google/wiki40b huggingface dataset:
Ματίας Μπούχινγκερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Άνσμπαχ της Γερμανίας χωρίς χέρια και χωρίς το κάτω μέρος των ποδιών. Ως καλλιτέχνης και διασκεδαστής επέδειξε τα κατορθώματά του σε πολλές αυλές, και έγινε γνωστός ώς ο «Μικρός Άνθρωπος από τη Νυρεμβέργη». Ταξίδεψε στην Αγγλία προσπαθώντας να συναντηθεί με τον Βασιλιά Γεώργιο Α', ενώ έπειτα μετακινήθηκε στην Ιρλανδία όπου έδωσε δημόσιες παραστάσεις, το 1720 στο Δουβλίνο και το 1722 στο Μπέλφαστ. Ο Μπούχινγκερ παντρεύτηκε τέσσερεις φορές και είχε τουλάχιστον δεκατέσσερα παιδιά (από οκτώ διαφορετικές γυναίκες). Φημολογούνταν ότι είχε κάνει παιδιά με δεκαεπτά ερωμένες. Η φήμη του Μπούχινγκερ ήταν τόσο διαδεδομένη που την δεκαετία του 1780 ο όρος Buckinger's boot (η μπότα του Μπάκιντζερ) χρησσιμοποιούνταν στην Αγγλία ως εφημισμός για το αιδοίο (επειδή το μόνο «άκρο» που είχε ήταν το πέος του). Εκτός από την ταχυδακτυλουργία ο Μπούχινγκερ είχε καλή φήμη και ως χαράκτης και καλλιτέχνης. Πέθανε στο Κορκ της Ιρλανδίας.
Παρά το ότι είχε μικρά σαν πτερύγια άκρα, οι χαράξεις του ήταν υπερβολικά λεπτομερείς. Ένα τέτοιο έργο του, μία αυτοπροσωπογραφία, ήταν τόσο λεπτομερές ώστε μία πλησιέστερη εξέταση στις μπούκλες των μαλλιών του αποκάλυψε ότι στην πραγματικότητα αποτελούνταν από 7 βιβλικούς ψαλμούς και την Κυριακή Προσευχή, γραμμένα με μικροσκοπικά γράμματα.
Παρά την αναπηρία του, ο Μπούχινγκερ ήταν ικανός ταχυδακτυλουργός, κάνοντας μπάλες να εξαφανιστούν κάτω από κούπες και πουλιά να εμφανιστούν από το πουθενά. Λέγεται επίσης ότι ήταν ανίκητος στα χαρτιά, ενώ κατέπλησε τους θεατές με τις ικανότητές του στη σκοποβολή. Του άρεσε να κατασκευάζει πλοία σε μπουκάλια. Ενώ εν γένει ήταν πολύ επιδέξιος. 
Οι μουσικές του ικανότητες περιελάμβαναν την ικανότητα να παίζει διάφορα μουσικά όργανα όπως όμποε, τρομπέτα και φλάουτο, κάποια από τα οποία εφηύρε ο ίδιος.
Ερυθροβλάστης

Ορολογία

Μερικές φορές στη βιβλιογραφία οι ερυθροβλάστες απαντώνται με τον όρο νορμοβλάστες. Γενικώς, ως νορμοβλάστες χαρακτηρίζονται οι ερυθροβλάστες οι οποίοι έχουν αναπτυχθεί σωστά. Αντιθέτως, με τον όρο μεγαλοβλάστες περιγράφονται οι αφύσικα μεγάλοι σε μέγεθος ερυθροβλάστες που παρατηρούνται σε ασθενείς με μεγαλοβλαστική αναιμία.
Άγιος Βλάσιος Θεσπρωτίας

Γενικά στοιχεία

Το προηγούμενο όνομα του Αγίου Βλασίου ήταν Σούβλιαση. Η αλλαγή του ονόματος σε Άγιος Βλάσιος έγινε στις 20 Σεπτεμβρίου του 1928. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας, ενώ η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Αθανάσιο.

