google/wiki40b huggingface dataset:
Ταγέτης ο ορθοφυής

Τελετές

Το άνθος του, το cempasúchil, στο Μεξικό ονομάζεται επίσης «flor de muertos» («το λουλούδι των νεκρών» και χρησιμοποιείται κάθε 2 Νοεμβρίου, στην εορτή της Día de los Muertos. Η λέξη cempazúchitl (επίσης γραμμένη cempasúchil), προέρχεται από τον όρο των Νάουατλ για το λουλούδι zempoalxochitl, το οποίο κυριολεκτικά μεταφράζεται ως "είκοσι λουλούδι". Στη γλώσσα της Ταϊλάνδης, ονομάζεται ดาวเรือง [DaoRuang], κυριολεκτικά μεταφράζεται ως "λαμπερό αστέρι". Νερό εμποτισμένο με αρωματικό αιθέριο έλαιο από το λουλούδι χρησιμοποιείτο στην Ονδούρα, για την πλύση των πτωμάτων και συχνά, το λουλούδι εξακολουθεί να φυτεύεται στα κοιμητήρια.

Παραδοσιακή ιατρική

Από τα προ-ισπανικά χρόνια, το φυτό έχει χρησιμοποιηθεί για ιατρικούς σκοπούς. Οι Τσερόκι το χρησιμοποιούσαν για την πλύση του δέρματος και για κίτρινη χρωστική ουσία. Αυτή η καλέντουλα, μπορεί να βοηθήσει στην προστασία ορισμένων καλλιεργούμενων φυτών από νηματώδη παράσιτα, όταν φυτεύεται στα χωράφια. Είναι αποτελεσματικότερη ενάντια στα νηματώδη είδη Pratylenchus penetrans.

Μαγειρική

Τα ακτινωτά ανθύλλια (ray florets) έχουν χρησιμοποιηθεί σε μαρουλοσαλάτες και άλλα τρόφιμα για να προσθέσουν χρώμα και γεύση. Τα αποξηραμένα πέταλα (petals) των λουλουδιών, τρίβονται σε σκόνη και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως τροφή πουλερικών, ώστε να εξασφαλιστεί ο καλός χρωματισμός στους κρόκους των αυγών και του δέρματος των κοτόπουλων κρεατοπαραγωγής, ειδικά όταν υπάρχει έλλειψη καλά χρωματισμένου κίτρινου καλαμποκιού στην τροφή. Αυτό είναι ακόμα και σήμερα σε χρήση, αλλά τώρα συνήθως με τη μορφή του εκχυλίσματος, το οποίο μπορεί να έχει τα πλεονεκτήματα της χαμηλότερης δαπάνης μεταφοράς και αποθήκευσης, καλύτερης σταθερότητας και αξιοποίησής του. Επίσης, χρησιμοποιείται για να ενισχυθεί ο χρωματισμός στα οστρακόδερμα, όπως η λευκόποδι γαρίδα του Ειρηνικού (Litopenaeus vannamei).

Άλλες χρήσεις

Το έλαιο από το άνθος, μπορεί να προστεθεί στα αρώματα για να εμποτίσει μια οσμή μήλου σε αυτά.
Σήμερα, ο Τ. ο ορθοφυής (T. erecta) καλλιεργείται για να εξαχθεί λουτεΐνη, μια κοινή κίτρινο/πορτοκαλί χρωστική τροφίμων (E161b). Το αιθέριο έλαιο από το άνθος περιέχει αντιοξειδωτικά.
Δημήτριος Γ΄ Εύκαιρος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Δημήτριος ανέβηκε στο θρόνο σε μια πολύ ταραγμένη περίοδο όπου και το βασίλειο είχε διαιρεθεί στα δύο, μαστιζόμενο από διαμάχες ανάμεσα σε αδέλφια και ξαδέλφια που διεκδικούσαν το θρόνο. Η κατάσταση αυτή οδήγησε σε λίγα χρόνια στην οριστική πτώση της Δυναστείας και στην κατάληψη των εδαφών της από εξωτερικούς εχθρούς, ιδίως από τους Ρωμαίους.

