google/wiki40b huggingface dataset:
Μεντρεσές

Ετυμολογία

Η λέξη μεντρεσές προέρχεται από την αραβική λέξη ντερς (=μάθημα) και σημαίνει "μουσουλμανικό ιεροσπουδαστήριο". Ωστόσο, είναι πιθανό να προέρχεται από την εβραϊκή λέξη μιντράς (מדרש).

Ιστορία

Οι μεντρεσέδες δεν υπήρχαν στις αρχές της εξάπλωσης του Ισλάμ και το τζαμί αποτελούσε τον κυριότερο εκπαιδευτικό θεσμό στον μουσουλμανικό κόσμο. Ωστόσο, καθώς η ζήτηση για μάθηση αυξανόταν, δεν ήταν πλέον πρακτικό να δίνονται ζωηρές συζητήσεις στο τζαμί, όπου πολλοί πιστοί επιθυμούσαν να προσευχηθούν και να απομνημονεύσουν το Κοράνιο. Κατά συνέπεια, οι Μουσουλμάνοι εκπαιδευτικοί δημιούργησαν το θεσμό του μεντρεσέ.
Παρ' όλα αυτά, οι μεντρεσέδες, δημιουργήθηκαν για να διδάξουν τη θρησκεία και την επιστήμη, από τη σουνιτική άποψη. Έτσι, παρείχαν την καλύτερη εκπαίδευση μονάχα στους σουνίτες μουσουλμάνους, οι οποίοι κατόπιν διορίζονταν στις σημαντικότερες θέσεις της δικαιοσύνης, της διοίκησης και της θρησκείας. Κατ' αυτόν τον τρόπο, οι Σελτζούκοι ηγεμόνες, πιστοί σουνίτες οι ίδιοι, κατάφεραν βαρύ πλήγμα στην σιιτική προπαγάνδα.
Οι Σελτζούκοι σουλτάνοι πείστηκαν εύκολα να ιδρύσουν μεντρεσέδες, σε μια κλίμακα χωρίς προηγούμενο. Πιθανώς, η πρώτη τέτοια σχολή ήταν το Αλ-Καραουιγίν, στην πόλη Φεζ του Μαρόκου, χτισμένη γύρω στο 859. Ο σημαντικότερος μεντρεσές, όμως, ήταν αυτός της Νιζαμίγια στη Βαγδάτη (1065), ο οποίος ιδρύθηκε από το βεζίρη Νιζάμ αλ-Μουλκ. Εκεί δίδαξαν οι διασημότεροι λόγιοι του μουσουλμανικού κόσμου, ανάμεσα στους οποίους και ο Αλ-Γκαζαλί.
Άλλοι σημαντικοί μεντρεσέδες στην Αφρική και την Ασία ήταν η Μιστανρίγια της Βαγδάτης, το Αλ-Άζχαρ του Καΐρου, η Νιζαμίγια της Νισαπούρ, η Σαλιχίγια του Καΐρου. Στην Ευρώπη υπάρχει ο Μεντρεσές της Γρανάδας, ο Μεντρεσές των Αθηνών και ο Μεγάλος Μεντρεσές στη Λευκωσία.
Τα μουσουλμανικά ιεροσπουδαστήρια αποτέλεσαν στόχους των Ευρωπαίων αποικιοκρατών, ώστε να "ευνουχίσουν" οποιαδήποτε πνευματική δραστηριότητα των ντόπιων. Για παράδειγμα, όταν οι Ολλανδοί κατέλαβαν την Ινδονησία το 1595, έκλεισαν όλους τους μεντρεσέδες και τις βιβλιοθήκες, απαγορεύοντας την εκπαίδευση.
Μετά τη μεταρρύθμιση του Μουσταφά Κεμάλ, οι μεντρεσέδες περιορίστηκαν στο ελάχιστο στην Τουρκία. Ωστόσο, σε πολλές μουσουλμανικές χώρες η ίδρυση νέων μεντρεσέδων συνεχίστηκε ακόμη και τον 20ό αιώνα. Κύρια παραδείγματα αποτελούν το Αλ Τζαμιατούλ Ασραφία στο Μουμπαρακπούρ της Ινδίας (1898) και το Αλ-Ιρσυάντ Αλ-Ισλαμίαχ στη Σιγκαπούρη (1947).
Τζωρτζ Μπρους

