google/wiki40b huggingface dataset:
Ιμπραγκίμ Τσαλλάγκοφ

Σύλλογοι

Ο Τσαλλάγκοφ ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του στην Ακαδημία της Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα Από τον Ιανουάριο του 2010 ήταν ένας από τους βασικούς ποδοσφαιριστές της Κρίλια Σοβέτοφ. Καθώς ο σύλλογος αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, το προπονητικό επιτελείο έδωσε περισσότερες ευκαιρίες σε νεαρούς ποδοσφαιριστές. Ο Τσαλλάγκοφ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 13 Μαρτίου 2010 στον αγώνα απέναντι στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης. Στις 2 Οκτωβρίου πέτυχε το πρώτο του τέρμα για την Κρίλια, στον αγώνα με την Αλάνια Βλαντικαφκάς. Στο τέλος της χρονιάς 2010 ήταν υποψήφιος για το βραβείο «Πρώτη πεντάδα», το οποίο παραχωρείται στους καλύτερους νεαρούς παίκτες. Τα επόμενα χρόνια, ο Τσαλλάγκοφ ήταν ένας από τους βασικούς ποδοσφαιριστές της Κρίλια. 
Στις 30 Δεκεμβρίου 2016 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, με τον ποδοσφαιριστή να υπογράψει συμβόλαιο διάρκεις 3.5 ετών.

Διεθνής

Στις 9 Φεβρουαρίου 2011, στην Τουρκία, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την Εθνική Νέων Ρωσίας σε φιλικό αγώνα απέναντι στην Εθνική Νέων Ουκρανίας. Συμμετείχει στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Νέων 2013, όπου η Εθνική Ρωσίας αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων, χωρίς να κερδίσει κάποιο βαθμό.
Ιάσων (Γκυστάβ Μορώ)

Περιγραφή

Ο πίνακας έχει ως θέμα τον μύθο του χρυσόμαλλου δέρατος. Εικονίζει τον Ιάσονα μαζί με την μάγισσα Μήδεια, που με την βοήθειά της κατάφερε να σκοτώσει τον δράκο που φύλαγε το χρυσόμαλλο δέρας και να το αποκτήσει.
Αράντ (νομός)

H Αράντ είναι μία από τους 41 νομαρχίες της Ρουμανίας. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της χώρας, στα σύνορα με την Ουγγαρία. Έχει συνολική έκταση 7.652 τ.χλμ. και πληθυσμό 461.790 κατοίκους (απογραφή 2002). Πρωτεύουσα του νομού είναι η ομώνυμη πόλη Αράντ.

Διοικητική διαίρεση

Ο Νομός Αράντ περιλαμβάνει 1 δημοτικό διαμέρισμα, 9 πόλεις και 68 κοινότητες.
Λαιλιανός

Βιογραφία

Λίγα γνωρίζουμε γι' αυτόν. Είχε το ίδιο επώνυμο (nomen) με μία επιφανή οικογένεια της Ισπανίας, τους Ούλπιους, από τους οποίους καταγόταν ο Τραϊανός και ίσως ήταν συγγενής του. Αυτό υποστηρίζεται με έναν υπαινιγμό σε ένα χρυσό νόμισμα (aureus) που έκοψε, με την Ισπανία ανακεκλιμένη με ένα κουνέλι. Αν ήταν πράγματι συγγενής, αυτό εξηγεί το ότι η Ισπανία -έπειτα από το τέλος του Πόστουμου- επέστρεψε στον Κλαύδιο Β΄ χωρίς να γίνει μάχη.
Τριγωνοστύλωψ

Το είδος Τριγωνοστύλωψ είναι εξαφανισμένο θηλαστικό της Νότιας Αμερικής, το οποίο έζησε από τα τέλη της Παλαιόκαινης έως τις αρχές της Ηώκαινης περιόδου στην Αργεντινή.
Ένα πλήρες κρανίο του είδους, T. wortmani, έχει βρεθεί, και έχει χαρακτηριστεί ως αστραποθηρίο βάση των μεγάλων κάτω χαυλιοδόντων του. Σε σύγκριση με το μεταγενέστερο Astrapotherium magnum, εκτιμάται ότι ήταν περίπου 1,50μ. (5 ποδιά) ψηλό. Ο τύπος δοντιών του έχει βρεθεί και σε άλλα είδη.
Γκαλεάτσο Μαρία Σφόρτσα

