google/wiki40b huggingface dataset:
Ινδουισμός στο Αζερμπαϊτζάν

Ο Ινδουισμός στο Αζερμπαϊτζάν έχει συνδεθεί με την πολιτιστική διάχυση στο Δρόμο του Μεταξιού. Ένα από τα απομεινάρια της κάποτε κυρίαρχης Ινδουιστικής και Βουδιστικής κουλτούρας στον Καύκασο είναι το Σουραχάνι, ο χώρος του Ατεσγκάχ του Μπακού.

Ιστορία

Στο Μεσαίωνα, Ινδουιστές έμποροι επισκέφθηκαν το σημερινό Αζερμπαϊτζάν για το εμπόριο στον Δρόμο του Μεταξιού. Η περιοχή διασχιζόταν από Ινδουιστές εμπόρους κυρίως από το Μουλτάν και Σινδ (στο σημερινό Πακιστάν). Το Ατασγκάχ στο Σουραχάνι χρησιμοποιούταν από τους εμπόρους για να προσκυνήσουν, ενώ βρίσκονταν στην περιοχή. Οι περισσότεροι από τους εμπόρους έφυγαν κοντά στην έλευση της Βρετανικής Ινδίας. Στις τελετές χοροστάτησαν οι Παντζαμπικοί παντίτ. Ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι οι ντόπιοι προσκυνούνταν στο Σουραχάνι ακόμη και πριν από την κατασκευή του Ατασγκάχ, που προέρχονταν από τις "επτά τρύπες με φλόγα που καίει", από το οποίο το Σουραχάνι παίρνει το όνομά του. Τη δεκαετία του 1880, ο Τσάρος Αλέξανδρος Γ΄ της Ρωσίας πήγε στο Αζερμπαϊτζάν για να παρακολουθήσει μια από τις τελευταίες Ινδουιστικές τελετές που διενεργήθηκαν εκεί. Μετά το 1890, σχεδόν όλα οι πρωτότυποι Ινδουιστές έμποροι στο Αζερμπαϊτζάν πέθαναν ή έφυγαν για τη Νότια Ασία.

Διεθνή Κοινωνία για την Συνείδηση Κρίσνα

Υπάρχουν μέλη της Διεθνούς Κοινωνίας για την Συνείδηση Κρίσνα (ISKCON), επίσης γνωστό ως Χάρε Κρίσνα, που είναι εγγεγραμμένα στο Μπακού. Τον Οκτώβριο του 2002, οι αρχές επέστρεψαν 20.000 από τα 35.000 βιβλία που κατασχέθηκαν το 1996 από τη Κοινωνία Κρίσνα του Μπακού. Το Azerbaijan Daily Digest αναφέρει ότι πολύ λίγοι Αζέροι  έχουν γίνει Χάρε Κρίσνα και ως επί το πλείστον εκπροσωπούνται από μέλη της Διεθνούς Κοινωνίας.
Pokémon (άνιμε)

