google/wiki40b huggingface dataset:
Αλβανικό Πολεμικό Ναυτικό

Ιστορια

Μέχρι το 1996 η Αλβανία είχε περισσότερα από 145 πλοία εν υπηρεσία. 45 από αυτούς ήταν μικρό, γρήγορο κινεζική Τύπος 25 Huchuan Κατηγορίας ΨΝΘ βάρκες τορπιλών, που μεταφέρουν Τορπίλες δύο / τέσσερις 533 χιλιοστών, και μερικά Σαγκάη κατηγορίας παράκτια περιπολικά σκάφη ASW. Η δόξα του στόλου ήταν 4 σοβιετικής κατασκευής Ουίσκι υποβρύχια τάξη, ένα άμεσο αποτέλεσμα μιας αλβανικής-σοβιετική διαμάχη για την ιδιοκτησία τους, αφού η Αλβανία αποχώρησε από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας (1961) και οι Σοβιετικοί εγκαταλείπουν τον Ναύσταθμο Πασαλιμάνι. Τα υποβρύχια είχαν τεθεί σε πλήρη εξυπηρέτηση χάρη στην κινεζική βοήθεια, αλλά μέχρι το τέλος της αποδοτικότητας 80 τους ήταν υπό αμφισβήτηση, λόγω της απομόνωσης της Αλβανίας και το τέλος της κινεζικής βοήθειας. Επισήμως, τα υποβρύχια είχαν συνταξιοδοτηθεί το 1998.
Το Πολεμικό Ναυτικό εκτελεί κυρίως καθήκοντα, με βάση την έννοια της «μία δύναμη, δύο αποστολές." Το νομικό πλαίσιο έχει ενημερωθεί προκειμένου να διευκολύνει αυτές τις αποστολές και την ένταξη στην ΕΕ-ΝΑΤΟ. Η Τουρκία και η Ελλάδα έχουν επίσης βοηθήσει την Αλβανία σε μια κοινή προσπάθεια για τον εκσυγχρονισμό της τρέχουσας Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και την ανοικοδόμηση των εγκαταστάσεων επισκευής στο Πασαλιμάνι. Το Πολεμικό Ναυτικό είναι επίσης υπεύθυνο για βοηθημάτων ναυσιπλοΐας, περιλαμβανόμενων των φάρων
Εκκλησία Γρεβενών

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Εκκλησία βρίσκεται προς τα βόρεια του νομού και τα όρια με το νομό Κοζάνης, σε απόσταση 32 χλμ. βορειοδυτικά από τα Γρεβενά. Είναι κτισμένη μέσα σε δάσος από βελανιδιές, ανάμεσα και δίπλα στους οικισμούς Άγιο Κοσμά και Άνω Εκκλησία. Το χωριό δημιουργήθηκε, την περίοδο της τουρκοκρατίας, από τους κατοίκους παλιότερου οικισμού που υπήρχε στην τοποθεσία  "Παλαιοχώρι" και οι οποίοι για να προφυλαχθούν από τις επιθέσεις Τουρκαλβανών μετακινήθηκαν σε νέα τοποθεσία. Ονομαζόταν Βιβίστη και έτσι καταγράφεται το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ανήκει στην τότε κοινότητα Τσιραχίου του νομού Κοζάνης. Το 1927 με το ΦΕΚ 18Α - 01/02/1927 μετονομάζεται σε Εκκλησία και το 1964 με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 αποσπάται στο νομό Γρεβενών. Μαζί με τον Άγιο Κοσμά και την Άνω Εκκλησιά αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αγίου Κοσμά που ανήκει στη δημοτική ενότητα Γρεβενών του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 1 κάτοικο.
Έκλειψη Ηλίου της 28ης Μαΐου 585 π.Χ.

Η έκλειψη Ηλίου της 28ης Μαΐου 585 π.Χ. είναι φημισμένο αστρονομικό γεγονός που ίσως να επηρέασε την παγκόσμια ιστορία. Είναι επίσης η πρώτη έκλειψη Ηλίου, που γνωρίζουμε ότι προβλέφτηκε με ακρίβεια ως προς το χρόνο και τον τόπο που θα γινόταν.

Η πρόβλεψη

Την προέβλεψε ο Έλληνας Θαλής ο Μιλήσιος.Ο Ηρόδοτος που μας δίνει την αρχαιότερη αναφορά για τον Θαλή, υποστηρίζει ότι ο Θαλής προέβλεψε το έτος που θα γινόταν η έκλειψη. Ξέρουμε ότι ο Θαλής ταξίδεψε στην Αίγυπτο, ενώ δεν υπάρχουν αναφορές για παραμονή του Θαλή στην Βαβυλώνα.Το ταξίδι όμως δεν αποδεικνύει ότι απόκτησε γνώση από τους Αιγύπτιους, ή έστω, τους Βαβυλώνιους.Η πιο λογική εκδοχή είναι ότι ο Θαλής διδάχτηκε την αστρονομία στην γενέτειρά του. Πολλοί είναι οι μελετητές που υποστηρίζουν ότι ο Θαλής γνώριζε τον κύκλο του Σάρος, και ότι ο ίδιος όντας στην Αίγυπτο ή στην Μεσοποταμία είχε παρατηρήσει την έκλειψη του Ήλιου της 18 Μαΐου 603 π.Χ., ή έλαβε γνώση αυτής.Παραμένει μία υπόθεση αυτό όμως, δηλαδή αναπόδεικτο θεώρημα.

