google/wiki40b huggingface dataset:
Κολουμβάριο

Κολουμβάριο (columbarium) ονομάζεται ένας χώρος για τη, συνήθως δημόσια, αποθήκευση  τεφροδόχων, δηλαδή αγγείων που περιέχουν την τέφρα (στάχτη) αποτεφρωμένων νεκρών. Η λέξη προέρχεται από τη λατινική λέξη columba, που σημαίνει περιστέρι, και αρχικώς σήμαινε τον περιστεριώνα, το μικρό κτίσμα όπου φωλιάζουν εξημερωμένα περιστέρια. Με τη σημερινή σημασία, η λέξη κολουμβάριο είναι συνώνυμη της λέξεως τεφροφυλάκιο, που όμως δεν χρησιμοποιείται.

Ιστορικά στοιχεία

Στην αρχαιότητα, επειδή οι πολυάριθμες κόγχες των οστεοφυλακίων και τεφροφυλακίων στα νεκροταφεία των Ρωμαίων και των Ετρούσκων, κόγχες στις οποίες τοποθετούνταν τα αγγεία με την τέφρα, θύμιζαν πάρα πολύ περιστεριώνα, το columbarium πήρε και αυτή τη σημασία. Τα χαρακτηριστικότερα δείγματα τέτοιων αρχαίων κολουμβαρίων σώζονται ακόμα γύρω από τα τείχη της Ρώμης. Το Κολουμβάριο του Πομπονίου `Υλα είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα, πλούσιο σε τοιχογραφίες, διακοσμήσεις και πολύτιμα ψηφιδωτά. Τα ρωμαϊκά κολουμβάρια ήταν μεγάλα, ορθογώνια συνήθως δωμάτια, που κατασκευάζονταν υπόγεια ή ημιυπόγεια. Φωτίζονταν ελάχιστα, από παράθυρα που βρίσκονταν στη σκεπή. Η κάθε κόγχη περιελάμβανε συνήθως 1 έως 4 τεφροδόχα αγγεία. Επιγραφές πάνω σε λίθινες ή μεταλλικές πλάκες ανέφεραν τα ονόματα εκείνων η τέφρα των οποίων βρισκόταν μέσα στα αγγεία, τα οποία μπορούσαν να είναι κατασκευασμένα από πηλό, μέταλλο, μάρμαρο ή και γυαλί. Τα κολουμβάρια-τεφροφυλάκια των Ρωμαίων δημιουργήθηκαν εξαιτίας της υπάρξεως μεγάλων οικογενειών, οι πολυάριθμοι δούλοι και απελεύθεροι των οποίων δεν χωρούσαν να ταφούν κοντά στους κυρίους τους.

Τα κολουμβάρια σήμερα

Τα σημερινά κολουμβάρια μπορεί να είναι είτε κτίσματα που ορθώνονται αυτόνομα, είτε τμήμα ενός μαυσωλείου ή άλλου κτηρίου. Ορισμένοι κατασκευαστές παράγουν προκατασκευασμένα κολουμβάρια που κτίζονται ολόκληρα αλλού και μεταφέρονται στα νεκροταφεία όπου εγκαθίστανται με μεγάλο φορτηγό. Πολλά σύγχρονα κρεματόρια διαθέτουν δικά τους κολουμβάρια. Εξαιρετικά παραδείγματα τέτοιων κολουμβαρίων είναι αυτό του Κοιμητηρίου Περ Λασαίζ στο Παρίσι και του Κρεματορίου Golders Green στο Λονδίνο.
Σε άλλες περιπτώσεις, κολουμβάρια κατασκευάζονται μέσα σε κτήρια ναών. Η κατασκευή κολουμβαρίων μέσα σε ναούς είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στην Τσεχοσλοβακική Εκκλησία των Χουσιτών, όπως στον ναό του Αγίου Νικολάου στην Πλατεία της Παλιάς Πόλης της Πράγας. Στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, παρότι η παραδοσιακή ταφή προτιμάται, η καύση των νεκρών επιτρέπεται υπό τον όρο ότι τα υπολείμματα θάβονται ή εναποτίθενται, οπότε κολουμβάρια υπάρχουν μέσα σε ορισμένους καθολικούς ναούς.
Τα κολουμβάρια συχνά είναι παρόμοια στη μορφή με παραδοσιακούς βουδιστικούς ναούς, οι οποίοι από την αρχαιότητα φιλοξενούσαν αποτεφρωμένες σορούς. Στον βουδισμό η τέφρα των νεκρών μπορεί να αποτεθεί σε μία naguta (κινεζ. «παγόδα που δέχεται οστά») ή σε ένα nokotsudo (ιαπων. «αίθουσα που δέχεται οστά»), που μπορεί να είναι προσαρτημένο σε ένα βουδιστικό ναο ή κοιμητήριο, ή να αποτελεί τμήμα αυτού. Η πρακτική αυτή επιτρέπει στην οικογένεια του νεκρού να επισκεφθεί τον ναό για την τέλεση παραδοσιακών μνημοσύνων και τελετών των προγόνων.
Παντελί Μάικο

