google/wiki40b huggingface dataset:
Petroperu

Η Petróleos del Perú, S.A. (PETROPERU) (Πετρέλαια του Περού) είναι μια Περουβιανή κρατική πετρελαϊκή εταιρεία. Η δραστηριότητές της περιλαμβάνουν μεταφορά, διύλιση, και εμπορία καυσίμων και παραγώγων πετρελαίου. Ιδρύθηκε στις 24 Ιουλίου 1969, κατά την διάρκεια της προεδρίας του Χουάν Βελάσκο Αλβαράδο, χρησιμοποιώντας το απαλλοτριωμένα περιουσιακά στοιχεία τοπικών εταιρειών πετρελαίου καθώς και της International Petroleum Company, θυγατρικής της Esso Corporation. Στα περιουσιακά στοιχεία συμπεριλαμβάνονταν και η παλαιότερη πετρελαιοφόρος περιοχή, La Brea y Pariñas, που ανακαλύφθηκε το 1869 και τελικώς αποκτήθηκε από την Esso. Ο αρχικός τίτλος ιδιοκτησίας είχε δοθεί από τον ίδιο τον Σιμόν Μπολίβαρ.
Χριστιανός της Έσσης-Βάνφρητ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Βάνφρηντ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου λαντγκράβου της Έσσης-Βάνφρητ και της Αλεξανδρίνης-Ιουλιανής, κόρης του Έμιχ ΙΓ΄ κόμη του Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ. Ως Καθολικός, προοριζόταν αρχικά να γίνει μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού του Στρασβούργου, αλλά το 1710 -στα 21 έτη του- αποφάσισε να γίνει στρατιωτικός. Υπηρέτησε στο στρατό της Έσσης-Κάσσελ ως ταξίαρχος.
Το 1711 απεβίωσε ο πατέρας του και αυτόκλητα ανέλαβε τη διακυβέρνηση του Βάνφρητ. Όμως ο μεγαλύτερος, ετεροθαλής αδελφός του Γουλιέλμος ήλθε να λάβει τη θέση. Στη διένεξη παρενέβη ο Κάρολος ΣΤ΄ Αψβούργων της Γερμανίας, όπου συμφωνήθηκε ο Χριστιανός να παραιτηθεί της διεκδίκησής του και να ανταμειφθεί με το κάστρο Έσβεγκε και ετήσια αποζημίωση 7500 γκούλντερς. Το κάστρο ήταν δεσμευμένο για χρέος στον δούκα του Μπράουνσβικ-Μπέβερν, αλλά εξοφλήθηκε και δόθηκε στον Χριστιανό το 1713. Ο νέος ιδιοκτήτης του ανακαίνισε το παραμελημένο κάστρο και πρόσθεσε ένα Καθολικό παρεκκλήσιο. Καλούσε τον εαυτό του Χριστιανό της Έσσης-Έσβεγκε.
Το 1731 απεβίωσε ο Γουλιέλμος άτεκνος και τον διαδέχθηκε. Εγκαταστάθηκε στο Μάνφρητ το επόμενο έτος. Με τον εξάδελφό του Ερνέστο-Λεοπόλδο λάντγκραβο της Έσσης-Ρότενμπουργκ, συμφώνησαν να διοικούνται οι περιοχές τους από κοινού, μια και στην εποχή του πάππου τους αποτελούσαν μία περιοχή (το Τεταρτημόριο του Ρότενμπουργκ). Η καγκελαρία ήταν στο Ρότενμπουργκ. Επέστρεψε στο Έσβεγκε και έκτισε εκεί τους πριγκιπικούς στάβλους του το 1735. Τότε πώλησε το κάστρο Ράινφελς στην Έσση-Κάσσελ.
Ήταν ευχάριστος και δημοφιλής. Ήταν μορφωμένος και υποστήριζε τους τοπικούς καλλιτέχνες. Στο Έσβεγκε και στο Βάνφρητ έκανε παραγγελίες πολλών έργων γι' αυτόν και την Αυλή του. Απεβίωσε από καρδιά το 1755 στα σκαλιά της εκκλησίας του Έσβεγκε και τάφηκε στην οικογενειακή κρύπτη στο Χύλφενσμπεργκ. Ήταν άτεκνος και το Βάνφρητ κληροδοτήθηκε στον γιο τού εξαδέλφου του Ερνέστου-Λεοπόλδου, τον Κωνσταντίνο. Η χήρα του απεβίωσε το 1757.

