google/wiki40b huggingface dataset:
Λικβινταρισμός

Ο λικβινταρισμός αποτέλεσε τάση μέσα στο κομμουνιστικό κίνημα, που πρέσβευε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις είναι επιβεβλημένο να εγκαταλείπεται η επαναστατική τακτική και να προκρίνονται νόμιμες μορφές αγώνα στο πλαίσιο του αστικού καθεστώτος.

Πάλη στο πλαίσιο της νομιμότητας

Ο λικβινταρισμός είναι τάση που εμφανίστηκε κατά την περίοδο αμέσως μετά την επανάσταση του 1905 στο Ρωσικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, στην ομάδα των μενσεβίκων. Η τάση αυτή υποστήριζε ότι μετά την αποτυχία της επανάστασης του 1905 και τον θρίαμβο του τσαρισμού, ο οποίος έγινε πολύ καταπιεστικότερος, έπρεπε το ΡΣΚ να εγκαταλείψει την παράνομη δράση και να εργαστεί μέσα στο πλαίσιο της νομιμότητας, τα οποία βέβαια υπαγόρευε το καθεστώς.

Ο Λένιν και οι μπολσεβίκοι πολέμησαν αυτή την τάση. Τη χαρακτήρισαν διαλυτική (λικβινταρισμό) για το κόμμα, η οποία θα υπονόμευε το μέλλον της επανάστασης. Οι συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί αμέσως μετά την καταστολή της επανάστασης του 1905, ήταν τόσο δυσμενείς, ώστε οποιαδήποτε δραστηριότητα μέσα στο πλαίσιο που υπαγόρευε το τσαρικό καθεστώς, δεν θα ήταν τακτικός ελιγμός αλλά υπαναχώρηση από τους στόχους του κόμματος.

Στο ΚΚΕ

Ο όρος «λικβινταρισμός» χρησιμοποιήθηκε και στο ΚΚΕ. Το 1927 εμφανίστηκε μια ομάδα μέσα στο κόμμα η οποία επεδίωκε την εξυγίανσή του. Η ομάδα αυτή υποστήριξε ότι το κόμμα περνάει κρίση διαρκείας, τα χαρακτηριστικά της οποίας είναι:

α) η έλλειψη ηγετικής ομάδας, συγκροτούμενης από αγωνιστές με επαρκή μαρξιστική κατάρτιση και με ικανότητα να προσαρμόζουν τις αρχές του μαρξισμού-λενινισμού στις συνθήκες της χώρας. Οι αγωνιστές αυτοί επιβάλλεται να έχουν ένα μίνιμουμ ιδεολογικής ομοιογένειας και να εμπνέουν εμπιστοσύνη στα μέλη και στους οπαδούς του κόμματος,

β) η σύνθεση του κόμματος από χαμηλής μαρξιστικής κατάρτισης μέλη,

γ) μια δυσαναλογία ανάμεσα  σ' όσους στρατεύονταν αυθόρμητα και σ' όσους στρατεύονταν συνειδητά.
Οι λύσεις που προτείνονταν ήταν να απομακρυνθούν από τις κομματικές οργανώσεις όσοι ήταν ανάξιοι, να γίνεται αυστηρή επιλογή των νέων μελών και να καταβληθεί προσπάθεια ώστε να βελτιωθεί το επίπεδο μόρφωσης των μελών.

Η προαναφερθείσα τάση επικεφαλής της οποίας ήταν ο Παντελής Πουλιόπουλος δεν κατόρθωσε να συγκεντρώσει την υποστήριξη της πλειοψηφίας στο κόμμα, καταπολεμήθηκε από την ηγεσία και αποκλήθηκε λικβινταρισμός. Οι υποστηρικτές της σχημάτισαν φράξια μέσα στο κόμμα. Στα τέλη του 1927 διαγράφτηκαν, αλλά παρέμειναν ενωμένοι, όντας εκτός κόμματος. Εξέδωσαν το μηνιαίο στην αρχή, και εβδομαδιαίο κατόπιν, περιοδικό «Σπάρτακος», που ήταν το θεωρητικό τους όργανο. Συν τω χρόνω προσχώρησαν στον τροτσκισμό.