Αρχική πολιτική σταδιοδρομία

Ο Μάικο ήταν μέλος του Ευρω-Σοσιαλιστικού Φόρουμ Νεολαίας της Αλβανίας (FRESH) από την ίδρυσή του το 1992. Η FRESH είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης Σοσιαλιστικής Νεολαίας. Από το 1992 έως το 1995, ο Μάικο χρημάτισε στη θέση του προέδρου της FRESH. 
Το 1992 εισήλθε στο Αλβανικό Κοινοβούλιο ως βουλευτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Μεταξύ 1997 και 2001 συμμετείχε στην κοινοβουλευτική επιτροπή που ήταν επιφορτισμένη με την εκπόνηση του νέου Συντάγματος της Αλβανίας. Μεταξύ 1997 και 1998 ο Μάικο ήταν γενικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος και επικεφαλής της κοινοβουλευτικής του ομάδας. 
Από τις 13 Σεπτεμβρίου 2017, του ανατέθηκε η θέση του υπουργού Διασποράς.

Πρωθυπουργός (1998–1999, 2002) και Υπουργός Άμυνας (2002–2005)

Από τον Σεπτέμβριο του 1998 έως τον Οκτώβριο του 1999 ο Μάικο ηγούνταν της πρώτης του κυβέρνησης ως Πρωθυπουργός της Αλβανίας. Ήταν ο νεότερος πρωθυπουργός της χώρας, μιας και όταν διορίστηκε για πρώτη φορά το 1998 ήταν 30 ετών. 
Μετά την κυβέρνηση του Ιλίρ Μέτα, επανήλθε σύντομα στην πρωθυπουργία από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούλιο του 2002. Στη συνέχεια κατείχε τη θέση του Υπουργού Άμυνας από τον Ιούλιο του 2002 έως τον Σεπτέμβριο του 2005 στην κυβέρνηση του Φατός Νάνο. Μετά την ήττα της κυβέρνησης στις εκλογές του 2005, επέστρεψε στην πρώην θέση του ως γενικού γραμματέα του Σοσιαλιστικού Κόμματος. 
Το 2006, ο Μάικο υποστήριξε την ψηφοφορία για ανεξαρτησία του Μαυροβουνίου από τη Σερβία. Είπε ότι εορτάζει τη μείωση των κοινών συνόρων της Αλβανίας με τη Σερβία. 
Είναι μέλος του Γενικού Συμβουλίου του Διακρατικού Ριζοσπαστικού Κόμματος.
Σχεδία

Η σχεδία είναι το αρχαιότερο και πιο απλό μέσο για υδάτινες μεταφορές. Δημιουργείται από ξύλα που συνδέονται μεταξύ τους έτσι ώστε να σχηματίσουν μια πλωτή εξέδρα. Κάποιες σχεδίες είναι φτιαγμένες για να πλέουν με το ρεύμα του ποταμού, ενώ άλλες διανύουν μεγάλες αποστάσεις χρησιμοποιώντας πανιά και κουπιά. Χρησιμεύει για την μεταφορά ανθρώπων, ζώων ή εμπορευμάτων. Λόγω της έλλειψης των τοιχωμάτων, στο κέντρο υψώνεται ένας ιστός για την στήριξη ενός πανιού.

Ιστορική αναδρομή

Η σχεδία υπάρχει από την Προϊστορία όταν ο άνθρωπος ήθελε να ανακαλύψει νέους τόπους και να ταξιδέψει στην θάλασσα. Δίνουν στον άνθρωπο την δυνατότητα να ανακαλύψει τοπία και ομορφιές που είναι απροσπέλαστα με άλλο μέσον και χαρίζουν έντονες συγκινήσεις, αφού συμβάλλουν στο να βιώσει κανείς άμεσα το φυσικό περιβάλλον. Αρχικά, το 4500 π.Χ. κατασκεύασαν τις πρώτες βάρκες δένοντας λωρίδες από πάπυρο μεταξύ τους. Όμως λόγω του ότι ο πάπυρος απορροφούσε νερό αντικαταστάθηκε στην συνέχεια από πολύ πιο ανθεκτικούς κορμούς δέντρων. Τα σκάφη των Φοινίκων, δηλαδή των πρώτων θαλασσοπόρων ήταν φτιαγμένα από ξύλο και στο κέντρο ένας πάσσαλος στήριζε ένα πανί. Επίσης, στην Ινδία και στην Κίνα τις χρησιμοποιούσαν και ως κατοικίες. Τα πιο γνωστά είναι τα <<τοτόρα>> στην Νότια Αμερική. Είναι σχεδίες από καλάμια με μήκος που ξεπερνά τα 10 μ. και με δυνατότητα μεταφοράς φορτίου περίπου τριών τόνων.

