google/wiki40b huggingface dataset:
Η Συκοφαντία του Απελλή (Μποτιτσέλι)

Το θέμα του πίνακα

Ο Σάντρο Μποτιτσέλι άντλησε το θέμα του από ένα διάσημο πίνακα του Έλληνα καλλιτέχνη της ελληνιστικής περιόδου Απελλή, όπως αυτός περιγράφηκε από το Λουκιανό στον τέταρτο τόμο από τα ογδόντα σωζόμενα έργα του, στην πραγματεία του Περὶ τοῦ μὴ ῥᾳδίως πιστεύειν διαβολῆ. 
Ο λόγος που ο Απελλής φιλοτέχνησε τον πίνακα αυτό ήταν ένας τρόπος να περιγράψει τα συναισθήματα θλίψης και οργής που ο ίδιος ένιωσε όταν κατηγορήθηκε άδικα, από έναν ανταγωνιστή του, τον Αντίφιλο, για τη δήθεν συμμετοχή του στο έγκλημα της συνωμοσίας κατά του Φαραώ της Αιγύπτου, Πτολεμαίου Α’ του Σωτήρα. Όταν αποδείχτηκε η αθωότητά του, αποφάσισε να μεταφέρει το προσωπικό του βίωμα στον πίνακα αυτό. Το έργο δεν σωζόταν στις μέρες του Μποτιτσέλι. Ωστόσο η περιγραφή του Λουκιανού είχε μεταφραστεί ευρέως. Στον δικό του πίνακα, ο αναγεννησιακός ζωγράφος διατήρησε το σκηνικό στήσιμο των μορφών από την περιγραφή του Λουκιανού και δημιούργησε ένα περίτεχνα στολισμένο αρχιτεκτονικό φόντο για εκείνες.

Περιγραφή

Στα δεξιά απεικονίζεται καθιστός σε έναν υπερυψωμένο θρόνο, σε μια ανοικτή αίθουσα διακοσμημένη με γλυπτά, ένας βασιλιάς, με μεγάλα γαϊδουρίσια αυτιά, στο πρότυπο του βασιλιά Μίδα. Ο άντρας τείνει το χέρι του στη Συκοφαντία, η οποία στέκεται ακόμη λίγο μακρύτερα, αλλά πλησιάζει. Πλάι του βρίσκονται δύο γυναίκες, οι αλληγορικές απεικονίσεις της Άγνοιας και της Υποψίας ( ή της Υπόθεσης ), που με ζήλο ψιθυρίζουν φήμες στα μεγάλα αυτιά του βασιλιά, πράγμα που υπονοεί την ανόητη φύση του.
Η Συκοφαντία, πλησιάζοντας από τα αριστερά, είναι μια ασυνήθιστα όμορφη γυναίκα, που έχει ωστόσο μία θερμή αύρα που υπονοεί την απάτη και την παρορμητικότητα. Στο αριστερό της χέρι κρατά έναν αναμμένο δαυλό, και με το δεξί έλκει έναν νέο από τα μαλλιά. Εκείνος τείνει τα χέρια στους ουρανούς και επικαλείται τους θεούς να καταθέσουν τη μαρτυρία τους υπέρ της αθωότητάς του. Το δρόμο στη Συκοφαντία δείχνει ένας άντρας με διαπεραστικά μάτια, μα χλωμός, παραμορφωμένος, και ρουφηγμένος σαν από μακροχρόνια ασθένεια. Πρόκειται για το Φθόνο. Δυο κοπέλες, προσωποποιήσεις της Μοχθηρίας και της Απάτης, ενθαρρύνουν τη Συκοφαντία, προσθέτοντας πινελιές στην ομορφιά της. 
Ακολουθώντας με πένθιμη αμφίεση, με μαύρα πέπλα και ξέπλεκα μαλλιά, έρχεται η Μετάνοια. Κοιτά δακρυσμένη πίσω της, περιμένοντας με μια έκφραση ντροπής το πλησίασμα της Αλήθειας. Η Αλήθεια, γυμνή, δείχνει προς τα ουράνια. Η γύμνια της Αλήθειας τη συσχετίζει με τον αθώο νεαρό, του οποίου τα ενωμένα χέρια επικαλούνται επίσης μια ανώτερη δύναμη. Η Αλήθεια θυμίζει το κλασικό μοτίβο απεικόνισης της Αφροδίτης, καθώς και αυτές που ο ίδιος ο καλλιτέχνης έχει δημιουργήσει. Είναι πανέμορφη, σε αντιδιαστολή με την προσωποποίηση της Μετάνοιας, που είναι μια ηλικιωμένη, χτυπημένη από τη θλίψη γυναίκα, με τριμμένα ρούχα. Είναι γυμνή, καθώς δεν έχει να κρύψει τίποτα και η έκφραση του προσώπου της, όπως και η στάση του σώματός της, επικαλούνται την ουράνια δικαιοσύνη.
Μάχη του Σπερχειού