Ταραγμένη περίοδος

Κατά την περίοδο 114 / 113 π.Χ. το βασίλειο των Σελευκιδών στη Συρία διαιρέθηκε σε δύο τμήματα. Το νότιο κατείχε ο Αντίοχος Θ' Κυζικηνός, ενώ το βόρειο ο αδελφός του, Αντίοχος Η' Γρυπός. Η διαμάχη ανάμεσα στους δύο άνδρες για επικράτηση υπήρξε πολύχρονη.
Το 96 π.Χ. ο Αντίοχος Η' Γρυπός πέθανε από φυσικά αίτια και ο θρόνος περιήλθε στον αδελφό του, Αντίοχο Θ' Κυζικηνό, που για να σταθεροποιήσει την κατάσταση και να νομιμοποιήσει την ένωση του βασιλείου παντρεύτηκε τη χήρα του αδελφού του, βασίλισσα Κλεοπάτρα Σελήνη Α'. Ωστόσο τους πρώτους μήνες του 95 π.Χ. ο γιος του Γρυπού, ο Σέλευκος Στ' Επιφανής, νίκησε και θανάτωσε τον Αντίοχο, καταλαμβάνοντας την εξουσία. Εν τούτοις, μέχρι το τέλος του έτους, ο Σέλευκος απομακρύνθηκε από το θρόνο από τον Αντίοχο Ι' τον Ευσεβή, γιο του Κυζικηνού, ο οποίος έτσι εκδικήθηκε για τον πατέρα του. Επίδοξοι διεκδικητές του θρόνου όμως, αναδεικνύονται τρία ακόμη παιδιά του Γρυπού: ο Αντίοχος ΙΑ' Επιφανής, ο Δημήτριος Γ' Εύκαιρος και ο Φίλιππος Α' Φιλάδελφος.

Δράση του Δημητρίου

Την επόμενη περίοδο ο Αντίοχος Ι' Ευσεβής κυβέρνησε την Αντιόχεια και τα περίχωρα αυτής, μαχόμενος δίχως τελειωμό με τα ξαδέλφια του και τους εξωτερικούς εχθρούς του κράτους. Υπάρχει μια αβεβαιότητα γύρω από τα γεγονότα που οδήγησαν στην πτώση του: ο Ιώσηπος Φλάβιος διηγείται ότι σκοτώθηκε γύρω στο 90 π.Χ. ενώ αγωνιζόταν κατά των Πάρθων. Ο Αππιανός διηγείται μια άλλη εκδοχή: πως ο Αντίοχος Ι' ηττήθηκε όταν ο ηγεμόνας της Αρμενίας, ο Τιγράνης, εισέβαλε στη Συρία το 83 π.Χ. Μετά το θάνατο του Αντίοχου Ι', το κράτος διαιρέθηκε ανάμεσα στο Φίλιππο Α' και τον αδελφό του, το Δημήτριο.
Τις βλέψεις του Δημητρίου Γ' του Εύκαιρου για το θρόνο υποστήριξε ο Πτολεμαίος Θ' Λάθυρος, φαραώ της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου. Με τη βοήθεια του τελευταίου ο Δημήτριος ανέκτησε μέρος των εδαφών του πατέρα του στη Συρία. Έχοντας κατακτήσει την πόλη της Δαμασκού, ο Δημήτριος διεκδίκησε το σύνολο της νότιας Συρίας καθώς και της Παλαιστίνης. Όταν οι ελληνικές πόλεις που απάρτιζαν τη Δεκάπολη ζήτησαν βοήθεια ανήσυχες για τις επεκτατικές διαθέσεις των Ιουδαίων, ο Δημήτριος τους έστειλε στρατό και νίκησε κατά κράτος τον ηγεμόνα τους Αλέξανδρο Ιανναίο στην πόλη Σεχέμ το 89 π.Χ. Παρασυρμένος από τη νίκη του ο Δημήτριος στράφηκε κατά του αδελφού του Φιλίππου Α' για να συγκεντρώσει υπό το σκήπτρο του ολόκληρο το παλαιό κράτος των Σελευκιδών. Εν τούτοις ο Φίλιππος, με την βοήθεια των Πάρθων τον υποχρέωσε σε ήττα, τον αιχμαλώτισε και τον εξόρισε το 87 π.Χ. Ο Δημήτριος πέθανε λίγα χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα στην Παρθία όπου και κρατούταν.
Πολύδροσο Άρτας