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Εδιμβούργο της Σκωτίας το 1781 και μετανάστευσε στην Αμερική, όπου είχε ήδη εγκατασταθεί ο αδελφός του ο Ντέιβιντ, το 1795. Διδάχθηκε την τέχνη του λιθογράφου και εργάστηκε στη Νέα Υόρκη. Διετέλεσε ως τυπογράφος της New York Daily Advertiser το 1803, η οποία κατά καιρούς δημοσίευσε άρθρα του. Συνεργάστηκε με τον αδελφό του και ίδρυσαν μαζί τυπογραφείο βιβλίων το 1806. Ο αδελφός του επισκέφθηκε ξανά την Αγγλία το 1812 για να μάθει το επάγγελμα της στερεοτυπίας, και την εφάρμοσε όταν επέστρεψε στην Αμερική. Αρχικά ο Μπράουν αντιμετώπισε τεχνικές δυσκολίες στην εφαρμογή της νέας τέχνης του αδελφού του, τις οποίες έλυσε με διάφορες καινοτομίες που εφεύρε, και με νέους τύπους που σχεδίασε ο ίδιος. Πούλησε το τυπογραφείο το έτος 1816 και ίδρυσε καινούργια εταιρεία κατασκευής τύπων, εξελίσσοντας με τις εφευρέσεις του τα τυπογραφικά στοιχεία. Απεβίωσε στις 6 Ιουλίου 1866 στη Νέα Υόρκη.
Μέγας Καμεράριος της Γαλλίας

Ο Μέγας Καμεράριος της Γαλλίας ήταν ένας εκ των μεγάλων αξιωματούχων του Στέμματος της Γαλλίας κατά την περίοδο του Παλαιού Καθεστώτος. Επρόκειτο για ένα από τα αξιώματα που παραχωρούνταν υπό κληρονομούμενη μορφή σε συγγενείς πρώτου βαθμού από την ημέρα ανάληψης των καθηκόντων από μέρους τους.
Ο Μέγας Καμεράριος ήταν επικεφαλής της κάμαρας του βασιλέα. Κατά την περίοδο των πρώτων Καπετιανών, ο Μέγας Καμεράριος διαχειριζόταν τον Βασιλικό Θησαυρό (ή Θησαυρό του Βασιλέα) μαζί με τον Μέγα Οινοχόο, προτού η Κάμαρα των Λογαριασμών, δημιουργηθείσα από τον Φίλιππο Δ΄ τον Ωραίο και τον Αξιωματούχο επί των Οικονομικών, εμφανισθείσα το 1311, τους αντικαταστήσει ως προς το συγκεκριμένος καθήκον. 
Ο αξιωματούχος αυτός διέθετε ένα από τα συνολικά πέντε μεγάλα αξιώματα του Στέμματος. Είχε όχι μόνο καθήκοντα διαφορετικά του Μεγάλου Αυλάρχη, αλλά και ήταν, κατά κάποιον τρόπο, σημαντικότερος του τελευταίου βάσει του μεγέθους της εξουσίας του. Υπέγραφε τις χάρτες και λοιπές σημαντικές επιστολές. Για αρκετό καιρό, υπερίσχυε του Κοντόσταυλου, και απέδιδε δικαιοσύνη μαζί με τα Μέλη της Βουλής των Ομοτίμων της Γαλλίας. 
Το αξίωμα αυτό καταργήθηκε το 1545.
1456 Σαλντάνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Σαλντάνα εκτιμάται σε 43,59 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι C (ανθρακούχος), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0395. Ο Σαλντάνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 19 ώρες και 2 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νεπάλ

Ιστορία

Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νεπάλ ιδρύθηκε το 1951. Προσχώρησε στην Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (AFC) 1954. Επίσης, εντάχθηκε στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1972 και έγινε μέλος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Νότιας Ασίας (SAFF) το 1997.
Πάος ποταμός

Ρους

Έχει ρου από δυτικά προς ανατολικά, μέχρι που χύνεται στον Λάδωνα και σε όλο του το μήκος διασχίζει το ανατολικό τμήμα της κοιλάδας Τριποτάμων-Παγκρατίου. Δέχεται τα νερά τεσσάρων χειμάρρων: του Βεσιναίικου, του Νασαίικου, του Χοβολίτικου και του Τσαρουχλαίικου. Λίγο προτού χυθεί στον Λάδωνα διασχίζει το δύσβατο φαράγγι του Τράφου. Η περιοχή που χύνεται στον Λάδωνα ονομάζεται "Σμίξη".

