google/wiki40b huggingface dataset:
Μπερνάρ-Μαρί Κολτές

Βιογραφία

Ο Μπερνάρ-Μαρί Κολτές, γεννημένος σε μια μεσοαστική οικογένεια στο Μετζ το 1948, ανακαλύπτει για πρώτη φορά τη μαγεία του θεάτρου στα 20 χρόνια του, συγκλονισμένος από την ερμηνεία της ηθοποιού Μαρί Καζαρέ στη Μήδεια. Από τη στιγμή εκείνη ξεκινά να ασχολείται συστηματικά με τη συγγραφή θεατρικών έργων, εκδίδοντας τον μακρύ μονόλογο "Η νύχτα πριν από τα δάση", που ανέβηκε στο φεστιβάλ Αβινιόν το 1977.
Το θέατρο του Κολτές είναι μία συνεχόμενη αναζήτηση με θέμα την επικοινωνία των ανθρώπων και βρίσκεται σε αντίθεση με τη γενιά της οποίας δημιούργημα είναι το θέατρο του παραλόγου.
Τα έργα του Κολτές είναι από τα πλέον γνωστά και ο ίδιος βρίσκεται ανάμεσα στους πιο δημοφιλείς θεατρικούς συγγραφείς του κόσμου, έχοντας δει όλα τα δημιουργήματά του να ανεβαίνουν επί σκηνής. Τα ταξίδια του στην Αφρική, και η μάχη της Αφρικανικής κουλτούρας με αυτήν της Ευρώπης, τον εμπνέουν και γράφει το έργο "Μάχη νέγρου με σκύλους", ενώ μετά από ένα ταξίδι στην Αμερική γράφει τη "Δυτική αποβάθρα", που καταπιάνεται με την ιστορία δύο αδελφών σε μια ξένη κουλτούρα. Ο ψυχοπαθής δολοφόνος Ρομπέρτο Σούκο είναι η έμπνευση για το τελευταίο του έργο "Ρομπέρτο Σούκο". Πέθανε το 1989 στο Παρίσι από AIDS.
Tobal No. 1

To Tobal No. 1 (ιαπωνικά: トバル ナンバーワン, Χέπμπορν: Tobaru Nanbā Wan) είναι βιντεοπαιχνίδι πάλης που αναπτύχθηκε από τη DreamFactory και κυκλοφόρησε από τη Square το 1996 για το PlayStation. Πρόκειται για την πρώτη κυκλοφορία της DreamFactory, και την πρώτη κυκλοφορία της Square σε κονσόλα που βασιζόταν στα CDs.
Το Tobal No. 1 σηματοδοτεί την εισαγωγή της Square στο είδος των παιχνιδιών πάλης, αν και στο παιχνίδι συμπεριλαμβάνεται και ένα quest mode παρόμοιο με παιχνίδι περιπέτειας. Οι μηχανικές του παιχνιδιού σχεδιάστηκαν με τη βοήθεια του σχεδιαστή παιχνιδιών μαχών, Σέιτσι Ισίι, ενώ όλοι οι χαρακτήρες σχεδιάστηκαν από τον Άκιρα Τοριγιάμα, γνωστός για το franchise Dragon Ball. Το sequel του παιχνιδιού, με το όνομα Tobal 2, δεν κυκλοφόρησε ποτέ στην Ευρώπη και τη βόρεια Αμερική.
Μαζί με το παιχνίδι, στις κυκλοφορίες του για τη βόρεια Αμερική και την Ιαπωνία, συμπεριλαμβανόταν και ένας δίσκος με δείγμα τος πρώιμης κυκλοφορίας του Final Fantasy VII και βίντεο με περιγραφές των Final Fantasy Tactics, Bushido Blade, και SaGa Frontier.
Κοινό Γενικό Στρατηγείο Ανταρτών

Την ονομασία Κοινό Γενικό Στρατηγείο Ανταρτών έφερε το στρατηγείο των ελληνικών αντιστασιακών οργανώσεων στη διάρκεια της τριπλής γερμανο-ιταλο-βουλγαρικής κατοχής της Ελλάδας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το στρατηγείο αυτό δημιουργήθηκε με την παρέμβαση των Άγγλων στρατιωτικών της βρετανικής στρατιωτικής αποστολής, συνδέσμων, του συμμαχικού Στρατηγείου  Μέσης Ανατολής (ΣΜΑ), Έντυ Μάγιερς και Κρίστοφερ Γουντχάους όπου και συνομολογήθηκε από τους αρχηγούς των μεγαλυτέρων τότε αντιστασιακών οργανώσεων ΕΔΕΣ, ΕΛΑΣ και ΕΚΚΑ, στο Σύμφωνο των Εθνικών Ομάδων, κατά τη μικτή σύσκεψη του Λιασκόβου, στις 5 Ιουλίου του 1943.