Θεωρία Θορ Χαϊέρνταλ

Τις μεγάλες δυνατότητες των σχεδιών προσπάθησε να αποδείξει ο Θορ Χαϊέρνταλ το 1947. Σύμφωνα με την θεωρία του τα νησιά του Ειρηνικού, είχαν κατοικηθεί παλαιότερα από λαούς της νότιας Αμερικής και ταξίδεψε για τρεισήμισι μήνες από το Περού προς τα νησιά που είναι κοντά στη Ταϊτή με μια μεγάλη σχεδία από ξύλο μπάλσα.

Αρχαία παράδοση

Ο Οδυσσέας εφοδιάζεται με όλα τα απαραίτητα εργαλεία για την κατασκευή της σχεδίας. Έκοψε δέντρα για να φτιάξει τη σχεδία, έβαλε κατάρτι και τιμόνι και γύρω γύρω παραπέτο από κλαδιά λυγαριάς. Μετά από 4 μέρες δουλειάς αναχώρησε τελικά αφού πήρε μαζί του ρούχα, κρασί νερό και τρόφιμα που του έδωσε η θεά. Τη στιγμή, όμως που έφτανε στο νησί των Φαιάκων ο Ποσειδώνας γυρνώντας από τη χώρα των Αιθιόπων κατάλαβε την απόφαση των θεών που πάρθηκε ερήμην του. Έτσι, σηκώνει θύελλα και ταραχή που διαλύει τη σχεδία του. Για καλή του τύχη η Λευκοθέα τον συμβουλεύει να εγκαταλείψει τη σχεδία και να κολυμπήσει ως τη χώρα των Φαιάκων. Του δίνει κι ένα μαγικό μαντίλι που θα τον προστάτευε από κάθε κακό. Ο Ποσειδώνας φεύγοντας αποφασίζει να σταματήσει την τιμωρία του.
Ηλίας Γλυκοφρύδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε νομικά, οικονομικές και πολιτικές επιστήμες. Από το 1969 ως το 1974 ήταν αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Εξελέγη ευρωβουλευτής το 1982 με το κόμμα των Προοδευτικών, σε αντικατάσταση του Απόστολου Παπαγεωργίου, ο οποίος πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1982.
Ο Γλυκοφρύδης απεβίωσε στις 20 Οκτωβρίου 1982, ενώ ήταν εν ενεργεία ευρωβουλευτής και αντικαταστάθηκε από τον Γεώργιο Αλεξιάδη.
Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Γκολφινοπούλου.
Ηλιακή έκλειψη της 4ης Δεκεμβρίου 1983

Στην Ελλάδα

Η μέγιστη κάλυψη του ηλιακού δίσκου ήταν 8.5% στην Γαύδο, ενώ στην Αθήνα έφτασε το 5.3%. Στην Θεσσαλονίκη, η Σελήνη κάλυψε μόλις το 3% του ηλιακού δίσκου. Σε μεγάλο μέρος της χώρας η παρατήρηση του φαινομένου δεν ήταν δυνατή λόγω των πυκνών νεφώσεων.
Αγία Ελεούσα Ρόδου

Γεωγραφία

Η Αγία Ελεούσα βρίσκεται στην κεντρική Ρόδο, σε λοφώδη περιοχή ανάμεσα στις κορυφές Ψίνθος και Φουντουκλί, πάνω στο δρόμο για την περιοχή «Πεταλούδες». Έχει υψόμετρο 270 και απέχει από την πόλη της Ρόδου 40 περίπου χλμ. προς τα ΝΔ.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού του οικισμού έχει ως εξής: κάτοικοι 104 (1961), 9 (1971), 0 (2001), 16 (2011).

