google/wiki40b huggingface dataset:
Οίκος του Μεκλεμβούργου

Ιστορία του Οίκου

Ιδρυτής είναι ο Νίκλοτ (12ος αι.), παγανιστής αρχηγό που είχαν οι Οβότριτες Σλάβοι. Ο γιος του Πρίμπισλαβ βαπτίστηκε χριστιανός και δέχθηκε να είναι υποτελής του Ερρίκου Γ΄ του λέοντος δούκα της Σαξονίας με αντάλλαγμα την αναγνώρισή του ως πρίγκιπα του Μεγάλου Πύργου, Mikla Burg, που έγινε Mecklenburg. Oι Οβότριτες ακολούθως εκγερμανίστηκαν. Το 1347 ο Αλβέρτος Β΄ κύριος του Μεκλεμβούργου αναβαθμίστηκε σε δούκα του Μεκλεμβούργου. Νυμφεύτηκε την Ευφημία των Μπγιέλμπο, εγγονή του Μάγκνους Γ΄ της Σουηδίας και ο γιος τους Αλβέρτος έγινε βασιλιάς της Σουηδίας.
Το μεγαλύτερο τμήμα διοικήθηκε ως Μεκλεμβούργο-Σβερίν, ενώ ένα τμήμα Ανατολικά διοικήθηκε ξεχωριστά ως Μεκλεμβούργο-Στρέλιτς. Το 1815 όλα τα δουκάτα, στο Συνέδριο της Βιέννης, αναβαθμίστηκαν σε μεγάλα δουκάτα. Με τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1918 οι Γερμανικές ηγεμονίες καταργήθηκαν. Το 1901 ο Ερρίκος πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν νυμφεύτηκε τη Βιλελμίνη των Νασσάου βασίλισσα της Ολλανδίας και η κόρη του Γιουλιάνα έγινε βασίλισσα της Ολλανδίας (1948-1980).
Κύριλλος Α΄ Ιεροσολύμων

Η ζωή του

Ο Κύριλλος γεννήθηκε, κατά πάσα πιθανότητα, στην Ιερουσαλήμ. Κατά τη διάρκεια της διαμάχης μεταξύ Ορθοδόξων και Αρειανών, καθώς τυπικά άνηκε στην μερίδα των Ομοιουσιανών, κράτησε ουδέτερη και μετριοπαθή στάση. Γι' αυτόν τον λόγο και έγινε αποδεκτός από τον αρειανό επίσκοπο Ακάκιο Καισαρείας, ο οποίος τον χειροτόνησε επίσκοπο Ιεροσολύμων το 348. Η φιλική σχέση, όμως, μεταξύ των δύο ανδρών δεν κράτησε πολύ, αφού ο Κύριλλος πολύ γρήγορα τάχθηκε με τους υποστηρικτές της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας. Μια αρειανική σύνοδος που συστάθηκε το 357, τον καθαίρεσε και τον εξόρισε στην αρχή στην Αντιόχεια και στη συνέχεια στην Ταρσό. Η σύνοδος της Σελεύκειας, το 358, τον αποκατέστησε. Το 360 καθαιρέθηκε και εξορίστηκε για δεύτερη φορά, από μια σύνοδο που έγινε στην Κωνσταντινούπολη. Επέστρεψε στην έδρα του το 362, για να καθαιρεθεί και να εξοριστεί για τρίτη φορά από τον αρειανό αυτοκράτορα Ουάλη το 367. Η εξορία αυτή κράτησε 11 χρόνια, μέχρι το 378. Το 381 πήρε μέρος στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης.
Η Εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο και τιμά τη μνήμη του στις 18 Μαρτίου.
Γλώσσες του Γιβραλτάρ

Καθώς το Γιβραλτάρ είναι Βρετανικό υπερπόντιο έδαφος, η αποκλειστική επίσημη γλώσσα είναι τα αγγλικά, η οποία χρησιμοποιείται από την Κυβέρνηση και στα σχολεία. Η ομώνυμη Γιβραλταριανή αγγλική διάλεκτος ομιλείται στο έδαφος.
Οι περισσότεροι ντόπιοι είναι δίγλωσσοι και μιλούν επίσης τα ισπανικά λόγω της εγγύτητας με την Ισπανία. Οι περισσότεροι αυτόχθονες εναλλάσονται στη Γιανίτο, η οποία βασίζεται στα ανδαλουσιανά Ισπανικά και περιέχει πολλά δάνεια από τα αγγλικά και άλλες Μεσογειακές γλώσσες. Ωστόσο, επειδή πολλές εθνοτικές ομάδες ζουν εκεί, ομιλούνται και άλλες γλώσσες όπως τα Μαροκινά Βερβερικά, τα Μαροκινά Αραβικά και τα Χίντι.

