google/wiki40b huggingface dataset:
Σααντί Σιραζί

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Σιράζ. Ο πατέρας του πέθανε όταν ήταν ακόμα παιδί. Έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια μέσα στην φτώχια και τη δυστυχία. Σε νεαρή ηλικία πήγε στη Βαγδάτη για να σπουδάσει. Στο πανεπιστήμιο Αλ-Νιζαμιγια παρακολούθησε Ισλαμικές Σπουδές, Νομική, Πολιτικές Επιστήμες, Ιστορία, Αραβική Λογοτεχνία και Θεολογία.
Οι ασταθείς συνθήκες που ακολούθησαν με την μογγολική εισβολή, τον υποχρέωσαν να περιπλανηθεί για 30 χρόνια στο εξωτερικό, Τις εμπειρίες του αυτές τις κατέγραψε στα έργα του.
Επίσης πήγε στη Μέκκα και στη Μεδίνα να προσκυνήσει και επισκέφθηκε την Ιερουσαλήμ.
Όταν επέστρεψε στο Σιράζ πέρασε ήσυχα χρόνια.

Εργογραφία

Στα γνωστότερα έργα του ανήκει το  Δενδρόκηπος (Bustan) που ολοκληρώθηκε το 1257 και το Ο κήπος με τα ρόδα (Gulistan) το 1258. Ο Δενδρόκηπος είναι γραμμένος σε στίχους με επικό μέτρο και συντίθεται από ιστορίες που απεικονίζουν τις στερεότυπες αρετές των Μουσουλμάνων (δικαιοσύνη, φιλελευθερία, σεμνότητα, ευχαρίστηση) όπως επίσης και από σκέψεις επί της συμπεριφοράς των ντερβίς και των εκστατικών πρακτικών τους. Το Γκιουλιστάν είναι γραμμένο κυρίως σε πρόζα και περιέχει ιστορίες και προσωπικά ανέκδοτα. Το κείμενο είναι γεμάτο με σύντομα ποιήματα, που περιέχουν αφορισμούς, συμβουλές και πνευματώδη σχόλια. Ο Σααντί επιδεικνύει βαθειά γνώση του παραλογισμού της ανθρώπινης ύπαρξης. Η μοίρα εκείνων που εξαρτώνται από τις διαθέσεις των βασιλέων αντιπαραβάλλεται συχνά με την ελευθερία των ντερβίς.
Ο Σααντί είναι γνωστός επίσης για τους πανηγυρικούς και τις ωδές του, που απεικόνιζαν την ανθρώπινη εμπειρία, όπως επίσης για ιδιαίτερες ωδές όπως ο θρήνος για την πτώση της Βαγδάτης μετά την εισβολή των Μογγόλων το 1258. Οι στίχοι του βρίσκονται στο Γκαζαλιγιάτ (Ghazaliyat) και οι ωδές του στο Καζα'ίντ (Qasa'id). Είναι επίσης γνωστός για ένα αριθμό έργων στην αραβική γλώσσα.
Βουλευτικές εκλογές στη Ρουάντα (2018)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη  Ρουάντα στις 3 Σεπτεμβρίου 2018, με τους ψηφοφόρους της διασποράς να προσέρχονται στις κάλπες μία ημέρα πριν. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για τον συνασπισμό υπό το Πατριωτικό Μέτωπο της Ρουάντα, ο οποίος κέρδισε τις 40 από τις συνολικά 53 έδρες που αποφασίστηκαν στις εκλογές, ενώ το  Δημοκρατικό Κόμμα των Πρασίνων  και το  Σοσιαλιστικό Κόμμα Ιμπερακουρί αμφότερα κέρδισαν έδρες για πρώτη φορά. Με τις 49 επί συνόλου 80 εδρών στο νεοεκλεγέν κοινοβούλιο να καταλαμβάνονται από γυναίκες (ποσοστό 61%), οι εκλογές διατήρησαν τη θέση της Ρουάντα ως τη χώρα με την υψηλότερη αναλογία γυναικών-βουλευτών διεθνώς.