Οικογένεια

Ήταν αρραβωνιασμένος με την Μαρία-Αυγούστα, κόρη του Άνσελμ-Φράνσις πρίγκιπα του Τουρν & Τάξις, αλλά ο Κάρολος ΣΤ΄ της Γερμανίας ζήτησε για πολιτικούς λόγους η Μαρία-Αυγούστα να παντρευτεί τον Κάρολο-Αλέξανδρο δούκα της Βυρτεμβέγης, πράγμα που έγινε. Ο Χριστιανός θρήνησε τη μεγάλη του αγάπη για πολύ καιρό.
Νυμφεύτηκε την ανιψιά του Μαρία-Φραντσίσκα του Χοενλόε-Μπάρτενσταϊν, κόρη της αδελφής του Σοφίας-Λεοπολδίνης. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Μπαλτάσαρ ντε Σόρμπα

Ο Μπαλτάσαρ ή Βαλτάσαρ ντε Σόρμπα (Baltassare de Sorba) ήταν Γενοβέζος "κόμης της Αλμίσσα" (comte d'Almissa) (σημερινό Omiš της Κροατίας) και βάιλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας.
Ο ντε Σόρμπα διορίστηκε βάιλος από τον πρίγκιπα της Αχαΐας Φίλιππο του Τάραντα την περίοδο 1370-1373 αντικαθιστώντας τον Κάρολο Ζένο. Κατά την θητεία του λόγω της αντιπαλότητας και των πολέμων μεταξύ της Γένοβας και Βενετίας δημιουργούσε προβλήματα στα Ενετικά λιμάνια στο Πριγκιπάτο. Επανειλημμένα επιτέθηκε και λεηλάτησε την εκκλησιαστική Βαρωνία της Πάτρας που είχε αφήσει ελεύθερο το λιμάνι της Πάτρας στο ενετικό εμπόριο. Παρόλα αυτά παρέμεινε στην θέση του για τρία χρόνια, μέχρι θάνατο του Φίλιππου.
Αγία Βαρβάρα Αρκαδίας

Γεωγραφία

Η Αγία Βαρβάρα βρίσκεται στη Ν. Αρκαδία, στις βόρειες παρυφές της κορυφής Φακούλα, κοντά στα σύνορα με τον νομό Λακωνίας. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 13,850 χμ² και μέσο σταθμικό υψόμετρο 700. Απέχει από την Τρίπολη 40 χλμ. περίπου, προς τα Ν.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού του οικισμού έχει ως εξής: κάτοικοι 304 (1951), 273 (1961), (1971), 74 (1991), 93 (2001), 27 (2011) .
Παναγιώτης Αδρακτάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Καρδαμά Ηλείας. Είναι ιατρός χειρουργός, πτυχιούχος και διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει εκλεγεί Βουλευτής Β΄ Αθηνών στις εκλογές του Ιουνίου 1989, Νοεμβρίου 1989 και 1990, καθώς και βουλευτής Ηλείας τα έτη 2000 και 2004. Πολιτικά ανήκει στη Νέα Δημοκρατία. Έχει διατελέσει δημοτικός σύμβουλος στο δήμο Χαϊδαρίου από το 1980 έως το 1986 και στο δήμο Περιστερίου το 1990.
Αριστομένης Κοντογούρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του δικαστικού Στυλιανού Κοντογούρη, γόνου πλούσιας πατρινής οικογενείας και εγγονός του Ανδρέα. Απεβίωσε το 1904 και ήταν παντρεμένος από τις 3 Νοεμβρίου 1878 με την Βικτωρία Σισίνη, κόρη του Χρύσανθου Σισίνη και γιοι τους ήταν ο Νικόλαος και ο Φίλιππος.

Σπουδές

Τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Πάτρα και το 1859 μετακόμισε με την οικογένεια του στην Αθήνα όπου και γράφτηκε στην Νομική σχολή. Το 1862 λόγω του παππού του που ήταν πρόξενος της Πρωσίας κέρδισε υποτροφία της Πρωσικής κυβέρνησης και πήγε στο Βερολίνο για να συνεχίσει τις σπουδές του. Στο Βερολίνο έμεινε μέχρι το 1867 παίρνοντας τρία διπλώματα στην εκεί νομική σχολή. Για λόγους υγείας εγκαταλείπει το Βερολίνο και την υποτροφία και πηγαίνει στο Παρίσι στην εκεί νομική σχολή. Το 1867 επιστρέφει στην Ελλάδα αριστεύει στις εξετάσεις του Αρείου πάγου και αρχίζει να ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου.

