google/wiki40b huggingface dataset:
Έλληνες της Μάλτας

Οι Έλληνες έχουν μια μακραίωνη επαφή με τη Μάλτα, από τους αρχαίους ήδη χρόνους όταν και χρησιμοποιούσαν το νησί ως εμπορικό σταθμό κατά τον εμπορικό ανταγωνισμό τους με τους Φοίνικες.

Νεότερη εποχή

Κατά τον 16ο αιώνα, αρκετοί Έλληνες βρήκαν καταφύγιο στη Μάλτα, προερχόμενοι από τις ελληνικές περιοχές υπό Οθωμανική κυριαρχία, και το 1560 έχτισαν τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στη Βαλέτα. Αργότερα μετά την προσχώρηση του Ορθοδόξου Ιερέα στους ουνίτες ο ναός περιήλθε στους Λατίνους. Στις 2 Ιουλίου 1816 οι Έλληνες Ιδρύουν τον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου   στη Βαλέτα, η οποία είναι η μοναδική Ορθόδοξη εκκλησία στο νησί σήμερα. 
Ίδιαίτερα σημαντική προσωπικότητα των Ελλήνων της Μάλτας, υπήρξε ο εθνικός ευεργέτης Ιωάννης Παπάφης (1792-1886), ο οποίος καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη, μετανάστευσε στη Μάλτα στις αρχές του 19ου αιώνα, και έζησε εκεί -Βαλέτα και Ραμπάτ- ως το τέλος της ζωής του, το 1886, συνεισφέροντας σημαντικά στην τοπική κοινωνία, καθώς και υποστηρίζοντας οικονομικά την Ελληνική επανάσταση και το μετέπειτα νεοσύστατο Ελληνικό κράτος.
Ο Ιωάννης Γεννάδιος (1844-1932), Έλληνας διπλωμάτης στη Μεγάλη Βρετανία και εθνικός ευεργέτης της Ελλάδας, αποτελεί επίσης αξιομνημόνευτη προσωπικότητα της εποχής αυτής έχοντας ζήσει τα νεανικά του χρόνια στη Μάλτα.

Σύγχρονη εποχή

Το ελληνικό στοιχείο στη Μάλτα σήμερα αποτελείται από 25 περίπου άτομα που έχουν εγκατασταθεί στις προηγούμενες δεκαετίες (κυρίως τρίτης ηλικίας) καθώς και από 700 περίπου νέες και νέους που αφίχθηκαν κατά τα τελευταία έτη για βιοποριστικούς λόγους λόγω της συρρίκνωσης της οικονομικής δραστηριότητας στη χώρα μας. Πέραν των ως άνω στη Μάλτα δραστηριοπείται μικρός αριθμός Έλλήνων επιχειρηματιών χωρίς αυτοί να διαβιούν στη Μάλτα, την οποία όμως  επισκέπτονται σε τακτά χρονικά διαστήματα (περίπου 1 ταξίδι ανά μήνα). Κυριότερη εδώ ελληνική επένδυση είναι εκείνη της ελληνικής εταιρείας Intralot η οποία επεκράτησε ισχυρών ανθυποψηφίων της από Ιταλία και ΗΠΑ και ούτω δραστηριοποιείται επιτυχώς από το έτος 2004. Σε ότι αφορά την ναυτιλιακή πτυχή, μπορεί μεν το 71% της χωρητικότητας του υπό τη σημαία της Μάλτας στόλου να αφορά πλοία ελληνικών συμφερόντων, πλην όμως το μόνο συνδετικό στοιχείο με τη Μάλτα είναι το νηολόγιό της χωρίς την ενεργό εδώ ύπαρξη ναυτιλιακών γραφείων. Οι Έλληνες που διαβιούν στη Μάλτα έχουν ως σημείο αναφοράς την Ελληνική Κοινότητα Μάλτας καθώς και την Ελληνορθόρξη Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. οι οποίες και συνλειτουργούν το Τμήμα Ελληνικής Γλώσσης για Έλληνες Μαθητές και για ενηλίκους . Στο νησί υπάρχει επίσης η Ελληνική καθολική Εκκλησία της Παναγίας της Δαμασκηνής που κτίσθηκε τον 16ο αιώνα με χρήματα των τότε Ελλήνων. Η εκκλησία αυτή σήμερα υπάγεται στο Βατικανό το οποίο διορίζει σ' αυτήν καθολικό ιερέα του ελληνικού εκκλησιαστικού τυπικού.
Μαρτίνα Στέσελ

