Κόρε. Ύδρο.

Σχηματισμός και πρώιμα χρόνια (1993-2000)

Οι Κόρε. Ύδρο. σχηματίστηκαν (ως Κορεσμένοι Υδρογονάνθρακες) στην Κέρκυρα το φθινόπωρο του 1993 από τον Παντελή Δημητριάδη (Π.Ε. Δημητριάδης) και τον Γιώργο Αρβανιτάκη μαζί με δύο σχολικούς τους φίλους, τον Σπύρο Καταγή και τον Τέο Παϊραμίδη, και -ως τριμελές κυρίως σχήμα, μετά την πρόωρη απομάκρυνση του τελευταίου- σύντομα απέκτησαν cult φήμη στους underground μαθητικούς κύκλους του νησιού, στηριζόμενη σε ανεπεξέργαστες σπιτικές ηχογραφήσεις, που κυκλοφορούσαν από χέρι σε χέρι σε μερικές δεκάδες αντίτυπα, αλλά και σε μια γενικότερη παρα-καλλιτεχνική δραστηριότητα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα μια σειρά από video clips αμφιλεγόμενης αισθητικής, σε απόλυτη συμφωνία με τις ηχογραφήσεις που συνόδευαν.
Το 1997 προσχώρησε στο συγκρότημα ο έως τότε μεγαλύτερος υποστηρικτής του συγκροτήματος, Κωνσταντίνος Αμύγδαλος, ενώ το 2000 αποχώρησε ο Καταγής, μετά από 7 χρόνια ανεξάντλητης παραγωγής με το συγκρότημα.

Προσχώρηση Αλέξανδρου Μακρή και πρώτες επίσημες κυκλοφορίες (2001-2004)

Tο καλοκαίρι του 2001 το τρίο (Δημητριάδης, Αρβανιτάκης, Αμύγδαλος) ηχογράφησε τα τελευταία τραγούδια του πριν την προσχώρηση του Αλέξανδρου Μακρή, ενός από τους ελάχιστους ανθρώπους που αναγνώριζε καλλιτεχνική αξία στο υλικό της πρώτης περιόδου του συγκροτήματος. Η προσχώρηση του Μακρή αποτέλεσε σημείο αναφοράς για μια νέα αρχή για τους Κόρε. Ύδρο, όπως αυτή αποτυπώνεται στα 15 κομμάτια του δίσκου Αν Όλα Τέλειωναν Εδώ, που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2003 από την ανεξάρτητη εταιρεία Wipe Out Records και αντιμετωπίστηκε ως μια "μεγάλη έκπληξη" "από το πουθενά" από τη συντριπτική μερίδα του εγχώριου μουσικού τύπου. Ακολούθησε η αποκλειστικά online κυκλοφορία του mini album Εφτά Μήνες Μετά, με παραλειπόμενα από τα sessions του Αν Όλα Τέλειωναν Εδώ αλλά και μεταγενέστερες ηχογραφήσεις, ενώ τον Φεβρουάριο του 2004 έκανε πρεμιέρα το πρώτο επίσημο video clip των Κόρε. Ύδρο., επίσης σε παραγωγή του συγκροτήματος (Ανούσια Ένταση), για το τραγούδι "Η Καλοσύνη Σου", που ξεχώρισε περισσότερο μέσα από το Αν Όλα Τέλειωναν Εδώ.

