google/wiki40b huggingface dataset:
Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ

Ιστορική αναδρομή

Οι πρώτες πρακτικές που σχετίζονται με τις αρχές του Νέου Δημόσιου Μάνατζμεντ έκαναν την εμφάνισή τους στο Ηνωμένο Βασίλειο τον καιρό της πρωθυπουργίας της Μάργκαρετ Θάτσερ. Η κυβέρνηση της Μ. Θάτσερ εισήγαγε δομικές αλλαγές στη διοίκηση του δημόσιου τομέα, και ειδικότερα στην οργάνωση των δημοσίων υπηρεσιών, στις εργασιακές σχέσεις, στον προγραμματισμό των δαπανών και στην αξιολόγηση των λειτουργών της δημόσιας διοίκησης. Ο όρος Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ χρησιμοποιήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '80 για να σηματοδοτήσει τη σπουδαιότητα του μάνατζμεντ στο δημόσιο τομέα και τα τελευταία είκοσι χρόνια η τάση αυτή εξαπλώθηκε και εφαρμόστηκε ευρέως στην Αυστραλία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Νέα Ζηλανδία, στη Βόρεια Αμερική και στις Σκανδιναβικές χώρες.

Βασική αποστολή

Για πρώτη φορά στη δημόσια διοίκηση υπεισέρχονται έννοιες που συναντώνται και εφαρμόζονται ευρέως στον ιδιωτικό τομέα, όπως αποτελεσματικότητα, αποδοτικότητα, παραγωγικότητα και ποιότητα υπηρεσιών.Το Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ επικεντρώνεται στην ποιοτικότερη παροχή υπηρεσιών προς τον πολίτη ανάγοντας τον σε πελάτη, αντίληψη η οποία προέρχεται από την επιστήμη της Διοίκησης Ολικής Ποιότητας. Επιπρόσθετα, συντελεί στην βελτιστοποίηση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων μέσω της συσχέτισης κόστους - οφέλους και της συνεκτίμησης της εκπορευόμενης αποτελεσματικότητας, καθώς και στην επίτευξη προκαθορισμένων αποτελέσματων - στόχων που έχουν τεθεί σε σύγκεκριμένα χρονικά πλαίσια.

Κύρια χαρακτηριστικά

- Αντικατάσταση ιεραρχικών δομών από αποκεντρωμένα διοικητικά περιβάλλοντα, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται πιο κοντά στο σημείο "δράσης"
- Εστίαση στο αποτέλεσμα και όχι στη διαδικασία, δίνοντας έμφαση στη σχέση κόστους - οφέλους ("Doing more with less")
- Καθιέρωση στόχων παραγωγικότητας και δημιουργία ανταγωνιστικού περιβάλλοντος μεταξύ των δημοσίων οργανισμών ("benchmarking")
- Εξωστρέφεια της δημόσιας διοίκησης με προσανατολισμό προς τους πολίτες/πελάτες με σκοπό την βελτίωση της παρεχόμενης ποιότητας υπηρεσιών
- Καθιέρωση και εφαρμογή εννοιών όπως επιχειρηματικό σχέδιο, όραμα και αποστολή δημοσίων φορέων και υπηρεσιών
- Αξιοποίηση τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση
- Ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού μέσω της συνεχούς εκπαίδευσης και κατάρτισης του καθώς μέσω του matching - ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση
- Διαδικασία ελέγχου της αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας και αξιολόγηση αυτών
- Ενίσχυση προγραμματισμού και οργανωσιακής ευελιξίας
Γκρέμι

