google/wiki40b huggingface dataset:
Πενταγιοί Φωκίδας

Ιστορία

Το χωριό που συνδέεται με το θρύλο της Μαρίας της Πενταγιώτισσας, ιδρύθηκε το 16ο αιώνα. Η ονομασία ίσως πρόηλθε από τους πέντε προστάτες αγίους του ή από τους πέντε δρόμους που ξεκινούν ακτινωτά από την Πενταγιού προς τα γύρω χωριά, ενώ κατά το μελετητή Ιωάννη Παπαγεωργίου, πήρε το όνομά του από τους πέντε αδερφούς (πέντε γιους) Καμπεραίους που πρωτοεγκαταστάθηκαν στο χωριό.
Κατά τον ιστορικό Δημήτρη Σταμέλο, στο σύγγραμμά του "Η Δωρίδα στην Τουρκοκρατία", το όνομα των Πενταγιών προήλθε από την επιτόπιο θανάτωση κατά τους διωγμούς Διοκλητιανού και Μαξιμιλιανού το 288 μ.Χ. πέντε νεαρών ατόμων, του Ευστρατίου, του Αυξεντίου, του Ευγενίου, του Μαρδαρίου και του Ορέστη λόγω των χριστιανικών τους πεποιθήσεων, οι οποίοι μετά την επικράτηση του χριστιανισμού ανακυρήχθηκαν Άγιοι. Προφανώς το χωριό ελέγετο αρχικώς "Πεντάγιοι" και αργότερα κατά παραφορά Πενταγιοί. Με την αυτή ονομασία ελέγετο για ένα διάστημα 30 ετών και το Γαλαξίδι κατά το τέλος του 17ου αιώνα.
Όταν το 1826, μετά την έξοδο του Μεσολογγίου, μία ομάδα αγωνιστών κατέφυγε στους Πενταγιούς, ο Μουσταφάμπεης με δύο χιλιάδες Τούρκους χτύπησε το χωριό. Έλληνες αγωνιστές με επικεφαλής τους Ράγκο και Τσόγκα τους καταδίωξαν προς τον ποταμό Κόκκινο όπου και νικήθηκαν από τον οπλαρχηγό Σκαλτσοδήμο στον ρύακα του Κόκκινου ποταμού, στην τοποθεσία που αποκαλείται μέχρι σήμερα "Τουρκόρεμα".

Το χωριό σήμερα

Κύρια ασχολία των κατοίκων η γεωργία και η κτηνοτροφία. Η πλούσια πανίδα της περιοχής έχει καταστήσει τους Πενταγιούς κέντρο συγκέντρωσης κυνηγών και ορειβατών. Σήμερα υπάρχουν δύο παραδοσιακοί ξενώνες που λειτουργούν όλο το χρόνο.
Εθνική Ισλανδίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Ισλανδίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου κάτω των 21 της Ισλανδίας. Ελέγχεται από την Ποδοσφαική Ομοσπονδία Ισλανδίας. Η ομάδα θεωρείται τροφοδότης της Εθνικής Ισλανδίας. Από την ημέρα ίδρυσης του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου U21 το 1978, η ομάδ έχει συμμετάσχει στην τελική φάση μόνο το 2011, όπου απεκλείστηκαν στη φάση των ομίλων.
Στην ομάδα συμμετέχουν οι Ισλανδοί ποδοσφαιριστές κάτω των 21 ετών κατά την έναρξη του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το οποίο διαρκεί δύο χρόνια. Έτσι, ορισμένοι ποδοσφαιριστές μπορεί να είναι μέχρι 23 ετών.
Τουρκικές γλώσσες

Οι τουρκικές γλώσσες είναι μια γλωσσική οικογένεια που αποτελείται από περίπου τριάντα γλώσσες που μιλιούνται σε μια αχανή περιοχή του ευρασιατικού χώρου, από την Ανατολική Ευρώπη ως τη Σιβηρία και τη δυτική Κίνα. Υπολογίζεται ότι αποτελεί μητρική γλώσσα για 140 εκατομμύρια και δεύτερη γλώσσα για δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους. Οι τουρκικές γλώσσες θεωρούνται παραδοσιακά ότι ανήκουν στην αλταϊκή γλωσσική οικογένεια.
Τουρκικές γλώσσες μιλιούνται από τους τουρκικούς λαούς της Ρωσικής Ομοσπονδίας, σε πολλές δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας -Ουζμπεκιστάν, Καζακστάν, Κιργιζία, Τουρκμενιστάν και Αζερμπαϊτζάν, από τμήματα του πληθυσμού στο Ιράν, το Αφγανιστάν και τη Μογγολία, καθώς και στην Τουρκία.
Από τις τουρκικές γλώσσες αυτή με τους περισσότερους ομιλητές είναι η τουρκική γλώσσα που μιλιέται στην Τουρκία.

