google/wiki40b huggingface dataset:
Γιάννης Τακουρίδης

Καριέρα

Ο Τακουρίδης ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με την ομάδα του Άρη, αγωνιζόμενος με την ομάδα της Θεσσαλονίκης στο πρωτάθλημα της Α2 εθνικής κατηγορίας του 2006, όπου ο Άρης κατέκτησε την άνοδο του στην Α1. Συνέχισε στην ομάδα των "κίτρινων" για πέντε σεζόν, με μεγαλύτερη επιτυχία την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα του 2009-10.
Τον Δεκέμβριο του 2011 μεταγράφηκε στον Ηρακλή, με τον οποίο κατέκτησε το νταμπλ του 2012. Ακολούθησε η θητεία του στον Φοίνικα Σύρου, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια, χάνοντας στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας του 2013 από τον Ολυμπιακό.
Την σεζόν 2014-15, αγωνίστηκε με την φανέλα του Ολυμπιακού, ενώ την επόμενη χρονιά μεταγράφηκε στην Παναχαϊκή. Τον Δεκέμβριο του 2015 μεταπήδησε στον Π.Α.Ο.Κ, με τον οποίο κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (2016, 2017) και δύο κύπελλα (2018, 2019).

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Γιάννης Τακουρίδης έως τον Απρίλιο του 2017 είχε αγωνιστεί σε 34 αγώνες με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας.
Ποδηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Αγώνας 12 ωρών ανδρών

Σύνοψη αγωνίσματος

Ο αγώνας άρχισε στις 5 το πρωί της 13ης Απριλίου στο ποδηλατοδρόμιο του Νέου Φαλήρου και ολοκληρώθηκε στις 5 το απόγευμα. Ήταν έτσι το τελευταίο χρονολογικά αγώνισμα των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896.
Επτά αθλητές από τέσσερις χώρες ξεκίνησαν τον αγώνα. Τέσσερις από αυτούς εγκατέλειψαν πριν το μεσημέρι και άλλος ένας (ο Γεώργιος Παρασκευόπουλος) το απόγευμα. Από νωρίς, ο Αυστριακός Άντολφ Σμαλ είχε "ρίξει" γύρο σε όλους τους υπόλοιπους ποδηλάτες και οδήγησε την κούρσα μέχρι το τέλος της. Κατέκτησε την πρωτιά με διαφορά ενός γύρου από τον Βρετανό Φρανκ Κίπινγκ.
Θανάσης Μπούρας

Βιογραφικά Στοιχεία

Είναι παντρεμένος με την Κατερίνα Καραδημήτρη, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Κωνσταντίνο και την Πηνελόπη.

Ακαδημαϊκή δραστηριότητα

Έλαβε το πτυχίο του από το Τμήμα Φυσικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου της Αθήνας. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές και απέκτησε πτυχίο στη Μετεωρολογία την Ηλεκτρονική και την Ραδιοηλεκτρολογία. Είναι κάτοχος διδακτορικού τίτλου (Ph.D.) στις Φυσικές Επιστήμες. Ακόμα διαθέτει τίτλο παιδαγωγικών σπουδών, και είναι ενεργό μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Φυσικών.
Υπήρξε καθηγητής φυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από το 1973 έως το 1979, ενώ στη συνέχεια δίδαξε στο ΤΕΙ Αθηνών του οποίου διετέλεσε δύο φορές αντιπρόεδρος.

Κοινοβουλευτική και Πολιτική Δραστηριότητα

Διετέλεσε νομάρχης Εύβοιας την περίοδο 1989-1990 και νομάρχης Δυτικής Αττικής από το 1990 έως το 1993. Μεταξύ 1989 και 1993 ήταν μέλος του συμβουλίου του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών.
Ανήκει στη Νέα Δημοκρατία από το 1974 και εξελέγη για πρώτη φορά Βουλευτής της Περιφέρειας Αττικής στις Εθνικές Εκλογές του 2000, ενώ επανεξελέγη το 2004, το 2007 το 2009, αλλά και στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 2012 και του 2015. Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της ΔΑΚΕ Φυσικών.
Διετέλεσε πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής από τον Σεπτέμβριο του 2007 έως τον Ιανουάριο του 2009. Ακόμα υπήρξε Υπεύθυνος του Τομέα Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας της Νέας Δημοκρατίας κατά την περίοδο 2000 έως και το 2007. Κατά τις κοινοβουλευτικές περιόδους 2000 έως 2009, ήταν μέλος του Κοινοβουλευτικού Τομέα Παιδείας.
Ορίστηκε Υφυπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, με αρμοδιότητα σε θέματα επενδύσεων και ανάπτυξης, στην κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή τον Ιανουάριο του 2009.
Ορίστηκε από τον πρωθυπουργό και πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνη Σαμαρά, Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος το 2012. Έμεινε στη θέση αυτή μεχρι τον Φεβρουάριο του 2015 όταν τον διαδέχθηκε ο Γιάννης Πλακιωτάκης.
Έλικας

