google/wiki40b huggingface dataset:
Γκαμπριέλα Τσβετάνοβα

Καριέρα

Η  Γκαμπριέλα Τσβετάνοβα έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της ΤΣ.Σ.Κ.Α. Σόφιας, στις οποίες εισήχθη το 2002 σε ηλικία μόλις 11 ετών. Στην ομάδα της Σόφιας παρέμεινε μέχρι το 2011 με εξαίρεση ένα σύντομο πέρασμα από την επίσης βουλγαρική Λέφσκι Σόφιας (Σικόνκο) το 2009. Κατά τη διάρκεια της 9ετούς παρουσίας της στην ΤΣ.Σ.Κ.Α. Σόφιας κατέκτησε τρία πρωταθλήματα και τρία κύπελλα Βουλγαρίας τα έτη 2008, 2010 και 2011.
Το 2011 άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα της στη Βουλγαρία και ταξίδεψε στη γειτονικη Ρουμανία για λογαριασμό της Κ.Σ. Τίργκου Μούρες της ομώνυμης πόλης, στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια.
Το 2014 ήρθε στην Ελλάδα και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Πανναξιακό, με τον οποίο κατέκτησε την 3η θέση του Πρωταθλήματος Ελλάδας 2014-15, αναδείχθηκε καλύτερη διαγώνιος του Πρωταθλήματος και επίσης έφτασε μέχρι τους ημιτελικούς του Κυπέλλου Ελλάδας της ίδιας χρονιάς.
Το Καλοκαίρι του 2015 παίρνει το πλοίο από την Νάξο για τον Πειραιά, εντασσόμενη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο κατέκτησε τόσο το Πρωτάθλημα όσο και το Κύπελλο Ελλάδας της περιόδου 2015-16.
Το 2016 η Γκαμπριέλα Τσβετάνοβα επιστρέφει στην πατρίδα της και αποτελεί στέλεχος της ανερχόμενης δύναμης της βουλγαρικής γυναικείας πετοσφαίρισης Μαρίτσα Φιλιππούπολης (Πλόβντιβ), με τα χρώματα της οποίας κατέκτησε το Κύπελλο Βουλγαρίας το 2016.

Διεθνείς συμμετοχές

Η Γκαμπριέλα Τσβετάνοβα από το 2008 αποτέλεσε μέλος της Εθνικής Κορασίδων της Βουλγαρίας και το 2010 χρήστηκε διεθνής με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης Γυναικών της πατρίδας της, με την οποία έχει πραγματοποιήσει πολλές συμμετοχές σε αγώνες της Ευρωπαϊκής Λίγκας, Παγκόσμιων και Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων καθώς και προκριματικών των Ολυμπιακών Αγώνων.
Γιέβα Μπουσμινά

Καριέρα

Η Γιέβα ξεκίνησε την καριέρα της πηγαίνοντας στο ουκρανικό ριάλιτι <<Фабрика зірок>>. Αργότερα έγινε σολίστ στο ρωσο-ουκρανικό συγκρότημα «ВИА Гра» (2010-2013).

Star Factory: Ρωσία-Ουκρανία

Παρουσιαστής: Ντμίτρι Σέπελεφ

Μέλη σε λίστα

Έρικα Γκέρτσεκ 
 (2013-σήμερα) 
 Μίσα Ρομάνοβα 
 (2013-σήμερα) 
 Αναστασία Κοζεβνίκοβα 
 (2013-σήμερα)
Αλιόνα Βίνιτσκαγια
 (2000-2003)
Ναντιέζντα Γκρανόφσκαγια
 (2000-2002)
(2002-2006)
(2009-2011)
Τετιάνα Νάϊνικ
 (2002)
Άννα Σεντοκόβα 
(2002-2004)
Βέρα Μπρέζνιεβα
 (2003-2007)
Σβiτλάνα Λομπόντα 
(2004) 
Αλμπίνα Τζαναμπάγεβα
 (2004-2012) 
Χριστίνα Κοτς-Γότλιπ
(2006) 
Όλγα Ρομανόφσκαγια
(2006-2007)
Μεσέντα Μπαγκαουντίνοβα
 (2007-2009) 
Τατιάνα Κοτόβα
 (2008-2010) 
Σάντα Δημόπουλος
 (2011-2012) 
Γιέβα Μπουσμινά
(2010-2012).