Η μάχη στον ποταμό Άλυ

Την ώρα που έγινε η έκλειψη ήταν έτοιμοι οι Λυδοί να πολεμήσουν τους Μήδους στον ποταμό Άλυ, οι οποίοι βρίσκονταν ήδη επί πέντε χρόνια σε εμπόλεμη κατάσταση αναμεταξύ τους χωρίς η μια μεριά να υπερισχύει της άλλης. Με την συσκότιση του ουρανού επήλθε τέτοιος τρόμος στους μαχομένους, που αποφάσισαν να σταματήσουν τον πόλεμο. Οι στρατηγοί των Λυδών ήταν προειδοποιημένοι επειδή γνώριζαν την πρόβλεψη της έκλειψης, ενώ οι Μήδοι ερμήνευσαν το αναπάντεχο γεγονός ως κακό οιωνό που τους είχε στείλει κάποιος θεός. Έτσι, ενώ είχαν την στρατιωτική υπεροχή, σταμάτησαν να πολεμούν και έκλεισαν συμφωνία ειρήνης χωρίς να γίνει μάχη.
Σήμερα οι αστρονόμοι υπολογίζουν ότι η στιγμή της έκλειψης έγινε αργά το απόγευμα.
Ούγος Η΄ του Λουζινιάν

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ούγος Η΄ γεννήθηκε στο Πουατού κατά το διάστημα 1106 έως 1110, πατέρας του ήταν ο Ούγος Ζ΄ του Λουζινιάν και μητέρα του η Σαρακινή του Λεζάι. Το 1140, νυμφεύτηκε την Βουργουνδία του Ρανκόν, κόρη του Γοδεφρείδου του Ρανκόν, η οποία πέθανε το 1169. Το 1163 και 1164, συμμετείχε σε εκστρατεία στους Αγίους Τόπους και έλαβε μέρος στην μάχη του Χαρίμ, όπου αιχμαλωτίστηκε και πέθανε στην αιχμαλωσία μεταξύ 1165 και 1171.
Θαμάρ της Ηπείρου

Πριγκίπισσα του Τάραντος

Το 1297 απεβίωσε ο πατέρας της και έγινε δεσπότης Ηπείρου ο αδελφός της Θωμάς Άγγελος. Αυτό έκανε τον Φίλιππο Α΄ να πικραθεί. Στην αντιδικία, ο Φίλιππος Α΄ την υποπτευόταν ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ηπείρου. Το 1299 ο Φίλιππος Α΄ αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε από τον βασιλιά της Αραγωνίας. Η Θαμάρ ενεχυρίασε το στέμμα της με τα υπόλοιπα κοσμήματά της και ζήτησε χρήματα από τους δικούς της στην Ήπειρο για τα λύτρα του ανδρός της, που ελευθερώθηκε το 1302. Στον Τάραντα πιέστηκε να αφομοιώσει λατινικούς τρόπους και έγινε με τη βία Καθολική με το όνομα Catherine. Ο καχύποπτος Φίλιππος Α΄ αποφάσισε το 1309 να τη χωρίσει, έτσι την κατηγόρησε για μοιχεία: ότι είχε κοιμηθεί με τουλάχιστον 40 αυλικούς και είχε σχέση με τον Οικονόμο του παλατιού. O γάμος λύθηκε και ο Φίλιππος Α΄ νυμφεύτηκε την Αικατερίνη Β' του Βαλουά, κόρη της Αικατερίνης Α' του Κουρτεναί, που με τη σειρά της ήταν κόρη του Φιλίππου διεκδικητή Λατίνου αυτοκράτορα τη Κωνσταντινούπολης. Η απόβλητη Θαμάρ κλείστηκε σε μοναστήρι ή φυλακή και απεβίωσε λίγο μετά το 1311.
Εθνόσημο της Μοζαμβίκης

