google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωάννης Γκλαβάνης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Βόλο. Ήταν γιος του βιομήχανου Κωνσταντίνου Γκλαβάνη από τη Ζαγορά Πηλίου. Ο αδερφός του, Βάγγος (Ευάγγελος), εξελέγη επίσης βουλευτής Λαρίσης και ήταν κι αυτός βιομήχανος, στις εκλογές του 1926. Ο Ιωάννης παντρεύτηκε την Ουρανία Βουτσινά και απέκτησαν 1 γιο και 1 κόρη.
Ο Ιωάννης σπούδασε Εμπορικές Επιστήμες στην Εμπορική Σχολή του Μάντσεστερ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μέχρι την Κατοχή εργάστηκε ως γενικός διευθυντής σε εταιρεία.
Εξελέγη βουλευτής Λάρισας (1946 με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων συγκεντρώνοντας 4.416 ψήφους,  το 1950, 1951 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και βουλευτής Μαγνησίας με την Ένωση Κέντρου το 1961, 1963 και 1964) και έγινε ένας από τους βουλευτές που αποστάτησαν από την Ένωση Κέντρου το 1965.

Υπουργός

Ο Τζον Γκλαβάνης διετέλεσε επανειλημμένα υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις. Ειδικότερα, ήταν υπουργός Γεωργίας και προσωρινά Εθνικής Οικονομίας (1945), υπουργός Εθνικής Οικονομίας (1945), Ανοικοδομήσεως (1947), Οικισμού και Ανοικοδομήσεως (1950), Υγιεινής (1950), Κοινωνικής Προνοίας (1950), Εμπορίου (1951, 65), Δημοσίων Έργων (1965-66) και προσωρινά Βορείου Ελλάδος (1965) και υπουργός Βιομηχανίας (1951, 66).
Πέθανε τον Δεκέμβριο του 1984 και κηδεύτηκε στις 28 Δεκεμβρίου.
Μάκης Κολέθρας

Συγγραφική Δραστηριότητα

Το 1998 μέλος της συγγραφικής ομάδας του βιβλίου με τίτλο "Ενιαίο Πλαίσιο των Νέων στην Πυγμαχία".

Δημοσιογραφική εμπειρία στα Δυναμικά Αθλήματα

Από το 1999 εως το 2016 σχολιαστής στον διεθνή τηλεοπτικό σταθμό ΕUROSPORT.

Το αντικείμενο είναι η περιγραφή και ο σχολιασμός αγώνων δυναμικών αθλημάτων. Το 2004 στους Ολυμπιακους αγώνες της Αθηνάς Όπως και Ολυμπιακούς του Πεκίνου ήταν ο επίσημος σχολιαστής για την ΕΡΤ στην περιγραφή του αθλήματος της πυγμαχίας.

Αγώνες και Διακρίσεις

1978-1992: Ενεργός Αθλητής του Πανελληνίου Γ.Σ της Εθνικής Ομάδας 1981- 1992
Παγκόσμια Πρωταθλήματα

1ος Παγκόσμιο Πρωτάθλημα CISM 1988, Αίγυπτος.

3ος Παγκόσμιο Πρωταθλημα ClSM 1992 Δανία
Ολυμπιακοί Αγώνες

Συμμετοχή στους Ο.Α του Λος Άντζελες το 1984 Η.Π.Α
Πανευρωπαικοί Αγώνες

1985……………5ος Ουγγαρία

1987……………10ος Ιταλία

1989……………5ος Ελλάδα

1991……………5ος Σουηδία
Επίτιμη Συμμετοχή με τη Μικτή Ευρώπης

Βάρνα Βουλγαρίας 1989
Βουλγαρία– Μικτή Ευρώπης
Βαλκανικοί Αγώνες

1981……………1ος Ρουμανία

1983……………3ος Ελλάδα

1985……………2ος Βουλγαρία
Διακρίσεις σε Διεθνή Τουρνουά

Από το 1981- 1992 σε 42 Διεθνή Τουρνουά που έγιναν σε 18 διαφορετικές χώρες.