Υπόβαθρο

Ο Βασίλειος Β' διέκοψε τις επιθέσεις κατά των Βουλγάρων και κινήθηκε στη Συρία για να αντιμετωπίσει προβλήματα που υπήρχαν στα ανατολικά σύνορα της Αυτοκρατορίας. Ο Σαμουήλ εκμεταλλεύτηκε την απουσία του Βασιλείου και επιτέθηκε στην Θεσσαλονίκη. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, ο Κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης, Γρηγόριος Ταρωνίτης σκοτώθηκε και ο γιος του, Ασώτιος, πιάστηκε αιχμάλωτος. Μετά την επίθεση αυτή, ο Σαμουήλ κινείται νότια και λεηλατεί την Πελοπόννησο. Ο Βασίλειος Β' έστειλε τον Νικηφόρο Ουρανό κατά του Σαμουήλ. Και οι δύο στρατοί στρατοπέδευσαν στον Σπερχειό.

Μάχη

Ο Σαμουήλ στρατοπέδευσε απέναντι από τον Ουρανό και θεώρησε ότι οι Βυζαντινοί δεν ήταν εις θέσιν να περάσουν τον πλημμυρισμένο ποταμό. Παρ' ολ' αυτά, ο Νικηφόρος Ουρανός κατάφερε να βρει ένα διαβατό σημείο και κατά τη διάρκεια της νύχτας επιτέθηκε και έσφαξε τους Βούλγαρους.

Μετά τη μάχη

Ο Σαμουήλ και ο γιος του, Γαβριήλ Ρωμανός, κατάφεραν να επιζήσουν - αυτή η μάχη περιγράφεται και στο βιβλίο «Για την πατρίδα» της Πηνελόπης Δέλτα. Ο Τσάρος της Βουλγαρίας επέστρεψε στην πρωτεύουσα του, Αχρίδα. Αφού συγκέντρωσε και πάλι στρατό, τον επόμενο χρόνο συνέχισε τις επιθέσεις κατά των Βυζαντινών.
Σωτήρης Χρηστίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1858. Σε ηλικία 20 χρόνων γράφεται διαδοχικά στην Ιατρική Σχολή Αθηνών και στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, αλλά τα εγκαταλείπει και τα δύο και αρχίζει την επαγγελματική του σταδιοδρομία από το σχεδιαστήριο της Ελληνικής Εταιρείας Ορυχείων Λαυρίου. Την περίοδο αυτή γνωρίστηκε με τον Κάρολο Χάουπτ (1866 - 1937), από τον οποίο έμαθε την τέχνη της λιθογραφίας, και τον Δράκο (Δημήτριο) Παπαδημητρίου (1859 - 1940), από τον οποίο μυήθηκε στις εκδόσεις.
Το 1904, μετακόμισε στην Αθήνα, όπου εγκατέστησε το ατελιέ του. Εκεί σχεδίασε τις περίφημες εικονογραφίες του με θέμα τις μάχες των Βαλκανικών Πολέμων.
Η τέχνη του αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1938, με την έκθεση που οργάνωσε ο Δημήτρης Πικιώνης, αφιερωμένη «εις την τέχνη της ελληνικής παραδόσεως».
Σαουφάτου Σοποάνγκα

Προφίλ

Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια του Νουκουφετάου και υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών προτού γίνει πρωθυπουργός. Η ανέλιξή του στην πρωθυπουργία έγινε μετά τη νίκη του στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Ιούλιο του 2002.

Πρωθυπουργία

Το Κοινοβούλιο εξέλεξε το Σαποάνγκα στην πρωθυπουργία στις 2 Αυγούστου του 2002 έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών, κατά τις οποίες ο προκάτοχός του, Κολόα Ταλάκε, απώλεσε την έδρα του. Παράλληλα με την πρωθυπουργία, χρημάτισε και υπουργός Εξωτερικών. Στις 26 Αυγούστου του 2004 κατά την απουσία ενός από 15 βουλευτές στη Νέα Ζηλανδία λόγω ασθένειας και κατά την αυτομόληση ενός βουλευτή από εκείνον προς την αντιπολίτευση, η αντιπολίτευση κατάφερε τελικά να προκαλέσει την πτώση της κυβέρνησης του Σoποάνγκα. Η κυβέρνηση έπεσε με πρόταση μομφής, η οποία υπερίσχυσε με 8 υπέρ και 6 κατά. Ο έκπτωτος πρωθυπουργός έσπευσε να αρνηθεί τις καταγγελίες από την αντιπολίτευση για κακοδιαχείριση και υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος.