Γιανίτο

Η Γιανίτο είναι το κύριο τοπικό ιδίωμα και είναι μοναδική στο Γιβραλτάρ. Αποτελείται από ένα εκλεκτικό μείγμα Ανδαλουσιακών Ισπανικών και Αγγλικών, καθώς και από τα μαλτέζικα, πορτογαλικά, τα γενουατικά ιταλικά και Χακέτια.
Τα ανδαλουσιανικά ισπανικά είναι το κύριο συστατικό της Γιανίτο αλλά περιέχει σημαντικές επιρροές από τα Βρετανικά αγγλικά. Ωστόσο, δανείζεται λέξεις και εκφράσεις από πολλές άλλες γλώσσες, με πάνω από 500 λέξεις από τα γενουατικά και εβραϊκά. Επίσης, περιλαμβάνει συνήθως εναλλαγές κώδικα στα αγγλικά.
Ο όρος Γιανίτο χρησιμοποιείται ως εναλλακτικό δυμωνύμιο για τον Γιβραλταριανό.

Ισπανικά

Ιστορικά, ο Βράχος του Γιβραλτάρ έχει αλλάξει χέρια πολλές φορές. Ο έλεγχος του έχει περάσει στα χέρια των Ισπανών, Μαυριτανών και Βρετανών, με τους τελευταίους να το ελέγχουν συνεχώς από τη Συνθήκη της Ουτρέχτης το 1713. Πριν από αυτό, τα ισπανικά ήταν ευρέως διαδεδομένα αλλά μετά το 1713, καθώς οι Ισπανοί εγκατέλειπαν την περιοχή του Βράχου, η γλώσσα είχε πολύ μικρότερο πληθυσμό (το 1753 ήταν μόλις 185 Ισπανοί, και μόνο 134 το 1777). Ωστόσο, το άνοιγμα των συνόρων με την Ισπανία το 1985 είναι ένας από τους παράγοντες που έχει δώσει στα ανδαλουσιανικά ισπανικά σημαντική παρουσία στο Γιβραλτάρ. Το 2001 υπήρχαν 326 άνθρωποι ισπανικής υπηκοότητας στο Γιβραλτάρ και μεγάλος αριθμός "διασυνοριακών Εργαζομένων" που πηγαινοέρχονται εκεί για δουλειά.

Βερβερική γλώσσα και Μαροκινά αραβικά

Χάρη στην κοντινή απόσταση από το Μαρόκο και την Αλγερία, η Βερβερική γλώσσα και τα αραβικά Μαγκρέμπι ομιλούνται από τους μαροκινούς και άλλες βορειοαφρικανικές μειονότητες της πόλης. 
Το 2001, υπήρχαν 961 Μαροκινοί στο Γιβραλτάρ.

Άλλες γλώσσες

Τα Χίντι και Σίντι επίσης ομιλούνται από την ινδική κοινότητα του Γιβραλτάρ. Τα μαλτέζικα, μια γλώσσα που χρησιμοποιούταν ευρέως στο Γιβραλτάρ μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, εξακολουθεί να ομιλείται από ορισμένες οικογένειες μαλτέζικης καταγωγής. Ομοίως, τα Γενουάτικα ομιλούνταν στο Καταλανικό Κόλπο ομιλούνταν από πολλά άτομα στον 19ο αιώνα, αλλά πέθανε στις πρώτες δεκαετίες του εικοστού. Τα εβραϊκά επίσης ομιλούνται από την τοπική εβραϊκή κοινότητα.
Κνουτ της Δανίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστιανού Ι΄ της Δανίας και της Αλεξανδρίνας, κόρης του Φρειδερίκου-Φραγκίσκου Β΄ μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
Γεννήθηκε στο ανάκτορο Σόργκενφρι του Κόνγκενς Λύνγκμπυ, βόρεια της Κοπεγχάγης, κατά τη βασιλεία του προπάππου του Χριστιανού Ι΄ της Δανίας. Ένα έτος μεγαλύτερος ήταν ο αδελφός του Φρειδερίκος Θ΄. Το 1906 τον Χριστιανό Ι΄ διαδέχθηκε ο Φρειδερίκος Η΄ και έξι έτη μετά ο Χριστιανός Ι΄.
Κατά τη συνήθεια της εποχής για τους πρίγκιπες, ο Κνουτ ξεκίνησε στρατιωτική εκπαίδευση και εισήλθε στο Ναυτικό Κολέγιο. Το 1933 νυμφεύτηκε την Καρολίνα-Ματθίλδη στο ανάκτορο Φρένσμπορκ. Τον Χριστιανό Ι΄ το 1947 διαδέχθηκε ο Φρειδερίκος Θ΄, ο οποίος δεν είχε άρρενες απογόνους, έτσι ο Κνουτ έγινε διάδοχος της Δανίας, σύμφωνα με την αρχή της αρρενογονίας της Πράξης Διαδοχής της Δανίας. Ο Φρειδερίκος Θ΄ είχε τρεις κόρες και το 1953 τροποποίησε την Πράξη Διαδοχής: όρισε τα άρρενα τέκνα (αν υπάρχουν) να προηγούνται από τα θήλεα, που ακολουθούν στη διαδοχή και δεν εξαιρούνται πια. Έτσι ο Κνουτ έγινε 4ος στη διαδοχή. Πράγματι το 1972 τον Φρειδερίκο Θ΄ διαδέχθηκε η πρωτότοκη κόρη του Μαργαρίτα Β΄. 
Το 1976 απεβίωσε ο Κνουτ στο Γκέντολφτε και τάφηκε στον καθεδρικό του Ρόσκιλντε· το 1995 απεβίωσε και η σύζυγός του. Ο Κνουτ ήταν προστάτης του Ιδρύματος για τη Μελέτη και Ανακούφιση του Νοτίου Σλέσβιχ· το Νότιο Σλέσβιχ ήταν ο τόπος καταγωγής του κλάδου του Γκλύκσμπουρκ. Ήταν προστάτης της αποστολής Μέρκεφιορτ, που το 1938-39 εξερεύνησε τη Βόρειο Γροιλανδία και ονόμασαν ένα όρος Άλπεις της Καρολίνας-Ματθίλδης προς τιμήν της συζύγου του. Το 1953 μία Εστία Φοιτητών στην Κοπεγχάγη ονομάστηκε Διαδόχου Κνουτ.
Πρόγραμμα «Καλλικράτης»