Φυσιογνωμία

Αναφέρεται ότι και αυτός, όπως κυρίως ο Λάδωνας, προσφέρεται για αθλητικές δραστηριότητες πχ κανόε-καγιάκ και ράφτινγκ. Στο ρου του υπάρχουν δύο πέτρινα γεφύρια: το "Τζηφαίικο" και το επονομαζόμενο "Τρικάμαρο", που είναι περισσότερο γνωστό, το οποίο έχει τρεις ανισομερείς τοξωτές καμάρες.
Γιώργος Καλαϊτζάκης

Καριέρα

Ξεκίνησε να παίζει με τους νεαρούς του Άρη. Ο Καλαϊτζάκης ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 2015, με τον Παναθηναϊκό. Στον Παναθηναϊκό ο Καλαϊτζάκης συνυπήρξε για μια χρονιά με το μπασκετικό πρότυπό του όπως ο ίδιος έχει δηλώσει, τον Δημήτρη Διαμαντίδη. Έκανε το ντεμπούτο του στο Ελληνικό πρωτάθλημα στις 18 Φλεβάρη 2016. Το 2017 ανανέωσε το συμβόλαιο του για τρία ακόμα χρόνια. Στην Ευρωλίγκα αγωνίστηκε για πρώτη φορά κόντρα στην Μακάμπι Τελ Αβίβ στις 19 Δεκεμβρίου 2017. Με τους πράσινους, έχει κερδίσει τον τίτλο του Κυπέλλου Ελλάδας τα έτη 2016, 2017 και 2019 και το Πρωτάθλημα Ελλάδος το 2017, 2018 και 2019.
Το καλοκαίρι του 2019, δόθηκε δανεικός στην λιθουανική Νεβέζις.

Εθνική ομάδα

Ο Καλαϊτζάκης είναι μέλος των μικρότερων εθνικών ομάδων της Ελλάδας. Με τις μικρές εθνικές ομάδες, έπαιξε το 2015 στο πρωτάθλημα FIBA Europe Under-16, στο πρωτάθλημα 2016 FIBA Europe Under-18 και στο πρωτάθλημα κάτω των 18 ετών FIBA Europe 2017. Το 2018 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα κάτω των 20 ετών FIBA Europe.
Άγιος Μιχαήλ, Μπαρμπάντος

Γεωγραφία

Ο Άγιος Μιχαήλ βρίσκεται νοτιοδυτικά του Μπαρμπάντος. Συνορεύει στα βόρεια με την Εκκλησία του Χριστού, στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Ιάκωβο, στα βορειοανατολικά με τον Άγιο Θωμά και στα ανατολικά με τον Άγιο Γεώργιο. Στα δυτικά βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Έχει έκταση 39 km².

Δημογραφία

Ο Άγιος Μιχαήλ είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2000 94.860 κατοίκους με πυκνότητα 2.432 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Πρωτεύουσα είναι η Μπρίτζταουν με 96.578 κατοίκους.
Βαρωνία της Θήβας