Πλοκή

Όταν ο Ας Κέτσαμ, ο οποίος ήθελε όλη του τη ζωή να γίνει ο αφέντης των Pokémon, γίνεται δέκα ετών έχει τη δυνατότητα να ξεκινήσει το ταξίδι του στον κόσμο των Pokémon. Ωστόσο, όταν καθυστερεί να ξυπνήσει την μέρα που θα αποκτούσε το πρώτο του Pokémon, ο καθηγητής Όουκ, ο τοπικός ερευνητής Pokémon, έχει ήδη δώσει τα τρία Pokémon Μπούλμπασαρ, Τσαρμαντερ και Σκουίρτλ στους νέους εκπαιδευτές Pokémon, αλλά έχει ακόμη ένα Pokémon που δίνει στον Ας: ένα Πίκατσου. Αποφασισμένος να κάνει το ταξίδι του έτσι κι αλλιώς, ο Ας κάνει το καλύτερό του για να γίνει φίλος με τον Πίκατσου, αλλά ο Πίκατσου δεν τον εμπιστεύεται και δεν είναι καν πρόθυμος να επιστρέψει στην PokéBall του. Αυτό συμβαίνει αμέσως μετά που ο Ας προστατεύει τον Πίκατσου από μια ομάδα από θυμωμένα Pokémon που καταλαβαίνει πόσο πολύ ο Ας νοιάζεται για αυτόν, και έτσι σώζει τον Ας. Στην πορεία, ο Ας συναντά πολλούς φίλους, τόσο των ανθρώπων όσο και των Pokémon. Στην περιοχή Κάντο, ο Ας συναναστρέφεται με την εκπαιδεύτρια Pokémon νερού και πρώην γυμνάστρια της πόλης Σερούλιαν Μίστυ και το γυμναστή της πόλης Πιούτερ και εκπαιδευτή Pokémon κασσίτερου Μπροκ, ενώ όλα δυσκολεύουν τα σχέδια του τρίου Ομάδα Πύραυλος των Τζέση, Τζέιμς και Μιάουθ που θέλουν να κλέψουν το Πίκατσου του Ας και άλλα σπάνια Pokémon που θα συναντήσουν, ακολουθώντας τον Ας σε όλο τον κόσμο. Όταν ο Ας και η Μίστυ ταξιδεύουν στα Πορτοκαλί Νησιά (χωρίς τον Μπροκ) συναντιούνται με τον παρατηρητή Pokémon και καλλιτέχνη Τρέισι Σκέτσιτ, προτού συναντηθούν με τον Μπροκ για μια ακόμη φορά καθώς ταξιδεύουν προς την περιοχή Τζότο. Όταν ο Ας κατευθύνεται για την περιοχή της Χόεν στην σειρά Advanced Generation, η Μίστυ μένει πίσω για να γίνει γυμνάστρια πλήρης απασχόλησης στην πόλη Σερούλιαν, αλλά κερδίζει νέους συντρόφους με την υπεύθυνη Pokémon Μέι και το μικρό της αδελφό, Μαξ και μαζί αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις των ομάδων Magma και Aqua. Μετά την επιστροφή τους στην Κάντο για να συμμετάσχουν στην πρόκληση Battle Frontier, ο Ας αργότερα ταξιδεύει με τον Μπροκ στην περιοχή Σινό στη σειρά Diamond & Pearl, η Μέι και ο Μαξ περνούν το δικό τους δρόμο. Ο Ας και ο Μπροκ συναντούν την Ντον, μία άλλη υπεύθυνη εκπαιδεύτρια Pokémon, η οποία ταξιδεύει μαζί τους καθώς περνούν από τη Σινό όπου πρέπει να νικήσουν το Σάιρους και την ομάδα του Galatic. Στις πιο πρόσφατες περιπέτειες του στη σειρά Black & White, ο Ας ταξιδεύει μόνος του στη μακρινή περιοχή Ουνόβα, όπου συναντά και ταξιδεύει με την δασκάλα δράκων Ίρις και το γυμναστή της πόλης Στρίατον, ειδήμων στα Pokémon και μερικές φορές ντετέκτιβ Κίλαν καθώς ανακαλύπτουν τα σχέδια της ομάδας Plasma, που θέλουν να ελευθερώσουν τα Pokémon από την ιδιοκτησία των ανθρώπων επειδή μόνο έτσι μπορούν να κυβερνήσουν τον κόσμο χωρίς αντίρρηση.
Δούκας Καλογήρου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στα Βασιλικά Λέσβου το 1922. Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος. Ήταν υποψήφιος για πρώτη φορά στις εκλογές του 1961.
Εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 με 8.601 σταυρούς.Ήταν επίσης υποψήφιος στις εκλογές του 1977, 1981 και του 1990.
Πέθανε το 2008. Η κόρη του, Χριστίνα Καλογήρου υπηρέτησε ως βουλεύτρια της ΝΔ και εξελέγη περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου στις εκλογές του 2014.
Κουτσουνάρι Λασιθίου

Τοποθεσία

Το Κουτσουνάρι βρίσκεται στη νοτιοανατολική ακτή του νησιού. Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 59 μέτρων και απέχει 9 χιλιόμετρα από την Ιεράπετρα. Ένα από τα κοντινά χωριά είναι η Φέρμα .

Ιστορία

Το Κουτσουνάρι αναγνωρίστηκε το 1961 ως οικισμός της τότε αγροτικής κοινότητας Αγίου Ιωάννη. Με την δημοτική μεταρρύθμιση το 1997, ενσωματώθηκε στο δήμο Ιεράπετρας.
Ιντιμάκ (Επαρχία Νοοκάτ)

Πληθυσμός

Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 1,933 άτομα.
Μητροπολίτης Περιστερίου Κλήμης Κουτσομύτης

