google/wiki40b huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1960 και αποφοίτησε από την Ιωνίδειο Πρότυπο Σχολή Πειραιά το 1977. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, απ’ όπου αποφοίτησε το 1982, και συνέχισε τις σπουδές του στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του το 1985 και το διδακτορικό του 1989, στην Σχολή Διεθνών Υπηρεσίων (School of International Service) του Αμερικανικού Πανεπιστημίου στην Ουάσινγκτον.
Από το 1987 μέχρι το 1989 δίδαξε ως Λέκτορας Διεθνών Σχέσεων και Συγκριτικής Πολιτικής στη Σχολή Διεθνών Υπηρεσίων του Πανεπιστημίου του Αμερικανικού Πανεπιστημίου. Από το 1990 μέχρι το 1992, ήταν μεταδιδακτορικός υπότροφος και επισκέπτης ερευνητής στο Κέντρο Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Από το 1992 μέχρι το 1995, δίδαξε ως Επίκουρος Καθηγητής Διεθνούς και Ευρωπαϊκής Πολιτικής στο τμήμα Δημοσίων και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Τζωρτζ Μέισον στη Βιρτζίνια.
Από το 1995 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2001, δίδαξε ως Επίκουρος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Από τον Φεβρουάριο του 2001 μέχρι τον Ιούλιο του 2008 ήταν Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, ενώ τον Ιούλιο του 2008 εξελέγη Πρωτοβάθμιος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, όπου διδάσκει μέχρι σήμερα.
Από τον Ιούλιο του 2000 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2009, διετέλεσε Γενικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής». Διετέλεσε εξωκοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας (ΝΔ) στο Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής και είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εκπαιδευτικής Επιστημονικής και Πολιτιστικής Οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO).
Στις βουλευτικές εκλογές του 2004 συμμετείχε στην τιμητική 8η θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας της ΝΔ. Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 συμμετείχε στην εκλογική μάχη ως εκπρόσωπος τύπου της Νέας Δημοκρατίας, ενώ τοποθετήθηκε στην τιμητική 6η θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας της Ν.Δ.
Είναι μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων και μέλος της International Studies Association. Έχει δημοσιεύσει διάφορα βιβλία και άρθρα σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά. Ήταν εισηγητής σε πολλά διεθνή συνέδρια και έχει δώσει διαλέξεις σε γνωστά Πανεπιστήμια του εξωτερικού μεταξύ των οποίων στο Χάρβαρντ, στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον, στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, στο Πανεπιστήμιο του Τζορτζτάουν και σε άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Τζοβάνι Μπατίστα Σακέτι

Βιογραφία

Είναι γνωστός για την επαγγελματική του πορεία στην αυλή της Ισπανικής Μοναρχίας όπου μεταξύ 1736 και 1760 εργάστηκε σε διάφορα αρχιτεκτονικά έργα. Αρχικά υπήρξε ο υπεύθυνος εργασιών του Ανακτόρου της Λα Γκράνχα ντε Σαν Ιλντεφόνσο και, με τον θάνατο του δασκάλου του και επικεφαλής των έργων στο νέο Βασιλικό Ανάκτορο της Μαδρίτης, Φιλίπο Γιουβάρα το 1736, ανέλαβε τη θέση του μέχρι το 1760, έχοντας υπό τις εντολές του έτερους αρχιτέκτονες όπως ο Μπεντούρα Ροδρίγεθ ή Χοσέ δε Ερμοσίγια. Με την έλευση του Κάρλου Γ΄ αποπέμφθηκε μαζί με το επιτελείο του και τη θέση του έλαβε ο Φραντσέσκο Σαμπατίνι. Υπήρξε επίσης διευθυντής της Βασιλικής Ακαδημίας του Σαν Φερνάντο και επίσημος αρχιτέκτοντας της πόλης της Μαδρίτης.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1987-88

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1987-88 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση προβιβάστηκαν στην Β΄ κατηγορία 1988–89. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στη Δ΄ κατηγορία 1988–89.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Σλόμο Βενέτσια

