google/wiki40b huggingface dataset:
Mercedes-Benz W222

Διαστάσεις

Όπως και όλες οι προηγούμενες γενιές της S-Class, το W222 κατασκευάζεται σε δύο μεταξόνια, κοντό και μακρύ, με την μακρύτερη εκδοχή να φέρει τον κωδικό V222. Επίσης, είναι κάπως μεγαλύτερο σε όλες τις διαστάσεις από τον προκάτοχό του, με εξαίρεση το μεταξόνιο, που διατηρήθηκε ακριβώς το ίδιο με τον προκάτοχο S-Class W221, τόσο στην έκδοση με το κοντό μεταξόνιο, όσο και στην έκδοση με το μακρύ μεταξόνιο.

Mercedes-Maybach S-Class

Μετά τη διακοπή της σειράς Maybach 57 / 62 το Δεκέμβριο του 2012 και απουσία 2 ετών από την κατηγορία των υπερπολυτελών αυτοκινήτων, τον Ιανουάριο του 2015 η Mercedes εισήγαγε εκ νέου την ονομασία Maybach, αυτή την φορά σαν μια πολυτελέστερη υπο-εταιρεία (sub-brand, στο πρότυπο της Mercedes-AMG) προαιρετική στα μεγαλύτερα μοντέλα της Mercedes. Το πρώτο μοντέλο που ξεκίνησε την καινούρια αυτή σειρά, ήταν η Mercedes-Benz S-Class W222, με την υπερπολυτελή εκδοχή Mercedes-Maybach S-Class X222, η οποία παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Λος Άντζελες τον Νοέμβριο του 2014 και λανσαρίστηκε τον Ιανουάριο του 2015.
Η εκδοχή αυτή, σχεδιάστηκε με σκοπό να ανταγωνιστεί τις Bentley Mulsanne και Rolls-Royce Phantom. Το μεταξόνιο της Mercedes-Maybach S-Class X222 έχει αυξηθεί κατά 20 εκατοστά ως προς το μεταξόνιο της έκδοσης V222, δηλαδή αυτής με το μακρύτερο μεταξόνιο της «κανονικής» S-Class W222. Ως αποτέλεσμα, το μεταξόνιο της X222 φτάνει τα 3.365 χιλιοστά, σχεδόν όσο και το μεταξόνιο της Maybach 57, που ήταν 3.390 χιλιοστά. Αντιθέτως, το συνολικό της μήκος, αν και ανέρχεται στο εντυπωσιακό νούμερο των 5.453 χιλιοστών, είναι αρκετά μικρότερο ακόμα και από το μήκος της Maybach 57 (5.723 χιλιοστά το διάστημα 2002 - 2007 και 5.728 χιλιοστά το διάστημα 2008 - 2012).
Αδόλφος της Άλτενα

