google/wiki40b huggingface dataset:
Τορώνη Χαλκιδικής

Μυθολογία

Κατά τη Μυθολογία, η Τορώνη ήταν σύζυγος του Πρωτέα, γιου του Ποσειδώνα. Τα παιδιά της σκοτώθηκαν όταν προκάλεσαν σε μάχη τον Ηρακλή.

Αρχαιολογία

Στην περιοχή έχουν βρεθεί από τους αρχαιολόγους ίχνη από προϊστορικό οικισμό. Οι σημαντικότερες ανασκαφές έγιναν το 1975Η πόλη δημιουργήθηκε από εποίκους με καταγωγή από τη Χαλκίδα, τον 8ο αιώνα π.Χ. και σύντομα κατέστη μια από τις σημαντικότερες πόλεις όχι μόνο στη Σιθωνία αλλά και σε ολόκληρη τη Χαλκιδική. Έλαβε μέρος ενεργά στους Περσικούς Πολέμους , καθώς επίσης και στον Πελοποννησιακό Πόλεμο.

Παρακμή

Το 348 π.Χ. την κατέλαβε ο Φίλιππος Β΄και το 168 π.Χ. οι Ρωμαίοι. Από εκείνη την περίοδο έχασε τη σημασία της και κατέληξε να είναι μικρός οικισμός, που και αυτός καταστράφηκε κατά τη διάρκεια επιδρομών τον 6ο και το 15ο αιώνα. Στη δεύτερη περίπτωση, οι κάτοικοι εξαιτίας των πειρατικών επιδρομών εγκατέλειψαν την Τορώνη και κατέφυγαν στη γειτονική Συκιά.Στα βυζαντινά χρόνια η περιοχή ήταν Μετόχια Αγιορείτικων Μονών. Σήμερα σώζονται ερείπια και τα τείχη της παλιάς πόλης (στη Βίγλα).

Μνημεία

Επίσης, μνημεία της Τορώνης αποτελούν το κάστρο της Ληκύθου και η παλαιοχριστιανική εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, τρίκλιτη βασιλική του 5ου αιώνα. Η εκκλησία καταστράφηκε από φωτιά τον 6ο αιώνα και στη θέση της οικοδομήθηκε άλλος, μικρότερος ναός. Κατά την περίοδο της γερμανικής Κατοχή, το λιμάνι στο Πόρτο Κουφό χρησιμοποιήθηκε από τους Ναζί για πολεμικούς σκοπούς.
Νίκος Λάππας

Συλλογική καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα του από την τοπική ομάδα της γενέτειράς του και από το 1980 έως το 1994 αγωνίστηκε και έκλεισε την καριέρα του στον ΠΑΣ Γιάννινα. Στα 14 χρόνια συνεχής παρουσίας στον ΠΑΣ Γιάννινα κατάφερε να είναι ο πρώτος σε συμμετοχές ποδοσφαιριστής του συλλόγου. Ήταν αρχηγός για πολλά χρόνια στην ομάδα, πρώτος σκόρερ του ΠΑΣ τις σεζόν 1985 -1986 με 4 γκολ στην Α΄Εθνική, 1987 - 1988 με 7 γκολ στη Β΄Εθνική και 1992 - 1993 με 8 γκολ στη Β΄Εθνική.Κέρδισε με τον ΠΑΣ 1 πρωτάθλημα Β΄Εθνικής (1984-1985).

Προπονητική καριέρα

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ακολούθησε καριέρα προπονητή.Μεγάλο μέρος της καριέρας του,το πέρασε στον Εθνικό Φιλιππιάδας με τον οποίο πέτυχε για πρώτη φορά στην ιστορία του την άνοδο στην Γ εθνική.Επίσης έχει περάσει και από άλλες ομάδες της Ηπείρου όπως Αναγέννηση Άρτας και ΠΑΣ Πρέβεζα.

