google/wiki40b huggingface dataset:
Άγιος Ιωσήφ Σαμάκος

Βίος

Γεννήθηκε στην Κρήτη το 1440 στο χωρίο Κεράμων  στη Σητεία από εύπορη οικογένεια. Από παιδί πήρε την εκπαίδευσή του από μοναχό δάσκαλο στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Μετά το θάνατο των γονέων του μοίρασε την περιουσία του στους φτωχούς. Στη συνέχεια έγινε  Ιερέας και  επισκέφτηκε για προσκύνημα τους Αγίους Τόπους.

Ασκητεία

Έζησε και ασκήτευσε στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου το Θεολόγου στο Χάνδακα (Ηράκλειο) της Κρήτης. Η ζωή του χαρακτηρίζεται από ελεημοσύνες στους συνανθρώπους του.

Θάνατος

Πέθανε σε ηλικία πάνω από 70 ετών, στις 22 Ιανουαρίου του 1511 και ενταφιάστηκε στη μονή του.

Αγιοποίηση

Η φήμη του ως θαυματουργός Άγιος καθιερώθηκε όταν υπήρξαν μαρτυρίες για θεραπεία τυφλών και ασθενών. Κατά τη διάρκεια της ανακομιδής των λειψάνων, το λείψανό του βρέθηκε ακέραιο και μάλιστα αναφέρεται ότι ανέδιδε ευωδία. Μεταφέρθηκε στο καθολικό του ναού της μονής.

Μεταφορά λειψάνων

Το λείψανό του μεταφέρθηκε το 1669 μ.Χ όταν οι Οθωμανοί κατέλαβαν το Χάνδακα, στη Ζάκυνθο και συγκεκριμένα στη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Μαντινειού στα Ξεροβούνια. Από το 1915 μ.Χ το λείψανό του βρίσκεται στο Ναό του Παντοκράτορα Γαϊτανίου στη Ζάκυνθο.
Ενδυμασία

Ενδυμασία είναι το διακριτικό στυλ φορεσιάς ενός ατόμου ή μιας ομάδας που αντανακλά την τάξη, το φύλο, το επάγγελμα, την εθνικότητα, τη δραστηριότητα ή την εποχή της.
Ο όρος επίσης παραδοσιακά χρησιμοποιούνταν για να περιγράψει ένα τυπικό κατάλληλο ντύσιμο για ορισμένες δραστηριότητες, όπως κοστούμι ιππασίας, κοστούμι κολύμπισης, κοστούμι χορού, και βραδινή φορεσιά. Το κατάλληλο και αποδεκτό κοστούμι υπόκειται σε αλλαγές στο χώρο της μόδας και σε τοπικά πολιτιστικά πρότυπα.
Απεσιά

Τοποθεσία

Η Απεσιά βρίσκεται 13 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Λεμεσού. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 485 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στο νότια συνορεύει με την Παραμύθα, στα δυτικά και βορειοδυτικά με την Κορφή, στα βορειοανατολικά με τη Γεράσα και στα ανατολικά με την Αψιού.

Ονομασία

Σύμφωνα με τον Νέαρχο Κληρίδη, η ονομασία του χωριού σχετίζεται με την Απεσιά της Μικράς Ασίας. Έλληνες μετανάστες από την Ιωνία (σημερινή Μικρά Ασία) μετακινήθηκαν από την Απεσιά (πόλη δίπλα από την Έφεσο) και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του χωριού δημιουργώντας ένα οικισμό με την ονομασία Απεσός. Μία άλλη εκδοχή αναφέρει ότι οι πρώτοι κάτοικοι της προήλθαν από την Παισός (ή Απαισός), πόλη κοντά στην αρχαία Τροία.

Ιστορία

Αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή υποδεικνύουν ότι το χωριό κατοικείτο από τη νεολιθική περίοδο (5700-2800 π.Χ.). Στην αυλή του σχολείου και της εκκλησίας του χωριού υπάρχουν επιτύμβιες κολώνες με ελληνικές επιγραφές ενώ στο χώρο υπήρχαν και αρχαίοι ρωμαϊκοί τάφοι οι οποίοι καταστράφηκαν.

Ιεροί ναοί

Στο χωριό υπάρχουν δύο εκκλησίες, η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και η εκκλησία της Αγίας Ζώνης.