Κοινά γραμματικά χαρακτηριστικά

Η τουρκογενής γλωσσική οικογένεια χαρακτηρίζεται από φωνηεντική αρμονία, φαινόμενο στο οποίο σε μια λέξη υπάρχει ένας συγκεκριμένος τύπος φωνηέντων και τα επιθήματα αλλάζουν για να προσαρμοστούν στο φωνήεν της ρίζας της λέξης. Τυπολογικά είναι συγκολλητικές γλώσσες με επιθήματα (καταλήξεις). Η σειρά των όρων της πρότασης είναι Υποκείμενο-Αντικείμενο-Ρήμα.
Γρηγόριος Αργυροκαστρίτης

Βίος

Ο Γρηγόριος γεννήθηκε στο Αργυρόκαστρο, της επαρχίας Δρυϊνουπόλεως, όπου έμαθε τα πρώτα του γράμματα.Συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία της Μοσχόπολης. Δεν γνωρίζουμε πότε εντάχθηκε στις τάξεις του κλήρου και εκάρη μοναχός. Στα 1798  χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Παραμυθιάς, αλλά έμεινε εκεί λίγους μόνο μήνες

Μητροπολίτης Ευρίπου

Το 1799 μετατέθηκε στον επισκοπικό θρόνο Ευρίπου. Η μετάθεσή του ίσως ήταν αποτέλεσμα της άρνησής του να αφορίσει τους ξεσηκωμένους Σουλιώτες όταν του του ζήτησε ο Αλή πασάς. Στη νέα του θέση παρέμεινε μέχρι το 1823.Στην διάρκεια της θητείας του εμπόδισε τη ίδρυση σχολείων από τον ιατροφιλόσοφο Γεώργιο Χρυσοχόο ή Χρυσοφό (ή Κονίστρο ή Κονιστριάτη),επειδή διέδιδε την αθεΐα.
Ο Γρηγόριος μυήθηκε στην Φιλική ΕταιρείαΑφού συνεννοήθηκε με καπεταναίους Χορμοβίτες, Αργυροκαστρίτες και Χιμαρέους, τους κάλεσε να κατέβουν στην Εύβοια και να οργανώσουν τις απαρχές της επανάστασης στην περιοχή αυτή.Με την έναρξη της Επανάστασης φυλακίσθηκε από τους Τούρκους στην Χαλκίδα. Ο Μουσελίμης της Χαλκίδας τον πήρε μαζί του σε πριοδεία που έκανε σε χωριά της Καρυστίας με σκοπό να αποθαρρύνει τους ξεσηκωμένους Έλληνες.
Η απελευθέρωση του Μητροπo=ολίτη επιτεύχθηκε οταν ο Αλέξανδρος Κριεζής απείλησε πως θα κρεμούσε έντεκα Τούρκους και έναν Εβραίο αιχμάλωτο. Τελικά μετά από λίγες μέρες απελευθερώθηκε.
Ξαναφυλακίσθηκε αλλά δραπέτευεσε αφού δωροδόκησε τους δεσμοφύλακές τους το καλοκαίρι του 1822. Έστειλε επιστολή στην Κεντρική Διοίκηση της Ελλάδος στο Ναύπλιο ζητώντας να αξιοποιηθεί  σε κάποια θέση για τις ανάγκες του αγώνα.
Ο Γρηγόριος δεν έλαβε την επιθυμητή απάντηση και κατέφυγε στην Κέρκυρα, διατηρώντας όμως ακόμα τον τίτλο του Αρχιεπισκόπου Ευβοίας.

Μητροπολίτης Αθηνών

Στις 16 Σεπτεμβρίου 1827 εκλέγεται Μητροπολίτης Αθηνών μετά από εισήγηση του Πατριάρχη Αγαθάγγελου.Στην θέση του δεν έμεινε παρά λόγους μόνο μήνες αφού στις αρχές του 1828 (Μάρτιος) πέθανε.Τάφηκε στην Χαλκίδα.
Μεταξύ των πράξεων και ενεργειών που του αποδίδονται κατά τη διάρκεια της αρχιερατείας του είναι η μεταφορά της κινητής και ακίνητης περιουσίας της μονής Καισαριανής και της βιβλιοθήκης αυτής στην μητρόπολη Αθηνών

