google/wiki40b huggingface dataset:
Αμφιδέτης

Ο αμφιδέτης στη σιδηροδρομική ορολογία είναι μία σιδερένια ράγα που ενώνει δύο σιδηροτροχιές στα πλάγια. Οι σιδηροτροχιές τοποθετούνται κατά μήκος η μία δίπλα στην άλλη, αφήνοντας αρμούς ανάμεσα τους σε περίπτωση διαστολής. Η ένωση των σιδηροτροχιών επιτυγχάνεται με την τοποθέτηση αμφιδετών στους αρμούς και το βίδωμα τους με μπουλόνια. Οι αμφιδέτες χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: οι απλοί και οι μονωμένοι για γραμμές με σηματοδότηση, ώστε να αποκλειστεί ένα τμήμα της γραμμής.

Ιστορικό

Ο αμφιφέτης εφευρέθηκε από τον Ουίλιαμ Μπριτζις Άνπαμς τον Μάιο του 1842, λόγω της δυσαρέσκειας του με τα τότε συστήματα ένωσης σιδηροτροχιών. Παρατήρησε πως με τον τότε τρόπο ένωσης, η σιδηροτροχιά σε ένα σημείο ήταν πολύ αδύναμη. Εργάστηκε στην εφεύρεσή του στη γραμμή Eastern Counties το 1844, αλλά μόνο ως σφήνα ανάμεσα στους αρμούς των ραγών. Τρία χρόνια αργότερα, το 1847, ο Άνταμς μαζί με τον Ρόμπερτ Ρίτσαρντσον κατοχύρωσαν την εφεύρεση τους, ενώ το 1849 ο Τζέιμς Σάμιουελ μηχανικός της ECR ανέπτυξε αμφιδέτες που θα μπορούσαν να βιδωθούν στις ράγες.

Βελτιώσεις

Αν και οι αμφιδέτες ενισχύουν τα αδύναμα σημεία των σιδηροτροχιών, μπορούν ακόμα να γίνουν βελτιώσεις, όπως για παράδειγμα η ένωση των ραγών με ηλεκτροκόλληση. Το 1967, στο Χίθερ Γκριν των Βρετανικών Σιδηροδρόμων, έγινε ένα ατύχημα όταν ένα τρένο έσπασε έναν αμφιδέτη, με αποτέλεσμα την επίσπευση των εργασιών ενοποίησης των τροχιών πάνω σε τσιμεντένιους ή ξύλινους στρωτήρες.
Βαλτόνερα Φλώρινας

Γεωγραφία

Τα Βαλτόνερα (πριν το 1928 Κάτω Νεβόλιανη) είναι το μοναδικό χωριό που βρίσκεται μέσα στον μικρό κάμπο του δήμου Αμυνταίου. Οι κάτοικοι στην μεγάλη πλειοψηφία είναι ποντιακής καταγωγής και ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και παλαιότερα και με την κτηνοτροφία. Ο πολιτιστικός σύλλογος «Πρόοδος» ιδρύθηκε από τους κατοίκους του χωριού το 1981, ενώ στο χωριό εδρεύει το αθλητικό σωματείο «Θύελλα». Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη και στις 21 Μαΐου γίνεται πανηγύρι στα μαγαζιά του χωριού.
Την καμπάνα του χωριού έφεραν μαζί τους πρόσφυγες από τον Πόντο το 1922. 
Το 2003 η Δήμητρα Κουτσουρίδου από τα Βαλτόνερα μπήκε στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, συγκεντρώνοντας οχτώ χιλιάδες πεντακόσιες δέκα τέσσερις ξύστρες, οι οποίες βρίσκονται και εκτίθενται στο δημοτικό σχολείο Βαλτονέρων.
Στο χωριό υπάρχουν ταβέρνες που προσφέρουν φαγητά με τοπικές γεύσεις καθώς και παραδοσιακά καφενεία για καφέ η τσίπουρο.
Μάνρα Νήσος