Ζωή και καριέρα

Η Μαρτίνα γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες, κόρη του παραγωγού και σκηνοθέτη Αλεχάντρο Στέσελ και της Μαριάνα Μουσλέρα. Έχει έναν αδερφό, ο οποίος είναι έναν χρόνο μεγαλύτερος, τον Φρανσίσκο. Από νεαρή ηλικία ξεκίνησε μαθήματα χορού, πιάνο, μουσική κωμωδία και θέατρο και χορό.
Το 2007 είχε έναν μικρό ρόλο στον πρώτο κύκλο της σειράς Patito Feo ως Μαρτίνα, μία από τους βοηθούς του Φίτο Μπερνάρδι, και ως Άννα, μια φίλη που γνώρισε ο Λεάντρο στο δάσος στην ίδια σειρά.
Το 2011 ήταν η τραγουδίστρια της ισπανικής εκδοχής  του τραγουδιού The Glow, το Tu resplandor. 
Το 2012 αποκτά τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην νέα σειρά Violetta και τραγουδά το τραγούδι εισαγωγής En mi mundo που εκδίδεται στις 5 Απριλίου 2012, την ιταλική του εκδοχή Nel mio mondo και την αγγλική του εκδοχή In my own world. Γι'αυτό τον ρόλο κέρδισε βραβείο Female Newcomer το 2012 στα Kids' Choice Awards Argentina και είχε προταθεί υποψήφια στα Nickelodeon Kids' Choice Awards, στην κατηγορία Favourite Latin Artist. Επίσης, τραγούδησε πολλά τραγούδια της σειράς που πρωταγωνιστούσε. Συμμετείχε στα τηλεοπτικά προγράμματα The U-Mix Show και Disney Planet for Disney Latin America. Επίσης, εδωσε την φωνή της στην ισπανική εκδοχή του Alice's birthday ως Alice.
Στις 10 Αυγούστου 2013, παρουσιάστηκε, μαζί με άλλους ηθοποιούς της σειράς, σε ένα φιλανθρωπικό γεγονός της UNICEF, un sol para los chicos, όπου τραγούδησε το Ser mejor και το En mi mundo. Eπίσης τραγούδησε τα τραγούδια Libre soy και All'alba sorgero, τα οποία είναι η ισπανική και η ιταλική εκδοχή αντίστοιχα του τραγουδιού Let it go της ταινίας Frozen του Disney Channel. Επίσης, τον ίδιο χρόνο, έδωσε την φωνή της στην ιταλική εκδοχή του Monsters Univercity ως Carrie Williams.
Στις 2 Μαίου 2014, οργανώθηκε η Primera Juntada Tinista, μια συναυλία με πάνω από 380.000 χιλιάδες οπαδούς της Μαρτίνα για να την δουν να τραγουδάει τραγούδια της Violetta, αλλά και άλλα διάφορα μαζί με κάποιους φίλους και ηθοποιούς. Eπίσης, στα τέλη του 2014, συμμετείχε στο Eco Fashion Show τραγουδώντας διάφορα τραγούδια. Τον ίδιο χρόνο, τον Μάιο, κυκλοφόρησε το βιβλίο της, με τίτλο Simplemente Tini, ένα βιβλίο που η Μαρτίνα αφηγείται την ζωή της και πράγματα που της συνέβησαν είτε συμβουλές. Το βιβλίο μεταφράστηκε σε διάφορες γλώσσες όπως τα Ιταλικά, τα Πολωνικά, τα Πορτογαλικά, τα Γαλλικά κ.α.
Το 2015, η σειρά Violetta έφτασε στο φινάλε, συμπληρώνοντας τρεις κύκλους και 2 παγκόσμιες περιοδίες με μεγάλη επιτυχία. Σημειώθηκε, επίσης, ότι η σειρά αυτή ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία της τελευταίας δεκαετίας. Μετά το τέλος της Violetta πρωταγωνίστησε στην ταινία Tini el gran cambio de Violetta ως Βιολέττα Καστίγιο.
Παρθενόπολη (Χαλκιδική)

Η Παρθενόπολη (αρχαία ελληνικά: Παρθενόπολις) ήταν οικισμός της Σιθωνίας στην Χαλκιδική της αρχαίας Μακεδονίας. Η τοποθεσία της Παρθενόπολης είναι περίπου 4.8 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης Παρθενών στην χερσόνησο Σιθωνίας.
Γκαμπριέλα Πέτροβα

Καριέρα

Ήταν 5η στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2014 στη Ζυρίχη. Κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2015, ενώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 στο Πεκίνο κατέκτησε την 4η θέση. Κατέκτησε την 6η θέση στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου 2018.

