google/wiki40b huggingface dataset:
Πέρασμα Βερέτσκε

Το Πέρασμα Βερέτσκε ή Πέρασμα Βερέτσκι (ουκρανικά: Вере́цький перевал, μεταγραφή: Veretskyy pereval, πιο επίσημα: ουκρανικά: перевал Середньоверецький, pereval Serednioveretskyy, επίσης γνωστό ως Ворі́тський перевал, μεταγραφή: Vorítskyy pereval, ουγγρικά:  Vereckei-hágó) είναι ορεινό πέρασμα στην Ουκρανία, ένα από τα σημαντικότερα περάσματα των Εσωτερικών Ανατολικών Καρπαθίων Ορέων.

Τοποθεσία

Το πέρασμα βρίσκεται στα Καρπάθια Όρη εκεί που συναντώνται οι περιφέρειες Λβιβ και Υπερκαρπαθίας, ανάμεσα στην κοιλάδα Λατόριτσα ή Λατορίτσια και την κοιλάδα του ποταμού Οπίρ. Έχει υψόμετρο 841 μέτρα.

Ιστορία

Το φαράγγι είναι καλοταξιδεμένο για πάνω από μια χιλιετία. Το 895 Ουγγρικές φυλές μπήκαν στην λεκάνη των Καρπαθίων και τον επόμενο αιώνα ίδρυσαν το Βασίλειο της Ουγγαρίας. Το 1241 ο κύριος στρατός των Μογγόλων πέρασε το πέρασμα προς το Βασίλειο της Ουγγαρίας. Το 1703, όταν ο Φράντσις Ράκοτσι Β' επέστρεψε από την εξορία στο κάστρο Μπερεζάνι στη σημερινή Ουκρανία, ταξίδεψε μέσω του περάσματος για να αναλάβει την ηγεσία μιας αντιαψβουργικής εξέγερσης που έγινε γνωστός ως Πόλεμος Ανεξαρτησίας του Ράκοτσι. Το 1914, κατά την διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, υπήρξε χώρος σύγκρουσης μεταξύ του αυστροουγγρικού στρατού και του στρατού της Τσαρικής Ρωσίας. Κατα τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έγιναν επίσης μάχες. Τα απομεινάρια των αμυντικών οχυρώσεων της επονομαζόμενης γραμμής Αρπάντ είναι ορατά μέχρι σήμερα. Από το 1980, το περασμα παρακάμπτεται από μεγάλους αυτοκινητοδρόμους.
Το πέρασμα είναι επίσης γνωστό στην Ουκρανική ιστορία, επειδή το 1939, λίγο πριν το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν ο χώρος μαζικής δολοφονίας για περίπου 600 Ουκρανούς παρτιζάνους, τους Καρπαθιανούς Σιτς (Карпа́тська Січ, Karpatska Sich), που πολεμούσαν κατά των Ουγγρικών και Πολωνικών δυνάμεων.
Το 2008, η Ουγγρική κυβέρνηση έλαβε άδεια από την Ουκρανική κυβέρνηση για να εγκαταστήσει ένα μνημείο για το πέρασμα των Ουγγρικών φύλων στη μελλοντική Ουγγαρία (το 895). Το μνημείο σχεδιάστηκε από τον Ουκρανό αρχιτέκτονα Πέτρο Ματλ (Петро Матл) από το Μουκάτσεβο.
Λουδοβίκος του Νασσάου-Ζάαρμπρυκεν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Γουλιέλμου-Ερρίκου πρίγκιπα του Νασσάου-Ζάαρμπρυκεν και της Σοφίας, κόρης του Γεωργίου-Γουλιέλμου κόμη του Έρμπαχ. Σπούδασε, όπως και ο πατέρας του, στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου. Με τη μεγάλη Περιοδεία του στην Ευρώπη επισκέφτηκε την Αγγλία, την Ολλανδία, τη Γαλλία και τη Γερμανία. 
Νυμφεύτηκε τη Βιλελμίνη, αλλά ο γάμος δεν ήταν ευτυχισμένος και η Βιλελμίνη αποσύρθηκε στο κάστρο Χάλμπεργκ, ασχολούμενη με την ανατροφή του γιου τους. Το 1768 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Συνέχισε την οικονομική πολιτική του πατέρα του, αλλά οι δαπάνες εκείνου τον περιόριζαν όλο και πιο πολύ, ώσπου υποθήκευσε την κυριότητα του Γιούγκενχαϊμ στο πριγκιπάτο του Νασσάου-Ούζινγκεν (1769-77). Το 1770 ζήτησε από τον Ιωσήφ Β΄ των Αψβούργων-Λωρραίνης της Γερμανίας να ορίσει Επιτροπή Χρέους, η οποία έμεινε ως το 1782. Επειδή τα οικονομικά του ήταν ακόμη σφιχτά, μετακόμισε από το ανάκτορο σε ένα μικρότερο κτήριο, ένα κυνηγετικό περίπτερο στα περίχωρα. 
Παρ' όλα αυτά μπόρεσε να ολοκληρώσει μερικά κατασκευαστικά σχέδια. Το 1769 οικοδόμησε το ανάκτορο Λούντβιχμπερκ και τους κήπους του και το 1775 ολοκλήρωσε το Λούντβιχκιρχε του αριτέκτονα Φρήντριχ-Γιόακιμ Στένγκελ, ναό που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του. Ήταν, όπως εκείνος,  ένας Πεφωτισμένος Δεσπότης: εξέδωσε νέες διατάξεις για τη γεωργία και τη δασοκομία και αναμόρφωσε το σχολικό σύστημα. Μεταρρύθμισσε τον ποινικό κώδικα και κατάργησε τα βασανιστήρια. 
Ο Λουδοβίκος σχετίστηκε με την Αμαλία-Φρειδερίκη βαρόνη του Ντόρσμπεργκ και απέκτησε δύο νόθα τέκνα. Αργότερα νυμφεύτηκε την υπηρέτριά της. Το 1793 οι επαναστατημένοι Γάλλοι έφθασαν στο Ασάφφενμπουργκ. Ο Λουδοβίκος διέφυγε· τότε επιδεινώθηκε η υγεία του και απεβίωσε στην εξορία. Τάφηκε στον ναό του Αγ. Λαυρεντίου των Ευαγγελιστών στο Ούζινγκεν. Το 1995 η σορός του μεταφέρθηκε στο ναό του κάστρου του Ζάαρμπρυκεν.
Δαχτυλίδι του Ψαρά