Προσωπική ζωή

Ο γιος του Γιώργος ακολουθεί και αυτός καριέρα ποδοσφαιριστή.
Μαράσια Έβρου

Γεωγραφία - Ιστορία

Τα  Μαράσια βρίσκονται δίπλα στη μεθοριακή γραμμή της Ελλάδας με την Τουρκία στον βόρειο Έβρο. Το χωριό είναι κτισμένο στο σημείο που ο Άρδας ποταμός (νότια) συναντάει τον Έβρο (βόρεια). Απέχει 3,5 χλμ. ΒΔ. από τον Συνοριακό Σταθμό Καστανιών και (ΝΑ.) και 22 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Ορεστιάδα. Στα ανατολικά, απέναντι από τα σύνορα και σε απόσταση 4,5 χλμ. βρίσκεται η Αδριανούπολη. Δίπλα από τα Μαράσια περνάει η σιδηροδρομική γραμμή Ορμενίου - Αλεξανδρούπολης και στα δυτικά σε απόσταση 3 χλμ. η ΕΟ Καστανιών - Ορμενίου (προς Βουλγαρία). 
Στην τοποθεσία "Φύλακες", στην πλαγιά χαμηλού υψώματος, έχει εντοπιστεί οικισμός της πρώιμης εποχής του Σιδήρου με χειροποίητη στιλβωμένη κεραμική με ραβδωτή και εμπίεστη διακόσμηση. Την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν μικτό χωριό με χριστιανούς και μουσουλμάνους κατοίκους. Μετά την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες κυρίως από την Αδριανούπολη, αλλά και από την υπόλοιπη Ανατολική Θράκη. Είναι τόπος καταγωγής της οικογένειας Μαρασλή και του μεγαλεμπόρου Γρηγορίου Μαρασλή (1780-1851) ενός από τους πρώτους οικιστές της Οδησσού.
Το χωριό έγινε γνωστό όταν το 2007 η Ακαδημία Αθηνών βράβευσε την "Κυρά των Μαρασίων" (Βασιλική Λαμπίδου - Φωτάκη), η οποία απεβίωσε στις 21 Ιουνίου 2011, σε ηλικία 107 ετών και κηδεύτηκε χθες µε τιµές εν ενεργεία αξιωµατικού των Ενόπλων ∆υνάµεων.

Ονομασία - Διοικητικά

Το χωριό αναφέρεται από το 1400 και καταγράφεται σε έγγραφο του 1528 ως βακούφι του σουλτάνου Μουράτ Β` και αργότερα ως προάστιο της Αδριανούπολης. Το όνομά του προέρχεται από την τουρκική λέξη Maraş που σημαίνει προάστιο και το τουρκικό όνομα του χωριού ήταν Maraşköy  (δηλ. το χωριό προάστιο). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καστανεών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Μαρασίων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Τριγώνου του δήμου Ορεστιάδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 140 κατοίκους.
Διεθνής Ομοσπονδία Πόκερ

Ιστορία

Η IFP ιδρύθηκε στις 29 Απριλίου του 2009 στη Λωζάννη της Ελβετίας. Τον Απρίλιο του 2010, η IFP εξασφάλισε μία θέση προσωρινού μέλους στη Διεθνή Ένωση Πνευματικών Αθλημάτων (IMSA) έπειτα από το ετήσιο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στο Ντουμπάι. Στο πλαίσιο του πρώτου Mind Sports Festival του Ηνωμένου Βασιλείου, η IFP φιλοξένησε την εναρκτήρια διοργάνωση της το Νοέμβριο του 2011, στο County Hall του Λονδίνου: το IFP Duplicate Poker Nations Cup (πλέον Match Poker Nations Cup), μια εκδήλωση στην οποία συμμετείχαν οι ομοσπονδίες μέλη της IFP, όπως και το IFP World Poker Championship, που ονομάζεται επίσης «The Table», στο οποίο μεμονωμένοι παίκτες αγωνίζονται για τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή. Το 2017, η IFP μετονομάστηκε σε IFMP (International Federation of Match Poker).

Εσωτερική διάρθρωση

Η ανώτατη αρχή της IFP είναι το Κογκρέσο (Congress), η συνέλευση όλων των μελών της IFP στην οποία κάθε χώρα μέλος διαθέτει και μία ψήφο. Το Κογκρέσο συνέρχεται μία φορά το χρόνο. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο (Executive Board) της IFP εκλέγεται από το Κογκρέσο για μια περίοδο τριών ετών και είναι ο φορέας διαχείρισης του IFP. Το Διοικητικό Συμβούλιο εκλέγει πρόεδρο μεταξύ των μελών του για θητεία τεσσάρων ετών, η οποία μπορεί να ανανεωθεί. Πρώτος πρόεδρος του IFP διετέλεσε ο Άντονι Χόλντεν.

Εκδόσεις

IFP δημιούργησε το δικό εκδοτικό αποτύπωμα της σε συνεργασία με τη Limehouse Books το Νοέμβριο του 2011. Ο πρώτος τίτλος του, που δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο του 2012, ήταν «Οι Κανόνες του Πόκερ» (The Rules of Poker), που εκδόθηκε από τον Ντέιβιντ Φλάσφεϊντερ, πρόεδρο της Επιτροπής Κανονισμού (Rules Committee) της IFP.

Λογότυπo

Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Το 2012 παρουσιάστηκε ένα νέο λογότυπο.
Αμβροσιανό μέλος

Tο Αμβροσιανό μέλος ή Αμβροσιανό άσμα (λατινικά: Cantus Ambrosianus‎) είναι η ρυθμική έμμετρη αντιφωνική ψαλμωδία που εισήγαγε στην Δυτική Εκκλησία τον 4ο αιώνα ο Άγιος Αμβρόσιος βασιζόμενος  στο τυπικό λειτουργικό των Εκκλησιών της Ανατολής εκείνων των χρόνων .

