Κλούμπε Νάουτικο Καπιμπαρίμπε

Προϊστορία

Αν και η επίσημη ημερομηνία ίδρυσης του συλλόγου είναι η 7η Απριλίου του 1901, εντούτοις υπήρχε δημιουργηθεί η λέσχη Νάουτικο Καπιμπαρίμπε από τον προηγούμενο αιώνα, όταν δύο αντίπαλες ομάδες κωπηλατών από την Ρεσίφε ενώθηκαν.
Από το 1897 όταν η κωπηλασία κέρδισε αναγνώριση στην Ρεσίφε, με διάφορους διαγωνισμούς κατά μήκος του ποταμού Καπιμπαρίμπε, υπήρξε μια κίνηση για να δημιουργήσει μια λέσχη με σκάφη. Η Νάουτικο άλλαξε το όνομά της σε Ρεκρέιρο Φλουβιάλ, αυτή η αλλαγή δεν άρεσε στον κόσμο και είχε ως αποτέλεσμα την επαναφορά του ονόματος σε λέσχη  Νάουτικο Καπιμπαρίμπε.
Στην αρχή, το 1897, μια ομάδα ενθουσιωδών κωπηλατών, με επικεφαλής τον Ζοάο Βίκτορ Κρούζ Αλαφάρρα, ενοικίαζε σκάφη απο την Κάζα ντε Μπάνιος της Πίνα και έκανε κοντινές εκδρομές στα δημόσια λουτρά της Πίνα. Αυτά τα ταξίδια έφταναν μέχρι την γειτονιά του Απικούλος.
Όταν, μετά την ολοκλήρωση της Εξέγερσης Ντός Κανούντος, οι άνθρωποι από την Ρεσίφε ήταν διευθετημένοι για γενική επιστράτευση της πόλης από στρατιώτες όπως είχε προτείνει η διοίκηση του Περναμπούκο με επικεφαλής τον κύριο Άρτουρ Κόστα, ένα τεράστιο πρόγραμμα σχεδιάστηκε για την υποδοχή των στρατιωτών. ο Χουάν Αλφάρρακαι μερικοί από τους συνεργάτες του από την Καπιμπαρίμπε, χρεώθηκαν την προετοιμασία του ναυτικού μέρος της υποδοχής, ένας μεγάλος αγώνας κωπηλασίας είχε προγραμματιστεί για τις 21 Νοεμβρίου 1897.
Αυτός ο αγώνας προκάλεσε το ενδιαφέρον ολόκληρης της Ρεσίφε, όπου αισθάνθηκε την ανάγκη να κάνει άλλες προσφορές σε είδος. Άρχισε η κωπηλασία για να κερδίσει νέους οπαδούς και κατά το επόμενο έτος, οι εργαζόμενοι στα καταστήματα της οδού Ντούκε ντε Κασίας και της οδού Ρανζέλ ίδρυσαν μια ένωση, την οποία ονόμασαν κλαμπ Πιμπόες. Με τα μέλη της άλλης ομάδας, η οποία είχε λάμψει στον αγώνα υποδοχείς των στρατευμάτων υπήρχε μια σειρά συγκρούσεων, το 1898 στην Κάζα ντε Μπάνιος.
Στο τέλος του 1898 συμφωνήθηκε η ίδρυση μιας άλλης εταιρίας που θα έφερνε πιο κοντά τις δύο αυτές ομάδες, ήταν μια πρόταση του Ζοάο Αλφάρα για τη δημιουργία ενός συλλόγου με ονομασία Κλούμπε Νάουτικο Καπιμπαρίμπε.
Το ποδόσφαιρο έχει εμφανιστεί στο σύλλογο μετά το 1909. Οι δραστηριότητές της, ωστόσο, ήταν περιορισμένες τις έως και Κυριακές, στον τομέα της Σάντα και την πεδιάδα του Ντέρπι. Πριν, δεν υπήρχε ενδιαφέρον για το παιχνίδι από το προσωπικό της Νάουτικο.
Το 1914, δημιουργήθηκε στη Ρεσίφε η Φούντμπολ Λιγκ, αλλά Náutico δεν ήταν μέλος της. Οι Παίκτες της προσπάθησαν να βρουν άλλους συλλόγους, οι οποίοι είχαν μπει στην Φούντμπολ Λιγκ. η Χουάν Ντε Μπάρρος, η σημερινή Αμέρικα, ήταν ο σύλλογος όπου εκμεταλλεύτηκε τους περισσότερους παίχτες της Νάουτικο. Το 1915, όμως, υπήρχε η ανάγκη να δημιουργηθεί μια νέα οντότητα για να καθοδηγήσει στην πόλη το ποδόσφαιρο. Ιδρύθηκε με τον τρόπο αυτό η Σπορτ Λιγκ του Περναμπούκο όπου η Νάουτικο ήταν ιδρυτικό μέλος. Με την ένταξη της ομάδας στο πρωτάθλημα, οι παίκτες της επέστρεψαν. Αλλά κατάφεραν να κερδίσουν το πρωταθλητής μετά από πολύ καιρό, και συγκεκριμένα το 1934, ήδη από το στάδιο του επαγγελματισμού.

