google/wiki40b huggingface dataset:
Γιάννης Καλαϊτζής

Βιογραφία

Ο Καλαϊτζής γεννήθηκε το 1945 στην Κοκκινιά, γιος ενός ιδιοκτήτη καφενείου. Η οικογένειά του ήταν αριστερών πεποιθήσεων και, σύμφωνα με τον ίδιο, «το να επιδοθώ στην πολιτική σάτιρα ήταν αυτονόητο». Υπήρξε μέλος της νεολαίας Λαμπράκη και είχε εκλεγεί γραμματέας της οργάνωσης στην Κοκκινιά.
Η πορεία του Καλαϊτζή ως γελοιογράφος ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, πρώτα σε συνεργασία με το περιοδικό Πανσπουδαστική και λίγο αργότερα με την εφημερίδα Αυγή. Το 1967, ωστόσο, η δραστηριότητα του έπαψε λόγω του δικτατορικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου. Με την επάνοδο της δημοκρατίας, ο Καλαϊτζής άρχισε να συνεισφέρει και πάλι στην Αυγή, ενώ παράλληλα συνεργάστηκε με τον Θούριο, το Αντί και τους Δρόμους της Αλήθειας.
Τη δεκαετία του 1980, ο Καλαϊτζής άρχισε να σκιτσάρει για την Ελευθεροτυπία, γεγονός που θεωρείται καθοριστικό σημείο της καριέρας του, καθώς η συνεργασία αυτή διήρκεσε μέχρι και το κλείσιμο της εφημερίδας το 2011.
Το 1984 κυκλοφόρησε η Τσιγγάνικη ορχήστρα, το πρώτο μεγάλο κόμικ του Καλαϊτζή, που είχε εν μέρει δημοσιευτεί στο περιοδικό Βαβέλ. Παρά τις κακές πωλήσεις που έκανε τότε, σήμερα θεωρείται για πολλούς λόγους ένα πρωτοποριακό έργο της ελληνικής σκηνής. Τα επόμενα ολοκληρωμένα κόμικς του Καλαϊτζή θα κυκλοφορούσαν πολλά χρόνια αργότερα. Συγκεκριμένα, Το μαύρο είδωλο της Αφροδίτης βγήκε το 1990, ενώ ο Τυφών το 1997.
Το 2000, ο Καλαϊτζής άρχισε να συνεργάζεται με το νεοσύστατο περιοδικό 9, συνεισφέροντας τα χιουμοριστικά στριπ Έκτακτα περιστατικά και Το Πέλαγος της μποτίλιας. Λίγα χρόνια αργότερα συμμετείχε στην ίδρυση του περιοδικού Γαλέρα, του οποίου και εξετέλεσε διευθυντής μέχρι και το 2010. Στη Γαλέρα, εκτός από γελοιογραφίες, ο Καλαϊτζής φιλοτέχνησε εξώφυλλα και δημιούργησε το κόμικ Μαρξ & Σπένσερ.
Ο Καλαϊτζής πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου του 2016, μετά από μακρά μάχη με τον καρκίνο, και κηδεύτηκε στο Γ' Νεκροταφείο Αθηνών.
Σπήλαιο Εφταμύλων

Το Σπήλαιο Εφταμύλων είναι σπηλιά στους πρόποδες του όρους Φαλακρού (Μποζ Νταγ), στην περιοχή των λατομείων του Αγίου Ιωάννη.
Η ανακάλυψή του έγινε το 1965, κατά τη διάρκεια εργασιών στα λατομεία. Ουσιαστικά είναι αξιόλογος άλλοτε υπόγειος ποταμός με αρκετούς θαλάμους και πολύπλοκο δίκτυο φλεβών, με εξερευνημένο μήκος 600 μέτρων περίπου και με πλουσιότατη διακόσμηση από σταλακτίτες. Σήμερα ο υπόγειος ποταμός λειτουργεί μόνο προς το τέλος του και το τρεχούμενο νερό του προέρχεται από μικρές πηγές που βρίσκονται στα τοιχώματά του.
Αθλητική Ένωση Ζακακίου

Ποδόσφαιρο

Η μεγαλύτερη επιτυχία της ΑΕΖ είναι η συμμετοχή της στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2016-17. Επιπλέον, η ΑΕΖ έχει κατακτήσει δύο φορές το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας (1993, 1998) και δύο φορές το πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας, ως πρωταθλήτρια της περιφέρειας Λεμεσού/Πάφου (1987, 1992). Αγωνίζεται στο Κοινοτικό Στάδιο Ζακακίου.