Πηγή

•Κοινωνιολογικό και Πολιτικό Λεξικό, έκδοση εφημερίδας Ανεξάρτητος, σελ. 1987
Παρτενόπε Νάπολι

Ιστορία

Η Νάπολι ιδρύθηκε το 1957 και ανέβηκε στην πρώτη κατηγορία το 1962-63 κατακτώντας την δέκατη θέση. Μετά από μία κακή σεζόν το 1965-66, η ομάδα υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία, για να επιστρέψει αμέσως, κατακτώντας την δεύτερη θέση του ιταλικού πρωταθλήματος το 1967-68. Την ίδια χρονιά, η Παρτενόπε Νάπολι κατέκτησε το κύπελλο Ιταλίας, κερδίζοντας την Ελντοράντο Μπολόνια με 93-68, με προπονητή και παίκτη τον Τζιοβάνι Γκαβάνιν.
Την επόμενη σεζόν, κατέκτησε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα και έφθασε ως τον τελικό του κυπέλλου, όπου ηττήθηκε από την Βαρέζε. Παράλληλα, έφθασε ως την προημιτελική φάση του κυπέλλου Κυπελλούχων, όπου αποκλείστηκε από τον Παναθηναϊκό.
Το 1969-70, η Νάπολι έπεσε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος, αλλά κατέκτησε τον τίτλο του κυπελλούχου Ευρώπης, κερδίζοντας την γαλλική Ζαν Ντ'Αρκ Βισί σε διπλούς αγώνες. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Αντόνιο Ζόρζι, ενώ η σύνθεση της ομάδας αποτελούνταν από τους Μάιλς Έικεν, Τζιμ Ουίλιαμς, Σάουρο Μπουφαλίνι, Κάρλος ντ' Αγκουίλα, Ρέμο Μαγκέτι, Τζιοβάνι Γκαβάνιν, Φραντσέσκο Όβι, Αντόνιο Ερίκο, Βιντσέντσο Ερίκο, Μανφρέντο Φουτσίλε, Ρενάτο Αμπάτε και Λεονάρντο Κοέν.
Η Νάπολι παρέμεινε στην πρώτη κατηγορία μέχρι το 1975, φθάνοντας ως τον τελικό του κυπέλλου το 1971, όταν και ηττήθηκε και πάλι από την Βαρέζε. Για τις δύο επόμενες δεκαετίες παρέμεινε σε χαμηλότερες κατηγορίες, συμμετέχοντας για τελευταία φορά σε επαγγελματικό επίπεδο το 1998, όταν και λόγω οικονομικών προβλημάτων αναγκάστηκε να αγωνιστεί σε ερασιτεχνική κατηγορία.
Θεμελιώδεις μονάδες μέτρησης του Διεθνούς Συστήματος Μονάδων

Στη φυσική υπάρχουν επτά θεμελιώδη μεγέθη και δύο συμπληρωματικά με τη βοήθεια των οποίων ορίζονται τα υπόλοιπα μεγέθη της. Οι μονάδες μέτρησης των μεγεθών αυτών μπορούν να δομήσουν ένα σύστημα μέτρησης. Παρακάτω παρουσιάζονται οι επτά θεμελιώδεις μονάδες που δομούν το Διεθνές Σύστημα Μονάδων (S.I.) που με νόμο του ελληνικού κράτους καθιερώθηκε στην Ελλάδα το 1959.
Οι ορισμοί των θεμελιωδών μονάδων βασίζονται σε σταθερές της φύσης και της φυσικής, γίνονται με έναν λειτουργικό τρόπο και σε αρκετές περιπτώσεις υποβοηθούνται από άλλες θεμελιώδεις μονάδες. Οδηγούν πάντα σε μοναδικό αποτέλεσμα με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια.
Ακραία (αρχαία πόλη)

