google/wiki40b huggingface dataset:
Αντώνης Αντάπασης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αντώνης Μ. Αντάπασης γεννήθηκε στη Νίσυρο στις 6 Ιουλίου του 1941. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών το 1964 και συνέχισε τις σπουδές του αποκτώντας Μεταπτυχιακό δίπλωμα από το Πανεπιστημίου του Στρασβούργου (Κέντρο Ευρωπαϊκών Σπουδών) το 1968 και ειδικό πτυχίο ναυτικού δικαίου από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βρυξελλών το 1969. Στη συνέχεια, το 1976, αναγορεύτηκε Διδάκτωρ της Νομικής Σχολής Αθηνών με βαθμό άριστα με τίτλο διδακτορικής διατριβής «Απαιτήσεις απολαύουσαι ναυτικών προνομίων»,

Πανεπιστημιακή σταδιοδρομία

Αρχικά δίδαξε στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, στη συνέχεια όμως ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1970 ξεκίνησε η επιστημονική του δραστηριότητα, οριζόμενος ως επιστημονικός βοηθός (1970). Το 1983 ανελίχθη στη θέση του Λέκτορα, το 1986 σε αυτή του Επίκουρου Καθηγητή, το 1993 του Αναπληρωτή Καθηγητή και το 1998 σε αυτή του Καθηγητή, ενώ μετά την αποχώρηση του από το πανεπιστήμιο εξελέγη ομότιμος καθηγητής. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του στο πανεπιστήμιο δίδαξε το Γενικό Μέρος του Εμπορικού Δικαίου, Δίκαιο των Αξιογράφων, το Ναυτικό Δίκαιο και το ιδιωτικό Αεροπορικό Δίκαιο, καθώς και το Δίκαιο της θαλάσσιας, εναέριας και χερσαίας μεταφοράς. Μεταξύ 2001 και 2003 διετέλεσε πρόεδρος της νομικής σχολής Αθηνών.

Επιστημονική σταδιοδρομία

Έχει αποτελέσει αρκετές φορές μέλος νομοπαρασκευαστικών επιτροπών, όπως εκείνης που συνέταξε και προσάρμοσε στα Ευρωπαϊκά δεδομένα τον Κώδικα Αεροπορικού Δικαίου. Μέχρι το θάνατο του, διατελούσε πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Ναυτικού Δικαίου, επίτιμο μέλος της Διεθνούς Επιτροπής Ναυτιλίας (Comité Maritime International). Την περίοδο 1989-1990 διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού, ενώ τα έτη 1990 και 2000 συμμετείχε ως μέλος στο δικαστήριο αγωγών κακοδικίας. Το 1989 ορίστηκε μέλος του νομικού συμβουλίου της ΔΕΗ όπου έμεινε έως το 1993.
Ήταν διευθυντής του νομικού περιοδικού του Δικηγορικού συλλόγου Πειραιά «Πειραϊκή Νομολογία» από το 1979 έως το 1993. Ακόμη, ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Αιγαίου για το Δίκαιο της Θάλασσας και το Ναυτικό Δίκαιο και μέλος του Συνδέσμου Ελλήνων Εμπορικολόγων, της Ένωσης Ελλήνων Δικονομολόγων, της Εταιρίας Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου και της Εταιρίας Δικαστικών Μελετών. Οργάνωσε και προέδρευσε επτά Διεθνών Συνεδρίων Ναυτικού Δικαίου του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιώς.

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Ασχολήθηκε με τη δικηγορία αρχικά to 1967 με τη βοήθεια του δικηγόρου Στέλιου Παπαδημητρίου. Το 1971 ίδρυσε μαζί με τον Γεώργιο Αλμπουρά δικηγορικό γραφείο στον Πειραιά. Υπήρξε διαιτητής του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου και του Ναυτικού Επιμελητηρίου Ελλάδας.
Απεβίωσε στις 29 Απριλίου 2013 από ανακοπή καρδιάς και κηδεύτηκε την επόμενη μέρα στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Έχει συγγράψει είτε σε ατομικό είτε σε συλλογικό επίπεδο, αρκετά έργα σχετικά με το δίκαιο.
Παύλος Γιαννακόπουλος

Βιογραφία

Δραστηριοποιήθηκε στον χώρο της φαρμακευτικής, όπου και ήταν ιδιοκτήτης της ΒΙΑΝΕΞ μαζί με τα δύο αδέρφια του, της μεγαλύτερης φαρμακοβιομηχανίας στην Ελλάδα.
Γονείς του ήταν ο Δημήτρης και η Κατερίνα Γιαννακόπουλου. Αδέλφια του ο Θανάσης, ο Κώστας και μετά η Βασιλική.