Το Δαχτυλίδι του Ψαρά (στα λατινικά: Anulus piscatoris‎, στα ιταλικά: Anello Piscatorio‎) αποτελεί διακριτικό της παποσύνης το οποίο λαμβάνει ο Πάπας κατά την έναρξη του ποντιφικάτου του, στην διάρκεια της επίσημης εγκαινίασης του ποντιφικάτου. Αποτελεί, επισήμως, μέρος των ποντιφικών κειμηλίων και διακριτικών που φέρει ο Πάπας, ως επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και διάδοχος του Αγίου Πέτρου, ο οποίος ήταν ψαράς, σύμφωνα με την παράδοση.

Περιγραφή

Οφείλει την ονομασία του στο γεγονός πως αναπαριστά, επάνω στον σφραγιστήρα του, τον Άγιο Πέτρο ψαρεύοντας με δίχτυ επάνω στην βάρκα του, μια αναφορά στην πλούσια ψαριά που πραγματοποίησε ο Απόστολος στο σημείο όπου ο Ιησούς του υπέδειξε να ρίξει τα δίχτυα του, καθώς και στην έκκλησή του η οποία είχε ως συνέπεια την απάντηση « Μη φοβάσαι. Από τώρα και στο εξής θα πιάνεις ανθρώπους ζωντανούς » (Λουκάς, 5).
Από την πρώτη χιλιετία, το δαχτυλίδι αυτό καταδεικνύει την πίστη του επισκόπου ο οποίος το φέρει. Σύμφωνα με ένα τελετουργικό θεσμοθετημένο από τον 13ο αιώνα, το δαχτυλίδι αυτό αποτελεί προσωπική σφραγίδα του Πάπα, χρησιμοποιούμενη για την σφράγιση των βρεβίων και των εγκυκλίων, σε αντίθεση με την μολύβδινη βούλα, την επίσημη και τελετουργική σφραγίδα του. Προ του 1600, το αποτύπωμα του συγκεκριμένου σφραγιστικού δαχτυλιδιού τοποθετείτο στο κάτω μέρος του βρεβίου, ενώ, στην συνέχεια, τοποθετείτο στο πίσω μέρος της πράξης.
Σήμερα, παρά το γεγονός πως δεν χρησιμεύει πλέον για σφράγιση, το δαχτυλίδι του ψαρά παραμένει ως ένα διακριτικό της ποντιφικής εξουσίας. Μετά το motu proprio aptius quo του Παύλου ΣΤ΄, φυλάσσεται υπό την εποπτεία της Κρατικής Γραμματείας όταν δεν φορείται από τον Ποντίφικα. Μετά τον θάνατο ή την παραίτηση του Πάπα, καθίσταται επισήμως ως μη χρησιμοποιούμενο από τον Καρδινάλιο Καμεράριο, ταυτόχρονα με την μολύβδινη σφραγίδα, παρουσία των Καρδιναλίων οι οποίοι μετείχαν σε καρδιναλικές συνόδους. Παλαιότερα καταστρεφόμενο με αργυρή σφύρα, σήμερα απλώς χαράζεται και γδέρνεται.
Ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄ ήταν ο πρώτος Πάπας, μετά τον 19ο αιώνα, ο οποίος έφερε το δαχτυλίδι του ψαρά. Το τελευταίο αποτελεί μοναδικό δημιούργημα, κατασκευασμένο από τον Ρωμαίο τεχνίτη κοσμηματοποιό Κλαούντιο Φράνκι, αποτελούμενο από 35 γραμμάρια χρυσού και φέρων στα άκρα του την επιγραφή « Benedictus XVI ».
Μετά την παραίτηση του Πάπα, το δαχτυλίδι του Βενέδικτου ΙΣΤ΄ δεν κατεστράφη, αλλά απαλείφθηκε, μόνον, και, κατόπιν, εκτέθηκε στο Μουσείο του Βατικανού.
Θεόφιλος Βερύκιος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1955 στην Πρέβεζα και ζει στο Αιγάλεω από το 1961. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής. 