Ατομικά ρεκόρ

Τα ατομικά της ρεκόρ στο τριπλούν είναι 14.66 μέτρα στον ανοιχτό (Πεκίνο 2015) και 14.55 μέτρα στον κλειστό (Ντόμπριχ 2015).
Επίσκοπος Ιεράς Αθανάσιος Ιερεμίας

O Αθανάσιος Ιερεμίας (18ος αιώνας) ήταν ιερομόναχος και μετέπειτα Επίσκοπος Ιεράς από το 1763 ως το 1773. Το πλήρες όνομά του αλλά και ο τόπος καταγωγής του δεν είναι γνωστά.
Ψηφίστηκε στην Κωνσταντινούπολη τον Αύγουστο του 1763 έπειτα από αίτηση του Μητροπολίτη Κρήτης Γερασίμου.
Εξαιτίας κακοδιαχείρισης καθαιρέθηκε με απόφαση της Συνόδου.Το αιτιολογικό για την καθαίρεση του "Κακοϊερεμία" (όπως αναφέρεται) αντί να είναι ποιμένας ήταν κλέφτης, ο οποίος "διήρπασε και κακώς διέθεσε" τα κτήματα της Επισκοπής Ιεράς. 
Από έγγραφο προς το Μητροπολίτη Σάμου πιθανολογείται ότι ο Αθανάσιος Ιερεμίας μετά την καθαίρεσή του κατέφυγε στο νησί αυτό.
Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου, Μπαχρέιν

Κατασκευαστικά στοιχεία

Οι δύο πύργοι της κατασκευής συνδέονται με τρεις αερογέφυρες, σε καθεμία από τις οποίες έχει ενσωματωθεί ανεμογεννήτρια ισχύως 225 kW· η κάθε ανεμογεννήτρια έχει διάμετρο 29 μέτρων -απέχοντας ελάχιστα από τον κύριο όγκο του κτηρίου- με βόρεια κατεύθυνση, ώστε να εκμεταλλεύεται στο έπακρο τον άνεμο που πνέει στην περιοχή του Περσικού Κόλπου. Οι δε πύργοι, λόγω της ιστιόσχημης κατασκευής τους, επιτρέπουν την βέλτιστη παροχή του ανέμου προς τις ανεμογεννήτριες, καθώς ο άνεμος επιταχύνεται περνώντας ανάμεσά τους, κάτι που επιβεβαιώθηκε κατόπιν πειραμάτων σε ειδικά διαμορφωμένο εργαστήριο. 
Οι ανεμογεννήτριες έχουν τη δυνατότητα να παράξουν κατά μέσο όρο 1,1 έως 1,3 GWh ανά έτος, το οποίο αντιστοιχεί στο 11% έως 15% των ενεργειακών αναγκών του κτηρίου. Η ενέργεια αυτή υπολογίζεται ότι θα αρκούσε για να καλύψει τις ανάγκες για φωτισμό περίπου 300 σπιτιών. Το ηλοκετροπαραγωγικό αυτό σύστημα τέθηκε σε λειτουργία για πρώτη φορά στις 8 Απριλίου 2008 και αναμένεται να έχει παραγωγικότητα κατά το 50% της κάθε ημέρας λειτουργίας του.
Ραγισμένα όνειρα

Πλοκή

Στο έργο παρουσιάζεται η ιστορία ενός ζευγαριού που ζει στη Γάνδη, της Ελίζε και του Ντιντιέ. Εξιστορείται το πως ξεκίνησε ο έρωτάς τους, η εγκυμοσύνη της Ελίζε, η γέννηση της κόρης τους, Μεϊμπέλ, και η διάγνωση τής με καρκίνο σε ηλικία έξι ετών. Η κόρη τους μετά απο χημειοθεραπείες τελικά πεθαίνει.
Μετά τον θάνατο της Μεϊμπέλ, το ζευγάρι έχει έντονες συγκρούσεις και ο ένας κατηγορεί τον άλλον για τον θάνατο του παιδιού. Ύστερα από ένα ξέσπασμα του Ντιντιέ, η Ελίζε φεύγει από το σπίτι και προσπαθεί να κάνει ένα νέο ξεκίνημα. Ο Ντιντιέ τη συναντά και του λέει πως επισήμως πλέον λέγεται Αλαμπάμα και του λέει αυτός να αλλάξει το όνομά του σε Μονρό.
Το ίδιο βράδυ παίζουν μουσική μπροστά σε μεγάλο κοινό και στο τέλος ο Ντιντιέ ξεσπά στο μικρόφωνο. Η Αλαμπάμα φεύγει και πηγαίνει να αυτοκτονήσει. Ο Ντιντιέ τη βρίσκει αναίσθητη και την πηγαίνει στο νοσοκομείο. Οι γιατροί τον πληροφορούν πως είναι κλινικά νεκρή και πως το καλύτερο είναι να την αφήσει να πεθάνει. Ο Ντιντιέ παίρνει την απόφαση να σταματήσει την ιατρική υποστήριξη και μαζί με τους μουσικούς φίλους του παίζουν bluegrass τραγούδια στο δωμάτιο του νοσοκομείου. Στην τελευταία σκηνή, δείχνει το τατουάζ που έχει στο σώμα της, στο οποίο έχει μια καρδιά και τα ονόματα Αλαμπάμα και Μονρό.

