google/wiki40b huggingface dataset:
Γιανίκ Φερέιρα Καράσκο

Καριέρα σε συλλόγους

Άρχισε την καριέρα του στην ΑΣ Μονακό, που σκόραρε 20 γκολ σε 105 αγώνες. Το 2015 πήγε στην Ατλέτικο Μαδρίτης για 20 εκ. Με την εθνική Βελγίου έπεξε στο Euro 2016 και στο μουντιάλ 2018 .

Μονακό

Ο Καράσκο πήγε στη Μονακό από την Γένγκ το 2010. Στις 30 Ιουλίου 2012 υπέγραψε στην επαγγελματικότητα. Στις 13 Απριλίου του 2013 σκόραρε και τα δύο τέρματα για την νίκη της ομάδας του με 2-0. Σε 27 παιχνίδια έβαλε 6 γκολ και η Μονακό επέστρεψε στη Ligue 1.

Ατλέτικο Μαδρίτης

Στις 10 Ιουλίου 2015, η Ατλέτικο Μαδρίτης πήρε τον Καράσκο για 5 χρόνια με 20 εκ. Στις 18 Οκτωβρίου σκόραρε το πρώτο του γκολ με την Ατλέτικο Μαδρίτης στο 2-0 επί της Ρεαλ Σοσιεδάδ .Στις 28 Μάϊου του 2016 σκόραρε στον τελικό  champions league εναντίον της Ρεαλ Μαδρίτης καθώς η ομάδα του έχασε στα πέναλτυ .

Ντάλιαν Γιφάνγκ

Στις 26 Φεβρουαρίου του 2018 μαζί με τον Νίκολας Γκαίτεν πήγαν στην Κίνα για λογαριασμό της Ντάλια Γιφάνγκ.

Διεθνής καριέρα

Ο Καράσκο αγωνίζεται στην Εθνική Βελγίου. Αγωνίστηκε στο Euro 2016 και στο Μουντιάλ 2018.
Τετραγωνικό μέτρο

Το τετραγωνικό μέτρο αποτελεί μονάδα μέτρησης επιφάνειας. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα τέλειο τετράγωνο, με πλευρά ένα μέτρο. Το σύμβολό του διεθνώς είναι m². Πολλαπλάσιά του είναι το στρέμμα (1 στρέμμα = 1000 τ.μ.) και το τετραγωνικό χιλιόμετρο (km², 1 τετρ. χιλ. = 1.000.000 τ.μ.). Βασικές υποδιαιρέσεις του τετραγωνικού μέτρου είναι η τετραγωνική παλάμη ή τετραγωνικό δεκατόμετρο (dm², 1 τ.μ. = 100 τετρ. παλάμες), το τετραγωνικό εκατοστόμετρο (cm², 1 τ.μ. = 10.000 τετρ. εκατοστόμετρα) και το τετραγωνικό χιλιοστόμετρο (mm², 1 τ.μ. = 1.000.000 τετρ. χιλ).
2991 Μπίλμπο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Μπίλμπο είναι άγνωστα. Ο Μπίλμπο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες 3 λεπτά και 49 δευτερόλεπτα (Higgins 2011).
Κύτταρα νευρικού συστήματος

Τα κύτταρα του Νευρικό σύστημα χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Τα Νευρογλοιακά κύτταρα (80%) και τους Νευρώνες.

Νευρογλοιακά κύτταρα

Τα νευρογλοιακά κύτταρα του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος διακρίνονται σε τέσσερις ομάδες:
1. Αστροκύτταρα 
2. Ολιγοδενδροκύτταρα
3. Επενδυματικά κύτταρα 
4. Μικρογλοία 
Τα νευρογλοιακά κύτταρα του Περιφερικού Νευρικού συστήματος περιλαμβάνουν μόνο το κύτταρα Schwann.

Αστροκύτταρα

Χωρίζονται είτε ιστολογικά είτε ογκοκεντρικά. Μοιάζουν όπως παραπέμπει και η ονομασία τους στο σχήμα με αστέρι.
Ο κύριος ρόλος τους είναι υποστηρικτικός-δομικός, προφύλαξη του αιματοεγκεφαλικού φραγμού ενώ λαμβάνουν μέρος και σε πολύπλοκες διαδικασίες  όπως του ανοσοποιητικού και της  ομοιόστασης.
Η συχνότερη κλινική διαταραχή που προκαλούν είναι το αστροκύττωμα, ένας από τους πρωτοπαθείς όγκους του εγκεφάλου.