Το τέλος του

Η δολοφονία του οργανώθηκε από τρεις υψηλούς κρατικούς του συμβούλους, τους Κάρλο Βισκόντι, Τζερόλαμο Ολτζιάτι και Τζιοβάνι Αντρέα Λαμπουνιάνι. Ο Λαμπουνιάνι ήταν ο ιθύνων νους της σκευωρίας, έχοντας μπλεχτεί παλαιότερα σε υποθέσεις όπου ο δούκας τού είχε αφαιρέσει εκτάσεις γης· ο Ολτζιάτι ήταν θιασώτης των δημοκρατικών ιδεωδών, ενώ ο Βισκόντι πίστευε ότι ο Σφόρτσα είχε ατιμάσει την αδελφή του. 
Αφού μελέτησαν προσεκτικά τις κινήσεις του δούκα, αποφάσισαν να συγκεντρωθούν (1476) την ημέρα μετά τα Χριστούγεννα, στην εκκλησία του Αγίου Στεφάνου. Περίμεναν το δούκα να έρθει και εμφανίστηκε μπροστά του ο Λαμπουνιάνι, όπου μετά από μια σύντομη λογομαχία, τον μαχαίρωσε στη βουβωνική χώρα και το στήθος. Οι άλλοι δύο τον βοήθησαν στις κινήσεις του. Ο Λαμπουνιάνι μπλέχτηκε μέσα στον όχλο, αλλά μην καταφέρνοντας να ξεφύγει, δολοφονήθηκε επιτόπου, ενώ οι άλλοι δύο προσωρινά σώθηκαν. Το πτώμα του Λαμπουνιάνι διαπομπεύθηκε στους δρόμους της πόλης και ακρωτηριάστηκε από το πλήθος. Οι άλλοι δύο που δεν ήταν οι κύριοι δολοφόνοι, αλλά συνεργοί, βρέθηκαν αργότερα και εκτελέσθηκαν.
Ο ανθρωπιστής Κόλα Μοντάνο, που θεωρήθηκε ηθικός αυτουργός, εμπνέοντας τους δολοφόνους για την πράξη τους, εγκατέλειψε σύντομα το Μιλάνο. 
Τον Γκαλεάτσο διαδέχθηκε ο γιος του Τζαν-Γκαλεάτσο, ενώ η κόρη του Μπιάνκα-Μαρία (γεν. 1472), παντρεύτηκε τον αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Α' των Αψβούργων. Κόρη του ήταν και η δυναμική Αικατερίνη Σφόρτσα.
Δήμος Αγαθονησίου

Ιστορικό διοικητικών μεταβολών

Το 1954 αποσπάστηκε ο οικισμός Αγαθονήσι από το Δήμο Πάτμου και το Αγαθονήσι έγινε κοινότητα. Το Μεγάλο Χωριό έγινε έδρα της το 1962. Από το 2011, με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης η κοινότητα προήχθη σε Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 2.10.Β. αυτού, με την ίδια περιφέρεια που είχε ως κοινότητα.

Διοικητική διαίρεση

Ο Δήμος Αγαθονησίου αποτελείται από τους παρακάτω οικισμούς (μέσα στις αγκύλες ο πληθυσμός τους σύμφωνα με την απογραφή του 2011):

Νησιά, νησίδες και βραχονησίδες

Στο Δήμο Αγαθονησίου εκτός από τη νήσο Αγαθονήσι υπάγονται οι παρακάτω νησίδες και βραχονησίδες (βλ. Νησιά Νοτίου Αιγαίου):
Γλάρος (ή Κατσαγάνι), Κουνέλι (ή Κουνελονήσι), Νερά (ή Νερονήσι), Πράσο, Στρογγυλή, Ψαθονήσι (ή Ψαθώ ή Πίτα ή Πιάτο).
Υιός

Υιός ή γιος ονομάζεται κάθε αρσενικός απόγονος. Είναι η σχέση του κάθε ανδρός με τους γονείς του. 
Στις προβιομηχανικές κοινωνίες και σε ορισμένες σημερινές χώρες με οικονομίες με βάση τη γεωργία, οι γονείς επενδύουν περισσότερο στους γιους τους.
Στην Κίνα, μέχρι το 2015 εφαρμοζόταν μια πολιτική ενός παιδιού προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ταχεία αύξηση του πληθυσμού. Τα επίσημα στοιχεία έδειξαν αύξηση του ποσοστού των αρσενικών γεννήσεων από τότε που η πολιτική τέθηκε σε ισχύ. Αυτό αποδόθηκε σε διάφορους παράγοντες, μεταξύ των οποίων η έκτρωση.
Σε μερικούς πολιτισμούς, ο πρωτότοκος υιός έχει ειδικά προνόμια. Για παράδειγμα, στις βιβλικές εποχές, ο πρώτος γεννημένος υιός κληροδότησε τα περισσότερα αγαθά από τον πατέρα του.
Το κάθαρμα