Περιγραφή

Παρουσιάζει ένα γρανάζι (σύμβολο της εργατικής τάξης) και στις άκρες του στάχυα από καλαμπόκι και ζαχαροκάλαμο, γεωργικά σύμβολα. Στο μέσο βρίσκεται ένας κόκκινος ήλιος πάνω από ένα βουνό (σύμβολο του Νότου της Αφρικής και της ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο) και γαλάζια κύματα. Επίσης, υπάρχει ένα οπλοπολυβόλο Καλάσνικοφ AK-47 (που δείχνει τον αγώνα για ανεξαρτησία) να διασταυρώνεται με ένα τσαπί και ένα βιβλίο, που συμβολίζουν την εργασία και την εκπαίδευση. Το κόκκινο αστέρι συμβολίζει το σοσιαλισμό. Σε στεφάνι που είναι δεμένο με κορδέλα αναγράφεται το όνομα της χώρας.
Μαρίτα Κοχ

Βιογραφικό

Η Μαρίτα Κοχ γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1957 στην πόλη Βίσμαρ (Wismar), της τότε Ανατολικής Γερμανίας. Από την ηλικία των δεκαπέντε ετών προπονούνταν με τον μετέπειτα σύζυγό της, Wolfgang Meier. Μαζί με τον Meier, η Κοχ εγκαταστάθηκε αργότερα στο Ροστόκ, όπου ξεκίνησε να σπουδάζει ιατρική αλλά τελικά σταμάτησε τις σπουδές της για να αφοσιωθεί στον αθλητισμό.
Το 1977 έκανε το πρώτο της παγκόσμιο ρεκόρ στον κλειστό στίβο, στο Μιλάνο, τρέχοντας τα 400μ. σε 51,8 δευτερόλεπτα. Την επόμενη χρονιά πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ και στον ανοιχτό στίβο στα 400μ., με 49,19 δευτερόλεπτα. Ακολούθησε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 200μ. (21, 71 δευτ.) το 1979 στο Karl Marx Stadt. Η Κοχ ήταν η πρώτη γυναίκα που έτρεξε τα 200μ. σε λιγότερα από 22 δευτερόλεπτα. 
Στις 6 Οκτωβρίου 1985 στο Bruce Stadium, στην Καμπέρα, στην Αυστραλία, έκανε παγκόσμιο ρεκόρ στα 400μ. (47, 60 δευτερόλεπτα), που παραμένει ακόμα και σήμερα. Η Κοχ και η Jarmila Kratochvílová, από την πρώην Τσεχοσλοβακία, είναι οι μόνες αθλήτριες, που έχουν τρέξει τα 400μ. σε λιγότερα από τα 48 δευτερόλεπτα.
Στη διάρκεια της καρίερας της, η Μαρίτα Κοχ, πέτυχε συνολικά 16 παγκόσμια ρεκόρ στον ανοιχτό στίβο και 14 στον κλειστό στίβο.
Η Μαρίτα Κοχ ήταν χρυσή ολυμπιονίκης στα 400μ στους Ολυμιακούς Αγώνες της Μόσχας, το 1980. Στους ίδιους αγώνες κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στην σκυταλοδρομία 4Χ400μ. με την ομάδα της Ανατολικής Γερμανίας. Επίσης κέρδισε χρυσά μετάλλια, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στο Ελσίνκι, το 1983: στα 200μ. και στις σκυταλοδρομίες 4Χ100μ. και 4Χ400μ. με την ομάδα της Ανατολικής Γερμανίας. Στο ίδιο παγκόσμιο πρωτάθλημα ήταν δεύτερη στα 100 μ. Το 1978, το 1982 και το 1986 ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης στα 400 μ.
Το 1991 οι ερευνητές Brigitte Berendonk και Werner Franke βρήκαν έγγραφα της Στάζι, στα οποία αναφέρονταν ονόματα αθλητών της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, που έπαιρναν αναβολικά, οι δοσολογίες και τα χρονοδιαγράμματα λήψης αυτών. Ανάμεσα στα ονόματα των αθλητών αυτών ήταν και της Μαρίτας Κοχ. Σύμφωνα με αυτά η Κοχ, από το 1981 μέχρι το 1984 λάμβανε την ουσία Oral-Turinabol (4-Chlorodehydromethyltestosterone), οι δε δοσολογίες κυμαίνονταν από 530 μέχρι 1460 mg το χρόνο. Επίσης βρέθηκε ένα γράμμα της Κοχ προς το διευθυντή της κρατικής φαρμακευτικής εταιρίας Jenapharm, στο οποίο η αθλήτρια εξέφραζε τα παράπονά της γιατί η συναθλήτριά της Bärbel Wöckel, λάμβανε μεγαλύτερες ποσότητες στεροϊδών επειδή είχε συγγενή στην εταιρία. Η Μαρίτα Κοχ ποτέ δεν παραδέχτηκε δημόσια ότι έκανε χρήση αναβολικών.
Μπακαλιάρος του Ατλαντικού

Βιολογία

Ο μπακαλιάρος είναι βενθοπελαγικό ψάρι, ωστόσο τα μικρά μπακαλιαράκια αρχικά διαβιούν στην επιφάνεια του νερού και μετά από ένα διάστημα περίπου δέκα εβδομάδων μετακινούνται προς το βυθό. Ζει σε κοπάδια με το κάθε ένα από αυτά να αποτελείται από εκατομμύρια άτομα.