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Μαζί με τον αδελφό του Θανάση σπούδασε στην Ανωτάτη Εμπορική. Το 1960 ίδρυσε την εταιρία ΦΑΡΜΑΓΙΑΝ με έδρα στη οδό Σωκράτους. Σταδιακά κατάφερε να εξασφαλίσει για την αντιπροσωπείες πολλών μεγάλων ξένων παραγωγών φαρμάκου (Roussel, Boots, Sigma Tau, Alcon, Merck, Jannsen και της ιαπωνικής Takeda), το 1971. 
Ασχολήθηκε επίσης με το εμπόριο μπανάνας, το οποίο εκείνη την εποχή, κατά τη χούντα των συνταγματαρχών, ελεγχόταν αυστηρά από το κράτος.

Η ανάμειξή του στον Παναθηναικό

Ασχολήθηκε με τα διοικητικά του Παναθηναϊκού από το 1971. Το 1973 εκλέχθηκε πρόεδρος του Παναθηναϊκού Συναγερμού διεκδικώντας μαζί με άλλα στελέχη την ηγεσία του Παναθηναϊκού.  Το 1979 τη χρονιά που η ποδοσφαιρική ομάδα του Παναθηναϊκού έγινε επαγγελματική και ανεξαρτοποιήθηκε διοικητικά από τον ερασιτεχνικό σώμα ο Παύλος Γιαννακόπουλος δεν κατάφερε να εισχωρήσει στη διοίκηση της ΠΑΕ καθώς ο Γιώργος Βαρδινογιάννης απέκτησε το μεγαλύτερο μέρος των μετοχών. Το 2008 εισχώρησε στο πολυμετοχικό διοικητικό σχήμα της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. 
Από το 1987 έως το 1997 υπήρξε πρόεδρος όλων των ερασιτεχνικών τμημάτων του Παναθηναϊκού. Από το 1992 η ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού αυτονομήθηκε και αυτή ως επαγγελματική ανέλαβε τη διοίκησή της σε συνεργασία με τον αδερφό του Θανάση Γιαννακόπουλο.
Με την απόκτηση του Νίκου Γκάλη, σηματοδότησε την αναγέννηση του Παναθηναϊκού στο μπάσκετ και έφερε κατά καιρους στον ΠΑΟ μερικά από τα μεγαλύτερα ονόμάτα του Παγκοσμίου Μπάσκετ τόσο αθλητές, όσο και προπονητές (Παναγιώτης Γιαννάκης, Φάνης Χριστοδούλου, Ζάρκο Πάσπαλι, Στόγιαν Βράνκοβιτς, Μπάιρον Σκοτ, Ντίνο Ράτζα, Ντομινίκ Γουΐλκινς, Αλεξάντερ Βολκώφ, Ντέγιαν Μποντίρογκα, Ζέλικο Ρέμπρατσα, Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, Δημήτρης Διαμαντίδης, Ραμούνας Σισκάουσκας, Ζέλικο Ομπράντοβιτς και πολλούς άλλους). Επί προεδρίας του ο Παναθηναϊκός έχει κατακτήσει μεταξύ άλλων 6 Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Το καλοκαίρι του 2012 έγινε η αλλαγή εποχής στο δημιούργημά του τον Παναθηναϊκό μεταβιβάζοντας της μετοχές του στον γιο του και νυν πρόεδρο του Παναθηναϊκού Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Το Σεπτέμβριο του 2015 ελήφθη απόφαση από τον ερασιτέχνη Παναθηναϊκό, για μετονομασία του κλειστού της Λεωφόρου Αλεξάνδρας σε γήπεδο "Παύλος Γιαννακόπουλος".
Πέθανε στις 10 Ιουνίου 2018.
Τζανφράνκο Σανγκουινέττι

Βιογραφία

Απελάθηκε από την Γαλλία το 1971 και μετοίκησε στην Ιταλία. Μαζί με τον Γκυ Ντεμπόρ ήταν τα δύο εναπομείναντα μέλη της Καταστασιακής Διεθνούς. Συνέχισαν όμως να συνεργάζονται και να εκδίδουν επαναστατικές προκηρύξεις. Το 1975 έστειλαν την δημοσίευσή τους στα 520 σημαντικότερα μέλη της Ιταλικής κοινότητας.
Οροσειρά Κατούν

Γεωλογία

Γεωλογικά, η οροσειρά, όπως και ο κύριος ορεινός όγκος των Αλτάι συντίθεται από γρανίτη και μεταμορφωσιγενείς σχιστόλιθους. Στο κεντρικό τμήμα της οροσοσειράς κυριαρχεί αλπικό περιβάλλον. Στις πλαγιές της οροσειράς αναπτύσσονταν περίπου 400 παγετώνες με συνολική έκταση 626 χλμ² στη δεκαετία 1980. Από τον παγετώνα Γκέμπλερ πηγάζει ο ποταμός Κατούν.