Ιστορικά στοιχεία

Κατά το 1874 στον Άγιο Βλάσιο κατοικούσαν 90 οικογένειες και παράλληλα λειτουργούσε ελληνικό αλληλοδιδακτικό σχολείο το οποίο συντηρούσαν με εισφορές ο επίσκοπος Παραμυθιάς και η τοπική κοινότητα. Το 1913 αναφέρεται ότι ο οικισμός είχε 1012 κατοίκους (χαρακτηριστικά, η Ηγουμενίτσα -τότε Γράβα- είχε μόνο 292 κατοίκους και το Γραικοχώρι 1163 κατοίκους). Η Κοινότητα Σούβλιαση υπήρχε από το 1919 μέχρι το 1928 και με το όνομα Κοινότητα Αγίου Βλασίου από το 1928 μέχρι το 1997. Παρακάτω παρουσιάζονται αναλυτικά τα ιστορικά στοιχεία για την διοικητική διαίρεση:
Η Κοινότητα Σούβλιαση Ιωαννίνων ιδρύθηκε στις 19 Αυγούστου 1919. Μετονομάστηκε σε κοινότητα Αγίου Βλασίου Ιωαννίνων το 1928, ενώ το 1937 υπήχθη στο νομό Θεσπρωτίας ως Κοινότητα Αγίου Βλασίου Θεσπρωτίας. Η κοινότητα καταργήθηκε στις 4/12/1997 και ενώθηκε με τον τότε δήμο Ηγουμενίτσης του σχεδίου Καποδίστριας.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, οκτώ κάτοικοι του χωριού εκτελέστηκαν από τα κατοχικά στρατεύματα και ένοπλους Τσάμηδες συνεργάτες τους. Σον Άγιο Βλάσιο γεννήθηκαν ο ιερομόναχος και νεομάρτυρας Αναστάσιος ο Γουναράς (η μνήμη του οποίου γιορτάζεται στις 8 Ιουλίου) και ο λαογράφος Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης (1898 - 1963), ενώ από το χωριό κατάγεται ο πολιτικός Μάριος Κάτσης (1985).
Κωνσταντίνος Βαρώτσος

Κύριο επιστημονικό έργο

Με άρθρο του σε Διεθνές Επιστημονικό Περιοδικό  προσδιόρισε ως αιτία της εξαιρετικής συμπεριφοράς της «τρύπας του όζοντος» το 2002, ένα δυναμικό φαινόμενο που μέχρι τότε δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ στην Ανταρκτική, δηλαδή την αιφνίδια εμφάνιση μεγάλης θέρμανσης της στρατόσφαιρας που είχε ως αποτέλεσμα το διαχωρισμό της «τρύπας του όζοντος» σε δύο μικρότερης έκτασης «τρύπες» καθώς και τον περιορισμό της καταστροφής του όζοντος το έτος εκείνο.(βλ. και "Highlights" του Περιβαλλοντικού Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών).
Μεταξύ άλλων πρότεινε την μορφοκλασματική (φράκταλ) δομή του ολικού όζοντος και της θερμοκρασίας της γήινης ατμόσφαιρας. Κατά την περίοδο 2005-2006 έδειξε πως διαδικασίες που βασίζονται στην μη γραμμική φύση της δυναμική της ατμόσφαιρας θα μπορούσαν να απαντήσουν στο ερώτημα "Τι προκάλεσε το πρωτόγνωρο φαινόμενο του 2002 στο νότιο ημισφαίριο;" Η απόδειξη του ισχυρισμού αυτού βασίζεται σε νέα ευρήματα των ερευνών του, σύμφωνα με τα οποία οι διακυμάνσεις της ολικής στήλης όζοντος και της θερμοκρασίας παρουσιάζουν συσχετίσεις μακράς εμβέλειας (http://scholar.google.com/citations?user=hiPftWoAAAAJ&hl=en).

Συγγραφικό Έργο

Έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 300 μελέτες σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά με κριτές (https://orcid.org/0000-0001-7215-3610) και 15 βιβλία εκ των οποίων τα 11 είναι μονογραφίες δημοσιευμένες από τον εκδοτικό οίκο Springer (http://crg.phys.uoa.gr/books.html).
Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βιρτζίνια

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βιρτζίνια (Αγγλικά: Virginia Film Festival) φιλοξενείται από το College of Arts and Sciences στο University of Virginia στη Σαρλότσβιλ, και διεξάγεται συνήθως στα τέλη Οκτωβρίου/αρχές Νοεμβρίου.

Προσκεκλημένοι και Ομιλητές

Κάθε χρόνο, υπάρχουν σχεδόν 100 ομιλητές και καλεσμένοι.
Γάτα του Σιάμ

Ιστορία

Η εμφάνιση αυτής της γάτας χρονολογείται πριν από το 1700 και βρίσκονταν κυρίως σε βουδιστικούς ναούς σαν φύλακες του χώρου.
Οι γάτες του Σιάμ στη αρχή ονομάζονταν ''Βασιλικές'' οι οποίες προήλθαν από το Σιάμ (Ταΐλάνδη). Το 1884 ο βασιλιάς του Σιάμ χάρισε ένα ζευγάρι γάτες Σιάμ στο Βρετανό πρόξενο της Μπανγκόκ. Εκείνος τις πήρε μαζί του και έτσι έχουμε τις πρώτες Σιαμέζες στην Αγγλία. Άρχισαν να εμφανίζονται στη τηλεόραση κυρίως σε σόου με γάτες αλλά και σε Αμερικανικά σόου στις αρχές του 20ου αιώνα.