Η Ακραία (αρχαία: Ἀκριαί) ή Ακριές ή Άκριον, ήταν αρχαία πόλη στις νότιες ακτές της Πελοποννήσου στη Λακωνία. Ο περιηγητής του 2ου αιώνα μ.Χ. Παυσανίας, ανέφερε πως στην πόλη υπήρχε ναός και μαρμάρινη απεικόνιση της Μητέρας Θεάς (θεότητα των Κάβειρων), με τους κατοίκους της πόλης να ισχυρίζονται πως ήταν ο παλαιότερος αφιερωμένος στη θεά που υπήρχε στην Πελοπόννησο. Συμπληρωματικά ο Παυσανίας αναφέρει πως γνώριζε ότι οι Μαγνήσιοι του Μαιάνδρου στα βόρεια του όρους Σϊπυλου στην Ιωνία, κατείχαν ακόμα παλαιότερη απεικόνιση την οποία είχε φτιάξει ο μυθικός Βροτέας, γιος του Ταντάλου. Σε πολύ κοντινή περιοχή βρίσκεται σήμερα η Κοκκινιά Λακωνίας στον δήμο Ευρώτα.
Η πόλη φέρεται να ονομάστηκε από τον ιδρυτή της ο οποίος ονομαζόταν Ακρίας, ο οποίος είχε έρθει από την Σπάρτη, ενώ κάτω από τη θάλασσα διασώζονται ερείπια της αρχαίας πόλης.
Από την Ακραία καταγόταν ο Νικοκλής, πολυολυμπιονίκης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων στα αγωνίσματα δρόμου, ο οποίος υπήρξε 5 φορές νικητής κατά τη διάρκεια 2 ολυμπιακών αγώνων, στα αγωνίσματα του οπλίτη δρόμου, δίαυλου, και δόλιχου στην 170η διοργάνωση του 100 π.Χ., και στο στάδιο και ένα άγνωστο αγώνισμα δρόμου στην 171η του 96 π.Χ.. Έχει ανακαλυφθεί ο ανδριάντας του, και από το 1986 διοργανώνεται ετησίως στην περιοχή η εορτή των Νικόκλειων με πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις και αγώνα δρόμου από την Κοκκινιά έως την Γλυκόβρυση.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης ΟΠΕΝ 2012 - βαθμολογία συλλόγων

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης OPEN 2012 διεξήχθη στις 22–24 Ιουνίου 2012 στο Κολυμβητήριο της Τρίπολης. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. για 53η φορά στην ιστορία του, ενώ ήταν και ο Πολυνίκης της διοργάνωσης με 20 πρώτες νίκες. Συνολικά βαθμολογήθηκαν 39 σωματεία.
EN 1995

O EN 1995, γνωστός ως ΕΥΡΩΚΩΔΙΚΑΣ 5: Σχεδιασμός ξύλινων κατασκευών, είναι μία σειρά Ευρωπαϊκών Προτύπων, γνωστοί ως Ευρωκώδικες, που περιγράφει τη μεθοδολογία, για την ανάλυση, σχεδιασμό και κατασκευή κτιρίων και άλλων δομημάτων από δομική ξυλεία.
Ο EN 1995 χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με το EN 1990: Βάσεις του σχεδιασμού των κατασκευών και το EN 1991: Δράσεις στα Έργα. Αφορά έργα από δομική ξυλεία, πριστής, πελεκητής ή σε μορφή στύλου, επικολλητής ξυλείας ή προϊόντων με βασικό συστατικό τη ξυλεία, (π.χ. LVL) και μοριοσανίδων κάθε μορφής. Τέλος στον ΕΝ 1995 περιλαμβάνονται και οι απαιτήσεις για την ανάλυση, σχεδιασμό και κατασκευή των μηχανικών συνδέσεων σε αυτού του τύπου τις κατασκευές.
Ο EN 1995 ασχολείται μόνο με απαιτήσεις για αντοχή, λειτουργικότητα, ανθεκτικότητα και πυρασφάλεια των κατασκευών από δομική ξυλεία. Άλλες απαιτήσεις, που αφορούν π.χ. θερμικές ή ηχητικές μονώσεις δεν καλύπτονται. Ο EN 1995, απαρτίζεται από τα ακόλουθα μέρη:

