google/wiki40b huggingface dataset:
Ερρίκος της Καστίλης

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης και της Ελισάβετ της Σουηβίας, κόρης του Φιλίππου δούκα της Σουαβίας και της Ειρήνης Αγγελίνας.

Τα πρώτα έτη στην Καστίλη

Μεγάλωσε στο Μπούργος και μορφώθηκε από τον μετέπειτα καρδινάλιο Γκίλες του Τόρρες. Εκπαιδεύτηκε και στα όπλα. Ο πατέρας του, μετά από κάθε κατάκτηση, του έδινε φέουδα, ιδίως μετά από αυτήν της Σεβίλης. Το 1252 διαδέχθηκε τον πατέρα του ο πρωτότοκος Αλφόνσος Ι΄, αλλά οι σχέσεις των δύο αδελφών σύντομα χάλασαν: ο Αλφόνσος Ι΄ αναίρεσε την παραχώρηση των φέουδων στον Ερρίκο και τον εμπόδισε από το να νυμφευτεί την κόρη του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας. 
Οι προσβολές εξόργισαν τον Ερρίκο, που εξεγέρθηκε το 1255. Ηττήθηκε στο Μορόν και αναγκάστηκε να διαφύγει από τη χώρα. Από το Κάδιθ ταξίδεψε στη Γαλλία και έφθασε στο Ποντιέ της Πικαρδίας, που ζούσε η 2η σύζυγος του πατέρα του, η Ιωάννα κόμισσα του Ποντιέ. Μάλλον του πρότεινε να μεταβεί στην κόρη της Ελεονόρα, σύζυγο του Εδουάρδου Α΄ των Ανζού της Αγγλίας.

Στην Αγγλία και την Τυνησία

Έφθασε στην Αγγλία το 1256 και ζούσε άνετα για 3 έτη. Δεν του πρόσφεραν πολιτική βοήθεια και μετά από μερικά ταξίδια στη Γαλλία, αποφάσισε να αναζητήσει την τύχη του στον Μουχάμαντ αλ-Μουστανσίρ εμίρη της Τυνησίας. Εκεί βρήκε τον αδελφό του Φρειδερίκο και άλλους Ισπανούς ιππότες. Επιτέθηκαν στην πόλη Μιλιάνα (της Αλγερίας)· ο εμίρης έτσι ενίσχυε την ανεξαρτησία του από τους Αλμοάδες του Μαρόκου. 
Υιοθέτησε τις συνήθειες και την ενδυμασία της Αυλής της Τύνιδας. Τα χρήματα που έλαβε από τις υπηρεσίες του στον εμίρη, τα επένδυσε σε εμπορικές επιχειρήσεις των Γενουατών, που είχαν εκεί αποικία και τα αύξησε κατά πολύ.

Στην Ιταλία

Έπειτα μετέβη στην Ιταλία, όπου ο Κάρολος των Καπετιδών-Ανζού θέλησε το βασίλειο της Σικελίας του Μαμφρέδου. Ο Ερρίκος του δάνεισε χρήματα και ο Κάρολος νίκησε το 1266 στη μάχη του Μπενεβέντο. Ο Κάρολος δεν του επέστρεψε τα χρήματα, αλλά τον έκανε συγκλητικό της Ρώμης. Αυτό ήταν πολύ μικρή ανταμοιβή και ο δυσαρεστημένος Ερρίκος, όταν το 1268 ο ανιψιός του Μαμφρέδου Κορραδίνος ήλθε να διεκδικήσει το βασίλειο, πήρε το μέρος του. Έγινε στρατηγός και διοικητής 300 ιπποτών, που έστειλε ο Αλφόνσος Ι΄. Στη μάχη του Ταλιακότσο στην αρχή νικούσε, αλλά στο τέλος του επιτέθηκαν 1000 κρυμμένοι Γάλλοι, που ήλθαν ως ενίσχυση του Καρόλου. Ο Κορραδίνος ηττήθηκε και ο Ερρίκος κρύφτηκε στη μονή του Μόντε Κασίνο, όπου τον βρήκαν οι Γάλλοι. 
Φυλακίστηκε για 23 έτη, πρώτα στην Κανόσα της Απουλίας και μετά στο καστέλ ντελ Μόντε του Μπάρι και η ετεροθαλής αδελφή του Ελεονόρα με τον σύζυγό της δεν μπόρεσαν να κάνουν κάτι. Με τον Κορραδίνο είχε λεηλατήσει τη Ρώμη και είχε αφοριστεί· το 1286 ο πάπας Ονώριος Δ΄ έλυσε τον αφορισμό. Το 1991 ελευθερώθηκε και επέστρεψε στην Καστίλη, όπου έγινε αντιβασιλιάς του μικρανιψιού του Φερδινάνδου Δ΄. Απεβίωσε το 1304 σε ηλικία 73 ετών.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη 2η εξαδέλφη το Χουάνα Νούνιεθ, κόρη του Χουάν Νούνιεθ Α΄ δε Λάρα. Δεν είχε (γνωστά) τέκνα.
Ισοδυναμία μάζας-ενέργειας