Φτηνή Ποπ για την Ελίτ και απρόσμενη εμπορική επιτυχία (2005-2007)

Τον Σεπτέμβριο του 2005 ολοκληρώνονται οι ηχογραφήσεις ενός νέου άλμπουμ, από τον Δημητριάδη και τον Μακρή συνεπικουρούμενους από τρία νέα μέλη (φίλους και περιστασιακούς συνεργάτες του συγκροτήματος από το παρελθόν), τον ντράμερ Αλέξη Αποστολίδη και τους κιθαρίστες Σπύρο Σπυράκο και Νίκο Βαρότση, ενώ τα πρώιμα μέλη Αρβανιτάκης και Αμύγδαλος επικεντρώνονται στο εικαστικό κομμάτι των δραστηριοτήτων του συγκροτήματος, που άλλωστε ήταν ανέκαθεν το πρωτεύον αντικείμενό τους.
Ο δεύτερος "κανονικός" δίσκος των Κόρε. Ύδρο. Φτηνή Ποπ για την Ελίτ, ηχογραφημένος στο "σπιτικό" studio του συγκροτήματος στην Κέρκυρα, κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2006 από την ΕΜΙ (υπό το label της Capitol). Ο δίσκος γνώρισε πρωτοφανή για το συγκρότημα κριτική αποδοχή αλλά και απρόσμενη εμπορική επιτυχία, φτάνοντας ως το #21 του επίσημου ελληνικού album chart της IFPI, με το τραγούδι "Όχι πια Έρωτες" να απολαμβάνει εξαιρετικό ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό airplay.
Τον Μάρτιο του 2006 πραγματοποιήθηκε η πρώτη ζωντανή εμφάνιση των Κόρε. Ύδρο. στην Αθήνα (Gagarin 205), ενώ είχε ήδη επισημοποιηθεί η συνεργασία του συγκροτήματος με τον μπασίστα Παναγιώτη Διαμάντη, ο οποίος επίσης σκηνοθέτησε το δεύτερο video clip από τη Φτηνή Ποπ για την Ελίτ, για το τραγούδι "Τώρα που δεν Έχω Κανέναν". Τον Νοέμβριο του 2006 η Φτηνή Ποπ για την Ελίτ ονομάστηκε από το μουσικό περιοδικό Sonik «ο σημαντικότερος ελληνικός δίσκος της δεκαετίας μέχρι στιγμής». Στις 15 Φεβρουαρίου 2007, έναν ακριβώς χρόνο μετά την κυκλοφορία της ΦΠγτΕ, οι Κόρε. Ύδρο. επανεμφανίστηκαν στο Gagarin 205 μπροστά σε ένα φανατικό κοινό και με αντίκτυπο που κατέστησε τη συγκεκριμένη εμφάνιση σταθμό στην ιστορία του συγκροτήματος. Ακολούθησε μικρή περιοδεία ανά την Ελλάδα.

Όλη η Αλήθεια για τα Παιδιά του '78 και καταξίωση (2008-2010)

Μέσα στο 2008 το σχήμα της Φτηνής Ποπ για την Ελίτ διαλύθηκε και οι Κόρε. Ύδρο. συνέχισαν ξανά ως ντουέτο, με τη μόνιμη συνεπικουρία του εικαστικού διδύμου Αρβανιτάκη-Αμύγδαλου και την προσθήκη του ανήλικου ντράμερ Φοίβου Άνθη. 
Ο τρίτος επίσημος δίσκος των Κόρε. Ύδρο. Όλη η Αλήθεια για τα Παιδιά του '78 κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2009 σε CD από την Capitol/EMI και τον Ιούλιο του ίδιου έτους σε συλλεκτικό διπλό LP από την ανεξάρτητη Inner Ear, γνωρίζοντας ευρεία κριτική αποδοχή. Το καλοκαίρι του 2009 γυρίστηκε το video clip για το τραγούδι "Πικρή Γεύση", μια ανατρεπτική ανάπλαση της Οδύσσειας του Ομήρου, σε σκηνοθεσία Γιώργου Αρβανιτάκη. 

