google/wiki40b huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Νίδερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι στις 11 Ιουλίου 1865 και ήταν γιος του Βαυαρού στρατιωτικού γιατρού του ελληνικού στρατού ξηράς Φραγκίσκου Ξαβιέρου Νίδερ (Franz Xaver Nieder) (1812 - 1897) και της Αναστασίας Γιολδάση, κόρης Σουλιώτη οπλαρχηγού.

Αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων στις 12 Αυγούστου 1887 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού στο Σώμα του Μηχανικού. Το 1890 προήχθη σε υπολοχαγό και το 1898 σε λοχαγό ύστερα από τη συμμετοχή του στον πόλεμο του 1897. Το 1903 πήρε εκπαιδευτική άδεια για να συνεχίσει τις στρατιωτικές σπουδές του στην Γαλλία.

Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα ανέλαβε τη διοίκηση της 3ης Μεραρχίας Πεζικού. Από το 1904 έως το 1910 διηύθυνε το Γραφείο Προσωπικού του Στρατού ενώ στον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο ανέλαβε και τη διεύθυνση των εφεδρειών. Το 1911 προβιβάστηκε σε αντισυνταγματάρχη και το 1912 διορίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα αρχηγός της «Επιτελικής Υπηρεσίας Στρατού» (όπως ονομαζόταν τότε το ΓΕΣ).
Την περίοδο του Εθνικού Διχασμού έμεινε πιστός στο βασιλιά Κωνσταντίνο, εντούτοις και ίσως χάρη στη διαλλακτικότητά του παρέμεινε στο στράτευμα ακόμα και όταν ανήλθε στην εξουσία ο Ελευθέριος Βενιζέλος τον Ιούνιο του 1917.
Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου ο Νίδερ ανέλαβε τη διοίκηση της 1ης Μεραρχίας, με την οποία ανακατέλαβε από τους Βούλγαρους τις Σέρρες και τη Δράμα. Το Δεκέμβριο του 1918 ανέλαβε τη διοίκηση του Α΄ Σώματος Στρατού, με την οποία και συμμετείχε στην εκστρατεία στην Κριμαία, όπου και παρέμεινε μέχρι τις 21 Μαΐου 1919, οπότε και αντικαταστάθηκε από τον υποστράτηγο Ιάκωβο Νεγρεπόντη. Τον Ιούνιο του 1919, με την έναρξη των επιχειρήσεων στη Μικρά Ασία ο Νίδερ ανέλαβε τη διοίκηση του Στρατού Κατοχής Μικράς Ασίας, θέση που κράτησε μέχρι το Δεκέμβριο του 1919, όταν και επέστρεψε στη διοίκηση του Α΄ Σώματος Στρατού, θέση από την οποία παύθηκε το Φεβρουάριο του 1922. Η επάνοδος του Βενιζέλου στην εξουσία τον αποκατέστησε στη διοίκηση του στρατού και στις 21 Σεπτεμβρίου 1922 διορίστηκε διοικητής της Στρατιάς Θράκης. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι τις 25 Δεκεμβρίου 1923, οπότε και αποστρατεύτηκε κατόπιν αιτήσεώς του.

Μεταξύ 1925 και 1926 διατέλεσε Υφυπουργός Στρατιωτικών.
Το 1929 ο Κωνσταντίνος Νίδερ συνέγραψε το έργο «Η εκστρατεία της Ουκρανίας (Ιανουάριος - Μάιος 1919)», βασισμένο στο ημερολόγιο που τηρούσε και σε πληροφορίες που άντλησε από άλλα πρόσωπα. Το σύγγραμμα δημοσιεύτηκε σε 29 συνέχειες στη «Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαίδεια» (τόμος Ε, σελ. 77-349) το 1930, ενώ το 2015 κυκλοφόρησε ως βιβλίο. Κατά καιρούς έχουν δει το φώς της δημοσιότητας και άλλες εργασίες του, όπως η «Έκθεσις εργασιών Χαρτογραφικής Υπηρεσίας. Από της συστάσεώς της (Αύγ. 1889) μέχρι Φεβρουαρίου 1898.», αλλά και υπηρεσιακές επιστολές του. Το 2009 το Ε.Λ.Ι.Α. εξέδωσε το έργο «Χαρτογραφικές περιπέτειες της Ελλάδας 1821-1919. Με αφορμή ένα χειρόγραφο του Κωνσταντίνου Νίδερ (1898)», που συνέγραψε ο Ευάγγελος Λιβιεράτος.
Πέθανε στην Αθήνα το 1943 σε ηλικία 78 ετών.