Βιογραφία

Ήταν γιος του Έμπερχαρτ Α΄ κόμη της Άλτενα και της Αδελαΐδας, κόρης του Ερρίκου Α΄ κόμη του Άρνσμπερκ.
Το 1177 έγινε μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού στην Κολωνία. Το 1183 έγινε πρύτανης (dean) του Συλλόγου και το 1191 κοσμήτορας (provost). Έπειτα από την παραίτηση τού θείου του Μπρούνο Γ΄, έγινε αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας το 1193 ως Αδόλφος Α΄ φον Άλτενα.
Το 1194 έλαβε τη χειροτονία του ως επισκόπου από τον Χέρμανν Β΄ Κάτσενελνμπόγκεν πρίγκιπα-επίσκοπο του Μύνστερ. Το ίδιο έτος ο Αδόλφος με επιδεξιότητα διευθέτησε την απελευθέρωση του Ριχάρδου Α΄ της Αγγλίας, τον οποίο παρέλαβε με αξιοσημείωτη επισημότητα στην Κολωνία σύντομα μετά. Δήλωσε αντίθετος με τα σχέδια ενός κληρονομικού βασιλείου, όπως ήθελε ο Ερρίκος ΣΤ΄ Χοενστάουφεν και το 1195 αρνήθηκε την επιθυμία του Ερρίκου ΣΤ΄ για την εκλογή τού γιου του Φρειδερίκου (Β΄). Το 1197 παραιτήθηκε από την αντίθεσή του αυτή, όταν ορισμένοι εκλέκτορες ψήφισαν άλλον υποψήφιο στο Μπόππαρτ. Πάντως όταν το 1197 απεβίωσε ο Ερρίκος ΣΤ΄, ο Αδόλφος δήλωσε άκυρη την εκλογή, διότι ο Φρειδερίκος Β΄ δεν είχε βαπτιστεί και ο βασιλιάς πατέρας του έθεσε τους υποψηφίους υπό πίεση.
Στον αγώνα που ακολούθησε για τη διαδοχή μεταξύ των Χοενστάουφεν και των Γουέλφων, ο Αδόλφος έστεψε το 1198 τον Όθωνα Δ΄ των Γουέλφων στο Άαχεν ως βασιλιά της Γερμανίας. Σύντομα μετά ο πάπας Ιννοκέντιος Γ΄, που είχε συμφέρον στην εξασθένηση των Χοενστάουφεν και στη θραύση της ισχύος τους (ειδικά στην Ιταλία), επικύρωσε την εκλογή του Όθωνα Δ΄. Ωστόσο το 1205 ο Αδόλφος έστεψε τον Φίλιππο, αδελφό του Ερρίκου ΣΤ΄, ως βασιλιά της Γερμανίας. Ο Φίλιππος είχε ήδη στεφθεί από το 1198 στο Μάιντς, αλλά τώρα στέφθηκε με τα γνήσια διάσημα του βασιλείου και ειδικά το βασιλικό στέμμα.
Ο πάπας, που διατηρούσε τη στέψη του βασιλιά για τον εαυτό του, ενοχλήθηκε από την αλλαγή των πραγμάτων και ζήτησε αναφορά από τον Αδόλφο. Ο Αδόλφος δεν ήθελε να απωλέσει το προνόμιο, που απέκτησε σκληρά και δεν απάντησε στο αίτημα. Υπερεκτίμησε όμως την κατάσταση: το 1205 ο Ιννοκέντιος Γ΄ αφόρισε και καθαίρεσε τον Αδόλφο. Νέος αρχιεπίσκοπος εκλέχθηκε ο Μπρούνο Δ΄ φον Ζάυν στην Κολωνία, αλλά έπρεπε από τη Ρηνανία να περάσει μέσα από την επικράτεια των Χοενστάουφεν, πράγμα που δεν μπόρεσε να κάνει· έτσι έγινε σχίσμα στην αρχιεπισκοπή.
Το 1207 ο Αδόλφος μετέβη στη Ρώμη και προσπάθησε -για να παραμείνει στην Κολωνία- να εκτοπίσει τον διάδοχό του, αλλά μάταια. Το 1208 απεβίωσε ο Φίλιππος και αυτό ανέτρεψε την κατάσταση: ο Αδόλφος υποτάχθηκε στον πάπα και συμβιβάστηκε με τον νέο αρχιεπίσκοπο Ντήτριχ Α΄ φον Χένγκεμπαχ: θα ελάμβανε 250 μάρκα ετησίως και θα έμενε ως βοηθός επίσκοπος στην Κολωνία. Το 1212 ο Ιννοκέντιος Γ΄ αφόρισε τον Όθωνα Δ΄ και τον υποστηρικτή αυτού Ντήτριχ Α΄. Ο Ντήτριχ Α΄ αρνιόταν να αποχωρήσει· το 1214 απεβίωσε ο Όθων Δ΄. Στις νέες εκλογές της αρχιεπισκοπής, εξελέγη το 1216 ο Ένγκελμπερτ Β΄ του Μπερκ, εξάδελφος του Αδόλφου, που υποστήριζε τον Αδόλφο και κατά το σχίσμα τού έφερνε αγαθά από τον Σύλλογο του καθεδρικού. Ο Αδόλφος έμεινε βοηθός επίσκοπος ως το 1220, οπότε απεβίωσε στο Νόις.
Ερμαίοι λόφοι

Ερμαίοι Λόφοι αποκαλούνται στον Ελλαδικό χώρο από αρχαιοτάτων χρόνων οι σωροί λίθων σε μορφή τύμβων, μικρού σχετικά μεγέθους, που άφηναν οι διαβάτες στους δρόμους, προκειμένου να χρησιμεύουν ως σημεία (σημάδια) για να οδηγούν τους οδοιπόρους και τους ταξιδιώτες. Πολλές φορές συναντάμε και μία επιμήκη πέτρα ή στήλη στη μέση του σωρού, η οποία συμβόλιζε τον θεό Ερμή. Οι ερμαίοι λόφοι εξελίχθηκαν αργότερα στις Ερμές, ορθογώνιες στήλες που κάποτε είχαν πάνω τους προτομή.