Ο έλικας ή προπέλα είναι μηχανική συσκευή η οποία αποτελείται από στοιχεία τα οποία ονομάζονται λεπίδες, τα οποία τοποθετούνται ομόκεντρα και ενιαία σε έναν άξονα, και όταν περιστρέφονται οδηγούν ένα επίπεδο σε κίνηση. Οι λεπίδες δεν είναι επίπεδες, αλλά έχουν καμπυλωτό σχήμα και προεξέχουν από το επίπεδο το οποίο κινούν, και έτσι αποκτούν διαφορά απόστασης σε κάθε πλευρά από το ένα άκρο στο άλλο της λεπίδας, προκαλώντας διαφορά ταχυτήτων μεταξύ των ρευστών στις δύο πλευρές του έλικα. Σύμφωνα με την αρχή του Μπερνούλι, η διαφορά ταχυτήτων συνεπάγεται διαφορά πίεσης, και έτσι εμφανίζεται μια κάθετη δύναμη στον άξονα περιστροφής των λεπίδων προς την περιοχή με τη λιγότερη πίεση. Αυτή η δύναμη είναι γνωστή ως προωθητική δύναμη ενός σκάφους ή ενός αεροσκάφους.
Οι πρώτες εφαρμογές των ελίκων, χιλιάδες χρόνια πριν, ήταν οι ανεμόμυλοι και οι νερόμυλοι. Σήμερα, με τη χρήση ονομασιών όπως «στροφείο», «τουρμπίνα» και «στρόβιλος», οι έλικες και οι παράγωγες συσκευές τους χρησιμοποιούνται για πολλούς σκοπούς: ψύξη, συμπίεση ρευστών, παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος, προώθηση οχημάτων αλλά και τη δημιουργία οπτικών εφέ (στροβοσκόπιο). Ο εφευρέτης του πρώτου λειτουργικού έλικα για την κίνηση ενός πλοίου ήταν ο καταγόμενος από Τσεχία και Γερμανία Γιόζεφ Ρέσελ, ο οποίος έκανε αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας στην Αυστρία στις 28 Νοεμβρίου 1826. Όπως φαίνεται από την πληθώρα των ονομασιών και των τομέων εφαρμογής, υπάρχει πληθώρα ελίκων σε μεγέθη, βάρη, αριθμό λεπίδων, ταχύτητα περιστροφής, γωνία προσβολής, ρυθμό κλπ.

Διάφορα στοιχεία

Υπάρχουν έλικες στους οποίους η κλίση των λεπίδων είναι μεταβλητή, η οποία μεταβολή με τη σειρά της μπορεί να είναι μεταβλητή σε σχέση με το επίπεδο περιστροφής του έλικα (ρυθμός) ή σε σχέση με τον άξονα περιστροφής του έλικα. Για την επίτευξη αυτού απαιτούνται σχετικά περίπλοκοι μηχανισμοί.
Στους κινητήρες των αεροπλάνων, ο ίδιος ο έλικας λειτουργεί ως σφόνδυλος. Στα αεροπλάνα οι έλικες είναι σταθερού ή μεταβλητού βήματος, και υπάρχει επίσης μια συγκεκριμένη ταχύτητα όπου το βήμα ρυθμίζεται αυτόματα. Σε αυτούς με μεταβλητό ρυθμό, η γωνία ή ρυθμός ρυθμίζονται με έναν μοχλό που ονομάζεται στήριγμα.
Στα πλοία, οι προπέλες δεν θα πρέπει να διαθέτουν λεπίδες όπου ο αριθμός τους είναι πολλαπλάσιος ή υποπολλαπλάσιος του αριθμού των πιστονιών του κινητήρα, μιας και οι συχνότητες των κραδασμών μπορούν να διπλασιαστούν με αποτέλεσμα το σπάσιμο της προπέλας.
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ο έλικας παρέχει μια κύρια δύναμη στην διεύθυνση του άξονα περιστροφής, αλλά άλλες δυνάμεις που ασκούνται κάθετα σε αυτόν προκαλούν ορισμένες τάσεις στην κίνηση σύμφωνα με το σημείο τοποθέτησης και άλλες παραμέτρους που πρέπει να μελετηθούν.
Κομεντί Φρανσαίζ