Συγγραφικό μεταφραστικό έργο

Ο Γρηγόριος ήταν ο πρώτος που μετέφρασε την Καινή Διαθήκη στην Αλβανική γλώσσα και μπορεί να θεωρηθεί ο θεμελιωτής της αλβανικής φιλολογίας..
Η μετάφραση πραγματοποιήθηκε κατά τη  διάρκεια της παραμονής του στην Κέρκυρα.
Θέλοντας να συμβάλει στη διάδοση της ορθόδοξης πολιτιστικής παράδοσης στην Βαλκανική, αλλά και στη διατήρηση της γλωσσικής ποικιλίας έθεσε απέναντι από την αλβανική μετάφραση όχι το αρχέτυπο κείμενο,αλλά το νεοελληνικό κείμενο του Μάξιμου Καλλιπολίτη
Ιν (ποταμός)

Γεωγραφικά στοιχεία

Η πηγή του Ινν βρίσκεται στις Ελβετικές Άλπεις, σε υψόμετρο 2.484 μέτρων, δυτικά του Σανκτ Μόριτζ στην περιοχή Ενγκάντιν. Στην αρχή της πορείας του, ο Ινν διαρρέει τις μεγάλες λίμνες Σιλς και Σιλφαπλάνα. Ρέει Β-ΒΑ και μπαίνει στην Αυστρία, διαρρέει την πόλη Λάντεκ, έπειτα διασχίζει το Αυστριακό κρατίδιο του Τιρόλο και την πρωτεύουσα του, το Ίνσμπρουκ και διασχίζει τα σύνορα με τη Γερμανία μπαίνοντας στη Βαυαρία κοντά στο Κούφσταϊν.
Στη Βαυαρία ο ποταμός ρέει προς τα βόρεια και διασχίζει τις πόλεις Ρόσενχαιμ, Βάσσερμπουργκ και Βαλντκράιμπουργκ. Μετά στρέφεται ανατολικά, διασχίζει τις πόλεις Μούλντοφ και Νέουτινγκ και δέχεται τα νερά δύο παραποτάμων του, του Αλτς και του Σάλτσαχ. Στην πόλη Πάσσαου ο Ινν τελικά εκβάλλει στο Δούναβη (όπως και ο ποταμός Ιλτς). O Ινν είναι ο μόνος ποταμός που έχει τις πηγές του στην Ελβετία και καταλήγει στη Μαύρη Θάλασσα (μέσω του Δούναβη).
Λίχας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λίχας είναι γνωστός κυρίως ο κήρυκας υπηρέτης του Ηρακλή στον μύθο της Δηιανείρας και της Ιόλης. Ο Λίχας είναι περισσότερο γνωστός από την τραγωδία του Σοφοκλή «Τραχίνιαι». Μετά την άλωση της Οιχαλίας ο Λίχας οδήγησε κατά διαταγή του Ηρακλή την Ιόλη στην Τραχίνα και έφερε εκεί τον χιτώνα του Νέσσου, τον οποίο παρέδωσε στον Ηρακλή κατά διαταγή της Δηιανείρας. Η διήγηση αυτή πάντως είχε καταγραφεί παλαιότερα από τον Αισχύλο.
Ο γεωγράφος Στράβων αναφέρει ότι οι Λιχάδες νήσοι (γνωστοί σήμερα και ως «Λιχαδονήσια») μεταξύ του βορειοδυτικού άκρου της Εύβοιας και της Φθιώτιδας πήραν το όνομά τους από τον κήρυκα Λίχα. Η σύνδεση όμως αυτή είναι μάλλον μεταγενέστερη και πλάστηκε εκ των υστέρων μόνο και μόνο για την ετυμολόγηση του ονόματος των νησίδων αυτών. Κατά τον σχολιαστή του Σοφοκλέους ο Λίχας ήταν σύντροφος του `Υλλου, ενώ άλλοι πίστευαν ότι ήταν παιδαγωγός του. Μία νεότερη παράδοση, την οποία ασπάζονται οι «Μεταμορφώσεις» του Οβιδίου (9:211), λέει ότι ο Λίχας μεταμορφώθηκε σε βράχο, όταν ο Ηρακλής, ενοχοποιώντας τον ως φορέα του θανατηφόρου χιτώνα, τον εκσφενδόνισε στον Ευβοϊκό Κόλπο. Σε ένα ερυθρόμορφο αγγείο ο Λίχας απεικονίζεται μαζί με τον Ηρακλή και τον Φιλοκτήτη, ενώ σε άλλο αγγείο κατά τη διάρκεια της θυσίας στο Κήναιον.
Με το όνομα Λίχας αναφέρεται και ένας Σπαρτιάτης που ανεκάλυψε τα οστά του Ορέστη, τα οποία σύμφωνα με δελφικό χρησμό ήταν απαραίτητο να βρεθούν ώστε οι Σπαρτιάτες να νικήσουν τους Τεγεάτες (Ηρόδοτος, Α 68).
Βαγγέλης Θεοχάρης

Νίκη Λαφυστίου

Ο Θεοχάρης έκανε τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα στη Νίκη Λαφυστίου.

