google/wiki40b huggingface dataset:
Μοίρες

Ελληνική Μυθολογία

Οι Μοίρες είναι οι δυνάμεις που ευθύνονται για τα καλά και τα κακά της ζωής του κάθε θνητού, από τη γέννηση μέχρι το θάνατό του. Παίρνουν την δύναμή τους από τον Δία. ο οποίος για το λόγο αυτό καλείται και «Μοιραγέτης». Στην Μοίρα υπακούουν μέχρι και οι θεοί, οι οποίοι έχουν όμως τη δύναμη να την αλλάζουν. Πρακτικώς όμως, μια τέτοια αλλαγή θα διατάρασσε την αρμονία του σύμπαντος. Στον Προμηθέα Δεσμώτη ο Αισχύλος παρουσιάζει τον Δία και τους άλλους θεούς υποταγμένους στις Μοίρες. 
Στον Ησίοδο (στ. 217), όπως και στον Αισχύλο (Ευμενίδες), οι Μοίρες είναι κόρες της Νύχτας. Ο ίδιος Ησίοδος όμως τις παρουσιάζει σαν κόρες του Δία και της Θέμιδας σε άλλο σημείο (στ. 904). Στα ομηρικά έπη εμφανίζονται ως μία και μόνη: η «Αίσα ή Μοίρα», η οποία είναι σύνθρονη του Δία και δίνει σε κάθε θνητό το μερίδιό του από τις χαρές και τις λύπες, ορίζοντας έτσι το πεπρωμένο του. Η Μοίρα, η Αίσα, η Ειμαρμένη ή η Ανάγκη, συμβαίνει κάποτε να θεωρούνται και αυτές ανώτερες των θεών. Ο Πίνδαρος προσθέτει στις τρεις Μοίρες την Τύχη, για την οποία θεωρεί μάλιστα ότι έχει μεγαλύτερο κύρος.
Την αρχική τριάδα ξανασυναντούμε και αργότερα στον Πλάτωνα που παρουσιάζει τις Μοίρες ως κόρες της θεάς Ανάγκης στο έργο του Πολιτεία, καθισμένες σε θρόνους, με χιτώνες λευκούς και στεφάνι στο κεφάλι, να συνοδεύουν με τη φωνή τους την αρμονία που βασιλεύει στις ουράνιες σφαίρες. Η Λάχεσις, κόρη της Aνάγκης, εμφανίζεται να έχει ένα ειδικό λειτούργημα στην Πολιτεία του Πλάτωνα, Βιβλίο Χ - ο Μύθος του Ηρός - φέροντας στα «γόνατά της τις μοίρες και τα είδη ζωής », κατά την διάρκεια τελετής όπου οι ψυχές των νεκρών που πρόκειται να επιστρέψουν στη γη, καλούνται να διαλέξουν ανάμεσα τους, το πεπρωμένο τους για την μελλοντική τους μετενσάρκωση.
Η λέξη «μοίρα» προέρχεται από το αρχαίο ρήμα μείρομαι= μοιράζω, είναι δηλαδή το «μερίδιο», το κομμάτι που παίρνει ο καθένας από τη μοιρασιά ενός συνόλου (εδώ, του συνόλου της ανθρωπότητας).
Ο τρεις Μοίρες απαντώνται και σε άλλες ευρωπαϊκές μυθολογίες να παίζουν τον ίδιο ρόλο: είναι αντίστοιχα οι τρεις Νορν στην σκανδιναβική μυθολογία και οι τρεις Πάρκες (Parcae) στην ρωμαϊκη.

Σύμφωνα με τον Ησίοδο, Θεογονία

217-219] ....καὶ Μοίρας καὶ Κῆρας ἐγείνατο νηλεοποίνους, 
[Κλωθώ τε Λάχεσίν τε καὶ Ἄτροπον, αἵ τε βροτοῖσι
γεινομένοισι διδοῦσιν ἔχειν ἀγαθόν τε κακόν τε,] - Ησίοδος , Θεογονία ' 
 
901-906] δεύτερον ἠγάγετο λιπαρὴν Θέμιν, ἣ τέκεν Ὥρας, Εὐνομίην τε Δίκην τε καὶ Εἰρήνην τεθαλυῖαν,
αἵ τ᾽ ἔργ᾽ ὠρεύουσι καταθνητοῖσι βροτοῖσι, Μοίρας θ᾽, ᾗς πλείστην τιμὴν πόρε μητίετα Ζεύς,
905 Κλωθώ τε Λάχεσίν τε καὶ Ἄτροπον, αἵ τε διδοῦσι
θνητοῖς ἀνθρώποισιν ἔχειν ἀγαθόν τε κακόν τε. ' 
 217-219] Γέννησε και τις Μοίρες και τις Κήρες που τιμωρούνε ανελέητα,
[την Κλωθώ, τη Λάχεση και την Άτροπο,