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Περιστερίου Κλήμης γεννήθηκε στην Αίπεια Καλαμάτας το 1954. 
Σπούδασε στο τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής και στο Τμήμα Νεοελληνικών και Βυζαντινών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. 
Στις 15 Αυγούστου 1982 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Σαγματά. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 23 Αυγούστου 1982 και Πρεσβύτερος την 1 Μαΐου 1985 από τον τότε Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας Ιερώνυμο. Την ίδια ημέρα έλαβε και το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Υπηρέτησε ως Εφημέριος και Ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας (1982-1999), καλλιεργώντας συστηματικά το γραπτό και προφορικό κήρυγμα και διακόνησε σε διάφορους τομείς του πνευματικού έργου, συμβάλλοντας ιδιαιτέρως στην επιμόρφωση των νέων Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως και εκδίδοντας την μηνιαία εφημερίδα «Εκκλησιαστική Μαρτυρία».
Το 1999 μετατέθηκε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και διορίσθηκε Εφημέριος και Ιεροκύρηκας του Ιερού Ναού Προφήτη Ηλία Παγκρατίου και εν συνεχεία Ιερατικός Προϊστάμενος αυτου, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ανέγερση του Ενοριακού Πνευματικού Κέντρου και των διάφορων βοηθητικών χώρων της Ενορίας. Παράλληλα διορίσθηκε Γραμματεύς της Συνοδικής Επιτροπής Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως και των Ειδικών Συνοδικών Επιτροπών Χριστιανικών Μνημείων και Πολιτιστικής Ταυτότητος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ως B’ Γραμματεύς – Πρακτικογράφος (2008-2011) και Α’ Γραμματεύς - Πρακτικογράφος (2011-2014) της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Στις 10 Οκτωβρίου 2014 τοποθετήθηκε Αρχιγραμματεύς της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και ακολούθως η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος τον εξελέγη Επίσκοπο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Μεθώνης ύστερα από πρόταση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου, Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Στις 13 Οκτωβρίου 2014 χειροτονήθηκε στον Ιερό Ναό Προφήτου Ηλιού Παγκρατίου Επίσκοπος. Στις 20 Μαρτίου 2019 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Περιστερίου.
Ονομαστικόν

Περιγραφή

Το έργο προοριζόταν για χρήση από μαθητές για την εμπλούτιση του λεξιλογίου τους. Εντός του κάθε τόμου περιλαμβάνεται μια διαφορετική πραγματεία, η οποία περιέχει τις πιο σημαντικές λέξεις σχετικά με την περιγραφή του κάθε θέματος, με σύντομες αποδόσεις των εννοιών των λέξεων, οι οποίες συνοδεύονται επίσης και με ιστορικά παραδείγματα χρήσης τους μέσω αποφθεγμάτων αρχαίων συγγραφέων. Τα περιεχόμενα δεν είναι ταξινομημένα αλφαβητικά, αλλά θεματολογικά. Στο πρώτο κεφάλαιο του πρώτου βιβλίου γίνεται μια ευρεία εισαγωγή σε μια πλειάδα θεμάτων (Ἐν τοὐτω τῷ αἴ τὲ θεῶν καὶ δαιμόνων ὀνομασίαι, καὶ τῶν περί αὐτοὺς τιμῶν, καὶ τόπων, καὶ χωρῶν, καὶ τῶν περὶ τοὺς νεὼς καὶ τὰ ἔδη τεχνιτῶν, καὶ θεραπευτῶν), και κατόπιν στα υπόλοιπα κεφάλαια τα θέματα γίνονται πιο συγκεκριμένα και αφορούν νομική, μουσική, θέατρο, και πολλά άλλα γνωστικά πεδία.
Το σύγγραμμα είναι ιδιαίτερα πολύτιμο καθώς ως πηγές χρησιμοποίησε προγενέστερα του γραπτά τα οποία δεν διασώζονται πλέον, έτσι για πολλά θέματα αποτελεί την μοναδική πηγή σε ότι αφορά την γνώση σχετικά με τον αρχαίο κόσμο, καθώς και παραθέτει πολλά αποσπάσματα συγγραφέων που δεν βρίσκονται σε άλλα κείμενα.Σημαντική πηγή του θεωρείται πως υπήρξε ο Πάμφιλος ο Αλεξανδρινός (1ος αιώνας).
Πρέμυσλ Α΄ της Οπάβα