Παναθηναϊκός

Τη σεζόν 2010-2011 μεταγράφηκε στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού στις οποίες βρίσκεται απο τα 12 του χρόνια. Στις σεζόν που βρισκόταν στα τμήματα υποδομής του Παναθηναϊκού τόσο στην Κ15, την Κ17 και την Κ20, ήταν σε όλες βασικό στέλεχος. Στις 13 Ιουνίου του 2017 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο διετούς διάρκειας με τον Παναθηναϊκό. Στις ομάδες νέων του Παναθηναϊκού αγωνιζόταν ως αμυντικός χαφ ενώ στην πρώτη ομάδα χρησιμοποιείται ως κεντρικός αμυντικός. Το επίσημο ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του Παναθηναϊκού πραγματοποιήθηκε στις 2 Οκτωβρίου του 2018, στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τον Παναιτωλικό για το κύπελλο Ελλάδος που έληξε 0-1 για τους πράσινους.
1081 Ρεζεντά

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ρεζεντάς εκτιμάται σε 38 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0372. Η Ρεζεντά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 18 λεπτά.
Νικήτας Κακλαμάνης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Άνδρο τη 1η Απριλίου 1946. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1971 και ειδικεύτηκε στον τομέα της ακτινοθεραπείας και ογκολογίας. Το 1981 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής Αθηνών και το 1989 εξελέγη ομόφωνα επίκουρος καθηγητής της ίδιας Σχολής. Από το 1975 έως το 2008 υπηρέτησε στο Νοσοκομείο «Αρεταίειο». 
Ασχολήθηκε ενεργά με συνδικαλισμό από το 1965 και εξελέγη δις στη θέση του Γενικού Γραμματέα του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου. Το 1986 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας και το 1987 εξελέγη μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία το 1990 στην εκλογική περιφέρεια Α΄ Αθηνών, της οποίας διετέλεσε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Το 1993 αποχώρησε και συνίδρυσε την Πολιτική Άνοιξη μαζί με τον Αντώνη Σαμαρά, με την οποία επανεξελέγη βουλευτής στην Α΄ Περιφέρεια Αθηνών και στη συνέχεια Ευρωβουλευτής.
Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διετέλεσε αντιπρόεδρος της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού, τακτικό μέλος της Επιτροπής Προϋπολογισμού και τακτικό μέλος των μεικτών επιτροπών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με την Τουρκία και την Κύπρο.
Το 2000 εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών με τη ΝΔ και ανέλαβε τον Τομέα Υγείας – Πρόνοιας του κόμματος. Στις 11 Ιουλίου 2001 εξελέγη συντονιστής της ΟΔΕ Κοινωνικών Υποθέσεων της ΝΔ. Στις 7 Μαρτίου 2004 επανεξελέγη Βουλευτής Α΄ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία. Στις 10 Μαρτίου 2004 ανέλαβε καθήκοντα Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης έως τις 14 Φεβρουαρίου 2006. 
Τον Απρίλιο του 2006 έλαβε το χρίσμα του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας ως επίσημος υποψήφιος του κόμματος για το αξίωμα του Δημάρχου Αθηναίων με κύριους εκλογικούς αντιπάλους τον Κώστα Σκανδαλίδη (ΠΑΣΟΚ), τον Αλέξη Τσίπρα (Συνασπισμός) και τον Σπύρο Χαλβατζή (ΚΚΕ). Κατά τις εκλογές της 15ης Οκτωβρίου 2006 εξελέγη Δήμαρχος Αθηναίων συγκεντρώνοντας το 46,05% των ψήφων. Ανέλαβε τα καθήκοντα του δημάρχου την 1η Ιανουαρίου 2007.
Το Μάιο του 2007 εξελέγη Πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων-Κοινοτήτων Ελλάδας, θέση που κράτησε έως τον Οκτώβριο του 2011. 
Το 2010 έθεσε ξανά υποψηφιότητα για τον δήμο της Αθήνας, αλλά ηττήθηκε στον δεύτερο γύρο από τον Γιώργο Καμίνη συγκεντρώνοντας 48,05% των ψήφων. Στις 14 Ιουνίου 2012 επανεξελέγη Βουλευτής Α΄ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία. Στις δημοτικές εκλογές του 2014 έθεσε και πάλι υποψηφιότητα στο Δήμο Αθηναίων, ως ανεξάρτητος (υποψήφιος για τη Νέα Δημοκρατία ήταν ο Άρης Σπηλιωτόπουλος) καταφέρνοντας να συγκεντρώσει το 7,10% των ψήφων.
Στις 31 Μαρτίου 2014 διαγράφηκε από την Κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας, διότι ψήφισε «παρών» στο πρώτο άρθρο πολυνομοσχεδίου με μέτρα για την οικονομία, δηλώνοντας αντίθετος με τις επιπτώσεις που πίστευε πως θα έχουν στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Στις 9 Οκτωβρίου 2014 επανεντάχθηκε στην Κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. Στις 6 Φεβρουαρίου 2015 εξελέγη Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής. Επανεξελέγη και με τη νέα σύνθεση της Βουλής μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015.