Πολιτική σταδιοδρομία

Εκλέχτηκε βουλευτής Πατρών το 1873, το 1879, το 1881, το 1882 και το 1885 , απέτυχε στις εκλογές του 1887. Χρημάτισε υπουργός δικαιοσύνης και δημοσίας εκπαίδευσης στην Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1885. Διετέλεσε δήμαρχος Πατρέων την περίοδο 1891-1895. 
Ήταν υποψήφιος δήμαρχος αλλά έχασε στην εκλογική αναμέτρηση το 1888 , υποστηρίχθηκε από τον Αχιλλέα Γεροκωστόπουλο στις δημοτικές εκλογές του 1890 και κατάφερε να νικήσει τον βιομήχανο Γεράσιμο Κόγκο. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ιδρύθηκε η Φιλαρμονική εταιρεία Πατρών και το Αρσάκειο Πατρών. Χαρακτηριστική ήταν η στάση του απέναντι στις οικονομικές απαιτήσεις του Γάλλου μηχανικού Μανιάκ για το λιμάνι της Πάτρας. Το 1887 ήταν από τους πρωτεργάτες για την ίδρυση σκοπευτικού συλλόγου στην Πάτρα και μέλος της πενταμελούς διοικούσας επιτροπής του όταν ιδρύθηκε.
Μιχαήλ της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ

Βιογραφία

Είναι ο γιος του Καρόλου-Αυγούστου διαδόχου και τιτουλάριου μεγάλου δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Ελισάβετ, κόρης του Ότμαρ βαρόνου φον Βάνγκενχαϊμ-Βίντερσταϊν.
.bw

.bt είναι ο top-level domain κωδικός για την Μποτσουάνα στο Διαδίκτυο.
NGC 47

Ο NGC 47 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Τον ανακάλυψε το 1886 ο αστρονόμος Βίλχελμ Τέμπελ (Ernst Wilhelm Leberecht Tempel), όμως καταγράφεται στον ίδιο κατάλογο και ως NGC 58 επειδή τον ανακάλυψε ανεξάρτητα ο Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift), που δεν γνώριζε το ότι είχε προηγηθεί ο Τέμπελ.
Ο NGC 47 απέχει περίπου 236 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη.
Ρέι Τόμλινσον

Η ζωή και η εκπαίδευσή του

Ο Τόμλινσον γεννήθηκε στο Άμστερνταμ της Νέας Υόρκης, αλλά η οικογένειά του σύντομα μετακόμισε στο μικρό, ανεξάρτητο χωριό του Βέιλ Μιλς, στη Νέα Υόρκη. Σπούδασε στο Κεντρικό Σχολείο του Μπροαντάλμπιν, στο κοντινό Μπροαντάλμπιν, της Νέας Υόρκης. Αργότερα φοίτησε στο Πολυτεχνικό Ινστιτούτο Ρενσσελάερ στην Τροία της Νέας Υόρκης. Το 1963 έλαβε πτυχίο ηλεκτρονικού μηχανικού.
Μετά την αποφοίτησή του από το Πολυτεχνικό Ινστιτούτο Ρενσσελάερ, εισήλθε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας Μασαχουσέτης (MIT) για να συνεχίσει την εκπαίδευσή του ως ηλεκτρολόγος μηχανικός. Στο ΜΙΤ, ο Τόμλισον εργάστηκε στον Όμιλο Επικοινωνίας Λόγου και ανέπτυξε ένα υβριδικό αναλογικό-ψηφιακό σύστημα σύνθεσης ομιλίας, ως θέμα της διατριβής του στην ηλεκτρική εφαρμοσμένη μηχανική, το 1965.

