google/wiki40b huggingface dataset:
Γκάι Σεμπάστιαν

Βιογραφία

Ο Guy Sebastian γεννήθηκε στο Klang του Selangor, στη Μαλαισία στις 26 Οκτωβρίου 1981. Ο πατέρας του Ιβάν γεννήθηκε επίσης στη Μαλαισία και είναι εθνοτικός Μαλαισιανός Ινδιάνος καταγωγής Ταμίλ και κυνηγόσκυλα καταγωγής με απομακρυσμένες αποικιακές πορτογαλικές ρίζες, ενώ η μητέρα του Nellie είναι εθνικός Ευρασιατικός Αγγλική και πορτογαλική καταγωγή και μεγάλωσε στην Ινδία. Συναντήθηκαν ενώ ο Ιβάν μελετούσε γεωλογία στην Ινδία και παντρεύτηκαν ένα χρόνο αργότερα. Ο Σεμπαστιάν είναι ο δεύτερος από τους τέσσερις γιους. Ο μεγαλύτερος αδερφός του Ollie γεννήθηκε στην Ινδία και οι μικρότεροι αδελφοί του Chris και Jeremy γεννήθηκαν στην Αυστραλία μετά την μετανάστευση της οικογένειας τους το 1988, όταν ήταν έξι χρονών. Ζούσαν στη Μελβούρνη, τη Βικτώρια για αρκετά χρόνια, πριν τελικά μετακομίσουν στην Αδελαΐδα της Νότιας Αυστραλίας λόγω του έργου του Ιβάν ως γεωλόγου.
Ως παιδί, ο Sebastian πήρε μαθήματα βιολιού. αργότερα θα μάθει να παίζει κιθάρα, τύμπανα και πιάνο, αν και δεν είχε καμία επίσημη εκπαίδευση σε αυτά τα άλλα μουσικά όργανα. Παρακολούθησε την εκκλησία του Paradise Community, μια εκκλησία του Assemblies of God και μια από τις μεγαλύτερες εκκλησίες στην Αυστραλία και έγινε ένας από τους κύριους τραγουδιστές της λατρείας τους. Επίσης, τραγουδούσε με τους συναδέλφους Planetshakers της Ένωσης Εκκλησιαστικών Εκπαιδευτηρίων Νεολαίας του Paradise, εκτελώντας τόσο ηγέτες όσο και εφεδρικά φωνητικά για τα συνέδρια και τα άλμπουμ του 2002 και του 2003. (Μετά τη νίκη του Αυστραλιανού Idol κατέγραψε δύο από τα άλμπουμ τους, το Adore το 2004 και το Set Me Free το 2005). Ο Sebastian παρακολούθησε το Βασιλικό Σχολείο Βαθμολογίας Βαπτιστών. Στη συνέχεια άρχισε σπουδές στην ιατρική ακτινοβολία στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Αυστραλίας, αλλά άφησε να ακολουθήσει μια καριέρα στη μουσική. Δίδαξε φωνητικά στο Temple Christian College και σε άλλα γυμνάσια, ενώ εργάστηκε επίσης ως μηχανικός καταγραφής και μελετώντας την Τεχνολογία της Μουσικής στη Σχολή Μουσικής του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας.
Επενδύσεις σε εμπορεύματα

Οι επενδύσεις σε εμπορεύματα (αγγλικά: Commodities) είναι κλάδος των εναλλακτικών επενδύσεων και αφορά τοποθέτηση σε  προϊόντα  του πρωτογενούς τομέα, όπως καύσιμα, μέταλλα και αγροτικά προϊόντα.  Πρόκειται για ένα κομμάτι των Χρηματοοικονομικών Αγορών, όπου έρχονται σε επαφή διαφορετικών ειδών συμβαλλόμενοι.  Εταιρίες των οποίων η δραστηριότητα έχει άμεση σχέση με το υποκείμενο εμπόρευμα, κερδοσκόποι που βρίσκουν ευκαιρίες στις τιμές των εμπορευμάτων για να έχουν κέρδη από την αγοραπωλησία τους, επενδυτές που έχουν στόχο την εξισορροπητική κερδοσκοπία, γνωστή ως arbitrage, καθώς και επενδυτές που ευελπιστούν να αντισταθμίσουν κινδύνους από τα υπάρχοντα χαρτοφυλάκιά τους.  Η τοποθέτηση στην αγορά εμπορευμάτων, δεν απαιτεί οπωσδήποτε και την φυσική παραλαβή ή παράδοση κάποιας ποσότητας εμπορεύματος, αλλά μπορεί να γίνει μέσω χρηματικών διακανονισμών.
Κυβερνείο Ζάρκα

Το Κυβερνείο Ζάρκα (αραβικά محافظة الزرقاء, Muħāfazat az-Zarqāʔ, γνωστή ως εζ-Ζεργκά ή εζ-Ζέρ'α σε τοπικές διαλέκτους) είναι το τρίτο πολυπληθέστερο κυβερνείο στην Ιορδανία. Η πρωτεύουσα του κυβερνείου είναι η Ζάρκα, η οποία είναι η μεγαλύτερη πόλη στο κυβερνείο. Βρίσκεται 25 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας της Ιορδανίας Αμμάν. Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο κυβερνείο είναι η Ρουσέιφα.
Το Κυβερνείο Ζάρκα φιλοξενεί τις μεγαλύτερες στρατιωτικές και αεροπορικές βάσεις των ένοπλων δυνάμεων της Ιορδανίας.

Ιστορία

Οι περιοχές του Κυβερνείου Ζάρκα έχουν κατοικηθεί από την Εποχή του Χαλκού, με πιο σημαντικά το βασίλειο των Αμμωνιτών και τους Ναβαταίους, που κατασκεύασαν το φρούριο Κασρ αλ Χαλαμπάτ, το οποίο στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε ως φρούριο από τους Ρωμαίους και, στη συνέχεια, ως ένα ερημικά παλάτι των Ομαϋαδών.
Τα πιο σημαντικά ιστορικά μνημεία είναι τα ερημικά παλάτια των Ομαϋαδών όπως το Κασρ Άμρα, το οποίο είναι μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, το Κασρ αλ Χαλαμπάτ, το Κασρ Σαμπίμπ στο κέντρο της πόλης της Ζάρκα, καθώς και το Κάστρο του Αζράκ.
Μετά την κατασκευή του σιδηροδρόμου Χετζάζ από τους Οθωμανούς στις αρχές του 1900, η Ζάρκα έγινε ένας στρατηγικά σημαντικός κόμβος που συνέδεε τη Δαμασκό με την Μεδίνα, τις πόλεις που κατά μήκος αυτών αναπτύχθηκαν σιδηρόδρομοι. Αργότερα, η Ιορδανία Αραβική Λεγεώνα με αρχηγό τον Γκλουμπ Πασά είχε τις κύριες βάσεις στην Ζάρκα.

Γεωγραφία

Το κυβερνείο Ζάρκα συνορεύει με το κυβερνείο Μαφράκ στα βόρεια και βορειοανατολικά, με το κυβερνείο Αμμάν στα νότια και νοτιοδυτικά και με τα κυβερνεία Γέρασα και Μπάλκα στα δυτικά. Συνορεύει επίσης με την Σαουδική Αραβία στα νοτιοανατολικά.
Το μεγαλύτερο μέρος του κυβερνείου καλύπτεται από το Συριακό ερημικό οροπέδιο. Οι πυκνοκατοικημένες δυτικές περιοχές του κυβερνείου αποτελούν μέρος της λεκάνης του Ποταμού Ζάρκα. Οι δύο πόλεις Ζάρκα και Ρουσέιφα είναι η δεύτερη και η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη στην Ιορδανία αντίστοιχα.

Οικονομία

Λόγω της θέσης της, κοντά στις πυκνοκατοικημένες πόλεις της Ιορδανίας, το κυβερνείο Ζάρκα έχει το μεγαλύτερο αριθμό εργοστασίων στην Ιορδανία. Το μόνο διυλιστήριο πετρελαίου της χώρας βρίσκεται στην Ζάρκα.
Η αεροπορική βάση Μουαφάκ Σάλτι, η μεγαλύτερη της χώρας, βρίσκεται στο Άζρακ. Το κυβερνείο Ζάρκα φιλοξενεί τρία πανεπιστήμια, το Χασεμιτικό Πανεπιστήμιο, το Εφαρμοσμένο Πανεπιστήμιο της Αλ-Μπάλκα-Κολλέγιο Ζάρκα, και το Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο της Ζάρκα.
Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών 1929-31

Tο 1ο Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου διεξήχθη από τις 6 Οκτωβρίου 1929 έως τις 29 Νοεμβρίου 1931, όταν είχε ήδη ολοκληρωθεί μία ακόμα διοργάνωση, θεωρούμενη ως ανεπίσημη. Μετείχαν τέσσερις χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Ρουμανία.

Η διοργάνωση

Στο πρώτο Βαλκανικό Κύπελλο έλαβαν μέρος τα 4 από τα 6 (τότε) κράτη των Βαλκανίων, δεδομένου ότι δεν δήλωσαν συμμετοχή η Αλβανία και η Τουρκία. Σύμφωνα με το σύστημα διεξαγωγής, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν μεταξύ τους εντός και εκτός έδρας σε πρωτάθλημα ενιαίου ομίλου με βαθμολογία 2-1-0. Εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των συναντήσεων (συνολικά 12) και της τότε δυσκολίας στις μετακινήσεις, η διοργάνωση εξελίχθηκε με αργούς ρυθμούς και διήρκεσε περισσότερο από δύο χρόνια (26 σχεδόν μήνες). Την αγωνιστική περίοδο 1929-30 πραγματοποιήθηκαν μόνο 3 παιχνίδια, την επόμενη άλλα 7, το δε φθινόπωρο του 1931 τα εναπομείναντα 2. Πριν από τα τελευταία δύο παιχνίδια είχε ήδη τελεστεί ένα δεύτερο ανεπίσημο κύπελλο, το οποίο διεξήχθη με διαφορετικό σύστημα (μονοί αγώνες στη Σόφια της Βουλγαρίας).
Ως έδρες χρησιμοποιήθηκαν 5 βαλκανικές πόλεις και συγκεκριμένα η πρωτεύουσα της χώρας κάθε εθνικής: Βουκουρέστι, Βελιγράδι, Σόφια και Αθήνα (στο γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας), και το Ζάγκρεμπ όπου οι Γιουγκοσλάβοι υποδέχθηκαν τους Ρουμάνους.
Αθανάσιος Κωνσταντινόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Επί της κυβερνήσεως Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, διορίστηκε νομάρχης Δράμας & Καβάλας την 25.8.1922, διαδεχόμενος τον Δημήτριο Κρανιώτη. Υπηρέτησε τη θέση αυτή μέχρι την 14.11.1922.
Γκραν Πρι Ουγγαρίας 2018 (Φόρμουλα 1)

Αγώνας

Ο αγώνας διεξήχθει την Κυριακή 29 Ιουλίου 2018.
Αναστάσιος Μπέλλης Κουλίνας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αναστάσιος Μπέλλης ή Κουλίνας γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στα Λιβάδια Παιονίας της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς. Κατάγονταν από την παλιά οικογένεια Μπέλλη του κλάδου των Κουλιναίων ή Κολιναίων. Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα συγκρότησε ένοπλο σώμα και έδρασε στις περιοχές Πάικου, Παιονίας και Αλμωπίας κατά Οθωμανικών στρατιωτικών δυνάμεων, Βουλγαρικών ένοπλων ομάδων αλλά και κατά της Ρουμανικής προπαγάνδας που δρούσε στην περιοχή. Συνεργάστηκε κατά καιρούς με τους οπλαρχηγούς Γ. Κακουλίδη, Στέργιο Ναούμ και Νικόλαο Νέσιο.
Περγασή

Τοποθεσία των αρχαίων δήμων

Οι δύο δήμοι της Περγασής, ήταν δήμοι των Μεσογείων. Πιθανώς η τοποθεσία τους ήταν δυτικά ή βόρεια της Κηφισιάς. Σύμφωνα με αναφορά στην κωμωδία «Ιππείς» του Αριστοφάνη, οι ερευνητές πιστεύουν ότι η Περγασή βρισκόταν στο δρόμο από την Αθήνα προς τις Αφίδνες, μέσα στη σημερινή πόλη της Κηφισιάς, στην περιοχή της Χελιδονούς.
Η Περγασή διακρινόταν σε δύο οικισμούς: Την Καθύπερθεν Περγασή (Άνω Περγασή, αγγλικά: Upper Pergase‎) και την  Υπένερθεν Περγασή (Κάτω Περγασή, αγγλικά: Lower Pergase‎).
Γενικά η περιοχή της Περγασής δεν έχει επακριβώς ταυτιστεί. Μερικοί ερευνητές την τοποθετούν επίσης κοντά στη σημερινή Όμορφη Εκκλησιά της Αθήνας. Σύμφωνα με άλλους ερευνητές η ύπερθεν (Μονομάτι) και καθύπερθεν  Περγασή (Κάτω Κηφισιά) γειτόνευε στα δυτικά της με τις Αχαρνές.

Η συμμετοχή των δήμων στην αρχαία Βουλή

Οι δήμοι, την ύπαρξη των οποίων επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, είχαν την εξής συμμετοχή στη αρχαία Βουλή:
Ως δυο ξεχωριστοί δήμοι αρχικά της Ερεχθηίδας φυλής, ο δήμος “Καθύπερθεν Περγασής” (Άνω Περγασής) και ο δήμος της “Υπένερθεν Περγασής” (Κάτω Περγασής) συμμετείχαν με 2 βουλευτές αντίστοιχα ο καθένας στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). 
Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.). οι δύο προηγούμενοι δήμοι ή συνενώθηκαν σε έναν και ο νέος δήμος της ενιαίας πλέον Περγασής μεταφέρθηκε στην «μακεδονική» Αντιγονίδα φυλή ή παρέμειναν 2 δήμοι και ο μεν ένας, αυτός της Υπένερθεν Περγασής” (Κάτω Περγασής), παρέμεινε στην Ερεχθηίδα φυλή (με άγνωστο αριθμό βουλευτών) και ο άλλος, αυτός της “Καθύπερθεν Περγασής” (Άνω Περγασής), μεταφέρθηκε στην Αντιγονίδα φυλή, αντιπροσωπευόμενος από 3 βουλευτές στη Βουλή των 600. Την ίδια εκπροσώπηση, με 3 βουλευτές, είχε και κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.). Μετά την κατάργηση και διάλυση των «μακεδονικών φυλών» (Αντιγονίς και Δημητριάς) οι δήμοι ανήκαν και πάλι στην Ερεχθηίδα φυλή, για την επόμενη τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127), καθώς και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων και για τους δυο δήμους.

Προσωπικότητες από την Περγασή

Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο της Περγασής, όπως ο δικαστής Δημόδοκος ο Περγασεύς, η Δημοστράτη κόρη του Θεοτίμου κ.α.  Από τους πλέον γνωστούς ήταν και ο Αγνωνίδης, που γεννήθηκε τον τέταρτο αιώνα π.Χ., (πιθανόν είχε πολιτογραφηθεί σε έναν από τους 2 δήμους).
Σιν Φέιν

1918-1980

Στις γενικές εκλογές του 1918, το Σίν Φέιν κέρδισε 73 από τις 105 έδρες της Ιρλανδίας και τον Ιανουάριο του 1919 οι βουλευτές του συγκεντρώθηκαν στο Δουβλίνο και δημιούργησαν το κοινοβούλιο της Ιρλανδίας. Το κόμμα υποστήριξε την τρομοκρατική οργάνωση  ΙΡΑ κατά τη διάρκεια του πολέμου της Ιρλανδικής Ανεξαρτησίας και τα μέλη του κοινοβουλίου διαπραγματεύθηκαν την Αγγλο-ιρλανδική συνθήκη με τη βρετανική κυβέρνηση το 1921. Στις διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν το κόμμα χωρίστηκε λόγω της συνθήκης. Τα μέλη κατά της Συνθήκης, υπό την ηγεσία του Έιμαν ντε Βαλέρα, αποχώρησαν, ενώ τα μέλη υπέρ της Συνθήκης δημιούργησαν ένα νέο κόμμα,  Κοινωνία των Γαέλων (Cumann na nGaedheal), στις 27 Απριλίου 1923 σε συνάντηση στο Δουβλίνο, όπου οι αντιπρόσωποι συμφώνησαν για ένα συνταγματικό και πολιτικό πρόγραμμα. Το Cumann na nGaedheal ήταν η εθνικιστική πτέρυγα του Σιν Φέιν που σχηματίστηκε το 1900. Το κίνημα Cumann na nGaedheal, δημιουργήθηκε στις 27 Απριλίου 1923, όταν οι υπέρμαχοι της Αγγλοϊρλανδικής συνθήκης αναγνώρισαν την ανάγκη για να κερδίσουν τις εκλογές. Η Cumann na nGaedheal κυβερνησε το νέο Ιρλανδικό Ελεύθερο Κράτος για εννέα χρόνια και συνενώθηκε με δύο άλλες οργανώσεις για να σχηματίσει το  Fine Gael το 1933.

1980-2018

Από το 1983 έως το 2018, αρχηγός του Σιν Φέιν ήταν ο Τζέρι Άνταμς, όταν τον διαδέχθηκε η Μέρι Λου Μακντόναλντ. Σήμερα, στην Βόρεια Ιρλανδία, κατέχει τις 28 από τις 108 έδρες της Συνέλευσης της Βόρειας Ιρλανδίας (δεύτερο κόμμα), έχοντας 4 υπουργικές θέσεις, μεταξύ των οποίων και αυτή του Αναπληρωτή Πρώτου Υπουργού της Βόρειας Ιρλανδίας. Αντίθετα στην Κάτω Βουλή της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας (Dáil Éireann) είναι σήμερα  το μικρότερο κόμμα, κατέχοντας 4 από τις 166 έδρες, ενώ κατέχει και μια έδρα στην Ανω Βουλή (Seanad Éireann). Το Σιν Φέιν ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά-Βόρεια Πράσινη Αριστερά.
Θεραπεία των παθήσεων του αίματος με ακτινοβολία

Ιστορία

Η ενδοφλέβια εφαρμογή του λέιζερ στην θεραπεία των παθήσεων του αίματος αναπτύχθηκε πειραματικά από τους Ρώσους ερευνητές,  Meshalkin και  Sergievskiy, και παρουσιάστηκε σε κλινικές μελέτες το 1981. 
Αρχικά η μέθοδος ήταν εφαρμοσμένη στην θεραπεία των καρδιοαγγειακών διαμαρτιών.
Η θεραπεία του αίματος με λέιζερ πιστοποιήθηκε από την κυβέρνηση της Γερμανίας το 2005. Στα επόμενα δυο χρόνια, αυτή η μέθοδος καθιερώθηκε σε περισσότερα από 300 κέντρα στην Γερμανία, στην Αυστρία, στην Ελβετία, στην Ιταλία και στην Αυστραλία.

Ενδοφλέβια εφαρμογή

Η ενδοφλέβια ή η ενδοαγγειακή θεραπεία του αίματος με λέιζερ συνεπάγεται με τον in-vivo φωτισμό του αίματος ο οποίος τροφοδοτείται από λέιζερ χαμηλής ενέργειας ακτινοβολίας και παράγεται από το 1-3 mW  λέιζερ He-Ne με μήκος κύματος 638.8nm στην αγγειακή οδό, συνήθως σε τμήμα της φλέβας, υπό την προϋπόθεση πως οπωσδήποτε η θεραπευτική επίδραση θα κυκλοφορήσει δια μέσου του κυκλοφορικού συστήματος. Η δυνατότητα υλοποίησης της ενδοφλέβιας χρήσης του λέιζερ στην θεραπεία των παθήσεων του κυκλοφορικού συστήματος παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο American Heart Journal το 1982. Η τεχνική αναπτύχθηκε πρωταρχικά στην Ασία (περιλαμβάνεται η Ρωσία) και δεν χρησιμοποιείται εκτεταμένα σε άλλα μέρη του κόσμου. Η απαίτηση είναι να βελτιωθεί η ροή του αίματος και η ενεργητική μεταφορά, αλλά επειδή δεν είναι αντικείμενο των τυχαίων ελεγχόμενων δοκιμών, είναι θέμα για σκεπτικισμό. Ενώ κάποιοι υποστηρίζουν την ανοδική τάση της έρευνας πάνω στο θέμα, άλλοι υποστηρίζουν ότι είναι ανώφελο.
Η υπεριώδης ακτινοβολία που κατευθύνεται προς το αίμα,  προϋποθέτει τρεχούμενο αίμα εκτός των φλεβών και ακτινοβολία εξωτερικά του σώματος. Αν και έχει συμβάλει θετικά σαν θεραπεία του καρκίνου, το 1952 σε ανασκόπηση στο Journal of the American Medical Association και σε άλλες ανασκοπήσεις στην American Cancer Society το 1970 συμπέραναν πως η θεραπεία ήταν αναποτελεσματική. Ο Stephen Barrett, γράφοντας για το Quackwatch, συντάσσει την εφαρμογή της υπεριώδους ακτινοβολίας για την θεραπεία των παθήσεων του αίματος να είναι αμφισβητήσιμη θεραπεία.

Ενδορρινική εφαρμογή

Η ενδορρινική εφαρμογή της ακτινοβολίας για παθήσεις του αίματος συνεπάγεται με την μην-εισβολή της ακτινοβολίας στην ρινική κοιλότητα με την εισαγωγή ενός μικρού φωτεινού διόδου (συνήθως στην ερυθρή περιοχή του φάσματος του ορατού φώτος είτε από τον λέιζερ χαμηλής έντασης είτε την κανονική ερυθρή ακτινοβολία) για τον φωτισμό των τοιχωμάτων της ρινικής κοιλότητας. Το δίκτυο που σχηματίζουν τα μικρά αιμοφόρα αγγεία στην ρινική κοιλότητα δέχονται την εξωτερική διέγερση η οποία μετά κυκλοφορεί στο κυκλοφορικό σύστημα του σώματος.

Διαδερματική εφαρμογή

Η διαδερματική θεραπεία απευθύνεται από το λέιζερ στο άθικτο δέρμα σε περιοχή με μεγάλο αριθμό αιμοφόρων αγγείων (όπως το αντιβράχιο). Επειδή η λειτουργία του δέρματος είναι ως φραγμός του αίματος, για αυτό η ισχύς του λέιζερ είναι συχνά η ενίσχυση της αντιστάθμισης.
Γιόχαν Άουγκουστ Μπρίνελ

Βιογραφία

Ο Μπρίνελ γεννήθηκε στο Μπρινγκέτοφτ (Bringetofta) της Σουηδίας, στις 19 Ιουνίου του 1849, γιος του αγρότη Johannes Mansson και της Katarina Jonasdotter. Ο Μπρίνελ αποφοίτησε το 1871 από την τεχνική σχολή του Boras. Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του το 1875, ως μηχανικός στα σιδηρουργεία του Lesjöfors και το 1882 έγινε αρχιμηχανικός στα μεγάλα σιδηρουργεία της Φαγκέρστα (Fagersta Ironworks), όπου και έγινε η κύρια επιστημονική του εργασία στη μεταλλουργία και τη μεταλλογραφία. Το 1880 παντεύεται την Selma Nilsson. Το 1903 έγινε επικεφαλής μηχανικός στη Jernkontoret, τη Σουηδική Ένωση Ironmasters και παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι το 1914. Εξελέγη μέλος της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών το 1902 και της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Μηχανικών Επιστημών το 1919. Πέθανε στις 17 Νοεμβρίου του 1925 στη Στοκχόλμη.

Δοκιμή σκληρότητας Μπρίνελ

Είναι γνωστός σήμερα για τη δοκιμή σκληρότητας Μπρίνελ, την οποία επινόησε κατά την διάρκεια της εργασίας του στα σιδηρουργεία της Φαγκέρστα  και την παρουσίασε το 1900, στην έκθεση του Παρισιού. Στη δοκιμή αυτή, μία σφαίρα σφυρήλατου χάλυβα ή καρβιδίου του βολφραμίου με διάμετρο 10 χιλιοστών πιέζεται στην επιφάνεια του προς δοκιμή υλικού, με ένα φορτίο 3000 κιλών για συγκεκριμένο χρόνο. Το βάθος στο οποίο η σφαίρα διεισδύει (ή το αποτύπωμα που αφήνει σε τετραγωνικά χιλιοστά) στην επιφάνεια του υλικού είναι ένδειξη του Αριθμού Σκληρότητας Μπρίνελ (Brinell Hardness Number), ο οποίος υπολογίζεται βάση της "κλίμακας Μπρίνελ" και είναι συνάρτηση της διαμέτρου της σφαίρας και της επιφάνειας του αποτυπώματος (ή του βάθους) της διείσδυσης. Είναι μια γρήγορη, μη καταστρεπτική (εκτός από το μικρό μέρος της επιφάνειας που δοκιμάζεται) μέθοδος καθορισμού της σκληρότητας των μετάλλων. Με μικρές παραλλαγές (διαφορετικό φορτίο, διάμετρος σφαίρας, χρόνος πίεσης, κλπ), η μέθοδος αυτή παραμένει σε ευρεία χρήση μέχρι σήμερα. Η δοκιμή Μπρίνελ συγκαταλέγεται στις στατικές δοκιμές διείσδυσης (static identation test).
Τεοντύλ Ντεβεριά

Βιογραφία

Γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1831 στο Παρίσι. Έγινε μέλος του Ινστιτούτου της Αλεξάνδρειας και διεύθυνε αρκετές αρχαιολογικές ανασκαφές στην Αίγυπτο. Έγινε μέλος του Αιγυπτιακού Ινστιτούτου το 1855 και διορίστηκε βοηθός συντηρητού στο Μουσείο του Λούβρου το 1860. Εκεί αφοσιώθηκε στην μελέτη των αρχαίων παπύρων για πολλά χρόνια. Απεβίωσε στις 25 Ιανουαρίου του 1871 στην γενέτειρά του.
Κισελιόφσκ

Διοικητικές και δημοτικής κατάστασης

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Κισελιόφσκ μαζί με πέντε αγροτικές περιοχές ενσωματώνονται στην Πόλη υπό την Δικαιοδοσίας της Περιφέρειας του Κισελιόφσκ, διοικητική μονάδα με καθεστώς ίσο με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η Πόλη υπό την Δικαιοδοσίας της Περιφέρειας του Κισελιόφσκ έχει ενσωματωθεί ως Αστικό Οκρούγκ Κισελιόφσκι.
Ιταλική Σχολή των αδελφών Λειχούδη

Η Ιταλική Σχολή ήταν εκπαιδευτικό ίδρυμα που ίδρυσαν οι Σωφρόνιος Λειχούδης και Ιωαννίκος Λειχούδης τον 17ο αιώνα στη Μόσχα

Περιστατικά ίδρυσης της Σχολής

Τον Μάρτιο του 1697 οι αδελφοί Λειχούδη έπρεπε να διδάσκουν ιταλικά στους μαθητές της Ακαδημίας,βάσει μιας διαταγής της ρωσικής κυβέρνησης. Αλλά αυτό δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Δύο μήνες αργότερα ακολούθησε νέα διαταγή,η οποία αποτέλεσε τη βάση για την ίδρυση μιας άλλαης ανεξάρτητης σχολής της ιταλικής γλώσσας με τους δικούς της μαθητές. Έτσι η σχολή συστήθηκε στις 15 Μαΐου 1697. Ήταν το πρώτο εκπαιδευτικό ίδρυμα το οποίο δεν ήταν υπό την πατριαρχική αρμοδιότητα, αλλά στην αρμοδιότητα του κράτους, του υπουργείου υπαλλήλων. Η ίδρυση στη Μόσχα ενός σχολέιου για τη μάθηση της ιταλικής γλώσσας είχε ως αιτία της στρατιωτικά, πολιτικά, και επιστημονικά ενδιαφέροντα του κράτους. Επίσης οι Ρωσοτουρκικές συγκρούσεις έσπρωχναν τη Ρωσία προς τη Βενετία και για τις μεταξύ τους διαπραγματεύσεις απαιτούνταν διπλωμάτες με γνώση της Ιταλικής γλώσσας. Τέλος ήταν γνωστή η πρόοδος των επιστημών στα ιταλικα γράμματα,στη χημεία και στη ναυτική τέχνη και έπρεπε να μεταφραστούν τα αντίστοιχα έργα στην ρωσική γλώσσσα

Οικονομική κατάσταση

Η χρηματοδότηση της σχολής πραγματοποιείται από το κράτος. Όμως τα χρήματα για τη σχολή δεν χορηγούνταν τακτικά: μισθοί δασκάλων, μαθητών,τα χρήματα για ξύλα, ενώ η επιδότηση περιοριζόταν μόνο για τους φτωχούς.

Διδάσκοντες και μαθητές

Οι μοναδικοί δάσκαλοι του ιδρύματος ήταν οι Σωφρόνιος Λειχούδης και Ιωαννίκος Λειχούδης Μεταξύ των μαθητών ήταν τέκνα αρχόντων,αριστοκρατών της Μόσχας,γραφειοκρατών, πλούσιων εμπόρων,εκκλησιαστικών προσώπων,μερικοί στρατιώτες του συντάγματος Σεμιόνοβσκι. Η πρώτη εγγραφή έγινε στις 15 Μαΐου 1697 από 55 άτομακαι η δεύτερη στις 12 Νοεμβρίου από 115 άτομα. Στην πραγματικότητα οαριθμός των μαθητών ήταν πιο μικρός: από τους 55 που εγγράφτηκαν φοοιτούσαν μόνο οι 12. Φαίνεται απως η ανάγκη εκμάθησης της ιταλικής γλώσσας δεν είχε βρει απήχηση μεταξύ των εμπόρων, αριστοκρατών και ευγενών. Κυρίως επικαλούνταν λόγους υγείας και την ηλικία για να αρνηθούν.

Διδακτικά βιβλία

Ελάχιστες είναι οι αναφορές σχετικά με τα συγγράμματα: έχουμε μία μνεία σχετικά με ένα αναγκαίο σύγγραμμα, το Lementar που αντιστοιχεί σε ένα εγχειρίδιο στοιχειώδους εκπαίδευσης της ιταλικής γλώσσας.
ΕΡΤ Αιγαίου

Ιστορία

Ιδρύθηκε το Φεβρουάριο του 1989, ως ΕΡΑ Αιγαίου, και στεγάζεται μέχρι και σήμερα σ’ ένα νεοκλασικό κτίριο στη Μυτιλήνη. Η ΕΡΤ Αιγαίου είναι ο τελευταίος περιφερειακός ραδιοφωνικός σταθμός που δημιούργησε η ΕΡΤ και έχει τον πιο σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό από όλους τους περιφερειακούς σταθμούς της.
Στην αρχή της λειτουργίας του ο σταθμός κάλυπτε ολόκληρο το Αιγαίο με δύο κύριους πομπούς: έναν στο όρος Όλυμπος της Λέσβου (συχνότητα 104.4 ΜHz) και έναν στην Σαντορίνη (συχνότητα 93.3 ΜHz).
Από τις 1 Ιουλίου 1998, στα πλαίσια αναδιάταξης των Ραδιοφωνικών σταθμών με βάση τις γεωγραφικές περιφέρειες της χώρας, η ΕΡΤ Αιγαίου καλύπτει μόνο την περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, δηλαδή τους Νομούς Λέσβου, Χίου και Σάμου.
Στις 11 Ιουνίου του 2013 η κυβέρνηση ανακοίνωσε το κλείσιμο της ΕΡΤ. Ωστόσο, παρά το κλείσιμο, o σταθμός συνέχιζε κανονικά την λειτουργία του. Στις 28 Απριλίου 2015 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία έγινε στις 11 Ιουνίου 2015, δύο χρόνια μετά το μαύρο, κι έτσι έγινε η επανέναρξή της, με όλες σχεδόν τις δομές της, συμπεριλαμβανομένη και η ΕΡΑ Αιγαίου αλλάζοντας το όνομά της σε ΕΡΤ Αιγαίου.

Πρόγραμμα

Το πρόγραμμα του σταθμού εκπέμπεται μέσω ενός κύριου πομπού που βρίσκεται στο όρος Όλυμπος της Λέσβου. Η λειτουργία του υποστηρίζεται από τους αναμεταδότες του σταθμού που είναι τοποθετημένοι σε διάφορα σημεία του Βορειοανατολικού Αιγαίου καλύπτοντας έτσι όλη την περιοχή.
Η ΕΡΤ Αιγαίου δεν καλύπτει μόνο ειδησεογραφικά την περιοχή στην οποία εκπέμπει αλλά προσπαθεί να κάνει παρεμβάσεις στις τοπικές κοινωνίες ποικιλόμορφα (είτε με εκδηλώσεις που διοργανώνει, είτε να βρεθεί αρωγός σε σημαντικές πρωτοβουλίες).
Από το 1998 η ΕΡΤ Αιγαίου εκπέμπει σε όλο τον κόσμο μέσω διαδικτύου. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο σταθμός είναι ο πρώτος στο Αιγαίο και από τους πρώτους στην Ελλάδα που το πρόγραμμα του μεταδίδεται ζωντανά 24 ώρες το 24ωρο μέσω διαδικτύου.
Σημαία της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Τουρκμενίας

Ιστορικό

Κατά τη δεκαετία του 1920 και 1930, η σημαία ήταν κόκκινη με ένα μεγάλο σφυροδρέπανο στη πάνω αριστερή γωνία, ίδια με τη σημαία της Σοβιετικής Ένωσης. Κατά το 1940 και το 1953, η σημαία είχε πιο ανοιχτό χρώμα και έγραφε με Κυριλλικούς χαρακτήρες ТССР (TSSR). Παλιότερα, η σημαία ήταν παρόμοια, αλλά με Λατινικούς χαρακτήρες.
Στις 26 Σεπτεμβρίου του 1973, το Προεδρείο της Ανωτάτης Σοβιέτ της ΣΣΔ Τουρκμενίας τροποποίησε τη σημαία. Η θέση του σφυροδρέπανου και του αστεριού μετακινήθηκε πιο κοντά στον πόλο της σημαίας.
Από την ανεξαρτησία του Τουρκμενιστάν το 1991 και την υιοθέτηση μιας νέας σημαίας στις 19 Φεβρουαρίου του 1992, η σημαία παρέμεινε ως η εθνική σημαία της χώρας.
Αλβέρτος Ε΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Ε΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ και της Μπεάτα των Χάγκεν, κόρης του Γκούντσελιν ΣΤ΄ κόμη του Σβερίν.
Το 1370 απεβίωσε σε ηλικία π. 35 ετών, άτεκνος. Τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Έρικ Γ΄ ως δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1366 την Αικατερίνη του Μεκλεμβούργου, κόρη του Νικολάου Γ΄ κυρίου του Βέρλε-Γκύστροβ· δεν απέκτησαν απογόνους.