Αικατερίνη Νέβιλ, βαρόνη του Χέιστινγκς

Πατρική οικογένεια

Η μητέρα της Αικατερίνης ήταν μοναδικό παιδί και διάδοχος του Τόμας Μόντακιου, 4ου κόμη του Σόλσμπερι και ο μεγαλύτερος αδελφός της Ριχάρδος ήταν η σημαντικότερη στρατιωτική μορφή στην Αγγλία την εποχή του Πολέμου των Ρόδων. Η μικρότερη θεία της Σεσίλ Νέβιλ, δούκισσα της Υόρκης μητέρα των βασιλέων Εδουάρδου Δ΄ και Ριχάρδου Γ΄ ήταν άλλη μια μεγάλη μορφή της εποχής. Η ανιψιά της Άννα Νέβιλ κόρη του Γουόρικ με τον γάμο της με τον Ριχάρδο του Γκλόστερ έγινε αργότερα βασίλισσα της Αγγλίας, η αδελφή της Αικατερίνης Αλίκη Νέβιλ και η κόρη της Ελισάβετ ήταν δυο από τις κυρίες της συνοδείας της.  Οι πατρικοί παππούδες της ήταν ο Ραλφ Νέβιλ, 1ος κόμης του Γουέστμορλαντ και η Ιωάννα Μπωφόρ κόρη του Ιωάννη της Γάνδης και της τρίτης συζύγου του Αικατερίνης Σουίνφορντ, συνεπώς ήταν απόγονος του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας.

Εκτέλεση του Χέιστινγκς

Ο Εδουάρδος Δ΄ πέθανε στις 9 Απριλίου 1483 και τον διαδέχθηκε ο μικρός γιος του Εδουάρδος Ε΄ της Αγγλίας με κηδεμόνα τον θείο του Ριχάρδο του Γκλόστερ. Ο Γουίλιαμ Χέιστινγκς συμβούλευσε τον Ριχάρδο του Γκλόστερ μετά τον θάνατο του Εδουάρδου Δ΄ να πάρει τον μικρό Εδουάρδο Ε΄ υπό την προστασία του. Την ίδια εποχή ο δεύτερος σύζυγος της Αικατερίνης έγινε ερωμένος της Τζέιν Σορ (1445 - 1527) η οποία ήταν ερωμένη τόσο του Εδουάρδου Δ΄ όσο και του Τόμας Γκρέυ που είχε παντρευτεί την κόρη της από τον πρώτο γάμο Σεσίλ (1474). Ο Χέιστινγκς εμπιστεύτηκε στην ερωμένη του ότι η εξουσία του οφείλεται στον Ριχάρδο Γ΄ και η ίδια του πρότεινε να συμμαχήσει με την οικογένεια Γούντβιλλ εναντίον του προστάτη του. Ο Ριχάρδος Γ΄ διέταξε την εκτέλεση του που έγινε στον Πύργο του Λονδίνου στις 13 Ιουνίου 1483, η Αικατερίνη μπήκε στην προστασία του.
"εγγυήθηκε στην ίδια όλη την περιουσία, τα προνόμια και τους τίτλος του συζύγου της, την κηδεμονία του διαδόχου μέχρι την ενηλικίωση και ρύθμισε τον γάμο του νεαρού κόμη του Σρούσμπερυ με την κόρη της Άννα".
Ο Ριχάρδος του Γκλόστερ εγγυήθηκε στην Αικατερίνη την ασφάλεια της από οποιαδήποτε απόπειρα του Χέιστινγκς να θίξει τα δικαιώματα της. Λίγες μέρες μετά την εκτέλεση του Χέιστινγκς στις 22 Ιουνίου ο Ριχάρδος του Γκλόστερ ανακηρύχτηκε νέος βασιλιάς με κοινοβουλευτικό διάταγμα που όριζε τους γιους του Εδουάρδου Δ΄ μπάσταρδους, η στέψη του έγινε στις 6 Ιουλίου. Παρά τις υποσχέσεις του Ριχάρδου Γ΄ ότι της έχει εξασφαλίσει την περιουσία ο στενός φίλος και σύμμαχος του Σερ Φραγκίσκος Λόβελ, 1ος υποκόμης του Λόβελ ισχυρίστηκε ότι οι βίλες του Άσμπι και του Μπάγκσγουορθ που ήταν περιουσία του Χέιστινγκς και πέρασαν στην Αικατερίνη μετά την εκτέλεση του ήταν δικές του. Η Αικατερίνη αναγκάστηκε να του δώσει αποζημίωση 200 μάρκα μετρητά και επιπλέον ετήσια εδάφη της ίδιας αξίας. Ο Ριχάρδος Γ΄ αν και γνώριζε την περίπτωση δεν έκανε τίποτα για να περιορίσει την μεγάλη φιλαργυρία του φίλου του, ο Λόβελ είχε σημαντικές κυβερνητικές εξουσίες το σύντομο διάστημα που ήταν βασιλιάς. Ο Ριχάρδος Γ΄ σκοτώθηκε στην μάχη του Μπόσγουορθ στις 22 Αυγούστου 1485 και ο νικητής Ερρίκος Τυδώρ αρχηγός των Λάνκαστερ ανέβηκε στον θρόνο ως Ερρίκος Ζ΄ της Αγγλίας. Ο μεγαλύτερος γιος της Αικατερίνης Εδουάρδος πολέμησε τον Ιούνιο του 1487 στην μάχη του Στόουκ στο πλευρό του Ερρίκου Ζ΄ εναντίον του Λόβελ που ήταν ένας από τους οπλαρχηγούς των Υορκιστών, μετά την ήττα των Υορκιστών ο Λόβελ δραπέτευσε στην Σκωτία και η τύχη του παραμένει άγνωστη. Η Αικατερίνη Νέβιλ δεν ξαναπαντρεύτηκε, πέθανε την διετία 1503 - 1504 και τάφηκε στο παρεκλήσι του Άσμπι στο Λέστερσιρ, συμφωνα με την διαθήκη της η σπουδαιότερη κληρονόμος της ήταν η μεγαλύτερη κόρη της Σεσίλ μαρκησία του Ντόρσετ.