Πλοκή

Στον σκληρό και ανελέητο κόσμο της Τρούμπας ξεχωρίζει η φανταχτερή παρουσία μιας τραγουδίστριας σε καμπαρέ, της Μάγδας, γνωστής με το προσωνύμιο η Μαρκησία. Η Μάγδα βρίσκει τον ιδεώδη γι’ αυτήν άντρα στο πρόσωπο ενός ναυτικού, του Μάνου Αποστολίδη.
Μετά από κάποιους δισταγμούς, αποφασίζει να τον παντρευτεί και να αλλάξει τη ζωή της. Περιχαρής, ενόψει του γάμου, αποχαιρετά τις συναδέλφους της στο καμπαρέ όπου χόρευε και τραγουδούσε, καθώς και τη φτωχογειτονιά που έμενε. Όμως τα όνειρα για μια καινούργια ζωή συντρίβονται πριν από το γάμο καθώς, σε έναν τυχαίο καβγά, ο Μάνος σκοτώνει τον Μιχάλη [Στέφανος Στρατηγός], έναν προαγωγό που επεδίωκε να γίνει προστάτης της Μάγδας κι εκείνη αναγκάζεται να δώσει όλες τις οικονομίες της στον Σάββα, ο οποίος είναι φίλος του νεκρού και τους εκβιάζει. Στη συνέχεια έρχεται η φοβερή αποκάλυψη. Ο αγαπημένος της δεν είναι παρά ένας αδίστακτος προαγωγός, ο οποίος έχει στήσει το κόλπο μαζί με τον Μιχάλη και τον Σάββα για να της φάει τα λεφτά. Όταν η αδίστακτη τριάδα επαναλαμβάνει το εγχείρημα με τη Σούλα, την καλύτερη φίλη της Μάγδας, η τελευταία σκοτώνει τον Μάνο χωρίς ίχνος δισταγμού.

Φεστιβάλ

Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1963.
1804 Τσεμποτάρεφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Τσεμποτάρεφ εκτιμάται σε 61 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,15. Ο Τσεμποτάρεφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 2 λεπτά.
Αδόλφος Β΄ του Νασσάου - Βήσμπαντεν & Ίντσταϊν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Βάλραμ Δ΄ κόμη του Νασσάου-Ίντσταϊν και της Μπέρτας, κόρης του Ιωάννη Α΄ κόμη του Βέστερμπουργκ. Το 1386 απεβίωσε ο θείος του Γκέρλαχ Β΄ κόμης του Νασσάου-Βήσμπαντεν και ο πατέρας του κληρονόμησε το Βήσμπαντεν.
Το 1393 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Αδόλφος Β΄ τον διαδέχθηκε στο Βήσμπαντεν και το Ίντσταϊν.
Ο ίδιος απεβίωσε το 1426 σε ηλικία 40 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννης Β΄.
Εθνική Βερμούδων (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Βερμούδων είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου των Βερμούδων. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βερμούδων. Είναι μέλος στην Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής. Έδρα της ομάδας είναι το Bermuda National Stadium. Το 1967 ήταν φιναλίστ στο τουρνουά Pan-American Games]], όπου έχασε στο τελικό από την [[Εθνική Μεξικού (ποδόσφαιρο ανδρών)|Εθνική Μεξικού.
Βαρόνος του Μόρτιμερ

