google/wiki40b huggingface dataset:
Αναρχοχριστιανισμός

Πεποιθήσεις

Στο χώρο του αναρχοχριστιανισμού εμφανίζονται πολλές και διάφορες τάσεις. Γενικά, οι αναρχοχριστιανοί ή Χριστιανοί αναρχικοί πιστεύουν ότι η ελευθερία είναι δικαιολογημένη πνευματικά μέσω της διδασκαλίας του Ιησού. 
Υπάρχουν ομάδες αναρχοχριστιανών που σχετίζονται με συγκεκριμένες εκκλησίες κι ομολογίες, των οποίων το τυπικό ακολουθούν (Ορθόδοξοι, Ρωμαιοκαθολικοί κ.α.) ενώ άλλοι συνδυάζουν χριστιανικές διδασκαλίες με ιδέες της Κίνησης της Νέας Εποχής σε μια τάση συγκρητισμού.Είναι ορκισμένοι εχθροί της Παγκοσμιοποίησης και την πολεμάνε σε όλα τα επίπεδα.Μερικοί στρέφονται κατά της εκκλησιαστικής ιεραρχίας ενώ άλλοι δεν την πολεμούν. Υπάρχουν και ομάδες που απορρίπτουν τη θεότητα του Ιησού Χριστού.
Σε γενικές γραμμές οι Αναρχοχριστιανοί τάσσονται κατά της θανατικής ποινής, του επιθετικού πολέμου και των αμβλώσεων.

Πρακτικές

Στον αναρχοχριστιανισμό συναντάμε διάφορες πρακτικές όπως: ακτιβισμό, άρνηση καταβολής φόρων, απλό τρόπο ζωής, χορτοφαγία.

Πνευματικές επιρροές

Από τα πιο καθοριστικά κείμενα στον Αναρχοχριστιανισμό είναι η Επί του όρους ομιλία στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο κεφάλαιο 5 εδάφιο 3, και η Επιστολή Ιακώβου. 
Το έργο του Λέοντα Τολστόι "Η βασιλεία του Θεού είναι μέσα σας" είναι ένα βασικό κείμενο στο σύγχρονο Χριστιανικό αναρχισμό. Επίσης υπάρχει μεγάλος σεβασμός στις κοινότητες ασκητών/μοναχών, ιδιαίτερα σε συγκεκριμένες του παρελθόντος (π.χ. ασκητές της ερήμου της Νιτρίας) και στα αποφθέγματά τους (Γεροντικά). Ειδικά οι χριστιανοί αναχωρητές της Αιγύπτου χαρακτηρίζονται ως "η μακροβιότερη αναρχική κοινωνία όλων των εποχών". 
Ο αναρχοχριστιανισμός είναι πιο κοντά στο κομμουνιστικό αναρχισμό από ό, τι στην ατομικιστικό αναρχισμό. Συχνά είναι πασιφιστικός και απορρίπτει τον πόλεμο και γενικότερα τη βία.

Εκπρόσωποι και κινήσεις

Γνωστοί εκπρόσωποι του Αναρχοχριστιανισμού είναι ο Λέων Τολστόι, η Ντόροθυ Ντέι, ο Νικολάι Μπερντιάγιεφ, ο Άμον Χένασυ, ο Φίλιπ Μπέριγκαν κ.α. Γνωστές αναρχοχριστιανικές κινήσεις είναι η Κίνηση των Καθολικών Εργατών (Catholic Worker Movement) και η Μαθητική Χριστιανική Κίνηση (Student Christian Movement).
Σκοντράν Μουσταφί

Πρώτα χρόνια

Ο Μουσταφί γεννήθηκε στο Μπαντ Χέρσφελντ της Γερμανίας, από αλβανική οικογένεια, της οποίας η καταγωγή ήταν από το Γκόστιβαρ. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τα τμήματα νέων της 1. ΦΦ Μπέμπρα και στη συνέχεια της ΣΦ Ρότενμπουργκ. Μεταξύ του 2006 και του 2009 ο Μουσταφί αγωνίστηκε για λογαριασμό της Αμβούργο ΣΦ προτού μετακομίσει στην Αγγλία για λογαριασμό της Έβερτον.

Έβερτον

Ο Μουσταφί πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με τα Ζαχαρωτά σε μία αναμέτρηση απέναντι στην ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ τον Δεκέμβριο του 2009 για το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, μπαίνοντας ως αλλαγή στην θέση του Τόνι Χίμπερτ. Δεν πραγματοποίησε άλλη εμφάνιση με την πρώτη ομάδα του συλλόγου και τον Ιανουάριο του 2012 μετακόμισε στην ΟΚ Σαμπντόρια, με την ομάδα της ιταλικής Σέριε Α να τον αποκτά υπό την μορφή ελεύθερης μεταγραφής.