Μέρος 1-2: Γενικά - Σχεδιασμός φορέων σε πυρκαγιά

O EN 1995-1-2 περιγράφει τις αρχές, τις απαιτήσεις και τους κανόνες για το δομοστατικό σχεδιασμό κτηρίων από δομική ξυλεία που εκτίθενται σε πυρκαγιά. Aναφέρεται στο σχεδιασμό φορέων από δομική ξυλεία, για την τυχηματική κατάσταση σχεδιασμού έναντι πυρκαγιάς και προορίζεται προς χρήση μαζί με τα EN 1995-1-1 και EN 1991-1-2. Ο EN 1995-1-2 περιορίζεται στον εντοπισμό των διαφορών από, και ή στη συμπλήρωση του, σχεδιασμού έναντι συνήθων θερμοκρασιών δράσεων και αναφέρεται μόνον σε παθητικές μεθόδους πυροπροστασίας χωρίς να καλύπτει ενεργητικούς μεθόδους.
Γάζι Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Στην περιοχή έχουν βρεθεί σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα. Έτσι, στη θέση Μπαΐρια, αριστερά του δρόμου προς Κρουσώνα βρέθηκαν τυχαία το 1936 δύο πήλινα ειδώλια που παρίσταναν θεά από τη μινωική εποχή. Αποκαλύφθηκε επίσης σε ανασκαφές του Μαρινάτου δωμάτιο 4Χ4μ. , τμήμα μεγαλύτερης οικοδομής όπου βρέθηκαν σκεύη λατρείας και άλλα τρία ειδώλια της θεάς των φιδιών και των περιστεριών. Βρήκαν επίσης σωληνωτά αγγεία όμοια με εκείνα που βρέθηκαν στην Κνωσό και τα οποία σύμφωνα με τον Έβανς ήταν φωλιές των ιερών φιδιών. Όλα τα ευρήματα ανάγονται στα Υστερομινωικά χρόνια (Περίοδος ΙΙΙ).  Σύμφωνα με το Μαρινάτο σε όλα τα ειδώλια παριστάνεται η ίδια θεά των φιδιών, χθόνια ή οικιακή και επίσης θεά των περιστεριών και του έρωτα αλλά και θεά της Μήκωνος (=υγείας) και της ευφορίας.  Αυτό γιατί σε ένα από τα ειδώλια η θεά φορά στεφάνι με κάλυκες μήκωνος (=παπαρούνας), από όπου παράγεται το όπιο. Η μινωική θεά με τα χέρια υψωμένα θυμίζει την Παναγία την Πλατυτέρα, που συναντούμε στις βυζαντινές αγιογραφίες.
Η παλαιότερη μνεία του πληθυσμού χρονολογείται από το 1379, όταν αναφέρεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα. Το 1583 το Γάζι αναφέρεται ως Gasi με 108 κατοίκους. Το 1881 κατοικούνταν από 292 Τούρκους.
Πραισός

Περίληψη

Κατά τα έτη 1953-1955 και 1980, δαπάναις της Αρχαιολογικής Εταιρείας, πραγματοποιήθηκαν περισυλλογές αντικειμένων στον αρχαιολογικό χώρο και την ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Πραισού (νομός Λασιθίου, επαρχία Σητείας). Επιπλέον, το 1960 έλαβε χώρα αγορά αρχαιοτήτων που βρίσκονταν στην κατοχή εντοπίων.

Η ιστορία των ανασκαφών και η συμβολή της Αρχαιολογικής Εταιρείας στην έρευνα της θέσης

Στις δύο τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα η Ιταλική Αρχαιολογική Αποστολή, κατά κύριο λόγο υπό τον αρχαιολόγο Federico Halbherr, εξερεύνησε το χώρο της Πραισού αποκαλύπτοντας στην τρίτη ακρόπολη και κάποιες επιγραφές σε ετεοκρητική γλώσσα, ενώ διάφοροι ερευνητές, μεταξύ αυτών και ο Arthur Evans, περισυνέλεξαν αρχαιότητες. Το 1901 η Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή, υπό τον Robert Bosanquet, άρχισε συστηματικές ανασκαφές στο χώρο, ερευνώντας λείψανα βωμού και ναού στην Ακρόπολη Γ, ναού στην Ακρόπολη Α, όπως και το κτήριο του ελληνιστικού λεγομένου «Ανδρείου» στο διάσελο μεταξύ των ακροπόλεων Α και Β. Επίσης ερεύνησε θολωτούς τάφους, ταφικό σπήλαιο στη θέση «στις Σκάλαις», δύο περιαστικά ιερά στους Βαβέλους (Νέα Πραισός) και στη θέση «Μεσαμβρύση» –στα οποία βρέθηκαν σημαντικά πήλινα αφιερώματα– καθώς και μια μινωική εγκατάσταση στη θέση «Άγιος Κωνσταντίνος». Τα μερικώς δημοσιευμένα ευρήματα καλύπτουν το διάστημα από τον 8ο αιώνα π. Χ. μέχρι την ελληνιστική εποχή. Υπό την εποπτεία της ίδιας Σχολής ομάδα επιστημόνων υπό τον αρχαιολόγο James Whitley διεξήγαγε από το 1992 έως το 1998 επιφανειακές έρευνες στις ακροπόλεις Α-Β και την ευρύτερη περιοχή, ενώ το 2007 ξεκίνησε ανασκαφές στο «Ανδρείο» και στον οικιστικό χώρο της πόλης. Στο διάστημα μεταξύ των ερευνών Bosanquet και Whitley η αρμόδια Εφορεία Αρχαιοτήτων προέβη σε ποικίλες σωστικές ανασκαφές: Το 1935 ανακαλύφθηκε ο γνωστός «τάφος του αθλητή», όπου βρέθηκαν παναθηναϊκοί αμφορείς κλασικής εποχής. Μεταπολεμικά έλαβαν χώρα περισυλλογές και μικρές ανασκαφές, κατά κύριο λόγο τάφων ή παλαιότερα ερευνημένων θέσεων, ενώ τα τελευταία χρόνια, παράλληλα με τις βρετανικές ανασκαφές, ερευνάται ιερό της Κυβέλης στην πρώτη ακρόπολη, το οποίο είχε ανακαλυφθεί το 1996. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η δραστηριότητα της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Αν και ο τότε Έφορος Αρχαιοτήτων Νικόλαος Πλάτων ερεύνησε το 1960 για λογαριασμό της Εταιρείας σημαντικές θέσεις προϊστορικών και ιστορικών χρόνων στην ευρύτερη περιοχή της Πραισού (βλ. λήμματα «Κάψαλος», «Φωτούλα», «Αγ. Κωνσταντίνος», «Προφήτης Ηλίας», «Τρυπητός»), στον καθαυτό οικισμό έλαβαν χώρα αυτοψίες και περισυλλογές από τον ίδιο κατά τα έτη 1953, 1954, 1955 καθώς και το 1980 από τον νυν Επίτιμο Έφορο Αρχαιοτήτων Κωστή Δαβάρα. Επίσης, πραγματοποιήθηκαν αγορές αρχαιοτήτων.