Γεωγραφία

Η Μάνρα Νήσος μπορεί να περιγραφεί ως ένα τρίγωνο με στρογγυλεμένες γωνίες, με την βάση περίπου 3,2 χλμ, από ανατολή προς δύση, και τις δυο άλλες πλευρές περίπου 2,8 χλμ. Στο κέντρο βρίσκεται μια κυκλική, πολύ αλατισμένη λιμνοθάλασσα, με διάμετρο περίπου 1,6 χλμ. και βάθος 4,5 - 5,5 μέτρα, χωρίς έξοδο προς την θάλασσα και γεμάτη με νησίδες και ξέρες. Στην νοτιοανατολική γωνιά σε μια περιοχή που είχε σκαφτεί για γκουανό παλαιότερα, δημιουργήθηκαν μικρές, υφάλμυρες δεξαμενές νερού, που ξεραίνονται εντελώς κατά τις ξηρές περιόδους.
Το νησί είναι περιτριγυρισμένο από έναν περιβάλλοντα ύφαλο, με πλάτος περίπου 46 μέτρα, πίσω από τον οποίο υψώνεται στα 4,5 - 6 μ. μια απότομη παραλία, εν μέρει αμμώδης και εν μέρει καλυμμένη με πλάκες αμμόλιθου και κοραλλιογενή χαλίκια. Υπάρχει ένα καλό αγκυροβόλιο στην δυτική πλευρά, περίπου 183 μ. έξω από τον ύφαλο, με βάθος στα 18 - 26 μέτρα, που είναι μαρκαρισμένο με έναν ραδιοφάρο στην ακτή. Η αποβίβαση δεν είναι εύκολη, και κάποιες φορές είναι επικίνδυνη.

Χλωρίδα και Πανίδα

Μετά την παραλιακή ράχη το έδαφος κατηφορίζει σταδιακά προς την λιμνοθάλασσα. Η δυτική πλευρά έχει φυτευτεί με κοκοφοίνικες, που φτάνουν σε ύψος πάνω από τα 21 μ. (24 – 30 μ. πάνω από το επίπεδο της θάλασσας). Στην βορειοανατολική πλευρά βρίσκεται ένας πυκνός, κατά τόπους αδιαπέραστος, θύλακας με χαμηλό δάσος, 5 – 6 μ. ύψος. Κοντά στις πρώην λιμνούλες στα νοτιοανατολικά, έχει φυτευτεί ένα μικρό άλσος με κοκοφοίνικες, με αρχή περίπου το 1904. Στην βόρεια και νότια πλευρά της λιμνοθάλασσας υπάρχει ανοικτό θαμνοδάσος, που αποτελείται από τα συνήθη βότανα, θάμνους και περικοκλάδες που απαντώνται στο άδενδρο νησί.
Τα είδη πτηνών είναι παρόμοια με τα υπόλοιπα νησιά, αλλά λιγότερο άφθονα. Πάπιες που σύχναζαν στις λιμνούλες, πλέον με την αποξήρανση τους δεν εμφανίζονται. Τα οικόσιτα γουρούνια έχουν γίνει άγρια. Υπάρχουν οι συνήθεις αρουραίοι, σαύρες και καβούρια ερημίτες. Τα έντομα είναι άφθονα σε κάποια είδη, που περιλαμβάνουν μπλε και λευκές πεταλούδες, αρκετά είδη σκόρων, δρακόμυγες, μυρμήγκια, μύγες, σκαθάρια, κοριούς, σφήκες και αράχνες. Παλαιότερα δεν υπήρχαν κουνούπια, αλλά λέγεται ότι αυτά έφτασαν με ένα πλοίο από την Ταϊτή γύρω στο 1884.
Αλατισμένο νερό διέρρευσε στην λιμνοθάλασσα, που βρίσκεται 0,5 μέτρο κάτω από το επίπεδο της θάλασσας, και εξατμίστηκε, αφήνοντας πίσω της το αλάτι, μέχρι που αυτή η συγκεντρωμένη άρμη δεν μπορεί να υποστηρίξει την θαλάσσια ζωή. Τα ψάρια και τα μαλάκια παλαιότερα ήταν άφθονα στην λιμνοθάλασσα.
Μια μεγάλη ποικιλία θαλάσσιας ζωής κατοικεί στον περιβάλλοντα ύφαλο. Τα ψάρια στην νήσο Μάνρα έχουν την φήμη ότι είναι δηλητηριώδη, αλλά αυτό ισχύει μόνο για κάποια από τα είδη του υφάλου που τρέφονται με φύκια, τα υπόλοιπα είναι βρώσιμα.
Σεισμός στην Αϊτή το 2010

