google/wiki40b huggingface dataset:
Οίκος της Τουλούζης

Ο Οίκος της Τουλούζης ή Οίκος του Σαιν-Ζιλ, είναι ένας ευγενής Οίκος της Νότιας Γαλλίας, που κυβέρνησε την κομητεία της Τουλούζης. Πλάγιος κλάδος είναι αυτός των κομήτων του Ρουέργκ (Rouergue).

Ιστορία

To 778 o Καρλομάγνος ηττήθηκε στα Πυρηναία από τους Βάσκους και έβαλε τον πρώτο κόμη της Τουλούζης για να προσέχει την άμυνα από αυτούς. Το 837 ο Φουλκοάλδος τοποθετήθηκε στην περιοχή με δικαίωμα κληρονομίας της κομητείας στους απογόνους του και έτσι έγινε ο ιδρυτής του Οίκου. 
Οι κόμητες της Τουλούζης έπρεπε να αντιμετωπίσουν την εξάπλωση του δούκα της Ακουϊτανίας και του κόμη της Βαρκελώνης, ο οποίος ήθελε να επεκταθεί στην Λανγκεντόκ και στην Προβηγκία. Η πόλη της Τουλούζης ήταν από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη. Ο Ραϋμόνδος Δ΄ συμμετείχε στην Α΄ Σταυροφορία και σκοτώθηκε στην Τρίπολη. 
Ο γιος του Ραϋμόνδος Ε΄ έπρεπε να αντιμετωπίσει τους Καθαρούς και ζήτησε τη βοήθεια του αββαείου του Σιτώ, στη Ντιζόν. Ο γιος του Ραϋμόνδος ΣΤ΄ αντιλήφθηκε ότι θα αποξενωνόταν από ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού του. Το 1208 σκοτώθηκε ο Πιέρ ντε Καστελνώ αντιπρόσωπος (legate) του πάπα και ο Ιννοκέντριος Γ΄ κήρυξε Σταυροφορία κατά των αιρετικών Καθαρών. Την εκτέλεσή της ανέλαβε ο τυχοδιώκτης Σίμων του Μονφόρ με σκοπό την υποταγή των πλούσιων αρχόντων της περιοχής. Το 1215 νίκησε τον στρατό της Τουλούζης και εισήλθε στην πόλη, αλλά σκοτώθηκε από τους κατοίκους της. Ο γιος του Ραϋμόνδου ΣΤ΄, Ραϋμόνδος Ζ΄, ήταν με το μέρος των υπηκόων του, αλλά όταν ο Λουδοβίκος Η΄ άρχισε εκστρατεία, υπέγραψε συνθήκη στο Μω το 1229.
Το μόνο τέκνο του Ραϋμόνδου Η΄, η κόρη του Ιωάννα νυμφεύτηκε τον Αλφόνσο, γιο του Λουδοβίκου Η΄, που κυβέρνησε την Τουλούζη από το Παρίσι. Τον άτεκνο Αλφόνσο κληρονόμησε ο ανιψιός του Φίλιππος Γ΄ και από τότε η Τουλούζη ενώθηκε με το στέμμα της Γαλλίας.
Ο κλάδος του Ρουέργκ: Την τελευταία κόμισσα του Ρουέργκ κληρονόμησε ο εγγονός του τέταρτου εξαδέλφου της Γουλιέλμος Δ΄ κόμης της Τουλούζης.
Ο κλάδος της Τρίπολης: Ο Ραϋμόνδος Δ΄ πήρε μέρος στην Α΄ Σταυροφορία και απεβίωσε στην πολιορκία της Τρίπολης. Ο γιος του Βερτράνδος έγινε πρώτος κόμης της Τρίπολης. Ο δισεγγονός του Ραϋμόνδος Γ΄ της Τρίπολης αποβιώνοντας το 1187 άτεκνος, άφησε την κομητεία σε έναν γιο του Βοϊμόνδου Γ΄ Πουατιέ πρίγκιπα της Αντιόχειας. 
O ζωγράφος Τουλούζ-Λωτρέκ εθεωρείτο ότι κατάγεται από κάποιον πλάγιο κλάδο Λωτρέκ του Οίκου.
Μαρία Λεστσίνσκα