Ιδιοσυγκρασία

Μια σιαμέζα είναι συνήθως πολύ στοργική και έξυπνη γάτα, που φημίζεται για την κοινωνική της φύση. Πολύ της αρέσει να είναι με τους ανθρώπους και μερικές φορές περιγράφεται ως «εξωστρεφής». Συχνά συνδέεται συναισθηματικά ισχυρά σε ένα μόνο άνθρωπο. Μερικές σιαμέζες είναι εξαιρετικά φωνητικές, με μια δυνατή, χαμηλών τόνων φωνή γνωστή ως "Meezer», από την οποία παίρνουν ένα από τα παρατσούκλια τους -που μοιάζουν πολύ με τις κραυγές με ένα ανθρώπινο μωρό, και είναι επίμονες και απαιτούν την προσοχή του ιδιοκτήτη τους. Αυτές οι γάτες είναι συνήθως ενεργές και παιχνιδιάρικες, ακόμη και ως ενήλικες, και συχνά φέρονται περισσότερο ως σκυλιά στη συμπεριφορά σε σχέση με άλλες γάτες.

Φανταστικές

Στην μεγάλου μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων της Walt Disney Pictures "Η Λαίδη και ο Αλήτης", που κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους το 1955 με μεγάλη επιτυχία, εμφανίζονται σε σχετικά μικρό ρόλο, δυο δίδυμες Σιαμέζες γάτες ως τα δυο-ανταγωνιστικά με την σκυλίτσα πρωταγωνίστρια της ταινίας-κατοικίδια της θείας του αφεντικού της Λαίδης, της σκυλίτσας δηλαδή. Στην ταινία, φαίνεται πως προτιμούν για φαγητό τα ψάρια και το γάλα, τα οποία προσπαθούν να πάρουν έχοντας εμπόδιο όμως τη Λαίδη. Μάλιστα, ερμηνεύουν το δικό τους τραγούδι.
IV Αγώνες Ισλαμικής Αλληλεγγύης

Ο IV Αγώνες Ισλαμικής Αλληλεγγύης είναι μια πολυεθνική αθλητική εκδήλωση, που έγινε στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν. Η τελετή της έναρξης έγινε στις 12 Μαΐου 2017 και της λήξης στις 22 Μαΐου 2017.

Η απόφαση για τη διεξαγωγή

Η απόφαση για τη διεξαγωγή των Τέταρτων Αγώνων Ισλαμικής Αλληλεγγύης στην πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν, Μπακού, λήφθηκε 24 Ιουλίου 2013 στην Σαουδική Αραβία, στη Γενική Συνέλευση της Αθλητικής Ομοσπονδίας των Ισλαμικών Αγώνων Αλληλεγγύης. Στα πλαίσια της Γενικής Συνέλευσης παρουσιάστηκε και η νικήτρια υποψηφιότητα, του Μπακού, σε ένα βιβλίο με τίτλο «Μπακού -2017» όπου αναφέρονταν οι λεπτομέρειες της διοργάνωσης στο Μπακού.

Οργανωτική Επιτροπή

Με διάταγμα του Προέδρου του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγιεφ στις 18 Σεπτεμβρίου 2015 ιδρύθηκε η Οργανωτική Επιτροπή των Τέταρτων Αγώνων Ισλαμικής Αλληλεγγύης στο Μπακού. Το μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Εθνικής Ολυμπιακής Επιτροπής της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν Μεχριμπάν Αλίγιεφα, διορίστηκε Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής.
Ρόκο Ούκιτς