Παραίτηση και μετέπειτα καριέρα

Στις 27 Αυγούστου του 2004, o Σοποάνγκα παραιτήθηκε από βουλευτής και έπαυσε να είναι πρωθυπουργός. Επανεξελέγη βουλευτής τον Οκτώβριο του 2004, με 420 ψήφους υπέρ έναντι 361 για τον αντίπαλό του, στην εκλογική περιφέρεια του Νουκουφετάου. Χρημάτισε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στην κυβέρνηση του διαδόχου του, Μαατία Τοάφα. Επίσης, ήταν υπουργός Μεταφορών, Επικοινωνιών και επίσης Υπουργός Ενεργείας και Δημοσίων Έργων. Τον Αύγουστο του 2006 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στη χώρα του και ο Σοποάνγκα απώλεσε την έδρα και το χαρτοφυλάκιό του.
Σχέσεις Ισραήλ και Ταϊλάνδης

Ιστορία

Στις 28 Δεκεμβρίου 1972, μια τετραμελή καταδρομή της παλαιστινιακής τρομοκρατικής οργάνωσης Μαύρος Σεπτέμβρης εισέβαλε στην Ισραηλινή πρεσβεία στη Μπανγκόκ και κρατούσε τον πρεσβευτή και αρκετούς από τους φιλοξενούμενους του ως ομήρους. Δύο μέλη της κυβέρνησης της Ταϊλάνδης, ο Νταουί Τσουλλασάπια και ο Τσατιτσάι Τσουνχαβάν, ο οποίος ήταν τότε αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών και πρωθυπουργός το 1988 μαζί με τον Αιγύπτιο πρεσβευτή στην Ταϊλάνδη, Μουσταφά ελ Ασάουι, διαπραγματεύτηκαν την απελευθέρωση των ομήρων και αντ 'αυτού προσφέρθηκαν και αρκετοί άλλοι αξιωματούχοι της Ταϊλάνδης ως εγγύηση για την ασφαλή συμπεριφορά των τρομοκρατών στο Κάιρο. Στη συνέχεια, η Ισραηλινή πρωθυπουργός Γκόλντα Μέιρ επαίνεσε την κυβέρνηση της Ταϊλάνδης για τη διπλωματία που έκαναν για ένα μη αιματηρό τέλος της κρίσης.
Τον Ιανουάριο του 2004, η πριγκίπισσα Μάχα Τσάκρι Σιριντχόρν εγκαινίασε ένα κοινό πειραματικό αγρόκτημα αγροτεχνολογίας μεταξύ του Ισραήλ και της Ταϊλάνδης για άρδευση καλλιεργειών υψηλής αξίας στο πανεπιστήμιο Χον Καένν. Υπάρχει ένα Εμπορικό Επιμελητήριο Ταϊλάνδης-Ισραήλ, το Ίδρυμα Φιλίας Ταϊλάνδης-Ισραήλ, καθώς και μια μικρή κοινότητα Ισραηλινών που ζουν στην Ταϊλάνδη.
Μετά τις πλημμύρες στη Ταϊλάνδη το 2011, το Ισραήλ απέστειλε εμπειρογνώμονες διαχείρισης νερού στην Ταϊλάνδη. Η πριγκίπισσα Τσουλαμπόρν Μαχιντάλ συμμετέχει στην προώθηση της επιστημονικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.
Το 2012 οι δύο χώρες υπέγραψαν εμπορική συμφωνία.
Η Ταϊλάνδη αναγνώρισε την Παλαιστίνη το 2012. Κατά τη διάρκεια του πολέμου Ισραήλ-Γάζας το 2014, η κυβέρνηση της Ταϊλάνδης υποστήριξε μια ειρηνική λύση στη σύγκρουση και κάλεσε και τις δύο πλευρές να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση. Επιπλέον, δήλωσε ότι θα συνεχίσει να υποστηρίζει τόσο το Ισραήλ όσο και την Παλαιστίνη, αλλά δεν θα εγκρίνει την τρομοκρατική δράση και από τις δύο πλευρές.
Η Ταϊλάνδη είναι ένας από τους κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς για Ισραηλινούς και το Ισραήλ έγινε εξαιρετικά δημοφιλές για τους μετανάστες Ταϊλανδούς εργαζόμενους. Περισσότεροι από 20 χιλιάδες Ταϊλανδοί απασχολούνται στο Ισραήλ στη γεωργία και στα ασιατικά εστιατόρια ως μάγειρες. Εργάζονται νομίμως υπό την αιγίδα της διμερούς συμφωνίας Ταϊλάνδης-Ισραήλ, τη Συνεργασία Ταϊλάνδης-Ισραήλ για την Τοποθέτηση Εργαζομένων.
Τον Σεπτέμβριο του 2014, οι δύο χώρες υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας.
Τον Ιούλιο του 2015, το Ισραήλ και η Ταϊλάνδη υπέγραψαν συμφωνία ιατρικής συνεργασίας.
Μια αντιπροσωπεία της βιομηχανικής ένωσης της Ταϊλάνδης επισκέφθηκε το Ισραήλ το 2015.
Η κοινή γνώμη της Ταϊλάνδης είναι γενικά απαθής στην ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση, αλλά η μουσουλμανική μειονότητα στη χώρα, που αριθμεί σχεδόν τέσσερα εκατομμύρια άτομα, είναι γενικά συμπαθητική προς την Παλαιστίνη.
Η Διεθνής