Το Γκιζάνι της Ρόδου

Διακόσια μέτρα από την κεντρική πλατεία του οικισμού, υπάρχει κυκλική υδατοδεξαμενή όπου διατηρούνται κάποια γκιζάνια, σε ένα από τα κέντρα προστασίας και ενημέρωσης του νησιού.
Το Γκιζάνι (Squalius ghigii) είναι ένα μικρό ψάρι του γλυκού νερού, το οποίο ζει αποκλειστικά στη Ρόδο. Θεωρείται ένα από τα πλέον απειλούμενα με εξαφάνιση, είδη ψαριών γλυκού νερού στην Ευρώπη και προστατεύεται τόσο από την Ευρωπαϊκή, όσο και από την Ελληνική Νομοθεσία. Συμπεριλαμβάνεται στο Παράρτημα ΙΙ της Κοινοτικής Οδηγίας για την Προστασία των Βιοτόπων (92/43/EEC), ως είδος προτεραιότητας, καθώς και στο Κόκκινο Βιβλίο Απειλούμενων Ειδών της Ελλάδας. Επίσης προστατεύεται από την Ελληνική Νομοθεσία με το Προεδρικό Διάταγμα 67/1981.
Εκτός από τη δεξαμενή και τα έργα υδροληψίας της πηγής, στην ίδια περιοχή είχαν γίνει, κατά την περίοδο της Ιταλικής κατοχής της Ρόδου, έργα διαμόρφωσης του χώρου με τοιχία, σκάλες και αμφιθεατρικά καθίσματα. Στα πλαίσια του έργου Life-Φύση για το γκιζάνι, έγινε επισκευή της υδατοδεξαμενής και κατασκευάστηκαν πλακόστρωτα και καθίσματα, καθώς και ένα περίπτερο που στεγάζει έκθεση με πληροφοριακό υλικό στη μορφή εντύπων και εφαρμογής multimedia (σε info-point) για το γκιζάνι.
Ομάδα πίεσης

Η ομάδα πίεσης ή Λόμπι είναι μια ομάδα προσώπων που προσπαθεί να επηρεάσει τα όργανα της εκτελεστικής και της νομοθετικής εξουσίας, επιδιώκοντας την πιο συμφέρουσα για τα μέλη της, ή και για το κοινωνικό σύνολο, απόφαση ή λύση. Ως ομάδα πίεσης κατά τον Σβάρτσενμπεργκ ορίζεται: «μια οργάνωση που δημιουργήθηκε με σκοπό την υπεράσπιση συμφερόντων και που ασκεί πίεση στις δημόσιες αρχές για να τους αποσπάσει αποφάσεις σύμφωνες με συγκεκριμένα συμφέροντα». Οι ομάδες πίεσης είναι συνήθως εργατικά συνδικάτα, κινήματα νέων, φεμινιστικά κινήματα, ενώσεις γονέων κ.τ.λ. καθώς και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, σε τοπικό ή διεθνές επίπεδο.
Ενημερώνουν και στηρίζουν τα μέλη τους, ενώ όταν οι καταστάσεις το απαιτούν, συγκρούονται με κρατικούς φορείς ή ανταγωνιστικές ομάδες, επιστρατεύοντας κυρίως νόμιμα μέσα για την επίτευξη των στόχων τους όπως πορείες, διαμαρτυρίες, εκδηλώσεις ή επισκέψεις σε πολιτικά πρόσωπα.
Η προέλευση της έννοιας/λέξης δεν είναι επιβεβαιωμένη. Κατά το BBC βρίσκεται σε βουλευτές που περίμεναν στους διαδρόμους (lobbies) του βρετανικού κοινοβουλίου. 'Άλλη άποψη λέει ότι επινοήθηκε από τον Οδυσσέα Γκραντ (18ος πρόεδρος των ΗΠΑ) για τους διαφόρους που τον περίμεναν στα λόμπυ του ξενοδοχείου που διέμενε στην Ουάσιγκτον.
Λόμπι ονομάζονται στερεότυπα κάποιες ομάδες (εβραϊκό λόμπι, ελληνικό) πίεσης και με εθνικές προεκτάσεις, κυρίως όμως ανάλογα με την περίπτωση. Ενώ επισήμως δεν αναγνωρίζεται η δύναμή του ποτέ ουσιαστικά, στην πραγματικότητα όσες ομάδες λειτουργούν παρασκηνιακά επηρεάζοντας πρόσωπα και καταστάσεις έχουν αρκετά υπολογίσιμη δύναμη, με αποτέλεσμα να έχει μελετηθεί από πολλούς επιστήμονες σε πολλές μελέτες και διαστάσεις.
Το λόμπι αποτελεί μια σύγχρονη ανάγκη, δεδομένου ότι οι νομοθετικές ομάδες είναι θεμιτό να μαθαίνουν από τους ενδιαφερόμενους (όσους επηρεάζονται οικονομικά ή με άλλο τρόπο) για το αποτέλεσμα των ενεργειών ή των παραλείψεών τους. Ταυτόχρονα όμως, το λόμπι κάποιες φορές καταλήγει να είναι ένας μηχανισμός αθέμιτου επηρεασμού των αποφάσεων των πολιτικών, καθώς και διαφθοράς τους σε ορισμένες περιπτώσεις, παραμένοντας όμως η πιο σημαντική ομάδα πίεσης στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων.
Εθνική Ρωσίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις

Η Ρωσική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ιδρύθηκε στις 27 Οκτωβρίου 1991, εποπτεύοντας περισσότερα από 70 τοπικά παραρτήματα. Αναγνωρίστηκε από τη FIBA το Μάρτιο του 1992, διαδεχόμενη την Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης της Σοβιετικής Ένωσης. Η αχανής αυτή πρώην χώρα διέθετε πολύ πλούσια ιστορία στο άθλημα, με τις εθνικές της ομάδες να φιλοξενούνταν σχεδόν μόνιμα στο βάθρο των μεγάλων διεθνών διοργανώσεων, γυναικείων και ανδρικών.
Στη σύγχρονη ιστορία της, επιφανέστερη χρονιά της Ομοσπονδίας ήταν το 2007, οπότε τόσο η ανδρική όσο και η γυναικεία εθνική ομάδα κατέκτησαν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της FIBA, επίτευγμα που είχε να λάβει χώρα από το 1985 (αξιοσημείωτα από τη Σοβιετική Ένωση).
Η Εθνική Ρωσίας Γυναικών αποτελεί σήμερα, όπως και η προκάτοχός της, μια από τις ισχυρότερες ομάδες παγκοσμίως. Διαθέτει δύο Ολυμπιακά Μετάλλια (χάλκινο το 2004 και το 2008 στην Αθήνα και το Πεκίνο αντίστοιχα) και τρία ασημένια μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα (1998, 2002 και 2006). Πλούσια είναι και η συγκομιδή της στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα με επιφανέστερες στιγμές τρία χρυσά μετάλλια κατά τα έτη 2003, 2007 και 2011.
Πυθιόνικοι

Η εξύμνηση των αθλητών

Η ελληνική αριστοκρατική τάξη του πρώτου μισού του 5ου αι. π.Χ., κυρίως οι τύραννοι της Σικελίας και η συντηρητική αριστοκρατική τάξη της Αίγινας, ήταν οι βασικοί πελάτες του ποιητή , βρίσκοντας σ' αυτόν έναν εξαίρετο υμνητή των παλαιών αριστοκρατικών αξιών που απειλούνταν, ιδιαίτερα σε μια εποχή σημαντικών πολιτικών αλλαγών.
Η εξύμνηση της αθλητικής επιτυχίας του νικητή και της αρετής του, της οικογένειάς του και της περιουσίας του αποτελεί την αφορμή για την εξύμνηση των αριστοκρατικών αξιών. Ο έπαινος του νικητή ενισχύεται, καθώς πλέκεται με το μύθο, πράγμα όμως που δυσχεραίνει ιδιαίτερα την κατανόηση του περιεχομένου και προϋποθέτει ένα καλά ενημερωμένο κοινό. Ο ποιητής χρησιμοποιεί τα ποιήματά του όχι μόνο για να μιλήσει για τις νίκες που κέρδισε ο παραγγελιοδόχος του και για την ευρύτερη οικογένεια του νικητή, αλλά και για να τονίσει το παρελθόν της οικογένειας και τις διασυνδέσεις της πανελλαδικά. Στα Επινίκιά του ο Πίνδαρος περιλαμβάνει γνωμικά αποφθέγματα, συχνά σύντομα και πνευματώδη, διάσπαρτα μέσα στο ποίημα ως γενικά σχόλια για την ανθρώπινη ύπαρξη, τις ιδιοτροπίες της τύχης και, συχνά, ηθικοπλαστικές παρατηρήσεις.
Νικολά Ρενιέ

Βιογραφία

Ο Ρενιέ γεννήθηκε στη Μωμπέζ και αρχικά μαθήτευσε στην Αμβέρσα με Δάσκαλο τον Άμπραχαμ Γιάνσσενς, ζωγράφο σύγχρονο του Καραβάτζο στη Ρώμη. Δεν είναι σαφές αν ο Ρενιέ έφθασε στη Ρώμη το 1615 ή κατά την περίοδο 162-1625. Πιθανόταατα συνάντησε τον Μπαρτολομέο Μανφρέντι, ο Γιοάχιμ φον Σάντραρτ τον αναφέρει ως οπαδό του. Ο Ρενιέ εργάστηκε ως επίσημος καλλιτέχνης του μαρκησίου Βιντσέντσο Τζουστινιάνι, εξέχοντα πάτρονα του Καραβάτζο. Στη Ρώμη ο Ρενιέ ήταν στενά συνδεδεμένος με τον Σιμόν Βουέ. Το 1626 ο Ρενιέ μετοίκησε στη Βενετία, όπου, εκτός από τη ζωγραφική, ασχολήθηκε με το εμπόριο πινάκων και αρχαιοτήτων. Εκεί έγινε στενός φίλος με τον Γκουίντο Κανιάτσι (Guido Cagnacci).
Ο Ρενιέ απεβίωσε στη Βενετία το 1667.