Προσωπική Ζωή

Η Γιέβα Μπουσμινά έκανε την πρώτη της κόρη με Ουκρανό πολιτικό, η κόρη της ονομάζεται Εντίτα.
Κώστας Τσολάκης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1923 στην Επανωμή Θεσσαλονίκης, μεγάλωσε στον Πειραιά και τελικά επέστρεψε στην Θεσσαλονίκη.
Έγινε μέλος του ΚΚΕ το 1942 και τον Φεβρουάριο του 1943 πέρασε στις γραμμές του ΕΛΑΣ, αφού πρώτα φοίτησε στη Σχολή Αξιωματικών που είχε δημιουργήσει ο ΕΛΑΣ στη Ρεντίνα Θεσσαλονίκης. Έδρασε αρχικά στο βουνό Πάικο και έπειτα συμμετείχε στις σφοδρές μάχες που έδωσε ο ΕΛΑΣ το 1944 στην Μακεδονία, εναντίον Γερμανών, Βουλγάρων και μελών της ΠΑΟ. Όταν υπογράφτηκε η Συμφωνία της Βάρκιζας, τον Φεβρουάριο του 1945, ήταν διοικητής λόχου του ΕΛΑΣ.
Στον Εμφύλιο, πολέμησε ως αξιωματικός του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), με το ψευδώνυμο Γιάννος. Διατέλεσε πολιτικός επίτροπος και διοικητής τάγματος, και απέκτησε τον βαθμό του ταγματάρχη Πεζικού του ΔΣΕ. Πήρε μέρος στις τελικές μάχες του Γράμμου και του Βίτσι, όπου τραυματίστηκε σοβαρά. Μετά την ήττα του ΔΣΕ και του ΚΚΕ, έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας στην Σοβιετική Ένωση. 
Εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ το 1961 στο 8ο Συνέδριο που διεξήχθη στην Τσεχοσλοβακία, επί ηγεσίας Κώστα Κολιγιάννη. Στη συνέχεια εκλέχθηκε αναπληρωματικό μέλος του Πολιτικού Γραφείου το 1969 και τελικά τακτικό μέλος το 1972, την χρονιά που γενικός γραμματέας του ΚΚΕ ανέλαβε ο Χαρίλαος Φλωράκης. Γύρισε πίσω στην Ελλάδα το 1975, μετά από αμνηστία.
Επί ηγεσίας Φλωράκη, ο Τσολάκης ανήκε στον στενό καθοδηγητικό κύκλο του ΚΚΕ, και του είχε ανατεθεί η διεύθυνση της «Επαγρύπνησης», που ήταν η υπηρεσία ασφαλείας του ΚΚΕ, υπεύθυνη για την συλλογή πληροφοριών αλλά και για τον εντοπισμό πρακτόρων των κρατικών μυστικών υπηρεσιών στο εσωτερικό του Κόμματος. Οι δεξιές εφημερίδες («Ελεύθερος Τύπος», «Βραδυνή», «Ακρόπολις») ανέφεραν κατά καιρούς ότι ο Τσολάκης ήταν πράκτορας της σοβιετικής Κα - Γκε - Μπε, η οποία και τον είχε εκπαιδεύσει σε θέματα κατασκοπείας την περίοδο που ζούσε ως πολιτικός πρόσφυγας στην Σοβιετική Ένωση. Τίποτα δεν αποδείχτηκε, ενώ η επίσημη θέση του ΚΚΕ ήταν ότι η «Επαγρύπνηση» δεν υπήρχε.
Ένα παράδειγμα της δράσης του Τσολάκη αναφέρει ο Νίκος Μπίστης, που αναγκάστηκε να φύγει από την ΚΝΕ όταν ο Τσολάκης τον φώναξε στο γραφείο του και τον επέπληξε για συνάντηση την οποία ο Μπίστης είχε την προηγούμενη μέρα με τον Λεωνίδα Κύρκο, την οποία νόμιζε ότι είχε καταφέρει να κρατήσει μυστική.