Τον Ιανουάριο του 2010 ισχυρός σεισμός έπληξε την Αϊτή, προκαλώντας το θάνατο χιλιάδων ανθρώπων και τεράστιες υλικές καταστροφές. Ο σεισμός είχε μέγεθος 7,0 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, επίκεντρο μόλις 16 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της χώρας Πορτ-ο-Πρενς και εστιακό βάθος μόλις 10 χιλιόμετρα. Το αποτέλεσμα ήταν να φτάσει επίπεδο έντασης Χ (10), στη 12-βάθμια Κλίμακα Μερκάλι, ήταν δηλαδή «εξαιρετικά καταστροφικός». 
Η κύρια σεισμική δόνηση σημειώθηκε στις 16:53:09 τοπική ώρα (21:53:09 UTC) της 12ης Ιανουαρίου 2010. Διήρκεσε ένα λεπτό, ενώ ακολουθήθηκε από αρκετούς μετασεισμούς.
Ο επίσημος απολογισμός των νεκρών ήταν τουλάχιστον 230.000 άνθρωποι. Σύμφωνα με νέο απολογισμό της κυβέρνησης στο Πορτ-ο-Πρενς, ο σεισμός προκάλεσε το θάνατο 300.000 ανθρώπων, ενώ ο μεγαλύτερος αριθμός που έχει αναφερθεί είναι 316.000 νεκροί.
Οι υλικές καταστροφές από τον σεισμό ήταν μεγάλης έκτασης. Ανάμεσα στα δεκάδες κτήρια που κατέρρευσαν συγκαταλέγονται και το πενταώροφο αρχηγείο των Ηνωμένων Εθνών, τα γραφεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, το Προεδρικό Μέγαρο και το Κοινοβούλιο της χώρας.
Αλεξανδρινό Τυπικό

Το Αλεξανδρινό Τυπικό ονομάζεται επίσημα Λειτουργία του Αγίου Μάρκου, παραδοσιακά θεωρούμενου ως πρώτου επισκόπου της Αλεξάνδρειας. Το Αλεξανδρινό Τυπικό περιέχει στοιχεία από την λειτουργία του Αγίου Βασιλείου, του Κυρίλλου του Μεγάλου και του Γρηγορίου του Ναζιανζηνού. H Λειτουργία του Αγίου Κυρίλλου είναι μια Κοπτική έκδοση της Λειτουργία του Αγίου Μάρκου η οποία ήταν στα Ελληνικά.
Το Αλεξανδρινό Τυπικό υποκατηγοριοποιείται σε δύο τυπικά: το Κοπτικό Τυπικό και το Τυπικό Ge'ez. Κυρίως απαντώμενο στην Αίγυπτο, το Κοπτικό Τυπικό χρησιμοποιεί τα Κοπτικά στην λειτουργία του σε αμφότερες την Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία και την Κοπτική Καθολική Εκκλησία. Το Τυπικό Ge'ez συναντάται στην Αιθιοπία, στην Ερυθραία, στην Ιερουσαλήμ και την Σομαλία. Χρησιμοποιείται στην Αιθιοπική Ορθόδοξη Tewahedo Εκκλησία, την Ερυθραϊκή Ορθόδοξη Tewahedo Εκκλησία και την Αιθιοπική Καθολική Εκκλησία στις λειτουργίες τους.
Οικογένεια Αβέρωφ

Η οικογένεια Αβέρωφ  είναι βλάχικης καταγωγής οικογένεια του Μετσόβου. 
Στα τέλη του 17ου αιώνα κατέφυγε στο Μέτσοβο όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα ο Αυγερινός Αποστολάκας, ο οποίος είχε έρθει σε σύγκρουση με κάποιους Τούρκους στη Θεσσαλονίκη.  Ο γιος του, Μίχος Αποστολάκας (1685 - 1751) απέκτησε σημαντική περιουσία μέσα από την κτηνοτροφία, την οποία επέκτεινε ο γιος του, Αυγερινός Αποστολάκας, ο οποίος συγκαταλεγόταν ανάμεσα στους πλουσιότερους πολίτες του Μετσόβου. Το επίθετο άρχισε να μεταβάλλεται από τον Μιχαήλ Αποστολάκα, τον οποίο αποκαλούσαν Μιχαήλ Αυγέρο. Ο τελευταίος πραγματοποίησε δύο γάμους ένας εκ των οποίων με την αδερφή του Αναστασίου Τοσίτσα, πατέρα του Μιχαήλ Τοσίτσα. Ο γιος του τελευταίου Μιχαήλ, Αναστάσιος, μετανάστευσε στην Αίγυπτο, όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο βάμβακος αποκτώντας σημαντική περιουσία. Κατόπιν προσκλήσεώς του εγκαταστάθηκαν εκεί και οι αδερφοί του Αυγερινός, Δημήτριος και Γεώργιος Αβέρωφ. Οι δύο πρώτοι επέστρεψαν και εγκαταστάθηκαν στην Χαλκίδα, όπου αγόρασαν τεράστιες εκτάσεις γης.
Γιοχάνα Μικλ-Λάιτνερ