ΟΚ Σαμπντόρια

Ο Μουσταφί πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την νέα του ομάδα στις 26 Μαΐου 2012, σε μια ήττα με σκορ 3-1 απέναντι στην Βαρέζε για την Σέριε Β. Στις 26 Οκτωβρίου 2013, πέτυχε το πρώτο του τέρμα με την ομάδα σε μία νίκη με σκορ 1-0 επί της Αταλάντα για την Σέριε Α.

Βαλένθια

Στις 7 Αυγούστου 2014 ο Μουσταφί υπέγραψε 5ετές συμβόλαιο με την ισπανική Βαλένθια

Διεθνή

Ο Μουσταφί ήταν μέλος της Εθνικής Γερμανίας U17, η οποία κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U17 του 2009. Ωστόσο έχει εκφράσει την επιθυμία του στα ΜΜΕ να αγωνιστεί με τα χρώματα της Αλβανίας, χώρας από την οποία η οικογένειά του κατάγεται. Στις 22 Ιανουαρίου 2014, αλβανικά ΜΜΕ ανέφεραν ότι ο Μουσταφί ενδέχεται να λάμβανε κλήση να αγωνιστεί στο προσεχές φιλικό της Αλβανίας, κάτι που επιβεβαιώθηκε και από τον ομοσπονδιακό της τεχνικό, Τζιάννι ντε Μπιάζι.
Ωστόσο, στις 28 Φεβρουαρίου 2014, ο Γιόακιμ Λεβ κάλεσε τον Μουσταφί στην Εθνική Γερμανίας για μια φιλική αναμέτρηση απέναντι στην Χιλή. Ο Μουσταφί, επίσης, συμπεριλήφθηκε στην 30μελή αποστολή προεπιλογής της Γερμανίας ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 από τον Λεβ.
Λεύκιππος

Ατομική Θεωρία

Η ύλη κατά τον Λεύκιππο και το Δημόκριτο, αποτελείται από μικροσκοπικά, αόρατα, αιώνια, άφθαρτα, αμετάβλητα, αδιαίρετα σωμάτια, τα άτομα, τα οποία γεννήθηκαν αυτόματα και τυχαία. Τα άτομα δεν έχουν καμία ποιοτική διαφορά μεταξύ τους, παρά μόνο στο μέγεθος και στο σχήμα τους. Μεταξύ των ατόμων υπάρχει το κενό, ή το μη ον ή μανόν, το οποίο όμως έχει υλική υπόσταση. Λόγω της ύπαρξης του κενού, τα άτομα έχουν την ιδιότητα της κίνησης. Από τις συγκρούσεις των ατόμων δημιουργείται η ύλη. Οι δύο φιλόσοφοι πιστεύουν πως μέσω διαφόρων συνδυασμών, τα όμοια άτομα έλκονται, σχηματίζοντας σώματα.

Κοσμολογία

Όπως αναφέρει ο Διογένης Λαέρτιος, ο Λεύκιππος και ο Δημόκριτος υποστηρίζουν πως οι συγκρούσεις των ατόμων δημιουργούν νέα σώματα αλλά και νέους Κόσμους. Πιστεύουν οτι υπάρχουν άπειροι Κόσμοι που δημιουργούνται από άπειρα σε πλήθος άτομα, με τυχαία μορφή.
Για το Σύμπαν, σύμφωνα με τον Αέτιο, οι δύο φιλόσοφοι υποστηρίζουν πως έχει σφαιρικό σχήμα.
Για τη Γη, ο Αριστοτέλης αναφέρει πως ο Λεύκιππος τη θεωρεί ακίνητη και στο κέντρο του Κόσμου, ενώ έχει σχήμα τυμπανώδες (σχήμα τυμπάνου).
Αριστείδης Τσατσάκης

Ερευνητικό έργο

Το έργο του αποτελείται από περισσότερες από 1000 δημοσιεύσεις (άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά, βιβλία και πρακτικά συνεδρίων), πάνω από 500 από αυτές σε ISI περιοδικά. Έχει παραθέσει 200 και πλέον διαλέξεις σε διεθνή συνέδρια,  έχει διοργανώσει πολυάριθμα διεθνή συνέδρια, συμπόσια και εκπαιδευτικά εργαστήρια. Έχει ακόμη συντονίσει πάνω από 60 επιστημονικά και τεχνολογικά προγράμματα με συνεργασίες εργαστηρίων και επιστημόνων σε όλο τον κόσμο. Είναι κάτοχος σειράς διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.  Οι επιστημονικές αναφορές σ' αυτόν είναι άνω των 11.600 (Google Scholar) και οι αναγνώσεις/λήψεις άρθρων του άνω των 80.000 (ResearchGate). Ο τρέχων impact factor (IF) είναι 53 (GS) και 44 (ISI) και έχει μακροχρόνια δράση ως συντάκτης σε επιστημονικά περιοδικά τοξικολογίας. Είναι  αρχισυντάκτης στο επιστημονικό περιοδικό Toxicology Reports και συντάκτης στο Food and Chemical Toxicology και, άλλοτε συντάκτης των Toxicology, Food and Chemical Toxicology και Toxicology Letters, Experimental Therapeutic Medicine.
Η πιο πρόσφατη και σημαντική ερευνητική του προσέγγιση βασίζεται στην ερμηνεία της πραγματικής έκθεσης του σύγχρονου ανθρώπου σε διάφορες χημικές ουσίες, προσομοιώνοντας τη μακροχρόνια έκθεση με σχετικά πειράματα (real-life risk simulation, RLRS).