Μαθηματική προέλευση της ενέργειας μάζας ηρεμίας

Από τα παραπάνω φαίνεται ότι η υπόλοιπη ενέργεια μάζας έχει άμεση σχέση, τουλάχιστον μαθηματικά, με την κινητική ενέργεια. Κατά την ανάπτυξη της θεωρίας της σχετικότητας προβλέφθηκε ότι η κινητική ενέργεια ενός σώματος ισούται με έναν τύπο της μορφής:
T=B(\upsilon)-mc^{2}
Όπου Β ένας όρος που εξαρτάται από την ταχύτητα. Ο όρος mc² είναι αποτέλεσμα της απαίτησης ότι η κινητική ενέργεια είναι μηδέν όταν η ταχύτητα είναι μηδέν. Με άλλα λόγια αν δεχτούμε ότι όταν το σώμα είναι ακίνητο δεν έχει κινητική ενέργεια, υποχρεωτικά η κινητική ενέργεια είναι της παραπάνω μορφής.

Φυσική σημασία

Στη φύση έχουν παρατηρηθεί πυρηνικά φαινόμενα στα οποία η συνολική μάζα των αντιδρώντων (σώματα που υπήρχαν πριν το φαινόμενο και συμμετείχαν σε αυτό) είναι διαφορετική της συνολικής μάζας των προϊόντων (σώματα που υπάρχουν μετά το φαινόμενο και συμμετείχαν σε αυτό). Αν η μάζα μειώθηκε κατά m, τότε θεωρείται ότι η ελλιπούσα μάζα μετατράπηκε σε ενέργεια ίση με mc², ενώ αν η μάζα αυξήθηκε, τότε θεωρείται ότι απορροφήθηκε ενέργεια ίση με E/c².

Έλλειμμα μάζας

Η συνολική μάζα των μεμονωμένων νουκλεονίων που συναποτελούν έναν πυρήνα ενός ατόμου είναι μεγαλύτερη της μάζας του ίδιου του πυρήνα. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται έλλειμμα μάζας. Η διαφορά των δύο μαζών αντιστοιχεί σε κάποια ενέργεια. Αυτή η ενέργεια εκπέμπεται υπό μορφή ακτινοβολίας γ όταν σχηματίζεται ένας πυρήνας, ή απορροφάται θεωρητικά όταν αυτός διασπάται.

Αρχή διατήρησης της ενέργειας-μάζας

Σε κάθε μονωμένο σύστημα ισχύει η αρχή διατήρησης της ενέργειας-μάζας της οποίας μία διατύπωση είναι:
E_{o}=E_{}+(m_{2}-m_{1})c^{2}
όπου Ε₁ είναι η αρχική συνολική ενέργεια του συστήματος, Ε₂ η τελική συνολική ενέργεια του συστήματος, m₁ η αρχική βαρυτική μάζα του συστήματος, m₂ η τελική βαρυτική μάζα του συστήματος.
Η παραπάνω αρχή αντικαθιστά τις παλιότερα θεωρούμενες βασικές αρχές, αρχή διατήρησης της μάζας και αρχή διατήρησης της ενέργειας. Αυτή η αντικατάσταση έχει επικριθεί από Φυσικούς. Ωστόσο, αυτή η αρχή συνδυασμένη με τους υπόλοιπους νόμους του καθιερωμένου μοντέλου συμφωνεί με τα σύγχρονα πειράματα με πάρα πολύ καλή ακρίβεια.
Ζίτνι Όστροβ

