The Call Up

Η ηχογράφηση

Όπως και ολόκληρο το Sandinista!, ηχογραφήθηκε στα στούντιο Electric Ladyland της  Νέας Υόρκης τον Οκτώβριο του 1980, έπειτα από μια αμερικανική τουρνέ του γκρουπ. Ο μπασίστας των Clash, Πωλ Σίμονον, δε συμμετείχε στην ηχογράφηση του τραγουδιού, αλλά και συνολικά του Sandinista!, καθώς είχε πάει στον Καναδά, για να λάβει μέρος στα γυρίσματα της ταινίας Ladies and Gentlemen, the Fabulous Stains, του Λου Άντλερ. Στη θέση του βρισκόταν ο Νόρμαν Ουάττ-Ρόυ των Blockheads (ενίοτε τον αντικαθιστούσε στις ηχογραφήσεις και ο Στράμερ). Στο «Call Up» έπαιξε κιθάρα και ο Άιβαν Τζούλιαν των Voidoids. Όπως έχει διηγηθεί ο ίδιος, η συμμετοχή του στην ηχογράφηση του τραγουδιού δεν ήταν προγραμματισμένη. Ο Μικ Τζόουνς τον είχε καλέσει απλά να περάσει από το στούντιο. Όταν έφτασε, ο Τζο Στράμερ έκατσε στο πιάνο και άρχισε να παίζει, ενώ βρισκόταν εκεί και ο γνωστός παραγωγός και τραγουδιστής της ρέγκε Mίκυ Ντρεντ (Mickey Dread). Ο Τζούλιαν ενθουσιάστηκε από αυτό που άκουγε, άρπαξε την κιθάρα του Στράμερ και τζάμαρε με τους υπόλοιπους για ένα δεκαπεντάλεπτο. Από το υλικό αυτό, βγήκε το «The Call Up».

Η θεματολογία

To τραγούδι σχολιάζει την παραπλανητική ρητορεία ενός είδους πατριωτισμού που δελεάζει τους νέους ανθρώπους, οδηγώντας τους στον πόλεμο και την καταστροφή: «All the young people down the ages | they gladly marched off to die | Proud city fathers used to watch them | Tears in their eyes».  Στην ετικέτα του δίσκου υπάρχει τυπωμένο το σύνθημα «No Draft», δηλαδή όχι στην στρατολόγηση. Το τραγούδι αναφέρεται στο κλίμα έπειτα από τον πόλεμο του Βιετνάμ, στην ψυχροπολεμική λογική που επικρατούσε στις ΗΠΑ εκείνη την περίοδο και προτάσσει την εναντίωση στη στρατολόγηση στις ένοπλες δυνάμεις, ως πρακτική για την αποτροπή του κινδύνου μιας νέας πολεμικής εμπλοκής.  Από μουσική άποψη, το Call Up ενσωματώνει διαφορετικά στυλ, έχοντας μέρη που κλίνουν προς τη ρέγκε, την συνθ-ποπ των Devo και άλλα που θυμίζουν στρατιωτικό εμβατήριο.

Το βίντεο

Το βίντεο του τραγουδιού, που ήταν ασπρόμαυρο, γυρίστηκε από τον Ντον Λεττς σε μια αποθήκη που ανήκε στο λονδρέζο τραγουδιστή Κρις Φάρλοου (Chris Farlowe). Ο Φάρλοου είχε συλλογή από στρατιωτικά είδη και στολές, που τα μέλη των Clash χρησιμοποίησαν για το γύρισμα (π.χ. ο ντράμερ Τόπερ Χέντον επέλεξε στολή πιλότου του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου). Η χρησιμοποίηση στοιχείων στρατιωτικής αμφίεσης από το γκρουπ στο βίντεο παρέπεμπε σε συμβολισμό αντάρτικου πόλης. Το βίντεο περιελήφθη στην έκδοση οπτικοακουστικού υλικού του συγκροτήματος με τίτλο The Essential Clash (dvd) του 2003.

Dub version

Ένα ινστρουμένταλ ρεμίξ του τραγουδιού, με τίτλο The Cool Out εμφανίστηκε ως bonus track στη 12ιντση (12" μάξι σινγκλ) αμερικανική έκδοση με το «The Maginificent Seven», από την Epic το 1981, με αρ. κατ. 48-02036. 
Το ρεμίξ συμπεριελήφθη αργότερα στη συλλογή Super Black Market Clash (1993). Αυτή η dub βερσιόν του κομματιού έχει επιρροές από σόουλ και ντίσκο μουσική, πιθανότατα, όπως έχει σημειώσει η Σαρλήν Σπιτέρι των Texas, από την εμπειρία της επαφής των μελών του συγκροτήματος εκείνη την περίοδο με τα νεοϋορκέζικα νυχτερινά κλαμπ και τις ντισκοτέκ.

Διασκευές

Το Φεβρουάριο του 2004 κυκλοφόρησε διασκευή του «Call Up» από τον Aμερικανό μπλουζίστα Κρις Γουάιτλι (1960-2005), που περιλαμβανόταν στο άλμπουμ War Crime Blues. Mια άλλη διασκευή, από τους Lothars,  συγκρότημα που παίζει με θέρεμιν, συμπεριλαμβανόταν στο tribute άλμπουμ - συλλογή The Sandinista! Project, που βγήκε το Μάιο του 2007. Το 2011 κυκλοφόρησε μια νέα διασκευή του τραγουδιού, από το ελβετικό dub - ρέγκε σχήμα Dub Spencer & Trance Hill, στο άλμπουμ τους με διασκευές των Clash με τίτλο The Clashification of Dub.