Ολυμπιακός Χαλκίδος

H ίδρυση του συλλόγου

To 1925 υπήρχαν στην Χαλκίδα δύο ομάδες ποδοσφαίρου ανεπίσημες, ο Άρης και ο Ηρακλής οι οποίες ανήκαν στις γειτονιές της Αγίας Παρασκευής και της Αγίας Βαρβάρας πάνω από το λιμάνι της πόλης.
Ναυτικοί που έρχονταν στην Χαλκίδα από τον Πειραιά, ενημέρωσαν τους ιδρυτές των ομάδων ότι στον Πειραιά οι αδερφοί Ανδριανόπουλοι έκαναν μια ομάδα που φορά άσπρα και κόκκινα, την ονόμασαν Ολυμπιακό Πειραιώς και συγκεντρώνει πολύ κόσμο στα παιχνίδια της. Τους παρότρυναν να κάνουν και αυτοί το ίδιο και στην Χαλκίδα.
Όντως άνθρωποι και από τα δύο σωματεία της πόλης πήγαν στον Πειραιά και μετά από συνάντηση με τους Ανδριανόπουλους, πήραν δώρο μια εμφάνιση του Ολυμπιακού και επιστρέφοντες στην Χαλκίδα έκαναν την συγχώνευση του Άρη και του Ηρακλή ιδρύοντας το 1926 τον Ολυμπιακό Χαλκίδας.
Από εκεί και μετά την ίδρυση της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ευβοίας το 1928 ο Ολυμπιακός Χαλκίδας έπερνε μέρος σε Περιφερειακά πρωταθλήματα που γίνονταν τότε με συμμετοχή ομάδων από το Σχηματάρι, την Θήβα, τη Λιβαδειά κλπ.

Η πορεία προς την κορυφή

Ως το 1967 ο Ολυμπιακός Χαλκίδας πρωταγωνιστούσε στο επαρχιακό ποδόσφαιρο. Η πρώτη πανελλήνια παρουσία του αναφέρεται στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1955-1956, όταν μετείχε στη β΄ φάση στον Κεντρικό όμιλο. Τερμάτισε τελευταίος αλλά πέτυχε μια σπουδαία νίκη με 1-0 εκτός έδρας επί του Φωστήρα. Τα επόμενα χρόνια συνέχισε να προκρίνεται στο περιφερειακό πρωτάθλημα, χωρίς ιδιαίτερη διάκριση. 
Το 1959 κάνει ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία του. Έπειτα από μια πολύ καλή πορεία στον όμιλο, ισοβαθμεί στην πρώτη θέση με τον Παγκορινθιακό αλλά χάνει 0-1 στον αγώνα κατάταξης και αποκλείεται από την τελική φάση του πρωταθλήματος. Στη συνέχεια διεκδίκησε τη συμμετοχή του στο πρώτο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής που έγινε την επόμενη σεζόν 1959-60 αλλά ηττήθηκε στον καθοριστικό αγώνα από την Προοδευτική. 
Το 1960 θα κάνει μια καλή πορεία στο Κύπελλο Ελλάδος, στο οποίο έφτασε ως τα προημιτελικά, όπου αντιμετώπισε εκτός έδρας τον ανώτερο συνονόματό του Ολυμπιακό Πειραιά, από τον οποίο αποκλείστηκε με 0-4. Θα τον ξανασυναντήσει στο κύπελλο του 1962 στη φάση των 32, πάλι στο Στάδιο Καραϊσκάκη, και θα γνωρίσει τη συντριβή με 1-7.
Ακολούθως και ως το 1967 μετέχει στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής, με ιδιαίτερη επιτυχία. Το 1961 μόλις για ένα βαθμό χάνει την πρόκριση στην τελική φάση για την άνοδο στην Α΄ εθνική από τον Πανελευσιανιακό. Τελικά, το 1963 πετυχαίνει το στόχο του και γίνεται η πρώτη ομάδα της Εύβοιας που ανεβαίνει στην ανώτερη κατηγορία. Κατακτά τον τίτλο στον όμιλό του με 70 β. και στη συνέχεια παίρνει αήττητος την πρώτη θέση στην τελική φάση στο μίνι πρωτάθλημα των νικητών των τεσσάρων ομίλων και κερδίζει πανηγυρικά την άνοδο.

