google/wiki40b huggingface dataset:
Κοίμηση Σερρών

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Κοίμηση βρίσκεται ανατολικά της λίμνης Κερκίνης, στα βόρεια του κάμπου των Σερρών και νότια του Στρυμόνα. Απέχει 4 χλμ. Β.-ΒΑ. της Ηράκλειας, 31,5 ΒΔ. των Σερρών και αποτελεί τη βορειοανατολική συνέχεια του οικισμού Ποντισμένο. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία αν και από τη δεκαετία του 90 παρατηρείται μεγάλη μετανάστευση, κυρίως στη Γερμανία. Στο χωριό λειτουργούν παιδικός σταθμός, νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο και Γυμνάσιο. Κάθε Αύγουστο, από το 2014, στον προαύλιο χώρο του Γυμνασίου διεξάγεται το «WAKE UP FESTIVAL». Το 1920 αναφέρεται στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 με την ονομασία Σπάτοβο ορίζεται έδρα ομώνυμης κοινότητας. Το 1920 με το ΦΕΚ 7Α - 14/01/1927 μετονομάστηκε σε Κοίμησις. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Κοιμήσεως που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ηρακλείας του Δήμου Ηρακλείας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 1.414 κατοίκους.
Σεγκούντα Λίγκα 2001–02

Προεπισκόπηση

Στη διοργάνωση συμμετείχαν 18 ομάδες με την Μορειρένσε ΦΚ να κερδίζει το πρωτάθλημα και μαζί με τις Ασοσιασάο Ακαδέμικα δε Κοΐμπρα και ΚΝ Νασιονάλ να προβιβάζονται στην Πριμέιρα Λίγκα. Οι ΣΚ Εσπίνιο και Ουνιάο Ντεσπορτίβα Ολιβεϊρένσε  υποβιβάστηκαν στη Σεγκούντα Ντιβιζάο. Η ΣΚ Καμπομαϊορένσε εγκατέλειψε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο.
Ρεσέν

Ιστορία

Στη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015, το Ρεσέν έγινε δημοτική ενότητα και έδρα του δήμου Μιρντίτα. Ήταν η διοικητική έδρα της πρώην επαρχίας Μιρντίτα. Ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 2011 ήταν 8.803 κάτοικοι.

Η πόλη

Ως διοικητική έδρα, η πόλη έχει σχολεία και νοσοκομείο. Μετά την κομμουνιστική εποχή, νέες υποδομές όπως ξενοδοχεία, εστιατόρια και πολιτιστικά κέντρα κατασκευάστηκαν στην περιοχή. Η κύρια οδική σύνδεση από τα σύνορα του Κοσσυφοπεδίου στα Τίρανα και το Δυρράχιο περνά από το Ρεσέν, παρέχοντας καλή συγκοινωνία με την πρωτεύουσα και την Αδριατική. Πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη χαρακτηριζόταν ως μικρός οικισμός, αλλά οι διοικητικές αλλαγές και η άνοδος της εξορυκτικής βιομηχανίας ενίσχυσαν το καθεστώς της πόλης, μολονότι από την πτώση του κομμουνισμού και έπειτα, τα περισσότερα από τα ορυχεία έχουν τεθεί σε αχρηστία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μαζική μετανάστευση προς τα Τίρανα και άλλα βιομηχανικά κέντρα της χώρας.

Θρησκεία

Στην πόλη βρίσκεται καθεδρικός ναός, επισκοπική έδρα της Ρωμαιοκαθολικής Επισκοπής του Ρεσέν, η οποία δημιουργήθηκε το 1996.
Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος

Βιογραφία

Το 1862 του ανατέθηκαν τα καθήκοντα του νομάρχη Αχαΐας και Ήλιδος. Το 1890 διατέλεσε πρόεδρος της Βουλής και ενώ αρχικά ήταν μέλος του κόμματος του Θεόδωρου Δηλιγιάννη εντάχθηκε εν συνεχεία στο κόμμα του Δημήτριου Ράλλη. Το 1892 ο βασιλιάς Γεώργιος Α' απέλυσε τον πρωθυπουργό Θεόδωρο Δηλιγιάννη, λόγω διαφωνιών στην οικονομική πολιτική της χώρας και ανέθεσε στον Κωνσταντόπουλο, ως προσωρινό πρωθυπουργό (18 Φεβρουαρίου 1892 - 10 Ιουνίου 1892) τον σχηματισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης για τη διενέργεια εκλογών. Κηδεύτηκε στις 12 Νοεμβρίου 1910.
Ερνέστος Φρειδερίκος Α΄ της Σαξονίας-Χίλντμπουρκχάουζεν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου δούκα της Σαξονίας-Χίλντμπουρκχάουζεν και της Σοφίας-Ενριέττας, κόρης του Γεωργίου-Φρειδερίκου πρίγκιπα του Βάλντεκ.
Το 1724 απεβίωσε στο Χίλντμπουρκχάουζεν σε ηλικία 43 ετών.
Σεισμογράφος