Ο Τσολάκης παρέμεινε μέλος του Πολιτικού Γραφείου μέχρι το 1991. Πέθανε στις 12 Μαρτίου 1995, σε ηλικία 72 ετών. Σε επετειακό άρθρο του το 1998, τρία χρόνια μετά τον θάνατό του Τσολάκη, ο «Ριζοσπάστης» έγραψε ότι ο Τσολάκης υπήρξε:  
«Πιστός και αταλάντευτος στις αρχές του Κόμματος, διακρίθηκε για τις οργανωτικές του ικανότητες, την καθαρή σκέψη και κρίση του και την αποφασιστική στάση του απέναντι σε κάθε είδους αποστασία από τις γραμμές του ταξικού αγώνα, κάτω απ' οποιεσδήποτε συνθήκες, ακόμη και τις πιο αντίξοες».
Χρυσόστομος Μαντζαβίνος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968. Τελείωσε τη Γερμανική Σχολή Αθηνών και σπούδασε Οικονομικά στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών στο οποίο εισήχθη πρώτος και αποφοίτησε με άριστα. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία με υποτροφία της Γερμανικής Υπηρεσίας Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD)  και αναγορεύτηκε διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Τυβίγγης (Tübingen) το 1992. Κατόπιν δίδαξε ως Βοηθός (Wissenschaftlicher Assistent,  C1) στην Έδρα Οικονομικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ (Freiburg i.Br.) όπου εκπόνησε διατριβή επί υφηγεσία και αναγορεύτηκε Υφηγητής του Πανεπιστημίου του Μπαϊρόιτ (Bayreuth) το 1999. Διετέλεσε Επισκέπτης Επίκουρος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ (Stanford) το ακαδημαϊκό έτος 2000-2001  και για τρία χρόνια, από το 2001 έως το 2004, Επικεφαλής Ερευνητής στο Ινστιτούτου Μαξ Πλάνκ της Βόννης (Max-Planck-Institut zur Erforschung von Gemeinschaftsgütern). Εκπόνησε δεύτερη διδακτορική διατριβή και αναγορεύτηκε διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Τυβίγγης το 2004. Διετέλεσε Επισκέπτης Ερευνητής στο Τμήμα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ (Harvard) το εαρινό εξάμηνο του 2014 και αναγορεύτηκε Τακτικός Καθηγητής Οικονομικών και Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Witten/Herdecke το 2004, όπου και παρέμεινε ως κάτοχος της Ομώνυμης Έδρας μέχρι την εκλογή του ως Τακτικού Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 2010. Έχει επίσης διατελέσει επισκέπτης ερευνητής στο Μaison des Sciences de l`Homme στο Παρίσι δύο φορές, το εαρινό εξάμηνο 2006 και το χειμερινό εξάμηνο 2008/2009, στο University Center for Human Values του Πανεπιστημίου Princeton (2013) καθώς και σε σειρά άλλων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.
Αγία Γαλήνη Ρεθύμνης