Στίχοι στα ελληνικά

Η απόδοση στα ελληνικά έχει ως εξής:
Εμπρός της γης οι κολασμένοι

Της πείνας σκλάβοι εμπρός-εμπρός

Το δίκιο απ' τον κρατήρα βγαίνει

Σα βροντή σαν κεραυνός
Φτάνουν πια της σκλαβιάς τα χρόνια

Όλοι εμείς οι ταπεινοί της γης

Που ζούσαμε στην καταφρόνια

Θα γίνουμε το παν εμείς.
Στον Αγώνα Ενωμένοι

Κι ας μη λείψει κανείς

Ω! Να 'τη, μας προσμένει

Στον κόσμο η Διεθνής.
Θεοί, αρχόντοι, βασιλιάδες

Με πλάνα λόγια μας γελούν

Της γης οι δούλοι κι οι ραγιάδες

Μοναχοί τους, θα σωθούν
Για να σπάσουμε τα δεσμά μας

Για να πάψει πια η σκλαβιά

Να νιώσουν πρέπει τη γροθιά μας

Και της ψυχής μας τη φωτιά
Στον Αγώνα Ενωμένοι

Κι ας μη λείψει κανείς

Ω! Να 'τη, μας προσμένει

Στον κόσμο η Διεθνής.
Αντώνης Ασημακόπουλος

Καριέρα

Ο Ασημακόπουλος ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα του Πανιωνίου το 1997. Την επόμενη χρονιά πήγε στην Δάφνη όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α2 εθνικής κατηγορίας. Το 1999 μεταπηδα στον Παπάγου όπου κάνει ρεκόρ καριέρας με 42 πόντους εναντίον του Κ. Α. Ο. Δ. Επόμενος σταθμός είναι η  Νήαρ Ηστ το 2000, όπου και παρέμεινε για δύο χρόνια. Το καλοκαίρι του 2001 κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στους μεσογειακους αγώνες στην Τυνησία. Την επόμενη σεζόν, μεταγράφηκε στον Πανελλήνιο και την Α2 κατηγορία, με την αθηναϊκή ομάδα να καταλαμβάνει την τέταρτη θέση του πρωταθλήματος.
Το καλοκαίρι του 2003, μεταγράφηκε στην ομάδα του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας, κατατασσόμενος στην δωδέκατη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, πριν μεταγραφεί στον Άρη Θεσσαλονίκης.
Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος του 2005, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 72-68 από τον Παναθηναϊκό. Την επόμενη χρονιά, ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, νικώντας το Μαρούσι εκτός έδρας, ενώ ηττήθηκε στον τελικό του ULEB Cup από την Ντιναμό Μόσχας με 73-60.
Την σεζόν 2006-07 αγωνίστηκε με την Ολυμπιάδα Πατρών, με την οποία κατέλαβε την δέκατη θέση του πρωταθλήματος, πριν συνεχίσει την καριέρα του για πέντε χρόνια στον Κολοσσό Ρόδου όπου και κατέκτησε την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα. 
Το καλοκαίρι του 2012, επέστρεψε στον Άρη, σε μία περίοδο όπου οι "κίτρινοι" αντιμετώπιζαν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και αγωνίζονταν μόνο με Έλληνες παίκτες, αλλά κατάφεραν να προκριθούν στον τελικό του κυπέλλου του 2014, οπου ηττήθηκαν από τον Παναθηναϊκό.
Το 2014, υπέγραψε στην ομάδα του Ιπποκράτη Κω, με την οποία αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Γ' Εθνικής.
Μάχη της Καρύστου