Ζωή

Ήταν κόρη του βασιλιά Στανίσουαβ Λεστσίνσκι της Πολωνίας και της Αικατερίνης Οπαλίνσκα. Είχε μία αδελφή, την Άννα Λεστσίνσκα, που απεβίωσε 18 ετών. Η Μαρία προτάθηκε ως πιθανή νύφη για τον Λουδοβίκο ΙΕ΄ της Γαλλίας, ο οποίος ήταν άρρωστος και έπρεπε να νυμφευτεί. Ο πρώτος του αρραβώνας με τη Μαριάννα Βικτωρία των Βουρβόνων, όταν ήταν πολύ νέος για να κάνει παιδιά, είχε διαλυθεί. Το ζευγάρι παντρεύτηκε με πληρεξούσιο στις 15 Αυγούστου 1725 στον καθεδρικό ναό του Στρασβούργου και με κανονικό γάμο στις 5 Σεπτεμβρίου του 1725, στο παρεκκλήσι τού Σατώ ντε Φονταινεμπλώ. Παρ' όλο που οι δύο τους είχαν μεγάλη διαφορά ηλικίας (ο Λουδοβίκος ήταν 15 και η Μαρία 22), είχαν αρχικά έναν ευτυχισμένο γάμο. 
Ο γάμος τους ήταν επιτυχής και απέκτησαν πολλά παιδιά, τα οποία ήταν πολύ αφοσιωμένα στη μητέρα τους. Ωστόσο, όταν παραλίγο να πεθάνει μετά τη γέννηση της μικρότερης κόρης τους, η Μαρία αρνήθηκε να έχει πια ερωτικές σεξουαλικές επαφές με τον σύζυγό της. Ο Λουδοβίκος ΙΕ΄ της Γαλλίας ήταν φημισμένος γυναικάς, αδιάφορος για τη θρησκεία, κάτι που είχε ως επακόλουθο να αποκτήσει πολλές ερωμένες, απατώντας την νόμιμη σύζυγο του. Οι ερωτικές υποθέσεις του συζύγου της είχαν ρίξει σημαντικά το κύρος της. 
Ήταν πιστή Καθολική, τόσο αυτή, όσο και τα παιδιά της. Η Μαρία φέρεται να κατέρρευσε 3 έτη μετά τον θάνατο του μόνου (που είχε επιζήσει της ενηλικίωσης) γιου της, Λουδοβίκου.
Η Μαρία ήταν εξαιρετικά αγαπητός χαρακτήρας και απεβίωσε έξι χρόνια πριν τον βασιλιά σύζυγο της. Τάφηκε στη Βασιλική του Αγίου Διονυσίου (Σαιν-Ντενίς).
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2010 (ΟΥΕΦΑ)

Στην προκριματική φάση του παγκοσμίου κυπέλλου 2010 για την Ευρώπη (UEFA) συμμετείχαν 53 ομάδες που διεκδίκησαν 13 θέσεις στα τελικά. Τα προκριματικά άρχισαν τον Αύγουστο του 2008, μετά το Euro 2008, και ολοκληρώθηκαν το Νοέμβριο 2009. Για πρώτη φορά στα προκριματικά συμμετείχε το Μαυροβούνιο σαν ανεξάρτητο κράτος αφού προηγουμένως συμμετείχε μαζί με την Σερβία.

Τρόπος διεξαγωγής

Οι 53 ομάδες χωρίστηκαν σε 9 ομίλους (οι 8 θα έχουν 6 ομάδες και ο 9ος 5). Οι νικητές των ομίλων περνάνε αυτόματα στα τελικά, ενώ οι 8 καλύτεροι δεύτεροι (ως προς τους βαθμούς που συγκέντρωσαν και σε περίπτωση ισοβαθμίας τη διαφορά γκολ, μετρώντας μόνο τους αγώνες ενάντια στον 1ο, 3ο, 4ο και 5ο κάθε ομίλου, για ισορροπία μεταξύ των 6μελών και του 5μελή ομίλου) αγωνίζονται μεταξύ τους σε εντός και εκτός έδρας παιχνίδια και ο νικητής περνάει στα τελικά.
Πιτυούς Χίου