Ονομασία

Σχετικά με την προέλευση της ονομασίας του χωριού, η παράδοση αναφέρει πως κάποια βυζαντινή πριγκίπισσα, ή Βασίλισσα, παραπλέοντας την περιοχή σε μεγάλη θαλασσοταραχή κατόπιν προσευχής της η θάλασσα γαλήνεψε και το πλοίο της αγκυροβόλησε στην έναντι ακτή όπου εξερχόμενη εκείνη διέταξε την οικοδόμηση ναού προς τιμή της Παναγίας της επονομαζόμενης Γαλήνης. Η παράδοση αυτή φέρεται καταφανώς ως αντιγραφή εκείνης της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής.
 
Η ιστορική όμως αλήθεια πρέπει να σχετίζεται με την Μονή του Γαλήνου Χριστού, που κατά τη μαρτυρία του Ιωσήφ του Βρυεννίου, υπήρχε στη περιοχή. Ανεξάρτητα όμως αυτών και από πλευράς καιρικών συνθηκών γενικά ο όρμος και η θαλάσσια περιοχή της Αγίας Γαλήνης είναι σχεδόν «αεί γαλήνη».

Γεωγραφία

Η Αγία Γαλήνη είναι μεγάλο παραθαλάσσιο χωριό, που καταλαμβάνει το απώτατο ΝΑ. άκρο του νομού Ρεθύμνης, στο Λιβυκό πέλαγος. Βρίσκεται στα όρια με το νομό Ηρακλείου, κτισμένη αμφιθεατρικά επί της ανατολικής πλευράς βραχώδους άκρας, διαθέτοντας έτσι εξαιρετικό περιβάλλον και θαυμάσιο κλίμα. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 11,812 χμ² και μέσο σταθμικό υψόμετρο 25 (20 ο οικισμός). Απέχει από το Ρέθυμνο 55 χλμ. και από το Ηράκλειο περίπου 68 χλμ.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγίας Γαλήνης έχει ως εξής: κάτοικοι 457 (1961), 492/528 (κ.) (1971),  1041 (κ.) (1991), 1260/1273 (κ.) (2001), 604/632 (κ.) (2011) (κ = κοινότητα)

Ιστορία

Η Αγία Γαλήνη είναι κτισμένη πάνω στα ερείπια της αρχαίας πόλης Σουλίας, ή Σουλίνας που άκμασε μέχρι τον 6ο αιώνα μ.Χ. και που αποτελούσε το επίνειο της αρχαίας Συβρίτου, ή Σουβριτίας. Στη νεότερη εποχή φέρεται να κατοικήθηκε λίγο πριν την Κρητική επανάσταση του 1888 για εμπορικούς λόγους με παράλληλη αγροτική και κτηνοτροφική ανάπτυξη της γύρω περιοχής.

Ασχολίες κατοίκων

Οι κάτοικοι της Αγίας Γαλήνης ασχολούνται σήμερα με την γεωργία, ειδικότερα την ελαιοκαλλιέργεια, την αλιεία και βεβαίως με τον τουρισμό που έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερα κατά τις τελευταίες δεκαετίες με ανεγέρσεις ξενοδοχειακών μονάδων και ενοικιαζομένων δωματίων. Για την πληρέστερη ασφάλεια του όρμου έχει κατασκευαστεί μεγάλος σχετικά λιμενοβραχίονας που κάμπτεται προς ανατολάς παρέχοντας ασφάλεια κυρίως στους νότιους και νοτιοδυτικούς ανέμους, δημιουργώντας έτσι υπήνεμο αλιευτικό καταφύγιο.

Εκκλησιαστική υπαγωγή

Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στους Αγίους 4 Μάρτυρες. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Β΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων, της Εκκλησίας της Κρήτης.
Πρόεδρος της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Η ζωή είναι ωραία με τα μάτια κλειστά

Πλοκή

Στην Ισπανία του 1966 ο Αντόνιο (Χαβιέ Κάμαρα), ένας δάσκαλος αγγλικών, όντας μεγάλος θαυμαστής του Τζον Λένον, συνηθίζει να διδάσκει Αγγλικά στους μαθητές του μέσω των στίχων των τραγουδιών των Μπιτλς. Όταν πληροφορείται ότι ο Λένον βρίσκεται στην Ισπανία για τα γυρίσματα της ταινίας How I Won the War, σε σκηνοθεσία του Ρίτσαρντ Λέστερ, αποφασίζει να ξεκινήσει ένα οδικό ταξίδι με προορισμό την Αλμερία και στόχο να τον συναντήσει από κοντά. Στο δρόμο θα συναντήσει την Μπελέν (Ναταλία ντε Μολίνα) ένα νεαρό κορίτσι τριών μηνών έγκυος, και τον Χουάνχο (Φρανσέσκ Κολομέρ), ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι που το έσκασε από το σπίτι του εξαιτίας του άκρως καταπιεστικού πατέρα του. Οι τρεις τους θα συνεχίσουν μαζί το ταξίδι και χαμένοι στην αναζήτηση του Λένον θα ανακαλύψουν τελικά ο καθένας το όνειρο του.
Βαμβακού Λακωνίας

