google/wiki40b huggingface dataset:
Πιτυοφάγος

Παρατηρήσεις στον όνομα και συνώνυμα

Από τα τρία είδη έχει περιγραφεί ως πρώτος ο Pityophagus ferrugineus από τον Λινναίο το 1758 με το όνομα  Dermestes ferrugineus. Ο Fabricius έσπασε το μεγάλο γένος Dermestes του Λινναίου και τοποθέτησε το είδος ferrugineus στο γένος Ips Fabr. ως Ips ferruginea. Το όνομα Ιψ του Fabricius είναι θηλυκή λέξη, και σήμερα δεν χρησιμοποιείται πια, αλλά καταστάθηκε από Glischrochilus. Δεν έχει σχέση με το Ips De Geer, που είναι αρσενική λέξη και είναι το σημερινό όνομα ενός γένους της οικογένειας Curculionidae. Από άλλους συγγραφείς o Dermestes ferrugineus τοποθετήθηκε στα γένη Lyctus ή Nitidula. Το πιο συχνό όνομα όμως στη παλαιότερη λογοτεχνία ήταν Ips ferruginea
Ο Άγγλος εντομολόγος Shuckard απέσπασε το 1839 το γένος Pityophagus με τύπο το είδος Dermestes ferrugineus του Λινναίου από το γένος Ips Fabr.. Τοποθέτησε το γένος Pytiophagus με τον αριθμό 230α πίσω από το γένος υπ αριθμό 230 Ips Fabr. και μπροστά από το γένος 231 Cryptophagus. Τα άλλα δυο ευρωπαϊκά είδη περιγράφτηκαν αργοτερα, ο Pityophagus laevior 1872 από τον Abeille και ο Pityophagus quercus 1877 από το Reitter. 
Το όνομα  Pityophagus προέρχεται από την λέξη πίτυς της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Το όνομα δόθηκε, γιατί συναντούμε τον τύπο  του γένους, τον Pityophagus ferrugineus σε πεύκα. Αλλά ούτε το ακμαίο ούτε η προνύμφη καταναλώνουν το ξύλο ή τον φλοιό του δέντρου.

Βιολογία

Τον πιτυοφάγο συναντούμε στο φλοιό αδύνατων ή άρρωστων γερασμένων δέντρων στο δάσος. Ο Pityophagus quercus αναπτύσσεται στις βελανιδιές, όπως δείχνει και το  quercus. Τα δυο άλλα είδη ζουν σε κωνοφόρα, ο Pityophagus laevior ιδιαίτερα σε Pinus και Abies. 
Το ενήλικο Pityophagus ferrugineus εμφανίζεται την άνοιξη σε κορμούς πεύκων, που έπεσαν στο έδαφος. Κάτω από τα δέντρα αυτά  το θηλυκό αποθέτει τα αυγά στις σήραγγες του Hylurgus ligniperda και του Hylastes ater. Οι προνύμφες τρέφονται από τις πρόνυμφες αυτών. Υποτίθεται πως όλα τα είδη τρέφονται από άλλα έντομα του ξύλου. Κυνηγούν κυρίως επιβλαβή έντομα και γι' αυτό είναι χρήσιμα. Ο βιολογικός κύκλος διαρκεί ένα χρόνο.
Μούσλιτσι (Μπίχατς)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Τρεις Κανόνες Πειθαρχίας και Οκτώ Σημεία Προσοχής

Ιστορία

Αυτές τις διαταγές τις τηρούσαν συνήθως και, σύμφωνα με τον ιστορικό Stephen Uhalley, αυτές οι διαταγές κατέστησαν τον Κινεζικό Κόκκινο Στρατό έναν ξεχωριστό στρατό στην Κίνα και έναν εξαιρετικά δημοφιλή. Η στάση των Τριών Κανόνων και των Οκτώ Σημείων έρχεται σε αντίθεση με τους στρατούς του εθνικιστικού Κουομιντάνγκ, υπό την ηγεσία του Τσιάνγκ Κάι Σεκ, οι οποίοι πολεμούσαν τον Κινέζικο Κόκκινο Στρατό στον Κινέζικο Εμφύλιο Πόλεμο. Για παράδειγμα, οι εθνικιστικοί στρατοί είχαν την τάση να επιβιβάζονται σε σπίτια χωρίς άδεια, είχαν την τάση να είναι αγενείς και ασεβείς απέναντι στους πολίτες ή μερικές φορές ακόμη και να κατάσχουν υλικό από τους αγρότες για να προμηθεύονται. Ωστόσο, ο Κινέζικος Κόκκινος Στρατός, στα πλαίσια των Τριών Σημείων Πειθαρχίας και των Οκτώ Σημείων Προσοχής, ζητούσαν την άδεια για να λάβει προμήθειες και για να επιβιβαστεί στα σπίτια, και οποιαδήποτε δήμευση αγροτικής περιουσίας ήταν εξαίρεση και οι παραβάτες τιμωρούνταν αμέσως. Για παράδειγμα, οι στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού θα πυροβολούνταν επί τόπου αν βρεθούν να λεηλατούν σπίτια αγροτών.
Πολλοί εντυπωσιασμένοι χωρικοί έδωσαν προμήθειες και καταφύγιο στο Κόκκινο Στρατό εθελοντικά, βοηθώντας σε μεγάλο βαθμό τις πολεμικές τους προσπάθειες. Τελικά, πολλοί χωρικοί και οι γιοι και οι κόρες τους εντάχθηκαν στον Κόκκινο Στρατό, παρέχοντας στον Κόκκινο Στρατό επαρκές ανθρώπινο δυναμικό για την καταπολέμηση των Ιαπώνων και του Κουομιντάνγκ.