Πρώτα χρόνια

Η ΑΕΖ ιδρύθηκε τον Μάιο του 1956. Ο πρώτος (φιλικός) αγώνας της ομάδας δόθηκε στις 16 Ιουλίου 1956 με αντίπαλο τον Ατρόμητο Γεροσκήπου/ΑΠΟΠ, στον οποίο νίκησε με 12-2. Την ίδια χρονιά ιδρύθηκε η Επαρχιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λεμεσού (ΕΠΟΛ) με την ΑΕΖ να αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά της μέλη.

Καλαθοσφαίριση

Η ομάδα καλαθοσφαίρισης δημιουργήθηκε το 2014 και εντάχθηκε στη Β΄ κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου. Την πρώτη της χρονιά στο πρωτάθλημα τερμάτισε στην 4η θέση του Α΄ ομίλου. Ωστόσο στο Κύπελλο Κύπρου Β΄ Κατηγορίας, από την πρώτη χρονιά λειτουργίας της, συμμετείχε στον τελικό, αλλά έχασε το τρόπαιο από τον ΑΠΟΠ Πάφου. Έδρα της ομάδας είναι η κλειστή αίθουσα του γυμνασίου Αγίου Νικολάου.

Διοικητικό συμβούλιο

Πρόεδρος της ΑΕΖ από την ίδρυση της (1956) είναι ο Στέλιος Χρίστου.
Priest...Live!

Τραγούδια

1. Out in the Cold (Halford, Tipton, Downing) - 6:51

2. Heading Out to the Highway (Halford, Tipton, Downing) - 4:53

3. Metal Gods (Halford, Tipton, Downing) - 4:11

4. Breaking the Law (Halford, Tipton, Downing) - 2:42

5. Love Bites (Halford, Tipton, Downing) - 5:27

6. Some Heads Are Gonna Roll (Halligan) - 4:23

7. The Sentinel (Halford, Tipton, Downing) - 5:13

8. Private Property (Halford, Tipton, Downing) - 4:51

9. Rock You All Around the World (Halford, Tipton, Downing) - 4:41

10. Electric Eye (Halford, Tipton, Downing) - 4:19

11. Turbo Lover (Halford, Tipton, Downing) - 5:53

12. Freewheel Burning (Halford, Tipton, Downing) - 5:01

13. Parental Guidance (Halford, Tipton, Downing) - 4:10

14. Living After Midnight (Halford, Tipton, Downing) - 7:24

15. You've Got Another Thing Comin' (Halford, Tipton, Downing) - 8:05

Βραβεία

Priest... Live! (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός

Μέλη των Judas Priest

Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Priest... Live!" είχε την εξής μορφή:
Ρομπ Χάλφορντ - φωνητικά
Γκλεν Τίπτον - κιθάρα
Κ.Κ. Ντάουνινγκ - κιθάρα
Ίαν Χιλ - μπάσο
Ντέιβ Χόλαντ - τύμπανα
Σέξτος Μαρτινιανός

Η ενθρόνιση

Το 324, καθώς ο δεύτερος εμφύλιος πόλεμος μεταξύ του Λικίνιου και του Κωνσταντίνου Α' ήταν στο αποκορύφωμά του, η κατάσταση για τον Λικίνιο δεν ήταν ελπιδοφόρα. Μετά την ήττα του στη μάχη της Αδριανούπολης, αποφάσισε να αντικαταστήσει τον Κωνσταντίνο ως αύγουστο στη δύση. Ως αντικαταστάτη του, ονόμασε συναυτοκράτορα τον Μαρτινιανό, όπως είχε ορίσει στο παρελθόν τον Βαλέριο Ουάλη κατά τη διάρκεια του προηγούμενου πολέμου του με τον Κωνσταντίνο. Πριν την ενθρόνισή του, η οποία έλαβε χώρα λίγο μετά τη μάχη της Αδριανούπολης (3 Ιουλίου 324), ο Μαρτινιανός διετέλεσε μάγιστρος στην αυλή του Λικίνιου.

Η συμβασιλεία

Στον απόηχο της ήττας του στην Αδριανούπολη, ο Λικίνιος έστειλε τον Μαρτινιανό με στρατό που περιελάμβανε βησιγότθους στη Λάμψακο (στην ασιατική πλευρά του Ελλήσποντου) με σκοπό να εμποδίσει τον Κωνσταντίνο να περάσει το στόλο του από τη Θράκη στη Μυσία και από τη Βιθυνία στη Μικρά Ασία. Στη ναυμαχία που διεξήχθη με αντίπαλο τον Κρίσπο (γιο του Κωνσταντίνου), επικράτησε ο τελευταίος αν και είχε μόνο τα μισά πολεμικά πλοία (200 εναντίον 400) και ο Μαρτινιανός αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την περιοχή. Ο Λικίνιος κάλεσε αμέσως τον Μαρτινιανό να επιστρέψει και να ενσωματωθεί στις δυνάμεις του. Δεν είναι σαφές αν ο Μαρτινιανός έφτασε νωρίτερα από τις 18 Σεπτεμβρίου του 324 στην περιοχή της Χρυσούπολης όπου ο Λικίνιος υπέστη την τελευταία και καταστροφική ήττα του στην ομώνυμη μάχη (Μάχη του Ουσκουντάρ).