Καριέρα

Το 1967 εντάχθηκε στην εταιρεία τεχνολογίας Μπολτ, Μπερανέκ και Νιούμαν (τώρα BBN Technologies), όπου βοήθησε στην ανάπτυξη του λειτουργικού συστήματος TENEX, συμπεριλαμβανομένων του προγράμματος ελέγχου δικτύου ARPANET και των εφαρμογών TELNET. Έγραψε ένα πρόγραμμα μεταφοράς αρχείων με την ονομασία CRYNET για τη μεταφορά αρχείων μέσω του ARPANET. Ο Τόλμισον κλήθηκε να αλλάξει ένα πρόγραμμα με όνομα SNDMSG, το οποίο έστελνε μηνύματα σε άλλους χρήστες που μοιράζονταν έναν υπολογιστή, για να τρέχει σε TENEX.
Προσέθεσε κώδικα που πήρε από το CPYNET στο SNDMSG, έτσι ώστε τα μηνύματα να μπορούν να αποστέλλονται σε χρήστες άλλων υπολογιστών-το πρώτο e-mail.
Το πρώτο email που έστειλε ο Τόμλινσον ήταν μια δοκιμή, η οποία δε διασώθηκε και ο Τόμλινσον περιέγραψε ως ασήμαντη, ήταν κάτι σαν "QWERTYUIOP". Έτσι λοιπόν έχει καθιερωθεί ότι «Το πρώτο e-mail ήταν QWERTYUIOP».
Ο Τόμλισον αργότερα σχολίασε ότι αυτά τα «δοκιμαστικά μηνύματα ήταν εντελώς αδιάφορα και ως εκ τούτου τα έχω ξεχάσει».
Αρχικά, το σύστημα ανταλλαγής μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του Τόμλινσον δε θεωρήθηκε σημαντικό. Η ανάπτυξή του δεν ήταν μια οδηγία του εργοδότη του, με ακόλουθό της τον Τόμλινσον. Όταν ο Τόμλινσον έδειξε την ιδέα σε έναν συνάδελφο, ο Τόμλινσον του είπε: «Μην το πείτε σε κανέναν! Αυτή δεν είναι η εργασία που θα έπρεπε να κάνουμε τώρα».
﻿Ο Τόμλινσον είχε πει ότι προτιμάει το "email" από το "e-mail" και αστειευόμενος σε μια συνέντευξή του 2010 υποστήριξε ότι «είμαι απλώς ένας άνθρωπος που προσπαθεί να διατηρήσει τον κόσμο ενωμένο» και ότι «ο όρος έχει χρησιμοποιηθεί αρκετό καιρό ώστε να καταργηθεί η παύλα».

Θάνατος

ο Τόμλινσον πέθανε στο σπίτι του στο Λίνκολν της Μασαχουσέτης, στις 5 Μαρτίου του 2016 από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 74 ετών.
NCIS: Los Angeles

Υπόθεση

Η σειρά ακολουθεί μια ειδικευμένη ομάδα, που ασχολείται με τα εγκλήματα στο Ναυτικό. Εστιάζει στην συνήθως περίπλοκη αλλά συγχρόνως διασκεδαστική καθημερινότητα της ομάδας, η οποία είναι υποχρεωμένη να συνεργαστεί για να αντεπεξέλθει σε πολύ δύσκολες καταστάσεις.
Κωνσταντίνος Γ. Πάγκαλος

Σπουδές

Γεννήθηκε το 1948 στην Αθήνα  και μεγαλώνοντας αποφοίτησε από τη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή  και έλαβε το πτυχίο ιατρικής του από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1971. Στην συνέχεια συνέχισε με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης για μεταπτυχιακές σπουδές στη βασική και ιατρική γενετική (1971-1973)  στα Πανεπιστήμια Université Paris VI και Université Paris V. Συνεχίζοντας την έρευνα του στην Γαλλία, ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την έρευνα χαρτογράφησης των ανθρώπινων γονιδίων.
Το 1974 επέστρεψε στην Αθήνα υπηρετώντας στο Πολεμικό Ναυτικό και με την ολοκλήρωση της θητείας του το 1976 έγινε διδάκτορας της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα ειδικεύτηκε και στην παιδιατρική (Β’ Παιδιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών) και απέκτησε την ειδικότητα του παιδιάτρου το 1979. Συνέχισε την σταδιοδρομία του ως καθηγητής σε διάφορα πανεπιστημιακά ιδρύματα σε Αθήνα και Παρίσι, έως ότου το 1992 έγινε Διδάκτωρ Φυσικών Επιστημών (Docteur es Science) του Πανεπιστημίου Paris VII, και κατά το ίδιος έτος επέστρεψε στην Ελλάδα για να ασχοληθεί αποκλειστικά με το αντικείμενο της διαγνωστικής γενετικής.

Επιστημονική διαδρομή

Συνέχισε την δραστηριοποίηση του οργανώνοντας την λειτουργία κρατικών εργαστηρίων γενετικής σε Γαλλία και Ελλάδα, καθώς και ξεκίνησε την δραστηριοποίηση του στον ιδιωτικό χώρο. Οργάνωσε επίσης και το 1ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Κυτταρογενετικής (1st European Cytogenetics Conference) το 1996 στην Αθήνα. Στα πλαίσια αυτού του Συνεδρίου, πρότεινε και υλοποίησε την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κυτταρογενετιστών (European Cytogeneticists Association - ECA), που υφίσταται μέχρι και σήμερα. Διετέλεσε πρώτος Γενικός Γραμματέας της ECA από το 1996 έως το 2000. Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Ιατρικής Γενετικής (ΕΕΙΓ), της οποίας διετέλεσε πρώτος Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου απο το 2011 έως το 2014.
Το Μάρτιο του 2016 η Εθνική Ακαδημία Ιατρικής της Γαλλίας στη συνεδρίαση της 29ης  Μαρτίου 2016, τον εξέλεξε αντεπιστέλλον μέλος της ως μέλος του 3ου Τομέα. Η ορκωμοσία του πραγματοποιήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2016 σε ειδική τελετή στην έδρα της Ακαδημίας στο Παρίσι.
Εξεγερσιακός αναρχισμός

