google/wiki40b huggingface dataset:
Ούγος Α΄ της Βουργουνδίας

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Σίβυλλα του Νεβέρ.
Χουάν ντε Γκογιενέτσε

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην κοιλάδα του Μπαθτάν στην ορεινή Ναβάρα το 1658 αλλά σύντομα μετακόμισε στη Μαδρίτη όπου αναδείχθηκε σταδιακά σε αξιόλογο μέλος της αυλής του Καρόλου Β΄. Οι διανοητικές του ανησυχίες τον έφεραν σύντομα σε επαφή με τους μεταρρυθμιστικούς κύκλους της πρωτεύουσας που αναζητούσαν λύση στη χρόνια παρακμή της Ισπανικής Μοναρχίας και που έβλεπαν με θετική διάθεση την διαδοχή του δίχως απογόνους μονάρχη από τον Φίλιππο, δούκα της Ανζού και ανιψιό του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Πράγματι, με την ανακήρυξη του τελευταίου ως μονάρχη της Ισπανίας, ο Γκογιενέτσε συνέθεσε μαζί με τον Μαρκήσιο του Κανποφρίο, Χουάν ντε Ντιός ι Ρίο Γκονθάλεθ, την οικονομική και λογιστική βάση της εκστρατείας του Φιλίππου κατά τον πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής, με την παροχή δανείου και υλικού πολέμου.Η παρουσία του είναι δείγμα της ανάδειξης ενός σημαντικού κύκλου από τη Ναβάρα στα ενδότερα του κρατικού μηχανισμού της Ισπανικής Μοναρχίας.
Το 1710 ίδρυσε το Νουέβο Μπαθτάν, έναν πρότυπο βιομηχανικό οικισμό που είχε ως σκοπό την ενίσχυση της οικονομικής αυτάρκειας του βασιλείου. Ο Γκογιενέτσε ήταν ακόλουθος των εμποροκρατικών ιδεών του υπουργού του Λουβοδίκου ΙΔ' Ζαν Μπατίστ Κολμπέρ, και οι πρωτοβιομηχανικές μονάδες που εγκατέστησε στο Νουέβο Μπαθτάν παρήγαγαν γυαλί και υφάσματα για το σύνολο της επικράτειας του βασιλείου στην Ευρώπη και την Αμερική. Ο οικονομικός σχεδιασμός του οικισμού συνδυάστηκε με ένα αντίστοιχα πρωτοπόρο πολεοδομικό σχέδιο βάσει του ιπποδάμειου ορθογωνίου· τα εξέχοντα κτίρια του οικισμού ανατέθηκαν στον αρχιτέκτονα Χοσέ Μπενίτο δε Τσουριγέρα.
Παρότι το Νουέβο Μπαθτάν παρήγαγε για μερικά χρόνια άριστης ποιότητας γυαλικά, η έλλειψη πρώτης ύλης (κατάλληλου χώματος που αρχικά είχε εισάγει από την Τορτόζα) και ξυλείας για τους φούρνους (η αποψίλωση των δασών στα περίχωρα του οικισμού υπήρξε απόλυτη) επέφεραν την αποτυχία του σχεδίου. Ο Γκογιενέτσε, που εν τω μεταξύ είχε κτίσει το ομώνυμο μέγαρο στην οδό Αλκαλά της Μαδρίτης, αποχώρησε στην πρωτεύουσα όπου μέχρι τον θάνατό του εργάστηκε ως θησαυροφύλακας της βασίλισσας.
Σιγκνάλ Ιντούνα Παρκ

Χωρητικότητα

Η συνολική χωρητικότητα του γηπέδου είναι 81.264. Λόγω των κανονισμών της FIFA και της UEFA, θα μειωθεί στους 65.982 θεατές στα παιχνίδια του Παγκοσμίου Κυπέλλου, του Τσάμπιονς Λιγκ και του Κυπέλλου UEFA. Η συνολική χωρητικότητα του γηπέδου περιλαμβάνει 3.500 διακεκριμένες θέσεις, θέσεις για τον Τύπο, 11 σουίτες και θέσεις για αναπηρικές πολυθρόνες.
Εμπορικοί πάγκοι, εστιατόρια και καταστήματα γρήγορου φαγητού υπάρχουν τόσο μέσα στο στάδιο, όσο και γύρω από αυτό.