Ο σεισμογράφος είναι μια ειδική συσκευή μέτρησης, η οποία χρησιμοποιείται στην σεισμολογία για τον εντοπισμό και την καταγραφή όλων των τύπων των σεισμικών κυμάτων. 
Ο σεισμογράφος είναι συσκευή για τον προσδιορισμό της δύναμης και της κατεύθυνσης και τη μέτρηση των σεισμών  .

Ιστορία

Ο σεισμογράφος υποδεικνύει την κατεύθυνση του επίκεντρου του σεισμού. Ο πρώτος σεισμογράφος δημιουργήθηκε το 132 από τον Ζανγκ Χενγκ στην Κίνα  . 
Στις περισσότερες περιπτώσεις, το φορτίο του σεισμογράφου είναι τοποθετημένο σε μια ελατηριωτή ανάρτηση, η οποία παραμένει ακίνητη κατά τη διάρκεια ενός σεισμού, ενώ το υπόλοιπο όργανο (σώμα, στήριγμα) κινείται. Ορισμένοι σεισμογράφοι είναι ευαίσθητοι στις οριζόντιες κινήσεις ενώ άλλοι είναι ευαίσθητοι στις κάθετες. Τα κύματα καταγράφονται στη χαρτοταινία. Υπάρχουν ηλεκτρονικοί σεισμογράφοι (χωρίς χαρτοταινία) που εγγράφουν τα μεγέθη των σεισμών σε συσκευές αποθήκευσης. 
Οι πρώτοι σύγχρονοι σεισμογράφοι ήταν μηχανικοί  . Το 1906, ο Ρώσος πρίγκιπας Μπόρις Γκολίτσιν δημιούργησε τον πρώτο ηλεκτρομαγνητικό σεισμογράφο, βασισμένος στο φαινόμενο της ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής  . Σε ένα τέτοιο σεισμογράφο, στο φορτίο προσαρτάται ένα πηνίο επαγωγής όπου όταν η θήκη κυλάει, κινείται σε σχέση με τους μαγνήτες που είναι στερεωμένοι πάνω του . 
Η ταχεία ανάπτυξη της μικροηλεκτρονικής και της κβαντικής οπτικής οδηγεί στην εμφάνιση σοβαρών ανταγωνιστών για τους παραδοσιακούς μηχανικούς σεισμογράφους στη φασματική περιοχή μέσης και υψηλής συχνότητας.

Σύγχρονα συστήματα

Με την εμφάνιση υπολογιστών και μετατροπέων αναλογικού σήματος σε ψηφιακό σήμα η λειτουργικότητα του εξοπλισμού σεισμομέτρησης έχει αυξηθεί δραματικά. Γίνεται δυνατή η ταυτόχρονη καταγραφή και ανάλυση σημάτων από διάφορους σεισμικούς αισθητήρες σε πραγματικό χρόνο, ώστε να ληφθούν υπόψη τα φάσματα των σημάτων. Αυτό παρείχε ένα θεμελιώδες άλμα στην πληροφόρηση των σεισμομετρήσεων.
Φώτης Παπουλής