Ο Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας κάλεσε στην αυλή του μέλη της οικογένειας Μόρτιμερ και τους παραχώρησε κληρονομικές βαρονίες της Αγγλία. Η σημαντικότερη ήταν οι λόρδοι του Γουίγκμορ μια ηγεμονία στα σύνορα του Χερεφορντσάιρ και του Σροπσάιρ με την Ουαλία και με έδρα το κάστρο του Γουίγκμορ, ο δεύτερος βαρόνος του Γουίγκμορ δημιούργησε την κομητεία του Μαρς. Οι υπόλοιποι τίτλοι ανήκαν σε μικρότερους κλάδους της οικογένειας. Οι κόμητες των Μόρτιμερ του Τσίρκ ήταν δευτερεύον κλάδος που δόθηκε σε κάποιον μικρότερο αδελφό του πρώτου βαρόνου των Μόρτιμερ του Γουίγκμορ. Οι Μόρτιμερ του κάστρου του Ρίτσαρντ κατάγονταν από τους Μόρτιμερ του Άττλεμπορουγκ που είχαν διαχωριστεί πολλά χρόνια από τους Γουίγκμορ. Ο Σίμων Ντε Μόρτιμερ κλήθηκε στο Κοινοβούλιο (26 Αυγούστου 1296) αλλά δεν είναι γνωστό τίποτε άλλο σχετικά με το θέμα.
Κωνσταντίνος Σαχτούρης

Η δίκη Σαχτούρη

Στην αρχή του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 φέροντας τον βαθμό του πλοιάρχου είχε οριστεί διοικητής του στόλου της Ανατολικής Μοίρας (Αιγαίου). Την εποχή εκείνη που κυριαρχούσε στο χώρο το Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό κατηγορήθηκε έντονα για τελεία απραξία του στόλου που κρατούσε καθηλωμένο κοντά στις Σποράδες. Τις κατηγορίες ενορχήστρωνε η Εθνική Εταιρεία επικαλούμενη δημόσιες δηλώσεις, καταγγελίες, που είχε κάνει ο σημαιοφόρος Ι. Κόκορης. Οι καταγγελίες εκείνες στρέφονταν και προς τον πρίγκιπα Γεώργιο, διοικητή της θωρηκτής μοίρας, ότι απολαύανε την ηρεμία της θάλασσας των Σποράδων τρώγοντας αστακούς! .

Ο Βασιλιάς Γεώργιος ζήτησε τότε την άμεση ανάκληση του διοικητή για εσφαλμένη τακτική. Τη θέση του διαδέχθηκε τότε ο υποναύαρχος Γεώργιος Σταματέλος που ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία. Το θέμα όμως δεν έκλεισε όταν ο Κ. Σαχτούρης κατήγγειλε τον σημαιοφόρο για ψευδείς καταγγελίες. Στη διοικητική όμως έρευνα που ακολούθησε ο σημαιοφόρος Ι. Κόκορης αθωώθηκε. Μετά απ΄ αυτή την εξέλιξη ο πλοίαρχος Κ Σαχτούρης ζήτησε δημόσια από το Ναυτοδικείο να καταδικάσει τον ίδιο παραδειγματικά δεδομένου ότι είναι αδύνατον καταγγελλόμενος και καταγγέλων να έχουν δίκιο, συνεπώς αφού ο καταγγελλόμενος αθωώθηκε το άδικο το έχει ο καταγγέλων.
Η τροπή αυτή ήταν επόμενο να προκαλέσει το γενικό ενδιαφέρον όχι μόνο του αθηναϊκού λαού που παρακολουθούσε πλέον το θέμα αλλά και όλων των ξένων ανταποκριτών. Τελικά από την ανάκριση του Ναυτοδικείου που ακολούθησε αποδείχθηκε ότι όλες οι σε βάρος του Σαχτούρη καταγγελίες ήταν αβάσιμες που είχαν στηριχτεί σε τυχαία περιστατικά. Συγκεκριμένα η φαινομενική αδράνεια του στόλου οφείλονταν στο γεγονός ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις είχαν απειλήσει με αποκλεισμό τον Σαρωνικό Κόλπο. Προ αυτού του κινδύνου ο Σαχτούρης διέταξε την μεθόρμιση όλου του στόλου των πλοίων γραμμής κοντά στις Σποράδες για άμεση εμπλοκή αν χρειαστεί στη περίπτωση εμφάνισής τουρκικού στόλου. Ο λόγος όμως αυτός δεν είχε δημοσιοποιηθεί. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στόλου εκεί κάποιοι ναύτες ενός πλοίου βουτούσαν στη θάλασσα και αλίευαν αστακούς που φιλότιμα είχαν προσφέρει στους κυβερνήτες των πλοίων.
Κατόπιν αυτών το Ναυτοδικείο, προκειμένου ν΄ αναθεωρήσει προηγούμενη απόφασή του, έκρινε ομόφωνα όχι μόνο αθώο τον Κωνσταντίνο Σαχτούρη αλλά και την άμεση προαγωγή του. Η απόφαση αυτή προκάλεσε τον ιδιαίτερο θαυμασμό των ξένων ανταποκριτών που με τα πλέον ευμενέστερα σχόλια υπέρ της ελληνικής στρατιωτικής δικαιοσύνης έσπευσαν να μεταδώσουν το γεγονός της προαγωγής του Κ. Σαχτούρη σε υποναύαρχο. Οι δε πανηγυρισμοί στην Ύδρα κράτησαν τρεις ημέρες.
Συμμετοχή της Ελβετίας στη Eurovision