Ετυμολογία

Το αρχικό όνομα ήταν σλαβικής προέλευσης. Ο Γιαν Στανισλάβ ανακατασκεύασε το αρχικό όνομα ως Τσάλοφ (όπως το Τσαλόβιτσε στη Τσεχία, το Σερβικό Τσαλοβίτσι ή το πολωνικό Νιετσάλοφ, Βάρτσικ ή Τσέλοφ) (όπως το Τσέλοβτσε στην Ανατολική Σλοβακία). Το ουγγρικό όνομα Τσαλλόκοζ προέρχεται από το αρχικό σλαβικό όνομα, αλλά το σύγχρονο σλοβακικό όνομα υποκινείται μόνο από τη φωνητική ομοιότητα του γερμανικού Schütt και του σλοβακικού žito (σίκαλη).
Τίμος Περλέγκας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πάτρα ως Τιμολέων Περλέγκας. Σε νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και έπαιξε ποδόσφαιρο στον Πατρέα. Ήρθε στην Αθήνα το 1955 και γράφτηκε στη Σχολή Σταυράκου για να γίνει ηθοποιός. Δάσκαλοί του υπήρξαν ο Μάνος Κατράκης, ο Νίκος Τζόγιας και ο Γιώργος Θεοδοσιάδης. 
Πρωτοεμφανίστηκε στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, όπου παρέμεινε ενάμιση χρόνο, στους "Πέρσες" και ύστερα περιόδευσε στην Ευρώπη με τις "Όρνιθες" του Αριστοφάνη. Στη συνέχεια πήγε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος όπου έμεινε δύο χρόνια. 
Υπήρξε Μέλος του ΚΚΕ από το 1975. Μετά τη μεταπολίτευση έγινε γραμματέας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (Σ.Ε.Η.). Υπήρξε πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος (ΠΟΘΑ). Επίσης ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αμαρουσίου.

Θάνατος

Πέθανε από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Βρέθηκε νεκρός σε παγκάκι, όπου στάθηκε καθώς αισθάνθηκε αδιαθεσία, κάτω απ΄τον σταθμό του ηλεκτρικού στο Μαρούσι. Είχε βγει κάποιο βράδυ από το σπίτι του κοντά στο σταθμό για να αγοράσει καπνό για την πίπα του. Όταν οι δικοί του συνειδητοποίησαν ότι αργούσε να επιστρέψει άρχισαν να τον αναζητούν. Βρέθηκε την επομένη το πρωί από καθαριστή. Όταν πέθανε, ήταν πρωταγωνιστής της τηλεοπτικής σειράς Τμήμα Ηθών. Το επεισόδιο που προβλήθηκε μετά το θάνατό του αφιερώθηκε στη μνήμη του. Γιος του είναι ο ηθοποιός Γιάννος Περλέγκας.
Εμμανουήλ του Λίχτενσταϊν (1908-1987)