Στην Α΄ Εθνική

Στην Α΄ Εθνική έκανε μια αξιοπρεπή πορεία αλλά δεν κατάφερε να αποφύγει τον υποβιβασμό. Συγκέντρωσε 54 β. με 6 νίκες, 12 ισοπαλίες και 12 ήττες (21-41 γκολ) και ισοβάθμησε στην 14η-15η θέση με τη Νίκη Βόλου, η οποία είχε καλύτερη διαφορά τερμάτων (34-43). Σύμφωνα με τους τότε κανονισμούς η 14η σωτήρια θέση θα κρινόταν έπειτα από αγώνα κατατάξης, στον οποίο η ισοπαλία ευνοούσε την ομάδα με την καλύτερη διαφορά γκολ. Ο αγώνας έληξε ισόπαλος 1-1 και ο Ολυμπιακός υποβιβάστηκε. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τη Νίκη ήταν αήττητος, αφού στην κανονική περίοδο την είχε νικήσει 2-1 στη Χαλκίδα και είχε αποσπάσει ισοπαλία 0-0 εκτός έδρας. 
Ουσιαστικά πλήρωσε τις μεγάλες σε έκταση ήττες που γνώρισε εκτός έδρας (0-5 από Άρη, 0-4 από ΑΕΚ και Απόλλωνα) και εντός (0-4 από ΑΕΚ), από τις οποίες διαμορφώθηκε η αρνητική διαφορά γκολ. Από τη μοναδική παρουσία του στην Α΄ εθνική απέμειναν ως ανάμνηση η εντυπωσιακή νίκη του με 3-0 επί του Παναιγιάλειου και οι ισοπαλίες 1-1 με τον πρωταθλητή Παναθηναϊκό και 0-0, 1-1 με τον τέταρτο Πανιώνιο. 
Προπονητής του Ολυμπιακού Χαλκίδας τη σεζόν αυτή ήταν ο Γιούρκας Σεϊταρίδης και την ομάδα πλαισίωναν ποδοσφαιριστές όπως ο Νίκος Αλέφαντος, ο Γιάννης Βαραμέντης κ.α. Αναλυτικά η ομάδα του Ολυμπιακού Χαλκίδας στο 5ο πρωτάθλημα Α' Εθνικής Κατηγορίας 1963-64 αποτελούταν από τους: Σπύρο Αγγελόπουλο, Νίκο Αλέφαντο, Γιάννη Βαραμέντη, Νίκο Γιαννακό, Κίμωνα Δημητρίου, Διαμαντέλη, Γιάννη Κακκαβά, Νίκο Κούκουρα, Τρύφωνα Κωνσταντακόπουλο, Παναγιώτη (Τάκη) Λίβα, Παναγιώτη Μαυραγάνη, Αθηναίο Γιώργο, Δημοσθένη Μοσχολιό, Γιάννη Μπρατσιώτη, Παναγιώτη (Τάκη) Ντότσικα, Αντώνη Πατρίκα, Ποζίδης, Αναστάσιο Τσάκαλο, Δημήτρη Τσάκαλο, Μπάμπη Χαραλάμπους και Στέλιο Χειμώνα, Χρήστο Βάγια και Χρήστο Παπαιωάννου.

Η συγχώνευση

Τις επόμενες σεζόν ως το 1967 ο Ολυμπιακός συνέχισε να αγωνίζεται στη Β΄ Εθνική. Όμως, τώρα έχει έναν συντοπίτη του ανταγωνιστή, τον Εύριπο, ο οποίος μάλιστα το 1966 τον προσπέρασε στη βαθμολογία. Τη σεζόν 1966-67 κάνει ένα καλό πρωτάθλημα και τερματίζει στην 4η θέση, έξι βαθμούς πίσω από τον πρώτο. Ο Εύριπος είναι ένατος. 
Το καλοκαίρι του 1967 οι δικτάτορες προωθούν τις συγχωνεύσεις γειτονικών συλλόγων, ειδικά όσων βρίσκονται στην ίδια κατηγορία. Μοιραία ο Ολυμπιακός, έπειτα από 50 χρόνια αθλητικής δράσης, αναγκάζεται σε συνένωση με τον Εύριπο. Δημιουργείται ο Α.Ο. Χαλκίδα, που στηριγμένος στο δυναμικό του Ολυμπιακού θα κερδίσει αμέσως την άνοδο στην Α΄ Εθνική.

Η επανίδρυση

Μετά τη δικτατορία ο Ολυμπιακός ιδρύθηκε ξανά και δημιούργησε ποδοσφαιρική ομάδα απορροφώντας τον Πρωτέα Χαλκίδας. Δεν κατάφερε όμως να αγωνιστεί σε πολύ υψηλό επίπεδο. Μόνο τη σεζόν 1986-87 αγωνίστηκε στη Γ΄ Εθνική. Μάλιστα τη σεζόν αυτή βρέθηκε αντιμέτωπος με την "θυγατέρα" του Α.Ο. Χαλκίς στον α΄ γύρο του Κυπέλλου Ελλάδος, από το οποίο την απέκλεισε με νίκη 2-1. Στη Γ΄ Εθνική αγωνίστηκε και την επόμενη σεζόν 1987-88. Είχε, επίσης, αρκετές παρουσίες στη Δ΄ Εθνική. Τα τελευταία χρόνια αγωνίζεται στην Α΄ κατηγορία της ΕΠΣ Ευβοίας. Την αγωνιστική περίοδο 2008-09 τερμάτισε έβδομος. 
Έχει κατακτήσει 9 Κύπελλα Ευβοίας (1979, 1980, 1981, 1984, 1985, 1986, 1990, 1993, 2005), τοπικά πρωταθλήματα και ένα πρωτάθλημα Δ΄ Εθνικής.