Adeste fideles

To «Adeste fideles» (αγγλ. απόδοση O Come, All Ye Faithful) είναι χριστουγεννιάτικος ύμνος του 17ου ή του 18ου αιώνα, του οποίου η συγγραφή και σύνθεση αποδίδεται σε διάφορους πιθανούς στιχουργούς και μουσικοσυνθέτες, κυρίως Άγγλους, αλλά ακόμα και στον βασιλιά Ιωάννη Δ΄ της Πορτογαλίας, με το παλαιότερο χειρόγραφο του ύμνου να φέρει το όνομά του. Οι πρωτότυποι στίχοι είναι στη λατινική γλώσσα.
Οι αρχικές 4 στροφές του ύμνου επεκτάθηκαν σε οκτώ και έχουν μεταφρασθεί σε πολλές γλώσσες. Η αγγλική μετάφραση ως «O Come, All Ye Faithful» από τον Άγγλο Ρωμαιοκαθολικό ιερέα Φρέντερικ Όουκλυ (Frederick Oakeley, 1802-1880), γραμμένη το 1841, είναι η πλέον διαδεδομένη στις περισσότερες αγγλόφωνες χώρες.

Μουσική

Η μουσική του ύμνου έχει αποδοθεί σε αρκετούς συνθέτες: από τον Τζων Φράνσις Γουέιντ, τον Τζων Ρέντινγκ (John Reading, περ. 1645-1692) και τον γιο του, μέχρι τους διάσημους Χαίντελ και Γκλουκ, τον Μάρκους ντα Φονσέκα ή τον βασιλιά Ιωάννη Δ΄ της Πορτογαλίας. Ο Τόμας Αρν, τον οποίο γνώριζε ο Γουέιντ, είναι ένας επιπλέον υποψήφιος. Υπάρχουν αρκετά παρόμοια μουσικά θέματα γραμμένα εκείνη την περίοδο, αλλά είναι μάλλον δύσκολο να προσδιορισθεί το αν αυτά υπήρξαν απομιμήσεις του «Adeste fideles», αν αντιθέτως ο ύμνος βασίστηκε πάνω τους, ή αν δεν έχουν σχέση με τον ύμνο.
Ο Γουέιντ συμπεριέλαβε τον ύμνο στη δική του έκδοση του Cantus Diversi, το 1751. Εκδόθηκε μετά στα Evening Offices of the Church το 1760 και στο An Essay on the Church Plain Chant του Σάμουελ Γουέμπ (Samuel Webbe, 1740-1816) το 1782.

Ο Πορτογάλος βασιλιάς

Ο πλέον αναφερόμενος Πορτογάλος ως δημιουργός του «Adeste fideles» είναι ο βασιλιάς Ιωάννης Δ΄, γνωστός και ως «ο Μουσικός Βασιλιάς» (1604-1656, βασίλευσε από το 1640). Ο Ιωάννης ήταν υποστηρικτής της μουσικής και των καλών τεχνών γενικότερα, σοβαρός συγγραφέας κειμένων για τη μουσική και επιπλέον συνθέτης μουσικής ο ίδιος. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του συνέλεξε έργα και δημιούργησε μία από τις μεγαλύτερες μουσικές βιβλιοθήκες στον κόσμο, η οποία δυστυχώς καταστράφηκε κατά τον μεγάλο σεισμό της Λισαβόνας το 1755. Το πρώτο μέρος των μουσικών έργων του δημοσιεύθηκε το 1649. Ο Ιωάννης Δ΄ ίδρυσε μια Σχολή Μουσικής στην πόλη Βίλα Βισόζα, που «εξήγε» μουσικούς στην Ισπανία και την Ιταλία, και στο ανάκτορό του στην πόλη αυτή βρέθηκαν δύο χειρόγραφα του ύμνου «Adeste fideles», που χρονολογούνται στο 1640, είναι δηλαδή 104 χρόνια παλαιότερα του χειρογράφου του Τζων Φράνσις Γουέιντ. Η άλλη γνωστότερη σύνθεση του βασιλιά Ιωάννη  Δ΄ είναι μία μελοποίηση του Crux fidelis, που παραμένει δημοφιλής στις ρωμαιοκαθολικές εκκλησιαστικές χορωδίες κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Ο «Πορτογαλικός ύμνος»

Ο ύμνος «Adeste fideles» έγινε γνωστός ως «Πορτογαλικός ύμνος» ("Portuguese Hymn") στη Μεγάλη Βρετανία από άσχετη αιτία, συγκεκριμένα όταν ο Δούκας του Ληντς τον άκουσε το 1795 να εκτελείται στην πορτογαλική πρεσβεία στο Λονδίνο. Ωστόσο, οι στίχοι που άκουσε διέφεραν πολύ από τη μετάφραση των Όουκλυ-Μπρουκ, ενώ ήταν 40 και πλέον χρόνια μετά τη δημοσίευσή του στην Αγγλία από τον Τζων Φράνσις Γουέιντ.

Εκτελέσεις

Κατά τις σύγχρονες εκτελέσεις του «Adeste fideles» συχνά παραλείπονται στροφές, καθώς ο ύμνος είναι μεγάλος για τον σχετικώς αργό ρυθμό του. Π.χ. η όγδοη στροφή (αυτή του ανώνυμου στιχουργού) άδεται μόνο τα Θεοφάνεια, ενώ η τελευταία στροφή του αρχικού κειμένου κρατιέται συνήθως για τη Λειτουργία των Χριστουγέννων.