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη και της Γαβριέλλας Ανντράσυ, κόρη του Γκίζα Ανντράσυ κόμη του Κίκσεντ-Κιράλυ & Κράσναχόρκα.
Εισήλθε στην κίνηση των Προσκόπων το 1933 και συμμετείχε στο 4ο Παγκόσμιο Πανηγύρι Προσκόπων στο Γκέντελε της Ουγγαρίας. Υπηρέτησε ως Αρχιπρόσκοπος στο Σώμα Προσκόπων του πριγκιπάτου τού Λίχτενσταϊν Αγ. Γεώργιος το διάστημα 1935-71. Το 1971 έγινε επίτιμος Αρχιπρόσκοπος.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κράτησε επαφή με τον Δακτύλιο Μπάντενερ, μία μυστική ομάδα Προσκόπων και Αρχηγών Προσκόπων από την Αυστρία και τις Κάτω Χώρες, που έδρευε στην Αυστρία. Η ομάδα είχε επαφές με Γάλλους Αιχμάλωτους του Πολέμου από τους Περιπλανώμενους Προσκόπους και αρχηγούς προσκόπων σε όλη την Αυστρία. Τους μοίραζε ξένα περιοδικά Προσκόπων. Επίσης πληροφόρησε τους Αυστριακούς Προσκόπους για την αποβίωση του Μπάντεν-Πόβελλ το 1941. Ο Εμμανουήλ ήταν υποψήφιος ηγέτης στο Λίχτενσταϊν για το 7ο Παγκόσμιο Πανηγύρι Προσκόπων στο Μπαντ Ισλ. Το 1959, μαζί με τους Αυστριακούς Περιπλανόμενους Μαθητές Πρόσκοπους από τη Βιέννη, βοήθησε πρόσφυγες έπειτα από την Ουγγρική Επανάσταση του 1956. Συνάντησε τον Φραντς Πόσπιζιλ, Αρχιπρόσκοπο της Αυστρίας αρκετές φορές. Το 1958 προσκάλεσε τις Βιενέζικες Προσκοπικές ομάδες 56 και 57 στο Λίχτενσταϊν· η πρώτη θερινή κατασκήνωσή τους σε ξένη χώρα έγινε στο Βάντουτς. Έλαβαν μέρος στην εορτή των γενεθλίων του. Το 1961 έδωσε άδεια στη Βιενέζικη Προσκοπική ομάδα 21 να φέρει το όνομα Λίχτενσταϊν. Βραβεύτηκε με μία από τις πιο υψηλές τιμές του Αυστριακού Προσκοπισμού, τον Αργυρό Αιγόκερω.
Το 1969 επανίδρυσε την ομάδα προσκόπων στο Μπάλτσερς, που είναι ενεργή ως σήμερα.
Έγινε Κύριος Προσκοπικής Ομάδας για την ομάδα του Τρήζεν το 1974-87. Υποστήριξε την προσκοπική αυτή ομάδα για πολλά έτη. Απεβίωσε το 1987 σε ηλικία 79 ετών. Οι πρόσκοποι από όλες τις Προσκοπικές ομάδες του Λίχτενσταϊν έλαβαν μέρος στην κηδεία. Τάφηκε στο κοιμητήριο του Γκάμπριν-Μπένντερν.
Λόιντ Ντάγκλας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κολούμπια της Ινδιάνα και πέρασε μέρος της παιδικής του ηλικίας στο Μονρόεβιλ και το Γουίλμοτ της ίδιας πολιτείας, καθώς και το Φλόρενςτου Κεντάκι, όπου ο πατέρας του, Αλεξάντερ Τζάκσον Ντάγκλας ήταν πάστορας της Ελπιδοφόρου Λουθηρανικής Εκκλησίας. Πέθανε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια.
Ο Ντάγκλας υπήρξε ένας από τους δημοφιλέστερους συγγραφείς της εποχής του, αν και έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα μετά τη συμπλήρωση πενήντα ετών ζωής.
Μετά τη λήψη του Μάστερ του από το κολέγιο του Γουίτενμπεργκ (σημερινό Πανεποιστήμιο του Γουίτενμπεργκ) στο Σπρινγκφιλντ του Οχάιο το 1903, Χειροτονήθηκε πάστορας. Υπηρέτησε στο Βόρειο Μάντσεστερ της Ινδιάνα, στο Λάνκαστερ του Οχάιο και στην Ουάσινγκτον. Από το 1911 έως το 1915, ήταν διευθυντής θρησκευτικών εργασιών στο πανεπιστήμιο της Ουρμπάνα. Τα επόμενα έξι χρόνια, ήταν ιερέας της Πρώτης Ιερατικής Εκκλησίας στο Αν Άρμπορ του Μίσιγκαν, από εκεί βρέθηκε στο Άκρον του Οχάιο, και υπηρέτησε σαν εφημέριος στην Πρώτη Ιερατική Εκκλησία του Άκρον την περίοδο 1920 - 1926, στη συνέχεια στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια και τελικά στην Ηνωμένη Εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στο Μόντρεαλ, από τον άμβωνα της οποίας παραιτήθηκε για να ασχοληθεί με τη συγγραφή. Ο βιογράφος του, Λοιίς Σίφερ (Louis Sheaffer), σχολιάζει, «δεν ανέφερε ποτέ δημόσια γιατί άλλαξε θρησκευτικά δόγματα».
Τα έργα του ήταν ηθικά, διδακτικά και καθαρά θρησκευτικού χαρακτήρα. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Υπέροχη εμμονή, που εκδόθηκε το 1929, γνώρισε άμεση και εντυπωσιακή επιτυχία. Οι κριτικές ανέφεραν ότι η μυθοπλασία του είχε πολλά κοινά με τα επιτυχημένα θρησκευτικά μυθιστορήματα προηγούμενων γενιών όπως το Μπεν Χουρ και το Κβο Βάντις.
Στη συνέχεια έγραψε βιβλία όπως, Άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, Πολύτιμος κίνδυνος, Πράσινο φως, Λευκά εμβλήματα, Αμφισβητούμενο Πέρασμα, Πρόσκληση στη ζωή, Το μυστικό ταξίδι του δόκτορα Χάντσον, Ο Χιτών, και Ο μεγάλος ψαράς. Ο Χιτών πούλησε περισσότερα από δύο εκατομμύρια, χωρίς επανέκδοση. Ο Ντάγκλας πώλησε τα δικαιώματα για κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου, ωστόσο η ταινία με πρωταγωνιστή τον Ρίτσαρντ Μπάρτον δε γυρίστηκε παρά το 1953, δύο χρόνια μετά το θάνατο του Ντάγκλας.
Η δική του άτυχη εμπειρία με τον κινηματογράφο ήταν όταν εξέδωσε το Μεγάλο ψαρά σαν συνέχεια στον Χιτώνα, διευκρινίζοντας ότι Ο μεγάλος ψαράς θα ήταν το τελευταίο του μυθιστόρημα, και θα επέτρεπε να γίνει κινούμενη εικόνα, να χρησιμοποιηθεί στο ραδιόφωνο, να πετσοκοπεί ή να γίνει συνέχειες. Τελικά, Ο μεγάλος ψαράς γυρίστηκε το 1959, με πρωταγωνιστή τον Χάουαρντ Κιλ στο ρόλο του Απόστολου Πέτρο, σε έναν από τους λίγους τηλεοπτικούς του ρόλους που δεν να τραγουδά.
Το τελευταίο του βιβλίο ήταν το αυτοβιογραφικό Time To Remember στο οποίο περιγράφονταν τα παιδικά του χρόνια και η προετοιμασία του για την ιεροσύνη. Πέθανε πριν καταφέρει να γράψει το δεύτερο μέρος αλλά το πόνημα ολοκληρώθηκε στο βιβλίο Το σχήμα της Κυριακής από τις κόρες του, Βιρτζίνια Ντάγκλας Ντόσομ και Μπέτυ Ντάγκλας Ουίλσον.
Ο Ντάγκλας είναι θαμμένος στο κοιμητήριο του πάρκου Forest Lawn Memorial στο Γκλεντέιλ της Καλιφόρνια.
Διονυσία Αστερή