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Η Βαμβακού είναι ορεινό χωριό κτισμένο σε υψόμετρο 900 μέτρων στις πλαγιές του Πάρνωνα, στα ΒΑ της Σπάρτης. Χτίστηκε κατά τα μέσα του 15ου αιώνα και αρχικά ονομαζόταν Παληοχώρα. Σχετικά με τη σημερινή της ονομασία, η οποία καθιερώθηκε στα τέλη του 17ου αιώνα, υπάρχουν διάφορες εκδοχές με τις κυριότερες να σχετίζονται με μια γυναίκα ονόματι Βαμβακιά που εγκαταστάθηκε στην περιοχή ερχόμενη από τον Μυστρά ή με την καλλιέργεια βαμβακιού.
Από τον 18ο μέχρι και τον 19ο αιώνα υπήρξε έδρα επισκοπής, ενώ οι κάτοικοί της ήταν όλοι Έλληνες, με την εξαίρεση μερικών Οθωμανών δημοσίων υπαλλήλων. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, οι κάτοικοι της Βαμβακού, με επικεφαλής τον επίσκοπο Θεοδώρητο Βρεσθένης, συμμετείχαν ενεργά σε διάφορες πολεμικές επιχειρήσεις, όπως π.χ. στις μάχες της Βλαχοκερασιάς, του Βαλτετσίου, των Δολιανών, στην πολιορκία της Τριπολιτσάς και στην άμυνα της Ακρόπολης. Το 1826, η Βαμβακού καταστράφηκε από τον αιγυπτακό στρατό του Ιμπραήμ πασά που είχε εισβάλει στην Πελοπόννησο.
Μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, ο οικισμός διέθετε κατά το 1840 σχολείο που το 1853 αριθμούσε 208 μαθητές, ενώ το 1901 ξεκίνησε να λειτουργεί το τοπικό παρθεναγωγείο. Στις αρχές του 20ού αιώνα γνώρισε ιδιαίτερη ανάπτυξη, η οποία οφειλόταν στη δράση του τοπικού συνεταιρισμού αλληλοβοήθειας, ο οποίος λάμβανε σημαντική ενίσχυση από κατοίκους που ζούσαν στο εξωτερικό. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο πληθυσμός του χωριού συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ. Τον Οκτώβριο του 1946, μετά από δύο ταυτόχρονες συμπλοκές ανάμεσα σε αντάρτες του ΔΣΕ και ένοπλους παρακρατικούς στη Βαμβακού και τη γειτονική Βαρβίτσα, οι δεύτεροι (προέρχονταν κυρίως από τη Μάνη και υπάγονταν στην οργάνωση του Πάνου Κατσαρέα) προχώρησαν στη μαζική εκτέλεση 29 κατοίκων της Βαμβακού, κυρίως συγγενών ανταρτών, ως αντίποινα για τις απώλειες που υπέστησαν.
Διοικητικά, κατά την περίοδο της β΄ Τουρκοκρατίας στην Πελοπόννησο (μετά το 1715), η Βαμβακού αποτέλεσε τμήμα του καζά Μυστρά και είχε το δικαίωμα εκλογής δύο προεστών, ενώ στα πρώτα χρόνια του ελληνικού κράτους διετέλεσε έδρα του δήμου Οινούντος (το 1840 η έδρα μεταφέρθηκε στα Βρέσθενα). Αργότερα αποτέλεσε μέχρι το 1997 τμήμα της επαρχίας Λακεδαίμονος και στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Οινούντος, ενώ από το 2011 ανήκει στη δημοτική ενότητα Οινούντος του δήμου Σπάρτης.
Στη Βαμαβακού βρίσκονται οι ναοί της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (το αρχικό κτίριο ανεγέρθηκε το 1760, καταστράφηκε κατά την επιδρομή του Ιμπραήμ το 1826 και κατεδαφίστηκε το 1898), της Αγίας Τριάδος και του Αγίου Γεωργίου, ενώ σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η μονή της Αγίας Κυριακής.

Επιφανείς κάτοικοι

Στη Βαμβακού γεννήθηκαν ο Παναγής Αλεξανδράκης, ο Π. Τσοχώνης και οι οικογένειες Κουμάνταρου και Έξαρχου που συμμετείχαν ενεργά στην Ελληνική Επανάσταση, διάφοροι τοπικοί ευεργέτες όπως ο ιερομόναχος Κλήμης Αδαμαντίδης, ο έμπορος Σπύρος Νιάρχος, ο εφοπλιστής Ιωάννης Κουμάνταρος, ο βουλευτής Γεώργιος Τσοχώνης κ.ά. Επίσης, από τον οικισμό κατάγονταν ο εφοπλιστής Σταύρος Νιάρχος και η επιχειρηματίας Ντόλλυ Γουλανδρή.
Γεώργιος Γαρδίκας

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1869 στα Λαγκάδια της Γορτυνίας. Διορίστηκε υφυγητής και έκτακτος καθηγητής της Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Διετέλεσε επίσης Γυμνασιάρχης του Αρσακείου και Σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Γιος του ήταν ο νομικός και εγκληματολόγος Κωνσταντίνος Γαρδίκας.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 22 Μαΐου 1936.