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος τού Νικολάου Β΄ δούκα της Οπάβα και της Γιούττα των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Μπολέσλαφ Β΄ δούκα τού Οπόλε-Φάλκενμπερκ.
Ο πατέρας του απεβίωσε λίγο μετά τη γέννησή του και ο Πρέμυσλ Α΄ έμεινε υπό την επιτροπεία τού πρωτότοκου ετεροθαλούς αδελφού του Ιωάννη Α΄, μόνου κληρονόμου. Έπειτα από διαφωνίες για την κληρονομία, οι τέσσερις αδελφοί αποφάσισαν να διαιρέσουν την πατρική κτήση το 1367. Η τελική διαίρεση τού 1377 έδινε στον Ιωάννη Α΄ το Ράτσιμπορς, Κρνοβ & Φρόιντενταλ, στον Νικόλαο Γ΄ το Γκλουμπτσύτσε και στους Βεντσέσλαο Α΄ και Πρέμυσλ Α΄ την Οπάβα. Το 1381 απεβίωσε ο Βεντσέσλαος Α΄ και ο Πρέμυσλ Α΄ έμεινα μόνος κύριος της Οπάβα· το 1394 απεβίωσε ο Νικόλαος Γ΄ με το μερίδιό του να έχει υποθηκευτεί στο δουκάτο της Ολέσνιτσα (γερμαν. Eλς), αλλά ο Πρέμυσλ Α΄ μπόρεσε να αποπληρώσει και να το ανακτήσει.
Λουκία Πάππου

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν κόρη του Νικόλαου Πάππου και της Μαρίκας Ράλλη. Από την πλευρά της μητέρας της καταγόταν από την παλαιά φαναριώτικη οικογένεια Ράλλη και ήταν εγγονή του πρωθυπουργού Δημητρίου Ράλλη. Αδελφή της ήταν η Ίνα Πάππου, σύζυγος του αρχιτέκτονα Περικλή Σακελλάριου.
Ήδη από το 1924 και 1925 συμμετείχε με την Bugatti της σε εκδηλώσεις που διοργάνωνε η ΕΛΠΑ ενώ το 1926 συμμετείχε στον πρώτο αγώνα αυτοκινήτων στην Ελλάδα κατακτώντας την πρώτη θέση. 
Υπήρξε διαχειρίστρια της ομώνυμης στοάς στο κέντρο της Αθήνας.
Βλαδίσλαος Β΄ της Βοημίας

Τα πρώτα χρόνια

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βλαδίσλαου Α΄ δούκα της Βοημίας και της Ριτσέζας, κόρης του Ερρίκου Α΄ κόμη του Μπεργκ.

Η παραίτηση

Προσπαθώντας να κάνει το γιο του Φρειδερίκο διάδοχο, παραιτήθηκε από το αιρετό αξίωμα του δούκα. Ο Φρειδερίκος έγινε για ένα έτος μόνο και παρέδωσε τη θέση στον εξάδελφό του Σομπεσλάβ Β΄, γιο του Σομπεσλάβ Α΄. Ο Βλαδίσλαος Β΄ έζησε στη Θουριγγία, στα εδάφη της δεύτερης συζύγου του και απεβίωσε το 1174. Τάφηκε στον καθεδρικό του Μάισεν. Ίδρυσε πολυάριθμα Πρεμονστατενσιανά και Κιστερκιανά αββαεία στη Βοημία και έκτισε τη λίθινη γέφυρα της Ιουδήθ επί του ποταμού Βλτάνα της Πράγας. Το 1342 μία πλημμύρα την κατέστρεψε και στη θέση της κατασκευάστηκε η γέφυρα του Καρόλου Δ΄.
Σημαία του Αμβούργου

Η κρατική και αστική σημαία του κρατιδίου του Αμβούργου έχει φόντο κόκκινο. Κεντρικό της μέρος είναι το μικρό έμβλημα του Αμβούργου. Το έμβλημα απεικονίζει ένα λευκό κάστρο με τρεις πύργους. Πάνω από τους δύο πύργους υπάρχουν δύο αστέρια (από ένα σε κάθε πύργο). Τα χρώματα προέρχονται από τα γαρύφαλα, λουλούδια τα οποία χρησιμοποιούνται από την πόλη του Αμβούργου σε επίσημες περιστάσεις. Η σημαία της Γερουσίας και του Δημάρχου είναι επίσης κόκκινη, αλλά έχει το μεγάλο έμβλημα στο κέντρο.