Ο σύγχρονος εξεγερσιακός αναρχισμός ενεφανίσθη στην Ιταλία κατά τα λεγόμενα "μολυβένια χρόνια" (περίπου από το 1968 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980). Έχει τις βάσεις του σε ορισμένες παλαιότερες αντιοργανωτικές τάσεις του αναρχοκομμουνισμού και στον ιλλεγκαλισμό (αδικοπραγία, κακονομία, αθεμιτούργημα) των αρχών του εικοστού αιώνα. Στηρίζεται στην απόρριψη των μόνιμων δομών οργάνωσης και αντιπροτείνει τη δράση μέσα από παροδικές ομάδες συνάφειας και αυτόνομες ζώνες στο εσωτερικό των αστικών κέντρων (π.χ. καταλήψεις), οι οποίες λειτουργούν ως εστίες κατανεμημένης αυτοδιαχείρισης, ελεύθεροι χώροι στέγασης, νησίδες οικοδόμησης μη εμπορευματικών σχέσεων και δραστηριοτήτων (οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών, καλλιτεχνικών κλπ), ορμητήρια ενεργειών κατά κρατικών ή καπιταλιστικών συμβόλων και κέντρα μίας εναλλακτικής, αντιιεραρχικής κοινωνικοποίησης για τους συμμετέχοντες. 
Κύριο χαρακτηριστικό του εξεγερσιακού αναρχισμού είναι η έμφαση στη διαρκή άμεση δράση και σύγκρουση με το κράτος αντί για τη ρητορική προπαγάνδα. Οι εξεγερσιακοί βλέπουν στην καθημερινή ανυπακοή και εξέγερση τον σπόρο της πραγματικής επανάστασης, στόχος της οποίας θα πρέπει να είναι η άνθιση της ατομικότητας του καθενός μέσα από συνθήκες αγώνα για ισότητα πρόσβασης στους οικονομικούς πόρους και όπου η εμπειρία του αγώνα συσσωματώνει την εξέλιξη της επαναστατικής ατομικότητας μέσα από την κοινωνική "συνδιαλλαγή" και αλληλεπίδραση με το ευρύτερο κοινωνικό υποκείμενο και υπερκείμενο των κρατικών δομών. Η αυτότροπος δράση μετουσιώνεται σε αυτενέργεια του εξεγερσιακού συνόλου. Έτσι, σε αντίθεση με τον παραδοσιακό σοσιαλισμό, δε γίνεται αυστηρός διαχωρισμός μεταξύ προεπαναστατικής και μετεπαναστατικής δράσης ή κοινωνικού γίγνεσθαι.
Μπήτρος Συμμετοχική Α.Ε.

Ιστορία

Με τη νομική μορφή της ανώνυμης εταιρείας λειτουργεί από το 1957, υπό την επωνυμία "ΜΠΗΤΡΟΣ Α.Ε.Β.Ε.". Κατά την 72χρονη ιστορία της διέγραψε μια αξιοσημείωτη αναπτυξιακή τροχιά με αποτέλεσμα να κατακτήσει μια από τις κορυφαίες θέσεις μεταξύ των ελληνικών επιχειρήσεων, που δραστηριοποιούνται στον κλάδο της κατεργασίας και εμπορίας χαλυβουργικών προϊόντων Το 1990 η Εταιρεία εισήχθη στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθήνας και από το 2000 στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Από το 2010 η εταιρεία βρίσκεται σε πτώση λόγω των υπέρογκων οφειλών της προς τις τράπεζες (110.000.000 ευρώ) για αυτό το λόγο συζητιέται η εξαγορά της εταιρείας από την εισηγμένη εταιρεία ΣΙΔ.ΜΑ Α.Ε.
Πολιτεία Μποπάλ (1949-56)

Η Μποπάλ (Χίντι: भोपाल) ήταν πολιτεία της Ινδίας, το οποίο υπήρχε από το 1949 έως το 1956. Το κράτος εξελίχθηκε από το πριγκιπικό κράτος του Μποπάλ και συγχωνεύθηκε με τις γειτονικές πολιτείες για να σχηματίσει το Μάντια Πραντές το 1956. Ο Σανκάρ Νταγιάλ Σάρμα του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου υπηρέτησε ως επικεφαλής υπουργός της πολιτείας Μποπάλ από το 1952 έως το 1956.