Ιστορικό

Ο Άγιος Αμβρόσιος, χειροτονήθηκε  επίσκοπος Μεδιολάνων (όνομα του σημερινού Μιλάνου της Ιταλίας)  στις 7 Δεκεμβρίου του  374 μ.Χ.  Εκτός των λατινικών ρητορικών  σπουδών του γίνεται γνώστης  και της ελληνικής παιδείας μελετώντας  τον  Όμηρο, τους  ιστορικούς  και τους  φιλοσόφους  της Ελληνικής αρχαιότητας.  Θέλοντας  να καταπολεμήσει την αίρεση του Άρειου αποφασίζει να πραγματοποιήσει μεταρρύθμιση στο απλό Λατινικό λειτουργικό της Εκκλησίας για να ενδυναμωθεί  το Χριστιανικό   αίσθημα των πιστών. Βαθιά επηρεασμένος από τα λατρευτικά  λειτουργικά τυπικά των Ανατολικών Εκκλησιών συστηματοποιεί την απλή  Λατινική τελετή δημιουργώντας  Εκκλησιαστικό Τυπικό.

Αμβροσιανό άσμα (cantus ambrosianus)

Κατά τα πρώτα χριστιανικά χρόνια οι  απλοί  ύμνοι που έψαλαν ( ακολουθώντας τις 
ελληνικές  αρχαίες  κλίμακες)  οι πιστοί  στις εκκλησιαστικές συγκεντρώσεις τους ήταν παρμένοι από την εβραϊκή   θρησκευτική  παράδοση.   Ο φόβος της ανακάλυψης της συγκέντρωσης των πιστών απαγόρευσε την χρήση μουσικών οργάνων (λόγω των διωγμών), πρακτική που συνεχίστηκε στο Βυζαντινό τυπικό.  Μετά την καθιέρωση του Χριστιανισμού η λειτουργία και η υμνωδία εμπλουτίζονται και δημιουργείται  στο Βυζάντιο η «αντιφωνία», ο χωρισμός των ψαλτών σε αριστερό και δεξιό χορό.  Αυτό το αντίφωνο μέλος το διαμόρφωσε ο  Αγ. Αμβρόσιος και καθιέρωσε έτσι την Λατινική ψαλμωδία.  Βασιζόμενος στους τέσσερεις  πρότυπους Ελληνικούς μουσικούς  ήχους με τις εθνικές ονομασίες  (Δώριος,  Λύδιος,  Φρύγιος,  Μιξολύδιος )  δημιουργεί  τους δικούς ήχους αλλάζοντας την ονομασία των εθνικών ονομάτων αντιστοίχως σε Πρώτο ήχο, Δεύτερο, Τρίτο, Τέταρτο. Η μέθοδος αυτή θα καταγραφεί στο βιβλίο του Antiphonarium και αποτελεί την βάση στο ευρωπαϊκό μουσικό σύστημα. Καθιερώνεται με αυτό τον τρόπο το Αμβροσιανό  άσμα το οποίο αργότερα τροποποιείται και αναπτύσσεται  από τον Πάπα Γρηγόριο στο Γρηγοριανό μέλος.

Αμβροσιανά  άσματα

Γνωστοί  λατινικοί  ύμνοι  γραμμένοι σε "ιαμβικό δίμετρο"   που αποδίδονται στον Άγιο Αμβρόσιο είναι: Deus Creator Omnium, Jam surgit hora tertia, Veni redemptor gentium, Intende qui regis Israel.
Απλό πολύγωνο

Στη γεωμετρία ως απλό πολύγωνο ορίζεται ένα επίπεδο σχήμα που αποτελείται από μη τεμνόμενα ευθύγραμμα τμήματα (πλευρές) που ενώνονται ανά ζεύγη για να σχηματίσουν μια κλειστή διαδρομή. Εάν οι πλευρές του τέμνονται τότε το πολύγωνο δεν είναι απλό. Το προσδιοριστικό «απλό» συχνά παραλείπεται και ο παραπάνω ορισμός γίνεται προϋπόθεση για να οριστεί ένα πολύγωνο γενικότερα.
Τα απλά πολύγωνα ονομάζονται επίσης πολύγωνα Τζόρνταν, διότι το θεώρημα καμπύλης του Τζόρνταν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει ότι ένα τέτοιο πολύγωνο χωρίζει ένα επίπεδο σε δύο περιοχές, την περιοχή στο εσωτερικό του και την περιοχή έξω από αυτό. Ένα απλό πολύγωνο στο επίπεδο είναι τοπολογικά ισοδύναμο με έναν κύκλο και το εσωτερικό του είναι τοπολογικά ισοδύναμο με έναν δίσκο.