Βιογραφία

Ο Βενέτσια γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη, όπου συνελήφθη μαζί με την οικογένεια του τον Μάρτιο του 1944. Απελάθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου, ένα από τα τρία κύρια στρατόπεδα που αποτελούσαν το συγκρότημα του Άουσβιτς. Κατά την άφιξη τους στο στρατόπεδο ελέγχονταν από γιατρούς-συνεργάτες των Ναζί για να χωρίσουν αυτούς που κρίνονταν ακατάλληλοι για εργασία από αυτούς που θεωρούνταν κατάλληλοι. Όσοι κρίνονταν ακατάλληλοι για εργασία στέλονταν απευθείας στους θαλάμους αερίων. Ο Βενέτσια διεσώθη μαζί με τον αδελφό του Μωρίς και δύο ξαδέρφια. 
Κατά την διάρκεια της κράτησής του εργάστηκε στις Ειδικές Μονάδες (Ζοντερκομμάντο), οι οποίες ήταν ομάδες κρατουμένων που αναλάμβαναν το έργο της εναπόθεσης και αποτέφρωσης των κρατουμένων που εκτελούνταν στους θαλάμους αερίων. Τα μέλη των ομάδων σκοτώνονταν για να διατηρηθεί το μυστικό της υλοποίησης της Τελικής Λύσης.  
Ο Βενέτσια ήταν ένας εκ των ελάχιστων επιζώντων από τις εργασίες των Ειδικών Μονάδων και ο μόνος επιζών Ιταλός. Δημοσίευσε την αυτοβιογραφία τον Οκτώβριο του 2007, με τίτλο Sonderkommando Auschwitz. Πέθανε σε ηλικία 88 ετών στη Ρώμη, πλησιάζοντας τα 89 του χρόνια.

Εμπειρίες στο Άουσβιτς

Ο Βενέτσια υπέστη τις συνήθεις διαδικασίες των καταδικασθέντων του Άουσβιτς που επιλέγονταν ως κατάλληλοι για εργασία: ξυρίστηκε, πλύθηκε, του δόθηκε ο αριθμός κρατουμένου και φόρεσε την στολή του κρατουμένου. Στο τέλος της διαδικασίας ο Βενέτσια κλείστηκε σε καραντίνα, σε ένα ξεχωριστό και απομονωμένο τμήμα του στρατοπέδου. Σύμφωνα με τις γερμανικές αρχές στο στρατόπεδο, αυτό γινόταν για να αποτραπεί η διασπορά επιδημιών μέσα στο στρατόπεδο. Μετά από 20 μέρες καραντίνας, ο Βενέτσια τοποθετήθηκε στις Ειδικές Μονάδες ενός μεγάλου κρεματορίου στο Άουσβιτς, οι οποίες αποτελούνταν κυρίως από νεαρούς και δυνατούς κρατουμένους σε καλή φυσική κατάσταση, λόγω της φυσικής προσπάθειας που απαιτούσε η δουλειά. 
Ο Βενέτσια ήταν μέλος των Ειδικών Δυνάμεων για έξι μήνες. Στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου οι δύο αδερφές και η μητέρα του εκτελέστηκαν. Μετά την απελευθέρωση του ο Βενέτσια εμφανιζόταν τακτικά ως καλεσμένος σε σχολεία, τηλεοπτικές εκπομπές και εκδηλώσεις για το Ολοκαύτωμα, καθώς θεωρούσε ότι οι νέοι θα ήταν οι μελλοντικοί εκπρόσωποι τύπου για το Ολοκαύτωμα του 1940-1945. Οι εμπειρίες του ώθησαν τον Ρομπέρτο Μπενίνι να τον χρησιμοποιήσει ως σύμβουλο.
Ο Σλόμο έπαιξε στην ταινία "Άουσβιτς - Ο τελευταίος αυτόπτης μάρτυρας", η οποία παρήχθη από την Sky για το Channel 5. Η ταινία τον επανένωσε με τον αδερφό και τον ξάδερφό του (οι οποίοι εργάζονται και αυτοί στις Ζοντερκομμάντο) όπου επισκέφθηκαν το στρατόπεδο θανάτου για πρώτη φορά μετά από 50 χρόνια.
Days Go By

Τραγούδια

1. "The Future Is Now" 4:08
2. "Secrets from the Underground" 3:10
3. "Days Go By" 4:02
4. "Turning Into You" 3:42
5. "Hurting as One" 2:50
6. "Cruising California (Bumpin' in My Trunk)" 3:31
7. "All I Have Left Is You" 5:19
8. "OC Guns" 4:08
9. "Dirty Magic" 4:00
10. "I Wanna Secret Family (With You)" 3:02
11. "Dividing by Zero" 2:22
12. "Slim Pickens Does the Right Thing and Rides the Bomb to Hell" 2:36 Συνολική διάρκεια: 42:50
Πουέρτο Λιμόν

Γεωγραφία

Η Πουέρτο Λιμόν βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και νοτιοανατολικά της Επαρχίας Λιμόν. Βρίσκεται ανατολικά της Πουέμπλο Νουέβο, βορειοδυτικά της Σιενεγκίτα και νοτιοδυτικά της Πλάγιας Λος Μπάνιος.