Συγγράμματα

Κυκλοφόρησε ελληνική γραμματολογία, τα δράματα του Ευριπίδη, και πολλά άλλα φιλολογικά έργα.
Ιμερέτι

Οικονομία

Σημαντικές πόλεις και περιφερειακά κέντρα περιλαμβάνουν τη Σαμτρέντια, την Τσιατούρα (κέντρο παραγωγής μαγγανίου), το Τκιμπούλι (κέντρο εξόρυξης άνθρακα), το Ζεσταφόνι (γνωστό για την παραγωγή μετάλλων), το Βάνι, το Χόνι και το Σατσχέρε. Παραδοσιακά, το Ιμερέτι είναι μια γεωργική περιοχή, γνωστή για τα μούρα και τα σταφύλια της.

Δημογραφικά στοιχεία

Οι 800.000 Ιμερετιανοί μιλούν μια Γεωργιανή διάλεκτο, και είναι μια από τις τοπικές πολιτιστικές ομάδες των εθνικά υποδιαιρεμένων Γεωργιανών.

Ιστορία

Στην ύστερη αρχαιότητα και τον πρώιμο Μεσαίωνα το αρχαίο δυτικό γεωργιανό βασίλειο Εγκρίσι υπήρχε στην επικράτεια του Ιμερέτι. Ο βασιλιάς του ανακήρυξε τον Χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία του Εγκρίσι το 523 μ.Χ. Το 975-1466, το Ιμερέτι ήταν μέρος του ενωμένου Γεωργιανού Βασιλείου. Από την αποσύνθεσή του τον 15ο αιώνα, το Ιμερέτι έγινε ένα ανεξάρτητο βασίλειο.
Τον 17ο-18ο αιώνα το βασίλειο του Ιμερέτι γνώρισε συχνές εισβολές από τους Τούρκους και πλήρωνε πατρονάρισμα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία μέχρι το 1810, όταν δέχθηκε εισβολή και προσαρτήθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία. Ο τελευταίος βασιλιάς του Ιμερέτι ήταν ο Σολομών Β΄ (1789-1810).
Από το 1918 έως το 1921, το Ιμερέτι ήταν μέρος της ανεξάρτητης Λαϊκής Δημοκρατίας της Γεωργίας. Εντός της ΕΣΣΔ, η περιοχή ήταν μέρος της Υπερκαυκασίας ΣΟΣΔ από το 1922 έως το 1936, και μέρος της Γεωργιανής ΣΣΔ από το 1936 έως το 1991. Από την ανεξαρτησία της Γεωργίας το 1991, το Ιμερέτι είναι μια περιφέρεια της Γεωργίας με το Κουτάισι ως περιφερειακή πρωτεύουσα.
Σταθμός Λευκοθέας Σερρών

Ιστορικά στοιχεία

Δύο περίπου χιλιόμετρα δυτικά της Λευκοθέας, συγκεκριμένα στο λόφο «Κλίτσα», μαρτυρείται η ύπαρξη αρχαίου οικισμού, που ανήκε στη φυλετική περιοχή της Οδομαντικής. Στο λόφο σώζονται ερείπια κάστρου, ενώ στους γύρω λόφους βρέθηκαν αρχαίοι τάφοι (που περιείχαν νομίσματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου) και λίγο νοτιότερα διακρίνονταν τμήματα αρχαίου λιθόστρωτου δρόμου.
Μεγαλιθικά μνημεία της Θράκης

Γεωγραφική διασπορά

Μόνο 25% των μνημείων είναι ακόμα καλοδιατηρημένα. Τα μνημεία βρίσκονται στα ελληνικά, βουλγαρικά και τουρκικά τμήματα της Θράκης.

Πολιτιστική και χρονολογική κατάταξη

Η κεραμική που βρέθηκε στα μνημεία αυτά είναι κεραμική του πολιτισμού Ćatalka και Pšeničevo. Τα πλείστα μνημεία είναι τάφοι. Κατατάσσωνται στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού, ακόμα και στην αρχή της Εποχής του Σιδήρου (2400-1300 π.Χ.). Μερικά μνήματα χρησιμοποιούνταν μέχρι τον 6ο π.Χ. Αιώνα.

Βουλγαρία

Περίπου 200 μεγαλιθικές δομές (ντολμέν, μενίρ και δυο κρόμλεχ· βρετ. “πέτρινοι κύκλοι”) βρίσκονται στη Βουλγαρία. Είναι κτισμένες από γνεύσιο και γρανίτη.