Τον Δεκέμβριο του 2009 το Όλη η Αλήθεια για τα Παιδιά του '78 βρέθηκε στην 1η θέση της λίστας του Sonik με τα καλύτερα ελληνικά άλμπουμ της χρονιάς, ενώ στο τεύχος του ίδιου περιοδικού όπου ανασκοπείται η μουσική δεκαετία 2000-2009, ο συντάκτης Άρης Καραμπεάζης γράφει για τους Κόρε. Ύδρο.:
«...μετά τις Τρύπες πρόκειται ίσως για την μοναδική περίπτωση ελληνικού συγκροτήματος που εξελίσσεται από κάτι το παθιασμένα κακόηχο και φύσει άτεχνο σε κάτι απροσδιόριστα μεν, ουσιαστικά δε επιδραστικό για τον ελληνικό εναλλακτικό ήχο, σε περισσότερες διαστάσεις πλέον από ό,τι στην περίπτωση των Τρύπες και με διάθεση να διαταράξει την καθεστηκυία αισθητική του."»
Τον Μάιο του 2010 οι Κόρε. Ύδρο. επανεμφανίζονται, με 15μελές αυτή τη φορά σχήμα, στο Gagarin 205, μετά από δυόμισι χρόνια, μπροστά στο πολυπληθέστερο και πιο ενθουσιώδες κοινό που είχαν ποτέ, με τη συναυλία να εξελίσσεται σε ένα "οργιώδες" πάρτυ.

Απλές Ασκήσεις στον Υπαρξισμό, τελευταία περιοδεία, διάλυση και διάδοχο σχήμα (2012-2014)

Μετά από τρία χρόνια απόλυτης σιωπής, οι Κόρε. Ύδρο. επανέρχονται με τον δίσκο Απλές Ασκήσεις στον Υπαρξισμό (Inner Ear, Απρίλιος 2013), ηχογραφημένο ζωντανά στο νέο στούντιο του συγκροτήματος στην Κέρκυρα, από το δημιουργικό δίδυμο συνεπικουρούμενο αυτή τη φορά από τους Μάριο Πλασκασοβίτη (κιθάρες), Παντελή Πέτρου (μπάσο) και Άγγελο Σερσέμη (ντραμς). Ο δίσκος γνώρισε άμεσα μεγάλη καλλιτεχνική επιτυχία, με την εμφάνιση του συγκροτήματος στο γεμάτο Gagarin 205 τον Μάιο του 2013 να κλείνει με εντυπωσιακό τρόπο έναν μεγάλο κύκλο για το συγκρότημα.
Στις αρχές του 2014 (15-19 Ιανουαρίου) οι Κόρε. Ύδρο. πραγματοποίησαν περιοδεία με 5 sold out εμφανίσεις σε Αθήνα (2), Πάτρα, Θεσσαλονίκη και Κέρκυρα, χωρίς τη συμμετοχή του Αλέξανδρου Μακρή. Στις 21 Ιανουαρίου ανακοινώθηκε από την επίσημη ιστοσελίδα του συγκροτήματος, με τον γνωστό φλεγματικό τρόπο που το χαρακτήρισε σε όλη την πορεία του, η διάλυσή του, η οποία είχε ήδη προαναγγελθεί από τον frontman Π.Ε. Δημητριάδη κατά τη διάρκεια της τελευταίας περιοδείας.
Η φημολογία ότι στη διάλυση οδήγησε η αποχώρηση του Αλέξανδρου Μακρή διαψεύστηκε από τον Π.Ε. Δημητριάδη σε συνέντευξη του στην Popaganda και τον Βύρωνα Κριτζά, ενώ στην ίδια συνέντευξη αποκάλυψε και την παράλληλη ύπαρξη ενός δικού του νέου σχήματος, «καθώς οι εξελίξεις στους ΚΥ ήταν προδιαγεγραμμένες εδώ και αρκετούς μήνες». Το διάδοχο σχήμα των Κόρε. Ύδρο. είναι Τα Παιδιά της Παλαιότητας.

