Κο Ουν

Ζωή

Ο Κο γεννήθηκε στη σημερινή Γκουνσάν στη Νότια Κορέα.
Τραυματίστηκε σωματικά και ψυχικά κατά τον Κορεατικό πόλεμο κατά τον οποίο πέθαναν πολλοί συγγενείς και φίλοι του. Η ακοή του Κο έχει υποστεί βλάβες επειδή κατά τη διάρκεια μιας σοβαρής κρίσης την περίοδο εκείνη έριξε οξύ στα αυτιά του, και επιδεινώθηκε περαιτέρω μετά από αστυνομικό ξυλοδαρμό το 1979. Το 1952, πριν τελειώσει ο πόλεμος, ο Κο έγινε Βουδιστής μοναχός. Μετά από μια δεκαετία μοναστικής ζωής, αποφάσισε να επιστρέψει στην ενεργό, κοσμική ζωή το 1962 για να αφοσιωθεί στην ποίηση. Από το 1963 μέχρι το 1966 έζησε στη Τζετζούντο, όπου ίδρυσε ένα φιλανθρωπικό σχολείο, και μετά γύρισε στη Σεούλ. Η ζωή του στον έξω κόσμο δεν ήταν ήρεμη, και τραυματίστηκε αποπειράμενος να αυτοκτονήσει (για δεύτερη φορά) το 1970.
Την περίοδο που η ΝοτιοΚορεάτικη κυβέρνηση επιχείρησε να χειραγωγήσει τη δημοκρατία προωθώντας το Σύνταγμα Γιουσίν στα τέλη του 1972, ο Κο δραστηριοποιήθηκε πολύ στο κίνημα για τη δημοκρατία και ηγήθηκε προσπαθειών για τη βελτίωση της πολιτικής κατάστασης στη Νότιο Κορέα, ενώ ταυτόχρονα ήταν πολυγραφότατος και στάλθηκε στη φυλακή τέσσερεις φορές (1974, 1979, 1980 και 1989). Τον Μάιο του 1980, κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος από τον Τσουν Ντοο-Χουαν, ο Κο κατηγορήθηκε για προδοσία και καταδικάστηκε σε 20χρονη φυλάκιση. Απελευθερώθηκε τον Αύγουστο του 1982 στα πλαίσια γενικής αμνηστίας.
Μετά την απελευθέρωσή του, η ζωή του έγινε πιο ήρεμη. Εξέπληξε ωστόσο το ευρύ κοινό του αναθεωρώντας πολλά από τα πρωτύτερα εκδοθέντα έργα του. Ο Κο παντρεύτηκε τη Σανγκ-Γουά Λι στις 5 Μαΐου 1983, και μετακόμισε στην Ανσεόνγκ της επαρχίας Γκυεόντζι-ντο, όπου ζεί ακόμη. Ξανάρχισε να γράφει και ξεκίνησε να ταξιδεύει. Τα πολλά του ταξίδια του προσφέρουν υλικό για το σκελετό των ποιημάτων του.

Τεχνοτροπία

Ο Κο έχει γράψει ποιήματα σε σχεδόν κάθε μορφή για περίπου κάθε θέμα. Τα πρώτα του ποιήματα είναι κυρίως σύντομοι στίχοι χαρακτηριζόμενα από ασυνήθιστα αισθησιακή εκδήλωση λεκτικής έντασης. Πολύ συχνά τα ποιήματά του εμπνέονται από μια ματιά σε ένα τοπίο, από ένα πρόσωπο ή από μια φευγαλέα ανάμνηση. Τα ποιήματα αυτά μπορεί να είναι πολύ μεγάλα ή πολύ σύντομα, έχει γράψει μια συλλογή από Ζεν ποιήματα, καθώς και άλλες συλλογές από σύντομα επιγράμματα. Έχει επίσης γράψει ένα 7-τομο έπος, το Μπαεκτουσάν, για τον Κορεατικό αγώνα για ανεξαρτησία από την Ιαπωνία. Το πιο ασυνήθιστο ποιητικό του εγχείρημα είναι τη σειρά Μανινμπό, (Οι Χίλιες Ζωές) που μέχρι τα μέσα του 2006 βρισκόταν στον 23 τόμο της, στο οποίο επικαλείται κάθε πρόσωπο που έχει γνωρίσει προσωπικά ή συναντήσει στη διάρκεια ανάγνωσης σ'ολόκληρη τη ζωή του.
Αντίθετα από τη διαδεδομένη παρανόηση, η πολιτική και ο αγώνας δεν διαπότισαν ποτέ την εκδοθείσα δουλειά του, αν και διάβασε ποιήματα διαμαρτυρίας σε κάθε μεγάλη διαδήλωση υπέρ της δημοκρατίας κατά τις δεκαετίες του '70 και του '80.
Τα ποιήματά του είναι έντονα απροσποίητα, χαρακτηριζόμενα από τη χρήση καθομιλουμένης γλώσσας παρά λογοτεχνικής επιτηδειότητας.

Έργα

Ο Κο Ουν έχει εκδώσει περίπου 135 τόμους, συμπεριλαμβανομένων πολλών τόμων ποίησης, έργα μυθιστοριογραφίας (ιδιαίτερα Βουδιτικής μυθιστοριογραφίας), αυτοβιογραφίας, θεατρικών, δοκιμίων, μεταφράσεων από τα κλασικά Κινέζικα, ταξιδιωτικών βιβλίων, κ.ά. Επιλογές των έργων του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά (6-7 τόμοι), ισπανικά (4-5 τόμοι), ιταλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιαπωνικά, κινεζικά, βιετναμέζικα, τσέχικα, βουλγαρικά, σουηδικά και δανέζικα.