Καριέρα

Ο Φώτης Παπουλής ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού, την επαγγελματική του καριέρα όμως την ξεκίνησε στον Αχαρναϊκό τη σεζόν 2006-07. Μετά από δύο επιτυχημένες σεζόν στον Αχαρναϊκό. Πήρε μεταγραφή στην Α.Σ. Λαμία όπου έμεινε λίγο, καθώς όταν ο τότε πρόεδρος της ομάδας Αλέξης Κούγιας έφυγε από τον Α.Σ. Λαμία και τον πήρε μαζί του στην Παναχαϊκή Γ.Ε. ,εκεί αγωνίστηκε ελάχιστα και έτσι μετακόμισε στον Πυρσό Γρεβενών, όπου έκανε ένα καταπληκτικό πρώτο μισό της σεζόν. Εκεί τον ανακάλυψε ο Πανθρακικός που έκανε μια κακή χρονιά στην μεγάλη κατηγορία και έψαχνε παίκτες ώστε να ανασυνταχθεί έκανε τις πρώτες του συμμετοχές στην Σούπερ Λίγκα όπου και εντυπωσίασε, έμεινε και το πρώτο μισό της επόμενης σεζόν στην Κομοτηνή παρόλο που ο Πανθρακικός υποβιβάστηκε στην Φουτμπολ Λίγκ και έφυγε με ελεύθερη μεταγραφή στον ΟΦΗ τον Ιανουάριο του 2011 κέρδισε με την ομάδα του Ηρακλείου την άνοδο στην διαδικασία τον πλέι οφ και επέστρεψε στην μεγάλη κατηγορία. Παρέμεινε στον ΟΦΗ και την επόμενη περίοδο, κατά την οποία ξεχώρισε. Αναδείχθηκε μία φορά MVP αγωνιστικής, ενώ στην ετήσια βράβευση συμπεριλήφθηκε στους δεκαοκτώ καλύτερους παίκτες του πρωταθλήματος της περιόδου 2011-12. Το καλοκαίρι του 2012 ήρθε σε συμφωνία με τον Απόλλωνα Λεμεσού, στον οποίο συνεχίζει την καριέρα του.
Μέγαρο Σταθάτου

Ιστορικό

Χτίστηκε το 1895 ως κατοικία - στέγαση των επιχειρήσεων του Αθηναϊκού ζεύγους, Ιθακήσιου στη καταγωγή, Όθωνος και Αθηνάς Σταθάτου, (που μέχρι τότε ήταν στο λιμάνι Σουλινά της Ρουμανίας), στη συμβολή των οδών Βασιλίσσης Σοφίας (τότε Κηφισίας) και Ηροδότου.
Το Μέγαρο Σταθάτου παρέμεινε ως οικία μέχρι το 1937 που πέθανε η Αθηνά Σταθάτου. Στη συνέχεια νοικιάσθηκε στη Βουλγαρική Πρεσβεία μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά την απελευθέρωση έγινε Αγγλική Στρατιωτική Λέσχη και αργότερα Λέσχη Αγγλίδων Νοσοκόμων. Αργότερα νοικιάστηκε στη Καναδική Πρεσβεία που παρέμεινε μέχρι το 1970 για να στεγάσει στη συνέχεια την Πρεσβεία της Λιβύης μέχρι το 1982. Το έτος αυτό αγοράσθηκε από την Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου προκειμένου να μεταβληθεί σε επίσημο ξενώνα Βασιλέων και Αρχηγών Χωρών που επισκέπτονται τη Χώρα σε αντικάτάσταση πρότερης χρήσης του Μεγάρου Μαξίμου που είχε πλέον μεταβληθεί σε Γραφείο Πρωθυπουργού.
Μετά από πολλές προσπάθειες της σπουδαίας συλλέκτριας έργων τέχνης Αικατερίνης Γουλανδρή να αναδείξει το τεράστιο τότε εκθεσιακό πρόβλημα της Αθήνας, η τότε Υπουργός Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη με μια δυναμική της απόφαση ενέκρινε τον εκθεσιακό χαρακτήρα του Μεγάρου Σταθάτου και στις 20 Ιανουαρίου του 1986 εγκαινίασε η ίδια τη στέγαση σε αυτό του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης που από το 1962, επί Βασιλέως Παύλου, είχε λάβει νομική υπόσταση και είχε επίσημα αναγνωριστεί.