που δίνουν στους θνητούς όταν γεννιούνται το καλό και το κακό,]
 901-906] Δεύτερη πήρε σύζυγο τη λαμπερή τη Θέμιδα που γέννησε τις Ώρες,
την Ευνομία, τη Δίκη και τη θαλερή Ειρήνη
που των ανθρώπων των θνητών φροντίζουνε τα έργα,γέννησε και τις Μοίρες
που ο συνετός ο Δίας τούς έδωσε τη μέγιστη τιμή,
τη Λάχεση, την Άτροπο και την Κλωθώ που στους ανθρώπους

δίνουν τους θνητούς και το καλό και το κακό να έχουν.
Εθνοσυνέλευση (Αρμενία)

Επισκόπηση

Η Εθνική Συνέλευση αποτελείται απο μονοθάλαμο σώμα. Αποτελείται από 131 μέλη, τα οποία εκλέγονται για πενταετείς θητείες: 75 μέλη σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες και 56 με αναλογική εκπροσώπηση. Οι έδρες της αναλογικής εκπροσώπησης στην Εθνοσυνέλευση έχουν ανατεθεί με βάση την κομματική λίστα μεταξύ των μερών αυτών που λαμβάνουν τουλάχιστον το 5% του συνολικού του αριθμού των ψήφων.
Παραλία Λιβαδόστρας Βοιωτίας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Η Παραλία Λιβαδόστρας βρίσκεται στα βόρεια και ανατολικά παράλια του Κορινθιακού κόλπου, στην άκρη στενής κοιλάδας ανάμεσα στις τις πευκόφυτες πλαγιές του Κιθαιρώνα (Α.) και τις απότομες πλαγιές του όρους Κορομπίλι (Δ.). Στα ανατολικά του χωριού είναι ο ποταμός Ωερόη. Απέχει 28 χλμ. ΝΔ. της Θήβας και 10 χλμ. ΝΔ. από τα Λεύκτρα. Η παραλία του χωριού, μήκους 1 χλμ. και με χοντρή άμμο, είναι η πιο γνωστή της περιοχής των Πλαταιών.

Ιστορία

Στην ανατολική πλαγιά του όρους Κορομπίλι υπάρχει η ακρόπολη της αρχαίας Κρεύσιδος, η οποία μαζί με τις γειτονικές Σίφαι θεωρούντο τα επίνεια των Θεσπιών. Διασώζεται σε καλή κατάσταση οχυρωματικό τείχος, μήκους 300 μ., μαζί με πύργους του 4ου αι. π.Χ. Στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών εκτίθεται χάλκινο άγαλμα του Ποσειδώνα, ύψους 1,18 μέτρων,  που είχε ανασυρθεί από την θάλασσα της Λιβαδόστρας το 1898 και κατασκευασμένο περί το 500 π.Χ. Στο χαμηλό λόφο "Σίζι" απέναντι από την Ακρόπολη της Κρεύσιδος υπάρχει μεσαιωνικός πύργος του 14ου αιώνα.   
Η κοιλάδα της Λιβαδόστρας μαζί με το λιμάνι της, την περίοδο της τουρκοκρατίας, αποτελούσε τουρκικό τιμάριο. Μετά την ελληνική επανάσταση του 1821 ολόκληρη η περιοχή σύμφωνα με βασιλικό διάταγμα παραχωρήθηκε στον αγωνιστή και μετέπειτα στρατηγό Σπυρίδωνα Σπυρομήλιο.   
Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Λεύκτρα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Λεύκτρων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πλαταιών του Δήμου Θηβαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 72 κατοίκους.
Μετάπτωση (γλωσσολογία)

H μετάπτωση (αγγλ. vowel gradation / alternation, γαλλ. alternance vocalique, apophonie, γερμ. Ablaut) αποτελεί μορφοφωνολογικό φαινόμενο της γλώσσας, το οποίο συνίσταται σε μεταβολή τού θεματικού φωνήεντος (π.χ. το θεματικό φωνήεν ε μεταβάλλεται σε ο ή μηδενίζεται στα αρχ. φέρ-ω, φορ-ά, δί-φρ-ος — πείθ-ω, πίσ-τις, πέ-ποιθ-α). Η ιστορικοσυγκριτική γλωσσολογία έχει παρουσιάσει πλήθος στοιχείων που αποδεικνύουν: α) ότι οι μεταπτώσεις έχουν συστηματικό χαρακτήρα που εμφανίζει αξιοσημείωτη κανονικότητα, β) ότι πρόκειται για σύστημα μεταβολών που παρουσιάζεται ήδη στην Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή (ΠΙΕ), καθώς και σε αρκετές ινδοευρωπαϊκές γλώσσες (πβ. επίσης αγγλ. fall - fell, find - found).
Τον όρο μετάπτωση εισήγαγε στην Ελληνική ο Γεώργιος Χατζιδάκις, εισηγητής τής επιστημονικής γλωσσολογίας στην Ελλάδα, προκειμένου να αποδώσει τον αντίστοιχο γερμανικό Ablaut, τον οποίο είχε πρωτοχρησιμοποιήσει ο Γερμανός γλωσσολόγος Jacob Grimm και καθιέρωσαν κατόπιν οι Νεογραμματικοί γλωσσολόγοι Hirt και Brugmann. Η Γαλλική γλώσσα χρησιμοποιεί τον ελληνογενή όρο αποφωνία (apophonie), που αποτελεί ακριβέστερη απόδοση του γερμανικού.
Βισταγή Ρεθύμνου