Κριτική

Επί θητείας του δέχθηκε κριτική σχετικά με την απόφασή του να κατασκευάσει υπόγειο χώρο στάθμευσης στο πάρκο της οδού Κύπρου και Πατησίων στην Κυψέλη.
Ευχολόγιον

Το Ευχολόγιον είναι ένα λειτουργικό βιβλίο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που περιλαμβάνει τις ακολουθίες της Βαπτίσεως, τού Γάμου, δηλ. είναι συλλογή των χριστιανικών ευχολογικών κειμένων, που αναγιγνώσκονται ή ψάλλονται σε όλες τις ιερές ακολουθίες, των διαφόρων εορτών, θρησκευτικών τελετών κ.λπ.

Είδη Ευχολογίων

Το Ευχολόγιον διακρίνεται επιμέρους στο «Μεγάλο Ευχολόγιον» και στο «Μικρό Ευχολόγιον». Στο μεν Μεγάλο περιλαμβάνονται όλα τα προηγούμενα, στο δε Μικρό Ευχολόγιον περιέχονται τα απολύτως χρήσιμα καθ' ημέρα για τον λειτουργό της Εκκλησίας, εξ ου και λέγεται επίσης και "Αγιασματάριον".
Επίσης μια ιδιαίτερη διάκριση είναι το λεγόμενο Αρχιερατικόν, το οποίο περιλαμβάνει πρόσθετες (ιδαίτερες) ευχές, που αναγιγνώσκονται μόνο από αρχιερείς κατά την παρουσία και συμμετοχή τους, σε πάσης φύσεως ιερουργίες (ακολουθίες, αγιασμούς, και διάφορες αρχιερατικές τελετές).

Ιστορία

Το αρχαιότερο σωζώμενο Ευχολόγιο τού Βυζαντινού λειτουργικού τύπου είναι ο Βαρβερινός κώδικας 336 του τέλους του 8ου αιώνα. Οι συλλογές αυτές περιέχουν υλικό διαφόρων εποχών, από τον 4ο αιώνα μέχρι την εποχή της σύνταξής τους και διαφόρων συγγραφέων. Από το Ευχολόγιο προήλθαν πιο εύχρηστες συλλογές ευχών και ακολουθιών, χωρίς να αποκλείεται και η αντίστροφη πορεία, ότι δηλαδή από τις μικρές συλλογές προήλθε η μεγάλη.
Πορτοκαλιά

Χαρακτηριστικά

Η πορτοκαλιά δεν αντέχει σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, το πολύ μέχρι και 4 βαθμούς υπό το μηδέν. Για τον λόγο αυτό καλλιεργείται σε τροπικές, υποτροπικές και εύκρατες περιοχές με ήπιο χειμώνα. Είναι μικρό δέντρο που φτάνει σε ύψος τα 8 μέτρα και σπάνια τα ξεπερνά. Ο κορμός της είναι λείος και ίσιος, οι ρίζες της πλούσιες , θυσανωτές που δεν φτάνουν όμως σε μεγάλο βάθος.
Τα κλαδιά της πορτοκαλιάς σχηματίζουν γωνίες και απλώνουν, είναι κυλινδρικά και έχουν ελαστικότητα έτσι μπορούν να αντέχουν αρκετά μεγάλο βάρος καρπών αν και λυγίζουν. Τα φύλλα της είναι μετρίου μεγέθους, πλατιά, λεία, στιλπνά και φέρουν μίσχους με πτερύγια. Κατά το μήνα Απρίλιο κάποια από τα παλιά φύλλα πέφτουν και αντικαθίστανται από καινούργια. Τα άνθη της είναι λευκά, αρκετά μεγάλα και εύοσμα, βγαίνουν δε την άνοιξη μεμονωμένα από τους βλαστούς. Λίγο αργότερα από τους οφθαλμούς των φύλλων βγαίνουν νέοι βλαστοί που ανθοφορούν κατά ομάδες. Από τα άνθη αυτά δένονται καρποί σε μικρό ποσοστό ενώ τα περισσότερα πέφτουν. Όταν από τα 10 άνθη δέσει 1 καρπός τότε η καρποφορία του δέντρου κρίνεται πολύ ικανοποιητική.