Εκλογικό σύστημα

Η  Βουλή των Αντιπροσώπων εκλέγεται με δύο μεθόδους: 53 έδρες εκλέγονται άμεσα από κλειστή λίστα με αναλογική εκπροσώπηση σε μία ενιαία πανεθνική εκλογική περιφέρεια με όριο το 5% για να εκλεγεί κάποιο πρόσωπο βουλευτής.Η κατανομή των εδρών γίνεται με τη χρήση της μεθόδου του μεγαλύτερου υπόλοιπου, δηλαδή με τη χρήση λίστας κομμάτων (αναλογία: σύνολο ψήφων προς σύνολο εδρών). Οι υπόλοιπες 27 έδρες εκλέγονται έμμεσα από τα τοπικά και εθνικά συμβούλια και σε εκείνες συμπεριλαμβάνονται και οι 24 έδρες που προεπιλέγονται για τις γυναίκες (οι έξι από την Ανατολική Επαρχία, την Νότια και την Δυτική, 4 από τη Βόρεια και δύο από την Κιγκαλί.Επίσης εκλέγονται δύο βουλευτές από τους αντιπροσώπους της νεολαίας και ένας από τους αναπήρους.
Επαρχία Χαλκίδας

Η επαρχία Χαλκίδας ήταν μία από τις τρεις επαρχίες του νομού Εύβοιας. Καταλάμβανε το κεντρικό και βόρειο τμήμα του νομού ενώ από το 1974 περιλάμβανε και ένα τμήμα της ηπειρωτικής Ελλάδας, απέναντι από την Χαλκίδα. Έδρα της επαρχίας ήταν η Χαλκίδα

Διοικητικές μεταβολές

Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις τρεις επαρχίες του νομού Εύβοιας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Το 1974 προστέθηκε στην επαρχία και το γειτονικό τμήμα της Στερεάς Ελλάδας που περιλαμβάνει τους δήμους Ανθηδώνας και Αυλίδας. Το τμήμα αυτό ανήκε μέχρι τότε στην επαρχία Θηβών. Η επαρχία καταργήθηκε το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας.
Νικόλαος Ασκούτσης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1888 ή, σύμφωνα με άλλες πηγές, το 1890 ή το 1892.Καταγόταν από το Μελιδόνι. Γονείς του ο Χαρίλαος Ασκούτης και η Ολγα Χιονάκη. Σε παιδική ηλικία έχασε το δεξί του χέρι, έπειτα από πτώση από δέντρο και εξαιτίας της έλλειψης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Πήρε μέρος στο Κίνημα του Θερίσου του Ελευθερίου Βενιζέλου.
Αρχικά δικηγόρησε στο Ρέθυμνο και διακρίθηκε ως ποινικολόγος. Το 1917 διορίστηκε νομάρχης Λαμίας και στη συνέχεια Νομάρχης Ρεθύμνου. Υπηρέτησε επίσης ως Νομάρχης Αττικής.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου στις εκλογές του 1923.
Ήταν υποψήφιος πάλι στο Ρέθυμνο στις εκλογές του 1926 με την Ένωση Φιλελευθέρων αλλά δεν εξελέγη, καθώς συγκέντρωσε 1.893 ψήφους. Ωστόσο, επανεκλέχθηκε στις εκλογές του 1928 , του 1932 και του 1933 ξανά με το Κόμμα των Φιλελευθέρων.
Υπηρέτησε ως υπουργός-Γενικός Διοικητής Κρήτης από τις 22 Δεκεμβρίου 1930 ως τις 26 Μαΐου 1932 στην κυβέρνηση Βενιζέλου.
Κατά τη Μάχη της Κρήτης συνελήφθη από τους Ναζί στη Μονή Αρκαδίου, όπου είχε καταφύγει, και μεταφέρθηκε αρχικά στο Ρέθυμνο και έπειτα στην Αθήνα, όπου τέθηκε υπό κράτηση.
Ήταν μέλος της ΠΕΕΑ και υπηρέτησε στην κυβέρνηση του βουνού του Αλέξανδρου Σβώλου ως γραμματέας Συγκοινωνιών.
Ως μέλος του ΕΑΜ ήταν μέλος της  εξόριστης κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου ως υπουργός Συγκοινωνίας από τις 2 Σεπτεμβρίου ως τις 18 Οκτωβρίου 1944 και ήταν υπουργός Δημοσίων Έργων από τις 23 Οκτωβρίου ως τις 2 Δεκεμβρίου 1944.  
Μερίμνησε ώστε να κατασκευαστούν δρόμοι στο Ρέθυμνο (όπως ο δρόμος Ρεθύμνου-Αμαρίου) και άλλα κτήρια όπως το κτήριο των Φυλακών (σημερινό Αρχαιολογικό Μουσείο), το Τελωνείο και ο Οίκος Παιδείας του Γυμνασίου Αρρένων στην πόλη, σημερινό 1ο Γενικό Λύκειο. 
Εξελέγη βουλευτής Αθηνών με την ΕΠΕΚ στις εκλογές του 1951. 
Αδελφή του η Μαρία συζυγος Ιωάννη Θεμιστοκλέους Μοάτσου απο το Ρέθυμνο. Του είχε παραχωρησει το σπίτι της στην Πηγή Ρεθύμνης όπου τον επισκεπτόταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Σοφοκλής Βενιζέλος. Δεν παντρεύτηκε και δεν αφησε απογόνους. Εδωσε το όνομά του στον πρωτότοκο γιο της αδελφής του Θεμιστοκλή Μοάτσο Ασκούτση. 
Πέθανε στην Αθήνα το Νοέμβριο του 1955, έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια και η κηδεία του έγινε στο Ρέθυμνο, όπου η σορός του μεταφέρθηκε αεροπορικώς. Τον επικήδειό του εκφώνησε ο Αλέξανδρος Σβώλος.
Αλφάβητο Πεγκόν