Η αρχική πρόταση του Μάγιερς ήταν η δημιουργία ενός "Ενωμένου Γενικού Στρατηγείου Ανταρτών" που συμφωνούσε και ο ΕΛΑΣ υπό την εποπτεία του ΣΜΑ αλλά όχι με ίση εκπροσώπηση όλων των οργανώσεων αφού διέφεραν αριθμητικά, ισχυριζόμενος ότι αυτό αντικατόπτριζε και την ευρύτερη απήχηση στον ελληνικό λαό. Τελικά αποφασίστηκε στο στρατηγείο αυτό, "Κοινό" αντί "Ενωμένο", ο ΕΛΑΣ να εκπροσωπείται με τριπλή αντιπροσωπεία, που εν προκειμένω θα ήταν το τριμελές Γενικό Στρατηγείο του, και από ένα εκπρόσωπο η βρετανική στρατιωτική αποστολή και οι άλλες οργανώσεις διατηρώντας όλες την αυτοτέλειά τους.
Το Κοινό Γενικό Στρατηγείο Ανταρτών ξεκίνησε τις εργασίες του στις 18 Ιουλίου του 1943 έχοντας έδρα το Περτούλι Τρικάλων. Στις πρώτες συζητήσεις που ακολούθησαν συμφωνήθηκε και από τις τρεις μεγάλες αντιστασιακές οργανώσεις να ενταχθούν στο κοινό στρατηγείο και όλες οι άλλες μικρότερες οργανώσεις που δρούσαν στην Ελλάδα, όπως επίσης την οργάνωση νέων αντιστασιακών μονάδων καθώς και τον καθορισμό συγκεκριμένων περιοχών δράσης αυτών, καταλήγοντας στο ότι τη διοίκηση των ανταρτικών ομάδων θα ασκούσαν πλέον αξιωματικοί του ελληνικού στρατού.
Δυστυχώς όμως όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια οι εγωισμοί, οι καχυποψίες, οι επιμέρους σκοπιμότητες και επιδιώξεις που βάρυναν από τα πολιτικά πάθη των αρχηγών των αντιστασιακών οργανώσεων δεν άφησαν περιθώρια για μια ενιαία και δυναμική αντίσταση κατά του κατακτητή όπως ονειρεύονταν όχι μόνο το ΣΜΑ αλλά και το γενικότερο σύνολο των Ελλήνων. Ενδεικτικό της καχυποψίας εκείνης ήταν ότι τόσο ο Ναπολέων Ζέρβας όσο και ο Δημήτριος Ψαρρός συμμετείχαν στις εργασίες του Στρατηγείου αυτού μόνο μία φορά αναθέτοντας στην συνέχεια την εκπροσώπησή τους σε στελέχη των ομάδων τους. Αυτό είχε ως τελική συνέπεια πολύ γρήγορα το Κοινό Στρατηγείο να το κυριαρχήσει το στρατηγείο του ΕΛΑΣ με ότι επακόλουθα σήμαινε αυτό σε βάρος των άλλων οργανώσεων.
Μπλέιζαρ

Ένα μπλέιζαρ (blazar), από το αγγλικό αρκτικόλεξο για αστράφτον ημιαστρικό αντικείμενο (blazing quasi-stellar object), είναι ένα πολύ συμπιεσμένο κβάζαρ που συνδέεται με μία πιθανή τεράστια μαύρη τρύπα στο κέντρο ενός ενεργού γιγάντιου ελλειπτικού γαλαξία. Τα μπλέιζαρ είναι από τα βιαιότερα φαινόμενα στο σύμπαν και αποτελούν ένα σημαντικό θέμα στην εξωγαλαξιακή αστρονομία. 
Τα μπλέιζαρ είναι μέλη μιας μεγαλύτερης ομάδας ενεργών γαλαξιών. Κάποια σπάνια αντικείμενα μπορεί να είναι τα «ενδιάμεσα μπλέιζαρ», που εμφανίζονται να είναι μία ανάμειξη ιδιοτήτων και των OVV κβάζαρ και των αντικειμένων BL Lac. Ο όρος μπλέιζαρ πρωτοχρησιμοποιήθηκε το 1978 από τον αστρονόμο Έντουαρτ Σπιέγκελ για να ονομάσει και τις δύο κατηγορίες. 
Τα μπλέιζαρ είναι ΕΓΠ με πίδακες υλικού που κατευθύνονται στην γενική κατεύθυνση της Γης. Παρατηρούνται «κάθετα» ή σχεδόν κάθετα στον πίδακα και αυτό εξηγεί για την γρήγορη μεταβολή και στα συμπιεσμένα χαρακτηριστικά και των δύο τύπων μπλέιζαρ. Πολλά μπλέιζαρ έχουν φαινομενική υπερφωτική ταχύτητα μέσα στα πρώτα παρσέκ των πιδάκων τους, κύριως λόγω τις τεράστιας ταχύτητάς τους.
Η γενικά αποδεκτή εικόνα των OVV κβάζαρ είναι ότι στην ουσία πρόκειται για πανίσχυρους ραδιογαλαξίες ενώ τα αντικείμενα BL Lac είναι στην ουσία ασθενείς ραδιογαλαξίες. Και στις δύο περιπτώσεις οι γαλαξίες που τα φιλοξενούν είναι ελλειπτικοί γίγαντες.
Εναλλακτικά μοντέλα, για παράδειγμα, βαρυτικοί φακοί, μπορεί να εξηγούν ότι λίγες παρατηρήσεις κάποιων μπλέιζαρ δεν συνάδουν με τις γενικές ιδιότητες.
Η 2α Μαΐου 1808