Μετονομασία

Βάσει συμφωνίας μεταξύ της Μπορούσια Ντόρτμουντ και της ασφαλιστικής εταιρείας Signal Iduna, η οποία θα είναι ο χορηγός του ονόματος του γηπέδου μέχρι τη σεζόν 2010/11, το παραδοσιακό Westfalenstadion μετονομάστηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2005 Signal Iduna Park. Με τις ανάλογες επιτυχίες η Ντόρτμουντ έτσι θα κερδίσει μέχρι και 20 εκατομμύρια ευρώ. Αναλόγως και η στάση Westfalenhalle της Deutsche Bahn AG μετονομάστηκε τον Δεκέμβριο 2006 Signal Iduna Park.
Η απόφαση της τοπικής διοίκησης της πόλης Ντόρτμουντ για την μετονομασία κοντινής οδού σε Am Westfalenstadion στις αρχές του 2006 προκάλεσε την δυσαρέσκεια του προεδρείου της Μπορούσια Ντόρτμουντ, αφού έκρινε την απόφαση ως μη ευαίσθητη απέναντι στον χορηγό του σταδίου. Αντιθέτως η απόφαση είχε καλή απήχηση στο οπαδικό κοινό της ομάδας, αφού αποτελεί συνέχεια μιας παράδοσης.
1860 Μπαρμπαρόσα

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Μπαρμπαρόσα είναι X. Ο Μπαρμπαρόσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 15 λεπτά, μία γρήγορη περιστροφή.
Ναός του Διός του Στάτορος (8ος αιώνας π.Χ.)

Ο θρύλος

Όταν οι Ρωμαίοι άρπαξαν τις γυναίκες των Σαβίνων, δόθηκε η μάχη του Λάκους Κούρτιους στην περιοχή της Αγοράς μεταξύ του Ρωμύλου και του Τάτιου βασιλιά των Σαβίνων. Οι Ρωμαίοι είχαν πιεστεί να αποσυρθούν ανηφορικά της Ιεράς Οδού. Όμως στην Πόρτα Μουγκόνια ο Ρωμύλος προσευχήθηκε στον Γιούπιτερ και υποσχέθηκε σε αυτόν έναν ναό, αν απέκρουε την επέλαση των Σαβίνων. Οι Ρωμαίοι ανασυντάχθηκαν και κράτησαν το έδαφός τους, σταματώντας την ήττα. 
Στο σημείο αυτό ο Ρωμύλος ίδρυσε τον ναό, μάλλον κοντά ή μόλις έξω από την Πόρτα. Το ιερό πιθανό να μην ήταν aedes (ναός), αλλά βωμός μόνο, περίκλειστος από χαμηλό τοίχο ή φράχτη.
Το 204 πΧ ο Μάρκος Ατίλιος Ρέγκουλος έδωσε μία όμοια υπόσχεση, όταν οι Ρωμαίοι έχαναν τη μάχη εναντίον των Σαμνιτών· αξιοθαύμαστα στράφηκαν πίσω, αναδιοργανώθηκαν και έμειναν στη θέση τους έναντι του εχθρού.
Στις 8 Νοεμβρίου 63 πΧ η Σύγκλητος συνήλθε εδώ για να ακούσει τον Κικέρωνα να εκφωνεί λόγο εναντίον του Κατιλίνα, τον πρώτο (in Catilinam Prima in Senatu Habita) από τους τέσσερις "λόγους κατά του Κατιλίνα".

Θέση του κτηρίου

Η θέση της Πόρτας δεν είναι γνωστή, έτσι η θέση του ναού δεν είναι βέβαιη. Οι γραπτές πηγές δίνουν μερικές ενδείξεις: κοντά ή μόλις έξω από την Πόρτα, στο υψηλότερο σημείο της Ιεράς Οδού ή στον Παλατίνο λόφο, τη θέση δηλ. που ήταν η Ρώμη την εποχή του Ρωμύλου. Ο Τίτος Λίβιος αναφέρει, ότι ο ναός ήταν κοντά στο βασιλικό ανάκτορο, όταν απεβίωσε ο Λούκιος Ταρκύνιος Πρίσκος 5ος βασιλιάς της Ρώμης, κοντά στη Νέα Οδό (Nova Via) και πως η βασίλισσα Τανακουίλ απηύθυνε χαιρετισμό στον λαό από το παράθυρο του ανακτόρου.
Πολλοί συμφωνούν στη θέση πίσω από την Αψίδα του Τίτου στη βόρεια πλαγιά του Παλατίνου λόφου. Όταν το 1827 κατέρρευσε ένας μεσαιωνικός πύργος, εμφανίστηκαν τα ερείπια ενός αρχαίου κτηρίου· αυτά συνήθως ταυτίζονται με τα θεμέλια του ναού.
Ο Ιταλός αρχαιολόγος Φιλίππο Κοαρέλλι τον τοποθετεί πλησιέστερα στην Αγορά, μεταξύ του ναού του Αντωνίνου και της Φαυστίνας και της Βασιλικής του Μαξεντίου, όπου στέκεται ο Ναός του Ρωμύλου. Το επιχείρημά του στηρίζεται στη θέση της Ιεράς Οδού πριν την οικοδόμηση της Βασιλικής του Μαξεντίου, στα όρια των αρχαίων διοικητικών περιοχών της πόλης που μας είναι γνωστά και στις γραπτές πηγές που αναφέρουν τα μνημεία κάθε περιοχής. Η τοποθεσία κοντά στην Αψίδα του Τίτου δεν ταιριάζει, καθώς είναι σε άλλη διοικητική περιοχή και όχι στη σωστή θέση σχετικά με τα άλλα κτήρια, που αναφέρουν οι αρχαίοι συγγραφείς· όμως ο ναός του Ρωμύλου στην Ιερά Οδό ταιριάζει πλήρως.
Περιφέρεια Καλίνινγκραντ