Πρόγραμμα Καλλικράτης, ακριβέστερα Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης, ονομάζεται ο ελληνικός νόμος 3852/2010, με τον οποίο μεταρρυθμίστηκε η διοικητική διαίρεση της Ελλάδας το 2011 και επανακαθορίστηκαν τα όρια των αυτοδιοικητικών μονάδων (ΟΤΑ), ο τρόπος εκλογής των οργάνων και οι αρμοδιότητές τους. Ενίοτε απαντάται και ως Σχέδιο Καλλικράτης, από την ονομασία που είχε πριν εισαχθεί προς συζήτηση στη Βουλή των Ελλήνων.
Το πρόγραμμα ψηφίστηκε από την Ελληνική Βουλή το Μάιο του 2010. Μέρος των διατάξεών του ενεργοποιήθηκε άμεσα με τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 7 Ιουνίου 2010 (ΦΕΚ 87/τ.Α'/2010), ώστε να διεξαχθούν βάσει αυτών οι αυτοδιοικητικές εκλογές του ιδίου έτους. Στη πλήρη μορφή του τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου του 2011. Το πρόγραμμα πυροδότησε αντιδράσεις σε όλη την Ελλάδα με κινητοποιήσεις που εκδηλώθηκαν ποικιλοτρόπως από αποκλεισμούς δρόμων, μέχρι και απεργία πείνας. 
H ονομασία «Πρόγραμμα Καλλικράτης» επεκτάθηκε, μέσω κυρίως των ΜΜΕ, στις συγχωνεύσεις και καταργήσεις δημοσίων υπηρεσιών, σχολείων και νοσοκομείων.
Προσομοιωτής SPIM

Ο SPIM είναι ένα λογισμικό προσομοίωσης που εκτελεί προγράμματα συμβολικής γλώσσας γραμμένα για επεξεργαστές που υλοποιούν την αρχιτεκτονική MIPS-32, και συγκεκριμένα την έκδοση (release) 1 αυτής της αρχιτεκτονικής με μία σταθερή απεικόνιση μνήμης, χωρίς κρυφές μνήμες, και μόνο τους συνεπεξεργαστές 0 και 1. Το όνομα του SPIM είναι απλώς το MIPS γραμμένο ανάποδα. Ο SPIM μπορεί να διαβάσει και να εκτελέσει αμέσως αρχεία συμβολικής γλώσσας. Ο SPIM είναι ένα αυτόνομο σύστημα για την εκτέλεση προγραμμάτων του MIPS. Περιέχει έναν αποσφαλματωτή και παρέχει μερικές υπηρεσίες παρόμοιες με αυτές ενός λειτουργικού συστήματος. Ο SPIM είναι πολύ πιο αργός από έναν πραγματικό υπολογιστή. Όμως το πραγματικό υλικό δεν μπορεί να συναγωνιστεί το χαμηλό του κόστος και την ευρεία διαθεσιμότητα του.
Μία προφανής ερώτηση είναι «Γιατί να χρησιμοποιήσουμε έναν προσομοιωτή όταν οι περισσότεροι χρήστες διαθέτουν PC με επεξεργαστές που λειτουργούν σημαντικά ταχύτερα από τον SPIM;» Ένας λόγος είναι ότι οι επεξεργαστές των PC είναι Intel 80x86, των οποίων η αρχιτεκτονική διαθέτει πολύ λιγότερη κανονικότητα και είναι πολύ πιο σύνθετη ώστε να γίνει κατανοητή και να προγραμματιστεί, από ότι αυτή των επεξεργαστών MIPS. Η αρχιτεκτονική του MIPS ίσως είναι η επιτομή μιας απλής καθαρής μηχανής RISC.
Εκτός από αυτό, οι προσομοιωτές ίσως παρέχουν ένα καλύτερο περιβάλλον για προγραμματισμό συμβολικής γλώσσας από μία πραγματική μηχανή, επειδή μπορούν να ανακαλύψουν περισσότερα σφάλματα και να παρέχουν καλύτερη διασύνδεση από έναν πραγματικό υπολογιστή. Τέλος, οι προσομοιωτές είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για την μελέτη υπολογιστών και προγραμμάτων που εκτελούνται σε αυτούς. Επειδή υλοποιούνται σε λογισμικό και όχι σε πυρίτιο, μπορούμε να τους εξετάσουμε και να τους τροποποιήσουμε εύκολα με σκοπό την προσθήκη νέων εντολών, την κατασκευή νέων συστημάτων όπως οι πολυεπεξεργαστές, ή απλώς τη συλλογή δεδομένων.
Μπέργα