Το Πεγκόν είναι αραβικό αλφάβητο που χρησιμοποιήθηκε για να γράψει την Ιαβαϊκή και Σουνδανική γλώσσα, ως εναλλακτική λύση για το λατινικό αλφάβητο ή το Ιαβανεζικό αλφάβητο και το παλιό Σουνδανικό αλφάβητο. Ειδικότερα, χρησιμοποιήθηκε για θρησκευτική (Ισλαμική) συγγραφή και την ποίηση από το δέκατο πέμπτο αιώνα, ιδιαίτερα στη γραφή σχολίων για το Κοράνιο. Η λέξη Πεγκόν προέρχεται από τη Ιαβαϊκή λέξη pégo, που σημαίνει "αποκλίνω", λόγω της πρακτικής της γραφής των Ιαβαϊκών με αραβική γραφή, το οποίο κρίθηκε αντισυμβατικό από τους Ιαβανέζους. Τα Πεγκόν περιλαμβάνουν σύμβολα για τους ήχους που δεν υπάρχουν στα πρότυπα Αραβικά.
Η κύρια διαφορά μεταξύ των Τζάουι και Πεγκόν είναι ότι το τελευταίο είναι σχεδόν πάντα γραμμένο με φωνητικά σημάδια. Δεδομένου ότι η Ιαβαϊκή περιέχει περισσότερα "ακσάρα σουάρα" (σήματα φωνηέντων) από τα Μαλαϊκά, τα φωνητικά σημάδια πρέπει να γραφτούν για να αποφευχθεί η φωνητική σύγχυση. Εκτός από τα Μαλαϊκά η Τσία-Τσία επίσης χρησιμοποίησε ένα παρόμοιο σύστημα γραφής, το Γκουντούλ.
Ένα από τα πρώτα χρονολογημένα παραδείγματα του αλφαβήτου Πεγκόν μπορεί να είναι το Μασά'ιλ αλ-ταλ'ίμ, ένα έργο σχετικά με τον Ισλαμικό νόμο γραμμένο στα αραβικά με μετάφραση και σχολιασμό στα Ιαβαϊκά. Το χειρόγραφο χρονολογείται από το 1623 και είναι γραμμένο σε ντλουουάνγκ, ένα χαρτί που παρασκευάζεται από το φλοιό της μουριάς.
Άγιος Πολυχρόνιος

Πρώτα χρόνια

Καταγόταν από την επαρχία Γαμφανήτιδος και ήταν γιος γεωργού. Ο Βαρδάνιος, όπως έλεγαν τον πατέρα του, επιμελήθηκε τη χριστιανική ανατροφή του γιου του και του δίδαξε τις χριστιανικές αλήθειες. Σύντομα ο Πολυχρόνιος έγινε πολύ ικανός συζητητής και έφερε σε δύσκολη θέση τους ειδωλολάτρες σε φιλοσοφικές συζητήσεις για την αλήθεια και τη θρησκεία. Στη συνέχεια μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, όπου έγινε διάκονος και εν συνεχεία πρεσβύτερος.

Έργο

Μέλημα πρωταρχικό του Πολυχρονίου ήταν η διδαχή των θρησκευτικών δογμάτων στος ενορίτες του. Ο Άγιος, ο οποίος εργάστηκε και ο ίδιος ως γεωργός σε αμπέλια, έκανε πολλά θαύματα, όπως όταν έκανε να αναβρύσει πηγή νερού. Όταν όμως έγινε Αυτοκράτορας ο Κωνστάντιος, που ήταν θιασώτης του αρειανισμού, ο Πολυχρόνιος συναντούσε συνεχώς αντιδράσεις και απειλές. Παρά τους διωγμούς και την εξορία, που του επεβλήθησαν από τον Αυτοκράτορα, ο Άγιος παρέμεινε ακλόνητος στις αρχές του.