Οικονομία

Η περιφέρεια Καλίνινγκραντ είναι ανεπτυγμένη. Η περιφέρεια ανακηρυχθεί ειδική οικονομική ζώνη και το ΑΕΠ, σύμφωνα με στατιστικά του 2006 είναι 115 δισεκατομμύρια ρούβλια και το κατά κεφαλή ΑΕΠ είναι 155,669 ρούβλια το 2007.
97 Κλωθώ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Κλωθούς υπολογίσθηκε σε 82,8 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 590 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Κλωθούς εκτιμάται σε 2,31 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 43,8 m/sec.
Ο φασματικός τύπος της Κλωθούς είναι M (από τους πιο σκουρόχρωμους αυτού του τύπου, πράγμα που αποκλείει μια κυρίως μεταλλική σύσταση). Το άλβεδό της είναι 0,229 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 103 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Κλωθώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 35 ώρες και 9 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Τουρκική Εστία

Η Τουρκική Εστία (Τürk Ocaği) ήταν παντουρκιστική οργάνωση της Τουρκίας.

Η πρώτη ίδρυση μέχρι την πρώτη διάλυση

Η Τουρκική Εστία ιδρύθηκε αρχικά από φοιτητές της Στρατιωτικής Ιατρικής Σχολής με τη συνεγασία ομάδας διανοουμένων τον Ιούνιο του 1911. Η ιδεολογια που προωθούσε ήταν ο παντουρκισμός με κύριο όχημα την εκπαίδευση. Απευθυνόταν κυρίως στους φοιτητές και την ελίτ των διανοουμένων της χώρας. Κυρίως θα αξιοποιούσε την δημιουργία λεσχών, οι οποίες θα ονομάζονταν Τουρκικές Εστίες,τη διοργάνωση διαλέξεων και ψυχαγωγικών εκδηλώσεων(θεατρικές και μουσικές παραστάσεις),την έκδοση βιβλίων και φυλλαδίων.Άρχισε να εκδίδει την εφημερίδα Türk Yurdu (Τουρκική Πατρίδα) Τον Μάρτιο του 1931 προσχώρησε στο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα. Το κόμμα-κράτος ανέλαβε τον έλεγχο των Τουρκικών Εστιών.
Το 1920 κλείνει η οργάνωση από τους Βρετανούς.

Η επανίδρυση και η εκ νέου περιστολή της δράσης της

Το 1924 η οργάνωση επανασυστήνεται και το 1930 είχε 257 παραρτήματα και 32.000 μέλη.Επανακυκλοφόρησε την εφημερίδα Türk Yurdu (Τουρκική Πατρίδα)εκφραζοντας τουρανιστικές δράσεις. Επίσης είχε αρχίσει να θέτει σε αυστηρή εξέταση τη φυλετική καθαρότητα των υποψήφιων μελών της.
Το 1927 ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ προσπάθησε να περιορίσει την δράση της οργάνωσης θέτοντάς την υπό τον έλεγχο του κόμματός του. Αλλά τελικά αποτυγχάνοντας να την ελέγχξει έπαυσε τη  λειτουργία της το 1931.
Παρά το πλήθος των μελών της Τουρκικής Εστίας ο τουρανισμός περιορίστηκε σε ένα περιορισμένο κύκλο ανθρώπων χωρις να αποτελέσει απειλή για το νέο Κεμαλικό καθεστώς.

Μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο

Η Τουρκική Εστία επαναλειτούργησε το 1949 αλλά έκλεισε το 1971 μετά το πραξικόπημα. Μάλιστα στα κεντρικά γραφεία της εγκαταστάθηκε το Υπουργειο Πολιτισμού.
Το 1986 επανασυστήθηκε προσπαθώντας να αποστασιοποιηθεί και ανεξαρτητοποιηθεί από τα κόμματα και προβάλοντας ένα πολιτιστικό πρόγραμμα και την υπεράσπιση των τουρκικών αξιών. Για την οργάνωση αυτή η Τουρκία είναι ένα μονοεθνικό κράτος δίχως μειονότητες. Στα γειτονικά κράτη όμως υπάρχουν τουρκικές μειονότητες. Για τον πρόεδρο της Τουρκικής Εστίας το 1992 σε συνέντευξή του οι Τούρκοι πάντοτε και παντού εφάρμοσαν τα ανθρώπινα δικαιώματα όταν ασκούσαν την διακυβέρνηση,ενώ η δημκρατία ήταν διαχρονικό χαρακτηριστικό της τουρκικής ιστορίας και αυτού του πράγματος συνιστά απόδειξη ο θεσμός των συμβουλευτικών επιτροπών κατά τους ισλαμικούς κι όλας χρόνους.
Την δεκαετία του 1990 συνεργάστηκε με τα Υπουργεία Πολιτισμού και Παιδείας για να προωθήσει την επαφή των νέων με βασικά στοιχεία του τουρκικού πολιτισμού(μουσική, θρησκεία, λογοτεχνία). Αντιδρά όμως σε κάθε τι που προέρχεται από η δύση αφού δεν είναι τουρκικό. Επίσης αντιστρατέβεται την μουσική αραμπέσκ ως αρνητική έκφραση των δυσαρεστημένων των πόλεων που αντιστέκονται στις Κεμαλικές μεταρρυθμισεις.
Ευρυσάκης

Ο μύθος

Την ώρα που ο Αίας απεφάσισε να αυτοκτονήσει, εμπιστεύθηκε τον γιο του στον αδελφό του, τον Τεύκρο. Στην τραγωδία «Αίας» του Σοφοκλή, η ασπίδα είναι το μοναδικό αντικείμενο που παραδίδει στον γιο του ο Αίας πριν την αυτοκτονία του. Μετά την άλωση της Τροίας, ο Ευρυσάκης επέστρεψε στη Σαλαμίνα, όχι όμως στο ίδιο πλοίο με τον θείο του. Ο Τελαμών θύμωσε γιατί ο Ευρυσάκης ήρθε μόνος του και όταν γύρισε ο Τεύκρος τον έδιωξε. Ο Τεύκρος πήρε τότε τον Ευρυσάκη, πήγε στην Κύπρο και ίδρυσε εκεί την ομώνυμη πόλη Σαλαμίνα. Μετά τον θάνατο του Τελαμώνα, ο Τεύκρος επέστρεψε και ο Ευρυσάκης πήρε την εξουσία σε όλη την Κύπρο. Αργότερα ο Τεύκρος ξαναπήγε στην Κύπρο, αλλά αυτή τη φορά διώχθηκε από τον ανεψιό του.
Ο Ευρυσάκης είχε έναν ετεροθαλή αδελφό, τον Φιλαίο, γιο του Αίαντα και της Λυσιδίκης. Ο Παυσανίας όμως γράφει (Α΄ 35, 2) ότι ο Φιλαίος ήταν γιος του Ευρυσάκη. Κατά τον Πλούταρχο («Βίοι Παράλληλοι», Σόλων, 10) τα δύο αδέλφια έδωσαν τη Σαλαμίνα στους Αθηναίους και απέκτησαν έτσι όλα τα δικαιώματα Αθηναίου πολίτη. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν στην Αττική: ο Ευρυσάκης στη Μελίτη, δυτικά της Αγοράς των Αθηνών, και ο Φιλαίος στη Βραυρώνα. Ο Ευρυσάκης και οι πρόγονοί του τιμήθηκαν ως ήρωες από τους Αθηναίους, που του ίδρυσαν και ομώνυμο ιερό, το «Ευρυσάκειον». Απόγονοί του ισχυρίζονταν ότι ήταν άνδρες ένδοξοι, όπως ο Μιλτιάδης, ο Κίμων, ο Αλκιβιάδης και ο Θουκυδίδης.
Ο Σοφοκλής, εκτός από τη γνωστή τραγωδία του «Αίας», έγραψε και την τραγωδία Ευρυσάκης με θέμα τη ζωή του γιου του Αίαντα, από την οποία όμως διασώθηκαν μόνο αποσπάσματα. Από την τραγωδία «Ευρυσάκης» θα πρέπει να πήρε στοιχεία ο Λατίνος ποιητής Λούκιος Άκκιος, στο έργο του οποίου η υπόθεση είναι κάπως διαφορετική από τον μύθο: εδώ ο Τεύκρος και ο Ευρυσάκης επιστρέφουν μαζί από την Κύπρο ενώ ο Τελαμών είναι ακόμα ζωντανός, αλλά τον βρίσκουν ξεπεσμένο γέρο στην Αίγινα, εκθρονισμένο από αντιπάλους του από τον θρόνο της Σαλαμίνας. Οι Τεύκρος και Ευρυσάκης τότε τον αποκαθιστούν στον θρόνο του.
Μαξιμίνος Θραξ

