google/wiki40b huggingface dataset:
Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης

Σύντομη ιστορία

Ιστορικά είναι απόγονος του Studium Generale της Βαρκελώνης, που ιδρύθηκε το 1450 από τον Αλφόνσο Ε΄ της Αραγώνας. Η νίκη του Φίλιππου Ε΄ στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής το 1714 επέφερε την απορρόφηση όλων των καταλανικών πανεπιστημίων από αυτό της Σερβέρα λόγω της υποστήριξης των κατοίκων της στον Φίλιππο, με την επαναφορά του πανεπιστημίου στη Βαρκελώνη να λαμβάνει χώρα το 1842. Το 1874 κατασκευάστηκε η ιστορική του έδρα στο βαρκελωνικό Εισάμπλε. Κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας, το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης μετονομάστηκε προσωρινά Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης λόγω του καθεστώτος αυτονομίας που του αποδόθηκε στα πλαίσια του νέου πολιτεύματος, που ακυρώθηκε από τον δικτάτορα Φράνκο μετά τη νίκη του στον Ισπανικό Εμφύλιο το 1939. Την δεκαετία του 1950 επεκτάθηκε με την κατασκευή πανεπιστημιούπολης στο Πεδράλβες και το Μπελβίτζε. Το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης αποτέλεσε τον μοναδικό ανώτατο εκπαιδευτικό θεσμό της Καταλονίας και των Βαλεαρίδων Νήσων μέχρι το 1968 όταν ιδρύθηκε το Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. 
Στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης δίδαξαν σημαντικές προσωπικότητες της καταλανικής πολιτισμικής και πολιτικής ελίτ. Οι φιλόλογοι Μανουέλ Μιλά ι Φοντανάλς και Μαρτί ντε Ρικέ, οι ιστορικοί Αντόνι Ρουβιό ι Λιουκ, Ζάουμε Σοβρεκές και Φεράν Σολντεβίλα, ο αρχιτέκτονας Ζοζέπ Πουτς ι Καδαφάλκ, ο ποιητής Κάρλες Ρίβα, οι ιατροί Σαντιάγο Ραμόν ι Καχάλ (βραβείο Νόμπελ 1906) και Γκρεγόριο Μαρανιόν, ο φιλόσοφος Σαβιέ Ρουβέρ ντε Μπεντός, η συγγραφέας Κάρμε Ριέρα και πολιτικοί όπως ο Σαβιέ Τρίας. Αντίστοιχα, φοίτησαν οι ποιητές Ζοάν Μαραγάλ και Χάιμε Χιλ ντε Μπιέδμα, οι συγγραφείς Ζουζέπ Πλα και Εουζένι δ' Ορς, ο εκδότης Κάρλος Μπαράλ, ο γλωσσολόγος Ζοάν Κορομίνες, οι πολιτικοί Φρανσέσκ Καμπό, Λιουίς Κονπάνς και Ζόρδι Πουζόλ και οι τέως δήμαρχοι της Βαρκελώνης Ζοάν Κλος και Ναρσίς Σέρα.
Θεόφιλος Κ. Φραγκόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του υποναύαρχου Κωνσταντίνου Φραγκόπουλου. Ξάδελφός του ήταν ο λογοτέχνης Θεόφιλος Δ. Φραγκόπουλος. Το 1939 αποφοίτησε από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το ίδιο έτος κατατάχθηκε ως έφεδρος υπαξιωματικός στο Πολεμικό Ναυτικό. Κατά τη διάρκεια της κατοχής διέφυγε στην Μέση Ανατολή, όπου παρέμεινε καθόλη τη διάρκεια αυτής. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στη Γαλλία προκειμένου να συμπληρώσει τις σπουδές του. Το 1963 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών και το ίδιο έτος διορίστηκε επιμελητής στο εργαστήριο της Γεωργικής Χημείς του ίδιου Πανεπιστημίου. Υπήρξε ανήσυχος νους με προοδευτικές αντιληψεις και φιλοσοφικές ανησυχίες ενώ μιλούσε αρκετές γλώσσες μεταξύ των οποίων αραβικά και ρώσικα.
Με την κατάλυση της δημοκρατίας από την Χούντα των Συνταγματαρχών ο Φραγκόπουλος -προοδευτικό πνεύμα της εποχής- τέθηκε υπό παρακολούθηση. Στις 25 Μαρτίου του 1969 αρνήθηκε να παρευρεθεί στην εορτή που οργάνωσε το Πανεπιστήμιο με αποτέλεσμα να συλληφθεί λίγες μέρες αργότερα και να ανακριθεί για μια ολόκληρη ημέρα. Μια ημέρα αργότερα, στις 29 Μαρτίου, αυτοκτόνησε στο γραφείο του με κυανιούχο κάλιο έχοντας αφήσει ένα σημείωμα, στο οποίο έγραφε τα εξής: «Καλύτερα να πεθαίνεις όρθιος παρά να ζής γονατιστός. Οι φίλοι μου να εκδικηθούν το θάνατό μου». 
Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε σε στενό κύκλο χωρίς την παρουσία συναδέλφων του πλην του καθηγητή Νικόλαου Ρουσσόπουλου, ο οποίος και εκφώνησε τον επικήδειο.
Μετά την πτώση της Χούντας ο Σύλλογος Φοιτητών του Πανεπιστημίου έλαβε το όνομά του ενώ το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών τίμησε την μνήμη του δίνοντας το όνομά του σε ένα αμφιθέατρο της σχολής και τοποθετώντας την προτομή του (1995) στον προαύλιο χώρο. Ο ξάδελφός του, Θεόφιλος Δ. Φραγκόπουλος, δημοσίευσε το 1974 το ομώνυμο διήγημα στη μνήμη του. Το όνομά του μνημονεύεται στον κατάλογο θυμάτων που εκφωνείται κάθε χρόνο στην επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Γλώσσα της Γαλλίας (Οσπιταλιέροι)

