google/wiki40b huggingface dataset:
Αχιλλέας Λιακόπουλος

Βιογραφία

Στις εκλογές του 1964 εξελέγη βουλευτής Δράμας με την Ένωση Κέντρου. Αργότερα έγινε ένας από τους (αποκαλούμενους και αποστάτες) βουλευτές από το κόμμα, το 1965.
Ο Λιακόπουλος στην κυβέρνηση Τσιριμώκου (20 Αυγούστου 1965-17 Σεπτεμβρίου 1965) ήταν υφυπουργός Δημοσίων Έργων, θέση στην οποία υπηρέτησε και στην κυβέρνηση Στεφανόπουλου από τις 5 Οκτωβρίου 1965 ως τις 9 Νοεμβρίου 1966, και στη συνέχεια έγινε υφυπουργός Συντονισμού στην ίδια κυβέρνηση από τις 10 Νοεμβρίου 1966 ως τις 22 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου. 
Μεταδικτατορικά πολιτεύτηκε ξανά με την Εθνική Παράταξη το 1977, χωρίς επιτυχία. 
Πέθανε σε ηλικία 64 ετών στο εξωτερικό το 1990.
Σκλαβοχώρι Τήνου

Πρόσωπα

Από το Σκλαβοχώρι καταγόταν ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος Νικόλαος Γύζης, της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου». Ο Νικόλαος Γύζης γεννήθηκε το 1842 και πέθανε το 1901 στο Μόναχο. Το 1850 η οικογένεια του μετακομίζει στην Αθήνα. Όταν τελείωσε το δημοτικό και παρά το νεαρό της ηλικίας του, παρακολουθεί μαθήματα ως ακροατής και μετέπειτα ως σπουδαστής στο  "Σχολείο των Τεχνών", το μετέπειτα Πολυτεχνείο όπου και είχε τιμητικές διακρίσεις. Ήταν ένα από τα έξι παιδιά του Ονούφριου και της Μαργαρίτας. Υπήρξε καθηγητής στην Ακαδημία του Μονάχου.
Η Τρικυμία

Υπόθεση του έργου

Ο Πρόσπερο, Δούκας του Μιλάνου, που ασχολείτο με μυστικιστικές μελέτες, χάνει τον θρόνο του, καθώς ο αδερφός του, Αντόνιο, με τη βοήθεια του βασιλιά της Νάπολης Αλόνσο, σφετερίστηκε την περιουσία του και την εξουσία του. Έτσι καταλήγει σε ένα ερημονήσι μαζί με τη μικρή του κόρη, Μιράντα.  
Η θεατρική παρουσίαση των γεγονότων αρχίζει δώδεκα χρόνια αργότερα, περίοδο κατά την οποία ο Πρόσπερο έχει εξελιχθεί σε μεγάλο μάγο, που ελέγχει στοιχεία της φύσης και ξωτικά, όπως το αγαθό πνεύμα Άριελ. Υπηρέτης του Πρόσπερο και της Μιράντα είναι ο Κάλιμπαν, ένας ιθαγενής του νησιού που συμπεριφέρεται χυδαία στο αφεντικό του, που θέλει να τον εκπολιτίσει.
Ωστόσο, η μοίρα ευνοεί τον Πρόσπερο: όσοι συνωμότησαν εναντίον του για το θρόνο του Μιλάνου θα τύχει να ταξιδέψουν με πλοίο στη θάλασσα κοντά στο νησί. Έπειτα από μια τρικυμία που προκαλεί ο Πρόσπερο με τις μαγικές του δυνάμεις, το καράβι του Αλόνσο βουλιάζει κι όλοι ναυαγούν στο νησί, χωρισμένοι σε μικρές ομάδες, πιστεύοντας ότι όλοι οι υπόλοιποι είναι νεκροί. Εκεί παρασύρονται από τις παραισθήσεις που προκαλεί ο Πρόσπερο και φτάνουν μέχρι την τρέλα, μέχρι που ανακαλύπτουν ότι ο τρόπος που βασανίζονται οφείλεται στο πώς αδίκησαν παλιότερα τον Πρόσπερο,στον οποίο θέλουν να επιστρέψουν το Δουκάτο για να τους συγχωρέσει.
Η Μιράντα αρραβωνιάζεται τον Φερδινάνδο, γιο του Αλόνσο, κι ο Πρόσπερο θα επιστρέψει ως Δούκας στο Μιλάνο, αφού πρώτα αποκηρύξει την υψηλή τέχνη της μαγείας και απελευθερώσει τον Άριελ.

