google/wiki40b huggingface dataset:
Α.Ο. Κιλκισιακός

Ιστορία

Ο Αθλητικός Όμιλος Κιλκισιακός ιδρύθηκε το 1961 έπειτα από την συγχώνευση της τοπικής «ΑΕΚ», του «Άρη Κιλκίς» και του «Μέγα Αλέξανδρου Κιλκίς». Την αγωνιστική περίοδο 1964-1965 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Β' Εθνική Κατηγορία, παραμένοντας στην κατηγορία μέχρι και τη σεζόν 1966-1967. Το 1969 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Κιλκίς και μέσω του ειδικού πρωταθλήματος ανόδου κέρδισε την επάνοδο στην Β΄ Εθνική, όπου καθιερώθηκε για 6 χρονιές από τη σεζόν 1969-70 μέχρι και τη σεζόν 1974-75. Το 1976 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Κιλκίς και προκρίθηκε στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου όπου καταλαμβάνοντας την 1η θέση του 1ου ομίλου επέστρεψε στην Β΄ Εθνική στην οποία αγωνίστηκε για 4 συνεχείς χρονιές, από τη σεζόν 1976-77 μέχρι και τη σεζόν 1979-80. Τη σεζόν 1980-81 αγωνίστηκε στην Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία, τρίτη τη τάξει εθνική κατηγορία και καταλαμβάνοντας τη 2η θέση του 4ου ομίλου κέρδισε ως δευτεραθλητής την επάνοδο στην Β΄ Εθνική στην οποία αγωνίστηκε τις χρονιές 1981-82 και 1982-83. Ακολούθησαν 2 χρονιές στην Γ΄ Εθνική κατηγορία για να αναδειχθεί πρωταθλητής στον Βόρειο όμιλο τη σεζόν 1984-85 και να επιστρέψει στην Β΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε εκ νέου τις χρονιές 1985-86 και 1986-87, σημειώνοντας τις τελευταίες του παρουσίες στην δεύτερη εθνική κατηγορία. 
Τα επόμενα χρόνια καθιερώθηκε στα πρωταθλήματα της Γ΄ Εθνικής και της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας. Το 1998 έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας ερασιτεχνών, όπου ηττήθηκε από τον Ακράτητο Άνω Λιοσίων στο ΟΑΚΑ. Τη σεζόν 2004-05 τερμάτισε στην 12η θέση του 2ου ομίλου της Δ΄ Εθνικής και υποβιβάστηκε στο πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Κιλκίς μετά από μια μακράς διάρκειας παρουσίας στα εθνικά πρωταθλήματα. Αμέσως την επόμενη περίοδο, 2005-06, αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Κιλκίς και προβιβάστηκε στην Δ΄ Εθνική. Το 2007 υπήρξε εκ νέου φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας ερασιτεχνών με αντίπαλο τη Δόξα Μεγαλόπολης. Τη σεζόν 2012-13 κέρδισε την άνοδο στην νέα ερασιτεχνική Γ΄ Εθνική, ενώ η τέταρτη εθνική κατηγορία έπαψε να υφίσταται από τη νέα σεζόν. Την επόμενη περίοδο 2013-14 ισοβάθμησε με τον Ορφέας Ελευθερούπολης, ωστόσο υστερώντας στους μεταξύ τους αγώνες με ισοπαλία 1-1 εκτός έδρας και ήττα με 0-2 εντός έδρας, τελικά κατέλαβε την 9η θέση του 1ου ομίλου της Γ΄ Εθνικής και υποβιβάστηκε εκ νέου στο πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Κιλκίς, καθότι είχε προηγηθεί η κατάργηση της Δ΄ Εθνικής. 
Τη σεζόν 2014-15 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Κιλκίς και διεκδίκησε την επάνοδο στην Γ΄ Εθνική μέσω του ειδικού πρωταθλήματος ανόδου χωρίς όμως επιτυχία, καθώς κατέλαβε τη 2η και μη προνομιούχο θέση πίσω από τον Απόλλων Κρύας Βρύσης. Έπειτα από 2 χρονιές, τη σεζόν 2016-17 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Κιλκίς και κέρδισε απευθείας την άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Η παρουσία του στην Γ΄ Εθνική ήταν σύντομη, καθώς την επόμενη χρονιά 2017-18 τερμάτισε στην 11η θέση του 2ου ομίλου και υποβιβάστηκε. Τη σεζόν 2018-19 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Κιλκίς και κέρδισε την άνοδο στην νέα Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία, πλέον 4η τη τάξει εθνική κατηγορία.
Την τρέχουσα αγωνιστική σεζόν αγωνίζεται στον 1ο όμιλο της Γ΄ Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας.
Τζορτζ Αμπέλα