Κλίμα

Το μικροκλίμα της οροσειράς είναι ιδιαίτερα ψυχρό. Στους πρόποδες του Μπελούκα η μέση θερμοκρασία για τον μήνα Ιούλιο είναι +7°C, ενώ κατά τον Ιανουάριο -21°C με τυπικά χαρακτηριστικά ηπειρωτικού κλίματος, κάτι που σημαίνει έντονες θερμοκρασιακές διαφορές ανάμεσα στην ημέρα και τη νύχτα. Το μικροκλίμα που διαμορφώνεται από τα όρη Κατούν δεν διαφέρει ουσιαστικά από αυτό της κλιματικής ζώνης κτης Δημοκρατίας των Αλτάι, όπου παρατηρείται ακραίο ηπειρωτικό κλίμα θερμοκρασίες Ιανουαρίου από -12 έως -30°C και τον Ιούλιο +9 έως +18°C με κατακρήμνιση 100mm - 1000mm στα βουνά

Οικολογία

Σε ύψος 2.000-2.200 μ ευδοκιμούν πευκοδάση, ενώ υψηλότερα παρατηρούνται αλπικά λειβάδια και διάσπαρτα βράχια. Στο ίδιο ύψος ευδοκιμεί ο θάμνος αγιόκλημα και αλσύλλια με σημύδες νάνους. Στα δάση απαντώνται θηλαστικά όπως ο λύγκας, ο σκίουρος, ο λύκος, ενίοτε η λεοπάρδαλη του χιονιού, ζαρκάδια, σιβηρικά αγριοκάτσικα και πτηνά, όπως πέρδικες και τσαλαπετεινοί.

Πολιτισμός

Στη οροσειρά τους Κατούν, στις στέπες Ουιμόν ζουν οι Ρώσοι Παλαιοί Πιστοί, οι Κερζάκοφ, όπως αποκαλούνται, από τον 17ο αιώνα διατηρώντας τις παραδόσεις τους, μαζί με παλαιότερα ρωσικά έθιμα. Διαχωρίστηκαν μετά το 1666-1667 από την επίσημη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία ως διαμαρτυρία ενάντια στις εκκλησιαστικές μεταρρυθμίσεις που εισήγαγε ο Πατριάρχης Μόσχας Νίκων, υπό τον Τσάρο Αλεξέι Μιχαΐλοβιτς Ρομανόφ. Εγκαταστάθηκαν μετά από περιπλανήσεις στην ευρύτερη περιοχή της οροσειράς και έως σήμερα ζουν σε παραδοσιακές ρωσικές καλύβες και ντύνονται με παραδοσιακά ενδύματα.
Ιωάννης Δ. Παπαδιαμαντόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του Δημήτριου Παπαδιαμαντόπουλου και αδελφός του Γεωργίου Παπαδιαμαντόπουλου. Μαθήτευσε στο Πούπλικο (δημοτικό σχολείο Πάτρας) και το 1860 αποφοίτησε από την σχολή Ευελπίδων. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη κι είχε τέσσερα παιδιά. Αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του στρατηγού , χρημάτισε υπουργός στρατιωτικών στην Κυβέρνηση Νικολάου Δηλιγιάννη 1895. Είχε επίσης διατελέσει αρχηγός του στρατιωτικού & πολιτικού οίκου του βασιλιά Γεώργιου. 
Απεβίωσε στις 27 Νοεμβρίου του 1909 και ο επικήδειος εκφωνήθηκε από τον Δημήτριο Γούναρη.

Συγγράμματα

Το 1903 εξέδωσε στην Αθήνα ερμηνεία «Περί της στρατιωτικής ποινικής νομοθεσίας».
Σούλης Τουρσούγκας

Ο Σούλης Τουρσούγκας είναι Έλληνας προπονητής πετοσφαίρισης. Έχει κατακτήσει ως προπονητής τα περισσότερα πρωταθλήματα γυναικών Ελλάδος.