Η ανάρρηση του στο θρόνο

Το πιο πιθανό είναι ότι ο Μαξιμίνος ήταν θρακο-ρωμαϊκής καταγωγής (έτσι πιστεύεται και από τον Ηρωδιανό στα γραπτά του). Σύμφωνα με την εμφανώς αναξιόπιστη «Ιστορία των Αυγούστων» (Historia Augusta), γεννήθηκε στη Θράκη ή τη Μοισία από Γότθο πατέρα και Αλανή μητέρα. Ωστόσο, η υποτιθέμενη καταγωγή του είναι εξαιρετικά απίθανη, καθώς η παρουσία των Γότθων στην παραδουνάβια περιοχή μαρτυρείται για πρώτη φορά μετά την έναρξη της κρίσης του 3ου αιώνα. Ο Μαξιμίνος υπήρξε ο πρώτος αυτοκράτορας που δεν βρέθηκε ποτέ στη Ρώμη, πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας. Ο Μαξιμίνος ήταν πιθανότατα υποκινητής και  υπεύθυνος της δολοφονίας του προηγούμενου αυτοκράτορα Αλέξανδρου Σεβήρου. Ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τα ρωμαϊκά στρατεύματα στον Ρήνο.

Η ταραγμένη βασιλεία

Γρήγορα αναγκάστηκε εκ των πραγμάτων να αντιμετωπίσει πλείστες βαρβαρικές επιδρομές, με σημαντικότερες αυτές στον Μάιν και στο Δούναβη. Ωστόσο οι πολεμικές του ενέργειες αντιμετωπίστηκαν με δυσπιστία και αντίδραση από τη σύγκλητο και το λαό. Αμέσως αντέδρασε στις διαμαρτυρίες με βία και καταστολή. Γρήγορα οι αντιδράσεις μεταφέρθηκαν στην Αφρική και στην Ιταλία υπό την ηγεσία των δύο Γορδιανών, γεγονός που απέβη μοιραίο. Ο Μαξιμίνος επιστρέφοντας από την Παννονία όπου πολεμούσε δολοφονήθηκε από τους στρατιώτες του. Οι διάδοχοι του ήταν για πολύ μικρό χρονικό διάστημα ο Γορδιανός Α΄ και ο Γορδιανός Β΄ βασικοί υποκινητές της ανατροπής του.
Εβίτα (ταινία)

Πλοκή

Η νεαρή και άσημη Εύα Ντουάρτε, ξεκινά από την επαρχιακή πόλη της για το Μπουένος Άιρες με την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής. Χρησιμοποιεί μια σειρά εραστών για αν ανέλθει βήμα προς βήμα κοινωνικά και να γίνει πετυχημένη ηθοποιός του κινηματογράφου και του ραδιοφώνου. Σε μια φιλανθρωπική εκδήλωση γνωρίζει τον υψηλόβαθμο στρατιωτικό Χουάν Περόν και τον βοηθά σε μια ταραγμένη πολιτικά εποχή να ανέλθει στο ανώτατο αξίωμα της Αργεντινής. Χάρις στις φιλανθρωπίες και για τη φυσική της απέχθεια προς την αριστοκρατική τάξη γίνεται ιδιαίτερα αγαπητή από τον απλό λαό που τη θεωρεί αγία, παρά τα όποια ατοπήματα της ζωής και της πολιτικής της καριέρας. Εκείνη συνεχίζει να υποστηρίζει το έργο του συζύγου της μέχρι το θάνατό της, το 1952, σε ηλικία 33 ετών.
Αφηγητής του έργου είναι ένας νεαρός με το όνομα «Τσε», ένας χαρακτήρας βασισμένος σε υπαρκτή ιστορική προσωπικότητα, τον Αργεντίνο Τσε Γκεβάρα. Δεν υπάρχει ωστόσο, ιστορική απόδειξη πως η Εύα Περόν συναντήθηκε ποτέ με τον Γκεβάρα, η εμφάνισή του σαν χαρακτήρα είναι καθαρά συμβολική και προσωποποιεί τον ανώνυμο Αργεντίνο πολίτη. Σε όλο το έργο ο Τσε είναι αυτός που αντιμετωπίζει πότε με χιούμορ και πότε με ελαφρά ειρωνεία της πράξεις της Εύας, κατά την άνοδό της στην κοινωνική κλίμακα. Στο τέλος του έργου, οι δύο χαρακτήρες συναντώνται σε ένα όνειρο και έρχονται αντιμέτωποι ιδεολογικά, ενώ χορεύουν βαλς.
Εθνική Φινλανδίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Η Φινλανδία είναι από τις πιο αρχαίες εθνικές ομάδες στον κόσμο, με έτος ίδρυσης το 1907. Παρόλο όμως που έχει ιστορία πάνω από έναν αιώνα, ακόμα δεν έχει καταφέρει να προκριθεί σε κάποια τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου ή Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Σε αρκετές προκριματικές φάσεις έφτασε κοντά αλλά ποτέ δεν τα κατάφερε. Ένα σημαντικό της επίτευγμα είναι η συμμετοχή της, σε τέσσερις Ολυμπιακούς Αγώνες. Το 1912 στην Σουηδία έφτασε ως τον Μικρό τελικό, αλλά κατέλαβε την 4η θέση, το 1936 και το 1952 (χρονιά που διοργάνωσε τους Αγώνες), έμεινε στην φάση των "16", ενώ το 1980, δεν ξεπέρασε την φάση των ομίλων.