Επιλεγμένες δημοσιεύσεις

•Tsatsakis et al., 2016, New challenges in risk assessment of chemicals when simulating real exposure scenarios; simultaneous multi chemicals' low dose exposure, Food and Chemical Toxicology, Volume 96, Pages 174-176, ISSN 0278-6915, https://doi.org/10.1016/j.fct.2016.08.011
•Tsatsakis et al., 2017, Simulating real-life exposures to uncover possible risks to human health: A proposed consensus for a novel methodological approach. HumanandExperimentalToxicology, 36(6), 554–564. https://doi.org/10.1177/0960327116681652
•Tsatsakis et al 2018., Toxicology for Real-Life Risk Simulation - Editorial Preface to this Special Issue, Toxicology Letters, https://doi.org/10.1016/j.toxlet.2018.12.003
•Tsatsakis et al 2019., Hormetic Neurobehavioral effects of low dose toxic chemical mixtures in real-life risk simulation (RLRS) in rats, Food and Chemical Toxicology, Volume 125, Pages 141-149, ISSN 0278-6915, https://doi.org/10.1016/j.fct.2018.12.043.
Επιλαρχία

Η επιλαρχία είναι η ελληνική ονομασία της βασικής ανεξάρτητης μονάδας στα Τεθωρακισμένα, απολύτως αντίστοιχη του τάγματος στο Πεζικό. Μια επιλαρχία αποτελείται από ίλες, ενώ η μικρότερη ομάδα που ανήκει σε μια επιλαρχία και διοικείται από αξιωματικό ή ανθυπασπιστή είναι ο ουλαμός. Ο διοικητής μιας επιλαρχίας ονομάζεται επίλαρχος.