Ήταν σύνηθες μετά από κατάσχεση αντικειμένων από πολέμαρχους τα αντικείμενα να ανακατανέμονται στους ανθρώπους, με επιπλέον προμήθεια του Κινεζικού Κόκκινου Στρατού. Ως αποτέλεσμα, οι αγρότες έτειναν να παραπληροφορούν το Κουομιντάνγκ όταν έφθαναν καταδιώκοντας τον Κινεζικό Κόκκινο Στρατό, δείχνοντας ταυτόχρονα την φιλοξενία στον Κινεζικό Κόκκινο Στρατό όποτε έφταναν στα χωριά. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την τριβή των δυνάμεων του Κουομιντάγκ.
Αυτό το αντίβαρο δόγμα σε σύγκριση με το Κουμιντάνγκ κατέστη αναπόφευκτα ένας από τους κύριους λόγους που κερδήθηκε το μεγαλύτερο μέρος της υποστήριξης των Κινέζων και έτσι η νίκη του Κινεζικού Κόκκινου Στρατού έναντι του Κουομιντάνγκ το 1949. Η υποστήριξη του λαού στον Κόκκινο Στρατό αποδείχθηκε περισσότερο σημαντική από το ακατέργαστο ανθρώπινο δυναμικό που είχε αρχικά απολαύσει το Κουομιντάνγκ.
Δήμος Δύμης

Ιστορία

Ο παλιός Δήμος Δύμης

Ο Δήμος Δύμης συστάθηκε για πρώτη φορά το 1835 με το Β.Δ. 8/4/1835 και έδρα αρχικά το χωριό Άνω Αχαΐα και έπειτα την Κάτω Αχαΐα. Περιλάμβανε τα χωριά Κάτω Αχαΐα, Άνω Αχαΐα, Αλισσός, Αγιοβλασίτικα, Καμενίτσα, Γομοστό, Αποστόλου. Το 1836 αποσπάστηκαν από τον Δήμο Μεσσάτιδος τα Τσουκαλαίικα.
Στον Δήμο έγιναν πολλές διοικητικές μεταβολές με αποτέλεσμα να αλλάζει συνεχώς η σύστασή του. Το 1840 περιελάμβανε τα χωριά Κάτω Αχαΐα, Άνω Αχαΐα, Αλισσός, Αγιοβλασίτικα, Άρλα, Φώσταινα, Ελαιοχώρι, Μύρτος, Πετροχώρι, Ριόλος, Πέτα, Κάτω Αλισσός και Καμενίτσα.
Με το Β.Δ. 22/1/1841 τμήμα του Δήμου Τριταίας και όλος ο Δήμος Αραξίων προσαρτάται στον δήμο Δύμης. Στο δήμο προστέθηκαν τα χωριά Γομοστό, Αποστόλου, Καραβοστάσι, Μπούκουρα, Δραγάνου κ.ά.
Το 1845 με τον ΚΕ 5/12/1845 η Καμενίτσσα αποσπάστηκε στον Δήμο Πατρέων.
Το 1900 περιελάμβανε τα χωριά (49 συνολικά): Κάτω Αχαΐα, Πίσω Συκιά, Χαϊκάλι, Σουδενέικα, Σπολιαραίικα, Κράλι, Φώσταινα, Άρλα, Τζάιλο, Αγιοβλασίτικα, Άνω Αχαΐα, Αλησούμπαση, Μπιθούλια, Πουρνάρι, Κασνεσέικα, Δραγάνου, Μπράτι, Σαντομέρι, Χατζούρι, Πόρτες, Βελιτσές, Καρέικα, Μπούκουρα, Ριόλος, Πέτα, Μιχόι, Νιφοραίικα, Βουσκουκέικα, Σαγαίικα, Γομοστό, Μποντέικα, Βίδοβα, Στριγγλέικα, Σκιαδέικα, Λακκόπετρα, Γκέρμπεσι, Καραβοστάσι, Γκοτσουλέικα, Καραμεσηνέικα, Σαλαμαλικέικα, Λαμπρέικα, Λογοθέτη, Ιχθυοτροφείο Πάπα, Μανετέικα και Κάπελα. Από τα ονόματα των χωριών φαίνεται ότι σε μεταβολή συγχωνεύτηκε με το Δήμο Ωλενίας.
Σύμφωνα με τον Χ. Κορύλλο, ο δήμος συνόρευε με τους δήμους Πατρών, Φαρρών, Τριταίας και Βουπρασίου. Ήταν δήμος Α΄ τάξεως και είχε 10.201 κατοίκους, ήταν όλος σχεδόν πεδινός με κύρια ασχολία των κατοίκων την γεωργία και τη κτηνοτροφία. Στον δήμο λειτουργούσαν ένα ελληνικό σχολείο (γυμνάσιο), 8 δημοτικά σχολεία αρρένων 2 θηλέων και 8 γραμματεία.
Δημοτικό Στάδιο Λαμίας