Ιστορικό

Η Κομεντί Φρανσαίζ ιδρύθηκε με βασιλικό διάταγμα του Λουδοβίκου ΙΔ΄ το 1680 με τη συγχώνευση του θιάσου του Μολιέρου με τον θίασο του θεάτρου της Βουργουνδίας (hôtel de Bourgogne). Ο θίασος εγκαταστάθηκε αρχικά στο θέατρο Γκενεγκώ  και αργότερα στην οδό Φοσέ Σαιν Ζερμαίν ντε Πρέ, όπου παρέμεινε ως το 1770 και όπου η πρώτη παράσταση ήταν η Φαίδρα του Ρακίνα και ο Γιατρός με το ζόρι του Μολιέρου, κάνοντας χρήση της βασιλικής πράξης που τους παραχώρησε το μονοπώλιο να παίζουν στο Παρίσι Ρακίνα, Κορνέιγ και Μολιέρο, προνόμιο το οποίο οι Γάλλοι-Κωμικοί  (Comédiens-Français) θα υπερασπιστούν σθεναρά κατά τον 18ο αιώνα, ιδιαίτερα κατά των ανταγωνιστών τους Ιταλών κωμικών (Comédiens-Italiens).  
Το ρεπερτόριό τους αποτελούνταν από τις κωμωδίες του Μολιέρου και τα έργα του Ρακίνα, Πιέρ Κορνέιγ, Πωλ Σκαρρόν και Ζαν Ροτρού. Οι συνηθισμένες παραστάσεις περιελάμβαναν δύο έργα: στην αρχή ένα σοβαρό έργο και κατόπιν μία κωμωδία. Το σοβαρό παιζόταν μετά τον εσπερινό, στις 5 το απόγευμα και αμέσως μετά ανέβαινε το εύθυμο. Σύμφωνα με τους κανόνες του συνδέσμου των ηθοποιών και τα βασιλικά διατάγματα αυτή η πρακτική συνεχίστηκε και στον 18ο αιώνα.
Το 1792, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, η Κομεντί Φρανσαίζ έκλεισε με εντολή της Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας.
Το 1799 η νέα κυβέρνηση, με σκοπό να υποστηρίξει τους ηθοποιούς να ανασυστήσουν τον θίασο, τους πρόσφερε την αίθουσα του θεάτρου της Δημοκρατίας (αίθουσα Ρισελιέ) στο Παλαί Ρουαγιάλ, χώρο από τον οποίο δεν μετακινήθηκαν έκτοτε. Η αίθουσα είχε κατασκευαστεί από τον αρχιτέκτονα Βικτόρ Λουί το 1787, είναι χωρητικότητας 900 θέσεων σήμερα και καλύπτεται από τρούλο ζωγραφισμένο από τον Αλμπέρ Μπενάρ. Επίσης όλοι οι χώροι, προθάλαμοι, φουαγιέ, γραφεία κ.α., κοσμούνται με πίνακες, γλυπτά, προτομές συγγραφέων και ηθοποιών, έργα διάσημων καλλιτεχνών.
Το 1812, ο αυτοκράτορας Ναπολέων Α΄ αναδιοργάνωσε την Κομεντί Φρανσαίζ με επίσημο διάταγμα ανασύστασης  που υπέγραψε στη Μόσχα, που σε γενικές γραμμές εξακολουθεί να ισχύει έως σήμερα.