Η Γλώσσα της Γαλλίας ήταν, με αυτές της Προβηγκίας, της Ιταλίας, της Αγγλίας, της Ισπανίας, της Γερμανίας, της Ωβέρνης, μία από τις επτά πρώτες γλώσσες (ή επαρχίες) του Τάγματος των Οσπιταλιέρων του Αγίου-Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.
Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Γκόα

Ιστορία

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1999 όταν άνθρωποι από το Παντζίμ αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια ποδοσφαιρική ομάδα, μετά τη δίαλυση της Σιντάντε ντε Γκόα η οποία άλλαξε ιδιοκτησία και μετονομάστηκε σε Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Γκόα (Sporting Clube de Goa). Η ομάδα συμμετείχε στην Πρέμιερ Ντιβίζιον της Ινδίας για πρώτη φορά την περίοδο 2003–04. Η ομάδα αποχώρησε από το πρωτάθλημα της Ι-Λιγκ την περίοδο 2016–17 επικαλούμενη την προκατάληψη της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της χώρας (AIFF) κατά του πρωταθλήματος (I-League).
Πιστόια

Ιστορία

Η Πιστόια ήταν κέντρο εγκατάστασης Γαλατών, Ετρούσκων και Λιγουριανών πριν γίνει ρωμαϊκή αποικία τον 6ο αιώνα π.Χ.. Κατά την διάρκεια της Λομβαρδικής κατάκτησης ανακηρύχθηκε βασιλική πόλη και απέκτησε πολλά προνόμια. Η πιο λαμπρή εποχή για την Πιστόια άρχισε το 1177, όταν ανακηρύχθηκε ελεύθερη πόλη. Στα χρόνια που ακολούθησαν έγινε σημαντικό πολιτικό κέντρο και κατασκευάστηκαν πολλά δημόσια κτίρια.
Η Πιστόια δάνεισε το όνομα της στο πιστόλι. Σήμερα φημίζεται για τα φυτώρια που διαθέτει και τις αγορές λουλουδιών.
Νίκος Βανδώρος

Βιογραφία

Ο πατέρας του, Γεράσιμος Βανδώρος, υπήρξε για μικρό διάστημα βαρύτονος του μελοδράματος και η μητέρα του (με το ψευδώνυμο Σόνια Ιατρίδου) εμφανίσθηκε στο θέατρο ως υψίφωνος της οπερέτας. 
Ο Νίκος Βανδώρος σπούδασε στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή, στη μελοδραματική σχολή του Ελληνικού Ωδείου και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Πρωτοεμφανίσθηκε στη σκηνή ως τενόρος σε οπερέτα το 1956. Στο θέατρο πρόζας άρχισε τη σταδιοδρομία του το 1958 με τον θίασο Χατζίσκου. 
Συνεργάστηκε επίσης με τους θιάσους του Δημήτρη Μυράτ, του Δημήτρη Φωτόπουλου, της Έλλης Λαμπέτη, της Σμαρούλας Γιούλη, του Διονύση Παγουλάτου, της Α. Μαντζουράνη, του Κωστή Λειβαδέα, του Λάμπρου Κωνσταντάρα, με το «Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο» του Μάνου Κατράκη, κ.ά. Στον κινηματογράφο έπαιξε σε 27 ταινίες, όπως η «Τζένη, Τζένη» (1965). Ερμήνευσε ρόλους και σε τηλεοπτικές σειρές (χαρακτηριστικός ο ρόλος του στη σειρά Στο κάμπινγκ).