Έργο

Έργα του Νικολά Ρενιέ σήμερα βρίσκονται στο Μουσείο Καλών Τεχνών Βουδαπέστης, την Κρατική Πινακοθήκη Στουτγκάρδης, το Εθνικό Μουσείο της Σερβίας και το Ίδρυμα Τεχνών του Ντιτρόιτ.
Καρλομάν Α΄

Εμφύλιος πόλεμος με τον μεγαλύτερο αδελφό του Καρλομάγνο

Η έχθρα του Καρλομάνου απέναντι στον αδελφό του εκδηλώθηκε αμέσως μετά τον θάνατο του πατέρα τους στην εξέγερση που υποκινήθηκε από τον ίδιο στην Ακουιτανία εναντίον του Καρλομάγνου, με στόχο να υποσκάψει την εξουσία του. Ο ίδιος πήγε να βοηθήσει τους επαναστάτες που τελικά υποτάχθηκαν. Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ τους ήταν σκληρές χωρίς να έχουν αποτέλεσμα, με αποτέλεσμα να παρέμβει η ίδια η μητέρα τους Βερτράδη, που λάτρευε τον μεγαλύτερο γιο της, Καρλομάγνο. Το (770), η Βερτράδη, αφού κάθισε όλο τον χρόνο με τον Καρλομάγνο στην Λιέγη, αποφάσισε να τον επισκεφθεί για άγνωστους λόγους. Ο Καρλομάγνος παντρεύτηκε τότε την Ντεζιντεράτα, κόρη του Λομβαρδού βασιλιά Δεσιδέριου, για να εξασφαλίσει την συμμαχία με τους Λομβαρδούς. Αμέσως εξασφάλισε και την συμμαχία του Τασσίλο δούκα της Βαυαρίας, ανιψιού της συζύγου του. Αποφάσισε να πραγματοποιήσει τον γάμο του στην Ρώμη, αλλά ο πάπας Στέφανος Γ΄ στάθηκε διστακτικός για μια συμμαχία με γάμο ανάμεσα σε Φράγκους και σε Λομβαρδούς. Ο Καρλομάν μπήκε σε διαπραγματεύσεις με τον πάπα μέσω του επισκόπου Χριστόφορου να διαλύσει την συμμαχία του αδελφού του, αλλά μετά τον βίαιο φόνο του Χριστόφορου, ο πάπας Στέφανος Γ’ άλλαξε γνώμη συναινώντας στην συμμαχία των Φράγκων με τους Λομβαρδούς. Μετά το απότομο διαζύγιο του Καρλομάγνου με την Ντεζιντεράτα, ο πατέρας της άλλαξε γνώμη και αποφάσισε να αλλάξει στρατόπεδο συμμαχώντας με τον Καρλομάν.
Ο Καρλομάν πέθανε πρόωρα στις 4 Δεκεμβρίου 771 από ρινίτιδα, κάτι που ήταν αιτία να μην συνεχιστεί ο εμφύλιος πόλεμος με τον μεγάλο αδελφό του. Είχε παντρευτεί μια όμορφη γυναίκα Φραγκικής καταγωγής, την Γερβέργκα, επιλογή του πατέρα του, με την οποία άφησε δύο γιους σε βρεφική ηλικία. Η Γερβέργκα απαίτησε τον θρόνο του βασιλιά των Φράγκων για τον μεγαλύτερο, ανήλικο, γιο της, αλλά τελικά ηττήθηκε αναγκάστηκε να δραπετεύσει. Από τότε η τύχη της ίδιας και των γιων της είναι άγνωστη. Ο Καρλομάγνος αργότερα ίσως από τύψεις, ίσως από φόβο ενέδρας εναντίον του από κάποιο γιο του Καρλομάν, ονόμασε στην μνήμη του αδελφού του τον δεύτερο γιο του Καρλομάνο.
Άγιος Εμέρικ της Ουγγαρίας

