google/wiki40b huggingface dataset:
Αγία Φωτεινή Ρεθύμνης

Γενικά στοιχεία

Η Αγία Φωτεινή είναι κτισμένη σε υψόμετρο 500 μέτρων σε απόσταση 33 χλμ νοτιοανατολικά της πόλης του Ρεθύμνου. Κατοικήθηκε κατά τη δεκαετία του 1950 και αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής που διενεργήθηκε εκείνο το έτος, αριθμούσε 12 κατοίκους. Μέχρι το 1997 αποτελούσε οικισμό της κοινότητας Αποστόλων της επαρχίας Αμαρίου. Αργότερα, στα πλαίσια της καποδιστριακής διοικητικής διαίρεσης διετέλεσε έδρα του Δήμου Σιβρίτου. Από το 2011, μετά την νέα διοικητική αναδιάρθρωση του σχεδίου Καλλικράτης υπάγεται στον δήμο Αμαρίου ως οικισμός της τοπικής κοινότητας Αποστόλων της δημοτικής ενότητας Σιβρίτου.
Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Αγία Φωτεινή (εξ ου και η ονομασία του) και είναι κτισμένη στη θέση παλιότερου ομώνυμου ναού που σύμφωνα με την παράδοση κατασκευάστηκε από τον όσιο Νίκωνα τον Μετανοείτε. Εκκλησιαστικά ο οικισμός εξυπηρετείται από την ενορία Αγίων Αποστόλων, που υπάγεται στη Β΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων. Από το 1989 λειτουργεί στην Αγία Φωτεινή κέντρο υγείας.
Ισαβέλλα της Δανίας

Γέννηση

Η Ισαβέλλα γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 2006 στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Κοπεγχάγης Ριγσοπιτάιλετ της Κοπεγχάγης. Κόρη του Διαδόχου Πρίγκιπα Φρειδερίκου και της Διαδόχου Πριγκίπισσα Μαίρης. Η γέννηση της έγινε δεκτή στις 22 Απριλίου, με ένα χαιρετισμό των 21 πυροβόλων όπλων από το Σίξτους Μπάττερι στη Ναυτική Βάση Χόλμεν της Κοπεγχάγης και από το Κάστρο Κρόνμποργκ από την Βόρεια Ζηλανδία.
Ονομάσθηκε Ισαβέλλα από την Ισαβέλλα της Αυστρίας, Ενριέττα από την γιαγιά της Ενριέττα Κλαρκ Χον, Ίνγκριντ από την προγιαγιά της βασίλισσα Ίνγκριντ της Σουηδίας και Μαργαρίτα από την γιαγιά της βασίλισσα Μαργαρίτα Β΄.
Η Βάφτιση της έγινε την 1η Ιουλίου 2007 στο παρεκκλήσι του παλατιού Φρέντενσμποργκ. Νονοί της ήταν η Πριγκίπισσα Ματθίλδη του Βελγίου, η θεία της Πριγκίπισσα Αλεξία της Ελλάδας και της Δανίας (πρώτη ξαδέλφη του πατέρα της), η Ναντίν Τζόνστον, ο Χριστιανός Μπακβάλντ, ο Πίτερ Χίρινγκ και η Μαρία Λουίζα Σκιλ.
Πίγκοτς

Γεωγραφία

Η Πίγκοτς βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, βόρεια-κεντρικά της Αντίγκουα και νοτιοανατολικά του Αγίου Γεωργίου. Βρίσκεται ανατολικά της πρωτεύουσας, Σαιντ Τζον, πέντε μίλια μακρυά απότο Διεθνές Αεροδρομιο V.C. Bird και πολύ κοντά στο Στάδιο Σερ Βίβαν Ρίτσαρντς. Βρίσκεται λίγα χλιόμετρα νότια του Φίτσιζ Κρηκ, βορειοανατολικά του Πόττερ'ς Βίλλατζ, νοτιοανατολικά της Κασσάντα Γκάρντενς και νοτιοδυτικά του Κόλπου του Φίτσιζ Κρηκ. βρίσκεται στην οδό Ολντ Πάρχαμ Ρόουντ.