Αρχιτεκτονική κτιρίου

Το κτίριο αποτελείται από δύο πτέρυγες, οι οποίες αναπτύσσονται κατά μήκος των δύο οδών που ορίζουν το γωνιακό οικόπεδο. Συναντώνται κατά οξεία γωνία, και στο σημείο συνάντησής τους διαμορφώνεται το πρόπυλο του κτιρίου. Όπως και στα περισσότερα νεοκλασικά κτίρια, γίνεται φανερή η πρόθεση για συμμετρική σύνθεση, με τις δύο πτέρυγες να παρατίθενται κατοπτρικά η μία ως προς την άλλη, στον άξονα που ορίζει το πρόπυλο με το αίθριο. Ωστόσο, παράγοντες όπως η ανάγκη να ακολουθηθεί η οικοδομική γραμμή του περιβάλλοντα αστικού χώρου και η λειτουργικότερη διαμόρφωση του εσωτερικού οδήγησαν σε μια λιγότερο συμμετρική διάταξη. Οι δύο κύριοι όγκοι του κτιρίου δεν είναι πανομοιότυποι, και η σύνδεσή τους με το πρόπυλο έγινε πλέον πιο χαλαρή. Παρά ταύτα το συνθετικό αποτέλεσμα παραμένει συνεπές προς τις αρχικές προθέσεις και ιδιαίτερα αρμονικό.
Το Μέγαρο Σταθάτου κτίστηκε σε μία περίοδο που στην αθηναϊκή αρχιτεκτονική κυριαρχούσε το κίνημα του νεοκλασικισμού. Όντως, στοιχεία όπως η διάθεση για συμμετρία, οι αρμονικές γεωμετρικές χαράξεις, η τριπλή διάρθρωση των όψεων με βάση κορμό και στέψη, όπως και η προσεκτική χρήση στοιχείων των αρχαιοελληνικών και ρωμαϊκών ρυθμών θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν το κτίριο νεοκλασικό. Ωστόσο, η πιο ελεύθερη αντιμετώπιση των ρυθμών (τοσκανο-δωρικοί κίονες με ιωνικό θριγκό για παράδειγμα) και το χαρακτηριστικό πρόπυλο συμβάλλουν στο να κατατάξει κανείς το κτίριο σε αυτά του εκλεκτικιστικού κινήματος.
Γιώργος Δεσπίνης

Σταδιοδρομία

Σπούδασε κλασική αρχαιολογία στην Ελλάδα και τη Γερμανία. Μέρος των σπουδών του το ολοκλήρωσε από το 1962 έως το 1964 στο πανεπιστήμιο του Σάαρλαντ και το πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ. Από το 1971 έως το 1987 ο Δεσπίνις ήταν καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στο Τμήμα Αρχαιολογίας. Από το 2002, υπήρξε και επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Γκέτιγκεν.
Καταλογογράφησε μαζί με την ερευνητική ομάδα του κατά την περίοδο 1997-2010 το σύνολο των γλυπτών στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης σε τρείς τόμους. Συμμετείχε και σε ένα αντίστοιχο έργο στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα, όπου πρόλαβε να δεί τον πρώτο τόμο να εκδίδεται. Σημαντικές του συνεισφορές είναι αυτή κατά τη δεκαετία του 1970 σχετικά με τον αρχαίο γλύπτη Αγοράκριτο ο οποίος ήταν μαθητής του Φειδία, και συγκεκριμένα τη Νέμεση της Ραμνούς. Επίσης η κεφαλή Δεσπίνη ονομάστηκε έτσι μετά την ταυτοποίηση του γλυπτού από τον Δεσπίνη πως αποτελούσε μέρος του αγάλματος της Άρτεμις Βραυρωνίας του Πραξιτέλη. Σε αρκετές άλλες περιπτώσεις οι ταυτοποιήσεις αρχαιολογικών ευρημάτων επέτρεψαν τον επαναπατρισμό αρχαίων έργων τέχνης στην Ελλάδα, όπως συνέβη και με επιτύμβια στήλη του 4ου αιώνα π.Χ. που ανακαλύφθηκε στο Πόρτο Ράφτη και η οποία ταυτοποιήθηκε πως αποτελούσε μέρος εκθέματος το οποίο στεγάζονταν στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης, κάτι που οδήγησε στην επιστροφή του στην Ελλάδα το 2008.
Θάφτηκε στο Α´ κοιμητήριο Αθηνών τον Σεπτέμβριο του 2015.

Διακρίσεις

Βραβεύτηκε με το αργυρό μετάλλιο Γραμμάτων και Τεχνών από την Ακαδημία Αθηνών το 2007 για το συνολικό έργο του στην αρχαιολογία. Ήταν επίσης μέλος της Ακαδημίας ντέι Λίντσι (dei Lincei) στη Ρώμη, του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και της Αρχαιολογικής Εταιρείας Αθηνών, ενώ το 2009 βραβεύτηκε από το Μουσείο Μπενάκη για την συνολική συνεισφορά του.
Ζονγκουλντάκ