Ολιγοδενδροκύτταρα

Αποτελούν τα κύτταρα που επενδύουν τους άξονες των νευρώνων (τον άλλο τύπο κυττάρων του νευρικού συστήματος) με μια στιβάδα λιπιδίων την λεγόμενη μυελίνη.
Η μυελίνη λειτουργεί μονωτικά ηλεκτρικά, επιτρέποντας στο "ρεύμα" (το δυναμικό ενέργειας) να μην χάσει την ορμή του κατά την μετάδοσή του.
Η κλινική διαταραχή των ολιγοδενδροκυττάρων περιλαμβάνει έναν βραδέως αναπτυσσόμενο όγκο, το ολιγοδενδογλοίωμα και τη γνωστή Σκλήρυνση κατά πλάκας.

Επενδυματικά κύτταρα

Τα επενδυματικά κύτταρα «επενδύουν» τις εγκεφαλικές κοιλίες και τον κεντρικό σωλήνα του νωτιαίου μυελού. Είναι επιθηλιακού τύπου, με κυβοειδές ή κυλινδρικό σχήμα, είναι στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους και φέρουν κροσσούς στην προσαύλια επιφάνειά τους. Οι παρουσία των κροσσών φαίνεται ότι διευκολύνει τη διακίνηση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού (Ε.Ν.Υ.) μέσα στις κοιλίες.
Χωρίζονται περαιτέρω σε αυτά που μεταφέρουν ουσίες από το ΕΝΥ στο αίμα  και αυτά που το δημιουργούν.
Ανάλογα με την λειτουργία που επιτελούν προκαλούν και την αντίστοιχη κλινική διαταραχή με πιο γνωστή τα επενδυδώματα ή θηλώματα του χοριοειδούς πλέγματος.

Μικρογλοιακά κύτταρα

Αποτελούν τα "μακροφάγα" κύτταρα (τα κύτταρα πού "καθαρίζουν" το νευρικό σύστημα από τα κύτταρα που το ανοσοποιητικό σύστημα σημαίνει ως μη λειτουργικά)

Κύτταρα Schwann

Θα ήταν δυνατό να ειπωθεί ότι είναι τα ολιγοδενδροκύτταρα του Περιφερικού Νευρικού Συστήματος μια και επενδύουν τα περιφερικά νεύρα με μυελίνη.
Έχουν διαφορετικό τρόπο όμως που το κάνουν αυτό σε σύγκριση με τα ολιγοδενροκύτταρα ενώ έχουν μία επιπλέον λειτουργία της ανακατασκευής των κατεστραμμένων περιφερικών νεύρων και πιο συγκεκριμένα των αξόνων.
Οι κλινικές διαταραχές που μπορούν να προκαλέσουν μπορεί να είναι επίκτητες ή εκ γενετής.
Τα σβαννώματα  είναι καλοήθεις όγκοι των κυττάρων Schwann και παρουσιάζονται συχνά σε μία γενετική νόσο γνωστή ως νευροϊνωμάτωση τύπου Ι.

Νευρώνας

Πρόκειται για εξειδικευμένα κύτταρα πού ρόλο έχουν στη διέγερση και μετάδοση της νευρικής ώσης.
Αποτελούν κύτταρα κλειδιά στο νευρικό σύστημα και γενικότερα στην πρόοδο τής ζωής στον πλανήτη.
Ανατομικά αποτελούνται από το κυτταρικό σώμα που περιλαμβάνει τον πυρήνα και το κυτταρόπλασμα (μαζί με τα κυτταρικά όργανα: μιτοχόνδρια, συσκευή Golgi κτλ) και δύο τύπους απολήξεων με διαφορετική 
σχηματική δομή, τους δενδρίτες και τον άξονα.
Σαμπούκα (ποτό)

Η σαμπούκα είναι λικέρ με βάση την ανηθόλη. Είναι ένα δυνατό (περιέχει 38- 42% βαθμούς αιθυλικής αλκοόλης), γλυκό ποτό με έντονο άρωμα γλυκάνισου, το οποίο περιέχει, και που προέρχεται από την Ιταλία.

Είδη

Η σαμπούκα μπορεί να βρεθεί σε τρία χρώματα: το μαύρο που οφείλεται στη σκουρόχρωμη φλούδα των καρπών κουφοξυλιάς, το κόκκινο από το μενεξεδένιο χρώμα των καρπών και το λευκό (διαφανές) που προκύπτει με ελεγχόμενη εκχύλιση των χρωστικών.

Παρασκευή

Η παρασκευή της πραγματοποιείται με απόσταξη αστεροειδή γλυκάνισου, μάραθου και καρπών κουφοξυλιάς.