Κλίμα

Το κλίμα της Πουέρτο Λιμόν είναι τροπικό. Η μέση  υψηλή θερμοκρασία είναι 29.84°C, ενώ η μέση χαμηλή θερμοκρασία είναι 21.88°C.

Δημογραφία

Η Πουέρτο Λιμόν είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 60.298 κατοίκους.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λέσβου 2015–16

Play Off

Οι ομάδες που τερμάτισαν από την 2η εως 5η θέση αγωνίζονται σε διπλούς αγώνες με κανόνες κυπέλλου , με στόχο τη θέση στον τελικό των Play Off με αντίπαλο την 1η της κανονικής διάρκειας. Η ομάδα με την καλύτερη θέση στην κανονική περίοδο παίζει το πρώτο παιχνίδι εκτός έδρας.
Πηγές: Ιστοσελίδα LimnosNea.gr Τελικοί, «Ημιτελικός», «Προημιτελικοί»
Διαδανεισμός

Ο διαδανεισμός είναι μια υπηρεσία που παρέχεται από τις περισσότερες πλέον βιβλιοθήκες στους χρήστες για την αρτιότερη κάλυψη των πληροφοριακών τους αναγκών. Με τον διαδανεισμό δίνεται η δυνατότητα στον χρήστη να ζητήσει από την τοπική  βιβλιοθήκη, όπου εξυπηρετείται,  τεκμήρια που υπάρχουν σε άλλη βιβλιοθήκη. Σ’ αυτή την περίπτωση η τοπική βιβλιοθήκη λειτουργεί ως μεσάζων ανάμεσα στην απομακρυσμένης βιβλιοθήκης και το χρήστη. Η τοπική βιβλιοθήκη δανείζεται το τεκμήριο το οποίο κατόπιν δανείζει στο χρήστη. Το κόστος που προκύπτει για την συγκεκριμένη υπηρεσία (π.χ. ταχυδρομικά έξοδα) καλείται να το καλύψει είτε ο χρήστης είτε το ακαδημαϊκό ίδρυμα στο οποίο ανήκει ο χρήστης. Ο διαδανεισμός έχει ως στόχο την κοινή εκμετάλλευση πόρων των βιβλιοθηκών έτσι ώστε να μειώνονται τα έξοδα για την απόκτηση τεκμηρίων. Η διαδικασία συνήθως έχει ως εξής: ο  χρήστης συμπληρώνει μια αίτηση όπου αναγράφει το είδος και την έκταση του τεκμηρίου που τον ενδιαφέρει (άρθρο, βιβλίο, σελίδες τόμου, φωτοτυπία στατιστικών δεδομένων) και η τοπική βιβλιοθήκη στέλνει το αίτημα στην βιβλιοθήκη που διαθέτει το τεκμήριο. Η βιβλιοθήκη που καλείται να στείλει το υλικό, εξετάζει την περίπτωση και εφόσον δεν παραβαίνει τις πολιτικές της (π.χ. σε παλαιότυπα, σπάνια έργα αποφεύγεται η μετακίνηση και ο δανεισμός) αποστέλλει στη βιβλιοθήκη-μεσάζοντα  αιτείται το ζητούμενο υλικό. Η διαδικασία της υπηρεσίας του διαδανειμού πραγματοποιείται και εποπτεύεται σήμερα εξολοκλήρου ηλεκτρονικά. 
Ο χρήστης της υπηρεσίας οφείλει να τηρεί τους κανόνες δανεισμού που θέτει κάθε βιβλιοθήκη καθώς και να επιστρέφει το υλικό έγκαιρα και στην κατάσταση που το παρέλαβε.

Χρεώσεις

Η διακίνηση των βιβλίων γίνεται με υπηρεσία ταχυμεταφοράς (courier). Τα έξοδα επιβαρύνουν εξ' ολοκλήρου τον αιτούντα αναγνώστη. Το προσωπικό της υπηρεσίας διαδανεισμού ειδοποιεί τηλεφωνικώς ή μέσω e-mail τον αναγνώστη για την παραλαβή του βιβλίου. Η παραλαβή του βιβλίου και η καταβολή του κόστους είναι υποχρεωτική και πρέπει να γίνεται εντός τριών ημερών από την ειδοποίηση. Εάν μέσα σε 5 ημέρες από την ημερομηνία άφιξης του υλικού ο ενδιαφερόμενος δεν έρθει να το παραλάβει, τότε το υλικό επιστρέφεται, ενώ ο ενδιαφερόμενος επιβαρύνεται με τη χρέωση της παραγγελίας.
Επισκοπή Χύτρων