Κατασκευή και ανακαινίσεις

Το στάδιο κατασκευάστηκε το 1952. Ανακατασκευάστηκε το 2004 και το 2008 και προστέθηκαν πλαστικά καθίσματα μπλε χρώματος σε όλες τις κερκίδες.
Το καλοκαίρι του 2017 το γήπεδο ανακαινίστηκε για την αδειοδότηση του Π.Α.Σ. Λαμία στην Super League. Έτσι, προστέθηκαν πέντε καινούργιοι προβολείς για τον καλύτερο φωτισμό του γηπέδου και επίσης νέα πλαστικά καθίσματα. Ακόμη, κατασκευάστηκε στέγαστρο στην κύρια εξέδρα του γηπέδου, ανακαινίστηκαν τα αποδυτήρια, οι πάγκοι και πραγματοποιήθηκαν πολλές άλλες εκτενείς εργασίες αναβάθμισης και εκσυγχρονισμού.

Ρεκόρ προσέλευσης

Το ρεκόρ προσέλευσης θεατών στο Δημοτικό Στάδιο της Λαμίας πραγματοποιήθηκε στις 31 Μαρτίου του 1968 σε αγώνα ανάμεσα στην Λαμία και τα Τρίκαλα, με 11.502 φιλάθλους να παρευρίσκονται στις εξέδρες του σταδίου.

Ονομασία

Το στάδιο παλαιότερα επισήμως ονομαζόταν «Εθνικό Στάδιο Λαμίας», ενώ πλέον η ονομασία του είναι «Δημοτικό Στάδιο Λαμίας». 
Συχνά, αποκαλείται ως «Δ.Α.Κ. Λαμίας» λόγω της συνολικής αθλητικής εγκατάστασης όπου ανήκει, ενώ επίσης αποκαλείται και πιο απλά και ως «Στάδιο Λαμίας».
Τον Ιανουάριο του 2019, κατά την πρώτη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Λαμιέων για το έτος, προτάθηκε από τον ο δημοτικό σύμβουλο Τάκη Συλεούνη να αποδοθεί η ονομασία «Αθανάσιος Διάκος» στο γήπεδο προς τιμήν του συγκεκριμένου ήρωα της Επανάστασης του ’21 ο οποίος έδρασε κυρίως στην Ρούμελη (Στερεά Ελλάδα) και βρήκε μαρτυρικό θάνατο στην Λαμία. Η πρόταση αναμένεται να συζητηθεί στην προσεχή συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου.
Ρόμπερτ Σων Λέοναρντ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννημένος ως Ρόμπερτ Λώρενς Λέοναρντ στις 28 Φεβρουαρίου 1969, στο Γουέστγουντ του Νιου Τζέρσεϊ, μεγάλωσε στο Ρίτζγουντ, όπου και φοίτησε στο σχολείο. Αν και δεν έχει σταματήσει να εμφανίζεται στον κινηματογράφο από το ντεμπούτο του το 1988, οι διασημότεροι ως τώρα σταθμοί της καριέρας του παραμένουν οι ηλεκτρισμένες ερμηνείες των νεανικών του χρόνων, με σημαντικότερη την εμφάνισή του στην ταινία του 1989 Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών. Κατόπιν το 1993 πρωταγωνίστησε πλάι στον Κρίστιαν Μπέιλ στo Τα Παιδιά του Σουίνγκ, ενώ την ίδια χρονιά έκανε ένα πέρασμα στην ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε Στα Χρόνια της Αθωότητας. Σήμερα εμφανίζεται στην ιδιαιτέρως επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά του δικτύου FOX, με τίτλο House M.D. (ελληνικός τίτλος Ιατρικές Υποθέσεις) στο ρόλο του Δρ. Τζέιμς Ουίλσον.
Για τις εμφανίσεις του στο θέατρο έχει λάβει τρεις φορές υποψηφιότητα στα Βραβεία Τόνυ, το 1993, το 2001 και το 2003. Τη δεύτερη φορά το κέρδισε για την ερμηνεία του ως Α.Ε. Χάουσμαν στο έργο του Τομ Στόπαρντ με τίτλο The Invention of Love.
Είναι αρραβωνιασμένος με την Γκαμπριέλα Σάλικ, μια διεθνή show jumper και λόγια, την οποία και γνώρισε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Διατηρεί στενή φιλία με τον συμπρωταγωνιστή του στο House M.D. Χιου Λώρι, όπως και με τον παιδικό του φίλο και συνεργάτη του στις ταινίες Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών, Tape και Chelsea Walls, Ίθαν Χωκ.