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο Κόρμι (Qormi) στις 22 Απριλίου του 1948 και ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στη γενέτειρά του. Στη συνέχεια τέλειωσε το σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Χάμρουν (Hamrun). Το 1965 εγγράφηκε στο πανεπιστήμιο της Μάλτας, από όπου απέκτησε τίτλο μπάτσελορ. Συνέχισε τις σπουδές του και έγινε notary public , ενώ το 1975 αποφοίτησε ως δικηγόρος. Προσελήφθη αμέσως ως νομικός σύμβουλος της Γενικής Ένωσης Εργατών και εργάστηκε στους κόλπους της επί 25 χρόνια.

Ποδοσφαιρική Ένωση της Μάλτας

Το 1982, έπειτα από τη θητεία του ως προέδρου του ποδοσφαιρικού συλλόγου Κουόρμι, εξελέγη πρόεδρος της Ποδοσφαιρικής Ένωσης της Μάλτας. Επέφερε αλλαγές εντός της Ένωσης και βελτίωσε την υποδομή, εισάγοντας μεταξύ άλλων τεχνικό φωτισμό και κλινικές για φυσικοθεραπεία σε γήπεδα. Για πρώτη φορά οι παίκτες της εθνικής ομάδας της Μάλτας προπονήθηκαν σε επαγγελματικό επίπεδο.

Εργατικό Κόμμα

Το 1992 ο Αμπέλα αποχώρησε από την Ένωση του Ποδοσφαίρου και ανέλαβε αντιπρόεδρος αρμόδιος για τα κομματικά ζητήματα στο Εργατικό Κόμμα. Έπειτα από την εκλογική νίκη του τελευταίου το 1996 διορίστηκε νομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Άλφρεντ Σαντ και για το λόγο αυτό παρευρισκόταν στις συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου. Παραιτήθηκε από την θέση αυτή το 1997 έπειτα από διαφωνία του με τον πρωθυπουργό. Το 1998 διαφώνησε επίσης με το κόμμα που διεξήγαγε πρόωρες εκλογές και διέκοψε κάθε δεσμό με τους Εργατικούς. Το 2000 υπέπεσε σε δυσμένεια και στην Γενική Ένωση των Εργατών, με αποτέλεσμα να διακόψει τους δεσμούς και από εκεί.
Από το 2000 το ενδιαφέρον του μετατοπίστηκε στο ιδιωτικό του επάγγελμα και έγινε νομικός σύμβουλος σε διάφορα υπουργεία και κυβερνητικές υπηρεσίες. Το 2008 διεκδίκησε το αξίωμα του προέδρου του Εργατικού Κόμματος μετά την παραίτηση του Άλφρεντ Σαντ. Στον τελικό γύρο αναμετρήθηκε με τον Τζόζεφ Μούσκατ στις 6 Ιουνίου του 2008. Ο Αμπέλα ήρθε δεύτερος με 291 ψήφους (33,64%), ενώ ο Μούσκατ εξελέγη στην ηγεσία του κόμματος με 574 ψήφους (66,36%). Ο νεοεκλεγείς Μάσκατ κάλεσε τον Αμπέλα να συμμετάσχει στο κόμμα και ο τελευταίος διορίστηκε εκπρόσωπος του Εργατικού Κόμματος στην επιτροπή δράσης Μάλτας-ΕΕ (MEUSEC).