Ιστορία

H πρώτη συνταγή της σαμπούκας χρονολογείται το 1851 από τον επιχειρηματία Luigi Manzi στην Ίσκια, την οποία τελειοποίησε ο Angelo Molinari στην Τσιβιταβέκια περίπου το 1936. Το 1945 ο Angelo Molinari ίδρυσε την εταιρεία Μολινάρι και συνέβαλλε στο να γίνει γνωστή η σαμπούκα στην παγκόσμια αγορά αλκοολούχων ποτών.
Συχνά θεωρείται ότι ο Angelo Molinari προέβη σε λογοκλοπή, όμως οι δυο συνταγές έχουν μια σημαντική διαφορά: η σαμπούκα του παρασκευάζεται με αστεροειδή γλυκάνισο, ενώ η σαμπούκα του Luigi Manzi με το ανθοφόρο φυτό γλυκάνισο.
Σύμφωνα με την αρχική συνταγή, η σαμπούκα περιείχε αιθέρια έλαια προερχόμενα από την απόσταξη γλυκάνισου και μάραθου που προσέδιδαν στο υγρό το έντονο άρωμα του γλυκάνισου. Μετά την απόσταξη, συνθλίβονταν και προστίθονταν στο αλκοόλ εκχυλίσματα ανθών κουφοξυλιάς, μάραθου, θυμαριού, μέντας κ.ά. με μια σωστή συγκέντρωση σακχάρων.

Τρόποι σερβιρίσματος

Στην Ιταλία προτιμάται ως χωνευτικό ηδύποτο και στα ιταλικά εστιατόρια συνήθως σερβίρεται με τρεις κόκκους καφέ (con la mosca- κυριολεκτικά σημαίνει με τη μύγα), οι οποίοι συμβολίζουν την υγεία, την ευτυχία και την ευημερία.
Μπορεί να καταναλωθεί με απλή προσθήκη νερού (το ποτό τότε αποκτά ένα γαλακτώδες χρώμα λόγω της ανηθόλης, όπως συμβαίνει και με το ούζο) ή να χρησιμοποιηθεί ως βάση σε διάφορα κοκτέιλς.
Σπυρίδων Σπυρομήλιος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Χειμάρρα το Φεβρουάριο του 1800, στις ακτές της σημερινής νότιας Αλβανίας (Βόρεια Ήπειρος), γόνος στρατιωτικής οικογένειας. Ο πατέρας του ονομαζόταν Μίλιος (Μιχάλης) και γι' αυτό έκανε το όνομα του πατέρα του δικό του επίθετο. Η μητέρα του λεγότανε Μαρία, κόρη του Ανδρέα Βάρφη στρατιωτικού στην Νάπολη.Η οικογένειά του ήταν ονομαστή φάρα στρατιωτικών και είχε σταδιοδρομήσει στοστρατό του βασιλείου της Νεαπόλεως.  Το 1810 πήγε στη Νεάπολη της Ιταλίας, εκεί σπούδασε στρατιωτική τέχνη και έμαθε Ιταλικά, Λατινικά και Γαλλικά. Το 1819 επέστρεψε στην πατρίδα του για να συντάξει την στρατιωτική γεωγραφία της Ηπείρου, με την οποία θα μπορουσε να παρει μέρος σε κάποιο διαγωνισμό για να καταταγεί στον τακτικό στρατό της Νάπολης αλλα κρατήθηκε από τον Αλή Πασά Τεπελενλή, τότε πασά των Ιωαννίνων και της Ηπείρου, ως στρατιωτικός σύμβουλος.

Επανάσταση του 1821

Τον Αύγουστο του 1824, μετά τον θάνατο του Αλή Πασά, κατέβηκε μαζί με τους αδελφούς του Νικόλαο και Ζάχο Μήλιο στις επαναστατημένες ελληνικές περιοχέςκαι συγκεκριμένα στο στρατόπεδο του Λιγοβιστίου, του οποίου αρχηγός ήταν ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος. Τον Απρίλιο του 1825 βρίσκονταν στο πολιορκημένο Μεσολόγγι, επικεφαλής σώματος 250 Χειμαρραίων. Τον Σεπτέμβριο ονομάζεται Στρατηγός λόγω της προσφοράς του στην πολιορκία του Μεσολογγίου και τον Ιανουάριο του 1825 στάλθηκε μέλος αντιπροσωπείας στο Ναύπλιο, όπου ζητήθηκε από την διοίκηση του Αγώνα η λήψη αποτελεσματικών μέτρων για την σωτηρία του Μεσολογγίου. Το Μάρτιο μετά από εντολή του Ανδρέα Μιαούλη ο Σπυρομήλιος πήγε στη Ζάκυνθο όπου προσπάθησε να στείλει αγγλικό πλοίο προς διάσωση της πόλης, αλλά ήταν πια αργά. Έμεινε απλός θεατής του ολοκαυτώματος από κάποιο ύψωμα της περιοχής.
Στην συνέχεια μαζί με τον αδερφό του Ζάχο (ο Νικόλαος σκοτώθηκε κατά την έξοδο) συμμετείχε σε στρατιωτικές επιχειρήσεις υπό τον Γεώργιο Καραϊσκάκη. Το Μάρτιο του 1827 πήρε μέρος στην Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας ως πληρεξούσιος των "αρμάτων". Αργότερα επί Ιωάννη Καποδίστρια έγινε αρχηγός της προσωπικής φρουράς του Δημήτριου Υψηλάντη (1828-1829).