Βραβεύσεις

Ο Ρόμπερτ Σων Λέοναρντ έχει παραλάβει Βραβείο Τόνυ το 2001 για την ερμηνεία του ως Α.Ε. Χάουσμαν στο έργο του Τομ Στόπαρντ με τίτλο The Invention of Love. Ήταν υποψήφιος για το ίδιο βραβείο το 1993 για το έργο Candida του Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω και το 2003 για το έργο Το μακρύ ταξίδι της μέρας μέσα στη νύχτα (Long Days Journey into Night) το οποίο έχει γράψει ο Ευγένιος Ο'Νηλ.
Ρόμπερτ Γκόνταρντ

Το έργο του

Το έργο του Γκόνταρντ τόσο ως θεωρητικός όσο και ως μηχανικός προέβλεπε πολλές από τις τεχνολογίες οι οποίες έκαναν τη διαστημική πτήση εφικτή. Δύο από τις 214 πατέντες του Γκοντάρντ - ο πύραυλος πολλαπλών επιπέδων (1914) και ο πύραυλος υγρών καυσίμων (1914) - ήταν σημαντικοί σταθμοί προς τη διαστημική πτήση. Η μονογραφία του 1919 A Method of Reaching Extreme Altitudes («Μία μέθοδος πρόσβασης σε ακραία ύψη») θεωρείται ένα από τα κλασικά κείμενα για την πυραυλική επιστήμη του 20ού αιώνα. Ο Γκόνταρντ τοποθέτησε επιτυχημένα έλεγχο σε τρεις άξονες, γυροσκόπια και κατευθυνόμενους προωθητήρες σε πυραύλους για να ελέγχει αποτελεσματικά την πτήση τους.
Αν και το έργο του στο πεδίο ήταν επαναστατικό, ο Γκοντάρντ έλαβε ελάχιστη δημόσια υποστήριξη για την έρευνά του και την ανάπτυξη των πυραύλων. Ο τύπος μερικές φορές τον γελοιοποιούσε για τις θεωρίες του για διαστημική πτήση, με αποτέλεσμα να γίνει πολύ προστατευτικός ως προς το έργο του και την ιδιωτικότητά του. Χρόνια μετά τον θάνατό του, στην αυγή της διαστημικής εποχής, αναγνωρίστηκε ως ένας από τους πατέρες της σύγχρονης πυραυλικής, μαζί με τους Ρομπέρ Εσνώ-Πελτερί, Κονσταντίν Τσιολκόφσκι και Χέρμαν Όμπερτ. Όχι μόνο αναγνώρισε τις δυνατότητες των πυραύλων για την μελέτη της ατμόσφαιρας, τους βαλλιστικούς πυραύλους και τη διαστημική πτήση, αλλά ήταν ο πρώτος που μελέτησε επιστημονικά, σχεδίασε και κατασκεύασε τους πυραύλους για να εφαρμόσεις αυτές τις ιδέες. Το Κέντρο Διαστημικής Πτήσης Γκόνταρντ της NASA ονομάστηκε προς τιμή του το 1959.
Μεξικανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου

Δομή

Το κύριο διοικητικό όργανο της Μεξικανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου είναι η Γενική Συνέλευση, στην οποία συμμετέχει η διοργανώτρια αρχή της Λίγα ΜΧ (Liga MX) με 55% των ψήφων, η Λίγα Ασένσο (Ascenso MX) με 5%, η Σεγούντα Ντιβισιόν (2.ª División) με το 18%, η Τερσέρα Ντιβισιόν (3.ª División) με 13% και ο Ερασιτεχνικός Τομέας (Sector Amateur) με 9%. Εκτελεστική και διοικητική αρχή είναι το Εθνικό Συμβούλιο, το οποίο αποτελείται από πέντε μέλη, ένα από κάθε διοργανώτρια αρχή, και εκλέγονται κάθε τέσσερα χρόνια.