Χρήση του όρου

Οι μαθηματικοί χρησιμοποιούν συνήθως τον όρο «πολύγωνο» για να αναφερθούν μόνο στο σχήμα που αποτελείται από τα ευθύγραμμα τμήματα, και όχι στην κλειστή περιοχή που δημιουργούν, ωστόσο, ορισμένοι χρησιμοποιούν τον όρο «πολύγωνο» για να αναφερθούν σε ένα επίπεδο σχήμα που οριοθετείται από την κλειστή διαδρομή, που αποτελείται από μια πεπερασμένη ακολουθία απλών ευθύγραμμων τμημάτων (δηλαδή, από μια κλειστή τεθλασμένη). Σύμφωνα με τον ορισμό κατά τη χρήση, αυτη η οριογραμμή άλλοτε μπορεί, και άλλοτε όχι, να αποτελεί μέρος του ίδιου του πολυγώνου.
Μαριγκό (Άγιος Μαρτίνος)

Ιστορία

Το Μαριγκό έγινε πρωτεύουσα του νησιού κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ της Γαλλίας, όταν χτίστηκε το κάστρο του Σαιν Λουί, σε ένα λόφο κοντά στον κόλπο του Μαριγκό. Σήμερα το κτίριο αυτό είναι το πιο σημαντικό στο Μαριγκό.
Θοδωρής Ζαγοράκης

Σε συλλογικό επίπεδο

Γεννήθηκε στη Λυδία Καβάλας. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην Καβάλα το 1989 αγωνιζόμενος στη Β' και Γ' Εθνική κατηγορία. Σε ηλικία 21 ετών (Δεκέμβριος 1992) μετεγγράφηκε στον ΠΑΟΚ πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική, ενώ τον Ιανουάριο του 1998 ταξίδεψε στην Αγγλία για να αγωνιστεί στην Πρέμιερ Λιγκ με τη Λέστερ. Ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Λιγκ Καπ Αγγλίας αν και δεν αγωνίστηκε στον τελικό. Το 2000 επέστρεψε στην Ελλάδα φορώντας τη φανέλα της ΑΕΚ.
Η επιτυχία της Ελλάδας το 2004 τού έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστεί στο Καμπιονάτο με την Μπολόνια, στην οποία παρέμεινε για έναν χρόνο και υπήρξε βασικό της στέλεχος. Το 2005 επέστρεψε στην Ελλάδα και τον ΠΑΟΚ, στον οποίο και έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα 2 χρόνια αργότερα.

Στην Εθνική Ελλάδος

Ο Θοδωρής Ζαγοράκης αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Εθνική Ελλάδας στις 7 Σεπτεμβρίου 1994, στον εκτός έδρας αγώνα εναντίον των Νήσων Φερόε, για τα προκριματικά του Euro 1996. Βρίσκεται στη δεύτερη θέση όλων των εποχών σε συμμετοχές, πίσω από τον Γιώργο Καραγκούνη, έχοντας συνολικά 120 (στο διάστημα 1994-2007).
Υπήρξε ο αρχηγός της ομάδας που κατέκτησε το Euro 2004 που διεξήχθη στην Πορτογαλία, συμμετέχοντας ως βασικός και για ενενήντα λεπτά στους έξι αγώνες που έδωσε η ελληνική ομάδα, ενώ ανακηρύχθηκε και πολυτιμότερος ποδοσφαιριστής της διοργάνωσης, στην κορυφαία του στιγμή με τη γαλανόλευκη φανέλα. Η τελευταία του συμμετοχή πραγματοποιήθηκε στις 22 Αυγούστου 2007, στον φιλικό αγώνα στο γήπεδο της Τούμπας με αντίπαλο την Ισπανία, στον οποίο τιμήθηκε για την πολυετή προσφορά του στην ελληνική εθνική ομάδα.

Πρόεδρος του ΠΑΟΚ

Τον Ιούνιο του 2007 ανέλαβε την προεδρία της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, ως μια μεταβατική λύση προκειμένου ο σύλλογος να αναζητήσει λύσεις στο οικονομικό και διοικητικό αδιέξοδο στο οποίο είχε περιέλθει. Στις 8 Οκτωβρίου 2009 ανακοίνωσε την παραίτησή του από τη θέση του προέδρου επικαλούμενος προσωπικούς λόγους, ωστόσο λίγους μήνες αργότερα (Φεβρουάριος 2010) επανήλθε και πάλι στο αξίωμά του.
Τον Ιανουάριο του 2012 ανακοίνωσε εκ νέου την αποχώρησή του από τη θέση του προέδρου της ΠΑΕ, τονίζοντας χαρακτηριστικά στην ανακοίνωσή του «...προκειμένου να επιστρέψει στον σύλλογο το κλίμα αγάπης και ενότητας...».