Ο απολογισμός ήταν 12 χρυσά μετάλλια, 9 αργυρά και 8 χάλκινα.
Αγώνες

151 (126 νίκες) 76 διεθνείς
Διακρίσεις σε Πανελλήνια Πρωταθλήματα

9 χρυσά μετάλλια σε Πανελλήνια Πρωταθλήματα Ανδρών Α Κατηγορίας

2 χρυσά μετάλλια σε Πανελλήνια Πρωταθλήματα Εφήβων
Εμανουέλ Ριβά

Ζωή και καριέρα

Η Ριβά γεννήθηκε στην πόλη Σενιμενίλ, στα Βοζ της Γαλλίας. Ξεκίνησε την καριέρα της στο Παρίσι αφού πρώτα εργάστηκε ως μοδίστρα. Ένας από τους πιο γνωστούς της ρόλους είναι αυτός στην ταινία Χιροσίμα, Αγάπη μου (Hiroshima mon amour, 1959), για τον οποίο έλαβε υποψηφιότητα για το βραβείο BAFTA A' Γυναικείου Ρόλου. Έχει εμφανιστεί επίσης στις ταινίες Ο Εφημέριος (Léon Morin, Prêtre, 1961), Τα Μάτια του Μίσους (Thérèse Desqueyroux, 1962) για την οποία βραβεύτηκε με το Κύπελλο Βόλπι Καλύτερης Ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, Thomas l'imposteur (1964), Τρία Χρώματα: Η Μπλε Ταινία (Trois Couleurs: Bleu, 1993) και Venus Beaute: Ινστιτούτο Ομορφιάς (Vénus Βeauté (institut), 1999). Το 2012 πρωταγωνίστησε στο αισθηματικό δράμα Αγάπη (Amour) σε σκηνοθεσία Μίχαελ Χάνεκε. Για την ερμηνεία της έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Το κατόρθωμα αυτό έκανε τη Ριβά τη γηραιότερη ηθοποιό που λαμβάνει υποψηφιότητα για το συγκεκριμένο βραβείο. Επίσης κέρδισε το BAFTA και το Σεζάρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ίδια ταινία.
Η Ριβά ήταν επίσης ποιήτρια.
Απεβίωσε στις 27 Ιανουαρίου του 2017 σε ηλικία 89 ετών.
Κερκυρογωβιός

Ενδιαίτημα

Ο Κερκυρογωβιός έχει αναφερθεί μόνο από την καρστική πηγή Γαρδίκι, νοτιοδυτικά της λιμνοθάλασσας Κορισσίων. Η πηγή αυτή έχει στερέψει, αλλά είναι πιθανόν το είδος να επιβιώνει σε γειτονικές πηγές και ρυάκια που ρέουν προς την λιμνοθάλασσα, παρόλο που η παρουσία του δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Περιγραφή

Ο Κερκυρογωβιός φτάνει σε μήκος μέχρι 2,2 cm (σταθερό ή τυπικό μήκος - Standard Length).
Το σώμα του καλύπτεται πλήρως από λέπια· φέρει 32-33 λέπια κατά μήκος της πλευρικής γραμμής. Το εμπρόσθιο οφθαλμοωμοπλατικό κανάλι είναι πολύ περιορισμένο και τερματίζεται μεταξύ των ματιών, με ή χωρίς πόρους. Το κανάλι του προεπικαλύμματος των βραγχίων λείπει. Τα μάτια είναι μεγάλα και η απόσταση μεταξύ των κογχών αισθητά μικρότερη από την διάμετρό τους. Τα ενήλικα θηλυκά φέρουν μια πλατιά σκούρα λωρίδα και τα αρσενικά δυο σκούρες κηλίδες στο άπω πτερυγιοφόρο του πρώτου ραχιαίου πτερυγίου (Rd).

Κατάσταση διατήρησης

Ο Κερκυρογωβιός χαρακτηρίζεται ως Κρισίμως Κινδυνεύον είδος (CR [Β1ab(i,ii )+2ab(i,ii)]) στο Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας του 2009, που εκδόθηκε από το ελληνικό Υπουργείο Περιβάλλοντος . Η βασική απειλή που αντιμετωπίζει είναι η καταστροφή του ενδιαιτήματός του (αποξήρανση).
Η IUCN κατατάσσει το είδος στην κατηγορία Ανεπαρκώς Γνωστά (Data Deficient, DD), αφού, παρά τις πρόσφατες (2006) παρατηρήσεις, δεν βρέθηκε στην μοναδική γνωστή θέση του.
Κούρος (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αρ. 32.11.1)