Η εξέλιξη των γεγονότων

Σώμα επτακοσίων Τούρκων στρατιωτών από τη Χαλκίδα επιτέθηκε στους Έλληνες πολιορκώντας την Κάρυστο. Οι Έλληνες υπό τις διαταγές του Οδυσσέα Ανδρούτσου τους απέκρουσαν με επιτυχία.
Τόλης Καζαντζής

Μεταφράσεις

Γκιγιώμ Απολλιναίρ, Ποιήματα, μτφρ. Φανή Κισκήρα-Τόλης Καζαντζής, Κλείτος Κύρου, ανάτυπο του περιοδικού «Διαγώνιος», Θεσσαλονίκη 1967

Κρίσεις για το έργο

Απόσπασμα κριτικής του Π. Μουλλά (Εντευκτήριο, 1993, τεύχος 22, σ. 96-98)
Θα συνοψίσω την άποψή μου παρατηρώντας ότι στο έργο του Καζαντζή διακρίνω δύο βασικά στάδια. Το πρώτο συνοδεύεται από πεζογραφήματα όπως Η κυρά-Λισάβετ (1975), Η παρέλαση (1976) και η Ενηλικίωση (1980), δηλαδή από πεζογραφήματα που έχουν δημοσιευτεί ως το 1980 και που χαρακτηρίζονται από τον πρωταγωνιστικό ρόλο της μνήμης. Πρόκειται ουσιαστικά για νοσταλγικές αναδρομές στο παρελθόν και στον κόσμο της παιδικής ηλικίας, απ’ όπου ανασύρονται κατοχικές και μετακατοχικές αναμνήσεις και εμπειρίες συχνά με τη μελαγχολική εκείνη συνείδηση της φθοράς που φέρνει στο πέρασμά του ο χρόνος. Προσωπικά με συγκινεί, εκτός από τα διηγήματα που ανέφερε ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, και το διήγημα «Ο λάκκος»: ένας λάκκος που έχει καλυφθεί από μια σύγχρονη πολυκατοικία, αλλά που για τον αφηγητή (και όχι μόνο για τον αφηγητή) περικλείει μια ορισμένη συγκίνηση, όπως τα πράγματα που χάνουμε για πάντα και όπως η θεία Φερενίκη που πεθαίνει.
Απόσπασμα κριτικής του Γ. Αράγη (Πλανόδιον, 1994,  τεύχ. 21, σ. 580-584)
[…] Η πεζογραφία του Καζαντζή παρουσιάζει δύο πτυχές. Η πρώτη, χρονικά, είναι αυτή που το υλικό της αντλήθηκε από το παρελθόν. Αφετηρία έχει την κυρά-Λισάβετ και κατάληξη τα τρία διηγήματα («Αύριο», «Η επέτειος», «Το ράδιο») που περιέχονται στο Ματαιότης ματαιοτήτων. Φαίνεται ωστόσο πως το παρελθόν,  ως αφηγηματική πηγή, δεν ικανοποιούσε για πάντα το συγγραφέα –είτε γιατί δεν ήταν αστείρευτο, είτε γιατί δεν ανταποκρινόταν στους σύγχρονους προβληματισμούς του, είτε για άλλους λόγους. Έτσι, κι ενώ εξακολουθούσε να αντλεί πολύτιμο υλικό από το παρελθόν, στράφηκε και προς το παρόν ανοίγωντας το δρόμο για την πραγμάτωση της δεύτερης πτυχής του έργου.
Κοσί Αγκασά