Η  Επισκοπή Χύτρων είναι Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου. Παλαιότερα, η Επισκοπή βρισκόταν στους Χύτρους, περιοχή στην κατεχόμενη σήμερα Κυθραία. Ο πιο γνωστός της Επίσκοπος υπήρξε ο Άγιος Δημητριανός Επίσκοπος Χύτρων. Εκκλησία του Αγίου Δημητριανού υπάρχει έξω από το χωριό Δάλι, πλησίον του δρόμου προς το χωριό Ποταμιά. Επιπλέον, υπάρχει εκκλησία στου αγίου στην κοινότητα Άγιος Δημητριανός Πάφου. Γιορτάζει στις 6 Νοεμβρίου.
Το 2007 ανασυστάθηκε η πάλαι ποτέ διαλαμψάσα Επισκοπή Χύτρων και σήμερα, Επίσκοπος Χύτρων είναι ο Θεοφιλέστατος Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Νεοφύτου του Έγκλειστου στην Πάφο κ. Λεόντιος.
Σκάκι Μαντράζι

Το Σκάκι Μαντράζι (Madrasi chess) είναι μια παραλλαγή του σκακιού, που εφευρέθηκε το 1979 από τον Αμπντούλ Τζαμπάρ Καρβατκάρ (Abdul Jabbar Karwatkar) και χρησιμοποιεί τους συμβατικούς κανόνες του σκακιού με την προσθήκη ότι όταν ένα κομμάτι δέχεται επίθεση από ένα κομμάτι ίδιου τύπου του αντιπάλου (για παράδειγμα, μια μαύρη βασίλισσα απειλεί σε μια λευκή βασίλισσα) παραλύει και δεν είναι σε θέση να κινηθεί, να συλλάβει, ή να κάνει σαχ. Τις περισσότερες φορές, δύο παρόμοια κομμάτια επιτίθονται το ένα στο άλλο, που σημαίνει ότι και τα δύο παραλύουν. Η σύλληψη εν διελεύσει ενός πιονιού αποτελεί τη μοναδική εξαίρεση σε αυτό, δεδομένου ότι η επίθεση δεν είναι αμοιβαία. Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Πρίτσαρντ η δυνατότητα σύλληψης εν διελεύσει είναι ανοικτή προς συζήτηση.

Μαντράζι βασιλικό

Όταν ο κανόνας της παράλυσης επεκτείνεται και στους βασιλιάδες, οπότε ο ένας βασιλιάς μπορεί να πάει σε διπλανό τετράγωνο του άλλου βασιλιά (το οποίο είναι αδύνατο στο κανονικό σκάκι), έχουμε την παραλλαγή Μαντράζι βασιλικό (Madrasi rex inclusive, που εκφωνείται και Madrasi RI). Αν και είναι δυνατόν να παιχτούν παρτίδες υπό συνθήκες Μαντράζι ή βασιλικού Μαντράζι, έχει κυρίως χρησιμοποιηθεί ως θέμα σε σκακιστικά προβλήματα.

Θέμα Μαντράζι

Το θέμα Μαντράζι (Madrasi) στα σκακιστικά προβλήματα υπάγεται στο Μυθικό σκάκι. Η προδιαγραφή του θέματος είναι «το κάθε κομμάτι, εκτός του βασιλιά, όταν απειλείται από ίδιου τύπου κομμάτι του αντιπάλου, παραλύει. Η μόνη ικανότητα που διατηρεί το παράλυτο κομμάτι είναι να μπορεί να παραλύει τα όμοια κομμάτια που απειλεί. Εξαιρείται το πάρσιμο εν διελεύσει που επιτρέπεται από παράλυτο πιόνι, επίσης επιτρέπεται το ροκέ με παράλυτο πύργο».

Παραλλαγές του θέματος Μαντράζι

Το θέμα Μαντράζι βασιλικό (Madrasi rex inclusive), όπου ο κανόνας της παράλυσης επεκτείνεται και στους βασιλιάδες.
Το θέμα Ιζάρνταμ (Isardam, γράφωντας αριστερόστροφα το Madrasi) είναι η παραλλαγή όπου είναι νόμιμες μόνο οι κινήσεις οι οποίες δεν οδηγούν σε Μαντράζι παράλυση.
Κιλελέρ

Τοποθεσία

Το Κιλελέρ βρίσκεται στον θεσσαλικό κάμπο, 28 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Λάρισας, σε υψόμετρο 75. Στα νότια-νοτιοανατολικά του οικισμού βρίσκεται το ύψωμα «Τζαμί», με επίμηκες σχήμα και πεπλατυσμένη κορυφή. Σήμερα εκεί βρίσκεται το υδραγωγείο του χωριού. Κοντά στο χωριό βρίσκονται επίσης οι μαγούλες «Τσανάκα» και «Κυριακή» στα βόρεια-βορειοδυτικά, «Γρίβα» στα δυτικά-βορειοδυτικά και «Βρωμόπετρα» στα νότια.

