google/wiki40b huggingface dataset:
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1963

Τοποθεσία

Το BBC προθυμοποιήθηκε να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό στη θέση της περσινής νικήτριας (Γαλλίας), η οποία δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές απαιτήσεις της διοργάνωσης.
Ο χώρος όπου φιλοξενήθηκε ο διαγωνισμός ήταν το BBC Television Centre στο Γουάιτ Σίτι του Λονδίνου, το οποίο άνοιξε το 1960. Το εν λόγω κέντρο έκλεισε το 2013.

Μορφή

Χρησιμοποιήθηκαν δύο στούντιο (TC3 και TC4): ένα για την παρουσιάστρια των τελετών Κέιτι Μπόιλε, το ακροατήριο και τον πίνακα αποτελεσμάτων και το άλλο για τους ερμηνευτές και την ορχήστρα που τις συνοδεύει. Ασυνήθιστα, χρησιμοποιήθηκε ένα μικροφωνικό βραχίονα (συνήθως χρησιμοποιείται για θεατρικές παραστάσεις και κωμωδίες) - ο θεατής δεν το βλέπει αυτό, έτσι φαίνεται ότι οι καλλιτέχνες μιμούνται τα φωνητικά τους. Αυτό δεν συνέβη, αλλά αυτή η καινοτομία ήταν να δημιουργήσει μια νέα ματιά στον διαγωνισμό.

Προβλήματα με την ψηφοφορία

Τη χρονιά εκείνη προέκυψε ένα πρόβλημα με την ψηφοφορία. Όταν ήρθε η σειρά της Νορβηγίας να ανακοινώσει τις ψήφους, ο εκπρόσωπος στο Όσλο δεν χρησιμοποίησε τη σωστή διαδικασία ώστε ο αριθμός του τραγουδιού ακολουθούμενος  από το όνομα της χώρας να ανακοινώνεται πριν την ανακοίνωση των βαθμών. Η Κέιτι Μπόιλ ζήτησε από τη Νορβηγία να επαναλάβει τα αποτελέσματά της, όμως ο Νορβηγός εκπρόσωπος ζήτησε από την Κέιτ να επανέλθει σε εκείνους μετά την ανακοίνωση όλων των άλλων αποτελεσμάτων. Όταν επέστρεψε η Μπόιλ στη Νορβηγία τα αποτελέσματα ξανά άλλαξαν, με αποτέλεσμα να κερδίσουν οι γείτονες της Νορβηγίας (η Δανία) σε βάρος της Ελβετίας. Στην πραγματικότητα, ο Νορβηγός εκπρόσωπος δεν είχε δώσει τις σωστές ψήφους την πρώτη φορά.
Επίσης, ζητήθηκε και από το Μονακό να ψηφίσει για 2η φορά καθώς αρχικά το Μονακό έδωσε έναν βαθμό σε αμφότερα το Ηνωμένο Βασίλειο και στο Λουξεμβούργο. Όμως, όταν η Κέιτι Μπόιλ επέστρεψε για να επαναληφθεί η ανακοίνωση των ψήφων, η ψήφος του Μονακό στο Λουξεμβούργο απορρίφθηκε, χωρίς να έχει καμία επίδραση στην κατάταξη των χωρών.

Συμμετέχουσες χώρες

Στον διαγωνισμό έλαβαν μέρος όλες οι χώρες που ήταν παρούσες και στους αντίστοιχους του 1961 και του 1962. Ξανά δεν υπήρχε επιστροφή ή αποχώρηση κάποιας χώρας.

Επιστροφές καλλιτεχνών

Τη χρονιά αυτή επανήλθε ένας μόνο καλλιτέχνης, ο  Ρόνι Κάρολ εκπροσωπώντας το Ηνωμένο Βασίλειο για 2η συνεχόμενη χρονιά.

Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορία

Την ανακοίνωση των ψήφων έκανε ένας εκπρόσωπος από κάθε χώρα με την ακόλουθη σειρά. Ο κάθε εθνικός φορέας έστειλε και έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, ώστε να καλύψει τον διαγωνισμό στην αντίστοιχη γλώσσα.
2240 Τσάι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Τσάι εκτιμάται σε 24,87 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,054 ± 0,011.
Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Μητροπολίτης Ιερεμίας γεννήθηκε το 1941 στη Ναύπακτο. Το 1964 έλαβε το πτυχίο του από την Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου της Αθήνας, της οποίας αναγορεύτηκε διδάκτωρ θεολογίας το 2000. 
Το 2003 εξελέγη Επίκουρος καθηγητής, ενώ το 2006 εξελέγη Τακτικός Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Αθήνας. 
Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1969 και το 1972 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος. Ανέλαβε καθήκοντα Ιεροκήρυκα σε πολλές Μητροπόλεις και στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών. 
Εξελέγη Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 14 Οκτωβρίου 2006.
Έχει συγγράψει διάφορα έργα θεολογικού και ερμηνευτικού περιεχομένου.
Τεντέν