Η στοά Σπυρομήλιου

Η στοά Σπυρομήλιου είναι μια απ' τις στοές οι οποίες έγιναν στην Αθήνα γύρω στα τέλη του 19ου αιώνα
στα πρότυπα στοών οι οποίες υπήρχαν στις πρωτεύουσες άλλων Ευρωπαϊκών χωρών. Βρίσκεται στην περιοχή της 
Πλατείας Συντάγματος και πήρε τ' όνομά της απ' τον υπουργό Στρατιωτικών Σπυρίδωνα Σπυρομήλιο
. Ο Σπυρομήλιος ως υπουργός στρατιωτικών πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Μετοχικού Ταμείου Στρατού στο οποίο κληροδότησε την περιουσία του, μέρος της οποίας ήταν η έκταση όπου κτίστηκε το μέγαρο με την ομώνυμη στοά.
Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1855

Κυβερνητικό έργο

Τον Φεβρουάριο του 1856 δημιουργήθηκε το σώμα της Πυροσβεστικής, το οποίο σε αυτήν την αρχική του μορφή, ήταν τμήμα του στρατού, και ονομαζόταν «Λόχος Πυροσβεστών Αθήνας». Απαρτιζόταν εκτός των βαθμοφόρων αξιωματικών, από 70 πυροσβέστες και 8 άλογα.
Δεκανοί

Οι Δεκανοί (Αιγυπτιακά bakiu) είναι 36 ομάδες αστεριών (μικροί αστερισμοί) που ανατέλλουν διαδοχικά στον ορίζοντα κατά την περιστροφή της Γης. Η ανατολή κάθε δεκανού όριζε την αρχή μιας δεκανικής ώρας της νύχτας για τους αρχαίους Αιγύπτιους, και αυτοί χρησιμοποιούνταν σαν αστρικό ρολόι τουλάχιστον από την 9η ή 10η Δυναστεία (περ. 2100 π.Χ.).
Η αρχαίοι Έλληνες τους ονόμαζαν δεκανούς ή δέκατα, γιατί η ηλιακή ανατολή τους ήταν κάθε δέκα μέρες (δηλαδή κάθε δέκα μέρες μια νέα ομάδα δεκανών αστέρων εμφανιζόταν στον ανατολικό ορίζοντα την αυγή λίγο πριν την ανατολή του ήλιου, μετά από μια περίοδο που δεν ήταν ορατοί), και όταν αυτή η έννοια μεταφέρθηκε στην Ινδία ονομαζόταν drekkanna στα Σανσκριτικά. Αυτές τις προβλεπόμενες εμφανίσεις τελικά χρησιμοποίησαν οι Αιγύπτιοι για να διαιρέσουν το ηλιακό ημερολόγιο, με την ηλιακή ανατολή του Σείριου, που συνέπιπτε χρονικά με την ετήσια πλημμύρα του Νείλου, να ορίζει το νέο έτος.
Τελικά αυτό το σύστημα οδήγησε σε σύστημα 12 ωρών ημέρας και 12 ωρών νύχτας, που είχαν διαφορετική διάρκεια ανάλογα με την εποχή. Αργότερα χρησιμοποιήθηκε ένα σύστημα 24 "ισονύκτιων" ωρών.
Μετά την εισαγωγή της Ελληνιστικής αστρολογίας στην Αίγυπτο, εμφανίστηκαν διάφορα συστήματα τα οποία απέδιδαν αστρολογική σημασία στους δεκανούς. Για παράδειγμα, συνδέθηκαν με διάφορες αρρώστιες, και την κατάλληλη χρονική περίοδο που έπρεπε να φτιαχτούν φυλαχτά για τη θεραπεία τους. Επίσης, με τις "όψεις" (ή "φάσεις") των δεκανών, ένα σύστημα όπου τρεις δεκανοί αντιστοιχούσαν σε ένα ζώδιο, κάθε ένας καλύπτοντας 10° μοίρες του ζωδιακού και που τον κυβερνούσε ένας πλανήτης (βλ. Πίνακα παρακάτω). Και τέλος, με την σύνδεσή τους με τα αστρολογικά ζώδια.
Οι δεκανοί συνέχιζαν να χρησιμοποιούνται κατά την Αναγέννηση στην αστρολογία και τη μαγεία, αλλά δεν λαμβάνονται σχεδόν καθόλου υπόψη από τους σύγχρονους αστρολόγους.