Διακρίσεις

Ο Νίκος Βανδώρος υπήρξε πρόεδρος του Σωματείου Καλλιτεχνών Επτανήσου ενώ τιμήθηκε και με μετάλλιο από το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών. Ασχολήθηκε και με την συγγραφή θεατρικών έργων, όπως τα παιδικά Το όνειρο της Ισαβέλλας και Η αρχοντοπούλα και ο μικρός τσιγγάνος.
Γιος του Ν. Βανδώρου είναι ο επίσης ηθοποιός Θεόφιλος Βανδώρος.
Μαξιμιλιανός Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Βιέννη, ήταν γιος του προκατόχου του, αυτοκράτορα Φερδινάνδου Α΄. Μητέρα του ήταν η Άννα των Γιαγκελόνων, κόρη του Λαδισλάου Β΄ της Ουγγαρίας (1503–1547). Πήρε το όνομα του προπάππου του, αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού Α΄.
Ο Μαξιμιλιανός πέθανε στις 12 Οκτωβρίου 1576 στο Ρέγκενσμπουρκ, ενώ ετοιμαζόταν να εισβάλλει στην Πολωνία. Στην επιθανάτιο κλίνη του, αρνήθηκε να λάβει τα τελευταία μυστήρια της Εκκλησίας. Έχει ταφεί στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Βίτου στην Πράγα.
Στέβσα Μιχάϊλοβιτς

Βιογραφία

Αρχικά εργάστηκε σαν τελωνειακός υπάλληλος, και κατά τη διάρκεια της πρώτης βασιλείας του πρίγκιπα Μιχαήλο νομάρχης. Επί βασιλείας του Αλέξανδρου Καρατζόρτζεβιτς αναφέρεται ότι ήταν έμπορος στη Γιάγκοντινα .
Χρημάτισε πρωθυπουργός από το 1875 έως το 1876. Κατά την διάρκεια της πρωθυπουργίας του έγινε η απελευθέρωση από την Τουρκία και η Σερβία οδηγήθηκε σε εδαφική επέκταση και ανεξαρτησία στο Συνέδριο του Βερολίνου.
Υπερσμήνος Λανιακέα

To υπερσμήνος Λανιακέα (γνωστό και ως τοπικό υπερσμήνος) είναι υπερσμήνος γαλαξιών που φιλοξενεί το Γαλαξία μας και περίπου εκατό χιλιάδες άλλους γειτονικούς γαλαξίες.
Ορίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2014, όταν μια ομάδα αστρονόμων, μεταξύ των οποίων ο Ρ. Μπρεντ Τάλι του πανεπιστημίου της Χαβάης και η Ελέν Κουρτουά του πανεπιστημίου της Λυών, δημοσίευσαν ένα νέο τρόπο καθορισμού των υπερσμηνών σύμφωνα με τις σχετικές ταχύτητες των γαλαξιών. Ο νέος ορισμός του τοπικού υπερσμήνους εντάσσει το προγενέστερα ορισμένο τοπικό υπερσμήνος, το υπερσμήνος της Παρθένου, ως ένα τμήμα του Λανιακέα.
Μελέτες παρακολούθησης υποδηλώνουν οτι δεν συνίσταται βάσει του νόμου της βαρύτητας. Γιαυτό η συνοχή του με τις γύρω περιοχές θα χαθεί στους μεθεπόμενους αιώνες και η ύλη του τελικά θα διασκορπιστεί μέσα στο επεκτεινόμενο σύμπαν.
Λούπο Αλμπέρτο

Βιογραφία του χαρακτήρα

Ο βασικός χαρακτήρας, ο Λούπο Αλμπέρτο, είναι ένας μπλε λύκος, που προσπαθεί πάντα να κλέψει το κορίτσι του, τη Μάρθα. Αλλά ο Μωυσής (ένα τσοπανόσκυλο) κάνεο τα πάντα για να τον αποτρέψει.
Ο Λούπο Αλμπέρτο ​​εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό Corriere dei ragazzi τον Φεβρουάριο 1974 από τον Γκουίντο Σιλβέστρι. Ένα χρόνο αργότερα, ο Dardo κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος αφιερομένο στο Λούπο Αλμπέρτο.