H µαγεία

Η μαγεία είναι κεντρικό θέμα στην Τρικυμία, καθώς είναι το στοιχείο που δένει την πλοκή. Ο Πρόσπερο κατέχει τόσο μεγάλη δύναμη στο έργο λόγω της ικανότητάς του να χειρίζεται τη μαγεία και να ελέγχει το πνεύμα του Άριελ. Εξαιτίας της μαγείας προκλήθηκε η Τρικυμία, τα γεγονότα μεταξύ των ναυαγών στο νησί, καθώς και οι παραισθήσεις και η μαγευτική μουσική του Άριελ. Κατά πολλούς, η μαγεία αναφέρεται στη γραφή του ίδιου του Σαίξπηρ: στο τέλος, όπως ο Πρόσπερο αποκηρύσσει την υψηλή του τέχνη, έτσι κι ο Σαίξπηρ δηλώνει την απόσυρσή του από τη θεατρική συγγραφή.

H εξουσία

Ο Σαίξπηρ μολονότι στα περισσότερα έργα του, τα σχετιζόμενα με το θέμα της εξουσίας, προτείνει την τιμωρία των σφετεριστών, στην Τρικυμία, το τελευταίο του έργο, αντιμετωπίζει τις καταστάσεις περισσότερο ήπια και συγχωρητικά. Προτείνει το καλό παράδειγμα αντί της εκδίκησης ώστε να δοθεί χρόνος στις αξίες της τιμιότητας και της ηθικής, να αναπτυχθούν και να επικρατήσουν (έστω και συμβολικά) στον κόσμο μας.

Παραστάσεις στην Ελλάδα

Τον Ιούνιο του 2012 η Τρικυμία ανέβηκε από τη Θεατρική Ομάδα «Carpe Diem» στο Ανοιχτό Δημοτικό Θέατρο του Δήμου Ζωγράφου, σε σκηνοθεσία Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη. Παλαιότερα το έργο έχει ανεβεί  επίσης από το Εθνικό Θέατρο το 2008 και το Ανοιχτό θέατρο του Γ.Μιχαηλίδη, στη δεκαετία του 1990.
Αριστοτέλης Αντωνίου

Σταδιοδρομία

Πατέρας του ήταν ο Αργύριος Αντωνίου. Σπούδασε Ιατρική στο Παρίσι και αναγορεύτηκε διδάκτορας του εκεί Πανεπιστημίου. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1963 και επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1964. Στις εκλογές του 1974 εξελέγη ξανά με την Ένωση Κέντρου- Νέες Δυνάμεις, συγκεντρώνοντας 5.704 ψήφους. Ήταν υποψήφιος βουλευτής Τρικάλων και στις εκλογές του 1977, αλλά δεν εξελέγη.
Πέθανε σε ηλικία 74 ετών στο Παρίσι και κηδεύτηκε στην Καρδίτσα στις 23 Ιουνίου 1979. Ο αδερφός του, Απόστολος Αντωνίου, ήταν επίσης βουλευτής.
Εύμηλος ο Κορίνθιος

Παραπέρα διάβασμα

M.L. West: "Eumelos: A Corinthian Epic Cycle?", The Journal of Hellenic Studies, τόμος 122 (2002), σσ. 109-133.
Ιωσήφ Βουρδουμπάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1817 και ήταν γιος του Ρούσου Βουρδουμπά, αγωνιστή του 1821. Ο ίδιος ο Σήφης ήταν οπλαρχηγός, πρόεδρος της προσωρινής συνέλευσης της Κρήτης πριν την Κρητική Επανάσταση του 1866 και στην επανάσταση του 1878 εξελέγη αντιπρόεδρος της συνέλευσης στην Αργυρούπολη, όπου ζητήθηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις να ενωθεί η Κρήτη με την Ελλάδα.
Απεβίωσε στις 29 Οκτωβρίου 1906 και η ταφή του έγινε στο Γετίμ Μετόχι, που ήταν περιουσία των προγόνων του ήδη από το 1835.

Οικογένεια

Ο Βουρδουμπάς κληρονόμησε από τον πατέρα του μεγάλη περιουσία. Παντρεύτηκε με την Άννα Βολουδάκη και απέκτησε 3 κόρες, τη Χρυσή Παπαδοπέτρου, τη Μαρία Λυκάκη και την Αθηνά Μανουσέλη, και 2 γιους, το Ρούσσο (που διακρίθηκε ως Μακεδονομάχος) και τον Ιωάννη.
Καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων

Στα μαθηματικά, το καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων είναι ένα ορθογώνιο σύστημα συντεταγμένων που χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει ένα σημείο στο επίπεδο ή στο χώρο. Οφείλει το όνομά του στον Καρτέσιο (Descartes) που το εισήγαγε.