Τοπωνυμικά-ιστορικά

Το Πιτυός είναι αρχαίο χωριό, αναφερόμενο από τον Ψευδοηρόδοτο, ο οποίος το αποκαλεί Πίτυν (η Πίτυς), όπως και ο Κοραής. Σύμφωνα με τον σχετικό μύθο, κάποτε έφθασε στο χωριό περιπλανώμενος ο Όμηρος, και ενώ κοιμόταν στο ύπαιθρο τη νύχτα, έπεσε πάνω του «καρπός της πίτυος», δηλαδή ένα κουκουνάρι. Το χωριό λοιπόν ονομάσθηκε έτσι από την αρχαία ελληνική λέξη πίτυς, που σημαίνει πεύκο. Ας σημειωθεί ότι «Πιτυούσσα» στην αρχαιότητα ήταν μία ονομασία για ολόκληρη τη Χίο, εξαιτίας των πολλών πεύκων της. Πιτυούς αναφέρεται το χωριό στο χρυσόβουλο του Μιχαήλ Παλαιολόγου (13ος αιώνας). Ο κάτοικος του χωριού αποκαλείται Πιτυανός (θηλ. Πιτυανή).
Πιθανότατα το Πιτυός δημιουργήθηκε, όπως και άλλα χωριά της Χίου (βλ. π.χ. Ελάτα), από τη συνένωση προϋπαρχόντων μικρότερων οικισμών, απλωμένων στη γύρω περιοχή, σύμφωνα και με σχετική παράδοση. Συνοικίες του χωριού αναφέρονται ο Μάκελλος και ο Πύργος (βλ. την υποενότητα). 
Το Πιτυός υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική επιτροπεία Καρδαμύλων της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών. Ο ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») του Πιτυούς τιμάται στο όνομα του Αγίου Γεωργίου, αλλά σημαντικότερος είναι ο ναός της Αγίας Παρασκευής στο κέντρο του χωριού, κτισμένος το 1817. Στο πανηγύρι της κατά το έθιμο προσφέρεται κατσικοπίλαφο. Παλαιοί ναοί μέσα στο χωριό είναι επίσης η Φανερωμένη (με ομώνυμη γειτονιά), η Σπηλιώτισσα και ο Θεολόγος. Παλαιοί χριστιανικοί ναοί-εξωκκλήσια στην περιοχή του χωριού είναι η Αγία Κυριακή, ο Άγιος Ισίδωρος, ο Άγιος Ιωάννης, οι Άγιοι Απόστολοι, η Αγία Ελένη, η Αγία Πλαγιά (= Πελαγία), ο Άγιος Ηλίας, ο Ταξιάρχης, ο Άγιος Δημήτριος, η Ζωοδόχος Πηγή, ο Άγιος Μάρκος, η Υπαπαντή και ο Άγιος Παντελεήμων.

Ο πύργος της Πιτυούντος

Ο μεσαιωνικός πύργος του Πιτυού βρίσκεται στο όριο του χωριού. Είναι πολυγωνικό δεκαεξάπλευρο διώροφο κτίσμα πάνω σε φυσικό βραχώδες έξαρμα. Η κατασκευή του τοποθετείται στον 14ο αιώνα, στην περίοδο της Γενουατοκρατίας (1346-1566). To συνολικό ύψος του πύργου είναι 13 μέτρα. Στον πύργο έχουν γίνει εργασίες αποκαταστάσεως, που ολοκληρώθηκαν τον Μάιο του 2008. Από τότε φυλάσσεται και φιλοξενεί διάφορα εκθέματα.
Ιωάννης ΣΤ΄ του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ντίλενμπουργκ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμου Α΄ κόμη του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ και της Τζουλιάνας, κόρης του Μπόντο Η΄ κόμη του Στόλμπεργκ-Βερνιγκερόντε. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Γουλιέλμος Α΄ πρίγκιπας της Οράγγης.
Το 1544 απεβίωσε ο εξάδελφός τους Ρενέ πρίγκιπας της Οράγγης και τον διαδέχθηκε ο Γουλιέλμος Α΄. Το 1559 απεβίωσε ο πατέρας τους και τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης ΣΤ΄. 
Ήταν ο κύριος συντάκτης της συνθήκης της Ένωσης της Ουτρέχτης του 1579. Απεβίωσε στο Ντίλενμπουγκ το 1606, σε ηλικία 70 ετών. Από τους επτά γιους του δύο απεβίωσαν πριν από αυτόν σε ηλικία 29 ετών, έτσι οι κτήσεις του μοιράστηκαν στα πέντε: Ντίλενμπουργκ, Ζίγκεν, Μπάιλσταϊν, Ντητς, Χανταμάρ.
Pictures of Home

Το Pictures of Home είναι τραγούδι του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, και είναι το τρίτο κομμάτι του έκτου στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο " Machine Head".

Ηχογράφηση και σύνθεση

Το συγκεκριμένο κομμάτι αποτελεί ένα από τα δυνατά, χαρντ ροκ τραγούδια του δίσκου, με μία γρήγορη εισαγωγή από τα τύμπανα του Ίαν Πέις, περιέχει σόλο κιθάρας από τον Ρίτσι Μπλάκμορ, πλήκτρων από τον Τζον Λορντ αλλά και μπάσου από τον Ρότζερ Γκλόβερ. Οι στίχοι του Ίαν Γκίλαν περιγράφουν το τοπίο του Μοντρέ στο οποίο έγιναν οι ηχογραφήσεις του άλμπουμ, με μία έντονη αίσθηση νοσταλγίας.
Η ηχογράφηση του έγινε τον Δεκέμβριο του 1971, όπως και των υπόλοιπων τραγουδιών τα οποία συμπεριλήφθηκαν στο " Machine Head".