Βιογραφία

Ήταν γιος τού αγίου Στεφάνου Α΄ της Ουγγαρίας και της Γκίζελα των Οθωνιδών, κόρης τού Ερρίκου Β΄ δούκα της Βαυαρίας. Θεωρείται ο δεύτερος γιος και έλαβε το όνομα τού θείου του, αγίου Ερρίκου Β΄ της Γερμανίας. Ο πρώτος γιος τού Στεφάνου Α΄ απεβίωσε ανήλικος.
Μορφώθηκε στην ηλικία των 15-23 ετών από τον Βενεδικτίνο μοναχό Γεράρδο από τη Βενετία με αυστηρό και ασκητικό πνεύμα. Επρόκειτο να γίνει ο επόμενος μονάρχης της Ουγγαρίας και ο πατέρας του έγραψε προειδοπιήσεις για να τον προετοιμάσει για τη θέση του· μάλιστα προσπάθησε να τον κάνει συμβασιλιά.
Το 1031 ο Εμέρικ κυνηγούσε, όταν ένας αγριόχοιρος τον τραυμάτισε θανάσιμα. Αυτό έγινε μάλλον στο Χεγκυκοσσέντιμρε (νυν Σαντίμρεου Ρουμανίας) και τάφηκε στη βασιλική Σεκεσφεχερβάρ. Πολλές θαυματουργικές θεραπείες και μεταστροφές στον Χριστιανισμό έγιναν επάνω από τον τάφο του, έτσι το 1083 ο Λαδίσλαος Α΄ της Ουγγαρίας έκανε ανακομιδή των οστών του με μία μεγαλοπρεπή τελετή. Ανακηρύχθηκε άγιος για την ευσεβή και με αγνότητα ζωή του· μαζί του αγιοποιήθηκαν ο πατέρας του Στέφανος Α΄ και ο παιδαγωγός του Γεράρδος τού Τσανάντ από τον πάπα Γρηγόριο Ζ΄.
Ο άγιος Εμέρικ συχνά απεικονίζεται σε πανοπλίες με στέμμα και κρίνο. Μερικοί Ούγγροι πιστεύουν ότι από αυτόν ονομάστηκε ο Αμέρικο Βεσπούτσι και συνακόλουθα η Αμερική.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1022 την Ειρήνη Μονομαχίνα (συγγενή τού Κωνσταντίνου Θ΄), ή μία των Αργυρών (από τον Οίκο τού Ρωμανού Γ΄). Άλλοι λένε, ότι ήταν η Πατρικίσα των Τρπιμιρόβικ, κόρη τού Κρεσιμίρ Γ΄ της Κροατίας ή ίσως η Ριχέτσα των Πιαστ, κόρη τού Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ της Πολωνίας ή μία αδελφή της.
Εθνόσημο της Κολομβίας

Το εθνόσημο της Κολομβίας περιέχει έναν θυρεό με πολυάριθμα σύμβολα. 
Κύρια φιγούρα είναι ένας κόνδορας των Άνδεων, ο οποίος βρίσκεται καθισμένος στο πάνω μέρος του θυρεού και κρατάει ένα στέμμα από ελιά. Το πτηνό συμβολίζει την ελευθερία. Το εθνικό ρητό της χώρας Libertad y Orden (στα ισπανικά, Ελευθερία και Τάξη), βρίσκεται σε μια περγαμηνή, ανάμεσα στο πουλί και στο θυρεό, με μαύρα γράμματα πάνω από χρυσό φόντο. Ο κόνδορας απεικονίζεται να κοιτάει εμπρός, με ανοικτές τις φτερούγες του και να στρέφει το βλέμμα του προς τα δεξιά.
Σε κάθε πλευρά του θυρεού είναι τυλιγμένη η Σημαία της Κολομβίας. Ο θυρεός είναι χωρισμένος σε τρία μέρη. Στο κατώτερο μέρος εικονίζονται πλοία, που θυμίζουν τη ναυτική ιστορία της Κολομβίας και τη σημασία του εμπορίου για την οικονομία. Υπενθυμίζεται ότι η Διώρυγα του Παναμά ήταν τμήμα της Κολομβίας μέχρι το 1903. Στη μέση πάνω από ένα πλατινένιο φόντο παρουσιάζεται ένας Φρυγικός σκούφος, παραδοσιακό σύμβολο ελευθερίας. Στο ανώτατο τμήμα υπάρχει μια ροδιά σύμβολο της αντιβασιλείας της Νέας Γρανάδας, όπως ονομαζόταν παλιά η χώρα. Δύο "Κέρατα της Αφθονίας" υπάρχουν στη μέση. Το ένα από αυτά είναι στα δεξιά και περιέχει χρυσά και ασημένια κέρματα και το άλλο στα αριστερά είναι γεμάτο τροπικά φρούτα. Το τμήμα αυτό εκπροσωπεί το γεωργικό και ορυκτό πλούτο της κολομβιανής γης.
Το εθνόσημο της Κολομβίας υιοθετήθηκε με την Πράξη 3 της 9ης Μαΐου 1834 και έγιναν κάποιες μικρές τροποποιήσεις αργότερα, με βάση το Διάταγμα 861 του 1924.
Αυτόνομο νευρικό σύστημα

Το αυτόνομο νευρικό σύστημα είναι το τμήμα του νευρικού συστήματος το οποίο ρυθμίζει τις σπλαχνικές λειτουργίες. Διακρίνεται σε συμπαθητικό και παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα, τα οποία έχουν ανταγωνιστική λειτουργία: το συμπαθητικό ετοιμάζει τον οργανισμό για μια οξεία κατάσταση όπου θα σπαταλήσει μεγάλη ενέργεια, ενώ το παρασυμπαθητικό έχει αντίθετη λειτουργία.