Το έργο

Ο Γκόγια πιθανότατα δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας της εφόδου των Μαμελούκων. Οι πίνακές αυτοί του ανατέθηκαν το 1814, μετά την απέλαση του στρατού του Ναπολέοντα από την Ισπανία, από το συμβούλιο που κυβέρνησε την Ισπανία μέχρι την επιστροφή του Φερδινάνδου Ζ'. Ο Γκόγια απεικονίζει του πολίτες της Μαδρίτης ως άγνωστους ήρωες που χρησιμοποιούν τα πλέον αναποτελεσματικά όπλα, όπως μαχαίρια, ενώ επιτίθενται εναντίον ενός στρατού κατοχής που απαρτίζεται από επαγγελματίες. Αυτό δεν ικανοποίησε τον Φερδινάνδο, με αποτέλεσμα οι δύο πίνακες δεν εκτέθηκαν δημοσίως, παρά μόνο αρκετά χρόνια αργότερα. Σε αυτόν τον πίνακα, ο Γκόγια δεν απεικονίζει κάποια συγκεκριμένη πράξη ούτε έχει κάποιο συγκεκριμένο σημείο εστίασης. Η 2α Μαΐου 1808 παρουσιάζει μια δραματικά χαοτική σκηνή του αποπνέει ρεαλισμό.

Φθορά

Κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, όταν η Μαδρίτη βομβαρδίστηκε από εθνικιστές στρατιώτες, η κυβέρνηση αποφάσισε να εκκενώσει το Πράδο από πίνακες. Εξαιτίας ενός ατυχήματος που συνέβη το 1936 στο Benicarlo, κατά τη διάρκεια της μεταφοράς έργων του Γκόγια με ένα φορτηγό, ο πίνακας υπέστη σοβαρή ζημιά, με αποτέλεσμα να λείπουν τμήματα του πίνακα και να προκληθούν σχισμές σε τρία σημεία του έργου. Η πρώτη προσπάθεια αποκατάστασης έγινε το 1941, με χρήση κόκκινου μελανιού το οποίο χρησιμοποιούσε ο Γκόγια για να κάνει διορθώσεις σε πίνακές του. Αργότερα, μεταξύ του 2007 και του 2008, πραγματοποιήθηκαν περαιτέρω διαδικασίες συντήρησης. Τμήμα της φθοράς στην αριστερή ακμή του πίνακα αφέθηκε ως είχε για να υπενθυμίζει στους θεατές τα γεγονότα του εμφυλίου πολέμου.
Καστανιά Τρικάλων

Γεωγραφική Θέση

Παλιά το χωριό βρισκόταν στον οικισμό Μηλότοπος, που βρίσκεται κοντά στη σημερινή θέση του χωριού αλλά σε χαμηλότερο υψόμετρο. Πήρε τ’ όνομά του από τις πολλές μηλιές που καλλιεργούνται στην περιοχή. Η περιοχή της Καστανιάς είναι κατάφυτη με καστανιές, καρυδιές, μηλιές, φουντουκιές, οξιές, έλατα και πεύκα. Δίπλα στο χωριό υπάρχουν νερά των πηγών Στίνος (στη θέση Γκούρα) και στη θέση Μπούρος. Όσο αναφορά τα βουνά που βρίσκονται κοντά στο χωριό υπάρχει το δάσος του βουνού Κυνηγός ή Όμορφη ράχη (1.845 μ.), το οποίο οι Καστανιώτες χάρισαν στο βασιλιά Γεώργιο Α΄, όταν αυτός επισκέφτηκε το χωριό το 1881. Για τον λόγο αυτό ονομάστηκε και «Βασιλικό Δάσος». Επίσης οι κορυφές Κρούνες (1.239 μ.), Μοράβα (1.930 μ.) και Χιόλι στα νοτιοδυτικά (1.970μ.). Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την υλοτομία, συνέπεια της ύπαρξης μεγάλων δασών στην περιοχή και τη γεωργοκτηνοτροφία.

Οικισμοί

Οι πλατείες του χωριού είναι πλακόστρωτες. Γνωστά αρχοντικά σπίτια είναι τα φρούρια των Δημάκη, Νικολάκη Λεβέντη και Κυρνάσιου, στενά συνδεδεμένα με την νεότερη ιστορία του τόπου. Κάηκαν και τα τρία από τους Γερμανούς, μαζί με όλο το χωριό, στις 26 Οκτωβρίου 1943. Σώθηκαν μόνο η εκκλησία του Αγ. Αθανασίου και το μοναστήρι του Αγ. Νικολάου.