Καλλιέργεια

Η πορτοκαλιά ανθίζει μία φορά το χρόνο και η ανθοφορία της κρατάει 5-7 εβδομάδες. Ο καρπός της πορτοκαλιάς είναι το πορτοκάλι ή εσπερίδιο. Το δέντρο ευδοκιμεί σε μεγάλη ποικιλία εδαφών, όμως προτιμά τα αμμοπηλώδη εδάφη. Ο πολλαπλασιασμός της γίνεται με εμβολιασμό, συνήθως δέντρων που αναπτύσσονται από σπορά καλής ποιότητας πορτοκαλιών. Χρησιμοποιούνται επίσης δέντρα νεραντζιάς και μανταρινιάς.
Οι πορτοκαλιές δίνουν καλή καρποφορία για 80 περίπου χρόνια, ενώ υπάρχουν και δέντρα που καρποφορούν και μετά από 100 ή περισσότερα χρόνια. Οι πρώιμες ποικιλίες ωριμάζουν τους καρπούς τους από το μήνα Οκτώβριο ενώ οι όψιμες τους καλοκαιρινούς μήνες.
City Press

Η City Press (Σίτυ Πρες = Εφημερίδα της πόλης) είναι ελληνική ημερήσια πολιτική εφημερίδα που εκδίδεται και διανέμεται δωρεάν σε 105.000 αντίτυπα από Δευτέρα έως Παρασκευή σε κεντρικά σημεία διανομής (μέσω σταθερών προθηκών) της Αθήνας και του Πειραιά αλλά και στους σταθμούς του Μετρό Αθήνας, ενώ κάθε Παρασκευή διανέμεται σε 15.000 αντίτυπα σε κεντρικά σημεία διανομής (μέσω σταθερών προθηκών) και στην Θεσσαλονίκη.
Η έκδοση της εφημερίδας ξεκίνησε στις 4 Ιουνίου 2003. Την εφημερίδα εκδίδει η εταιρεία Κ.Μ.Π. Εκδοτική Α.Ε. Εκδότης και διεύθυνων σύμβουλος της εφημερίδας είναι ο δημοσιογράφος Γιώργος Κύρτσος.
Η City Press έχει 20-24 σελίδες. Κάθε Πέμπτη κυκλοφορεί η City Press Plus με 32 σελίδες.
Η City Press με βάση την έρευνα της εταιρείας μετρήσεων Focus Bari για το 2010 είναι πρώτη σε κυκλοφορία & αναγνωσιμότητα εφημερίδα στην Ελλάδα με 320.000 αναγνώστες.
Κωπηλασία στην Ολυμπιάδα 1906

Στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα διεξήχθησαν έξι αγωνίσματα κωπηλασίας: μονοθέσιο σκιφ 1000 μ., δίκωπος με πηδαλιούχο 1000 μ., δίκωπος με πηδαλιούχο ενός μιλίου, τετράκωπος με πηδαλιούχο 2000 μ., εξαθέσια με πηδαλιούχο ναυτών 2000 μ., 16θέσια με πηδαλιούχο ναυτών 3000 μ.
Νίκος Χανάν Σταυρουλάκης

Βιογραφία

Ο Νίκος Χανάν Σταυρουλάκης γεννήθηκε στην Αγγλία και πατέρας του ήταν ο Πέτρος Σταυρουλάκης  Χριστιανός με καταγωγή από τα Χανιά και της Εβραίας ΄Αννας Πίνχας. Σπούδασε σε πανεπιστήμια των Η.Π.Α. της Αγγλίας και του Ισραήλ με ειδίκευση στην ισλαμική τέχνη. Το 1958 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου τα επόμενα χρόνια δίδαξε σε ιδιωτικές σχολές και παράλληλα εργάστηκε ως ζωγράφος και χαράκτης εκθέτοντας τα έργα του σε γκαλερί και έλαβε μέρος σε εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το 1965 έγινε και επίσημα μέλος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Αθηνών. Το 1969 μετακόμισε στο Ισραήλ όπου μέχρι το 1971 διεύθυνε μία ανασκαφή στην Ιερουσαλήμ, ενώ το κατά τα έτη 1972-1974 δίδαξε βυζαντινή τέχνη και βυζαντινή αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ.
Το 1974 ο Σταυρουλάκης επέστρεψε στην Αθήνα, δίδαξε σε διάφορα εκπαιδευτικά ιδρύματα και υπήρξε ένας εκ των ιδρυτών του Εβραϊκού Μουσείου Ελλάδος και διευθυντής του από το 1977 έως το 1993 και στη συνέχεια εργάστηκε για την ίδρυση του Εβραϊκού Μουσείου Θεσσαλονίκης. 
Το 1994 εγκαταστάθηκε στα Χανιά και άρχισε εκστρατεία για την αποκατάσταση της ιστορικής Συναγωγής Ετζ Χαγίμ. Οι προσπάθειές του για τη διάσωση και ανάδειξη αυτού του ιστορικού κτηρίου βρήκαν ανταπόκριση και το έργο τελικά ολοκληρώθηκε το 1999. Ο Νίκος Χανάν Σταυρουλάκης έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του στα Χανιά ασχολούμενος με την διάσωση και ανάδειξη της εβραϊκής κουλτούρας και τη συγγραφή σχετικών βιβλίων μέχρι τον θάνατό του στις 19 Μαΐου 2017.
Ιώνιος Φάλαγξ