Καταβολές από την Αρχαία Αίγυπτο

Οι δεκανοί εμφανίστηκαν για πρώτη φορά κατά τη 10η Δυναστεία σε καλύμματα φέρετρων. Η ακολουθία άρχιζε με τον Σώθι / Σείριο, και κάθε δεκανός αποτελούνταν από ομάδα αστεριών και αντίστοιχων θεοτήτων. Ως μέτρο χρόνου, η ανατολή και δύση των δεκανών όριζε τις «ώρες» και τα 10ήμερα που αποτελούσαν το Αιγυπτιακό έτος.
Υπάρχουν 36 δεκανοί (36 X 10 = 360 ημέρες), συν 5 μέρες που προστίθενται για να ολοκληρώσουν τις 365 του ηλιακού έτους. Οι δεκανοί μετράνε τον αστρικό χρόνο, και το ηλιακό έτος είναι 6 ώρες μεγαλύτερο. Τα έτη βασισμένα στο αστικό χρόνο συγχρονιζόταν με τα ηλιακά στο αιγυπτιακό ημερολόγιο κάθε 1460 χρόνια. Οι δεκανοί που απεικονίζονταν στα φέρετρα ύστερων δυναστειών (για παράδειγμα του Σέτι Α’) σε σύγκριση με παλιότερων δυναστειών, δείχνουν αυτή τη διαφοροποίηση μεταξύ αστρικού και ηλιακού έτους.
Ράρα

Γεωγραφία

Η Ράρα βρίσκεται στο δυτικό Νεπάλ, νοτιοδυτικά της νεπαλέζικης πόλης Σριναγκάρ. Έχει έκταση 10,2 Km², μέγιστο μήκος 5 km, πλάτος 3 km και βάθος 160 m. Ο όγκος του νερού της είναι 1 km3. Είναι η μεγαλύτερη λίμνη της χώρας. Από αυτήν πήρε το όνομά του το ομώνυμο χωριό.

Κλίμα

Το κλίμα στη Ράρα δεν είναι το καλοκαίρι πολύ ζεστό, αλλά το χειμώνα έχει κρύο. Το Δεκέμβριο με Μάρτιο, οι θερμοκρασίες πέφτουνε και, πολλές φορές χιονίζει. Τον Απρίλιο, τον Μάιο, τον Ιούνιο τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο, το κλίμα είναι ζεστό.
Μουσώνες πνέουν τον Ιούνιο με Οκτώβριο. Η μέση βροχόπτωση την περίοδο 1994-2003 ήταν 800mm. Η θερμοκρασία της επιφάνειας της λίμνης ήταν 7,5°C με 7,6°C.

Χλωρίδα-πανίδα

Η λίμνη περιβάλλεται από το ομώνυμο εθνικό πάρκο, που ιδρύθηκε το 1976. Κατά συνέπεια, η λίμνη περιλαμβάνει μοναδικά είδη τόσο φυτών όσο και ζώων.
Η χλωρίδα της περιοχής περιλαμβάνει 1074 είδη, εκ των οποίων τα 16 είναι ενδημικά στο Νεπάλ. Η πανίδα περιλαμβάνει 51 είδη θηλαστικών και 214 είδη πουλιών. Υπάρχουν, επίσης, 3 είδη ψαριών (Schizothorax macrophthalmus, Schizothorax nepalensis και Schizothorax raraensis), καθώς και τον βάτραχο Nanorana rarica.
Επιθεώρηση (θέατρο)