Αξιοθέατα και εκδηλώσεις

Το μοναστήρι του Αγ. Νικολάου Σιαμάδων βρίσκεται στα δεξιά του δρόμου Χάνι Μουργκάνι - Καστανιάς. Σώζεται σήμερα, σε 620 μ. και απόσταση 2 περίπου χλμ. από τον κεντρικό δρόμο, το καθολικό της μονής που κτίστηκε στις αρχές του 19ου αι. Στο χωριό λειτουργεί κοινοτικός ξενώνας, ενώ οι γυναίκες υφαίνουν ακόμη στον αργαλειό. Στην Καστανιά παράγονται σε οικιακή βάση μήλα, κάστανα, φασόλια γίγαντες, τυρί φέτα, καθώς και γλυκό σύκο και καρύδι. Αξιοθέατα του χωριού αποτελούνε οι παραδοσιακές ταβέρνες και καφενεία, η περιοχή Γκούρα, το εκκλησάκι του Αγ. Αθανασίου και η μονή Αγ. Νικολάου Σιαμάδων.
Κοντά στην Καστανιά υπάρχουν οι κορυφές Χιόλο και Μοράβα και ο ποταμός Ασπροπόταμος με την μεγάλη συγκέντρωση πέστροφας. Στις 26-27 Ιουλίου πραγματοποιείται το πανηγύρι της Αγ. Παρασκευής, ενώ από τις 20 Ιουλίου έως 20 Αυγούστου γίνονται διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Επίσης κάθε χρόνο στις 21 Οκτωβρίου στην θέση «Γκούρα» πραγματοποιείται από τον Μορφωτικό και Ευεργετικό Σύλλογο Καστανιάς «Ο Στίνος» η γιορτή καστάνου.
Π.Ο. Κύπρος Κορυδαλλού

Ιστορία

Ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Κύπρος Κορυδαλλού ιδρύθηκε το 1958 από μια παρέα φίλων που εγκαταστάθηκαν στον Κορυδαλλό του Πειραιά λόγω της κατάστασης που επικρατούσε στην Κύπρο, δίνοντας στον σύλλογο το έμβλημα και το όνομα της Κύπρου προς τιμήν των εκτελεσμένων αγωνιστών από τις βρετανικές δυνάμεις στον Κυπριακό απελευθερωτικό αγώνα. 
Αμέσως με την ίδρυση του συλλόγου, η Κύπρος Κορυδαλλού εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Πειραιά και από την περίοδο 1958-59 αγωνίζεται επίσημα στα Πειραϊκά πρωταθλήματα και έχει αγωνιστεί σε όλες τις κατηγορίες. Την τριετία 1971-72, 1972-73 και 1973-74 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος Πειραιά. Τις χρονιές 2013-14 και 2014-15 αναδείχθηκε διαδοχικά πρωταθλήτρια στην Γ' και Β' Κατηγορία αντίστοιχα και από την περίοδο 2015-16 μέχρι και την τρέχουσα 2018-19, αγωνίζεται στην κορυφαία κατηγορία του Πειραϊκού πρωταθλήματος. Τη σεζόν 2016-17 τερμάτισε στην 3η θέση της Α' Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Πειραιά και τη σεζόν 2017-18 στη 2η θέση, που αποτελεί και υψηλότερη θέση που κατέλαβε ποτέ.
Ο σύλλογος έχει αναδείξει σημαντικούς ποδοσφαιριστές που έκαναν καριέρα στις Εθνικές κατηγορίες μεταξύ των οποίων οι Γιάννης Φουράκης (με καριέρα σε Προοδευτική, Αίαντα Σαλαμίνας, Φωστήρα, Χαλκίδα) και Βασίλης Ιωαννίδης (με καριέρα σε Προοδευτική, Α.Ο. Χαϊδαρίου) κ.α.
Νίκος Φιλανδαράκης

Σε εθνικό επίπεδο

Τον Ιανουάριο του 2005 ο αθλητής του Λιβυκού πέτυχε πανελλήνιο ρεκόρ εφήβων με 7,92μ στα 60μ. με εμπόδια στην ημερίδα κλειστού στίβου, που έγινε στην Ιεράπετρα.
Ατομικά του ρεκόρ είναι 7.80μ στο μήκος και 13.90 στα 110μ. με εμπόδια. Την επίδοση εκείνη πέτυχε στις 10 Ιουνίου 2005 στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ανδρών και γυναικών στο ΟΑΚΑ όπου κατατάχθηκε 3ος με πανελλήνιο ρεκόρ εφήβων. Νωρίτερα, στο πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων νεανίδων στις 21 Φεβρουαρίου 2004 στην Παιανία , πέτυχε 7.40 στο μήκος.
Το 2006 σε ημερίδα στην Ιεράπετρα πέτυχε 8.09 στα 60 μ. εμπόδια. Στο μήκος, σε ημερίδα τον Ιανουάριο του 2008 στην γενέτειρά του πέτυχε την πρωτιά, με 7,28 μ. στην πρώτη του εμφάνιση με τον ΕΑΡ. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ανδρών γυναικών του 2010 στην Πάτρα, ο Φιλανδαράκης ήταν 4ος στα 110 μ. με εμπόδια με 14.45.