Ιστορία

Το φρούριο του Γκρέμι κατασκευάστηκε τον 15ο αιώνα από τον Βασιλιά Γεώργιο Β' του Καχέτι, και περιλάμβανε ένα κάστρο, μία εκκλησία με καμπαναριό και οχυρωματικό τείχος. 
Έναν αιώνα αργότερα, το 1565, ο Βασιλιάς Λέων του Καχέτι κατασκεύασε την Εκκλησία των Αρχαγγέλων. Εκείνη την περίοδο (από το 1466) το Γκρέμι ήταν η πρωτεύουσα του Βασιλείου του Καχέτι και το φρούριο ήταν η ακρόπολη του. Ήταν μία πολυσύχναστη εμπορική πόλη, το κέντρο της πολιτικής, οικονομικής και πολιτιστικής ζωής του Καχέτι, και έδρα της βασιλικής κατοικίας.
Το 1615 η πόλη καταστράφηκε από τα στρατεύματα του Σάχη Αμπάς Α' της Περσίας. Η ερειπωμένη πόλη δεν ανέκτησε ποτέ την παλιά της ευημερία και οι βασιλιάδες του Καχέτι μετέφεραν την πρωτεύουσά τους στο Τελάβι στα μέσα του 17ου αιώνα. 
Τα έτη 1939-1949 και 1963-1967 πραγματοποιήθηκαν αρχαιολογικές ανασκαφές και έρευνες στην αρχαία πόλη, με επικεφαλής τους Α. Μαμουλασβίλι και Π. Ζακαράια αντίστοιχα. Από το 2007 τα μνημεία του Γκρέμι – η Εκκλησία των Αρχαγγέλων και ο βασιλικός πύργος – έχουν συμπεριληφθεί στον Ενδεικτικό Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.
Εθνόσημο της Νορβηγίας

Το εθνόσημο της Νορβηγίας είναι ένα από τα αρχαιότερα στην Ευρώπη. Προέρχεται από το βασιλικό οικόσημο της χώρας. Ο Βασιλιάς Χάακον Δ΄ της Νορβηγίας χρησιμοποίησε ένα θυρεό με λιοντάρι (1217-1263). Η αρχαιότερη μνεία στη χρήση αυτού του οικοσήμου είναι γραμμένη σε έπος του 1220.
Το 1280 ο Ερρίκος Β΄ της Νορβηγίας προσέθεσε το στέμμα και τον αργυρό πέλεκυ στο λιοντάρι. Ο πέλεκυς συμβολίζει το μαρτύριο του Ολάφ Β΄ της Νορβηγίας, του Άγιου, καθώς με το όπλο αυτό σκοτώθηκε ο βασιλιάς στη μάχη του Στίκλεστατ, το 1030.
Το σχέδιο του εθνοσήμου άλλαξε με τον καιρό, ιδίως προς το μήκος του τσεκουριού. Τελικά, το παρόν εθνόσημο εισήχθη το 1937, ωστόσο τροποποιήθηκε ελαφρώς με Βασιλικό Διάταγμα στις 20 Μαΐου 1992. Σήμερα το εν λόγω εθνόσημο χρησιμοποιείται συχνά μαζί με το Βασιλικό εθνόσημο. Από το 1905 το βασιλικό εθνόσημο έχει ένα λιοντάρι και γύρω από αυτό έχει τα σύμβολα του Βασιλικού Νορβηγικού Τάγματος του Αγίου Ολάφ. Ο θυρεός πλαισιώνεται από έναν βασιλικό μανδύα από ερμίνα και στην κορυφή βρίσκεται το Στέμμα της Νορβηγίας.
Α.Π.Ο. Αττικός

Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος "Αττικός" (γνωστός και ως Αττικός Κολωνού) είναι μια από τις ιστορικότερες ομάδες της Αθήνας. Ιδρύθηκε το 1919 στη συνοικία του Κολωνού και έχει αριθμό μητρώου Νο.13 στην ΕΠΟ. Έχει χρώματα πράσινο και λευκό και έμβλημα το τετράφυλλο τριφύλλι. Το 2015-16 αγωνίζεται στην Α΄ κατηγορία (1ος Όμιλος) της ΕΠΣ Αθηνών. Ως έδρα χρησιμοποιεί το γήπεδο της Ακαδημίας Πλάτωνος στον Κολωνό.

Ιστορικά στοιχεία

Ο Αττικός ιδρύθηκε το 1919 με την ονομασία Λένορμαν. Το 1925 η ποδοσφαιρική ομάδα Λένορμαν, έπειτα από Γενική Συνέλευση των μελών της, μετονομάστηκε σε "Αττικός". Ο Αττικός έχει παρουσία ήδη από τα πρώτα πρωταθλήματα της ΕΠΣΑ. Αναφέρεται η συμμετοχή του στο 2ο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών 1924-25 ως "Λένορμαν", στο οποίο τερμάτισε 4ος στον Α΄ όμιλο. Επίσης ήταν μεταξύ των έξι ομάδων που μετείχαν στο πρωτάθλημα 1925-26, ενώ τερμάτισε 4ος με 8 β. (13-19 τέρματα) την περίοδο 1933-34. 
Έχει κατακτήσει δύο φορές το πρωτάθλημα της ΕΠΣΑ, το 1966 και το 1993. Επίσης έχει φτάσει δύο φορές στη φάση των 32 του Κυπέλλου Ελλάδος, τη δεκαετία του '60: στην διοργάνωση του 1964 αποκλείστηκε από το Αιγάλεω, χάνοντας 2-1 εκτός έδρας και στην διοργάνωση του 1967 αποκλείστηκε από τον Φωστήρα, χάνοντας 3-2 εκτός έδρας.