Η Βαρωνία της Θήβας ήταν ένα από τα μεσαιωνικά φέουδα της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα που ιδρύθηκε το 1205 από τον Βονιφάτιο τον Μομφερρατικό. Πρωτεύουσα της βαρωνίας που καταλάμβανε σχεδόν όλη την σημερινή Βοιωτία ήταν η Θήβα.
Το 1204 ο Βονιφάτιος κατέκτησε την Βιωτία και το 1205 την έδωσε φέουδο του Κύρη των Αθηνών Όθων ντε λα Ρος. Το 1230 ο γιος του Γκυ Α΄ ντε λα Ρος πάντρεψε την αδελφή του Μπόνι ντε λα Ρος με τον Φλαμανδό ιππότη Μπέλα καστράρχη του Σαιντ-Ομέρ στην Γαλλία, δίνοντας για προίκα την μισή βαρωνία και την πόλη της Θήβας. Έκτοτε η βαρωνία διοικούνταν η μισή από τους Δούκες της Αθήνας και η υπόλοιπη μισή από την οικογένεια Σαίντ Ομέρ , ο Νικόλαος Β΄ του Σαιντ-Ομέρ έχτισε το Κάστρο των Σαιντ-Ομέρ που τμήμα του διασώζεται ακόμα και σήμερα στη Θήβα.
Το 1311 οι Καταλανοί κατέκτησαν το Δουκάτο των Αθηνών και η μισή βαρωνία των Σαιντ-Ομέρ πέρασε στα χέρια τους, ο βαρώνος της υπόλοιπης μισής Γκωτιέ ντε Μπριέν προσπάθησε το 1331 χωρίς επιτυχία να την ανακαταλάβει αλλά έπειτα καταλύθηκε και το υπόλοιπο τμήμα της βαρωνίας που του ανήκε.
Χάμπο Γκέρχαρντ Λόλλινγκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1848 στην Τεργάστη της Ανατολικής Φρισίας. Μεγάλωσε στο Λάρρελτ. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος στο σχολείο του χωριού. Γράμματα έμαθε στο σχολείο που δίδασκε ο πατέρας του. Πήγε γυμνάσιο στο Έμντεν. Μαθητής ακόμα έδειξε κλίση στα νέα ελληνικά και ιταλικά. Γράφτηκε στο πανεπιστήμιο το 1863 και σπούδασε κλασική φιλολογία, ιστορία και αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο του Γκαίτινγκεν. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1871. Μετά από το πανεπιστήμιο εργάστηκε ως βοηθός διδάσκαλος στο γυμνάσιο στο Κλάουσταλ. Αποδήμησε στην Αθήνα και αφοσιώθηκε στην μελέτη των αρχαιοτήτων. Το 1872 διορίστηκε οικιακός διδάσκαλος στο σπίτι του Γερμανού πρέσβη στην Αθήνα, όπου δίδαξε για τέσσερα χρόνια. Αργότερα ανέλαβε για τον εκδότη Καρλ Μπέντεκερ την έκδοση ταξιδιωτικού οδηγού για την Ελλάδα. Για το σκοπό αυτό περιόδευσε την Ελλάδα, αλλά το ογκώδες υλικό που μάζεψε θεωρήθηκε ακατάλληλο και δημοσιεύτηκε τελικά με πολύ μικρό αριθμό φύλλων. Συνέχισε τις περιηγήσεις του στα Ιόνια νησιά το 1878 και την Μικρά Ασία, όπου έλαβε μέρος στις αρχαιολογικές ανασκαφές της Περγάμου. Διορίστηκε διευθυντής των αρχαιολογικών ανασκαφών του θολωτού τάφου στις Μυκήνες στο Μενίδι από τον Απρίλιο ως τον Ιούνιο του 1879 μαζί με τον Παναγιώτη Σταματάκη. Από το 1879 διορίστηκε βιβλιοθηκάριος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου στην Αθήνα, όπου μαζί με τον Πάουλ Βόλτερς είχε την σύνταξη του αρχαιολογικού περιοδικού Mitteilungen des Deutschen Archäologischen Instituts, Athenische Abteilung. Υπό την ιδιότητα αυτή συνέχισε τις έρευνές του στην Ελλάδα και Μικρά Ασία και δημοσίευσε τις εργασίες του σε πολλά συγγράμματα. Αργότερα διορίστηκε από τον έφορο των αρχαιοτήτων Παναγιώτη Καββαδία στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, όπου εργάστηκε ως συντηρητής και κατέγραψε τον κατάλογο των εκθεμάτων.
Απεβίωσε στις 22 Φεβρουαρίου 1894 στην Αθήνα από χρόνια υπερκόπωση και από τις στερήσεις. Η εργασία του τιμήθηκε μετά θάνατο, ενώ το χειρόγραφό του που είχε συνθέσει ως ταξιδιωτικό οδηγό ξανά ανακαλύφθηκε και εκδόθηκε το 1989.
Πάπας Δάμασος Α΄

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 305, πιθανότατα κοντά στην πόλη Idanha-a-Velha στη σημερινή Πορτογαλία, τότε μέρος της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι γονείς του Δάμασου ήταν ο Αντώνιος (Antonius), ένας κληρικός στην Ρώμη και η Λαυρεντία (Laurentia). Η άνοδος του Δάμασου στην εξουσία συνέπεσε με την άνοδο του Κωνσταντίνου Α΄ και την επανένωση της Δυτικής και της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας πράγμα που συνδέεται με την ευρεία νομιμοποίηση του Χριστιανισμού και άρα την μετέπειτα υιοθέτησή του ως επίσημη θρησκεία του Ρωμαϊκού Κράτους. Ο Δάμασος, στα πρώτα χρόνια της θητείας του ως Πάπας κατηγορείτο για δολοφονία και μοιχεία (παρά το γεγονός ότι δεν είχε παντρευτεί ποτέ).
Βραβείο Ζαν Βιγκό

Το Βραβείο Ζαν Βιγκό (γαλλ. Prix Jean Vigo), ​​είναι βραβείο του Γαλλικού κινηματογράφου και δίνεται κάθε χρόνο από  το 1951 σε Γάλλο σκηνοθέτη προς τιμήν του Ζαν Βιγκό, και ιδρύθηκε από τον Γάλλο συγγραφέα Κλώντ Αβελίν. Από το 1960, το βραβείο απονέμεται σε σκηνοθέτη μιας ταινίας μεγάλου μήκους  και σε σκηνοθέτη μιας ταινίας μικρού μήκους.  Το βραβείο δίνεται συνήθως σε ένα νεαρό σκηνοθέτη, για το ανεξάρτητο πνεύμα του και την υφολογική πρωτοτυπία του.
Περιφέρεια Σικασσό