Πολιτική σταδιοδρομία

Στις ευρωεκλογές του 2014 και του 2019 εξελέγη ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία.

Προσωπική ζωή

Από το 2006 είναι νυμφευμένος με την παρουσιάστρια και πρώην μοντέλο Ιωάννα Λίλη, με την οποία έχουν αποκτήσει δύο παιδιά: Τη Μαρία (γενν. 2007) και τον Γιάννη (γενν. 2010).
Ευρωμπάσκετ 1957

Το 10o τουρνουά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών του 1957 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1957) διοργανώθηκε από τη FIBA Europe. Συμμετείχαν δέκα εφτά εθνικές ομάδες. Το τουρνουά διοργάνωσε η Βουλγαρία και έλαβε χώρα στη Σόφια, κατά το διάστημα από τις 20 Ιουνίου ως τις 30 Ιουνίου.
Το τουρνουά έγινε και αυτό σε ανοιχτό στάδιο, με τους παίχτες πολλές φορές να γίνονται έρμαια στις διαθέσεις του καιρού. Οι μεγάλες κόντρες έγιναν μεταξύ των Σοβιετικών του Βαλντμάνις, Ζούμπκοφ, Μούιζνιεκς -που ήθελαν να αποδείξουν μετά το προηγούμενο στραπάτσο ότι είναι μακράν οι καλύτεροι- των τρίτων Τσεχοσλοβάκων του MVP Μπάουμρουκ, των τέταρτων Ούγγρων και των δεύτερων Βούλγαρων. Τον αγώνα μεταξύ της οικοδέσποινας χώρας και της Ρώσικης αρκούδας, που κατέκτησε αήττητη τον τίτλο και επικράτησε με 60-57, παρακολούθησαν 48.000 θεατές. Ήταν ένας άτυπος τελικός, αφού το σύστημα ήταν με βαθμολογία και δεν προβλέπονταν νοκ-άουτ παιχνίδια. Το πιο δραματικό παιχνίδι του τουρνουά ήταν το Βουλγαρία-Τσεχοσλοβακία 82-80, όπου 1 λεπτό πριν την λήξη το σκόρ ήταν 73-80.
Σπυρίδων Παππάς

Βουλευτής

Γιος του Μιχαήλ Παππά και της Ευανθίας, γεννήθηκε το 1886 και ήταν τραπεζίτης. Η καταγωγή του ήταν από την Παλαιόστανη Πιερίας. Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1920. Αναφέρεται ως βουλευτής Κατερίνης όταν η Πιερία δεν ήταν ακόμα νομός. Στις εκλογές του 1920 κατήλθε με την αντιπολίτευση και συγκέντρωσε «εις το ναι 19.101 και εις το όχι 11.661» ψήφους.
Ο Σπύρος Παπάς υπηρέτησε ως βουλευτής από το 1920 ως το 1922.
Πέθανε στις 4 Μαΐου 1971 στη Θεσσαλονίκη και κηδεύτηκε την επομένη από το ναό της του Θεού Σοφίας. Με τη σύζυγό του, Αγλαΐα, απέκτησαν παιδιά.
Το κοινόβιο