Ιστορία

Πριν από την ανεξαρτησία της Ινδίας, το πριγκιπικό κράτος Μποπάλ κυβερνήθηκε από τους κληρονομικούς Ναουάμπ. Ως αποτέλεσμα του Ινδικού Νόμου περί Ανεξαρτησίας του 1947, τα πριγκιπάτα κράτη απελευθερώθηκαν από τις συμβατικές υποχρεώσεις τους προς τους Βρετανούς και αφέθηκαν να αποφασίσουν εάν θα συμμετάσχουν σε μία από τις νέες Κυριαρχίες, αυτήν της Ινδίας και του Πακιστάν. Τον Μάρτιο του 1948, ο τελευταίος Ναουάμπ εξέφρασε την επιθυμία του να κυβερνήσει το Μποπάλ ως ανεξάρτητο κράτος. Ωστόσο, το Δεκέμβριο του 1948 ξέσπασαν αναταραχές κατά της διακυβέρνησής του, με αποτέλεσμα τη σύλληψη εξέχοντων ηγετών, συμπεριλαμβανομένου του Σανκάρ Νταγιάλ Σάρμα. Στις 23 Ιανουαρίου 1949, ο Σάρμα καταδικάστηκε σε φυλάκιση οκτώ μηνών για παραβίαση των περιορισμών στις δημόσιες συναντήσεις. Κάποιοι άλλοι σατιαγκράχι επίσης συνελήφθησαν. Αργότερα, οι πολιτικοί κρατούμενοι απελευθερώθηκαν και στις 30 Απριλίου 1949 ο Ναουάμπ υπέγραψε ένα Έγγραφο προσχώρησης (Instrument of Accession) στην Κυριαρχία της Ινδίας (Dominion of India). Η πολιτεία του Μποπάλ αναλήφθηκε από την κυβέρνηση της Ένωσης της Ινδίας την 1η Ιουνίου 1949 και κηρύχθηκε πολιτεία "Μέρους Γ", το οποίο διοικείται από επίτροπο διορισμένο από τον πρόεδρο της Ινδίας.

Κατάργηση

Σύμφωνα με τον Νόμο περί Αναδιοργάνωσης Πολιτειών του 1956, η πολιτεία του Μποπάλ ενσωματώθηκε στην πολιτεία Μάντια Πραντές και το Μποπάλ κηρύχθηκε πρωτεύουσα του νεοσυσταθέντος κράτους.

Γεωγραφία

Το πολιτεία Μποπάλ περιλάμβανε τις σημερινές επαρχίες Μποπάλ, Ραϊσέν και Σεχόρε.
Νικόλαος Λεοντίδης

Σπουδές

Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα του Πόντου το 1881 και εργάστηκε ως δημοσιογράφος και ως δικηγόρος. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και στο Παρίσι.

Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη βουλευτής Δράμας με το Λαϊκό Κόμμα το 1932 και Θεσσαλονίκης το 1935.
Στην κυβέρνηση Τσαλδάρη υπηρέτησε ως υπουργός γενικός διοικητής Θράκης, από τις 25 Νοεμβρίου 1932 ως τις 16 Ιανουαρίου 1933, συμβάλλοντας στην ανακούφιση των προσφύγων στην Ελλάδα. Νωρίτερα ήταν και διευθυντής του Υπουργείου Προνοίας.

Θάνατος

Απεβίωσε σε ηλικία 61 ετών στη Δράμα, το 1942.
Χωριτική αρχή

Η Χωριτική Αρχή ήταν μορφή τοπικής αυτοδιοίκησης που εφαρμόστηκε στα χωριά της Κύπρου από την Τουρκοκρατία  μέχρι το 1999 που καταργήθηκε. Ήταν η κατώτερη μορφή αυτοδιοίκησης στην Κύπρο.
Η αρχή αποτελούνταν από τον μουχτάρη, που ήταν και ο πρόεδρος της, και από τους αζάδες  που ήταν τα μέλη της με κυμαινόμενο αριθμό ανάλογα τους κατοίκους του χωριού το κατώτερο όριο ήταν τέσσερα μέλη.
Επί τουρκοκρατίας στην αρχή διοριζόταν συνήθως κάποιος με μεγάλη περιουσία και άτομο που δεν είχε διαπράξει κάποιας μορφή έγκλημα. Ο διορισμός συνεχίστηκε μέχρι το 1979 που διεξάχθηκαν οι πρώτες εκλογές για τα μέλη της αρχής και τον πρόεδρο, η αρχή από τότε εκλεγόταν κάθε πέντε χρόνια.
Οι βασικές αρμοδιότητες της αρχής ήταν η τήρηση της τάξης, η είσπραξη φόρων, έκδοση πιστοποιητικών, να ειδοποιήσει την αστυνομία, η έκδοση αδειών για κοινωφελή έργα, ανάμεσα στα καθήκοντα τους ήταν και η τήρηση ληξιαρχείου. Ο Μουχτάρης ήταν η εξέχουσα προσωπικότητα του χωριού, φιλοξενούσε στο σπίτι όλους τους επίσημους που επισκέπτονταν το χωριό . Μαζί με τον παπά θεωρούνταν οι ανώτατοι άρχοντες.
Από το 1979 η χωριτική αρχή εκλεγόταν για πέντε χρόνια, το  1999 αντικαταστάθηκε από το Κοινοτικό συμβούλιο.
Ελευθέριος Ανευλαβής