Καριέρα

Αναδείχθηκε 5 φορές πρωταθλητής Ελλάδας με τη γυναικεία ομάδα βόλεϊ του ΖΑΟΝ και στη συνέχεια κατέκτησε άλλα 7 πρωταθλήματα ως προπονητής της γυναικείας ομάδας βόλεϊ του Παναθηναϊκού στη οποία υπήρξε προπονητής για 13 έτη (1980-1992 και 1994-1995). Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε επίσης 2 Πρωταθλήματα Κέντρου (1981, 1982).
Επίσης έχει εργασθεί και ως τεχνικός σε ομάδες βόλεϊ μικρότερων ηλικιών, ενώ είχε και μια σύντομη συνεργασία με τη γυναικεία ομάδα βόλεϊ του Ολυμπιακού. Σημαντικότερες στιγμές για τον ίδιο υπήρξαν το πρώτο του πρωτάθλημα το 1974 με τον ΖΑΟΝ και το πρωτάθλημα με τις Νεανίδες του Παναθηναϊκού το 1991 στην Δράμα.
GameRankings

Βαθμολογίες

Το GameRankings συλλέγει και συνδέει σε αξιολογήσεις από άλλους ιστότοπους και περιοδικά, και υπολογίζει συγκεκριμένα από αυτά. Παρόλο που χιλιάδες αξιολογήσεις απαριθμούνται, μόνο αυτές που θεωρούνται σημαντικές από το GameRankings χρησιμοποιούνται για τη βαθμολογία. Βαθμολογήσεις εκλέγονται από πολλές Αμερικάνικες και Ευρωπαϊκές πηγές. Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί ένα ποσοστό βαθμού για όλες τις βαθμολογήσεις για να υπολογιστεί μια μέση βαθμολογία. Ωστόσο, επειδή δε χρησιμοποιούν τα ίδιο σύστημα βαθμολόγησης (κάποιοι βαθμολογούν σε 5 ή 10, ενώ άλλοι χρησιμοποιούν ένα βαθμό γραμμάτων), το GameRankings αλλάζει όλα τα άλλα είδη βαθμολόγησης σε ποσοστά χρησιμοποιώντας μια σχετικά απλή διαδικασία μετατροπής.
Όταν ένα παιχνίδι έχει αποκτήσει συνολικά 20 κριτικές, δέχεται μια αξιολόγηση σε σύγκριση με άλλα παιχνίδια στον ιστότοπο και μια αξιολόγηση σε σύγκριση σε άλλα παιχνίδια στη κονσόλα του. Το παιχνίδι με την υψηλότερη βαθμολογία είναι το Super Mario Galaxy, με βαθμολογία 97.64%.
Χρίστος Δέδες

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν δισέγγονος του  Ευαγγέλου Κοφινιώτη. Μαθήτευσε στην Βαρβάκειο ενώ κατά τη διάρκεια της Κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου έγινε και διδάκτωρ. Συμπλήρωσε τις σπουδές του ως υπότροφος στα Πανεπιστήμια της Χαϊδελβέργης και της Βόννης, ειδικευόμενος στο ποινικό δίκαιο κοντά στον μεγάλο καθηγητή Βέλτσελ (Welzel). Το 1963 εξελέγη υφηγητής του ποινικού δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών, το 1975 έκτακτος καθηγητής, το 1983 αναπληρωτής καθηγητής και το 1986 τακτικός καθηγητής. Το 1993 αποχώρησε από το πανεπιστήμιο με τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή. Το 1977 διορίστηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης προωθώντας με τις γνώσεις του φιλελεύθερες ρυθμίσεις όπως την εκδίκαση των κακουργημάτων σε δεύτερο βαθμό (έφεση), που δεν υπήρχε στην Ελλάδα, ή την καθιέρωση εναλλακτικών προς την προφυλάκιση «περιοριστικών όρων». Επίσης εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Συμβούλιο της Ευρώπης.
Εξέδωσε περίπου εικοσιπέντε βιβλία και δημοσίευσε παραπάνω από 150 άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά. Το σύγγραμμά του για την Ποινική Δικονομία διανέμονταν για αρκετά χρόνια στους φοιτητές. Οι εργασίες του για την Ποινική δίκη, την Αναίρεση, το Έθιμο στο Ποινικό Δίκαιο εξακολουθούν να αποτελούν αναφορές στη νομική βιβλιογραφία, που συμπληρώνονται και από άλλα επίκαιρα συγγράμματα στον τομέα του ειδικού ποινικού δικαίου π.χ. για τα εγκλήματα κατά του νομίσματος ή περί την υπηρεσία. Η επιστημονική του συμβολή αναγνωρίζεται διεθνώς, αφού σε πολλούς τιμητικούς τόμους των μεγάλων Γερμανών ποινικολόγων του ζητείται η συμβολή του και γίνονται παραπομπές στα έργα του. Τα ζητήματα της αμέλειας και των αποδείξεων στην ποινική δίκη τον απασχολούν μέχρι το τέλος. 
Το τελευταίο του γερμανικό βιβλίο για το δίκαιο της αποδείξεως (1993) προτρέχει μάλιστα της νέας ευρωπαϊκής Συνθήκης της Λισσαβώνας, επιχειρώντας τη συναγωγή κοινών αρχών για τη σύγκλιση των δικαίων των διαφόρων ευρωπαϊκών κρατών, δυνατότητα που προβλέπει για πρώτη φορά η Συνθήκη αυτή.
Στις 10 Ιουνίου 2013 παρουσιάστηκαν δύο τιμητικοί τόμοι εις μνήμην του Καθ. Χρίστου Δέδε κατά την διάρκεια ειδικής τελετής στο κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών  ενώπιον ακαδημαϊκών, καθηγητών Πανεπιστημίου, ανωτάτων δικαστικών κ.α.. Ο πρώτος τόμος είναι ελληνόγλωσσος με 29 μελέτες σε 668 σελίδες και ο δεύτερος ξενόγλωσσος με 16 μελέτες σε 288 σελίδες.
Νικόλαος Κάκκαλος