Το τέλος

Κατόπιν της ήττας τους συνελήφθησαν και λόγω της παρέμβασης της Φλάβιας Ιουλίας Κωνσταντίας, αδελφής του Κωνσταντίνου και συζύγου του Λικίνιου, τόσο ο Λικίνιος όσο και ο Μαρτινιανός φυλακίστηκαν στη Θεσσαλονίκη. Ωστόσο την άνοιξη του 325 ο Μαρτινιανός εκτελέστηκε στην Καππαδοκία και ο Λικίνιος στη Θεσσαλονίκη αφού προηγουμένως είχε επιχειρήσει νέα εξέγερση.
Αναπνευστική συσκευή κλειστού κυκλώματος

Γενικά

Η τεχνολογία των συσκευών κλειστού ή ημίκλειστου κυκλώματος μπoρεί να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η παροχή εισπνεόμενου αερίου είναι περιορισμένη είτε σε υποβρύχιο περιβάλλον ή όπου το περιβάλλον είναι τοξικό ή υποξικό, όπως κατά τη διάρκεια της πυρόσβεσης, της διάσωσης προσωπικού ορυχείων και προσπάθειες σε μεγάλο υψόμετρο. Χρησιμοποιείται, επίσης, σε περιπτώσεις κατά τις οποίες το εισπνεόμενο αέριο είναι εμπλουτισμένο ή περιέχει ακριβά αέρια ως συστατικά, όπως είναι τα μείγματα ηλίου ή τα αναισθητικά αέρια. Σήμερα πολλές αναπνευστικές συσκευές κλειστού κυκλώματος χρησιμοποιούν ηλεκτρονικά κυκλώματα, αισθητήρες και διάφορους αυτοματισμούς, που ρυθμίζουν την αναλογία του εισπνεόμενου μείγματος.
Όρμος Σουβλά

Ο όρμος Σούβλα, ή Σουβλά, βρίσκεται επί της δυτικής εσχατιάς της τουρκικής χερσονήσου της Καλλίπολης, παρά το ομώνυμο ακρωτήριο. Οι Τούρκοι το αποκαλούν "Κουτσούκ Αναφάρτ", από την αρχαία ελληνική ονομασία "Μικρά Αναφερτός".
Πρόκειται για όρμο βάθους εσοχής, μέχρι του μυχού του, περίπου ενός μιλίου,  με πολύ καλό αγκυροβόλιο προστατευμένο κυρίως στους ανατολικούς μέχρι και τους νοτίους ανέμους. Η παραλία του όρμου αυτού είναι αμμώδης χωρίς ναυτιλιακούς κινδύνους.
Κατά την εκστρατεία των Δαρδανελίων στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο στον όρμο αυτό επιχειρήθηκε στις 6 Αυγούστου του 1915 απόβαση του 9ου Σώματος στρατού των δυνάμεων της Αντάντ, με την γνωστή επακόλουθη καταστροφή, εκ της οποίας και έλαβε επίσης το όνομα "όρμος Ανζάκ" εκ της ονομασίας του εκστρατευτικού σώματος των Αυστραλο-Νεοζηλανδών (ANZAC), που συμμετείχε σ΄ εκείνη την απόβαση και που κυριολεκτικά αποδεκατίσθηκε.
Γιάννης Σισμανίδης

Καριέρα

Ο Σισμανίδης ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στον Άρη Κιλκίς και μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης το καλοκαίρι του 1956. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τους "κίτρινους" στις 2 Δεκεμβρίου 1956, στη νίκη του Άρη επί του Ηρακλή με 2-0. Ενάμισι μήνα αργότερα, πέτυχε τα δύο γκολ των Θεσσαλονικέων που τους έδωσαν την εκτός έδρας νίκη κατά του Παναθηναϊκού, ενώ για το πρωτάθλημα Ελλάδος σκόραρε τέσσερις ακόμη φορές, βοηθώντας τον Άρη να κατακτήσει την έβδομη θέση.
Την επόμενη σεζόν, ο Σισμανίδης έπαιξε σε πέντε από τους έντεκα αγώνες της ομάδας του για το τοπικό πρωτάθλημα, σκοράροντας δύο φορές στη νίκη του Άρη επί του Μακεδονικού με 6-1 στις 24 Νοεμβρίου 1957.
Το 1958-59, ο Άρης κατέκτησε το τελευταίο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης που διεξήχθη πριν την σύσταση της Α' εθνικής κατηγορίας, με τον Σισμανίδη να παίζει μόλις τρεις αγώνες, σημειώνοντας μόνο ένα τέρμα, στο πρώτο ματς της χρονιάς κατά του Μακεδονικού.
Στην πρώτη χρονιά της εθνικής κατηγορίας, αγωνίστηκε σε περισσότερους από τους μισούς αγώνες του Άρη για το πρωτάθλημα, πετυχαίνοντας τρία τέρματα. Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε σε πέντε αγώνες του Άρη και σύντομα αποτέλεσε παρελθόν για τον σύλλογο.
Lazy