Απουσίες

Η Ελβετία απουσίαζε από την Eurovision τέσσερις φορές από τότε που άρχισε η συμμετοχή της στον πρώτο διαγωνισμό. Αυτές οι απουσίες το 1995, το 1999, το 2001 και το 2003, προκλήθηκαν από ανεπαρκή αποτελέσματα σε προηγούμενους αγώνες που ανάγκασαν την Ελβετία να αποσυρθεί από τον διαγωνισμό.
Μάχη της Μπαϊρέν

Ιστορικό πλαίσιο

Ο Ροδρίγο Ντίαθ είχε κατακτήσει την επαρχία της Βαλένθια, στις 17 Ιουνίου του 1094. Ο Ελ Σιντ αργότερα το ίδιο έτος ένωσε τις δυνάμεις του με τον Πέτρο Α´ της Αραγωνίας στην Μπουρριάνα  με σκοπό να συσπειρώσουν τις δυνάμεις τους με τον τελικό στόχο να κάνει μάχη ενάντια στους Αλμοραβίδες. Στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας, ο Ελ Σιντ αναχώρησε τον Δεκέμβριο του 1096 με τη βοήθεια των στρατευμάτων της Αραγωνίας προκειμένου να φέρει όπλα, πυρομαχικά και γενικές προμήθειες στο κάστρο της Μπενικαδέλ (στην οροσειρά Sierra de Benicadell). Το ίδιο το κάστρο είχε ανακαταληφθεί από τον «Ελ Σιντ», τον Οκτώβριο του 1091 για να ελέγχετε η πρόσβαση προς την Βαλένθια από το νότο μέσω της εσωτερικής διαδρομής. Αυτή η ενέργεια έλαβε χώρα στα πλαίσια των επιχειρήσεων για την «reconquista» της περιοχής του Λεβάντε που ο Σιντ είχε καταλάβει πριν από την άφιξη της βορειοαφρικανών Αλμοραβίδων. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1095, οι Αλμοραβίδες έλεγχαν την Σάτιβα και την Γανδία (Gandía).

Η μάχη

Ο Μωχάμετ ιμπν Τασουφίν, διοικητής των ισλαμικών δυνάμεων, εξεστράτευσε για να αναχαιτίσει τις ενωμένες Χριστιανικές δυνάμεις στην Σάτιβα. Όλο τον Ιανουάριο του 1097, από τη θέση αυτή, απείλησε και ταλαιπώρησε τις δυνάμεις του Ελ Σιντ και του Πέτρου της Αραγωνίας, που παρ' όλα αυτά, κατάφεραν να φτάσουν στο κάστρο της Μπενικαδέλ και να το ανεφοδιάσουν.
Καθώς ο «Ελ Σιντ» και ο βασιλιάς βάδιζαν βόρεια, κατασκήνωσαν στην Μπαϊρέν (Bairén) μία περιοχή που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα βόρεια από την Γανδία. Οι Αλμοραβίδες κατάφεραν να πάρουν το κοντινό ύψωμα στο Mondúver (841 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας), από όπου ήταν σε θέση να παρενοχλούν το Χριστιανικό στρατόπεδο. Επιπλέον, ο Στρατηγός Μωχάμετ είχε καταφέρει να φέρει ένα στόλο από πλοία, τόσο Αλμοραβιδικά όσο και Ανδαλουσιανά, στην κοντινή ακτή από την οποία τοξότες και βαλλίστρες ήταν σε θέση να πλήξουν τις Χριστιανικές δυνάμεις σε διασταυρούμενα πυρά.
Η κατάσταση φαινόταν απελπιστική, αλλά ο «Ελ Σιντ» ένα πρωί άρπαξε τα στρατεύματά του, διατάζοντας τους να διεξάγουν μια μετωπική επίθεση κατά των δυνάμεων των Αλμοραβίδων, σπάζοντας το κέντρο τους. Από το μεσημέρι η επίθεση ήταν ήδη σε πλήρη εξέλιξη. Οι Αλμοραβίδες αιφνιδιάστηκαν από το θάρρος και την απελπισμένη φύση της επίθεσης, διασπάστηκαν και έφυγαν τρέχοντας από το πεδίο σε αταξία. Η χαοτική φύση της Μουσουλμανικής υποχώρησης οδήγησε πολλούς Αλμοραβίδες στρατιώτες να πνιγούν στο ποτάμι, που έπρεπε να διασχίσουν στον δρόμο της υποχώρησης τους, ή στη θάλασσα, καθώς προσπαθούσαν να φθάσουν την Αλμοραβιδική αρμάδα που θα τους παρείχε ασφάλεια.