Βιογραφία

Σπούδασε Μαθηματικός στο ΑΠΘ. Το 1974 προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία μέσω της τοπικής οργάνωσης του Λιτοχώρου. Την επόμενη χρονιά έγινε μέλος της νομαρχιακής επιτροπής του κόμματος και στις δημοτικές εκλογές του 1982 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με τη ΝΔ στο Λιτόχωρο. 
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1989 στην Πιερία και επανεξελέγη το Νοέμβριο του 1989, το 1990, το 1993 και το 1996. Διαγράφηκε από βουλευτής της ΝΔ στις 4 Φεβρουαρίου 1998 (για έναν χρόνο ως το 1999) και κατέστη ανεξάρτητος. 
Το Νοέμβριο του 2009 ήταν ανάμεσα στα 49 πρόσωπα από την Πιερία που πήραν μέρος στο έκτακτο συνέδριο της ΝΔ στην ελληνική πρωτεύουσα.
Αλληλεπίδραση ανθρώπου-υπολογιστή

Η αλληλεπίδραση ανθρώπου-υπολογιστή (αγγλικά: HCI, γνωστή και ως επικοινωνία ανθρώπου-μηχανής) είναι το επιστημονικό πεδίο της πληροφορικής που μελετά την αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπων (χρηστών) και υπολογιστών. Θεωρείται ως το σημείο τομής μεταξύ της πληροφορικής, της γνωστικής ψυχολογίας, της κοινωνικής ψυχολογίας, της γλωσσολογίας, του βιομηχανικού σχεδιασμού και ακόμα περισσότερων ίσως γνωστικών πεδίων. Η αλληλεπίδραση μεταξύ χρηστών και υπολογιστών γίνεται στο επίπεδο της διεπαφής χρήστη (user interface), μέσω κατάλληλου λογισμικού και υλικού.
Για παράδειγμα, οι χαρακτήρες και τα αντικείμενα που εμφανίζονται από το λογισμικό στην οθόνη ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, αλλά και η είσοδος που δίνουν οι χρήστες μέσω περιφερειακών συσκευών όπως το πληκτρολόγιο και το ποντίκι, αποτελούν αντικείμενο έρευνας της αλληλεπίδρασης ανθρώπου-υπολογιστή. Η Ένωση Υπολογιστικών Συστημάτων (Association for Computing Machinery, ACM) ορίζει την τελευταία ως την «επιστήμη που ασχολείται με τον σχεδιασμό, την αξιολόγηση και την εφαρμογή των αλληλεπιδραστικών συστημάτων υπολογισμού για ανθρώπινη χρήση, καθώς και τη μελέτη σημαντικών φαινομένων που τα περιβάλλουν».
Χρήστης (πληροφορική)

Ο χρήστης είναι ένα άτομο που χρησιμοποιεί υπολογιστή ή δίκτυο. Οι χρήστες χρησιμοποιούν γενικά ένα σύστημα ή ένα προϊόν λογισμικού χωρίς την τεχνική γνώση που απαιτείται για να το κατανοήσουν πλήρως. Ένας χρήστης έχει συχνά έναν λογαριασμό χρήστη και ταυτίζεται με το σύστημα από ένα όνομα χρήστη.
Ορισμένοι επαγγελματίες έχουν εκφράσει την διαφωνία τους για τον όρο "χρήστης", προτείνοντας την αλλαγή του.
Λυκά Ρουζώ

Ξεκινήματα

Ο Λυκά Ρουζώ ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο το 2000 από την ΟΣ Βαλμπόν Σοφιά Αντιπολίς προτού ενταχθεί το 2004 στην ΡΚ Γκρας. Το 2008, ενσωματώθηκε στα τμήματα υποδομής της ΟΖΚ Νις.