Το Lazy είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το έκτο κομμάτι του δίσκου "Machine Head", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1972 από την Purple Records. Τον Ιούλιο του 1972 κυκλοφόρησε σε μορφή 7" βινυλίου το σινγκλ "Highway Star" με το "Lazy" στη δεύτερη πλευρά, στην Ιαπωνία, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, γνωρίζοντας επιτυχία στις πρώτες δύο χώρες.

Σύνθεση

Το κομμάτι ξεκινάει με σόλο πλήκτρων από τον Τζον Λορντ, ακολουθούμενο από το κιθαριστικό ριφ του Ρίτσι Μπλάκμορ. Ο τραγουδιστής Ίαν Γκίλαν, παίζει φυσαρμόνικα, ενώ γενικότερα, το τραγούδι έχει βάση στη μουσική μπλουζ. Η διάρκεια του κομματιού είναι στα 7 λεπτά και 23 δευτερόλεπτα, ενώ στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος υπερέβαινε τα δέκα λεπτά.
Μεταβλητοί αστέρες

Γενικά - ιστορία

Κάθε μεταβλητός αστέρας παρουσιάζει ιδιαίτερη καμπύλη φωτός που με τη βοήθεια αυτής καθίσταται δυνατός ο προσδιορισμός του μεγίστου και του ελαχίστου, καθώς και το εύρος της μεταβολής της λαμπρότητας αυτού. Παράλληλα όμως μεταβάλλονται και άλλα φυσικά χαρακτηριστικά των συγκεκριμένων αστέρων που δημιουργούν επίσης καμπύλες σε συνάρτηση του χρόνου, όπως π.χ. ο δείκτης χρωματισμού, η ακτινική ταχύτητα, ο φασματικός τύπος κ.ά.

Συνεπώς για την πλήρη μελέτη κάθε μεταβλητού αστέρα θα πρέπει εκτός της καμπύλης φωτός να προσδιοριστούν και οι καμπύλες των παραπάνω χαρακτηριστικών που επίσης μεταβάλλονται.
Ο πρώτος μεταβλητός αστέρας παρατηρήθηκε το 1638 από τον Γιόχανς Χολβάρντα (Johannes Holwarda) και ήταν ο Omicron (o) του Κήτους, που αργότερα ονομάστηκε Mira (= θαυμάσιος), ταλαντωνόταν σε έναν περιοδικό κύκλο 11 μηνών. Η ανακάλυψη αυτή έγινε σε συνδυασμό με έναν υπερκαινοφανή που είχε παρατηρηθεί το 1572 και το 1604. Ο δεύτερος μεταβλητός αστέρας παρατηρήθηκε το 1669 από τον Geminiano Montanari και ήταν ο μεταβλητός Αλγκόλ (ο β Περσέως). Έτσι ο αιώνας αυτός χαρακτηρίστηκε αστρονομική επανάσταση από την ένταση που ελάμβανε πλέον η αστρονομική παρατήρηση. Το 1784 δόθηκε η σωστή ερμηνεία του φαινομένου της μεταβλητότητας. Και ενώ μέχρι το 1786 είχαν παρατηρηθεί δέκα μεταβλητοί αστέρες, το 1850 ο αριθμός τους είχε πολλαπλασιαστεί. Ειδικότερα μετά την ανακάλυψη της φωτογραφίας, το 1890, η αύξηση αυτών ήταν ραγδαία. Το 1960 αριθμούσαν 15.504 μεταβλητοί αστέρες ενώ το 2008 (σύμφωνα με τον τελευταίο σχετικό κατάλογο) έφθασαν τους 46.000 μόνο στο γαλαξία μας και περίπου 10.000 σε άλλους γαλαξίες.