Έναρξη μιας χρυσής εποχής (1940-1960)

Το 1945, η Νάουτικο έφτασε στη μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία της, με τη νίκη επί της Φλαμένγκο ντε Ρεσίφε με 21-3, φτάνοντας συνάμα και στην κατάκτηση του τίτλου σε αυτή τη σεζόν. Κατά το πρώτο μισό της δεκαετίας του 1940 αγωνίστηκε στην Νάουτικο, ο Ορλάντο Πίγκο, χρυσό είδωλο των οπαδών της ομάδας και μετέπειτα ποδοσφαιριστής της Φλουμινένσε.
To τελευταίο έτος της δεκαετίας του 1940 σηματοδοτούσε την αναγνώριση της Νάουτικο ως ενός από τους μεγαλύτερους πρωταγωνιστές του ποδοσφαίρου του Περναμπούκο, όταν στέφθηκε Tricampeão (3 τίτλοι στην σειρά) μεταξύ του 1950 και 1952 κερδίζοντας άλλους δύο τίτλους το 1954 και το 1960, κερδίζοντας πέντε τίτλους σε έντεκα συμμετοχές.

Εθνική Αναγνώριση (1960-1969)

Ο χρόνος και η ιστορία θα αναλαμβάνουν την υποχρέωση να αποδείξει ότι η απόφαση να αφιερώσει περισσότερο ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο ήταν μια σοφή απόφαση: Nautico, ένας βραβευμένος σύλλογος σε αγώνες από την αρχαιότητα, θα ήταν, κατά τη διάρκεια των ετών, νικήτρια στο ποδόσφαιρο - πρωτοπόρος στην πόλη του Περναμπούκο σε παιχνίδια εκτός των πρώτων 4-5 χρόνων, καθώς επίσης και η πρώτη και μοναδική ομάδα που κατάφερε να κάνει το Hexacampeão Pernambuco (πέντε τίτλοι στη σειρά) μεταξύ του 1963 και 1968. Κατέλαβε την δεύτερη θέση το πρωτάθλημα Βραζιλίας του 1967, κερδίζοντας συμμετοχή στο Κόπα Λιμπερταδόρες.
Στην ιστορία του κυπέλλου της Βραζιλίας, η Νάουτικο κατέλαβε μια από τις τέσσερις πρώτες θέσεις πέντε φορές, έχει επίσης καταλάβει μία φορά την δεύτερη θέση στην Σέριε Α την σεζόν 1967 και δύο φορές της δεύτερη θέση στην Σέριε Β το 1988 και το 2011.
Λαμβάνοντας υπόψη την τρίτη θέση που κατέλαβε στο Κύπελλο Βραζιλίας του 1990 και της έξι φορές που Νάουτικο κατατάχτηκε ανάμεσα στις τέσσερις πρώτες θέσεις σε τουρνουά που παίζονται σε εθνικό σχήμα, είναι η καλύτερη απόδοση για ένα σύλλογο από τα βορειοανατολικά, λαμβάνοντας υπόψη αυτή την παράμετρο.
Η Νάουτικο είχε αποκλειστεί από της κυρίως διοργανώσεις της Νότιας Αμερικής από ένα λάθος της CONMEBOL, η Αμερικανική ομοσπονδία δεν επέτρεπε δύο αλλαγές στην διοργάνωση του Κόπα Λιμπερταδόρες όπως προβλέπονταν από τη ΦΙΦΑ, αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο προπονητής της Νάουτικο, να αντικαταστήσει έναν επιπλέον ποδοσφαιριστή, όταν η ομάδα είχε μια εγγυημένη νίκη εναντίον Ντεπορτίβο Πορτουγάλ της Βενεζουέλας, αυτό είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια της νίκης από την ομάδα της Νάουτικο και την πρόκριση της ομάδας της Βενεζουέλας στα χαρτιά.
Η δεκαετία του 1960, ήταν καλύτερη στην ιστορία συλλόγου καθώς κατέκτησε για το Tricampeão Κυπέλλου το 1965, το 1966 και το 1967, και το βόρειο Κύπελλο Πρωταθλητριών του 1966. Ένας από τα κύριους υπεύθυνους για τις μεγάλες αυτές επιτυχίες ήταν ο επιθετικός Σίλβιο Λασαλβία ("Μπίτα"), ήταν πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου με 221 γκολ σε 319 παιχνίδια μεταξύ 1962 και 1971. Ένα από τα μεγαλύτερα παιχνίδια του ήταν εναντίον Σάντος του Πελέ, στο Στάδιο Παλαμπέου, σε αγώνα για το Κύπελλο Βραζιλίας του 1966, όταν η Νάουτικο κέρδισε με 5-3 με τον Μπίτα να σκοράρει τέσσερα γκολ. με την ομάδα να παραμείνει αήττητη στο γήπεδο της για 85 συνεχόμενα παιχνίδια, με 70 νίκες και 15 ισοπαλίες μεταξύ της 29 Νοεμβρίου 1963 και 30 Μαρτίου 1969.