Ο Τεντέν (Tintin) είναι ήρωας της ομώνυμης βελγικής γαλλόφωνης σειράς κόμικς του Hergé. Οι ιστορίες του άρχισαν να δημοσιεύονται στις 10 Ιανουαρίου του 1929 στο παιδικό ένθετο Le Petit Vingtième (Ο μικρός εικοστός) της εφημερίδας Le XXe Siècle (Ο 20ός αιώνας) και συνέχισε να εκδίδεται εκεί μέχρι τις 11 Μαΐου του 1930, υπό τον τίτλο Les Aventures de Tintin (Οι περιπέτειες του Τεντέν). Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου οι περιπέτειες του μεταφέρθηκαν στη βελγική εφημερίδα Le Soir (πρώτη εμφάνιση στις 17 Οκτωβρίου 1940), στην οποία δούλευε ο Hergé, ενώ από τις 26 Σεπτεμβρίου 1946 άρχισε στο Βέλγιο η έκδοση του εβδομαδιαίου περιοδικού Τεντέν (γαλλική έκδοση: Le journal de Tintin, ολλανδόφωνη έκδοση: Kuifje) από την εκδοτική εταιρεία του Raymond Leblanc, η οποία συνέχισε μέχρι το 1993.
Σήμερα αποτελεί ένα από τα πιο επιτυχημένα κόμικς παγκοσμίως, με περισσότερες από διακόσια εκατομμύρια πωλήσεις, ενώ έχει μεταφραστεί σε 58 γλώσσες. Έχουν κυκλοφορήσει συνολικά 24 τεύχη, το τελευταίο από τα οποία κυκλοφόρησε το 1983. Επίσης, έχουν γυριστεί τέσσερις κινηματογραφικές ταινίες.
Ο Τεντέν είναι ένας Βέλγος δημοσιογράφος, ο οποίος συνέχεια εμπλέκεται σε περίεργες και παράξενες περιπέτειες. Οι φίλοι και οι συνεργάτες του είναι οι ντετέκτιβς Ντυπόν και Ντιπόν, ο Καπετάνιος Χάντοκ, ο καθηγητής Τρύφων Τουρνεσόλ και ο πιστός του σκύλος Μιλού.
Τριαντάφυλλος Μιχαηλίδης

Σταδιοδρομία

Πατέρας του ήταν ο Λεωνίδας Μιχαηλίδης. Γεννήθηκε στην Περσία (σημερινό Ιράν) το 1897.
Ασχολήθηκε με το εμπόριο.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ροδόπης στις εκλογές του 1951  με τον Ελληνικό Συναγερμό  και επανεξελέγη στην εκλογική περιφέρεια Ξάνθης το 1952 με το ίδιο κόμμα. Στις εκλογές του 1956 εξελέγη βουλευτής Ξάνθης-Ροδόπης με την ΕΡΕ, κόμμα με το οποίο επανεξελέγη βουλευτής Ξάνθης το 1958  και με το Κόμμα Προοδευτικών το 1964 ξανά στην εκλογική περιφέρεια Ξάνθης.
Πέθανε σε ηλικία 71 ετών τον Ιανουάριο του 1968 και κηδεύτηκε στις 29 Ιανουαρίου στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.  Ήταν παντρεμένος, με παιδιά.
Υδροξείδιο

Στη Χημεία με τον όρο υδροξείδιο, (hydroxide), χαρακτηρίζεται συνοπτικά οποιαδήποτε χημική ένωση που δημιουργείται ιοντικά και που περιέχει μία ή περισσότερες φορές το αρνητικά φορτισμένο ιόν (ανιόν) υδροξυλίου (OH⁻). Συνήθως στις ενώσεις αυτές το θετικό μέρος (κατιόν) είναι το κατιόν ενός μετάλλου.
Στα υδροξείδια περιλαμβάνονται τα κοινά καυστικά αλκάλια εκ των οποίων εκείνα του νατρίου και καλίου χρησιμοποιούνται ευρύτερα σε εργαστηριακές και βιομηχανικές διεργασίες. Επίσης τα υδροξείδια των αλκαλίων λιθίου (LiOH), νατρίου (NaOH), καλίου (KOH), ρουβιδίου (RbOH) και καισίου (CsOH), θεωρούνται περισσότερο σταθερές και διαλυτές στο νερό ενώσεις της κατηγορίας αυτής, που αποτελούν και ισχυρές βάσεις, σε αντίθεση με τα υδροξείδια των μετάλλων των αλκαλικών γαιών π.χ. ασβεστίου , στροντίου και βαρίου που είναι μεν και αυτά ισχυρές βάσεις πλην όμως λιγότερο σταθερά και διαλυτά στο νερό. Από τα υδροξείδια των αλκαλικών γαιών σημαντικότερο είναι το υδροξείδιο του ασβεστίου, Ca(OH)₂, ο κοινός σβησμένος ασβέστης.
Ειδικότερα το υδροξείδιο του νατρίου γνωστό και ως καυστικό νάτριο ή καυστική σόδα έχει πολύ μεγάλη σημασία σε βιομηχανικές χρήσεις.
Κύριλλος Ρομανόφσκυ-Ισκαντέρ