Ζωντανές εκτελέσεις

Το "Pictures of Home" ήταν ένα από τα τραγούδια τα οποία ο Ρίτσι Μπλάκμορ αρνούνταν να παίξει ζωντανά, με αποτέλεσμα να ενταχθεί στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος από το 1994 και έπειτα, μετά δηλαδή την αποχώρηση του θρυλικού κιθαρίστα από τη σύνθεση των Deep Purple.

Κυκλοφορίες σινγκλ

Συμπεριλήφθηκε μαζί με τα "Maybe I’m A Leo" και "Space Truckin" στο ΕΡ σινγκλ του "Never Before", το οποίο κυκλοφόρησε από την "Capitol Records" στο Μεξικό το 1972.
Σπύρος Ευαγγελάτος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του συνθέτη και αρχιμουσικού της Λυρικής Σκηνής Αντίοχου Ευαγγελάτου και της αρπίστριας Ξένης Mπουρεξάκη. Η καλλιτεχνική παράδοση της οικογένειας τον οδήγησε προς το θέατρο. Σπούδασε αρχικά στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε το 1961. Την περίοδο 1966-1970 συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Αυστρία, την Γερμανία, την Γαλλία κ.ά. Σπούδαζε μάλιστα με υποτροφία θέατρο και θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.

Συμμετοχές

Απο το 1962 είχε ιδρύσει τη «Νεοελληνική Σκηνή» ενώ το διάστημα 1971-1977 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο σκηνοθετώντας παραστάσεις στην Επίδαυρο και αλλού.
Την περίοδο 1977-1980 διετέλεσε γενικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, την περίοδο 1984-1987 διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
Το 1975 ίδρυσε το "Αμφι-θέατρο" με το οποίο διοργάνωνε παραστάσεις σε όλο τον κόσμο. Τον Φεβρουάριο του 2011 ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αναστείλει την λειτουργία του "Αμφι-θεάτρου" λόγω οικονομικών προβλημάτων, κατηγορώντας τον υπουργό Πολιτισμού Παύλο Γερουλάνο για αδιαφορία.

Διακρίσεις

Έχει τιμηθεί με το βραβείο «Κάρολος Κουν» (1988), το βραβείο της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων (1994), το βραβείο Σκηνοθεσίας της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων (1996), με το παράσημο του «ταξιάρχη του τάγματος του Φοίνικος» απο τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας ενώ το 2005 εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Ακαδημαϊκή καριέρα

Το 1970 έγινε διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής της Αθήνας και το 1989 εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της ίδιας Σχολής. Το 1991 ανέλαβε την έδρα του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, που μόλις είχε δημιουργηθεί. Επίσης το διάστημα 1997-1999 έγινε πρόεδρος του ίδιου τμήματος.
Στις 12 Ιανουαρίου 2012 ανακηρύχθηκε αντιπρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και πρόεδρος το 2013.