Καριέρα

Ο Ούκιτς γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Σπλιτ της Κροατίας η οποία αποτέλεσε και την πρώτη ομάδα του από το 1992 στις ομάδες των νέων μέχρι το 2000 που πέρασε στο επαγγελματικό τμήμα. Έμεινε στην Κροατία ως το 2005 που επιλέχθηκε στο νούμερο 41 του δεύτερου γύρου του ντραφτ από τους Τορόντο Ράπτορς. Μετακόμισε στην Ισπανία για λογαριασμό της Κεράμικα όπου έμεινε για ένα χρόνο. Τα επόμενα δύο χρόνια έκανε μονοετείς θητείες σε Μπαρτσελόνα και Βίρτους Ρόμα. Οι καλές του εμφανίσεις του έδωσαν την ευκαιρία να αγωνιστεί στο NBA με τους Τορόντο Ράπτορς και τους Μιλγουόκι Μπακς για δύο χρόνια, όταν και επέστρεψε στην Ευρώπη το 2010. Αγωνίστηκε στη Φενέρμπαχτσε της Τουρκίας για δύο χρόνια κατακτώντας δυο πρωταθλήματα και δυο κύπελλα. Το καλοκαίρι του 2012 κλήθηκε να αποτελέσει κομμάτι της μετά Ομπράντοβιτς ομάδας του Παναθηναϊκού. Ενώ οι αρχικές του εμφανίσεις δεν ήταν πολύ επιτυχημένες με τον καιρό έδειξε τεράστια βελτίωση και βοήθησε τον Παναθηναϊκό να φτάσει στο νταμπλ και στα προημιτελικά της Ευρωλίγκας. Μάλιστα κατέκτησε και τον τίτλο του MVP του τελικού κυπέλλου Ελλάδας, έχοντας 18 πόντους και 4 ριμπάουντ. Με τον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε και την επόμενη σαιζόν κατακτώντας ξανά το νταμπλ στην Ελλάδα, ενώ έφτασε ξανά μέχρι τα προημιτελικά της Ευρωλίγκα. Το 2014 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την κροατική Τσεντεβίτα όπου έμεινε μία σεζόν. Ακολούθως αγωνίστηκε στην Ιταλία για τις Βαρέζε και Καντού διαδοχικά. Το Σεπτέμβρη του 2016 υπέγραψε στην ΑΕΚ και επέστρεψε στο ελληνικό πρωτάθλημα, έπειτα από δύο χρόνια, όπου παρέμεινε για μία σεζόν έχοντάς 11.3 πόντους, 3.8 ασίστ και 2.8 ριμπάουντ. Ακολούθως, αγωνίστηκε στην ομάδα της Τσεντεβίτα από τον Ιούλιο του 2017 μέχρι το 2018 έχοντας στην Αδριατική Λίγκα  9,7 πόντους, 2,4 ριμπάουντ και 3,8 ασίστ. Το 2018, ανακοινώθηκε από την γαλλική Λεβαλουά.

Εθνική Κροατίας

Ο Ούκιτς ως μέλος της ομάδας νέων της Κροατίας το 2002 κέρδιζε το χρυσό στο Ευρωμπάσκετ κάτω των 18 ετών. Αγωνίστηκε το 2003 στην ομάδα εφήβων και έφτασε μέχρι τα ημιτελικά έχοντας εξαιρετικά στατιστικά: 19,8 πόντους, 4,6 ριμπάουντ, 4,4 ασίστ και 2,6 κλεψίματα κατά μέσο όρο σε κάθε παιχνίδι. Όντας μέλος της αντρικής ομάδας έχει αγωνιστεί στα Ευρωμπάσκετ του 2005, του 2007, του 2009 στο οποίο είχε 13,6 πόντους, 3,8 ασίστ και 2,3 ριμπάουντ ανά ματς κατά μέσο όρο. Από το 2010 είναι ο αρχηγός της Εθνικής Ομάδας. Επίσης συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010 και στα Ευρωμπάσκετ 2013 και 2015. Το 2016 πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ενώ την επόμενη χρονιά συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2017 όπου και αποκλείστηκε στην φάση των 16 από τη Ρωσία.
Σημαία της Ελβετίας

Η σημαία της Ελβετίας βασίζεται στη σημαία του καντονιού Schwyz. Είναι τετράγωνη σε κόκκινο φόντο με ένα λευκό σταυρό στο κέντρο, με ίσα άκρα. Είναι η μόνη σημαία (μαζί με αυτή του Βατικανού) με τετράγωνο σχήμα. Το αρχαιότερο σωζόμενο δείγμα της σημαίας του Schwyz χρονολογείται από την Εποχή των Πολέμων στη Βουργουνδία (1474–77). Οι διαστάσεις της σημαίας καθορίστηκαν το 1889 . Αντίθετα, δεν έχει οριστεί η ακριβής απόχρωση του κόκκινου στο φόντο. Έτσι, έχουν χρησιμοποιηθεί διαφορετικές αποχρώσεις ως τώρα.
Υιοθετήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 1889 (ανεπίσημα το 1815-1889). Η Ελβετία έχει σύνταγμα από την 1η Ιανουαρίου του 2000.
Στέλιος Βογιατζής