Όνομα

Το όνομα Κιλελέρ είναι τουρκικό. Ετυμολογικά παράγεται από την λέξη göl (γκιολ), που σημαίνει λίμνη, λάκκος, έλος. Παλαιότερα υπήρχαν πολλά έλη στην περιοχή. Ο πληθυντικός της λέξης είναι göleler (Κιολελέρ), και τελικά Κιλελέρ που σημαίνει ελώδης τόπος. Λερ και Λαρ είναι καταλήξεις πληθυντικού αριθμού ονομάτων στην τουρκική γλώσσα. 
Ο οικισμός από το 1919 (με το ΦΕΚ 29Β - 10/05/1919) μέχρι το 1985 (με το ΦΕΚ 74Α - 26/04/1985) ονομαζόταν Κυψέλη.

Ιστορία

Στην περιοχή έχουν ανασκαφεί οικισμοί της νεολιθικής εποχής και έχουν ανακαλυφθεί ευρήματα εκείνης της περιόδου. Στο ύψωμα «Τζαμί» βρέθηκε μυκηναϊκός λακκοειδής τάφος. Στο τάφο βρέθηκαν 5 μυκηναϊκά αλάβαστρα και χάντρες από ορεία κρύσταλλο. Το ύψωμα Τζαμί πήρε το όνομά του από το τζαμί που ήταν κατασκευασμένο εκεί. Σήμερα σώζονται μόνο μερικά ερείπια. Ο Αργύρης Φιλιππίδης στο έργο του Μερική Γεωγραφία, το οποίο γράφηκε το 1815, αναφέρει ότι στο Κιλελέρ υπήρχαν 30 σπίτια Χριστιανών και 10 Μουσουλμάνων (Τούρκων), οι οποίοι όμως παλιότερα ήταν περισσότεροι, γι'αυτό και στην περιοχή κατασκευάστηκε τζαμί.
 Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Στις 6 Μαρτίου του 1910, τα αιματηρά επεισόδια που ξεκίνησαν από το χωριό Κιλελέρ και εξαπλώθηκαν σε άλλες πόλεις της Θεσσαλίας, αποτέλεσαν την κορυφαία εξέγερση της ελληνικής αγροτιάς ενάντια στην εκμετάλλευση των τσιφλικάδων.
Σήμερα στο Κιλελέρ καλλιεργούνται βαμβάκι, σιτηρά και ντομάτες και εκτρέφονται βοοειδή και αιγοπρόβατα.

Διοικητικές μεταβολές

Μετά την ένταξή του στο ελληνικό κράτος, ο οικισμός προσαρτήθηκε στο δήμο Αρμενίου. Το 1912, το Κιλελέρ ορίζεται έδρα της κοινότητας Κιλελέρ. Με το 
ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάται από την κοινότητα Κιλελέρ και ορίζεται έδρα του καποδιστριακού δήμου Κιλελέρ, ενώ με το πρόγραμμα Καλλικράτης (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010), ο ορίζεται ιστορική έδρα του δήμου Κιλελέρ.

Αξιοθεάτα - Πολιτισμός

Στο χωριό λειτουργεί από το 2010 λαογραφικό μουσείο, το οποίο στεγάζεται στο πρώην δημαρχείο του Κιλελέρ. Στη συλλογή του μουσείο συμπεριλαμβάνονται οικιακά σκεύη, υφαντά, τοπικές ενδυμασίες και άλλα καθημερινά αντικείμενα από τον 18ο αιώνα, τα οποία συνέλεξε ο σύλλογος γυναικών Κιλελέρ.
Κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή του Μαρτίου διοργανώνονται από το δήμο τα «Κιλελέρεια», για τιμήσουν την επέτειο της εξέγερσης. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης γίνεται δέηση στους πεσόντες και κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του Αγρότη. Το μνημείο αποκαλύφθηκε το 1997 και είναι έργο του Βολιώτη γλύπτη Δημητρίου Γκεντέκου. Απεικονίζει έναν κολίγο που κρατάει κοσιά και φοράει τραγιάσκα.
Βεγγαλικό λεξιλόγιο