Προσωπική ζωή

Ήταν νυμφευμένος με την ηθοποιό Λήδα Τασοπούλου (1953-2005), με την οποία απέκτησαν τον Αντίοχο (1986-2010) και την Κατερίνα (1979-).
Πέτρος Σάρογλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γόνος πλουσίων ομογενών του εξωτερικού γεννήθηκε στην Αθήνα το 1864 και πέθανε σε ηλικία μόλις 56 ετών, το καλοκαίρι του 1920 στο Λουτράκι. Σε ηλικία 15 ετών εισήλθε το 1879 στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και μετά επταετή φοίτηση ονομάστηκε Ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού το 1886. Έλαβε μέρος ως Υπολοχαγός στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, το δε επόμενο έτος 1898 αποστρατεύθηκε. Σαν Έφεδρος προήχθη στο βαθμό του Λοχαγού το 1910 και σε Ταγματάρχη το 1914. Την ιδιότητα του Αξιωματικού τη θεωρούσε την ύψιστη των τιμών και έγραφε "το επάγγελμα του Αξιωματικού είναι ιδανικό, διότι θέτει τον εαυτόν του στην υπηρεσία της ολότητας". Την αρχή αυτή ακολούθησε σε ολόκληρη την ζωή του και τελικά την υλοποίησε με την διαθήκη του.
Η απομάκρυνση του από τις τάξεις του Στρατού δεν έσβησε την πίστη και την επιθυμία του να διαθέτει τον εαυτό του στην υπηρεσία του συνόλου. Ο Μακεδονικός Αγώνας τον βρίσκει ένθερμο συμπαραστάτη.
Συμβάλλει ποικιλότροπα στην συγκρότηση του Μακεδονικού Κομιτάτου, χρηματοδοτώντας αυτό γενναία και διατελώντας ταμίας και σύμβουλός του. Ενισχύει οικονομικά Εκκλησίες, σχολεία και γενικά πρωτοστατεί στην πραγματοποίηση κοινωφελών έργων.
Με τη dιαθήκη του, την οποία είχε συντάξει από το 1909, εκτός από ορισμένα κληροδοτήματα προς τους συγγενείς, φίλους, υπηρετικό προσωπικό και τους Ιερούς Ναούς Αγ. Κωνσταντίνου Ομονοίας και Χρυσοσπηλαιωτίσσης, καθιστά κληρονόμο του την Γενική Λέσχη Αξιωματικών ξηράς και θαλάσσης (όπως ονομαζόταν τότε), για το υπόλοιπο της περιουσίας του, το οποίο αποτελείται από μετρητά, συλλογές ζωγραφικών πινάκων, κοσμημάτων, νομισμάτων, όπλων, κ.λ.π.
Οι συλλογές κοσμούν σήμερα αντίστοιχους Μουσειακούς χώρους στο Πολεμικό Μουσείο, το Βυζαντινό Μουσείο, το Μουσείο Γουλανδρή και τη Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ως ανταπόδοση της προσφοράς του το κτίριο της Λέσχης Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων φέρει το όνομα του, Σαρόγλειο Μέγαρο.
Σπήλαιο της Θεόπετρας

Ο βράχος της Θεόπετρας

Ο σχηματισμός του ασβεστολιθικού βράχου χρονολογείται στην Ανώτερη Κρητιδική περίοδο, 135 έως 65.000.000 χρόνια ΠΠ. Οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 1987 υπό τη διεύθυνση της Ν. Κυπαρίσσης-Αποστολίκα, και είχαν ως στόχο να δώσουν απαντήσεις στο μυστήριο της Παλαιολιθικής Θεσσαλίας. Η ραδιοχρονολόγηση υπέδειξε ανθρώπινη παρουσία τουλάχιστον 50.000 χρόνια πριν.

Περιγραφή

Στο σπήλαιο απαντάται μια από τις μεγαλύτερες αρχαιολογικές αλληλουχίες στην Ελλάδα, στις οποίες περιλαμβάνονται πολιτιστικά κατάλοιπα της Μέσης και Ανώτερης Παλαιολιθικής, της Μεσολιθικής και της Νεολιθικής. Το αρχαιολογικό αρχείο υποδεικνύει σημαντικά παλαιοπεριβαλλοντικά δεδομένα βασισμένα σε ιζηματογενή χαρακτηριστικά και βοτανικά υπολείμματα.

Αρχαιογενετική

Το 2016, ερευνητές εξήγαγαν με επιτυχία το DNA από την κνήμη δύο ατόμων που είχαν ταφεί στο σπήλαιο της Θεόπετρας. Και τα δύο άτομα ανακαλύφθηκαν σε μεσολιθικό ταφικό πλαίσιο και χρονολογήθηκαν ανεξάρτητα στο 7288–6771 ΠΚΕ και 7605–7529 ΠΚΕ. Αμφότερα τα υποκείμενα ανήκουν στην Απλοομάδα μιτοχονδιακού DNA (mtDNA) K1c.
Βασιλομήτωρ Ελισάβετ του Ηνωμένου Βασιλείου

Γενεαλογία

H Ελισάβετ είναι απόγονος του Μπράιαν Μπόρου βασιλιά της Ιρλανδίας (1002-1014). Από αυτή τη γενιά, είναι 26η απόγονος του Ντέρμοτ ΜακΜάρρα (Dermot MacMarrough) βασιλιά του Λέινστερ, ενώ ο Γεώργιος ΣΤ΄ είναι 29ος απόγονος.
Η Ελισάβετ Μπόους-Λάιον ήταν απόγονος του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας:
Heinkel He 219