Προς τιμήν του Κωνσταντίνου Νίδερ μια οδός στη Νέα Σμύρνη φέρει το όνομά του.
EuroAtlantic Airways

Ιστορία

Η εταιρεία, που ιδρύθηκε με την Air Zarco στις 25 Αυγούστου 1993, υιοθέτησε την εμπορική επωνυμία Air Madeira μέχρι τις 17 Μαΐου 2000, όταν το μνημόνιο τροποποιήθηκε με πράξη και υιοθετήθηκε το όνομα της EuroAtlantic Airways - Transportes Aéreos SA. Η EuroAtlantic ανέλαβε επίσης το εταιρικό σχέδιο της Air Zarco, το οποίο χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα. Η αεροπορική εταιρεία ανήκει εξ ολοκλήρου στον πορτογαλικό επιχειρηματία Tomaz Metello, ιδρυτή της αεροπορικής εταιρείας. Η EuroAtlantic κατέχει επίσης το 38% της εθνικής αεροπορικής εταιρείας του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, της STP Airways . 
Η EuroAtlantic πραγματοποίησε απευθείας πτήση από τη Λισαβόνα στο διεθνές αεροδρόμιο Presidente Nicolau Lobato του Dili τον Ιανουάριο του 2008, χρησιμοποιώντας ένα αεροσκάφος Boeing 767 με 140 μέλη της Πορτογαλικής Εθνικής Φρουράς.   
Η EuroAtlantic ήταν γνωστή για τη λειτουργία του τελευταίου Lockheed L-1011 TriStar στην υπηρεσία επιβατών στην Ευρώπη. Καταργήθηκε σταδιακά τον Μάρτιο του 2010 και από τότε βρίσκεται στο αεροδρόμιο του Αμμάν .  
Τον Φεβρουάριο του 2017, η euroAtlantic έκλεισε τις εργασίες φορτηγών με τη σταδιακή κατάργηση του Boeing 767-300F .

Προορισμοί

Η EuroAtlantic Airways λειτουργεί σε όλο τον κόσμο υπηρεσίες ναύλωσης, καθώς και ACMI και άλλες εργασίες, κυρίως για λογαριασμό άλλων αεροπορικών εταιρειών. Για παράδειγμα, η EuroAtlantic λειτουργεί δύο Boeing 777 για λογαριασμό της Biman Bangladesh Airlines το 2009  και δύο Boeing 767 για την Air Canada το 2014 . Μεταξύ των συνήθων πελατών τους είναι οι αεροπορικές εταιρείες όπως η TAP Air Portugal, η LOT Polish Airlines, η FlyNAS (για πτήσεις Hajj ), η TACV Cabo Verde Airlines, η TUIFly κλπ. 
Επίσης, η EuroAtlantic Airways εκτελεί μια ενιαία τακτική γραμμή μεταξύ Λισαβόνας και Μπισσάου για δικό της λογαριασμό.
Όλγκα Σεριάμπκινα

Προσωπική ζωή

Η Όλγκα μιλάει άπταιστα ρωσικά, αγγλικά και γερμανικά.