Ιστορία

Η παλαιά ονομασία του χωριού ήταν Ζαβάκα και από την ένωση με το γειτονικό χωριό Μαρατιού, προήλθε το Πολύδροσο. Η πρώτη πηγή που μας γνωστοποιεί την ύπαρξη του χωριού είναι τα αρχεία της Βενετίας, στα οποία μας γίνεται γνωστό ότι το έτος 1697, η Ζαβάκα και το Μαρατιού μαζί με πολλά άλλα χωριά της Άρτας, κατέβαλε φόρο στους Βένετους με αντάλλαγμα την προστασία από τις επιδρομές των πειρατών.
Με βάση την εργασία του Κων.Διαμαντή με τίτλο «Η Άρτα και τα περίχωρα αυτής κατά τους χρόνους της επανάστασης», η Ζαβάκα ήταν ένας μικρός οικισμός με 18 οικογένειες την περίοδο που ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821 ενώ στο Μαρατιού κατοικούσαν 29 οικογένειες.
Ο Παναγιώτης Αραβαντινός στο έργο του «Χρονογραφία της Ηπείρου» του 1856 κάνει αναφορά στο χωριό και μας ενημερώνει ότι στη Ζαβάκα κατοικούσαν 11 οικογένειες και στο Μαρατιού 29 οικογένειες.
Η έκθεση του Ρωσικού Υποπροξενείου Άρτας, το 1877, μας πληροφορεί ότι στη Ζαβάκα κατοικούσαν 11 οικογένειες και στο Μαρατιού 14 οικογένειες.
Άλλη αξιόλογη πηγή αποτελεί το «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, την εποχή εκείνη ζούσαν στο χωριό Μαρατιούς 20 οικογένειες και οι κάτοικοι  εκκλησιάζονταν στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου.
Εξίσου σημαντική πηγή, είναι η Οθωμανική απογραφή του 1895 που εκδόθηκε με τον τίτλο «Bin üc yüz on bir sene-i maliyesine mahsus Yanya salnamesi. Yedinci defa olarak» (Σαλναμές Ιωαννίνων για το οικονομικό έτος 1311, έκδοση έβδομη). Με βάση λοιπόν αυτή την απογραφή, στη Ζαβάκα κατοικούσαν 12 οικογένειες (χανέδες) με συνολικό πληθυσμό 41 άτομα (22 άνδρες, 19 γυναίκες) ενώ στο Μαρατιού κατοικούσαν 15 οικογένειες (χανέδες) με συνολικό πληθυσμό 85 άτομα (42 άνδρες, 43 γυναίκες).
Το 1910, η Μητρόπολη Νικοπόλεως και Πρεβέζης δημοσιοποιεί τα στοιχεία της απογραφής που πραγματοποίησε το ίδιο έτος σε όλη την εκκλησιαστική περιφέρεια και μας πληροφορεί ότι η Ζαβάκα και το Μαρατιού υπαγόταν στο τμήμα Λούρου και στα δύο χωριά κατοικούσαν 70 και 88 άτομα αντίστοιχα.

Τοποθεσία και Πρόσβαση

Το Πολύδροσο γειτνιάζει με τη Ράχη, τη Βίγλα και την Ανέζα. Συνδέεται οδικώς με την Άρτα μέσω της Επαρχιακής οδού Άρτας – Κορωνησίας.
Το χωριό εξυπηρετεί η γραμμή Άρτα - Βίγλα, του Αστικού ΚΤΕΛ Άρτας.

Δημογραφικά στοιχεία

Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 406 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 468 κατοίκους.  Ο πληθυσμός του χωριού μετά από χρόνια συνεχούς διατήρησης πάνω από τους 500 κατοίκους (από το 1961 μέχρι το 1981), σημείωσε μείωση στην απογραφή του 2001 όπου κατεγράφησαν 497 κάτοικοι. Η πρώτη φορά που το χωριό ξεπέρασε τους 500 κατοίκους ήταν το 1961 ενώ ο μέγιστος αριθμός κατοίκων σημειώθηκε το 1971 με 632 κατοίκους. Με την απογραφή του 2011, το επίπεδο του πληθυσμού σημείωσε το χαμηλότερο ρεκόρ των τελευταίων 60 ετών.
Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.

Αθλητισμός

Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού είναι η Θύελλα Πολυδρόσου.
Φάσι Διεθνιστικής Δράσης

Η οργάνωση Φάσι Διεθνιστικής Δράσης (ιταλικά Fasci d'Azione Internazionalista)  ήταν ένα από τα ιταλικά Fascio που σχηματίστηκε το 1914, η οποία υποστήριζε τη συμμετοχή της Ιταλίας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ κατά των Κεντρικών Δυνάμεων. Στις 11 Δεκεμβρίου 1914, συγχωνεύτηκε με την οργάνωση Αυτόνομες Φάσι Επαναστατικής Δράσης ( Fasci Autonomi d'Azione Rivoluzionaria) του Μπενίτο Μουσολίνι για να σχηματίσουν την Φάσι Επαναστατικής Δράσης (Fasci d' Azion Rivoluzionaria) υπό την καθοδήγηση του Μουσολίνι.
NGC 2403

O NGC 2403 ή Caldwell 7 είναι ενδιάμεσος σπειροειδής γαλαξίας, ο οποίος απέχει περίπου οκτώ εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Καμηλοπάρδαλις. Επίσης είναι μέλος της Ομάδας γαλαξιών Μ81. Ομοιάζει με τον Μεσιέ 33, διότι έχει διάμετρο 50.000 ετών φωτός και περιέχει πολυάριθμες περιοχές H II γενέσεως νέων αστέρων. Ο βόρειος βραχίονάς του τον συνδέει με τον παραπλήσιο NGC 2404. Έχει φαινόμενο μέγεθος +8,9 και κάποιος μπορεί να τον παρατηρήσει με κιάλια 10×50 ή μεγαλύτερα.
Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ το 1788. Ο Άλαν Σάντατζ εντόπισε, χάρη στο Τηλεσκόπιο Χέιλ, ότι υπάρχουν Κηφείδες μεταβλητοί αστέρες, οι πρώτοι που εντοπίστηκαν ποτέ σε γαλαξία της Τοπικής ομάδας. Έχουν παρατηρηθεί δύο υπερκαινοφανείς αστέρες στον NGC 2403: οι SN 1954J και SN 2004dj.
Οδοντιατρική Σχολή

Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών (ΟΣΑ)

Η Σχολή της Αθήνας, όπως και η αντίστοιχη της Θεσσαλονίκης, αποσπάστηκαν από την Ιατρική Αθηνών τον Οκτώβριο του 1966 και σύμφωνα με νομοθετικό διάταγμα της Επιτροπής Εξουσιοδοτήσεως χαρακτηρίστηκαν ως αυτόνομες σχολές. Περιλαμβάνει πέντε τομείς (Κοινωνικής Οδοντιατρικής, Οδοντικής Παθολογίας & Θεραπευτικής, Προσθετολογίας, Παθολογίας & Χειρουργικής Στόματος, Βασικών Επιστημών & Βιολογίας Στόματος). Πρόσθετα, λειτουργεί ως ανεξάρτητη, η Μονάδα Οστεοενσωματούμενων Εμφυτευμάτων. Η ΟΣΑ διοικείται από τη Γενική Συνέλευση, το Διοικητικό Συμβούλιο, τον Πρόεδρο της Σχολής και τη Γραμματεία. Στη Σχολή λειτουργούν επίσης κλινικές, στις οποίες προσέρχονται ασθενείς για κάθε τύπου οδοντιατρική θεραπεία. Κάθε θεραπεία πραγματοποιείται από τους φοιτητές υπό την εποπτεία και βοήθεια του διδακτικού προσωπικού. Η διαδικασία της θεραπείας ασθενών αποτελεί μέρος της κλινικής, πρακτικής εκπαίδευσης των φοιτητών.

Εξωτερικός σύνδεσμος

Η ιστοσελίδα της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών
Γιάννης Αηδονόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Αρχασόν της Ρωσίας. Εγκαταστάθηκε αργότερα στην Αθήνα και επιδόθηκε στην ποίηση. Ήταν διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού "Αργώ". Κατά τη δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά υπέστη διώξεις. 
Υπηρέτησε ως ημιονηγός στον Πόλεμο του 1940 και πέθανε από τις κακουχίες της Κατοχής το 1944 μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Γερμανούς κατακτητές.
Αντίδραση σύνθεσης

Αντιδράσεις σύνθεσης ή σχηματισμού ονομάζονται οι χημικές αντιδράσεις που έχουν ως αποτέλεσμα να σχηματίζεται χημική ένωση από τα στοιχεία που την αποτελούν, όπως για παράδειγμα είναι η σύνθεση του διοξειδίου του θείου από θείο και οξυγόνο : S + O₂ → SO₂.
Οι αντιδράσεις σύνθεσης είναι οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις γιατί τα στοιχεία στα αντιδρώντα που ενώνονται έχουν αριθμό οξείδωσης 0, ενώ στο προϊόν έχουν αριθμό οξείδωσης διάφορο του 0. Για παράδειγμα στην αντίδραση Si⁰ + Cl₂⁰ → Si⁺⁴Cl₄⁻¹, το Si αυξάνει τον αριθμό οξείδωσής του (δηλ. οξειδώνεται) και το Cl ελαττώνει τον αριθμό του (δηλ. ανάγεται).
Ανάλογα με την ένωση που σχηματίζεται, διακρίνουμε τις εξής περιπτώσεις :
Χρωματίνη

Τρόπος εμφάνισης

Η χρωματίνη παρουσιάζεται υπό μορφή κοκκίων ή δισκίων καλουμένων "χρωμομερών" που συνδέονται με λεπτά νήματα τα "χρωμονήματα". Κατ΄ άλλους αυτή σχηματίζει ένα είδος πλέγματος μέσα στη βασική ουσία του πυρήνα (της λινίνης ή αχρωματίνης), ενώ κατ΄ άλλους αυτή είναι απλωμένη σε όλη τη μάζα αυτού. Τον πρώτο χαρακτήρα της χρωματίνης δέχονται ανεπιφύλακτα όλοι οι γενετιστές.

Από τι αποτελείται

Η χρωματίνη αποτελείται από νουκλεοπρωτεΐδια, δηλαδή ετεροπρωτεΐνες πλούσιες σε θυμονουκλεϊκό οξύ (που προέρχεται από τέσσερα νουκλεοτίδια έκαστο των οποίων περιέχει ένα μόριο φωσφορικού οξέος, ενωμένο με ένα σάκχαρο και μία πρωτεϊνική βάση: γουανίνη, ή αδενίνη, ή θυμίνη, ή κυτοσίνη).