Γεωγραφία

Η Περιφέρεια Σικασσό βρίσκεται νοτιοανατολικά του Μαλί. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Περιφέρεια Κουλικορό, στα βορειοανατολικά με την Περιφέρεια Σεγκού, στα δυτικά με τη Γουινέα, στα νότια με την Ακτή Ελεφαντοστού και στα ανατολικά με τη Μπουρκίνα Φάσο. Έχει έκταση 70.280 km².

Δημογραφία

Η Περιφέρεια Σικασσό έχει 2.625.919 κατοίκους (2009) (δηλαδή περίπου το 18,1 % του συνολικού πληθυσμού του Μαλί). Έχει πυκνότητα 37,3 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Πρωτεύουσα είναι το Σικασσό, δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Μαλί, με πληθυσμό 225.753 κατοίκων.
Χαυτεία

Τα Χαυτεία είναι περιοχή της Ομόνοιας. Πρόκειται για ορισμένα οικοδομικά τετράγωνα γύρω από την διασταύρωση της οδού Αιόλου με την οδό Σταδίου. Η περιοχή οφείλει την ονομασία της σε καφενείο του 19ου αιώνα, το οποίο έφερε το όνομα του ιδιοκτήτη του, ο οποίος λεγόταν Χαύτας.
Έντουαρντ Βίτεν

Ζωή και εκπαίδευση

Ο Έντουαρντ Βίτεν γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου 1951 στη Βαλτιμόρη της πολιτείας Μέριλαντ. Είναι γιος της Lorraine W. Witten και του Λούις Βίττεν, ενός φυσικού που εξειδικεύεται στη βαρύτητα και τη γενική σχετικότητα. Πήρε το πτυχίο του στην ιστορία από το πανεπιστήμιο του Brandeis. Ο Βίττεν σχεδίαζε να γίνει πολιτικός δημοσιογράφος και δημοσίευσε άρθρα στις εφημερίδες The New Republic και The Nation. Αφού δούλεψε για λίγο για την προεκλογική καμπάνια του George McGovern, παρακολούθησε μεταπτυχιακά μαθήματα οικονομικών στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν για ένα εξάμηνο. Αφού παράτησε το μεταπτυχιακό του, ασχολήθηκε με τα εφαρμοσμένα μαθηματικά στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον, όπου πήρε και το διδακτορικό του στη φυσική το 1976 υπό την επίβλεψη του Ντέιβιντ Γκρος, του νομπελίστα στη φυσική το 2004.

Ακαδημαϊκή καριέρα

Αφού ολοκλήρωσε το διδακτορικό του, δούλεψε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ ως Junior Fellow και στο Πρίνστον ως καθηγητής. Ήταν καθηγητής φυσικής στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον από το 1980 μέχρι το 1987. Ήταν επίσης και για λίγο στο Κάλτεκ για δυο χρόνια, από το 1999 μέχρι το 2001. Αυτή τη στιγμή είναι καθηγητής Μαθηματικής Φυσικής στο Institute for Advanced Study στο Πρίνστον.

Έρευνα και επιτεύγματα

Ο Βίτεν έχει να επιδείξει πολλές συνεισφορές στη θεωρητική φυσική, που συμπεριλαμβάνουν ένα μεγάλο αριθμό μαθηματικών αποτελεσμάτων. Είναι ενεργός κυρίως στο πεδίο της κβαντικής θεωρίας πεδίου και της θεωρίας χορδών, και σε σχετικά πεδία της τοπολογίας και της γεωμετρίας. Οι πολλές του συνεισφορές συμπεριλαμβάνουν μια απλοποιημένη απόδειξη του θεωρήματος θετικής ενέργειας που περιλαμβάνει σπίνορες στη γενική σχετικότητα, την εργασία του σχετικά με την υπερσυμμετρία και τη θεωρία Μορς, την εισαγωγή στην τοπολογική κβαντική θεωρία πεδίου και τη σχετική εργασία πάνω στην κατοπτρική συμμετρία και υπερσυμμετρικές θεωρίες βαθμίδας, και την εικασία της ύπαρξης της θεωρίας-Μ.
Ο Βίτεν πήρε το βραβείο Fields το 1990 και έγινε έτσι ο πρώτος φυσικός που κέρδισε το βραβείο Fields. Ο Sir Michael Atiyah είπε για τον Βίτεν, "Παρόλο που είναι σίγουρα ένας φυσικός, η ευχέρειά του πάνω στα μαθηματικά επιδεικνύεται από πολύ λίγους μαθηματικούς... Ξανά και ξανά έχει εκπλήξει τη μαθηματική κοινότητα με υπέροχες εφαρμογές της φυσικής διαίσθησης, οδηγώντας σε νέα και βαθιά μαθηματικά θεωρήματα... έχει μια βαθιά επιρροή στα σύγχρονα μαθηματικά. Στα χέρια του η φυσική παρέχει για άλλη μια φορά μια πλούσια πηγή έμπνευσης και διορατικότητας πάνω στα μαθηματικά."