Βιογραφία

Η Γιοχάνα μεγάλωσε στην κωμόπολη Γκρομπχάρας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Οικονομικών και Επιχειρήσεων της Βιέννης και απέκτησε πτυχίο στις Κοινωνικές και Οικονομικές Επιστήμες.
Το 1989 και το 1990 ήταν καθηγήτρια στο επιχειρηματικό σχολείο του Λάα αν ντερ Τάγια, όπου είχε και η ίδια μαθητεύσει στο παρελθόν. Έπειτα, ήταν μαθητευόμενη στην Ομοσπονδία Αυστριακών Επιχειρήσεων ως το 1993 και τα επόμενα δύο χρόνια εργαζόταν για μια εκδοτική εταιρεία. 
Ως το πρώτο βήμα της Μικλ-Λάιτνερ στην πολιτική θεωρείται η πρόσληψή της ως στέλεχος αγοραλογίας για το Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα στην Κάτω Αυστρία το 1995. Από το 1999 ως το 2003 ήταν μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Αυστρίας και στις 24 Μαρτίου 2003 έγινε μέλος της κυβέρνησης του κρατιδίου της Κάτω Αυστρίας.
Το 2010 εξελέγη αντιπρόεδρος της Συνέλευσης των Ευρωπαϊκών Περιφερειών. Μετά την παραίτηση του αντικαγκελάριου και προέδρου του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος, Τζόσεφ Προλ, η Γιοχάνα Μικλ-Λάιτνερ έγινε υπουργός στην κυβέρνηση του Βέρνερ Φάιμαν, αναλαμβάνοντας το Υπουργείο Εσωτερικών στις 21 Απριλίου 2011.
65ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας

Το 65ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας είχε ανοίξει την αυλαία του στις 27 Αυγούστου 2008 στη Βενετία, Ιταλία. Είχε ολοκληρωθεί στις 6 Σεπτεμβρίου 2008. Οι ευρωπαϊκές ταινίες κυριάρχησαν στο φεστιβάλ, καθώς η απεργία του Σωματείου Αμερικανών Σεναριογράφων στις αρχές του έτους δημιούργησε καθυστερήσεις στα προγράμματα παραγωγής πολλών ταινιών στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Στο διαγωνιστικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ συμμετέχουν συνολικά 21 ταινίες, ανάμεσά τους τέσσερις ιταλικές, τέσσερις ιαπωνικές  και πέντε αμερικανικές. Τα περισσότερα φιλμ θα κάνουν την παγκόσμια πρεμιέρα τους στα πλαίσια του φεστιβάλ, με πρώτο από αυτά την ταινία των οσκαρικών αδερφών Κοέν, με τίτλο «Burn After Reading», η οποία θα προβληθεί εκτός συναγωνισμού. Ο διευθυντής του φεστιβάλ, Μάρκο Μούλερ, μαζί με τους συνεργάτες του παρακολούθησε γύρω στις 3.000 ταινίες, για να καταλήξει στις 55 που αποτελούν και τις επίσημες επιλογές του διαγωνιστικού τμήματος του Φεστιβάλ.
Στη Μόστρα της χρονιάς αυτής τιμάται ο ιταλικός κινηματογράφος, καθώς 30 αποκατεστημένες ταινίες θα προβληθούν στο αφιέρωμα «Εκείνα τα φαντάσματα: το ιταλικό σινεμά ανακαλύπτεται ξανά (1946-1975)». Επιπλέον, ο σκηνοθέτης Ερμάνο Ολμι θα παραλάβει το τιμητικό αγαλματίδιο του φεστιβάλ από τον Αντριάνο Τσελεντάνο.
Επικεφαλής της κριτικής επιτροπής, που θα απονείμει μεταξύ άλλων βραβείων και το Χρυσό Λέοντα, θα είναι ο Γερμανός σκηνοθέτης του ανεξάρτητου κινηματογράφου Βιμ Βέντερς. Την τελετή έναρξης και λήξης θα παρουσιάσει η Ρωσίδα ηθοποιός, Ξένια Ραποπόρτ. Η διοργάνωση αυτής της χρονιάς είναι αφιερωμένη στον Αιγύπτιο σκηνοθέτη Γιούσεφ Σαχίν, κυρίαρχο εκπρόσωπο του μεταπολεμικού αραβικού σινεμά που έφυγε από τη ζωή στα τέλη Ιουλίου σε ηλικία 82 ετών.
Καρτέρι Θεσπρωτίας