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1943 στην Λιβαδειά του νομού Βοιωτίας. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης όπου και αποφοίτησε το έτος 1968. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία, 1968-1970, ως οπλίτης στην Πτολεμαΐδα και την Αλεξανδρούπολη. Απολύθηκε το 1971 από το Γενικό Νοσοκομείο Διδυμοτείχου, όπου υπηρετούσε την θητεία του ως Αγροτικός Ιατρός, ως μη νομιμόφρων. Μετεκπαιδεύτηκε στο Λονδίνο και έκανε μεταπτυχιακή εκπαίδευση στην Αμερική, για να επιστρέψει στην Ελλάδα το 1977 και να διορισθεί ως επιμελητής Παθολογίας στον «Ευαγγελισμό». Το 1978 αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, και το 1979 διορίσθηκε πανεπιστημιακός επιμελητής στην τότε ονομαζόμενη Φυματιολογική κλινική του πανεπιστημίου Αθηνών. Τον Νοέμβριο του 1985 διορίσθηκε Διευθυντής του ΕΣΥ στην Α. Παθολογική κλινική του Κωνσταντοπούλειου ΠΓ νοσοκομείου Ν. Ιωνίας «Η Αγία Όλγα». Το 1990 αναγορεύθηκε άμισθος Υφηγητής του μαθήματος της Φυματιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου και το ίδιο έτος άμισθος Επίκουρος Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Γκεόργκε Ζαμφίρ

Βιογραφία

Αυτοδίδακτος ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές σε ένα σχολείο μουσικής στο Βουκουρέστι και στη συνέχεια το 1961] στελέχωσε το Ωδείο της ίδιας πόλης. Αρχικά ασχολήθηκε με διαφημίσεις. Με την επέκταση των επί μέρους αυλών (σωλήνων) σε 22, 25, 28 και 30 δημιούργησε οκτώ μουσικές χροιές (overtones) και άρχισε να γίνεται γνωστός το 1975 με τη μουσική επένδυση της αυστραλιανής κινηματογραφικής ταινίας «Picnic at Hanging Rock».
Στο ευρύ κοινό έγινε γνωστότερος με τη μουσική επένδυση και άλλων γνωστών ταινιών, όπως «Κάποτε στη Αμερική (Once Upon time in America» (1984), «The Karate Kid» του ίδιου έτους και το 2003 στο τμήμα της ταινίας του Κουέντιν Ταραντίνο «Kill Bill Volume 1» (The Lonely Shepherd).
Μ.Α.Σ. Καστοριά

Ο Μορφωτικός Αθλητικός Σύλλογος Καστοριά (γνωστή και ως ΜΑΣΚ Cosmopel) είναι ελληνικό σωματείο αφιερωμένο στον αθλητισμό. Έδρα των δραστηριοτήτων του είναι η πόλη της Καστοριάς, στον ομώνυμο νομό. Επίσημα χρώματα του συλλόγου είναι το λευκό και το πράσινο.
Λήμνος Ι (θωρηκτό)

Κατασκευή - αγορά

Η ναυπήγησή του ξεκίνησε το 1904 στις ΗΠΑ για λογαριασμό του Αμερικανικού Ναυτικού, στο οποίο υπηρέτησε ως USS Idaho (BB-24) από το 1908 μέχρι το 1914, οπότε και αμφότερα τα πλοία κλάσης Mississippi (το δεύτερο ήταν το Θ/Κ Κιλκίς (BB-23) - πρώην USS Mississippi) αγοράστηκαν από την Ελλάδα.
Παραλήφθηκε από το Newport News της Virginia τον Ιούλιο του 1914, με βεβιασμένες ενέργειες της Ελληνικής Κυβερνήσεως, σε μια προσπάθεια αντισταθμίσεως των τουρκικών ναυτικών εξοπλισμών, χωρίς να είναι και τα απολύτως κατάλληλα. Κύριο μειονέκτημα τους ήταν η μικρή ταχύτητα και το ότι ήταν χαμηλά για ωκεανοπλοΐα. Νεωτερισμός στα πλοία αυτά αποτέλεσε η ευρεία χρήση ηλεκτροκινήτων μηχανημάτων.