Το κόμικ στην Ελλάδα

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Σειρά κινουμένων σχεδίων Λούπο Αλμπέρτο

Από το 1997 έως το 2002 έγινε σειρά κινουμένων σχεδίων αυτού του χαρακτήρα. Η σειρά είχε δύο σεζόν: η πρώτη μεταξύ του 1997 και του 1998, η δεύτερη το 2002. Στην Ελλάδα από τη σειρά μεταδόθηκαν και οι δύο σεζόν.
Μονή Αγίας Τριάδας Μετεώρων

Ιστορία

Η ιστορία κατασκευής μοναστηριών στους απότομους βράχους των Μετεωρών αρχίζει τον 14ο και 15ο αιώνα. Ακόμη και πριν από αυτό, μοναστικές κοινότητες είχαν εγκατασταθεί στην περιοχή από τον 11ο αιώνα. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, η μονή της Αγίας Τριάδας κτίστηκε από τον μοναχό Δομήτιο το 1438, όμως υπάρχουν αναφορές της μονής από το 1362. Το καθολικό της μονής, σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή, κτίστηκε το 1475-76. Η αγιογράφηση του ναού ξεκίνησε το 1741.

Αρχιτεκτονική

Το καθολικό της μονής είναι του σταυροειδούς εγγεγραμμένου τύπου με τρούλο ο οποίος υποστηρίζεται από δύο κολώνες. Το καθολικό του μοναστηριού κατασκευάστηκε τον 15ο αιώνα και αγιογραφήθηκε το 1741 από τους μοναχούς Αντώνιο και Νικόλαο. Ένα μικρό σκευοφυλάκιο κτίστηκε στην νοτιοανατολική γωνία του ναού το 1689. Ο ευρύς εσωνάρθηκας με τη θολωτή οροφή κτίστηκε το 1689 και αγιογραφήθηκε το 1692. Το παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, λαξευμένο στο βράχο, περιέχει τοιχογραφίες του 1682. Ήταν πλούσια διακοσμημένο και περιείχε σημαντικούς θησαυρούς, οι οποίοι όμως απομακρύνθηκαν από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το παρεκκλήσι έχει μορφή ροτόντας. Αριστερά της εισόδου βρίσκεται ο πύργος του βριζονίου και η τράπεζα και απέναντι βρίσκονται τα κελιά. Πίσω από το καθολικό, στο ψηλότερο σημείο του βράχου, υπάρχει εξώστης.
Η μονή είναι προσβάσιμη σήμερα είτε με τη χρήση μηχανοκίνητου ανελκυστήρα ή μέσω κλίμακας λαξευμένης στο βράχο με 145 σκαλοπάτια.
Ελέκτρο

Ιστορία δημοσιεύσεων

Ο Ελέκτρο δημιουργήθηκε από τον Stan Lee και ο Steve Ditko στο The Amazing Spider-Man # 9 (Φεβ. 1964). Το 2009,ο Ελέκτρο κατατάσσεται από την IGN ως ο 87ος Καλύτερος Υπερκακοποιός Κόμικ Βιβλίων όλων των εποχών.

Ιστορικό

Πρώην ηλεκτρολόγος, ο Μαξ χτυπήθηκε από κεραυνό καθώς επιδιόρθωνε ένα καλώδιο.Δε σκοτώθηκε,αλλά το νευρικό του σύστημα μεταλλάχθηκε,δίνοντας του έτσι νέες ικανότητες.Ο Μαξ δεν έχασε χρόνο και παράτησε την κανονική του δουλειά για μια εγκληματική καριέρα.