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Αλεξάνδρου Νικολάγιεβιτς, γιου του Νικολάου Κωνστνατίνοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Όλγας Ιωσήφοβνας Ρογκόβσκα(για). Ο Νικόλαος είχε κλέψει μερικά διαμάντια από τη μητέρα του και είχε πέσει στη δυσμένεια του πάππου του Νικολάου Α΄. Εξορίστηκε στην Τασκένδη της Κεντρικής Ασίας. Εκεί ο Νικόλαος έκτισε ένα ανάκτορο και ζούσε με πολυτέλεια. Νυμφεύτηκε μοργανατικά και ο γιος του Αλέξανδρος έλαβε τον τίτλο του πρίγκιπα του Ισκαντέρ από τον μεγάλο θείο του Αλέξανδρο Γ΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας. Το Ισκαντέρ είναι η αραβική απόδοση του Αλέξανδρος. 
Ο Κύριλλος γεννήθηκε στη Τασκένδη και είχε μία μικρότερη αδελφή, τη Ναταλία. Ο κλάδος του ονομαζόταν και Ρομάνοφ, από τον όνομα της προηγούμενης δυναστείας, της οποίας ήταν απόγονος· ο Κύριλλος εκαλείτο Ρομανόφσκυ. Οι γονείς του, των οποίων ο γάμος έγινε το 1912, διαζεύχθηκαν το 1924 και τα δύο παιδιά ακολούθησαν τη μητέρα τους στη Μόσχα. Εκεί η Όλγα έκανε δεύτερο γάμο με τον Νικόλαο Αντρόσοβ. Ο πατριός τους τα υιοθέτησε, έτσι έλαβαν το επώνυμο Νικολάγιεβ-ιτς (-να) Αντρόσοβ. Ο Αλέξανδρος επίσης έκανε δεύτερο γάμο με τη Ναταλία Χανύκοβα το 1930 στο Παρίσι.  
Μετά την Επανάσταση στη Ρωσία, οι συγγενείς τους είχαν διαφύγει ή εκτελεστεί· τα δύο παιδιά ήταν οι μόνοι του Οίκου που έμειναν. Ως Αντρόσοβ έζησαν όλη τη ζωή τους στην ΕΣΣΔ. Δεύτερα εξαδέλφια τους ήταν ο Γεώργιος Β΄, ο Αλέξανδρος και ο Παύλος βασιλείς της Ελλάδας.
Γεώργιος Ζηνόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Ευρυτανία το 1836. Αρχικά διορίστηκε υπάλληλος στην Αστυνομία. Με την ίδρυση της κυβερνήσεως του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου προσελήφθη ως ιδιαίτερος γραμματέας αυτού. Μετά την ένωση των Επτανησίων με την Ελλάδα απεστάλη μαζί με τον Θρασύβουλο Ζαΐμη, ως Γενικός Γραμματέας αυτού, προς εγκατάσταση των νέων αρχών.
Ως ανώτερος υπάλληλος άρχισε μαζί με τον Θεόδωρο Δεληγιάννη την έκδοση της Ελληνικής Νομοθεσίας.
Διορίστηκε Νομάρχης Κυκλάδων, και πήγε το 1878 με αποστολή στην Πρέβεζα για να διαπραγματευτεί με τους Τούρκους.
Εκλέχτηκε βουλευτής Ευρυτανίας.
Πέθανε απρόοπτα στις 11 Μαΐου 1886.
Γάστρος

Περιγραφή

Η ράχη του γάστρου είναι γκρίζου ή καφέ χρώματος και η κοιλιά του ασημένια με χρυσές αντανακλάσεις στα πλευρά. Τα πτερύγια του είναι πορτοκαλί ή καφέ χρώματος.

Κατανομή

Ο γάστρος ζει σε ρηχές, παράκτιες, υδάτινες περιοχές του Ατλαντικού και της Μεσογείου συμπεριλαμβανομένης της Μαύρης και της Αζοφικής θάλασσας. Επίσης έχει εισαχθεί και στην Κασπία θάλασσα την δεκαετία του 1930 όπου υπάρχει σταθερός πληθυσμός.