Επακόλουθα

Ο Χριστιανικός στρατός ήταν σε θέση να φύγει από τη μάχη με ένα μεγάλο κέρδος από λάφυρα νίκης αφού λεηλάτησαν στο στρατόπεδο των Αλμοραβίδων. Μετά τη μάχη μπορούσαν να συνεχίσουν με ασφάλεια προς την πόλη της Βαλένθια.
Μοελί

Το Μοελί (Mohéli, γνωστό επίσης και ως Mwali ), είναι ένα από τα τρία νησιά που συναποτελούν το νησιωτικό κράτος Κομόρες. Βρίσκεται στον Ινδικό Ωκεανό και αποτελεί μακράν το μικρότερο από τα νησιά Κομόρες.  Το 2006 είχε πληθυσμό γύρω στους 38.000 κατοίκους. Πρωτεύουσα έχει τη Φομπονί. Όπως και στα άλλα νησιά και στη Μαγιότ, έτσι και στο Μοελί, η κύρια εθνότητα είναι μίγμα από Μπαντού, Άραβες, Μαλαίσιους και Μαλαγάσιους.Αναφορικά με τη θρησκεία, οι περισσότεροι από τους κατοίκους είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι.

Ιστορία

Ως το 1830 το Μοελί ήταν τμήμα του σουλτανάτου του Ndzuwenie, το οποίο ήλεγχε επίσης το Ανζουάν, ένα γειτονικό νησί. Το 1830 ανέλαβαν τον έλεγχο του νησιού έποικοι από τη Μαδαγασκάρη με επικεφαλής το Ραμανετάκα, ο οποίος αργότερα άλλαξε το όνομά του σε Αμπντερεμάν και ιδρύθηκε το σουλτανάτο του Μουαλί. Το 1886 το νησί κηρύχθηκε γαλλικό προτεκτοράτο και το 1889 απέκτησε δικό του αποικιακό κάτοικο (τίτλος, Resident). Στη συνέχεια όμως το νησί υποβιβάστηκε στο αντίστοιχο αξίωμα στο Ανζουάν. Το 1909 το σουλτανάτο καταργήθηκε και η Γαλλία προσήρτησε το νησί.
Το 1975 το Μοελί συμφώνησε να ενωθεί με τις Κομόρες, μαζί με τα νησιά Μεγάλη Κομόρα και Ανζουάν. Στις 11 Αυγούστου του 1997 το Μοελί αποσπάστηκε από τις Κομόρες, μία εβδομάδα από παρόμοια απόσχιση του Ανζουάν. Οι αυτονομιστές ηγέτες του Μοελί ήταν ο Σαΐντ Μοχάμεντ Σοέφου, ο οποίος έγινε Πρόεδρος, και ο Σόιντρι Αχμέντ, ο οποίος έγινε Πρωθυπουργός. Το 1998 το Μοελί επανενώθηκε με τις Κομόρες και το 2002 επικύρωσε το νέο Σύνταγμα των νησιών Κομόρες, το οποίο κατοχύρωνε την ύπαρξη μιας αποκεντρωμένης κυβέρνησης και την παραχώρηση εξουσιών στις κυβερνήσεις των τριών νησιών. Το 2002 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές και νικητής αναδείχθηκε ο Μοχάμεντ Σαΐντ Φαζούλ. Οι υποστηρικτές του τελευταίου κέρδισαν την πλειοψηφία των εδρών στο Κοινοβούλιο, στη διάρκεια των βουλευτικών εκλογών του 2004. Έπειτα από τη διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών του 2007 σε δύο γύρους τον Ιούνιο, Πρόεδρος αναδείχθηκε ο Μοχάμεντ Αλί Σαΐντ, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιουλίου του 2007. Στις 23 Μαΐου 2009 έγινε Κυβερνήτης.
Έπειτα από τις εκλογές του 2016, κυβερνήτης του Μοελί έγινε ξανά ο πρώην πρόεδρος, Μοχάμεντ Σαΐντ Φαζούλ, που ανέλαβε καθήκοντα στις 23 Μαΐου 2016.
Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ

Ίδρυση

Τον Οκτώβριο του 2015 η FIBA προσπάθησε να ανακτήσει τον έλεγχο της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης προτείνοντας μια νέα διοργάνωση με 16 ομάδες, με εγγυημένες 8 θέσεις σε διάφορες ομάδες. Όταν οι κορυφαίες ευρωπαϊκές ομάδες αποφάσισαν να παραμείνουν στην Euroleague Basketball, η FIBA ανακοίνωσε μια νέα ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση όπου η πρόκριση θα καθορίζεται καθαρά με βάση την αθλητική αξία (κατάταξη στα εγχώρια πρωταθλήματα, κλ.π).

Δομή

Προκριματικά: Συμμετέχουν 32 ομάδες. Από αυτές θα προκριθούν οι 8 στην κανονική περίοδο. Οι οκτώ ομάδες θα προκύψουν από την διεξαγωγή δύο γύρων στους οποίους θα γίνουν διπλοί αγώνες (εντός και εκτός έδρας).
Στην κανονική περίοδο συμμετέχουν 32 ομάδες, χωρισμένες σε 4 ομίλους των οκτώ ομάδων. Μετά τους δύο γύρους της κανονικής περιόδου οι 4 καλύτερες ομάδες κάθε ομίλου θα προκριθούν στα playoff. Οι ομάδες που θα τερματίσουν στην 5η και 6η θέση κάθε ομίλου θα συνεχίσουν στα playoff του FIBA Europe Cup.
Από τις 16 ομάδες που θα συμμετάσχουν στα playoff οι 8 θα προκριθούν στην προημιτελική φάση μετά από διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας). Στην προημιτελική φάση οι οκτώ ομάδες θα δώσουν σε τέσσερα ζευγάρια διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας) και οι τέσσερις που θα προκριθούν θα πάρουν μέρος στο Final Four. Σε κάθε ζευγάρι των playoff η καλύτερη στη βαθμολογία ομάδα της κανονικής περιόδου θα δίνει τον επαναληπτικό αγώνα στην έδρα της.
Άουγκουστ Χάινριχ Κούλμάγερ

Βιογραφία

Γεννηθηκε στις 3 Μαΐου 1781 στην Χάβελμπεργκ. Η καταγωγή του ήταν από αστική οικογένεια της Βέρντερ αν ντερ Χάβελ, που αργότερα εγκαταστάθηκε στο Βραδεμβούργο παρά τον Χάβελ. Ο πατέρας του, Κρίστιαν Γκόττλιμπ Λούντβιχ Κούλμάγερ, δούλευε ως νομικός σύμβουλος (Syndikus) στα γραφεία της μητρόπολης στην Χάβελμπεργκ. Μητέρα του ήταν η Σαρλόττε Καταρίνα Χάουπτμανν. Αδελφός του ήταν ο Λούντβιχ Βίλχελμ.
Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του το 1801 ως μαθητευόμενος στο Πολεμικό και Κρατικό Επιμελητήριο (Kriegs- und Domänenkammer), και σε ανέβηκε τις βαθμίδες μέχρι τον ανώτερο νομάρχη (Oberpräfekt) το 1816 στην Χάιλιγκενστατ. Μετά την κατάργηση του βασιλείου της Βεστφαλίας διορίστηκε διευθυντής της κυβέρνησης (Regierungsdirektor) στο Μίντεν το 1816, ανώτατος οικονομικός σύμβουλος (Geheimer Ober-Finanzrat) και γενικός διευθυντής των φόρων (Generaldirektor der Steuern) στο Βερολίνο. Διετέλεσε πρόεδρος του επιμελητηρίου των φόρων της Πρωσίας (Chefpräsident der preußischen Oberrechnungskammer) από το 1842. Έργο του ήταν η εναρμόνιση των φόρων στην επικράτεια του νεοσύστατου Γερμανικού Τελωνειακού Ομίλου.
Αφού συνταξιοδοτήθηκε το 1851 παντρεύτηκε ένα χρόνο αργότερα την Μαριάννε Πέτρι, με την οποία είχε δεσμό από νεαρός.
Απεβίωσε στις 26 Σεπτεμβρίου 1865 στην Γκέρλιτς του Βερολίνου.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αφγανιστάν