ΟΖΚ Νις

Ο Λυκά Ρουζώ πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 12 Μαΐου 2013, σε αναμέτρηση για το πρωτάθλημα της Λιγκ 1 απέναντι στην Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ, αντικαθιστώντας τον Κεβίν Γκομίς στο 82ο λεπτό του αγώνα (ήττα με σκορ 4-0).

Διαδοχικοί δανεισμοί σε Φρεζύς και Μπουλόν

Έπειτα από την παραχώρησή του υπό την μορφή δανεισμού στην ΕΦΚ Φρεζύς Σαιν-Ραφαέλ, ο Ρουζώ παραχωρήθηκε εκ νέου ως δανεικός, στις 7 Αυγούστου 2015, αυτή την φορά στην ΟΣ Μπουλόν.

Εθνική

Ο Λυκά Ρουζώ έλαβε την πρώτη του κλήση, υπό τον Φρανσίς Σμερετσκί, στις 22 Μαΐου 2012 με την Εθνική Γαλλίας U-18 απέναντι στην Φινλανδία, μπαίνοντας στο παιχνίδι ως αλλαγή στο 77ο λεπτό (νίκη με σκορ 0-3).
Πέτυχε δύο τέρματα με την U-19 απέναντι στην Λετονία στις 13 Οκτωβρίου 2012 (νίκη με σκορ 6-0) και απέναντι στην Πορτογαλία, στις 16 Οκτωβρίου 2012 (ισοπαλία με σκορ 2-2).
Στις 3 Ιουλίου 2013, κλήθηκε από τον Φρανσίς Σμερετσκί να συμμετάσχει στην αποστολή της Εθνική Γαλλίας για το Euro U-19. Μετά από ένα δύσκολο ξεκίνημα στη διοργάνωση, οι Bleuets απέκλεισαν την Ισπανία στα ημιτελικά και προκρίθηκαν για τον τελικό απέναντι στην Σερβία χάρη σε τέρματα των Γιασίν Μπεντζιά και Αντουάν Κοντ.
Άννα-Τεοντόρα

Βιογραφία

Η Άννα-Τεοντόρα παντρεύτηκε τον σεβαστοκράτορα Πέτρο. Απέκτησαν κόρη, η οποία παντρεύτηκε τον Σισμάν δεσπότη του Βιντίν, ο οποίος και ίδρυσε τον Οίκο του Σισμάν. Ήταν γιαγιά του αυτοκράτορα Μιχαήλ Ασέν Γ΄ Σισμάν και προγιαγιά του αυτοκράτορα Ιβάν Αλεξάνταρ.
Όθων Μακρυγιάννης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο στις 1 Μαρτίου 1833. Πατέρας του ήταν ο στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης, μητέρα του η Αικατερίνη το γένος Σκουζέ. Νονός του ήταν ο βασιλιάς Όθωνας, ο οποίος τον βάπτισε μόλις ήρθε στην Ελλάδα.
Μπήκε στην Σχολή Ευελπίδων το 1844 σε ηλικία μόλις ένδεκα χρονών. Πριν αποφοιτήσει διαλύθηκε η σχολή λόγω στάσεως των μαθητών. Όταν η σχολή ανασυστάθηκε, ο Όθωνας ξαναγράφτηκε και συνέχισε τις σπουδές. Έπεσε σε δυσμένεια όμως λόγω της δράσης του πατέρα του (κατηγορήθηκε ότι σκόπευε να δολοφονήσει τον βασιλιά Όθωνα), και η θέση του στον στρατό θεωρήθηκε ασύμφορη έως επικίνδυνη, γι' αυτό και αποβλήθηκε από την σχολή ένα χρόνο πριν από την αποφοίτησή του.
Το 1858 πήρε πρωταγωνιστικό μέρος στις επαναστατικές αντιδράσεις της νεολαίας εναντίον του Όθωνα. Συνελήφθη το 1862 από τους πρώτους και φυλακίστηκε μαζί με τον Επαμεινώνδα Δεληγεώργη, Δημήτριο Καλλιφρονά και άλλους πολιτευόμενους. Μετά την αιματηρή καταστολή της επανάστασης του Ναυπλίου απελευθερώθηκε δια αμνηστίας.
Επί βασιλέως Γεωργίου Α' ψηφίστηκε βουλευτής νικώντας κατά χίλιους ψήφους. Από τότε και μέχρι το 1896 βγήκε σχεδόν πάντα αντιπρόσωπος της επαρχίας Ναυπλίας.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 15 Ιανουαρίου 1901.
Κώστας Παπουτσής