Βιολογία

Ο γάστρος αναπαράγεται το καλοκαίρι. Παράγει 500 με 2000 αυγά τα οποία γονιμοποιούνται εξωτερικά. Το νεογέννητο ιχθύδιο τρέφεται με τον κρόκο του αυγού και αναπτύσσεται με ταχείς ρυθμούς. Τα νεαρά άτομα τρέφονται με ζωοπλαγκτόν και άλλους βενθικούς οργανισμούς. Τα αρσενικά ωριμάζουν σε τρία χρόνια ενώ τα θηλυκά σε τέσσερα. Τα ενήλικα άτομα τρέφονται με οργανικά ιζήματα, φύκια και φυτική ύλη.
Φραγκίσκος Λαμπρινός Δομενεγίνης

Πολιτική καριέρα

Ήταν μέλος του Φιλελεύθερου κόμματος των Ιονίων νήσων, αλλά αργότερα έγινε μέλος του κόμματος των Ριζοσπαστών όπου εκλέγεται βουλευτής κι ήταν ένας από τους δέκα βουλευτές που υπέγραψαν το ψήφισμα για τη ένωση των Ιονίων Νήσων στην Ελλάδα. Για το λόγο αυτό, εξορίστηκε από τον Ύπατο αρμοστή Χένρι Τζορτζ Γουόρντ στα Αντικύθηρα από τον Δεκέμβριο του 1851 έως τον Οκτώβριο του 1853.
Μετά την απελευθέρωσή συνέχισε τον πολιτικό του αγώνα κατά των ξένων στα νησιά του Ιονίου και αγωνίστηκε για την απελευθέρωση των συντρόφων του κόμματός του. Ήταν μέλος της Επαρχιακής Συνέλευσης της Ζακύνθου και της ελληνοιταλικής επιτροπής (κομιτάτο) που υποστήριξαν την Ιταλική ενοποίηση δίνοντας την ως πρότυπο για την ενοποίηση της Ελλάδας. Ήταν ένας από τους εκπροσώπους των Ιονίων Νήσων, αλλού αναφέρεται σαν πληρεξούσιος Πατρών, κατά τη διάρκεια της Β 'Εθνική Συνέλευση της Αθήνας, που συνέταξε το Σύνταγμα της Ελλάδας το 1864. Για τη συμμετοχή του στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας, έλαβε το μετάλλιο αριστείας του αγώνα.

Καλλιτεχνική καριέρα

Εκτός από τις πολιτικές δραστηριότητες του ο Δομενεγίνης ήταν ερασιτέχνης ηθοποιός, ζωγράφος, αλλά πάνω απ' όλα συνθέτης. Όλα τα μουσικά έργα του έχουν εξαφανιστεί σήμερα. Με θέμα την ένωση με την Ελλάδα, έγραψε έναν ύμνο για χορωδία και ορχήστρα, η οποία ακούστηκε στην πρώτη επίσκεψη του Βασιλιά Γεωργίου στη Ζάκυνθο, και μια εισαγωγή για ορχήστρα. Ήταν από τους πρώτους συνθέτες που έκαναν τα γεγονότα της Ελληνικής επανάστασης θέμα της όπερας με τις όπερες Μάρκος Μπότσαρης (με λιμπρέτο του Γεώργιου Λαγουδαρά) και Δέσπω η ηρωίς του Σουλίου (με λιμπρέτο από τον Τυπάλδο). Μια ιδιαίτερη εστίαση στο έργο του ήταν η ορθόδοξη εκκλησιαστική μουσική όπου είχε γράψει (χαμένο σήμερα) ένα εγχειρίδιο θεωρητικής μουσικής.
Πανταλόνε

Ο Πανταλόνε (ιταλ. Pantalone) είναι χαρακτήρας της ιταλικής κωμωδίας.

Περιγραφή

Η χαρακτηριστική εμφάνιση του Πανταλόνε οφείλεται στο ντύσιμο και την συμπεριφορά του. Είναι ένας γεροτσιγκούνης που κοιτάει πως να μαζέψει χρήματα, αλλά πέφτει πάντα θύμα και είναι σχεδόν πάντα ερωτευμένος. Φοράει κίτρινες παντόφλες, κόκκινο καλσόν (το ιταλικό παντελόνι) και μαύρο παλτό. Κρεμάει το πουγκί με τα λεφτά του στο πλάι για να το βλέπουν όλοι. Η χαρακτηριστική του στάση είναι η υπόκλιση. Παρόλο που εκπροσωπεί την γηραιά πωγωνοφόρα τάξη, χάνει την αξία του επειδή ερωτοτροπεί, διαφθείρεται, υποψιάζεται, έχει σωματικές ανάγκες, σφάλει και ατυχεί, ενώ οι υπηρέτες του τον εκμεταλλεύονται και τον περιγελούν χωρίς να το καταλάβει. Όλοι του στήνουν παγίδες και αυτός πέφτει θύμα. Η οικογενειακή του κατάσταση είναι επίσης λυπηρή ή ευτράπελη. Όταν δεν είναι χήρος, η γυναίκα του τον απατάει. Στο τέλος του έργου όμως είναι αυτός που θα πάρει το αίμα του πίσω.
Ουνιβέρσο Τρεβίζο Μπάσκετ