Το 1987 δημιουργεί μαζί με άλλα νέα παιδιά της πόλης τη «Θεατρική Σκηνή Δήμου Αιγάλεω» και μαζί με τον Κ. Τσόκαλη  γράφουν τις σατιρικές επιθεωρήσεις «Αιγάλεω Χάλι-Γκάλη» (1987) και «Ένα ψάρι που το λέγανε Ελλάντα» (1989) που παίχθηκαν τόσο στο θέατρο Τιτάν, όσο και σε πολλές πόλεις εντός και εκτός Αττικής.
Το 1990 γράφει κείμενα για την παράσταση «Και Νουνού και light» (Θέατρο ΠΑΡΚ) σε σκηνοθεσία Άννας Παναγιωτοπούλου, με πρωταγωνιστές τους Μίμη Χρυσομάλλη, Παύλο Κοντογιαννίδη, Γιάννη Μπέζο, Κατιάνας Μπαλανίκα και Δημήτρη Πιατά.
Την επόμενη χρονιά γράφει για το «Κώστα Κόλλα ζητάς» (θέατρο Βέμπο) σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή με τους Τάνια Τσανακλίδου, Σπύρο Παπαδόπουλο, Ελένη Ράντου, Κώστα Ευριπιώτη. Από τότε σατιρικά του κείμενα έχουν παιχθεί σε πολλές επιθεωρήσεις : «Πόθεν αίσχος», «Φιέστα κι άστα», «Σημιτιτανικός», «Έλληνες είσθε και φαίνεσθε», «Και ο Σημίτης θέλει το Γερμανό του», «Τα θέλει ο Κωλοτράβας μας», «Μπιγκ σίστερ», «Πολίτικη κουζίνα», «Παπατσουνάμια» κ.ά. με τους Θανάση Βέγγο, Σωτήρη Μουστάκα, Αντώνη Καφετζόπουλο, Γιώργο Κιμούλη, Κώστα Αρζόγλου, Παύλο Χαϊκάλη, Τόνυ Άντονυ, Έλντα Πανοπούλου, Βάσια Τριφύλλη, Βασίλη Τσιβιλίκα, Κώστα Βουτσά, Άννα Βαγενά, Γιώργο Κωνσταντίνου, Ελένη Γερασιμίδου, Ηλία Λογοθέτη, Χρυσούλα Διαβάτη, Ζωζώ Σαπουντζάκη, Χάρρυ Κλυνν κ.ά.
Έχει βραβευτεί τρεις φορές από την εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων με το βραβείο «Παπαδούκα».
Το πρώτο του τραγούδι «Η ηλεκτρική Μαρία» μελοποιήθηκε το 1974 από το Μάνο Λοΐζο. Έγραψε ακόμη τις «Πυγολαμπίδες», κύκλο τραγουδιών που μελοποίησε ο Χρήστος Λεοντής και ερμήνευσαν οι Λυδία Κονιόρδου, Νένα Βενετσάνου και Γ. Μπαγιόκης. Έργο του είναι και η «Παρεούλα, τραγούδια για παιδιά, μεγάλα και μικρά» σε μουσική Χρύσανθου Μουζακίτη με ερμηνεία Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Θέμη Ανδρεάδη, Αρλέτας και Σάκη Μπουλά. Στίχους του έχουν μελοποιήσει και οι Τ. Γκόρυς, Σ. Τσιλίκης, Μιχάλης Τερζής («Καφές με γάλα με ερμηνεύτρια τη Μαρία Δημητριάδη), «Το πουλάκι» (με την Ελευθερία Αρβανιτάκη).
Έχει γράψει κείμενα και είχε την επιμέλεια σε σατιρικές εκπομπές του ραδιοφώνου στους σταθμούς «Δίαυλος 10» «Σπορ FM» και «ΦΛΑΣ 9,61», ενώ στην τηλεόραση συμμετείχε με δουλειές του στην εκπομπή του MEGA «Άνω κάτω το Σάββατο» με τους Αντώνη Καφετζόπουλο, Γ. Καπετάνιο, Γιάννη Βούρο και Μαρία Τζομπανάκη.
Ετοιμάζει ένα μουσικοχορευτικό θεατρικό έργο, εμπνευσμένο και αφιερωμένο στο σπουδαίο Αιγαλιώτη τραγουδοποιό Γιώργο Ζαμπέτα.
Φραγκίσκος Ιωσίας της Σαξονίας-Κόμπουρκ-Ζάαλφελτ