Ιστορικά στοιχεία

Καθιερώθηκε στις 14 Μαΐου του 1751 και επανακαθιερώθηκε στις 6 Ιουνίου του 1952, όταν επανήλθαν τα ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας. Η σημαία της πόλης έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 16ο αιώνα.
Μάρθα Πύλια

Βίος

Η Μάρθα Πύλια γεννήθηκε στον Κορυδαλλό Αττικής στις 3 Νοεμβρίου 1959.Το 1982 έλαβε πτυχιο από το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης της Παντείου Ανωτάτης Σχολής Πολιτικών Επιστημών. Το 1983 έλαβε Diplôme d' Etudes Supérieures - option traduction (Δίπλωμα Ανωτέρων Σπουδών - επιλογή μετάφραση).Το 1985 έλαβε το Diplôme d' Etudes Appprofondies (Δίπλωμα Εμπεριστατωμένων Σπουδών) στη Βυζαντινή Ιστορία από το Πανεπιστήμιο Paris I - Panthéon - Sorbonne, Τμήμα Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών με θέμα Quelques aspects de l' économie du Péloponnèse au début du XIXe siècle: l' activité économique de Rigas Palamidis de 1815 à 1818 d' après son cahier de charges (Μερικές όψεις της οικονομίας στην Πελοπόννησο στις αρχές του 19ου αιώνα: η οικονομική δραστηριότητα του προεστού Ρήγα Παλαμήδη, σύμφωνα με το βιβλίο εξόδων του).Το 2001 έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο Paris I - Panthéon - Sorbonne, Τμήμα Ανθρωπιστικών Επιστημών με τον βαθμό με θέμα: Les notables moréotes, fin du XVILLe début du XIXe siècle: fonctions et comportements (Οι μοραΐτες τοπικοί άρχοντες κατά το τέλος του 18ου και τις αρχές του 19ου αιώνα: λειτουργίες και συμπεριφορές).
Υπήρξε υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (1986-1990: υποτροφία τουρκολογίας) και του τουρκικού Υπουργείου Παιδείας και της Ελληνικής Κυβέρνησης. Δίδαξε ως καθηγήτρια της γαλλικής γλώσσας στο ιδιωτικό εκπαιδευτήριο «Ελισαβέτειο» (Περιστέρι-Αθήνα) για το χρονικό διάστημα 1995-1999. Το 2001-2002 δίδαξε το γνωστικό αντικείμενο Τουρκική Γλώσσα ως ειδική επιστήμονας στο Τμήμα Βαλκανικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από τον Απρίλιο του 2002 μέχρι και το τέλος της ζωής της ήταν μέλος ΔΕΠ στο γνωστικό αντικείμενο: Οθωμανική Γλώσσα και ιστορία (αρχικά στη βαθμίδα της Λέκτορος και από το 2009 στη βαθμίδα της Επίκουρης Καθηγήτριας) στο Τμήμα Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξείνιων Χωρών του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Υπήρξε Αναπληρώτρια Πρόεδρος του Υπηρεσιακού Συμβουλίου Μειονοτικής Εκπαίδευσης από το 2005 μέχρι τον θάνατό της. Από το 2007 ήταν μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής που είχε την επίβλεψη του Πειραματικού Σχολείου του Τμήματος Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξείνιων Χωρών, του Δημοτικού Σχολείου Παγουρίων - Ν. Σιδηροχωρίου του Ν. Ροδόπης.
Από τον Δεκέμβριο του 2004 μετείχε στη σύνταξη του ένθετου κριτικής ιδεών, τεχνών και επιστημών, «Αναγνώσεις», της Κυριακάτικης Αυγής. Είχε επίσης έντονη πολιτική και συνδικαλιστική δραστηριότητα: Μέλος, και το διάστημα πριν τον θάνατό της Πρόεδρος του Συλλόγου Διδασκόντων Ανθρωπιστικών Επιστημών του Δ.Π.Θ. και μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της ΠΟΣΔΕΠ. Μέλος του Δ. Σ. των Φίλων των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας. Μιλούσε άριστα Γαλλικά, πολύ καλά Τουρκικά, καθώς και Αγγλικά.
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1969-70

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1969-70 ήταν το δέκατο πέμπτο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε η Φέγενορντ για πρώτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό την Σέλτικ με σκορ 2-1 στην παράταση. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαΐου, στο Μιλάνο και τον παρακολούθησαν 53.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Σημαία της Βικτώριας

Η σημαία της Βικτώριας χρησιμοποιείται στην πολιτεία Βικτώρια της Αυστραλίας και αποτελείται από μια αλλαγή της βρετανικής σημαίας με το έμβλημα της πολιτείας να βρίσκεται στο ελεύθερο μέρος.  Το έμβλημα αποτελείται από το Σταυρό του Νότου με το βασιλικό στέμμα στην κορυφή (σημερινό Στέμμα του Αγίου Εδουάρδου).  Τα αστέρια του Σταυρού του Νότου έχουν λευκό χρώμα και κυμαίνονται από πέντε σε οκτώ ακτίνες με το καθένα αστέρι να έχει μια ακτίνα που να δείχνει προς την κορυφή της σημαίας. Η σημαία χρονολογείται από το 1877 και έχει υποστεί μικρές αλλαγές, με πιο πρόσφατες εκείνες του 1953.