Οι πρώτες επιθεωρήσεις

Οι πρώτοι σεναριογράφοι της Επιθεώρησης (Μπάμπης Άννινος, Γιώργος Τσοκόπουλος, Τίμος Μωραϊτίνης, Αντώνης Βώττης κ.α.), προϋπήρξαν ως ευθυμογράφοι σε διάφορα έντυπα, γεγονός που επισημαίνει τη στενή σχέση μεταξύ του θεατρικού αυτού είδους και της δημοσιογραφίας. Σύμφωνα πάντως με ορισμένους μελετητές όπως ο Πολύβιος Δημητρακόπουλος, η Επιθεώρηση έλκει την καταγωγή της απευθείας από τις Αριστοφανικές κωμωδίες της αρχαιότητας.
Ως ανεπίσημη ημερομηνία της πρώτης επιθεώρησης αναφέρεται η 1 Σεπτεμβρίου του 1881 στη θεατρική σκηνή του Νέου Φαλήρου, όπου και παρουσιάσθηκε το έργο (τεσσάρων πράξεων) "Ζήτω η Ελλάς", εισπράττοντας πολύ αρνητικές κριτικές από το σύνολο του Τύπου της εποχής. Στις 31 Αυγούστου του 1894 ανέβηκε στην Αθήνα στο θέατρο "Παράδεισος" από το θίασο "Πρόοδος" του Δημήτριου Κοτοπούλη, το έργο "Λίγο απ' όλα" του Μίκιου Λάμπρου, γνωρίζοντας πολύ μεγάλη επιτυχία (ξεπέρασε τις 1.000 παραστάσεις στην πρωτεύουσα, που τότε αριθμούσε μόλις 7.000 πληθυσμό). Το έργο μεταφέρθηκε επίσης και σε σκηνές άλλων πόλεων της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού (Μικρά Ασία και αλλού). Τόσο βαθιά υπήρξε μάλιστα η επιρροή εκείνης της θεατρικής Επιθεώρησης στο κοινό, ώστε άτομα αλλά και επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα δανείσθηκαν τον τίτλο της για να προωθήσουν τα προϊόντα τους.
Επόμενος σημαντικός σταθμός για την εξέλιξη της θεατρικής Επιθεώρησης στάθηκαν τα "Παναθήναια", ετήσιες εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν από το 1907 έως το 1923. Σε αυτά, ερμήνευσαν ποικίλους χαρακτηριστικούς ρόλους οι σπουδαίοι ηθοποιοί Μαρίκα Κοτοπούλη, Ροζαλία Νίκα κ.α. Αναδείχθηκαν επίσης, νέοι κωμικοί όπως ο Κωνσταντίνος Σαγιώρ, Τηλέμαχος Λεπενιώτης και Αλέκος Γονίδης. Παράλληλα με τα "Παναθήναια" εγκαινιάσθηκαν οι ετήσιες Επιθεωρήσεις "Ο Κινηματογράφος", το "Πανόραμα" και ο "Παπαγάλος" που αποτέλεσαν τους προγόνους των μετέπειτα γνωστών έργων της περιόδου του μεσοπολέμου, της Κατοχής, όπως και της πρώτης μεταπολεμικής γενεάς (1945-1960).

Νεότερα χρόνια

Η εξέλιξη αρχικά του κινηματογράφου τη δεκαετία του 1960-1970 και η εμφάνιση εν συνεχεία της τηλεόρασης περιόρισαν μεν, όμως δεν εξαφάνισαν την Επιθεώρηση, ωστόσο η τελευταία παρέκκλινε του αρχικού της προσανατολισμού, ιδιαίτερα από τη δεκαετία του 1980 και εντεύθεν. Σαν αιτία για αυτή την μεταστροφή θεωρείται από πολλούς η μεταβολή των ηθών, κάτι που αντανακλάται πρώτιστα στην Επιθεώρηση σε σχέση με τα υπόλοιπα παρεμφερή είδη θεάματος, όσο και η ένδεια θεατρικών συγγραφέων, μετά το θάνατο ή την απόσυρση κορυφαίων του είδους όπως οι Σώτος Πετράς, Δημήτρης Ευαγγελίδης, Παναγιώτης Παπαδούκας, Νίκος Καμπάνης, Τάκης Μακρίδης, Γιάννης Ξανθούλης, Κώστας Παναγιωτόπουλος, Δημήτρης Ψαθάς, Χρήστος Γιαννακόπουλος, Πολύβιος Βασιλειάδης, Νίκος Τσιφόρος, Ασημάκης Γιαλαμάς,  Αλέκος Σακελλάριος κ.α.
Έλεν Πέιτζ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Χάλιφαξ του Καναδά και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Τορόντο. Ξεκίνησε να παίζει στην τηλεόραση από την ηλικία των δέκα ετών.
Έχει δηλώσει πως είναι φεμινίστρια, ομοφυλόφιλη και άθεη. Στις αρχές του 2018 νυμφεύφθηκε τη σύντροφό της, Έμμα Πόρτνερ. Επίσης, η Πέιτζ κατηγόρησε τον σκηνοθέτη Μπρετ Ράτνερ ότι στα γυρίσματα της ταινίας X-Men: Η τελική αναμέτρηση της είχε κάνει outing σε σχόλιο σεξουαλικού περιεχομένου για εκείνη.