Μαρτύριο και μνήμη

Εξαιτίας του θάρρους του και της πίστης του στις αρχές του Χριστού, οι οπαδοί του Αρείου μεθόδευσαν και πέτυχαν τη δολοφονία του. Μια μέρα ενώ ο άγιος ιερουργούσε, ομάδα Αρειανών έκανε εισβολή στην εκκλησία και  τον μαχαίρωσαν πολλαπλάεπάνω στην Αγία Τράπεζα. Η μνήμη του Αγίου εορτάζεται στις 7 Οκτωβρίου από την ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Στην Κύπρο μάλιστα κατά την ημέρα της μνήμης του λαμβάνει χώρα πανήγυρη στα χωριά Άγιος Νικόλαος Λευκονοίκου και Μελάναρκα Καρπασίας. 
Σημειώνεται ότι στο χριστιανικό εορτολόγιο υπάρχει και ο Όσιος Πολυχρόνιος, μαθητής του Ζεβινά,  που δεν πρέπει να συγχέεται με τον ιερομάρτυρα. Η μνήμη του Οσίου Πολυχρονίουτιμάται στις 23 Φεβρουαρίου.
2460 Μιτλίνκολν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Μιτλίνκολν είναι άγνωστα. Ο Μιτλίνκολν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε τρεις ώρες και 1 λεπτό, μία ταχεία περιστροφή.
Μανασέ Σογκαβάρε

Πρώτα χρόνια και πρώιμη πολιτική σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στην Ποποντέτα της Παπούα Νέας Γουινέας και έχει 4 μεγαλύτερους αδερφούς.  Εκλέγεται συνεχώς βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια της Ανατολικής Σουαζέλ από το 1997.
Στην κυβέρνηση του Μπαρτόλομιου Ουλουφαάλου υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών και Θησαυροφυλακίου από το 1997 ως την χωρίς αιτία απόλυσή του, τον Ιούλιο του 1998. Ο πρωθυπουργός δικαιολόγησε την απομάκρυνση του υπουργού λίγες ημέρες αργότερα, επικαλούμενος την ανάγκη να διατηρηθεί ο αριθμός των μελών της κυβέρνησης ώστε να παραμείνει στην εξουσία. Στις αρχές Αυγούστου του 1998 ο Σογκαβάρε απέσυρε την υποστήριξή του από τον Ουλουφαάλου και την κυβέρνησή του, κατηγορώντας τον πρωθυπουργό για αυταρχισμό και έμφαση στη σταθερότητα μόνο και μόνο για να προστατέψει εαυτόν.
Ο Σογκαβάρε έγινε αντιπρόεδρος της αντιπολίτευσης στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1998, με τον Σολομόν Μαμαλόνι στην ηγεσία της. Έπειτα από τον θάνατο του Μαμαλόνι τον Ιανουάριο του 2000, ο Σογκαβάρε εξελέγη αρχηγός της αντιπολίτευσης, λαμβάνοντας και τις 10 ψήφους των βουλευτών της αντιπολίτευσης που ήταν παρόντες.

Πρώτη πρωθυπουργία

Έγινε για πρώτη φορά πρωθυπουργός στις 30 Ιουνίου 2000 οπότε εξελέγη από το Κοινοβούλιο και υπηρέτησε στη θέση ως τις 17 Δεκεμβρίου 2001. Ήταν μέλος του Προοδευτικού Κόμματος του Λαού. Το κόμμα του έλαβε μόλις 3 έδρες στις εκλογές του 2001, ωστόσο οι υποστηρικτές του κέρδισαν τις εκλογές του 2006.

Δεύτερη πρωθυπουργία

Ανέλαβε ξανά πρωθυπουργός στις 4 Μαΐου του 2006. Με το κόμμα της Κοινωνικής Πίστης για τα Νησιά του Σολομώντα (Solomon Islands Social Credit Party) σχημάτισε συνασπισμό και ανέτρεψε την κυβέρνηση του επιλεγόμενου από τον Άλαν Κεμακέζα, Σνάιντερ Ρίνι. Στις 18 Απριλίου 2006 ο Σογκαβάρε έλαβε 11 από τις συνολικά 50 ψήφους και ήταν τρίτος στην ψηφοφορία για νέο πρωθυπουργό.  Έτσι, υποστήριξε τον Ρίνι για πρωθυπουργό. Ο τελευταίος παραιτήθηκε στις 26 Απριλίου 2006 και ο Σογκαβάρε έλαβε εκ νέου 28 ψήφους από το Κοινοβούλιο στις 4 Μαΐου του 2006 και νίκησε τον υποψήφιο της κυβέρνησης, Φρεντ Φόνο, ο οποίος έμεινε στις 22 ψήφους.