Γενικά

Η λατρεία αυτή σχετίζεται με τον Ελληνικό θεό Ερμή, μιας κι απ' τις παλαιότερες ιδιότητες που φέρεται να είχε είναι αυτή του προστάτη και σωτήρα των οδοιπόρων και των ταξιδιωτών. Πολλά δε αγάλματα του θεού ήταν ανεγειρόμενα παρά τις οδούς, και συμβόλιζαν αυτήν του την ιδιότητα. Αργότερα, η σχέση των λίθων αυτών με αρχέγονα προγονικά μνημεία, τα οποία οριοθετούν περιοχές διαφορετικών φρατριών, οδήγησε στην ανάδυση ενός πρώιμου οδικού δικτύου, το οποίο ουσιαστικά ταυτιζόταν με τις οριογραμμές των εκτάσεων των φρατριών και κάτι τέτοιο εξηγεί την μεταγενέστερη αντίληψη που θεωρεί τον Ερμή ως τον προστάτη των οδών, αλλά και την τοποθέτηση ειδικών δεικτών, υπό την αιγίδα του, σε διάφορα σημεία στις πλευρές των οδών. Η παράδοση αυτή διατηρείται και κατά την Ελληνορωμαϊκή περίοδο, κατά την διάρκεια της οποίας οι οδοδείκτες αποκαλούνται «Ερμαίοι λόφοι». 
Στα σημεία αυτά επίσης, κάποιες φορές τοποθετούσαν οι άνθρωποι προσφορές για τους ταξιδιώτες, κυρίως ξηρά σύκα, που αποτελούσαν κι αυτά θυσία προς τον Ερμή τα οποία ορίζονταν ως «έρμαια». Η λέξη «έρμαιον» στην αρχαία Ελληνική αποδίδεται ως ένα ανέλπιστο κέρδος ή εύρημα που βρίσκει κάποιος, πράγμα που επιβεβαιώνει και την σημερινή χρήση της λέξεως αυτής. Πολλές φορές το συναντάμε και ως όρο που προσδιορίζει ένα αντικείμενο που αφήνεται για τον Ερμή.

Αναφορά απ' τον Όμηρο

Ο Έλληνας επικός ποιητής, Όμηρος, στο έπος «Οδύσσεια» στη Ραψωδία Π/ στ.471, προσδιορίζει συγκεκριμένο χώρο με τον όρο «Έρμαιος Λόφος» κι αναφέρει χαρακτηριστικά: «Τὸ γὰρ ἴδον ὀφθαλμοίσιν· ἤδη ὑπὲρ πόλιος ὄθι θ’ Ἕρμαιος λόφος ἔστιν».
Αλβέρτος της Σαξονίας-Άλτενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Εδουάρδου πρίγκιπα της Σαξονίας-Άλτενμπουρκ και της Λουίζας-Καρολίνας, κόρης του Ερρίκου ΙΘ΄ πρίγκιπα του Ρόις του Γράιτς.
Το 1902 απεβίωσε στο Ράμπλιν του Μεκλεμβούργου σε ηλικία 59 ετών.
Σημείο τήξης

Γενικά

Για τη μετάβαση μιας ορισμένης ποσότητας υλικού από τη στερεά στην υγρή κατάσταση, απαιτείται η πρόσδοση ορισμένου ποσού θερμότητας. Η ποσότητα της θερμότητας αυτής ονομάζεται λανθάνουσα θερμότητα τήξης, εξαρτάται από το είδος του υλικού και είναι ανάλογη της μάζας του υλικού που τήκεται (αναφερόμαστε συνήθως στην λανθάνουσα θερμότητα ανά μονάδα μάζας). Λέγεται "λανθάνουσα θερμότητα", διότι η απορρόφησή της δεν αυξάνει τη θερμοκρασία του υλικού, αλλά ξοδεύεται στην  μετατροπή του από στερεό σε υγρό. Καθ' όλη τη διάρκεια της τήξης, η θερμοκρασία του υλικού παραμένει σταθερή και ίση με τη θερμοκρασία τήξης.   Η λανθάνουσα θερμότητα, δηλαδή, δεν ανιχνεύεται από θερμοκρασιακές μεταβολές· παραμένει κρυφή, "λανθάνει" - εξ ου και η ονομασία. 
Σε ένα στερεό σώμα, τα μόρια βρίσκονται διατεταγμένα σε καθορισμένες θέσεις, σχηματίζοντας ένα πλέγμα (με εξαίρεση τα άμορφα στερεά, όπως το γυαλί) και εκτελούν μόνο μικρές ταλαντώσεις γύρω από τις θέσεις ισορροπίας τους στο πλέγμα. Μικροσκοπικά, η θερμοκρασία ερμηνεύεται ως η μέση κινητική ενέργεια των μορίων του σώματος, κατά την άτακτη κίνησή τους. Κατά τη διάρκεια της θέρμανσης ενός στερεού, τα μόρια του σώματος απορροφούν θερμική ενέργεια, με αποτέλεσμα να αυξάνει κατά μέσο όρο το πλάτος της ταλάντωσής τους και να μεγαλώνουν οι αποστάσεις τους στο πλέγμα. Όταν φτάσει το σώμα στη θερμοκρασία τήξης, τα μόριά του απορροφούν αρκετή ενέργεια ώστε να αποδεσμευτούν από το πλέγμα και να μεταβούν στην υγρή κατάσταση (στην οποία δεν υπάρχει αυστηρά καθορισμένη διάταξη των μορίων στο χώρο). Κατά τη μετάβαση αυτή, η θερμική ενέργεια δεν αυξάνει την κινητική ενέργεια των μορίων, αλλά ξοδεύεται στο να "ξεκολλήσει" τα μόρια από το πλέγμα (θα μπορούσαμε να πούμε ότι μετατρέπεται σε δυναμική ενέργεια). Αυτή είναι η μικροσκοπική ερμηνεία της λανθάνουσας θερμότητας.
Πεστά Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Ιστορία