Eurovision

Το συγκρότημα Serebro εκπροσώπησε την Ρωσία στο διαγωνισμό τραγουδιού κατακτώντας την τρίτη θέση, πίσω από την Μαρίγια Σερίφοβιτς (Σερβία) και τον Αντρέι Ντανίλκο (Ουκρανία).
Κωνσταντίνος Τσαλδάρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1884. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Βερολίνο, στο Λονδίνο και στη Φλωρεντία. Άσκησε για μικρό χρονικό διάστημα τη δικηγορία. Νεότατος ασχολήθηκε με την πολιτική. Διατέλεσε νομάρχης Πατρών και Κερκύρας (1915 - 1917) καθώς και Υπουργός Γενικός διοικητής Κρήτης (1921 - 1922).
Το 1926 εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Αργολιδοκορινθίας με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων του Ιωάννη Μεταξά. Το 1928 προσχώρησε στο Λαϊκό Κόμμα, όπου αρχηγός ήταν ο θείος του, Παναγής Τσαλδάρης. Μετείχε στη δεύτερη κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη ως υφυπουργός Συγκοινωνιών, (1933 - 1935) και στη συνέχεια ως υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ. Μετά το θάνατο του Παναγή Τσαλδάρη το 1936 έγινε μέλος της διοικούσας επιτροπής του Λαϊκού Κόμματος, το οποίο διέκοψε τη λειτουργία του με την επιβολή της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου, και μετά την Απελευθέρωση κατά τις εκλογές στις 31 Μαρτίου 1946 ανακηρύχθηκε αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος και στη συνέχεια έγινε Πρόεδρος της πρώτης κατόπιν ελεύθερων εκλογών Κυβέρνησης της απελευθερωθείσας Χώρας. 
Αναδείχθηκε νικητής στις εκλογές του 1946 ως αρχηγός του συνασπισμού «Ηνωμένη Παράταξις Εθνικοφρόνων» και ανέλαβε την πρωθυπουργία της χώρας από τον Απρίλιο του 1946 έως τον Ιανουάριο του 1947 με την Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη Απριλίου 1946 και την Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη Οκτωβρίου 1946. Η κυβέρνησή του διενήργησε το δημοψήφισμα, με το οποίο επανήλθε η Βασιλευομένη Δημοκρατία την 1η Σεπτεμβρίου 1946. Διατέλεσε επικεφαλής των ελληνικών αντιπροσωπειών στη Διάσκεψη των Παρισίων (1946), στις Γενικές Συνελεύσεις του ΟΗΕ το διάστημα 1947 - 1949. Επίσης ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα μετά των Αμερικανών για την παροχή οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα (Δόγμα Τρούμαν) καθώς και για την αναδιοργάνωση του ελληνικού στρατού. Υπήρξε αντιπρόεδρος των κυβερνήσεων Δημητρίου Μαξίμου (1947) καθώς και Υπουργός Εξωτερικών: από 4 Απριλίου 1946 έως 6 Ιανουαρίου 1950, Θεμιστοκλή Σοφούλη (1947-1949) και Αλεξάνδρου Διομήδη (1949 - 1950). Ανέλαβε πάλι την πρωθυπουργία τον Αύγουστο του 1947 και παρέμεινε πρωθυπουργός μέχρι το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους (Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη 1947). 
Στις εκλογές του 1950 το Λαϊκό κόμμα ήλθε πρώτο, ενώ κατά τις εκλογές του 1951 με την ίδρυση του Ελληνικού Συναγερμού του Αλέξανδρου Παπάγου το Λαϊκό Κόμμα έχασε μεγάλο μέρος της εκλογικής του βάσης και ο Τσαλδάρης εξελέγη βουλευτής στην ιδιαίτερη εκλογική του περιφέρεια (Αργολιδοκορινθία). Στις εκλογές όμως του 1952 που διεξήχθησαν με την αλλαγή του εκλογικού νόμου σε πλειοψηφικό σύστημα δεν εξελέγη τόσο ο ίδιος όσο και οι υποψήφιοι του κόμματος. Το 1956 εκλέχτηκε βουλευτής με τη Δημοκρατική Ένωση, ενώ στις εκλογές του 1958, ως επικεφαλής της Ένωσης του Λαϊκού Κόμματος απέτυχε να εκλεγεί. Αποσύρθηκε τότε από τα δημόσια πράγματα και επανεμφανίστηκε στα Συμβούλια του Στέμματος την εποχή των Ιουλιανών. 
Πέθανε στην Αθήνα στις 15 Νοεμβρίου του 1970. Η κηδεία του έγινε δύο ημέρες αργότερα και λόγους εκφώνησαν ο Γεώργιος Μαύρος από την Ένωση Κέντρου και ο Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου από την Ε.Ρ.Ε. Γιος του ήταν ο Αθανάσιος Τσαλδάρης.
Σαιντ Ανς Μπέι

Γεωγραφία

Η Σαιντ Ανς Μπέι βρίσκεται βόρεια της Τζαμάικα και βόρεια-κεντρικά της Αγίας Άννας. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Στηρ Τάουν και νοτιοανατολικά της Πράιορι.

Δημογραφία

Η Σαιντ Ανς Μπέι έχει σύμφωνα με την απογραφή του 2001 13.671 κατοίκους.

Σημαντικά πρόσωπα

Η Σαιντ Ανς Μπέι ήταν η γενέτειρα των μουσικών Floyd Lloyd και Burning Spear και του Marcus Garvey.
Δε Γκλιμπ

Γεωγραφία

Η Δε Γκλιμπ βρίσκεται νότια-κεντρικά του Μπαρμπάντος και κεντρο-δυτικά του Αγίου Γεωργίου. Βρίσκεται νότια της Ρόουανς, βορειοανατολικά της Φόστερ Χωλ, βόρεια της Δε Βάλλεϋ και νοτιοδυτικά της Γουόκερς Τέρρας.
Δαφνί Αττικής