Δυνάμεις και ικανότητες

Ο Ελέκτρο μπορεί να δημιουργεί και να ελέγχει τεράστια ποσά ηλεκτρικής ενέργειας.Έχει την ικανότητα να αποθηκεύσει πάνω από 1.000.000 Βολτ και εκτοξεύει κεραυνούς εναντίον των εχθρών του.
Τροχοφόρα

Τα τροχοφόρα και ενίοτε τροχόζωα είναι μικροσκοπικά ζώα (40 μm – 3 mm), κοσμοπολίτικα με πάνω από 1.800 είδη, που ζουν κυρίως στα γλυκά νερά, ελεύθερα ή προσκολλημένα. Το διαφανές σώμα τους καλύπτεται από εφυμενίδα και στο πρόσθιο τμήμα φέρει ένα βλεφαριδοφόρο τροχοφόρο όργανο, που ουσιαστικά είναι βλεφαρίδες, των οποίων η συντονισμένη κίνηση δίνει την εντύπωση περιστρεφόμενου τροχού (rotifera).
Γαλλική Αλγερία

Η γαλλική Αλγερία είναι το όνομα που χρησιμοποιείται πιο συχνά – με την επίσημη ονομασία να είναι, απλώς, « Αλγερία » – για τον ορισμό των γαλλικών αποικιών στις ακτές της Βορείου Αφρικής (1830-1848) και των παλιών γαλλικών νομών της Αλγερίας (1848-1962) και των γαλλικών νομών της Σαχάρας (1957-1962) – αν και οι τελευταίοι είχαν διαφορετικό λόγο ύπαρξης. Οι Αλγερινοί χρησιμοποιούν τον όρο Istiʿmar (κατοχή) για να καθορίσουν αυτή την περίοδο της ιστορίας τους.
Η προσάρτηση των παραπάνω εδαφών στη Γαλλία είναι παλαιότερη μητροπολιτικών εδαφών (της ηπειρωτικής Γαλλίας δηλαδή) όπως η Κομητεία της Νις (που έγινε ο νομός των Αλπ-Μαριτίμ) και η Σαβοΐα (που χωρίστηκε σε δύο νομούς, την Σαβοΐα και την Άνω Σαβοΐα) - που παραχωρήθηκαν το 1860 από το Βασίλειο της Σαρδηνίας και την Ιταλία το 1947 - και είναι αποτέλεσμα των γαλλικών κατακτήσεων που πραγματοποιήθηκαν επί της Αντιβασιλείας του Αλγερίου (1830), του Κράτους του Αλγερίου (1847), της Καμπιλί (1871), της Συνομοσπονδίας Κελ Αχαγκάρ της Σαχάρας (1902), όπως και του διαμοιρασμού της Αφρικής από την Διάσκεψη του Βερολίνου (1884). Η γαλλική Αλγερία (1830-1962) με αυτό τον τρόπο αποτελεί την προηγούμενη οντότητα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλγερίας που ανακηρύχτηκε ως ανεξάρτητο κράτος το 1962.
Με την επαναφορά στο προσκήνιο εξαιτίας της αντίστασης και του αλγερινού εθνικισμού, και στη συνέχεια με τον κλονισμό από τον Πόλεμο της Αλγερίας, η γαλλική παρουσία στην Αλγερία λαμβάνει τέλος με αμοιβαίες συμφωνίες (πιο συγκεκριμένα μια «διακήρυξη της ανεξαρτησίας») τον 20ό αιώνα. Η Αλγερία ονομαζόμενη ως γαλλική παραμένει τον 21ο αιώνα μια άλυτη υπόθεση, το σημείο εκκίνησης μιας ισοδύναμης διαπραγμάτευσης ανάμεσα στη Γαλλία και την Αλγερία και ένα σημερινό βουλευτικό πρόβλημα, όπως επιβεβαιώνει η πρόταση αλγερινού νόμου που κατατέθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2010, αλλιώς 32 χρόνια μετά την αποχώρηση των τελευταίων Γάλλων στρατιωτών επί αλγερινού εδάφους και 48 χρόνια μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας. Η περίοδος της « Γαλλικής Αλγερίας » αφορά την ιστορία τόσο της Αλγερίας όσο και της Γαλλίας.
Ευάνθης Χατζηβασιλείου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Δοξάτο Δράμας και σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιστορία Διεθνών Σχέσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου Λονδίνου (LSE) με υποτροφία του ΙΚΥ και το 1992 αναγορεύθηκε διδάκτωρ αυτού. Το 2000 εξελέγη λέκτορας με γνωστικό αντικείμενο την Μεταπολεμική Ιστορία στο τμήμα Ιστορία και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, το 2004 επίκουρος καθηγητής, το 2010 αναπληρωτής καθηγητής και το 2015 τακτικός καθηγητής.
Είναι μέλος της επιστημονικής επιτροπής του Ιδρύματος για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, της Βουλής των Ελλήνων ενώ διετέλεσε και πρόεδρος του την περίοδο 2013 - 2016, μέλος του επιστημονικού συμβουλίου του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής» και εταίρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας. Έχει τιμηθεί με το Α΄ Βραβείο «Μνήμη Ελευθερίου Βενιζέλου» από την Βουλή των Ελλήνων (1994) με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών (2005), και με το Edmund Keeley Book Prize της Modern Greek Studies Association (2007).
Τον Μάρτιο του 2016 ορίστηκε υπεύθυνος του Τομέα Πολιτισμού της Νέας Δημοκρατίας.
Αρθρογραφεί τακτικά στην εφημερίδα Η Καθημερινή. Έχει συγγράψει αρκετά βιβλία σχετικά με την ελληνική ιστορία και έχει συμμετάσχει σε πλήθος συνεδρίων.
Εμίλιο Τζίνο Σεγκρέ