Συστηματικές έρευνες - παρατηρήσεις για την ανακάλυψη νέων μεταβλητών αστέρων διεξάγονται σήμερα από ένα τεράστιο δίκτυο αστεροσκοπείων που κατανέμονται σε διάφορα σημεία της επιφάνειας της Γης. Απ΄ τη στιγμή που υπάρξουν κάποιες ενδείξεις ότι η λαμπρότητα κάποιου αστέρα μεταβάλλεται εγγράφεται στον διεθνή "κατάλογο υπόπτων δια μεταβλητότητα αστέρων". Όταν εκ των συνεχιζόμενων παρατηρήσεων διαπιστωθεί κατά τρόπο αναμφισβήτητο ότι ο συγκεκριμένος παρατηρούμενος αστέρας είναι μεταβλητός εγγράφεται στο "Γενικό κατάλογο μεταβλητών αστέρων".
Simon Dupree and the Big Sound

Οι Simon Dupree and the Big Sound ήταν βρετανικό συγκρότημα της ροκ μουσικής με βραχύβια παρουσία κατά τα τέλη της δεκαετίας του '60. Βασικός πυρήνας του ήταν τρία αδέλφια σκωτικής-εβραϊκής καταγωγής, οι Ντέρεκ (φωνή), Φιλ (φωνητικά, πνευστά, πλήκτρα) και Ρέι Σάλμαν (φωνητικά, κιθάρα, βιολί), ενώ οι υπόλοιπες θέσεις συμπληρώνονταν από διάφορα μη μόνιμα μέλη.
Οι Σάλμαν εμφανίζονταν από νεαρή ηλικία στις μουσικές σκηνές του Πόρτσμουθ, όπου διέμενε η οικογένεια, ως Howling Wolves και Road Runners. Υιοθέτησαν την τελική ονομασία τους στις αρχές του 1966, όταν μπήκαν στη δισκογραφία. Αγαπούσαν κυρίως τα ιδιώματα που προέρχονταν από τη «μαύρη» μουσική (μπλουζ, σόουλ) και σε αυτούς τους ρυθμούς το συγκρότημα κυκλοφόρησε τρία 45άρια με τη δισκογραφική εταιρεία Parlophone, τα οποία όμως απέτυχαν εμπορικά.
Κατόπιν πίεσης από τον παραγωγό τους, στράφηκαν στο ψυχεδελικό ροκ - έτσι ηχογράφησαν το τραγούδι Kites, με το οποίο μπήκαν για πρώτη και μοναδική φορά στο Top 10 της Μεγάλης Βρετανίας, στα τέλη του 1967. Η απήχηση του κομματιού προκάλεσε κρίση ταυτότητας, αφού το συγκρότημα ενδιαφερόταν να γράψει «λευκή σόουλ» και όχι ψυχεδέλεια, όπως ζητούσε η εταιρεία (το Kites δεν ήταν δική τους σύνθεση).
Ακολούθησαν δύο χρόνια, κατά τα οποία δεν μπόρεσαν να επαναλάβουν παρόμοια επιτυχία. Αυτό κατά τους Σάλμαν αποτέλεσε απόδειξη ότι η κατεύθυνση ήταν λαθεμένη, με αποτέλεσμα τη διάλυση του συγκροτήματος το 1969. Λίγο αργότερα τα τρία αδέλφια στράφηκαν προς ακραίους μουσικούς πειραματισμούς μέσω του σχήματος Gentle Giant.
Σημειωτέον ότι το 1967, παραμονές μιας σειράς συναυλιών στη Σκωτία, είχαν αναγκαστεί να αντικαταστήσουν ένα άρρωστο μέλος με τον πιανίστα Ρέτζιναλντ Ντουάιτ. Στη συνέχεια το συγκρότημα τον αξιοποίησε αρκετές φορές ως εκτελεστή, αλλά δεν δεχόταν να ηχογραφήσει κάποιο από τα τραγούδια που έγραφε. Προς το τέλος των συνεργασιών, ο Ντουάιτ υιοθέτησε το ψευδώνυμο με το οποίο έκανε παγκόσμια καριέρα ως συνθέτης και τραγουδιστής: Έλτον Τζων.
Μαμφρέδος Β΄ του Σαλούτσο

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Μαμφρέδου Α΄ 1ου μαρκησίου τού Σαλούτσο και της Ελεονόρας, κόρης τού Γκονάριο Β΄ κριτή (giudice) της Αρμπορέα Σαρδηνίας.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1175. Έθεσε την πρωτεύουσα της μαρκιωνίας οριστικά στο Σαλούτσο. Νυμφεύτηκε την Αζαλαΐδα, κόρη τού 5ου εξαδέλφου του Γουλιέλμου Ε΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου (κύριο κλάδο των Αλεράμιτσι) και έτσι έφτιαξε συμμαχία με ένα από τα πιο ισχυρά κράτη της βόρειας Ιταλίας.
Ο Μαμφρέδος Β΄ επέκτεινε τη μαρκιωνία και πολέμησε εναντίον της διεύρυνσης της γειτονικής κομητείας της Σαβοΐας. Έπειτα από μικρές αψιμαχίες, οι δύο ηγεμονίες ήλθαν σε συνεννόηση το 1213, έτσι επικράτησε ειρήνη στα δύο τελευταία έτη της εξουσίας του. 
Ο πρώτος γιος του Βονιφάτιος είχε αποβιώσει το 1212, έτσι τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Μαμφρέδος Γ΄ υπό την επιτροπεία της Αζαλαΐδας. Αυτή έπρεπε να πληρώνει την εισφορά στη Σαβοΐα εκ μέρους τού νεαρού μαρκησίου· για τον επόμενο αιώνα το Σαλούτσο ήταν υποτελές στη Σαβοΐα.
Κράμπους