Σε διεθνές επίπεδο

Στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων-νεανίδων του 2004 ο Φιλανδαράκης ήρθε 8ος . Το 2005 κατέλαβε την 4η θέση  στους πανευρωπαϊκούς αγώνες εφήβων και νεανίδων στα 110 μ. εμπόδια και στους ίδιους αγώνες ήρθε 10ος στο μήκος. Τον Ιούνιο του 2009 στη Σούπερ Λιγκ που έγινε στη Λεϊρία, ο  Φιλανδαράκης πέτυχε  14.19 στα 110μ. με εμπόδια, με αποτέλεσμα η επίδοσή του να δώσει στην Ελλάδα 2 βαθμούς και η χώρα να παραμείνει στην κατηγορία της Σούπερ Λιγκ.
Χαννς Κερρλ

Σύντομο βιογραφικό

Ο Κερρλ γεννήθηκε στο Φαλερσλέμπεν (Fallersleben), προάστιο του Βόλφσμπουργκ στις 11 Δεκεμβρίου 1887. Ο πατέρας του ήταν Διαμαρτυρόμενος και Διευθυντής του τοπικού σχολείου. Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως ανθυπολοχαγός και τιμήθηκε με το Σιδηρό Σταυρό 1ης και 2ας Τάξεως. Μετά τον Πόλεμο ενδιαφέρθηκε για τη Νομική αλλά κατάφερε να γίνει μόνο χαμηλόβαθμο διοικητικό στέλεχος στη διοίκηση της Δικαιοσύνης. Έγινε μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος το 1923 ιδρύοντας στη γενέτειρά του τοπικό παράρτημα του Κόμματος. Το 1928 εκλέχτηκε στην Πρωσική Δίαιτα, της οποίας διετέλεσε Πρόεδρος επί διετία (1932 - 1934). Κατά τη διάρκεια της θητείας του οι Εθνικοσοσιαλιστές εξαπέλυσαν σφοδρές επιθέσεις κατά της Μαρξιστικής Κυβέρνησης του κρατιδίου. Διετέλεσε επίσης Υπουργός Δικαιοσύνης (Επίτροπος του Ράιχ) στο κρατίδιο της Πρωσίας από 23 Μαρτίου έως 20 Απριλίου 1933, περίοδο κατά την οποία επέβαλε απαγόρευση απασχόλησης στο δημόσιο στους Εβραίους και παράλληλα απαγόρευσε την άσκηση του επαγγέλματος του δικηγόρου από Εβραίους στην Πρωσία. Ανέλαβε επικεφαλής του Zweckverband Reichsparteitag Nürnberg και υπ' αυτή την ιδιότητα ήταν ο επιμελητής έκδοσης των επετηρίδων των Συνεδρίων του Κόμματος. Ασχολήθηκε, επίσης, με ζητήματα τέχνης, φιλοσοφίας και θρησκείας, χωρίς σπουδές αλλά μαθαίνοντας από το "σχολείο της ζωής".
Ο Κερρλ θεωρείται από τους πλέον ήπιους ναζιστές και η ενασχόλησή του με τα θρησκευτικά ζητήματα οδήγησε τον Χίτλερ να του αναθέσει, το 1935, το Υπουργείο Εκκλησιαστικών υποθέσεων (Reichsministerium fur die Kirlichen Angelegenheiten), το οποίο χειριζόταν τις σχέσεις μεταξύ Εκκλησιών και Κράτους. Ως τότε ο Κερρλ ήταν, από το 1934, Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου. Σύμφωνα με το επίσημο βιογραφικό φυλλάδιο του Κόμματος, ο Κερρλ ήταν "βαθιά θρησκευόμενος", πράγμα που του επέτρεψε να αναλάβει το δύσκολο αυτό έργο. Όπως αναφέρεται, η προσωπικότητά του "αποτελεί παράδειγμα του πώς ο Εθνικοσοσιαλισμός και ο Χριστιανισμός μπορούν να συνεργάζονται αρμονικά, αφού και για τους δύο είναι βαθιά η πίστη". Αναφέρεται ότι ο Κερρλ είχε αποκαλέσει το Χίτλερ "Ιησού Χριστό" και "Άγιο Πνεύμα της Γερμανίας". Το 1935 ο Κερρλ σημείωσε κάποιες μικρές επιτυχίες στην προσέγγιση Εθνικοσοσιαλιστών και Εκκλησιών, αλλά από το 1936 η κατάσταση άλλαξε. Η εχθρότητα των Ναζιστών απέναντι στις δύο εκκλησίες (καθολική και προτεσταντική) ήταν πλέον έκδηλη, με προεξάρχοντες τους Μάρτιν Μπόρμαν, Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ και Χάινριχ Χίμλερ  που καθιστούσαν σαφές ότι Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία και Χριστιανισμός ήταν έννοιες ασυμβίβαστες. Ο Κερρλ βρέθηκε περιθωριοποιημένος από τον Χίτλερ (ο οποίος, ωστόσο, δεν τον έπαυσε ούτε κατάργησε το Υπουργείο του), πράγμα που τον πίκρανε πολύ. 
Σχετικά με την ακριβή ημερομηνία θανάτου του υπάρχει ασυμφωνία. Αναφέρεται ότι απεβίωσε στο γραφείο του στις 12 Δεκεμβρίου 1941, στις 15 Δεκεμβρίου, ενώ αναφέρεται και η 14η Δεκεμβρίου. Ο Χίτλερ δεν όρισε διάδοχό του.
Μητρόπολη Θεοδωρουπόλεως