Ιστορία

Το όνομα της πόλης και της κομητείας προέρχεται από το εθνικό όνομα Bergistani, που ονομάτιζε την ιβηρική φυλή που κατοικούσε στην περιοχή την εποχή της ρωμαϊκής κατάκτησης. Ο Τίτος Λίβιος αναφέρεται σε έναν οικισμό ονόματι Castrum Bergium, που πιθανότατα να βρισκόταν στην ίδια θέση με τη σημερινή. Κατά τον πρώιμο μεσαίωνα η Μπέργα κυβερνήθηκε ως έδρα μιας υποκομητείας που εξαρτάτο από την γειτονική κομητεία της Σερδάνια.
Αργολικός κόλπος

Ο Αργολικός κόλπος είναι ο θαλάσσιος κόλπος που βρίσκεται ανάμεσα στην Αργολική χερσόνησο και τα παράλια της Αρκαδίας, καθώς και της ανατολικής Λακωνίας εν μέρη. Είναι ο ανατολικότερος από τους τρεις μεγάλους κόλπους που σχηματίζονται στην ακτογραμμή της νότιας Πελοποννήσου. Μαζί με τον Σαρωνικό κόλπο και τα νότια παράλια της Αργολίδας ορίζει την περιοχή του Αργοσαρωνικού. 
Τα παράλια του Αργολικού είναι απόκρημνα στο τμήμα της νότιας Αργολίδας και Αρκαδίας και ομαλά στην βόρεια πλευρά του, που συναντά τον κάμπο του Άργους. Οι σημαντικότερες πόλεις και οικισμοί στα παράλια του Αργολικού κόλπου είναι το Ναύπλιο, το Παράλιο Άστρος, ο Τυρός, το Τολό, το Πορτοχέλι, το Λεωνίδιο και η Νέα Κίος. Μέσα στον Αργολικό κόλπο υπάρχουν μικρά νησιά και αρκετές νησίδες. Οι μεγαλύτερες από αυτές είναι οι Ψηλή, η Πλατειά και η Ρόμβη, που και οι τρεις βρίσκονται δίπλα στις ακτές της Αργολίδας. Στην έξοδο του Αργολικού κόλπου βρίσκονται οι Σπέτσες.
Ο Αργολικός κόλπος αποτέλεσε το κέντρο του προϊστορικού πολιτισμού στον ελλαδικό χώρο, καθώς στα παράλια του αναπτύχθηκαν ορισμένες από τις πιο σημαντικές κοινωνίες της προϊστορικής Ελλάδας, όπως η πόλη της Λέρνας και η κοινωνία του Σπηλαίου Φράγχθι.
Πορθμός Λα Περούζ

Ο Πορθμός Λα Περούζ ή Πορθμός Σόγια (αγγλικά: La Pérouse Strait, ρωσικά: Пролив Лаперуза (proliv laperuza), ιαπωνικά: Sōya Kaikyō) είναι ένας στενός πορθμός στο Βορειοδυτικό Ειρηνικό ωκεανό, ο οποίος χωρίζει το νότιο τμήμα της ρωσικής νήσου Σαχαλίνης από το βόρειο τμήμα της ιαπωνικής νήσου Χοκάιντο, και συνδέει την Ιαπωνική Θάλασσα στα δυτικά με την Οχοτσκική θάλασσα στα ανατολικά. Ο πορθμός έχει πλάτος 40 χιλιόμετρα και βάθος 20-40 μέτρα. Ο πορθμός πήρε το όνομά του από τον Ζαν-Φρανσουά ντε Λα Περούζ, ο οποίος εξερεύνησε τον πορθμό το 1787.
Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ο τίτλος της Παγκόσμιας Πρωτεύουσας Βιβλίου είναι ένας τίτλος που απονέμεται από την UNESCO σε αναγνώριση των προγραμμάτων προώθησης του βιβλίου και του διαβάσματος και την αφοσίωσης στην βιομηχανία του βιβλίου.
Ο τίτλος απονέμεται στις 23 Απριλίου κάθε χρόνου (Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου και Πνευματικών Δικαιωμάτων από την UNESCO) και ισχύει ως τις 22 Απριλίου του επόμενου έτους.