Προέλευση

Παλαιότερα η ονομασία αυτής της μονάδας ανήκε στο Ιππικό, και προερχόταν από το ελληνιστικό ἐπιλαρχία, που είναι πολλαπλάσιο της ίλης, ήτοι 128 ιππείς. Καθώς τα Τεθωρακισμένα διαδέχθηκαν το Ιππικό, ως Όπλο, η βασική μονάδα τους ονομάστηκε επιλαρχία για λόγους παράδοσης.
Βασίλειος Μαγκριώτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1877 στο Ευκάρυο των Σαράντα Εκκλησιών της Ανατολικής Θράκης. Φοίτησε σε γυμνάσιο της Κωνσταντινούπολης και έπειτα εισήχθη στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης από την οποία αποφοίτησε το 1903. Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε διάκονος και τοποθετήθηκε αρχιδιάκονος στην μητρόπολη Διδυμότειχου. Αργότερα στάλθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην επαρχία Πρέβεζας ως επιθεωρητής σχολείων και το 1906 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στα Γιαννιτσά όπου συνέδραμε τα σώματα των Ελλήνων μακεδονομάχων που δρούσαν στην ευρύτερη περιοχή. Το 1911 υπηρετούσε στην Πρίγκηπο όπου συνελήφθη από τις αρχές εξαιτίας αντιβουλγαρικού κηρύγματος με αποτέλεσμα να φυλακιστεί για οκτώ μήνες. Το 1913 μετέβη για περαιτέρω σπουδές στη Γενεύη και αργότερα έζησε για μικρό χρονικό διάστημα στο Λονδίνο. Το 1922 ορίστηκε πρωτοσύγκελος της μητρόπολης Θεσσαλονίκης, ενώ το 1926 χειροτονήθηκε επίσκοπος Απαμείας, θέση που διατήρησε ως το 1930 όταν και εξελέγη μητροπολίτης Σιδηροκάστρου. Την περίοδο της βουλγαρικής Κατοχής απομακρύνθηκε βίαια από την έδρα του, στην οποία επέστρεψε μετά την Απελευθέρωση.
Κατά τη διάρκεια της ποιμαντορίας του, ο Βασίλειος διακρίθηκε για την εκκλησιαστική και κοινωνική του δράση. Συγκεκριμένα προχώρησε στην ανέγερση ή ανακατασκευή αρκετών ναών, οργάνωσε συσσίτια και δώρισε σημαντικά χρηματικά ποσά προερχόμενα από την περιουσία και τη μισθοδοσία του σε φιλανθρωπικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα του Σιδηροκάστρου, των Σερρών και της Θεσσαλονίκης. Ο ίδιος ήταν εξαιρετικά μορφωμένος ιεράρχης ο οποίος μεταξύ άλλων συνέταξε πλείστα άρθρα και υπομνήματα εκκλησιαστικής και κοινωνικής φύσης, ενώ γνώριζε αγγλικά, γαλλικά, τουρκικά και της βουλγαρικά. Αποχώρησε από τον επισκοπικό θρόνο το 1967 λόγω ηλικίας και απεβίωσε στις 25 Ιουνίου του 1968.
Δημήτριος Σκαλιστήρης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1815 στην Τρίπολη. Αποφοίτησε από την Καποδιστριακή Σχολή Ευελπίδων ως αξιωματικός του Μηχανικού. Συνέχισε τις σπουδές του στα μαθηματικά και στις φυσικές επιστήμες στο Παρίσι.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε καθηγητής της Γεφυροποιίας στη σχολή των Ευελπίδων. Δίδαξε επίσης στο Σχολείον των Τεχνών (προπομπό της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου), του οποίου διετέλεσε Διευθυντής κατά την περίοδο 1864-1873. 
Κατά την διάρκεια της εικοσαετούς υπηρεσίας του στο στράτευμα έπαιρνε διαρκώς προαγωγή μέχρι το βαθμό του αντισυνταγματάρχη του Μηχανικού. Αποστρατεύτηκε το 1878. Ανέλαβε πρώτος διευθυντής της Υπηρεσίας Δημοσίων Έργων. Ένα από τα έργα του Σκαλιστήρη είναι η σιδερένια γέφυρα που συνδέει την Εύβοια με την Στερεά Ελλάδα.
Τιμήθηκε με τον Ελληνικό Ταξιάρχη.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1883. Γιος του ήταν ο Μιχαήλ Σκαλιστήρης. Εγγονός του υπήρξε ο γνωστός επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης μεταλλίων, Δημήτριος Μ. Σκαλιστήρης.
Λάντογκα

Ιστορία

Η ρωσική κυριαρχία επί ολόκληρης της Λάντογκα οριστικοποιήθηκε μόλις το 1945. Μέχρι τότε ο έλεγχός της (ή τμημάτων της) ήταν αντικείμενο συγκρούσεων, αρχικά ανάμεσα στους ρώσους και τους σουηδούς και πολύ αργότερα μεταξύ ρώσων και φινλανδών.
Κατά το 9ο και 10ο αι. η λίμνη έπαιξε σπουδαίο ρόλο στο εμπόριο των βίκινγκ με τους βυζαντινούς (Εμπορική Οδός Βαράγγων - Ελλήνων). Εκείνη την εποχή οι Βάραγγοι ίδρυσαν στις εκβολές του Βόλχοβ έναν εμπορικό σταθμό με το όνομα της λίμνης (νυν Στάραγια Λάντογκα), τον οποίο εν συνεχεία χρησιμοποίησαν ως προπύργιο για την επέκτασή τους προς το εσωτερικό και την κυριαρχία τους επί των σλάβων και φίννων (Κράτος των Ρως).
Στον ύστερο μεσαίωνα, η ανάγκη για τον έλεγχο της ευρύτερης περιοχής τροφοδοτεί των ανταγωνισμό μεταξύ της Σουηδίας και της Δημοκρατίας του Νόβγκοροντ, η οποία ιδρύει στο στόμιο του Νέβα το κάστρο - πόλη Όρεσεκ (1300). Την ίδια περίοδο ιδρύθηκε η Μονή Βαλαάμ σε μία συστάδα νησιών στο βόρειο τμήμα της Λάντογκα, ως τελευταίος προμαχώνας της ορθοδοξίας κατά των καθολικών σουηδών. Η μονή υπάρχει μέχρι σήμερα και είναι το σημαντικότερο αξιοθέατο της λίμνης, ενώ γενικά το βόρειο τμήμα της λίμνης αποκαλείται καταχρηστικά Αρχιπέλαγος Βαλαάμ.
Κατά την πολιορκία του Λένινγκραντ από τα ναζιστικά στρατεύματα (Β' Π.Π.), η Λάντογκα υπήρξε επί ενάμιση χρόνο η μοναδική οδός ανεφοδιασμού των πολιορκημένων κατοίκων της μεγαλούπολης από το ρωσικό στρατό - με πλοία το καλοκαίρι και το φθινόπωρο, με καμιόνια πάνω στην παγωμένη επιφάνειά της το χειμώνα και την άνοιξη.
Οι Επιζήσαντες