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Ιωάννη-Ερνέστου Δ΄ δούκα της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Ζάαλφελτ και της Καρλόττας-Ιωάννας, κόρης του Ιωσία Β΄ κόμη του Βάλντεκ-Βίλντουνγκεν.
Εκλογές στη Σερβία

Εκλογές στη Σερβία διεξάγονται για Πρόεδρο και για Βουλή. Η χώρα είναι Ημιπροεδρική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.Η Εθνοσυνέλευση της Σερβίας (Narodna skupština Republike Srbije) αποτελείται από 250 μέλη, τα οποία εκλέγονται για τετραετή θητεία. Η Σερβία έχει πολυκομματικό σύστημα και επιτρέπεται η λειτουργία πολυάριθμων πολιτικών κομμάτων, εκ των οποίων κανένα κόμμα δεν έχει δυνατότητα να κυβερνήσει από μόνο του αλλά σχηματίζονται κυβερνήσεις συνασπισμού.

2008

Οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 11 Μαΐου του 2008, σχεδόν έναν χρόνο μετά τις προηγούμενες εκλογές του 2007. Οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι ήταν  6.749.886 σε  8.682 εκλογικά τμήματα, ενώ σε 157 ειδικά τμήματα ψήφισαν και οι πρόσφυγες από το Κοσσυφοπέδιο. Ο φιλο-ευρωπαϊκός συνασπισμός έλαβε 38,4% των ψήφων, έναντι 29,4% του εθνικιστικού Ριζοσπαστικού Κόμματος. Το Δημοκρατικό Κόμμα της Σερβίας του Βόισλαβ Κοστούνιτσα συγκέντρωσε 11,6%, οι Σοσιαλιστές 7,6% και οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες 5,2%. Έπειτα από αυτό,  ο συνασπισμός του Τάντιτς εξασφάλισε 102 έδρες, επί συνόλου 250, οι Ριζοσπάστες 78 και το κόμμα του Κοστούνιτσα 30. Για να σχηματιστεί κυβέρνηση χρειάζονταν και οι 20 έδρες από τους Σοσιαλιστές. Τελικά, το Σοσιαλιστικό Κόμμα συμφώνησε για σχηματισμό κυβέρνησης με το Δημοκρατικό Κόμμα και τα προσκείμενα σε αυτό κόμματα. Στις 27 Ιουνίου του 2008 έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης ο Μίρκο Τσβέτκοβιτς. Λίγο αργότερα, στις 4 Ιουλίου υπογράφηκε η συμφωνία για το σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού μεταξύ του Δημοκρατικού Κόμματος (DS) και του συνδυασμού του οποίου ηγείται το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Σερβίας (SPS-PUPS-JS). Η νέα κυβέρνηση συνασπισμού έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από το Κοινοβούλιο στις 7 Ιουλίου του 2008 με 127 ψήφους υπέρ και 27 ψήφους κατά. Οι υπόλοιποι 250 βουλευτές απέσχον. Η κυβέρνηση Τσβέτκοβιτς αντιμετώπισε πρόταση μομφής, στις 19 Δεκεμβρίου του 2008. Η ψηφοφορία δεν πραγματοποιήθηκε εξαιτίας αποχής των βουλευτών που κατέθεσαν προς ψήφιση τη σχετική πρόταση.

2006

Στις 28 και 29 Οκτωβρίου 2006 σε δημοψήφισμα εγκρίθηκε ένα σχέδιο Συντάγματος, σε ποσοστό  97,31%. Το εν λόγω Σύνταγμα είναι το πρώτο για τη Σερβία ως ανεξάρτητο κράτος από το Σύνταγμα του Βασιλείου της Σερβίας, του 1903. Περισσότερα από 6,6 εκατομμύρια άτομα ήταν εγγεγραμμένα.
Άγγελος Μεσσάρης

Στην εθνική Ελλάδας

Χρίστηκε 4 φορές διεθνής με την ομάδα των Ανδρών, πρώτη δε στις 7 Απριλίου 1929 για την παρθενική της συνάντηση από την ίδρυση της ΕΠΟ (Ελλάδα-Β' Ιταλίας 1-4) και δίπλα στο μεγαλύτερο αδελφό του Απόστολο. Σημείωσε 2 τέρματα, αμφότερα στη νίκη 6-1 επί της Βουλγαρίας κατά το 1ο Βαλκανικό κύπελλο, αποτελώντας χρονικά τον δεύτερο (έπειτα το Γιώργο Ανδριανόπουλο) που έφτασε τον αριθμό αυτό για λογαριασμό της Εθνικής και τον πρώτο στον ίδιο αγώνα (σε διάστημα μάλιστα 5 λεπτών μεταξύ 10' και 15'), ρεκόρ που ο συμπαίκτης του σε συλλογικό επίπεδο Αντώνης Τσολίνας ισοφάρισε στο 50' (και κατέρριψε ένα λεπτό αργότερα με το πρώτο ελληνικό χατ τρικ, για να πετύχει τελικά στο 56' τα πρώτα "καθαρό" χατ τρικ και καρέ γκολ στην ιστορία της Εθνικής).

Η διαμάχη με τον Νικολαΐδη

Από το 1931, ο Νικόλαος Ξηρός διατελούσε πρόεδρος στον Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο. Οι σχέσεις του Απόστολου Νικολαΐδη, ισχυρού του παράγοντα τότε και για δεκαετίες, με τον παίκτη ήταν τεταμένες λόγω και της υποστήριξης του τελευταίου στον Σταμάτη Μερκούρη (πατέρα της Μελίνας Μερκούρη), αντιπολιτευόμενο προς τη διοίκηση Ξηρού, αλλά και μίας γενικότερης διαφωνίας μεταξύ αθλητών και διοικούντων σχετικά με τον ερασιτεχνισμό ή επαγγελματισμό στο ποδόσφαιρο. Ως συνέπεια, ο νεαρός αποφάσισε την αποχώρησή του προς όφελος των σπουδών του στο Πολυτεχνείο. Η αναταραχή στο σύλλογο οδήγησε τελικά στην κρίση του 1932, με την πλευρά Ξηρού/Νικολαΐδη να διαγράφει όλους τους διαφωνούντες παίκτες και παράγοντες, ανάμεσα τους το Μεσσάρη (αλλά και τον ιδρυτή του Γιώργο Καλαφάτη).
Οι φίλαθλοι αντιμετώπισαν με δυσαρέσκεια την αποπομπή του και εξέφρασαν την υποστήριξή τους στον αδιαμφισβήτητο εκείνη την εποχή ηγέτη της ομάδας, με εχέγγυα άλλωστε για πολυετή αθλητική προσφορά μελλοντικά. Το τίμημα της απομάκρυνσης Μεσσάρη κρίνεται εκ των υστέρων βαρύ για τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό, καθώς περιήλθε σε κατάσταση παρακμής και μόνο ξανά το 1949 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας, έπειτα 19 χρόνια και 12 διοργανώσεις του. Ο ίδιος αγωνίστηκε μόλις μία φορά στη συνέχεια και αυτό για φιλανθρωπικούς σκοπούς, συγκεκριμένα σε ένα φιλικό παιχνίδι του Παναθηναϊκού με την ΑΕΚ το 1935.
Οι λεπτομέρειες της διαμάχης του με το Νικολαΐδη δεν έχουν γίνει γνωστές, ενώ και οι ίδιοι απέφευγαν να αναφερθούν στο ζήτημα, με αποτέλεσμα να κυκλοφορήσουν διάφορες φήμες και εκδοχές (π.χ περί κομμουνιστικής δράσης του νέου που έβρισκε αντίθετο τον παράγοντα κ.ά).
Απεβίωσε στις 6 Ιουνίου του 1978, σε ηλικία 68 ετών και στην κηδεία του παραβρέθηκε πλήθος κόσμου.
Γιώργος Κ. Γεωργιάδης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε από τις ακαδημίες του ΠΑΟΚ και το 2005 υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Πανσερραϊκό. Την πρώτη του χρονιά στα «λιοντάρια», την περίοδο 2005-06, είχε 14 συμμετοχές και συνολικά μέχρι το 2011 όταν και μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ, είχε συμπληρώσει 145 συμμετοχές και 26 τέρματα. Η πρώτη του χρονιά με τον ΠΑΟΚ ξεκίνησε ιδανικά, όταν στις 30 Νοεμβρίου 2011 για το Europa League (2011-12) ήταν αυτός που με τις δύο ασίστ στους Δημήτρη Σαλπιγγίδη και Στέφανο Αθανασιάδη οδήγησε την ομάδα του στη σπουδαία εκτός έδρας νίκη εναντίον της Τότεναμ (2-1), που της εξασφάλισε την πρόκριση για τους "32" της διοργάνωσης. Η συνέχεια ωστόσο δεν υπήρξε ανάλογη για τον ίδιο και τρία χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 2014 αποχώρησε ως ελεύθερος, υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας με τη Βέροια.
Τον Αύγουστο του 2016 ήρθε σε συμφωνία με την ΑΕΛ Λεμεσού, πραγματοποιώντας 28 συμμετοχές στην πρώτη του χρονιά στο κυπριακό πρωτάθλημα, στο οποίο παρέμεινε και την περίοδο 2017-18, υπογράφοντας συμβόλαιο με τον Ερμή Αραδίππου.