Το όνομά της οφείλεται από το γεγονός ότι χρωματίζεται εύκολα  από τις χρωστικές ουσίες.
Γενικά είναι μία νουκλεοπρωτεΐνη που συνίσταται από DNA, από μικρή ποσότητα RNA και από πρωτεΐνες σε ποσοστό που ξεπερνά το 50% του βάρους της. Η χρωματίνη στις διάφορες φάσεις της ζωής του κυττάρου παρουσιάζεται και με διαφορετική μορφή. Όταν το κύτταρο δεν είναι στη φάση της διαίρεσης του, η χρωματίνη παρουσιάζεται με τη μορφή ενός πλέγματος, που λέγεται δίκτυο χρωματίνης. Το δίκτυο αυτό αποτελείται από μεμονωμένες ίνες και από κοκκία. Καθεμιά από τις ίνες αυτές είναι το αποτέλεσμα μιας πολύπλοκης περιέλιξης του μορίου του DNA γύρω από τις πρωτεΐνες, οι οποίες μετέχουν στη δομή της χρωματίνης. Όταν το κύτταρο διαιρείται, η χρωματίνη συμπυκνώνεται και παίρνει τελικά τη μορφή δομών, που ονομάζονται χρωμοσώματα.

Χρωμοσώματα

Τα χρωμοσώματα που υπάρχουν στα σωματικά κύτταρα των ανώτερων οργανισμών παρουσιάζονται σε ζευγάρια. Τα χρωμοσώματα που ανήκουν στο ίδιο ζευγάρι χαρακτηρίζονται ως ομόλογα. Τα μέλη ενός ζευγαριού ομόλογων χρωμοσωμάτων μορφολογικά είναι όμοια μεταξύ τους, έχουν δηλαδή ίδιο σχήμα και μέγεθος. Η πιο ενδιαφέρουσα όμως ομοιότητα των ομόλογων χρωμοσωμάτων είναι ότι περιέχουν γονίδια που ελέγχουν το ίδιο γνώρισμα, με τον ίδιο ή με διαφορετικό τρόπο, και επίσης ότι τα γονίδια αυτά εδράζονται στην ίδια θέση (γονιδιακός τόπος) και στα δύο χρωμοσώματα. Κύτταρα που έχουν τα χρωμοσώματά τους και συνεπώς τα γονίδιά τους σε ζευγάρια χαρακτηρίζονται ως διπλοειδή (2n), σε αντίθεση με τα κύτταρα που περιέχουν μία απλή σειρά χρωμοσωμάτων και γονιδίων, όπως οι γαμέτες, τα οποία χαρακτηρίζονται ως απλοειδή (n). 
Ο αριθμός των χρωμοσωμάτων που υπάρχει στα κύτταρα των διαφορετικών φυτικών και ζωικών ειδών είναι αυστηρά καθορισμένος. Κάθε απόκλιση από αυτόν προκαλεί μεταβολές στα χαρακτηριστικά και διακυμάνσεις στη βιωσιμότητα των οργανισμών ενός είδους που την παρουσιάζει.
Τορεάτες

Οι Τορεάτες (Τορέται) ήταν αρχαίος Σκυθικός λαός, παρακλάδι της φυλής των Μαιωτών.
Κατοικούσαν στην ανατολική όχθη της Μαιώτιδας λίμνης και αναφέρονται και σαν Τορέται 'η Ορέται, ο Γαζής τους αποκαλεί λαό της ανατολικής Σαμαρτίας. Ο Στράβων τους κατατάσσει και τους αναφέρει στους λαούς των Μαιώτων , ενώ ο Στέφανος Βυζάντιος τους αναφέρει απλά ως έθνος ποντικό. Σύμφωνα με τον αρχαίο εξερευνητή Σκύλακα συνάντησε τη χώρα τους μετά αυτή των Κερκετών και βρήκε πόλη τον Τορεατών, ελληνική αποικία, που την ονομάζει Τορικό. Μετά τους Τορεάτες βρισκόταν το έθνος των Αχαιών.
Ντέιβιντ Μίτσελ

Ως ποδοσφαιριστής

Γεννημένος στις 13 Ιουνίου του 1962 στη Σκωτία,ο Μίτσελ ξεκίνησε την καριέρα του το 1980 από την Αντελάιντ Σίτυ και στη συνέχεια αγωνίστηκε σε αρκετά πρωταθλήματα της Ευρώπης και όχι μόνο. Το 1983 επέστρεψε στη γενέτειρά του για να αγωνιστεί στην Ρέιντζερς Γλασκώβης και στη συνέχεια αγωνίστηκε στην γερμανική Άιντραχτ Φρανκφούρτης (1985-87), την Φέγενορντ (1987-89),την Τσέλσι (1989-90),την ολλανδική Μπρέντα (1990) και την Νιούκασλ Γιουνάιτεντ.
Αργότερα η καριέρα του παίρνει φθίνουσα πορεία και ακολουθούν περιπλανήσεις στις Σουίντον Τάουν, Αλτάι, Μίλγουολ ΦΚ και σε ομάδες της Άπω Ανατολής για να επιστρέψει στην Αυστραλία όπου και ολοκλήρωσε την σταδιοδρομία του αγωνιζόμενος αρχικά στην Ολυμπίκ Σίντνεϊ και μετά στην Σίντνεϊ.