Προεδρία

Στις 12 Ιανουαρίου του 2009 ο πρωθυπουργός Λόρενς Γκόνζι ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση πρότεινε τον Αμπέλα για το αξίωμα του επόμενου προέδρου της Μάλτας. Η πενταετής θητεία του Έντι Φενέκ Αντάμι έληξε στις 4 Απριλίου του 2009. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της Μάλτας που η κυβέρνηση πρότεινε για πρόεδρο έναν πολιτικό από την Αντιπολίτευση . Ο Αμπέλα παραιτήθηκε από την MEUSAC και το Εργατικό Κόμμα, ανοίγοντας το δρόμο για τη διαδοχή του Αντάμι. Την 1η Απριλίου του 2009 η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε το διορισμό του Αμπέλα στο ύπατο αξίωμα. Το μεσημέρι της 4ης Απριλίου ο Αμπέλα ορκίστηκε όγδοος Πρόεδρος της Μάλτας ενώπιον του προέδρου της Βουλής, Λουίς Γκαλέα.
Η Γαλατού

Περιγραφή

Η σκηνή φαντάζει αέναη, ειδικά υπό τον φωτισμό που δίνει στο έργο ο καλλιτέχνης. Οι πρώτοι κιόλας μελετητές διατύπωσαν την άποψη ότι η υπηρέτρια συμβολίζει την αλληγορική απεικόνιση της οικονομίας. Φαίνεται τόσο προσηλωμένη στη δουλειά της, ώστε να μην σπαταλήσει ούτε σταγόνα. Το μόνο αντικείμενο που εμφανίζει "κίνηση" στον πίνακα είναι το γάλα που ρέει.
Η κοπέλα κυριαρχεί στον χώρο, τοποθετημένη στο κέντρο του καμβά. Τα ενδύματά της, σε αποχρώσεις του κίτρινου και του μπλε, προσθέτουν ζωντάνια και φωτεινότητα στο έργο. Η μορφή είναι δουλεμένη με γεμάτες πινελιές που δίνουν μια αίσθηση γλυπτικής πλαστικότητας στο έργο. Δεξιοτεχνικά αποδίδεται και η νεκρή φύση που ο ζωγράφος παρουσιάζει πάνω στο τραπέζι. Σαν μέσα από το σκοτάδι ξεπροβάλλουν ρεαλιστικότατα τα εδέσματα. Η τεχνική των φωτεινών κουκίδων με τις οποίες αποδίδονται οι λεπτομέρειες της επιτραπέζιας νεκρής φύσης θεωρείται από κάποιους μελετητές πρόδρομος του Πουαντιγισμού ή του Ντιβιζιονισμού.
Ελληνοϊβηρικό αλφάβητο

Χρήση

Πριν την εμφάνιση της ελληνοιβηρικής γραφής υπήρχαν ήδη συστήματα γραφής με προέλευση τον πολιτισμό της Ταρτησσού. Η κύρια διαφοροποίηση της νέας γραφής ήταν ότι ήταν αλφαβητική σε αντίθεση με τα παλαιότερα ημισυλλαβογραφικά συστήματα. Θεωρείται πως η εμφάνιση του ήταν το αποτέλεσμα της εμπορικής δραστηριότητας των ελληνικών αποικιών και εμπορικών σταθμών με τους γηγενείς ιβηρικούς πληθυσμούς, με το Εμπόριον να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Σχεδόν όλα τα κείμενα που διασώζονται αφορούν εμπορικές συναλλαγές.  
Από τον 3ο αιώνα π.Χ. και έπειτα, το ιβηρικό σύστημα γραφής αντικατέστησε εξ ολοκλήρου τόσο το ελληνοιβηρικό όσο και το σύστημα γραφής της Ταρτησσού, παρότι το ιβηρικό σύστημα είναι ημισυλλαβικό και τεχνικά μειονεκτεί έναντι του ελληνοιβηρικού το οποίο ήταν αλφαβητικό. Έτσι θεωρείται πιθανό πως η καθολική υιοθέτηση του ιβηρικού οφείλεται όχι σε γλωσσολογικά στοιχεία, αλλά λόγω του ότι συνέπεσε τόσο με την ανάδειξη της ευρύτερης ιβηρικής ταυτότητας, όσο και με την σταδιακή εξασθένιση της εμπορικής δραστηριότητας των ελληνικών αποικιών και την αντικατάσταση τους από τις καρχηδονιακές.

Τοποθεσίες

Οι επιγραφές έχουν βρεθεί κυρίως στο Αλικάντε και την Μούρθια στα κεντροανατολικά της ιβηρικής χερσονήσου. Κατά την αρχαιότητα στην ευρύτερη αυτή περιοχή βρισκόταν οι ελληνικές αποικίες του Ημεροσκοπείου, της Αλωνίδος, και της Άκρας Λευκής, η ύπαρξη τους είναι ωστόσο αμφισβητούμενη. Στην σύγχρονη εποχή, τα περισσότερα ευρύματα έχουν βρεθεί στην Σάντα Πόλα -πιθανώς η αρχαία Αλωνίς-  και στην Σαγούντο -αρχαία Ζάκυνθος- στην επαρχία της Βαλένθια,περιοχή όπου στην αρχαιότητα ζούσε ο ιβηρικός λαός των Κοντεστάνων με την ευρύτερη περιοχή να ονομάζεται Κοντεστάνια. 
Επιγραφές έχουν βρεθεί και αρκετά πιο βόρεια στην Αμπούριας (αρχαίο Εμπόριον) της Καταλωνίας η οποία ήταν αποικία των Φωκαέων και πολύ πιθανώς η αρχική πηγή της εισαγωγής της γραφής αυτής, καθώς και στην τοποθεσία Πες Μαό (Pech Maho) στην περιοχή της Ωντ στην νοτιοκεντρική Γαλλία.
Χρήστος Πάρσαλης

Καριέρα

Ο Χρήστος Πάρσαλης γεννήθηκε γύρω στο 1885. Δεν είναι γνωστά πολλά πράγματα για την οικογένειά του και τον τόπο καταγωγής του, αλλά ζούσε στη Σμύρνη και ήταν αθλητής του Πανιωνίου Γ.Σ..
Πρωτοεμφανίζεται στον αθλητισμό στους Ζ΄ Πανιώνιους Αγώνες το 1903 και σημειώνει δυο νίκες στα άλματα εις ύψος με 1,55 μ. και επί κοντώ με 2,75 μ. Στην επόμενη διοργάνωση (1904) καταπλήσσει νικώντας και στα τέσσερα άλματα: εις μήκος με 6,00 μ., εις ύψος με 1,55 μ., τριπλούν με 13,76 μ. και επί κοντώ με 2,75 μ.
Παραδόξως, το 1905 δεν αναφέρεται μεταξύ των νικητών σε κανένα από τα άλματα αλλά συμμετέχει στους Δ΄ Πανελλήνιους Αγώνες στο Παναθηναϊκό Στάδιο και αναδεικνύεται πανελληνιονίκης στο τριπλούν με 13,69 μ. Την επόμενη χρονιά επανεμφανίζεται στους Ι΄ Πανιώνιους Αγώνες, όπου παρά το συναγωνισμό με το Νικ. Ανδρεαδάκη νικά σε τρία άλματα: μήκος με 6,10 μ., τριπλούν με 13,11 μ. και επί κοντώ με 2,95 μ. Έτσι προκρίνεται να συμμετάσχει στους Μεσοολυμπιακούς Αγώνες, όπου δεν κατάφερε να διακριθεί. Αυτή είναι η τελευταία αγωνιστική πληροφορία που υπάρχει γι’ αυτόν τον πολυσύνθετο αθλητή.

Άγγελος Πάρσαλης

Το 1918, στους ΙΗ΄ Πανιώνιους Αγώνες, εμφανίζεται μεταξύ των νικητών στην κατηγόρια νέων αθλητών ο Άγγελος Πάρσαλης, μάλλον γιος του Χρήστου. Νικά στη σφαιροβολία με 10,24 μ. και στη λιθοβολία με 15,35 μ. Το 1921, στους τελευταίους Πανιώνιους Αγώνες που διεξήχθησαν στη Σμύρνη, ο Άγγελος Πάρσαλης παίρνει τη δεύτερη θέση στο ύψος με 1,65 μ.
Το 1922 ο Άγγελος Πάρσαλης κατάφερε να διασωθεί από τη λαίλαπα της μικρασιατικής συμφοράς και σπεύδει από τους πρώτους να πλαισιώσει την αθλητική ομάδα του Πανιωνίου στην Αθήνα, στην πρόσκληση του προέδρου του συλλόγου, Δημητρού Δάλλα. Έτσι συμβάλλει στην ανασυγκρότηση του ιστορικού συλλόγου στα πρώτα δύσκολα βήματα στην προσφυγιά.

Δ. Πάρσαλης

Στους ΙΘ΄ Πανιώνιους Αγώνες του 1921 συμμετείχε και ένας Δ. Πάρσαλης, που ήρθε τρίτος στο άλμα εις ύψος με 1,60 μ. και στην ελληνική δισκοβολία με 27,32 μ.

Πάνος Πάρσαλης

Στους ΙΘ΄ Πανιώνιους Αγώνες 1921, στην κατηγορία νέων αθλητών, μετείχε ο Πάνος Πάρσαλης, ο οποίος πρώτευσε στο ύψος με 1,55 μ. και στη λιθοβολία με 15,71 μ. Μετέπειτα εντάχθηκε στον Απόλλωνα. Τον Ιούλιο του 1922, ενώ υπηρετούσε στο 25ο Σύνταγμα Πεζικού σε αγώνες μεταξύ οπλιτών πέτυχε στο ύψος 1,775μ, επίδοση ανώτερη από το πανελλήνιο ρεκόρ που ήταν 1,725μ (εφ. Αμάλθεια Σμύρνης, 27/7/1922).
Κύριλλος της Βουλγαρίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φερδινάνδου της Βουλγαρίας και της Μαρίας-Λουίζας των Βουρβόνων, κόρης του Ροβέρτου Α΄ δούκα της Πάρμας.
Το 1945 απεβίωσε στη Σόφια, δολοφονημένος από το κομμουνιστικό καθεστώς που εγκατέστησαν οι σοβιετικοί, σε ηλικία 50 ετών, άγαμος.
Ρόμπερτ Γουάιζ

Καριέρα

Ο Γουάιζ ξεκίνησε να εργάζεται ως μοντέρ στο χώρο του κινηματογράφου κατά τα μέσα της δεκαετίας του '30, δείχνοντας από νωρίς τις ικανότητες του και το 1941 βρέθηκε υποψήφιος για Όσκαρ καλύτερου μοντάζ για την ταινία του Όρσον Γουέλς Πολίτης Κέιν (Citizen Kane). Στα 30 του, το 1944, έκανε το ντεμπούτο ως σκηνοθέτης της ταινίας τρόμου Οι Άνθρωποι Γάτες Εκδικούνται (The Curse of the Cat People), αντικαθιστώντας τον σκηνοθέτη που είχε αναλάβει αρχικά την ταινία, ο οποίος δεν ήταν πλέον διαθέσιμος. Την επόμενη χρονιά έκανε την πρώτη του επιτυχία σκηνοθετώντας τους Μπέλα Λουγκόζι και Μπόρις Καρλόφ στην ταινία Η Εκδίκηση του Νεκρού (The Body Snatcher, 1945) και μετά από μια σειρά ταινιών Β' διαλογής καθιερώθηκε με τη σκηνοθεσία της ταινίας Βασανισμένα Κορμιά (The Set-Up, 1949), με πρωταγωνιστή τον Ρόμπερτ Ράιαν. Το 1951 γύρισε την ταινία επιστημονικής φαντασίας Όταν η Γη Σταματήσει (The Day the Earth Stood Still, 1951) με τους Πατρίσια Νιλ και Σαμ Τζάφι, ενώ το 1956 τον Πολ Νιούμαν και τον Στηβ ΜακΚουήν στην ταινία Εμείς οι Ζωντανοί (Somebody Up There Likes Me, 1956). Μετά τη συνεργασία του το 1958 με τον Κλαρκ Γκέιμπλ στην ταινία Τα Γεράκια των Θαλασσών (Run Silent Run Deep), ανέλαβε τη σκηνοθεσία (σε συνεργασία με τον Τζερόμ Ρόμπινς) του μιούζικαλ Γουέστ Σάιντ Στόρι (West Side Story, 1961) που βραβεύτηκε με 10 βραβεία Όσκαρ, του χάρισε το πρώτο του Όσκαρ Σκηνοθεσίας και καθιέρωσε την Νάταλι Γουντ ως αστέρα πρώτου μεγέθους. Τέσσερα χρόνια αργότερα σκηνοθέτησε τους Τζούλι Άντριους και Κρίστοφερ Πλάμερ στο μιούζικαλ Η Μελωδία της Ευτυχίας (The Sound of Music, 1965) που βραβεύτηκε με 5 βραβεία Όσκαρ και του χάρισε το δεύτερο Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Όντας στο μεταίχμιο της δόξας ο Γουάιζ άρχισε να σκηνοθετεί λιγότερες ταινίες και το 1966 σκηνοθέτησε τον Στηβ ΜακΚουήν στην επική ταινία Τα Βότσαλα της Άμμου (The Sand Pebbles, 1966). Κατά τη δεκαετία του '70 σκηνοθέτησε τους Τζορτζ Σι Σκοτ και Αν Μπάνκροφτ στην ταινία Το Χίντενμπεργκ Καίγεται (The Hindenburg, 1975), τους Άντονι Χόπκινς και Μάρσα Μέισον στο θρίλερ Μετεμψύχωση (Audrey Rose, 1977) καθώς και την πρώτη ταινία της σειράς Σταρ Τρεκ.
Το 1998 έλαβε βραβείο καριέρας από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου και το 2000 σκηνοθέτησε την τελευταία του ταινία A Storm in Summer. Ο Γουάιζ απεβίωσε το 2005 σε ηλικία 91 ετών από καρδιακή προσβολή.
Μάρτιν Βαλντζεεμύλλερ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Βαλντζεεμύλλερ δεν γεννήθηκε στο Ράντολφτσελ (Radolfzell) όπως αναφέρεται συχνά (πηγή: Achim Fenner από το αρχείο της πόλης Ράντολφτσελ ) αλλά στο Βολφενβάιλερ κοντά στο Φράιμπουργκ (πηγή: Catholic Encyclopedia). Η μητέρα του καταγόταν από το Ράντολφτσελ.
Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ. Το 1507 εργάστηκε στο Σαιν-Ντιέ της Λωρραίνης. Εκεί δημιούργησε με εντολή του δούκα της Λωρραίνης Ρενέ Β' έναν παγκόσμιο χάρτη, ο οποίος διπλωμένος είχε τις διαστάσεις 34,2 x 18 εκατοστά. Κατόπιν προτάσεως του συνεργάτη του και ποιητή Ματίας Ρίνγκμαν (Matthias Ringmann), δόθηκε για πρώτη φορά στον χάρτη αυτό το όνομα "Αμερική" στην ήπειρο που ανακάλυψε ο Χριστόφορος Κολόμβος και εξερεύνησε ο Αμέριγκο Βεσπούτσι.
Επίσης το 1507 ο Βαλντζεεμύλλερ δημοσίευσε μια περιγραφή των ερευνητικών επιχειρήσεων του Βεσπούτσι με τον τίτλο Hylacomylus. Κατόπιν, μετά την αλληλογραφία μεταξύ του Βεσπούτσι και του Λορέντσο ντε Μέντιτσι, ο Βαλντζεεμύλλερ έγραψε την πολυδιαβασμένη του Cosmographiae introductio etc. (εισαγωγή στην κοσμογραφία) όπου υποστήριζε ότι ο Βεσπούτσι είχε σπουδαία συνεισφορά στις μεγαλύτερες ανακαλύψεις στο νέο κόσμο. Αφού όμως σύντομα ανακάλυψε ότι είχε κάνει λάθος στην εκτίμησή του αυτή, στην επόμενη έκδοση του παγκοσμίου του χάρτη το 1513 αναφέρθηκε στην Αμερική ξανά ως "terra incognita". Η χρήση όμως της ονομασίας "Αμερική" είχε διαδοθεί και γενικώς είχε γίνει αποδεχτή σε τέτοιο βαθμό ώστε καθιερώθηκε ως το όνομα της νέας ηπείρου.
Ο χάρτης του Βαλντζεεμύλλερ από το 1507 σώζεται μέχρι σήμερα και έχει εγγραφεί στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Μαργαρίτα του Σουασσόν, βασίλισσα της Αρμενίας

Βιογραφία

Ο πρώτος της γάμος κράτησε λίγο και ο πρώτος σύζυγος της πέθανε πρόωρα χωρίς απογόνους. Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Μάιο του 1369 στην Κύπρο τον Λέων  νόθο γιο του Ιωάννη Κοντόσταυλου της Κιλικίας και της Σολντάνε, κόρης ενός βασιλιά της Γεωργίας. 
Ο σύζυγος της κλήθηκε να κυβερνήσει το Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας (1373), η Μαργαρίτα στέφθηκε βασίλισσα μαζί με τον Λέων στις 14 Σεπτεμβρίου.
Ο Λέων ΣΤ΄ και η Μαργαρίτα απέκτησαν μια κόρη την Μαρία, η οικογένεια πήγε εξορία στην Αίγυπτο όταν οι Μαμελούκοι κατέλαβαν την πρωτεύουσα του βασιλείου τους (1375).
Η αντιμετώπιση που είχε η πρώην βασιλική οικογένεια από τους Μαμελούκους ήταν σχετικά καλή.
Τον Αύγουστο του 1377 ο Λέων Ε΄ συνάντησε τον Φραγκισκανό μοναχό Τζων Νταρντέλ στον δρόμο του για προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ, τον πλησίασε και μπήκε στην υπηρεσία του σαν γραμματέας. Ο Νταρντέλ μετά την επιστροφή του έθεσε  στους Ευρωπαίους ηγεμόνες το θέμα της ελευθερίας του Λέων ΣΤ΄, έπεισε τον Ιωάννη Α΄ της Καστίλης να πληρώσει ένα μεγάλο ποσό με πολύτιμους λίθους και ασημικά (1382).
Όταν απελευθερώθηκε ο Λέων η Μαργαρίτα είχε ήδη πεθάνει λίγο μετά την κόρη της Μαρία στο Κάιρο (1381), τάφηκαν μαζί στην εκκλησία του Αγίου Μαρτίνου στο Κάιρο.
Ο σύζυγος της πήγε στην Ισπανία και ο βασιλιάς Ιωάννης Α΄ τον διόρισε λόρδο της Μαδρίτης, αργότερα πήγε στο Παρίσι όπου και πέθανε (1393).
Καρίτσα Καρδίτσας

Τοπική Κοινότητα Καρίτσης Δολόπων

Υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Λίμνης Πλαστήρα, με 134 κατοίκους συνολικά. Σε αυτήν περιλαμβάνεται, εκτός της Καρίτσας που αποτελεί έδρα της, και οι οικισμοί και χωριά Αγία Μαρίνα (44 κάτοικοι), Αγία Παρασκευή (6 κάτοικοι), Λογγά (4 κάτοικοι), Μέγα Ρεύμα (5 κάτοικοι), Πετρωτό (1 κάτοικος) και Ραφήνα (18 κάτοικοι).
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1976

Η 49ηη Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου του έτος 1976, έλαβε χώρα στις 28 Μαρτίου 1977. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για πρώτη φορά ο Κρις Ροκ. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.
Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 15 Φεβρουαρίου με την ταινία Ιπτάμενο Κροίσο να σκοράρει τις περισσότερες, που ήταν 11, και το Million Dollar Baby και το Ψάχνοντας τη Χώρα του Ποτέ (Finding Neverland) να ακολουθούν με 7 υποψηφιότητες η καθεμία. Ο μεγάλος νικητής της βραδιάς ήταν το Million Dollar Baby που κέρδισε τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, δίνοντας στον Κλιντ Ίστγουντ το δεύτερο του Όσκαρ μετά από την βράβευση του για την ταινία Οι Ασυγχώρητοι (Unforgiven).

Υποψηφιότητες & Νικητές

Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Πέτρα Πιερίας

Ιστορικά στοιχεία

Η παλαιότερη ονομασία της ήταν Λόκοβη, που σημαίνει τόπος ιδανικός για κρεμμύδια (λέξη σλαβική). Η μετονομασία σε Πέτρα συνετελέστηκε το 1973. Στον οικισμό ήταν μέχρι πρόσφατα το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Πέτρας Ολύμπου (Ψ. Ν. Π. Ο.), το οποίο μεταφέρθηκε κατά μεγαλύτερο μέρος σε άλλες περιοχές της Πιερίας.  Προτού γίνει σανατόριο, το κτήριο ήταν μοναστήρι. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία και τη γεωργία (σιτάρι). Υπάρχουν γύρω στα 90 σπίτια. 
Το χωριό Πέτρα αναφέρεται από τον περιηγητή Τρύφωνα Ευαγγελίδη και σε αυτό βρίσκονται ερείπια δύο ναών, με εικόνες του 1710. Αναφέρει επίσης ότι είδε ερείπια φρουρίου από την εποχή του Βυζαντίου. 
Από τα Στενά της Πέτρας πέρασε και ο Αγησίλαος, ο Βρασίδας ενώ πήγαινε προς τη Θράκη και ο Κάσσανδρος στη διάρκεια της εκστρατείας του εναντίον της Ολυμπιάδας. Στην ίδια περιοχή έλαβε χώρα η σύρραξη Μακεδόνων και Ρωμαίων, που οδήγησε στην υποχώρηση των πρώτων και στην τελική αναμέτρηση στη Μάχη της Πύδνας.
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας η Πέτρα ήταν κεφαλοχώρι και είχε γίνει με τη βία τσιφλίκι την περίοδο του Αλή Πασά.

Μονή Πέτρας

Η Μονή Πέτρας, που ορθώνεται στην πεδιάδα της Κατερίνης είναι ενοριακή και ιδρύθηκε από τον Ανδρόνικο Β'  τον Παλαιολόγο. Το μόνο της αξιοθέατο είναι μια ανάγλυφη εικόνα του Αγίου Δημητρίου. Η μονή αναφέρεται ως επαρχιακή μονή από τον Επίσκοπο Κίτρους Νικόλαο Λούση και ως σταυροπηγιακή από το Μητροπολίτη Κίτρους Παρθένιο.
Είναι άγνωστος ο χρόνος της ίδρυσής της. Από μία λίθινη επιγραφή , τοποθετημένη πάνω από τη δυτική είσοδο του Καθολικού, αναφέρει το έτος 1134, ενώ η ανακαίνισή του έγινε το 1151. Ο σημερινός ναός οικοδομήθηκε το 1754 και επισκευάσθηκε το 1815.
Στην περιοχή του Μοναστηριού διεξήχθησαν πολλές μάχες με τους Τούρκους. Στα 1798 , σε συμπλοκή στο Μοναστήρι, σκοτώθηκε ο Τόλιος Λάζος, θείος του Γεωργάκη Ολύμπιου.
Το 1822, όταν ο Μεχμέτ Εμίν Πασάς στράφηκε κατά της Νάουσας, μαρτύρησε μεταξύ άλλων και ο ιερωμένος παπα-Γιάννης από την Πέτρα, μέσα στο ναό του Αγίου Γεωργίου, την ώρα που ιερουργούσε.
Κατά την Επανάσταση των Ελλήνων της Μακεδονίας, ο ηγούμενος της Μονής Πέτρας, Σαμουήλ, συνυπέγραψε σε μυστική συνάντηση δύο έγγραφα (1827), με τα οποία απευθυνόταν στην κυβέρνηση, με σκοπό την απελυθέρωση των εδαφών της Μακεδονίας. Ο επίσκοπος Κίτρους Νικόλαος Λούσης, από το Μοναστήρι της Πέτρας εξέδωσε στις 4 Μαρτίου 1878 την Προκήρυξη της Προσωρινής Κυβερνήσεως της Μακεδονίας.
Η Επισκοπή Πέτρας καταργήθηκε το 1896, με Συνοδικό Τόμο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Υπήρχε επίσης επαρχία Πέτρας. Ο τελευταίος επίσκοπος της Μονής, Θεόκλητος, έγινε επίσκοπος Κίτρους.
Φορολογική δήλωση

Η φορολογική δήλωση είναι η έγγραφη δήλωση των φορολογουμένων φυσικών, ή νομικών προσώπων που συμπληρώνεται και υποβάλλεται κατ΄ έτος στις αρμόδιες φορολογικές Αρχές. Στις δηλώσεις αυτές αναγράφονται όλα τα εισοδήματα του προηγούμενου οικονομικού έτους.
Τα έντυπα των δηλώσεων αυτών χορηγούνται ή αποστέλλονται ταχυδρομικώς στους φορολογούμενους, μαζί με έντυπο φυλλάδιο "οδηγό συμπλήρωσης", από τις κατά τόπους φορολογικές Αρχές. Στην Ελλάδα φορολογικές Αρχές είναι οι κατά τόπους Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες (Δ.Ο.Υ.), πρώην Εφορίες, η δε υποβολή των δηλώσεων αυτών γίνεται συνηθέστερα στο δεύτερο δίμηνο εκάστου έτους.

Τελευταία έχει εισαχθεί και η ηλεκτρονική συμπλήρωση και υποβολή της φορολογικής δήλωσης επί σχετικής ηλεκτρονικής φόρμας. Από του έτους 2012, (για το οικονομικό έτος 2011 και επόμενα), η ηλεκτρονική υποβολή καθίσταται υποχρεωτική για κάθε υπόχρεο που ασκεί επιχείρηση, ή επάγγελμα, καθώς και οι δηλώσεις υπόχρεων που υποβάλλονται από εξουσιοδοτημένους λογιστές.