Ανάπτυξη και σχεδίαση

Η ανάπτυξη του αεροσκάφους που ονομάστηκε τελικά He 219 ξεκίνησε με ίδια κεφάλαια της κατασκευάστριας εταιρείας Heinkel και με στόχο να δημιουργηθεί ένα ταχύ μαχητικό/βομβαρδιστικό. Το πρόγραμμα δεν έτυχε ιδιαίτερης υποστήριξης από το Υπουργείο Αεροπορίας, για διάφορους λόγους που κυρίως σχετίζονταν με τις διαφορές ανάμεσα στον Ernst Heinkel και τον κύριο οργανωτικό υπεύθυνο της Luftwaffe, Έρχαρντ Μιλχ. Το πρόγραμμα προχώρησε όταν κατέστη σαφές ότι θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα πολύ ικανό νυχτερινό μαχητικό, σε μια περίοδο (1940-41) που η Luftwaffe συγκροτούσε την δύναμη νυχτερινής δίωξης της για να αντιμετωπίσει τα νυχτερινά στρατηγικά βομβαρδιστικά της RAF. Τελικά τον ρόλο του κύριου νυχτερινού μαχητικού κλήθηκαν να επωμισθούν άλλοι τύποι, όπως το Messerschmitt Bf 110 και τα Junkers Ju 188 και Ju 388.
Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 15 Νοεμβρίου 1942 και διέθετε δύο ισχυρότατους κινητήρες Daimler-Benz DB 603A, των 1750 hp. Ο οπλισμός αποτελούνταν αρχικά από δύο πυροβόλα των 20 mm και ένα πολυβόλο των 13 mm που χειρίζονταν το δεύτερο μέλος του πληρώματος. Ακολούθησαν διάφοροι συνδυασμοί οπλισμού στις επόμενες εκδόσεις του τύπου.
Όσλο Όπερα Χάους

Κεντρική ιδέα

Η αρχική πρόθεση των δύο αρχιτεκτόνων ήταν να δημιουργήσουν ένα ενοποιητικό στοιχείο μεταξύ εδάφους και νερού, μία ομαλή μετάβαση μεταξύ των δύο αυτών χωρικών ποιοτήτων και την φυσική ένταξη στο αστικό τοπίο. Επιπρόσθετα, υπήρχε έντονα η πρόθεση για την εξασφάλιση μίας ανοικτής δημόσιας πρόσβασης – διαδρομής, φιλική ως προς τον επισκέπτη. Αυτά τα ζητούμενα ικανοποιούνται από μία μεγάλη επικλινή πλάκα, η οποία με τη μορφή ενός βατού δώματος συντελεί και έναν υπαίθριο δημόσιο χώρο στάσης και κίνησης, που μοιάζει να γεννάται μέσα απ’ το νερό. Κατ’ αυτό τον τρόπο, το κτίριο ενώνει την πόλη με την περιοχή των φιόρδ και δημιουργεί μία αρμονική σχέση μεταξύ του αστικού μετώπου και του ιδιαίτερου φυσικού τοπίου.

Μορφή

Η σύνθεση αποτελείται απ’ τη διάρθρωση δύο χώρων, την πλέξη δυο βασικών γεωμετρικών σχημάτων, του παραλληλογράμμου και του τριγώνου, που συντελούν το συνολικό κτιριακό όγκο. Ένα ορθοκανονικό πρίσμα, αποτελεί την δυτική άποψη του έργου και αναπτύσσεται οριζόντια ως προς το νερό. Στη συνέχεια συναντάται με το επικλινές βατό δώμα, του οποίου η στάθμη κλιμακωτά χαμηλώνει μέχρι να συναντήσει το επίπεδο του εδάφους και του νερού. Κάτω απ’ την πλάκα αυτή στεγάζεται το τμήμα κτιρίου που αφορά τις πολιτιστικές δράσεις, το σύνολο των αμφιθεάτρων καθώς και των αιθουσών χορού. Από τη βόρεια πλευρά παρατηρείται μία αναδίπλωση της επικλινούς οροφής, η οποία με νέα κλίση δημιουργεί ένα διαφορετικό κομμάτι  της δημόσιας διαδρομής, όπου τελικά συναρμόζει με το τρίτο και τελευταίο τμήμα του βατού δώματος. Το τρίτο αυτό μέρος είναι μία νέα πλάκα αντίθετης κλίσης, η οποία από την ανατολική όψη δίνει την αίσθηση ενός όγκου που εκτομείται απ’ το υπόλοιπο σύνολο και συνθέτει το τελικό κομμάτι της δυτικής όψης.