Ως προπονητής

Ως προπονητής ο Μίτσελ έχει εργαστεί στις Ολυμπίκ Σίντνεϊ (1996-99), Σίντνεϊ, Παραμάτα Πάουερ, Σαραβάκ της Μαλαισίας και στην Πέρθ Γκλόρι στην οποία βρίσκεται από το 2007.
Έχει επίσης εργαστεί και ως σκάουτερ της Φέγενορντ και του πιστώνεται η ανακάλυψη του Αυστραλού διεθνή ποδοσφαιριστή Μπρετ Έμερτον.
Διγενής Ακρίτας Μόρφου (ποδόσφαιρο)

Ίδρυση

Ο Διγενής Ακρίτας Μόρφου ιδρύθηκε στις 23 Απριλίου 1931. Το σωματείο ιδρύθηκε από μια ομάδα 38 ευέλπιδων της Μόρφου. Η συγκέντρωση για την ίδρυση του σωματείου έγινε στο σπίτι που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Λουκής Ακρίτας. Στο σωματείο δόθηκε το όνομα Διγενής Ακρίτας ώστε να συνοψίζει την εθνική δράση του σωματείου αλλά και λόγω μιας παράδοσης που ήθελε το Διγενή Ακρίτα να έχει ζήσει στην ακριτική Μόρφου. Σκοποί του σωματείου ήταν η  εθνική, ηθική, καλλιτεχνική, πνευματική και πολιτιστική ανάπτυξη του λαού και ειδικά της νεολαίας, η τόνωση και διάδοση των ελληνοχριστιανικών ιδεωδών και η παραγωγή, ανάπτυξη και καλλιέργεια του αθλητισμού.

Έμβλημα και χρώματα

Έμβλημα του σωματείου είναι ο τοξότης και χρώματα του το πράσινο και το άσπρο.

Ιστορία

Μετά την ίδρυση του ο Διγενής δημιούργησε ποδοσφαιρική ομάδα η οποία αγωνιζόταν στα αγροτικά πρωταθλήματα της επαρχίας Κερύνειας. Το 1968 εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) σαν σωματείο Β΄ κατηγορίας.

Περίοδος 1969-1979

Η πρώτη συμμετοχή του Διγενή Ακρίτα Μόρφου στις διοργανώσεις της ΚΟΠ ήταν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1968-69, όπου και κατέκτησε τη δεύτερη θέση. Την επόμενη περίοδο κατακτά το πρωτάθλημα και προβιβάζεται στην Α΄ κατηγορία 1970-71. Προπονητής της ομάδας από το 1970 έως το 1974 ήταν ο Κώστας Ταλιάνος.
Στην πρώτη του παρουσία στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας πραγματοποιεί μια εκπληκτική χρονιά τερματίζοντας στη δεύτερη θέση, αφήνοντας πίσω παραδοσιακές δυνάμεις της εποχής όπως ο ΑΠΟΕΛ και η Ομόνοια.

Ευρωπαϊκή συμμετοχή

Η δεύτερη θέση έδωσε το δικαίωμα στην ομάδα να συμμετάσχει στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1971-72. Ήταν η πρώτη περίοδος διεξαγωγής της διοργάνωσης και έτσι ο Διγενής έγινε η πρώτη κυπριακή ομάδα που συμμετείχε σε αυτήν. Αντιμετώπισε την ΑΣ Μίλαν από την οποία αποκλείστηκε. Και οι δύο αγώνες έγιναν στην Ιταλία, καθώς την εποχή εκείνη συνηθιζόταν οι κυπριακές ομάδες να δίνουν και τα δύο ευρωπαϊκά παιχνίδια στην χώρα του αντιπάλου λόγω οικονομικών δυσκολιών. Ο πρώτος αγώνας έγινε στο Σαν Σίρο, έδρα της Μίλαν, στις 22 Σεπτεμβρίου 1971. Η ιταλική ομάδα κέρδισε με 4-0. Ο επαναληπτικός έγινε στο Τριέστε. Ο τυπικά γηπεδούχος Διγενής έχασε με 3-0.