Αθλητισμός

Το κοντινότερο στάδιο της Πίγκοτς είναι το Στάδιο Σερ Βίβιαν Ρίτσαρντς (Sir Vivian Richards Stadium). Χτίστηκε για το Παγκόσμιο Κήπελο Κρίκετ 2007. Ονομάστηκε έτσι από τον αρχηγό της ομάδας Κρίκετ Δυτικών Ινδιών, Βίβιαν Ρίτσαρντς. Βρίσκεται 10 με 20 λεπτά με αμάξι από την πρωτεύουσα, Σαιντ Τζον. Το κτίσημό του κόστισε 60 Αμερικανικά δολάρια. Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 30 Μαΐου 2008 και έπαιξαν οι Δυτικές Ινδίες εναντίον της Αυστραλίας. Ο τελευταίος αγώνας έγινε στις 13 Φεβρουαρίου 2009 και έπαιξαν οι Δυτικές Ινδίες εναντίον της Αγγλίας. The sandy nature of the outfield earnt the ground the nickname of 'Antigua's 366th beach' in the buildup to the game.
Νέο Κομπηγάδι Αχαΐας

Τοπική Κοινότητα Νέου Κομπηγαδίου

Ο οικισμός του Νέου Κομπηγαδίου αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, η οποία αποτελείται επίσης από τους οικισμούς Μίχα και Πλάτανο. Στην περιφέρειά της ανήκουν επίσης οι εγκαταλελειμμένοι οικισμοί Παλαιό Κομπηγάδι και Συκιές καθώς και η οικιστική θέση Δενδρά (πρώην οικισμός). Η ομώνυμη τοπική κοινότητα έχει έκταση 12.430 στρέμματα και μόνιμο πληθυσμό 124 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Ιστορία

Το Κομπηγάδι αρχικά βρισκόταν χτισμένο στον Ερύμανθο αλλά την δεκαετία του '60, μετά από κατολισθήσεις, το χωριό εγκαταλείφθηκε και οι κάτοικοι μετοίκησαν σε νέα θέση κοντά στην παλιά, σε πρόβουνο του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού, αλλά πολύ κοντά στον Ερύμανθο και σχεδόν πάνω στα όρια των δύο βουνών στη θέση "Παπαντώνη", και γι' αυτόν το λόγο το χωριό μετονομάστηκε σε "Νέο" Κομπηγάδι.
Οι κατολισθήσεις είχαν ξεκινήσει τη δεκαετία ΄30 και η σταδιακή εγκατάσταση των κατοίκων του Παλαιού Κομπηγαδίου είχε ξεκινήσει ήδη από το 1935 και ολοκληρώθηκε το 1970. Στη θέση Παπαντώνη, όπου δημιουργήθηκε ο νέος οικισμός του Κομπηγαδίου, υπήρχε παλιότερα το Χάνι Παπαντώνη, που πήρε το όνομά του από δημογέροντα των Νεζερών. Σύμφωνα με το ΦΑΟ ΕΣΥΕ 1971 όλοι οι κάτοικοι του παλιού χωριού είχαν μετακινηθεί στο Νέο Κομπηγάδι.

Διοικητική εξέλιξη

Είναι σχετικά καινούριος οικισμός. Αναγνωρίστηκε επίσημα στις 16/10/1940 με την ονομασία Νέο Κομπηγάδι και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κομπηγαδίου. Στις 03/12/1971 (ΦΕΚ 249Α), με την κατάργηση του παλιού οικισμού του Κομπηγαδίου, μεταφέρθηκε στο Νέο Κομπηγάδι η έδρα της τότε κοινότητας, η οποία ταυτόχρονα μετονομάστηκε από Κοινότητα Κομπηγαδίου σε Κοινότητα Νέου Κομπηγαδίου. Έκτοτε αποτελεί τμήμα της σε όλες τις διοικητικές μεταβολές.

Αξιοθέατα και μονοπάτια

Αξίζει κανείς να δει τα παραδοσιακά πέτρινα σπίτια, να επισκεφθεί τις σπηλιές και να απολαύσει τη θέα, την χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής, τον παλιό οικισμό Συκιές και το Παλιό Κομπηγάδι, ακατοίκητο πλέον, στο οποίο δεσπόζει ο ενοριακός ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης που διατηρείται μέχρι και σήμερα σε πολύ καλή κατάσταση. Επίσης, κοντά του βρίσκεται η ορεινή παραθεριστική περιοχή των οικισμών Μίχα-Τσαπουρνιάς, που είναι χτισμένη σε ένα πυκνό ελατόδασος και τον μοιράζονται οι τοπικές κοινότητες Λακκωμάτων και Νέου Κομπηγαδίου.
Βρίσκεται στο ενδιάμεσο της διαδρομής του μονοπατιού Μίχα και Καλάνιστρας.