Καριέρα

Έγινε ευρέως γνωστή από τον ρόλο της στην ταινία Juno, για τον οποίο κέρδισε το βραβείο Satellite καλύτερης ηθοποιού και έλαβε υποψηφιότητα για το Όσκαρ, τη Χρυσή Σφαίρα και το BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου.
Στη συνέχεια, έπαιξε σε ταινίες όπως: Inception, Freeheld, X-Men: Η τελική αναμέτρηση, X-Men: Ημέρες ενός Ξεχασμένου Μέλλοντος και Στη Ρώμη με Αγάπη. Επίσης, εχει δώσει τη φωνή της σε ταινίες κινουμένων σχεδίων όπως: Window Horses και Εγώ, ο Κολοκυθάκης.
Από το 2016 συμμετέχει ως παραγωγός και ηθοποιός στο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ Gaycation και έχει προταθεί για δύο Βραβεία Emmy.
Θαρύπας της Ηπείρου

Βιογραφικά στοιχεία

Οι κάτοικοι της Ηπείρου, δεν είχαν ενεργή συμμετοχή στους Περσικούς Πολέμους. Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου νόμιμος βασιλιάς των Μολοσσών ήταν ο ανήλικος Θαρύπας με επίτροπο και επικεφαλής των Μολοσσών τον Σαβύλινθο. Ανάμεσα στους βάρβαρους που επιτέθηκαν στην Ακαρνανία, το 429 π.Χ., ο Θουκυδίδης αναφέρει  τους Μολοσσούς υπό τον Σαβύλινθο. Η Αθήνα υποστήριξε την Ακαρνανία και οδήγησε τους αντιπάλους της σε ήττα, η οποία εντυπωσίασε τόσο τους Μολοσσούς, ώστε έστειλαν τον ανήλικο βασιλιά τους Θαρύπα στην Αθήνα για εκπαίδευση. Κατά την παραμονή του, μυήθηκε στην αττική παιδεία και επηρεάστηκε βαθύτατα από τον πολιτισμό της Αθήνας. Οι Αθηναίοι τον έκαναν πολίτη. Γι'αυτό και ο Θαρύπας, όταν αργότερα ξαναέγινε βασιλιάς των Μολοσσών, ήταν με το μέρος των Αθηναίων. Η μόρφωσή του τού χάρισε μεγάλη δημοφιλία ανάμεσα στους υπηκόους του. 
Ο Θαρύπας γύρισε το 423 π.Χ. στην Ήπειρο, αναλαμβάνοντας το θρόνο των Μολοσσών. Εκτόπισε οριστικά την σπαρτιατική επιρροή αντικαθιστώντας την με την αθηναϊκή. Μαζί του έφερε ένα φιλοπρόοδο πνεύμα, που επηρέασε όχι μόνο τους Μολοσσούς, αλλά όλα τα ηπειρωτικά φύλα. Πιστεύεται δε πως τον χρόνο που επέστεψε ο Θαρύπας, ο Ευριπίδης τού έκανε ως αποχαιρετιστήριο δώρο, τη διδασκαλία της τραγωδιας «Ανδρομάχη» στην πρωτεύουσά του, την Πασσαρώνα, δράμα στο οποίο εκφράζεται δυνατό µίσος για τη Σπάρτη, και τονίζεται η ηρωική καταγωγή του βασιλικού γένους των Μολοσσών, που είχε κινδυνεύσει από τις σπαρτιατικές ενέργειες.
Ο Θαρύπας παράλληλα επέβαλε την παράδοση ότι οι Μολοσσοί κατάγονται από τη γενιά του Αχιλλέα και του γιου του Νεοπτόλεμου. Ο γεωγράφος Παυσανίας αφηγείται πως το Θαρύπα και το Νεοπτόλεμο (ή Πύρρο όπως τον αποκαλεί) χωρίζουν δεκαπέντε γενεές.
Από τις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ., νέες συνθήκες διαμορφώνουν τον πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό βίο των Ηπειρωτών. Ο Θαρύπας επέβαλε την γραφή, έκοψε νομίσματα και συνέταξε σύνταγμα στην επικράτειά του. Στη βασιλεία του  εγκαταλείπονται σταδιακά οι μικρές "κώμες", και οι κάτοικοι συγκεντρώνονται σε αστικά κέντρα. Τα τελευταία είχαν λιθόκτιστα κτίρια, δημόσια οικήματα και ναούς και ισχυρά τείχη και οχύρωση. Οι Μολοσσοί επίσης κατέλαβαν τη Δωδώνη, όπου υπήρχε το σημαντικότερο μαντείο στην Ήπειρο, και το οποίο μέχρι τότε ανήκε στην επικράτεια των Θεσπρωτών.
Μετά το θάνατο του Θαρύπα, τον διαδέχτηκε ο γιος του, Αλκέτας Α΄, ο οποίος συνέχισε το έργο του.
Ρούπρεχτ του Παλατινάτου, αρχιεπίσκοπος