Σημεία ενδιαφέροντος

Στο χωριό υπάρχει ένας αιωνόβιος τρέμιθος, ηλικίας πέραν των 1500 ετών. Οι κάτοικοι του χωριού τον αποκαλούν Ο Τρέμιθος του Αϊ-Γιωρκού. Αποτελεί έναν εκ των διακοσίων αιωνόβιων δέντρων της Κύπρου που περιλαμβάνονται στον σχετικό κατάλογο. Ανήκει στην οικογένεια Ανακαρδιίδων (Anacardiaceae). Αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα εν ζωή δείγματα του είδους Pistacia Atlantica σε παγκόσμιο επίπεδο. Βρίσκεται δίπλα από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1974

Το ΛΘ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1974 διεξήχθη από τις 20 ως τις 22 Σεπτεμβρίου 1974 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, εκτός από το πένταθλο γυναικών που είχε γίνει νωρίτερα, στις 4-5 Μαΐου, κατά τους Εαρινούς Αγώνες Στίβου. Τη χρονιά αυτή η συμμετοχή ήταν κάπως περιορισμένη, αφενός διότι ο ΣΕΓΑΣ είχε θέσει όρια επιδόσεων και αφετέρου λόγω της κυπριακής τραγωδίας υπήρξε μικρή συμμετοχή Κυπρίων αθλητριών. Συμμετείχαν συνολικά 140 αθλήτριες. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανιώνιος για 21η φορά.
Fundamento de Esperanto

Περιεχόμενο

Το Fundamento αποτελείται από 4 μέρη  έναν πρόλογο  (Antaŭparolo), μια γραμματική (Gramatiko), μια συλλογή από ασκήσεις (Ekzercaro) και ένα  "Οικουμενικό Λεξικό" (Universala Vortaro). Με εξαίρεση τον Πρόλογο, σχεδόν ότι άλλο περιέχεται στο Fundamento προέρχεται άμεσα από προηγούμενες εργασίες του Ζάμενχοφ, κυρίως το Unua Libro. Η Εσπεράντο, ωστόσο, υπέστη μια μικρή αλλαγή στο Aldono al la Dua Libro του 1888, όπου ο Ζάμενχοφ έκανε τροποποιήσεις στα χρονικά συσχετικά, αλλάζοντας τις καταλήξεις (όταν, τότε, πάντα, μερικές φορές, ποτέ) από -ian σε -iam, έτσι ώστε τα Εσπεράντο του Fundamento είναι ελαφρώς διαφορετική από εκείνα του Unua Libro.
Η γραμματική και τα λεξικά του Fundamento είναι μεταφρασμένα σε 5 εθνικές γλώσσες : γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ρωσικά, και  πολωνικά.

Δήλωση της Βουλώνης

Το Fundamento de Esperanto έγινε η επίσημη πηγή της Εσπεράντο στο τέταρτο άρθρο της Δήλωσης της Βουλώνης, στο πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο της Εσπεράντο στην Βουλώνη στη Γαλλία.
Ίσο με το Fundamento είναι το Oficialaj Aldonoj (Επίσημες Προσθήκες). Μέχρι σήμερα, έχουν υπάρξει εννέα Επίσημες Προσθήκες.
Αυτό το επιτακτικό όργανο είναι το Akademio de Esperanto.
Ταυρική

Η Ταυρική (Αρχαιοελ: Ταυρίς, Ταυρίδα, Λατ:Taurica) επίσης γνωστή ως Ταυρική Χερσόνησος ή Χερσόνησος Ταυρική ήταν το όνομα της Κριμαίας κατά την περίοδο της κλασικής αρχαιότητας.

Ετυμολογικά ζητήματα

Οι Έλληνες έδωσαν στην περιοχή το όνομά της βάσει του ονόματος των κατοίκων, των Ταύρων. Καθώς μάλιστα οι Ταύροι κατοικούσαν μόνον ορεινές περιοχές της νότιας Κριμαίας, το όνομα χρησιμοποιήθηκε αρχικά μόνο για το νότιο τμήμα. Σταδιακά μεταγενέστερα η χρήση του ονόματος εφαρμόστηκε για το σύνολο της χερσονήσου. Ενίοτε η περιοχή αναφέρεται ως Ταυρική Χερσόνησος αλλά σε αυτή την περίπτωση υφίσταται ο κίνδυνος σύγχυσης  με το όνομα της πόλης Χερσόνησος.

Μύθοι για την Ταυρίδα

Σύμφωνα με τους μύθους της ελληνικής μυθολογίας η Ταυρίδα είναι ο τόπος στον οποίο στάλθηκε η Ιφιγένεια μετά τη διάσωσή της (θεά Αρτέμιδα) από την ανθρωποθυσία για την οποία την προόριζε ο πατέρας της Αγαμέμνων. Η θεά έφερε τη νεαρή πριγκίπισσα στην Ταυρίδα και την έκανε ιέρεια στον εκεί ναό της. Ο Ταύρος βασιλιάς Θόας της έδωσε εντολή να θυσιάζει όποιον ξένο προσέγγιζε τις ακτές.