Βραβεύσεις

O Bίτεν έχει τιμηθεί με αρκετά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων του MacArthur Grant (1982), του μεταλλίου Fields (1990), και του National Medal of Science (2002). Ο πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ' τον έκανε μέλος της Pontifical Academy of Sciences (2006). Εμφανίστηκε επίσης στη λίστα του περιοδικού Time με τα 100 πρόσωπα με τη μεγαλύτερη επιρροή το 2004.
Βάση της Μαντίνειας

Ιστορικό του ευρήματος

Τρια ανάγλυφα ανακαλύφθηκαν το 1887 στις ανασκαφές που διενήργησε η Γαλλική Σχολή με τον Γκυστάβ Φουζέρ στη Μαντίνεια. Βρέθηκαν ανάμεσα στα ερείπια μιας Βυζαντινής εκκλησίας, στην οποία χρησίμευαν ως μαρμάρινα πλακάκια στο δάπεδο. Μεταφέρθηκαν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο υπό την διεύθυνση του Παναγή Καββαδία, όπου φιλοξενούνται και εκτίθενται μέχρι τις ημέρες μας.

Περιγραφή

Είναι κατασκευασμένα από λευκό μάρμαρο, ίσως από τα Άνω Δολιανά κοντά στην Τεγέα. 
Το πρώτο ανάγλυφο εικονίζει στα αριστερά τον Απόλλωνα καθισμένο σε βράχο με μια μεγάλη λύρα ακουμπισμένη στο γόνατο. Είναι ντυμένος με μακρυμάνικο χιτώνα και ιμάτιο. Η κώμη καταλήγει σε μακριές μπούκλες. Στα δεξιά ένας γενειοφόρος άνδρας γυμνός παίζει τον δίαυλο. Η στάση του θυμίζει το γνωστό θέμα του Μαρσύα του Μύρωνα. Στο κέντρο του ανάγλυφου εικονίζεται ένας γενειοφόρος νεαρός άνδρας με κάλυμμα στο κεφάλι, χιτώνα με μανίκια, αναξυρίδες και υποδήματα. Κρατάει μαχαίρι στο δεξί. Από την όλη του εμφάνιση αναγνωρίζουμε το θέμα του Σκύθη δούλου που είναι έτοιμος να εκτελέσει την τιμωρία του Μαρσύα. Στις επόμενες δύο ανάγλυφες πλάκες αναγνωρίζουμε έξι από τις εννέα μούσες που κρατούν μουσικά όργανα, κυλίνδρους και παπύρους. Στο τέταρτο ανάγλυφο που λείπει πιστεύεται ότι εικονίζονταν οι υπόλοιπες τρεις μούσες.

Ιστορική αναδρομή

Ο Παυσανίας αναφέρει στην περιγραφή της Μαντίνειας έναν διπλό ναό στην νοτιοανατολική πύλη εισόδου, του οποίου το μισό ήταν αφιερωμένο στον Ασκληπιό, το άλλο μισό δε στην Λητώ. Αναφέρει επίσης, ότι τα αγάλματα που ήταν έργα του Πραξιτέλη, ήταν τοποθετημένα σε βάση με θέμα τον αυλητή Μαρσύα με μια Μούσα. Αν και η περιγραφή αυτή δεν συμφωνεί ως προς τον αριθμό και την απόδοση του ευρήματος, πιστεύεται ότι τα τρία ανάγλυφα μαζί με ένα τέταρτο που δεν έχει βρεθεί ήταν αυτά που διακοσμούσαν την βάση που αναφέρει ο Παυσανίας.
Πέτρος του Μαυροβουνίου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Τσέτινγιε και ήταν ο τρίτος γιος του Νικολάου Α΄ του Μαυροβουνίου και της Μιλένας Βούκοτιτς, κόρης του Πέτρου Βούκοτιτς, ενός από τους μεγαλύτερους γαιοκτήμονες της χώρας. Τον βάπτισε το επόμενο έτος στη Ριγιέκα ο Αλέξανδρο Γ΄ αυτοκράτορας της Ρωσίας και η αδελφή του Μαρία Αλεξάνδροβνα. Σπούδασε στη Χαϊδελβεργη.
Υπηρέτησε στον Στρατό Εδάφους του Μαυροβουνίου. Από το 1908 που η Αυστρο-Ουγγαρία προσάρτησε τη Βοσνία & Ερζεγοβίνη, ο Πέτρος ήλπιζε σε έναν πόλεμο. Έγραφε στον Γεώργιο Καραγεώργεβιτς, γιο της αδελφής του Ζόρκας: "θα συναντηθούμε στο πορφυρό πεδίο". Το 1918 άρχισε ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος και έλαβε δράση· συμβολικά έριξε τον πρώτο πυροβολισμό εναντίον των Τούρκων . Όταν η Αλβανία ελευθερώθηκε από τους Οθωμανούς, ήταν υποψήφιος για το θρόνο της, , που τελικά δόθηκε στον Γουλιέλμο πρίγκιπα του Βηντ.