Βιογραφία

Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα της Ετουάλ Φιλάντ ντε Λομέ, όπου και παρέμεινε έως το 2001, όταν και αποχώρησε με προορισμό την Αφρικά Σπορ ντ'Αμπιτζάν,σύλλογο της πρώτης κατηγορίας της Ακτής Ελεφαντοστού.
Την αμέσως επόμενη σεζόν, αποκτήθηκε από την ΦΚ Μετς, η οποία αγωνιζόταν, τότε, στην Β΄ Κατηγορία, προτού προβιβαστεί στην κορυφαία κατηγορία έναν χρόνο αργότερα. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη Λιγκ 1 στις 2 Αυγούστου 2003, σε αναμέτρηση με αντίπαλο την ΑΚ Αζαξιό. Παρέμεινε στην ομάδα για διάστημα ακόμη τριών ετών, ωστόσο παρέμεινε σταθερά ως δεύτερη επιλογή.
Αποφάσισε, στην συνέχεια, το 2006, να μετακομίσει στην Ισπανία για λογαριασμό της Έρκουλες, ωστόσο δεν βρήκε τον χρόνο συμμετοχής που περίμενε με αποτέλεσμα την επιστροφή του στη Γαλλία.
Ήταν αγωνιζόμενος με την φανέλα της Σταντ ντε Ρενς που ο Κοσί Αγκασά πέτυχε να δώσει νέα ώθηση στην καριέρα του το 2008, όπου, αν και αρχικά δεν αποτελούσε βασική επιλογή, στην συνέχεια εκμεταλλεύτηκε τον τραυματισμό, καθώς και τις μέτριες εμφανίσεις του βασικού τερματοφύλακα της ομάδας, Ζοάν Λιεμπύς, προκειμένου να αποκτήσει θέση βασικού. Έπειτα από διάστημα παρουσίας δύο ετών στον σύλλογο, είχε πραγματοποιήσει συνολικά περίπου τριάντα συμμετοχές. Η Σταντ ντε Ρενς υποβιβάστηκε στο Νασιονάλ, με αποτέλεσμα ο ίδιος να δοκιμάσει την τύχη του αγωνιζόμενος ως δανεικός με τα χρώματα της ΦΚ Ιστρ, όπου και παρέμεινε για διάστημα μίας σεζόν.
Κέρδισε την θέση του ως βασικός τερματοφύλακας της Ρενς κατά την διάρκεια της σεζόν 2010-2011, στην διάρκεια της οποίας και πραγματοποίησε υψηλού επιπέδου εμφανίσεις, ειδικότερα σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Σταντ Ρενναί, στα πλαίσια της διοργάνωσης του Κυπέλλου Γαλλίας, στην διάρκεια της οποίας και απέκρουσε δύο πέναλτι.
Στις 11 Μαΐου 2012, η Σταντ ντε Ρενς επικράτησε εκτός έδρας της Αμιάν, εξασφαλίζοντας την άνοδό της για την Λιγκ 1, μεταξύ άλλων χάρη σε μια εξαιρετική σεζόν του Τογκολέζου τερματοφύλακα. Συμπεριλήφθηκε στην επιλογή των τεσσάρων υποψηφίων καλύτερων τερματοφυλάκων της Λιγκ 2 για τα Trophées UNFP, ωστόσο, τελικώς, ήταν ο τερματοφύλακας της ΣΚ Μπαστιά, Μασέντο Μάγκνο Νοβάες, αυτός ο οποίος έλαβε την συγκεκριμένη βράβευση.
Το 2013, έλαβε το βραβείο Togo Awards του καλύτερου Τογκολέζου ποδοσφαιριστή ο οποίος αγωνίζεται εκτός των συνόρων της χώρας.
Έλαβε την γαλλική υπηκοότητα το 2015.
Το 2016, έπειτα από παρουσία διάρκεια επτά ετών στη Σταντ ντε Ρενς, μετακόμισε στη νορμανδική ομάδα της ΟΣ Γκρανβίλ, η οποία αγωνιζόταν στην Δ΄ Κατηγορία.

Συλλογικές

Il est vice-champion de Ligue 2 en 2012 avec le Stade de Reims.

Ατομικές

Ήταν υποψήφιος στα Trophées UNFP του 2012, ως ο καλύτερος τερματοφύλακας της Λιγκ 2. Το 2013, έλαβε το Togo Awards του καλύτερου Τογκολέζου ποδοσφαιριστή ο οποίος αγωνίζεται εκτός των συνόρων της χώρας.
Αλέκος Λεώνης

Καριέρα

Αποφοίτησε από τα ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης το 1982. Την περίοδο 1986 -1996 δίδαξε ως καθηγητής Φυσικής Αγωγής στην ειδικότητα της Πετοσφαίρισης στα ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής. Από το 1993 έως και το καλοκαίρι του 2007 ήταν προπονητής του Ηρακλή με διάλειμμα δέκα μηνών (2002-03). Κατέκτησε 3 πρωταθλήματα (2002, 2005, 2007), 5 κύπελλα (2000, 2002, 2004, 2005, 2006) και 2 σούπερ καπ (2004, 2005). Παράλληλα ως προπονητής του Ηρακλή τον οδήγησε τέσσερις φορές στο φάιναλ φορ του Τσάμπιονς Λιγκ κατακτώντας δύο φορές τη δεύτερη θέση (2005, 2006). To καλοκαίρι του 2007 ανέλαβε προπονητής της Εθνικής ανδρών μέχρι και το 2008 όπου συνέχισε στον Παναθηναϊκό, επέστρεψε στον Ηρακλή και ξαναγύρισε στην Εθνική Ελλάδας μέχρι και το 2013. Τελευταίος σταθμός στην προπονητική του καριέρα ήταν ο ΠΑΟΚ το Νοέμβριο του 2013. Τον Μάιο του 2016 ανέλαβε χρέη τεχνικού διευθυντή των τμημάτων πετοσφαίρισης του Σ.Α Πειραματικού Σ.Π.Θ.
Όλγα Προσαλέντη