Το Δαφνί ή είναι περιοχή της Δυτικής Αθήνας με ιδιαίτερο φυσικό κάλλος, που διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Χαϊδαρίου. 
Χαρακτηρίζεται από την παρουσία του τοπικού άλσους καθώς και από τη Μονή Δαφνίου, η οποία είναι πολύ πιθανό να έχει χτισθεί πάνω από το αρχαίο Ιερό του Δαφναίου ή Δαφνίου Απόλλωνα, ένα από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της Αθήνας. Εντός του άλσους είχε διαμορφωθεί παλαιότερα (1954) ένα τουριστικό περίπτερο με τη σύμπραξη του ΕΟΤ και της Ελληνική Περιηγητικής Λέσχης, στο οποίο λάμβανε χώρα κάθε Σεπτέμβριο και επί σειρά ετών, η Γιορτή του Κρασιού, που καταργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του '90.
Η γιορτή κατά την οποία συνδυαζόταν η Λαογραφία με την παράδοση, συγκέντρωνε πλήθος επισκεπτών από όλα τα μέρη της Ελλάδας αλλά και από το εξωτερικό.
Στην περιοχή του Δαφνίου στεγάζονται οι εγκαταστάσεις του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής, που ιδρύθηκε στα 1925
Μια γυναίκα που τραγουδά

Πλοκή

Η ταινία μιλά για την τύχη μιας σοβιετικής ποπ-τραγουδίστριας, Άννα Στρελτσόβα. Αρκετές φορές, η Άννα Στρελτσόβα (την οποία υποδοιόταν η Άλλα Πουγκατσιόβα) είχε την επιθυμία να εγκαταλείψει την μουσική σκηνή γιατί πίστευε ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να εξαπολύσει το ταλέντο της. Αλλά η Άννα αναζητά και βρίσκει το δικό της στυλ, το δικό της ύφος και τα δικά της τραγούδια. Αλλά αυτό την κάνει να χωρίσει με τον σύζυγο της, να μεγαλώνει μόνη της το παιδί της.
Μόλων (σατράπης)

Σατράπης της Μηδίας

O Μολών κατείχε τη Σατραπεία της Μηδίας  από την ένταξή της (223 π.Χ.) στις περιοχές του παραπάνω μονάρχη. Εκτός από την Μηδία, ο Αντίοχος είχε παράσχει στον Μόλωνα και στον αδελφό του Αλέξανδρο, επίσης στρατηγό και σατράπη της Περσίδος, τη διακυβέρνηση και όλων των άνω επαρχιών της αυτοκρατορίας του. 
Αλλά το μίσος που τα δυο αδέλφια είχαν για το στρατηγό Ερμεία, τον πρώτο τη τάξει επικεφαλής της διοίκησης (με τη σημερινή έννοια: πρωθυπουργός) του Αντιόχου, σύντομα οδήγησε και τους δυο τους  σε εξέγερση.

Εξέγερση εναντίον του Αντίοχου του Μέγα (220 π.Χ.)

Οι δύο στρατηγοί καταρχήν ήρθαν αντιμέτωποι με τον βασιλιά τους, που δεν ήταν σε επαρκή θέση να αντιταχθεί στην ταχύτατη ανάπτυξή τους, αφού ο Μόλων βρέθηκε επικεφαλής ενός μεγάλου στρατού και κυρίαρχος ολόκληρης της χώρας προς τα ανατολικά του Τίγρη. 
Ο Μόλων όμως, ματαίωσε στις προσπάθειές του για να περάσει τον ποταμό Τίγρη ποτάμι όταν του έφραξε το δρόμο ο  στρατηγός  Ζεύξις.
Ωστόσο, ο Ξενοίτας, στρατηγός επίσης του Αντιόχου, ο οποίος στάλθηκε εναντίον του Μόλωνα, με μεγάλη στρατιωτική δύναμη, αφού τόλμησε και διέσχισε τον ποταμό Τίγρη, με τη σειρά του, επιτέθηκε εναντίον του Μόλωνα και διέσπασε σε κομμάτια το στρατό του Μόλωνα.
Ο επαναστάτης σατράπης αναγκάστηκε πλέον να διασχίσει τον Τίγρη και να γίνει κυρίαρχος της πόλης της Σελευκείας της επί του Τίγρη, μαζί με το σύνολο της Βαβυλωνίας και της Μεσοποταμίας. 
Ο τρομερός χαρακτήρας που εξέλαβε η εξέγερση ανάγκασε εν τέλει τον Αντίοχο να βαδίσει ο ίδιος αυτοπροσώπως, εναντίον των επαναστατών.