Τα Πεστά είναι κτισμένα στους πρόποδες του Μακρυβουνίου και ανήκουν στα λεγόμενα χωριά του Ξηροβουνίου και βρίσκονται ανατολικά της Ιόνιας Οδού. Το χωριό απέχει 26 χλμ. νότια της πόλης των Ιωαννίνων. Ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Μ. Ληκ (Leake), αναφέρει γύρω στο 1805 "… το χωριό Πεστά δεξιά (the village of pesta) σε μια θαυμάσια πηγή νερού". Στη τοποθεσία "Αυλότοπος", κοντά σε πηγή, υπάρχουν τα ερείπια αρχαίου κτιρίου που έχουν κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Σύμφωνα με τη τοπική παράδοση η ονομασία του προήλθε από κάποιον Μοπέστα που ήταν ο τσιφλικάς του και μαζί με άλλα εννέα χωριά της περιοχής αποτελούσαν τα λεγόμενα Κατσιαουνοχώρια. Ο Παναγιώτης  Αραβαντινός αναφέρει το 1856 να κατοικείται από 15 χριστιανικές οικογένειες, ενώ ο Ιωάννης Λαμπρίδης το 1880 γράφει "το χωριό Πεστά αριθμεί 10 οικογενείας εν λιτότητι μεν άνευ όμως δυσχερείας διαβιούσας".

Η μάχη των Πεστών

Στις 29 και 30 Νοεμβρίου 1912 έγινε η μάχη των Πεστών μεταξύ των ελληνικών στρατευμάτων και των τουρκικών κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων. Ήταν η προτελευταία μάχη που δόθηκε πριν τη μάχη του Μπιζανίου (Φεβρουάριος 1913) και την εν συνεχεία απελευθέρωση των Ιωαννίνων. Όταν ο ελληνικός, κατά την προέλασή του προς τα Ιωάννινα, κατέλαβε την περιοχή των Πέντε Πηγαδίων, ο τουρκικός στρατός οπισθοχώρησε και ανέπτυξε οχυρές θέσεις στα Πεστά. Η μάχη που ακολούθησε ήταν ιδιαίτερα σκληρή και κάτω από άσχημες καιρικές συνθήκες. Σε αυτήν έλαβε μέρος για πρώτη φορά ο "Ιερός Λόχος των Κρητών φοιτητών" που εισήλθε πρώτος στο απελευθερωμένο χωριό με αρχηγό τον Λοχαγό Σταύρο Ρήγα. Σε αναγνώριση των θυμάτων και της μάχης που έγινε το όνομα “Πεστά” είναι χαραγμένο στην πάνω αριστερή μετόπη του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη της πλατείας Συντάγματος στην Αθήνα.

Διοικητικά

Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε το 1919 (ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919) με έδρα τα ίδια. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Πεστών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 193 κατοίκους.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αργολίδας 2018–19

Α2 Κατηγορία

Σε δυο φάσεις διεξάγεται η Α2 κατηγορία. Στην κανονική περίοδο οι 30 ομάδες χωρίστηκαν σε 3 ομίλους.Στη Β φάση οι ομάδες που τερμάτισαν στην ίδια θέση σε κάθε όμιλο δίνουν αγώνες κατάταξης. Ετσι οι τρεις πρωταθλήτριες αγωνίστηκαν για τις θέσεις 1-3 της εινιαίας κατάταξης, οι δευτεραθλήτριες για τις θέσεις 4-6 κ.ο.κ. Οι τρεις πρώτες προβιβάζονται, και οι τελευταίες των τριών ομίλων υποβιβάζονται στη Β΄. 
Στην Α1 κατηγορία προβιβάστηκε και ο Ποσειδώνας Πόρου , 5ος στην ενιαία κατάταξη μετά την αναστολή λειτουργίας της Ένωσης Λέρνας που είχε υποβιβαστεί από την Γ΄ Εθνική και την άρνηση του 4ου Ατρόμητου Κρανιδίου να αναπληρώσει τη θέση της. Ο Ποσειδώνας είχε ξεκινήσει και διαδιακασίες συνένωσης με τον ΑΟ Πόρου