Στίβος

Η Αστερή πρωτοεμφανίστηκε στους στίβους το 1954, ως σπουδάστρια στην ΕΑΣΑ. Πήρε μέρος στο εαρινό περιφερειακό πρωτάθλημα νεανίδων 1955, στο οποίο κατέλαβε τη 2η θέση στο ακόντιο με 28,77 και την τρίτη στο δίσκο με 23,82. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με το πένταθλο και πήρε τη δεύτερη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα πεντάθλου το 1955 με 1.839 β και την τρίτη στο πρωτάθλημα του 1956 με 2.419 β. Το 1956 μετείχε επίσης στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1956, στο οποίο τερμάτισε στην 6η θέση και πήρε το ασημένιο μετάλλιο στο ομαδικό με την Β΄ ομάδα της Γυμναστικής Ακαδημίας.
Ως αθλήτρια του Πανιωνίου ειδικεύτηκε στις ρίψεις, υπό την εποπτεία του προπονητή Ηλία Μισαηλίδη και τα επόμενα χρόνια κατέκτησε πέντε πανελλήνιους τίτλους στη δισκοβολία και στον ακοντισμό στα πανελλήνια πρωταθλήματα 1957, 1958 και 1959. Ταυτόχρονα, βοήθησε το σύλλογό της να κατακτήσει το πρωτάθλημα από το 1956 και εξής, μετέχωντας και σε άλλα αγωνίσματα, όπως: σφαιροβολία (3η το 1956 με 9,71 και το 1959 με 10,32), άλμα εις ύψος (5η το 1956 με 1,25) κ.ά. Το Δεκέμβριο του 1957 κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ στον ακοντισμό με 38,40μ, το οποίο παρέμεινε ως το 1968 που το κατέρριψε η Βικτωρία Δημοπούλου με 38,78μ.
Το 1959 αποφοίτησε αριστούχος από την ΕΑΣΑ και μετέβη με κρατική υποτροφία στη Φινλανδία και Σουηδία για μετεκπαίδευση. Από το 1962 εργάστηκε ως προπονήτρια στίβου, μεταξύ άλλων και ως ομοσπονδιακή στον ΣΕΓΑΣ. Το 1964 διορίστηκε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου δίδαξε φυσική αγωγή επί πολλά χρόνια.

Τένις

Από την είσοδό της στην ΕΑΣΑ ασχολιόταν με το τένις, όπως και με την κολύμβηση, όχι σε αγωνιστικό επίπεδο. Ανήκε στον Όμιλο Αντισφαιρίσεως Αθηνών, με τα χρώματα του οποίου μετείχε σε αγώνες για πολλά χρόνια με αρκετές επιτυχίες. Υπήρξε μέλος της Εθνικής ομάδας από το 1965 ως το 1976 περίπου, αναδείχθηκε πολλές χρονιές πανελληνιονίκης και το 1967 ανακηρύχθηκε καλύτερη Ελληνίδα τενίστρια από την Ομοσπονδία. Μετείχε σε υψηλό επίπεδο σε ελληνικά τουρνουά ως το 1985 περίπου.
Γενικά, κυριάρχησε στη μεταβατική περίοδο του ελληνικού τένις από τον ερασιτεχνισμό στον επαγγελματισμό, δηλαδή ως το 1980 περίπου. Παρέλαβε το Πανελλήνιο πρωτάθλημα από την Ξανθίππη Βασιλειάδου και το παρέδωσε στις επαγγελματίες Ντενίζ Παναγοπούλου και Αγγελική Κανελλοπούλου. Συνολικά, κατέκτησε εννέα φορές τον τίτλο της Πρωταθλήτριας Ελλάδας στο απλό (από το 1965 ως το 1976) και επτά στο διπλό-μικτό. Διακρίθηκε σε πολλά διεθνή τουρνουά του εσωτερικού και εξωτερικού. Συμμετείχε επτά φορές στους Βαλκανικούς Αγώνες και πέντε φορές κατέκτησε την 3η θέση και έλαβε μέρος σε έξι Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Ως το 1976 διετέλεσε και προπονήτρια στον Όμιλο Αντισφαίρισης Θεσσαλονίκης αναδεικνύοντας αρκετούς νέους τενίστες, όπως τον Ιωάννη Ρήγα.