Σήμα

Το λογότυπο της ομάδας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς

Καριέρα ως παίκτης

Ως αθλητής, ο Τζόρτζεβιτς έκανε μεγάλη καριέρα στις Παρτιζάν (1984–1992), Philips Milano-Recoaro Milano (1992–1994), Filodoro Bologna-Teamsystem Bologna (1994–1996), Portland Trail Blazers (1996), Μπαρτσελόνα (1997–1999), Ρεάλ Μαδρίτης (1999–2002), Σκαβολίνι Πέσαρο (2003–2005) και Armani Jeans Μιλάνο (2005). 
Σε συλλογικό επίπεδο έχει κατακτήσει μία Ευρωλίγκα (1992), τρία κύπελλα Κόρατς (1989, 1993, 1999), δύο πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας (1987, 1992), δύο κύπελλα Γιουγκοσλαβίας (1989, 1992) και τρία πρωταθλήματα Ισπανίας (1997, 1999, 2000).

Εθνική ομάδα

Ήταν σημαντικό μέλος της τότε Εθνικής ομάδας Γιουγκοσλαβίας, έχοντας παίξει σε 108 παιχνίδια. Η αξιοσημείωτη επίδοση του στο Ευρωμπάσκετ του 1997 εναντίον της Κροατίας έχει μείνει στις μνήμες. Στο Ευρωμπάσκετ του 1995, έκανε μία από τις καλύτερες εμφανίσεις του και μία από τις καλύτερες εμφανίσεις σε Ευρωμπάσκετ συνολικά, πετυχαίνοντας 41 πόντους με 9/12 τρίποντα. Με την Εθνική Ομάδα κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια στα Ευρωμπάσκετ 1991, 1995, 1997 και ένα χάλκινο το 1987. Επίσης έχει ένα χρυσό στο Μουντομπάσκετ 1998 και ένα ασημένιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα το 1996.

Καριέρα ως προπονητής

Ως προπονητής έχει καθίσει στον πάγκο της Αρμάνι Τζινς Μιλάνο (2006-2007) και της Μπενετόν Τρεβίζο (2011-2012).

Εθνική Σερβίας (2013-2019)

Είναι εν ενεργεία κόουτς της Εθνικής Σερβίας, κατακτώντας μαζί της το ασημένιο μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ του 2014. Στο Ευρωμπάσκετ 2015 και δεν κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και έτσι, κατέκτησε την 5η θέση χάνοντας από την Γαλλία με 81-68. Το 2016 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο αφού ηττήθηκε από τις ΗΠΑ στον τελικό με 96-66. Στο Ευρωμπάσκετ 2017 κατέκτησε ξανά το ασημένιο μετάλλιο αφού ηττήθηκε στον τελικό από την Σλοβενία 93-85. Μετά το τέλος της διοργάνωσης ο Σάσα Τζόρτζεβιτς, γνωστοποίησε πως θα συνεχίσει να βρίσκεται στον πάγκο της εθνικής ομάδας μέχρι το 2021. Το 2019 μετά την αποτυχία της Σερβίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Κίνας, αποχώρησε από τον πάγκο της εθνικής.

Παναθηναϊκός (2015-2016)

Στις 30 Ιουνίου 2015, ο Τζόρτζεβιτς ανακοινώθηκε από τον Παναθηναϊκού για τα επόμενα 2 χρόνια. Σε ένα αφιέρωμα της Ευρωλίγκας, ο Σάσα Τζόρτζεβιτς χαρακτηρίστηκε ως ο πιθανός συνεχιστής των Ίβκοβιτς και Ομπράντοβιτς, αλλά και της Σερβικής σχολής μπάσκετ. Το 2016 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας κόντρα στον Φάρο Κερατσινίου με 101-54. Στις 20 Απριλίου 2016, μετά από την ήττα-αποκλεισμό της ομάδας απ' το φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα (απ' την Λαμποράλ Κούτσα με 75-84 και 0-3 σκορ σειράς) η ΚΑΕ ανακοίνωσε την απόλυσή του.

Μπάγερν Μονάχου (2016-2018)

Τον Ιούλιο 2016 προσλήφθηκε προπονητής της Γερμανικής ομάδας, Μπάγερν Μονάχου.  Το 2018 κατέκτησε το κύπελλο Γερμανίας. Στις 29 Μαρτίου 2018 απολύθηκε από την Μπάγερν.