Ιδιοκτησιακό καθεστώς ομάδων

Το ζήτημα της ιδιοκτησίας των ποδοσφαιρικών συλλόγων, έχει γίνει αρκετές φορές θέμα συζήτησης μεταξύ των ιδιοκτητών των επαγγελματικών ποδοσφαιρικών σωματείων και της Μεξικανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Στο σύνολο των 33 ομάδων των δύο κορυφαίων κατηγοριών της χώρας, επτά όμιλοι ιδιοκτητών ελέγχουν σχεδόν τις μισές ομάδες.
Grupo Salinas (Άτλας, Μορέλια), Oceanografía (Κερέταρο, Δελφίνες), Lopez Chargoy (Πουέμπλα, Τσιάπας), Grupo Caliente (Τιχουάνα, Ντοράδος ντε Σιναλόα) και Grupo Pachuca-Grupo Carso (Λεόν, Πατσούκα, Εστουδιάντες Τέκος) ασκούν μεγάλη επιρροή. Οι περισσότεροι από τους ιδιοκτήτες που έχουν περισσότερες από μία ομάδες, έχουν χωριστεί μεταξύ της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας και είναι σε θέση να προωθούν και να αναπτύσουν παίκτες.
Τον Μάιο του 2013, οι ιδιοκτήτες των 18 ομάδων της Liga MX ψήφισαν υπέρ της πρότασης για την απαγόρευση της ιδιοκτησίας σωματείων άνω του ενός, από ένα και μόνο πρόσωπο ή εταιρεία. Η πρόταση εισήχθη ύστερα από την υπόθεση με τον Κάρλος Σλιμ, του οποίου η εταιρεία τηλεπικοινωνιών America Movil κατέχει μερίδιο 30% στην Grupo Pachuca, καθώς φημολογήθηκε πως ήθελε να αποκτήσει την Γουαδαλαχάρα (μια κίνηση που τελικά ματαιώθηκε). Η απόφαση της Liga MX δεν θα υποχρεώνει τους ιδιοκτήτες άνω της μιάς ομάδας να πουλήσουν ορισμένες από αυτές που κατέχουν, αλλά θα τους αποτρέψει από το να αποκτήσουν περισσότερες.
Το θέμα τέθηκε και πάλι το Νοέμβριο του 2013, όταν η TV Azteca, ιδιοκτήτης της Μονάρκας Μορέλια, πλήρωσε 50 εκκατομύρια δολάρια σε 124 μετόχους της ποδοσφαιρικής ομάδας Άτλας, με σκοπό να αποκτήσει το σύλλογο που για πολλά χρόνια είχε οικονομικά προβλήματα.
Δημήτριος Γράψας

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1948 στην Υπάτη Φθιώτιδος. Εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1967 και αποφοίτησε τον Ιούλιο του 1971 ως Ανθυπίλαρχος Τεθωρακισμένων. Ήταν νυμφευμένος με την Ισμήνη Σιωνίδου με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά.

Σταδιοδρομία

Απο την αποφοίτησή του απο την Σ.Σ.Ε. το 1971 και μετά, υπηρέτησε σε πολλές και σημαντικές Μονάδες Τεθωρακισμένων καθώς και σε επιτελικές θέσεις Σχηματισμών. Μεταξύ των άλλων διετέλεσε Δκτής στη Δ΄ ΕΑΝ, Επχης στην 96 ΑΔΤΕ, Α΄ ΒΕ στην ΑΣΔΕΝ, Δκτής XXV ΤΘΤ, Επχης Δ΄ ΣΣ, Δντής στη Διεύθυνση Εκπαιδεύσεως, Διευθυντής Δόγματος - Εκπαίδευσης (2002 - 2003), Διοικητής της ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ (2003 -2004), Β΄ Υπαρχηγός ΓΕΣ (2004 - 2005) και Δκτής ΑΣΔΕΝ (2005-2006).
Είναι απόφοιτος της ΑΣΠ και της ΣΕΘΑ και έχει αποφοιτήσει από όλα τα σχολεία του Όπλου του.