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Είχε περισσότερη δράση στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον Αύγουστο του 1914 ανέλαβε την άμυνα του Λόβτσεν, όταν επιτέθηκαν οι Αυστριακοί. Με τη βοήθεια του Αγγλο-Γαλλικού στόλου τους αντεπιτέθηκε και κατέλαβε πυροβόλα και στρατιώτες. Τον Μάρτιο του 1915 είχε προωθηθεί στο Αυστριακό έδαφος και είχε καταλάβει μία περιοχή 30 μιλίων από τη Σπίτζα ως τον κόλπο του Κάταρο.
Τον Μάιο συναντήθηκε με τον Αυστριακό συνταγματάρχη Χούπκα όπου συμφωνήθηκαν: οι Αυστρικοί θα προχωρούσαν ως το Λόβτσεν, που θα το παρέδιδαν οι στρατιώτες του Πέτρου και οι Αυστριακοί θα σταματούσαν τον βομβαρδισμό με τα αεροπλάνα τους των πόλεων. Παρέδωσε το Λόβτσεν· οι Αυστριακοί ήταν αριθμητικά υπέρτεροι και ο πόλεμος έκλινε προς το μέρος τους. Τον Ιανουάριο του 1916 έφυγε με την οικογένειά του στη Γαλλία, όπου ενώθηκε με την υπόλοιπη βασιλική οικογένεια. Πίσω έμεινε ο αδελφός του Μίρκο πρίγκιπας του Μαυροβουνίου για να οργανώσει την υπεράσπιση της χώρας.
Το 1932 απεβίωσε στο Μεράνο του Νότιου Τυρόλου της Ιταλίας σε ηλικία 43 ετών και η σύζυγός του το 1960 στο Μόντε Κάρλο.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1924 τη Βάιολετ-Αίμιλι Βέγκνερ καλλιτέχνιδα Μουσικού θεάτρου, κόρη του Γουίλλιαμ Βέγκνερ, αστυνομικού ερευνητή. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Βόρεια Κουρδικά

Σενάρια και βιβλία

Τα Βόρεια Κουρδικά γράφονται με το λατινικό αλφάβητο στην Τουρκία, όπου ζουν οι περισσότεροι ομιλητές της γλώσσας, καθώς και στη Συρία. Τα Βόρεια Κουρδικά είναι η πιο ευρέως ομιλούμενη Κουρδική γλώσσα, που ομιλείται από το 80% όλων των Κούρδων. Τα πρώτα γραπτά τεκμήρια της Κουρδικής γλώσσας χρονολογείται από τον 16ο αιώνα.
Τα Κουρμαντζί είναι επίσης η τελετουργική γλώσσα του Γιαζιντισμού. Το ιερό βιβλίο Mishefa Reş (το "Μαύρο Βιβλίο των Γιαζίντι") και όλες οι προσευχές γράφονται και ομιλούνται στα Κουρμαντζί. Στο πλαίσιο αυτό, η γλώσσα Κουρμαντζί μπορεί επίσης να ονομαστεί Εζντικί.
Εκσκαφέας

Ο εκσκαφέας είναι τύπος οικοδομικών οχημάτων που χρησιμεύουν στην εξόρυξη και τοπική μεταφορά χώματος, και για την περάτωση οικοδομικών έργων.
Κόπα Λιμπερταδόρες 2013

Διάγραμμα

Σε όλες τις περιπτώσεις, η πρώτη ομάδα που αναφέρεται για κάθε αγώνα έδωσε το δεύτερο αγώνα εντός έδρας.
Νγκόζι

