Γιοάν Ντινίζ

Σταδιοδρομία

Ο Ντινίζ απέκτησε την πρώτη του διάκριση σε μεγάλη διοργάνωση στα 28 του χρόνια, όταν κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στον αγώνα βάδην των 50 km στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Στίβου του 2006, σημειώνοντας ατομικό ρεκόρ με 3.41.39. Επανέλαβε τον θρίαμβό του στους αγώνες του 2010 με νέο ατομικό ρεκόρ (3.40.37).
Το 2007 ο Ντινίζ κέρδισε τα 20 km το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Βάδην στην Αγγλία σημειώνοντας νέο ρεκόρ Γαλλίας, 1.18.58. Στη συνέχεια ήρθε δεύτερος στον αγώνα των 50 km του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Στίβου 2007.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο, στον αγώνα βάδην των 50 km, που έγινε μία ημέρα με πολλή υγρασία, ο Ντινίζ υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει γύρω στο τριακοστό χιλιόμετρο εξαιτίας πόνων στην κοιλιά και στον μηρό.
Το 2009 πέτυχε την καλύτερη επίδοση του έτους στα 50 km βάδην με 3.38.45 και δύο χρόνια αργότερα, στις 12 Μαρτίου 2011, αγωνιζόμενος στη Ρενς της Γαλλίας, πέτυχε το παγκόσμιο ρεκόρ στο αγώνισμα αυτό εντός σταδίου με 3:35:27 συντρίβοντας την προηγούμενη επίδοση του Τιερύ Τουταίν από το 1996, με διαφορά 5 λεπτών και 31 δευτερολέπτων.
Ωστόσο, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2011 ο Ντινίζ ακυρώθηκε στον αγώνα των 50 km δεχόμενος τρεις κόκκινες κάρτες.
Ο αθλητής βελτίωσε το ατομικό του ρεκόρ στα 20 km βάδην σε δημόσια οδό με 1.17.43 στον αγώνα στη μνήμη του Μάριο Αλμπιζέττι (Λουγκάνο) τον Μάρτιο του 2012, ερχόμενος δεύτερος πίσω από τον Ιταλό Άλεξ Σβάτσερ.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 ο Ντινίζ ακυρώθηκε στον αγώνα των 50 km βάδην αμέσως μετά τον τερματισμό του στην όγδοη θέση, με τη δικαιολογία ότι είχε πάρει ένα μπουκαλάκι νερό στο 38ο χιλιόμετρο έξω από τη ζώνη που προβλεπόταν για τον σκοπό αυτό.
Στους Πανευρωπαϊκούς του 2014 στη Ζυρίχη ο Ντινίζ σημείωσε το νέο παγκόσμιο ρεκόρ, που υφίσταται μέχρι σήμερα, στον αγώνα των 50 km βάδην σε δημόσια οδό με 3.32.33, χρόνο κατά 1 λεπτό και 41 δευτερόλεπτα μικρότερο από την προηγούμενη παγκόσμια επίδοση του Ρώσου Ντένις Νιζεγκορόντοφ. Αυτή την επίδοση την πέτυχε ο Γάλλος αθλητής παρά το γεγονός ότι είχε σταματήσει για να ζητήσει μία σημαία της Πορτογαλίας για να κυματίσει στη μνήμη της Πορτογαλίδας γιαγιάς του (που είχε μόλις πεθάνει) μερικές εκατοντάδες μέτρα πριν τη γραμμή του τερματισμού.
Στο εθνικό πρωτάθλημα βάδην της Γαλλίας του 2015, στην Αρλ, στις 8 Μαρτίου, ο Ντινίζ σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ στα 20 χιλιόμετρα βάδην με 1.17.02, αλλά το ρεκόρ αυτό κράτησε μόλις μία εβδομάδα: προτού προλάβει να καταγραφεί ως επίσημο, καταρρίφθηκε από τον Γιουσούκε Σουζούκι.
Τον Ιούλιο του 2015 ο Ντινίζ ανεκοίνωσε την απόσυρση της συμμετοχής του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου το έτους εκείνου εξαιτίας επίμονου πόνου στον βουβωνικό σύνδεσμο, που θα οδηγούσε σε εγχείρηση.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 ο Ντινίζ προπορευόταν στον αγώνα βάδην των 50 km, αλλά εξαιτίας γαστρεντερολογικών προβλημάτων λιποθύμησε αρκετές φορές κατά τη διάρκειά του. Παρά το γεγονός αυτό, μπόρεσε να τερματίσει στην 8η θέση, 6 λεπτά μετά τον νικητή.
Το 2017 μπόρεσε να κερδίσει τον πρώτο του τίτλο παγκόσμιου πρωταθλητή, νικώντας στον αγώνα των 50 χιλιομέτρων στο Λονδίνο με τον δεύτερο καλύτερο χρόνο όλων των εποχών (πίσω από το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ): 3 ώρες 33 λεπτά και 11 δευτερόλεπτα, τερματίζοντας 8 λεπτά πριν από τους δύο Ιάπωνες ανταγωνιστές του, που είναι η μεγαλύτερη διαφορά νίκης που επιτεύχθηκε ποτέ.