Εκκλησίες

Η δίκλιτη ενοριακή εκκλησία είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στον Αγίου Χαράλαμπο. Σύμφωνα με την παράδοση κτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα. Άλλες εκκλησίες του χωριού είναι η Αγία Βαρβάρα με επιγραφή «ΑΨΠΓ 1783 Οκτωβρίου 7. Δια πρεσβειών της Αγίας Βαρβάρας, μνήσθητι Κύριε, Ιερεμίου Ιερομονάχου, Καθηγουμένου των Ασωμάτων» η οποία βρίσκεται στην παρά τον ναό βρύση, ο Άγιος Γεώργιος ο οποίος λειτουργούσε στο παρελθόν ως σχολείο και στο ανώφλι του σώζεται η επιγραφή «Έτος 1850 Μαΐου 19, Μνήσθητι Κύριε της δούλης Σου», ο ναός της Μεταμόρφωσης δίπλα στο Ηρώο και ο κοιμητηριακός ναός του αγίου Αντωνίου.
Microsoft Access

Project Omega

Η πρώτη προσπάθεια της Microsoft να σχεδιάσει ένα λογισμικό διαχείρισης βάσεων δεδομένων ήταν στα μέσα της δεκαετίας του 1980, όταν έλαβε την άδεια για να πληρώσει την R:Base. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η Microsoft ανέπτυξε την λύση της με τον κώδικα Omega. Ο κώδικας Omega αποδείχθηκε το 1992 και περιείχε χαρακτηριστικά που δεν ήταν διαθέσιμα στο Access.

Project Cirrus

Μετά το Project Omega, μερικοί από τους προγραμματιστές του είχαν ανατεθεί σε ένα ακόμα κώδικα, με όνομα Cirrus. Ο στόχος του ήταν να ανταγωνιστεί με εφαρμογές όπως Paradox ή dBASE, το οποίο θα λειτουργούσε στα Windows.

Τελική έκδοση

Στις 13 Νοεμβρίου του 1992 κυκλοφόρησε το Microsoft Access 1.0. Το 1994 ένα εγχειρίδιο με ελάχιστες απαιτήσεις υλικού για το Access. Το Microsoft Access 2000 αύξησε το μέγιστο μέγεθος της βάσης δεδομένων από 1GB σε 2GB για το Acces 97. Το Microsoft Access 2007 εισήγαγε μια νέα μορφή της βάσης δεδομένων: ACCDB.
Πολιτική της Μοζαμβίκης

Η Μοζαμβίκη ήταν μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 μια μονοκομματική δημοκρατία. Όλες οι εξουσίες βρίσκονταν στα χέρια του FRELIMO (Frente de Libertação de Moçambique)("Μέτωπο Απελευθέρωσης της Μοζαμβίκης"). Ωστόσο, το Νοέμβριο του 1990 ψηφίστηκε νέο Σύνταγμα που καθιέρωνε την πολυκομματική δημοκρατία. Το νέο Σύνταγμα όρισε ως ανώτατο όριο παρουσίας του στο αξίωμα του Προέδρου τις τρεις διαδοχικές πενταετείς θητείες και εισήγαγε τον θεσμό του Κοινοβουλίου, με περιορισμένο δικαίωμα βέτο επί των αποφάσεων του προέδρου.

Εκτελεστική εξουσία

Το πολίτευμα της χώρας είναι Κοινοβουλευτική Προεδρική Δημοκρατία. Αρχηγός Κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος εκλέγεται με καθολική ψηφοφορία από το λαό για πενταετή θητεία. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται επίσης από τον Αρχηγό της Κυβέρνησης (Πρωθυπουργός) και το Υπουργικό Συμβούλιο. Πρόεδρος είναι ο Αρμάντο Γκεμπούζα από το 2005 και Πρωθυπουργός ο Αλμπέρτο Βακίνα.