Στις εθνικές κατηγορίες

Το 1966-67 μετείχε ως πρωταθλητής ΕΠΣΑ στο πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής (Α΄ όμιλος), όπου τερμάτισε στην 3η θέση με 43 βαθμούς και 43-16 τέρματα. Έπειτα από την αναδιάρθρωση των κατηγοριών και τις αναγκαστικές συγχωνεύσεις ομάδων, που επέβαλε η δικτατορία το καλοκαίρι του 1967, οι τέσσερις όμιλοι της Γ΄ Εθνικής διαλύθηκαν και η κατηγορία καταργήθηκε, με αποτέλεσμα η ομάδα να βρεθεί την σεζόν 1967-68 ξανά στην Α΄ κατηγορία της ΕΠΣΑ.
Το 1993-94 μετείχε ως πρωταθλητής ΕΠΣΑ στο πρωτάθλημα Δ΄ Εθνικής (3ος όμιλος), όπου τερμάτισε τελευταίος στην 18η θέση και υποβιβάστηκε. Έκτοτε μέχρι και σήμερα, αγωνίζεται μόνιμα στις διοργανώσεις της ΕΠΣΑ. 
Το 2012-13 υποβιβάστηκε στη Β' ΕΠΣΑ και το 2014-15 τερμάτισε στη 2η θέση του Β' ομίλου και έπειτα από μπαράζ με τον Α.Σ. Πετράλωνα κέρδισε την άνοδο στην Α' ΕΠΣΑ. Το 2015-16 υποβιβάστηκε ξανά στη Β' ΕΠΣΑ, όπου αγωνίζεται μέχρι σήμερα.

Γνωστοί ποδοσφαιριστές

Τάκης Λεμονής
Κριστιάν Μπάμπουρας
Μιχάλης Αλεφραγκής
Θωμάς Ζιούλης 
Άγγελος Κόντης
Αλέσιο Τούσα
Ad hoc δίκτυο

Ένα ασύρματο ad hoc δίκτυο (αυτοοργανωμένο δίκτυο ή δίκτυο κατ' απαίτηση) είναι ένας αποκεντρωμένος τύπος ασύρματου δικτύου. Το δίκτυο είναι ad hoc επειδή δε βασίζεται σε κάποια προϋπάρχουσα υποδομή, όπως  δρομολογητές στα  ενσύρματα δίκτυα ή ασύρματα  access points στα διαχειριζόμενα  ασύρματα δίκτυα. Αντίθετα, κάθε κόμβος λαμβάνει μέρος στη δρομολόγηση προωθώντας τα δεδομένα προς τους άλλους κόμβους, κι έτσι ο καθορισμός του ποιοι κόμβοι προωθούν δεδομένα γίνεται δυναμικά με βάση τη συνδεσιμότητα του δικτύου. Πέρα από την κλασική δρομολόγηση, τα ad hoc δίκτυα μπορούν να χρησιμοποιήσουν την υπερχείλιση για να προωθήσουν τα δεδομένα.
Τα πρώτα ασύρματα ad hoc δίκτυα ήταν τα PRNETs (δίκτυα "ραδιοφωνικών πακέτων") από τη δεκαετία του '70, υπό την αιγίδα του DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency) μετά το ALOHAnet project.

