Κοντσίτα Μαρτίνεθ

Καριέρα

Η Μαρτίνεθ έγινε επαγγελματίας το 1988 και μόλις 16 ετών έφτασε στον τέταρτο γύρο στο Γαλλικού Όπεν. Έναν χρόνο πριν, το 1987, είχε κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο απλό στους Μεσογειακούς αγώνες στην Λατάκια. Το 1989 κέρδισε τον τίτλο στην Τάμπα και κέρδισε επίσης δύο τουρνουά Tier V (Ουέλινγκτον και Φοίνιξ). Έφτασε επίσης στους προημιτελικούς του γαλλικού όπεν χάνοντας από την Στέφι Γκραφ. Το 1990 και το 1991 κέρδισε έξι ακόμα τίτλους και έφθασε και πάλι στους προημιτελικούς του Γαλλικού Όπεν χάνοντας από την Γκραφ το 1990 όσο και από τη Μόνικα Σέλερς το 1991).
Την επόμενη χρονιά πήρε το ασημένιο μετάλλιο στο διπλό στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης με συμπαίκτρια την Αράντσα Σάντσεθ Βικάριο και την δεύτερη θέση στο διπλό γυναικών στο Γαλλικό Όπεν. Στο απλό ήταν στον προημιτελικό στο Γαλλικό Όπεν, χάνοντας από την Σαμπατίνι. Το 1992 ήταν φιναλίστ στο Indian Wells και στο Σαν Ντιέγκο.
Το 1993 η Μαρτίνεθ έγινε η πρώτη Ισπανίδα μετά την Λίλι ντε Άλβαρεθ το 1928 που έφτασε στους ημιτελικούς στο Γουίμπλεντον όπου έχασε από την Γκραφ σε δύο σετ. Τον Νοέμβριο νίκησε την Γκραφ για πρώτη και μοναδική φορά στην καριέρα της, σε ένα τουρνουά στη Φιλαδέλφεια στον τελικό. Στο Ιταλικό Όπεν νίκησε την Γκαμπριέλα Σαμπατίνι στον τελικό για να γίνει η πρώτη Ισπανίδα που κέρδισε το τουρνουά μετά την Άλβαρεθ το 1930. Έφτασε και πάλι στα προημιτελικά στο Γαλλικό Όπεν για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, χάνοντας μια μάχη διάρκειας 2 ωρών και 45 λεπτών με την Anke Huber.
Το 1994 έφτασε στο τελικό του Γουίμπλεντον στο απλό, κερδίζοντας τις Ρενέ Σίμπσον, Νανά Σμιθ, Nathalie Tauziat, Κριστίν Κούνς και Λίντσεϊ Ντάβενπορτ στον προημιτελικό και την Λόρι ΜακΝέιλ στους ημιτελικούς, στον τελικό αντιμετώπισε την 9 φορές πρωταθλητή του Γουίμπλεντον Μαρτίνα Ναβρατιλόβα. Η Μαρτίνεθ κέρδισε τον αγώνα σε τρία σετ και έγινε η πρώτη Ισπανίδα που κέρδισε το Γουίμπλεντον. Το 1995 έπαιξε στον ημιτελικό και στα τέσσερα τουρνουά Γκραντ σλαμ και έφτασε στην κορυφαία κατάταξή της στην καριέρα της στο No 2.
Το 1996 έγινε ο μόνη παίκτρια που κέρδισε τον τίτλο του Ιταλικού Όπεν σε τέσσερα διαδοχικά χρόνια μετά από μια νίκη στο τελικό με την 15χρονη Μαρτίνα Χίγκινς. Επίσης συνεργάστηκε με την Σάντσεθ Βικάριο για να κερδίσουν το χάλκινο μετάλλιο στο διπλό στους ολυμπιακούς της Ατλάντα.
Το 1998 έπαιξε στον τελικό του Αυστραλιανού Όπεν χάνοντας από την Μαρτίνα Χίντις στον τελικό. Στο Γερμανικό Όπεν τον Μάιο νίκησε την Αμελί Μορεσμό για να κερδίσει τον πρώτο τίτλο της απλού μετά από 18 μήνες. Βοήθησε επίσης την Ισπανία να κερδίσει το Fed Cup εκείνο το χρόνο, νικώντας την Patty Schnyder της Ελβετίας με 6-3, 2-6, 9-7 σε 3 ώρες, 19 λεπτά στον τελικό.
Τον Ιανουάριο του 2000 στο αυστραλιανό όπεν νίκησε την Elena Likhovtseva στους προημιτελικούς χάνοντας στα ημιτελικά από την Χίγκινς. Έφτασε στον τελικό του Γαλλικού όπεν το 2000, όπου έχασε από τη Mary Pierce σε δύο σετ. Επίσης, κέρδισε το Γερμανικό Όπεν νικώντας την Χίγκινς στον ημιτελικό και την Amanda Coetzer στον τελικό. Το 2001 έπαιξε στον τελικό στο διπλό γυναικών στο Γαλλικό Όπεν, συνεργάστηκε με τη Έλενα Ντόκιτς. Επίσης έφτασε στους προημιτελικούς στο Γουίμπλεντον για πρώτη φορά σε έξι χρόνια, αλλά έχασε από την Ζιστίν Ενίν. Το 2003 έφτασε στον τελικό στο Ίστμπουργκ χάνοντας από την Τσάντα Ρούμπιν.
Η Μαρτίνεθ κέρδισε το δεύτερο ασημένιο της μετάλλιο στο διπλό το 2004 στην Αθήνα με συμπαίκτρια την Virginia Ruano Pascual. Το 2005 κέρδισε στην Πατάγια της Ταϊλάνδης. Ήταν ο τελευταίος τίτλος στο απλό, φέρνοντας την καριέρα της συνολικά σε 33 κορυφαίους τίτλους απλού. Στις 15 Απριλίου 2006, σε ηλικία 33 ετών και μετά από 18 χρόνια επαγγελματικού παιχνιδιού, ανακοίνωσε την αποχώρησή της έχοντας κερδίσει περισσότερα επαγγελματικά πρωταθλήματα από οποιαδήποτε άλλη Ισπανίδα αντισφαιρίστρια. Το 2008, το 2009 και το 2010 έπαιξε στο Γουίμπλεντον μόνο στο διπλό.