Κλίμα

Το κλίμα της Ζονγκουλντάκ είναι εύκρατο, ωκεάνιο και αρκετά δροσερό. Η μέση ετήσια θερμοκρασία φθάνει τους 14°C. Ο ψυχρότερος μήνας, που είναι ο Ιανουάριος, έχει μέση θερμοκρασία 6°C, ενώ ο Ιούλιος, ο θερμότερος, έχει 22°C. Θερμοκρασίες που σπάνια πέφτουν κάτω από –5 °C ή ξεπερνούν τους 30 °C. Το ετήσιο ύψος βροχής φθάνει τα 1233 mm. Οι βροχοπτώσεις είναι κοινό φαινόμενο όλο το χρόνο και είναι βαρύ από τον Δεκέμβριο έως και τον Μάρτιο, καταγράφεται επίσης περιστασιακή ελαφρά χιονόπτωση, αλλά γενικά η κάλυψη χιονιού είναι πρόσκαιρη.
Κούου

Στη Φινλανδική μυθολογία, η Κούου (Kuu ή Kun) ήταν γυναικεία θεότητα που ταυτίζεται με το φεγγάρι.
Σύμφωνα με το έπος Καλέβαλα ήταν κόρη του θεού Ίλματαρ και η γέννηση της μυθολογικά σχετίζεται με τη γέννηση του σύμπαντος. Γεννήθηκε από το ασπράδι των αυγών που έπεσαν από το γόνατο του πατέρα της στη Άβυσσο, και έτσι γεννήθηκε το σύμπαν.
Ισπανικά Βήματα

Τα Ισπανικά Βήματα (γνωστά και ως Σκαλινάτα, ιταλικά: Scalinata di Trinità dei Monti) αποτελεί ένα από τα διασημότερα αξιοθέατα της Ρώμης και εδώ και αιώνες αποτελεί κλασικό τόπο συναντήσεων τόσο για τους κατοίκους όσο και για τους πολυάριθμους τουρίστες. Πρόκειται για μια μεγαλοπρεπή σκάλα που συνδέει την Πιάτσα ντι Σπάνια με ένα πλάτωμα μπροστά στην πρόσοψη της γαλλικής εκκλησίας Τρινιτά ντέι Μόντι. Η θέα της πόλης από το πλάτωμα αυτό είναι πανοραμική και πολύ όμορφη. Τους ανοιξιάτικους μήνες, η Σκαλινάτα στολίζεται με γλάστρες από ανθισμένες αζαλέες.

Ιστορικά στοιχεία

Ήδη από το 1580 γνωρίζουμε πως ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ' ενδιαφερόταν για την κατασκευή μιας ανάλογης σκάλας που να οδηγεί στην νεόκτιστη πρόσοψη της εκκλησίας. Το 17ο αιώνα αποφασίστηκε η κατασκευή της με σκοπό να συνδέσει την εκκλησία με την πλατεία, εξομαλύνοντας την απότομη κλίση του εδάφους. Ο καρδινάλιος Μαζαρίνος ενδιαφέρθηκε προσωπικά για το θέμα και το ανέθεσε στον έμπιστό του στη Ρώμη. Εφόσον η περιοχή ήταν στη σφαίρα επιρροής των Γάλλων (η Τρινιτά ντέι Μόντι ήταν υπό την προστασία των Βουρβόνων), αρχικά υπήρχε η πρόθεση για την τοποθέτηση ενός αγάλματος του έφιππου Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ' στην κορυφή της σκάλας. Ο Πάπας Αλέξανδρος Ζ', θεώρησε αυτή την προοπτική προσβλητική: το άγαλμα ενός Γάλλου βασιλιά να τοποθετηθεί στα εδάφη του παπικού κράτους. Η ιδέα επομένως δεν έγινε αποδεκτή από τις παπικές αρχές και έτσι ξεκίνησε ένας κύκλος διαμαρτυριών, ώσπου το 1720 ο Ιταλός αρχιτέκτονας Φραντσέσκο ντε Σάνκτις παρουσίασε σε διαγωνισμό ένα σχέδιο που έγινε κοινά αποδεκτό από τις δύο πλευρές (και που δεν περιελάμβανε άγαλμα). Η ολοκλήρωση των εργασιών έλαβε χώρα το 1725, χάρις στη χρηματοδότηση του Étienne Gueffier, που προσέφερε 20.000 σκούδα. Εγκαινιάστηκε από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΓ' στους εορτασμούς του Ιωβηλαίου. Αναπαλαιώθηκε αρκετές φορές και πρόσφατα το 1995.