Τα Βεγγαλικά (βεγγαλικά: বাংলা, Bangla) είναι γλώσσα Μαγκάντχι, εξελίχθηκε από τις γλώσσες Μαγκάντχι Πρακρίτ και Πάλι. Ο πυρήνας του βεγγαλικού λεξιλογίου κατάγεται ετυμολογικά από τις γλώσσες Μαγκάντχι Πρακρίτ και Πάλι. Ωστόσο, αιώνες μεγάλου δανεισμού και αντιδανεισμού από τα αραβικά, περσικά, τουρκικά, Σανσκριτικά, Αυστροασιατικές γλώσσες και άλλες γλώσσες, έχει οδηγήσει στην υιοθέτηση της ευρύ φάσματος λέξεων με ξένες ρίζες. Έτσι η προέλευση δανεισμένων και αντιδανεισμένων λέξεων στο Βεγγαλικό λεξιλόγιο είναι ευρεία και ποίκιλη, λόγω επαφή με διάφορες γλώσσες για αιώνες.

Προέλευση λέξεων

Το τυπικό Βεγγαλικό λεξιλόγιο περιέχει περίπου 75.000 λέξεις, από τις οποίες οι 50.000 (67%) θεωρούνται তৎসম τοτσόμο (λέξεις άμεσα αντιδανεισμένες από τα Σανσκριτικά), 21.100 (28%) είναι তদ্ভব τοντμπομπό (μητρικό Βεγγαλικό λεξιλόγιο με Σανσκριτικές συγγενείς λέξεις), και οι υπόλοιπες είναι δανεισμένες από দেশী ντέσι "αυτόχθονες (αυστροασιατικές)" και বিদেশী μπιντέσι "ξένες" πηγές.
Ωστόσο, τα στοιχεία αυτά δεν λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι ένα τεράστιο κομμάτι από αυτές τις λέξεις είναι αρχαϊκές ή σε μεγάλο βαθμό τεχνικές, ελαχιστοποιώντας τη πραγματική τους χρήση. Το παραγωγικό λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται στα σύγχρονα λογοτεχνικά έργα, στην πραγματικότητα, αποτελείται ως επί το πλείστον το 67% ιθαγενείς λέξεις τοντμπομπό, ενώ τα αντιδάνεια τοτσόμο αποτελούν μόνο το 25% του συνόλου. Τα δάνεια Ντέσι και μπιντέσι μαζί συνθέτουν το υπόλοιπο 8% από το λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται στη σύγχρονη Βεγγαλική λογοτεχνία.

Παραδείγματα δανεισμένων λέξεων

Λόγω αιώνες επαφή με τους Ευρωπαίους, Μογγόλους, Άραβες, Πέρσες, και Ανατολικούς Ασιάτες, η βεγγαλική γλώσσα έχει απορροφήσει αμέτρητες λέξεις από ξένες γλώσσες, ενσωματώνοντάς συχνά εντελώς τα δάνεια στο βασικό λεξιλόγιο. Τα πιο κοινά δάνεια από ξένες γλώσσες που προέρχονται από τρία διαφορετικά είδη επικοινωνίας. Μετά από αιώνες επαφή από τη Περσία και τη Μέση Ανατολή, ακολουθούμενη από τις επιδρομές της Μογγολικής αυτοκρατορίας της Ινδίας, πολυάριθμες τουρκικές, αραβικές και περσικές λέξεις έχουν απορροφηθεί και ενσωματωθεί πλήρως στο λεξικό. Αργότερα, Ανατολικοί Ασιάτες ταξιδιώτες και Ευρωπαίοι αποικιοκράτες έφεραν λέξεις από τα πορτογαλικά, τα γαλλικά, τα ολλανδικά, και πιο σημαντικά από τα αγγλικά. Μερικά πολύ κοινά δάνεια παρουσιάζονται παρακάτω.
Γκεόργκι Πλεχάνοφ

Βιογραφικά στοιχεία

Εντάχθηκε στην επαναστατική οργάνωση Ναρόντια Βόλια (λαϊκή θέληση) με την οποία τελικά διαφώνησε και αποχώρησε. Το 1883 ίδρυσε την ομάδα χειραφέτησης της εργασίας που ήταν η πρώτη ρωσική μαρξιστική οργάνωση. Το 1895, έπειτα από πίεση της τσαρικής κυβέρνησης απελάθηκε από τη Γαλλία και έζησε στην Ελβετία και στην Ιταλία. Το 1900 συναντήθηκε με τον Λένιν με πρόθεση την έκδοση της εφημερίδας Ίσκρα (σπίθα) που εκδόθηκε στο Μόναχο στα τέλη του ίδιου έτους. Στο 2ο Συνέδριο του Σοσιαλδημοκρατικού εργατικού κόμματος το 1903 προσχώρησε στους Μενσεβίκους (μειοψηφία) διαφωνώντας με τον Λένιν που ηγείτο των Μπολσεβίκων (πλειοψηφία) και έτσι οι δρόμοι τους χώρισαν. Μετά την επανάσταση του 1905, γύρισε στη Ρωσία υποστηρίζοντας την μη προσφυγή στά όπλα.