Ποδοσφαιρική καριέρα

Η ποδοσφαιρική του καριέρα ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ’70 στην Δόξα Πειραιά, με την οποία κατέκτησε και το Κύπελλο Πειραιά την περίοδο 1978-79. Τότε, το 1979, τον απέκτησε η Προοδευτική, στην ηλικία των μόλις 16 ετών, δίνοντάς για τα δεδομένα της εποχής ένα σεβαστό ποσό στη Δόξα Πειραιά για την μεταγραφή, με το οποίο αγόρασε ένα διαμέρισμα στο οποίο και στέγασε τότε τα γραφεία  της.
Στην Προοδευτική παρέμεινε οκτώ χρόνια με ιδιαίτερη επιτυχία μέχρι τα 24 χρόνια του, όταν το 1987 τον απέκτησε ο Αθηναϊκός, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε 1 χρόνο στη Β' Εθνική. Το 1988 πήρε μεταγραφή στον Ιωνικό Νίκαιας, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε ως βασικός τέσσερα χρόνια μέχρι το 1992, μετρώντας 104 συμμετοχές και 24 τέρματα, ενώ την περίοδο 1989-1990 τον βοήθησε να προβιβαστεί στην Α’ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του.  
Το 1992 επέστρεψε στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε επιπλέον δύο χρόνια. Το 1994 αποκτήθηκε από τον Πανελευσινιακό και το 1995 από τον Ατρόμητο Αθηνών. Το 1996 αποκτήθηκε από τη Χαλκηδόνα, με την φανέλα της οποίας αγωνίστηκε 3 χρονιές κατακτώντας το 1996-97 το πρωτάθλημα Πειραιά και την άνοδο στην Δ' Εθνική, το 1997-98 το Κύπελλο Πειραιά και το 1998-99 κατέκτησε το τρεμπλ (Κύπελλο Πειραιά, Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών και πρωτάθλημα 2ου ομίλου Δ' Εθνικής), κερδίζοντας έτσι την άνοδο στη Γ' Εθνική. 
Το 1999 μεταγράφηκε στην Αγία Ελεούσα, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Αθηνών και κατέκτησε το πρωτάθλημα Β' Ομίλου, έχοντας σκοράρει 10 τέρματα. Επίσης με προσωπικό του τέρμα, η ομάδα επικράτησε του Γ.Σ. Αγίων Αναργύρων (πρωταθλητής Α' Ομίλου) και αναδείχθηκε υπερπρωταθλήτρια Αθηνών. Κατόπιν, μέσω των μπαράζ ανόδου κέρδισε και την άνοδο στην Δ' Εθνική. 
Στη συνέχεια, το καλοκαίρι του 2000 μεταπήδησε στον Ερμή Κορυδαλλού, με τη φανέλα του οποίου κατέκτησε το πρωτάθλημα Πειραιά και μέσω αγώνων μπαράζ κέρδισε την άνοδο στην Δ' Εθνική, τερματίζοντας την καριέρα του το 2002.

Προπονητική καριέρα

Η προπονητική του καριέρα ξεκίνησε όπως και η ποδοσφαιρική, κυρίως από τα γήπεδα του Πειραιά. Ανάμεσα στις ομάδες που ανέλαβε συμπεριλαμβανομένου και της Προοδευτικής, ήταν οι Άρης Αμφιάλης, Μανδραϊκός, Αστέρας Μαγούλας, Α.Ο. Ζευγολατιού, Περαμαϊκός, Πανελευσινιακός, Βύζας Μεγάρων, καθώς επίσης και στον Αετό Κορυδαλλού. Τον Ιανουάριο του 2018 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Ατρομήτου Πειραιώς, και τον Οκτώβριο του 2018 την τεχνική ηγεσία του Αίαντα Σαλαμίνας.
Γυμναστικός Σύλλογος «Ο Κόροιβος»

Ίδρυση

Ο Γυμναστικός Σύλλογος «Ο Κόροιβος» ιδρύθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1898 ύστερα από γενική συνέλευση στο αναγνωστήριο «Ομόνοια». Την ιδέα είχε συλλάβει ο σχολάρχης της πόλης Τηλέμαχος Καλλονάς. Πρώτος πρόεδρος του συλλόγου ήταν ο γιατρός Ηλίας Μαλιώτης. Με παραχώρηση γης από τη μητρόπολη Πάφου, ο σύλλογος προχώρησε στη δημιουργία γυμναστηρίου, τα εγκαίνια του οποίου πραγματοποιήθηκαν το Μάρτιο του 1899 με τη διοργάνωση αγώνων στίβου και την υποστήριξη των αρχών της πόλης και της εκκλησίας.
Με την πάροδο των χρόνων η δραστηριότητα του ΓΣΚ ατόνησε και στη συνέχεια ο σύλλογος περιήλθε σε κατάσταση παρακμής. Ως αποτέλεσμα, το 1932, δημιουργήθηκε νέος γυμναστικός σύλλογος στην πόλη, ο Γυμναστικός Σύλλογος «Κινύρας». Το 1948 ο Γυμναστικός Σύλλογος «Κινύρας» αποκλείστηκε από τις αθλητικές διοργανώσεις με απόφαση της Τοπικής Επιτροπής ΣΕΓΑΣ Κύπρου. Ταυτόχρονα επανιδρύθηκε από τον Δήμαρχο Πάφου Χριστόδουλο Γαλατόπουλο ο Γυμναστικός Σύλλογος «Κόροιβος» ο οποίος πήρε τη θέση του Γυμναστικού Συλλόγου «Κινύρα».