Β΄ Κατηγορία

Η Β΄ Κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 21 συλλόγων χωρισμένων σε 3 ομίλους. Στη δεύτερη φάση οι ομάδες που τερμάτισαν στην 1η θέση στον όμιλό τους δίνουν αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 1-3 της ενιαίας κατάταξης , οι 2ες των ομίλων αντίστοιχα για τις θέσεις 4-6 της ενιαίας κατάταξης κ.ο.κ. Οι τρεις πρώτες προβιβάζονται στην Α2.
Ιωάννης Ψαρρέας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Νομιτσί της Μάνης. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως ακτινολόγος. Υπήρξε δημοτικός σύμβουλος Καλαμάτας καθώς και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου. Το 1956 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Μεσσηνίας με την ΕΡΕ. Από τότε εκλεγόταν βουλευτής μέχρι το το 1977.
Διετέλεσε υφυπουργός υγείας στις κυβερνήσεις Καραμανλή (1956, 1958, 1961) την περίοδο 1956 - 1963.
Ήταν παντρεμένος και είχε μια κόρη. Κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο, στις 6 Δεκεμβρίου 1982.
Ντένις Κέλι

Βιογραφία

Ο Κέλλυ μεγάλωσε στο Μπάρνετ, στο Βόρειο Λονδίνο, σε οικογένεια Ιρλανδών Καθολικών. Ο πατέρας του ήταν εισπράκτορας στα λεωφορεία, και ο Κέλλυ, ένα από τα πέντε παιδιά της οικογένειας, παράτησε το σχολείο στα 16 του. Μεγάλωσε σε εργατικές πολυκατοικίες για τις οποίες είπε κάποτε:
Υπάρχει μια θεατρική εκδοχή των εργατικών πολυκατοικιών που δε μοιάζει καθόλου με αυτές που έζησα. Οι εργατικές πολυκατοικίες είναι πραγματικά τόσο διαφορετικές, ιδιαίτερα στο Λονδίνο. Συναντάς εκεί τόσο διαφορετικούς ανθρώπους. Οι εργάτες χρησιμοποιούν το ίδιο λεξιλόγιο με οποιονδήποτε άλλον. Επίσης οι άνθρωποι εκεί διαβάσουν κάθε λογής εφημερίδες, από την ποιοτική Guardian μέχρι τη λαϊκή Sun, ή τη συντηρητική Telegraph.
Σχετικά με τις εμπειρίες του στις εργατικές πολυκατοικίες ο συγγραφέας δήλωσε:
Πριν λίγο καιρό, όταν ξεκινούσα την καριέρα μου ως θεατρικός συγγραφέας, συνάντησα ένα καλλιτεχνικό διευθυντή για κάποιο έργο που είχα γράψει, το "53 εκατομμύρια μίλια." Διαδραματιζόταν εν μέρει σε κάτι εργατικές πολυκατοικίες, στο δωμάτιο συνεντεύξεων της NASA και στη διαστημική βάση στον Άρη. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής μου είπε "Δεν περιορίζεσαι καλύτερα στις εργατικές πολυκατοικίες;" Ξαφνιάστηκα, αλλά μετά από μια βαθιά ανάσα του απάντησα πως παρότι μεγάλωσα σε εργατικές πολυκατοικίες, δεν αισθανόμουν πως ήταν το μόνο μέρος για το οποίο θα μπορούσα να μιλήσω και πως υπήρχαν τόσα άλλα θέματα που με ενδιέφεραν.
Ενώ δούλευε σε σουπερμάρκετ, πήρε μέρος στην τοπική καλλιτεχνική ομάδα Barnet Drama Centre και έτσι ανακάλυψε το θέατρο. Αργότερα φοίτησε στο κολέγιο του Λονδίνου Goldsmiths College, απ' όπου πήρε το πτυχίο του με άριστα. Έγραψε το πρώτο του θεατρικό 'Συντρίμμια" σε ηλικία 30 χρονών.