Περιγραφή

Είναι από μάρμαρο της Νάξου και διατηρείται ακέραιος σε άριστη κατάσταση. Λείπουν η μύτη και μικρά τμήματα του πηγουνιού. Εικονίζεται νεαρός άνδρας που κάνει ένα βήμα με το αριστερό πόδι μπροστά. Το σώμα σε στάση άκαμπτη, τους βραχίονες να κρέμονται προς τα κάτω με τα χέρια κλειστά και τις γροθιές να ακουμπάνε τους μηρούς στο πλάι με τον αντίχειρα μπροστά. Το πρόσωπο είναι ξάστερο, τα μάτια μεγάλα. Στο λαιμό φοράει λουράκι με κόμπο μπροστά. Οι ανατομικές λεπτομέρειες του σώματος αποδίδονται αρμονικά.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση

Ο κούρος αυτός είναι από τους αρχαιότερους που κατασκευάστηκαν στην Αττική. Χρονολογείται στις αρχές του 6ου αιώνα, μεταξύ 590 και 580 π.Χ. Ήταν τοποθετημένος στον τάφο ενός αρχαίου Αθηναίου της αριστοκρατίας.
Somewhere (ταινία)

Παραγωγή

Οι σκηνές από την ταινία λέγεται ότι εμπνέονται από την παιδική εμπειρία της Σοφία Κόπολα ως κόρη του Φράνσις Φορντ Κόπολα .  Υπενθυμίζει τη δειγματοληψία όλων των γεύσεων παγωτού σε ένα μενού εξυπηρέτησης δωματίων του Milanese, ένα ταξίδι στην Ιταλία, μια βόλτα με ελικόπτερο, και παρόλο που είπε ότι υπάρχει μια "προσωπική σχέση" με την ταινία, αρνήθηκε ότι ήταν μια αυτοβιογραφία. Αντίθετα, βασίστηκε στον χαρακτήρα της Κλειώ στην κόρη ενός φίλου του οποίου οι γονείς εργάζονται στο Χόλιγουντ και χρησιμοποίησαν τις δικές του εμπειρίες για να συνδεθούν με τον χαρακτήρα και να προσθέσουν μια ρεαλιστική αφή.  O Toby Dammit (1968) του Federico Fellini  έχει επίσης επισημανθεί ως επιρροή. Εν τω μεταξύ, η γονική εστίαση της ταινίας αναπτύχθηκε επειδή η Coppola είχε πρόσφατα το δεύτερο παιδί της.  Η Coppola δήλωσε ότι είχε φανταστεί τον Ντόρφ στο ρόλο του Μάρκο γράφοντας την ταινία, επειδή είχε μια αύρα «του ηθοποιού-κακού -παιδιού», αλλά και «αυτήν την πολύ γλυκιά και ειλικρινή πλευρά».  
H Coppola ήθελε μια μινιμαλιστική ματιά για την ταινία, ειδικά μετά από τις μικτές αντιδράσεις την πλούσια στιλιστική επιλογή των κοστουμιών, στο προηγούμενό της έργο, Marie Antoinette. Το συνολικό αποτέλεσμα ήταν να είναι "γλυκό και αγνό, αλλά χωρίς να είναι πολύ γλυκανάλατο".  Για το οπτικό στυλ συζήτησε τα πορτρέτα του Χόλλυγουντ του Μπρους Βέμπερτ και τις φωτογραφίες των μοντέλων του Χέλμουτ Νιούτον στο Chateau Marmont και την Jeanne Dielman, 23 quai du Commerce, 1080 Bruxelles (1975), μια ταινία του Chantal Akerman για τη ρουτίνα μίας νοικοκυράς από το Βέλγιο, με τον φωτογράφο Χάρη Σαββίδη . Είπε, "Το κύριο πράγμα ήταν να πεις την ιστορία πραγματικά απλά και να την αφήσεις να παίξει σε μακριές κτυπήσεις και να έχει το κοινό να ανακαλύψει τη στιγμή".  Η Coppola χρησιμοποίησε τους φακούς που ο πατέρας της είχε χρησιμοποιήσει για να σκηνοθετήσει το Rumble Fish (1983) σε μια προσπάθεια να δώσει στην ταινία μια πιο μακρόχρονη ματιά, αν και διαδραματίζονταν στο παρόν.
Ηράκλεια η Λευκανική