Νομοθετική εξουσία

Η νομοθετική εξουσία ασκείται από τη Βουλή (Εθνοσυνέλευση), που απαρτίζεται από 250 μέλη. Αυτά εκλέγονται κάθε πενταετία με καθολική ψηφοφορία από το λαό. Η Βουλή συστάθηκε για πρώτη φορά το 1994. Επίσης υπάρχουν και τοπικές Συνελεύσεις. Οι πολίτες και των δύο φύλων αποκτούν δικαίωμα ψήφου στην ηλικία των 18 ετών.

Δικαστική εξουσία

Το Ανώτατο Δικαστήριο είναι αρμόδιο για την εκδίκαση των σοβαρών υποθέσεων, ενώ λειτουργούν και επαρχιακά, περιφερειακά και δημοτικά δικαστήρια.

Περίθαλψη

Αν και ανεπαρκείς, οι ιατρικές υπηρεσίες βελτιώνονται και παρέχονται δωρεάν από το κράτος. Η κυβέρνηση έχει ξεκινήσει εκστρατεία καταπολέμησης των λοιμωδών νόσων. Κυριότερες ασθένειες είναι η ελονοσία, η φυματίωση, η δυσεντερία, η ιλαρά, η πνευμονία, η ηπατίτιδα και το AIDS. Το προσδόκιμο ζωής έφτανε(2003) τα 38 χρόνια και η βρεφική θνησιμότητα το 138%.

Εκπαίδευση

Η εκπαίδευση παρέχεται δωρεάν και είναι υποχρεωτική για τα παιδιά ηλικίας 6 ως 14 ετών. Πολλά παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο, επειδή εργάζονται σε γεωργικές εργασίες. Λειτουργούν τετραετή πρωτοβάθμια και επταετή δευτεροβάθμια σχολεία, αλλά η παρακολούθηση σε αυτά είναι πολύ χαμηλή, με αποτέλεσμα ο αναλφαβητισμός να υπερβαίνει το 55%. Ανώτατη εκπαίδευση παρέχει το Πανεπιστήμιο Εντουάρτου Μοντλάνε, στο Μαπούτο.

Διεθνείς οργανισμοί

Η χώρα είναι μέλος της Κοινότητας Πορτογαλόφωνων Κρατών, της Κοινοπολιτείας, της Αφρικανικής Ένωσης, της  Αναπτυξιακής Κοινότητας της Νοτιότερης Αφρικής  (SADC), του ΟΗΕ , του Κινήματος Αδεσμεύτων (NAM), του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης και άλλων διεθνών οργανισμών. Το 1984 άρχισε ο απογαλακτισμός της χώρας από τη Σοβιετική Ένωση, με την ένταξή της στην Παγκόσμια Τράπεζα και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Λόφος Κολωνού

Ο Λόφος Κολωνού είναι λόφος στην Κεντρική Ελλάδα. Βρίσκεται στο στενό παραλιακό πέρασμα γνωστό ως Θερμοπύλες και βρίσκεται κοντά στην πόλη της Λαμίας.

Ιστορία

Ο λόφος είναι γνωστός ως χώρος της τελικής πτώσης των 300 Σπαρτιατών κατά τη διάρκεια της Μάχης των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. Το 1939, ο Σπυρίδων Μαρινάτος, Έλληνας αρχαιολόγος, βρήκε μεγάλο αριθμό περσικών βελών γύρω από το λόφο, το οποίο άλλαξε την μέχρι σήμερα αποδεκτή ταυτοποίηση του χώρου, όπου οι Έλληνες έπεσαν σκοτωμένοι από τα περσικά βέλη.
Στην αρχαιότητα, τοποθετήθηκε μια αναμνηστική πλάκα στην περιοχή  αλλά η αρχική πέτρα δεν έχει διασωθεί. Το 1955 ανεγέρθηκε νέα πέτρα με το επίγραμμα του Σιμωνίδη χαραγμένο πάνω του.
Πολιορκία του Ισμαηλίου (1790)

Πριν την πολιορκία

Το 1790, η Νότια στρατιά του Ποτιόμκιν, μετά από αρκετές νίκες, έφθασε στο Ισμαήλιο, για να καταλάβει το οχυρό. Αλλά, ο Ποτιόμκιν δεν κατάφερε να καταλάβει το οχυρό, και όταν έφθασε ο Σουβόροφ στη περιοχή στις 2 (13) Δεκεμβρίου 1790, ο Ποτιόμκιν του ανέθεσε τη πολιορκία του οχυρού.