Οι διακυμάνσεις στην απόδοση (1970-2000)

Την δεκαετία του 1970, η Νάουτικο κερδίσει το πρωτάθλημα περναμπούκο μόνο το 1974, κερδίζοντας στον τελικό την Σάντα Κρουζ. η Νάουτικο θα ζήσει μια μεγάλη στιγμή για το ποδόσφαιρο παραμένοντας αήττητη για 42 παιχνίδια, μεταξύ Αυγούστου τους 1974 και Μαΐου του 1975, με τον τερματοφύλακα Νενέκα να μην έχει δεχτεί γκολ μεταξύ Αυγούστου και Νοεμβρίου 1974, για ακριβώς 1.636 με το ρεκόρ αυτό του Νενέκα να εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι το παγκόσμιο ρεκόρ.
Την δεκαετία του 1980, η Νάουτικο αναδείχτηκε τρεις φορές πρωταθλήτρια 1984 το 1985 και το 1989. Εκείνη την περίοδο αγωνιζόταν στην ομάδα ο Μπαιάνο, ο τρίτος υψηλότερος σκόρερ της ομάδας με 181 γκολ σε 305 παιχνίδια. Ο Μπαιάνο κέρδισε επίσης το Χρυσό Παπούτσι ως ο κορυφαίος σκόρερ της Βραζιλίας το 1982 και το 1983.
Η δημιουργία του κυπέλλου ένωσης το 1987 κάτω από ένα σύννεφο μεγάλη διοικητική αποδιοργάνωσης, θα αφαιρέσει υποχρεωτικά και άδικα την συμμετοχή της Νάουτικο στην Σέριε Α, ενόψει της αυθαίρετης και χωρίς σαφή κριτήρια βάσει ότι ο σύλλογος " επέλεξε" την εν λόγο διοργάνωση αντί του πρωταθλήματος Βραζιλίας. Αγνοώντας όλα αυτά, μετά από μια μικρή συμμετοχή στη Σέριε Β το 1987 η Ναυτικό διόρθωσε το λάθος που είχε κάνει καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση στη Σέριε Β για την σεζόν 1988, παίρνοντας συνάμα και την άνοδο στην Σέριε Α. Από ο σύλλογος είχε καλές και κακές περιόδους αλλά κατάφερε να παραμείνει στην Σέριε Α μέχρι το 1994, όταν υποβιβάστηκε στην Σέριε Β. Το 1996 και το 1997, παίζοντας Σέριε Β, η ομάδα τερμάτισε στην 3η θέση και της δύο χρονιές, παλεύοντας για ένα από τα δύο εισιτήρια που οδηγούσαν στην Σέριε Α . Συμπτωματικά αυτές οι αποτυχίες ξεκίνησε από μια διαδικασία αποσύνθεσης της Νάουτικο, όπου αντιμετώπιζε μεγάλα οικονομικά και διοικητικά προβλήματα σε αυτά τα χρόνια, κλείνοντας τον κύκλο μιας κακή δεκαετία για τον σύλλογο χωρίς τίτλους, η ομάδα στα τέλη του 1998 έπεσε στην Σέριε Γ. Στην Σέριε Γ το 1999 κατέλαβε την 3η θέση, η οποία τον οδήγησε πίσω στην Σέριε, όπου εξακολουθούν να παραμένουν για μερικά χρόνια , μέχρι να επιστρέψει στην Σέριε Α το 2007.

Αντιπαλότητα

Ο μεγαλύτερος αντίπαλος της Νάουτικο είναι η ομάδα της Σπορτ (Σπορτ κλαμπ ντο Ρεσίφε), και τα ντέρμπι μεταξύ τους ονομάζονται Clássico dos Clássicos ("Τα ντέρμπι των ντέρμπι". Είναι ένα από τα αρχαιότερα ντέρμπι στο Βραζιλιάνικο ποδόφαιρο. Η Σπορτ δημιουργήθηκε απο μια ομάδα που διαφωνούσε με την Νάουτικο. Εξαιτίας αυτού, το ντέρμπι έχει πολύπλοκες κοινωνικές επιπτώσεις που συνεχίζονται ακόμη και σήμερα.
Οι άλλοι αντίπαλοι της Νάουτικο είναι η ομάδα της Σάντα Κρούζ. Τα ντέρμπι μεταξύ αυτών των δύο ομάδων είναι γνωστά σαν Clássico das Emoções ("Τα ντέρμπι των Συναισθημάτων").