Εξέλιξη

Το 1974 προήχθη στο βαθμό του Υπίλαρχου και έγινε Ίλαρχος το 1978. Το 1983 προήχθη στο βαθμό του Επίλαρχου, το 1988 στο βαθμό του Αντισυνταγματάρχη και το 1995 στο βαθμό του Συνταγματάρχη. Το 1999 προήχθη στο βαθμό του Ταξιάρχου. Το 2002 προήχθη στο βαθμό του Υποστράτηγου και τοποθετήθηκε ως Διοικητής του ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ. Το 2004 προήχθη στο βαθμό του Αντιστράτηγου και τοποθετήθηκε ως Β΄Υπαρχηγός ΓΕΣ. Την 4η Μαρτίου του 2005, ανέλαβε Διοικητής της ΑΣΔΕΝ. Διετέλεσε αρχηγός ΓΕΕΘΑ από το 2007 έως το 2009, όπου και αποστρατεύτηκε πρόωρα, 8 μήνες πριν ολοκληρώσει την θητεία του.
Όθων Α΄ της Καρινθίας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Κορράδου δούκα της Λωρραίνης και της Λιούτγκαρντ των Οθωνιδών, κόρης του Όθωνα Α΄ της Γερμανίας. Η μητέρα του απεβίωσε το 953 και τον άφησε 5 ετών. Ο νεαρός Όθων έζησε τον πιο πολύ καιρό στην Αυλή του πάππου του, ώσπου ο Όθωνας Α΄ της Γερμανίας απεβίωσε το 973. Τον Όθωνα Α΄ διαδέχθηκε ο γιος του Όθων Β΄. 
Ο Όθων αναφέρεται ως κόμης του Νάχεγκαου το 956 για πρώτη φορά. Επίσης ήταν κόμης των περιοχών (gau) Σπάυερ, Βορμς και άλλων. Όταν εξεγέρθηκε ο Ερρίκος Γ΄ των Λουιπολντιδών ο νεότερος δούκας της Καρινθίας και μάργραβος της Βερόνας, ο Όθων Β΄ τον νίκησε στον Πόλεμο των τριών Ερρίκων και έδωσε την Καρινθία και τη Βερόνα στον ανιψιό του Όθωνα (978). Το 983 απεβίωσε ο Όθων Β΄ και η χήρα του Θεοφανώ Σκληρού, ανιψιά τού Νικηφόρου Β΄ Φωκά και του Ιωάννη Α΄ Τσιμισκή αυτοκρατόρων των Ρωμαίων, θέλοντας να κερδίσει την υποστήριξη των Λιουντολφιδών για τη διαδοχή του γιου της Όθωνα Γ΄, έδωσε πίσω στον Ερρίκο Γ΄ την ΚΑρινθία και τη Βερόνα (985). 
Σε αντιστάθμισμα ο Όθων έλαβε περιοχές στο Λάουτερν και το Βίσενμπουργκ και τον τίτλο του δούκα (ψιλώ ονόματι) του Βορμς. Το 989 απεβίωσε ο Ερρίκος Γ΄ και τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος των Οθωνιδών, εξάδελφος του Όθωνα Β΄. Ο Ερρίκος απεβίωσε το 995 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ερρίκος Δ΄ στην Καρινθία και Βερόνα. Ο Όθων Γ΄ απεβίωσε το 1002 και ο υποψήφιοι για βασιλείς της Γερμανίας ήταν ο Όθων και ο Ερρίκος Δ΄. Ο πρώτος αποσύρθηκε με αμοιβή την Καρινθία και τη Βερόνα και εκλέχθηκε ο δεύτερος ως Ερρίκος Β΄ της Γερμανίας.
Απεβίωσε δύο έτη μετά και τον διαδέχθηκε ο γιος του Κορράδος Α΄.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ΗΠΑ

Λογότυπο

Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.

Συνδεδεμένα μέλη της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας ΗΠΑ

Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία των ΗΠΑ αναγνωρίζει τα ακόλουθα συνδεδεμένα μέλη:
Κάλι Γιούγκα

Κάλι Γιούγκα (κυριολεκτικά "Εποχή του Κάλι" ή "Εποχή της φαυλότητας") είναι ένα από τα τέσσερα στάδια της ανάπτυξης από τα οποία διέρχεται ο κόσμος, ως μέρος του κύκλου των Γιούγκα, κατά τις Ινδουιστικές γραφές. Τα άλλα τρία είναι Σατύα Γιούγκα, Τρέτα Γιούγκα και Ντβαπάρα Γιούγκα. Κατά το Σουρύα Σιντάντα, μια αστρονομική πραγματεία που αποτελεί τη βάση για όλα τα Ινδουιστικά και το Βουδιστικά ημερολόγια, το Κάλι Γιούγκα ξεκίνησε τα μεσάνυχτα στις 18 Φεβρουαρίου του 3102 π.Χ. σύμφωνα με το προληπτικό Ιουλιανό ημερολόγιο, ή στις 14 Ιανουαρίου του 3102 π.Χ. κατά το προληπτικό Γρηγοριανό Ημερολόγιο. Θεωρείται επίσης από πολλούς Ινδουιστές ότι είναι η στιγμή που ο Κρίσνα έφυγε για την κατοικία του. Το Κάλι Γιούγκα θεωρείται παραδοσιακά ότι διαρκεί 432.000 χρόνια. Το Κάλι Γιούγκα αναγνωρίζεται ακόμη και αναφέρεται από τον Σιχισμό στο Γκουρού Γκράνθ Σαχίμπ. 
Οι περισσότερες ερμηνείες των Ινδουιστικών γραφών πιστεύουν ότι η Γη είναι ήδη στο Κάλι Γιούγκα, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι η Γη βρίσκεται τώρα στην αρχή του Ντβαπάρα Γιούγκα. Οι Ινδουιστές πιστεύουν ότι ο ανθρώπινος πολιτισμός εκφυλίζεται πνευματικά καθ' όλη τη διάρκεια του Κάλι Γιούγκα. Αναφέρεται ως η Σκοτεινή Περίοδος, κυρίως γιατί οι άνθρωποι βρίσκονται όσο πιο μακριά είναι δυνατό από το Θεό. Η παρακάτω περιγραφή του Κάλι Γιούγκα είναι μια ένδειξη της ερμηνευτικής του σημασίας για τη σύγχρονη ύπαρξη.
Ο Ινδουισμός γενικά παρομοιάζει την ηθική με ένα ταύρο που λέγεται Ντάρμα. Στο Σατιά Γιούγκα, το πρώτο στάδιο ανάπτυξης, ο ταύρος είχε τέσσερα πόδια, και σε κάθε εποχή η ηθική μειώνεται κατά ένα τέταρτο. Ως την εποχή της Κάλι, η ηθική θα έχει μειωθεί στο ένα τέταρτο σε σχέση με την χρυσή περίοδο. Επομένως, ο ταύρος θα έχει μόνο ένα πόδι, και η ηθική θα υστερεί στους ανθρώπους.
Το Κάλι Γιούγκα συνδέεται με τον δαίμονα της αποκάλυψης Κάλι, ο οποίος δεν πρέπει να συγχέεται με τη θεά Κάλι, καθώς αυτές είναι διαφορετικές λέξεις στη Σανσκριτική γλώσσα. Το "Κάλι" στο Κάλι Γιούγκα σημαίνει "διαμάχη, διχόνοια, διένεξη ή ανταγωνισμός," ενώ η Θεά "Καάλι" σημαίνει "χρόνος".
Ηλίας Κοτέας