Διατροφή

Ο μπακαλιάρος δεν διαθέτει ευκίνητο σώμα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν τρέφεται με μεγάλα ψάρια. Είναι παμφάγο ψάρι και λαίμαργο. Τρέφεται κυρίως με οστρακόδερμα, μαλάκια, εχινόδερμα, σκουλήκια καθώς και μικρότερα ψάρια και το γόνο τους (κυρίως ρέγγες).

Αναπαραγωγή

Η αναπαραγωγική ωρίμανση κυμαίνεται ανάλογα με την περιοχή. Στον δυτικό Ατλαντικό ωριμάζει στα 2-4 χρόνια, ενώ στον νοτιοανατολικό Αρκτικό στα 8 χρόνια. Ο θηλυκός μπακαλιάρος αναπαράγεται από το χειμώνα μέχρι την άνοιξη και γεννά συνήθως 7.000.000 αυγά στο ανοιχτό πέλαγος σε βάθος μέχρι 100 περίπου μέτρων.

Γεωγραφική εξάπλωση

Ο μπακαλιάρος του Ατλαντικού ζει κυρίως στις θάλασσες του Β. Ατλαντικού και ιδίως κοντά στις θάλασσες της Νορβηγίας και του Καναδά, ωστόσο απαντάται και στις βόρειες θάλασσες του Ειρηνικού αλλά σε μικρότερες ποσότητες.

Εμπορική αξία

Ο μπακαλιάρος παρουσιάζει μεγάλη εμπορική αξία. Υπολόγιστηκε ότι το 2011 παγκοσμίως αλιεύτηκαν ένα εκατομμύριο τόνοι, ενώ το 1968 υπολογίστηκε ότι αλιεύτηκαν 3.939.642.000 κιλά ψαριών, το ψηλότερο που έχει καταγραφεί. Όσον αφορά το 2011, άλλοι 16.126 τόνοι προέρχονται από ιχθυοκαλλιέργειες, των οποίων τα έσοδα ανήλθαν σε 50,5 εκατομμύρια $. Ελάχιστα μέρη του ψαριού μένουν αχρησιμοποίητα: το κρέας του – αν και όχι πολύ εύγευστο – προτιμάται από τους ανθρώπους για τη διατροφή τους, η νηκτική κύστη γίνεται ψαρόκολλα για τον καθαρισμό της μπύρας και του κρασιού, τα κεφάλια τους βράζονται και γίνονται κόλλα, ενώ από το συκώτι του ψαριού εξάγεται το μουρουνέλαιο ενώ τα εντόσθιά του γίνονται λιπάσματα.
Πλατεία της Καμπάνας

Ιστορία

Η καμπάνα του ρολογιού χτυπούσε τις ώρες και τα ημίωρα και καθόριζε την αρχή και την λήξη κάθε δραστηριότητας στην πόλη την εποχή που λίγοι πολίτες είχαν δικό τους ρολόι. Η καμπάνα ανάγγειλε και τα μεγάλα χαρμόσυνα γεγονότα (π.χ. εθνικές και εκλογικές νίκες), ενώ μαρτυρείται πως κάποιες φορές έσπασε από τον ενθουσιασμό αυτών που την σήμαιναν καθώς γινόταν ταυτόχρονα το μηχανικό και το ανθρώπινο χτύπημα της καμπάνας.  Η κεντρική πύλη του πύργου του ρολογιού μέχρι το 1900-1910 ήταν τοξοειδής με εντοιχισμένο ανάγλυφο που αναπαριστούσε δύο χέρια σε χειραψία: επρόκειτο για το μεσαιωνικό έμβλημα της Κεφαλονιάς, που κοσμούσε όλα τα δημόσια κτήρια της εποχής. Καθόλη τη διάρκεια της Αγγλοκρατίας, ειδικός κορδιστής ωρολογίου ήταν υπεύθυνος για την καλή λειτουργία του. 
Το ρολόι διατηρείται για πολλά χρόνια σε καλή κατάσταση, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1920 οπότε και έμεινε χωρίς φροντίδα με αποτέλεσμα να απορυθμιστεί. Στις 12 Αυγούστου του 1953 σημειώθηκε ο καταστροφικός σεισμός των 7,2 Ρίχτερ και ο πύργος του ρολογιού κατέρρευσε. Όταν ανασύρθηκαν τα ερείπια η καμπάνα βρέθηκε θαμμένη αλλά ακέραιη. Ο Πύργος ανοικοδομήθηκε μέσω εράνου με πρωτοβουλία της Κεφαλονίτισσας Μαριγούλας Αλιβιζάτου, η καμπάνα ξανατοποθετήθηκε στη θέση της και το 1985 το ρολόι λειτούργησε για πρώτη φορά μετά από τη σεισμική καταστροφή.