Βραβεία/Διακρίσεις

Η ταινία κέρδισε το Βραβείο Lux, το Βραβείο Satellite Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και το βραβείο Σεζάρ καλύτερης ξένης ταινίας.
Επίσης, ήταν υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και για το βραβείο καλύτερης ταινίας στα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου.
Εμβόλιο κατά της διφθερίτιδας

Το εμβόλιο κατά της διφθερίτιδας είναι ένα εμβόλιο που χρησιμοποιείται κατά του Corynebacterium diphtheriae, του μολυσματικού παράγοντα που προκαλεί τη διφθερίτιδα. Η χρήση του είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του αριθμού των κρουσμάτων σε ποσοστό μεγαλύτερο του 90% σε παγκόσμιο επίπεδο, μεταξύ του 1980 και του 2000. Συνιστώνται τρεις αρχικές δόσεις και κατόπιν αυτού το εμβόλιο καθίσταται αποτελεσματικό κατά περίπου 95%. Η δράση του διαρκεί περίπου 10 χρόνια, οπότε και χρειάζεται μια αναμνηστική δόση. Η ανοσοποίηση μπορεί να ξεκινήσει στην ηλικίας των έξι εβδομάδων, με τις επόμενες δόσεις να χορηγούνται κάθε τέσσερις εβδομάδες.
Το εμβόλιο κατά της διφθερίτιδας είναι πολύ ασφαλές. Σπάνια εκδηλώνονται σημαντικές παρενέργειες. Στην περιοχή της έγχυσης ενδέχεται να εκδηλωθεί πόνος. Στο σημείο της έγχυσης μπορεί να σχηματιστεί ένα εξόγκωμα που διαρκεί μερικές εβδομάδες. Το εμβόλιο είναι ασφαλές τόσο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, όσο και για άτομα με κακή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.
Για την πρόληψη της διφθερίτιδας χρησιμοποιούνται πολλά συνδυασμένα εμβόλια. Σε αυτά περιλαμβάνονται το τοξοειδές του τετάνου (γνωστό ως εμβόλιο dT ή DT), καθώς και το εμβόλιο κατά του τέτανου και του κοκκύτη που είναι γνωστό ως εμβόλιο DPT. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει συστήσει τη χρήση του από το 1974. Σχεδόν το 84% του παγκόσμιου πληθυσμού έχει εμβολιαστεί. Χορηγείται με ενδομυική ένεση. Το εμβόλιο πρέπει να φυλάσσεται σε ψυγείο, αλλά να μην καταψύχεται.
Το εμβόλιο κατά της διφθερίτιδας δημιουργήθηκε το 1923. Περιλαμβάνεται στον Πρότυπο Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, έναν κατάλογο με τα πιο σημαντικά φάρμακα που είναι απαραίτητα σε ένα σύστημα υγείας. Το 2014 η χονδρική τιμή της έκδοσης που περιέχει το τοξοειδές του τετάνου κυμαινόταν μεταξύ 0,12 και 0,99 δολαρίων. Στις ΗΠΑ κοστίζει λιγότερο από 25 δολάρια.
Σκάνσεν

Ιστορία

Ο 19ος αιώνας ήταν μια περίοδος μεγάλων αλλαγών σε όλη την Ευρώπη και η Σουηδία δεν αποτελούσε εξαίρεση. Ο αγροτικός τρόπος ζωής της αντικαταστάθηκε γρήγορα από μια βιομηχανοποιημένη κοινωνία και πολλοί φοβήθηκαν ότι τα πολλά παραδοσιακά έθιμα και επαγγέλματα της χώρας θα μπορούσαν να χαθούν στην ιστορία. Ο Άρτουρ Χαζέλιους, ο οποίος είχε προηγουμένως ιδρύσει το Σκανδιναβικό Μουσείο στο νησί Ντιουργκώρντεν κοντά στο κέντρο της Στοκχόλμης, εμπνεύστηκε από το υπαίθριο μουσείο, το οποίο ίδρυσε ο βασιλιάς Όσκαρ Β ' στην Κριστιάνια το 1881, όταν δημιούργησε το υπαίθριο μουσείο του λόφο που κυριαρχεί στο νησί. Το Σκάνσεν έγινε το πρότυπο για άλλα πρώιμα υπαίθρια μουσεία στη Σκανδιναβία και αργότερα άλλα. 
Το Σκάνσεν ήταν αρχικά τμήμα του Σκανδιναβικού Μουσείου, αλλά έγινε ανεξάρτητος οργανισμός το 1963. Τα αντικείμενα των κτιρίων του Σκάνσεν εξακολουθούν να αποτελούν ιδιοκτησία του Σκανδιναβικού Μουσείου. 
Μετά από εκτεταμένα ταξίδια, ο Χαζέλιους αγόρασε περίπου 150 σπίτια από ολόκληρη τη χώρα (καθώς και μία δομή από την Τέλεμαρκ στη Νορβηγία ) και τα έστειλε κομμάτι κομμάτι στο μουσείο, όπου ανοικοδομήθηκαν για να προσφέρουν μια μοναδική εικόνα της παραδοσιακής Σουηδίας. Μόνο τρία από τα κτίρια του μουσείου δεν είναι πρωτότυπα και χτίστηκαν με μεγάλη προσοχή με βάση σχέδια από κτίρια που είχε βρει. Όλα τα κτίρια είναι ανοιχτά για τους επισκέπτες και δείχνουν το πλήρες φάσμα της σουηδικής ζωής από το αρχοντικό Σκόγκαχολμ χτισμένο το 1680, στις αγροικίες Ώλβρος του 16ου αιώνα.

