Νίκος Καλογερόπουλος

Σπουδές

Σπούδασε στην Αθήνα, στη σχολή θεάτρου του Κωστή Μιχαηλίδη. Το πρώτο του θεατρικό έργο είχε όνομα Ο μπαμπούλας, ήταν του 1976, και παίχτηκε στο θέατρο ΚΑΒΑ.

Καριέρα στην τηλεόραση

Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο του, στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη, Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, του 1975. Ακολούθησαν κι άλλες τηλεοπτικές σειρές όπως Ο φωτογράφος του χωριού (1977), το Οι παραστρατημένοι και το Μεθυσμένη πολιτεία (1980). Το 1980, συμμετείχε και σε έναν μικρό ρόλο στην ταινία Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι. Στην τηλεόραση συμμετείχε και σε άλλες σειρές όπως: το Χαίρε Τάσο Καρατάσο (1985), το Όλη η δόξα όλη η χάρη (1989), Στο κάμπινγκ (1989), το Ερασιτέχνης άνθρωπος (1999) κ.ά.

Κινηματογράφος

Από το 1980 που ξεκίνησε η κινηματογραφική του καριέρα έχει συνεργαστεί με σπουδαίους σύγχρονους σκηνοθέτες, όπως τον Νίκο Περάκη, τον Θόδωρο Μαραγκό, τον Κώστα Φέρρη, τον Νίκο Ζαπατίνα κ.ά. Ενώ, ως σκηνοθέτης συνεργάστηκε με τον Γιώργο Κιμούλη, τον Ηλία Λογοθέτη, τον Αντώνη Καφετζόπουλο κ.ά.

Καριέρα και στον κινηματογράφο - 1ο βραβείο Α΄ Ανδρικού

To 1981 έκανε και πρώτο του μεγάλο ρόλο στον κινηματογράφο, στο Μάθε παιδί μου γράμματα. Στο οποίο βραβεύτηκε για την ερμηνεία του στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Μετά την ταινία αυτή, συμμετείχε στην ταινία Άρπα Colla (1982). To 1983, ακολούθησε άλλη μία επιτυχημένη του ερμηνεία στην ταινία Ρεμπέτικο, μέσω της οποίας βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το Βραβείο της Εξαιρετικής Ερμηνείας. Κατά τ' άλλα η ταινία είχε αποσπάσει πολλά, άλλα βραβεία στο Φεστιβάλ, μεταξύ άλλων της Καλύτερης Ταινίας. Το 1984, έκανε μία από τις πιο γνωστές του ταινίες, το Λούφα και παραλλαγή, στον ρόλο ενός φαντάρου, του Γιάννη Παπαδόπουλου. Από την ερμηνεία του αυτή κέρδισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Μετά από μερικές ακόμα ταινία υπήρξε μία παύση στην κινηματογραφική του καριέρα.

Μικρή παύση από τον κινηματογράφο

Στο διάστημα αυτό, της απουσίας του, ασχολήθηκε με άλλα καλλιτεχνικά είδη, όπως την ποίηση και το τραγούδι. Παράλληλα, έγραψε και κάποια θεατρικά έργα όπως το Σατιρικό των Ελλήνων και το Οι κυνικοί ξανάρχονται. Το 1991, κυκλοφόρησε τη δεύτερη ποιητική του συλλογή με όνομα Επιστρόφια. Η πρώτη του ποιητική συλλογή είχε όνομα Θετή Ταυτότης, η οποία είχε κυκλοφορήσει 10 χρόνια πριν (1981). Κατόπιν, στα μέσα της δεκαετίας του 90, κυκλοφόρησε και τον πρώτο του μουσικό δίσκο, Τα δέοντα, το 1994. Όλα τα κομμάτια του δίσκου είναι σε μουσική και στίχους του ιδίου.

Συνέχεια στον κινηματογράφο - 2ο βραβείο Α΄ Ανδρικού

Η επιστροφή του στον κινηματογράφο έγινε με την ταινία Θηλυκή εταιρεία, το 1999 και το Ένας κι ένας, παραγωγής 2000. Στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης βραβεύτηκε, για 2η φορά με το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία τους στην ταινία αυτή. Η ταινία πήρε κι άλλα βραβεία, μεταξύ άλλων και της Καλύτερης Ταινίας.

2010 έως σήμερα

Κατόπιν, μέσα στο 00' ακολούθησαν μερικές ακόμα ταινίες, μέχρι το 2011, όπου υπέγραψε τη σκηνοθεσία στην ταινία Οι ιππείς της Πύλου, στην οποία έγραψε και το σενάριο, τη μουσική αλλά και συμμετείχε και ως ηθοποιός. Αυτό ήταν το σκηνοθετικό του ντεμπούτο σε ταινία. Την αμέσως επόμενη χρονιά συμμετείχε σε ένα ντοκιμαντέρ για την Κατερίνα Γώγου, με όνομα Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου.

Άλλα

Έχει κυκλοφορήσει δυο ποιητικές συλλογές (1981 και 1991), έχει γράψει θεατρικά έργα και το 1994 κυκλοφόρησε έναν δίσκο, ονόματι Τα δέοντα.