Παραγωγή

Το ντοκιμαντέρ έκανε πρεμιέρα στις 28 Οκτωβρίου 2005 στο κανάλι Discovery Channel. Από τον 3ο κύκλο τα επεισόδια είναι διαθέσιμα και σε HD από το κανάλι "HD Theater". Τώρα πλέον όλα τα επεισόδια είναι διαθέσιμα σε HD εικόνα από τα κανάλια DirecTV, Dish Network και Verizon Fios. Το ντοκυμαντέρ μεταδίδεται στην Αυστραλία από τον τηλεοπτικό σταθμό
Channel 7, στην Μεγάλη Βρετανία από τον τηλεοπτικό σταθμό Channel 4 και στην Ελλάδα από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ.
Το 2007 το Discovery Channel σταμάτησε την παραγωγή καινούργιων επεισοδίων. Στις αρχές του 2008 το ντοκιμαντέρ μεταδιδόταν από το Science Channel. Τελικά το 2010 το κανάλι Animal Planet πήρε την παραγωγή από τα προηγούμενα κανάλια και ξεκίνησε να μεταδίδει καινούργια επεισόδια παράλληλα με τα παλιά.
Από τον Οκτώβριο του 2012 η παραγωγή έχει σταματήσει να βγάζει καινούρια επεισόδια αλλά οι επαναλήψεις του ντοκιμαντέρ μεταδίδονται καθημερινά στις 10πμ.
Ισμέτ Ινονού

Γενικά

Με το ξέσπασμα του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου ο Ισμέτ πασάς κατόπιν εντολής του ιδίου του Σουλτάνου εισήλθε στο πόλεμο όπου προελαύνοντας ανακατέλαβε τμήματα της Ανατολικής Θράκης μεταξύ των οποίων και την Αδριανούπολη που είχαν καταληφθεί από τους Βουλγάρους. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Ισμέτ Πασάς όπως λεγόταν τότε πολέμησε στη Παλαιστίνη εναντίον των Αγγλικών δυνάμεων, στη συνέχεια υποχωρώντας έγινε αρχηγός του επιτελείου του Κεμάλ Ατατούρκ κατά τις εναντίον των Ρώσων επιχειρήσεις στην Ανατολική Τουρκία.
Κατά τη διάρκεια της ελληνικής μικρασιατικής εκστρατείας ήταν και πάλι αρχηγός του επαναστατικού επιτελείου, διεύθυνε τις περί τη πόλη Ινονού μάχες, τον Δεκέμβριο του 1920,και τον Μάρτιο του 1921 από την οποία πόλη έλαβε το προσωνύμιο και στη συνέχεια ως επίθετο, όταν αργότερα επιβλήθηκε από τον Κεμάλ με τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις, η εφαρμογή των ονοματεπωνύμων.

Πολιτική

Στενός πλέον συνεργάτης και αφοσιωμένος βοηθός του Κεμάλ ονομάσθηκε, με την ανακήρυξη της Δημοκρατίας στις 29 Οκτωβρίου του 1922, "Πρωθυπουργός της Τουρκίας". Συντηρητικότερος όμως του Κεμάλ ο Ινονού έρχονταν τακτικά σε ρήξη μ΄ εκείνον ειδικά στην εισαγωγή δυτικότροπων ηθών και μέτρων. Παρά ταύτα παρέμεινε στη θέση του πρωθυπουργού μέχρι το 1937 που παραιτήθηκε αιφνίδια. Ένα χρόνο μετά, το 1938 που πέθανε ο Κεμάλ, ο Ινονού εκλέχθηκε ομόφωνα Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαδεχόμενος τον Κεμάλ στην αρχηγία του Λαϊκού Κόμματος.
Ο Ινονού εισήγαγε τότε το δικαίωμα της αντιπολίτευσης και την ίδρυση του Δημοκρατικού Κόμματος υπό τον Τζελάλ Μπαγιάρ. Ο Ινονού διατήρησε τη θέση του προέδρου μέχρι τις 22 Μαΐου του 1950 όταν η εθνοσυνέλευση που προήλθε από τις εκλογές του ίδιου μήνα, όπου ηττήθηκε κατά κράτος το Λαϊκό Κόμμα, ψήφισε τον Τζελάλ Μπαγιάρ. Ο Ινονού αποσύρθηκε τότε από την πολιτική για δέκα χρόνια, όταν επέστρεψε το 1960 με το πραξικόπημα της ίδιας χρονιάς.