Τουρκία

Ακριβώς 56 ντολμέν είναι καταγραμμένα. Από το 1990 έχουν χαρτογραφηθεί και τεκμηριώθηκαν.

Ελλάδα

Τα λίγα ντολμέν και τα αμέτρητα μενίρ στο ελληνικό τμήμα των βουνών της Ροδόπης είναι εντελώς ανεξερεύνητα.
Επανάσταση του Γεωργίου Καντανολέου

Η Επανάσταση του Γεωργίου Καντανολέου είναι η τελευταία μεγάλη επαναστατική ενέργεια των Κρητικών απέναντι στην Βενετική κυριαρχία. Εκδηλώθηκε στα 1527 και είναι γνωστή με το όνομα του αρχηγού της Γεώργιου Καντανολέου ή Λυσσογιώργη.

Η επανάσταση

Με κέντρο την περιοχή των Κεραμειών των Χανίων από το 1523 είχαν αρχίσει να εκδηλώνονται μικροανταρσίες του ντόπιου πληθυσμού, ενώ 600 άντρες είχαν καταλάβει την περιοχή. Όταν απλώθηκε το κίνημα στα γύρω χωριά, οι Βενετικές αρχές θα προβούν στην εκτέλεση δύο Σφακιανών των Μανώλη και Γιάννη Σαρακηνού. Αυτό δεν μπόρεσε όμως να κατασιγάσει τον ολοένα και πιο γενικευμένο επαναστατικό αναβρασμό. Έτσι οι αρχές θα τηρήσουν μετριοπάθεια και για να μην οξύνουν τις αντιδράσεις αλλά και επειδή δεν διέθεταν επαρκείς δυνάμεις. Ο Γεώργιος Καντανολέος υπήρξε πρωτεργάτης μίας από αυτές τις εξεγέρσεις. Αφού αυτοανακηρύχθηκε ρετούρης (rettore), διοικητής, ξεκίνησε την επανάσταση πριν από τις 15 Ιανουαρίου 1527.

Η καταστολή της

Στα τέλη του Οκτωβρίου του 1527 αποφασίζεται η βίαιη καταστολή της επανάστασης. Ο στρατιωτικός διοικητής του νησιού Ιερώνυμος Corner επικεφαλής 1500 ανδρών εκστράτευσε εναντίον των επαναστατών καταπνίγοντας στο αίμα τους εξεγερμένους και καταστρέφοντας χωριά όπως τον Αλίκαμπο, τα Κεραμειά, τα Μεσκλά και τους Λάκκους. Όσοι διέφυγαν τη σύλληψη επικηρύχτηκαν. Το 1528 μετά από προδοσία ντόπιου, οι αδελφοί Γεώργιος και Ανδρόνικος Χορτάτσης και ο Λέοντας Θεοτοκόπουλος από τους Λάκκους συνελήφθησαν και απαγχωνίστηκαν. Ο Καντανολέος θα επικηρυχθεί για 1000 υπέρπυρα και στο τέλος θα συλληφθεί μετά από προδοσία.

Οι συνέπειες της καταστολής

Ο συνολικός αριθμός των νεκρών έφθασε τους 700. Οι περισσότεροι κάτοικοι εκτοπίσθηκαν και ιδιαίτερα η γενιά των Κόντων. Οι περισσότεροι θα σταλούν στην Κύπρο κυρίως στην περιοχή της Πάφου. Αργότερα θα θελήσουν να επιστρέψουν στην Κρήτη, όπως και οι Κόντοι οι οποίοι το 1536 θα αιτηθούν επιστροφής τους στον Αλίκαμπο. Οι Βενετοί θα επιχειρήσουν να δημεύσουν τα κτήματα των φυγάδων, η αξία των οποίων έφτανε τα 22.000 υπέρπυρα, αλλά τελικά τα επέστρεψαν στους ιδιοκτήτες τους.

