λυδίας (415 π.χ.) και εξακολουθούσε να βρίσκεται σε πόλεμο με τον Αμόργη, γιο του Πισσούθνη. Όταν η Αρχαία Σπάρτη νίκησε την Αθήνα οι Έλληνες επιτέθηκαν στην Λυδία, ο Τισσαφέρνης απέκρουσε την επίθεση του Θίμβρων (399 π.χ.) αλλά ηττήθηκε από τον Σπαρτιάτη βασιλιά Αγησίλαο Β΄. Ο Τισσαφέρνης εκτελέστηκε και αντικαταστάθηκε από τον Τιριβάζο που έκλεισε μια σειρά από συμφωνίες ανάμεσα στους Πέρσες και τα Ελληνικά κράτη. Ο διάδοχος του Τιριβάζου Αυτοφραδάτης έμεινε πιστός στους Αχαιμενίδες βασιλείς σε μία σειρά από επαναστάσεις που είχαν ξεσπάσει (370 π.χ.). Ο τελευταίος Σατράπης της Λυδίας ήταν ο Σπιθριδάτης, θανατώθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο στην Μάχη του Γρανικού.
Ο Οιδίποδας Λύνει το Αίνιγμα της Σφίγγας

Περιγραφή

Βρισκόμαστε σε ένα άγριο βραχώδες τοπίο, κάπου σε ένα βουνό έξω από τη Θήβα, την οποία αμυδρά διακρίνουμε στο βάθος. Ο μυθικός Οιδίπους έχει συναντήσει τη Σφίγγα, η οποία του ζήτησε να της ερμηνεύσει ένα αίνιγμα. Ο Οιδίπους εικονίζεται ως γυμνός ήρωας, με την χλαμύδα του ριγμένη στον ώμο. Το αριστερό πόδι ακουμπισμένο σε βράχο. Στηρίζεται στο δεξί πόδι και στον αριστερό αγκώνα που τον στηρίζει στο αριστερό του γόνατο. Σκύβει για να αντικρίσει στα μάτια την μυθική Σφίγγα που στέκει στο βράχο σε λίγο υψηλότερη θέση. Είναι οπλισμένος με δύο δόρατα, και με την οξυδέρκεια του πνεύματός του. Η Σφίγγα εικονίζεται μισοκρυμμένη στο σκοτάδι, με λιονταρίσιο σώμα, φτερούγες στους ώμους και κεφάλι γυναίκας. Στο έδαφος ένα πόδι και άλλα σκόρπια ανθρώπινα κόκαλα μαρτυρούν τον κίνδυνο που διέτρεξαν οι προηγούμενοι διαβάτες, διότι δεν ήξεραν να λύσουν τον γρίφο του αινίγματος. Ο Οιδίπους με βλοσυρό βλέμμα και δείχνοντας με το αριστερό στη Σφίγγα και το δεξί στον εαυτό του, είναι έτοιμος να κερδίσει, ενώ ένας σύντροφός του στο βάθος παρακολουθεί με τρόμο την όλη σκηνή.

Ερμηνεία

Το έργο είναι αλληγορικό μυθικού περιεχομένου και παριστάνει τον θρίαμβο του ανθρώπου υπεράνω του τέρατος. Ο Ενγκρ εμπνεύστηκε από τον μύθο του Οιδίποδα και χρησιμοποίησε για μοντέλο ένα αρχαίο ελληνικό άγαλμα.
Οι Δρόμοι της Φωτιάς

Υπόθεση

Η ταινία είναι βασισμένη στην αληθινή ιστορία δύο Βρετανών ερασιτεχνών δρομέων που έχουν βάλει στόχο, να κερδίσουν το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι στο τρέξιμο 100 μέτρων και που το κατάφεραν. Πρόκειται για τον Χάρολντ Έιμπραχαμς ο οποίος είναι εβραϊκής καταγωγής και βιώνει τον κρυφό ρατσισμό των Άγγλων,επιθυμεί την συμμετοχή του στους Αγώνες προκειμένου να πάρει το αίμα του πίσω, και τον Έρικ Λίντελ, θεολόγο ο οποίος είναι από τη φύση του γρήγορος και θέλει να τιμήσει το Θεό για το χάρισμα που κατέχει.

Βράβευση

Τιμήθηκε με τέσσερα Όσκαρ: Καλύτερης ταινίας, σεναρίου, κοστουμιών και μουσικής για το πασίγνωστο θέμα του Βαγγέλη Παπαθανασίου (Vangelis).