Πολιορκία

Κατά τη διάρκεια 8 ημερών, ο Σουβόροφ ετοίμαζε τους στρατιώτες για τη πολιορκία. Αργότερα, ο Σουβόροφ έστειλε γράμμα στο διοικητή του οχυρού, Μεχμέτ-πασά, απαιτώντας από αυτόν να παραδοθεί. 
Ο Τούρκος διοικητής, έχοντας μεγάλη πεποίθηση στην άμυνα της πόλης, απάντησε ότι για να παραδοθεί το Ισμαήλιο πρέπει πρώτα ο Δούναβης να κυλίσει ανάποδα και μετά να πέσει ο ουρανός στη γή. 
Μόλις έλαβε την άρνηση του τελευταίου, στις 11 (22) Δεκεμβρίου 1790, ο Σουβόροφ άρχισε τη πολιορκία, η οποία διέρκησε 13 ώρες και τελείωσε με την αποφασιστική νίκη των Ρώσων και την κατάληψη του οχυρού. Ακολούθησε λεηλασία της πόλης και σφαγή των Τούρκων επί τρείς ημέρες, όπως ήταν η υπόσχεση που είχε δοθεί στους Ρώσους στρατιώτες. Χρονικογράφος της εποχής αναφέρει ότι πολλοί Τούρκοι σφαγιάστηκαν "γιατί προτιμούσαν να χάσουν τη ζωή τους παρά την περιουσία τους." 
Την επόμενη μέρα μετά τη σφαγή, τελέστηκε Θεία Λειτουργία στο Ναό του Αγίου Ιωάννου παρουσία όλων των Ρώσων αξιωματικών. Κατά μία εκτίμηση οι Τούρκοι είχαν 33.000 νεκρούς και 10.000 αιχμαλώτους. Έξι χιλιάδες γυναικόπαιδα, 2.000 χριστιανοί Μολδαβοί και Αρμένιοι και πάνω από 500 Εβραίοι συνελήφθησαν επίσης αιχμάλωτοι. Στα χέρια των Ρώσων έπεσε ο πλούτος της πόλης που εκτιμήθηκε σε 10 εκατομμύρια πιάστρα.

Απώλειες

Οι Ρώσοι έχασαν 4000 στρατιώτες ενώ είχαν 6000 τραυματίες. Οι Τούρκοι έχασαν 26.000 στρατιώτες ενώ είχαν 9000 τραυματίες. Η κατάληψη του Ιζμαϊλ είχε αποφασιστική σημασία για τη νίκη των Ρώσων στον πόλεμο. Ο Σουβόροφ έλαβε το τιμητικό τίτλο του συνταγματάρχη του τάγματος του Πρεομπραζένσκι.
Πρωτοβουλία Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων

Η Πρωτοβουλία Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων (αγγλικά: Initiative of communist and worker parties - "INITIATIVE") είναι συμμαχία κομμουνιστικών κομμάτων από όλη την Ευρώπη που δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2013. Η Πρωτοβουλία έχει ως μέλη της 30 κόμματα από 27 χώρες της ευρωπαϊκής ηπείρου. To Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ήταν ο βασικός ιδρυτής της.

Αρχές - Στόχοι

Η "Πρωτοβουλία" είναι μια μορφή συνεργασίας μεταξύ κομμουνιστικών και εργατικών κομμάτων της Ευρώπης που δημιουργήθηκε με σκοπό τη μελέτη και επεξεργασία ευρωπαϊκών θεμάτων καθώς και το συντονισμό της δράσης των κομμάτων - μελών. 
Βασίζεται σε μια Ιδρυτική Ανακοίνωση, η οποία περιγράφει τις αρχές και τους στόχους της. Σύμφωνα με αυτή δεν αποτελεί ένα ενιαίο πολιτικό κόμμα ούτε ένα "ευρωπαϊκό κόμμα", όπως αυτά που έχουν δημιουργηθεί εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Στη βάση αυτή, όλα τα μέρη που εμπλέκονται στην ''Πρωτοβουλία" έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις.
Η "Πρωτοβουλία" περιλαμβάνει σήμερα 30 κομμουνιστικά και εργατικά κόμματα από 27 ευρωπαϊκές χώρες. Η έδρα της Γραμματείας της "Πρωτοβουλίας", βρίσκεται στην Αθήνα.
Ερμεντρούδη του Ρουσύ

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη του Ρέτζιναλντ κόμη του Ρουσύ και της Αλμπεράλντε των Ρέγκιναρ, κόρης του Γιλβέρτου δούκα της Λωρραίνης.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2009-10

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2009-10 συμμετείχαν 8 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Μετά την ολοκλήρωση των 14 αγωνιστικών (Α΄ φάση) οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους, ανάλογα με τη θέση τους, δίνοντας αγώνες  κατάταξης (Β΄ φάση). Στους αγώνες κατάταξης μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί, τα σετ και οι πόντοι της Α΄ φάσης.
Οι ομάδες στις θέσεις 1-4 διαγωνίστηκαν για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τις θέσεις που οδηγούσαν στα πρωταθλήματα Ευρώπης. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι ομάδες στις θέσεις 5-8 αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Η τελευταία ομάδα διαβαθμίστηκε στη Β΄ κατηγορία 2010-11.