Η Μητρόπολη Θεοδωρουπόλεως είναι Μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Ίδρυση-αναφορές

Η Μητρόπολη Θεοδωρουπόλεως ως επισκοπή αρχικά  υπαγόταν εκκλησιαστικά στη μητρόπολη Ηρακλείας ενώ ταυτίζεται με την επισκοπή Ευχανίων. Δεν αναφέρεται στην έκθεση των πρωτοκκλησιών Πατριαρχών τε και μητροπολιτών του Επιφάνειου Κύπρου, ούτε και στο Τακτικό των εικονοκλαστών. Για πρώτη φορά αναφέρεται στην υπ'αριθμ 2 Notitiae του J. Darouzes (8ος-9ος αι.) Εδώ πληροφορούμαστε πως ο μητροπολίτης Ηρακλείας ,τρίτος στην τάξη των επαρχιών του Οικουμενικού Θρόνου, είχε υπό την δικαιοδοσία του οκτώ επισκόπους. Ο Θεοδωρουπόλεως κατείχε την τελευταία θέση μετά τον Τζορύλλου (Τυρολόης). Στο Τακτικό του Λέωντος Στ του Σοφού ο μητροπολίτης Ηρακλειας έχει δεκαπέντε επισκόπους εκ των οποών ο Θεοδωρουπόλεως ανήλθε στην πρώτη θέση. Στο Τακτικό του Γεώργιου του Κύπριου το 9ο-10ο αι.πάλι ο Θεοδωρουπόλεως κατέχει την πρώτη θέση. Το ίδιο επαναλαμβανεται και και στην υπαριθμόν 3 Notitiae του Parthey (10ος-11ος αι.)

Οι ιεράρχες της

Ο πρώτος γνωστός ιεράρχης της αναφέρεται ο Γρηγόριος ο οποίος συμμετείχε στη Ζ' Οικουμενική Σύνοδο  το 787 ενώ δεύτερος είναι ο Ιωάννης ο οποίος συμμετείχε  στη μεγάλη σύνοδο του Φωτίου  το 879. Τον 11ο αιώνα μας είναι γνωστός ο Ιωσήφ.
Από τα τέλη του 18ου αι. γνωρίζουμε όλους του ιεράρχες της. Μέχρι τον 13ο αι. είναι σε ανάπτυξη ωστόσο χάνουμε τα ίχνη της και ίσως παρέμεινε απλώς ψιλώνυμος,δηλαδή είχε τιτουλάριους επισκόπους,ψωρίς δικαιοδοσία,που ήταν βοηθοί των μητροπολιτώνή αρχιερατικοί προϊστάμενοι της Αρχιεπικσοπής Κωνσταντινουπόλεως. Οι εκλογές των επισκόπων Θεοδωρουπόλεως γίνονταν κατόπιν εισηγήσεως διαφόρων μητροπολιτών προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο το οποίο προέβαινε στην εκλογή τους. Μετά την εκλογή τους χειροτονούνταν από συνήθως από τους μητροπολίτες που τους πρότειναν. 
Ο Χρύσανθος (1796-1801) είναι ο πρώτος επίσκοπος που γνωρίζουμε μετά από επτά περίπου αιώνεςΑκολουθούν οι Λεόντιος (-1810), Άνθιμος (1805-1821), Δανιήλ Αριτζάνης (1825-1830), Νικηφόρος (1839), Μελέτιος (1840)