Τόποι γυρισμάτων

Αυθεντικοί χώροι στην Αγγλία και τη Σκωτία
2375 Ράντεκ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Ράντεκ είναι D. Ο Ράντεκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 16 ώρες και 52,5 λεπτά.
Πέτρος Γκαστάο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα

Βιογραφία

Ήταν γιος του Πέτρου ντε Αλκάνταρα πρίγκιπα του Γκράο-Παρά και της Ελισάβετ, κόρης του Γιόχαν-Βέντσελ κόμη του Ντομπρζένσκυ ντε Ντομπρζένιτς. Ο πατέρας του ήταν ο πρωτότοκος γιος της Ισαβέλλας διαδόχου στη αυτοκρατορία της Βραζιλίας, αλλά λόγω του μοργανατικού γάμου του εξαιρέθηκε της διαδοχής.
Break Dance

To Break dance ή αλλιώς B-boying είναι ένα είδος του χορού που περιέχεται στο Street Dance και δημιουργήθηκε στην Νέα Υόρκη από νέους Αφροαμερικανούς και Λατίνους την δεκαετία του 1970. Για να κερδίσει την προσοχή και την δημοτικότητα στα μέσα ενημέρωσης, ο χορός αυτός εξαπλώθηκε παγκοσμίως στην Νότια Κορέα, στην Αγγλία, στην Γερμανία, στην Γαλλία, στην Ρωσία και την Ιαπωνία. Το Break dance αποτελείται από τέσσερα βασικά στοιχεία: το toprock, downrock, power moves και freezes. O χορός αυτός περιέχει Χιπ χοπ και breakbeats παρ' ότι οι σύγχρονες τάσεις επιτρέπουν μια πιο ευρύτερη ποικιλία μουσικής.
Ένας επαγγελματίας χορευτής ονομάζεται b-boy ή b-girl ή breaker. Ωστόσο, ο όρος «Break dance» χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον χορό «B-boying» και το «breaking» όπου αυτοί είναι και οι αρχικοί του όροι. Εξάλλου αυτολυς τους όρους προτίμάν να τους χρησιμοποιούν από την πλειοψηφία των επαγγελματιών.

Ορολογία

Η ορολογία του Βreak dance άλλαξε μετά από την προώθηση από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Αν και ευρέως διαδεδομένος, ο όρος «breakdancing» φαίνεται να είναι πιο πάνω από αυτούς που είναι βυθισμένοι στην hip hop κουλτούρα. Οι καθαρολόγοι θεωρούν ότι το «breakdancing» είναι ένας ανίδεος όρος που επινοήθηκε από τα μέσα ενημέρωσης και υποδηλώνει την εκμετάλλευση της τέχνης και χρησιμοποιείται για την αισθητοποίηση του breaking. Ο όρος αυτός είναι επίσης και προβληματικός, διότι ο γενικός όρος του έχει αραιωθεί και περιέχει popping, locking, και electric boogaloo που δεν είναι καν στο στυλ του break dance αλλά είναι του στυλ Φανκ που αναπτύχθηκε ξεχωριστά στην Καλιφόρνια. Ο χορός αποκαλείται «breaking» σύμφωνα με ράπερ όπως KRS-One, Talib Kweli, Mos Def, και Darryl McDaniels των Run-DMC.
Οι όροι «b-boy» (break-boy) και «b-girl» (break-girl) ή «breaker», χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τους χορευτές που χόρευαν στο DJ Kool Herc's breakbeats. Ο DJ Kool Herc είναι ένας Τζαμαϊκανός DJ ο οποίος είναι υπεύθυνος των θεμελιωδών πτυχών της hip hop μουσικής. Η προφανής σύνδεση του όρου «breaking» είναι η λέξη «breakbeat», αλλά ο DJ Kool Herc έχει σχολιάσει ότι η ορολογία «breaking» ήταν λαϊκό ιδίωμα. Οι περισσότεροι breaking προτοπόροι και επαγγελματίες προτιμούν τους όρους «b-boy», «b-girl» και «breaker» όταν αναφέρονται σε χορευτές. Για εκείνους που είναι βυθισμένοι στην hip hop κουλτούρα, ο όρος «breakdancer» μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δυσφημίσουν όσους μαθαίνουν το χορό για προσωπικό κέρδος και όχι για την δέσμευση για τον πολιτισμό. B-boy του Λονδίνου της Νέας Υόρκης, breakers και ο σκηνοθέτης Michael Holman αναφέρονται σε αυτούς τους χορευτές ως «breakers». Ο Frosty Freeze του Rock Steady Crew λέει: «ήμασταν γνωστοί ως b-boys» και ο πρωτοπόρος του hip hop Afrika Bambaataa λέει: «b-boys, [είναι] αυτό που εσείς ονομάζετε break-boys...ή break-girls, αυτό που εσείς ονομάζεται break-girls». Επιπλέον, o συν-ιδρυτής του Rock Steady Crew Santiago "Jo Jo" Torres, Rock Steady Crew member Marc "Mr. Freeze" Lemberger, hip-hop historian Fab 5 Freddy και ο ράπερ Big Daddy Kane και Tech N9ne χρησιμοποιούν τον όρο «b-boy».
Αλμυρίκι