Χρονολογίες

Η Ταυρική κατοικήθηκε από πολλούς λαούς. Τα ηπειρωτικά της χερσονήσου κατοικήθηκαν από Σκύθες και η ορεινή νότια ακτή από τους Ταύρους ένα παρακλάδι των Κιμμέριων. Οι έλληνες άποικοι κατοίκησαν αρκετές αποικίες κατά μήκος της ακτής της χερσονήσου και η πλέον αξιοσημείωτη από αυτές είναι η Χερσόνησος κοντά στη σύγχρονη Σεβαστόπολη. 
Κατά τον 2ο αιώνα Π.Κ.Ε. το ανατολικό τμήμα της Ταυρικής έγινε τμήμα του βασίλειου του Βοσπόρου, πριν ενσωματωθεί στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία κατά τον 1ο αιώνα Π.Κ.Ε.
Η γη της Ταυρίδας και το θρυλούμενο έθιμο της ανθρωποθυσίας Ελλήνων περιγράφεται επίσης από τον Ηρόδοτο

Σύγχρονο όνομα

Η Ταυρική εν τέλει επανονομάστηκε από τους Κριμαίους Τάταρους, από τη γλώσσα των οποίων προέρχονται αρκετά από σύγχρονα τοπωνύμια. Η λέξη Κριμαία προέρχεται από την εξελληνισμένη παραφθορά του Κιρίμ σε Κριμεία > Κριμαία.

Ρωσικό κυβερνείο

Μετά την προσάρτηση της Κριμαίας το 1783 οι νεοεγκαθιδρυμένες ρωσικές αρχές έκαναν μια προσπάθεια ανανέωσης του αρχαίου ονόματος. Οι επικράτειες του πρώην κριμαϊκού χανάτου οργανώθηκαν ως Κυβερνείο της Ταυρίδας. Αναφέρεται ωστόσο στην αγγλική Βικιπαίδεια, χωρίς τις ανάλογες πηγές, ότι το όνομα χρησιμοποιήθηκε μόνον σε επίσημα έγγραφα.  
Μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, το κυβερνείο της Ταυρίδας μετονομάστηκε σε Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ταυρίδας (Ρωσ: Советская Социалистическая Республика Тавриды) στις αρχές του 1918 πριν υπερκεράσει κάθε δραστηριότητα στην περιοχή ο Α' Π.Π.. Μετά την επανεπιβεβαίωση του ελέγχου της περιοχής από την ΕΣΣΔ το 1921, το κυβερνείο διαιρέθηκε σε Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κριμαίας υπό τη ρωσική SFSR, ενώ τμήματα της ηπειρωτικής γης μεταβιβάστηκαν στην ουκρανική σοβιετική σοσιαλιστική δημακρατία.
Βλ. Κυβερνείο της Ταυρίδας για περισσότερες λεπτομέρειες
Αριστείδης Πρωτοπαπαδάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1903 στην Αθήνα και ήταν γιος του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη από τη Νάξο, εξέχοντος αντιβενιζελικού πολιτικού και πρωθυπουργού την περίοδο της Μικρασιατικής Καταστροφής, ο οποίος τουφεκίστηκε το 1922 στο Γουδί ως ένας από τους υπεύθυνους της συμφοράς.
Από το το 1921 ως το 1929 έζησε στη Γερμανία, όπου σπούδασε μηχανική και ναυπηγική στο Βερολίνο και στο Ντάντσιχ (σημερινό Γκντανσκ Πολωνίας). Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά με το αντιβενιζελικό Λαϊκό Κόμμα το 1932 και συνολικά εξελέγη βουλευτής 13 φορές. Για πρώτη φορά ανέλαβε κυβερνητική θέση το 1935 στην κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη (υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και στη συνέχεια υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ). Την περίοδο του εμφυλίου πολέμου ανέλαβε υπουργικά χαρτοφυλάκια στις κυβερνήσεις Κωνσταντίνου Τσαλδάρη, Θεμιστοκλή Σοφούλη και Αλέξανδρου Διομήδη υπηρετώντας ως υφυπουργός Αεροπορίας (1946-47), υπουργός Εργασίας (1947-48) και υπουργός Αεροπορίας (1948-50).
Στην κυβέρνηση του στρατάρχη Αλέξανδρου Παπάγου διετέλεσε υπουργός Βιομηχανίας (1952-55). Στις κυβερνήσεις Κωνσταντίνου Καραμανλή χρημάτισε υπουργός Εθνικής Άμυνας (1956-58), Συντονισμού (1958-61) και ξανά Εθνικής Άμυνας (1961-63).
Ως υπουργός Συντονισμού, υπέγραψε τη σύνδεση της Ελλάδας με την τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) το 1961.
Οι δύο θητείες του Πρωτοπαπαδάκη στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας υπήρξαν ιδιαίτερα αμφιλεγόμενες. Ειδικά την δεύτερη περίοδο ο Πρωτοπαπαδάκης κατηγορήθηκε από την Ένωση Κέντρου ότι επέδειξε ολιγωρία και ανέχτηκε την δράση διάφορων κύκλων ακροδεξιών αξιωματικών που εντελώς απροκάλυπτα προέβαιναν σε πολιτικές τοποθετήσεις. Το 1962 ο τότε αρχηγός ΓΕΣ αντιστράτηγος Βασίλειος Καρδαμάκης (αργότερα διοικητής της ΔΕΗ επί χούντας) εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση όπου κατηγορούσε στελέχη της Ένωσης Κέντρου ότι «δρώντες αντεθνικά εσυκοφάντησαν τον στρατόν».
O Γεώργιος Παπανδρέου απάντησε άμεσα και χαρακτήρισε τον Καρδαμάκη «ανίκανο και ευτελή» και στη συνέχεια του επιτέθηκε λέγοντας «με ποίον δικαίωμα ο στρατηγός Καρδαμάκης εισέρχεται εις άσκησιν πολιτικής και πως προβαίνει εις μίαν ασύδοτον ανακοίνωσιν; Ποίος είσαι συ, στρατηγέ Καρδαμάκη, ανάξιε ηγέτα του στρατεύματος; Ανάξιε ηγέτα του στρατεύματος, ο οποίος δύνασαι να συκοφαντής τους ηγέτας, τους πολιτικούς ηγέτας της Ενώσεως Κέντρου ως αντεθνικούς, της Ε.Κ. εις την οποίαν ανήκουν πρώται δυνάμεις της χώρας, αι οποίαι έχουν προσφέρει μεγάλας υπηρεσίας εις την πατρίδα, είναι κατάφορτοι από εθνικούς τίτλους, έχουν προσφέρει ιστορίαν, απελευθέρωσιν εις την Ελλάδα; Ποίος είσαι συ, στρατηγέ Καρδαμάκη; Εάν υπήρχε Κυβέρνησις εντός μιας ώρας ο στρατηγός Καρδαμάκης θα έπαυε να είναι ο αρχηγός του στρατού. Αλλά, βέβαια, δεν υπάρχει». Ο Καρδαμάκης εξαναγκάστηκε σε παραίτηση λίγο αργότερα.
Ο Αριστείδης Πρωτοπαπαδάκης πέθανε στο Λονδίνο το 1966, σε ηλικία 63 ετών. Τη θέση του στο Κοινοβούλιο την πήρε ο βουλευτής Κυκλάδων, Ευστράτιος Αλιμπράντης. Γιος του είναι ο πολιτικός Μιχαήλ Πρωτοπαπαδάκης.
Βόρας