Το υπαίθριο μουσείο

Το Σκάνσεν προσελκύει περισσότερους από 1,3 εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο.  Τα εκθέματα σε μια περιοχή 75 στρεμμάτων (300.000 τ.μ.) περιλαμβάνουν ένα πλήρες αντίγραφο μιας μέτριας πόλης του 19ου αιώνα, όπου οι τεχνίτες παραδοσιακών ενδυμάτων όπως οι βυρσοδέτες, οι υποδηματοποιούς, οι αργυροχόοι, οι αρτοποιοί και αυτοί που φυσούσαν το γυαλί δείχνουν τις ικανότητές τους στο περιβάλλον της περιόδου. Υπάρχει ακόμη και ένα μικρό κομμάτι καλλιέργειας καπνού που χρησιμοποιείται για την κατασκευή τσιγάρων . Υπάρχει επίσης ένας υπαίθριος ζωολογικός κήπος που περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα σκανδιναβικών ζώων, όπως οι βίσονες, καφέ αρκούδες, μους, γκρίζες φώκιες, λύγκες, βίδρες, κόκκινες αλεπούδες, τάρανδοι, λύκοι και γουρούμπερα (καθώς και μερικά μη Σκανδιναβικά ζώα της δημοτικότητάς τους). Υπάρχουν επίσης αγροκτήματα όπου μπορεί να δει κανείς σπάνιες φυλές αγροτικών ζώων . 
Στις αρχές Δεκεμβρίου, η κεντρική πλατεία Μπολνώς φιλοξενεί μια δημοφιλή αγορά Χριστουγέννων που πραγματοποιείται από το 1903, προσελκύοντας περίπου 25.000 επισκέπτες κάθε Σαββατοκύριακο. Το καλοκαίρι υπάρχουν εκδηλώσεις λαϊκών χορών και συναυλιών.

Τελεφερίκ

Από το 1897, το Σκάνσεν εξυπηρετείται από το Σκάνσενς Μπεργκμπάνα, ένα τελεφερίκ στη βορειοδυτική πλευρά του λόφου Σκάνσεν. Το τελεφερίκ έχει μήκος 196,4 μέτρα, με συνολική άνοδο 34,57 μέτρων.  
Το Σκάνσεν εξυπηρετείται επίσης από μοντέρνα και παλαιά τραμ στη γραμμή 7.
Mothership (άλμπουμ)