Λοιπά στοιχεία

Από το 2018 δραστηριοποιείται στο χωριό εκπολιτιστικός σύλλογος με την επωνυμία «Εκπολιτιστικός Σύλλογος Νέου Κομπηγαδίου: Ο Άγιος Κωνσταντίνος και Ελένη Νεζερών» στόχοι του οποίου συναποτελούν «η καλλιέργεια σχέσων επικοινωνίας και αλληλεγγύης μεταξύ των μελών του, η πολιτιστική εξύψωση των κατοίκων του Νέου Κομπηγαδίου, η προβολή, αξιοποίηση, ανάδειξη, διάσωση και διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομίας κ.λπ.».
BMW E53

Διαθεσιμότητα

Για πρώτη φορά η X5 ξεκίνησε το λανσάρισμα από την αγορά των ΗΠΑ, όπου τα πρώτα επιλεγμένα αντίτυπα έφτασαν στις αντιπροσωπείες στα τέλη Δεκεμβρίου του 1999, αν και η πρώτη επίσημη παράδοση του μοντέλου έγινε στις 18 Ιανουαρίου 2000. Μάλιστα τους πρώτους αυτούς μήνες προσφερόταν αποκλειστικά με έναν κινητήρα βενζίνης 4.4 λίτρων V8. Στη Γερμανία και σε αρκετές ακόμα χώρες της Ευρώπης λανσαρίστηκε τον Μάιο του 2000, ενώ τον ίδιο μήνα μπήκε στην παραγωγή και ένας πιο προσιτός βενζινοκινητήρας 3.0 λίτρων Ι6, δηλαδή 6-κύλινδρος σε σειρά. Μέσα στο ίδιο έτος ακολούθησαν και όλες οι άλλες αγορές διεθνώς, ενώ στα επόμενα χρόνια προστέθηκαν και άλλοι κινητήρες στην παλέτα των εκδόσεων του μοντέλου, τόσο βενζίνης, όσο και ντίζελ. Τον Σεπτέμβριο του 2003, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης, η X5 E53 υπέστη μια εμφανή ανανέωση. Τελικώς, αντικαταστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 2006 από τη BMW X5 E70.

Εμπορική τοποθέτηση

Αν και διεθνώς είχε εξ αρχής καταταχθεί επίσημα στην κατηγορία που είναι γνωστή ως SUV / Sport Utility Vehicle, ωστόσο ειδικότερα από τη BMW αναφέρθηκε ως SAV / Sport Activity Vehicle, προκειμένου να τονιστεί το γεγονός ότι είχε σχεδιαστεί με έντονα σπορ προσανατολισμό και με λιγότερες δυνατότητες εκτός δρόμου από το Range Rover, με το οποίο συγγένευε. Μάλιστα η X5 E53 ήταν το πρώτο αυτοκίνητο που καθιέρωσε τον όρο SAV. Επίσης, αν και η X5 E53 ήταν αποκλειστικά 4-κίνητη, η BMW την ρύθμισε έτσι ώστε το 62% της ροπής του κινητήρα να μεταδίδεται στους πίσω τροχούς, με σκοπό να της προσδώσει μια αίσθηση οδήγησης σχετικά παρόμοια με τα πισωκίνητα σεντάν της BMW.
Γιώργης Σαραντής

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1920. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στο διάστημα 1938 ως το 1945 χωρίς να αποφοιτήσει. Εργάστηκε στο Υπουργείο Οικονομικών την περίοδο 1941-1948. Επίσης, εργάστηκε σε ιδιωτικές επιχειρήσεις ως οικονομικός σύμβουλος.
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη λογοτεχνία το 1939 με την ποιητική συλλογή «Διάχυτες αιστήσεις». Συνεργάστηκε, γράφοντας κυρίως βιβλιοκριτικές, με τα λογοτεχνικά περιοδικά «Νέος Νουμάς», «Ευβοϊκός Λόγος», «Λογοτέχνης», «Νέα Σύνορα» κ.ά., και με την εφημερίδα «Η Αυγή». Διετέλεσε πρόεδρος της επιτροπής του Γρυπαρείου Επάθλου, αντιπρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη και μέλος της επιτροπής βράβευσης του Συλλόγου Φοιτητών της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών (1964-65).
Πέθανε από καρδιά στις 20 Φεβρουαρίου 1978 στην Αθήνα.