Συμπαθητικό Νευρικό Σύστημα

Τα σώματα των απαγωγών νευρώνων του Συμπαθητικού, βρίσκονται στην φαιά ουσία του νωτιαίου μυελού από το ύψος του πρώτου θωρακικού σπονδύλου εως το δεύτερο Οσφυικό σπόνδυλο, Πιο συγκεκριμένα, συγκροτούν το πλάγιο κέρας της φαιάς ουσίας του νωτιαίου μυελού. Από τα εκεί σώματα εκπορεύονται νευράξονες (μακρυές αποφυάδες των νευρικών σωμάτων), οι οποίες μέσω της πρόσθιας ρίζας και του λευκού αναστομωτικού κλάδου (white rami communicantis), εισέρχονται στα παρασπονδυλικά γάγγλια, όπου τα περισσότερα εξ αυτών θα συνδεθούν με χολινεργική νευρική σύναψη (δηλαδή το πρώτο κύτταρο εκκρίνει ακετυλοχολίνη) με άλλα νευρικά κύτταρα. Το νευρικό κύτταρο με το σώμα στον νωτιαίο μυελό και τον νευράξονα που καταλήγει στο γάγγλιο, ονομάζεται προγαγγλιακό, ενώ το επόμενο μεταγαγγλιακό. Ωστόσο, ορισμένοι προγαγγλιακοί νευράξονες, ίσως αντί να συνδεθούνε με δεύτερο νευρικό άξονα, ίσως ταξιδεύψουν προς τα άνω, δηλαδή τα αυχενικά νευρικά γάγγλια ή προς τα κάτω, για να σχηματισουν τα 3 σπλαχνικά νεύρα (greater, lesser kai lowest splachnic nerve). Τα παρασπονδυλικά γάγγλια είναι δυο μεγάλες ταινίες νευρικού ιστού που είναι παράλληλες με την σπονδυλική στήλη και ενωνονται στην ιερή χώρα για να σχηματίσουν το ganglion impar.
Οι προσαγωγοί νευρώνες του συμπαθητικού, ξεκινάνε από τα περιφερικά όργανα και χωρίς σύναψη εισέρχονται στο γάγγλιο του οπίσθιου root γαγγλιον του νωτιαίου μυελού.

Παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα

Τα απαγωγά σώματα των νευρώνων του παρασυμπαθητικού βρίσκονται εντός του κρανίου και στην ιερή μοίρα του νωτιαίου μυελού. Αυτά που εντοπίζονται στο κρανίο, σχηματίζουν τους πυρήνες της III (κοινό κινητικό νεύρο), VII (προσωπικό), IX ()γλωσσοφαρυγγικό και Χ (πνευμονογαστρικό) εγκεφαλικής συζυγίας. Τα κύτταρα στην ιερή μοίρα θα δώσουν νευράξονες που θα σχηματίσουν το ιερό πλέγμα. Οι νευράξονες των κυττάρων του παρασυμπαθητικού, συνάπτονται με τα επόμενα (μεταγαγγλιακά νευρικά κύτταρα) σε περιφερικά γαγγλια.
Τα προσαγωγά σώματα των νευρώνων του παρασυμπαθητικού ταξιδεύουν από τα περιφερικά όργανα που νευρώνουν προς τα αισθητικά γάγγλια των κρανιακών νεύρων είτε προς τους νευρώνες στον νωτιαιο μυελό. Από εκέι, οι κεντρικοί νευράξονες των νευρώνων ταξιδεύουν προς το κεντρικό νευρικό σύστημα, όπως τα σωματικά νεύρα.

Φυσιολογία

H φυσιολογική αποστολή του Αυτόνομου νευρικού συστήματος είναι να καθορίζει μια σειρά από παραμέτρους του σώματος, όπως τον καρδιακό και αναπνευστικό ρυθμό, την αρτηριακή πίεση, θερμοκρασία, την πέψη, τον μεταβολισμό και άλλα. Γενικά το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ετοιμάζει τον οργανισμό για "μάχη ή φυγή" ενώ το παρασυμπαθητικό προετοιμάζει τον οργανισμό για διατήρηση της ενέργειας.