Στην Κεντρική Ευρωπαϊκή λαογραφία, ο Κράμπους είναι κερατοφόρο, ανθρωπόμορφο ον που περιγράφεται ως «μισός τράγος και μισός δαίμονας». Κατά την περίοδο των Χριστουγέννων τιμωρεί τα παιδιά που έχουν απαράδεκτη συμπεριφορά, σε αντίθεση με τον Άγιο Νικόλαο, που επιβραβεύει την καλή συμπεριφορά με δώρα. Ο Κράμπους είναι μεταξύ των συντρόφων του Αγίου Νικολάου σε πολλές περιοχές συμπεριλαμβανομένης της Αυστρίας, της Βαυαρίας, της Κροατίας, της Τσεχίας, της Ουγγαρίας, της Βόρειας Ιταλίας συμπεριλαμβανομένου του Νότιο Τιρόλο και της Επαρχίας του Τρέντο όπου υπάρχει μεγάλη γερμανική παρουσία, της Σλοβακίας και της Σλοβενίας. Η προέλευση του σχήματος είναι ασαφείς. Κάποιοι λαογράφοι και ανθρωπολόγοι υποστηρίζουν προχριστιανική προέλευση.
Στις παραδοσιακές παρελάσεις και εκδηλώσεις όπως η Κραμπσλάουφ (ελληνικά: αγώνας του Κράμπους) οι νέοι συμμετέχουν σε αγώνες ντυμένοι ως Κράμπους. Αυτοί οι εορτασμοί λαμβάνουν χώρα ετησίως στις περισσότερες πόλεις των Άλπεων. Το Κράμπους αναφέρεται σε κάρτες διακοπών γνωστές ως Κραμπουσκάρτεν.

Προέλευση

Η ιστορία του Κράμπους, σύμφωνα με ειδικούς, έχει πιθανώς καταγωγή στις προχριστιανικές παραδόσεις των Άλπεων. 
Τα στοιχεία για τον Κράμπους συνέχισαν να υπάρχουν, και κατά τον 17ο αιώνα το Κράμπους είχε ήδη ενσωματωθεί σε Χριστιανικές χειμωνιάτικες γιορτές ζευγαρώνοντας τον Άγιο Νικόλαο με τον Κράμπους.
Οι χώρες της πρώην Αυτοκρατορίας των Αψβούργων έχουν σε μεγάλο βαθμό δανειστεί την παράδοση του Κράμπους μαζί με τον Άγιο Νικόλαο, στις 5 Δεκεμβρίου από την Αυστρία.

Σύγχρονη ιστορία

Μετά τις αυστριακές εκλογές του 1923, η παράδοση του Κράμπους απαγορεύτηκε από το καθεστώς του Ντόλφους υπό το Πατριωτικό Μέτωπο (Vaterländische Front) και το Χριστιανικό Κοινωνικό Λαϊκό Κόμμα. Στη δεκαετία του 1950, η κυβέρνηση διένειμε φυλλάδια με τίτλο «Ο Κράμπους Είναι Κακός Άνθρωπος». Προς το τέλος του αιώνα, ξεκίνησε η λαϊκή αναβίωση των γιορτών του Κράμπους και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Η παράδοση του Κράμπους αναβιώνει στη Βαυαρία μαζί με την τοπική παράδοση των ξύλινων μασκών σκαλισμένων με το χέρι.
Νίκολας Μετρόπολις