Τεχνικές απαιτήσεις

Ένα ασύρματο ad hoc δίκτυο αποτελείται από πολλαπλούς κόμβους, οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους μέσω "ζεύξεων" (links).
Οι ζεύξεις επηρεάζονται από τους πόρους του κόμβου (π.χ. ισχύς  πομπού, υπολογιστική ισχύς,  μνήμη), από τις ιδιότητες συμπεριφοράς (π.χ. αξιοπιστία), καθώς επίσης και από τις ιδιότητες της ζεύξης (π.χ. μήκος ζεύξης, απώλεια σήματος, παρεμβολές, θόρυβος). Δεδομένου ότι οι ζεύξεις μπορεί να συνδέονται και να αποσυνδέονται ανά πάσα στιγμή, ένα λειτουργικό δίκτυο πρέπει να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει αυτή τη δυναμική αναδιάρθρωση, κατά προτίμηση με τρόπο που να είναι έγκαιρη, αποτελεσματική, αξιόπιστη, δυναμική και επεκτάσιμη.
Το δίκτυο θα πρέπει να επιτρέπει σε οποιουσδήποτε δυο κόμβους να επικοινωνούν, διαβιβάζοντας την πληροφορία μέσω άλλων κόμβων. Η χρήση άλλων κόμβων για διαβιβαστικούς σκοπούς είναι γνωστή ως "Συνεργατική Επικοινωνία".
Ένα "μονοπάτι" (path) είναι μια σειρά από ζεύξεις η οποία συνδέει δυο κόμβους. Ποικίλες μέθοδοι δρομολόγησης χρησιμοποιούν ένα ή δυο μονοπάτια μεταξύ δυο κόμβων. Οι μέθοδοι υπερχείλισης χρησιμοποιούν όλα ή τα περισσότερα διαθέσιμα μονοπάτια.

Έλεγχος πρόσβασης μέσου

Στα περισσότερα ασύρματα ad hoc δίκτυα, οι κόμβοι συναγωνίζονται μεταξύ τους για την πρόσβαση στο κοινόχρηστο ασύρματο μέσο, καταλήγοντας συχνά σε συγκρούσεις (παρεμβολές). Η χρήση συνεργατικών ασύρματων επικοινωνιών βελτιώνει την ανοσία σε παρεμβολές, με τον κόμβο-προορισμό να συνδυάζει την αυτοπαρεμβολή μαζί με τις παρεμβολές άλλων κόμβων, για τη βελτίωση της αποκωδικοποίησης του επιθυμητού σήματος.

Προσομοίωση των ασύρματων ad hoc δικτύων

Ένα βασικό πρόβλημα για τα ασύρματα ad hoc δίκτυα είναι η πρόβλεψη της ποικιλίας των πιθανών καταστάσεων που μπορεί να προκύψουν. Ως αποτέλεσμα, η Μοντελοποίηση και η Προσομοίωση χρησιμοποιώντας εκτεταμένη σάρωση παραμέτρων και ανάλυση περιπτώσεων ("what-if") καθίσταται εξαιρετικά σημαντικό υπόδειγμα για χρήση σε ad hoc δίκτυα. Παραδοσιακά εργαλεία Μοντελοποίησης-Προσομοίωσης περιλαμβάνουν τα NS2, το OPNET και το NetSim. Ωστόσο, τα εργαλεία αυτά επικεντρώνονται κυρίως στην προσομοίωση ολόκληρης της στοίβας πρωτοκόλλων του συστήματος. Άν και αυτό μπορεί να είναι σημαντικό για την απόδειξη της εννοιολογικής υλοποίησης των συστημάτων, δεν παύει να υφίσταται η ανάγκη μιας πιο προηγμένης μεθοδολογίας.
Μέτωπο

Δομή

Το οστό του μετώπου είναι το πλακώδες τμήμα του μετωπιαίου οστού. 
Τα αισθητήρια νεύρα του μετώπου συνδέονται με τον οφθαλμικό κλάδο του νεύρου του τριδύμου και με το τραχηλικό πλέγμα και βρίσκονται μέσα στο υποδόριο λίπος. Ο οφθαλμικός κλάδος του νεύρου του τριδύμου, το υπερφυσικό νεύρο, διαιρείται στο τροχιακό χείλος σε δύο μέρη στο μέτωπο. 
Η παροχή αίματος στο μέτωπο γίνεται μέσω του αριστερού και δεξιού υπερκορενωτικού, υπερκροχαλικού και των πρόσθιων διακλαδώσεων της επιφανειακής κροταφικής αρτηρίας.
Doing Their Thing

Τραγούδια

1. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:58

2. Child in Time (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 9:33

3. Wring that Neck (Blackmore, Simper, Lord, Paice) - 6:33

4. Mandrake Root (Blackmore, Evans, Lord) - 5:47
Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου (Πεμόνια Αποκορώνου)

Ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου (Πεμόνια Αποκορώνου). Ο Άγιος Γεώργιος είναι κτισμένος σε πλάτωμα πάνω σε λόφο στα Πεμόνια Αποκορώνου, σ’ ένα μικρό όμορφο χωριό κτισμένο στους πρόποδες των Λευκών Ορέων. Πρόκειται για έναν μονόχωρο, καμαροσκέπαστο ναό, στο εσωτερικό του οποίου διατηρούνται ορισμένες μόνο τοιχογραφίες από τον αρχικό διάκοσμο, όπως η Βάπτιση, η Μεταμόρφωση, η Γέννηση του Χριστού και η Υπαπαντή.
NGC 7769

Ο NGC 7769 είναι σπειροειδής γαλαξίας τύπου (R)SA(rs)b? στον αστερισμό Πηγάσου. Απέχει περίπου 195 εκατομμύρια έτη φωτός από το ηλιακό σύστημα και έχει διάμετρο περίπου 180.000 ετών φωτός. Ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών NGC 7771, μαζί με τουςς NGC 7770 και NGC 7771.
Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 18 Σεπτεμβρίου 1784.
Ένωση Κομμουνιστών της Σερβίας

Η Ένωση Κομμουνιστών της Σερβίας (σερβικά κυριλλικά: Савез комуниста Србије‎, σερβικά: Savez komunista Srbije‎) ήταν Σερβικό κόμμα, παρακλάδι της Ένωσης Κομμουνιστών της Γιουγκοσλαβίας, το μοναδικό νόμιμο κόμμα της Γιουγκοσλαβίας από το 1945 έως το 1990. Ιδρύθηκε το 1941 όταν η χώρα βρισκόταν υπό γερμανική κατοχή. 
Σύμφωνα με το νέο σύνταγμα που επικυρώθηκε το 1974 δόθηκε από το ομοσπονδιακή κόμμα μεγαλύτερη εξουσία στους διάφορους κλάδους του κόμματος σε επίπεδο δημοκρατίας. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς έγινε αρχηγός του κόμματος. Ο Μιλόσεβιτς για να κατευναστεί τους εθνικιστές στη Σερβία μείωσε το επίπεδο αυτονομίας στις αυτόνομες επαρχίες του Κοσόβου και της Βοϊβοντίνας. Αυτή η πολιτική σύξησε τις εθνοτικές εντάσεις με τις άλλες δημοκρατίες και εθνικότητες. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 οι αυξανόμενες εθνοτικές εντάσεις μεταξύ των δημοκρατιών της Γιουγκοσλαβίας οδήγησε στη διάλυση του ομοσπονδιακού κόμματος.
Στις 27 Ιουλίου του 1990, συγχωνεύθηκε με πολλά μικρότερα κόμματα για να σχηματίσουν το Σοσιαλιστικό κόμμα της Σερβίας.
Κατά της ύπαρξής της η Ένωση Κομμουνιστών του Κοσσυφοπεδίου και η Ένωση Κομμουνιστών της Βοϊβοντίνα ήταν με αυτό «αναπόσπαστο τμήμα».
Φωσφορικό οξύ