Ιστορία

Η Ηράκλεια αναφέρεται ως η πατρίδα του περίφημου ζωγράφου Ζεύξι και ότι εκεί έζησε για μερικά χρόνια ο Πυθαγόρας όπου ίδρυσε σχολή. Την περίοδο των πολέμων του βασιλιά της Ηπείρου Πύρρο εναντίον των Ρωμαίων στην Ιταλία, αρχικά η Ηράκλεια ήταν σύμμαχος με τον Πύρρο, όπως και οι υπόλοιπες πόλεις της Λευκανίας. Λίγο πιο έξω από την πόλη και ανάμεσα με την Πανδοσία, το 280 π.Χ. ο Πύρρος συνέτριψε τα ρωμαϊκά στρατεύματα (βλ. Μάχη της Ηράκλειας). Στη συνέχεια όμως, το 278 π.Χ., η Ηράκλεια συμμάχησε με τους Ρωμαίους και τελικά έκλεισε μαζί τους ευνοϊκότατη συνθήκη αποκτώντας πολλά προνόμια το 272 π.Χ.
Ραφφαντάλι

Αρχαιότητα

Η περιοχή κατοικείται από τα προϊστορικά χρόνια, οι παλαιότερες ανακαλύψεις χρονολογούνται από την Εποχή του Χαλκού (4.000 π.Χ.). Σε μιά Νεκρόπολη που λέγεται "Πιέτρα Ρόσσα" βρέθηκαν δωδεκάδες σκελετοί σε εμβρυική στάση και πολλά δείγματα κεραμικής ταφικών αντικειμένων. Σε άλλη θέση σε μιά τεχνητή σπηλιά βρέθηκε Νεκρόπολη με πολλούς τάφους, 12 από αυτούς καταστράφηκαν από λατομείο παραγωγής ασβεστίου. Ο αρχαιολόγος Μπιαντσίνι ήταν ο πρώτος που ξεκίνησε εκσκαφές στην περιοχή και ανακάλυψε τους τάφους, πολλοί είναι ατομικοί άλλοι οικογενειακοί και κυκλικοί. Η κεραμική στους τάφους ανήκει στον πολιτισμό του Καστελλούτσο (1800 - 1400 π.Χ.). Ανάμεσα στα υπόλοιπα ευρήματα βρέθηκαν δυο γυναικείες μορφές και προϊστορικά ευρήματα σε Νεκρόπολη κοντά στο Όρος Παλομπάρα με οστά σε κρυστάλλινες κατασκευές.
Στην Μεγάλη Ελλάδα υπήρχαν πολλά αγροκτήματα στην περιοχή του Ραφφαντάλι, βρέθηκε Ρωμαϊκή παρουσία στην Τεραβέκια. Στα ευρήματα περιλαμβάνεται η "Σαρκοφάγος του Ραφφαντάλι" που ανακαλύφτηκε τον 16ο αιώνα και απεικονίζει την απαγωγή της Περσεφόνης. Η τοποθεσία ανήκε αρχικά στον πρίγκιπα του Μονταπέτρο μέχρι που δόθηκε σαν δωρεά στην εκκλησία της πόλης. Υπάρχει επίσης ένα ανάγλυφο που παριστάνει δύο ιέρειες έτοιμες να προχωρήσουν σε θυσία και έναν άντρα να φορά Τόγκα. Στην παραλία βρέθηκε μία Νεκρόπολη από την Βυζαντινή αυτοκρατορία με χριστιανικούς τάφους.