Δύο χρόνια αργότερα (Δεκέμβριος 2015), σε συνέντευξή του στον Διαμαντή Διαμαντίδη για το Avopolis Music Network, με αφορμή την κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου των Παιδιών της Παλαιότητας, ο Δημητριάδης ερωτώμενος σχετικά με τον Μακρή και την πιθανότητα μελλοντικής επανένωσης των Κόρε. Ύδρο., δήλωσε χαρακτηριστικά: 
«Όχι, δεν έχουμε καμία διαπροσωπική επαφή μετά τη διάλυση των Κόρε. Ύδρο., όπως δεν είχαμε ουσιαστική επαφή από την εποχή της ηχογράφησης του τελευταίου δίσκου του σχήματος. Οι σχέσεις μας έφθιναν με την πάροδο του χρόνου, όσο οι εκ διαμέτρου αντίθετες ιδιοσυγκρασίες γίνονταν όλο και πιο διακριτές. [...] Έχει βέβαια ο καιρός γυρίσματα, αλλά, ζώντας όλη την πορεία και τα ψυχολογικά διαμειβόμενα ως το τέλος, πιστεύω πως ο κύκλος των Κόρε. Ύδρο. –ως σύμπραξης δικής μου με τον Αλέξανδρο– έχει κλείσει οριστικά και αμετάκλητα.» 
Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τη διάλυση των Κόρε. Ύδρο. και τις σχέσεις των δύο βασικών μελών δόθηκαν από τον ίδιο σε συνέντευξή του στον Αντώνη Μποσκοΐτη για το Lifo.gr τον Απρίλιο του 2016: 
«Εγώ, προσωπικά, δεν είχα καμία διάθεση να διαλύσω τους Κόρε. Ύδρο. Ήμουν πολύ ικανοποιημένος, οι Κόρε. Ύδρο. ήταν συνυφασμένοι μ' εμένα, την πορεία μου και τη ζωή μου. Οι συνθήκες, όμως, που είχαν δημιουργηθεί εντός τους καθιστούσαν τη διάλυσή τους μονόδρομο. Η προσωπική και καλλιτεχνική σχέση μου με τον Αλέξανδρο (Μακρή) είχε φτάσει στα όριά της. Πολύ πιο πριν, μάλιστα, από τον τελευταίο δίσκο των Κόρε. Ύδρο.! Δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε, είχαμε φτάσει σ' ένα σημείο να μη χωνεύει ο ένας τον άλλον. [...] Προσωπικά, ήθελα να κρατήσω το ύφος των Κόρε. Ύδρο. και τη στιχουργική μου φιλοσοφία μου, ενώ ο Αλέξανδρος ήθελε να έχει μεγαλύτερη ερμηνευτική συμμετοχή σε όλο και περισσότερα πράγματα. [...] Από την άλλη, η διάθεση του Αλέξανδρου να τραγουδήσει ολόκληρα τραγούδια, γιατί η φωνή του ούτως ή άλλως ήταν διακριτή σε τραγούδια μας, προσέκρουε και στον δικό μου "ψυχαναγκασμό" –αν θέλεις πες το έτσι– ότι το βίωμά μου κατά κάποιο τρόπο βιάζεται, αν πολύ προσωπικά μου πράγματα τραγουδηθούν σε πρώτη εκτέλεση από κάποιον άλλο. Γι' αυτό και τα τραγούδια που του "παραχώρησα" στον τελευταίο δίσκο ήταν τα πιο ουδέτερα από βιωματικής απόψεως, ενώ για πρώτη φορά έγραψε και στίχους προς αντικατάσταση δικών μου, που αρνήθηκα να τραγουδήσει. Εμένα η χαρά της ζωής μου ήταν να τραγουδάω τα τραγούδια μου, να στέλνω μηνύματα σε πρόσωπα μέσω αυτών, κι έβλεπα αυτό το "δικαίωμα" σιγά-σιγά να μου αφαιρείται. Και ο Αλέξανδρος, βέβαια, από την πλευρά του είχε τη δική του προσέγγιση και τα δικά του επιχειρήματα. Και θα ήταν επίσης άδικο να μην παραδεχτώ και το εξής: οι Κόρε. Ύδρο. οφείλουν πολλά στον Αλέξανδρο! Εγώ καθόμουν στο πιάνο ή έπιανα την κιθάρα κι έφτιαχνα μια πλοκή συγχορδιών και λόγου. Ο Αλέξανδρος μετά το έπαιρνε αυτό και το ανέβαζε επίπεδο. Αν μέναμε στη δική μου δουλειά, το κοινό των Κόρε. Ύδρο. θα ήτανε 15 άτομα. Ο Αλέξανδρος, με αυτό που έκανε, αύξησε το κοινό μας και σίγουρα η δισκογραφική μας επιτυχία οφείλεται εν πολλοίς σε αυτόν.»