Προηγούμενες σημαίες

Η πρώτη σημαία της Βικτώριας καθιερώθηκε το 1870 και για πρώτη φορά υψώθηκε στο πλοίο Nelson στις 9 Φεβρουαρίου 1870.  Και εκείνο ήταν μια παραλλαγή της γαλάζιας βρετανικής σημαίας με το Σταυρό του Νότου να βρίσκεται στο ελεύθερο μέρος. Τα αστέρια του Σταυρού του Νότου είναι λευκά και έχουν 5, 6, 6, 7, 8 και 9 ακτίνες με κάθε αστέρι να έχει μία ακτίνα που βλέπει προς το πάνω μέρος της σημαίας. 
Η σημαία υιοθετήθηκε όταν η Βικτώρια έγινε η πρώτη αυστραλιανή αποικία που απέκτησε ένα πολεμικό πλοίο στο στόλο της και υπό την Βρετανική Πράξη για την Ναυτική Άμυνα του 1865 η Βικτώρια χρησιμοποίησε μια σημαία για να διακρίνονται τα πλοία της από τα άλλα βρετανικά πλοία. Την ίδια στιγμή, η κόκκινη σημαία χρησιμοποιούνταν εσφαλμένα από πολιτικά σκάφη που ανήκαν στο στόλο της αποικίας της Βικτώριας. Παρά την λανθασμένη έγκριση, η σημαία συνέχισε να χρησιμοποιείται και χρησιμοποιήθηκε μαζί με τη βρετανική σημαία στη διάρκεια των εορτασμών για την ανακήρυξη της Ομοσπονδίας το 1901. Η κόκκινη σημαία δεν είχε αλλαγές και δεν χρησιμοποιήθηκε κανένα στέμμα, ούτε άλλαξε η κατεύθυνση των αστεριών ως προς το πάνω μέρος της σημαίας.
Η σημερινή σημαία της πολιτείας καθιερώθηκε το 1877 με τα αστέρια του Σταυρού του Νότου να έχουν 5, 6, 7, 7 και 8 ακτίνες. Οι απεικονίσεις στη σημαία άλλαξαν ανάλογα με τις επιλογές του εκάστοτε Μονάρχη και τα έθιμα. Στη διάρκεια της βασιλείας της Βικτωρίας, το στέμμα είχε διαφορετικές καμάρες. Στο διάστημα γύρω στο 1901–1952, επί βασιλείας Εδουάρδου Ζ΄ , Γεωργίου Ε΄, Εδουάρδου Η΄ και Γεωργίου ΣΤ΄, η απεικόνιση του στέμματος ήταν γνωστή ως το "Στέμμα των Τιδόρ". Το 1953 το στέμμα των Τιδόρ αντικαταστάθηκε από το Στέμμα του Αγίου Εδουάρδου.
Γιαννιτσού Φθιώτιδας

Τοπική οικονομία

Η τοπική οικονομία βασίζεται αποκλειστικά στην γεωργία, κυρίως ελιών, σιταριού, αμπελιών και λιγότερο με την κτηνοτροφία. Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται οι θερμές πηγές Πλατυστόμου.
Κατά το παρελθόν το χωριό διέθετε αξιοπρόσεκτη οικονομική δραστηριότητα. Το γεγονός αυτό μπορεί κανείς να το διαπιστώσει σήμερα από τους πολυάριθμους τόπους θρησκευτικής λατρείας (κεντρική εκκλησία και ξωκλήσια).

Καθημερινή ζωή

Στην πλατεία του χωριού λειτουργούν δυο καφενεία και ένα μπακάλικο. Αγροτικό ιατρείο υπάρχει, αλλά οι επισκέψεις αγροτικού ιατρού πραγματοποιούνται κατά αραιά διαστήματα.
Το χωριό κατά το παρελθόν είχε ποικίλες πολιτιστικές δράσεις (πανηγύρι, χοροεσπερίδες κτλ) με αρωγό τον Πολιτιστικό Σύλλογο Γιαννιτσούς. Μέχρι το πρόσφατο παρελθόν μέσω ιδιωτικής πρωτοβουλίας των νέων του χωριού διοργανώνονταν προβολές ταινιών στο (εγκαταλελειμμένο) δημοτικό σχολείο Γιαννιτσούς.
Στο παρελθόν μέσα από το χωριό διερχόταν το γνωστό Ράλι Ακρόπολις.