Σχετικά με τον τίτλο

Η επιτυχία της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου και Πνευματικών Δικαιωμάτων που καθιερώθηκε το 1996, παρότρυνε την UNESCO να αναπτύξει ένα σχέδιο ανάδειξης της Πρωτεύουσας Παγκόσμιου Βιβλίου, επιλέγοντας την Μαδρίτη σαν πρώτη πρωτεύουσα το 2001. Και αυτός ο θεσμός στέφθηκε από επιτυχία και έτσι η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού αποφάσισε την επανάληψη της επιλογής σε ετήσια βάση.
Η UNESCO προσκάλεσε τον Παγκόσμιο Σύνδεσμο Εκδοτών, την Παγκόσμια Συνομοσπονδία Βιβλιοθηκών και την Παγκόσμια Συνομοσπονδία Βιβλιοπωλών να συμμετάσχουν στη διαδικασία επιλογής, ως οι τρεις σημαντικότεροι φορείς στη βιομηχανία του βιβλίου.
Η επιλογή δεν συμπεριλαμβάνει κάποιο χρηματικό έπαθλο, αλλά μόνο επιβραβεύονται τα καλύτερα προγράμματα προώθησης του βιβλίου.
Κώστας Παπαμαρκίδης

Βιογραφία

Ο ηθοποιός γεννήθηκε το 1928 στο Σουδάν. Οι γονείς του ήταν Κύπριοι. Επέστρεψαν οικογενειακώς στην Κύπρο όταν ο Κώστας Παπαμαρκίδης ήταν πέντε ετών. Σε ηλικία 23 ετών έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο με τον Μορφωτικό Σύλλογο «Αναγέννηση» Παλουριώτισσας στο έργο «Σιωπηλή γυναίκα». 
Το 1955 αποσύρεται από το θέατρο επειδή αρραβωνιάστηκε και έπρεπε να δουλέψει για να συντηρήσει την οικογένεια του. Ωστόσο, το 1957 επέστρεψε τυχαία στο θέατρο το 1957, στο έργο «Ηνωμένους Καλλιτέχνες», όπου αντικατάστησε σε μια παράσταση ένα ηθοποιό ο οποίος δεν εμφανίστηκε. Την επόμενη μέρα έδωσε δύο παραστάσεις στη Λεμεσό που ήταν τόσο επιτυχημένες ώστε η εφημερίδα «Απογευματινός τύπος» έγραψε για τον ηθοποιό, ότι «γεννήθηκε ένα πηγαίο ταλέντο».
Ο ηθοποιός ενσάρκωσε ρόλους οι οποίοι αγαπήθηκαν από το κοινό. Χαρακτηριστικός είναι ο ρόλος του ως «Νεκατώστρα» στις «Ιστορίες του χωρκού». Πέθανε στις 26 Ιουνίου 2014 σε ηλικία 86 ετών.
ΤΟΠ 09

Ιστορία

Το κόμμα ιδρύθηκε στις 11 Ιουνίου 2009 από τον Μίροσλαβ Κάλουσεκ ως μία παράταξη υπέρ της ελεύθερης αγοράς που αποσπάστηκε από την Χριστιανική και Δημοκρατική Ένωση-Τσεχοσλοβάκικο Λαϊκό Κόμμα. Πρώτος αρχηγός του κόμματος εξελέγη ο Κάρελ Σβάρτσενμπεργκ, ο οποίος είχε διατελέσει υπουργός Εξωτερικών της χώρας προτεινόμενος από τους Πράσινους. Το ΤΟΠ 09 είναι το δεύτερο δημοφιλέστερο δεξιό κόμμα της Τσεχίας μετά το Πολιτικό Δημοκρατικό Κόμμα, όπως φάνηκε και στις εκλογές του 2010, όπου το ΤΟΠ 09 συγκέντρωσε το 16,7% των ψήφων και το Πολιτικό Δημοκρατικό Κόμμα το 20,22%. 
Το κόμμα συμμετέχει στην κυβέρνηση της Τσεχίας μαζί με το Πολιτικό Δημοκρατικό Κόμμα και τα Δημόσια Θέματα, στην οποία διατηρεί πέντε υπουργικές θέσεις.Τον Σεπτέμβριο του 2010, το ΤΟΠ 09 υπέβαλλε αίτηση μέλους προς το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Ο Κάρελ Σβάρτσενμπεργκ ήδη συμμετείχε σε δύο συνόδους του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, ενώ στις 10 Φεβρουαρίου 2011 έγινε και επισήμως μέλος του.
Φιλελεύθερο Προσφυγικό Κόμμα