Κατά τον 19ο αιώνα η Κομεντί Φρανσαίζ γνώρισε μεγάλη επιτυχία, με τους διασημότερους ηθοποιούς να παίζουν το κλασσικό αλλά και το σύγχρονο ρεπερτόριο. Από το 1979 εγκαινιάστηκε νέο πνεύμα με την παραγωγή ολοένα και περισσότερο σύγχρονου ρεπερτορίου και νέων σκηνοθετικών αντιλήψεων.
Παλαιοχωράκι Αιτωλοακαρνανίας

Μνημεία

Αγία Παρασκευή:
Η Αγία Παρασκευή είναι μια από τις εκκλησίες του Παλαιοχωρακίου. Βρίσκεται στην κορυφή του βουνού και δίπλα στο παλιό δημοτικό σχολείο,το οποίο τώρα πια δεν λειτουργεί.
Γουόλ Στριτ (ταινία 1987)

Περίληψη

Ο Μπούντ Φοξ είναι ένας χρηματιστής που δουλεύει στη Γουόλ Στριτ και θαυμάζει πάρα πολύ τον συνάδελφό του,τον Γκόρντον Γκέκο. Γρήγορα όμως θα αλλάξει γνώμη για αυτόν όταν θα ανακαλύψει την άλλη του πλευρά καθώς και που είναι ικανός να φθάσει.
Φρουρά επί του Ρήνου (θεατρικό)

To Φρουρά επί του Ρήνου είναι θεατρικό έργο της Λίλιαν Χέλμαν, που έκανε πρεμιέρα το 1941. Το έργο είναι «ένας σπάνιος συνδυασμός κωμωδίας, σε ένα ευγενικό σπιτικό που διαφθείρεται από τη ναζιστική κυριαρχία, δημιουργώντας, τελικά, ένα μοναδικό και δυνατό δράμα». Το έργο, επίσης, βραβεύθηκε με βραβείο από την New York Drama Critics' Circle.

Πλοκή

Το έργο διαδραματίζεται στο σαλόνι της οικογενείας Φάρελι, με το σπίτι τους να βρίσκεται περίπου 20 μίλια μακριά από την Ουάσινγκτον, προς το τέλος της άνοιξης του 1940.
Τα προηγούμενα 17 χρόνια, ο γεννηθείς στη Γερμανία, Κερτ Μίλλερ και η Σάρα, η Αμερικανίδα σύζυγός του, ζούσαν κυρίως στην Ευρώπη, όπου μεγάλωναν και τα τρία παιδιά τους. Ο Κερτ, ωστόσο, συμμετείχε ενεργά στον αντι-φασιστικό αγώνα τόσο στην Ισπανία, τόσο και στη γενέτειρά του, τη Γερμανία. Οι Μίλλερ, κατόπιν, επισκέπτονται τους πλούσιος συγγενείς της Σάρα, στην Αμερική, τους Φάρελι. Με τη Σάρα, να αποκαλύπτει στους συγγενείς της ότι θα ήθελε εκείνη και η οικογένεια της, να ζήσει από εδώ και πέρα στις ΗΠΑ, ειρηνικά.
Οι Φάρελι, όμως, παράλληλα, είχαν κι άλλον φιλοξενούμενο στο σπίτι, τον Τεκ Ντε Μπρακόβις, έναν ξεπεσμένο Ρουμάνο, ο οποίος ήταν «ένας άντρας με καλούς τρόπους αλλά απεχθή χαρακτήρα». Ο Τεκ, κατά την παραμονή του στην Ουάσινγκτον, συνεργαζόταν με τους Γερμανούς. Μία φορά, εξερεύνησε το δωμάτιο, όπου οι Μίλλερ, είχαν καταλύσει, και ανακάλυψε έναν όπλο, 23 χιλιάδες δολάρια, σε έναν φάκελλο, με έγγραφα που προορίζονταν για επιχειρήσεις κατά των Γερμανών.
Ωστόσο, οι Μίλλερ, πληροφορούνται ότι ένας μέλος της αντίστασης είχε συλληφθεί, ο Μαξ Φράιντεχ, στη Γερμανία. Ο Κερτ αποφασίζει να πάει πίσω στη Γερμανία για να βοηθήσει τον Μαξ, ο οποίος τον είχε βοηθήσει κάποτε να ξεφύγει από την Γκεστάπο, αλλά και όσους είχαν συλληφθεί μαζί με εκείνον.
Ο Τεκ, πλέον, απειλεί τον Κερτ, ότι αν το κάνει, θα αποκαλύψει το σχέδιό του στους Ναζί, εκτός αν του δώσει 10.000 δολάρια να κρατήσει το στόμα του κλειστό. Έτσι ο Κερτ σκοτώνει τον Τεκ. Με την οικογένεια Φάρελι, να βοηθά τον Κερτ να διαφύγει της Αμερικανικής Αστυνομίας.
Ο Κερτ, που πλέον είχε διαφύγει, δεν είχε επικοινωνήσει για έναν μεγάλο χρονικό διάστημα με την οικογένειά του. Έτσι ο Τζόσουα, ένας από τους υιούς του, ανακοινώνει ότι μόλις κλείσει τα 18, θα πάει να βρει τον πατέρα του.
Δημήτριος Δημητρακάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Χρημάτισε για πολλά χρόνια ανώτερος διοικητικός υπάλληλος, ενώ την δεκαετία του 1880 υπήρξε συνεχώς αντιπρόσωπος της επαρχίας Λακεδαιμονίας. 
Ήταν ένας από τους αρχαιότερους και γνωστότερους πολιτευτές. Είχε σχεδόν απέραντο μνημονικό στο οποίο είχε αποστηθίσει όλη την ανεκδοτική ιστορία της Ελληνικής πολιτικής.
Τζος Γκραντ