Περιγραφή

Η σκάλα συνδυάζει τόσο ευθεία τμήματα όσο και καμπύλες και έχει μια θεατρική αίσθηση. Έχει συνολικά 135-138 σκαλιά. Το fleur-de-lys, σύμβολο των Βουρβόνων και τα σύμβολα του Πάπα εναλάσσονται προσεκτικά στις ανάγλυφες λεπτομέρειες. Στην κορυφή της δεσπόζει η Τρινιτά ντέι Μόντι με τα δίδυμα καμπαναριά της, ενώ στη βάση υπάρχει μια χαμηλή κρήνη από τον Πιέτρο Μπερνίνι και το γιό του Τζιαν Λορέντσο, γνωστή σαν Κρήνη του Σαπιοκάραβου. Η Σκαλινάτα αποτελεί μέχρι και σήμερα μεγάλο πόλο έλξης τουριστών και είναι σχεδόν μόνιμα γεμάτη κόσμο, όπως και η γύρω περιοχή, μια από τις κεντρικότερες της παλαιάς πόλης.
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Ινδίας

Ιστορία

Η πρώτη εθνική διοργάνωση καλαθοσφαίρισης στην Ινδία πραγματοποιήθηκε το 1934. Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Ινδίας έγινε μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA) το 1936. Το διοικητικό όργανο, η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Ινδίας, ιδρύθηκε το 1950.

Λογότυπο

Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Ακολουθούν οι κυριότερες εκδοχές του.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2004

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2004 διεξήχθη στις 29 Φεβρουαρίου στα Τρίκαλα. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Γελασάκης του Ολυμπιακού (απόσταση 12.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος.
Ψυχολογική κακοποίηση

Μορφές συμπεριφοράς

Η Ψ.Κ.περιλαμβάνει συμπεριφορές όπως:
Υβρεολόγιο, ένταση φωνής,ειρωνεία,προσβολή του προσώπου,λοιδορία των χαρακτηριστικών του ατόμου ( της χροιάς της φωνής, της εκφοράς του λόγου,της μητρικής του γλώσσας,της κουλτούρας του,των αξιών και συνηθειών του,της καταγωγής του κλπ.),η αντιμετώπισή του ως μικρού παιδιού,συκοφαντικές δηλώσεις ή φήμες,προσβλητική μίμηση κάποιων χαρακτηριστικών του, απειλή του ίδιου του πρόσωπου ή στέρησής του από  κάτι που είναι σημαντικό για αυτό,ακόμη και αγνοώντας το ή απομονώνοντάς το ή αποκλείοντάς το από ουσιαστικές εκδηλώσεις ή δραστηριότητες ή το δικαίωμά του για επικοινωνία και κοινωνική ένταξη.
Ψ.Κ.συμβαίνει επίσης όταν ο ενήλικας αποκλείεται από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, εφόσον ο ίδιος είναι ικανός  να αυτενεργεί, με άλλα λόγια, όταν λαμβάνουν άλλοι αποφάσεις αντί γι`αυτόν στερώντας του τα δικαιώματά του.

Αίτια - Σκοποί

Ως βασικό αίτιο της Ψ.Κ. αναφέρεται η έλλειψη πρωτογενούς εκπλήρωσης αναγκών του θύτη με επακόλουθο τη φασίζουσα συμπεριφορά του,που έχει ως κύριο στόχο τη χειραγώγηση του θύματος. Έκδηλο φαίνεται το σύμπλεγμα ανωτερότητας του θύτη, ως συγκαλυμμένης κατωτερότητας:" Αν έχω τη δύναμη πάνω σ' ένα άλλο πρόσωπο να το σκοτώσω, τότε είμαι "ισχυρότερος" απ' αυτό. Όμως από ψυχολογική άποψη, ο πόθος της εξουσίας δεν πηγάζει από δύναμη αλλά από αδυναμία. Είναι η έκφραση της ανικανότητας του ατομικού εγώ να σταθεί μόνο του και να ζήσει. Είναι η απεγνωσμένη προσπάθεια για την απόκτηση δευτερογενούς δύναμης εκεί που λείπει η αυθεντική δύναμη"
Τιλ Σβάιγκερ