Περιγραφή

Η ψηλότερη κορυφή είναι το Καϊμάκτσαλαν ή Καϊμάκι με 2.524 μέτρα. Ο Βόρας συνδέεται δυτικότερα με τα βουνά  Πίνοβο (2.156 μέτρα) και Τζένα (2.182 μέτρα), τα οποία αποτελούν τμήμα της ίδιας οροσειράς. Καλύπτεται από δάση δρυός, οξιάς και πεύκης. Στον Βόρα λειτουργεί χιονοδρομικό κέντρο. Στην ψηλότερη κορυφή του υπάρχει μικρή εκκλησία, μνημείο Σέρβων πεσόντων του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Βόρεια της Όρμας Αλμωπίας εκτείνεται το Μαύρο Δάσος  του Βόρα με πυκνή βλάστηση.
Από τις δυτικές πλαγιές του Βόρα πηγάζει ο Μογλενίτσας, από τον  οποίο πριν τα αποστραγγιστικά έργα που πραγματοποιήθηκαν στην πεδιάδα των Γιαννιτσών  τμήμα του είναι ο  Λουδίας, και από τις νότιες ο ποταμός Εδεσσαίος.
Το όνομα της ψηλότερης κορυφής, Καϊμακτσαλάν, σημαίνει Γη "Απαλή σαν Κρέμα".

Μυθολογία

Κατά την Ελληνική μυθολογία, στο Βόρα κατοικούσε ο Βορέας, ενώ κατά τον Ελλάνικο, ο Βορέας ήταν η προσωποποίηση του όρους Βόρα της Μακεδονίας. Οι δυο γιοι του Βορέα, Καλάις και Ζήτης πήραν μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία ως Αργοναύτες.