Κολλεγιακή καριέρα

Ο Τζος Γκράντ εισήχθη το 1988 στο Πανεπιστήμιο "Γιούτα", και αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα με την ομάδα μπάσκετ του Πανεπιστημίου, τους Γιούτα Γιούτς. Από το Πανεπιστήμιο της Γιούτα αποφοίτησε το 1993.

Επαγγελματική καριέρα

Ο Τζος Γκράντ συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 1993 και εξασφάλισε επαγγελματικό συμβόλαιο με τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, στους οποίους παρέμεινε για ένα χρόνο.
Από το 1994 μέχρι και το 1996, ο Τζος Γκραντ αγωνίστηκε στην Ισπανία και συγκεκριμένα στη Βαλένθια (1994-95) και στη Μπαλονσέστο (1995-96).
Την τριετία 1996-99, αγωνίστηκε στις γαλλικές Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ (1996-98) και Ελάν Μπεαρναί Πο-Ορτέζ (1998-99).
Το καλοκαίρι του 1999, ο Τζος Γκράντ ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για μία σεζόν, χωρίς να καταφέρει ωστόσο να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Το 2000 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον ΑΡΗ Θεσσαλονίκης.
Μέσα στο 2001 πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από τη γαλλική Σολέ Μπασκέτ, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε στην ιταλική Ροζέτο Σαρκς.
Μετά το πέρας της σεζόν 2001-02, ο Τζος Γκράντ αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του.
Λευκορωσοποίηση

Τέλος της Λευκορωσοποίησης

Ωστόσο, με την άνοδο του σταλινισμού στη δεκαετία του 1930 και την ταυτόχρονη επιστροφή των πολιτικών της αναγκαστικής ρωσοποίησης, η λευκορωσοποίηση αντιστράφηκε γρήγορα, μαζί με την ουκρανισμοποίηση και όλα τα άλλα προγράμματα διορθωποίησης στη Σοβιετική Ένωση.

Μετασοβιετική εποχή

Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η Λευκορωσοποίηση τέθηκε σε πλήρη ισχύ, με τα λευκορωσικά να γίνονται η μόνη κρατική γλώσσα και τα παιδιά άρχισαν να λαμβάνουν εκπαίδευση στα Λευκορωσικά. Ωστόσο, μετά την προσχώρηση του Αλεξάντερ Λουκασένκο στην εξουσία, το 1995 διεξήχθη δημοψήφισμα στη ρωσική γλώσσα, ενώ οι περισσότεροι ψήφισαν τα ρωσικά για να γίνουν η δεύτερη κρατική γλώσσα στη Λευκορωσία. Μετά από λίγο, η χρήση της λευκορωσικής έχει μειωθεί, και στη σημερινή Λευκορωσία, η ρωσική κυριαρχεί στην καθημερινή ζωή.
ΦΚ Μπανάντς

Ιστορία

Η Μπανάτς ιδρύθηκε το 1992 στο Κοτάικ της ομώνυμης επαρχίας και την ίδια χρονιά κατέκτησε τον πρώτο επίσημο τίτλο της, το Κύπελλο Αρμενίας,  επικρατώντας στον τελικό με 2-0 της Χομενετμέν (μετέπειτα γνωστή ως Πιουνίκ). Παράλληλα, στο πρωτάθλημα κατετάγη στην τρίτη θέση, ένα βαθμό πίσω από τις Σιράκ και Χομενετμέν που ανακηρύχθηκαν συμπρωταθλήτριες. Την επόμενη χρονιά κατέλαβε εκ νέου την τρίτη θέση, ενώ μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου του 1994, συγχωνεύθηκε με την ΦΚ Κοτάικ.
Το 2001 η Μπανάτς επανασυστάθηκε και μετέφερε την έδρα της στο Γερεβάν, ενώ δύο χρόνια μετά συγχωνεύθηκε με την Σπαρτάκ Γερεβάν. Κατά τη δεύτερη περίοδο της, η Μπανάτς έχει κατακτήσει άλλα δύο κύπελλα (2007 και 2016), ενώ το 2014 κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα.
Μαργαρίτα του Μπρηγκ

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Μπζεγκ/Μπρηγκ & της Λεγκνίτσα/Λήγκνιτς και της Αγνής των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Ερρίκου Δ΄ δούκα του Ζαγκάν & Γκλογκουφ.
Επαρχία Τουρκμένμπασι

Η επαρχία Τουρκμένμπασι είναι επαρχία της περιφέρειας Μπαλκάν του βορειοδυτικού Τουρκμενιστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Τουρκμένμπασι, μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας.
Οικία Κωστή Παλαμά (Αθήνα)

Το Σπίτι της Πλάκας

Η Οικία Κωστή Παλαμά στην Πλάκα είναι ένα διώροφο κτίριο που οικοδομήθηκε μέσα στη δεκαετία 1920-1930. Έχει τα χαρακτηριστικά ενός νεοκλασικού αστικού σπιτιού του Μεσοπολέμου με τα ακροκέραμα του γείσου του και τις σιδεριές στα μπαλκόνια.
Το 1935, ο Κωστής Παλαμάς, σε μεγάλη πια ηλικία, αναγκάστηκε να μετακομίσει, μετά την έξωσή του από την προηγούμενη κατοικία του στην οδό Ασκληπειού αριθμός 3, κατεδαφισμένη σήμερα όπου είχε ζήσει περισσότερα από σαράντα χρόνια (1894 - 1935), στο πλακιώτικο σπίτι της οδού Περιάνδρου 5. Στο σπίτι αυτό σ' ένα από τα δύο διαμερίσματα του δευτέρου ορόφου κατοικούσε ο Παλαμάς, η σύζυγός του Μαρία Βάλβη και η κόρη τους Ναυσικά, μοιραζόμενος το σπίτι και με άλλους ενοίκους. Σε αυτή την οικία, ο Παλαμάς έγραψε πολλά από τα ποιήματα και λογοτεχνήματά του.
Στο σπίτι αυτό έζησε ο Παλαμάς τα τελευταία χρόνια της ζωής του κι άφησε την τελευταία του πνοή, εν μέσω γερμανικής Κατοχής, στις 27 Φεβρουαρίου 1943. Στην πάνδημη κηδεία του, πλήθος κόσμου συνέρρεε στο σπίτι της οδού Περιάνδρου και στους γύρω δρόμους για να συνοδέψει τον ποιητή στην τελευταία του κατοικία. Η νεκρώσιμη ακολουθία, χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Δαμασκηνού, τελέστηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1943 στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. 
Σήμερα, η Οικία Κωστή Παλαμά έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Μια μαρμάρινη πλάκα πάνω από την κύρια είσοδο του σπιτιού αναγράφει: «Στο σπίτι αυτό πέθανε ο εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς στις 27 Φεβρουαρίου 1943».