Ιστορία

Το κόμμα συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 1926. Στις εκλογές του 1926 κέρδισε 13.798 ψήφους (1.44% των συνολικών ψήφων) και 4 έδρες. Ωστόσο, οι εκλογές του 1926 ήταν οι μοναδικές στις οποίες συμμετείχε το κόμμα.
Τζανατάς

Ιστορία

Το Τζανατάς ιδρύθηκε το 1964 ως οικισμός για να εξυπηρετήσει τους εργάτες στα κοιτάσματα φωσφόρου. Το 1969, χορηγήθηκε το καθεστώς πόλης.
Η πόλη αναπτυσσόταν σταθερά μέχρι την δεκαετία του 1990, όταν οι περισσότερες από τις βιομηχανικές επιχειρήσεις έκλεισαν λόγω της οικονομικής κρίσης, και ο πληθυσμός άρχισε να μειώνεται. Το 2013, μερικές από τις κατοικημένες περιοχές της πόλης είχαν ερημωθεί.

Βιομηχανία

Το 2013, η μόνη λειτουργική βιομηχανική εγκατάσταση στην πόλη είναι το εργοστάσιο φωσφορίτη.

Μεταφορές

Το Τζανατάς συνδέεται σιδηροδρομικώς με το Ταράζ.
Μέσω του E40, υπάρχει οδική σύνδεση με το Ταράζ και το Σιμκέντ.
More (άλμπουμ)

Βραβεύσεις

More (άλμπουμ)
Γαλλία (SNEP Certification): Χρυσός
1439 Φοχτία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Φοχτίας εκτιμάται σε 47,87 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι XFU (κατά Tholen), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0509. Η Φοχτία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 57 λεπτά.
Παγκόσμιος Ωκεανός

Ο Παγκόσμιος Ωκεανός είναι το διασυνδεδεμένο σύστημα των ωκεάνιων υδάτων της Γης και περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της υδροσφαίρας, καλύπτοντας 361.132.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το 70.8% της επιφάνειας της Γης, με συνολικό όγκο 1.332.000.000 κυβικών χιλιομέτρων.
Δημήτριος Καλλιφρονάς (πολιτικός)

Βιογραφία

Την περίοδο της επανάστασης κατέφυγε στην Αίγινα και, αργότερα, εντάχθηκε στο στρατιωτικό σώμα του Κάρολου Φαβιέρου. Διετέλεσε Δήμαρχος Αθηναίων το 1837 και το 1840-1841) και, επίσης, πρώτος πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου της Αθήνας.
Έλαβε ενεργά μέρος στην Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου και αργότερα εκλέχτηκε πληρεξούσιος στην Α' Εθνοσυνέλευση του 1843. Επίσης διετέλεσε πρόεδρος (από τις 14 Σεπτεμβρίου 1847 ως τις 22 Σεπτεμβρίου 1848 και από τις 4 Ιουλίου 1885 ως τις 24 Οκτωβρίου 1885) και αντιπρόεδρος (1847) της Βουλής, υπουργός Δημοσίας Εκπαίδευσης και Εκκλησιαστικών (από τις 27 Οκτωβρίου 1848 ως τις 24 Δεκεμβρίου 1849 , από τις 8 Απριλίου ως την 1η Ιουλίου 1863) , από την 1η Νοεμβρίου 1865 ως τις 15 Νοεμβρίου 1865 και από τις 6 Ιανουαρίου 1873 ως τις 21 Φεβρουαρίου 1874)  και υπουργός Ναυτικών (στην κυβέρνηση του 1862) από τις 23 Οκτωβρίου 1862 ως τις 20 Φεβρουαρίου 1863.
Πέθανε σε ηλικία 97 ετών στην Αθήνα και τάφηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, σε τάφο στον οποίο υπάρχει η προτομή του. Γιος του ήταν ο Λάμπρος Καλλιφρονάς. Στην περιοχή που σήμερα είναι η οδός Καλλιφρονά, στην Κυψέλη, η οικογένειά του είχε στην κατοχή της αμπέλια.
Αθλητικά γεγονότα του 2010/Οκτώβριος

Παρατίθενται σημαντικά αθλητικά γεγονότα που συνέβησαν στον κόσμο τον μήνα Οκτώβριο του 2010. Ακολουθούνται από συνδέσμους προς τις πηγές μέσω των οποίων μεταδόθηκαν.
MyHeritage