Η πορεία του

Ο Κώστας Παπουτσής γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου 1979 στην Αθήνα. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από τους ερασιτέχνες του ΟΣΦΠ και το 1997 αποκτήθηκε από τον Α.Ο. Κέρκυρα. Τελικός σταθμός του ήταν ο Παναιτωλικός και το καλοκαίρι του 1999 υπέγραψε στο Αιγάλεω, τον σπουδαιότερο σταθμό της καριέρας του. Έπαιξε εκεί συνεχόμενα 8 χρόνια, μέχρι και το καλοκαίρι του 2007, κατακτώντας έναν τίτλο Β΄Εθνικής (2001), μια πρόκριση στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας (2003) και μια έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (2004).
Με το Αιγάλεω αγωνίστηκε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ την περίοδο 2004-05. Με την εθνική αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς του 2004.
Συνέχισε την καριέρα του στην Παναχαϊκή (2008 & 2009), την Καλαμάτα, τον Παναιγιάλειο και τον Ιανουάριο του 2011 επέστρεψε στο Αιγάλεω για 6 μήνες, βοηθώντας το στο πρωτάθλημα της Δ΄Εθνικής. 
Το 2011-12 ήταν παίκτης του Μανδραϊκού, αλλά την επόμενη διετία ξαναέπαιξε στο Αιγάλεω, βοηθώντας το να κερδίσει τον τίτλο του 8ου ομίλου της Δ΄ Εθνικής. 
Με εξαίρεση έξι μηνών που αγωνίσθηκε στον Αμπελακιακό Σαλαμίνας, ο Παπουτσής αποτέλεσε και το 2015 στέλεχος του Αιγάλεω, έχοντας αγωνισθεί και σκοράρει με αυτό σε όλες τις Εθνικές κατηγορίες, αλλά και στο τοπικό πρωτάθλημα Αθηνών. Συνέχισε τη σταδιοδρομία του στο Αιγάλεω και την περίοδο 2015 - 16, όπως και την περίοδο 2016 - 2017. Μάλιστα κατάφερε να περάσει στη δεύτερη θέση των αρχιπιστών του συλλόγου, όλων των εποχών ενώ στις 15 Ιανουαρίου 2017 έγινε ο ρέκορντμαν συμμετοχών του συλλόγου
Χρήστος Μπάτζιος

Καριέρα

Ο Χρήστος Μπάτζιος γεννήθηκε στις 14  Μαΐου στην Καβάλα, Ελλάδα. 
Έχει παίξει πολλούς ρόλους στο θέατρο και τoν κινηματογράφο, με Έλληνες και ξένους σκηνοθέτες, κερδίζοντας άμεση αναγνώριση κυρίως με τις πολύ επιτυχημένες κωμικές και stand up comedy ερμηνείες του.
Το πιο αξιοσημείωτο συγγραφικό έργο του είναι η παράσταση "Ντροπής Πράγματα", μια πολύ επιτυχημένη κωμωδία, γραμμένη από τον Χρήστο Μπάτζιο, σε σκηνοθεσία της Μαρίας Ανδρούτσου, η οποία υπήρξε μεταξύ των κορυφαίων και πιο εμπορικών κωμωδιών για 3 συνεχόμενες σεζόν στην Ελλάδα και την Κύπρο, κάνοντας πρεμιέρα το 2012.
Ο Χρήστος Μπάτζιος χορεύει Σύγχρονο, Latin και άλλους χορούς ενώ είναι μέλος ομάδας ακροβατικού χορού. Τραγουδάει σε μουσικοθεατρικές παραστάσεις και γράφει στίχους για τραγούδια αλλά και για τα έργα του. Έχει υπάρξει ραδιοφωνικός παραγωγός για τον 91,1 FM Venus, με την κωμική-σατυρική εκπομπή "Χαλαρά το πρωί".
Ως καλαθοσφαιριστής, έχει περάσει από σημαντικές ομάδες (Καβάλα, ΜΕΝΤ, Ηρακλής, Μαντουλίδης, Απόλλων κ.ά), ενώ ασχολείται και με πολεμικές τέχνες, έχοντας πολλές διακρίσεις σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Έχει αποφοιτήσει από το ΤΕΦΑΑ του ΑΠΘ.