Στις εθνικές ομάδες

Με την εθνική Ελλάδας έχει αγωνιστεί τρεις συνολικά φορές. Το ντεμπούτο του με τη γαλανόλευκη φανέλα πραγματοποιήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2010 στον εκτός έδρας νικηφόρο φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Αυστρία (2-1), όταν υπό τις οδηγίες του Φερνάντο Σάντος πέρασε ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης, αντικαθιστώντας τον Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο.
T2 Trainspotting

Πλοκή

Ο Μαρκ επιστρέφει στη Σκωτία, όπου συναντά ξανά τους παλιούς του φίλους.
Σείριος Μπλακ

Παιδικά χρόνια

Στα παιδικά του χρόνια ήταν πολύ καλός φίλος με τον Τζέιμς Πότερ, πατέρα του Χάρι, το Ρέμους Λούπιν και τον Πίτερ Πέτιγκριου. Μαζί με τον Τζέιμς συνήθιζαν να κάνουν πολλές φάρσες. Μάλιστα είναι γνωστός με το παρατσούκλι Αλαφροπάτητος και είναι κατασκευαστής μαζί με τον Φεγγαρογητεμένο, τον Ποντικοουρά και τον Ελαφοκέρατο του μαγικού χάρτη του Χόγκουαρτς. Μαζί με τον Τζέιμς είχαν δυο καθρέφτες για να επικοινωνούν όταν ήταν τιμωρία ( για τις φάρσες τους ) σε διαφορετικά δωμάτια. Αναμνήσεις του πέμπτου έτους δείχνουν πως ήταν ιδιαίτερα όμορφος.
Η σχέση του με την οικογένειά του απο μικρή ηλικία ήταν αρκετά άσχημη, γιατί ο Μπλακ δεν συμφωνούσε με τις απόψεις τους για τους Μαγκλ και τους ημίαιμους μάγους. Ο Μπλακ ήταν επίσης ο πρώτος από την οικογένειά του τον οποίο επέλεξε το Καπέλο να τοποθετήσει στο Γκρίφιντορ. Κάποια στιγμή ο Μπλακ το έσκασε από το σπίτι του και πήγε να μείνει με τον κολλητό του, Τζέιμς Πότερ.

Ενήλικη ζωή

Είναι νονός του Χάρι και κυνήγησε τον Ποντικοουρά όταν πρόδωσε τους Πότερ. Είναι αδερφός του Ρέγκουλους Άρκτουρους Μπλακ (Ρ. Α. Μπ.) που ανακάλυψε τους Πεμπτουσιωτές του Βόλντεμορτ. Το σπίτι του ήταν το αρχηγείο του τάγματος του Φοίνικα κληρονομιά της οικογένειάς του. Δολοφονήθηκε από την ξαδέρφη του, Μπελατρίξ Λεστρέιντζ, στο τμήμα μυστηρίων, στο βιβλίο Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα.

Εξωτερική εμφάνιση

Ο Σείριος ήταν ψηλός, γεροδεμένος και όμορφος άντρας με ανοιχτόχρωμο δέρμα, μακριά μαύρα μαλλιά, εντυπωσιακά γκρίζα μάτια και "μια χαριτωμένη ανεμελιά". Όταν ο Χάρι εισχώρησε στη μνήμη του Σνέιπ, είδε έναν 15χρονο Σείριο να τελειώνει τις εξετάσεις του ενώ τον γλυκοκοίταζε ένα κορίτσι που καθόταν λίγες σειρές πίσω του, εξαιτίας της ιδιαίτερα όμορφης εμφάνισής του και της χαριτωμένης κομψής συμπεριφοράς του.