Σύστημα βαθμολόγησης

Κάθε νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2008-09

Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2009-10 συμμετείχε ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας 2008-09, ΘΟΪ Αυγόρου.
Πορτογαλικό τζάκι

Το Πορτογαλικό τζάκι, είναι μνημείο του Α΄ παγκοσμίου πολέμου στο Εθνικό πάρκο Νιού Φόρεστ στο Χαμσάιρ της Αγγλίας. Βρίσκεται στο δρόμο μεταξύ Μπόλντεργουντ και Έμερι Ντάουν περίπου 2 χλμ (1 μίλι) από το τελευταίο. Επειδή λειτουργούσε από το καναδικό Σώμα Προστασίας Δασών αναφέρεται τοπικά και ως καναδικό τζάκι.
Στην τοποθεσία κατά τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο υπήρξε στρατόπεδο Καναδών όπου φιλοξενήθηκαν στη συνέχεια και Πορτογάλοι όπου έκοβαν ξυλεία από το δάσος για τις ανάγκες του πολέμου. Το τζάκι αποτελεί τμήμα της κουζίνας του στρατοπέδου και είναι ό,τι διασώθηκε από αυτό, με έξοδα της Πορτογαλικής κυβέρνησης συντηρήθηκε και διατηρείται σαν μνημείο .
Αρχικά στο στρατόπεδο το 1916 ο Καναδάς συμφώνησε με το Ηνωμένο Βασίλειο να στείλει 1.500 Καναδούς πολίτες για την κοπή της ξυλείας. Είναι άγνωστο πόσοι Καναδοί τελικά ήρθαν αφού στέλνονταν τμηματικά, ενώ άλλοι αποσπώνταν από άλλες μονάδες. Το 1917-1918 το καναδικό Σώμα Προστασίας Δασών που είχε δημιουργήσει το στρατόπεδο έλαβε βοήθεια από Πορτογάλους εργάτες που στάλθηκαν εδώ. 
Υπήρχε ένας τυπικός καταυλισμός που καταλάμβανε 4 έως 5 στρέμματα. Το στρατόπεδο περιβαλλόταν από τέσσερις φράκτες σε διάφορα μεγέθη και περιλάμβανε επίσης μια αίθουσα, καντίνα, χώρους ύπνου, πλυσταριό και λουτρά, ράφτες και άλλα καταστήματα, πλυντήριο, στεγνωτήριο, μαγειρείο, νοσοκομείο και σταθμό ηλεκτρικής ενέργειας. Φρουροί είχαν τοποθετηθεί σε ξύλινες σκοπιές και αγκαθωτό σύρμα υπήρχε στις πύλες, καθώς και σε στρατηγικά σημεία γύρω από τον καταυλισμό. Υπήρχαν 25 καλύβες στην περιοχή για εργαστήρια και διάφορες άλλες χρήσεις.
Στο αποκορύφωμα της χρήσης του στρατοπέδου υπήρχαν περίπου 100 Πορτογάλοι και 200 Καναδοί και άλλοι συναφώς εργαζόμενοι στο εργοτάξιο.
Ρωμαιοκαθολική Αρχιεπισκοπή του Άνκορεϊτζ

Ιστορικά στοιχεία

Η Αρχιεπισκοπή του Άνκορεϊτζ σχηματίστηκε στις 22 Ιανουαρίου 1966 από τον Πάπα Παύλο ΣΤ΄.  Οι περιοχές που περιλήφθηκαν στα εδάφη της Αρχιεπισκοπής προήλθαν από την Μητρόπολη του Τζούνο. Ο αυξανόμενος πληθυσμός του Άνκορεϊτζ και η συνεχής ανάπτυξη της κοινότητας δικαιολογούσαν τη δημιουργία μιας νέας Αρχιεπισκοπής στην πόλη σε αντίθεση με την μετατροπή της ήδη υπάρχουσας Μητρόπολης του Τζούνο σε αυτή τη θέση.
Η Αρχιεπισκοπή έχει δεχτεί αρκετές επισκέψεις από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄, με πιο χαρακτηριστική εκείνη του 1981, όταν λειτούργησε στο κεντρικό πάρκο του Άνκορεϊτζ ενώπιον 100.000 ατόμων.