Αναδρομή στα περασμένα

Παλιότερη ονομασία του χωριού ήταν Καρτέρεζα, ή Καρτέριζα και πολύ παλαιότερα Σμοκοβίνα. 
Η περιοχή κατοικήθηκε για πρώτη φορά περίπου το 1500. Το Καρτέρι ήταν χριστιανικό χωριό, σε αντίθεση με κάποια χωριά της γύρω περιοχής, όπως, Μαζαρακιά, Λαδοχώρι, ορισμένα από τα χωριά Φιλιατών και Παγκράτες που είχαν εξισλαμιστεί. 
Οι κάτοικοι έχτισαν εκκλησίες, με παλαιότερη τον Άγιο Νικόλαο, που χτίστηκε το 1795, αν και στην περιγραφή έχει τη χρονολογία 1895.
Πριν το 1913, το Καρτέρι αποτελούσε κοινότητα με αιρετό κοινοτικό συμβούλιο. Την περίοδο 1941-1944, το χωριό πυρπολήθηκε από Τσάμηδες. Οι κάτοικοι του χωριού διώχθηκαν. Ορισμένοι που προσπάθησαν να αντισταθούν σκοτώθηκαν.
Οι κάτοικοι του χωριού, ακόμα και σήμερα, ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Η γλώσσα τους, ήταν η ελληνική και η αρβανίτικη, η οποία ομιλείται ακόμα και σήμερα.
Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της Ελλάδος (Σχέδιο Καλλικράτης) το Καρτέρι αποελεί τοπική κοινότητα της δημοτικής ενότητας Μαργαριτίου του Δήμου Ηγομενίτσας.

Εκκλησιαστικά το Καρτέρι υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας.
1162 Λάρισα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Λάρισας εκτιμάται σε 44,6 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι P, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1485. Η Λάρισα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πιθανώς μία φορά κάθε 13 περίπου ώρες.
Cheese (λογισμικό)

Επισκόπηση

Η εφαρμογή ιστοκάμερας ξεκίνησε ως τρόπος λήψης φωτογραφιών με ιστοκάμερα, η οποία μπορεί έπειτα να μοιραστεί εύκολα. Απέκτησε χαρακτηριστικά και μπορεί τώρα να χρησιμοποιηθεί με πολλούς τρόπους που δεν ήταν δυνατοί κατά την έκδοσή της. Το Cheese μπορεί να καταγράψει φωτογραφίες καθώς και βίντεο και μπορεί να χρησιμοποιήσει χρονόμετρο πριν τη λήψη καθώς και να πάρει φωτογραφίες σε κατάσταση πολλαπλής φωτογράφησης. Η έκδοση 2.28 έφερε τη δυνατότητα αλλαγής μεταξύ πολλών ιστοκαμερών με ένα πάτημα. Η εφαρμογή έχει ενσωματωμένο μερισμό έτσι ώστε οι φωτογραφίες ή τα βίντεο να μπορούν να μεταφορτωθούν σε ιστότοπους μερισμού φωτογραφιών ή να χρησιμοποιηθούν σε υπολογιστή. Έχει επίσης πολλά διαφορετικά εφέ που μπορούν να εφαρμοστούν στις φωτογραφίες.
Επαρχία Δυτικής Ευρώπης

Ιστορία

Η πρώτη επαρχία της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, τις οποίας η δικαιοδοσία εκτεινόταν στην Δυτική Ευρώπη και την Αυστραλία ιδρύθηκε στις 12 Μαρτίου 1969. Έφερε την ονομασία « Επαρχία Δυτικής Ευρώπης και Αυστραλίας » (Eparhija zapadnoevropska i australijska) και είχε ως έδρα το Λονδίνο, ενώ πρώτος της Επίσκοπος ήταν ο Λαβρέντιγιε. Το 1973, η περιφέρεια διαιρέθηκε σε δύο οντότητες: την Επαρχία Δυτικής Ευρώπης, με επικεφαλής τον Λαβρέντιγιε, και την Επαρχία Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας, με επικεφαλής της τον Επίσκοπο Νικολάι. Το 1990, η πρώτη επαρχία διαιρέθηκε εκ νέου σε δύο οντότητες: την « Επαρχία Κεντρικής Ευρώπης » και την « Επαρχία Μεγάλης Βρετανίας και Σκανδιναβίας », με αποτέλεσμα να παύσει η ύπαρξη της ως « Επαρχία Δυτικής Ευρώπης ».
Το 1994, η Σύνοδος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αποφάσισε την επανασύσταση της Επαρχίας Δυτικής Ευρώπης, ιδρύοντας, ταυτόχρονα, την νέα « Επαρχία Κεντρικής Ευρώπης » (Eparhija srednjoevropska). Τα εδάφη της εκτείνονταν, τότε, στη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ισπανία, την Ολλανδία και το Λουξεμβούργο, ενώ έδρα της ορίστηκε το Παρίσι. Πρώτος της Επίσκοπος ήταν ο Ντάμασκιν, ενώ, στη συνέχεια, τον διαδέχθηκε ο Επίσκοπος Λούκα Κοβάτσεβιτς, διαχειριστής της περιφέρειας μετά το 1997 και επισήμως επίσκοπος μετά το 1999.
Ιερός Ναός Παναγίας (Ανισαράκι Καντάνου Σελίνου)