Το φωσφορικό οξύ είναι ένα ανόργανο οξύ με χημικό τύπο . Το οξύ αυτό είναι ιδιαίτερα δραστικό και παράγεται με αντίδραση του νερού  με οξείδιο του φωσφόρου . Το φωσφορικό οξύ διαλύεται στο νερό παράγοντας κατιόντα υδρογόνου  και φωσφορικές ρίζες , ενώ αντιδρά με βάσεις παράγοντας φωσφορικά άλατα.
Ο κωδικός του φωσφορικού οξέος στον ευρωπαϊκό κώδικα τροφίμων και συντηρητικών είναι Ε338.
Οι φωσφορικές ρίζες συμμετέχουν στη σύσταση του δεοξυριβονουκλεϊκού οξέος (DNA) στη σύνδεση των νουκλεοτιδίων. Αποτελεί συστατικό φρούτων και λαχανικών, ενώ χρησιμεύει στον οργανισμό ως αντιοξειδωτικό και δεσμευτικό μετάλλων. Επίσης, είναι συστατικό μερικών συγκολλητικών ουσιών.
Δημήτριος Θέμελης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1772-1774 στην Πάτμο, όπου έκανε και τις πρώτες του σπουδές για να τις συνεχίσει στην Κωνσταντινούπολη και όταν τις τελείωσε μετέβη στην Μολδαβία, όπου δίδασκε κατ' οίκον. Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία από τον Παπαφλέσσα, και είχε τον βαθμό του Απόστολου, γι' αυτό άλλωστε γύρισε όλα σχεδόν τα νησιά του Αιγαίου και μέρη της Μικράς Ασίας για να ξεσηκώσει τον λαό. Όμως, προδόθηκε σε κάποιο σημείο από τον Μητροπολίτη και δημογέροντες της Σμύρνης και, όπως αναφέρει ο Ι. Φιλήμων, «εβιάσθη να περιορισθή εις την Πάτμον μέχρι της κινήσεως των όπλων», αφού οι Οθωμανοί τον καταδίκασαν σε θάνατο για αυτές του τις ενέργειες. 
Στις 12 Απριλίου του 1821, δύο ημέρες μετά τον απαγχονισμό του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Γρηγορίου Ε', ύψωσε μαζί με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόφιλο Παγκώστα, στη Χώρα της Πάτμου, τη σημαία της Επαναστάσεως. Πήρε μέρος στην Άλωση της Τριπολιτσάς και σε πολλές ναυτικές επιδρομές. Είχε χρηματίσει προεστός μέλος του Βουλευτικού και πληρεξούσιος της Πάτμου στην Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους, το 1823.   
Την 12η  Μαρτίου 1825 διορίζεται από το Εκτελεστικό Σώμα ως μέλος της τριμελούς προσωρινής επιτροπής συναποτελούμενης και από τους Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλο (πρόεδρο) και Γεώργιο Καναβό, με σκοπό την διεύθυνση των πολεμικών και πολιτικών πραγμάτων της Δυτικής Ελλάδος. Η τριμελής επιτροπή έφτασε στο Μεσολόγγι στις 12 Απριλίου, πριν την έναρξη της Τρίτης πολιορκίας του Μεσολογγίου.   
Πέθανε στις 26 Μαρτίου 1826 κατά την διάρκεια της πολιορκίας, από τραυματισμό που υπέστη κοντά στο τείχος του Μεσολογγίου. Προτομή του υπάρχει στον Κήπο των Ηρώων. Προς τιμήν του, οδοί που φέρουν το όνομά του βρίσκονται στην Αθήνα (μία μικρή οδός κάθετη στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας), στο Μεσολόγγι, στην πόλη της Ρόδου, στην Λευκωσία και αλλού.   
Γιος του ήταν ο επίσης αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, Ιωάννης Θέμελης.
Βούνιον το βολβοκάστανον

Ετυμολογία

Τα τοπικά ονόματα για αυτό το μπαχαρικό είναι: Στα Χίντι, kala zeera (μαύρο κύμινο) ή shahi zeera (αυτοκρατορικό κύμινο), στα Ούρντου, سیاہ زیرہ (syah zirah, «μαύρο κύμινο»), کالا زیرہ (kaala zirah, «μαύρο κύμινο») και زيره كوهی (zirah kuhi, «κύμινο βουνού/άγριο»), στα Περσικά زيره كوهی (zireh kuhi, «άγριο ​​κύμινο») και στα Τατζίκ, сиёх дона (siyoh dona, «μαύρος σπόρος») και στα Μαλαγιάλαμ, «സഹജീരകം».
Ο συνήθης χρησιμοποιούμενος όρος στα Χίντι shahi zeera, πιθανόν να είναι μια στρέβλωση του syahi (μαύρο στα Περσικά) zeera. Ωστόσο, στην Ινδουστανική γλώσσα, ο όρος syahi επίσης σημαίνει «μελανωμένο μαύρο». Στη Βεγγαλική, kalo zeera επίσης σημαίνει μαύρο κύμινο, αλλά αναφέρεται στη νιγέλα, το (Μελάνθιον το ήμερον, (Nigella sativa)), όχι στο Βούνιον το βολβοκάστανον (Bunium bulbocastanum). Η νιγκέλλα χρησιμοποιείται ευρέως ως καρύκευμα στη Βεγγαλική κουζίνα, ενώ το Β. το βολβοκάστανον είναι σπάνιο.