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Λουδοβίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Ματθίλδης, κόρης του Αμεδαίου κόμη του Πεδεμοντίου. Φοίτησε στα Πανεπιστήμια της Χαϊδελβέργης και της Κολωνίας. Ήταν μέλος (canon) του Συλλόγου του καθεδρικού στο Μάιντς, υποδιάκονος του Συλλόγου του καθεδρικού της Κολωνίας και κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού στο Βύρτσμπουργκ.
Το 1463 εξελέγη αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας. Επιβεβαιώθηκε από τον πάπα το 1464 και χειροτονήθηκε το 1468. Το 1471 έλαβε την επισκοπική περιβολή από τον Φρειδερίκο Γ΄ των Αψβούργων. Εξελέγη λόγω των συνδέσεων της οικογενείας του. Αντιμετώπισε τον κίνδυνο μείωσης της δύναμης του πριγκιπάτου-επισκοπής του: ο προκάτοχός του είχε υποθηκεύσει τα τέλη των πιο σημαντικών εμπορικών πόλεων του Ρήνου για τις ανάγκες του πολέμου και ο Ρούπρεχτ είχε έλλειψη πόρων.
Λάρισα Αχαΐας

Η Λάρισα ήταν αρχαία πόλη στην Αχαΐα.
Ιδρύθηκε από Πελασγούς πρωτοέλληνες. Το όνομα Λάρισα είναι πελασγικό και σημαίνει Ακρόπολη. Ήταν χτισμένη δίπλα στο Λάρισσο ποταμό στα αρχαία σύνορα Αχαΐας - Ηλείας. Στη Λάρισα λατρευόταν η θεά Αθηνά και υπήρχε και ιερό της Λαρισαίας Αθηνάς. Σαν θεός λατρευόταν και ο ποταμός Λάρισσος. Η θέση της πόλης πιστευόταν ότι βρίσκεται στο χωριό Ριόλος στον σημερινό Δήμο Λαρισσού, όπου έχουν βρεθεί ερείπια αρχαίας πόλης χωρίς να έχουν τελειώσει οι ανασκαφές. Νέες αρχαιολογικές έρευνες δείχνουν ότι πιθανότατα ήταν εκεί που βρίσκεται σήμερα το Τείχος Δυμαίων.
Λίβηθρα

Αρχαιολογικός χώρος και ακρόπολη

Η θέση της αρχαίας πόλης έχει εντοπιστεί σε αρχαιολογικό χώρο κοντά στον Όλυμπο, στη θέση Βάλτος του χωριού Λεπτοκαρυά. Στην περιοχή των Λιβήθρων έχει βρεθεί και νεκροταφείο της Εποχής του Χαλκού. Επίσης στην ίδια περιοχή, αλλά πάνω στον Όλυμπο, βρέθηκε αρχαίος ορεινός λιθόστρωτος δρόμος.
Στα Λείβηθρα ανακαλύφθηκαν τείχη, τα οποία κτίστηκαν από τον Βασιλιά Αρχέλαο της Μακεδονίας, στα τέλη του 5ου π. Χ. αιώνα. Ως τοπωνύμιο εκτείνεται από τον συνοικισμό Άγιος Νικόλαος (Παλιάμπελα-Πλατάνια) μέχρι τον ποταμό Ζυλιάνα, ενώ ο αρχαιολογικός χώρος των Λειβήθρων καταλαμβάνει έκταση 15 στρεμμάτων, όπου τα τελευταία χρόνια πραγματοποιούνται ανασκαφές. Θα μπορούσε να ειπωθεί, γενικά, ως προς την τοποθέτηση του αρχαιολογικού χώρου των Λειβήθρων, ότι η μεν Πόλη "Λείβηθρα" εκτείνεται στα σημερινά "Αλώνια" της Σκοτίνας, η δε Ακρόπολη "Λείβηθρα" στο τμήμα της παλαιάς Λεπτοκαρυάς. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το νεκροταφείο των Λειβήθρων, η Ακρόπολη του οχυρωματικού περιβάλλοντος. Τμήματα τειχών από αργολιθοδομή, δάπεδα εσωτερικών χώρων, εξωτερικά λιθόστρωτα,νομίσματα και ειδώλια είναι τα βασικά ευρήματα των ανασκαφών που βρίσκονται σε πρώτο στάδιο. Τέλος, αναφορές για τα Λείβηθρα κάνουν ο Ρωμαίος ιστορικός Τίτος Λίβιος για να ορίσει ακριβώς το μέρος που κατέβηκε η στρατιά του Ρωμαίου υπάτου Φιλίππου που βάδιζε κατά του Βασιλέα των Μακεδόνων Περσέα. Επίσης ο Στράβων αναφέρει ότι τα Λείβηθρα βρισκόταν κοντά στην κώμη Πίμπλεια της πόλης του Δίου και τέλος ο Παυσανίας μας διηγείται πως η πόλη αυτή κατεστράφη "υπό του Ζυός, χειμάρρου του Ολύμπου".
Στο βιωματικό πάρκο των Λειβήθρων τοποθετήθηκε το 2017 ο πρώτος απτικός χάρτης αρχαιολογικού χώρου, για τη διευκόλυνση των τυφλών.