Ταινίες

Ο Σείριος Μπλακ εμφανίζεται στις ταινίες Ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν και Το Τάγμα του Φοίνικα. Δολοφονείται από την ξαδέρφη του, Μπέλατριξ Λεστρέιντζ, με την Φονική Κατάρα στην πέμπτη ταινία της σειράς. Εμφανίζεται ξανά, με τη μορφή της φωτιάς, στην τέταρτη ταινία, Το Κύπελλο της Φωτιάς.
Busta Rhymes

Νεανικά Χρόνια

Ο Busta γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης από Τζαμαϊκανούς γονείς την Τζεραλντίν Γκριν και τον Τρέβορ Σμιθ. Η μουσική καριέρα του Busta ξεκινά στην ηλικία των 16 ετών όντας μέλος της χιπ χοπ ομάδας Leaders of the New School μαζί με τους συμπατριώτες του από το Λονγκ Άιλαντ Τσάρλι Μπράουν, Dinco D και τον Cut Monitor Milo. Φοίτησε στο Uniondale High School λύκειο στην τάξη του '92. Ξεκίνησαν της ηχογραφήσεις το 1989 και κυκλοφόρησαν το πρώτο τους με τίτλο "A Future Without a Past" το 1991 με την δισκογραφική Elektra Records. Το 1993 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ με τίτλο "T.I.M.E. (The Inner Mind's Eye)". Ο Busta Rhymes με την εξαιρετική του εκτέλεση στο "A Tribe Called Quest's 'Scenario' " τον ώθησε στις πολιτισμικές συνειδήσεις. Λίγο αργότερα πάραυτα, εσωτερικά προβλήματα προέκυψαν λόγω της αυξανόμενης δημοτικότητας του Busta καθώς επίσης γιατί ο Busta δεν οδήγησε τα μέλη των LONS σε μουσικό φεστιβάλ για αισθηματικούς λόγους, και το γκρουπ διαλύθηκε στο στήσιμο του Yo! MTV Raps.
Ο Busta αναδείχθηκε με μια σόλο επιτυχία το 1996, το "Woo Hah!! Got You All in Check" από το πλατινένιο του δίσκο The Coming. Το δεύτερο του άλμπουμ, When Disaster Strikes, κυκλοφόρησε το 1997, το οποίο είχε τις επιτυχίες "Put Your Hands Where My Eyes Could See" και "Dangerous".
Το 1998, ο Busta ηχογράφησε το Extinction Level Event (Final World Front. Το κομμάτι "Gimme Some More" — το οποίο είχε τον ήχο του σάουντρακ της ταινίας Ψυχώ (Psycho) του Μπέρναντ Χέρμαν — έφτασε το νούμερο 5 στο τσαρτ του UK singles τον Ιανουάριο του 1999. Ο Busta έτυχε μεγαλύτερης υπερατλαντικής επιτυχίας τον Απρίλιο όταν το σινγκλ "What's It Gonna Be?!", με συμμετοχή της Τζάνετ Τζάκσον, έφτασε το US και το UK Top 10. Το άλμπουμ έκανε σημαντικότερη αίσθηση,για την ταχύτερη ερμηνεία που έχει ποτέ κάνει ο Busta, στο τραγούδι με τίτλο "Iz They Wildin Wit Us & Gettin' Rowdy Wit Us?", σε συνεργασία με τον Mystikal.

Προσωπική Ζωή

Ο Busta υπήρξε μέλος των Nation of Gods and Earths και έχει δηλώσει δημόσια ότι ασπάζεται το Ισλάμ, το οποίο αποτελεί και κομμάτι της ζωής του.
Θεοκτίστη