Κρίση με Αυστραλία

Στις 11 Οκτωβρίου του 2006 ο Σογκαβάρε και η κυβέρνησή του επέζησαν πρότασης μομφής στο Κοινοβούλιο, για την οποία ψήφισαν υπέρ 17 βουλευτές και κατά 28. Η μομφή προκλήθηκε από τις τεταμένες σχέσεις της χώρας με την Αυστραλία, καθώς απελάθηκε ο ύπατος αρμοστής Πάτρικ Κόουλ από τα Νησιά του Σολομώντα.

Ανατροπή της δεύτερης κυβέρνησης

Στις 13 Δεκεμβρίου 2007 ο Σογκαβάρε ηττήθηκε σε πρόταση μομφής με 25 ψήφους υπέρ και 22 κατά. Έτσι, η κυβέρνησή του παραιτήθηκε και ο ίδιος παρέμεινε στην εξουσία υπηρεσιακός ως την εκλογή νέου πρωθυπουργού. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ντέρεκ Σικούα.

Τρίτη πρωθυπουργία

Ο Σογκαβάρε εξελέγη πρωθυπουργός από το κοινοβούλιο στις 9 Δεκεμβρίου 2014. Κυβέρνησε ως τις 15 Νοεμβρίου 2017, οπότε ανατράπηκε με πρόταση μομφής. Νέος πρωθυπουργός έγινε ο Ρικ Χουενιπουέλα.

Τέταρτη πρωθυπουργία

Στις 24 Απριλίου 2019 εξελέγη ξανά πρωθυπουργός με περισσότερες από τις μισές ψήφους. Η ψηφοφορία τέθηκε υπό αμφισβήτηση, καθώς δικαστήριο εξέδωσε απόφαση λίγο πριν την έναρξη της ψηφοφορίας.
Γέναγρα

Τοποθεσία

Τα Γέναγρα βρίσκονται στη γεωγραφική περιφέρεια της Μεσαορίας. Στα βόρεια συνορεύουν με τον Ψυλλάτο, στα βορειοανατολικά με το Λευκόνοικο, στα νοτιοανατολικά με την Περιστερώνα Αμμοχώστου, στα νότια με τα Πυργά Αμμοχώστου και τη Σίντα, στα νοτιοδυτικά με τη Βατυλή, στα δυτικά με τον Μαραθόβουνο και στα βορειοδυτικά με τη Βιτσάδα.

Ιστορία

Την περίοδο της Φραγκοκρατίας τα Γέναγρα ήταν φέουδο. Είναι γνωστό  ότι παραχωρήθηκαν από τον βασιλιά Ιάκωβο Α΄ σε ένα ευνοούμενο του με την ονομασία Rinaldo Milmarz. Ένα αιώνα αργότερα, το 1460, ο βασιλιάς Ιάκωβος Β΄ παραχώρησε τα Γέναγρα σε ένα ευνοούμενο του με την ονομασία Ρίτζο ντι Μαρίνο (Rizzo de Marino), ο οποίος καταγόταν από τη Νάπολη της Ιταλίας.
Στις 8 Νοεμβρίου 1529 τα Γέναγρα πωλήθηκαν στον Πέτρο Φλάτρο. Διατήρησε το φέουδο των Γενάγρων ως το 1559. Οι απόγονοι της οικογένειας του Πέτρο Φλάτρο κατέφυγαν ως πρόσφυγες στην Ιταλία. Διατήρησαν την ανάμνηση των Γενάγρων και μάλιστα ένας απόγονος του Πέτρο Φλάτρο, ο Φαβρίκιος Φλάτρος, θέλησε να χαραχθεί στην επιτύμβια πλάκα του η επιγραφή Dominus castri Ienegra, δηλαδή ο ιδιοκτήτης των Γενάγρων.
Νοτιοαφρικανικές γενικές εκλογές 2009