Βιογραφία

Η Όλγα Προσαλέντη ήταν γόνος μεγάλης κερκυραϊκής οικογένειας ζωγράφων. Παππούς της ήταν ο γλύπτης και ζωγράφος Παύλος Προσαλέντης (1784-1837) και πατέρας της ο ζωγράφος Σπυρίδων Προσαλέντης (1830-1895). Ζωγράφοι ήταν και τα αδέρφια της Παύλος Προσαλέντης (ο νεότερος) (1857-1894), Ελένη Προσαλέντη (1870-1911), Αιμίλιος Προσαλέντης (1896-1926). Ωστόσο υπάρχει μια ασάφεια ως προς το έτος και τον τόπο γέννησης της (Αθήνα ή Κέρκυρα, μεταξύ του 1870 και του 1874). 
Μαθήματα ζωγραφικής πήρε από τον πατέρα της. Ασχολήθηκε κυρίως με την προσωπογραφία και το τοπίο.Τα πιο γνωστα έργα της: οι προσωπογραφίες των Κωνσταντίνου Σάθα και Ιωάννη Γεωργίου Πίσσα, Το σχολείο του Ρήγα στη Ζαγορά.
Πέθανε στην Αθήνα το 1930.
Ντάφνι Σχίπερς

Βιογραφικό

Η Ντάφνι Σχίπερς γεννήθηκε στην Ουτρέχτη. Σε ηλικία εννέα ετών ξεκίνησε να ασχολείται με τον στίβο.
Αρχικά ασχολήθηκε με το έπταθλο, στο οποίο ήταν πρώτη το 2010, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων, στο Μόνκτον του Καναδά, και το 2011 στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Νέων, στο Ταλίν.
Στο Πανευρωπαικό Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου στο Ελσίνκι το 2012 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4Χ100 της Ολλανδίας ενώ στα 200μ. ήταν 5η. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, η ομάδα της Ολλανδίας στην σκυταλοδρομία 4Χ100, με τη συμμετοχή της Σχίπερς, ήταν 6η. Στους ίδιος αγώνες η Σχίπερς συμμετείχε και στο έπταθλο όπου κατέλαβε τη 12η θέση.
Το 2013 στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Νέων κάτω των 23 ετών, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο τα 100μ. και το χάλκινο στο άλμα εις μήκος στο Τάμπερε, στη Φινλανδία. Την ίδια χρονιά πήρε μέρος στο έπταθλο, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου, στην Μόσχα και κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο, με 6477 βαθμούς. Ήταν επίσης τέταρτη στα 60μ. στο Πανευρωπαικό Πρωτάθλημα κλειστού Στίβου στο Γκέτεμποργκ, με 7.14 δευτερόλεπτα.
Την επόμενη χρονιά κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 100μ. και στα 200μ. στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου, στη Ζυρίχη.
Το 2015 στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου στο Πεκίνο κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στα 100μ., με χρόνο 10.81 δευτερόλεπτα και το χρυσό στα  200μ. με 21.63 δευτερόλεπτα. Έκανε έτσι νέο ρεκόρ Ευρώπης στα 200μ. και κατέρριψε το ρεκόρ της Μαρίτα Κόχ, που το 1979 στο Κέμνιτς (πρώην Karl-Μarx-Stadt), της Σαξωνίας, είχε τρέξει τα 200μ. σε 21.71 δευτερόλεπτα. 
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στο Άμστερνταμ, το 2016, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 100μ., με χρόνο 10, 9 δευτερόλεπτα. Επίσης κέρδισε με την ομάδα της Ολλανδίας το χρυσό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία γυναικών  4 × 100. Την ίδια χρονιά ήταν δεύτερη στα 60μ., στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, στο Πόρτλαντ, στις Η.Π.Α.
Αντιτριαδικοί