Ο Ιερός Ναός Παναγίας (Ανισαράκι Καντάνου Σελίνου). Λίγο έξω από την Κάντανο Σελίνου, στο μικρό οικισμό Ανισαράκι, υπάρχει ο ναός της Παναγίας, αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Πρόκειται για έναν μονόχωρο ναό, στεγασμένο με οξυκόρυφη καμάρα,  που ενισχύεται από δύο σφενδόνια στηριγμένα σε υφαψίδια. Περιέχει πλούσιο τοιχογραφικό διάκοσμο, από τεχνίτη του 15ου αι. με ακαδημαϊκές καταβολές, με παραστάσεις αγίων και σκηνές από τον ευαγγελικό και Θεομητορικό κύκλο.
Κροταφικός λοβός

Ο κροταφικός λοβός του εγκεφάλου βρίσκεται στο πλάγιο τμήμα κάθε ημισφαιρίου, κοντά στους κροτάφους.
Ο κροταφικός λοβός είναι υπεύθυνος για την ακοή, την αντίληψη σύνθετων εικόνων, την κατανόηση της ομιλίας (στο αριστερό ημισφαίριο) καθώς και συμπεριφορές που είναι υπεύθυνες για τα κίνητρα και το συναίσθημα. Μετά από βλάβες σε περιοχές του κροταφικού λοβού παρουσιάζονται προβλήματα που έχουν σχέση με την αναγνώριση προσώπων, κατανόηση λέξεων, επιλεκτική προσοχή, αύξηση ή μείωση της σεξουαλικότητας, καθώς και ίλιγγος, επιθετική συμπεριφορά, επίμονη ομιλία (μετά από βλάβη στο δεξιό κροταφικό λοβό), οσφρητικές και οπτικές παραισθήσεις, συναισθήματα δέους και πανικού. Τα συνοδά κινητικά φαινόμενα περιλαμβάνουν παράξενους μορφασμούς, κινήσεις μάσησης κ.ά.
Νεοπτόλεμος Β΄ της Ηπείρου

Βιογραφικά στοιχεία

Μετά το θάνατο του Αλκέτα Α΄, βασιλιάς επρόκειτο να επιλεγεί ανάμεσα στους δύο γιους του, Νεοπτόλεμο και Αρύββα. Μετά από σφοδρή διαμάχη δεν βρέθηκε λύση στο ζήτημα και κατ' επέκταση οι δυο τους συμφώνησαν να διαιρέσουν το βασίλειο και να συμβασιλεύσουν. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας που εγκαταστάθηκε διπλή βασιλεία. Από όσο γνωρίζουμε δεν υπήρχαν κάποιες περαιτέρω προστριβές ως προς αυτό και  η συμφωνία τους κράτησε μέχρι το θάνατο του Νεοπτόλεμου γύρω στο 360 π.Χ., όταν το θρόνο ανέλαβε εξ ολοκλήρου ο Αρύββας.
Ο Νεοπτόλεμος απέκτησε από άγνωστη σε εμάς σύζυγο τρία παιδιά: την Τρωάδα, την οποία παντρεύτηκε ο Αρύββας, τον Αλέξανδρο Α΄, ο οποίος διακρίθηκε πραγματοποιώντας το 334 π.Χ. εκστρατεία στη Μεγάλη Ελλάδα (σημερινή Ιταλία), περίπου μισό αιώνα πριν από εκείνη του Πύρρου, και τέλος, την Ολυμπιάδα, η οποία με παρέμβαση του Αρύββα παντρεύτηκε το Φίλιππο Β΄ τον Μακεδόνα. Το ζευγάρι απέκτησε μαζί τον Αλέξανδρο το Μέγα.
3108 Λιουμπόφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Λιουμπόφ είναι άγνωστα. Ο Λιουμπόφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ως 3,3 ώρες περίπου.
Ο Ύμνος της Κρήτης

Ανάλυση

Στους στίχους του, ο ποιητής φαντάζεται την προσωποποίηση της Κρήτης στη μορφή μιας πάνοπλης κοπέλας που, ζωσμένη από τις φλόγες του πολέμου, σπάζει τις βαριές αλυσίδες της σκλαβιάς. Με τα χέρια ελεύθερα πια, περπατεί και σαν να πετά από νιάτα και ζωή, κατεβαίνει από τα βουνά με τους πολεμιστές της για να κονταροχτυπηθεί στους κάμπους με τους κατακτητές. Κι η οχλοβοή της μάχης, κάνει το σύμπαν να τραντάζεται. Συνεχίζοντας, ο ποιητής αποκαλεί την Κρήτη «Σούλι της θάλασσας» και προτρέπει για περισσότερα χτυπήματα. Με τον στίχο «τις σπαθιές σας τις πρώτες» πιθανώς εννοεί τις αλλεπάλληλες Κρητικές Επαναστάσεις.
Αντώνιος Αντωνιάδης