Δημήτριος Λαμπράκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Βάμο Χανίων και μόλις ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές σπουδές του, το 1906, έφυγε για τη Μακεδονία όπου πήρε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα με πλούσια πατριωτική δράση στην περιοχή Φλώρινας και Μοναστηρίου, εμφανιζόμενος ως δάσκαλος. Εντοπίσθηκε από τις τουρκικές αρχές και συνελήφθη, με αποτέλεσμα να φυλακισθεί μέχρι το 1911. Μόλις απελευθερώθηκε πήγε στην Κρήτη και από εκεί στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νοτίου Αφρικής, όπου εξέδωσε μια εβδομαδιαία ελληνόγλωσση εφημερίδα.
Όταν κηρύχθηκε ο πρώτος βαλκανικός πόλεμος επέστρεψε στην Ελλάδα και κατατάχθηκε ως εθελοντής. Το 1914 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και προσελήφθη ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Πατρίς», στην οποία αργότερα έγινε διευθυντής. Εν τω μεταξύ κατά την περίοδο που άρχισε να εκδηλώνεται ο Εθνικός Διχασμός, υπήρξε συνεργάτης της δημοκρατικής κυβέρνησης του Ελευθερίου Βενιζέλου και όταν η εφημερίδα του δημοσίευσε ένα έγγραφο σχετικό με την προδοσία και παράδοση του οχυρού Ρούπελ στους Γερμανούς από τον Κωνσταντίνο, φυλακίσθηκε από τους βασιλόφρονες ως ο υπεύθυνος συντάκτης του δημοσιεύματος. Μετά την αποφυλάκισή του το 1917 ανέλαβε τη διεύθυνση της «Πατρίδος», που την διατήρησε μέχρι το 1922. Μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου 1920, στις οποίες ηττήθηκε ο Ελευθέριος Βενιζέλος και αποχώρησε από την Ελλάδα, ο Δ. Λαμπράκης προτάθηκε για να αναλάβει την αρχηγία του Κόμματος Φιλελευθέρων. Στις αρχές του 1922, με χρηματοδότηση ομάδας ηγετικών προσωπικοτήτων του Κόμματος Φιλελευθέρων, εξέδωσε την εφημερίδα «Ελεύθερον Βήμα» που σύντομα έφθασε να διεκδικεί την πρώτη κυκλοφορία. Το 1926 εξέδωσε τον εβδομαδιαίο «Οικονομικό Ταχυδρόμο» και το 1929 τα «Αθηναϊκά Νέα», ενώ για ένα σύντομο διάστημα εξέδωσε το 1932 τη «Φωνή του Λαού».
Συνέχισε να εκδίδει τις εφημερίδες, παρ’ όλες τις πολιτικές εξελίξεις που κατά καιρούς σημειώθηκαν στα χρόνια του Μεσοπολέμου, και όταν άρχισε η Κατοχή οι Ναζί τον εξανάγκασαν να παραχωρήσει την ιδιοκτησία τους σε τρία από τα στελέχη του συγκροτήματος, τους δημοσιογράφους Α. Ζαφειρόπουλο και Γ. Συριώτη και τον οικονομικό διαχειριστή Ι. Τζαρτίλη, οι οποίοι πρόδωσαν τον Λαμπράκη και συνεταιρίσθηκαν με ημικρατική γερμανική εταιρία και συνέστησαν την Α.Ε. «Ελεύθερον Βήμα». Ως εκ τούτου οι εφημερίδες μετά την Απελευθέρωση τέθηκαν υπό μεσεγγύηση ως εχθρική περιουσία και απαγορεύθηκε η επανέκδοσή τους, γεγονός που οδήγησε τον Δημήτριο Λαμπράκη να μετατρέψει τους τίτλους σε «Βήμα» και «Τα Νέα» αντίστοιχα. Την άνοιξη του 1944 ο Λαμπράκης αποφάσισε να διαφύγει στη Μέση Ανατολή, αλλά οι συμμαχικές αρχές τον θεώρησαν ύποπτο και τον φυλάκισαν στη Συρία, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες μελών της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης. Μετά την Απελευθέρωση επανήλθε στην Αθήνα, διατηρώντας την πρωτοκαθεδρία στον εκδοτικό χώρο, ενώ μετά τη λήξη του Εμφυλίου παρουσίασε μια πολιτική μεταστροφή, υποκινώντας και υποστηρίζοντας την κάθοδο στην πολιτική του στρατάρχη Παπάγου, αν και παραδοσιακά μέχρι τότε είχε υποστηρίξει τους βενιζελικούς.
Το 1954 ίδρυσε το περιοδικό «Ταχυδρόμος». Μετά τον θάνατό του, τον διαδέχθηκε ο γιος του Χρήστος Λαμπράκης.
Κιννάμωμον το γνήσιον