Το τέλος του Μόλωνα

Ο Μόλων αυτοκτόνησε, δίδοντας ο ίδιος τέλος στη ζωή του, για να μην πέσει στα χέρια του εχθρού. Αλλά το σώμα του τελικά σταυρώθηκε με διάταξη του Αντίοχου, ή πιθανότερα με απόφαση από τον πρώτο τη τάξει διοικητή Ερμεία. 
Αφού, ο Αντίοχος κατέστειλε την επανάσταση στην Μικρή ή Ατροπατηνή Μηδία, στη συνέχεια έκανε το ίδιο και με την εξέγερση της Κάτω Μηδίας ή Μεγάλης Μηδίας, που διεκδίκησε και αυτή την ανεξαρτησία της με τον Αρταβαζάνη ως ηγέτη. Ο Αντίοχος αποφάσισε να απαλλαχθεί από τον Ερμεία δολοφονώντας τον και επέστρεψε στη Συρία το 220 π.Χ.
Επαρχία Μστσισλάβ

Η επαρχία Μστσισλάβ (λευκορωσικά: Мсціслаўскі раён, ρωσικά: Мстиславский район‎, επαρχία Μστισλάβσκι) είναι ραγιόν (επαρχία) στην περιφέρεια Μόγκιλεφ στην Λευκορωσία. Το διοικητικό κέντρο είναι η πόλη του Μστσισλάβ. Το 2009, ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 24.768 κάτοικοι. Ο πληθυσμός του Μστσισλάβ αντιστοιχεί στο 43.6% του πληθυσμού της επαρχίας.
Αλκιδάμας

Πηγή

Αριστοτέλης, Ρητορική/3 Κεφ. 3. 3-4
Εύρος (σιδηροδρομικής γραμμής)

Κατηγορίες & χρήσεις

Το εύρος της σιδηροδρομικής γραμμής διαιρείται στις εξής κατηγορίες:
Βέγκας Προ

Το Vegas Pro είναι ένα λογισμικό επεξεργασίας βίντεο για το μη-γραμμικής επεξεργασίας (NLE) που δημοσιεύθηκε αρχικά από το Sonic Foundry,στη συνέχεια, από τη Sony Creative Software, και τώρα από Magix Software GmbH.
Αρχικά αναπτύχθηκε ως ένα πρόγραμμα επεξεργασίας ήχου, τελικά εξελίχθηκε σε NLE για βίντεο και ήχο. Από την έκδοση 2.0. το Vegas διαθέτει σε πραγματικό χρόνο πολυκάναλo βίντεο και ήχο, μοντάζ σε απεριόριστες διαδρομές, ανάλυση ανεξάρτητη από το βίντεο της πηγής, πολύπλοκα εφέ και εργαλεία σύνθεσης, 24-bit/192 kHz υποστήριξη ήχου VST και DirectX υποστήριξη εφέ από plug-in, και Dolby Digital surround μίξη ήχου. Μέχρι την έκδοση 10, το Vegas Pro τρέχει σε Windows 7, Windows 8 και Windows 10. Στην έκδοση 11 έπεσε η υποστήριξη για τα Windows XP, και η έκδοση 12 είναι 64-bit. Στην έκδοση 13 έπεσε η υποστήριξη σε Windows Vista. Στις 24 Μαΐου 2016, η Sony ανακοίνωσε ότι πούλησε το Βέγκας (και πιο "Δημιουργικό Λογισμικό") στην εταιρεία MAGIX, η οποία θα συνεχίσει την υποστήριξη και την ανάπτυξη του λογισμικού.
Γρανίτσα Ευρυτανίας