Γεωγραφία

To Νγκόζι βρίσκεται βόρεια του Μπουρούντι και δυτικά της Νγκόζι. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Κιρέμπα.
Αλέξανδρος Παπαδόγγονας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Τρίπολη, γιος του υποστράτηγου Διονυσίου Παπαδόγγονα, αρχηγού των Ταγμάτων Ασφαλείας Πελοποννήσου. Σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, στη Ναυτική Σχολή Πολέμου και στη Σχολή Άμυνας του ΝΑΤΟ. Μετεκπαιδεύτηκε στις Σχολές Υποβρυχίων τόσο της Ελλάδος όσο και των ΗΠΑ καθώς επίσης στη Σχολή Ναρκοπολέμου και Σχολή Οικονομικών Ναυτικού. Υπηρέτησε σε πολλά πολεμικά πλοία και υποβρύχια καθώς και σε επιτελικές θέσεις του Πολεμικού Ναυτικού. Έλαβε ενεργό μέρος στο αντιδικτατορικό κίνημα του Ναυτικού το 1973 όπου για τη δραστηριότητά του εκείνη συνελήφθη και φυλακίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ.
Μετά την Μεταπολίτευση το 1974 επανήλθε στο Πολεμικό Ναυτικό ως μηδέποτε διωχθείς απ' όπου και αποχώρησε το ίδιο έτος προκειμένου ν' ασχοληθεί με τη πολιτική και να λάβει μέρος στις εκλογές. Εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Αθηνών με τη παράταξη της Νέας Δημοκρατίας και ανέλαβε το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας (1974-77). Επανεκλέχθηκε βουλευτής το 1977 και ορίστηκε υπουργός Συγκοινωνιών (1977-80). Στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, τοποθετήθηκε αρχικά αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας, από τον Απρίλιο του 1990 έως τον Αύγουστο του 1991, και στην συνέχεια (για δεύτερη φορά στην καριέρα του) υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, από τον Δεκέμβριο του 1992 ως τις εκλογές του Οκτωβρίου του 1993 με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ επανήλθε στην κυβέρνηση.
Στην δεύτερη θητεία του ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, ήρθε σε έντονη αντιπαράθεση με τον εφοπλιστή Γεράσιμο Αγούδημο, ο οποίος τότε κυριαρχούσε στα δρομολόγια της «άγονης γραμμής», ενώ ως αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας συγκρούστηκε με τον προϊστάμενό του υπουργό Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, κυρίως για θέματα αμυντικής πολιτικής. Μετά την ήττα της ΝΔ το 1993, ο Παπαδόγγονας υποστήριξε ένθερμα το «Δόγμα Ενιαίου Αμυντικού Χώρου» (ΔΕΑΧ) Ελλάδας-Κύπρου το οποίο εφάρμοσαν οι Ανδρέας Παπανδρέου και Γλαύκος Κληρίδης, σε αντίθεση με τον Βαρβιτσιώτη.
Ο Αλέξανδρος Παπαδόγγονας έχει τιμηθεί από τον Βασιλέα Κωνσταντίνο με τον Ταξιάρχη του Φοίνικος, τον Χρυσό Σταυρό του Γεωργίου, καθώς επίσης και με το Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας. Επίσης έχει τιμηθεί με τον Ταξιάρχη  του Τάγματος Αξίας (Γαλλίας) και τον Ταξιάρχη του Τάγματος Βλαδιμηρέσκου (Ρουμανίας). Ως Πρόεδρος του Ναυτικού Ομίλου Ελλάδος τιμήθηκε και από τον Πρίγκιπα Αλβέρτο του Μονακό.
Αντρέας Φουρτβένγκλερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1944 στην Ζυρίχη). Η καταγωγή του είναι από σημαντική οικογένεια. Πατέρας του ήταν ο Βίλχελμ Φούρτβενγκλερ, διευθυντής ορχήστρας, ενώ παππούς του ήταν ο αρχαιολόγος Άντολφ Φουρτβένγκλερ που πέθανε και κηδεύτηκε στην Αθήνα. Σπούδασε και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1973. Εργάστηκε από το 1976 ως το 1981 στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών, και μετά στο αρχαιολογικό ινστιτούτο του πανεπιστημίου του Σααρμπρύκεν. Από το 1994 διδάσκει κλασική αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο του Χάλλε. Διενέργησε αρχαιολογικές ανασκαφές και έρευνες στη Γεωργία. Από το 2002 κάνει ανασκαφές στα Δίδυμα.