Βίρτους Μπολόνια (2019-παρόν)

Τον Μάρτιο του 2019 η Βίρτους Μπολόνια, ανακοίνωσε την συμφωνία της με τον Τζόρτζεβιτς. Με την Βίρτους κατέκτησε το Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ το 2019.
Γερμανική Τελωνειακή Ένωση

Ιστορικό υπόβαθρο

Το 1790 η Γερμανία ήταν πολιτικά τόσο πολύ διαμελισμένη, που διατηρούσε 1800 τελωνειακά σύνορα. Στο έδαφος των κρατιδίων της Πρωσίας και μόνο υπήρχαν στις αρχές του 19ου αιώνα πάνω από 67 τοπικά τελωνειακά διαμερίσματα. Όποιος ταξίδευε π.χ. από το Καίνιχσμπεργκ (Königsberg) στην Κολωνία έπρεπε να περάσει συνολικά περίπου ογδόντα φορές από τελωνειακό έλεγχο.
Από τα χρόνια του Ναπολέοντα τα γερμανικά κρατίδια και ιδιαίτερα η Συνομοσπονδία του Ρήνου είχαν αρχίσει να ιδρύουν εμπορικές ζώνες χωρίς φορολογία. Στην Βαυαρία οι νομοθετικές ενέργειες που έγιναν μεταξύ 1799 και 1808 οδήγησαν σε έναν ενιαίο οικονομικο-εμπορικό χώρο, έναν από τους πιο φιλελεύθερους της τότε Ευρώπης. Το Βασίλειο της Βυρτεμβέργης ακολούθησε το 1810 το ίδιο παράδειγμα. Ένα χρόνο αργότερα ακολούθησε και το Μεγάλο δουκάτο της Βάδης, ιδρύοντας την δική του ενιαία εσωτερική αγορά. Βασικός στόχος των κοινωνικών και οικονομικών αυτών μεταρρυθμίσεων ήταν η αύξηση των εισοδημάτων του δημοσίου, αφού κύριοι φορολογικοί θεσμοί την εποχή εκείνη ήταν ο φόρος κατανάλωσης και ο φόρος εισαγωγής, ενώ ο φόρος εισοδήματος με την σημερινή του μορφή ήταν άγνωστος. Λίγοι ήταν αυτοί που πρότειναν την κατάργηση των τοπικών οικονομικών αγορών και την από κοινού καθιέρωση ενός φόρου στα εξωτερικά σύνορα της Γερμανίας. Όταν το 1815 ιδρύθηκε η Γερμανική Ομοσπονδία, το θέμα της απλούστευσης των οικονομικών θεσμών δεν μπόρεσε να διευθετηθεί, γι' αυτό και στο άρθρο 19 που θα ρύθμιζε το θέμα έμεινε κενό και περιείχε απλά την διατύπωση ότι τα θέματα του εμπορίου και των συγκοινωνιών θα ρυθμίζονταν αργότερα. Η Γερμανική βουλή της Γερμανικής Ομοσπονδίας ασχολήθηκε μάλιστα δύο φορές το 1819 και το 1820 κατόπιν αίτησης της Βάδης με την τελωνειακή ένωση, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα. Τα πολυάριθμα τελωνειακά διαμερίσματα εμπόδιζαν την ανάπτυξη της βιομηχανίας και ανέβαζαν τον τιμάριθμο. Σημαντικός πρωτεργάτης της κατάργησης των εσωγερμανικών φόρων ήταν ο οικονομολόγος Φρίντριχ Λιστ.
Κάρολος Ευγένιος της Βυρτεμβέργης

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου-Αλεξάνδρου, δούκα της Βυρτεμβέργης και της Μαρίας-Αυγούστας, κόρης του Ανσέλμου-Φραγκίσκου πρίγκιπα του Τουρν & Τάξις.
Το 1793 απεβίωσε στο Χόενχαϊμ σε ηλικία 65 ετών και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Λουδοβίκος-Ευγένιος.
Α.Ο. Περιστερίου

Ο Αθλητικός Όμιλος Περιστερίου (Α.Ο. Περιστέρι) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα το Περιστέρι Αττικής. Ιδρύθηκε το 1967 έπειτα από συγχώνευση τριών παλιών ομάδων του αθηναϊκού προαστίου: της Θύελλας Περιστερίου, του Α.Ο. Ταξιαρχών και του Εθνικού Περιστερίου. Έχει χρώματα κόκκινο και μαύρο και έμβλημα το περιστέρι. Συνήθως φορά ριγέ μαυροκόκκινες εμφανίσεις, και αγωνίζεται στη Γ΄ Εθνική. Παλιότερα διατηρούσε και γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου, με επιτυχημένη παρουσία στην Α΄ Εθνική και στη Β΄ κατηγορία τη δεκαετία '90.