Πλοκή

Δανία, δεκαετία του '70. Ο καθηγητής αρχιτεκτονικής Έρικ και η δημοσιογράφος Άννα είναι ζευγάρι και έχουν μία δεκατετράχρονη κόρη, τη Φρέια. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Έρικ κληρονομεί το πατρικό του, το οποίο είναι ένα πολύ μεγάλο σπίτι με τεράστια έξοδα. Έτσι, οι τρεις τους αποφασίζουν να το κρατήσουν και να συγκατοικήσουν με άλλους ανθρώπους για να τα βγάλουν πέρα.
Αρχικά έρχεται ο προσφάτως χωρισμένος Όλε. Μετά έρχεται ένα ζευγάρι, ο Στίβεν και η Ντίτε, με τον εξάχρονο γιο τους Βιλάντς, που λέει συνεχώς ότι θα πεθάνει μέχρι τα εννιά του. Ακολουθούν ο μετανάστης Αλόν και η χίπισσα Μόνα. Η ιδιοκτησία μοιράζεται διά του εφτά και συμφωνούν να μοιράζονται τα έξοδα και να αποφασίζουν για το σπίτι μέσω ψηφοφορίας.
Παράλληλα, ο Έρικ γνωρίζει μία τριτοετή φοιτήτριά του, την Έμμα, με την οποία συνάπτει σχέση. Η Φρέια τους καταλαβαίνει και στη συνέχεια ο Έρικ το ανακοινώνει στην Άννα η οποία είναι ψύχραιμη. ο Βιάντς χάνει τις αισθήσεις του και πηγαίνει στο νοσοκομείο και η Φρέια ξεκινά να έχει σχέση με έναν νεαρό, τον Πέτερ.
Ο Έρικ προτείνει να μείνει και η Έμμα στο κοινόβιο. Η Άννα ψηφίζει υπέρ, όμως η πλειοψηφία των υπολοίπων κατά και δεν περνά η πρόταση. Τότε ο Έρικ εξοργίζεται και τους λέει πως αυτό είναι το σπίτι που μεγάλωσε και δεν μπορούν οι άλλοι να επεμβαίνουν στη ζωή του.
Μία μέρα στη δουλειά, η Άννα καταρρέει και απολύεται. Δείχνει ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί τη νέα ζωή του Έρικ και τη συγκατοίκηση με την Έμμα. Η Φρέια φέρνει στο κοινόβιο τον Πέτερ, ο Βιλάντς χάνει ξανά τις αισθήσεις του και πεθαίνει.
Σε μια σύναξη στο κοινόβιο, δηλώνουν όλοι πως θέλουν να μείνουν στο σπίτι. Η Φρέια, όμως, λέει στη μητέρα της να φύγει, γιατί δεν την έχει δει ξανά πιο δυστυχισμένη. Έτσι φεύγει η Άννα από το σπίτι και η Φρέια λέει στον Έρικ ότι θα πάει να μείνει με τον Πέτερ. Ο Έρικ μένει με την Έμμα και τους υπόλοιπους και ξεσπά σε κλάματα.
Πάπυρος της Λίλλης (Στησίχορος)

Ο Πάπυρος της Λίλλης είναι πάπυρος που περιέχει ένα μεγάλο απόσπασμα που κατά κανόνα αποδίδεται στον αρχαϊκό λυρικό ποιητή Στησίχορο, ο οποίος πάπυρος ανακαλύφθηκε στο Πανεπιστήμιο της Λίλλης και δημοσιεύθηκε το 1976. Έχει θεωρηθεί ως το σημαντικότερο από όλα τα αποσπάσματα του Στησίχορου, επιβεβαιώνοντας το ρόλο του ως ιστορικό δεσμό μεταξύ διαφορετικών ειδών, όπως η επική ποίηση του Ομήρου και η λυρική ποίηση του Πινδάρου. Το περιεχόμενο και το ύφος γενικά εκφράζουν χαρακτηριστικά το έργο του, αλλά δεν το έχουν αποδεχθεί όλοι οι επιστήμονες ως έργο του. Το απόσπσμα είναι μια αφηγηματική θεραπεία ενός δημοφιλούς μύθου, που περιλαμβάνει την οικογένεια του Οιδίποδος και την τραγική ιστορία της Θήβας, και έτσι ρίχνει φως σε άλλες θεραπείες του ίδιου μύθου, όπως του Σοφοκλέους στο Οιδίπους Τύραννος και του Αισχύλου στο Επτά επί Θήβας. Το απόσμασμα είναι σημαντικό και στην ιστορία της κωλομετρίας, καθώς περιλαμβάνει λυρικές στροφές που έχουν χωριστεί σε μετρική κώλα, μια πρακτική που συνήθως συνδέεται με την μεταγενέστερη σταδιοδρομία του Αριστοφάνη του Βυζαντίου.
Αμπουμπακάρ Σομπαρέ

Πρόεδρος

Γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου του 1944. Είναι μέλος του κυβερνώντος Κόμματος για την Ενότητα και την Πρόοδο (PUP).
Ο Σομπαρέ ανακοίνωσε τις πρώτες πρωινές ώρες στις 23 Δεκεμβρίου του 2008 το θάνατο του προέδρου Κοντέ, έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια, την προηγούμενη ημέρα. Με βάση το Σύνταγμα, ο Σομπαρέ, ως πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, θα γινόταν πρόεδρος προσωρινά και εντός 60 ημερών θα διεξαχθούν προεδρικές εκλογές. Ο Σομπαρέ ζήτησε από τον επικεφαλής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Λαμίν Σιντιμέ, να κηρύξει τον προεδρικό θώκο χηρεύοντα και να εφαρμοστεί το Σύνταγμα. Με τη δήλωση του Σομπαρέ τάχθηκαν ο πρωθυπουργός Αχμέτ Τιντιάν Σουαρέ και ο αρχηγός του στρατού Ντιαρά Καμαρά.