Έδρα

Η έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας μέχρι το 1974 ήταν το Δημοτικό Στάδιο Μόρφου. Μετά τον εκτοπισμό του από τη Μόρφου το 1974 και  έως το 1979 που συμμετείχε στην Α΄ κατηγορία χρησιμοποιούσε ως έδρα το παλιό ΓΣΠ. Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιεί ως έδρα το Μακάρειο Στάδιο.
Ο.Φ. Πατούχας Βιάννου

Ο Πατούχας Βιάννου (επίσημη ονομασία: Όμιλος Φιλάθλων Βιάννου «Ο Πατούχας») είναι αθλητικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Άνω Βιάννο του δήμου Βιάννου του Ηρακλείου της Κρήτης. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1930 και χρώματά του το μπλε και το λευκό. Έχει αύξοντα Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. 1.326 και ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό γήπεδο Βιάννου.

Ιστορικό

Ο Όμιλος Φιλάθλων Βιάννου «Ο Πατούχας» ιδρύθηκε αρχικά το 1930. Κατά την περίοδο της Κατοχής και τις θηριωδίες των Γερμανών Ναζί στην Κρήτη, ολόκληρη η περιοχή της Βιάννου υπήρξε ένα ακόμα θύμα τους μεταξύ άλλων καθώς υπέστη το τραγικό Ολοκαύτωμα με αποτέλεσμα την καταστροφή της και κατ' επέκταση όπως ήταν φυσικό και την διάλυση του συλλόγου. Στα τέλη της δεκαετίας του '60 μια ομάδα ποδοσφαιρόφιλων Βιαννιτών με επικεφαλής τον Γεώργιο Βασιλάκη και συμπαραστάτες του μεταξύ άλλων οι Νίκος Παπαματθαιάκης και Γιάννης Μύρωνος Κονδυλάκης, πήραν την απόφαση και επανίδρυσαν τον ιστορικό «Πατούχα».
Το 2009 ο Πατούχας Βιάννου ως δευτεραθλητής Ε.Π.Σ. Ηρακλείου συμμετείχε σε αγώνες μπαράζ με τον δευτεραθλητή Ε.Π.Σ. Λασιθίου Ο.Φ. Ιεράπετρας, τον δευτεραθλητή Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου Ρεθυμνιακό και την δευτεραθλήτρια Ε.Π.Σ. Χανίων Ιωνία Χανίων. Επικρατώντας του Ο.Φ. Ιεράπετρας με 1-0 στις 13 Ιουνίου του 2009 κατέκτησε την 1η θέση στο μπαράζ δευτεραθλητών και κέρδισε την άνοδο στην Δ' Εθνική κατηγορία, για πρώτη φορά στην ιστορία του. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής συνεχώς τις χρονιές 2009-10, 2010-11, 2011-12 και 2012-13. Επίσης, την περίοδο 2011-12 κατέκτησε το κύπελλο Ε.Π.Σ. Ηρακλείου για πρώτη φορά στην ιστορία του, επικρατώντας στον τελικό στο Παγκρήτιο Στάδιο της ομάδας της Χερσονήσου.
Κριεζής ΙΙ (κορβέτα)

Ιστορική αναδρομή

Κατασκευάστηκε στα Ναυπηγεία ‘UK – Akis. Inglis, Glasgow’. Μία από τις 4 κορβέτες που παραχωρήθηκε επί δανεισμού από τους Άγγλους κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Παρελήφθη τον Νοέμβριο 1943 στο Τσάταμ της Αγγλίας από τον Πλωτάρχη Δημήτρη Κιοσσέ μαζί με το ‘ΤΟΜΠΑΖΗΣ ΙΙ’. Στην διάρκεια του πολέμου έλαβε μέρος σε συνοδείες νηοπομπών στον Ατλαντικό και στις επιχειρήσεις αποβίβασης στη Νορμανδία μαζί με το ‘ΤΟΜΠΑΖΗΣ ΙΙ’. Κατέπλευσε στην Αλεξάνδρειας περί το τέλος του Οκτωβρίου 1944. Πήρε μέρος στις επιχειρήσεις του εμφυλίου και τον Σεπτέμβριο του 1951 επεστράφη στους Άγγλους.
Επεστράφη το Σεπτέμβριο του 1951.
Η Ελλάδα, με το στόλο της να έχει βάση την Αίγυπτο, συμμετείχε στην απόβαση με έξι πλοία: τις κορβέτες «Τομπάζης» και «Κριεζής» και τέσσερα επίτακτα πλοία του Εμπορικού Ναυτικού. Τα σκάφη επάνδρωναν, όπως κατέγραψε ο κυβερνήτης του «Κριεζή», ναύαρχος Δ.Ν. Κιοσσές, «Ελληνες πάσης προέλευσης και παντός επαγγέλματος κατά τον ειρηνικόν βίον»: ανάμεσά τους υπήρχαν λογιστές, δικηγόροι, φοιτητές, εργάτες, ψαράδες και τρεις άνδρες του Εμπορικού Ναυτικού που θα έγραφαν αργότερα το όνομά τους στις χρυσές σελίδες της ελληνικής ναυτιλίας: οι εφοπλιστές Σταύρος Νιάρχος, Ν. Μίχαλος και Ισ. Καρούσης.
Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής

Το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής (αγγλικά: Academy Award for Best Original Score) είναι ένα από τα βραβεία που απονέμει η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών. Για να κερδίσει κάποιο soundtrack μία υποψηφιότητα σε αυτήν την κατηγορία πρέπει να είναι πρωτότυπο, ήτοι να έχει γραφτεί για τις ανάγκες της εκάστοτε ταινίας.
Κλειστό Γυμναστήριο Γιώργος Μόσχος

Κατασκευή και ολοκλήρωση

Η έναρξη των εργασιών του Κλειστού γήπεδου Γιώργος Μόσχος έγινε το 1979 επί προεδρίας του Κοσμά Χατζηχαραλάμπους, με στόχο να ολοκληρωθεί σε 3 χρόνια. Από τα 102 μέλη της ΑΕΚ που είχαν την ιδιότητα του πολιτικού μηχανικού ενδιαφέρον εκδήλωσε μόνο ο Κώστας Μπιτζάνης. Έως το 1982 είχε δημιουργηθεί ο σκελετός του γηπέδου αλλά όχι η οροφή.
Από το 1982 έως το 1985 στο γήπεδο δεν πραγματοποιήθηκε καμία εργασία. Το 1985 ολοκληρώθηκε η κατασκευή της οροφής. Το 1986 οι Ζουγανέλης, Κριμιτσάς, Γαβριήλ και Ερτσού προχώρησαν σε ενέργειες ώστε να δημοπρατηθεί το γήπεδο αλλά μετά από περικοπές 42% το έργο έμεινε στάσιμο για 18 μήνες μέχρι να απεγκλωβιστεί από το Δημόσιο. Η παρουσία του Μάκη Ψωμιάδη στα διοικητικά της Α.Ε.Κ. είχε ως αποτέλεσμα να γίνουν ορισμένες διορθώσεις στο γήπεδο οι οποίες όχι μόνο δεν ήταν απαραίτητες αλλά δημιούργησαν μεγάλα χρέη δίχως να προσφέρουν κάποιο αποτέλεσμα στην εικόνα του γηπέδου.
Από τον Απρίλιο του 1989, επί της διοικήσεως του Τάκη Δημητρακόπουλου, ξεκίνησε η προσπάθεια αποπεράτωσης του γηπέδου η οποία καρποφόρησε μετά από πολλές δυσκολίες και με τη βοήθεια εταιρειών και επιχειρήσεων που βοήθησαν την ΑΕΚ. Μετά από 15 χρόνια κατά τα οποία η ομάδα καλαθοσφαίρισης δεν είχε σταθερή έδρα απέκτησε το δικό της ιδιόκτητο κλειστό γήπεδο.

Κόστος του γηπέδου

Το κόστος του γηπέδου το 1989 ήταν 20.000.000 δραχμές για την ολοκλήρωση του αγωνιστικού χώρου (8.500.000 δρχ. για το παρκέ και 2.400.000 δρχ για τις ιταλικές μπασκέτες) και των γύρω αιθουσών. Υπολοίπονταν 30.000.000 δρχ. για να γίνει η διαμόρφωση των χώρων κάτω από τις εξέδρες. Η διοίκηση της ΑΕΚ είχε εισπράξει το 1984 7.000.000 δρχ., πλήρωσε η ίδια 25.000.000 δρχ. και περίμενε ακόμη 10.000.000 από τη ΓΓΑ.

Εγκαταστάσεις

Το γήπεδο θύμιζε ρωμαϊκή αρένα, είχε αμφιθεατρική όψη και φιλοξενούσε 2.000 θεατές. Περιελάμβανε τέσσερις χώρους αποδυτηρίων, αίθουσα γυμναστικής, αίθουσα για βάρη και κυλικείο που συνδεόταν με το γήπεδου του ποδοσφαίρου, ενώ είχε 4 εξόδους.
Το σχήμα του γηπέδου δεν ήταν κυκλικό καθώς το πέταλο της θύρας 21 έβγαινε μέσα στον αγωνιστικό χώρο με αποτέλεσμα να μειώνεται η χωρητικότητα κατά 400 θέσεις. Αυτό ήταν συνέπεια του σχεδιασμού του γηπέδου καθώς ο Δήμος Νέας Φιλαδέλφειας αρνήθηκε την επέκταση κατά 2 μέτρα προς το Άλσος Νέας Φιλαδελφείας. Ο βαθμός επικινδυνότητας του γηπέδου υπήρξε υψηλός λόγω της κατασκευής του καθώς οι θεατές βρίσκονταν πολύ κοντά στον αγωνιστικό χώρο γεγονός που εγκυμονούσε κινδύνους για τους αθλητές αλλά και για συμπλοκές μεταξύ των θεατών.