Οι προεδρικές και βουλευτικές εκλογές του 2009 διεξήχθησαν στη Νότια Αφρική στις 22 Απριλίου 2009. Στις κάλπες προσήλθαν 23 εκατομμύρια ψηφοφόροι για να επιλέξουν μεταξύ 26 πολιτικών κομμάτων.Επικρατέστερος νικητής στις προεδρικές εκλογές είναι ο Τζέικομπ Ζούμα. Για πρώτη φορά παλιά στελέχη του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου (ΑΝC) διεκδίκησαν με δικό τους πολιτικό σχηματισμό ένα μέρος της δύναμης του ιστορικού κόμματος του Νέλσον Μαντέλα. Τα πρώτα αποτελέσματα των εκλογών έδειξαν ότι το ANC συγκεντρώνει ποσοστό 53,6 %, ενώ το νέο κόμμα COPE, που συγκροτήθηκε από διαφωνούντες του ANC, έλαβε το 8,7% των ψήφων. Τα τελικά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 25 Απριλίου και έδωσαν την νίκη στο Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο του Τζέικομπ Ζούμα με 65,9% . Ωστόσο, το κόμμα απώλεσε τα 2/3 των εδρών της Βουλής που του χρειάζονταν για συνταγματική αναθεώρηση και επιπλέον ηττήθηκε και στην περιφέρεια της Δυτικής Ακτής. Η Δημοκρατική Συμμαχία (DA) έλαβε το 16,68% των ψήφων και το νεοσύστατο Κογκρέσο του Λαού (COPE), το οποίο είχαν σχηματίσει διαφωνούντες του ANC ακολούθησε με ποσοστό 7,42%. Το κοινοβούλιο εξέλεξε πρόεδρο τον Τζέικομπ Ζούμα στις 6 Μαΐου του 2009 και ο ίδιος ανέλαβε καθήκοντα στις 9 Μαΐου.
Οδυσσέας Δημητριάδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 1908 στο Μπατούμι της Ρωσίας (σήμερα στη Γεωργία), από Πόντιους γονείς. Ο πατέρας του, Αχιλλέας, ήταν έμπορος και είχε καταγωγή από την Τραπεζούντα, ενώ η μητέρα του Καλλιόπη Ευφραιμίδη ασχολούνταν με τα οικιακά. Άρχισε να ασχολείται με τη μουσική από νεαρή ηλικία, σπουδάζοντας βιολί, πιάνο και μουσική σύνθεση στην Τιφλίδα (1930), και διεύθυνση ορχήστρας στο Ωδείο Λένινγκραντ (1936). Το 1934 γνωρίστηκε με τον Δημήτρη Μητρόπουλο στον οποίο εξέφρασε την επιθυμία του να μετακομίσει στην Ελλάδα με το πέρας των σπουδών του. Ωστόσο η απάντηση του Μητρόπουλου τον έπεισε να μείνει στη Σοβιετική Ένωση.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, το 1937, ανέλαβε αρχιμουσικός και διευθυντής της όπερας του Μπαλέτου της Τυφλίδας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1965. Παράλληλα, την περίοδο 1947–1952 υπήρξε αρχιμουσικός της Κρατικής Συμφωνικής Ορχήστρας της Γεωργίας και αργότερα από το 1965 έως το 1973 αρχιμουσικός της Ορχήστρας του Θεάτρου Μπολσόι. Το 1980 η σοβιετική κυβέρνηση τον όρισε επίσημο αρχιμουσικό των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1980. Τελικά το 1994 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου συχνά εμφανιζόταν σε παραστάσεις που πραγματοποιούνταν στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Πέθανε στην Τιφλίδα στις 28 Απριλίου 2005.
Κάλια Παπαδοπούλου

Βιογραφικά στοιχεία

Ξεκίνησε την καριέρα της το 1993 αγωνιζόμενη με τα χρώματα της ΑΕΛ Λεμεσού. Το 1998 μετακόμισε στην Ελλάδα για να αγωνιστεί στον Μέγα Αλέξανδρο Θεσσαλονίκης. Για δύο έτη αγωνίστηκε στο Θερμαϊκό Θέρμης κατακτώντας την περίοδο 2002-2003 το Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής Γυναικών. Στη συνέχει αγωνίστηκε στο Α.Π.Σ. Siemens, όπου σε 17 αγώνες είχε 7,6 πόντους και 4,8 ανά αγώνα. Επέστρεψε στην ΑΕΛ Λεμεσού από το 2005 μέχρι το 2008 κατακτώντας τρία πρωταθλήματα και δύο κύπελλα Κύπρου, αποχωρώντας ωστόσο επεισοδιακά. Κατά την περίοδο 2008-2009 αγωνίστηκε στο γαλλικό πρωτάθλημα με την φανέλα της Λαβεϊρόν Ντρομ. Το φθινόπωρο του 2009 επέστρεψε στην Ελλάδα, αποτελώντας μέλος της ομάδας του Ο.Α. Χανίων. Το καλοκαίρι του 2010 εντάχθηκε στο δυναμικό και πάλι μιας κυπριακής ομάδας, του Κεραυνού Στροβόλου. Μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου 2010-11 βραβεύτηκε ως η Κορυφαία Γυναίκα καλαθοσφαιρίστρια της χρονιάς από την Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. 
Εδώ και μερικά χρόνια αποτελεί στέλεχος της Εθνικής Κύπρου Γυναικών.
Γκρέγκορι Φράιμαν