Νεώτερα χρόνια

Οι Άραβες κατέκτησαν το Ραφφαντάλι και έκαναν εισαγωγή νέων καλλιεργειών όπως βερίκοκα, αχλάδια, φιστίκια, εσπεριδοειδή και χαρουπιές και νέες τεχνικές άρδευσης όπως αρδευτικά κανάλια για τα αγροτεμάχια. Μια ετυμολογία για την προέλευση του ονόματος της πόλης είναι το Αραβικό "Ράχλ Αφντάλ" που μεταφράζεται ως "εξαιρετικό χωριό". Σε δύο αιώνες οι Νορμανδοί κατέκτησαν την πόλη από τους Άραβες και την έδωσαν στην επισκοπή του Ακράγαντα, η επισκοπή είχε 54 κοινότητες που πλήρωναν φόρο στην εκκλησία, την ίδια εποχή στο Ραφφαντάλι έγινε εισαγωγή του φεουδαρχισμού. Ο Ρογήρος Α΄ της Σικελίας έδωσε το κάστρο στον Μονταπέτρο σαν ανταμοιβή για την κατάκτηση του γειτονικού κάστρου από τους Άραβες (7 Οκτωβρίου 1095), έγινε κύριος της περιοχής. Η πόλη καταγράφεται σε έναν κατάλογο της επισκοπής του Ακράγαντα (1117). 
Τον 14ο αιώνα η Ραφφαντάλι απέκτησε την ενοριακή εκκλησία του Αγίου Λεονάρδου που είναι σήμερα ερείπια. 
Η σύγχρονη πόλη ιδρύθηκε στα ερείπια του παλιού αρχοντικού (1481), ο Πιέτρο Μονταπέτρο απέκτησε από τον Φερδινάνδο τον Καθολικό το δικαίωμα να επεκτείνει την πόλη και να εγκαταστήσει νέο πληθυσμό, έκτισε την εκκλησία της Αγίας Ολιβίας. Ο Τζιουζέπε Νικολό Μονταπέρτο επενέβη να λύσει μια διαφορά ανάμεσα σε επαναστάτες και τον επίσκοπο που κατηγορήθηκε για την πείνα (1649). Σαν αποτέλεσμα της πίστης τους στον βασιλιά ο Φίλιππος Δ´ της Ισπανίας ανακήρυξε την οικογένεια Μονταπέτρο "πρίγκιπες του Ραφφαντάλι", τελευταίος πρίγκιπας ήταν ο Σαλβατόρε Μονταπέτρο. Στις αρχές του 19ου αιώνα το Ραφφαντάλι μετατράπηκε από φέουδο σε καλλιέργειες με αγροτεμάχια, οι παλιοί φεουδάρχες είχαν το δικαίωμα της εμφύτευσης.
Χάρις Σιλάιτζιτς

Πολιτική καριέρα

Γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου του 1945. Το 1990-1993 υπηρέτησε ως Υπουργός Εξωτερικών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και ως Πρωθυπουργός το 1993-1996. Ήταν μέλος της αντιπροσωπείας της Βοσνίας κατά την υπογραφή της συμφωνίας του Ντέιτον.
Ίδρυσε το δικό του Κόμμα για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Εξελέγη στο Προεδρείο της Βοσνίας Ερζεγοβίνης τον Οκτώβριο του 2006. Ο Χάρις Σιλάιτζιτς από το Κόμμα για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη κέρδισε τη βοσνιακή έδρα με 62,1% έναντι 28,1% για το Σουλεϊμάν Τίχιτς (Κόμμα για τη Δημοκρατική Δράση). 
Το 2007 εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης να απαλλάξει τη Σερβία από κατηγορίες για εμπλοκή στη γενοκτονία στην πρώην Γιουγκοσλαβία από την βοσνιακή κυβέρνηση.
Αρχικά, ήταν μέλος και αντιπρόεδρος του Κόμματος Δημοκρατικής Δράσης, όμως αποχώρησε από το κόμμα το 1997 και χρηματοδότησε το δικό του κόμμα, με το όνομα Κόμμα για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη.
Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 3 Οκτωβρίου 2010 , ο Σιλάιτζιτς απέτυχε να εκλεγεί ξανά μέλος του τριμελούς Προεδρείου, καθώς ηττήθηκε στις εκλογές από τον Μπακίρ Ιζετμπέκοβιτς. Ο ίδιος έλαβε ποσοστό 25,1%.
Podcasting