Εκδόσεις

Η Αρχιεπισκοπή του Άνκορεϊτζ εκδίδει μια μηνιαία εφημερίδα την «Καθολική Άγκυρα», η οποία έχει περίπου 11.000 συνδρομητές. Η εφημερίδα εκδίδεται από τον Απρίλιο του 1999.
Σύσκεψη της Καισαριανής

Η σύσκεψη στην Καισαριανή ήταν η πρώτη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε από Έλληνες πατριώτες στην Αθήνα στις 15 Μαΐου του 1941, δυο μόλις εβδομάδες μετά την κατάληψή της από τα γερμανο-ιταλικά στρατεύματα κατοχής, με σκοπό την εκτίμηση της νέας κατάστασης που είχε δημιουργηθεί και τη διερεύνηση της πιθανότητας να αναπτυχθεί κάποιας μορφής αντίσταση. Τη σύσκεψη συγκάλεσε ο γεωπόνος Αθανάσιος Κλάρας που πριν μερικές ημέρες είχε επιστρέψει στην πρωτεύουσα από το αλβανικό μέτωπο μετά τη συνθηκολόγηση του ελληνικού στρατού. Σαν τόπος ορίσθηκε ένα δασύλλιο που υπήρχε μεταξύ των συνοικιών Ζωγράφου-Καισαριανής (περιοχή «Κουπόνια») και στη συνάντηση παρέστησαν περίπου 20 άτομα.
Ο Κλάρας, ο οποίος ήταν ενεργό μέλος του ΚΚΕ από την προπολεμική εποχή, προσπάθησε με την ομιλία του να τονώσει το φρόνημα των παρισταμένων σχετικά με τη δυνατότητα ενός ένοπλου αγώνα κατά των κατακτητών. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των ανθρώπων που τον άκουσαν, χρησιμοποίησε τις φράσεις «Ο πόλεμος συνεχίζεται… ναι, συνεχίζεται… θέλω να πω, πως πρέπει να συνεχισθεί… με το όπλο στο χέρι». Πίστευε ότι υπήρχε βάσιμη προοπτική για τη συγκρότηση ανταρτικών σωμάτων, τα οποία θα εξοπλίζονταν είτε με τα καριοφίλια των προγόνων αγωνιστών του 1821, αρχικά, αλλά και με τη διαρπαγή όπλων από τα εχθρικά στρατεύματα, ενώ πολλά όπλα θα προσφέρονταν από τους μαχητές του ελληνοϊταλικού πολέμου που επέστρεφαν πεζή στις γενέτειρές τους, καθώς δεν είχαν συλληφθεί αιχμάλωτοι, κατόπιν εντολής του ίδιου του Χίτλερ. Επίσης, είχε την πεποίθηση ότι, σύντομα, πολλά από τα έγκλειστα στις φυλακές στελέχη του ΚΚΕ θα έβρισκαν τρόπο να αποδράσουν, ώστε να ενισχύσουν τα αντιστασιακά τμήματα. Το όραμα αυτό του Βελουχιώτη αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, αφού τότε ακόμη ίσχυε το Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης και η επίσημη στάση του ελληνικού κομμουνιστικού κόμματος, παρά τις δυο επιστολές του Νίκου Ζαχαριάδη που είχαν προηγηθεί, δεν ήταν προσανατολισμένη στην ένοπλη αντίσταση.
Στη συνάντηση της Καισαριανής πήραν μέρος, εκτός του Αθανάσιου Κλάρα, ο αδελφός του, δικηγόρος Χαράλαμπος Κλάρας, οι (επίσης δικηγόροι) Παντελής Σαμαράς, Αθανάσιος Λαζανάς και Χριστόφορος Σικιώτης, οι αδελφοί Εμμανουήλ και Στέφανος Τσάφος, Ιγνάτιος και Δημήτριος Δρακούλης, ο Γιάννης Χατζηπαναγιώτης (μετέπειτα «Καπετάν-Θωμάς του Ε.Λ.Α.Σ.), ο χημικός μηχανικός Ιωάννης Ζήσιμος, ο ιατρός Ιωάννης Ευθυμίου, ο ζωγράφος Δημήτριος Μεγαλίδης (που αργότερα εξέδωσε το «Λεύκωμα του Αγώνα» με προσωπογραφίες των μελών της Εθνικής Αντίστασης), οι Νίκος Θεοδωρίδης, Παναγιώτης Μαύρος, Αθανάσιος Παπαδόπουλος και μια γυναίκα, η Μάρω Μάστρακα.
Ντάνστεϊμπλ

Αθλητισμός

Η πόλη έχει δύο κύριες ποδοσφαιρικές ομάδες, την Ντάνστεϊμπλ Τάουν ΦΚ και την ΑΦΚ Ντάνστεϊμπλ.
Δήμος Λαπαθών

Ο Δήμος Λαπαθών ήταν δήμος της επαρχίας Καλαβρύτων που συστάθηκε το 1835 και καταργήθηκε το 1912 με τη θέσπιση των κοινοτήτων.

Τοποθεσία

Ήταν μεσόγειος ορεινός δήμος που εκτεινόταν βόρεια του Καλλιφωνίου και βορειοανατολικά του κύριου όγκου του Ερυμάνθου, ανατολικά και νότια των νότιων πρόβουνων του Παναχαϊκού και δυτικά των πρόβουνων της Κερυνείας. Γειτνίαζε με τον Δήμο Φαρρών, τον Δήμο Κερπίνης, τον Δήμο Καλαβρύτων, τον Δήμο Καλλιφωνίας και τον Δήμο Ψωφίδος.