Συγγραφικό έργο

Ανάμεσα στα έργα του συγκαταλέγονται η ανάπτυξη της μονιστικής αντίληψης της ιστορίας, όπου αποτυπώνονται οι σκέψεις του και «Αναρχισμός και Σοσιαλισμός».
Μανόλης Καρέλλης

Πρώτα χρόνια και αντίσταση

Γεννημένος στο Ηράκλειο, ο Καρέλλης σπούδασε νομικά. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος.
Το 1961 εξέδωσε την ημερήσια εφημερίδα "Η Αλλαγή" και έξι χρόνια μετά εξαναγκάστηκε να διακόψει την έκδοσή της, λόγω της χούντας των συνταγματαρχών. Την περίοδο της χούντας  (οπότε φυλακίστηκε για την αντιδικτατορική του δράση) ήταν μέλος του ΠΑΚ και μεταπολιτευτικά του ΠΑΣΟΚ.

Σταδιοδρομία

Η θητεία του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ξεκίνησε το 1964, όταν εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με δήμαρχο τον Ανδρέα Καλοκαιρινό. Στις δημοτικές εκλογές του 1975 εξελέγη Δήμαρχος Ηρακλείου από τον πρώτο γύρο και επανεξελέγη το 1978 (με 56,5% από τον πρώτο γύρο), το 1982 (με 53,45% από τον πρώτο γύρο)) και το 1986 (στον δεύτερο γύρο με 53,84%). Ανάμεσα στα άλλα, ήταν ο άνθρωπος που θεσμοθέτησε τον "Πολιτιστικό Αύγουστο", εμπνεύστηκε και οργάνωσε το Φεστιβάλ Ηρακλείου, που διοργανώνεται στο Κηποθέατρο Νίκος Καζαντζάκης. Κατά την περίοδο της δημαρχίας του ανεγέρθηκε το δημοτικό κτίριο επί της οδού Ανδρόγεω. Το 1989 αντικαταστάθηκε ως δήμαρχος από τον Κώστα Κληρονόμο.
Υπήρξε πρόεδρος της ΤΕΔΚ Ηρακλείου και αντιπρόεδρος της ΚΕΔΚΕ το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '70.
Για μικρό χρονικό διάστημα υπηρέτησε και ως ευρωβουλευτής, το 1993-94, σε αντικατάσταση του Γιώργου Ρωμαίου.

Θάνατος

Ο Μανόλης Καρέλης απεβίωσε το 2014, έπειτα από καρδιακό επεισόδιο, στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Ηρακλείου.
Νικόλαος Κασιμάτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1955 στη Θεσσαλονίκη. Είναι οικονομολόγος και εφήρμοσε την μέθοδο των εικονικών τιμολογίων, με την οποία έφτασε να χρωστάει χρέη σχεδόν 952 εκ. ευρώ στο Ελληνικό Δημόσιο. Κλείστηκε στις φυλακές Διαβατών και εκτίει ποινή 504 ετών. Οι αρχές του αποδίδουν ρόλο συντονιστή σε επιχείρηση που επέφερε ζημία στο Ελληνικό Δημόσιο ύψους περίπου 15 δισεκατομμυρίων δραχμών (το 2002).
Καμπάνα

Η καμπάνα (ή καμπανάκι για μικρές διαστάσεις) είναι ιδιόφωνο (άμεσης κρούσης) μουσικό όργανο, γνωστό από την αρχαιότητα. Πρόκειται για μεταλλική θολωτή κατασκευή συνήθως από μπρούντζο η οποία όταν δονείται παράγει ήχο.