To podcasting είναι μια υπηρεσία διαθέσιμη σε χρήστες η οποία τους επιτρέπει να ακούσουν τραγούδια όποτε το ζητήσουν (αντίστοιχα όταν υποστηρίζεται βίντεο ονομάζεται vidcasting ή video podcasting, videocasting, και vodcasting). Ο όρος ραδιόφωνο έχει χαρακτηριστεί λανθασμένος για την περιγραφή ενός podcast καθώς τα podcast είναι ψηφιακά αρχεία και όχι ραδιοκύματα, και σε αντίθεση με το ραδιόφωνο έχουν διάρκεια στον χρόνο, και δεν απαιτούν εξοπλισμό μεγάλου κόστους. Τα podcast μπορούν να δημιουργηθούν από καθένα που διαθέτει μικρόφωνο, λογισμικό ηχογράφησης, και σύνδεση στο internet. Υπάρχουν επίσης πολλά videocast και podcast τα οποία έχουν δημιουργηθεί από οργανισμούς όπως το BBC, και την Deutsche Welle.
Αναφέρθηκε πρώτη φορά το 2004 σε ένα άρθρο του Ben Hammersley στη Guardian. O όρος "podcast" είναι παράγωγος του iPod (pod: χέδρωπας, κέλυφος μπιζελιού || i: internet) φορητής συσκευής μουσικής της Apple και του broadcast. Αν και είναι σαφές και κοινώς αποδεκτό ότι ο όρος έχει να κάνει με το iPod που αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία της Apple, για να αποφευχθούν προβλήματα πνευματικών δικαιωμάτων το podcast αποκαλείται και Personal On Demand broadCAST. 
Ο Adam Curry, ο οποίος δημιούργησε το δημοφιλές πρόγραμμα iPodder () το οποίο είναι λογισμικό podcatcher, αυτοαποκαλείται «podfather» («πατέρας των podcast») και έχει γίνει γνωστός για παραποίηση άρθρων για το podcasting στην αγγλική wikipedia, τα οποία προσπαθούσε να κάνει να υποστηρίζουν ότι αυτός ήταν ο πρώτος παραγωγός. Στην πραγματικότητα, αν και έχει βοηθήσει στην ανάπτυξη του podcasting δεν ήταν ο πρώτος podcaster.

Τρόπος μετάδοσης των podcast

Η λειτουργία του έχει ως εξής: Ο παραγωγός ηχογραφεί τις εκπομπές του και τις ανεβάζει στο Ίντερνετ (συνήθως σε μορφή MP3 ή M4A) -- στον διαδικτυακό εξυπηρετητή του ή σε ένα διαδικτυακό αρχείο όπως το Internet Archive -- απ' όπου οι χρήστες μπορούν να το κατεβάσουν και να το ακούσουν όποτε θέλουν. Για να γίνεται αυτόματα η μετάδοση των podcast συνήθως χρησιμοποιούνται blogs (για αυτό και τα podcast ορισμένες φορές ονομάζονται «audioblogs» («ακουστικά blogs»), στα οποία υπάρχουν άρθρα με συνδέσμους με το αρχείο ήχου. Υπάρχουν podcatchers, προγράμματα δηλαδή που λαμβάνουν podcast. Αυτά χρησιμοποιούν τα RSS feeds των blogs που συνήθως χρησιμοποιούνται για podcast, και βρίσκουν το αρχείο ήχου, το οποίο κατεβάζουν αυτόματα. Οι χρήστες μπορούν επίσης να το μεταφέρουν σε ένα κινητό ή σε μια συσκευή αναπαραγωγής ήχου και να το ακούσουν οπουδήποτε και οποτεδήποτε.
Γιάννης Κουτσούκος

Βιογραφία

Εξελέγη βουλευτής Ηλείας με το ΠΑΣΟΚ το 2000 και παρέμεινε στο αξίωμα μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2004, του 2007, του 2009, του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012 και του Ιανουαρίου του 2015. Ορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για την ΙΣΤ΄ κοινοβουλευτική περίοδο. Επανεξελέγη τον Σεπτέμβριο του 2015 με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
1638 Ρουάντα

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος της Ρουάντα είναι X. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα. Η Ρουάντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες 14 λεπτά και 23 δευτερόλεπτα.
Πανιώνιος (ενόργανη γυμναστική)

Στη Σμύρνη

Ο Πανιώνιος καλλιεργούσε το άθλημα από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του. Το 1895 στα Τήνια πήρε μέρος ο αθλητής του Γυμνασίου (Πανιωνίου) στο δίζυγο Νικόλαος Κονταξόπουλος. Αγώνες γυμναστικής περιλαμβάνονταν το 1904 τόσο στους Πανιώνιους Αγώνες, όσο και στα Α΄ Απολλώνια.
Στους Πανιώνιους Αγώνες του 1906 διεξήχθησαν τα αγωνίσματα μονόζυγο, δίζυγο, κρίκοι και αναρρίχηση επί κάλω με πολυνίκη το Ν. Αλιπράντη από τα Ταταύλα. Στους Πανιώνιους του 1907 ο Σημηριώτης του Πανιωνίου νίκησε στο μονόζυγο και διακρίθηκε στο δίζυγο. Επίσης, η ομάδα του συλλόγου με δάσκαλο το Σοφοκλή Μάγνη νίκησε στη σουηδική γυμναστική. Τέλος, το 1908 την πρώτη θέση κατέκτησε η ομάδα διελκυνστίδας του συλλόγου.