Γενικά στοιχεία

Η Γρανίτσα υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Αγράφων ενώ μέχρι το 2010 αποτελούσε την έδρα του καποδιστριακού δήμου Απεραντίων. Παλαιότερα ανήκε, όπως και ολόκληρη η Ευρυτανία, εντός των ορίων του νομού Αιτωλοακαρνανίας.
Η ετυμολογία του ονόματος είναι από τα σλαβικά, στα οποία σημαίνει "σύνορα", λόγω της συνοριακής θέσης του στα πρώτα σύνορα της Ελλάδας.
Απέχει 83 χλμ ΒΔ του Καρπενησίου και είναι πατρίδα του λογοτέχνη Ζαχαρία Παπαντωνίου, του δημοσιογράφου, λογογράφου και πολιτικού Στέφανου Γρανίτσα, του Δημοσθένη Γούλα, του στρατηγού Ιωάννη Κωνσταντίνου, του Μιχάλη Σταφυλά και του νεομάρτυρα Μιχαήλ Μαυρουδή, που μαρτύρησε το 1544 στη Θεσσαλονίκη. Επί Τουρκοκρατίας διατηρούσε 17 εκκλησίες, οι περισσότερες εκ των οποίων έχουν καταστραφεί. 
Στο χωριό υπάρχει το Λαογραφικό Μουσείο Γρανίτσας. Στεγάζεται σε κτίριο που παραχώρησε η Αδελφότητα Γρανιτσιωτών Ευρυτανίας “Ο Νεομάρτυς Μιχαήλ”. Εκεί εκτίθενται διάφορα αντικείμενα λαϊκής τέχνης, υφαντά, ξυλόγλυπτα, αγροτικά και κτηνοτροφικά εργαλεία, αργαλειός, τοπικές ενδυμασίες, όπλα που χρησιμοποιήθηκαν στην επανάσταση του 1821, προσωπογραφίες και προσωπικά αντικείμενα των Ζαχαρία Παπαντωνίου και Στέφανου Γρανίτσα, πίνακες των ντόπιων λαϊκών ζωγράφων Χρήστου Καγκαρά και Λευτέρη Θεοδώρου ( λειτουργεί και προσωπικό μουσείο για τον συγκεκριμένο ) καθώς και η προσωπική βιβλιοθήκη του Παπαντωνίου. 
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι δέκα εκκλησίες του χωριού, χτισμένες σε διάφορες χρονικές περιόδους.
Στη Γρανίτσα λειτουργεί Νηπιαγωγείο, Δημοτικό σχολείο και Γυμνάσιο με Λυκειακές τάξεις. Ακόμα διαθέτει δυο ξενοδοχεία, δυο παντοπωλεία, φαρμακείο, Κέντρο υγείας, ταχυδρομείο, ταβέρνα, καφενεία.
Φράγμα του Ενγκούρι