Μπάσκετ

Την περίοδο 1955-1959 ήταν βασικό στέλεχος στη γυναικεία ομάδα μπάσκετ του Πανιωνίου. Με το μπάσκετ ασχολήθηκε πιο εντατικά, όταν άρχισε να έχει προβλήματα με τον αγκώνα της από την έντονη ενασχόληση με τον ακοντισμό. Ως αθλήτρια συνέχισε να αγωνίζεται και αργότερα με την ομάδα του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο οποίο διορίστηκε το 1964.
Ερρίκος του Παλατινάτου, επίσκοπος

Βιογραφία

Ήταν ο έκτος γιος του Φιλίππου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ.
Ήταν αρχιμανδρίτης (canon) στην Κολωνία και ο αρχιεπίσκοπός της τον πρότεινε ως επίσκοπο της Ουτρέχτης. Πράγματι ο Σύλλογος του ναού και οι αστοί τον εξέλεξαν. Όμως δεν είχε την υποστήριξη του Καρόλου Ε΄ των Αψβούργων και του Καρόλου Β΄ δούκα του Γκέλντερς και του έκαναν τη ζωή δύσκολη: αντιμετώπιζε αντιπαράθεση. Ως αντιστάθμισμα, έκτισε φρούριο μέσα στην πόλη και ήλεγχε την είσοδο και της έξοδο των πολιτών, μία ιδέα που θα την εφαρμόσει και ο Κάρολος Ε΄. 
Όμως η αντίδραση των πολιτών κλιμακώθηκε, ώσπου κάλεσαν στρατό του Καρόλου Β΄ να καταλάβουν την πόλη. Τότε ο Ερρίκος ζήτησε τη βοήθεια των Αψβούργων. Πράγματι αυτοί γρήγορα αποκατέστησαν την τάξη, αλλά ως αντάλλαγμα ζήτησαν την παραχώρηση όλων των γαιών που ήλεγχε η επισκοπή. Αυτό επισημοποιήθηκε με τη Συνθήκη του Σόονοβεν το 1527 και το επόμενο έτος ο επίσκοπος δήλωσε υποτέλεια στον Κάρολο Ε΄. Αυτό ήταν το τέλος της επισκοπής της Ουτρέχτης ως εδαφικής δύναμης. Το 1529 ο πάπας Κλήμης Ζ΄ επικύρωσε τη μεταφορά των γαιών. 
Τότε ο Ερρίκος παραιτήθηκε το 1529 από επίσκοπος της Ουτρέχτης και αποσύρθηκε στην πιο ήρεμη επισκοπή του της Βορμς, την οποία κατείχε από το 1523. Τη θερινή του κατοικία, που είχε καταστραφεί στον Πόλεμο των Γερμανών Αγροτών του 1525, την ανοικοδόμησε. Το 1541 διαδέχθηκε τον αδελφό του Φίλιππο στην επισκοπή του Φράιζινγκ.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1963-64

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1963-64 διοργανώθηκε σε τέσσερις κατηγορίες, την πρώτη (με συμμετοχή οκτώ συλλόγων), τη δεύτερη (σε 2 ομίλους των 8 ομάδων), την τρίτη (με δυο ομίλους των οκτώ) και την τέταρτη με δυο ομίλους των πέντε-έξι. Τον τίτλο της Α΄ κατηγορίας κατέκτησε η Δόξα Πειραιώς με 2η τη Χαλκηδόνα, οι οποίοι ανήλθαν στη Β΄ Εθνική κατηγορία. Στην δεύτερη, την τρίτη και την τέταρτη κατηγορίες υπήρχαν προκριματική και τελική φάσεις. Επίσης, η άνοδος κρίνονταν με "διαβάθμιση" μεταξύ των ουραγών των υψηλότερων κατηγοριών με τους τελικούς πρωταθλητές των χαμηλότερων. Πάντως λόγω αναδιάρθρωσης που περιελάμβανε την αύξηση των ομάδων της Α΄ Κατηγορίας και την κατάργηση της Δ΄ Κατηγορίας δεν υποβιβάστηκε καμία ομάδα και προβιβάστηκαν όλες όσες συμμετείχαν στην τελική φάση.
Ιάσων Δενόρες