Γήπεδο

Ως έδρα χρησιμοποιούσε το Δημοτικό Στάδιο Περιστερίου αλλά από το 2005 που ο Ατρόμητος Αθηνών επανήλθε στην Α΄ Εθνική μετακόμισε στο γήπεδο του Ηφαίστου. Στόχος της ομάδας είναι η κατασκευή δικού της γηπέδου στην περιοχή Τσαλαβούτα, όπου βρίσκεται το προπονητήριό της

Γυναικεία ομάδα

Κατά τη δεκαετία του '90 ο ΑΟ Περιστερίου είχε γυναικεία ποδοσφαιρική ομάδα, η οποία πρωταγωνίστησε στη Β΄ Εθνική και κατέκτησε τρεις φορές το πρωτάθλημα του ομίλου της. Το 1995-96 αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική και τερμάτισε στην 11η (προτελευταία θέση), με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί. Ήταν σε δράση ως τη σεζόν 1999-2000.
Σπήλαιο Αγίου Γάλακτος

Το Σπήλαιο του Αγίου Γάλακτος βρίσκεται στην Χίο. Είναι ένα από τα δύο επισκέψιμα σπήλαια του νησιού.
Ο θρύλος λέει ότι κάποιος Βασιλιάς του Βυζαντίου εξόρισε τη λεπρή κόρη στη Βόρειο-Δυτική Χίο. H άρρωστη έφτασε σε μια σπηλιά όπου βρήκε καταφύγιο και μια μαυροφόρα η οποία ανέλαβε τη φροντίδα της. Μετά από τρία χρόνια ο Βασιλιάς μετάνιωσε για την πράξη του και έστειλε καράβι να τη φέρει πίσω όπως κι αν είναι. Οι απεσταλμένοι του Βασιλιά τη βρήκαν θεραπευμένη με φάρμακο το νερό που έσταζε από τη σπηλιά. O Βασιλιάς τότε διάλεξε μια τοποθεσία κοντά στο χωριό για να χτίσει την εκκλησιά που έταξε. Οι εργάτες όμως έβρισκαν κάθε πρωί τα εργαλεία τους έξω από τη σπηλιά. Έτσι η εκκλησία χτίστηκε έξω από αυτήν γιατί θεωρήθηκε θέλημα Θεού και η περιοχή πήρε το συμβολικό όνομα "Αγιο Γάλας". Το ίδιο όνομα με τον καιρό πήρε και το χωριό που πριν ονομαζόταν "Άγιος Θαλελαίος".
Η Αγιογαλούσαινα χτίστηκε το 13ο-14ο αιώνα στην είσοδο του μεσαίου από τα 3 σπήλαια που είναι διανοιγμένα το ένα κάτω από το άλλο. 
Το σπήλαιο εξερευνήθηκε και χαρτογραφήθηκε από την Αννα Πετροχείλου μαζί με το ζεύγος Γκουρβέλου το 1969 κατόπιν προσκλήσεως της Περιηγητικής Λέσχης Χίου.
Μορφολογικά, είναι ένας επιμήκης διάδρομος συνολικού μήκους 220μ. που σχηματίζει μαιάνδρους ενώ τοπικά διευρύνεται δημιουργώντας ευρύχωρες αίθουσες και δαιδαλώδη σύνολα θαλάμων. Η υγρασία και η σταγονορροή είναι έντονες αλλά η θερμοκρασία μεταβάλλεται. Τον Απρίλιο μετρήθηκε στους 12,5ο C το Μάιο στους 14,5ο C ενώ το Σεπτέμβριο στους 17,5ο  C.
Χένρυ Νόρις Ράσελ

Βιογραφία

Ο Χ.Ν. Ράσελ γεννήθηκε στο προάστιο Όυστερ Μπέυ της Νέας Υόρκης (στο Λονγκ Άιλαντ) και ήταν γιος του αιδεσιμώτατου Αλεξάντερ Γκάδερερ Ράσελ (Alexander Gatherer Russell, 1845-1911) και της συζύγου του Ελίζα Χόξι Νόρις (Eliza Hoxie Norris).
Σπούδασε αστρονομία στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον και πήρε το πτυχίο του το 1897 και το διδακτορικό του το 1899 υπό την επίβλεψη του Τσαρλς Ωγκάστους Γιανγκ. Από το 1903 μέχρι το 1905 ο Ράσελ εργάσθηκε στο Αστεροσκοπείο του Κέιμπριτζ στην Αγγλία με τον Άρθουρ Ρόμπερτ Χινκς (Arthur Robert Hinks, 1873-1945) ως ερευνητικός βοηθός του Ινστιτούτο Κάρνετζι της Ουάσινγκτον. Τότε δέχθηκε την ισχυρή επίδραση του Τζωρτζ Ντάργουιν.
Ο Ράσελ επέστρεψε στο Πρίνστον, δίδαξε αστρονομία από το 1905 ως το 1908 και έγινε επίκουρος καθηγητής (1908-1911), καθηγητής (1911-1927) και ερευνητής καθηγητής (1927–1947). Διετέλεσε επίσης διευθυντής του Πανεπιστημιακού Αστεροσκοπείου του Πρίνστον από το 1912 μέχρι το 1947.
Απεβίωσε στο Πρίνστον σε ηλικία 79 ετών και είναι θαμμένος στο Κοιμητήριο του Πρίνστον.