Η Ιώνιος Φάλαγξ ή Ιωνική φάλαγγα ήταν ελληνικό τακτικό στρατιωτικό σώμα αποτελούμενο κυρίως από Μικρασιάτες (εξ ου και η ονομασία της Ιώνιος / Ιωνική), το οποίο συγκροτήθηκε και πολέμησε κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης του 1821 σε διάφορες μάχες στην Πελοπόννησο και στη Στερεά Ελλάδα.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Γενικής Εφημερίδος της Ελλάδος της 24ης Ιουλίου του 1826, η Ιώνιος Φάλαγξ συγκροτήθηκε στο Ναύπλιο και αποτελούταν από 359 άνδρες, εκ των οποίων περίπου οι 150 ήταν Μικρασιάτες, οι 19 Κύπριοι και οι υπόλοιποι καταγόταν από άλλες ελληνικές περιοχές. Σκοπός της φάλαγγας, που ο οργανισμός της δημοσιεύθηκε στις 26 Ιουνίου του 1826, ήταν «η εις έν σώμα ένωσις των εις την ελευθέραν Ελλάδα ευρισκομένων και υπο διαφόρους αρχηγούς διεσπαρμένων Ιώνων κ.λ.π. δια να κατασταθώσιν ούτω χρησιμώτεροι εις τον υπέρ της ελευθερίας ιερόν ελληνικόν αγώνα».
Η Ιωνική φάλαγγα από την αρχή της συγκρότησής της τέθηκε υπό την αρχηγία του Νικηταρά Σταματελόπουλου του επικαλούμενου και Τουρκοφάγου, ενισχύοντας έτσι το σώμα που διοικούσε. Είχε επικεφαλής τον Ιωάννη Καρόγλου από τη Σμύρνη και εξεστράτευσε εναντίον του Ιμπραήμ, ο οποίος ηγείτο τακτικού αιγυπτιακού στρατού που είχε αποβιβαστεί εκείνο το έτος εκείνο στην Πελοπόννησο. Διακρίθηκε στις μάχες του χωριού Μεχμέταγα και του Μπασαρά. Το φθινόπωρο του 1826 έλαβε μέρος στις μάχες της Δόμβραινας, της Αράχοβας, του Διστόμου και της Ακρόπολης των Αθηνών. Μετά την αποτυχημένη εκστρατεία της Χίου του Φαβιέρου η Ιωνική φάλαγγα διαλύθηκε και οι περισσότεροι από τους άνδρες του επέστρεψαν στο Ναύπλιο και αργότερα εντάχθηκαν σε στρατιωτικές μονάδες που ιδρύθηκαν από τον Καποδίστρια.
Πέμπα (Μοζαμβίκη)

Γεωγραφία

Η Πέμπα απλώνεται σε μια χερσόνησο στον Κόλπο Πέμπα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Μοζαμβίκης, κεντροανατολικά της Κάμπο Ντελγκάντο και της κεντρικά συνοικίας Πέμπα.

Κάτοικοι

Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι Μακόντε (Makonde), Μάκουα (Macua) και Μουάνι (Mwani).

Γλώσσες

Οι κύριες γλώσσες που ομιλούνται στην Πέμπα είναι η Κινουάνι (Kinwani) και η Μάκουα (Macua), παρόλο που τα Πορτογαλικά είναι η γλώσσα που ομιλείται κυρίως στη Μοζαμβίκη.

Ονομασία

Η Πέμπα βρέθηκε από την Εταιρεία Νιάσα το 1904 με το όνομα Πόρτο Αμέλια από μια βασίλισσα της Πορτογαλίας. Μετονομάστηκε σε Πέμπα στο τέλος της Πορτογαλικής κυριαρχίας το 1975.