Σταδιοδρομία

Έλαβε το πτυχίο του και το διδακτορικό του στην φυσική στο πανεπιστήμιο του Σικάγο ολοκληρώνοντας τις σπουδές του το 1941. Σύντομα έπειτα, ο Ρόμπερτ Οπενχάιμερ τον κάλεσε στο Εθνικό Εργαστήριο του Λος Άλαμος στο Νέο Μεξικό ώστε να συμμετέχει στην πενηνταμελή ομάδα που θα κατασκεύαζε τους πρώτους πυρηνικούς αντιδραστήρες.
Μετά το τέλος του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, επέστρεψε στο πανεπιστήμιο του Σικάγο ως επίκουρος καθηγητής. Ξαναεπέστρεψε στο Λος Άλαμος το 1948 αναλαμβάνοντας την καθοδήγηση του προγράμματος για τον σχεδιασμό και κατασκευή του υπολογιστή MANIAC το 1952 (Mathematical Analyzer, Numerical Integrator, and Computer or Mathematical Analyzer, Numerator, Integrator, and Computer, επέλεξε το όνομα ελπίζοντας πως θα βοηθήσει να σταματήσει η τάση ονομασίας υπολογιστών με ανόητα ακρωνύμια, όμως αυτό έφερε το αντίθετο αποτέλεσμα) ο οποίος ήταν βασισμένος σε παλαιότερο υπολογιστή γνωστό ως μηχανή IAS.
Κατά την δεκαετία του 1950, μαζί με μια ομάδα επιστημόνων στην οποία συμμετείχαν οι Τζον φον Νόιμαν και ο Στάνισλαβ Ούλαμ, σχεδίασε την στατιστική μέθοδο Μόντε Κάρλο, η οποία βασίζεται στην συνεχή δειγματοληψία για τον υπολογισμό των αποτελεσμάτων της.Η εργασία δημοσιεύτηκε το 1953 και ως παράδειγμα εφαρμογής της θεωρίας έκανε μελέτη εππί των αριθμητικών προσομοιώσεων υγρών. Η κύρια συνεισφορά του στην μελέτη ήταν η ιδέα πως αντί να επιλέγονται ρυθμίσεις τυχαία και κατόπιν να εκτιμώνται μέσω του exp(−E/kT), επιλέγονται ρυθμίσεις με πιθανότητες exp(−E/kT) και κατόπιν εκτιμώνται ίσα.Το 1957 συμμετείχε στην κατασκευή του MANIAC II, και από το 1957 έως το 1965 ήταν καθηγητής φυσικής στο πανεπιστήμιο του Σικάγο καθώς και ο ιδρυτής και διευθυντής του Ινστιτούτου Έρευνας Υπολογιστών στο πανεπιστήμιο. Το 1965 επέστρεψε ξανά στο Λος Άλαμος και απέκτησε την ιδιότητα του ανώτερου μέλους (senior fellow) το 1980.
Ο Στάνισλαβ Ούλαμ ανέφερε στα απομνημονεύματα του πως κάποια μέρα όταν τα μέλη της επιστημονικής ομάδας έπαιζαν μαζί πόκερ για μικροποσά, ο Μητρόπουλος ήταν ενθουσιασμένος που είχε καταφέρει να κερδίσει 10 δολάρια από τον Τζον φον Νόιμαν (ιδρυτή της θεωρίας παιγνίων), και έτσι αγόρασε το βιβλίο του για την θεωρία παιγνίων για 5 δολάρια και έβαλε τα υπόλοιπα 5 δολάρια μέσα στο βιβλίο ως αναμνηστικό.
Το 1992 συμμετείχε ως ηθοποιός στην ταινία Παντρεμένα Ζευγάρια του Γούντυ Άλεν υποδυόμενος τον ρόλο φυσικού.Πέθανε το 1999 στο Λος Άλαμος σε ηλικία 84 ετών.Ο αριθμός Έρντος του ήταν 2, και μέσω αυτού ο αριθμός Έρντος του Ρίτσαρντ Φέυνμαν 3.
Εθνική Σερβίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Η Εθνική Γιουγκοσλαβίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) εκπροσωπούσε τη Γιουγκοσλαβία μέχρι τη διάλυση της χώρας το 1992. Το 1996 δημιουργήθηκε η εθνική Εθνική Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) εκπροσωπόντας την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Το 2003 άλλαξε το όνομα της σε Εθνική Σερβίας και Μαυροβουνίου U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) με την αλλαγή του ονόματος της χώρας.
Το 2006 η Σερβία και το Μαυροβούνιο διαχωρίστηκαν, με την ομοσπονδία να μετατρέπεται σε Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σερβίας. Η Εθνική Σερβίας U21 πήρε τη θέση της Εθνικής Σερβίας και Μαυροβουνίου U21 στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήμτος ποδοσφαίρου U21 2007. Η Εθνική Μαυροβουνίου U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) δεν συμμετείχε σε διεθνή διοργάνωση μέχρι τη δημιουργία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Μαυροβουνίου.
Καγιετάνο Κάρπιο

Πρώτα χρόνια

Ο Σαλβαδόρ Καγιετάνο Κάρπιο γεννήθηκε το 1918 και ήταν γιος τσαγκάρη. Έγινε ακτιβιστής εργατικών σωματείων στα νιάτα του. Αργότερα συμμετείχε στο Κομμουνιστικό Κόμμα του Ελ Σαλβαδόρ, και έγινε ο γενικός γραμματέας του στη δεκαετία του '60. Μεγάλο μέρος της ενήλικης ζωής του το πέρασε στη φυλακή, στην εξορία ή στην παρανομία.