Οικογένεια

Τον Νοέμβριο του 1908 ο Χένρυ Νόρις Ράσελ νυμφεύθηκε τη Λούσυ Μέυ Κόουλ (Lucy May Cole, 1881-1968). Απέκτησαν μαζί τέσσερα τέκνα. Η μικρή τους κόρη, η Μάργκαρετ Ράσελ (1914-1999), παντρεύτηκε τον αστρονόμο Φρανκ Κ. Έντμοντσον.

Το έργο του

Ο Ράσελ ήταν εκ των συγγραφέων του με σημαντική επίδραση δίτομου έργου Astronomy: A Revision of Young’s Manual of Astronomy (Ginn & Co., Βοστώνη 1926–1927, 1938, 1945), μαζί με τους Ρέιμοντ Σμιθ Ντούγκαν και Τζων Κουίνσυ Στιούαρτ. Υπήρξε το πρότυπο αστρονομικό πανεπιστημιακό σύγγραμμα για περίπου δύο δεκαετίες. Ο πρώτος τόμος του είχε ως θέμα το Ηλιακό Σύστημα, ενώ ο δεύτερος είχε τίτλο «Αστροφυσική και αστρονομία των απλανών». Το έργο αυτό διέδωσε την ιδέα ότι τα χαρακτηριστικά ενός αστέρα (διάμετρος, θερμοκρασία, λαμπρότητα, κλπ.) καθορίζονταν σε μεγάλο βαθμό από τη μάζα και τη χημική σύσταση του αστέρα, κάτι που έγινε γνωστό ως «θεώρημα Vogt-Russell» (και προς τιμή του Χάινριχ Φοχτ, που είχε ανακαλύψει ανεξαρτήτως την ίδια αρχή). Επειδή η χημική σύσταση ενός αστέρα μεταβάλλεται αργά κατά τη διάρκεια της ζωής του (συνήθως με άνισο ρυθμό και ανομοιογενώς), προκύπτει το φαινόμενο της αστρικής εξελίξεως.
Ο Ράσελ είχε αποθαρρύνει τη Σεσίλια Πέιν-Γκαπόσκιν, κατά την εξέταση της διδακτορικής διατριβής της, από το να συμπεράνει ότι η σύσταση του Ήλιου διέφερε από αυτή της Γης, πράγμα που ερχόταν σε αντίθεση με την επικρατούσα τότε άποψη. Ωστόσο, ο ίδιος ο Ράσελ άλλαξε γνώμη 4 χρόνια αργότερα, όταν κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα με διαφορετικό τρόπο. Στην εργασία του αυτή ο Ράσελ πίστωσε στην Πέιν την ανακάλυψη ότι ο Ήλιος είχε διαφορετική σύσταση από τη Γη.
Pax Romana

Pax Romana (λατινική φράση που μεταφράζεται ως "Ρωμαϊκή Ειρήνη") ήταν η μεγάλη περίοδος σχετικής ειρήνης και αμελητέας επέκτασης μέσω στρατιωτικών επιχειρήσεων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τον 1ο και 2ο αιώνα μ.Χ. Καθώς την καθιέρωσε ο Καίσαρας Αύγουστος καλείται μερικές φορές και Pax Augustus. Διήρκεσε περίπου από το 27 π.Χ. μέχρι το 180 μ.Χ.
Παρά τον όρο, η περίοδος δεν ήταν χωρίς ένοπλες συρράξεις, καθώς οι Αυτοκράτορες συχνά έπρεπε να καταπνίγουν επαναστάσεις. Επιπλέον, τόσο συνοριακές αψιμαχίες όσο και κατακτητικοί πόλεμοι έλαβαν χώρα αυτή την περίοδο. Ο Τραϊανός έκανε σειρά εκστρατειών εναντίον των Πάρθων, ενώ ο Μάρκος Αυρήλιος ξόδεψε σχεδόν όλη την τελευταία δεκαετία της εξουσίας του πολεμώντας Γερμανικά φύλα.
Παρόλ' αυτά καθώς το εσωτερικό της Αυτοκρατορίας έμεινε ουσιαστικά ανέγγιχτο από πολέμους, η Pax Romana ήταν μια περίοδος σχετικής ηρεμίας, στην οποία η Ρώμη δεν υπέστη ούτε μεγάλους εμφύλιους πολέμους, ούτε σοβαρές εισβολές. Κατά την περίοδο αυτή το Ρωμαϊκό εμπόριο άνθισε, ανεμπόδιστο από πειρατές ή εχθρικά στρατεύματα.
Η Pax Romana έληξε το 180 μ.Χ. με τον θάνατο του Μάρκου Αυρήλιου.