Τραγούδια

CD 1

1. Good Times Bad Times (Bonham, Jones, Page) - 2:48

2. Communication Breakdown (Bonham, Jones, Page) - 2:30

3. Dazed and Confused (Page) - 6:27

4. Babe I'm Gonna Leave You (Bredon, Page, Plant) - 6:42

5. Whole Lotta Love (Bonham, Dixon, Jones, Page, Plant) - 5:34

6. Ramble On (Page, Plant) - 4:24

7. Heartbreaker (Bonham, Jones, Page, Plant) - 4:14

8. Immigrant Song (Page, Plant) - 2:27

9. Since I've Been Loving You (Jones, Page, Plant) - 7:24

10. Rock and Roll (Bonham, Jones, Page, Plant) - 3:41

11. Black Dog (Jones, Page, Plant) - 4:58

12. When the Levee Breaks (Bonham, Jones, Memphis Minnie, Page, Plant) - 7:10

13. Stairway to Heaven (Page. Plant) - 8:02
CD 2

14. The Song Remains the Same (Page, Plant) - 5:31

15. Over the Hills and Far Away (Page, Plant) - 4:50

16. D'yer Mak'er (Bonham, Jones, Page, Plant) - 4:23

17. No Quarter (Jones, Page, Plant) - 7:00

18. Trampled Under Foot (Jones, Page, Plant) - 5:36

19. Houses of the Holy (Page, Plant) - 4:03

20. Kashmir (Bonham, Page, Plant) - 8:31

21. Nobody's Fault but Mine (Page, Plant) - 6:27

22. Achilles Last Stand (Page, Plant) - 10:25

23. In the Evening (Jones, Page, Plant) - 6:51

24. All My Love (Jones, Plant) - 5:53

Βραβεία

Mothership (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 φορές πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): 2 φορές πλατινένιος
Γαλλία (SNEP Certification): Χρυσός
Αυστραλία (ARIA Certification): Πλατινένιος
Νέα Ζηλανδία (RIANZ Certification): 3 φορές πλατινένιος
Γερμανία (BVMI Certification): 3 φορές χρυσός
Ελβετία (IFPI Certification): Χρυσός
Αυστρία (IFPI Certification): Χρυσός
Δανία (IFPI Certification): Χρυσός
Φινλανδία (Musiikkituottajat Certification): Χρυσός
Ιταλία (FIMI Certification): Χρυσός
Ιαπωνία (RIAJ Certification): Χρυσός
Πολωνία (ZPAV Certification): Πλατινένιος

Μέλη των Led Zeppelin

Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στα τραγούδια του "Mothership" ήταν οι εξής:
Ρόμπερτ Πλαντ - φωνητικά, φυσαρμόνικα
Τζίμι Πέιτζ - ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα
Τζον Πωλ Τζόουνς - μπάσο, πλήκτρα
Τζον Μπόναμ - τύμπανα
Άντριου Μπερτιέ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 15 Μαΐου του 1929 στο Λονδίνο. Έγινε μέλος του Τάγματος το 1956 και προτού γίνει Αρχηγός του, εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε οικονομικές εφημερίδες αλλά και ως καθηγητής ξένων γλωσσών. Το 1988 εξελέγη σε μυστικό κονκλάβιο ως ο 78ος στη σειρά του, Αρχηγός του Τάγματος των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη των Ιεροσολύμων, της Ρόδου και της Μάλτας. Το εν λόγω τάγμα έχει θρησκευτικό και φιλανθρωπικό χαρακτήρα και ιδρύθηκε αρχικά στα Ιεροσόλυμα τον 11ο αιώνα.
Ο Μπερτιέ, που ήταν ο πρώτος Βρετανός στο αξίωμα που είχε μέχρι το θάνατό του, πρωτοστάτησε στον εκσυγχρονισμό του Τάγματος και συνετέλεσε στη διεύρυνση των διπλωματικών σχέσεων με άλλα κράτη (από 49 που ήταν οι χώρες με τις οποίες είχε διπλωματικές σχέσεις το Τάγμα το 1988, αυξήθηκαν σε 100 την περίοδο του θανάτου του Μπερτιέ) και την επέκταση των δραστηριοτήτων του σε απομακρυσμένες περιοχές.
Πέθανε σε κλινική στη Ρώμη στις 7 Φεβρουαρίου 2008. Προσωρινός αντικαταστάτης του αποβιώσαντος ανέλαβε ο Τζιάκομο ντάλα Τόρε (Fra Giacomo dalla Torre) ως ότου εξελέγη νέος Αρχηγός ο Μάθιου Φέστινγκ. Ο Αρχηγός φέρει τον τίτλο του Πρίγκιπα και η θητεία του στο αξίωμα είναι ισόβια.
Εμίλ Λαχούντ

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου του 1936. Γιος του στρατηγού Τζαμίλ Λαχούντ, ήταν διοικητής του ΓΕΣ (1989 - 1998) και εξελέγη Πρόεδρος το 1998.
Τροποποίησε το Σύνταγμα, ώστε να ανανεώσει τη θητεία του και, έπειτα από πίεση της Συρίας, το 2004, το Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της διεύρυνσης της προεδρικής θητείας για ακόμα 3 χρόνια, μέχρι το 2007. Ακόμα και διεθνείς παρατηρητές χαρακτήρισαν τη τροποποίηση ως παράνομη.
H θητεία του Λαχούντ έληξε στις 23 Νοεμβρίου 2007 και η πολιτική κρίση για το ποιος θα τον διαδεχόταν συνεχίστηκε για τους επόμενους μήνες. Έπειτα από 19 αποτυχημένες απόπειρες εκλογής νέου Προέδρου, επιτεύχθηκε συμφωνία για υποψήφιο κοινής αποδοχής στο Κατάρ. Τον Μάιο του 2008 διάδοχοςτου Λαχούντ ορκίστηκε ο Μισέλ Σουλεϊμάν και η κρίση τερματίστηκε.
Ιωάννης Δ΄ του Κρνοβ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Νικολάου Ε΄ δούκα τού Κρνοβ και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας Κλεμμ τού Ελγκουτ.
Το 1452 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τον νεότερο αδελφό του Βεντσέσλαο Γ΄. Ο πατέρας του είχε κάνει δεύτερο γάμο με τη Βαρβάρα των Ρόκεμμπερκ, η οποία ανέλαβε επίτροπός τους μαζί με τον θείο τους Βεντσέσλαο Β΄. Όταν ενηλικιώθηκαν οι δύο αδελφοί, κυβέρνησαν μαζί αρχικά, όμως το 1464 διαίρεσαν την κτήση. Ο Ιωάννης Δ΄ έλαβε το Κρνοβ, Μπρούνταλ, Βοντισλάφ Σλάνσκι και ο Βεντσέσλαος Γ΄ το Ρύμπνικ, Ζόρυ, Πστσύνα.
Γιαν-Καρλ Ράσπε

Ζωή

Γεννήθηκε το 1944 στην κωμόπολη Ζέεφελντ της Αυστρίας. Ο πατέρας του πέθανε το ίδιο έτος. Τα παιδικά του χρόνια πέρασε στο Ανατολικό Βερολίνο στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας. Από το 1961 και μετά ζούσε σε συγγενείς του στο Δυτικό Βερολίνο, όπου τελείωσε το σχολείο το 1963. Σπούδασε στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βερολίνου αρχικά χημεία, αργότερα κοινωνιολογία και πήρε το αντίστοιχο πτυχίο.
Το 1970 έγινε μέλος της RAF και ακολούθησε τον δρόμο της παρανομίας. Είχε ικανότητες στον τεχνικό τομέα και θεωρείται ο δημιουργός των βομβών που χρησιμοποιήθηκαν στις επιθέσεις της οργάνωσης, στις οποίες σκοτώθηκαν τέσσερα άτομα και τραυματίστηκαν περισσότερα από πενήντα. Εκτός αυτού συμμετείχε σε τουλάχιστον μια ένοπλη ληστεία τράπεζας όπως και σε διάρρηξη για κλοπή εγγράφων στη Στουτγκάρδη.

Φυλάκιση και θάνατος

Ο Ράσπε συνελήφθη στην Φραγκφούρτη στις 1 Ιουνίου 1972 μαζί με τα άλλα μέλη της RAF Αντρέας Μπάαντερ και Χόλγκερ Μάινς. Μετά από δίκη σχεδόν δυο χρόνων (άρχισε στις 21 Μαΐου 1975) καταδικάστηκε στις 28 Απριλίου 1977 σε ισόβια φυλάκιση.
Κατόπιν κρατήθηκε στην φυλακή Κολωνίας-Όσσενντορφ και αργότερα μεταφέρθηκε στις φυλακές υψίστης ασφαλείας στο Σταμχάιμ της Στουτγκάρδης. Βρέθηκε εκεί μετά τη «νύχτα θανάτου» (Todesnacht von Stammheim) το πρωί της 18 Οκτωβρίου 1977 βαριά τραυματισμένος, αφού είχε πυροβολήσει με πιστόλι τον εαυτό του στο κεφάλι. Πέθανε την ίδια μέρα. Αυτοκτόνησαν επίσης οι Αντρέας Μπάαντερ και Γκούντρουν Ένσλιν. Η Ίρμγκαρντ Μέλερ, το μόνο μέλος της RAF που επέζησε στη «νύχτα θανάτου», υποστηρίζει μέχρι σήμερα ότι κρατικές δυνάμεις δολοφόνησαν τους συντρόφους της και ότι αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν και την ίδια.
Ο Γιαν-Καρλ Ράσπε κηδεύτηκε με τους Μπάαντερ και Ένσλιν στο νεκροταφείο Dornhaldenfriedhof της Στουτγκάρδης.
Άνω Χώρα (Νέα Γαλλία)

Η Άνω Χώρα (γαλλ. Pays d'en Haut), ήταν μία αχανής έκταση δυτικά του Μοντρεάλ, που κάλυπτε όλες τις Μεγάλες Λίμνες βόρειες και νότιες και εκτεινόταν τόσο βαθιά στην αμερικανική ήπειρο όσο είχαν εξερευνήσει οι Γάλλοι. Η περιοχή ήταν εξαρτώμενη από τον Καναδά.