Ιστορικό

Ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης Νικίτα Χρουστσόφ είχε προτείνει αρχικώς ένα μεγάλο υδροηλεκτρικό φράγμα στον ποταμό Μπζιμπ, καθώς το αγαπημένο του θέρετρο βρισκόταν κοντά στις εκβολές του ποταμού, στην Πιτσούντα, και ήθελε να ενισχύσει την τοπική οικονομία. Ωστόσο, οι σύμβουλοί του τον πληροφόρησαν ότι ένα φράγμα στον Μπζιμπ θα προκαλούσε καταστροφική διάβρωση της παραλίας στην Πιτσούντα, και έτσι τελικώς το φράγμα σχεδιάστηκε επί του ποταμού Ενγκούρι, όπου η επίδραση στην ακτογραμμή εκτιμήθηκε ότι θα ήταν πολύ μικρότερη.
Η ανέγερση του Φράγματος του Ενγκούρι άρχισε το 1961. Το φράγμα έγινε λειτουργικό το 1978, αλλά ολοκληρώθηκε μόλις το 1987. Το 1994 το φράγμα επιθεωρήθηκε από μηχανικούς της Hydro-Québec, που το βρήκαν «σε σπάνια κατάσταση ξεχαρβαλώματος». Το 1999 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δώρισε 9,4 εκατομμύρια € στη Γεωργία για επείγουσες επισκευές στον υδροηλεκτρικό σταθμό. Επιπροσθέτως, χορηγήθηκαν συνολικώς 116 εκατομμύρια € σε δάνεια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα για την Ανάπτυξη, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ιαπωνική κυβέρνηση, τη γερμανική τράπεζα KfW και τη γεωργιανή κυβέρνηση. Το 2011 η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων δάνεισε επιπλέον 20 εκατομμύρια € για την ολοκλήρωση της επαναλειτουργίας του υδροηλεκτρικού εργοστασίου και την εξασφάλιση της αβλαβούς εκκενώσεως των υδάτων προς τη Μαύρη Θάλασσα από το Βαρντνίλι.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Το Φράγμα του Ενγκούρι δημιουργεί μια στενόμακρη τεχνητή λίμνη με μήκος επτά χιλιομέτρων. Με ύψος 271,5 μέτρα και πλάτος 750, είναι το μεγαλύτερο ανθρώπινο κατασκεύασμα σε ολόκληρο τον Καύκασο. Ο υδροηλεκτρικός σταθμός του είναι στην πραγματικότητα ένας «καταρράκτης» από επιμέρους υποσταθμούς σε 5 διαφορετικές τοποθεσίες. Αν και ολόκληρο το φράγμα βρίσκεται σε έδαφος ελεγχόμενο από τη Δημοκρατία της Γεωργίας, στην ιστορική επαρχία Σβάνετι (Σουανία), μερικοί από τους παραπάνω υποσταθμούς βρίσκονται στην  αποσχισθείσα περιοχή της Αμπχαζίας. Συνολικά ο υδροηλεκτρικός σταθμός του Φράγματος του Ενγκούρι έχει 20 στροβιλογεννήτριες με ονομαστική ισχύ 66 MW η καθεμιά, αθροίζοντας έτσι μια συνολική ισχύ 1320 MW. Η μέση ετήσια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας είναι 3,8 TWh (3,8 δισεκατομμύρια κιλοβατώρες), που το 2007 αντιστοιχούσε στο 46% της συνολικής ηλεκτροπαραγωγής της χώρας. Ο σταθμός ανήκει στην κρατική εταιρεία «Engurhesi Ltd.» της Γεωργίας.
Το ίδιο το φράγμα εγγράφηκε το 2015 στον κατάλογο της πολιτιστικής κληρονομιάς της Γεωργίας.
Ένγκελμπερτ Β΄ του Λα Μαρκ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Έμπερχαρτ Α΄ κόμη του Λα Μαρκ και της Ίρμγκαρτ των Λίμπουρκ, κόρης του Αδόλφου Ζ΄ κόμη του Μπερκ.
Το 1308 διαδέχθηκε τον πατέρα του και συνέχισε τις προσπάθειες εκείνου να κρατήσει ανεξάρτητο το Λα Μαρκ. Αυτό τον ανάγκασε να συγκρουστεί με τον Ερρίκο Β΄ αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας, ο οποίος κυριαρχούσε στο δουκάτο της Βεστφαλίας. Επίσης με τον Λουδοβίκο Β΄ επίσκοπο του Μύνστερ, ο οποίος εισέβαλε στο Χαμ το 1323, έπεσε στα χέρια του Ένγκελμπερτ Β΄ και δεν ελευθερώθηκε παρά μόνο αφού κατέβαλε 5.000 αργυρά μάρκα ως λύτρα, ένα μεγάλο ποσό.
Κατά τη διαμάχη του Φρειδερίκου Α΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας με τον Λουδοβίκο Δ΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας για το βασίλειο της Γερμανίας, ο κόμης συμμάχησε προσωρινά με τον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας, φίλο του Φρειδερίκου Α΄. Αργότερα άλλαξε συμμαχία και υποστήριξε τον Λουδοβίκο Β΄, πράγμα που έφερε σε τόσο δύσκολη θέση τον αρχιεπίσκοπο, που αναγκάστηκε να ζητήσει ανακωχή.
Χορήγησε στην πόλη του Μπόχουμ τον καταστατικό χάρτη προνομίων, που υπέγραψε στο κάστρο Μπλάνκενσταϊν το 1321.
Δημογραφική ιστορία της Σερβίας

Αυτό το λήμμα παρουσιάζει την δημογραφική ιστορία της Σερβίας με βάση τα αποτελέσματα των απογραφών. Για μια πιο λεπτομερή επισκόπηση του τρέχοντος πληθυσμού από το 2011, βλέπε Δημογραφία της Σερβίας.

Απογραφές

Συνήθως, οι απογραφές πληθυσμού λαμβάνουν χώρα κάθε 10 χρόνια, και οργανώνονται από το Στατιστικό Γραφείο της Δημοκρατίας της Σερβίας. Η τελευταία απογραφή διεξήχθη το 2011. Οι απογραφές διεξήχθησαν το 2011, το 2002, το 1991, το 1981, το 1971, το 1961, το 1953 και το 1948, κατά την διάρκεια της Κομμουνιστικής Γιουγκοσλαβίας. Κατά την διάρκεια του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας διεξήχθησαν απογραφές το 1921 και το 1931. Η απογραφή του 1941 δεν διεξήχθη, λόγω της έκρηξης του Β'ΠΠ.
Το ανεξάρτητο Πριγκιπάτο της Σερβίας πραγματοποίησε την πρώτη απογραφή πληθυσμού το 1834. Επίσης, πραγματοποιήθηκαν απογραφές το 1841, το 1843, το 1846, το 1850, το 1854, το 1859, το 1863, το 1866 και το 1874. Κατά την διάρκεια ύπαρξης του Βασιλείου της Σερβίας, πραγματοποιήθηκαν απογραφές το 1884, το 1890, το 1895, το 1900, και το 1905. Η τελευταία απογραφή πραγματοποιήθηκε το 1910.