Περιγραφή

Η οροφή του κτιρίου ευθυγραμμίζεται με το επίπεδο του εδάφους, δημιουργώντας μια μεγάλη πλατεία που προσκαλεί τους πεζούς να περπατήσουν επάνω και να απολαύσουν την πανοραμική θέα στο Όσλο. Ενώ ένα μεγάλο μέρος του κτιρίου καλύπτεται από λευκό γρανίτη και το La Facciata, ένα λευκό ιταλικό μάρμαρο carrara, ο πύργος σκηνής είναι επενδυμένος με λευκό αλουμίνιο, σε σχέδιο από τους Løvaas & Wagle. Το λόμπι περιβάλλεται από ψηλά παράθυρα 15 m με ελάχιστη πλαισίωση και ειδική γυάλινη επιφάνεια που επιτρέπει μέγιστη θέα στο νερό. Η οροφή υποστηρίζεται από λεπτές γωνιακές στήλες σχεδιασμένες επίσης ώστε να μην παρεμβαίνουν στις θεάσεις. Οι εσωτερικές επιφάνειες είναι επικαλυμμένες με δρύινα δάπεδα για να ζεσταίνουν τους χώρους σε αντίθεση με την ψυχρότητα του λευκού εξωτερικού χώρου. Το κύριο αμφιθέατρο είναι σε σχήμα πετάλου και φωτίζεται από έναν ωοειδές πολυέλαιο που περιέχει 5.800 χειροποίητους κρυστάλλους. Τα καθίσματα περιλαμβάνουν τις οθόνες για το σύστημα ηλεκτρονικού λιμπρέτου, επιτρέποντας στο κοινό να ακολουθήσει την όπερα λιπρέτι στα νορβηγικά και τα αγγλικά επιπλέον της αρχικής γλώσσας.
Εγνατία Οδός Α.Ε.

Η Εγνατία Οδός Α.Ε. είναι εταιρεία κατασκευής έργων. Έχει αναλάβει την κατασκευή, συντήρηση και αναβάθμιση του ομώνυμου αυτοκινητοδρόμου Εγνατία Οδός καθώς και πολυάριθμων κάθετων αξόνων.
Άνθιμος Γιοβανόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε ως Άνθιμος Γιοβαννόπουλος με πατέρα τον Ιωάννη Γιοβανόπουλο από το Κωσταράζι, ενώ η μητέρα ήταν από την Κορησό (τότε Γκορέντση) του καζά της Καστοριάς κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αρχικά σπούδασε στο χωριό του και έπειτα πήγε στη μονή του Αγίου Νικολάου στη Λεύκη (τότε Ζουπάνιτσα) Καστοριάς. Εκεί εκάρη μοναχός, έγινε ηγούμενος και στην συνέχεια αρχιμανδρίτης.
Την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα που ήταν ηγούμενος στη μονή, βοήθησε τα ελληνικά σώματα των Μακεδονομάχων καθιστώντας το μοναστήρι καταφύγιο στο πόλεμο ενάντια στους Βούλγαρους κομιτατζίδες, ενώ ο ίδιος διετέλεσε πράκτορας Α΄τάξης. Στις 8 Μαρτίου 1905, το μοναστήρι πολιορκείται από το βουλγάρικο σώμα, το οποίο είχε πυρπολήσει πρόσφατα και τη Μονή Αγίου Νικολάου Τσιριλόβου, και θανατώνονται ο ηγούμενος Άνθιμος και ο μοναχός Δαμιανός Τόσκος.

Απόδοση τιμών

Η προτομή του αρχιμανδρίτη Άνθιμου τοποθετήθηκε σε βάθρο στο νεότερο οικισμό Νέο Κωσταράζι, επ' ευκαιρία της επίσκεψης στις 15 Οκτωβρίου 2004 του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστόδουλου στον νομό Καστοριάς. Επίσης, στον προαύλιο χώρο της μονής Αγίου Νικολάου Κορομηλιάς, υπάρχει μνημείο εις μνήμην του αρχιμανδρίτη Άνθιμου και του μοναχού Δαμιανού Χ. Τόσκου που επίσης δολοφονήθηκε από τους κομιτατζήδες.
Ιωάννα της Σκωτίας

Υποψήφια νύφη του δεύτερου συζύγου της μητέρας της

Η Ιωάννα στην αρχή είχε επιλεγεί από τον Φίλιππο Αύγουστο σαν σύζυγος του δελφίνου Λουδοβίκου αλλά ο πατέρας της την είχε υποσχεθεί στον Ούγο Ι' των Λουζινιάν με προίκα την Σαιντ, την Σαιντόνζ και το νησί Ολερόν. Ο Ιωάννης έστειλε την κόρη του στον Ούγο την επόμενη χρονιά αλλά εκείνος απαιτούσε να πάρει την προίκα πριν τον γάμο. 
Με τον θάνατο του Ιωάννη του Ακτήμονα (1216) η χήρα του βασιλομήτωρ Ισαβέλλα του Ανγκουλέμ αποφάσισε να παντρευτεί η ίδια τον Ούγο αντί για την κόρη της και να μετακομίσει στην Γαλλία παραμελώντας τα καθήκοντα της βασιλομήτορος.