Παραγωγές και άλλες δραστηριότητες

Ο Χρήστος Μπάτζιος είναι επίσης ο ιδρυτής της εταιρείας παραγωγής Promis Productions και του ομίλου Promis Media.
Βεζίρης (αρχαία Αίγυπτος)

Ο Βεζίρης στην αρχαία Αίγυπτο ήταν ανώτατος αξιωματούχος, με καθήκοντα που σε γενικές γραμμές θα αντιστοιχούσαν στη σημερινή εποχή με το αξίωμα του πρωθυπουργού σε προεδρικό σύστημα. Ήταν ο δεύτερος τη τάξη μετά τον Φαραώ στα διοικητικά, και ο επικεφαλής του δικαστικού συστήματος. Η αιγυπτιακή ονομασία είναι tjaty (τσάτι), η οποία λανθασμένα αποδόθηκε (αλλά επικράτησε στην διεθνή βιβλιογραφία) με το βεζίρης, κατ’ αναλογία αυτού του αξιώματος στα μουσουλμανικά καθεστώτα.
Το αξίωμα αυτό, το όνομα του οποίου δημιουργήθηκε την εποχή του Σνεφρού για τον Νεφερμαάτ, περιγράφεται ως "(αυτός που είναι) η βούληση του Κυρίου (του), τα μάτια και τα αφτιά του Βασιλιά". Κατά την περίοδο της 6ης Δυναστείας ο τίτλος του τσάτι ήταν taity sab tjaty, κυριολεκτικά, Τυλιγμένος, Ο αξιωματούχος της Αυλής.
Γιαγιά Τουρέ

Καριέρα Συλλόγων

Τη σεζόν 2005–2006 με το πέρασμά του από τον Ολυμπιακό και τις  πολύ καλές εμφανίσεις του στο Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στη Ρεάλ και τη Λυών τον έκαναν γνωστό στην Ευρώπη και έτσι μετά από μια ακόμα επιτυχημένη χρονιά στη Μονακό αποκτήθηκε από τη Μπαρτσελόνα. Με την ομάδα από την Καταλονία ήταν βασικό στέλεχος στην κατάκτηση του ντάμπλ και του Τσάμπιονς Λιγκ σε βάρος της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στη Ρώμη τη σεζόν 2008-09.
Στις  2 Ιουλίου του 2010 υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τη Μάντσεστερ Σίτι. Με την Σίτι κατέκτησε μεταξύ άλλων τρεις φορές το Πρωτάθλημα Αγγλίας το 2012, 2014 και 2018, το Κύπελλο Αγγλίας το 2011 και  τρία League Cup το 2014, 2016 και 2018. Στις 4 Μαΐου 2018 ανακοίνωσε πως στο η σεζόν 2017-18 είναι η τελευταία του με τα χρώματα της Σίτι.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2018 ο Τουρέ επέστρεψε στον Ολυμπιακό. Στις 11 Δεκεμβρίου 2018 αποχώρησε από τους ερυθρόλευκους.

Καριέρα με την Εθνική

Με την εθνική ομάδα της χώρας του ο Γιαγιά Τουρέ αγωνίστηκε στον τελικό του Κόπα Άφρικα το 2006 και 2012 και το κατέκτησε το 2015. Επίσης αγωνίστηκε στα Μουντιάλ του 2006, 2010 και 2014. Εκεί είχε συμπαίκτες μεταξύ άλλων τους Ντρογκμπά, Εμπουέ και τον αδερφό του, Κολό Τουρέ.

Διακρίσεις

Το 2013 αναδείχθηκε ως ο Αφρικανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς του BBC.

Προσωπική ζωή

Ο Τουρέ έχει έναν μεγαλύτερο αδελφό που είναι πρώην ποδοσφαιριστής, τον Κόλο Τουρέ.
Οσμάν Ορέκ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Οσμάν Ορέκ γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 26 Δεκεμβρίου 1925. Ομιλούσε, πέρα από την τουρκική, την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης και στο Μίτολ Τεμπλ. Ήταν δικηγόρος.
Απεβίωσε στις 24 Μαρτίου 1999 στο Λονδίνο.

Πολιτική διαδρομή

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Τουρκικό Εθνικό Μέτωπο. Παρέμεινε για ελάχιστο καιρό βουλευτής καθώς στις 16 Αυγούστου 1960 διορίστηκε Υπουργός Άμυνας στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 23 Δεκεμβρίου 1963 που οι Τουρκοκύπριοι αποχώρησαν από την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.