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Λευκωσία της Κύπρου και σπούδασε φιλοσοφία στην Πάδουα. Μετά την διδακτορική αναγόρευση επέστρεψε στην πατρίδα του. Μετά την άλωση του νησιού ήρθε στην Βενετία, χρημάτισε δάσκαλος και το 1577 διορίστηκε καθηγητής της φιλοσοφίας στην Πάδουα. Στην θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το θάνατό του το 1590. Πέθανε από υπερβολική λύπη, διότι ο μοναχογιός του σκότωσε σε μονομαχία έναν ευγενή Ενετό και γι' αυτό εξορίστηκε.
Μενεξέ (σειρά)

Υπόθεση

Η Μενεξέ είναι μια εικοσάχρονη, γεννημένη στην Ούρφα της Τουρκίας, αλλά μεγαλωμένη στο Βερολίνο. Εκεί θα γνωρίσει τον έρωτα της ζωής της, τον Χαλίλ. Όμως ο αυστηρός και συντηρητικός πατέρας της θα την πιέσει να παντρευτεί έναν πλούσιο άντρα από την Ούρφα. Το ερωτευμένο ζευγάρι θα προσπαθήσει να βρει ένα τρόπο να κρατήσει τη φλόγα του έρωτα δυνατή. Μόνος τρόπος να ξεφύγουν από τη «φυλακή» που προσπαθούν να τους ρίξουν οι άλλοι, είναι να φύγουν από το Βερολίνο και να επιστρέψουν στη Κωνσταντινούπολη. Όμως ο Χαλίλ έχει πολλούς λόγους να μη θέλει αυτή την επιστροφή… Από τη μια, καλά κρυμμένα μυστικά πιέζονται να βγουν στην επιφάνεια για να ανατινάξουν τις εύθραυστες ισορροπίες. Από την άλλη, η εκδικητική μανία του προδομένου συζύγου και του αυταρχικού πατέρα πιέζουν σε ριψοκίνδυνες αποφάσεις. Η Μενεξέ και ο Χαλίλ είναι έτοιμοι να θυσιαστούν ο ένας για τον άλλο. Αλλά η αγάπη που νιώθουν δε θα το επιτρέψει. Αρκεί να βρουν τη καλύτερη δυνατή λύση. Και πρέπει να τη βρουν σύντομα…

Προβολή στην Ελλάδα

Η σειρά "Μενεξέ" ξεκίνησε τη προβολή της στις 27 Ιουνίου 2011 από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV, σημειώνοντας ποσοστό τηλεθέασης 13,8%. Στη συνέχεια, η θεαματικότητα της σειράς όλο και μειωνόταν, έτσι οι υπεύθυνοι του σταθμού αποφάσισαν να την "μεταφέρουν" στη πρωινή ζώνη 10:00 - 12:00. Η σειρά, άρχισε να ανεβάζει τη θεαματικότητά της, με αποκορύφωμα το ικανοποιητικό 20,2% στο τελευταίο επεισόδιο (Επεισόδιο 36), το οποίο προβλήθηκε στις 17 Αυγούστου 2011.
Άγιος Αχμέτ