Καφενείο της Καμπάνας

Δημιουργήθηκε το 2000 από τον φορεά Κοι.Σ.Π.Ε. "Ρότα" του Δήμου Αργοστολίου με σκοπό την απασχόληση άνεργων νέων και ΑμεΑ μέσω του προγράμματος ΠΕΙΡΑΝ και της Ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας Employment Horizon για την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων. Στεγάστηκε στον Πύργο της Καμπάνας, καταλαμβάνοντας το ισόγειο του κτίσματος. Λειτουργούσε ως παραδοσιακό καφενείο με τοπικά αναψυκτικά και γλυκά και διέθετε πρατήριο πώλησης των παραδοσιακών προϊόντων που παρασκεύαζαν οι εργαζόμενοι του καφενείου. Παράλληλα ήταν ανοικτό στο κοινό που επιθυμούσε να επισκεφτεί το ιστορικό κτίριο και το ρολόι του Πύργου της Καμπάνας.
Το Μάιο του 2013 αποφασίστηκε απο το Δήμο Κεφαλονιάς η διακοπή της λειτουργίας του καφενείου με αιτιολογία τη μη-βιωσιμότητα της κοινωνικής επιχείρησης λόγω συσσώρευσης χρεών. Η υπόθεση απασχόλησε έντονα για πολλές εβδομάδες τα τοπικά μέσα ενώ κινήθηκε εναντίον του Δήμου αναφορά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για έλλειψη ευαισθητοποίησης απέναντι σε ΑμεΑ. Το Καφενείο παραμένει κλειστό και το κτήριο της Καμπάνας δεν είναι επισκέψιμο.
ISA

Ο ISA (Industry Standard Architecture) είναι ένας παρωχημένος τύπος διαύλου ηλεκτρονικών υπολογιστών για την προσθήκη καρτών επέκτασης. Για παράδειγμα μια υποδοχή ISA μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προσθήκη μιας κάρτας γραφικών, μιας κάρτας δικτύου ή μιας επιπλέον σειριακής θύρας. Η υποδοχή ISA ενσωματώθηκε στην πρώτη γενιά των ΙΒΜ συμβατών ηλεκτρονικών υπολογιστών με μικροεπεξεργαστή 8088 της Intel.
Η γνήσια 8-bit έκδοση της ISA θύρας παρουσιάστηκε το 1981 αλλά η τεχνολογία δεν έγινε ευρέως γνωστή μέχρι το 1984, όταν ανακοινώθηκε η 16-bit έκδοση. Από μερικούς ανταγωνιστικούς κατασκευαστές χρησιμοποιήθηκαν οι τεχνολογίες των MCA και VLB, αλλά η θύρα ISA παρέμεινε ο πιο κοινός δίαυλος επέκτασης κατά τις δεκαετίες του 1980 και 1990. Παρόλα αυτά προς το τέλος του 20ου αιώνα, οι θύρες ISA άρχισαν να αντικαθιστώνται από τις ανώτερες σε ταχύτητα θύρες PCI και AGP. Σήμερα, οι περισσότεροι κατασκευαστές μητρικών καρτών χρησιμοποιούν για επέκταση θύρες PCI, και PCI Express.
ΦΚ Πιουνίκ

Ιστορία

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1992 ως Χομενετμέν και το ίδιο έτος κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο που ήταν το εγχώριο πρωτάθλημα. Το 1995 έλαβε τη σημερινή της ονομασία, ενώ το 2000 (μετά από δύο χρόνια απουσίας από την αγωνιστική δράση) συγχωνεύθηκε με την Αρμένικουμ, κερδίζοντας μια θέση στην Α΄ Κατηγορία. Από το 2001 μέχρι το 2010 κατέκτησε δέκα συνεχόμενα πρωταθλήματα. Η δεκαετία του 2010 σημαδεύτηκε από την αλλαγή φιλοσοφίας του συλλόγου με έμφαση στην προώθηση ποδοσφαιριστών από τις ακαδημίες, καθώς και από οικονομικά προβλήματα που προκάλεσαν αρκετές αυξομειώσεις ανά αγωνιστική περίοδο.
Τη φανέλα του συλλόγου έχουν φορέσει ποδοσφαιριστές όπως ο Χενρίκ Μιχιταριάν, ο Εντγκάρ Μανουσαριάν, ο Γκεβόργκ Γκαζαριάν, οι αδελφοί Αρμάν και Αρταβάζ Καραμιάν, καθώς και ο Αρσέν Αβετισιάν, ο οποίος ως παίκτης της ομάδας αναδείχτηκε τη σεζόν 1994/1995 πρώτος σκόρερ στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.
Χορός της βροχής

Ο χορός της βροχής (rain dance) είναι τελετουργικός χορός που έχει σκοπό να προκαλέσει βροχή και να εξασφαλίσει την προστασία των σπαρτών. 
Διάφορες εκδοχές χορών της βροχής μπορούν να εντοπιστούν σε πολλούς πολιτισμούς, από την Αρχαία Αίγυπτο έως συγκεκριμένες φυλές Αυτοχθόνων Αμερικάνων. Κάποιες παραλλαγές του μπορούν ακόμα να εντοπιστούν στα Βαλκάνια του 20ου αιώνα, σε ένα τελετουργικό που είναι γνωστό ως Παπαρούντα (Paparuda) στη Ρουμανία ή Περπερούνα (Perperuna) στα Σλαβικά. 
Η φυλή Τσέροκι, μια φυλή Αυτοχθόνων Αμερικανών από τις Νοτιοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, που περιλαμβάνουν τα Νότια Απαλάχια, εκτελούσαν το χορό της βροχής τόσο για να προκαλέσουν τη βροχόπτωση όσο και να καθαρίσουν τα κακά πνεύματα από τη γη. Ο θρύλος της φυλής λέει ότι η βροχή που προκαλείται από τον χορό της φυλής περιέχει τα πνεύματα των παλιών αρχηγών της φυλής, οι οποίοι πέφτοντας πολεμούν τα κακά πνεύματα στην μετάβαση μεταξύ της πραγματικότητας μας και του κόσμου των πνευμάτων. Θεωρούνταν επίσης ότι κάποιοι χοροί μπορούσαν να εμπνεύσουν τους συμμετέχοντες και το κοινό ώστε να μοιραστούν ασυνήθιστες και ακραίες πράξεις λατρείας. 
Μία ιστορία από τους αυτόχθονες των Ηνωμένων Πολιτειών παρέχει μία εκδοχή για το πώς ο όρος «χορός της βροχής». Σύμφωνα με την ιστορία, κατά τη διάρκεια της μετατόπισης των Αυτοχθόνων Αμερικανών, συγκεκριμένες θρησκευτικές τελετές, μεταξύ των οποίων ο Χορός της Βροχής και ο Χορός των Φαντασμάτων, απαγορεύτηκαν από την κυβέρνηση. Οι φυλές στις καταπιεσμένες περιοχές ήταν απαγορευμένος ο Χορός του Ήλιου. Οι Γουιντιγκόκαν (Windigokan), μία κατ’ όνομα καββαλιστική σέκτα που έφερε το παρατσούκλι «οι καθυστερημένοι άνθρωποι» έγινε γνωστή λέγοντας στους ομοσπονδιακούς αντιπρόσωπους ότι ο χορός που χόρευαν δεν ήταν ο Χορός του Ήλιου αλλά ο Χορός της Βροχής, γλυτώνοντας έτσι την ποινική δίωξη ή την ομοσπονδιακή παρέμβαση. 
Η Τζούλια Μ. Μπουτρέ (Julia M. Butree), σύζυγος του Έρνεστ Τόμπσον Σέτον (Ernest Thompson Seton), στο βιβλίο της αναφέρει τον Χορό της Βροχής των Ζούνι, μεταξύ των άλλων Ινδιάνικων χορών. 
Κατά τη διάρκεια της τελετής φοριούνται φτερά και τιρκουάζ πέτρες που συμβολίζουν τον αέρα και τη βροχή αντίστοιχα. Πολλές παραδόσεις του Χορού της Βροχής διεσώθησαν στο πέρασμα της ιστορίας από προφορικές παραδόσεις. 
Σε μία πρώιμη μορφή μετεωρολογίας, οι Ινδιάνοι των μεσοδυτικών περιοχών των σημερινών ΗΠΑ συχνά παρατηρούσαν και ακολουθούσαν γνωστά καιρικά μοτίβα ενώ παράλληλα προσφέρονταν να χορέψουν το χορό της βροχής στους μετοίκους με αντάλλαγμα την ανταλλαγή αγαθών. Αυτό έχει καταγραφεί περισσότερο μεταξύ των Ινδιάνικων φυλών Οσάγκε (Osage) και Κιουαπάου (Quapaw) του Μιζούρι και του Αρκάνσας.

Στην ορολογία των διασωστών

Στα πλαίσια της έρευνας και διάσωσης, ο χορός της βροχής είναι μία μέθοδος υπολογισμού πόση απόσταση μεταξύ τους χρειάζονται οι διασώστες σε παράλληλη γραμμή έρευνας ώστε να εντοπίσουν στοιχεία και να μην απολεσθεί χρόνος και προσπάθεια.
Μαρία Αμαλία της Νάπολης και της Σικελίας

Βιογραφία

Ήταν η τέταρτη κόρη του Φερδινάνδου Α΄ των δύο Σικελιών και της Μαρίας-Καρολίνας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης.
Νέοι Ψαθάδες Έβρου

Γεωγραφία - Ιστορία

Οι Νέοι Ψαθάδες βρίσκονται 4,5 χλμ. Ν.-ΝΔ. του Διδυμοτείχου, δίπλα στη μεθοριακή γραμμή με την Τουρκία και δυτικά του ποταμού Έβρου. Δίπλα από το χωριό περνάει η ΕΟ Αρδανίου - Ορεστιάδας. Ιδρύθηκε το 1923 και την ανταλλαγή πληθυσμών από πρόσφυγες των Ψαθάδων της Ανατολικής Θράκης που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του ποταμού και σε απόσταση μόλις 4 χλμ. Αξιοθέατα θεωρούνται η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα που εγκαινιάστηκε το 1938 όπου μεταφέρθηκαν η καμπάνα και όλα τα κειμήλια του παλιού καθώς και το μουσείο Λαογραφίας και Φυσικής ιστορίας του ιεροδιδασκάλου Γεώργιου Κομνίδη που μεταφέρθηκε το 1975 από τους Γιατράδες. Το όνομά του οφείλεται στον παλιό οικισμό και το κύριο επάγγελμα των  κατοίκων του, που ήταν πλέκτες ψαθών. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτώνται στην τότε κοινότητα Λαβάρων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Διδυμότειχο αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Διδυμοτείχου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Διδυμοτείχου του δήμου Διδυμοτείχου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 104 κατοίκους.
Κατοχή Αιτωλοακαρνανίας

Αξιοθέατα

Τα κυριότερα αξιοθέατα του χωριού είναι ο αρχαιολογικός χώρος των Οινιάδων στήν τοποθεσία Τρίκαρδος, ο βιότοπος του Δέλτα του Αχελώου, που αποτελεί προστατευόμενη περιοχή, ο λόφος της Παναγίας και το εκκλησάκι του Άϊ-Νικόλα λίγο έξω απ' το χωριό. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το μοναστήρι της Παναγίας της Λεσινιώτισσας που βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή. Είναι κτίσμα του 16ου αιώνα και εδώ υπάρχει η περίφημη εικόνα της Παναγίας, την οποία κατά την παράδοση φιλοτέχνησε ο ευαγγελιστής Λουκάς. Το μοναστήρι ήταν απροσπέλαστο κατά την Τουρκοκρατία λόγω των βάλτων που το περιέβαλλαν, γι' αυτό και δεν πατήθηκε απ' τους Τούρκους.Επίσης έχει ένα από τα πιο αρχαία θέατρα στην Ελλάδα το "Αρχαίο θέατρο Οινιαδών" με μεγάλη ιστορία και πλέον με αναπτυγμένο τουρισμό.

Ιστορικά στοιχεία

Κατά τα αρχαία χρόνια ο λόφος της Κατοχής πρέπει να ήταν κι αυτός Εχινάδα νήσος και αποτελούσε επίνειο και ποτάμιο προπύργιο των αρχαίων Οινιάδων. Ο Αχελώος ποταμός με τις προσχώσεις του αργότερα κατέστησε τον χώρο συνέχεια της ξηράς. 
Με την περιοχή σχετίζεται και ο «μύθος» του Αλκμαίωνα. Όταν ο Πολυνείκης, γιος του Οιδίποδα οργάνωνε την περίφημη εκστρατεία των «7 επί Θήβαις» για να πάρει τη βασιλεία των Θηβών, που την είχε καταχραστεί ο αδελφός του Ετεοκλής, προσπάθησε να πάρει μαζί του και τον βασιλιά του Ορχομενού, μάντη Αμφιάραο. Ο Αμφιάραος όμως, επειδή είχε μαντεύσει το θλιβερό τέλος αυτής της εκστρατείας, κρυβόταν για να αποφύγει τη συμμετοχή του σ' αυτή. Η γυναίκα του Εριφύλη όμως τον πρόδωσε, με αποτέλεσμα να συμμετάσχει στην εκστρατεία και να σκοτωθεί, όπως άλλωστε όλοι. Ο γιος του Αμφιαράου, Αλκμαίων, σκότωσε τη μητέρα του για να εκδικηθεί το θάνατο του πατέρα του, σύντομα όμως άρχισε να βασανίζεται από τις Ερινύες για τη μητροκτονία. Απευθύνθηκε λοιπόν στο Μαντείο των Δελφών και ζήτησε χρησμό πώς θα απαλλαγεί από αυτές. Η Πυθία χρησμοδότησε ότι θα 'πρεπε να καταφύγει σε μέρος που δεν υπήρχε όταν έκανε το φονικό. Έτσι ο Αλκμαίων ήλθε στα μέρη που δημιούργησε ο Αχελώος μεταγενέστερα με τις προσχώσεις του, παντρεύτηκε την κόρη του Αχελώου, Καλλιρρόη, και έκανε τον Αμφότερο και τον Ακαρνάνα, εξ ου η Ακαρνανία και οι Ακαρνάνες.
Προεδρικές εκλογές στο Κιριμπάτι (2016)

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Κιριμπάτι στις 9 Μαρτίου 2016. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για τον Τανέτι Μαμάου, τον μοναδικό υποψήφιο της αντιπολίτευσης, με τη σημαία του νεοσύστατου κόμματος Τομπουάν Κιριμπάτι , με ποσοστό 60% των ψήφων. Οι άλλοι υποψήφιοι, ο Ριμέτα Μπενιάμινα από το (Κόμμα Ενωμένου Συνασπισμού, όμως προτάθηκε από το κόμμα Πυρσοί της Αλήθειας) και έλαβε ποσοστό 38,6% και ο Τιανέτι Ιοάνε (επίσης από τους Πυρσούς της Αλήθειας)  που έλαβε ποσοστό 1,5%.

Διαδικασία εκλογής

Έπειτα από τις γενικές εκλογές, με τις οποίες οι πολίτες εκλέγουν τα μέλη του κοινοβουλίου, τα μέλη επιλέγουν  "όχι λιγότερους από 3 ούτε περισσότερους από 4 υποψηφίους" για την προεδρία. Κανένα άλλο πρόσωπο δεν μπορεί να κατέλθει ως υποψήφιος. Στη συνέχεια ο πρόεδρος εκλέγεται από τους πολίτες του Κιριμπάτι μεταξύ των υποψηφίων.
Αγνή Α΄ του Νεβέρ

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη του Γκυ κόμη του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ και της Ματθίλδης (του Οίκου της Βουργουνδίας) κυρίας του Μονπανσιέ, κόρης του Ραϋμόνδου κόμη του Γκρινιόν.
Το 1181 κληρονόμησε τον αδελφό της Γουλιέλμο Ε΄ και έγινε κόμισσα του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ. Αρχικά είχε παντρευτεί τον Ολιβιέ τον "Άλμπους" κύριο του Γκρινιόν. Όταν ο Ολιβιέ απεβίωσε το 1181/84, ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας κανόνισε τον γάμο της το 1184 με τον εξάδελφό του Πέτρο Β΄ κύριο του Κουρτεναί· η Αγνή Α΄ ήταν 14 ετών.
Το 1185 οι δύο τους επικύρωσαν με καταστατικό τα προνόμια του ναού του Σαιν-Ετιέν και το 1190 απέρριψαν με καταστατικό τα κληρονομικά δικαιώματά τους για χάρη του Σαιν-Συρ. Το 1191 αγόρασαν το Τοννέρ από τη μητέρα της Αγνής Α΄, τη Ματθίλδη της Βουργουνδίας.
Απεβίωσε 22/23 ετών στο Μαιγύ, ενώ ο σύζυγός της πολεμούσε στους Αγίους Τόπους κατά την Γ΄ Σταυροφορία.
Γκάτα (πιάτο)

Το Γκάτα (αρμενικά: գաթա‎, επίσης μεταγράφεται μερικές φορές ως Γκάταχ (Ανατολικά Αρμενικά) ή Κατάχ (Δυτικά Αρμενικά) είναι αρμενική ζύμη ή γλυκό ψωμί, παρόμοιο με ένα κέικ καφέ. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές του γκάτα και συγκεκριμένες πόλεις ή περιοχές έχουν τη δική τους εκδοχή. Μπορεί να βρεθεί σε μια ποικιλία σχημάτων, μεγεθών και μπορεί είτε να διακοσμηθεί είτε να παρασκευαστεί χωρίς διακόσμηση. Πριν από πολύ καιρό, το γκάτα ψηνόταν σε τονίρ, αλλά τώρα ψήνεται σε φούρνους. Το ψωμί ψήνεται συχνά για να συμπέσει με τη γιορτή Τιαρννταράτζ αλλά δεν περιορίζεται στις διακοπές και τρώγεται όλο το χρόνο.
Μια δημοφιλής ποικιλία είναι το γκάτα με κορίτζ (χορίζ), μια γέμιση που αποτελείται από αλεύρι, βούτυρο και ζάχαρη. Το Γκάτα μπορεί να έχει άλλη γέμιση όπως Ξηροί καρποί\ξηρούς καρπούς, συνήθως καρύδια. Ορισμένες παραλλαγές περιλαμβάνουν την τοποθέτηση ενός νομίσματος μέσα στη ζύμη πριν το ψήσιμο του γκάτα και λέγεται ότι όποιος κερδίζει το κομμάτι με το νόμισμα θα έχει καλή τύχη. Το Γκάτα από τα χωριά Γκάρνι και Γκεγκάρντ διακοσμούνται (πριν το ψήσιμο), στρογγυλά και είναι γενικά περίπου ένα πόδι στη διάμετρο. Γύρω από το νότιο άκρο της λίμνης Σεβάν, στην πόλη Τσοβινάρ, το γκάτα είναι πυκνότερο και πιο γλυκό και ψημένο χωρίς κόριτζ σε τριγωνικό σχήμα χωρίς διακόσμηση.