Πρώτα Χρόνια

Ο Τιλ Σβάιγκερ μεγάλωσε μαζί με τους δύο αδελφούς του στην πατρίδα του Giessen. Στα πρώτα χρόνια του, ο Σβάιγκερ άρχισε να σπουδάζει Γερμανικά και Ιατρική. Αποφάσισε να εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο για να συνεχίσει την καριέρα του ως ηθοποιός και πήγε στο θεατρικό σχολείο από το 1986-1989. Μετά την αποφοίτησή του, έπαιξε σε διάφορα θέατρα ως ηθοποιός για να κερδίσει περισσότερη εμπειρία.
Εθνική Τσεχοσλοβακίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Τσεχοσλοβακίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) ήταν η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα κάτω των 21 ετών της Τσεχοσλοβακίας, πριν η χώρα διασπαστή στη Τσεχία και στη Σλοβακία.
Η ομάδα ιδρύθηκε όταν δημιουργήθηκαν οι διοργανώσεις νέων από την UEFA. Παρόλο που η χώρα διασπάστηκε τον Ιανούαριο του 1993, η ομάδα έπαιξε μέχρι το Μάρτιο του 1994, ώστε να συμπληρώσει τους αγώνες για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U21 1994. Από τότε που θεσπίστηκε ο κανονισμός για τη διοργάνωση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ότι οι πάιχτες πρέπει να είναι είτε 21 είτε μικρότεροι στην έναρξη της διετούς διοργάνωσης, η διοργάνωση τεχνικά είναι για ηλικίες κάτω των 23.
Στις δώδεκα διοργανώσεις που συμμετείχε η ομάδα, είχε διάφορα ρεκόρ, κερδίζοντας την πρώτη διοργάνωση το 1972. Έφτασε μέχρι τα προημιτελικά σε 8 περιπτώσεις. Η ομάδα απέτυχε να προκριθεί στους 8 σε τέσσερις περιπτώσεις.
Νεοχώρι Φαρρών Αχαΐας

Διοικητική εξέλιξη

Το χωριό αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός στις 18 Δεκεμβρίου του 1920 και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Κούμανη (νυν Ελληνικού) αλλά καταργήθηκε ως οικισμός, μετά από βραχύβια ζωή, στις 16 Μαΐου του 1928. Αναγνωρίστηκε επίσημα εκ νέου ως οικισμός στις 7 Απριλίου του 1951 και υπήχθη στην ίδια κοινότητα. Στις 4 Δεκεμβρίου του 1997 (ΦΕΚ 244Α), σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Φαρρών μέχρι και το 2010, που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

Λοιπά στοιχεία

Δεν θα πρέπει να συγχέεται με τα άλλα δύο ομώνυμα χωριά της Αχαΐας.
Θαλασσαετός (γένος)

Γεωγραφική κατανομή

Οι θαλασσαετοί έχουν ευρεία κατανομή σε όλον τον κόσμο, από τη Σιβηρία εώς την Αυστραλία, πλην της Νοτίου Αμερικής και της Ανταρκτικής.

Βιότοπος

Σε αντίθεση με τους περισσότερους αετούς, οι θαλασσαετοί προτιμούν τους υγρότοπους, από αλπικές λίμνες μέχρι ανοιχτά πελάγη, όπου προσλαμβάνουν την κύρια πηγή τροφής τους, τα ψάρια. Μερικά είδη πηγαίνουν και σε ιχθυοκαλλιέργειες για πιο εύκολη συλλογή τροφής. Φωλιάζουν σε κορυφές κωνοφόρων δέντρων γενικά κοντά στο νερό, ενώ τα είδη που ζουν σε τροπικές περιοχές φωλιάζουν σε ποικιλίες τροπικών δέντρων.
Πυρίτιδα

Η πυρίτιδα, κοινώς (το) μπαρούτι ή η μπαρούτη, είναι η αρχαιότερη εκρηκτική ύλη, που αποτελεί μείγμα άνθρακα, θείου και νίτρου. Παραμένει άγνωστο το πότε και από ποιόν πρωτοδημιουργήθηκε.
Άλλοι την απέδιδαν παλαιότερα  στον Ρότζερ Μπέικον και άλλοι στον Μπέρτχολντ Σβαρτς. Είναι όμως βέβαιο ότι ήταν γνωστή στους Κινέζους ως εκρηκτικό μέσον για ανατινάξεις και πυροτεχνήματα.
Τον 12ο αιώνα με αρχές του 13ου αρχίζουν να γίνονται γνωστές στην Ευρώπη οι δυνατότητές της. Ο Άγγλος φραγκισκανός μοναχός Ρότζερ Μπέικον, επιστήμονας και ιδιαίτερα μορφωμένος, ήταν ο πρώτος που κατέγραψε τη "συνταγή" της πυρίτιδας μετά από πολλά σχετικά πειράματα (1250) έτσι ώστε να μπορεί να παρασκευάζεται με σταθερές αναλογίες. Η πρώτη όμως στην Ευρώπη πολεμική χρήση της πυρίτιδας αναφέρεται ότι έγινε από τους Άγγλους το 1346 στη Μάχη του Κρεσύ, αν και τα πρώτα πυροβόλα φαίνεται να ήταν ήδη γνωστά το 1326, σύμφωνα με την αρχαιότερη απεικόνισή τους. Γρήγορα όμως η εφεύρεση του πυροβόλου άλλαξε τη μέχρι τότε μορφή του πολέμου με συνέπεια η χρήση της πυρίτιδας ν΄ αποτελέσει ένα πολύ σημαντικό σταθμό στην εξέλιξη των όπλων.
New, Live & Rare