Βιογραφία

Στο σπίτι του είχε δύο σκλάβες χριστιανές ορθόδοξες από τη Ρωσία. Η μία νέα και η άλλη γριά. Η γριά συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία τις εορτάσιμες μέρες και να φέρνει στη νέα αντίδωρο και αγιασμό. Κάποια μέρα ο Αχμέτ αντιλήφθηκε ότι το στόμα της νέας γυναίκας ανέδιδε γλυκύτατη ευωδία. Υποχωρώντας στις επίμονες ερωτήσεις του Αχμέτ, η νέα απάντησε ότι έφαγε ψωμί αγιασμένο από τον ιερέα, που της έφερε η ηλικιωμένη γυναίκα. Ο Αχμέτ θαύμασε, ντύθηκε χριστιανικά, πήγε στο ναό του Πατριαρχείου και παρακολούθησε κρυφά τη Θεία Λειτουργία. Κατά τη Μεγάλη Είσοδο, είδε τον ιερέα ψηλά από τη γη να λάμπει ολόκληρος και όταν ο Πατριάρχης ευλογούσε τους πιστούς, διέκρινε ακτίνες φωτός να εκχέονται από τα χέρια του και να αγγίζουν τα κεφάλια των πιστών εκτός από το δικό του. Συγκλονισμένος πίστεψε στον Χριστό και ομολογούσε μπροστά σε συναδέλφους του ότι το καλύτερο πράγμα στον κόσμο είναι η πίστη στον Ιησού Χριστό. Οδηγήθηκε στην φυλακή, όπου παρέμεινε έξι ημέρες δίχως τροφή και νερό. Όταν παρουσιάστηκε στον δικαστή, ομολόγησε ότι η νηστεία τον είχε εξαγνίσει και ότι ο Χριστός του είχε αποκαλύψει τα βαθύτερα μυστήρια της πίστης. Με εντολή του ίδιου του σουλτάνου αποκεφαλίστηκε στις 3 Μαίου 1682, βαπτιζόμενος στο ίδιο του το αίμα. Το τίμιο λείψανό του καταυγαζόταν επί πολλές ημέρες από υπερκόσμιο φως.
Ιωάννης Γ΄ του Βέρλε

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Νικολάου Β΄ κυρίου του Βέρλε και της Ρίξα/Ριχέτσα των Έστριντσεν, κόρης του Έρικ Ε΄ της Δανίας.
Το 1352 απεβίωσε σε ηλικία μεγαλύτερη των 52 ετών. Ο πρωτότοκος γιος του είχε αποβιώσει από το 1341, έτσι τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Νικόλαος Δ΄.
Μαγούλα Λακωνίας

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Η Μαγούλα απέχει μόλις 2 χλμ. δυτικά της πρωτεύουσας του νομού, ωστόσο λόγω της οικιστικής ανάπτυξης της περιοχής, έχει ενωθεί πλέον με την πόλη της Σπάρτης. Διασχίζεται από το μικρό ποταμό Μαγουλίτσα (Κνακίωνα).
Τοποθετείται στη συνέχεια των αρχαίων συνοικισμών της Πιτάνης και Μεσώας της πόλης της αρχαίας Σπάρτης, και σε κοντινή απόσταση από την περιοχή όπου βρισκόταν το αρχαίο Γυμνάσιο «Πλατανιστά». Ο οικισμός πήρε το όνομά του, σύμφωνα με ορισμένους, από την λατινική λέξη magus, που σημαίνει κάτι το μαγικό, το εξαιρετικής ομορφιάς. Είναι μια εύπορη και οικονομικά εύρωστη περιοχή με όμορφα σπίτια, όπου και απαγορεύεται η οικοδόμηση πολυώροφων κατοικιών.
Στη Μαγούλα βρίσκεται το Σαϊνοπούλειο Αμφιθέατρο στο οποίο ανεβαίνουν σημαντικές παραστάσεις (από αρχαία θεατρικά έργα μέχρι συναυλίες από σπουδαίους καλλιτέχνες). Έχει χαρακτηριστεί ως το ωραιότερο νεόκτιστο θέατρο της Ελλάδας, με φυσική σκηνογραφία την καστροπολιτεία του Μυστρά. Ο Μάνος Χατζιδάκις, είχε χαρακτηρίσει το Σαϊνοπούλειο ως το ωραιότερο θέατρο της Ελλάδας μετά την Επίδαυρο.
Ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το Μνημείο των Πεσόντων, πρωτότυπης μορφής αρχιτεκτονικού "επτάσκηνου",κατά διεύθυνση Βορρά - Νότο, που βρίσκεται στο νεκροταφείο του Iερού Nαού Ζωοδόχου Πηγής της Μαγούλας Λακωνίας . Σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Χάρη και Σοφία Πολυχρονόπουλου και κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του '60.
Επίσης στη Μαγούλα βρίσκεται η Ελευθέρα Σχολή Φιλοσοφίας «Ο Πλήθων», που ίδρυσε το 1974 ο ακαδημαϊκός Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος, προσφέροντας έτσι μαθήματα φιλοσοφίας με ιδιαίτερα ενδιαφέροντα αντικείμενα, από διακεκριμένους στο χώρο τους επιστήμονες, που συνεχίζονται ακόμη και σήμερα, αποτελώντας σύγχρονο κέντρο πνευματικών αναζητήσεων.

Προσωπικότητες

Στη Μαγούλα γεννήθηκαν ο αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού και μακεδονομάχος Ιωάννης Μοσχοβίτης (γεν. 1874) και ο μητροπολίτης Κυθήρων Μελέτιος Γαλανόπουλος (1892-1972).