Παρατηρήσεις

Ο Ισμέτ Ινονού ήταν εκείνος που υπέγραψε ως πληρεξούσιος της Τουρκίας τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923) που αποτέλεσε το μεγαλύτερο "εδαφικό παζάρι του αιώνα" αδιαφορώντας για τους αλλογενείς και αλλόθρησκους πληθυσμούς επιβάλλοντας την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών για πρώτη φορά στη παγκόσμια ιστορία, καθώς και το Σύμφωνο Φιλίας Ελλάδας Τουρκίας το 1930 στην Άγκυρα. Και τα δύο παραπάνω ιστορικά κείμενα υπεγράφησαν από πλευράς της Ελλάδας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο.
Στην πολιτική του Ινονού οφείλεται το γεγονός της μη ανάμειξης της Τουρκίας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, διατηρώντας μια τελείως ουδέτερη στάση. Παρά το γεγονός όμως της συνυπογραφής των παραπάνω, συνθήκης και συμφώνου, βρίσκοντας την ευκαιρία διαρκούντος του Β' Π.Π. το 1942, και γνωρίζοντας ότι η Ελλάδα βρισκόταν υπό τριπλή κατοχή, η δε ελληνική κυβέρνηση στο Κάιρο, προσυπέγραψε τον κεφαλαιϊκό νόμο, τον λεγόμενο "Βαρλίκ Βεργκισί", υποχρεώνοντας τους εναπομείναντες Έλληνες, Αρμενίους και Εβραίους της Κωνσταντινούπολης, (εξαιρουμένους Έλληνες, σύμφωνα με τη "Συνθήκη της Λωζάνης") σε οικονομική εξαθλίωση και νέους διωγμούς.
Άσπρα Σπίτια Ηλείας

Ιστορία

Κοντά στο χωριό έχουν αποκαλυφθεί ίχνη προϊστορικού οικισμού ο οποίος κατοικήθηκε μέχρι και τους νεολιθικούς χρόνους .

Ναός Ηρακλή

Κοντά στο χωριό κατά την αρχαιότητα υπήρχε ιερό του Ηρακλή . Το ιερό βρισκόταν δίπλα στον Ερύμανθο ποταμό και είχε χτιστεί στο σημείο που ο ήρωας είχε σκοτώσει τον ληστή Σαύρο. Ο Σαύρος λήστευε και σκότωνε του ταξιδιώτες που περνούσαν από εκεί.
Γενς Βάιντμαν

Βιογραφία

O Βάιντμαν γεννήθηκε στο Σόλινγκεν, πόλη της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Κατά την περίοδο 1987 - 1993 σπούδασε οικονομικά στο Université de Droit, d'Economie et des Sciences: Aix-Marseille III και στο Rheinische Friedrich-Wilhelms University στη Βόννη. Το 1997 έλαβε το διδακτορικό του τίτλο από το Πανεπιστήμιο της Βόννης. 
Τη διετία 1997-1999 διετέλεσε υπάλληλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (IMF) στην Ουάσινγκτον ΝτιΣι. Την επόμενη τετραετία, 1999-2003, υπήρξε Γενικός Γραμματέας του Γερμανικού Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων σε Οικονομικά Θέματα. Κατά την περίοδο 2003-2006 διετέλεσε Επικεφαλής του Τμήματος Νομισματικής Πολιτικής και Ανάλυσης της Deutsche Bundesbank και Αναπληρωτής Προϊστάμενος του Τμήματος Οικονομικών του ίδιου οργανισμού.
Το 2006-2011 υπηρέτησε ως Επικεφαλής του Τμήματος Οικονομικής και Φορολογικής Πολιτικής του Γραφείου της Καγγελαρίας, ενώ αποτέλεσε τον προσωπικό αντιπρόσωπο της Καγγελαρίου Μέρκελ, επιφορτισμένο με την προετοιμασία για τις συνόδους των G8 και G20.
Από την 1η Μαΐου 2011 ανέλαβε τη θέση του Προέδρου της Deutsche Bundesbank, υπευθύνου των τμημάτων Επικοινωνίας, Νομικών Ζητημάτων, Οικονομικών, καθώς και του Κέντρου Έρευνας. Είναι επίσης μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ECB) και Διοικητής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (IMF).
Ιωάννης Μόσχος (λόγιος)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Λακεδαιμονία και δίδαξε στην Ιταλία τα Ελληνικά γράμματα. Είχε πολλή ευφράδεια στην διδασκαλία και ήταν πολύ γόνιμος ως δάσκαλος, αφού πολλοί από τους μαθητές του αναδείχτηκαν δεινοί ομιλητές, έγιναν σημαντικοί και φάνηκαν χρήσιμοι στην Ελλάδα.
Αρρώστησε έξαφνα και βαριά, και πέθανε νωρίς, περίπου το 1495 πενθούμενος από όλους. Άφησε δυο υιούς, τον Γεώργιο και τον Δημήτριο, οι οποίοι επίσης διέπρεψαν στα γράμματα.
Μονή Βαρσαμόνερου