Προστατευόμενη τοποθεσία

Οι κορυφές του Όρους Βόρας είναι προστατευόμενος βιότοπος του δικτύου Natura 2000 με κωδικό GR1240001. Η βλάστηση περιλαμβάνει αγριοκυπαρίσσια, στεππόμορφους λειμώνες, τυρφώνες, δάση οξιάς, δάση δρυός, δάση καστανιάς, πευκοδάση, κ.α. Στην προστατευόμενη περιοχή έκτασης 400.000 στρεμμάτων υπάρχουν 14 σπήλαια παλαιοοικολογικού ενδιαφέροντος με πληθυσμούς νυχτερίδων. Τα παραποτάμια δάση της περιοχής Όρμας, κατά μήκος των ρεμάτων Ασπροποτάμου και Παπαδιάς, καλύπτονται από σκλήθρα (Άλνος ο κολλώδης) και πλατάνια.
Στη χλωρίδα περιλαμβάνονται 157 είδη φυτών εκ των οποίων τα  12 είναι Ελληνικά ενδημικά, τα 88 Βαλκανικά και τα υπόλοιπα 59 είναι ευρύτερης εξάπλωσης. Η περιοχή είναι σημαντική για την ορνιθοπανίδα, για επιδημητικά αρπακτικά, δασικά είδη και είδη των ανοικτών ορεινών οικοτόπων, όπως: όρνια, γυπαετοί, βασιλαετοί, δρυοκολαπτίδες και στρουθιόμορφα. Στην πανίδα περιλαμβάνονται θηλαστικά, όπως: λαγοί, αλεπούδες, λύκοι, αγριογούρουνα, σκίουροι, σκαντζόχοιροι, κουνάβια, μπαρμπαστέλλοι, κίτρινες μπομπίνες, Ευρωπαϊκές ενυδρίδες, πτερυγονυχτερίδες, μυωτίδες, ρινόλοφοι, αγριόγιδα και αρκούδες. Επίσης, σαλαμάνδρες, χωματόφρυνοι, δενδροβάτραχοι, Ελληνικοί βάτραχοι, Ευκίνητοι βάτραχοι, λιμνοβάτραχοι, Ελληνικές χελώνες, Μεσογειακές χελώνες, πρασινόσαυρα, οχιές και αστραπόφιδα.
Τζοβάνι Μπατίστα Τζιράλντι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Φερράρα της Ιταλίας και σπούδασε στο εκεί πανεπιστήμιο. Το 1525 έλαβε έδρα καθηγητή φυσικής φιλοσοφίας, ενώ το 1537 έγινε διάδοχος του Τσέλιο Καλκανίνι (Celio Calcagnini) στην έδρα της λογοτεχνίας (belles-lettres).
Μεταξύ 1542 και 1560 διετέλεσε ιδιωτικός γραμματέας, πρώτα του Δούκα της Φερράρας Έρκολε Β' και αργότερα του Αλφόνσο Β' Έστε, επίσης Δούκα της Φερράρας.
Λόγω μιας λογοτεχνικής φιλονικίας έπεσε σε δυσμένεια και μετακόμισε στο Μοντοβί της βόρειας Ιταλίας, όπου δίδαξε λογοτεχνία μέχρι το 1568.
Στη συνέχεια, έλαβε πρόσκληση της Συγκλήτου του Μιλάνου και ανέλαβε την έδρα ρητορικής στην Παβία μέχρι το 1573, όταν, για λόγους υγείας επέστρεψε στη Φερράρα όπου και απεβίωσε.

Έργα του

Εκτός από το έπος με τον τίτλο Ercole (1557) σε 26 ωδές (cantos), ο Τζιράλντι έγραψε εννέα τραγωδίες. Η πιό γνωστή είχε τον τίτλο Orbecche και γράφτηκε το 1541.
Το λογοτεχνικό του έργο είναι επηρεασμένο ιδεολογικά από την Αντιμεταρρύθμιση.
Από τις πεζογραφικές εργασίες του, η σημαντικότερη είναι το «Εκατόμυθοι» (Hecatommithi ή Ecatomiti), μια συλλογή ιστοριών σε στιλ μεταξύ Βοκάκιου και Ματέο Μπαντέλο.
Δουκάτο της Φιλιππούπολης