Το Φιλολογικό Σαλόνι της Οδού Ασκληπιού

Το σημαντικότερο φιλολογικό σαλόνι της εποχής ήταν το σπίτι του Παλαμά στην οδό Ασκληπειού 3. Στο σπίτι αυτό έζησε ο Παλαμάς το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, οπότε μετακόμισε στην Πλάκα. Το σπίτι αυτό είχε δύο ορόφους, που επικοινωνούσαν μεταξύ τους με εσωτερική σκάλα. Μια εξωτερική μαρμάρινη σκάλα οδηγούσε από την εξώθυρα του δρόμου κι από την αυλή του σπιτιού στην είσοδο του επάνω ορόφου, όπου διέμενε ο Παλαμάς. 
Στο σπίτι αυτό του Παλαμά γίνονταν τα βράδια, κυρίως τα Σαββατόβραδα, φιλολογικές συγκεντρώσεις με λογοτέχνες και λόγιους της εποχής, οι οποίοι συζητούσαν για την πνευματική ζωή και τη σύγχρονη λογοτεχνική κίνηση, αλλά και για τη μοντέρνα ευρωπαϊκή λογοτεχνία.
Στο φιλολογικό αυτό κύκλο του Παλαμά ανήκαν ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, ο Μιλτιάδης Μαλακάσης, ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου, ο Ιωάννης Γρυπάρης, ο Ανδρέας Καρκαβίτσας, ο Λάμπρος Πορφύρας, ο Παύλος Νιρβάνας και άλλοι, οι οποίοι διάβαζαν στις βραδυνές τους συναθροίσεις έργα τους, κάθε νέα δημιουργία τους στην ποίηση, το θέατρο ή το διήγημα.
Το ιστορικό αυτό σπίτι του Παλαμά, όπου έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του και έγραψε τα πιο πολλά από τα έργα του, κατεδαφίστηκε το 1966, παρ´ όλες τις διαμαρτυρίες και έγγραφες αναφορές του πνευματικού κόσμου. Στον τύπο της εποχής είχε χαρακτηριστεί ως «πνευματικό έγκλημα». 
Σήμερα, η πολυκατοικία που έχει ανεγερθεί στη θέση του στεγάζει το Ίδρυμα Κωστή Παλαμά. Μια εντοιχισμένη πλάκα στο νέο κτίριο αναγράφει ότι έζησε εκεί ο ποιητής Κωστής Παλαμάς από το 1884 μέχρι το 1935.
Καουθουλέι

Το Καουθουλέι (ကီၢ်သူလ့ၤ) είναι το όνομα για την χώρα των Καρέν της Μιανμάρ την οποία προσπαθούν να δημιουργήσουν από τα τέλη της δεκαετίας του 1940. Το Καουθουλέι προσεγγίζει σε έδαφος την σημερινή πολιτεία Καγίν, παρόλο που μέρη του δέλτα του ποταμού Αγιεγιαρουάντι έχουν διεκδικηθεί μερικές φορές. Ως όνομα, εφευρέθηκε από τον πρώην ηγέτη των Καρέν Μπα Ου Γκι, ο οποίος δολοφονήθηκε λίγο πριν την ανεξαρτησία της Βιρμανίας από τη Βρετανία. Το Καουθουλέι επίσης γράφεται ως "Κάου-θου-λάι" ή "Καουθουλί"' Το όνομα "Κάου-θου-λάι" χρησιμοποιήθηκε από την Κυβέρνηση της Ένωσης της Βιρμανίας κατά την κατάρτιση του συντάγματος το οποίο περιείχε διατάξεις για την γη των Καρέν.
Η ακριβής έννοια του Καουθουλέι αμφισβητείται ακόμη και στους Καρέν. Το Καουθουλέι σημαίνει κυριολεκτικά γη χωρίς κακό στα Σγκάου Καρέν.
Πανίκος Σιβιτανίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Πανίκος Σιβιτανίδης γεννήθηκε στην Πάφο το 1922. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Ήταν δημόσιος υπάλληλος και δικηγόρος.
Απεβίωσε το 1997.

Πολιτική διαδρομή

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 στην Εκλογική Περιφέρειας Πάφου με το Πατριωτικό Μέτωπο για την περίοδο 1960-1970. Μετά τη διάλυση του Πατριωτικού Μετώπου το 1969 εντάχθηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα του Ενιαίου Κόμματος.
Στις 28 Αυγούστου 1974 διορίστηκε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 14 Ιανουαρίου 1975.
Κωνσταντίνος Ευσταθιάδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδαε νομική, οικονομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Παρισιού, του οποίου και έγινε διδάκτωρ. Το 1938 διορίστηκε υφηγητής δημοσίου διεθνούς δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1940, ενώ την περίοδο 1939 - 1949 διετέλεσε καθηγητής διεθνούς δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Το 1949 εξελέγη έκτακτος καθηγητής διεθνούς δικαίου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, το 1950 τακτικός για να παραμείνει μέχρι το 1960, οπότε και εξελέγη τακτικός καθηγητής διεθνούς δικαίου στην νομική σχολή Αθηνών. Υπήρξε επίσης καθηγητής διεθνούς ναυτικού δικαίου στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων την περίοδο 1946 - 1949 και κοσμήτορας της Νομικής σχολής Αθηνών την περίοδο 1967 - 1968.
Υπήρξε μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη διάσκεψη της Ειρήνης το 1946, γενικός γραμματέας της Unesco στην Ελλάδα (1950), ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Διεθνούς Δικαίου, της οποίας χρημάτισε και γραμματέας καθώς και νομικός σύμβουλος του υπουργείου εξωτερικών κατά τις περιόδους 1959 - 1969 και 1974 - 1978. Το 1977 τοποθετήθηκε πρέσβης επί τιμή ενώ τον επόμενο χρόνο, το 1978, εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο.
Απεβίωσε στις 29 Ιουνίου 1979 στην Αθήνα.
Αντιγκόν