Βόρειο κλίτος

Ο ναός είναι κατάγραφος και οι τοιχογραφίες του είναι σε πολύ καλή κατάσταση. Η σημερινή εκκλησία είναι τρίκλιτη και έχει και νάρθηκα. Το παλαιότερο κλίτος είναι το βόρειο και είναι καθιερωμένο στην Παναγία. Σε ενετικά έγγραφα αναφέρεται με την ονομασία chiesa della Madonna di Varsamonero. Υπάρχουν επιγραφές των ετών 1332, 1404, 1407 κ.ά.

Νότιο κλίτος

Στο νότιο κλίτος αναφέρεται ως έτος τοιχογράφησης το 1400-1428. Το κλίτος αυτό είναι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη και στη νοτιοδυτική γωνία του διαμορφώθηκε ένα μικρότερο κλίτος, καθιερωμένο στον Άγιο Φανούριο. Αυτό κτίστηκε το 1426 και αναφέρεται το 1431 από τον Κρητικό ζωγράφο Κωνσταντίνο Ρίκο. Από τότε φαίνεται ότι επικράτησε το όνομα του Αγίου Φανουρίου και για το μοναστήρι. Ο εν λόγω άγιος εορτάζεται στην περιοχή ως τοπικός άγιος και η μνήμη του τιμάται στις 27 Αυγούστου. Η μονή αναστηλώθηκε μετά το 1947 από το Νικόλαο Πλάτωνα.
Καλάι

Με την ονομασία  καλάι (στα αγγλικά: solder ή kalay), από την τουρκική λέξη kalay που σημαίνει κασσίτερος, φέρεται στο ελληνικό εμπόριο το συγκολλητικό κράμα μαλακής συγκόλλησης, δηλαδή ετερογενούς συγκόλλησης σε χαμηλή θερμοκρασία (πχ κάτω από 200°C). Πρόκειται συνήθως για κάποιο κράμα  κασσίτερου με άλλα μαλακά μέταλλα χαμηλού σχετικά σημείου τήξης όπως χαλκός, ψευδάργυρος, κάτω από 2% άργυρος και κάτω από 3,5% αντιμόνιο. Τα κράματα αυτά μορφοποιούνται συνήθως σε ράβδους ή σε συρμάτινα ρολά. 
Η κασσιτεροκόλληση (αγγλικά: soldering) είναι μια μαλακή συγκόλληση της οποίας οι συγκολλήσεις είναι αγώγιμες και μη ανθεκτικές στη μηχανική καταπόνηση. Το κράμα περιείχε παλιότερα και μόλυβδο, του οποίου η χρήση έχει σήμερα περιοριστεί διότι είναι ένα ιδιαίτερα τοξικό μέταλλο. Η ευρωπαϊκή κοινοτική οδηγία WEEE έχει απαγορεύσει τη χρήση μολύβδου σε ηλεκτρονικές συσκευές μαζικής παραγωγής, και επίσης η χρήση του περιορίζεται από την ευρωπαϊκή οδηγία RoHS.
Η συγκόλληση αυτή χρησιμοποείται σε χάλκινα σκεύη, στη συσκευασία τροφίμων και στη σύνδεση των καλωδίων και ολοκληρωμένων κυκλωμάτων στις ηλεκτρονικές πλακέτες. Επίσης χρησιμοποιείται ευρύτατα και στη φανοποιία. Παλαιότερα με καλάι σφραγίζονταν από ειδικά συνεργεία της υπηρεσίας σταθμών, του υπουργείου εμπορίου, από το κάτω μέρος οι ειδικές χελώνες, μετρικά βάρη, υποδιαιρέσεις και πολλαπλάσια της οκάς που χρησιμοποιούνταν στα διάφορα καταστήματα καθώς και οι πλάστιγγες αυτών, ως δείκτες ελέγχου ακρίβειας βάρους.
Λυδικά ονόματα

Α

Άγρων
Αλκαίος
Αλυάττης
Άντιφος
Αρδυάττης
Άρδυς
Αρύηνις
Ασίης
Άτυς

Β

ΒακιFάς (<Βάκχος, Διονυσικλής).
Βάκος (Βάκχος)
Βαρτάρας
Βέλετρος
Βολέας
Βούτας
Βώρος