Κτήρια-Οδοί

Στο κέντρο της Πέμπα υπάρχει μία τοπική αγορά.

Αθλητισμός

Η Πέμπα είναι ένας προορισμός για υγρό στίβο και καταδύσεις.
Ομοσπονδιακό κράτος

Με το όνομα Ομοσπονδιακό κράτος, ή Ομοσπονδιακή Πολιτεία, χαρακτηρίζεται το ανεξάρτητο και κυρίαρχο εκείνο κράτος, (Πολιτεία), το οποίο προέρχεται, (συγκροτείται), από συνένωση περισσοτέρων επιμέρους κρατών-μελών βάσει συνταγματικών διατάξεων.
Στο Ομοσπονδιακό κράτος, βάσει του τρόπου αυτού δημιουργίας, υφίσταται μία μόνο κεντρική εξουσία, η οποία και μόνο αυτή, αντιπροσωπεύει τα συγκροτούντα κράτη-μέλη διεθνώς, με συνέπεια να καθίσταται έτσι, «εν συνόλω», υποκείμενο διεθνούς δικαίου.

Ομοσπονδιακά κράτη

Ομοσπονδιακά κράτη, όπως παρουσιάστηκαν στο διάβα της Ιστορίας και που υφίστανται σήμερα, με τη σύγχρονη έννοια του όρου είναι:

Γερμανία (από το 1871)

Η Γερμανική Αυτοκρατορία το 1871 ανακηρύχθηκε ομοσπονδιακή Αυτοκρατορία. Όργανα του κράτους εκείνου ήταν το "Ομοσπονδιακό Συμβούλιο" της Αυτοκρατορίας, η Αυτοκρατορική "Βουλή", και ο Αυτοκράτορας (Κάιζερ). Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο είχε ως κυρίαρχη αρμοδιότητα τη νομοθετική εξουσία καθώς και τον έλεγχο της εξωτερικής πολιτικής. Η "Βουλή" την οποία είχε δημιουργήσει ο Βίσμαρκ είχε κυρίως την αρμοδιότητα ελέγχου του Καγκελάριου ο οποίος και ήταν υπεύθυνος έναντι του Αυτοκράτορα. Τέλος ο Αυτοκράτορας ήταν επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας και αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της Αυτοκρατορίας. Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και την παραίτηση του Αυτοκράτορα συνέχισε να υφίσταται η Χώρα ως ομοσπονδιακή δημοκρατία, (Δημοκρατία της Βαϊμάρης), στην οποία όμως άρχισε να εκδηλώνεται μια συγκεντρωτική τάση εξουσίας η οποία από το 1934 άρχισε να γενικεύεται σε όλους τους τομείς με την άνοδο των εθνικοσοσιαλιστών στην εξουσία. Με την εγκαθίδρυση του Γ' Ράιχ η Γερμανία έπαυσε ν΄ αποτελεί ομοσπονδιακό κράτος.
 
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Γερμανία χωρίστηκε σε δύο επιμέρους κράτη, την "Ανατολική" ως "Λαϊκή Γερμανική Δημοκρατία", και τη "Δυτική" ως "Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας", σύμφωνα με το νέο σύνταγμα που κατάρτισε ο τότε πρόεδρος του κοινοβουλευτικού συμβουλίου και των τριών δυτικών ζωνών και μετέπειτα καγκελάριος Κόνραντ Αντενάουερ. Ένα χρόνο μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, (το Φθινόπωρο του 1989), στις 3 Οκτωβρίου του 1990 ακολούθησε η ένωση της Ανατολικής με την Δυτική Γερμανία υπό την ενιαία ονομασία Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, με επαναφορά πρωτεύουσας το Βερολίνο, (Δείτε Γερμανικά ομόσπονδα κρατίδια).

Ελβετία (από το 1848)

Η Ελβετία αποτελεί ομοσπονδιακό κράτος από το 1848 οπότε ενώθηκαν τα 22 ελβετικά Καντόνια. Τα Καντόνια διατηρούν μέχρι σήμερα την ανεξαρτησία τους έχοντας ως κοινά όργανα στο ενιαίο κράτος το "Ομοσπονδιακό Δικαστήριο", την "Ομοσπονδιακή Συνέλευση", (που αποτελείται από το Εθνικό Συμβούλιο και το Συμβούλιο καντονίων - μελών), και το "Ομοσπονδιακό Συμβούλιο", το οποίο εκλέγεται από την Ομοσπονδιακή Συνέλευση. Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο είναι αυτό που ασκεί την εκτελεστική εξουσία, με αρμοδιότητες επίσης που ανάγονται στις εξωτερικές (διεθνείς) σχέσεις της χώρας.