Στάδιο

Έδρα της εθνικής Φινλανδίας, είναι το Ολυμπιακό Στάδιο στο Ελσίνκι, πρωτεύουσα της χώρας, το οποίο έχει χωρητικότητα 40,600 θέσεων.

Στατιστικά

Μεγάλο αστέρι και θρύλος του ποδοσφαίρου της χώρας, είναι ο Γιάρι Λιτμάνεν, του οποίου η επαγγελματική καριέρα του, ξεκίνησε το 1987 έως το 2011. Ο Λιτμάνεν κατέχει με διαφορά τον τίτλο του ρέκορντμαν συμμετοχών και πρώτου σκόρερ όλων των εποχών, με 137 συμμετοχές και 32 γκολ.
Φλάβιο Κονσεϊσάο

Συλλογική Καριέρα

Γεννημένος στην Σάντα Μαρία ντα Σέρα του Σάο Πάολο, ο Κονσεϊσάο ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος με τα χρώματα της Ρίο Μπράνκο Εσπόρτε Κλούμπε το 1992. Στην συνέχεια, μεταγράφηκε στην Σοσιεντάντε Εσπορτίβα Παλμέιρας έναν χρόνο αργότερα, ενώ μαζί της συμπλήρωσε πάνω από 100 συμμετοχές σε διάστημα τριών ετών. Το γεγονός αυτό τράβηξε την προσοχή της ισπανικής Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, η οποία κατέβαλε ποσό της τάξεως των €5.2 εκατομμυρίων για την απόκτησή του μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996.
Αγωνιζόμενος μαζί με τον συμπατριώτη του, Μάουρο Σίλβα, στον χώρο του κέντρου, ο Κονσεϊσάο σταδιακά αναδείχθηκε σε παίκτη-κλειδί για την καθιέρωση της ομάδας της Γαλικίας ως μίας εκ των κορυφαίων του ισπανικού ποδοσφαίρου, καθώς πέτυχε τέσσερα τέρματα σε 27 συμμετοχές στην διάρκεια της σεζόν 1999–2000, η οποία ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του εγχώριου πρωταθλήματος από την Ντεπορτίβο. Η σεζόν αυτή και οι εμφανίσεις του στην διάρκεια αυτής, οδήγησαν στην μεταγραφή του το 2000 στην Ρεάλ Μαδρίτης, έναντι ποσού της τάξεως των €26 εκατομμυρίων.
Παρά το γεγονός πως δεν αγωνιζόταν συχνά, ο Κονσεϊσάο κατέκτησε δύο πρωταθλήματα και το Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2001–02 – στην διοργάνωση αυτή, έδωσε ασίστ στον Στιβ ΜακΜάναμαν για την τελική επικράτηση με σκορ 2–0, για τα ημιτελικά της διοργάνωσης, απέναντι στην ΦΚ Μπαρτσελόνα στο Καμπ Νου – αγωνιζόμενος για την σεζόν 2003–04 ως δανεικός στην Μπορούσια Ντόρτμουντ, όπου επίσης δεν αγωνιζόταν συχνά.
Το καλοκαίρι του 2004, ο Κονσεϊσάο μεταγράφηκε στην τουρκική Γαλατασαράι. Στην πρώτη και μοναδική σεζόν του με την ομάδα της τουρκικής πρωτεύουσας, κατέκτησε το Κύπελλο Τουρκίας, ωστόσο απέτυχε να προκριθεί στο Τσάμπιονς Λιγκ, ενεργοποιώντας, ως αποτέλεσμα, ειδικό όρο στο συμβόλαιό του, ο οποίος του επέτρεψε να αποχωρήσει από τον σύλλογο, ενώ στην συνέχεια υπέγραψε στον Παναθηναϊκό. Τα συνεχιζόμενα προβλήματα τραυματισμών, σε συνδυασμό με την κακή του αγωνιστική κατάσταση, που ο ίδιος αντιμετώπιζε, είχαν ως αποτέλεσμα τον τερματισμό του συμβολαίου του από την πλευρά του συλλόγου και την απόσυρσή του από την ενεργό δράση σε ηλικία 32 ετών.