Ανάπτυξη

Το φυτό φύεται άγριο σε ένα ευρύ φάσμα από την νοτιοανατολική Ευρώπη ανατολικά προς τη νότια Ασία. Φτάνει σε ύψος, περίπου 60 εκατοστά (24 in) και σε πλάτος τα 25 εκατοστά (9,8 in), φέρει δε κροσσώδη φύλλα και ερμαφρόδιτα άνθη· τα οποία επικονιάζονται από έντομα και αυτογονιμοποιούνται. Τα φυτά από τα οποία μπορεί κανείς να συλλέξει Kala Zeera είναι στην περιοχή του υψηλότερου υψομέτρου του τομέα Drass και Kargil στην περιοχή Leh και σε ορισμένα μέρη επίσης του Spiti. Τα φυτά δεν είναι περισσότερο από ένα μέτρο σε ύψος και περίπου 60 εκατοστά σε πλάτος.

Χρήσεις τροφίμων

Ο θάμνος φέρει μικρού μεγέθους σπόρους και μπορεί κανείς να τους αποσπάσει μόλις το φυτό / θάμνος είναι πολύ ξηρό. Ο κάθε θάμνος δεν παράγει περισσότερα από 5-8 γραμμάρια Zeera, συμβάλλοντας έτσι στην υψηλή τιμή των 2 δολαρίων ΗΠΑ ανά 10 γρ. (τιμή του 1987).
Η μικρή στρογγυλεμένη κύρια ρίζα (taproot) είναι βρώσιμη είτε ωμή, είτε μαγειρεμένη και λέγεται ότι έχει τη γεύση του γλυκού κάστανου. Το φύλλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βότανο ή ως γαρνιτούρα παρομοίως με το μαϊντανό.
Οι σπόροι αποτιμώνται ως γαρνιτούρα υψηλής αξίας, σε πολύ ιδιαίτερα Ινδικά πιάτα και δεν θα πρέπει να αλεστούν, καθότι έτσι θα μειωθεί η γεύση τους.
Μουσείο Χαλασμένων Σχέσεων

Ιστορικά στοιχεία

Το μουσείο ιδρύθηκε από δύο καλλιτέχνες του Ζάγκρεμπ, την παραγωγό ταινιών Ολίνκα Βίστιτσα και τον γλύπτη Ντράζεν Γκρουμπίσιτς. Μετά την διάλυση της τετραετούς ερωτικής σχέσης τους, το 2003, οι δύο τους αστειευόμενοι ανέφεραν την ιδέα για τη δημιουργία ενός μουσείου για τη στέγαση των προσωπικών τους αντικειμένων. Τρία χρόνια αργότερα, ο Γκρουμπίσιτς ήρθε σε επαφή με την Βίστιτσα, αυτή τη φορά για την υλοποίηση αυτής της ιδέας. Η συλλογή γεννήθηκε όταν εκείνοι ζήτησαν από τους φίλους τους να δωρίσουν αντικείμενα που κράτησαν μετά από τους χωρισμούς τους. Το 2006 δημοσιοποιήθηκε για πρώτη φορά η συλλογή, στη Γλυπτοθήκη του Ζάγκρεμπ, ως μέρος της 41ης έκθεσης «Ζάγκρεμπ Σάλον».
Στα χρόνια που ακολούθησαν, η συλλογή πήγε σε μια παγκόσμια περιοδεία, που περιλάμβανε την Αργεντινή, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, τη Γερμανία, τα Σκόπια, τις Φιλιππίνες, τη Σερβία, τη Σιγκαπούρη, τη Σλοβενία, τη Νότια Αφρική, την Τουρκία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μεταξύ του 2006 και του 2010, η συλλογή θεάθηκε από περισσότερους από 200.000 επισκέπτες. Στην πορεία, συγκέντρωσε νέα στοιχεία, τα οποία δώρισαν σε αυτή απλοί πολίτες. Περισσότερα από 30 αντικείμενα δωρίθηκαν από τους Βερολινέζους, κατά τη διάρκεια έκθεσης στην πόλη αυτή, το 2007.
Εν τω μεταξύ, μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες να ευαισθητοποιηθεί το υπουργείο πολιτισμού της Κροατίας για την εξεύρεση μιας προσωρινής θέσης για το μουσείο, η Βίστιτσα και ο Γκρουμπίσιτς αποφάσισαν να επενδύσουν μόνοι τους σε ένα χώρο 300 τετραγωνικών μέτρων στην Άνω Πόλη του Ζάγκρεμπ, ιδρύοντας έτσι το πρώτο ιδιόκτητο μουσείο της πόλης. Το μουσείο, που άνοιξε τις πύλες του τον Οκτώβριο του 2010, αποδείχθηκε δημοφιλές, κυρίως στους ξένους τουρίστες, όχι μόνο εξαιτίας του αντικειμένου του, αλλά και για το γεγονός ότι παραμένει ανοικτό επτά ημέρες την εβδομάδα, σε αντίθεση με άλλα μουσεία της πόλης.
Τον Μάιο του 2011, το Μουσείο Χαλασμένων Σχέσεων έλαβε το βραβείο Κένεθ Χάντσον από το Ευρωπαϊκό Μουσειακό Φόρουμ (EMF). Η κριτική επιτροπή, παραχώρησε το βραβείο, σημειώνοντας ότι το απονέμει σε «ένα μουσείο, πρόσωπο, έργο ή ομάδα ανθρώπων, που έχουν αποδείξει την πιο ασυνήθιστη τόλμη και, ίσως, το πιο αμφιλεγόμενο επίτευγμα που προκαλεί τις κοινές αντιλήψεις για το ρόλο των μουσείων στην κοινωνία».
Νίκος Κατσαλίδας