Μεταφορές - Συγκοινωνίες

Για να φτάσει κάποιος εκεί, ακολουθεί την εθνική οδό (Εθνική Οδός 38), που ενώνει τη Λαμία με το Αγρίνιο, και στρίβει δεξιά στον επαρχιακό δρόμο στην είσοδο της Μακρακώμης.
Το κύριο μέσο μεταφοράς για το χωριό είναι το σχολικό λεωφορείο τις καθημερινές. Η μετακίνηση τις αργίες είναι αρκετά δύσκολη και πραγματοποιείται κυρίως μέσω ιδιωτικών μέσων.
Γκορμ ο Παλαιός

Πρώτος βασιλιάς της Δανίας

O Αρθακανούτος εκθρόνισε τον νεαρό βασιλιά Σίγκτριγκ Γκνίπασον αναλαμβάνοντας την εξουσία στην Δυτική Δανία, όταν πέθανε τον διαδέχτηκε ο γιος του Γκορμ. Ο Σνόρρι Στούρλουσον αναφέρει ότι ο Γκορμ κατέκτησε με την βία ένα τμήμα του βασιλείου του από τους Γκνίπα και Αδάμ αποδεικνύοντας ότι το βασίλειο είχε διαιρεθεί πριν κατακτήσει ο Γκορμ την περιοχή, φιλοξένησε τον αρχιεπίσκοπο του Αμβούργου και της Βρέμης Ουνί, σύμφωνα με τις λίθους του Γιέλινγκ ο γιος του Χάρολντ ο Κυανόδους κατέκτησε όλους τους Δανούς σε αντίθεση με τον Γκορμ ο οποίος βασίλευσε σε ολόκληρη την Γιουτλάνδη με έδρα το Γιέλινγκ.
Ο Γκορμ παντρεύτηκε την Τάιρα με αμφίβολη καταγωγή, ίδρυσε το πρώτο μεγάλο ταφικό μνημείο στο Γιέλινγκ και τον πρώτο από τους λίθους του Γιέλινγκ, ήταν πατέρας τριών γιων του Το, του Κνούτου και του Χάραλντ Α΄ της Δανίας, πιθανότατα θυγατέρα τους ήταν και η Γκούνχιλντ, μητέρα των βασιλέων.
Στην σύζυγο του Τάιρα πιστοποιείται η κατασκευή του Ντάνεβιρκ ενός μεγάλου τοίχου στα νότια σύνορα της Δανίας προκειμένου να προστατέψι την χώρα του από τους Σάξονες γείτονες του, οι περισσότερες ενδείξεις αναφέρουν ότι υπήρχε αλλά ο ίδιος το επέκτεινε κατά μήκος του Σλέσβιχ.
Ο Γκορμ πέθανε τον χειμώνα του 958 - 959, το ταφικό του μνημείο κατασκευάστηκε από ξυλεία που κόπηκε το 958.  
Ο Αρίλντ Χουίτφελντ αναφέρει :
"Οι τρεις γιοι του βασιλιά ήταν Βίκινγκ πολεμιστές, ξεκίνησαν από την Δανία προκειμένου να πραγματοποιήσουν επιδρομές και λεηλασίες. Ο Χάραλντ επέστρεψε στην Δανία για να ανακοινώσει ότι ο αδελφός του Κνούτος σκοτώθηκε στην προσπάθεια του να λεηλατήσει το Δουβλίνο, ένας ύπουλος τον σκότωσε με ένα τόξο στα μάτια την ώρα που έβλεπε παιχνίδια την νύχτα. Δεν τολμούσε κανένας να πει στον βασιλιά Γκορμ το τραγικό γεγονός, η βασίλισσα Τάιρα εμφανίστηκε μπροστά του με ένα μαύρο φόρεμα, ο βασιλιάς την ρώτησε για ποιον λόγο το φοράει και εκείνη απάντησε : "Βασιλιά μου είχες δυο γεράκια ένα άσπρο και ένα γκρι, το άσπρο πέταξε πολύ μακριά ξέφυγε από τα άλλα και έσπασε τα φτερά του, τώρα δεν μπορεί να σου φέρει πλέον το άσπρο τροφή, θα σου την φέρνει μόνο το γκρι". Ο Γκορμ κατάλαβε αμέσως τι συνέβη, η απάντηση του ήταν : "Ο γιος μου είναι νεκρός, θρηνεί ολόκληρη η Δανία". Ο Γκορμ έπεσε σε τόσο τεράστια θλίψη που πέθανε την επόμενη μέρα".