Ετυμολογία βοτανολογικού ονόματος

Στη λατινική γλώσσα, το όνομα Ταμαρίξ (Tamarix) αναφέρεται σε αυτή που κατάγεται από τον ποταμό Ταμαρίς (Tamaris) (λατινοποιημένο όνομα του ποταμού Τάμπρο (Tambro) που βρίσκεται στην Ισπανία).
Εξ ού και η ελληνική μετάφραση Ταμαρίς (γεν. της Ταμαρίδος).
Μαργκαρίτ Πίντλινγκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο νησί Νότια Άντρος και η ίδια περιγράφει τον εαυτό της "ως ένα ξυπόλητο κορίτσι του Άντρος".
Εγκαταστάθηκε στη Νασάου το 1946 και φοίτησε στο Western Senior School. Μετά το σχολείο εργάστηκε στο πλευρό του φωτογράφου Στάνλεϊ Τούγκουντ και αργότερα γνώρισε το δικηγόρο Λίντεν Πίντλινγκ, με τον οποίο παντρεύτηκε στις 5 Μαΐου 1956. Λίγο μετά το γάμο ο σύζυγός της, μετέπειτα πρωθυπουργός, εξελέγη βουλευτής και θα εκλέγεται συνεχώς ως το 1997. Ως πρώτη κυρία των Μπαχαμών, η Πίντλινγκ ανέπτυξε φιλανθρωπικό έργο και βοήθησε πολλά παιδιά στη χώρα της.
Το 2007 της απονεμήθηκε ο τίτλος της Λαίδης από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄. Με τον Πίντλινγκ έχει 4 παιδιά και σήμερα έχει 6 εγγόνια.

Γενική Κυβερνήτρια

Λίγο πριν την ορκωμοσία της, η είδηση για έναν φορολογικό λογαριασμό αξίας 300.000 δολαρίων που της είχε έρθει να πληρώσει, προκάλεσε σχόλια στις εφημερίδες και ορισμένοι αμφισβήτησαν την επιλογή της ως διαδόχου του γενικού κυβερνήτη Φουλκς.
Η ορκωμοσία της ως 10ης Γενικής Κυβερνήτριας των Μπαχαμών έγινε στις 8 Ιουλίου 2014.
Πακάτος

Βιογραφία

Διδάσκαλος ρητορικής στα Βουρδίγαλα (Μπορντώ), ο Πακάτος εκφώνησε πανηγυρικό προς τιμήν του Θεοδοσίου Α΄ στη Ρώμη, το 388, προκειμένου να τον συγχαρεί για τη νίκη του ενάντια στον σφετεριστή Μαξίμου, ο οποίος περιλαμβάνεται εντός των Panaegyrici veteres του Αρντζένιους. Εντός αυτού, ο Πακάτος αναφέρει σημαντικές πληροφορίες για την στρατιωτική σταδιοδρομία του Θεοδοσίου, προ της ανόδου του στον αυτοκρατορικό θρόνο, ενώ συμβάλει, επίσης, στην αποκατάσταση του πατέρα του αυτοκράτορα, Θεοδόσιο τον Πρεσβύτερο, ο οποίος εκτελέστηκε υπό σκοτεινές συνθήκες το 376. Αντιθέτως, η μεροληψία του είναι μεγάλη, ιδιαίτερα απέναντι στις πολιτικές και θρησκευτικές πράξεις του Μαξίμου. Το 390, ορίστηκε ως ανθύπατος της επαρχίας της Αφρικής.
Κορασόν Ακίνο

Θάνατος

Το 2008 διαγνώστηκε με καρκίνο του παχέος εντέρου. Πέθανε σε ηλικία 76 ετών την 1η Αυγούστου του 2009, από επιπλοκές της νόσου.