Σχηματισμός του FMLN

Σε ηλικία 50 χρόνων ο Κάρπιο κατευθύνθηκε προς τους λόφους με μια μικρή ομάδα γυναικών και αντρών. Υπό την ηγεσία του, η οργάνωσή του - που το 1972 πήρε το όνομα Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο (FPL) - συνδύασε δημιουργικά τον ένοπλο αγώνα με διαφορετικές μορφές μαζικής οργάνωσης. Συντέλεσε οργανικά στο σχηματισμό του Επαναστατικού Μπλοκ των Ανθρώπων, της μεγαλύτερης από τις δια-τομεακές μαζικές οργανώσεις που κινητοποίησαν εκατοντάδες χιλιάδων Σαλβαδοριανών στους οικονομικούς και πολιτικούς αγώνες του τελευταίου μέρους της δεκαετίας του '70. Ως γηραιότερος ηγέτης του επαναστατικού κινήματος και αρχιστράτηγος της μεγαλύτερης οργάνωσής του, ο Κάρπιο ήταν κεντρική μορφή στο Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης Φαραμπούντο Μάρτι (FMLN).
Καζίνο

Ιστορία των καζίνο

Η ακριβής προέλευση του παιχνιδιού είναι άγνωστη. Στην Κίνα καταγράφεται το πρώτο επίσημο πρακτικά το 2300 π.Χ., αλλά γενικά, πιστεύεται ότι τα τυχερά παιχνίδια σε κάποια μορφή έχει δει σχεδόν κάθε κοινωνία στην ιστορία. Από τους αρχαίους Έλληνες και τους Ρωμαίους στη Γαλλία του Ναπολέοντα και της Ελισαβετιανής Αγγλίας, μεγάλο μέρος της ιστορίας είναι γεμάτο με ιστορίες ψυχαγωγίας με βάση τα τυχερά παιχνίδια. 
Ο πρώτος γνωστός ευρωπαϊκός οίκος τυχερών παιχνιδιών, δεν λέγεται καζίνο μολονότι πληροί τον σύγχρονο ορισμό, ήταν η Ridotto, με έδρα τη Βενετία, στην Ιταλία το 1638 για την παροχή τυχερών παιχνιδιών κατά τη διάρκεια της σεζόν καρναβαλιού. Έκλεισε το 1770, όταν η κυβέρνηση της πόλης θεώρησε ότι φτωχαίνει την τοπική αριστοκρατία.
Στην αμερικανική ιστορία, οι πρώτες εγκαταστάσεις τυχερών παιχνιδιών ήταν γνωστές ως σαλούν. Η δημιουργία και η σημασία των σαλούν, επηρεάστηκε από τις τέσσερις μεγάλες πόλεις: Νέα Ορλεάνη, Σαιντ Λούις, το Σικάγο και το Σαν Φρανσίσκο. Στα σαλούν ένας ταξιδιώτης θα μπορούσε να βρει ανθρώπους να μιλήσει, να πιει και συχνά να παίξει τυχερά παιχνίδια όπως χαρτιά. Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα στην Αμερική, τα τυχερά παιχνίδια έγιναν παράνομα και απαγορεύτηκαν από τη νομοθεσία του κράτους και τους κοινωνικούς μεταρρυθμιστές της εποχής. Ωστόσο, το 1931, νομιμοποιήθηκαν τα τυχερά παιχνίδια σε όλη την πολιτεία της Νεβάδα, μαζί με το Λας Βέγκας και το Ρένο. Το 1978 στο New Jersey, Ατλάντικ Σίτυ επιτρέπονται τα τυχερά παιχνίδια, που τώρα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη τυχερών παιχνιδιών της Αμερικής.

Ο Τζόγος μέσα στα καζίνο

Στις περισσότερες χώρες σε όλο τον κόσμο, τα τυχερά παιχνίδια περιορίζονται σε άτομα ηλικίας άνω των 16 έως 21 ετών, στις περισσότερες χώρες όπου επιτρέπονται τα καζίνο. Οι πελάτες ρισκάρουν παίζοντας τυχερά παιχνίδια, σε ορισμένες περιπτώσεις με ένα στοιχείο των ικανοτήτων του, όπως craps, ρουλέτα, μπακαρά, μπλακτζάκ, και βίντεο πόκερ. Στα περισσότερα παιχνίδια που εμπλέκονται τα μαθηματικά, καθορίζονται οι αποδόσεις που εξασφαλίζουν το καζίνο το οποίο έχει ανά πάσα στιγμή ένα πλεονέκτημα σε σχέση με τους παίκτες. Αυτό μπορεί να εκφράζεται με μεγαλύτερη ακρίβεια από την έννοια της αναμενόμενης αξίας, η οποία είναι ομοιόμορφα αρνητική (από την πλευρά του παίκτη). Το πλεονέκτημα αυτό καλείται η άκρη του οίκου. Σε παιχνίδια όπως το πόκερ όπου οι παίκτες παίζουν ένας εναντίον του άλλου, το καζίνο λαμβάνει μια επιτροπή που ονομάζεται γκανιότα.