Διεθνής Καριέρα

Σε επίπεδο εθνικών ομάδων, ο Κονσεϊσάο πραγματοποίησε συνολικά 44 διεθνείς συμμετοχές (τέσσερα τέρματα) με την Βραζιλία, ενώ ήταν μέλος των εθνικών ομάδων της χώρας που κατέκτησαν το Κόπα Αμέρικα του 1997 και του 1999.
Επίσης, έλαβε χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 στην Ατλάντα, ωστόσο, ουδέποτε εκλήθη να λάβει μέρος σε κάποια τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου.
2065 Σπάισερ

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Σπάισερ είναι Xc. Ο Σπάισερ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 18 ώρες και 10 λεπτά.
Διωγμός των Ιουδαίων της Αλεξάνδρειας

Οι αντιθέσεις στην Αλεξάνδρεια

Η κατάλυση του πτολεμαϊκού βασιλείου της Αιγύπτου έσπειρε την διχόνοια μεταξύ των πολιτών  στην   Αλεξάνδρεια. Οι  Ρωμαίοι εφαρμόζοντας  με επιδεξιότητα την τακτική του διαίρει και βασίλευε  στέρησαν από την  ισχυρή κοινότητα  των Ελλήνων τα πολύ σημαντικά προνομία που απολάμβανε και ταυτόχρονα αναβάθμισαν την ιουδαϊκή κοινότητα της πόλης παραχωρώντας  της σημαντικά προνόμια.  Έτσι  έσπειραν το μίσος και την εχθρότητα μεταξύ των δυο κοινοτήτων.
Επί Οκταβιανού Αυγούστου και Τιβέριου που η κεντρική εξουσία ήταν ισχυρή, η εχθρότητα αυτή δεν μπορούσε να εκδηλωθεί στην πράξη . Όταν η ρωμαϊκή εξουσία εξασθένησε (επί Καλιγούλα) η εχθρότητα αυτή φανερώθηκε και  οδήγησε σε μια βίαιη  διένεξη  που έμελλε να διαρκέσει για δεκαετίες.

Ο διωγμός

Το 38 ο Καλιγούλας έστειλε τον ευνοούμενό του  Ηρώδη Αγρίππα στην Αίγυπτο για να κατασκοπεύσει τον έπαρχο Αύλο Αββίλιο Φλάκκο τον οποίο μισούσε και υποπτεύονταν γιατί πίστευε ότι συνεργάζονταν με τοπικούς  επαναστάτες. Ο Αγρίππας είχε τον βασιλικό τίτλο και οι Ιουδαίοι της πόλης του επιφύλαξαν βασιλική υποδοχή. Οι Έλληνες γελοιοποίησαν το γεγονός αυτό. Για να μην έχουν μάλιστα συνέπειες κατήγγειλαν τους Ιουδαίους για το ότι είχαν αρνηθεί να τοποθετήσουν ανδριάντες του αυτοκράτορα στις συναγωγές τους.
Το γεγονός αυτό θορύβησε τον Ρωμαίο έπαρχο που φοβήθηκε ότι θα εκτεθεί στον Καλιγούλα παρά το γεγονός ότι πότε μέχρι τότε δεν είχε εφαρμοστεί καμία σαφής πολιτική για την άσκηση της αυτοκρατορικής λατρείας. Έτσι αποφάσισε να εφαρμόσει τώρα αυτή την πολιτική με διοικητικά μέτρα εναντίον της ιουδαϊκής κοινότητας. Η απόφαση αυτή κατέληξε σε πραγματικό διωγμό εναντίον των Ιουδαίων τον Αύγουστο του 38. Για την κατάσταση που δημιουργήθηκε τιμωρήθηκαν με μαστίγωση τα μέλη του ιουδαϊκού συμβουλίου των γερόντων της Αλεξάνδρειας και διατάχθηκε το κλείσιμο των συναγωγών.