Αποτίμηση του έργου του

Με αφορμή την έκδοση της ποιητικής του συλλογής «Λαύριο» ο Αιμίλιος Χουρμούζιος έγραψε στο περιοδικό «Νέα Εστία» της 15 Μαρτίου 1951 (τεύχος 569): «είναι αναντίρρητα ποιητής ο άνθρωπος που μπορεί να τραγουδήσει έναν αγώνα χωρίς να ξεπέσει σε ρητορική, όταν τόση είναι η πίκρα και τόση η ερήμωση στην καρδιά».
Για την «Πολιτεία χωρίς όνομα» θα γράψει ο Τάσος Βουρνάς στην «Επιθεώρηση Τέχνης» (τεύχος Απριλίου 1955): «Τα αισθήματα που κινούν την ποίηση του Σαραντή έχουν καθολικότητα, θυμίζουν στον καθένα από μας τα 'οικεία κακά' τούτης της γης στα τελευταία δίσεχτα χρόνια. Οι στίχοι του έχουν μίαν αβίαστη γοργότητα ρεαλιστικής πινελιάς πάνω σ' ένα συνθετικό πίνακα σκοτεινόχρωμο που στο βάθος του πάει να λάμψει μια χαραυγή».
Ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά. Μέχρι το 1960 ο ποιητικός του λόγος, που είναι επικός, οδηγείται από τις μνήμες της Κατοχής. Και παραπέμπει σε θεατρική αφήγηση, καθώς εναλλάσσει διαλόγους με μονολόγους. Μετά το 1960 διακρίνουμε στον στίχο του την αμφιβολία και την αποστασιοποίηση από τις ιδεολογικές βεβαιότητες του παρελθόντος. Το έργο του έχει μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες. Αλλά και ο ίδιος έχει μεταφράσει Έλιοτ, Μαγιακόφσκι κ.ά.
Άσγκαρντ

Ως Άσγκαρντ, επίσης Ασγάρδη (Asgård στα δανέζικα (Άσγκο) και τα νορβηγικά, Åsgard (Άσγκορ) στα σουηδικά, ή Ásgarðr (Άσγαρδρ) στα αρχαία σκανδιναβικά) είναι η κατοικία των θεών, των Εσίρ, στη Σκανδιναβική μυθολογία. Είναι χωριστό από τον τόπο κατοικίας των θνητών, τη Μιδγάρδη, αλλά και τον τόπο όπου κατοικούν οι Γίγαντες (Ουδγάρδη ή Γιοτουνχέιμ). το Άσγκαρντ είναι ένας από τους Εννέα Κόσμους και σπίτι των Εσίρ, του κυριότερου κλάδου θεοτήτων της σκανδιναβικής μυθολογίας.
Σύμφωνα με το ισλανδικό έπος Gylfaginning, το οποίο πραγματεύεται τη δημιουργία και την καταστροφή του κόσμου των σκανδιναβικών θεών και πολλές άλλες πτυχές της σκανδιναβικής μυθολογίας, το Άσγκαρντ περιβάλλεται από ένα ημιτελές τείχος, που κατασκευάστηκε από έναν από τους Γίγαντες της φυλής Hrimthurs, ο οποίος ζήτησε ως πληρωμή τη θεά Φρέγια ως σύζυγο, τον ήλιο και το φεγγάρι. Η συμφωνία προϋπέθετε πως το χτίσιμο θα  ολοκληρωνόταν σε έξι μήνες. Λίγο πριν τελειώσει η δουλειά, ο Λόκι, προκειμένου ν' αποφευχθεί η οδυνηρη πληρωμή, μεταμορφώθηκε σε φοράδα και παρέσυρε μακριά το μαγικό άλογο του γίγαντα, το Σβάδιλφαρι (Svaðilfari). Ο γίγαντας δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει μόνος του την κατασκευή και έτσι η συμφωνία διαλύθηκε.
Στο Άσγκαρντ κυβερνούν ο θεός Όντιν και η σύζυγός του, Φριγκ. Ένα από τα πιο γνωστά μέρη της Ασγάρδης είναι η Βαλχάλλα.
Το Άσγκαρντ φυλάσσεται από τον θεό Χέιμνταλ στη γέφυρα του ουράνιου τόξου που την ενώνει με το Μίντγκαρντ.
Γιουσέφ Ελ-Αραμπί

Καέν/Αλ Χιλάλ

Στις 20 Δεκεμβρίου 2008, ο Ελ Άραμπι έκανε το ντεμπούτο του για την Καέν (και τη Λιγκ 1) σε έναν αγώνα εναντίον της Λυών, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 76ο λεπτό. Αγωνίστηκε σε ακόμη 2 αγώνες τη σεζόν 2008-09 (και στους δύο ως αλλαγή), χωρίς να σημειώσει γκολ. Την επόμενη σεζόν (2009-10), σκόραρε 11 γκολ σε 34 αγώνες (σε 11 αγώνες μπήκε ως αλλαγή) για την Καέν, καθώς και έδωσε 8 ασίστ, στη Λιγκ 2. Τη σεζόν 2010-11, σκόραρε 17 γκολ σε 38 αγώνες για την Καέν, καθώς και έδωσε 5 ασίστ, στη Λιγκ 1. Μετά την απόρριψη των προσφορών από τη Σεβίλλη και την Τζένοα, τελικά υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την Αλ Χιλάλ, τον Ιούλιο του 2011.