Αγορές αρχαιοτήτων

Το 1960, δαπάναις της Αρχαιολογικής Εταιρείας, ο Νικόλαος Πλάτων αγόρασε από κατοίκους της περιοχής της αρχαίας Πραισού τα ακόλουθα αντικείμενα: Μερικά χάλκινα νομίσματα Πραισού, ένα αργυρό νόμισμα Άργους, χάλκινο ωοειδές αγγείο ελληνορωμαϊκών χρόνων με ευρύ στόμιο, τρίμυξο λύχνο από ποταμίσιο χαλίκι και «πρωτόγονον» ειδώλιο οκλάζουσας μορφής από το ίδιο υλικό.
Dallas-Fort Worth Film Critics Association

Dallas-Fort Worth Film Critics Association (DFWFCA)  είναι ο τίτλος σωματείου αποτελούμενο από 35 δημοσιογράφους του τύπου, του ραδιοφώνου, της τηλεόρασης και του ίντερνετ με βάση το Dallas–Fort Worth metroplex. Το Δεκέμβριο κάθε χρονιάς, τα μέλη του DFWFCA συναντιούνται για να ψηφίσουν τα Βραβεία Dallas-Fort Worth Film Critics Association για ταινίες που κυκλοφόρησαν το ίδιο ημερολογιακό έτος.
Ανάλυση οθόνης

Η ανάλυση οθόνης είναι χαρακτηριστικό των οθονών. Εκφράζει τον αριθμό των εικονοστοιχείων μιας οθόνης σε κάθε διάστασή της. Πιο συγκεκριμένα, είναι το γινόμενο του πλήθους των εικονοστοιχείων της οριζόντιας επί το πλήθος των εικονοστοιχείων της κάθετης διάστασης της οθόνης.
Ουλφ Έκμαν