Ιστορία

Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1933. Εντάχθηκε στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1948. Προσχώρησε στην Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (AFC) το 1954.
Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου (Μποττιτσέλλι)

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου είναι πίνακας του Σάντρο Μποττιτσέλλι που φιλοξενείται στην πινακοθήκη του παλατιού των Ουφίτσι με αριθμό καταλόγου 1316. Είναι τέμπερα σε σανίδι διαστάσεων 150 χ 156 εκατοστά.

Ιστορικό

Ο πίνακας φιλοτεχνήθηκε κατόπιν παραγγελίας του Benedetto Guardi, το 1489 για το Αβαείο της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής του Τσεστέλο. Ο πίνακας είχε χαθεί και ξαναβρέθηκε το 1872.

Θέμα

Παρουσιάζεται από τον καλλιτέχνη το κλασικό εικονογραφικό θέμα του Ευαγγελισμού ( σύμφωνα με το κατά Λουκάν Ευαγγέλιον), κατά το οποίο ο αρχάγγελος Γαβριήλ επισκέπτεται την Παναγία για να της αναγγείλει το Χαρμόσυνο Μήνυμα. Η σκηνή παρουσιάζεται μέσα σε ένα δωμάτιο δομημένο σύμφωνα με τους κανόνες της προοπτικής. Το δάπεδο είναι σχεδιασμένο με τετράγωνα, χωρισμένα με γραμμές που συγκλίνουν προς το εξωτερικό τοπίο, ανάμεσα από τις δύο μορφές, δίνοντας έτσι την αίσθηση του βάθους. Ο άγγελος, εμφανίζεται ευλαβικά γονατιστός μπροστά στην Μαρία με το στόμα του ελαφρώς ανοιχτό, αφήνοντας να εννοηθεί ότι βρίσκεται στη διαδικασία να προφέρει τα λόγια του Ευαγγελίου του Λουκά. Κρατώντας στο χέρι του κρίνο, σύμβολο της αγνότητας απευθύνεται καθησυχαστικά στην Παναγία η οποία με μια κίνηση γεμάτη χάρη δείχνει την κατάπληξη της. Με αυτές τις χαρακτηριστικές κινήσεις των χεριών των δύο προσώπων, που τραβούν το βλέμμα του θεατή εκφράζεται η αίσθηση της δράσης του επεισοδίου του Ευαγγελισμού. Πίσω από το παράθυρο διακρίνει κανείς ένα ειδυλλιακό τοπίο στο μέσον του οποίου βρίσκεται μια νεαρή βελανιδιά. Το ποτάμι, οι λόφοι και τα κάστρα που εικονίζονται δεν θεωρούνται τυπικό θέμα της Τοσκάνης αλλά για κάποιους είναι μια υπενθύμιση της χαμένης Εδέμ, ένας εξιδανικευμένος κόσμος.

Η αυθεντική κορνίζα

Η κορνίζα είναι πλούσια διακοσμημένη με ζωφόρο και παραστάδες . Κάτω αριστερά και δεξιά διακρίνεται το οικόσημο της οικογένειας Guardi (σκύλος ανορθωμένος). Ακολουθεί η διπλή επιγραφή στα λατινικά:
Αριστερά, με τα λόγια της αναγγελίας της χαρμόσυνης είδησης απο τον Άγγελο:"SPIRITUS SANTUS SUPERVENIET IN TE ET VITUS ALTISSIMI OBUMBRAVIT TIBI" (Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις υψίστου επισκιάσει σοι - Κατά Λουκάν 1.35)
Δεξιά, η απάντηση της Παναγίας "ECCE ANCILLA DOMINI. FIAT MIHI SECUNDUM VERBUM TUUM" (Ιδού η δούλη Κυρίου. Γένοιτό μου κατά το ρήμα σου -Κατά Λουκάν 1.38)
Στο κέντρο έχουμε μια μικρή Pietà με τον Χριστό όρθιο στον Τάφο από τον οποίο κρέμεται η Ιερά Σινδόνη