Το Δουκάτο της Φιλιππούπολης (1204-1260) ήταν ένα από τα Σταυροφορικά κράτη που δημιουργήθηκαν στα εδάφη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά την Δ΄ Σταυροφορία. Καταλάμβανε εδάφη της σημερινής νότιας Βουλγαρίας με έδρα την πόλη της Φιλιππούπολης. 
Η περιοχή παραχωρήθηκε από τον τον Βαλδουίνο Α΄ το 1204 στον Γάλλο ιππότη Ρενιέ του Τρι (γαλλικά : Renie de Tri) που ανακηρύχθηκε δούκας. Ο Ρενιέ με 120 ιππότες κατέλαβε την Φιλιππούπολη και τα κοντινά φρούρια, έπειτα μοίρασε το δουκάτο σε βαρονίες, κτίζοντας νέα κάστρα για τον έλεγχο της περιοχής. 
Το Απρίλιο του 1204 οι Παυλικιανοί της Φιλιππούπολης κάλεσαν τον Βούλγαρο βασιλιά για να του παραδώσουν την πόλη, μαθαίνοντας το ο Ρενιέ έκαψε την συνοικία τους και αποσύρθηκε στο κάστρο Estanema. Το 1205 οι Βούλγαροι επιτέθηκαν στη Φιλιππούπολη, την κατέλαβαν, σκότωσαν την φρουρά της και αιχμαλώτισαν και αποκεφάλισαν τον γιο του Ρενιέ. Ο ίδιος ο Ρενιέ είχε φύγει από την πόλη με το μεγαλύτερο τμήμα του φράγκικου στρατού για να πάρει μέρος στην μάχη της Αδριανούπολης. Στη συνλεχεια οι Βούλγαροι πολιόρκησαν για 13 μήνες το κάστρο Estanema αλλά έλυσαν την πολιορκία όταν έφτασε φράγκικη βοήθεια.
Στις 31 Ιουλίου του 1208 ο Ρενιέ νίκησε τον βουλγαρικό στρατό στη Μάχη της Φιλιππούπολης. Την ίδια χρονιά ανέλαβε δούκας ο συγγενής του Γεράρδος ντε Στρομ (Gerard de Strøm). Σύμφωνα με τη συνθήκη που υπογράφηκε στις 9 Απριλίου 1229 στην Περούτζια ανάμεσα στην Λατινική Αυτοκρατορία και στον πρώην βασιλιά της Ιερουσαλήμ Ιωάννη του Μπριέν, ο τελευταίος ανέλαβε το δουκάτο της Φιλιππούπολης και έγινε δούκας της Φιλιππούπολης για την περίοδο 1229-1237. Σύμφωνα με τη συνθήκη, μετά το θάνατό του η διαδοχή στο δουκάτο θα γινόταν ανάμεσα στους γιους του. Το δουκάτο διατηρήθηκε έως το 1260.
Μπελμοπάν

H Μπελμοπάν (Belmopan) είναι η πρωτεύουσα της Μπελίζε, της πρώην Βρετανικής Ονδούρας. Έχει πληθυσμό 13.654 κατοίκων. Βρίσκεται στην Κεντρική Αμερική σε υψόμετρο 76 μέτρων. Είναι κτισμένη στα ανατολικά του Ποταμού Μπελίζε, 80 χιλιόμετρα μακριά από την πρώην πρωτεύουσα, την Πόλη του Μπελίζε, (Μπελίζε Σίτι), έπειτα από τη σχεδόν ολική καταστροφή της από τον τυφώνα Χάττι το 1961, που όμως ανοικοδομήθηκε και συνεχίζει να υφίσταται και ν΄ αποτελεί το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο της Χώρας. Η έδρα της κυβέρνησης μεταφέρθηκε στο Μπελμοπάν το 1970, και το κτήριο της Εθνοσυνέλευσης είναι σε προκολομβιανό στιλ, που θυμίζει ναό των Μάγιας.
Αργύριος Ψάρρης

Πολιτική σταδιοδρομία

Γιος του Ιωάννη Ψάρρη, γεννήθηκε το 1913 στη Βιτάστα (μετέπειτα Κρηνίδα) Σερρών. Εξελέγη βουλευτής Σερρών πρώτα το 1951 με τον Ελληνικό Συναγερμό και στη συνέχεια με την ΕΡΕ το 1956, το 1958 και το 1961.
Υπήρξε σύμβουλος και συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή, προτού ακόμα αναλάβει πρωθυπουργός.
Πέθανε σε ηλικία 72 ετών στις 12 Οκτωβρίου 1985 και κηδεύτηκε δύο ημέρες μετά, σε στενό οικογενειακό κύκλο.
Με τη σύζυγό του, Αθηνά Καραμανλή (1916-2015) που ήταν αδερφή του Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή, απέκτησαν 2 παιδιά.
Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου

Το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου (1950-1952) συμμετείχε στις ελληνικές εκλογές του 1950 και του 1951. Ιδρυτής και αρχηγός του ήταν ο Γεώργιος Παπανδρέου.
Το προηγούμενο κόμμα του οποίου αρχηγός ήταν ο Γεώργιος Παπανδρέου ήταν το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα και το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου αναφέρεται ως μετονομασία του προηγούμενου ή συνέχειά του.
Πρώτη φορά έλαβε μέρος στις εκλογές του 1950 και έλαβε ποσοστό 10,67% του εκλογικού σώματος, εκλέγοντας 36 βουλευτές, ενώ στις εκλογές του 1951 έλαβε μόνο 2,1% και έμεινε εκτός Βουλής.
Το 1952 ο Γεώργιος Παπανδρέου συνεργάστηκε ως ανεξάρτητη προσωπικότητα με τον Ελληνικό Συναγερμό, στον οποίο προσχώρησαν αρκετοί από τους βουλευτές του κόμματός του που τον ακολούθησαν.
Υψικάμινος

Η υψικάμινος είναι τύπος μεταλλουργικού κλιβάνου που χρησιμοποιείται για τήξη για την παραγωγή βιομηχανικών μετάλλων, γενικά του χυτοσιδήρου, αλλά και άλλων, όπως ο μόλυβδος ή ο χαλκός. 
Σε μια υψικάμινο, τα καύσιμα (οπτάνθρακας), μεταλλεύματα και υλικό ελάττσης σημείου τήξεως (ασβεστόλιθος) τροφοδοτούνται συνεχώς μέσω της κορυφής του κλιβάνου, ενώ μια καυτή έκρηξη αέρα (μερικές φορές με εμπλουτισμό από οξυγόνο) διοχετεύεται στο κατώτερο τμήμα του κλιβάνου μέσω μιας σειρά σωλήνων με ακροφύσια, έτσι ώστε οι χημικές αντιδράσεις να γίνονται σε όλο τον κλίβανο καθώς το υλικό πέφτει προς τα κάτω. Τα τελικά προϊόντα είναι συνήθως φάσεις τετηγμένου μετάλλου και σκωρίας, που λαμβάνονται από τον πυθμένα και απόβλητα αέρια (καυσαέρια) που εξέρχονται από την κορυφή του κλιβάνου. Η ροή του μετάλλου προς τα κάτω, σε επαφή με μια ανοδική ροή θερμών και πλούσιων σε μονοξείδιο του άνθρακα καυσαερίων είναι μία διαδικασία ανταλλαγής και χημικής αντίδρασης αντίθετου ρεύματος.
Αντίθετα, οι κλίβανοι αέρα (όπως οι φούρνοι αντήχησης) αναρροφούν φυσικά, συνήθως με τη μεταφορά θερμών αερίων σε καπναγωγό.  Ωστόσο, ο όρος περιορίζεται συνήθως σε εκείνους που χρησιμοποιούνται για τη θέρμανση σιδηρομεταλλεύματος για την παραγωγή χυτοσιδήρου, ενός ενδιάμεσου υλικού που χρησιμοποιείται στην παραγωγή σιδήρου και χάλυβα, και τους φούρνους ατράκτου που χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με εγκαταστάσεις πυροσυσσωμάτωσης σε τήγμα βασικών μετάλλων.
Νήσος Νέλσον

Η Νήσος Νέλσον (αιγυπτιακά αραβικά: جزيرة نيلسون) είναι νησί της Αιγύπτου στη Μεσόγειο θάλασσα. Βρίσκεται στον κόλπο Αμπουκίρ στα ανοικτά των ακτών της Αλεξάνδρειας. Έχει έκταση 21.300 τετραγωνικά μέτρα.
Σήμερα αποτελεί χώρο πικ-νικ και αναψυχής, στο νησί υπάρχουν τάφοι Βρετανών στρατιωτών που χρονολογούνται από τους Ναπολεόντειους πολέμους. Ονομάστηκε από τον Βρετανό ναύαρχο Οράτιο Νέλσον.
Έβανς Πολ

Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη δήμαρχος της πρωτεύουσας Πορτ ο Πρενς στις εκλογές του 1990 που έφεραν το κόμμα του Ζαν Μπερτράν Αριστίντ , το  Εθνικό Μέτωπο για την Αλλαγή και τη Δημοκρατία στην εξουσία. Στις εκλογές του 2006 διεκδίκησε χωρίς επιτυχία την προεδρική εκλογή του με τη σημαία του Κόμματος Δημοκρατικής Συμμαχίας. Υπήρξε επικεφαλής της Δημοκρατικής Συσπείρωσης (Convergence Démocratique) πριν το πραξικόπημα του 2004 που είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή του προέδρου Αριστίντ. Στις 25 Δεκεμβρίου 2014 διορίστηκε από τον πρόεδρο Μισέλ Μαρτελί στο αξίωμα του πρωθυπουργού. Ο διορισμός του ανακοινώθηκε μέσα από το Twitter. Τον Ιανουάριο του 2015 ορκίστηκε πρωθυπουργός, επικεφαλής κυβέρνησης εθνικής συναίνεσης, με στόχο να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές. Στις 2 Φεβρουαρίου 2016 παραιτήθηκε. Παρέμεινε πρωθυπουργός έπειτα από συμφωνία στην οποία επίσης ορίστηκε να αναλάβει ο ίδιος και μεταβατικός πρόεδρος (μέχρι να διοριστεί νέος), με τον Μισέλ Μαρτελί να αποχωρεί από την προεδρία.
Νικόλαος Γαρδικιώτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του 1906 και επανεξελέγη σε αυτές του Αυγούστου 1910, του Νοεμβρίου 1910, του 1912, του Μαΐου 1915 και του 1928.
Υπήρξε μέλος του δ.σ. της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Θεσσαλών.
Ευάγγελος Δενδρινός

Βιογραφία

Καταγόταν από το Αργοστόλι.
Στις εκλογές του 1950 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κεφαλληνίας με το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα και επανεξελέγη το 1951 με το Κόμμα Φιλελευθέρων , το 1961 με την Ένωση Κέντρου καθώς και το 1963 και 1964 με το ίδιο κόμμα. Αργότερα έγινε ένας από τους (αποκαλούμενους και αποστάτες) βουλευτές από το κόμμα, το 1965.
Στην κυβέρνηση Νόβα ήταν υφυπουργός  Συγκοινωνιών από τις 16 Ιουλίου 1965 ως τις 4 Αυγούστου του ίδιου χρόνου και στην κυβέρνηση Στεφανόπουλου υπηρέτησε ξανά στην ίδια θέση από τις 5 Οκτωβρίου 1965 ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966. 
Στην ιδιαίτερη πατρίδα του υπηρέτησε και ως δήμαρχος το 1955-1956 και το 1959.
Μετά την πτώση της χούντας πολιτεύτηκε ξανά, χωρίς να πετύχει να εκλεγεί βουλευτής, με την Εθνική Παράταξη (1977 και το 1981 με τοπικό συνδυασμό στην ιδιαίτερη πατρίδα του.  Υπήρξε υποψήφιος δήμαρχος Αργοστολίου στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου 1982 με την στήριξη της Ν.Δ. και έλαβε 37,98% στον πρώτο γύρο και 44,99% στον δεύτερο γύρο χωρίς να εκλεγεί. 
Πέθανε σε ηλικία 92 ετών στις 13 Σεπτεμβρίου 2002. Κηδεύτηκε στις 16 Σεπτεμβρίου από τον ιερό ναό Αγίου Λαζάρου του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.
Ήταν παντρεμένος με την Ευγενία.
Υρώ Λούπη

Βιογραφία

Είναι αριστούχος απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν (1991), με υποτροφία, και έχει παρακολουθήσει σεμινάρια υποκριτικής με την Μάγια Λυμπεροπούλου (2000). Επίσης είναι απόφοιτη του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων του ΤΕΙ Αθηνών.
Έγινε γνωστή με τον ρόλο της Δώρας στην καθημερινή σειρά του MEGA «Βέρα στο δεξί». Τέλος έχει δανείσει την φωνή της σε πολλά κινούμενα σχέδια αλλά και σε ξένες σειρές.
Υπόθεση διαφθοράς στη ΦΙΦΑ 2015

Το 2015, οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς ΗΠΑ αποκάλυψαν περιπτώσεις διαφθοράς υπαλλήλων και συνεργατών που συνδέονται με τη FIFA, την ύψιστη διοικητική αρχή του ποδοσφαίρου, του ποδοσφαίρου σάλας και του ποδοσφαίρου άμμου.
Μπούλκελυ

Γεωγραφία

Η Μπούλκελυ βρίσκεται νότια-κεντρικά του Μπαρμπάντος και κεντρο-δυτικά του Αγίου Ανδρέα.
Αγάλω Αρκαδίας

Γεωγραφία

Η Αγάλω βρίσκεται στη Δ. Αρκαδία, σε ορεινή περιοχή που δεσπόζει στο φαράγγι του ποταμού Λούσιου στα δυτικά. Είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 440. Απέχει από την Τρίπολη 88 χλμ. περίπου, προς τα ΒΔ.

Εκδηλώσεις

Οι γιορτές του Αγ. Πνεύματος και του Δεκαπενταύγουστου με παραδοσιακό βραστό, τυρί και κόκκινο κρασί.