Διοικητική ιστορία

Ο δήμος συστάθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 20 Απριλίου του 1835 με έδρα την Γουμενίτσα. Ήταν Γ΄ τάξης και περιλάμβανε επίσης τους οικισμούς: Μπούμπουκας, Ασάνι, Φλάμπουρα, Νεοχώρι, Τρεκλίστρα, Κούβελος, Κούτελη, Σαραβί, Μάνεσι και Λάπατα. Το 1841 προσαρτήθηκε στον δήμο ολόκληρος ο Δήμος Βλασσίας με τους οικισμούς: Βλασσία, Γκέρμπεσι, Μουρίκι, Μποντιάδες, Καρούσι, Δεμέστιχα αλλά και την Μονή Αγίου Νικολάου Βλασίας. Ο δήμος κατατάχτηκε στην Β΄ τάξη με 5.525 κατοίκους.
Στις 8 Δεκεμβρίου του 1845 η έδρα μεταφέρθηκε στο Μάνεσι. Την ίδια στιγμή αποσπάται από τον δήμο ο οικισμός Κούβελος ενώ επίσης η Γουμενίτσα χωρίζεται σε Άνω και Κάτω Γουμενίτσα (αργότερα επανενώθηκαν), η Βλασία σε Άνω και Κάτω Βλασία και οι Μποντιάδες σε Μέγας Ποντιάς και Μικρός Ποντιάς. 
Το 1912 ο δήμος καταργείται και στην θέση του δημιουργούνται 11 κοινότητες.

Ενασχόληση και παραγωγή

Σχεδόν όλοι οι κάτοικοι ασχολούνταν με την γεωργία και την κτηνοτροφία. 
Στον δήμο στις αρχές του 20ου αιώνα εκτρέφονταν περίπου 14.000 αιγοπρόβατα, 700 βοοειδή, 400 γαϊδούρια, 350 άλογα, 300 μουλάρια καθώς και λίγες κυψέλες μελισσών. Επίσης παράγονταν περίπου 55.000 κιλά σίτου, 60.000 αραβοσίτου, 1.000 σικάλεως, 1.000 κριθής, 1.000 καλαμποκιού, ελάχιστο μετάξι, όσπρια, καπνός, διάφορα λαχανικά και 800.000 οκάδες (1.026 τόνοι) κρασί από 3.000 στρέμματα αμπελιών.
Μιθριδάτης Χρηστός

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μιθρδάτη Ε΄ του Πόντου και της Λαοδίκης ΣΤ΄, κόρης του Αντιόχου Δ΄ της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. Είχε καταγωγή Ελληνική και Περσική. Αδέλφια του ήταν ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ του Πόντου, η Λαοδίκη, σύζυγος τού προηγουμένου και η Λαοδίκη, σύζυγος του Αριαράθη ΣΤ΄ της Καππαδοκίας. 
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πόντο. Το 120 πΧ ο πατέρας του έκανε ένα πολυτελές συμπόσιο στη Σινώπη, αλλά δηλητηριάστηκε. Η διαθήκη του όριζε διαδόχους τους δύο ανήλικους γιους του, με τη Λαοδίκη ΣΤ΄ ως αντιβασίλισσα. Αυτή ευνοούσε τον Χρηστό έναντι του μεγαλύτερου αδελφού του.
Το 116/115 πΧ οι δύο αδελφοί τιμήθηκαν με στήλη από τον γυμνασίαρχο της Δήλου. Άλλη αφιερωματική επιγραφή σώζεται στην Αθήνα, ως αναγνώριση της βοήθειάς τους σε ναύτες και εμπόρους· υπάρχουν ανάγλυφες μορφές των δύο και του Διός προστάτου.
Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ ξέφυγε από τα σχέδια της μητέρας του και κρύφτηκε. Το 116-113 πΧ εμφανίστηκε, επέστρεψε στον Πόντο και χαιρετίστηκε ως βασιλιάς. Μπόρεσε να εκτοπίσει τη μητέρα του και τον αδελφό του από τον θρόνο και να γίνει ο μόνος βασιλιάς του Πόντου. Έδειξε επιείκεια προς αυτούς: δεν τους εκτέλεσε, τους έκλεισε όμως σε φυλακή. Η μητέρα του απεβίωσε εκεί από φυσικά αίτια. Ο Χρηστός απεβίωσε από φυσικά αίτια, ή αργότερα δικάστηκε για προδοσία και εκτελέστηκε με διαταγή τού Μιθριδάτη ΣΤ΄. Τους έγιναν βασιλικές ταφές.