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Φράιμαν γεννήθηκε το 1926, στην πόλη Καζάν της Ρωσίας. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Μόσχας το 1949, και έλαβε το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο του Καζάν το 1956. Από το 1956 εργάστηκε στο Elabuga και το 1965 υπερασπίστηκε τον DSc. βαθμό του. Από το 1967 εργάστηκε στο Βλαντίμιρ, ενώ αργότερα στο Καλίνιν (το σημερινό Τβερ).
Στη δεκαετία του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο Φράιμαν συμμετείχε στο κίνημα των αρνητών. Το σαμιζντάτ (samizdat) δοκίμιό του, με τον τίτλο Φαίνεται ότι είμαι Εβραίος, περιγράφει τη διάκριση εναντίον των εβραίων μαθηματικών στη Σοβιετική Ένωση. Η δημοσίευση έγινε στις ΗΠΑ το 1980.
Αργότερα, ο Φράιμαν μετανάστευσε στο Ισραήλ, όπου έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ.
Άντολφ Βίκλουντ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Βίκλουντ γεννήθηκε στο Λένγκσερουντ (Långserud) της ΝΔ. Σουηδίας, το 1879. Ο πατέρας του ήταν οργανίστας. Σπούδασε στο Βασιλικό Κολλέγιο Μουσικής της Στοκχόλμης και, μεταξύ 1899-1901, αποφοίτησε ως οργανίστας και δάσκαλος μουσικής. Συνέχισε σπουδές στο πιάνο με τον Ρ. Άντερσον (Richard Andersson) και αντίστιξη και σύνθεση με τον Γ. Λίντεγκρεν (Johan Lindegren). Έπειτα, πήρε υποτροφίες για σπουδές πιάνου στη Σουηδία και, στη συνέχεια, στο Παρίσι, όπου ήταν οργανίστας στην εκεί Σουηδική Εκκλησία (1903-4). Το ντεμπούτο του ως σολίστ πιάνου ήρθε το 1902, παίζοντας το δικό του Konsertstycke, Op 1. Κατόπιν, πήγε στο Βερολίνο (1905-7), όπου υπηρέτησε ως μουσικός εκγυμναστής στην όπερα της πόλης. 
Μετά το 1911 εργάστηκε, κυρίως, ως διευθυντής ορχήστρας. Διηύθυνε τη Σουηδική Βασιλική Ορχήστρα από το 1911 έως το 1924, ήταν διευθυντής της Βασιλικής Σουηδικής Όπερας το 1923, και υπηρέτησε ως κύριος αρχιμουσικός της Εταιρείας Κοντσέρτων της Στοκχόλμης, μέχρι το 1938. [1]

Μουσικολογικά στοιχεία

Ως συνθέτης, ο Βίκλουντ είχε, σχετικά, μικρή, αλλά καλά δομημένη παραγωγή. Η διεύθυνση ορχήστρας τού έδωσε λίγο χρόνο για να αφιερωθεί στη δημιουργική γραφή. Άρχισε να συνθέτει στο πνεύμα των Μπραμς και Β. Στένχαμαρ (Wilhelm Stenhammar)  και, σύντομα κέρδισε τη φήμη του για τα λυρικά τραγούδια και τα πιανιστικά του έργα, τα οποία συχνά εμπεριέχουν στοιχεία λαϊκής μουσικής. Ένα από τα πρώτα του αριστουργήματα -πάλι γεμάτο με λαϊκή μουσική - είναι η μεγαλοπρεπής, ρυθμικά ορμητική, σονάτα για βιολί (1906). Τα περισσότερα από τα μεγάλα και σπουδαία ορχηστρικά έργα του, σε σκανδιναβικό ιμπρεσιονιστικό ύφος, γράφηκαν κατά τη διάρκεια των ετών του με την Όπερα της Στοκχόλμης. Τα κοντσέρτα του για πιάνο είναι από τα καλύτερα του είδους που γράφηκαν ποτέ, στη Σουηδία. Η μία και μοναδική συμφωνία του πλησιάζει στο πνεύμα του Σιμπέλιους. Τα ορχηστρικά του ποιήματα Sång till våren και Symfonisk prolog παρουσιάζουν, επίσης, έναν εξωστρεφή σκανδιναβικό ρομαντισμό ο οποίος, στον καιρό του, θεωρήθηκε ήδη ξεπερασμένος. Η ιδιοσυγκρασιακή ενορχήστρωσή του και η δεξιοτεχνία της γραφής του αξίζουν τον σεβασμό.
Σούπερ Λιγκ Τουρκίας 2010-11