Καρτεσιανές συντεταγμένες στο επίπεδο

Το καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων στο επίπεδο αποτελείται από δύο προσανατολισμένες ευθείες, κάθετες μεταξύ τους, οι οποίες καλούνται συμβατικά άξονας τετμημένων (οριζόντιος άξονας) και άξονας τεταγμένων (κατακόρυφος άξονας) και συμβολίζονται αντίστοιχα με x και y. Το σημείο όπου τέμνονται λέγεται αρχή του συστήματος συντεταγμένων.
Ένα σημείο πάνω στο καρτεσιανό επίπεδο προσδιορίζεται μοναδικά από ένα ζεύγος αριθμών, την τετμημένη και την τεταγμένη. Η τετμημένη είναι η απόσταση του σημείου από τον άξονα y και η τεταγμένη είναι η απόσταση του σημείου από τον άξονα x. Η τετμημένη και η τεταγμένη αποτελούν τις συντεταγμένες του σημείου. Με αυτή τη σύμβαση, η αρχή των αξόνων ταυτίζεται με το σημείο (0,0).
Επιπλέον ορίζεται απόσταση ίση με 1, σύμφωνα με την οποία αριθμούνται οι άξονες. Οι συντεταγμένες (xP,yP) ενός σημείου P δηλώνουν τη θέση του P κατά την ορθή προβολή του στους άξονες τετμημένων και τεταγμένων αντίστοιχα.

Καρτεσιανές συντεταγμένες στο χώρο

Εντελώς αντίστοιχα επιχειρήματα ισχύουν και στην περίπτωση των τριών ή και ανώτερων διαστάσεων. Στις τρεις διαστάσεις, εκτός από τους άξονες x και y ορίζουμε και έναν τρίτο άξονα z, κάθετο στο επίπεδο που ορίζουν οι δύο πρώτοι. Έτσι κάθε σημείο στο χώρο μπορεί να παρασταθεί από μία μοναδική τριάδα αριθμών (x,y,z), με κάθε συντεταγμένη να αντιστοιχεί στην κάθετη απόσταση του σημείου από κάθε έναν από τους τρεις άξονες αντίστοιχα.

Απειροστικός λογισμός

Η χρήση καρτεσιανών συντεταγμένων είναι πολύ συνηθισμένη στον απειροστικό λογισμό, ειδικά σε επίπεδο μαθηματικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Παρακάτω αναφέρονται μερικά από τα δημοφιλέστερα προβλήματα που εμφανίζονται στον απειροστικό λογισμό, και πως εφαρμόζει κανείς τις καρτεσιανές συντεταγμένες στα προβλήματα αυτά.
Εθνική Νέων Ελλάδας (ποδόσφαιρο)

Ιστορία

Η Εθνική Νέων της Ελλάδας (Κ-18) συγκροτήθηκε για πρώτη φορά το 1956 για τη συμμετοχή της στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Νέων που διεξήχθη στην Ουγγαρία. Έκτοτε συμμετέχει συνεχώς στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα νέων, παλιότερα ως Κ-18 και από το 2002 ως Κ-19. Έχει προκριθεί αρκετές φορές στην τελική φάση και έχει αγωνιστεί δύο φορές στον τελικό της διοργάνωσης: το 2007 και το 2012 και τρεις φορές στον μικρό τελικό: το 1974 και το 1999 (που ηττήθηκε) και το 1995 (που νίκησε και πήρε την 3η θέση).

1966

Δεν έλαβε μέρος.

1969

Δεν έλαβε μέρος.

1975 και 1976

Δεν έλαβε μέρος.
Άλβαρο ντε Λενκάστρε του Αβέιρο

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Αλφόνσου ντε Λενκάστρε, 2ου γιού τού Γεωργίου ντε Λενκάστρε 2ου δούκα της Κοΐμπρα. 
Το 1578 ο Γεώργιος ντε Λενκάστρε 2ος δούκας τού Αβέιρο σκοτώθηκε στην κταστροφική μάχη τού Αλκάσερ Κουιμπίρ μαζί με τον Σεβαστιανό της Πορτογαλίας και πολλούς ευγενείς της Πορτογαλίας. Τότε το δουκάτο τού Αβέιρο διεκδίκησαν η κόρη του Ζουλιάνα και ο εξάδελφός του Άλβαρο ντε Λενκάστρε.
Σύμφωνα με τον Νοερό Νόμο τα θήλεα τέκνα δεν μπορούσαν να κληρονομήσουν εδάφη και φέουδα, εκτός ειδικής άδειας του βασιλιά. Ο Άλβαρο ήταν ο πλησιέστερος άρρην συγγενής τού εκλιπόντος. Η διαφωνία κράτησε 20 έτη, ώσπου ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας, ως Φίλιππος Α΄ της Πορτογαλίας αποφάσισε οι δύο αντίδικοι να παντρευτούν και να κληρονομήσουν τις ιδιοκτησίες των Λενκάστρε. Πράγματι έγινε ο γάμος και ο βασιλιάς χορήγησε ειδικές τιμές: α) θα ανανεώνει τον τίτλο στον κληρονόμο β) δημιούργησε τον τίτλο τού δούκα τού Τόρρες Νάβας για τον διάδοχο τού δούκα τού Αβέιρο (ως τότε ήταν μαρκήσιος) γ) ο τιμητικός τίτλος της Αυτού Εξοχότητος, που δόθηκε στον κλάδο των Αβίς-Μπραγκάνσα το 1579, παραχωρείται και στον κλάδο Αβίς-ντε Λενκάστρε.
Το ανάκτορο τού δούκα βρισκόταν στο Ασεϊτάο, όπου δίπλα κτίστηκε και ένα νοσοκομείο. Με τη σύζυγό του χορήγησε τεράστια προστασία στη μονή Αρράμπιντα, που είχε ιδρυθεί από τον Ιωάννη ντε Λενκάστρε 1ο δούκα τού Αβέιρο, πατέρα τού Γεωργίου 2ου δούκα τού Αβέιρο. Ο Άλβαρο και η Ζουλιάνα τάφηκαν στη μονή.
Εργοστάσια νιτρικού καλίου Χάμπερστοουν και Σάντα Λάουρα

Ιστορία

Το 1872 η Εταιρεία Εξόρυξης Νιτρικών Γκιγιέρμο Βέντελ ίδρυσε το ορυχείο νιτρικής ποτάσας της Σάντα Λάουρα. Εκείνη την εποχή, η περιοχή αποτελούσε ακόμη τμήμα του Περού. Την ίδια χρονιά, ο Τζέιμς Τόμας Χάμπερστοουν ίδρυσε την Εταιρεία Νιτρικών του Περού, ξεκινώντας εργασίες στο ορυχείο της Λα Πάλμα. Και τα δυο εργοτάξια αναπτύχθηκαν με γοργούς ρυθμούς, εξελισσόμενα σε πολυσύχναστες πόλεις με χαρακτηριστικά κτίρια Αγγλικού στυλ.
Η Λα Πάλμα έγινε ένα από τα μεγαλύτερα ορυχεία της περιφέρειας, ωστόσο η Σάντα Λάουρα δεν ακολούθησε την ίδια πορεία, καθώς εκεί η παραγωγή ήταν χαμηλή. Και τα δυο ορυχεία επηρεάστηκαν αρνητικά από τη Μεγάλη Οικονομική Κρίση του 1929, καθώς και την (χρονικά προγενέστερη) ανάπτυξη της μεθόδου συνθετικής παραγωγής της αμμωνίας από τους Φριτς Χάμπερ και Καρλ Μπος, που οδήγησε στη βιομηχανική παραγωγή λιπασμάτων. Οι ιδιοκτήτριες εταιρείες ουσιαστικά χρεωκόπησαν και τα ορυχεία αποκτήθηκαν από την εταιρεία COSATAN (Compañía Salitrera de Tarapacá y Antofagasta) το 1934. Η COSATAN μετονόμασε το ορυχείο της Λα Πάλμα σε Oficina Santiago Humberstone, προς τιμή του ιδρυτή του. Η εταιρεία προσπάθησε να παραγάγει ένα ανταγωνιστικό είδος φυσικής ποτάσας εκσυγχρονίζοντας το ορυχείο του Χάμπερστοουν, ενέργεια που απέφερε σημαντικά αποτελέσματα, καθώς ήδη το 1940 το ορυχείο θεωρούνταν επιτυχημένο.
Ωστόσο και τα δυο εργοστάσια εγκαταλείφθηκαν το 1960, μετά από τη ραγδαία πτώση της ζήτησης που προκάλεσε και την εξαφάνιση της COSATAN το 1958. Το 1970 οι πόλεις ανακηρύχθηκαν εθνικά μνημεία και άρχισαν να δέχονται τουρίστες. Το 2005 ανακηρύχθηκαν Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO ().
Ράβδος του Ασκληπιού

Μυθολογία

Ο πιο διάσημος ναός του θεού Ασκληπιού ήταν στην Επίδαυρο. Άλλοι διάσημοι θεραπευτικοί ναοί βρίσκονταν στην Κω (Ασκληπιείο) όπου έδρασε ο Ιπποκράτης, στα Τρίκαλα, στη Γόρτυνα, στην Πέργαμο.
Προς τιμήν του Ασκληπιού, ένα συγκεκριμένο είδος μη δηλητηριώδους φιδιού χρησιμοποιόταν σε θεραπευτικές τελετές, το οποίο σερνόταν στο πάτωμα του δωματίου του αρρώστου. Αυτά τα φίδια χρησιμοποιούνταν στα εγκαίνια κάθε νέου ναού του Ασκληπιού, κατά την κλασική εποχή.
Ο αρχικός όρκος του Ιπποκράτη έλεγε: "Ορκίζομαι στον Απόλλωνα, τον Ασκληπειό, την Υγεία και την Πανάκεια και..."..

Σημερινή χρήση

Αρκετοί οργανισμοί και φορείς χρησιμοποιούν σήμερα ως έμβλημα τη ράβδο του Ασκληπιού.
Αλευρού Λακωνίας

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Η Αλευρού (Τοπική Κοινότητα Αλευρούς - Δημοτική Ενότητα Πελλάνας), ανήκει στον Δήμο Σπάρτης της Περιφερειακής Ενότητας Λακωνίας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.
Η επίσημη ονομασία είναι “η Αλευρού”. Έδρα του δήμου είναι η Σπάρτη και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, η Αλευρού ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Αλευρούς, του πρώην Δήμου Πελλάνας του Νομού Λακωνίας. Μόνιμοι κάτοικοι 70 περίπου άτομα που ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία. Κύριο προϊόν παραγωγής είναι το ελαιόλαδο.
Από τον οικισμό καταγόταν ο αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης, Αντώνιος Αναγνωστόπουλος.
Καρλ Μπεργκ (βιομήχανος)

Κράματα αλουμινίου

Για το αερόπλοιο του Σβαρτς ο Μπεργκ χρησιμοποίησε ένα κράμα άγνωστης σύνθεσης το οποίο είχε όνομα αλουμίνιο Βικτόρια. Για το Zeppelin LZ 1, το πρώτο μοντέλο του Ζέπελιν, χρησιμοποίησε καθαρό αλουμίνιο. Από το Zeppelin LZ 2 έως το LZ 25 ο Μπεργκ χρησιμοποίησε κράμα αλουμινίου ψευδαργύρου και χαλκού. Ο Μπεργκ δημιούργησε επίσης ντουραλουμίνιο, ένα κράμα με χαλκό, μαγγάνιο και μαγνήσιο που εφηύρε ο Άλφρεντ Βιλμ. Ο Ζέπελιν επιθυμούσε την άμεση χρήση του κράματος αυτού, αλλά λόγω τεχνικών δυσκολιών αυτό δεν ήταν δυνατό μέχρι το 1915 όταν και χρησιμοποιήθηκε στο LZ 26.

Θάνατος

Μετά τον θάνατο του Μπεργκ το 1906, ο Ζέπελιν έγινε πελάτης της Carl Berg AG (η οποία λειτούργησε μεταξύ 1906 και 1926).
Οψοκομιστής

Περιγραφή

Ο «Οψοκομιστής» είναι ελαιογραφία. Εικονίζει μια μικρή σκηνή από την καθημερινή ζωή της Αθήνας στις αρχές του 20ού αιώνα. Ένα παιδί, βιοπαλαιστής στην αγορά κάθεται για μια στιγμή επάνω σε ένα ξύλινο κιβώτιο για να ξεκουραστεί, ενώ στην ράχη του έχει ακόμα δεμένο το καλάθι με την πραμάτεια του. Στο πίσω μέρος κυριαρχεί ένας μεγάλος εξωτερικός τοίχος σπιτιού, ενώ στο αριστερό άκρο μόλις και διακρίνεται ένα μικρό μέρος της αγοράς.

Ερμηνεία

Ο οψοκομιστής είναι παιδάκι φτωχό, όπως πολλά άλλα της εποχής του. Την ώρα που άλλα παιδιά παίζουν ή παν στο σχολείο, αυτός πουλάει ψωμί στην αγορά, για να θρέψει τον εαυτό του και την οικογένειά του. Το διάλειμμα αυτό, αν και μικρό, του δίνει την ευκαιρία να ανοίξει το βιβλίο, να μάθει γράμματα, για να δει αργότερα ίσως μια καλύτερη ζωή. Το όλο έργο είναι εμπνευσμένο από την αφόρητα ταλαίπωρη ζωή των Ελλήνων, οι οποίοι μετά από τους τόσους αιώνες της σκλαβιάς, και μετά από τις πάμπολλες θυσίες στον αγώνα υπέρ της εθνικής ελευθερίας, ακόμα βρίσκονταν αντιμέτωποι με την καθημερινή σκληρή πραγματικότητα της βιοπάλης. Παρόλα αυτά, η ησυχία που εκπνέει η σκηνή αυτή, η ηρεμία και αφοσίωση του μικρού βιοπαλαιστή, είναι ταυτόχρονα και η βαθιά αλήθεια, η πίστη και ελπίδα στο μέλλον που θα φέρει κάτι καλύτερο, εφόσον το θέλουμε, και θα το πετύχουμε.

Ιστορική τοποθέτηση

Η ελαιογραφία αυτή θεωρείται το τελειότερο έργο του Σπυρίδωνα Μαντζάκου, και ένα από τα ευτυχέστερα καλλιτεχνήματα, τα οποία έχει να επιδείξει η νεοελληνική τέχνη. Ο καλλιτέχνης το ζωγράφισε στα τέλη του 19ου αιώνα, αρχές του 20ού αιώνα. Στην εποχή του βρισκόταν σε αίθουσα του συλλόγου «Παρνασσός».
Διοίκηση Κατεχόμενων Εχθρικών Εδαφών

Η Διοίκηση Κατεχόμενων Εχθρικών Εδαφών (αγγλικά: Occupied Enemy Territory Administration, OETA) ήταν μια κοινή βρετανική και γαλλική στρατιωτική διοίκηση για τις επαρχίες της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μεταξύ 1918–20, που δημιουργήθηκαν μετά την εκστρατεία στο Σινά και την Παλαιστίνη κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η διοίκηση τερματίστηκε μετά την αποστολή της Γαλλικής Εντολής για τη Συρία και το Λίβανο και της Βρετανικής Εντολής για την Παλαιστίνη στη Διάσκεψη του Σαν Ρέμο στις 19-26 Απριλίου 1920.

Ιστορία

Μετά τη βρετανική και γαλλική κατοχή, η περιοχή χωρίστηκε σε τρεις διοικητικές υπομονάδες, οι οποίες διέφεραν ελάχιστα από τα προηγούμενα οθωμανικά τμήματα. Η Νότια Διοίκηση (OETA South), αποτελούμενη από τα οθωμανικά σαντζάκια της Ιερουσαλήμ, της Ναμπλούς και της Άκρας και η Βόρεια Διοίκηση (OETA North, που αργότερα μετονομάστηκε σε Δυτική Διοίκηση, OETA West) αποτελούμενη από τα οθωμανικά σαντζάκια της Βηρυτού, του Λιβάνου, της Λατάκιας και αρκετούς υποτομείς, όπως και η Ανατολική Διοίκηση (OETA East) αποτελούμενη από τα οθωμανικά βιλαέτια της Συρίας και της Χετζάζης. Όμως με την επιτυχία του τουρκικού πολέμου της ανεξαρτησίας, τα σαντζάκια του Μαράς, του Αντέπ και της Ούρφα του πρώην εγιαλετίου του Χαλεπίου παρέμειναν στην Τουρκία μετά το 1921. Επίσης, οι καζάδες της Αντιόχειας και της Αλεξανδρέττας στο σαντζάκι του Χαλεπίου ενοποιήθηκαν ως Δημοκρατία του Χατάι το 1938. Η δημοκρατία εντάχθηκε στην Τουρκία το 1939.
Όταν οι βρετανικές δυνάμεις κατέλαβαν την Αιθιοπία, τη Λιβύη και άλλες ιταλικές αποικίες κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αναβίωσε η ΟΕΤΑ ως διοικητική δομή με την οποία οι Βρετανοί διοιηκούσαν αυτά τα εδάφη. Στην Αιθιοπία, ο αυτοκράτορας Χαϊλέ Σελασιέ επετράπη να επιστρέψει και να διεκδικήσει το θρόνο του, αλλά οι αρχές της ΟΕΤΑ κυβερνούσαν τη χώρα για αρκετό καιρό πριν αποκατασταθεί η πλήρης κυριαρχία στην Αιθιοπία.
Acer Iconia B1-721

Εξωτερικά χαρακτηριστικά

Οι διαστάσεις του Acer Iconia B1-721 είναι 199×122,3×11,4 χιλ   (7,83×4,81×0,45 ίντσες) ενώ κυκλοφορεί με οθόνη  TFT capacitive  600×1024εικονοστοιχεία στις 7,0 ίντσες (~170 ppi).Τέλος το βάρος του φτάνει τα 323 γρ. (11,39 ουγκιές).

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Το Acer Iconia B1-721 εφοδιάζεται με λειτουργικό σύστημα  Android, v4.2 (Jelly Bean) και εσωτερική μνήμη  16 GB με δυνατότητα επέκτασης με κάρτα  microSD, μέχρι 32 GB.
H Acer επέλεξε για το συγκεκριμένο μοντέλο το Chipset   Mediatek MT8312  με διπύρηνο  επεξεργαστή στα 1,3  και την  Mali-400  κάρτα γραφικών με το σετ να ολοκληρώνεται με  1 GB RAM.Όλα τα παραπάνω λειτουργούν με την ισχύ της μπαταρίας  λιθίου-πολυμερών(Li-Po) 2955 mAh .
Τέλος η συσκευή υποστηρίζει τα εξής δίκτυα 2G Δίκτυο: GSM 850/900/1800/1900 και 3G Δίκτυο: HSDPA.
Aerotrans Airlines

Η Aerotrans Airlines ήταν διεθνής αεροπορική εταιρεία η οποία είχε έδρα την Κύπρο. Ο κωδικός ΙΑΤΑ της εταιρείας ήταν ο 6F και ο κωδικός ICAO ήταν ο PFO. 
Η εταιρεία ξεκίνησε το έργο της το 1999 και έκλεισε τρία χρόνια αργότερα, το 2002.
Force It

Ηχογράφηση και προώθηση

Στα τέλη του 1974, οι UFO ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις της δεύτερης κυκλοφορίας τους για την "Chrysalis". Το συγκρότημα είχε αναλάβει ο μάνατζερ Γουίλφ Ράιτ, ενώ την παραγωγή ανέλαβε και πάλι ο μπασίστας των Ten Years After, Λίο Λάιονς. Επίσης, γκεστ συμμετοχή πραγματοποίησε ο κιμπορντίστας των Ten Years After, Τσικ Τσέρτσχιλ. Το συγκρότημα ολοκλήρωσε την χρονιά με μία συναυλία στο "Boat Club" του Νότιγχαμ.
Τον Ιανουάριο του 1975, οι UFO διέκοψαν την συνεργασία τους με τον κιθαρίστα Πωλ Τσάπμαν για τις ζωντανές τους εμφανίσεις, με τον Ουαλό να σχηματίζει τους Iona, οι οποίοι εξελίχθηκαν στους Lone Star. Η βορειοαμερικανική περιοδεία τους περιελάμβανε ζωντανές μεταδόσεις από το "Record Plant" του Λος Άντζελες, με το συγκρότημα να παραμένει στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού τον Οκτώβριο και Νοέμβριο του 1975, ολοκληρώνοντας την περιοδεία στη Νέα Υόρκη ως support του Έντγκαρ Γουίντερ.

Το εξώφυλλο του δίσκου

Το εξώφυλλο του άλμπουμ ήταν δημιουργία της "Hipgnosis", όπως έγινε και στα άλμπουμ των UFO τα οποία ακολούθησαν κατά την δεκαετία του '70. Το ζευγάρι που απεικονίζεται είναι η Genesis P-Orridge και Cosey Fanni Tutti από το πειραματικό συγκρότημα των Throbbing Gristle. Για να αποφευχθεί η λογοκρισία στις Ηνωμένες Πολιτείες, το ζευγάρι έγινε διάφανο στην αμερικάνικη έκδοση, ενώ το εξώφυλλο γενικότερα ήταν ένα λογοπαίγνιο, αφού ήταν γεμάτο από βρύσες και διακόπτες που αποτελούσαν αναφορά στον τίτλο του δίσκου.

Εμπορική επιτυχία

Το "Force It" κατάφερε να μπει στο Top-40 του γερμανικού καταλόγου επιτυχιών, ενώ ήταν ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος που ανέβηκε στο Top-100 του Billboard, φθάνοντας μέχρι το # 71.
Βίλλα Αλλατίνι

Ιστορικό

Χτίστηκε το 1898 από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Βιταλιάνο Ποζέλι. Σημειώνεται ότι ο ίδιος αρχιτέκτονας σχεδίασε και τους Μύλους της οικογένειας Αλλατίνι που εγκαινιάστηκαν το 1890. Εκείνη την εποχή η περιοχή στην οποία βρίσκεται χτισμένη η Βίλλα ονομαζόταν συνοικία των "Εξοχών" ή "Πύργων", και αποτελούσε το ανατολικότερο όριο της Θεσσαλονίκης.
Κατά την αρχική περίοδο της χρήσης της, η βίλλα αποτελούσε εξοχική κατοικία της Οικογένειας Αλλατίνι. Μετά την επικράτηση του κινήματος των Νεότουρκων, από το 1909 έως το 1911 χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ του Β', ο οποίος αφού εκθρονίστηκε από τους Νεότουρκους διαβίωνε εκεί σε καθεστώς κατ' οίκον περιορισμού. Το 1926 στέγασε για ένα έτος τη Φιλοσοφική Σχολή, μοναδικό τμήμα του νεοσύστατου τότε Πανεπιστήμιου της Θεσσαλονίκης, ενώ κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο (1940-1941) χρησιμοποιήθηκε σαν νοσοκομείο.
Στη Βίλλα Αλλατίνι από το 1979 έδρευε η Νομαρχία Θεσσαλονίκης. Το 2011 με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτη (ψήφιση του Ν.3852/2010) καταργήθηκε η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση και αντικαταστάθηκε από περιφερειακά αυτοδιοικητικά όργανα. Σήμερα στη Βίλλα Αλλατίνι εδρεύει η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.
Τιτάνη (Σικυώνα)

Η Τιτάνη ή Τίτανα ήταν πόλη στη Σικυωνία, επί της αριστερής όχθης του Ασωπού, σε απόσταση 60 σταδίων από τη Σικυώνα, καθώς και 40 από τον Φλειούντα. Ευρισκόταν επί της κορυφής λόφου, όπου ο Τιτάνας, αδερφός του Ηλίου, λέγεται πως κατοικούσε, ενώ έδωσε την ονομασία του στη συγκεκριμένη τοποθεσία. Ήταν γνωστή λόγω της παρουσίας ναού του Ασκληπιού, ο οποίος φέρεται να ανεγέρθηκε από τον Αλέξανδρο, υιό του Μαχάονα, ο οποίος ήταν υιός του Ασκληπιού. Ο συγκεκριμένος ναός υφίστατο, ακόμη, την εποχή του Παυσανία (2ος αιώνας), στο μέσον ενός άλσους αποτελούμενου από κυπαρίσσια, εντός του οποίου οι υπηρέτες του θεού παρείχαν ιατρικές υπηρεσίες σε ασθενείς οι οποίοι είχαν μεταβεί εκεί για την ανάρρωσή τους. Εντός του ναού ευρίσκονταν αγάλματα του Ασκληπιού και της Υγείας, καθώς και των ηρώων Αλεξάνορα και Ευαμερίονα. Υφίσταται, επίσης, ναός προς τιμήν της Αθηνάς στη Τιτάνη, ο οποίος ευρισκόταν επί ενός λόφου, ενώ φιλοξενούσε ένα παλαιό ξύλινο άγαλμα της θεάς. Κατεβαίνοντας από τον λόφο υφίστατο ένα ιερό αφιερωμένο στους Ανέμους. 
Η τοποθεσία ευρίσκεται πλησίον του σημερινού χωριού της Τιτάνης Κορινθίας.
Αθανάσιος Ραγάζος

Βιογραφικό

Είχε καταρρίψει επανειλημμένα το πανελλήνιο ρεκόρ στα 5000μ, στα 10.000 μ (4 φορές), 1 μίλι, 4 μίλια, 5 μίλια, 6 μίλια, 8.000μ, δρόμος 1 ώρας, δρόμος 1 1/2 ώρας, 10 μίλια, 30.000 μ. Σε Ολυμπιακούς Αγώνες συμμετείχε το 1948 (Λονδίνο) στον Μαραθώνιο . Πήρε μέρος στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες του 1946 στο Όσλο όπου τερμάτισε 9ος στον Μαραθώνιο και στο ίδιο αγώνισμα τερμάτισε 11ος στο Πανευρωπαϊκό του 1950 στις Βρυξέλλες. Στους πρώτους Μεσογειακούς Αγώνες της Αλεξάνδρειας κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο Μαραθώνιο. 
Είχε συμμετάσχει σε πολλούς μεγάλους Μαραθώνιους όπως της Βοστώνης, ενώ το 1947 στο Λονδίνο σε αγώνα ανωμάλου δρόμου (8.000μ.) είχε συναγωνιστεί με τον Εμίλ Ζάτοπεκ .
Προς τιμήν του, το Εθνικό Στάδιο Αλμυρού έχει πάρει το όνομά του.
Στάδιο Ντα Λουζ

Κατασκευή

Το γήπεδο κατασκευάστηκε το 2003, ενώ άνοιξε τις πύλες του στις 25 Οκτωβρίου του ίδιου έτους με τον φιλικό αγώνα μεταξύ της Μπενφίκα και της ουρουγουανικής Νασιονάλ. Κατασκευάστηκε στη θέση του παλιού γηπέδου της Μπενφίκα, το οποίο κατεδαφίστηκε το 2002 για να φτιαχτεί το νέο γήπεδο. Η χωρητικότητα του γηπέδου είναι 65.647 άτομα.

Euro 2004

Το 2004 η Πορτογαλία φιλοξένησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004 και το Ντα Λουζ φιλοξένησε συνολικά 5 αγώνες, 3 για τη φάση των ομίλων και 2 για τη φάση των νοκ-άουτ, ενώ φιλοξένησε τον Τελικό του Euro 2004. Αναλυτικά οι αγώνες:
Κυψέλη

Βαφή και συντήρηση της κυψέλης

Κατά την αγορά ή την κατασκευή της κυψέλης από το μελισσοκόμο, και για να μπορεί να αντέξει τις συνθήκες σε εξωτερικό χώρο, η κυψέλη πρέπει να βαφτεί σωστά εξωτερικά. Όταν έχουν περάσει τα χρόνια, ανάλογα με τη χρήση της, η κυψέλη πρέπει να συντηρηθεί, για να συνεχίσει να φιλοξενεί στο εσωτερικό της το μελίσσι.