Γ

Γυγαία
Γύγης

Δ

Δάσκυλος

Ι

Ιάρδανος
Ίσας

Κ

Καμβλίτης
Κανδαύλης
Κάτων;
Κοστώλλιος
Κότυς
Κροίσος

Λ

Λυδός
Λωσσεύς/Λοσσεύς

Μ

Μαίων/Μάνης
Μέσθλης
Μήλης
Μυρσίλος
Μυόλας

Ν

Νάννας

Ο

Ομφάλη

Π

Πακτύης
Πακτωλός
Πάνθεια
Πέλοψ

Σ

Σαδυάττης
Σάδυς
Σάνδανις
Σαρδώ

Τ

Ταλαιμένης
Τάνταλος
Ταρκύνιος/Τάρκων
Τμώλος
Τυίος
Τύλων
Τυρρηνός
Νέα Κερδύλια Σερρών

Αρχαιότητα

Κοντά στα σημερινά Κερδύλια βρισκόταν η αρχαία πόλη Άργιλος. Η αρχαία Άργιλος αποτελούσε μια πολιτεία που ιδρύθηκε το 655 π.X. για να ελέγχει τις πλούσιες σε πρώτες ύλες εκβολές του ποταμού Στρυμώνα και αποτελούσε αποικία των Ανδρίων.Ο έλεγχος της εισόδου της κοιλάδας του Στρυμόνα ήταν σημαντικός διότι η περιοχή ήταν πλούσια σε αγροτικά προϊόντα, ξυλεία και μεταλλεύματα. Για την περιοχή αυτή έδειξαν αργότερα ενδιαφέρον οι Θάσιοι, με την ίδρυση της Ηιόνας στα παράλια του Στρυμονικού κόλπου. 
Ανάμεσα στα παλιά χωριά Άνω και Κάτω Κερδύλια, στη θέση "Γκραντίστος", είχαν εντοπιστεί παλιότερα ίχνη αρχαίου οικισμού, ο οποίος ταυτίζεται με το αρχαίο Κερδύλιο που αναφέρει ο Θουκυδίδης.

Νεότερη ιστορία - Σφαγή των Κερδυλίων

Η Σφαγή στα Άνω και Κάτω Κερδύλια (Ολοκαύτωμα των Κερδυλίων ή Σφαγή των Κερδυλίων) αποτελεί μια από τις πιο γνωστές ανθρώπινες τραγωδίες κατά τη διάρκεια της Κατοχής στην Ελλάδα και μία από τις πρώτες πανευρωπαϊκά, καθώς περισσότεροι από 200 άμαχοι κάτοικοι των Άνω και Κάτω Κερδυλίων Σερρών εκτελέστηκαν από στρατιώτες της γερμανικής Βέρμαχτ στις 17 Οκτωβρίου 1941 ως αντίποινα για τη δράση ανταρτών στην περιοχή και για την βοήθεια των κατοίκων των εν λόγω χωριών προς τους αντάρτες.
1965 Βαν ντε Καμπ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βαν ντε Καμπ είναι άγνωστα.
Κολλέγιο Αθηνών

Το κολλέγιο Αθηνών είναι το μεγαλύτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Ελλάδα.

1918 - 1929

Το 1918 απόφοιτοι της Ροβερτείου Σχολής της Κωνσταντινούπολης πρωτοανέφεραν την εθνική ανάγκη για τη δημιουργία ενός σχολείου στην Αθήνα που θα συνδυάζει την ελληνική παράδοση με το αμερικανικό προοδευτικό πνεύμα και τις σύγχρονες εκπαιδευτικές τάσεις και μεθόδους.
Την ιδέα υποστήριξαν ο τότε πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος και ο φιλέλληνας Edward Capps, επικεφαλής του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα (και αργότερα πρεσβευτής των Η.Π.Α. στην Αθήνα). Παρά την υποστήριξη αυτή και την προσφορά 100.000 δολαρίων από τον Πρόεδρο των Ελλήνων  Ροβερτειανών (1919) «διά την ίδρυσιν υπό την σκιάν της Ακροπόλεως ενός Κολλεγίου ως το Ροβέρτειον», οι προσπάθειες απέτυχαν.
Το 1922 δημιουργήθηκε επιτροπή με επικεφαλής τον πρώην υπουργό Πέτρο Καλλιγά και με τη συμπαράσταση του Βασιλέως Γεωργίου Β΄ , του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου, του Πρωθυπουργού Στυλιανού Γονατά, του Δημάρχου Αθηναίων Σπύρου Πάτση και άλλων, άρχισε η προεργασία για την ίδρυση Κολλεγίου στην Αθήνα.
Τον Μάιο του ιδίου έτους δημιουργήθηκε Ιδρυτική Επιτροπή με πρόεδρο τον Επαμεινώνδα Χαρίλαο. Ακολούθησαν πολλές συζητήσεις στη Ελλάδα και στις Η.Π.Α. για τον χαρακτήρα, την οργάνωση, το σκοπό, τη διοίκηση, την διεύθυνση και την χρηματοδότηση του σχολείου.