Διακονία

Το Έκμαν έγινε Χριστιανός λίγο πριν τελειώσει το σχολείο το 1970. Σπούδασε εθνογραφία, ιστορία και θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Τον Ιανουάριο του 1979 διορίστηκε στην Σουηδική Λουθηρανική Εκκλησία (την επικρατούσα εκκλησία της Σουηδίας), επιστρέφοντας στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα όπου εργάστηκε ως εφημέριος για αρκετά χρόνια. Παρακολούθησε για ένα χρόνο το Βιβλικό Εκπαιδευτικό Κέντρο RHEMA στην Οκλαχόμα των Ηνωμένων Πολιτειών και επιστρέφοντας στην Ουψάλα το 1983 ίδρυσε την εκκλησία Livets Ord. Παρέμεινε ποιμένας της εκκλησίας μέχρι το 2002, όπου παρέδωσε την ποιμαντορία στον Ρόμπερτ Εκ για να επικεντρωθεί στο διεθνές έργο, αν και πρόσφατα επέστρεψε στην Livets Ord. Έχει ιδρύσει το Πανεπιστήμιο Livets Ord και τη Βιβλική Σχολή Λόγος Ζωής.
Μέσω της εκκλησίας του, έχει στείλει τους ιεραποστόλους στο Μπανγκλαντές, τη Ρωσία, την Ουκρανία, την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, το Τατζικιστάν, το Αφγανιστάν, την Αλβανία, το Ισραήλ και στην Ινδία. Στην πρώην ΕΣΣΔ είχε ξεκινήσει να κηρύττει σε Πεντηκοστιανές Εκκλησίες και σε στάδια. Στη Ρίγα της Λετονία συνεργάστηκε στενά με τον Αλεξέι Λέντγιαεφ και την Εκκλησία της Νέας Γενιάς όπου είναι ποιμένας. Σχεδόν σε όλες τις μεγάλες πόλεις της πρώην ΕΣΣΔ, ιδρύθηκαν εκκλησίες Livets Ord και Εκκλησίες της Νέας Γενιάς. Ο αριθμός ανθρώπων που ευαγγελίστηκαν υπολογίζεται στους 250,000 με 500,000. Η συνεργασία της Livets Ord με την Εκκλησία της Νέας Γενιάς τελείωσε το Μάρτιο του 2004 έπειτα από δογματική διαφωνία.
Το 2014 μεταστράφηκε στην Καθολική Εκκλησία.
Ανάμεσα στις Χαρισματικές εκκλησίες, ο Ουλφ Έκμαν θεωρούταν σύμβουλος, πνευματικός πατέρας, και "ποιμένας των ποιμένων".
245 Βέρα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Βέρας εκτιμάται σε 80 ως 85 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,208. Η Βέρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 23 λεπτά.
ΟΚ Σαμπντόρια

Τίτλοι

Η Σαμπντόρια έχει κατακτήσει μία φορά το Πρωτάθλημα Ιταλίας και 4 φορές το Κύπελλο Ιταλίας. Έχει κατακτήσει, επίσης, το Κύπελλο Κυπελλούχων ενώ έχει φτάσει μία φορά στον τελικό του Τσάμπιονς Λίγκ αλλά ηττήθηκε από την Μπαρτσελόνα 1991-92
Λοκρικός Γυμναστικός Σύλλογος Αταλάντης

Ο Λοκρικός ήταν Γυμναστικός Σύλλογος της Αταλάντης και ένας από τους παλιότερους στην Ελλάδα.
Στις 15 Μαρτίου 1895 ιδρύεται ο «εν Αταλάντη Λοκρικός Γυμναστικός Σύλλογος», ή «Λοκρικός Γυμναστικός Σύλλογος Αταλάντης», ένας από τους παλαιότερους αθλητικούς συλλόγους της Ελλάδας.
Ο Λοκρικός Γ.Σ. ήταν ανάμεσα στους 28 αθλητικούς συλλόγους που ίδρυσαν τον Σ.Ε.Α.Γ.Σ., μετέπειτα ΣΕΓΑΣ, σε συνέλευση τους στην Αθήνα το Σάββατο 11 Ιανουαρίου 1897, στον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο (Πανελλήνιος ΓΣ).
Η ίδρυση του συλλόγου δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης την 21η Απριλίου 1895, έπειτα από έγκριση του καταστατικού  του από τον Υπουργό Εσωτερικών Ν. Κ. Μεταξά.
Επίσης, βάσει του καταστατικού, επιδιωκόταν η ίδρυση γυμναστηρίου στην Αταλάντη (άρθρο 3) για την διευκόλυνση των σκοπών και των μελών του συλλόγου.
 Αυτό το λήμμα σχετικό με τον αθλητισμό χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!
Προοδευτική Νεολαία (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Ιστορική αναδρομή