Σπουδές και επαγγελματική σταδιοδρομία

Ο Κατσαλίδας γεννήθηκε το 1949 στο χωριό Άνω Λεσινίτσα των Αγίων Σαράντα της Αλβανίας από οικογένεια Ελλήνων. Πατέρας του ήταν ο λαογράφος Γρηγόρης Κατσαλίδας, ο οποίος υπέστη διώξεις κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής περιόδου. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Μπεράτι όπου γνώρισε τον Ισμαήλ Κανταρέ με τον οποίο συνδέθηκε φιλικά και στη συνέχεια σπούδασε φιλολογία στο πανεπιστήμιο των Τιράνων. Υπηρέτησε ως καθηγητής φιλολογίας και μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος διετέλεσε λογοτεχνικός συντάκτης σε έντυπα της ελληνικής μειονότητας της Αλβανίας. Αργότερα εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα.

Παρουσία στη λογοτεχνία

Ο Κατσαλίδας θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους και παραγωγικότερους λογοτέχνες της ελληνικής μειονότητας με έργο που περιλαμβάνει ποιήματα, δοκίμια και πεζά και που απευθύνεται τόσο στο ελληνικό όσο και στο αλβανικό κοινό. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα με ποιήματα γραμμένα στα αλβανικά ενώ κατά τα επόμενα χρόνια έγγραψε και στην ελληνική γλώσσα. Στο ενεργητικό του περιλαμβάνονται τριάντα ποιητικές συλλογές, ένα μυθιστόρημα και μια συλλογή διηγημάτων. Παράλληλα θεωρείται σημαντικός μεταφραστής καθώς έχει μεταφράσει στα αλβανικά, έργα λογοτεχνών όπως ο Ελύτης, ο Σεφέρης, ο Ρίτσος, η Δημουλά, ο Μόντης, ο Κουμανταρέας, ο Εγγονόπουλος κλπ.
Για την προσφορά του στα γράμματα έχει τιμηθεί με το βαλκανικό βραβείο "Αίμος" (Σόφια, 2001) και με την "Ασημένια πένα" του Υπουργείου Πολιτισμού της Αλβανίας ενώ το 2012 έλαβε από τον πρόεδρο της Αλβανικής Δημοκρατίας, Μπαμίρ Τόπι τον τίτλο του "Μεγάλου καλλιτέχνη". Ο Κατσαλίδας αποτελεί μέλος διαφόρων λογοτεχνικών ενώσεων και σωματείων.

Πολιτική

Ο Κατσαλίδας υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ελληνικής μειονοτικής οργάνωσης "Ομόνοια". Την περίοδο 2001/2002 διετέλεσε, έπειτα από πρόταση της Ομόνοιας και του ΚΕΑΔ, υπουργός Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ενώ από το 2004 ως το 2008 υπηρέτησε ως διπλωμάτης και μορφωτικός σύμβουλος στην αλβανική πρεσβεία της Αθήνας.