Βιογραφία

Ο Κοτέας γεννήθηκε στο Μόντρεαλ από Έλληνες γονείς που είχαν μεταναστεύσει στον Καναδά από την Ηλεία. Ο πατέρας του εργαζόταν ως μηχανικός στους  Καναδικούς Σιδηροδρόμους και η μητέρα του εργαζόταν ως καπελού, ο ίδιος δε σκόπευε να γίνει αρχιτέκτονας.  Όμως το 1981 εγκατέλειψε τις σπουδές του στο Vanier College του  Μόντρεαλ και μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει υποκριτική στην Αμερικανική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών, από την οποία αποφοίτησε το 1983 και ταυτόχρονα παρακολουθούσε μαθήματα από την Έλεν Μπέρστιν και τον Πίτερ Μάστερσον στο Actor's Studio.
Το 1988 ενσάρκωσε τον Αριστοτέλης Ωνάσης σε νεαρή ηλικία στην τηλεοπτική ταινία Ωνάσης, ο θρύλος με τον Ραούλ Τζούλια να ερμηνεύει τον Ωνάση στην ωριμότητά του.
Από το 1985, έχει εμφανιστεί σε περισσότερες από 60 ταινίες, σε κάποιες δε από αυτές είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Έχει παίξει στην πολυβραβευμένη ταινία Η λεπτή κόκκινη γραμμή (1998) του Τέρενς Μάλικ, στην οποία ακούγεται μάλιστα να σχολιάζει στα ελληνικά «Τα 'χει χάσει ο άνθρωπος, δεν ξέρει τι μου λέει». Για την ερμηνεία του στην ταινία Αραράτ (2002), του Ατόμ Εγκογιάν, κέρδισε το βραβείο Τζίνι (καναδικά Όσκαρ) Β' Ανδρικού ρόλου. Έχει εμφανιστεί στη  βραβευμένη με Όσκαρ Απίστευτη Ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον (2008) σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ όπως επίσης σε πολλές περιπέτειες και αστυνομικά θρίλερ.
Έκανε γκεστ-σταρ εμφανίσεις σε επιτυχημένα σίριαλ της αμερικανικής τηλεόρασης όπως Οι Σοπράνος (2002, στον 4ο κύκλο, στο ρόλο του Ντόμινικ Παλλαντίνο),  Ιατρικές Υποθέσεις (2006, στο ρόλο του άνδρα που πυροβόλησε τον Δρ. Χάουζ στο τελευταίο επεισόδιο του 2ου κύκλου της σειράς) και CSI: Νέα Υόρκη (2008, στο ρόλο του Τζο, ληστή τραπεζών, σε 2 επεισόδια του 4ου και 5ου κύκλου). Από το 2014 άρχισε να παίζει στη σειρά Chicago PD τον ρόλο του ντετέκτιβ Άλβιν Ολίνσκυ.
Ο τελευταίος των κομιτατζήδων

Πληροφορίες

Η ταινία στην πρώτη της προβολή έκοψε 235.752 εισιτήρια και ήλθε 30η σε σύνολο 99 ταινιών της περιόδου.
Κρις Γουντ

Καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής της νεοζηλανδικής Waikato ενώ η σεζόν 2007/08 είχε και 4 συμμετοές με την επαγγελματική ομάδα του συλλόγου.Ταυτόχρονα συμμετείχε με την Εθνική κάτω των 17 ετών σο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα όπου πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις με επακόλουθο την δοκιμή του από την ομάδα της Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον,η οποία πείσθηκε για τις ικανότητές του και τον απέκτησε.Τον Απρίλιο του 2009 πραγμαοποίησε την παρθενική του συμμετοχή στην Πρέμιερ Λιγκ ενώ μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου είχε άλλη μια συμμετοχή.
Με τη λήξη του πρωταθλήματος,που βρήκε στην ομάδα του να υποβιβάζεται,υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την Γουέστ Μπρομ και την επόμενη χρονιά είχε 18 συμμετοχές και 1 γκολ,πανηγυρίζοντας ταυτόχρονα την επιστροφή της ομάδας του στην Πρέμιερ Λιγκ.
Ο Γουντ πραγματοποίησε την παρθενική του εμφάνιση με την Εθνική ομάδα της Νέας Ζηλανδίας σε φιλική αναμέτρηση που διεξήχθη στις 3 Ιουνίου του 2009 με αντίπαλο την Τανζανία ενώ ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε το Κύπελλο Συνομοσπονδιών που έλαβε χώρα το 2009 έχοντας μία συμμετοχή.Τον Μάιο του 2010 ανακοινώθηκε ως ένας από τους 23 ποδοσφαιριστές που συμπεριλήφθηκαν στην αποστολή της Νέας Ζηλανδίας για το Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής,ενώ με τη συμμετοχή του ως αλλαγή στο 72ο λεπτό της αναμέτρησης της πρώτης αγωνιστικής με την Σλοβακία,στη θέση του Κρις Κίλλεν,έγινε ο νεότερος Νεοζηλανδός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται σε Μουντιάλ,όντας 18 ετών και 187 ημερών και σπάζοντας ταυτόχρονα το ρεκόρ του Γουίντον Ρούφερ,που κρατούσε από το 1982.
Συνολικά ο Γουντ,μετράει 9 συμμετοχές με την Εθνική Νέας Ζηλανδίας χωρίς ακόμη να έχει βρει τον δρόμο προς την αντίπαλη εστία.
Διόδωρος Α΄ Ιεροσολύμων

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Χίο, στις 14 Αυγούστου 1923. Μετά την περάτωση του δημοτικού, τον Οκτώβριο του 1938, μετέβη στο Γυμνάσιο της Ιερουσαλήμ, από το οποίο αποφοίτησε το 1941. Στις 4 Μαρτίου 1944 εκάρη μοναχός από τον Πατριάρχη Τιμόθεο Α' μετονομασθείς σε Διόδωρος.
Στις 22 Σεπτεμβρίου 1944 χειροτονήθηκε Διάκονος και στις 5 Οκτωβρίου 1947 Πρεσβύτερος. Κατόπιν Συνοδικής απόφασης το 1952 εστάλη στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποφοίτησε το 1957, οπότε και επέστρεψε στο Πατριαρχείο ως Καθηγητής της Πατριαρχικής Σχολής - Βιβλιοφύλαξ και Αρχειοφύλαξ. Το 1958 διορίσθηκε Πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου και το 1959 Δραγουμανεύων του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.
Στις 10 Νοεμβρίου 1962 χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Ιεραπόλεως από τον Πατριάρχη Βενέδικτο Α'. Το ίδιο έτος διορίσθηκε Πατριαρχικός Επίτροπος στο Αμμάν και την Ανατολική Ιορδανία.
Στις 3/16 Φεβρουαρίου 1981 εξελέγη Πατριάρχης Ιεροσολύμων, η δε ενθρόνισή του έγινε την 16 Φεβρουαρίου/1 Μαρτίου 1981 στον Πανίερο Ναό της Αναστάσεως με το όνομα Διόδωρος Α'.
Ως Πατριάρχης της Αγίας Πόλεως Ιερουσαλήμ, «Μητρός των Εκκλησιών», «επόμενος τη αρχαία συνηθεία» άρχισε τις επίσημες επισκέψεις ανά τις κατά τόπους Ορθόδοξες Αδελφές Εκκλησίες με πρώτο το Οικουμενικό Πατριαρχείο και συνέχεια την Εκκλησία της Ελλάδος, Ρωσίας, Γεωργίας, Ρουμανίας, Σερβίας, Βουλγαρίας, Κύπρου και «προς μαρτυρίαν της Ορθοδόξου Κοινωνίας και ενότητος» το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και το Πατριαρχείο Αντιοχείας. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1981 σε επίσημη τελετή στη Θεολογική Ρωσική Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης (τότε Λένινγκραντ) αναγορεύτηκε Επίτιμος Διδάκτωρ. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1982 έγινε δεκτός από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ κ. Ρόναλντ Ρήγκαν στο Λευκό Οίκο.
Πέθανε στην Ιερουσαλήμ στις 20 Δεκεμβρίου 2000 78 ετών.