Ιστορία

Οι πρώτες αναφορές έρχονται από την Κίνα, όπου η χρήση της καμπάνας είναι γνωστή πολύ πριν από το 1000 π.Χ.
Στην Βίβλο στο δεύτερο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης "Έξοδος" στο κεφάλαιο 28 (παράγραφοι 33,34,35) ο Μωυσής με εντολή του Θεού κατασκευάζει για τον αρχιερέα Ααρών κατάλληλη στολή η οποία θα φέρει καμπανάκια για να ιερουργήσει στην Σκηνή του Μαρτυρίου 
Αναφορές έχουμε επίσης από την αρχαία εποχή, από τους λαούς της Μεσογείου για την εμφάνιση τεμαχίων μετάλλου τα οποία κρούονταν με μεταλλική ή ξύλινη  ράβδο  στις διάφορες τελετές και συναθροίσεις με σκοπό την συγκέντρωση του λαού. Η χρήση τους ήταν παρόμοια με αυτή του γνωστού μας σήμερα σήμαντρου.
Η χρήση των καμπανών για λειτουργική χρήση στην Δυτική Εκκλησία εισήχθη επί Πάπα Ρώμης Σαβινιανού το 604 μ.Χ
.
Από τον Η΄αιώνα στο Βυζάντιο ήταν σε χρήση στους Χριστιανικούς ναούς, μια χονδροειδής κατασκευή τύπου καμπάνας. Οι χρονογράφοι του Βυζαντίου θεωρούν,  ότι οι καμπάνες συγκαταλέγονται στα ιερά σκεύη της Εκκλησίας από τον Θ΄ αιώνα, όταν ο Δούκας της Βενετίας Ούρσος χάρισε στον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου, δώδεκα μεγάλες καμπάνες σαν ανταπόδοση τιμητικού αξιώματος που έλαβε για την κατατρόπωση των Αράβων στην Δαλματία .

Η χρήση της καμπάνας

Η κύρια χρήση της είναι η μεταφορά μηνύματος. Τοποθετημένες ψηλά στα κωδωνοστάσια και στα παρατηρητήρια των φρουρίων για να ακούγεται ο ήχος τους σε μεγαλύτερη απόσταση μεταφέρουν ανάλογα με τον παλμό τους, ειδοποιήσεις κινδύνου, συγκέντρωσης, χαράς, λύπης κ.α.
Διαδεδομένη υπήρξε η χρησιμοποίηση της στους μεσαιωνικούς και μετέπειτα χρόνους στα ρολόγια των πόλεων.  Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ρολόι Μπιγκ Μπεν στο Λονδίνο.
Καμπάνες συναντούμε στις πύλες των Ινδουιστικών και Βουδιστικών ναών της Ασίας.

Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησιαστική χρήση

Η χρήση (κρούση) των καμπανών γίνεται στις εξής περιπτώσεις: (α) Έναρξη Εσπερινού, Όρθρου και Θείας Λειτουργίας. (β) Έξοδος και επάνοδος Λιτανείας στο Ναό. (γ) Εκδήλωση πένθους της Εκκλησίας, όπως για Τα Άγια Πάθη ή θάνατο και κηδεία Ιεράρχου. (δ) Υποδοχή Επισκόπου. (ε) Αναγγελία θανάτου Ορθοδόξου Χριστιανού και άλλες Εκκλησιαστικές αιτίες.  
Επίσης γίνεται χρήση για (α) κοσμικά και ταυτόχρονα εκκλησιαστικά γεγονότα, όπως νίκες του στρατού υπέρ πίστεως και πατρίδος. Τέτοιες κωδωνοκρουσίες έγιναν κατά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης την 26η Οκτωβρίου 1912 και κατά την κατάληψη της Κορυτσάς την 22 Νοεμβ. 1940. (β) Καθαρώς κοσμικά γεγονότα, όπως σήμανση του μεσημεριού, εορτασμό πολιτικών γεγονότων, σύγκληση κοινοτικών αρχών, για πυρκαγιά ή άλλες περιπτώσεις ανάγκης, άλλες κοσμικές εκδηλώσεις που δεν απάδουν από τα Εκκλησιαστικά ήθη. Την καθήκον κρούσης των καμπανών έχουν διάφορα πρόσωπα ανάλογα με τις Εκκλησιαστικές παραδόσεις.
Ιμπν Σαούντ της Σαουδικής Αραβίας

Οικογένεια

Γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1876. Ξεκίνησε τον ενωτικό πόλεμο πολύ νέος, σε ηλικία 26 ετών περίπου. Απέκτησε περίπου 30 παιδιά με όλες τις συζύγους του, μερικά εκ των οποίων όταν ο ίδιος ήταν πάνω από 60 ετών. Ένα από τα παιδιά του, ο Τούρκι Β΄ μπιν Αμπντουλαζίζ αλ Σαούντ, γεννήθηκε και πέθανε την ίδια ώρα το 1952. Μέσα στα παιδιά του συγκαταλέγονται και οι επόμενοι Σαουδάραβες βασιλιάδες. Απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών, στις 9 Νοεμβρίου 1953. Τον διαδέχθηκε ο Σαούντ της Σαουδικής Αραβίας.