Η ανύψωσή της επισκοπής Θεοδωρουπόλεως σε Μητρόπολη

Στις 20 Δεκεμβρίου 1927 μετά από απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου η επισκοπή Θεοδωρουπόλεως ανυψώθηκε σε μητρόπολη. Έτσι το Πατριαρχείο ήθελε να τιμήσει την πολύχρονη προσφορά του Λεόντιου Θεοδωρουπόλεως.
Μητροπολίτες μετά τον Λεόντιο Λιβέριο (1906-1964), Γερμανός Αθανασιάδης (1987-)
Κώστας Γαλανίδης

Καριέρα

Ο Κώστας Γαλανίδης έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της υδατοσφαίρισης στο ΝΟ Χανίων, ομάδα της γενέτειράς του, με την οποία υπέγραψε και το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο. 
Έπαιξε στον Πανιώνιο για δύο χρόνια (2009-2011) και στη συνέχεια αφού επέστρεψε στο ΝΟ Χανίων για δύο χρόνια (2011-2013), πραγματοποίησε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του και υπέγραψε στις 18 Ιουλίου του 2013, στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Ο Κώστας Γαλανίδης παρέμεινε στην ομάδα του Πειραιά μέχρι και το 2015, κατακτώντας δύο πρωταθλήματα και ισάριθμα Κύπελλα Ελλάδας (2014, 2015). 
Μετέπειτα αγωνίστηκε σε Χίο, Παναθηναϊκό και ΠΑΟΚ.
Τη σεζόν 2018-19 μεταγράφηκε στην ομάδα πόλο του ΓΣ Απόλλων Σμύρνης όπου αγωνίζεται μέχρι και σήμερα. Στην πρώτη του σεζόν στον Απόλλωνα (2018-19) βοήθησε την ομάδα να κατακτήσει την 3η θέση του πρωταθλήματος για πρώτη φορά στην ιστορία της, ενώ αναδείχτηκε 2ος καλύτερος τερματοφύλακας του πρωταθλήματος.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Κώστας Γαλανίδης είναι διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ελλάδος. Ήταν μέλος της αποστολής της Εθνικής ομάδας που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης που διεξήχθη το 2013 στη Βαρκελώνη.
Ντάντε Μπονφίμ Κόστα Σάντος

Μπάγερν Μονάχου

Στις 26 Απριλίου 2012, συμφώνησε να ενταχθεί στο δυναμικό της Μπάγερν Μονάχου κατά την έναρξη της σεζόν 2012–13 έναντι ποσού ύψους 4,7 εκατομμυρίων ευρώ. Ο Ντάντε κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να καθιερωθεί στην Μπάγερν, έχοντας ξεκινήσει βασικός σε όλους τους αγώνες, μέχρι τώρα, της ομάδας του για την φετινή σεζόν της Μπουντεσλίγκα. Πέτυχε το πρώο του τέρμα με την νέα του ομάδα στον θρίαμβο των Βαυαρών με σκορ 5–0 επί της Αννόβερο 96 στις 24 Νομεβρίου 2012.

Διάφορα

Στη διάρκεια της παρουσίας του στην Γκλάντμπαχ, ο Ντάντε ήταν γνωστός για το μαλλί του, που τον έκανε έναν cult ήρωα για τους οπαδούς της Μπορούσια, οι οποίοι άρχισαν να έχουν παρόμοιο κούρεμα ως ελάχιστο φόρο τιμής στον αγαπημένο τους παίκτη. Οι οπαδοί της Μπάγερν σύντομα συνέχισαν αυτή την παράδοση, έπειτα από την μετακίνηση του Βραζιλιάνου αμυντικού στην ομάδα της Βαυαρίας.

Διεθνής Καριέρα

Ο Ντάντε έλαβε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Βραζιλίας στις 21 Ιανουαρίου 2013 από τον επανακάμψαντα, στον πάγκο της Βραζιλίας, ομοσπονδιακό προπονητή, Λουίς Φελίπε Σκολάρι, για να πάρει μέρος στην αποστολή της ομάδας που θα αντιμετώπιζε σε φιλική αναμέτρηση, στα πλαίσια των εορτασμών για τα 150 χρόνια ζωής της Αγγλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, την Αγγλία, στις 6 Φεβρουαρίου, στο Στάδιο Γουέμπλεϊ. Ξεκίνησε βασικός στην αναμέτρηση, την οποία κέρδισε η Αγγλία με σκορ 2-1 με γκολ από τους Γουέιν Ρούνεϊ και Φρανκ Λάμπαρντ.
Κοιλάδα των Θερμοπιδάκων

Η Κοιλάδα των Θερμοπιδάκων (ρωσικά: Долина гейзеров‎) είναι πεδίο θερμοπιδάκων στη χερσόνησο Καμτσάτκα στη Ρωσία, και έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη συγκέντρωση θερμοπιδάκων στον κόσμο. Αυτή η λεκάνη μήκους 6,7 χλμ έχει περίπου ενενήντα θερμοπίδακες και πολλές θερμές πηγές, κυρίως στην αριστερή όχθη του ποταμού Γκεϋζέρναγια, από το οποίο ρέουν τα γεωθερμικά νερά από ένα σχετικά νεαρό στρατοηφαίστειο, το Κιχπινίτς. Έχει βρεθεί ότι οι θερμοκρασίες είναι 250 °C, 500 μέτρα κάτω από το έδαφος της καλντέρας. Είναι μέρος του φυσικού καταφυγίου Κρονότσκι, το οποίο με τη σειρά του ενσωματώνεται στο χώρο παγκόσμιας κληρονομιάς "Ηφαίστεια της Καμτσάτκα". Η πρόσβαση στη κοιλάδα είναι δύσκολη, με τα ελικόπτερα να παρέχουν το μόνο εφικτό μέσο μεταφοράς.

Ιστορία

Οι "παλλόμενοι" θερμοπίδακες της Καμτσάτκα ανακαλύφθηκαν από έναν τοπικό επιστήμονα, την Τατιάνα Ουστίονβα, το 1941. Δημοσίευσε τα ευρήματά της δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, αλλά μέχρι το 1972 υπήρχε λίγη εξερεύνηση για τη περιοχή. Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 πραγματοποιήθηκε συστηματική έρευνα και το 1990 εισήχθη αυτόματο σύστημα παρακολούθησης. Πάνω από τριάντα θερμοπίδακες απέκτησαν τα ονόματά τους, μεταξύ αυτών ήταν το Γιγάντιο θερμοπίδακα (Βέλικαν), ικανός να παράγει ένα πίδακα νερού που φθάνει μέχρι και 40 μέτρα. Από τη δεκαετία του 1980, η περιοχή προωθήθηκε στην ΕΣΣΔ ως ένας από τους τουριστικούς μαγνήτες της Καμτσάτκα και της Ρωσικής Άπω Ανατολής. Η είσοδος ξένων επισκεπτών στην κοιλάδα επιτράπηκε το 1991. Περίπου 3.000 τουρίστες επισκέπτονται την περιοχή ετησίως.

Πλημμύρα λάσπης και επακόλουθη καταστροφή

Στις 3 Ιουνίου 2007, μια τεράστια ροή λάσπης πλημμύρισε τα δύο τρίτα της κοιλάδας. Ο Όλεγκ Μίτβολ της Υπηρεσίας για την επίβλεψη των φυσικών πόρων της Ρωσίας δήλωσε ότι «είδαμε ένα μοναδικό φυσικό γεγονός, αλλά οι συνέπειες μιας τέτοιας φυσικής καταστροφής είναι μη αναστρέψιμες». Ο τόπος Παγκόσμιας Κληρονομιάς εξέφρασε επίσης τη βαθιά του ανησυχία για το θέμα. "Αυτό είναι τραγικό για την ανθρωπότητα, καθώς έχουμε χάσει ένα από τα μεγάλα φυσικά θαύματα του κόσμου", σχολίασε ο εκπρόσωπος του Παγκόσμιου Ταμείου Άγριας Ζωής. Στις 5 Ιουνίου, αναφέρθηκε ότι σχηματίζεται μια θερμική λίμνη πάνω από την κοιλάδα. Η κατολίσθηση συνέβη ενώ γυριζόταν το ντοκιμαντέρ Άγρια Ρωσία. Διαθέτει βίντεο πριν και μετά από την καταστροφή.
Η έκταση της μόνιμης αλλαγής δεν είναι ακόμη σαφής, αλλά μπορεί να είναι μικρότερη από ότι είχε αρχικά θεωρηθεί. Στις 9 Ιουνίου 2007, τα ύδατα έχουν υποχωρήσει κάπως, εκθέτοντας μερικά από τα βυθισμένα χαρακτηριστικά. Ο Γιγάντιος Θερμοπίδακας (Βέλικαν), ένας από τους μεγαλύτερους του πεδίου, δεν είχε ταφεί στη διαφάνεια και είχε παρατηρηθεί πρόσφατα ότι ήταν ενεργός.
Give In to Me

Μουσικό βίντεο

Το μουσικό βίντεο για το Give In to Me έχει τον Μάικλ Τζάκσον να εκτελεί το τραγούδι στη σκηνή με τα μέλη των Guns N' Roses, Slash, Γκίλντι Κλάρκ και ο Τέντι Αντρεανίντης. Ζωηρές εκρήξεις ακούστηκαν αργότερα με βολτ να έρχονται και τον Μαίκλ να χορεύει καθώς πέφτουν στο σώμα του. Η τελευταία σκηνή δείχνει ένα βολτ να τρέχει στο σώμα του Τζάκσον, ένα εφέκτ που παρέμεινε, μια στιγμή πριν εξασθενισθεί.
Σύμφωνα με τον Τζάκσον, αυτό έγινε σε 2 ώρες στην Γερμανία, στα τέλη του Αυγούστου του 1992. Τα πυροτεχνικά εμφανίζονται στο βίντεο είναι επεξεργασμένα στον υπολογιστή και προσθέθηκαν στο βίντεο.