Υστεροφημία

Η καταληκτική αυτή φράση της κριτικής του Αργύρη Ζήλου για τον δίσκο Φτηνή Ποπ για την Ελίτ στο Αθηνόραμα θα μπορούσε να συνοψίσει την εν γένει παρουσία των Κόρε. Ύδρο. στα ελληνικά μουσικά πράγματα. Χαρακτηριστική είναι η κόντρα που προκλήθηκε στα social media για την αξία του συγκροτήματος, μετά τις τελευταίες του εμφανίσεις και την ανακοίνωση της διάλυσής του. Στην ανταπόκρισή του από την τελευταία συναυλία των Κόρε. Ύδρο. στην Αθήνα, ο Άρης Καραμπεάζης, ένας από τους εμβριθέστερους μελετητές του "φαινομένου Κόρε. Ύδρο." καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας τους, αναφέρει χαρακτηριστικά: 
«Συμμετέχω ξώφαλτσα στις συζητήσεις για το αν πρέπει να πεθάνουν οι Κόρε Ύδρο ή αν πρέπει να τους αναγορεύσουμε σε Υπουργούς Πολιτισμού, αλλά ακόμη και αυτοί που εξ αρχής με ενόχλησαν, ποτέ δεν επεδίωξα να εξαφανιστούν. Ίσα ίσα καλό είναι να υπάρχουν και κάποιοι που σε ενοχλούν, για να καθορίζεις και εκ του αντιστρόφου μέσω αυτών την αισθητική σου. Δύο μέρες μετά, ο Παντελής Δημητριάδης ανακοίνωσε στο live της Θεσσαλονίκης, το τέλος των Κόρε Ύδρο. Αρκετοί γέλασαν σαρδόνια και χαζογελάνε ακόμη. Είναι και αυτό μία προσφορά των ΚΥ στην καθημερινότητα τους, μην το θεωρούν τόσο αμελητέο. Άλλοι έπεσαν να πεθάνουν από ειλικρινή στεναχώρια, γνωρίζουν όμως κατά βάθος ότι τα συγκροτήματα πάντοτε επιστρέφουν. […] Είτε επανέλθουν, είτε όχι, οι Κόρε Ύδρο και κύρια οι Παντελής Δημητριάδης και Αλέξανδρος Μακρής, δικαιούνται να υπερηφανεύονται πάντοτε για το ότι κατάφεραν να καθορίσουν μία ολοκληρωτικά δική τους αισθητική άποψη, που αιωνίως αιωρούμενη ανάμεσα στα όρια της ελληνικής ανεξάρτητης σκηνής και του ελληνικού -αιώνια εξαρτημένου από κάτι, νταλκά ή ιδεολογία- τραγουδιού, κατάφερε περισσότερο να συγκινήσει, μέσα από παθιασμένα sing-along και από φορτισμένες ενδοστρεφείς ακροάσεις, παρά να προκαλέσει ή να προσβάλλει. Και αυτό έχει την μεγαλύτερη σημασία στο τέλος της ημέρας, της βραδιάς ή της καριέρας ενός συγκροτήματος.»