Ο Αντώνιος Αντωνιάδης ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή του ήταν από την Κρήτη. Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 6 Ιανουαρίου 1836. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης.
Σε ηλικία δεκαεπτά χρονών γράφτηκε στην Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου και αποφοίτησε με άριστα στο διδακτορικό της Φιλοσοφίας το 1858.
Διορίστηκε καθηγητής στο Γυμνάσιο της Πάτρας, απολύθηκε όμως το 1862 για πολιτικούς λόγους. Πήγε στην Κρήτη και επέστρεψε στην Ελλάδα το 1866, όταν διορίστηκε καθηγητής στο Γυμνάσιο του Πειραιά. Ίδρυσε τον Εθνικό Δραματικό Σύλλογο.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 3 Μαρτίου 1905. Κληροδότησε την περιουσία του στο Εθνικό Πανεπιστήμιο.
Αχαιός ο Ερετριεύς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ερέτρια της Εύβοιας και το πατρώνυμό του σύμφωνα με τη Σούδα ήταν Πυθόδωρος. Διαγωνίστηκε απέναντι στον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη από το 447 π.Χ. σε ηλικία 37 χρόνων. Αν και έγραψε πολλά δράματα, με μεταγενέστερες πηγές να τα υπολογίζουν από 24 έως 64, κατέκτησε το βραβείο μόνο μια φορά. Θεωρείτο ιδιαίτερα ταλαντούχος στη συγγραφή σατυρικού δράματος, με μόνο ανώτερό του τον Αισχύλο, από τον επίσης Ερετριέα φιλόσοφο Μενέδημο, όπως μαρτυρεί ο Διογένης Λαέρτιος. Σύμφωνα με τον Αθήναιο το Ναυκράτιο ωστόσο, το έργο του χαρακτηριζόταν από ασάφεια στην έκφραση και σε κάποια σημεία φάνταζε αινιγματικό. Από την ίδια πηγή είναι γνωστό ότι ο Ευριπίδης παρέθεσε ένα δίστιχο από το σατυρικό δράμα Αίθων σε κάποιο από τα έργα του, ενώ ένα άλλο απόσπασμα παρατίθεται στους Βατράχους του Αριστοφάνη.
Το έργο του ποιητή συμπεριλήφθηκε στον κανόνα των τραγικών ποιητών που συνέθεσαν οι Αλεξανδρινοί φιλόλογοι στην ελληνιστική περίοδο μαζί με αυτό των Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αισχύλου, Αγάθωνα και Ίωνα του Χίου.
Η χρονολογία θανάτου του δεν είναι γνωστή, όμως η μη αναφορά του από τον χαρακτήρα του Ηρακλή στους Βατράχους του Αριστοφάνη (ο οποίος αναφέρει μια σειρά ζώντων τραγικών ποιητών) υποδεικνύει ότι απεβίωσε προ του 405 π.Χ., χρονολογία διαγωνισμού του έργου.
Στη σύγχρονη εποχή έχουν διασωθεί μόνο σπαράγματα του έργου του, καθώς και οι τίτλοι επτά σατυρικών δραμάτων και έντεκα τραγωδιών οι οποίοι ακολουθούν:

Σημαντικές εκδόσεις

Τα διασωθέν έργο του συγκεντρώθηκε και έτυχε επιμέλειας από τον Ούρλιχς στη Βόννη το 1834.
Ταινιοθήκη

Ταινιοθήκη ονομάζεται ο χώρος φύλαξης της συλλογής κινηματογραφικών ταινιών, βιντεοεγγραφών, DVD, αλλά και γενικά υλικού σχετικού με κινηματογραφικές μελέτες.
Ο χώρος που φιλοξενεί αυτό το είδος υλικού θα πρέπει να έχει σχεδιαστεί με συγκεκριμένες προδιαγραφές ώστε να να διατηρείται ασφαλές ένα τόσο ευπαθές υλικό, όπως η μαγνητοταινία και το κινηματογραφικό φιλμ. Οι βιβλιοθήκες συνήθως απομονώνουν τις ταινιοθήκες σε χώρους όπου έχει πρόσβαση μόνο το προσωπικό, το οποίο σε αίτημα του χρήστη καλείται να ανασύρει και να δανείσει το υλικό που ενδιαφέρει. Σε άλλες περιπτώσεις, διαθέτουν ειδικά διαμορφωμένους χώρους, όπου ο χρήστης μπορεί να έχει οπτική πρόσβαση σε αυτό το υλικό κάνοντας χρήση του εξοπλισμού αναπαραγωγής του, εντός του χώρου της βιβλιοθήκης.
Μπράνκο Μιλισάβλιεβιτς