Θρύλοι

Η περιγραφή αυτή έρχεται σε αντίθεση με τις αναφορές των λίθων του Γιέλινγκ οι οποίες αναφέρουν ότι ο Γκορμ πέθανε μετά την σύζυγο του Θύρα. Οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει ότι η Θύρα είχε ταφεί σε έναν λόφο στο Γιέλινγκ στον οποίο ετάφη αργότερα και ο Γκορμ, αργότερα ο γιος τους Χάραλντ ο Κυανόδους έκτισε μια πέτρινη εκκλησία στο Γιέλινγκ στην οποία μετέφερε τους γονείς του.  Ο σκελετός που βρέθηκε στην αρχαία εκκλησία του Γιέλινγκ πιθανότατα να ήταν του Γκορμ αλλά το ζήτημα βρίσκεται υπό αμφισβήτηση. Στην εποχή της βασιλείας του Γκορμ οι Δανοί ήταν ακόμα παγανιστές λατρεύοντας τους αρχαίους Σκανδιναβούς θεούς, ο γιος του Χάραλντ ο Κυανόδους έφερε τον χριστιανισμό στην Δανία.
Ο Γκόρμ ονομάστηκε παλιός επειδή θεωρείται ο γενάρχης των βασιλέων της Δανίας, ο Σάξων ο Γραμματικός αναφέρει ότι πέθανε υπέργηρος και ότι ήταν τυφλός όταν ο γιος του Κνούτος δολοφονήθηκε.
Σαμοανές γενικές εκλογές 2016

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Σαμόα στις 4 Μαρτίου 2016. Τα κύρια κόμματα που έλαβαν μέρος στις εκλογές ήταν το Κόμμα για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του πρωθυπουργού  Τουιλαέπα Σαϊλέλε Μαλιελεγκαόι (HRPP) και το Κόμμα Ταουτούα των Σαμόα (TSP). Το HRPP πέτυχε σαρωτική νίκη, κερδίζοντας 35 από τις συνολικά 49 έδρες της νομοθετικής συνέλευσης, ενώ 12 ανεξάρτητοι προσχώρησαν σε αυτό και έτσι ενδυναμώθηκε η μονοκομματική κυριαρχία.

Εκλογικό σύστημα

Τα 49 μέλη της Fono εξελέγησαν από τις περιφέρειες, από τα οποία τα 35 σε μονοεδρικές περιφέρειες και τα 7 σε διεδρικές περιφέρειες.
Όλες οι έδρες αναδείχθηκαν με το πλειοψηφικό σύστημα. Στις δύο διεδρικές περιφέρειες, οι ψηφοφόροι έριξαν δύο ψήφους.
Η καθολική ψηφοφορία εισήχθη το 1990, επιτρέποντας στους Σαμοανούς πολίτες ηλικίας 21 ετών και άνω να ασκήσουν προσωπικά το εκλογικό τους δικαίωμα. Το ελάχιστο όριο ηλικίας για τους υποψηφίους ήταν τα 21 έτη ενώ έπρεπε να είναι επικεφαλής των οικογενειών τους και να διαμένει στη χώρα για τουλάχιστον τρία χρόνια πριν την ημερομηνία οριστικοποίησης των υποψηφιοτήτων. Γύρω στις 116.000 εκλογέων ήταν εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους.
Με το ειδικό διάταγμα στο σύνταγμα του 2013 εξασφαλίστηκε ότι το ελάχιστο ποσοστό 10% των εδρών του κοινοβουλίου ήταν προορισμένες για τις γυναίκες.

Εκστρατεία

Συνολικά 164 υποψήφιοι (24 γυναίκες) έλαβαν μέρος στις εκλογές: 83 από το HRPP, 23 από το TSP και 60 ανεξάρτητοι. Τέσσερις υποψήφιοι συμπεριλαμβανομένου του πρωθυπουργού και του υπηρεσιακού υπουργού Δικαιοσύνης, Φιάμε Ναόμι Ματαάφα, εξελέγησαν χωρίς αντίπαλο.

Διεξαγωγή

Η ψηφοφορία ξεκίνησε στις 8 π.μ. (UTC+14:00) και ολοκληρώθηκε στις 15:00 στις 4 Μαρτίου. Την ημέρα της ψηφοφορίας εφαρμόστηκε απαγόρευση στο λικέρ μέχρι τις 6 το επόμενο πρωί. Δεν αναφέρθηκε κανένα επεισόδιο βίας στη διάρκεια της ψηφοφορίας.