Στην Αθήνα

Μετά την μικρασιατική καταστροφή, και την εγκατάσταση στην Αθήνα, υπάρχει μία αναφορά λειτουργίας του γυμναστικού τμήματος του συλλόγου το 1932. Συγκεκριμένα, στις 4 και 5 Ιουνίου 1932 ο Πανιώνιος μετείχε στις "γυμναστικές επιδείξεις", όπως αποκαλείτο το πανελλήνιο πρωτάθλημα γυμναστικής. Μετά την πρώτη ημέρα των αγώνων η ομάδα του συλλόγου βρισκόταν στην 3η θέση με 25β, πίσω από τον Πανελλήνιο (54β) και τον Εθνικό Γ.Σ. (29β).

Στη Νέα Σμύρνη

Το σημερινό τμήμα ενόργανης ιδρύθηκε το 1983. Το 1985 κατασκευάστηκε ένα μεγάλο και σύγχρονο γυμναστήριο, μέσα στις εγκαταστάσεις του ποδοσφαιρικού γηπέδου της Νέας Σμύρνης, το οποίο για σειρά ετών απετέλεσε κέντρο προπόνησης της Εθνικής ομάδας και σήμερα είναι το μεγαλύτερο του λεκανοπεδίου μετά τα γυμναστήρια της Εθνικής ομάδας. Ονομάστηκε Αίθουσα Σταμάτη Βασιλείου στη μνήμη του Στ. Βασιλείου, που υπήρξε ο πρωτεργάτης της επανίδρυσης του τμήματος ενόργανης του συλλόγου.
Το 1990 το τμήμα Ενόργανης του Πανιωνίου σημείωσε την πρώτη πανελλήνια νίκη στο ομαδικό σύνθετο νεανίδων. Από τότε μέχρι σήμερα οι αγωνιστικές ομάδες της Ενόργανης έχουν κατακτήσει σωρεία Πρωταθλημάτων σε όλες τις αγωνιστικές κατηγορίες, ενώ μεγάλες επιτυχίες έχουν σημειώσει αθλητές και αθλήτριες του συλλόγου, σε Βαλκανικούς, Μεσογειακούς αγώνες και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων. Στους Ολυμπιακούς του 2004 στην Αθήνα μετείχε η πρωταθλήτρια Ελλάδος στην ενόργανη αθλήτρια του Πανιωνίου Μαρία Αποστολίδη.
689 Ζίτα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ζίτα εκτιμάται σε 14,36 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1183. Η Ζίτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 25,5 λεπτά.
Διαχείριση

Κλάδοι Διαχείρισης

Η Διαχείριση διακρίνεται στους ακόλουθους κλάδους:

- Διαχείριση επιχειρηματικών διεργασιών 

- Διαχείριση Έργου 

- Διαχείριση Περιβάλλοντος 

- Διαχείριση Κινδύνου 

- Διαχείριση Λειτουργιών ή Επιχειρησιακή Διαχείριση
Εσάμ Σαράφ

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Γεννήθηκε στην πόλη Γκίζα. Απέκτησε πτυχίο μπάτσελορ πολιτικού μηχανικού από το πανεπιστήμιο του Καΐρου το 1975. Συνέχισε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο Παρντιού και το 1980 πήρε πτυχίο Μάστερ στην Μηχανολογία. Το 1984 απέκτησε και διδακτορικό τίτλο.