Τα επακόλουθα

Με παρέμβαση του Αγρίππα επενέβηκε  ο Καλιγούλας ο οποίος διέταξε να συλλάβουν τον έπαρχο και να τον φέρουν στην Ρώμη για να δικαστεί. Ο έπαρχος είχε αποξενωθεί και από την ελληνική κοινότητα επειδή οι ηγέτες της, Διονύσιος, Ισίδωρος και Λάμπων, αντιλήφθηκαν ότι η πολιτική τους δεν ενίσχυσε ούτε την θέση τους ούτε την επιρροή τους. Έτσι o έπαρχος έγινε στόχος και των δυο κοινοτήτων και τελικά εκτελέστηκε.
Οι δυο κοινότητες έστειλαν πρεσβείες στην Ρώμη, το (39/40). Η ιουδαϊκή πλευρά είχε επικεφαλής τον Φίλωνα και η ελληνική τον Απίωνα. Οι δυο πλευρές δεν μπόρεσαν να συμφιλιωθούν, ενώ οι Ιουδαίοι δεν μπόρεσαν να επανακτήσουν τα προνόμια που είχαν χάσει. Αντιθέτως η προσοχή του Καλιγούλα λόγω της κατάστασης της υγείας  του  επικεντρώθηκε στο ζήτημα της άρνησης των Ιουδαίων να ασκήσουν την αυτοκρατορική λατρεία. Το γεγονός αυτό οδήγησε στην εξωφρενική απόφαση του που ζητούσε από τις ιουδαϊκές αρχές της Ιερουσαλήμ να τοποθετήσουν το άγαλμα του στον Ναο.
Εθνική Νήσων Κουκ (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Νήσων Κουκ είναι η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα των Νήσων Κουκ. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νήσων Κουκ. Με πληθυσμό περίπου 24000 κατοίκων, είναι μια από τις μικρότερες εθνικές μέλος της FIFA. Δεν έχει προκριθεί ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου. Συμμετέχει επίσης στο Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας.
Σλομποζία

Ετυμολογία

Η πόλη ιδρύθηκε στη θέση ενός χωριού με το όνομα "φτωχό". Κατά τη διάρκεια της εισβολής των Τατάρων δέχθηκε επίθεση και καταλήφθηκε. Προκειμένου να κρατήσουν τους χωρικούς στον οικισμό, οι ηγεμόνες της Βλαχίας απέσυραν κάποιους φόρους. Αυτό εξηγεί το όνομα της πόλης, που προέρχεται από τη ρουμανική λέξη παλαιοβουλγαρικής προέλευσης "ѕlobozie", που σημαίνει "χωριό ελεύθερο από φόρους."

Γεωγραφία

Η Σλομποζία βρίσκεται στη μέση περίπου της επαρχίας, στις όχθες του ποταμού Iαλόμιτα, 128 χιλιόμετρα ανατολικά του Βουκουρεστίου και 150 χιλιόμετρα δυτικά της Κωνστάντζας, σημαντικό λιμάνι στη Μαύρη Θάλασσα. Η πόλη βρίσκεται σε απόσταση 17 χιλιομέτρων από τον Αυτοκινητόδρομο Α2 Βουκουρέστι-Κωνστάντζα (Autostrada Soarelui).
Η συνολική έκταση του δήμου είναι 126,72 km2. Στην παρούσα διοικητική μορφή η Σλομποζία αποτελείται από την κυρίως Σλομποζία και τις συνοικίες Μπόρα και Σλομποζία Νόυα.

Οικονομία

Η κύρια δραστηριότητα στην περιοχή είναι η γεωργία, η επεξεργασία των γεωργικών προϊόντων και η ελαφρά βιομηχανία.

Πολιτισμός

Το 1990 εγκαινιάσθηκε το Πολιτιστικό Κέντρο, που φέρει το όνομα του συνθέτη και διευθυντή ορχήστρας Ιονέλ Περλέα, γεννημένου στην πόλη. Το κτίριο στεγάζει εκθέσεις και παραστάσεις δωματίου, βιβλιοπωλεία και πολιτιστικά ιδρύματα. Το 1999 το Πολιτιστικό Κέντρο Ionel Περλέα εισήλθε το κύκλωμα της UNESCO.
Η πόλη είναι η έδρα της Ρουμανικής Ορθόδοξης Επισκοπής Σλομποζία και Καλαράσι, που ιδρύθηκε το 1993.
Κατά την απογραφή του 2002, το 97,6% των κατοίκων ήταν Ρουμάνοι και 2,2% Ρομά. 98,6% ήταν [[Ορθόδοξοι, 0,4% Αντβεντιστές της Εβδόμης Ημέρας και 0,2% Ρωμαιοκαθολικοί.

Τουρισμός

Το κύριο τουριστικό αξιοθέατο αποτελεί η γειτονική Λίμνη Aμάρα - 5 χιλιόμετρα μακριά - που επίσης διαθέτει ένα λουτροθεραπευτκό θέρετρο. Η πρόσβαση στην Αμάρα γίνεται με μικρά λεωφορεία που αναχωρούν κάθε 15 λεπτά από το σιδηροδρομικό σταθμό της Σλομποζία. Μέσα σε ένα ιδιωτικό τουριστικό συγκρότημα υπάρχει ένα μικρό αντίγραφο του Πύργου του Άιφελ, ύψους 54 m.
Μαρία των Βουρβόνων, δούκισσα του Μονπανσιέ

Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο του Ερρίκου δούκα του Μονπανσιέ και της Ενριέττας-Αικατερίνης, κόρης του Ερρίκου δούκα του Ζουαγιέζ.