New, Live & Rare Vol. I

1. Black Night (Live) (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:42

2. Painted Horse (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:20

3. When a Blind Man Cries (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:33

New, Live & Rare Vol. II

1. Burn (Live) (Blackmore, Lord, Paice, Coverdale) - 4:47

2. Coronarias Redig (Blackmore, Lord, Paice, Coverdale, Paice) - 4:53

3. Mistreated (Live) (Blackmore, Coverdale) - 9:20

New, Live & Rare Vol. III

1. Smoke on the Water (Live) (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:42

2. Bird Has Flown (Live) (Evans, Blackmore, Lord) - 3:08

3. Grabsplatter (Live) (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 4:34
Γαλλική Σχολή Καλογραιών Σάμου

Η Γαλλική Σχολή Καλογραιών Σάμου ήταν εκπαιδευτικό ίδρυμα του Τάγματος του Αγίου Ιωσήφ της Λυών,ιδρυμένο το 1911 στο Βαθύ Σάμου.

Ίδρυση

Καλόγριες του Τάγματος του Αγίου Ιωσήφ της Λυών είχαν εγκατασταθεί στο λιμάνι του Βαθέως και υπό την κατοχή τους βρισκόταν οικόπεδο διακοσίων τετραγωνικών μέτρων. Μετά από σχετικό αίτημα αποφασίστηκε το 1911 η χορήγηση από την Ηγεμονική Κυβέρνηση άδειας οικοδόμησης κτιρίου για σχολή.
Η Σχολή διαλύθηκε το 1971 και οι καλόγριες αποχώρησαν για την Κέρκυρα.

Μαθητές

Η κατώτερη επιτρεπτή ηλικία των μαθητριών ήταν δέκα ετών. Οι μαθήτριες που φοιτούσαν δεν ξεπερνούσαν τις 50-70 κάθε χρόνο. ΌΛες ήταν εσωτερικές και κατέβαλαν δίδακτρα πεντακόσιες δραχμές μηνιαίως για το οικοτροφείο.
Δωρεάν φοίτηση ίσχυε για μαθήτριες οι οποίες ήταν τέκνα απόρων γονέων και ρωμαιοκαθολικών στο θρήσκευμα. Αυτές προερχόταν από τη Σύρο και την Τήνο. Φοιτούσαν και ορθόδοξες μαθήτριες με σκοπό την εκμάθηση της γαλλικής γλώσσας και την οικοκυρική.

Πρόγραμμα μαθημάτων

Τα μαθήματα που διδάσκονταν ήταν οικοκυρικά, γαλλικά,μουσική φωνητική καιενόργανη, ζωγραφική,πυρογραφία.Το 1929 εμπλουτίστηκε με εμπορικά μαθήματα, καταστιχογραφία,στενογραφία, δακτυλογραφία, αγγλικά και ιταλικά.
Γιόζεφ Άρνολντ (πρεσβύτερος)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1788 στο Στανς του Τιρόλου. Έμαθε να ζωγραφίζει και άρχισε να εργάζεται ως διακοσμητής στην παραγωγή ξύλινων παπουτσιών. Από παιδί εργάστηκε στα χωράφια για να θρέψει την οικογένειά του. Έμαθε να ζωγραφίζει αγιογραφίες στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (γερμ., St. Georgenberg-Fiecht), και επισκέφτηκε την Ακαδημία Εικαστικών Τεχνών της Βιέννης από το 1818 ως το 1825. Στη Βιέννη νυμφεύτηκε την Φρανσίσκα Κουχίνκα, και απόκτησαν δύο γιους, τον επίσης Γιόζεφ Άρνολντ (νεότερο) και τον Άλοϊς, οι οποίοι έγιναν ζωγράφοι και αγιογράφοι. Περιόδευσε την Ιταλία, διέκοψε όμως το ταξίδι του μετά από τρεις μήνες, επειδή αρρώστησε. Απεβίωσε στις 23 Φεβρουαρίου 1879 στο Ίνσμπρουκ της Αυστρίας.