MyHeritage είναι μια ιστοσελίδα για την ανακάλυψη, την κοινή χρήση και τη διατήρηση της οικογενειακής ιστορίας. Προσφέρει απευθείας σύνδεση, κινητά και πλατφόρμες λογισμικού για τους χρήστες του σε όλο τον κόσμο. Οι χρήστες μπορούν να δημιουργήσουν το δικό τους ηλεκτρονικό οικογενειακό δέντρο, να κάνουν αναζήτηση για τους προγόνους τους, σε δισεκατομμύρια ιστορικά αρχεία, να μοιραστούν και να διατηρήσουν φωτογραφίες και βίντεο, ενώ ανακαλύπτουν και συνδέονται με νέους συγγενείς.
Το 2003, ο Διευθύνων Σύμβουλος Γκιλάντ Γιαφέτ ίδρυσε το MyHeritage στο σαλόνι του στο μοσάβ της Μπνέι Αταρότ, λίγο έξω από το Τελ Αβίβ, Ισραήλ. Ο Γκιλάντ ξεκίνησε την εταιρεία, ως αποτέλεσμα του ότι δεν έβρισκε ένα εργαλείο που να ικανοποιούσε τις ανάγκες του στην γενεαλογία. Με 42 γλώσσες, 80 εκατομμύρια χρήστες, 1,6 δισεκατομμύρια προφίλ και 28 εκατομμύρια οικογενειακά δέντρα, το MyHeritage είναι ένας δημοφιλής προορισμός για έρευνα οικογενειακής ιστορίας.
Τον Φεβρουάριο του 2012, η ​​εταιρία μετέφερε την έδρα της στα νέα γραφεία στη Ορ Γιεχουντά, Ισραήλ, κοντά στο Τελ Αβίβ. Υπάρχουν πρόσθετα γραφεία στο Τελ Αβίβ (Ισραήλ), καθώς και στην Γιούτα και την Καλιφόρνια των ΗΠΑ.
Ψαμμήτιχος Β΄ της Αιγύπτου

Εκστρατεία των Αιγυπτίων στο Χούς

Ήταν η πρώτη σύγκρουση ανάμεσα στην Αίγυπτο και την Νουβία από την εποχή της βασιλείας του Τανταμανί, ένας Χουσίτης βασιλιάς με το όνομα Ανλαμανί είχε αναβιώσει την δύναμη του βασιλείου του Ναπάτα. Οι Χουσίτες είχαν ισχυροποιηθεί τόσο πολύ που είχαν φιλοδοξία να καταλάβουν  ακόμα και την Αίγυπτο, ο Ψαμμήτιχος Β' με την εκστρατεία του αυτή είχε στόχο να εξουδετερώσει τις συγκεκριμένες φιλοδοξίες τους. Ο Αιγυπτιακός στρατός έφτασε μέχρι την πρωτεύουσα των Χουσιτών Ναπάτα όπου σε μια σειρά από μάχες λεηλάτησε τους ναούς και κατέστρεψε τα βασιλικά Κουσίτικα αγάλματα την εποχή της βασιλείας του Ασπέλτα νεώτερου αδελφού του Ανλαμανί.  Η εκστρατεία του Ψαμμήτιχου είχε τελικά τεράστια σημασία για την Αίγυπτο αφού οι Χουσίτες αναγκάστηκαν να μετακινήσουν την πρωτεύουσα τους από την Ναπάτα ακόμα νοτιότερα στην Μερόη. Ο Ψαμμήτιχος τελικά δεν εκμεταλλεύτηκε την τεράστια νίκη του αφού μετά την εκστρατεία του επανήλθε στον πρώτο καταρράκτη και η Ελεφαντίνη εξακολουθούσε να είναι το νοτιότερο σύνορο της Αιγύπτου. Το 491 π.Χ. τον τέταρτο χρόνο της βασιλείας του έκανε εκστρατεία στην Παλαιστίνη προκειμένου να βοηθήσει τον βασιλιά του Ιούδα Σεδεκία στην άμυνα του απέναντι στους Βαβυλώνιους.