Επιχειρησιακή δράση

Τα δύο πλοία καταλήφθηκαν από τους Γάλλους μαζί με τον υπόλοιπο Ελληνικό Στόλο το 1916, εξαιτίας της Ελληνικής ουδετερότητας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Όταν τον Ιούνιο του 1917 ο Ελευθέριος Βενιζέλος ανέλαβε και πάλι την διακυβέρνηση της χώρας και η Ελλάδα εισήλθε στον πόλεμο με τους συμμάχους της Αντάντ (Τριπλής Συμμαχίας), η Γαλλία επέστρεψε τα πλοία στο Βασιλικό Πολεμικό Ναυτικό.
Έλαβε μέρος στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, στις επιχειρήσεις της Κριμαίας το 1919 υπό τον Υποναύαρχο Γ. Κακουλίδη,ΒΠΝ, με τα Κιλκίς, Λέων και Πάνθηρ. Στη Μικρασιατική Εκστρατεία ήταν η αρχηγίδα του Β' Στόλου υπό τον Υποναύαρχο Γ. Καλαμίδα,ΒΠΝ, που είχε έδρα τη Σμύρνη και αποστολή την επιτήρηση των παραλίων του Βοσπόρου, της Προποντίδος και της Μ. Ασίας.
Από το 1926 έως και το 1928 έκανε γενική επισκευή στους λέβητες του .
Παρέμεινε σε υπηρεσία μέχρι  το 1932, οπότε και παροπλίστηκε. Ο οπλισμός του χρησιμοποιήθηκε στα πυροβολεία του οχυρού της Αιγίνης.
Θριές

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα Θριές (Θριαί) ήταν γνωστές τρεις Νύμφες που έμεναν στον Παρνασσό και τις θεωρούσαν κόρες του θεού Απόλλωνα, καθώς και οι τρεις είχαν μαντικές ικανότητες. Σύμφωνα με μία άλλη παράδοση (από σπάραγμα του Φιλοχόρου), οι Θριές ήταν θυγατέρες του Δία και τροφοί του Απόλλωνα, του οποίου ιέρειες παρέμειναν. Στις Θριές απέδιδαν την επινόηση να μαντεύουν το μέλλον από τα χαλίκια, που τα έριχναν μέσα σε ένα κανάτι. Τα χαλίκια αυτά ονομάζονταν επίσης «θριαί». Το ίδιο πράγμα είχε διδάξει και ο Απόλλων στον θεό Ερμή.
Οι Θριές είχαν τα ονόματα Μέλαινα, Κλεοδώρα (= περίφημη για τα δώρα ή τα χαρίσματά της) και Δάφνις. Τους απέδιναν τον χαρακτηρισμό «Σεμναί».
Οι Θριές αγαπούσαν πολύ το μέλι και γι' αυτό όταν πήγαιναν να τις ρωτήσουν τα μελλοντικά γεγονότα τους προσέφεραν μέλι. Ο «Ομηρικός Ύμνος» στον Ερμή (4) τις αναφέρει ως φτερωτές και γράφει: «Από την κατοικία τους πετούν πότε εδώ και πότε εκεί, τρεφόμενες με μέλι... Και όταν εμπνέονται τρώγοντας το κίτρινο μέλι, είναι πρόθυμες να πουν την αλήθεια. Αλλά αν στερηθούν το γλυκό φαΐ των θεών, τότε λένε ψέματα» (στ. 550 κ.ε.).
Με άλλα λόγια, οι Θριές είναι προσωποποιήσεις μελισσών, αφού και τα κεφάλια τους περιγράφονται ως λευκά (όπως κάποτε των μελισσών από τη γύρη). Στον ομηρικό ύμνο συγχέονται και με τις Κωρύκειες, Νύμφες των «προφητικών πηγών» του Παρνασσού.
Στο «Λεξικό της Σούδας» υπάρχει ένα σχόλιο ότι «αποκαλούν την τρέλα των ποιητών θρίασιν».
465 Αληκτώ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αληκτούς εκτιμάται σε 73,3 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 413 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,043 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μέγαιρα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 ως 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.