Ποικιλίες

Υπάρχουν πολλές διαφορετικές ποικιλίες του Κιννάμωμου του γνήσιου (Cinnamomum verum) που βασίζεται στη γεύση του φλοιού:
Τύπος 1 στη Σιναλεζική: Pani Kurundu (පැණි කුරුඳු), Pat Kurundu (පත් කුරුඳු) ή Mapat Kurundu (මාපත් කුරුඳු)

Τύπος 2 στη Σιναλεζική: Naga Kurundu (නාග කුරුඳු)

Τύπος 3 στη Σιναλεζική: Pani Miris Kurundu (පැණි මිරිස් කුරුඳු)

Τύπος 4 στη Σιναλεζική: Weli Kurundu (වැලි කුරුඳු)

Τύπος 5 στη Σιναλεζική: Sewala Kurundu (සෙවල කුරුඳු)

Τύπος 6 στη Σιναλεζική: Kahata Kurundu (කහට කුරුඳු)

Τύπος 7 στη Σιναλεζική: Pieris Kurundu (පීරිස් කුරුඳු)
RC4WD

Η ιστορία της RC4WD

Η εταιρεία RC4WD ιδρύθηκε το 2001 στην περιοχή του Σαν Φρανσίσκο, Καλιφόρνια, ΗΠΑ, σε ένα γκαράζ. Αρχικά η RC4WD ξεκίνησε ως "εταιρεία παροχής υπηρεσιών μιας στάσης"(one stop shop) (website) στη δευτερογενή αγορά οχημάτων και ανταλλακτικών για τα RC Monster Trucks. Η επιχείρηση επεκτάθηκε με τη βοήθεια της RCMT.net, μια κοινότητα αφιερωμένη στους λάτρεις των RC Monster Trucks. Το 2005, η επιχείρηση είχε αποθέματα για περίπου 800 ανταλλακτικά μέρη από εταιρείες όπως η Thundertech Racing, JPS, New Era Models, Imex, Defiance Racing, RC Alloy, Vertigo Performance και άλλοι. Το 2007, η RC4WD μεταφέρθηκε τελικά σε μια μικρή αποθήκη στο Σαν Χοσέ. Τον Ιούλιο του 2010, ήρθε το πρώτο αδειοδοτούμενο εμπορικό προϊόν, "The Dick Cepek MudCountry" 1.9. Τον επόμενο χρόνο, τον Φεβρουάριο του 2011, η εταιρεία HorizonHobby άρχισε να διανέμει τα προϊόντα της RC4WD. Τον Μάρτιο του 2014 η Towerhobbies άρχισε να πωλούν τα προϊόντα της RC4WD.
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1988-1989

Το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών της περιόδου 1988-89 διεξήχθη σε έναν όμιλο με τη συμμετοχή 18 ομάδων. 
Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄Εθνική εξασφάλισαν ο Εδεσσαϊκός, ο Λεωνίδας Σπάρτης και ο Εορδαϊκός.
Στη Δ΄Εθνική δεν υποβιβάστηκε καμία ομάδα.
Ισμαέλ Μπλάνκο

Λατινική Αμερική

Ο Ισμαέλ Μπλάνκο ξεκίνησε την καριέρα του από την Κλουμπ Ατλέτικο Κολόν το 2002, όπου το καλό του ξεκίνημα επισκίασε ένας σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο (ρήξη χιαστών). Έπειτα αγωνίστηκε δανεικός στο πρωτάθλημα της Παραγουάης με την φανέλα της Λιμπερτάδ. Επέστρεψε στην Αργεντινή και συγκεκριμένα ως δανεικός στην Ολίμπο (ομάδα Β΄ κατηγορίας), με τη φανέλα της οποίας αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στη Β' κατηγορία της Apertura (Εαρινό πρωτάθλημα / Αύγουστο-Δεκέμβριο) του 2006 με 18 γκολ και της Clausura (Φθινοπωρινό πρωτάθλημα / Ιανουάριο-Μάιο) του 2007 με 11 γκολ, συμβάλλοντας στην άνοδο της ομάδας του στην Α' κατηγορία (Primera Division) της Αργεντινής. Το 2007 επέστρεψε στην Κολόν, όπου δεν έμεινε πολύ, αφού είχε έρθει η ώρα για το ταξίδι στην Ευρώπη.

Ευρώπη

Από τον Αύγουστο του 2007 ο Μπλάνκο αγωνίζεται στο Ελληνικό Πρωτάθλημα με την φανέλα της ΑΕΚ, αρχικά ως δανεικός με οψιόν αγοράς και μετέπειτα με ελεύθερη μεταγραφή, αφού η οψιόν ενεργοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2008 χάρη στις εξαιρετικές εμφανίσεις που πραγματοποίησε τόσο στο πρωτάθλημα όσο και στους αγώνες του Κυπέλλου UEFA. Στην πρώτη του σεζόν στην Ελλάδα αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 19 γκολ στην κανονική διάρκεια (πέτυχε άλλο ένα στα Play-Off), επιτυχία που επανέλαβε και τη δεύτερη σεζόν με 14 γκολ (πέτυχε άλλα 3 στα Play-Off)

Παραλειπόμενα

Στην Αργεντινή ο Ισμαέλ Μπλάνκο είχε από παιδί και μετέπειτα στην ποδοσφαιρική του καριέρα το παρατσούκλι "Ζούνγκουι". Με αφορμή το γεγονός αυτό, στους πανηγυρισμούς κάποιων τερμάτων σχημάτιζε με προτεταμένο χέρι στον αέρα το αρχικό γράμμα "Ζ".