Επαγγελματική καριέρα

Ο Μπράνκο Μιλισάβλιεβιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στη Ραντνίσκι Βελιγραδίου, ομάδα της πρώην Γιουγκοσλαβίας στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1996. Στη συνέχεια μετεγγράφη στη Μπόρατς Τσάτσακ, ομάδα επίσης της πρώην Γιουγκοσλαβίας, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2000, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Ενδιάμεσα και συγκεκριμένα το 1998, ο Μιλισάβλιεβιτς τόλμησε να κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του και να επιχειρήσει να εξασφαλίσει κάποιο συμβόλαιο με ομάδα του ΝΒΑ συμμετέχοντας στα αντίστοιχα Ντραφτ του ίδιου έτους. Ωστόσο, ο Μιλισάβλιεβιτς δεν κατάφερε να ξεχωρίσει με αποτέλεσμα να μην καταφέρει να βρει συμβόλαιο με ομάδα του καλύτερου πρωταθλήματος του κόσμου και στη συνέχεια να επιστρέψει στην Ευρώπη.
Το 2000 αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στη Σαχτιόρ Τσερέμτσοβο, ομάδα της σημερινής Ρωσίας, ωστόσο το πέρασμά του από το συγκεκριμένο σύλλογο αποδείχθηκε ιδιαίτερα σύντομο, καθώς λίγους μήνες μετά την υπογραφή του συμβολαίου του αποφάσισε να αποτελέσει παρελθόν από το σύλλογο και να επιστρέψει στο Βελιγράδι για λογαριασμό αυτή τη φορά της Παρτιζάν. Στην ομάδα του Βελιγραδίου παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2000-01.
Ο Μιλισάβλιεβιτς αποφάσισε το 2001 να ταξιδέψει για πρώτη φορά στην καριέρα του στη Γαλλία προκειμένου να αγωνιστεί στην CSP Λιμόγες. Στη γαλλική ομάδα παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 2002, ο Μιλισάβλιεβιτς μεταπήδησε στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο. Μέσα στο 2003, ο Μιλισάβλιεβιτς είχε ένα πολύ σύντομο πέρασμα από τον Ολυμπιακό Πειραιώς ενώ στη συνέχεια επέστρεψε στη Ρωσία αυτή τη φορά για λογαριασμό της Ντιναμό Μόσχας, στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2003-04.
Το 2004 μεταπήδησε στη Γερμανία για λογαριασμό της Τέλεκομ Μπάσκετς Μπον, ενώ ένα χρόνο αργότερα αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στο Ισραήλ και συγκεκριμένα στην Ιρόνι Ναχάριγια. Το 2006 ο Μιλισάβλιεβιτς επέστρεψε στη Σερβία προκειμένου να αγωνιστεί με τη Μέγκα Ισράνα.
Το 2006 ο Μιλισάβλιεβιτς επέστρεψε για δεύτερη φορά στην καριέρα του στη Γαλλία και αγωνίστηκε με τη φανέλα αρχικά της Νανσί Μπασκέτ (2006) κι έπειτα με αυτή της Παρί Λεβαλουά (2007), ενώ στη συνέχεια επέστρεψε στην Ελλάδα επίσης για δεύτερη φορά, για λογαριασμό του Αμαρουσίου, στο οποίο παρέμεινε για περίπου ένα χρόνο. 
Επόμενοι σταθμοί της καριέρας του ήταν η Λιέτουβος Ρίτας, ομάδα της Λιθουανίας και η Καχασόλ Σεβίλλης, ομάδα της Ισπανίας. Μέσα στο 2009 ο Μιλισάβλιεβιτς επέστρεψε για ακόμη μια φορά στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης, στον οποίο επέστρεψε έπειτα από έξι χρόνια. Το 2010 μετεγγράφη στη Μέγκα Βιζούρα στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2012, χρονιά κατά τη διάρκεια τη διάρκεια της οποίας αποφάσισε να συνεχισει την καριέρα του στην Ελβετία και τους Λουγκάνο Τάϊγκερς.
Το 2013 μεταπήδησε στους Λάϊονς ντε Γενεύε, στους οποίους παρέμεινε για ένα χρόνο. Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2013-14, ο Μιλισάβλιεβιτς αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην πολυετή του καριέρα.
Περιοχή Νατσινγκουέα

Αδελφοποιήσεις

Η αγγλικανική ενορία του Αγίου Ανδρέα συνδέεται με: εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στο Stapleford, Cambridgeshire του Ηνωμένου Βασιλείου.