Πραξικόπημα 2008

Έξι ώρες μετά την ανακοίνωση του θανάτου του προέδρου Κοντέ αναγνώστηκε στην κρατική τηλεόραση ανακοινωθέν που μιλούσε για προφανή απόπειρα πραξικοπήματος. Στο ανακοινωθέν, που ήταν εκ μέρους του αυτοαποκαλούμενου Εθνικού Συμβουλίου για την Ανάπτυξη και για τη Δημοκρατία, αναφερόταν ότι  "η κυβέρνηση και οι δημοκρατικοί θεσμοί είχαν διαλυθεί και η ισχύς του Συντάγματος είχε ανασταλεί".
Στις 23 Δεκεμβρίου, αναφέρθηκε ότι το γραφείο του πρωθυπουργού και το Μικρό Παλάτι, πρώην κατοικία του Κοντέ, ήταν υπό τον έλεγχο των πραξικοπηματιών. Ο πρωθυπουργός Σουαρέ συναντήθηκε με τον Στρατηγό Ντιάρα Καμάρα στο στρατόπεδο Σαμόρυ. Σύμφωνα με τον Σομπαρέ, οι αρχηγοί του πραξικοπήματος συγκεντρώθηκαν για να εκλέξουν έναν νέο ηγέτη για τη χώρα, αργά την ίδια ημέρα. Υποψήφιοι για αυτή τη θέση ήταν ο Μούσα Καμάρα, Σέκουμπα Κονατέ και ο Τότο Καμάρα. Το CNDD αποτελείται από 32 μέλη, εκ των οποίων μόλις 6 είναι πολίτες.
Στις 24 Δεκεμβρίου, σε νέα ανακοίνωση που διαβάστηκε στο ραδιόφωνο, μεταδόθηκε ότι ο λοχαγός Μουσά Νταντίς Καμαρά ήταν επικεφαλής του CNDD.
Στις προεδρικές εκλογές του Ιουνίου του 2010 ήταν υποψήφιος, αλλά περιορίστηκε στο 0,95% των ψήφων.
Πέθανε στις 2 Νοεμβρίου 2017.
Ιωάννης Μάκολας

Βιογραφικά

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1661 και ήταν γιος του Δημητρίου Μάκολα. Η οικογένειά του, που είχε βυζαντινή καταγωγή, συμπεριλαμβανόταν στις αρχοντικές και σημαντικότερες των Αθηνών. Ο Ιωάννης φαίνεται να ασχολήθηκε κυρίως με το εμπόριο. Τουλάχιστον το 1685 βρισκόταν στη Βενετία. Ο Ιωάννης Μάκολας εξελέγη επτά φορές επιμελητής (guardiani) της Ελληνικής Αδελφότητος Βενετίας. Ήδη από το 1700, και σίγουρα μέχρι τις 17 Ιουλίου 1701, όπως φαίνεται από ψηφοφορία υποψηφίων για τη θέση του δασκάλου στην Ελληνική Σχολή της Αδελφότητος, διατέλεσε πρόεδρος της Αδελφότητος. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1701 του απονεμήθηκε από τη Βενετική Δημοκρατία, μαζί με τα αδέλφια του Βερνάρδο, Γεώργιο και Νικολό, ο τίτλος του κόμη, λόγω των υπηρεσιών τους στους βενετοτουρκικούς πολέμους. Στις 25 Αυγούστου 1705 ανεγράφη στο libro d'oro της Βενετίας. Από τα Επιγράμματα, που του αφιερώνονται στην αρχή της έκδοσης της Επιτομής, γνωρίζουμε κάποιες προσωπικότητες της εποχής με τις οποίες σχετιζόταν. Πρόκειτα για τον ιερέα Μιχαήλ (Μελέτιο) Μήτρου, ο οποίος εκείνη την εποχή εργαζόταν ως επιμελητής εκδόσεων, τον ιεροδιάκονο Νικόδημο Βαταβενή, επίσης λόγιο και διορθωτή, τον ιατροφιλόσοφο Γεώργιο Ζανδήριο και τον Σικελό Γαετάνο Βούκουλα. Η σχέση του Μάκολα με τον Μιχαήλ Περούλη, ενός των πανευγενών, και πρώτων λογάδων της ημετέρας πατρίδος, είναι εμφανής: είναι ο χρηματοδότης της έκδοσης της Επιτομής και των Μεταμορφώσεων.
Λουίς Τοσάρ