Πολιτική και ακαδημαϊκή καριέρα

Ο Σαράφ ανέλαβε επίκουρος καθηγητής στο Παρντιού το 1984 και στο πανεπιστήμιο του Καΐρου τον επόμενο χρόνο. Το 1990 ήταν επίκουρος καθηγητής των πολιτικών μηχανικών στο πανεπιστήμιο του Βασιλέα Σαούντ, στην Σαουδική Αραβία, για να επιστρέψει στο πανεπιστήμιο της αιγυπτιακής πρωτεύουσας τον επόμενο χρόνο. Το 1996 έγινε καθηγητής αρμόδιος για τα οδικά έργα και σύντομα ανέλαβε θέση συμβούλου στο υπουργείο συγκοινωνιών και αεροπορίας στην Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας. Το 1999 έγινε σύμβουλος του Αιγύπτιου υπουργού μεταφορών και το 2003 εργάστηκε ως τεχνικός σύμβουλος στον δήμο Αλ Αΐν, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. 
Υπηρέτησε ως υπουργός συγκοινωνιών της Αιγύπτου από τις 13 Ιουλίου 2004 ως τις 31 Δεκεμβρίου 2005. Παραιτήθηκε από το υπουργικό αξίωμα επειδή είχε διαφορές με τον πρωθυπουργό Αχμέτ Ναζίφ, ο οποίος έθεσε την Ένωση Μηχανικών Αιγύπτου υπό τον κρατικό έλεγχο. Αργότερα υποστήριξε ότι τα γεγονότα εκείνα είχαν ως αποτέλεσμα το σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Καλιούμπ το 2006.
Έπειτα από την παραίτησή του, επέστρεψε στην ακαδημαϊκή του καριέρα και απέκτησε μία έδρα στο πανεπιστήμιο του Καΐρου. Παρέμεινε επικριτής του καθεστώτος του Χόσνι Μουμπάρακ. Κατά την περίοδο εκείνη υπηρέτησε επίσης ως σύμβουλος της Αρχής των Δρόμων και των Μεταφορών στο Ντουμπάι. Ίδρυσε την Αιγυπτιακή Επιστημονική Εταιρεία μαζί με τους Μοχάμετ Ελ Μπαραντέι, Αχμέτ Ζεγουάιλ και άλλους επιστήμονες.

Πρωθυπουργός

Στις 3 Μαρτίου 2011 έλαβε την εντολή από το ανώτατο στρατιωτικό συμβούλιο να σχηματίσει κυβέρνηση, έπειτα από την παραίτηση του Αχμέτ Σαφίκ.
Υπήρξε ενεργός κατά τις διαδηλώσεις του 2011 στην Πλατεία Ταχρίρ, γεγονός που οδήγησε στην επιλογή του για την πρωθυπουργία.  Στις 4 Μαρτίου 2011 απηύθυνε ομιλία  προς τα πλήθη των ακτιβιστών υπέρ της δημοκρατίας στην πλατεία Ταχρίρ, μία ασυνήθιστη κίνηση για Αιγύπτιο πολιτικό. 
Ο Σαράφ είναι έντονα αντίθετος προς την ομαλοποίηση των δεσμών της χώρας του με το Ισραήλ και δίνει έμφαση στην λύση του Παλαιστινιακού Προβλήματος.
Σουμάδα

Η λεγόμενη σουμάδα είναι ένα λευκό αναψυκτικό ποτό, που προέρχεται από γαλάκτωμα αμυγδάλου. Λέγεται επίσης αμυγδαλόπομα. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστό ως θιάσιον ή θιάσον (από τα αθάσια, που είναι τα αμύγδαλα) και στους βυζαντινούς χρόνους ως θασόρροφον.
Για την παρασκευή της σουμάδας τα ξεφλουδισμένα αμύγδαλα αφού αλεστούν ή κοπανηθούν αφήνονται για κάποιο χρονικό διάστημα μέσα σε νερό το οποίο απορροφά το χυμό τους. Μετά τον αποστραγγισμό τους, το νερό βράζεται με προσθήκη ζάχαρης μέχρι να "δέσει" το σιρόπι. Στη συνέχεια το σιρόπι αυτό διαλύεται σε νερό όπως η βυσσινάδα και προσφέρεται κρύο ως αναψυκτικό.
Στην Ελλάδα η σουμάδα θεωρείται λόγω χρώματος ως γαμήλιο ποτό και για τούτο προσφέρεται κυρίως σε γάμους, εξ ου και η ευχή: "και στις σουμάδες σου!" που είναι ανάλογη με την ευχή "και στα δικά σου!".