Ιστορία

Βορείως των Μεγάλων Λιμνών, η πρώτη ιεραποστολή, Αγία Μαρία μεταξύ των Χιούρον, εγκαταστάθηκε το 1639. Μετά την καταστροφή της πατρίδας των Χιούρον το 1649 από τους Ιροκουά, οι Γάλλοι ιεραπόστολοι επέστρεψαν στον κυρίως Καναδά με του εναπομείναντες Χιούρον οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στο Γουέντεϊκ.
Από το 1660, η Γαλλία άρχισε μία πολιτική επέκτασης στα ενδότερα της Βόρειας Αμερικής από ότι είναι τώρα ο ανατολικός Καναδάς. Αντικείμενα αυτή της πολιτικής ήταν να βρεθεί ένα Βορειοδυτικό πέρασμα για την Κίνα· να γίνει εκμετάλλευση των φυσικών πόρων των εδαφών, όπως τα γουναρικά και τα ορυκτά μεταλλεύματα και να μεταστραφεί ο ιθαγενής πληθυσμός στον Καθολικισμό. Οι έμποροι γουναρικών άρχισαν να εξερευνούν την άνω χώρα εκείνη την περίοδο. Στα 1659, ο Πιερ-Εσπρί Ραντισσόν και ο Μεντάρ Σουάρ ντε Γκροσεϊγέ έφτασαν στο δυτικό άκρο της Ανωτέρας Λίμνης. Ιερείς ίδρυσαν ιεραποστολές, όπως η Ιεραποστολή του Σου Σέιντ Μέρι στα 1668. Στις 17 Μαΐου 1673, ο Λουδοβίκος Ζολλιέ και ο Ιακωβος Μαρκέτ αρχισαν την εξερεύνηση του Ποταμού Μισσισσιππή, τον οποίον αποκάλεσαν ως Σιού Τόνγκο (ο μεγάλος ποταμός) ή Μισισίππι. Έφτασαν στην συμβολή του ποταμού Αρκάνσας και επέστρεψαν αντίθετα στο ρεύμα, έχοντας μάθει ότι ο μεγάλος ποταμός χύνεται στον Κόλπο του Μεξικού και όχι στον Ειρηνικό Ωκεανό όπως είχαν υποθέσει.

Βόρεια επέκταση

Εκεί που σήμερα βρίσκεται το Οντάριο και τα ανατολικά απέραντα άδενδρα λιβάδια, χτίστηκαν διάφοροι εμπορικοί σταθμοί και οχυρά όπως το Οχυρό Καμινιστικιά (1679), το Οχυρό Φροντενάκ (1673), το Οχυρό Σαιν Πιερ (1731), το Οχυρό Σαιν Σαρλ (1732) και το Οχυρό Ρουιγιέ (1750).

Νότια επέκταση

Στα 1701 ο Αντώνιος Λωμέ ντε Λα Μοτ ίδρυσε το Ντητρόιτ. Έχτισε το Οχυρό Πονσαρτραίν ντυ Ντετρουά, το οποίο έγινε το κέντρο της γαλλικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιφέρεια. Άλλα οχυρά στην περιοχή ενίσχυαν το δίκτυο όπως το Οχυρό Νιαγάρα (1678), το Οχυρό Κρεβκέρ (1680), Οχυρό ντε Μπυάντ (1683), Οχυρό Σαν-Λουί ντυ Ροσέρ (1683), Οχυρό Σαντ Αντουάν (1686), Οχυρό Σαν Ζοζέφ (1691), Οχυρό Μισιλμακινάκ (1715), Οχυρό Μαιάμι (1715), Οχυρό Λα Μπέ (1717), Οχυρό Ουιατενόν (1717), Οχυρό Σαγκουαμιγκόν (1718) και Οχυρό Μωαρνουά (1727). Αυτά τα φρούρια εξασφάλισαν στους Γάλλους την κυριαρχία στην περιοχή και διευκόλυναν το εμπόριο με τους ιθαγενείς. Στα 1717, οι νότιες περιοχές κοντά στον Ποταμό Μισσισσιππή, γνωστές ως Χώρα των Ιλλινόις, μεταφέρθηκαν από τον Καναδά στην Γαλλική Λουιζιάνα.

Οικισμοί

Οι γαλλικοί οικισμοί στην Άνω Χώρα νοτίως των Μεγάλων Λιμνών ήταν το Ντητρόιτ, το Λα Μπα, Σου Σέιντ Μέρι, Σαιντ Ινιάς και Βινσέν. Η Βινσέν was later αργότερα προσκολλήθηκε στην Χώρα των Ιλλινόις, η οποία ήταν μέρος της Λουιζιάνα. Στα 1773, ο πληθυσμός του Ντητρόιτ ήταν 1,400. Στα 1778, ο πληθυσμός του ανερχόταν σε 2,144.
Για προστασία της Άνω Χώρας υπήρχαν τέσσερα φρούρια: Οχυρό Πρεσκ Ιλ (1753), Οχυρό Λε Μπεφ (1753), Οχυρό Ντυκέσν (1754) και Οχυρό Μασώ (1754).