Βιογραφία

Ο Σεγκρέ γεννήθηκε σε μια Εβραϊκή οικογένεια στη πόλη Τίβολι της Ιταλίας, και γράφτηκε στη Πολυτεχνική σχολή του Πανεπιστήμιου Σαπιέντσα Ρώμης. Μεταπήδησε στη φυσική το 1927 και πήρε το διδακτορικό του το 1928, με καθηγητή τον Ενρίκο Φέρμι.
Μετά την θητεία του στον Ιταλικό Στρατό (1928 - 1929), δούλεψε στο Αμβούργο με τον Όττο Στερν και με τον Πιέτερ Ζέεμαν στο Άμστερνταμ ως υπότροφος του Ιδρύματος Ροκφέλερ. Ο Σεγκρέ διορίστηκε βοηθός καθηγητής της Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης το 1932 και υπηρέτησε έως το 1936. Από 1936 έως 1938 διετέλεσε Διευθυντής του Εργαστηρίου Φυσικής του Πανεπιστημίου του Παλέρμο.
Αχαιός (γιος του Σελεύκου Α΄)

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Σελεύκου Α΄ Νικάτορος ιδρυτή της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών και της Περσίδας Απάμας κόρης τού Σπιταμένη, πολέμαρχου της Σογδιανής. Αδέλφια του ήταν ο Αντίοχος Α΄ Σωτήρ, η Απάμα και η Λαοδίκη.
Ο Αχαιός ήταν ένας πλούσιος άνδρας και κατείχε ιδιοκτησίες στη Μ. Ασία. Έγινε ευεργέτης αυτών, που βοήθησαν στον πόλεμο κατά των Γαλατών. Η εκστρατεία των Σελευκιδών εναντίον των Γαλατών έγινε το 269-267 π.Χ., κατά τη βασιλεία τού Αντιόχου Α΄. Εκείνοι που βοήθησαν τους δύο αδελφούς πιάστηκαν αιχμάλωτοι και ο Αχαιός πλήρωσε τα λύτρα τους για να ελευθερωθούν.Τελικά ο Αντίοχος Α΄ κέρδισε τον πόλεμο. Όσοι εξαγράστηκαν, ενέγραψαν την ευεργεσία του σε μία λίθινη στήλη και την έθεσαν στο ιερό τού Διός στη Βαβακώμη και στο ιερό τού Απόλλωνα στη Κιδδιουκώμη. Στους απογόνους εκείνων που σώθηκαν από τον Αχαιό δόθηκε τιμητική θέση στις δημόσιες τελετές και θυσίαζαν στον Αχαιό κάθε έτος έναν βουν στο ιερό τού Διός.
Παλιρροιακή δίνη

Παλιρροιακή δίνη ονομάζεται η δίνη που δημιουργείται από τη συνάντηση δύο παλιρροιακών ρευμάτων συνήθως σε αμφίγειο π.χ. μεταξύ νήσων διαφορετικού μεγέθους και σχετικά μικρής μεταξύ τους απόστασης, ή μεταξύ νήσου και της, σε μικρή απόσταση, έναντι ηπειρωτικής ακτής. Οι παλιρροιακές δίνες λέγονται κοινώς και ρουφήχτρες. Το φαινόμενο αυτό είναι λίαν επικίνδυνο και περιλαμβάνεται στους φυσικούς κινδύνους.