Μορμόνοι

Αντιτριαδικοί είναι επίσης οι Μορμόνοι της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών με την έννοια ότι ουσιαστικά πιστεύουν σε τρεις διαφορετικές Θεότητες: τον Πατέρα και τον Υιό, που έχουν σώμα, και το Άγιο Πνεύμα που δεν έχει σώμα. Άλλες Ομολογίες Μορμόνων  έχουν απόψεις από Αρειανίζουσες μέχρι Σαββελιανές. Δεν είναι γνωστό αν υπάρχει Ομολογία Μορμόνων που να ασπάζεται το Τριαδικό δόγμα. Μορμόνοι υπάρχουν και στην Ελλάδα.
NGC 13

Ο NGC 13 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα. Απέχει περίπου 200 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και έχει διάμετρο 145.000 ετών φωτός. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 26 Νοεμβρίου 1790.
Φρειδερίκος Β΄ του Βρανδεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Α΄ μάργραβου του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φrειδερίκου δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ.
Το 1471 απεβίωσε σε ηλικία 58 ετών και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλεύς.
Δημόσια υπηρεσία

Σύμφωνα με το Διοικητικό Δίκαιο ο όρος δημόσια υπηρεσία μπορεί να έχει ουσιαστικό (λειτουργικό) ή οργανικό περιεχόμενο. Στην Ελλάδα, ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως με το οργανικό του περιεχόμενο.
Δημόσια υπηρεσία με την οργανική έννοια είναι οι οργανώσεις του κράτους και των άλλων δημοσίων νομικών προσώπων, που συναρθρώνονται από φυσικά πρόσωπα και υλικά μέσα με τα οποία επιδιώκουν να πραγματοποιήσουν τους σκοπούς τους, ασκώντας δημόσια εξουσία. Βασικό στοιχείο της έννοιας αυτής, είναι ότι η οργάνωση κι η λειτουργία των οργανωτικών αυτών σχηματισμών, διέπεται από τους ειδικούς κανόνες του Διοικητικού Δικαίου. Έτσι, στην κατηγορία των υπηρεσιών που έχουν δημόσιο χαρακτήρα ανήκουν τα υπουργεία, οι περιφέρειες, οι νομαρχίες, οι εφορίες, τα πανεπιστήμια, τα κρατικά νοσοκομεία κ.λπ.
Δημόσια υπηρεσία με την ουσιαστική έννοια είναι η δραστηριότητα των δημοσίων νομικών προσώπων, που σκοπό έχει την παροχή αγαθών ή υπηρεσιών προς τους διοικούμενους προκειμένου να ικανοποιήσουν ορισμένες βασικές τους ανάγκες, όπως καθορίζονται από την έννομη τάξη (εκπαίδευση, συγκοινωνίες, ηλεκτρική ενέργεια, ύδρευση κ.λπ.).
Η κούκλα του σατανά 2

Περίληψη πλοκής

Ο Άντυ Μπάρκλεϊ ζει πλέον με ανάδοχη οικογένεια, αφού η μητέρα του φιλοξενείται σε ψυχιατρική κλινική. Η εταιρία που κατασκεύασε την κούκλα Good Guy αποφασίζει να προωθήσει ξανά στην αγορά το εν λόγω προϊόν, προκειμένου να πείσει τους καταναλωτές πως δεν πρόκειται για τίποτα περισσότερο από ένα παιδικό παιχνίδι. Κατά τη διάρκεια της ανακατασκευής της, η κούκλα (Τσάκι) επανέρχεται στη ζωή και δολοφονεί δύο άτομα. Μετά τη δολοφονία, ο Τσάκι καταφέρνει και εντοπίζει τον τόπο διαμονής του Άντυ. Έχοντας σκοπό να μεταφέρει την ψυχή του στο σώμα του Άντυ, η κούκλα δολοφονεί όποιον παρεμποδίζει το έργο της. Έπειτα από καταδίωξη και αρκετές δολοφονίες, ο Τσάκι καταφέρνει και απομονώνει τον Άντυ σε μια αποθήκη εργοστασίου. Με τη βοήθεια της φίλης του Κάϊλ, ο Άντυ καταφέρνει να εξολοθρεύσει την κούκλα χρησιμοποιώντας ένα λάστιχο διοχέτευσης αέρα.

Αποδοχή

Με προϋπολογισμό 13,000,000 δολαρίων περίπου και με παγκόσμιες εισπράξεις 35,763,605 δολαρίων, η ταινία θεωρείται εισπρακτικά επιτυχημένη. Στην ιστοσελίδα rottentomatoes.com, 43% των κριτικών έχουν γράψει θετική κριτική, ενώ στο imdb.com έχει βαθμολογία 5.3 με μέγιστη βαθμολογία το 10.