Ο χαρακτήρας της εξέγερσης

Η εξέγερση του Γεωργίου Καντανολέου είχε «κοινωνικά αίτια. Ήταν κίνημα λαϊκό, με στόχους τον μετριασμό των φόρων και την παύση των αυθαιρεσιών της βενετικής διοίκησης. Κάποια επέκτασή του, που δεν θα ήταν απίθανη, αν οι Βενετοί δεν έπαιρναν τα κατάλληλα μέτρα, θα μπορούσε ασφαλώς να του προσδώσει και εθνικό χαρακτήρα»
Night of Champions

Το Night of Champions (ελλ.: νύχτα των πρωταθλητών) είναι ετήσιο γεγονός, Pay Per View, και διοργανώνεται από την εταιρεία επαγγελματικής πάλης, WWE.

Ιστορία

Το συγκεκριμένο PPV, υπάρχει από το 2001 με άλλη ονομασία. Λεγόταν Vengeance και ο μήνας διεξαγωγής του δεν ήταν σταθερός.  Το 2001 έγινε τον Δεκέμβριο, αλλά από το 2002 ως το 2004 διεξάχθηκε τον Ιούλιο. Από το 2005 έως το 2008 μεταφέρθηκε στον Ιούνιο, ενώ παράλληλα, το 2007 η ονομασία του έγινε Vengeance: Night of Champions, για να γίνει την επόμενη χρονιά, το 2008 δηλαδή, σκέτο Night of Champions. Το 2009 επέστρεψε στον μήνα Ιούλιο, όμως άλλαξε εκ νέου μήνα το 2010 όπου πήγε στον Σεπτέμβριο, μήνα στον οποίο διεξάγεται μέχρι και σήμερα. Επίσης το pay-per-view με την ονομασία Vengeance, επέστρεψε τον Οκτώβριο του 2011, έκτακτα όπως φαίνεται αφού δεν υπάρχει στο πρόγραμμα για το 2012.

Ιδιαιτερότητα

Το συγκεκριμένο PPV έχει πάρει το όνομα του, από το γεγονός πως όλοι οι τίτλοι της εταιρείας του WWE, σε αυτήν την βραδιά, είναι υπό διεκδίκηση. Εκτός από τους έξι αγώνες -όσοι είναι και οι τίτλοι- που είναι σίγουροι, υπάρχουν και άλλες κόντρες που οδηγούνται σε αγώνα αυτήν την βραδιά.
Λουκρητία (μυθολογία)

Μύθος

Σύζυγός της ήταν ο Λούκιος Ταρκήνιος Κολλατίνος και αδελφός της ο Λούκιος Ιούνιος Βρούτος. Ο ιστορικός Τίτος Λίβιος αφηγείται ότι ο Λούκιος Ταρκήνιος Σουπέρβος, ο τελευταίος ηγεμόνας της Ρώμης, είχε έναν άξεστο και βίαιο γιο, το Σήξτο Ταρκήνιο. Ο τελευταίος το 509 π.Χ. βίασε μια Ρωμαία αριστοκράτισσα με το όνομα Λουκρητία . Τότε εκείνη για να περισώσει την τιμή της, κάλεσε τους συγγενείς της κι αφού τους αφηγήθηκε τι είχε συμβεί πήρε την ίδια της τη ζωή με ένα εγχειρίδιο που κρατούσε κρυμμένο .
Τότε ο αδελφός της ξεσήκωσε το λαό της Ρώμης κατά της βασιλικής οικογένειας θέτοντας σε κοινή θέα το σώμα της. Ξέσπασε επανάσταση με αρχηγό τον ίδιο, με αποτέλεσμα την εκδίωξη των Ταρκηνίων από την πόλη, οι οποίοι βρήκαν καταφύγιο στην Ετρουρία. Έτσι έλαβε τέλος η περίοδος της μοναρχίας, η οποία αντικαταστάθηκε με τη δημοκρατία. Ο αδελφός και ο σύζυγος της Λουκρητίας αποτέλεσαν τους πρώτους δύο Υπάτους της Ρώμης .
Η αυτοκτονία της Λουκρητίας ενέπνευσε μια πληθώρα από σπουδαίους καλλιτέχνες, ανάμεσα στους οποίους βρίσκουμε τους Τιτσιάνο, Ρέμπραντ, Ντύρερ, Ραφαήλ, Μποτιτσέλι, και άλλους.
Μυστική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών

Επιθέσεις εναντίον προέδρων των ΗΠΑ

Από τη δεκαετία του 1960, ο πρόεδρος Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ (σκοτώθηκε), ο Τζέραλντ Φορντ (αποπειράθηκαν δύο φορές τον δολοφονήσου) και ο Ronald Reagan