Φορά περιστροφής

Οι δημιουργούμενες αυτές δίνες στο βόρειο ημισφαίριο συνήθως είναι δεξιόστροφες και στο νότιο ημισφαίριο αριστερόστροφες, χωρίς αυτό να είναι και απόλυτο, όντας επηρεαζόμενες και από άλλους παράγοντες όπως ο υφιστάμενος κυματισμός, η διαμόρφωση της ακτής κ.λπ.

Χαρακτηριστικές δίνες

Η μεγαλύτερη γνωστή ρουφήχτρα είναι η Μοσκστράουμεν (Moskstraumen - γνωστή στο κοινό ως το "Μάελστρομ") στα ανοιχτά των νήσων Λοφούτεν της Νορβηγίας, με ταχύτητα 40 χιλιόμετρα / ώρα, ενώ οι αμέσως ισχυρότερες φθάνουν σε ταχύτητες 20 έως 25 χιλιομέτρων / ώρα.
Άλλες σημαντικές δίνες που παρατηρούνται στον κόσμο είναι: η λεγόμενη δίνη της "βραχονησογέφυρας της Σεν" και οι δίνες της ΒΔ. Σκωτίας στις νήσους Σκάρμπα και Τζούρα των Εβρίδων που οι Σκώτοι ναυτικοί χαρακτηρίζουν "χύτρες αφρίζουσες". Σχετικά ασθενέστερη είναι η λεγόμενη "δίνη Μπλανσάρ", βόρεια του Κοταντέν στη Μάγχη, όπου η ταχύτητα των ρευμάτων κατά τις συζυγίες των παλιρροιών φθάνει τους 8 κόμβους (15 χιλιόμετρα / ώρα).
Οι ισχυρές δίνες έχουν σκοτώσει αρκετούς απρόσεκτους ναυτικούς, όμως η δύναμή τους τείνει να μεγαλοποιείται από την φαντασία.
Ανδρέας Κιλιγκαρίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Ρωσία στις 5 Αυγούστου του 1976. Οι γονείς του είναι Πόντιοι από τη Ρωσία και διαμένουν στην Αλεξανδρούπολη .
Ξεκίνησε να ασχολείται με το κανόε καγιάκ στην ηλικία των 11 ετών και ήρθε στην Ελλάδα 6 χρόνια μετά, για μόνιμη εγκατάσταση.
Το 2000 προκρίθηκε στην Ολυμπιάδα και ήταν 13ος στα 500μ. και 15ος στα 1.000μ.. Ήταν 6ος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1999, όπως και σε εκείνο του 2002 (τη χρονιά αυτή κατέκτησε την 5η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο στα 1.000 μ.) , 4ος στους Μεσογειακούς του 1997 και πρώτος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα του 2001.  Στην Ολυμπιάδα της Αθήνας (2004) αποκλείστηκε από τον τελικό.
Το 2002 ο Κιλιγκαρίδης κέρδισε υποτροφία από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.
Ο  Κιλιγκαρίδης έκανε καλή εμφάνιση στο Ντούισμπουργκ, στη δεύτερη φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου κανόε καγιάκ ήρεμων νερών, το Μάιο του 2006. Στους αγώνες συμμετείχαν 600 αθλητές από 57 χώρες. Ο πρωταθλητής ήταν 5ος και 7ος στους «μικρούς τελικούς» του C1 1000 και 500 μέτρων. Στον ημιτελικό των 1000 μέτρων ήταν 4ος, χάνοντας για περίπου ένα δευτερόλεπτο την πρόκριση στον τελικό.
Ο αθλητής δεν κατάφερε να διακριθεί στον τελικό του C1 1000μ. του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος κανόε καγιάκ ήρεμων νερών ανδρών και γυναικών, που διεξήχθη τον Ιούλιο του 2006  στην πόλη Ρατσίτσε της Τσεχίας. Κατέλαβε την 7η θέση με επίδοση 4.00.404. Στα 550μ. στην ίδια διοργάνωση ήταν 7ος.
Στις 25 Μαρτίου του 2007 ο Κιλιγκαρίδης , στην πρώτη του συμμετοχή σε αγώνα Ευρωπαϊκού Κυπέλλου 10 χλμ., κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο μαραθώνιο αγώνα των 10.000 μέτρωνστο Μιλάνο. Τον Αύγουστο του 2007 ήρθε 2ος στο μικρό τελικό του C1 1.000 μέτρων του παγκοσμίου πρωταθλήματος ήρεμων νερών , στο Ντούισμπουργκ της Γερμανίας
Ο Κιλιγκαρίδης προκρίθηκε το Μάιο του 2008 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, καθώς τερμάτισε στην 5η θέση στον τελικό του  C1 (4.03.383) και πήρε το ένα από τα τρία εισιτήρια, που έδιναν τα αγωνίσματα των 1.000 μ. στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ήρεμων νερών του Μιλάνου.
Στον τελικό του C1 1000μ. του Παγκοσμίου Κυπέλλου ήρεμων νερών, που διεξήχθη στο Ντούισμπουργκ τον Ιούνιο του 2008, έκανε χρόνο 3.56.601 και κατατάχθηκε στην 6η θέση. Στη διοργάνωση του Πόζναν, τον Ιούνιο του 2008  ο Κιλιγκαρίδης ήταν 3ος στο C1 1000 μ., με χρόνο 3.59.011
Στις 5 Ιουνίου του 2013, και ενώ βρισκόταν στην Πολωνία για τους προκριματικούς του παγκοσμίου κυπέλλου, βρέθηκε λιπόθυμος στο δωμάτιο του ξενοδοχείου που διέμενε στην πόλη Μπιντγκός. Η διάγνωση έδειξε πως έπασχε από οξεία λευχαιμία. Στις 11 Ιουνίου οι γιατροί ανακοίνωσαν πως ο Κιλιγκαρίδης ήταν κλινικά νεκρός. Παρέμεινε για 24 ώρες διασωληνωμένος, αλλά τελικά κατέληξε στις 12 Ιουνίου του 2013.
Ο Κιλιγκαρίδης ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει δύο παιδιά.
Κρίσαμις