Οικοδομικές δραστηριότητες του Ψαμμήτιχου

Ο Ψαμμήτιχος Β' εκτός από πολύ σκληρός πολεμιστής ήταν επιπλέον και εκπληκτικός οικοδόμος κατασκευάζοντας πλήθος τεράστια κτίσματα από γρανίτη και πολύτιμες πέτρες όπως τουρκουάζ που σώζονται μέχρι τις μέρες μας. Με πρωτοβουλία του Ψαμμήτιχου Β'  ένα ζεύγος από 21.79 μέτρα ύψους από οβελίσκους ανεγέρθησαν στον ναό της Ηλιούπολης, αυτοί καταστράφηκαν από τους Πέρσες του Καμβύση το 525 π.Χ. και ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος μετέφερε έναν από αυτούς στην Ρώμη. Το σημαντικότερο οικοδόμημα του Ψαμμήτιχου Β' ήταν ο ναός στο Χιμπίς αφιερωμένος στην τριαδική θεότητα Αμούν, Μούτ και Χονσού με προορισμό την λατρεία του Οσίρη διαστάσεων 19.5 Χ 26 μέτρα. Ο ναός αυτός ήταν οικοδομημένος στις όχθες μιας λίμνης που αποξηράνθηκε αργότερα, η τελειοποίηση του ολοκληρώθηκε από τον Πέρση βασιλιά Δαρείο Β'. Το 1832 ήταν ο πιο καλοδιατηρημένος ναός στην Αίγυπτο, τότε έπεσε η οροφή του για την κατασκευή ενός εργοστασίου αλουμινίου. Ο Ψαμμήτιχος Β' πέθανε το 589 π.Χ., τον διαδέχθηκε ο γιος του Απρίης.
Ιγκόρ Τούρτσιν

Βιογραφία

Το 1959 ο Τούρτσιν συγκέντρωσε μια ομάδα χάντμπολ έφηβων κοριτσιών, που το 1962 έγινε η ΧΣ Σπαρτάκ Κιέβου. Ο σύλλογος ήταν ο Σοβιετικός πρωταθλητής για 20 συναπτά πρωταθλήματα (από το 1969 έως το 1988) και νικητής του του Τσάμπιονς Λιγκ της ΕΟΧ (1970-1973, 1975, 1977, 1979, 1981, 1983, 1985-1988).
Το 1965 παντρεύτηκε την Ζιναΐντα Στολιτένκο, μια εκπαιδευόμενη η οποία ήταν 10 χρόνια μικρότερή του. Απέκτησαν δύο παιδιά: την Ναταλία (γεννημένη το 1971) και ένα γιο, τον Μιχαήλ (γεννήθηκε το 1983). Η Ναταλία έπαιξε χάντμπολ μαζί με τη μητέρα της για την Σπαρτάκ Κιέβου, ενώ ο Μιχαήλ ασχολήθηκε με το μπάσκετ. Στα τελευταία του χρόνια ο Τούρτσιν υπέστη αρκετές καρδιακές προσβολές. Υποβλήθηκε σε μια πολύπλοκη χειρουργική επέμβαση παράκαμψης στη Νορβηγία, και μετά από αυτό προπονούσε την νορβηγική γυναικεία ομάδα χάντμπολ για οκτώ μήνες. Πέθανε από καρδιακή προσβολή κατά τη διάρκεια ενός αγώνα του Κυπέλλου ΕΟΧ ανδρών στη Ρουμανία το 1993. Μετά το θάνατό του η σύζυγός του ανέλαβε τις προπονητικές θέσεις στην Σπαρτάκ Κιέβου και τη εθνική ομάδα της Ουκρανίας}}.
Πριγκιπάτο Άνω Ουγγαρίας

Το Πριγκιπάτο Άνω Ουγγαρίας (ουγγρικά : Felső-Magyarországi Fejedelemség) ήταν ένα βραχύβιο κρατίδιο υποτελής της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Κυβερνήτης του ήταν ο Ίμρε Thököly, κυβερνούσε από την πόλη Κόζιτσε που ήταν η πρωτεύουσα του.
Δημιουργήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1682 με την συμφωνία να καταβάλει 20.000 χρυσό στους Οθωμανούς ετησίως. Το 1685 ο Thököly ηττήθηκε στο Πρεσόβ από τους Οθωμανούς και λόγω των προηγούμενων διαπραγματεύσεων τους με τον Λεοπόλδο το κρατίδιο έπαψε να υφίσταται.
Τάγμα της Ευποιΐας

Περιγραφή

Το μετάλλιο του τάγματος έχει μορφή άνθους με πέντε πέταλα από γαλάζιο σμάλτο. Στην περίπτωση του αργυρού σταυρού είναι ασημένιο, ενώ  στους υπόλοιπους βαθμούς είναι επίχρυσο. Έχει στο κέντρο του την εικόνα της Παναγίας με τον Χριστό, και μέσα σε λευκό σμάλτινο δακτύλιο την επιγραφή «ΕΥΠΟΙΙΑ». Στην οπίσθια πλευρά έχει το έμβλημα της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Ο αστέρας του τάγματος έχει μορφή αστέρα με ευθείες ακτίνες που σχηματίζουν οκτώ αιχμές. Στο κέντρο του αστέρα έχει επίσης την εικόνα της Παναγίας με τον Χριστό μέσα σε λευκό σμάλτο που σχηματίζει κύκλο. Στην αντίστροφη πλευρά έχει το έμβλημα της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Η ταινία του τάγματος, πλάτους 8 εκατοστών, έχει χρώμα σταχτοκίτρινο με μπλε στενές λωρίδες κατά μήκος των άκρων.