Ιππικοί, Γυμνικοί και Ποδηλατικοί Αγώνες 1902 στον Ποδονίφτη

Οι Ιππικοί, Γυμνικοί και Ποδηλατικοί Αγώνες στον Ποδονίφτη ήταν πανελλήνιοι αγώνες ιππασίας, στίβου και ποδηλασίας που διοργανώθηκαν υπό την υψηλή προστασία του διαδόχου Κωνσταντίνου από την "Φίλιππον Κοινωνίαν" με τη συνεργασία του Πανελληνίου Γ.Σ. και της "Ελληνικής Ποδηλατικής Εταιρίας" από τις 5 ως τις 7 Μαΐου 1902 στο ιπποδρόμιο του "Ποδονίφτη", το οποίο μόλις είχε δημιουργηθεί στα Πατήσια, στη θέση που αργότερα υπήρχε η στάση "Αλυσίδα" (Νέα Φιλαδέλφεια). Ένας επιπλέον ιππικός αγώνας αντοχής έγινε στις 10 και 11 Μαΐου. Κάποιες φορές αναφέρονται ως "Β΄ Σωτήρια", υποννοώντας πως αποτελούσαν συνέχεια των αγώνων "Τα Σωτήρια" του 1899 αλλά στον τύπο της εποχής δεν υπάρχει τέτοιος χαρακτηρισμός. Προφανώς συγχέονται με τους Αθλητικούς Αγώνες "Σωτήρια" που διοργάνωσε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. αμέσως μετά τη λήξη των αγώνων του Ποδονίφτη, όπου μετείχαν σχεδόν οι ίδιοι αθλητές.
Όπως προκύπτει από το όνομα των αγώνων περιλάμβαναν αγώνες ιππικούς, ποδηλατικούς, στίβου και πάλης. Τελικά, οι ποδηλατικοί αγώνες δεν διεξήχθησαν γιατί δεν ήταν κατάλληλος ο στίβος. Ορίστηκαν για τις 19 Μαΐου στο Νέο Φάληρο αλλά αναβλήθηκαν ξανά και τελικά έγιναν στις 23 Μαΐου. Στους πρώτους νικητές απονεμήθηκε στεφάνι δάφνης, δίπλωμα, μετάλλιο και ως βραβείο ένα έπαθλο από τα διάφορα δώρα που είχαν αθλοθετήσει σύλλογοι και φορείς. Στους δεύτερους νικητές απονεμήθηκε στεφάνι δάφνης και δίπλωμα. Στο στίβο μετείχαν 49 αθλητές, οι πλειονότητα των οποίων ανήκε στον Πανελλήνιο Γ.Σ. Συνολικά εκπροσωπούσαν 13 συλλόγους ή περιοχές από την Αθήνα, την επαρχία και τους Έλληνες της διασποράς (Σμύρνη, Αλεξάνδρεια κλπ) και σημειώθηκαν αξιόλογες επιδόσεις. Δεδομένου πως το 1902 (αλλά και το 1903) δεν διεξήχθη το Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών λόγω της διαμάχης του Πανελληνίου και του Εθνικού Γ.Σ., οι αγώνες του Ποδονίφτη είχαν χαρακτήρα πανελλήνια συνάντησης των καλύτερων αθλητών στίβου της εποχής, έστω και αν τα αγωνίσματα του στίβου πέρασαν στο περιθώριο των ιππικών αγώνων που ήταν το κυρίαρχο γεγονός. 
Πολυνίκης σύλλογος αναδείχηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με 9 νίκες και πολυνίκης αθλητής ο εφημεριδοπώλης Αναστάσιος Κουτουλάκης με τρεις νίκες στα 400μ, 1500μ και 10 χιλιόμετρα σε δημόσιο δρόμο.

Το στάδιο-ιπποδρόμιο

Ο στίβος
Το στάδιο-ιππόδρομος κατασκευάστηκε στην έρημη τότε περιοχή του Ποδονίφτη, στο σημείο που μεταγενέστερα υπήρχε η στάση "Αλυσίδα" στο τέρμα της οδού Πατησίων, στα όρια του σημερινού δήμου Νέας Φιλαδέλφειας. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής το Στάδιο διαρείτο σε τρεις κυκλικούς στίβους: έναν για το ιππικό αγώνισμα εμποδίων, έναν για τις ιπποδρομίες και έναν ποδηλατικό. Είχαν σχήμα κυκλικό με μήκος 1600μ ο εξωτερικός στίβος και 1400μ ο εσωτερικός. Παραπλεύρως των κυκλικών στίβων υπήρχε ο στίβος των "γυμνικών αγώνων", όπως αποκαλούνταν οι αγώνες κλασικού αθλητισμού, στους οποίους συμπεριλαμβανάνονταν η πάλη και η γυμναστική. Επειδή, το έδαφος δεν ήταν ομοιόμορφο, αλλού ήταν αμμώδες και αλλού σκληρό και ανώμαλο είχε σταλεί ποσότητα χώματος και οδοστρωτήρας για την ισοπέδωση του χώρου. 
Η εξέδρα
Είχε κατασκευαστεί και ξύλινη εξέδρα στα αριστερά του στίβου: "εις μέρος οπόθεν οι αγώνες θα είνε καθόλα ορατοί. Έχει μήκος αύτη 200 μέτρων και δύναται να περιλάβει 5.500 περίπου θεατάς. Εις το μεσαίον και προς τα κάτω τμήμα της εξέδρας είνε αι βασιλικαί θέσεις." Υπήρχαν τέσσερις κερκίδες αλλά η τέταρτη έμεινε κενή, διότι ο μηχανικός εντόπισε κάποια κακοτεχνία και υπήρξε φόβος μήπως δεν αντέξει το πλήθος. Σε μια προσπάθεια να δοθεί πανηγυρικός τόνος, στο σημείο εισόδου των φιλάθλων είχε κατασκευαστεί αψίδα, που ήταν σημαιοστολισμένη. Παραπλεύρως της εξέδρας υπήρχε παράπηγμα, στο οποίο θα λειτουργούσε αναψυκτήριο.