Έδρα

Έδρα του συλλόγου ήταν το Στάδιο ΓΣ Κόροιβος και στη συνέχεια το Παφιακό Στάδιο.
Σεφτσέτ Βερλάτσι

Βιογραφία

Το 1922, ο Βερλάτσι ήταν ο μεγαλύτερος γαιοκτήμονας της Αλβανίας. Ήταν ηγέτης του Προοδευτικού Κόμματος, του μεγαλύτερου συντηρητικού κόμματος στην Αλβανία, το οποίο αντιδρούσε σθεναρά σε οποιαδήποτε αγροτική μεταρρύθμιση που μείωνε την περιουσία των γαιοκτημόνων. Στο Προοδευτικό Κόμμα συμμετείχαν ως μέλη του και φύλαρχοι της βόρειας Αλβανίας και σημαίνοντες μουσουλμάνοι γαιοκτήμονες. 
Στα τέλη του 1922, ο Αχμέτ Ζόγου αρραβωνιάστηκε την κόρη του Βερλάτσι, κερδίζοντας την υποστήριξή του και τη θέση του πρωθυπουργού. 
Στις αρχές του 1924, ο Ζόγου αναγκάστηκε να παραχωρήσει τη θέση του πρωθυπουργού στον Βερλάτσι εξαιτίας ενός οικονομικού σκανδάλου και μιας απόπειρας δολοφονίας στην οποία ο Ζόγου τραυματίστηκε. Ο Βερλάτσι ανέλαβε τη θέση στις 5 Μαρτίου 1924 (ορισμένες πηγές αναφέρουν άλλες ημερομηνίες τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο). Ο Βερλάτσι έμεινε στη θέση του Πρωθυπουργού έως τις 2 Ιουνίου (ή 10 Ιουνίου) και στη συνέχεια διέφυγε στην Ιταλία. Κατά τη διάρκεια του επακόλουθου καθεστώτος του Φαν Νόλι, ειδικό δικαστήριο που σύστησε η κυβέρνηση καταδίκασε τον Βερλάτσι σε θάνατο ερήμην μαζί με την κατάσχεση ολόκληρης της περιουσίας του. 
Όταν ο Ζόγου στέφθηκε βασιλιάς το 1928, αμέσως έσπασε τον αρραβώνα του με την κόρη του Βερλάτσι. Έτσι, ο Βερλάτσι έγινε θανάσιμος εχθρός του βασιλιά Ζογ. 
Στις 12 Απριλίου 1939, μετά την ιταλική εισβολή στην Αλβανία, ο Βερλάτσι έγινε πρωθυπουργός της κυβέρνησης της Αλβανίας που σχηματίστηκε υπό την ιταλική κατοχή. Από τις 12 Απριλίου έως τις 16 Απριλίου (έως ότου ο βασιλιάς της Βίκτορας Εμμανουήλ Γ΄ αποδέχτηκε το αλβανικό στέμα), ο Βερλάτσι ήταν αρχηγός του κράτους. Ο Βερλάτσι ονομάστηκε επίσης γερουσιαστής του βασιλείου της Ιταλίας από τον βασιλιά Βίκτορα Εμμανουήλ Γ΄. 
Ο Βερλάτσι υποστήριξε τις διεκδικήσεις της Αλβανίας σε περιοχές κατοικούμενες από Αλβανούς σε Γιουγκοσλαβία και Ελλάδα. 
Στις 28 Νοεμβρίου 1939, στα Τίρανα, υπήρξε μια αντι-ιταλική, αντιφασιστική και αντικυβερνητική διαδήλωση, μαζί με απεργία εργαζομένων σε βιομηχανίες και μεταφορές. 
Ο Βερλάτσι παρέμεινε επικεφαλής της κυβέρνησης μέχρι τις 4 Δεκεμβρίου (άλλες πηγές αναφέρονται στις 10 Νοεμβρίου ή στις 3 Δεκεμβρίου) 1941. 
Πέθανε το 1946 στη Ζυρίχη της Ελβετίας και τάφηκε στο Προτεσταντικό Νεκροταφείο στη Ρώμη.
Κυβέρνηση Ίβιτσα Ντάτσιτς 2012

Η Κυβέρνηση του Ίβιτσα Ντάτσιτς ήταν κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Σερβίας η οποία σχηματίστηκε στις 27 Ιουλίου 2012 κι αντικαταστάθηκε το 2014 από την Κυβέρνηση Αλεξάνταρ Βούτσιτς 2014.
Κατερίνα Μπρεσκόφσκι

Επαναστατική ζωή

Έφυγε από το σπίτι της σε ηλικία 26 ετών για να ενταχθεί στους οπαδούς του αναρχικού Μιχαήλ Μπακούνιν στο Κίεβο. Σαν επαναστάτρια Ναρόντνικ, φυλακίστηκε το 1874 στην Κατόργκα και εξορίστηκε στην Σιβηρία το 1878, κατά την οποία της πήρε συνέντευξη ο Τζόρτζ Κέναν, ένας δημοσιογράφος που εργαζόταν για το περιοδικό Century, μαζί με τον καλλιτέχνη Τζορτζ Α. Φροστ, ο Κέναν αργότερα θα πει: “Όλα τα πρότυπά μου για το θάρρος, τη γενναιότητα, και την ηρωική αυτοθυσία έχουν φτάσει στο ανώτατο σημείο για πάντα, και έφτασαν από το χέρι μιας γυναίκας”. Μετά την απελευθέρωσή της το 1896, δημιούργησε μια Σοσιαλ-Επαναστατική ομάδα και βοήθησε να οργανωθεί το Σοσιαλ-Επαναστατικό Κόμμα το 1901.
Διέφυγε στην Ελβετία και στις ΗΠΑ το 1900. Μετά την επιστροφή της στην Αυτοκρατορική Ρωσία το 1905, συνελήφθη και εξορίστηκε πάλι στην Σιβηρία. Μετά την Φεβρουαριανή Επανάσταση του 1917, οι πολιτικοί κρατούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι, και στην Μπρεσκόφσκι δόθηκε θέση στην κυβέρνηση του Αλέξανδρου Κερένσκι. Όταν οι Μπολσεβίκοι οργάνωσαν την Οκτωβριανή Επανάσταση, η Μπρεσκόφσκι αναγκάστηκε και πάλι να φύγει. Απεβίωσε στην Τσεχοσλοβακία.
Ο γιός της Νικολάι Μπρέσκο-Μπρεσκόφσκι έγινε συγγραφέας.
Οικογένεια Καλλιφρονά

Στοιχεία

Η πρώτη αναφορά για την οικογένεια Καλλιφρονά ανάγεται στον 13ο αιώνα. Ο Μιχαήλ Καλοφρενάς, βυζαντινός βιβλιογράφος, θεωρείται ότι ήταν πρόγονος της οικογένειας. Μετεπαναστατικά τα μέλη αυτής διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην ελληνική πολιτική ζωή ενώ κατείχαν σημαντικές εκτάσεις στην Αθήνα.
Το οικογενειακό μνήμα βρίσκεται στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Πηγή Κιλκίς

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Η Πηγή βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Πάικο, δυτικά του Αξιού ποταμού και νότια του παραπόταμού του Μέγα Ρέμα (Κοτζά Ντερέ). Απέχει 75 χλμ. ΒΔ. της Θεσσαλονίκης, 5,5 χλμ. ΒΔ. της Αξιούπολης και 14 χλμ. από τα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία (τελωνείο Ευζώνων). Κατοικείται στη πλειοψηφία του, από πρόσφυγες Ποντιακής καταγωγής, λίγες οικογένειες Θρακιωτών, Βλάχων και γηγενών Μακεδόνων. Ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να περπατήσει στο καταπράσινο βουνό, δίπλα στο Μέγα Ρέμα, να κολυμπήσει στον καταρράκτη και να θαυμάσει την θέα στη Λίμνη Μεταλλείου. Το πολύ καλής ποιότητας νερό, το οποίο ρέει άφθονο από δύο κεντρικές βρύσες στην είσοδο και στην πλατεία του χωριού, είναι πόλος έλξης πολλών κατοίκων της γύρω περιοχής.

Ιστορία

Ανάμεσα στην Πηγή και την Αξιούπολη, στη τοποθεσία "Μπαϊρια", έχει βρεθεί νεκροταφείο της εποχής σιδήρου και των πρώιμων αρχαϊκών χρόνων με σημαντικά ευρήματα. Για το λόγο αυτό η τοποθεσία από το 1994 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος.

Διοικητικά

Η παλιά ονομασία του χωριού, μέχρι το 1921, ήταν Ίσβορο και ανήκε διαδοχικά στο νομό Θεσσαλονίκης και Πέλλης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αξιούπολη, αποτελεί τη δημοτική κοινότητα Αξιούπολης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αξιούπολης του Δήμου Παιονίας της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 152 κατοίκους.
Free Pascal

Ο μεταγλωττιστής Free Pascal είναι ένας μεταγλωττιστής για τις γλώσσες Pascal και Object Pascal. Είναι ελεύθερο λογισμικό και διανέμεται με την Γενική Άδεια Δημόσιας Χρήσης GNU. Έχει τη δική του διάλεκτο για την Object Pascal, αλλά υποστηρίζει, σε μεγάλο βαθμό, τις διαλέκτους αρκετών άλλων εκδόσεων της Pascal.

Ιστορικό

Η ανάπτυξη του μεταγλωττιστή ξεκίνησε όταν η Borland ανακοίνωσε ότι θα σταματήσει την ανάπτυξη της Borland Pascal για περιβάλλον DOS (MS-DOS και IBM PC DOS) μετά την έκδοση 7 και θα συνεχίσει μόνο για περιβάλλον Windows.
Ο φοιτητής Florian Paul Klämpfl άρχισε να αναπτύσσει έναν μεταγλωττιστή για τη γλώσσα. Ο αρχικός μεταγλωττιστής ήταν ένα εκτελέσιμο αρχείο γραμμένο σε Turbo Pascal που δημιουργούσε κώδικα για 16μπιτο περιβάλλον. Αργότερα εξελίχθηκε σε μεταγλωττιστή που μπορούσε να μεταγλωττίσει τον εαυτό του για 32μπιτο περιβάλλον.
Ο μεταγλωττιστής δημοσιεύτηκε στο Διαδίκτυο και αργότερα μεταφέρθηκε σε περιβάλλον Linux από τον Michael van Canneyt περίπου πέντε χρόνια πριν η Borland κάνει διαθέσιμο το Kylix.
Μετά την έκδοση 0.99.5 ξεκίνησε η υποστήριξη και άλλων διαλέκτων πέρα από την Turbo Pascal.
Στην έκδοση 0.99.8 ξεκίνησε την υποστήριξη για την πλατφόρμα Win32.
Στις εκδόσεις 1.0.x έγινε προσπάθεια υποστήριξης της αρχιτεκτονικής 68k της Motorola και δημιουργήθηκαν διάφορες σταθερές εκδόσεις για 68k λειτουργικά συστήματα *nix και AmigaOS. Η διαφορετική φιλοσοφία που έχουν τα περιβάλλοντα αυτά έκανε δύσκολη τη συνέχιση της ανάπτυξης πάνω στα ίδια μοτίβα κι έτσι οι εκδόσεις 1.1.x αποσπάστηκαν από το βασικό πυρήνα το Δεκέμβριο του 1999.
Στο τέλος του 2003 παρουσιάστηκε μια λειτουργική μορφή για την αρχιτεκτονική του PowerPC. Ακολούθησε η προσθήκη της υποστήριξης του ARM, το καλοκαίρι του 2004, του SPARC το φθινόπωρο του ίδιου έτους. Η υποστήριξη του x86-64-AMD64 έκανε διαθέσιμο τον μεταγλωττιστή σε 64μπιτα περιβάλλοντα.
142 Πολάνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Πολάνας είναι 55,3 km. Η μάζα της εκτιμάται σε 180 τρισεκατομμύρια τόνους και η πυκνότητά της σε 2,0 gr/cm³. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Πολάνας εκτιμάται σε 1,55 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 632 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 29,2 m/sec (105 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Πολάνας είναι F (ανθρακούχος, υπότυπος του C) και το γεωμετρικό της άλβεδο 0,047. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 94 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Πολάνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 46 λεπτά.
Γουλιέλμος ντε Βαλένς του Πέμμπροκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Βαλένς (κοντά στο Λουζινιάν) του Πουατιέ. Ήταν ο πέμπτος γιος του Ούγου Ι΄ κυρίου του Λουζινιάν & Ε΄ του Λα Μαρς και της Ισαβέλλας των Ταϊλεφέρ, κόρης του Αϋμέρ κόμη του Ανγκουλέμ. Η Ισαβέλλα ήταν χήρα του Ιωάννη της Αγγλίας και μητέρα του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας.
Η Γαλλική εισβολή στο Πουατιέ το 1246 δημιούργησε δυσκολίες στον Οίκο του, έτσι με τους αδελφούς του Αϋμέρ ντε Βαλένς και Γκυ αποδέχθηκαν την πρόσκληση του Ερρίκου Γ΄ να έλθουν στην Αγγλία. Πράγματι ο βασιλιάς βρήκε σημαίνουσες θέσεις για όλους. Ο Γουλιέλμος σύντομα νυμφεύτηκε την Ιωάννα ντε Μυνσενζί κληρονόμο μεγάλης περιουσίας. Ήταν το μόνο τέκνο του Βαρίν ντε Μυνσενζί και της Ιωάννας Μάρσαλ (κόρης του Γουλιέλμου Μάρσαλ κόμη του Πέμμπροκ και της Ισαβέλλας ντε Κλάρε από τον Οίκο της Νορμανδίας).