Σύγχρονη Σερβία

Ακολουθεί ένας κατάλογος των απογραφών που έχουν διεξαχθεί από το 1834 μέχρι σήμερα:
Νυχτερινός τρόμος

Νυχτερινοί τρόμοι και εφιάλτες

Οι νυχτερινοί τρόμοι μπορούν να διαχωριστούν από τους εφιάλτες. Όταν κάποιος βιώνει νυχτερινούς τρόμους δεν ξυπνά πλήρως, ενώ όταν κάποιος προσπαθήσει να τον ξυπνήσει, το επεισόδιο νυχτερινού τρόμου μπορεί να συνεχιστεί για 10 έως και 20 λεπτά. Σε αντίθεση με τους εφιάλτες, οι οποίοι συμβαίνουν κατά τη διάρκεια ύπνου REM, οι νυχτερινοί τρόμοι συμβαίνουν κατά τη διάρκεια ύπνου αργών κυμάτων, αυτός ο ύπνος είναι το βαθύτερο στάδιο ύπνου εκτός REM και συνήθως αποκαλείται και 4ο στάδιο του ύπνου. Όταν ξυπνήσει κάποιος που έχει βιώσει νυχτερινό τρόμο, δεν μπορεί να θυμηθεί το επεισόδιο, το μόνο που θυμάται είναι μια αίσθηση πανικού, ενώ αντίθετα όταν κάποιος "βλέπει" εφιάλτη μπορεί να τον θυμηθεί εύκολα.
Σε αντίθεση με τους εφιάλτες που είναι συνήθως δυσάρεστης μορφής όνειρα, οι νυχτερινοί τρόμοι δεν είναι όνειρα. Κατά την διάρκεια ενός νυχτερινού τρόμου συνήθως δεν υπάρχει κάποια κατάσταση (τρομακτική ή όχι) που να έχει ονειρευθεί, αλλά υπάρχει μόνο η αίσθηση φόβου. Το γεγονός ότι δεν προκαλείται από όνειρο, προκαλεί σε αυτούς που ξυπνάνε μια αίσθηση αποπροσανατολισμού η οποία είναι περισσότερο έντονη από αυτή που βιώνεται κατά τη διάρκεια ενός εφιάλτη. Ένας νυχτερινός τρόμος μπορεί να περιλαμβάνει μια μικρή περίοδο αμνησίας, στην διάρκεια της οποίας μερικοί δεν μπορούν να θυμηθούν το όνομα τους, την περιοχή που βρίσκονται, την ηλικία τους ή οποιαδήποτε άλλα αναγνωριστικά στοιχεία του εαυτού τους.

Νυχτερινοί τρόμοι στα παιδιά

Παιδιά ηλικίας 2 έως 6 είναι περισσότερο ευάλωτα στους νυχτερινούς τρόμους, ενώ οι νυχτερινοί τρόμοι επηρεάζουν το 15% των παιδιών, ωστόσο άτομα οποιασδήποτε ηλικίας μπορούν να το βιώσουν. Τα επεισόδια μπορούν να κρατήσουν μερικές εβδομάδες και μετά να εξαφανιστούν ξαφνικά. Τα συμπτώματα στα παιδιά διαφέρουν, δηλαδή, ένα παιδί μπορεί να θυμηθεί ένα επεισόδιο ενώ πολλές φορές ενώ ξυπνά να βιώνει παραισθήσεις. Ενώ υπάρχουν πολλές αιτίες που μπορεί να προκαλέσουν νυχτερινούς τρόμους, οι πιο συχνές είναι το συναισθηματικό άγχος κατά την διάρκεια της προηγούμενης ημέρας και ο υψηλός πυρετός.

Νυχτερινοί τρόμοι στους ενήλικες

Παρόλο που τα συμπτώματα είναι παρόμοια στα παιδιά και στους ενήλικες, η αιτιολογία, η πρόγνωση και η θεραπεία διαφέρουν. Οι νυχτερινοί τρόμοι στους ενήλικες είναι λιγότερο συχνοί και συνήθως προκαλούνται από τραύμα. Πολλές φορές η διαταραχή τείνει να γίνεται χρόνια και συνήθως χρειάζεται θεραπεία με ψυχοθεραπεία και με αντικαταθλιπτικά.
Μερικοί ενήλικες που υποφέρουν από νυχτερινούς τρόμους έχουν τα χαρακτηριστικά κακοποιημένων και καταθλιπτικών ατόμων ενώ πολλοί βιώνουν θυμό ,
παθητικότητα, άγχος, προβλήματα μνήμης και την ικανότητα να αγνοούν τον πόνο.