Το όνομα Αντιγκόν ή Αντιχόον στη φλαμανδική γλώσσα (Antigon ή Antigoon αντίστοιχα) σημαίνει "εχθρός των θεών". Το όνομα Αντιγκόν έφερε περίφημος γίγαντας των τοπικών παραδόσεων της Αμβέρσας.
Στις ετήσιες φλαμανδικές γιορτές των Μερμέζ οι κάτοικοι της Αμβέρσας περιφέρουν σε πομπή στους δρόμους της πόλης ομοιώματα δύο τεράστιων γιγάντων ενός άρρενος και ενός θήλεος, ύψους περί τα 8 μέτρα καθώς και άλλα μικροτέρων διαστάσεων. Πρόκειται για τα ομοιώματα του γίγαντα Αντιγκόν της συζύγου του και των παιδιών τους. Μετά τη περιφορά που καταλήγει σε όχθη του ποταμού Εσκώ, οι κάτοικοι κόβουν τα άνω άκρα (βραχίονες) όλων των ομοιωμάτων και τα ρίχνουν στον ποταμό.
Η τελετή αυτή είναι μια αλληγορική ανάμνηση των καταστροφών που προξενούσε στη περιοχή ο ποταμός αυτός, εκπρόσωπος του οποίου ήταν ο Αντιγκόν, που σύμφωνα με την παράδοση αυτόν και την οικογένειά του ακρωτηρίασε ο Ρωμαίος στρατιωτικός Σίλβιος Μπράμπο.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1952-53

Σύστημα διεξαγωγής

Στο κύπελλο Κύπρου 1952-53 συμμετείχαν οι 8 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1952-53 και 6 ομάδες από το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1952-53 (στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1952-53 συμμετείχαν και αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας 1952-53 οι οποίες δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής στο κύπελλο καθώς δεν επιτρεπόταν να εκπροσωπηθεί ένας σύλλογος στο κύπελλο με δύο ομάδες). Διεξήχθη σε 4 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.
Μάλα Πρέσπα

Μικρή Πρέσπα και Γυμνός Λόφος (Βουλγαρικά: Мала Преспа и Голо бърдо, σλαβομακεδονικά: Мала Преспа и Голо брдо‎, Μάλα Πρέσπα ι Γκόλο Μπρντο) είναι το όνομα με το οποίο οι Βούλγαροι και οι Σλαβομακεδόνες αναφέρονται σε μια περιοχή στα δυτικά της περιοχής της γεωγραφικής Μακεδονίας και στη νοτιοανατολική Αλβανία, δυτικά των λιμνών Αχρίδας (Οχρίδας) και Πρεσπών. Η περιοχή διαμορφώνει το δυτικό μεγαλύτερο μέρος της γεωγραφικής Μακεδονίας και περιλαμβάνει τις περιοχές Κορυτσά, Πόγραδετς και Ντέβολ. Επίσης μπορούν να θεωρηθούν το ίδιο κάποια μέρη των περιοχών: Δίβρης (Ντεμπάρ), Λιμπράτζ και Ελβασάν.
Στη σημερινή Αλβανία υπάρχουν νομοθεσίες για να διατηρηθεί και να προστατευτεί η σλαβομακεδονική μειονότητα της Μικρής Πρέσπας και Γυμνού Λόφου (Μάλα Πρέσπα και Γκόλο Μπρντο) (περίπου 20.000 άτομα) αλλά δεν τηρούνται πάντα.