Πρόωρη ζωή και σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στο Λούγο, Ισπανία στις 13 Οκτωβρίου του 1971. Ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας σε θέατρα και ταινίες μικρού μήκους, αλλά έγινε γνωστός στην Γαλικία από την ερμηνεία του στην τηλεοπτική σειρά Mareas Vivas το 1998. Απέσπασε θετικές κριτικές για τον υποστηρικτικό του ρόλου στη δραματική ταινία Δευτέρες με Λιακάδα, τον βίαιο σύζυγο στην ταινία Μέσα από τα Μάτια σου, τον παραγωγό στην ταινία Ακόμα και η Βροχή, και στην πιο σημαντική ταινία της φιλμογραφίας του Κελί 211, η οποία κυκλοφόρησε το 2009 και υποδύθηκε το ρόλο του Μαλαμάδρε, ενός κρατούμενου, ο οποίος επιφέρει ταραχή στην φυλακή και δημιουργεί φιλία με έναν μυστικό φύλακα. Ο μοναδικός σημαντικός ρόλος του σε αμερικανική ταινία, ήταν στο Miami Vice το 2006, όπου πρωταγωνιστούσε ο Κόλιν Φάρελ και ο Τζέιμι Φοξ. Εκτός αυτής, εμφανίστηκε και σε άλλες αγγλόφωνες ταινίες, Στα Όρια του Ελέγχου και Mr. Nice.
Το 2012 μεταγλώτισε τη φωνή του Τζορτζ Ουάσινγκτον για το βιντεοπαιχνίδι Assassin's Creed III.
Στις 17 Νοεμβρίου του 2017 έλαβε το προσωπικό του αστέρι στο Δρόμο της Δόξας στην Αλμέρια, για τις ταινίες El Niño (2016) και Toro (2016).
Αθλητική Ένωση Νέων Τίμης

Χορηγοί

Οι χορηγοί της ομάδας για την τρέχουσα σεζόν είναι το Κοινοτικό Συμβούλιο Τίμης και η Εταιρεία M. Michael Metals Limited. 
Κατά την σεζόν 2019-20 οι χορηγοί της ομάδας αυξήθηκαν σε 6 με την προσθήκη των: Tea for Two restaurants, Europcar Cyprus, Petros Barbershop Timi και Taliotis Kiosk & Vape.
Tην ομάδα ντύνει η ιταλική μάρκα αθλητικών ειδών ZEUS.
Μένγκολντο

Το Μένγκολντο, ή Νήσος Μένγκολ, είναι ένα νησί στο Εθνικό Πάρκο Νταντοχέχεσανγκ της Νότιας Κορέας με έκταση 1.73 τ.χλμ. Βρίσκεται στο δυτικό άκρο της κομητείας Τζίντο, στην Επαρχία Νότιας Τζόλλα, στη διοικητική διαίρεση του Μένγκολντο-ρι που υπάγεται στο Τζόντο-μιόν. Το Μένγκολντο και το γειτονικό νησί Τζούκντο είναι τα πιο απόκεντρα κατοικημένα νησιά των νησιών Τζόντο, περίπου 5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Σονγκοτσάντο,και αποτελεί το νοτιοδυτικό σημείο του Καναλιού Μένγκολ.
Τον Απρίλιο του 2014, το επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο MV Σέουολ ανετράπη βόρεια από το κοντινό νησί Μπιονγκπούνγκντο, και βυθίστηκε στα ανοικτά των ακτών του Ντονγκοτσάντο.
Ζαγκαζίγκ

Ιστορία

Τα ερείπια της Αρχαίας αιγυπτιακής πόλης Βούβαστις βρίσκονται 3 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης. Η Βούβαστις ήταν η πρωτεύουσα της 18ης νομής, και λατρευόταν η γάτα-θεά Μπαστέτ. Η ονομασία Βούβαστις είναι η ελληνική ονομασία της αιγυπτιακής «Ανά Μπαστέτ». Η Βούβαστις έγινε η πρωτεύουσα της Αιγύπτου κατά την 22η και 23η δυναστεία. Υπάρχουν ερείπια των ναών που χτίστηκε από τον Οσορκόν Β΄ και τον Νεκτανεβώ Β΄ της Αιγύπτου. Οι κατακόμβες όπου θάβονταν οι ιερές γάτες βρίσκονται πίσω από μια παλιά Βασιλική και είναι από την περίοδο του Φαραώ Πέπι.
Η Ζαγκαζίκ ιδρύθηκε από τον Μεχμέτ Αλή Πασά τον 19ο αιώνα όταν έσκαψε κανάλια για την άρδευση περισσοτέρων εκτάσεων στον Νείλο. Αν και πιστεύεται ότι ήδη προϋπήρχε εκεί μικρός οικισμός. Μέχρι το 1820 ήταν ένα μικρό χωριό που από τότε γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη λόγω της καλλιέργειας βαμβακιού. Το 1883 ήταν ήδη πόλη όταν μεταφέρθηκαν εκεί δημόσιες υπηρεσίες και άλλα ιδρύματα κι έγινε το κέντρο του ανατολικού δέλτα του Νείλου.
Το όνομα της προέρχεται σύμφωνα με δύο εκδοχές από κάποια οικογένεια που ζούσε εκεί πριν γίνει οικισμός και μιά τρίτη εκδοχή από ένα ψάρι που ψάρευαν οι εργάτες που κατασκεύαζαν το κανάλι.