Την αγωνιστική περίοδο 2006-07 η Προοδευτική συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας που διοργάνωσε η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Νότιας Αττικής. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα, τον οποίο συνέθεσαν 16 ομάδες (μοιρασμένες σε δύο Ομίλους), η ομάδα κατέλαβε τη 15η και προτελευταία θέση. Σημειώνεται πως δεν υπάρχει χαμηλότερο γυναικείο πρωτάθλημα από την Ένωση και κατά συνέπεια η ομάδα δεν γνώρισε τον υποβιβασμό. Προπονητής της ομάδας τη χρονιά αυτή, αλλά και την επόμενη δεκαετία ήταν ο Βαγγέλης Κλαδούχος.
Την επόμενη χρονιά, 2007-08, η δυναμική της ομάδας δεν βελτιώθηκε σημαντικά κάτι που καταδεικνύει και η 14η θέση που κατέλαβε στο Πρωτάθλημα (σε σύνολο 16 ομάδων). Ανάλογα ήταν και τα αποτελέσματα της περιόδου 2008-09, οπότε και στο Πρωτάθλημα συμμετείχαν 15 ομάδες. Στο πλαίσιο αυτό η Προοδευτική δεν τερμάτισε υψηλότερα από τη 13η θέση. Όπως και την προηγούμενες χρονιές, η κακή αυτή θέση δεν συνοδεύτηκε από υποβιβασμό.
Την αγωνιστική περίοδο 2009-10 το αγωνιστικό τοπίο είχε ιδιομορφίες, καθώς έλαβαν μέρος στο Πρωτάθλημα 17 ομάδες στο σύνολο. Στην τελική κατάταξη του Απριλίου η κορυδαλλιώτικη ομάδα βρέθηκε στην 11η θέση, ανανεώνοντας την παρουσία της στην ίδια κατηγορία και το επόμενο φθινόπωρο. Ομοίως τη χρονιά 2010-11 συμμετείχαν στο Πρωτάθλημα αρκετές ομάδες, 18 στον αριθμό, οι οποίες χωρίστηκαν σε 3 Ομίλους που ανακατατάχθηκαν στα μέσα της χρονιάς. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα η Προοδευτική, πάντα με προπονητή τον Κλαδούχο, τοποθετήθηκε στη 14η θέση.
Την περίοδο 2011-12 οι ομάδες του Πρωταθλήματος μειώθηκαν σε 16, οπότε χωρίστηκαν σε δύο Ομίλους (πάλι με αναδιανομή στα μέσα της χρονιάς). Η Προοδευτική ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις τον Απρίλιο στην 11η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Την επόμενη χρονιά, 2012-13, δεν υπήρξε αλλαγή ούτε στον προπονητή ούτε στον τρόπο διεξαγωγής του Πρωταθλήματος. Σε σύνολο 15 ομάδων, οι «βυσσινί» τερμάτισαν στη 13η θέση της τελικής κατάταξης. Ο απολογισμός της χρονιάς ήταν 8 νίκες και 20 ήττες.
Για την αγωνιστική περίοδο 2013-14 δήλωσαν συμμετοχή στο Πρωτάθλημα της Νότιας Αττικής 17 ομάδες, ωστόσο μετά από δύο αποχωρήσεις η χρονιά ολοκληρώθηκε με 15. Ούτε αυτή τη χρονιά η ομάδα της Προοδευτικής κατάφερε να διακριθεί, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στη 14η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα κι έχοντας συγκεντρώσει 8 νίκες και 22 ήττες. Η επόμενη χρονιά, 2014-15, ολοκληρώθηκε με 14 συλλόγους ανάμεσα στις οποίες η Προοδευτική με 9 νίκες και 12 ήττες κατέλαβε την 11η θέση. 
Την αγωνιστική περίοδο 2015-16 το Πρωτάθλημα της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. ολοκληρώθηκε μετά από αποχωρήσεις με 13 ομάδες, αυτή τη φορά χωρίς να δημιουργηθούν όμιλοι. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα η Προοδευτική τερμάτισε στη 10η θέση, έχοντας συγκεντρώσει 8 νίκες και 16 ήττες. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2016-17, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 6η θέση της βαθμολογικής κατάταξης, σε σύνολο 14 συλλόγων, έχοντας συγκεντρώσει 15 νίκες και 11 ήττες. Η θέση αυτή δεν επέτρεψε στην ομάδα να διεκδικήσει την άνοδό της στις εθνικές κατηγορίες μέσω των Play-offs.
Quorthon