Αρχαία λογοτεχνία

Η αρχαία αυτή παράδοση του πλούσιου κτηνοτρόφου έγινε αφορμή σε κάποιο Κώο αρχαίο ποιητή της ελληνιστικής εποχής να πραγματευτεί το περί τον Κρίσαμη γεγονός ποιητικά. Το ποίημα εκείνο φαίνεται να έλαβε υπόψη του ο Βιργίλιος που με παρωδία της υπόθεσης έγραψε το γνωστό ποίημα "Κώνωψ" ("Culex") κατά το οποίο ένα κουνούπι που σκοτώθηκε από ένα ποιμένα εμφανιζόταν στον ύπνο του (του ποιμένα) και τον εκλιπαρούσε να τύχει ταφής.
Βασίλισσα Ράνια της Ιορδανίας

Το έργο της

Η Βασίλισσα Ράνια έχει χρησιμοποιήσει τη θέση της για να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των διαφόρων τομέων της κοινωνίας στην Ιορδανία αλλά και στο εξωτερικό. Στην Ιορδανία δραστηριοποιείται και υποστηρίζει την εκπαίδευση, την χειραφέτηση, τον τουρισμό και την νεολαία. Σε παγκόσμιο επίπεδο υποστηρίζει ένθερμα την Παγκόσμια εκπαίδευση και τον διαπολιτισμικό και διαθρησκευτικό διάλογο.
Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου Ντέιβιντ Κάμερον 2010

Η Κυβέρνηση του Ντέιβιντ Κάμερον του Ηνωμένου Βασιλείου είναι η κυβέρνηση συνασπισμού ανάμεσα στους Συντηρητικούς και τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες. Αυτή προέκυψε από τις εκλογές της 6 Μαΐου του 2010 καθώς από αυτές αναδείχθηκε το πρώτο «μετέωρο κοινοβούλιο» (hung parliament) για τη Βρετανία, από το 1974, όπου κανένα κόμμα δε διέθετε την πλειοψηφία. Η κυβέρνηση Κάμερον είναι η πρώτη κυβέρνηση συνασπισμού του Ηνωμένου Βασιλείου από την περίοδο της διακυβέρνησης Τσόρτσιλ, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
2968 Ιλυά

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ιλυά είναι άγνωστα.
Χριστόφορος του Μεκλεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Ζ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Άννας των Χόεντσολερν, κόρης του Ιωακείμ Α΄ Νέστορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Το 1592 απεβίωσε στο αββαείο Τέμπτσιν, κοντά στο Μπρύελ και τάφηκε στον καθεδρικό του Σβερίν. Δεν είχε άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Κάρολος Α΄ ως διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Ράτσεμπουρκ.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1573 τη Δωροθέα των Όλντενμπουρκ, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ της Δανίας.
Το 1575 απεβίωσε η Δωροθέα και ο Χριστόφορος έκανε δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ των Βάσα, κόρη του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας.