Ρεφλεξολογία

Ιστορική αναδρομή

Το 1913 ο Αμερικανός χειρουργός ΩΡΛ Δρ. William Fitzgerald, εισήγαγε τον όρο 'θεραπεία ζωνών'. Λίγα χρόνια μετά, γύρω στο 1930, η Eunice Ingham δημιούργησε τους πρώτους "ρεφλεξολογικούς χάρτες" και εισήγαγε τον όρο «Ρεφλεξολογία».
Η αρχαιότερη καταγραφή εφαρμογής πιέσεων στα άκρα με σκοπό την θετική επίδραση στο σώμα βρίσκεται στο βιβλίο De Medicina Libri octo, του Aulus Cornelius Celsus. Επηρεασμένος από τους Έλληνες ιατρούς της εποχής γράφει,"Πολύ πιο συχνά, ωστόσο, κάποιο άλλο μέλος πρέπει να τριφτεί από εκείνο όπου βρίσκεται ο πόνος, και ιδιαιτέρως όταν θέλουμε να απομακρύνουμε τα "περιττώματα" από την κεφαλή και το θώρακα, οπότε τρίβουμε τα χέρια και πόδια."  "Much more often, however, some other part is to be rubbed than that which is the seat of the pain; and especially when we want to withdraw material from the head or trunk, and therefore rub the arms and legs."  passage 14,8

Έρευνα στη Ρεφλεξολογία

Από τις αρχές του 2010 ξεκίνησε η πρώτη μεγάλη προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να τεθούν οι βάσεις για την έρευνα στις Συμπληρωματικές και Εναλλακτικές Θεραπείες με το πρόγραμμα Cambrella . Το πρόγραμμα θα έχει διάρκεια 3 ετών και συμμετέχουν σύλλογοι, πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα από διάφορες χώρες της Ευρώπης.
To 2017 το πανευρωπαϊκό δίκτυο ρεφλεξολογίας ξεκίνησε 10ετές πρόγραμμα έρευνας.
Δημοσιευμένες έρευνες και μελέτες για την επίδραση της Ρεφλεξολογίας ως συμπληρωματική μέθοδος της συμβατικής ιατρικής υπάρχουν και μάλιστα δημοσιευμένες σε  όπου κανείς μπορεί εύκολα να τις βρει.

Απόψεις για την ρεφλεξολογία

Οι επικριτές τής ρεφλεξολογίας ισχυρίζονται ότι πάσχει από έλλειψη επιστημονικού υπόβαθρου. Θεωρούν ότι η δράση της ρεφλεξολογίας δεν μπορεί επιστημονικά να τεκμηριωθεί και ότι τα οφέλη από την εφαρμογή της πιστοποιούνται μόνον από τις προσωπικές μαρτυρίες όσων έχουν δεχθεί ρεφλεξολογία. Επίσης,καταλογίζουν στους ρεφλεξολόγους πως ισχυρίζονται ότι γιατρεύουν ενώ στην πραγματικότητα επαναφέρουν μυστικιστικά την φυσική ισορροπία στον οργανισμό.
Οι ίδιοι οι ρεφλεξολόγοι αντιτείνουν πως σύμφωνα με τον κώδικα δεοντολογίας του Σωματείου Ελλήνων Ρεφλεξολόγων και της Πανελλήνιας Ένωσης Ρεφλεξολόγων, ο ρεφλεξολόγος δεν κάνει ποτέ διάγνωση και η ρεφλεξολογία δεν αντικαθιστά την ιατρική φροντίδα. Επίσης, η εξισορρόπηση του οργανισμού δεν επαναφέρεται «μυστικιστικά», αλλά σύμφωνα με την ρεφλεξολογία, επέρχεται μέσω της ισχυροποίησης του αμυντικού συστήματος του ανθρώπου.

Φορείς

Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, προωθεί τα θέματα επαγγελματικής αναγνώρισης, εκπαίδευσης και έρευνας το Reflexology in Europe Network (RiEN) με μέλη σωματεία απ' όλη την Ευρώπη. Μπορούν να εγγραφούν ως μέλη σχολές καθώς και ιδιώτες, χωρίς όμως δικαίωμα ψήφου.
Σε Παγκόσμιο επίπεδο υπάρχει το International Council of Reflexologists (ICR).
Για την προώθηση των θεμάτων που απασχολούν όσους ασχολούνται με τις εναλλακτικές και τις συμπληρωματικές αγωγές στην Ευρώπη δημιουργήθηκε το European Forum for Complementary and Alternative Medicine (EFCAM). Στον δικτυακό του τόπο μπορεί ο ενδιαφερόμενος να βρει χρήσιμες πληροφορίες για το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι σχετικά με τις συμπληρωματικές αγωγές.
Ένας από τους μεγαλύτερους και πιο δραστήριους συλλόγους στην Ευρώπη είναι το Association of Reflexologists (AoR) που εκπροσωπεί περισσότερους από 10.000 Ρεφλεξολόγους στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Με ιδιαίτερη έμφαση στην έρευνα αλλά και την προώθηση της Ρεφλεξολογίας σε πολλές μεγάλες επιχειρήσεις ο σύλλογος των Ρεφλεξολόγων στη Δανία έχει επιτελέσει αξιόλογο έργο. Πολλές χρήσιμες πληροφορίες για τις έρευνες που γίνονται στην Ευρώπη αλλά και την μεθοδολογία της έρευνας μπορείτε να βρείτε στη σελίδα του Danish Reflexologists Association (FDZ).
Barbara and Kevin Kunz. Από τους πλέον ενημερωμένους και δραστήριους δικτυακούς τόπους για τις εξελίξεις σε θέματα έρευνας και εφαρμογής της Ρεφλεξολογίας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο διαδραστικός χάρτης Ρεφλεξολογίας που μπορεί να δει ο επισκέπτης.