Βιογραφία

Η Θεοκτίστη Φλώρινα ήταν σύζυγος του Μαρίνου, αξιωματικού του βυζαντινού στρατού με τον βαθμό του τουρμάρχη ή του δρουγγάριου. Η οικογένεια κατοικούσε αρχικώς, ή καταγόταν, στην πόλη Έβισσα της Παφλαγονίας. Ορισμένοι σύγχρονοι γενεαλόγοι, συμπεριλαμβανομένων των Κιρίλ Τουμάνοφ και Νικολάς Αντόντς, έχουν αναφέρει πως ο Μαρίνος καταγόταν από την αρμενική αριστοκρατική οικογένεια των Μαμικονιάν. Σύμφωνα με την Νινά Γκαρσοϊάν στο Oxford Dictionary of Byzantium, ωστόσο, "όσο και αν μπορεί να φαίνεται ελκυστικό, το συγκεκριμένο ενδεχόμενο είναι αδύνατο να αποδειχθεί ελέω έλλειψης πηγών."
Με τον Μαρίνο, η Θεοκτίστη απέκτησε δύο υιούς, τους Βάρδα και Πετρωνά, και τέσσερις κόρες, τις Θεοδώρα, Σοφία, Μαρία και Ειρήνη. Το 821 ή το 830 (η ακριβής ημερομηνία αμφισβητείται), η Θεοδώρα νυμφεύθηκε τον Θεόφιλο, ο οποίος το 829 διαδέχθηκε τον πατέρα του, Μιχαήλ Β΄ τον Αμοριανό (βασίλευσε μεταξύ 820-829), ως αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Με την στέψη της κόρης της ως Αυτοκράτειρας, η Θεοκτίστη επίσης τιμήθηκε με τον υψηλόβαθμο τίτλο της ζωστής πατρικίας. Περίπου την ίδια περίοδο αγόρασε οικία εντός της Κωνσταντινούπολης, στη συνοικία Ψαμάθεια, από τον πατρίκιο Νικήτα, η οποία και αποτέλεσε κατοικία της.
Σε αντίθεση με τον γαμπρό της, Θεόφιλο, ο οποίος ήταν ένθερμος εικονομάχος, η Θεοκτίστη φέρεται να ήταν εικονολάτρης. Όχι μόνον προσέφερε βοήθεια προς τους διωκόμενους εικονολάτρες, αλλά όταν οι πέντε κόρες της Θεοδώρας την επισκέπτονταν στην οικία της, τις μυούσε στη λατρεία των εικόνων, προς αγανάκτηση του Θεόφιλου, ο οποίος απαγόρευσε τις κόρες του να επισκέπτονται την γιαγιά τους ανά συχνά διαστήματα. Η οικία της αργότερα-πιθανώς στην διάρκεια της βασιλείας του Θεόφιλου (829-842)-μετατράπηκε στη Μονή των Γαστρίων. Η Θεοκτίστη και η Θεοδώρα, καθώς και άλλα μέλη της οικογένειας, ετάφησαν εκεί.
Από τα υπόλοιπα τέκνα της, οι Βάρδας και Πετρωνάς ανήλθαν στα υψηλότερα αξιώματα στην διάρκεια της βασιλείας της Θεοδώρας και του υιού του Θεόφιλου, Μιχαήλ Γ΄ (βασίλευσε μεταξύ 842-867), η Σοφία νυμφεύθηκε τον μάγιστρο Κωνσταντίνο Βαβουτζίκο, η Μαρία, επίσης γνωστή ως Καλομαρία ("Μαρία η Όμορφη") νυμφεύθηκε τον πατρίκιο και μετέπειτα μάγιστρο Αρσαβήρ, ενώ η Ειρήνη νυμφεύθηκε τον πατρίκιο Σέργιο, ο οποίος ήταν είτε αδερφός είτε μητρικός θείος του μελλοντικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Φώτιου.
Φραντσέσκο Βενιέρ

Δόγης της Βενετίας

Ο Φραντσέσκο Βενιέρ εξελέγη Δόγης της Βενετίας παρά τις τελευταίες αποτυχίες του (11 Ιουνίου 1554). Η άσχημη υγεία του τον οδήγησε σε πλήρη αδιαφορία για τις κρατικές υποθέσεις, ζούσε απολαμβάνοντας τα πλούτη του. Το μόνο σημαντικό γεγονός τα δυο χρόνια που κυβέρνησε στην Βενετία είναι μια μεγάλη πείνα, με τον θάνατο του (2 Ιουνίου 1556) ο λαός δεν τον θρήνησε καθόλου λόγω της συμπεριφοράς και της αδιαφορίας του.
Ο τάφος του βρίσκεται στον Ναό του Σωτήρος και διακοσμήθηκε με σχέδια του Τζάκοπο Σανσοβίνο (1557 - 1561).
Περιοχή Νζέγκα

Μεταφορές

Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός Κορμός T3 από το Μορογκόρο προς τα σύνορα της Ρουάντα (Rwanda) και ο T8 από την Ταμπόρα προς Μουάνζα (Mwanza), διαπερνούν την περιοχή. Αυτοί οι δρόμοι συναντώνται στην πόλη Νζέγκα (Nzega). 
Η Κεντρική Γραμμή σιδηροδρόμου της Τανζανίας - από την Ταμπόρα προς Μουάνζα (Mwanza) διαπερνά την περιοχή, από το νότο στο βορρά. Υπάρχει ένας σιδηροδρομικός σταθμός στην πόλη Μπουκένε (Bukene).

Διοικητικές υποδιαιρέσεις

Από το 2012, η Περιοχή Νζέγκα (Nzega District), διαιρείται διοικητικά σε 37 Τμήματα.