Αυτό του έβαλε την ιδέα ερχόμενος στην Ελλάδα να κρύψει στην κάλτσα του μια μάσκα του Ζορό, την οποία έβγαλε και φόρεσε για να γιορτάσει ένα από τα πρώτα ελληνικά του γκολ στη Βέροια το Σεπτέμβρη του 2007, σχηματίζοντας παράλληλα στον αέρα με το δεξί του χέρι το "Ζ". Η κίτρινη κάρτα που δέχθηκε όταν επανέλαβε τον πανηγυρισμό αυτό στην Ξάνθη, πέρα από μια έντονη συζήτηση που ξεσήκωσε για την ορθότητά της, επιβεβαίωσε την καθιέρωση του προσωνυμίου "Ζορό" για τον Μπλάνκο μεταξύ των φιλάθλων, αλλά και στον τύπο.
Αριμασποί

Οι Αριμασποί ήταν μυθικό έθνος Υπερβορείων και Σκυθικής προέλευσης. Οι Αριμασποί ήταν πολεμικοί, μονόφθαλμοι,  ξανθοί, και είχαν τα μαλλιά τους δεμένα με χρυσάφι. Ο Διονύσιος ο Περιηγητής κατονομάζει τους Αριμασπούς ως πλούσιους και κατόχους κοιτασμάτων χρυσού. Οι γρύπες μάλιστα αναφέρει τρέφονταν με αυτό το χρυσό. Το όνομά τους όπως αναφέρει και ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, είναι σκυθικό και σημαίνει μονόφθαλμος. Έσωσαν το καράβι των Αργοναυτών από μια χειμερινή τρικυμία, γι' αυτό και αυτοί τους ονόμασαν ευεργέτες. Κατά μία άλλη εκδοχή, έσωσαν το στρατό του Κύρου από σίγουρο θάνατο λόγω έλλειψης τροφίμων. Ο Παυσανίας αναφέρεται στους Αριμασπούς στα «Ἀττικά» του. Σε μία από τις αναφορές του λέει ότι σε αυτούς περνάνε πρώτα τα θεία δώρα των Υπερβορείων, που τα μεταφέρουν στους Ισσηδόνες, μετά στους Σκύθες και από αυτούς στους Έλληνες.
Ομόνοια (Λεμεσός)

Τοποθεσία

Στα δυτικά συνορεύει με τον Άγιο Σπυρίδωνα, στα νότια με τα Τσιφλικούδια, στα ανατολικά με τον Άγιο Ιωάννη και στα βόρεια με τον Απόστολο Ανδρέα. Κοντά στην περιοχή βρίσκεται το νέο λιμάνι Λεμεσού.

Ιστορικό

Πριν το 1960 η περιοχή της Ομόνοιας ήταν ένας μεγάλος κάμπος, στον οποίο υπήρχαν μόνο μερικές αγροικίες. Το 1938-39, επί Αγγλοκρατίας, στην περιοχή κατασκευάστηκε και λειτούργησε αεροδρόμιο από τους Άγγλους. Το αεροδρόμιο θεωρήθηκε αναγκαίο λόγω του Β΄  Παγκοσμίου Πολέμου. Στις γειτονικές Παλαιστίνη και Αίγυπτο είχαν δημιουργηθεί στρατόπεδα των συμμαχικών δυνάμεων, οι οποίες χρειάζονταν προφύλαξη από το ναυτικό και την αεροπορία της Γερμανίας. Προστασία χρειαζόταν και η ίδια η Κύπρος.
Ο δίαυλος του αεροδρομίου ξεκινούσε από την περιοχή Ομόνοιας και συνέχιζε έως την περιοχή του Αγίου Σπυρίδωνα. Η γη, η οποία επιτάχθηκε από τους Άγγλους,  άνηκε σε Ελληνοκύπριους γαιοκτήμονες.. Μετά τη λήξη του πολέμου το αεροδρόμιο συνέχισε να λειτουργεί για μερικά χρόνια. Το 1947-48 εγκαταλείφθηκε και η γη επιστράφηκε στους ιδιοκτήτες της.
Τη δεκαετία του 1960 άρχισε η οικοπεδοποίηση της περιοχής που είχες ως αποτέλεσμα τη δημιουργία της συνοικίας της Ομόνοιας και του Αγίου Σπυρίδωνα. Ωστόσο, ο δίαυλος δεν είχε καταστραφεί και χρησιμοποιείτο για μερικά χρόνια ως χώρος για εξάσκηση μαθητευόμενων οδηγών. 
Λόγω της ύπαρξης του αεροδρομίου, η περιοχή της Ομόνοιας και του Αγίου Σπυρίδωνα είχε αποκτήσει το τοπωνύμιο αεροδρόμιο.
Αριστοτέλειο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Θεσσαλονίκης

Το Αριστοτέλειο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Θεσσαλονίκης (Α.Μ.Φ.Ι.Θ.) είναι μουσείο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στεγάζεται στο κτίριο της πρώην Ναυτικής Διοίκησης, στην Προβλήτα Α, στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ).
Η λειτουργία του ξεκίνησε το 2019 με την περιοδική έκθεση με τίτλο «Το Δεινοθήριο της Λέσβου», που διοργανώθηκε σε συνεργασία με το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου.