Αγία Τριάδα Κορώνης Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Η Αγία Τριάδα βρίσκεται βορειοδυτικά από την Κορώνη από την οποία απέχει 3,5 περίπου χιλιόμετρα και νοτιοανατολικά από την Πύλο από την οποία απέχει περίπου 42,5 χιλιόμετρα. Έχει υψόμετρο 31 μέτρα και βρέχεται από τη θάλασσα του Μεσσηνιακού κόλπου. Κοντά στην Αγία Τριάδα βρίσκονται, προς τα βόρειά της η Μυρτιά σε απόσταση 1,5 περίπου χιλιομέτρου και προς τα δυτικά της το Χαρακοπιό σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.

Ιστορία

Το χωριό, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής της Κορώνης και της Πυλίας. Η περιοχή του χωριού κατά την αρχαιότητα, ήταν υπό τον έλεγχο της Ασίνης, της αρχαίας πόλης, η οποία μεταγενέστερα αναπτύχθηκε ως η σύγχρονη Κορώνη. Το χωριό αναφέρεται τουλάχιστον από την εποχής της Ενετοκρατίας ως η Αγία Τριάς ή Αγία Τριάδα ή οι Αγιατριάδες ή Αγιαντριάδες.

Διοικητική ιστορία

Η Αγία Τριάς ή Αγία Τριάδα προσαρτήθηκε, το 1835, στον παλαιό Δήμο Κολωνίδων, με έδρα την Κορώνη, όπου και παρέμεινε, ως το 1912, που ο δήμος αυτός καταργήθηκε. Τουλάχιστον από το 1844 ως το 1879 το χωριό αναφερόταν επίσημα ως η Αγία Τριάς, ενώ από το 1879 ως το 1889 ως οι Αγιαντριάδες. Από το 1889 ως το 1896 αναφερόταν ως Αγία-Τριάς και από το 1896 ως το 1991 και πάλι ως η Αγία Τριάς. Από το 1991 ως σήμερα αναφέρεται ως η Αγία Τριάδα. Το χωριό αναφέρεται, το 1853, επίσης σαν Αγία Τριάς στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Κολωνίδων της Επαρχίας Πυλίας με πληθυσμό 59 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Το 1912 το χωριό προσαρτάται ως οικισμός στην Κοινότητα Χαροκοπιού, Το 1927 με έδρα το Χαροκοπιόν. Στην ίδια κοινότητα είχαν προσαρτηθεί επίσης οι οικισμοί Αϊδίνι (καταργήθηκε το 1920), Αρμενοί (καταργήθηκε το 1940), Κανδερόγλι (σήμερα η Ποταμιά), Κατηνιάδες (καταργήθηκε το 1940), Κόμποι, Μουσουλί (σήμερα ο Άγιος Ισίδωρος) και Πετριάδες (καταργήθηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στο Χαρακοπιό). Το 1940 τα ονόματα του οικισμού Χαροκοπιόν και της Κοινότητας Χαροκοπιού διορθώνονται σε Χαροκοπειόν και Κοινότητα Χαροκοπειού. Το 1986 το Χαροκοπειόν και η Κοινότητα Χαροκοπειού μετονομάζονται σε Χαρακοπιό και Κοινότητα Χαρακοπιού αντίστοιχα. Η Αγία Τριάδα παρέμεινε ως οικισμός της Κοινότητας Χαρακοπίου, με τις αλλαγές σε ονομασίες, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», η Αγία Τριάδα υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Κορώνης, με έδρα την Κορώνη, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» η Αγία Τριάδα ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Η Αγία Τριάδα σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Χαρακοπίου του Δήμου Πύλου-Νέστορος, στην οποία υπάγονται επίσης οι οικισμοί: Άγιος Ισίδωρος, Άγιος Ιωάννης, Κοτρωνάκια, Μυρτιά, Ποταμιά και Χαρακοπιό (έδρα).

Κτίρια – αξιοθέατα

Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια και τα εξοχικά υπάρχει επίσης, προς τα νότια, η ομώνυμη εκκλησία του μικρού χωριού, ο Ιερός Ναός της Αγίας Τριάδας, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Στα αξιοθέατα του χωριού περιλαμβάνεται η παραλία του, η οποία εκτείνεται στα ανατολικά του και είναι γνωστή ως η Παραλία της Αγίας Τριάδας.

Η Παραλία της Αγίας Τριάδας

Η Παραλία της Αγίας Τριάδας, η οποία βρίσκεται στα ανατολικά του ομώνυμου χωριού και στα δυτικά του Μεσσηνιακού κόλπου, είναι αμμώδης, χωρίς οργανωμένη υποδομή και προσφέρεται για κολύμβηση σε καθαρά νερά. Η βορειότερη πλευρά της ακτής ξεκινά από κρημνώδη απότομο λόφο, ο οποίος ενώνεται με τη θάλασσα και για κάποιες ώρες παρέχει φυσική σκιά από τον ήλιο. Η Παραλία της Αγίας Τριάδας βρίσκεται περίπου 3,5 χιλιόμετρα βορειότερα από την Κορώνη και έχει πρόσβαση, μέσω του Χαρακοπιού, με την επαρχιακή οδό Ριζόμυλου-Κορώνης.

Ρωμαϊκή έπαυλη της Αγίας Τριάδας

Κοντά στον οικισμό της Αγίας Τριάδας, σε απόσταση 500 περίπου μέτρων από το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας βρίσκονται τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα ρωμαϊκής έπαυλης - βίλας, την οποία ανακάλυψε, το 1929, ο Σουηδός αρχαιολόγος Νάταν Βαλμίν (Mattias Natanael Valmin, 1898-1967). Το οικοδόμημα αυτό είχε πολλά δωμάτια με ψηφιδωτά δάπεδα, εκ των οποίων το πιο σημαντικό ήταν το ψηφιδωτό του Διονύσου, το οποίο σήμερα φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας, στην Καλαμάτα.