Καριέρα

Ο Quorthon δημιούργησε τους Bathory το 1983, έχοντας το παρωνύμιο Ace, επηρεασμένος από τον Ace Frehley των Kiss. Το συγκρότημα πήρε το όνομα του από την κόμισσα Ελισάβετ Μπάθορι και η ηχογράφηση των πρώτων άλμπουμ τους πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια του πατέρα του Quorthon, Μπέργιε Φόρσμπεργκ, διευθυντή της δισκογραφικής εταιρείας "Tyfon Grammofon". Η σύνθεση του συγκροτήματος περιελάμβανε τον μπασίστα Hanoi και το ντράμερ Vans McBurger (Γιόνας Έκερλουντ), γνωστό ως μετέπειτα σκηνοθέτη βίντεο κλιπ της Μαντόνα, των Roxette, κ.α.. Παράρτημα της εταιρείας του πατέρα του ήταν η δική του δισκογραφική εταιρεία "Black Mark", μέσω της οποίας κυκλοφόρησαν οι δίσκοι του συγκροτήματος από το 1991 και έπειτα.
Με μικρό μπάτζετ, οι δίσκοι του παρουσίαζαν ένα σύνολο επιθετικού thrash/black metal που επηρέασε αργότερα το μουσικό κίνημα του νορβηγικού black metal της δεκαετίας του '90. Οι ηχογραφήσεις των άλμπουμ πραγματοποιούνταν σε ένα γκαράζ με την ονομασία "Heavenshore Studio".
Στο τρίτο τους άλμπουμ με τίτλο "Under the Sign of the Black Mark", έδειξαν τα πρώτα σημάδια επικού metal με το κομμάτι "Enter the Eternal Fire", πριν συνεχίσουν ακόμη περισσότερο στο "Blood Fire Death" και υιοθετήσουν το συγκεκριμένο ύφος με το "Hammerheart" του 1990, όλα τα όργανα για το οποίο ηχογράφησε ο ίδιος ο Quorthon. Έχοντας σταματήσει τις συναυλίες από το 1985, ο Quorthon επικεντρώθηκε στις στούντιο ηχογραφήσεις, με τους στίχους του να ασχολούνται με την μυθολογία των Βίκινγκ. Εκτός από την κιθάρα και τα φωνητικά, έπαιζε και μπάσο και χρησιμοποιούσε drum machine ή προσλάμβανε κάποιον session μουσικό για τα τύμπανα.
Το 1993, ξεκίνησε την ενασχόληση του με το πρότζεκτ Quorthon, ηχογραφώντας δύο δίσκους, τους "Album" του 1994 και "Purity of Essence" του 1997, οι οποίοι κινούνταν σε alternative/grunge ύφος. Οι δίσκοι αυτοί έδωσαν στον Quorthon την έμπνευση για να συνεχίσει να ηχογραφεί με τους Bathory, κυκλοφορώντας το "Blood on Ice" το 1996, έναν δίσκο του οποίου οι στίχοι παρουσίαζαν την επική ιστορία ενός σκανδιναβού ήρωα ο οποίος εκδικείται την καταστροφή του χωριού του όταν ήταν παιδί.
Οι τελευταίοι δίσκοι, τους οποίους κυκλοφόρησε το 2002 και το 2003, έφεραν την ονομασία "Nordland I" και "Nordland II" και επέστρεψαν στο επικό ύφος το οποίο είχε παραμεριστεί στο "Destroyer of Worlds" του 2001. Σκοπός του μουσικού ήταν να ολοκληρώσει την τριλογία των "Nordland" αλλά έχασε την μάχη με τον θάνατο στις 3 Ιουνίου 2004 λόγω καρδιακής ανεπάρκειας. Λίγο πριν τον θάνατο του, είχε ηχογραφήσει το σινγκλ "Silverwing" μαζί με την αδελφή του, Τζένι Τέμπλερ. Το σινγκλ περιείχε και μία διασκευή στο "Song to Hall up High" των Bathory και κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2005.
Μετά τον θάνατο του, κυκλοφόρησαν διάφοροι δίσκοι προς τιμή των Bathory από συγκροτήματα του black metal, όπως τα "Voices From Valhalla", "A Tribute From The Hordes To Bathory", "In Conspiracy With Satan - A Tribute To Bathory", κ.α..
Γεώργιος Σαχτούρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ύδρα και ασχολήθηκε με τις ναυτικές δραστηριότητες. Πήρε μέρος στην επανάσταση του 1821 και συμμετείχε σε πολλές ναυμαχίες όπως αυτές των Πατρών, Σπετσών, Γέροντα, Σάμου κ.α. Επίσης συμμετείχε και στην επιχείρηση της Αλεξάνδρειας. Με την έλευση του Καποδίστρια διορίστηκε αρχηγός της μοίρας των ακτών της Μεσσηνίας. Γρήγορα όμως τάχθηκε με τους αντιπολιτευόμενούς του.
Με τον ερχομό του Όθωνα κατατάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό, έφθασε μέχρι τον βαθμό του αντιναυάρχου, ενώ διετέλεσε και διοικητής του πολεμικού ναυστάθμου του Πόρου.
Απεβίωσε στην Ύδρα το 1841 και παιδιά του είναι οι: Δημήτριος, Κωνσταντίνος και Μιλτιάδης Σαχτούρης. Δισέγγονός του είναι ο Μίλτος Σαχτούρης.