Ομάδες

Οι ομάδες της Ανταλίασπορ, της Ντιγιαρμπάρκισπορ και της Ντενίζλισπορ υποβιβάστηκε την ποδοσφαιρική περίοδο 2009-2010, καθώς τερμάτισαν στην τελευταία τριάδα που οδηγεί στην Μπάνκ Ασάια. Η Ανκάρασπορ δεν αγωνίστηκε στο προηγούμενο πρωτάθλημα και υποβιβάστηκε αυτόματα και ο λόγος είναι πως ο πρόεδρος της Αχμέτ Γκοκτσέκ, ήρθε σε συμφωνία με την Ανκαραγκουτσού, στο να αναλάβει τις υποχρεώσεις της ομάδας. Το αποτέλεσμα ήταν να μην βρουν άλλον πρόεδρο και να μην μπορέσουν να πληρώσουν για να ενταχθούν το πρωτάθλημα του 2009-2010.
Αντιθέτως, οι ομάδες που προβιβάστηκαν στο μεγάλο πρωτάθλημα, για την σεζόν 2010-2011, είναι οι Καράμπουκσπορ, Μπούκασπορ και Κόνιασπορ. Η Ομάδα της Καραμπουκσπορ επέστρεψε μετά από 11 χρόνια, στην μεγάλη κατηγορία, έχει 7 χρόνια. Η Κόνιασπορ πραγματοποιεί ουσιαστικά την 2η της σεζόν, αφού είχε ξανανέβει την σεζόν 2008-09.
Οι αλλαγές που έγιναν στο πρωτάθλημα ήταν πως η ομάδα της Ανκαρασπορ, μετονομάστηκε ως Medical Park Ancaraspor, λόγω του χορηγού που την εκπροσωπεί.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα χειροσφαίρισης ανδρών

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χειροσφαίρισης ανδρών είναι η κορυφαία διοργάνωση που οργανώνεται από την Διεθνή Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης (IHF), κάθε δύο χρόνια. Στη διοργάνωση του 2015 (15 Ιανουαρίου - 1η Φεβρουαρίου στο Κατάρ) τον παγκόσμιο τίτλο κατέκτησε η Γαλλία για 5η φορά, με νίκη επί της διοργανώτριας χώρας με 22-25. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Πολωνία με νίκη επί της Ισπανίας με 29-28. Η πιο πρόσφατη διοργάνωση έγινε στη Γαλλία, από τις 11 ως τις 29 Ιανουαρίου 2017 και τον τίτλο κατέκτησε η οικοδέσποινα για 6η φορά, νικώντας 33-26 στον τελικό τη Νορβηγία. Η Σλοβενία νίκησε την Κροατία με 31–30 και κατέκτησε το πρώτο στην ιστορία της μετάλλιο (ένα χάλκινο).
Αστεροσκοπείο Λόουελ

Τρέχουσα έρευνα

Οι αστρονόμοι του Αστεροσκοπείου διεξάγουν έρευνα σε πολλά θέματα αστροφυσικής και Ηλιακού Συστήματος, χρησιμοποιώντας πλέον και εναέρια και διαστημικά τηλεσκόπια. Ανάμεσα στα πολλά τρέχοντα προγράμματα είναι μία έρευνα για γεωπλήσιων αστεροειδών, μία επισκόπηση της Ζώνης του Κάιπερ πέρα από τον Ποσειδώνα, μία αναζήτηση εξωηλιακών πλανητών και ποικιλία διερευνήσεων του σχηματισμού νέων αστέρων και άλλων διαδικασιών σε μακρινούς γαλαξίες. Εκτός από την καθαυτό αστρονομική έρευνα, το προσωπικό του αστεροσκοπείου σχεδιάζει και κατασκευάζει εξειδικευμένα όργανα για χρήση πάνω σε τηλεσκόπια του ιδρύματος, αλλά και σε άλλα, π.χ. κατασκεύασε μία εξελιγμένη κάμερα υψηλής ταχύτητας για χρήση με το Στρατοσφαιρικό Αστεροσκοπείο Αστρονομίας Υπερύθρου (SOFIA), ένα κοινό Γερμανοαμερικανικό εγχείρημα με τηλεσκόπιο 2,5 μέτρων πάνω σε αεροσκάφος Boeing 747 SP.
Μιχαήλ Καλοφρενάς

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Είναι ένας από τους προγόνους της Αθηναϊκής οικογένειας Καλλιφρονά, στην οποία το όνομα Μιχαήλ μεταβιβάζεται από παππού σε εγγονό μέχρι σήμερα. Ο Καλλιφρονάς ήταν ιερέας στην Αθήνα και λόγιος, αν και στις επιστολές του κάνει πολλές ανορθογραφίες. Γνωρίζουμε ότι είχε ένα τουλάχιστο γιό, τον Ιωάννη.
Το έτος 1691 συναντάμε το όνομα ενός άλλου, του Λεονάρδου Καεφρονά που μνημονεύεται σε κάποιο κατάλογο εκπατρισθέντων από τον Μοροζίνη, οι οποίοι μετά την άλωση της Αθήνας μετανάστευσαν στην Γαστούνη.