Βασίλισσα της Σκωτίας

Με την μεσολάβηση του πάπα οι διαπραγματεύσεις οδήγησαν στον γάμο της Ιωάννας με τον Αλέξανδρο Β' της Σκωτίας, ο Αλέξανδρος βρισκόταν στην Αγγλία από το 1212, είχε χριστεί ιππότης από τον βασιλιά Ιωάννη και ο Αλέξανδρος ισχυριζόταν ότι ο ίδιος ο Ιωάννης του είχε υποσχεθεί την Ιωάννα με προίκα το Νορθάμπερλαντ.
Στις 18 Ιουνίου 1221 ο Αλέξανδρος κέρδισε τα έσοδα από το Ζέντμπουργκ, το Ασσεντίν, το Κίνγκχορν και το Κράιλ σαν προίκα, ο γάμος έγινε στις 21 Ιουνίου 1221 στο Γιόρκ Μίνστερ.  Ο Αλέξανδρος ήταν 23 ετών και η Ιωάννα 11, δεν απέκτησαν παιδιά αλλά ένα διαζύγιο θα μπορούσε να ήταν διπλωματικό επεισόδιο ανάμεσα στην Αγγλία και την Σκωτία, η Ιωάννα είχε ελάχιστη εξουσία αφού βρισκόταν ολόκληρη στα χέρια της βασιλομήτορος Ερμενγάρδης αλλά η αξία της ήταν πάντα ισχυρή σαν αδελφή του βασιλιά της Αγγλίας. Η Ιωάννα συνόδευσε τον σύζυγο της το Νιούκασλ τον Σεπτέμβριο του 1236 και στην Γιορκ τον Σεπτέμβριο του 1237 στις διαπραγματεύσεις με τον Ερρίκο Γ' για τις περιοχές του βορρά στις οποίες είχαν διαφωνίες. Την περίοδο αυτή όπως τονίζει ο γνωστός χρονικογράφος Ματθαίος των Παρισίων η Ιωάννα και ο Αλέξανδρος είχαν αποξενωθεί και η ίδια τον περισσότερο χρόνο της βρισκόταν με τον αδελφό της στην Αγγλία που της είχε παραχωρήσει βίλες στις περιοχές Ντρίφφιλντ, Γιορκσάιρ και Φέν Στάντον του Χαντιγκντονσάιρ για την διαμονή της. Η Ιωάννα και η νύφη της Ελεονώρα της Προβηγκίας αποφάσισαν στην Γιορκ να πραγματοποιήσουν προσκύνημα στον τάφο του Θωμά Μπέκκετ αρχιεπισκόπου του Καντέρμπερι.

Πρόωρος θάνατος

Η Ιωάννα πέθανε στα χέρια των αδελφών της βασιλιά Ερρίκου Γ' και του Ριχάρδου της Κορνουάλης στο Χάβερινγκ-αττε-Μπόουερ (1238) και τάφηκε στο αβαείο του Ταράντ Κρόφορντ στο Ντόρσετ σύμφωνα με τις επιθυμίες της, ο Ερρίκος Γ' συγκλονισμένος την λάτρεψε μέχρι το τέλος της ζωής του.   14 χρόνια μετά τον θάνατο της (1252) ο Ερρίκος παρήγγειλε ένα μαρμάρινο ομοίωμα για τον τάφο της με κόστος 100 λιρών, ήταν το πρώτο ταφικό ομοίωμα για βασίλισσα στην Αγγλία αφού οι τάφοι της Ελεονώρας της Ακουιτανίας και της Βερεγγαρίας της Ναβάρρας βρίσκονταν στην Γαλλία. Δεν έχει απομείνει τίποτα σήμερα από το μνημείο, η τελευταία αναφορά για αυτό υπήρχε την περίοδο της Αναγέννησης όπου έλεγαν ότι υπήρχε χρυσό φέρετρο.
Τελιμελέ (νομαρχία)

Γεωγραφία

Το Τελιμελέ βρίσκεται δυτικά της Γουινέας και βόρεια της Κιντιά. Συνορεύει στα νότια με την Φριά και την Κιντιά, στα νοτιοδυτικά με τη Μποφφά και την Ντουμπρεκά, στα βόρεια με το Γκαουάλ, στα δυτικά με το Μποκέ, στα βορειοανατολικά με τη Λελουμά και στα ανατολικά με την Πιτά.