Γρανάδα

Στις 19 Ιουλίου 2012, επέστρεψε στην Ευρώπη υπογράφοντας πενταετές συμβόλαιο με τη Γρανάδα της Πριμέρα Ντιβισιόν, με κόστος μεταγραφής 5 εκατομμυρίων ευρώ (ρεκόρ συλλόγου). Έκανε το ντεμπούτο του στις 20 Αυγούστου, στον εναρκτήριο αγώνα της ομάδας για τη σεζόν, στην ήττα με 1-0 εναντίον της Ράγιο Βαγιεκάνο. Σημείωσε το πρώτο γκολ του στις 7 Οκτωβρίου, με ένα πέναλτι στη νίκη με 2-1 επί της Μαγιόρκα και τα συνολικά 8 γκολ του σε 31 αγώνες, βοήθησαν την ομάδα να αποφύγει τον υποβιβασμό. 
Στη δεύτερη σεζόν του, σημείωσε 12 γκολ στο Στάδιο Νουέβο Λος Κάρμενες, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου του χατ τρικ στην Πριμέρα Ντιβισιόν, στη νίκη με 3-1 επί της Μάλαγα, στις 8 Νοεμβρίου 2013. Στο τέλος της σεζόν, προτάθηκε για την κατηγορία Καλύτερος Αφρικανός παίκτης των Βραβείων της Πριμέρα Ντιβισιόν, χάνοντας από το συμπαίκτη του Γιασίν Μπραχίμι. 
Στις 4 Οκτωβρίου 2014, ο Ελ Άραμπι σκόραρε στο 1ο λεπτό του αγώνα εναντίον της Μάλαγα, αν και η ομάδα του έχασε με 2-1. Έβαλε την ομάδα του μπροστά στο σκορ με ένα πέναλτι εναντίον της Λεβάντε στις 23 Φεβρουαρίου, αλλά αργότερα αποβλήθηκε για ένα καβγά με τον Ιβάν Ράμις, στην ήττα με το ίδιο σκορ. Η Γρανάδα απέφυγε τον υποβιβασμό στη διαφορά των γκολ. 
Στην τελευταία του σεζόν στη Γρανάδα, ο Ελ Άραμπι σημείωσε 17 γκολ σε 38 αγώνες, συμπεριλαμβανομένου ενός χατ τρικ στη νίκη με 5-1 επί της Λεβάντε στις 21 Απριλίου 2016.

Αλ Ντουχαΐλ

Στις 18 Ιουλίου 2016, υπέγραψε με τη Λεχβίγια του Πρωταθλήματος Κατάρ. Έκανε το ντεμπούτο του στις 17 Σεπτεμβρίου, σημειώνοντας το πρώτο γκολ της εντός έδρας νίκης με 4-0 επί της Μουαϊτέρ. Τα 24 γκολ του σε 18 αγώνες, τον έκαναν από κοινού κορυφαίο σκόρερ της σεζόν, μαζί με τον Μπάγκνταντ Μπουνετζάχ της Αλ Σαντ, ενώ η Λεχβίγια κέρδισε τον τίτλο. 
Στις 11 Δεκεμβρίου 2017, σημείωσε 6 γκολ σε έναν αγώνα για τη μετονομασμένη Αλ-Ντουχαΐλ, στη νίκη με 8-0 επί της Αλ Κορ για το κύπελλο. Η ομάδα του διατήρησε τον τίτλο του πρωταθλήματος και ήταν και πάλι ο κορυφαίος σκόρερ, με 26 γκολ σε 20 αγώνες, ένα παραπάνω από το συμπαίκτη του Γιουσέφ Μσακνί.

Ολυμπιακός

Στις 6 Ιουλίου 2019, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό.

Διεθνής σταδιοδρομία

Στις 5 Σεπτεμβρίου 2010, ο Ελ Άραμπι έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Μαρόκου, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 65ο λεπτό του αγώνα εναντίον της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας. Ακολούθησαν οι αγώνες εναντίον της Τανζανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, όπου και στους 2 αγώνες αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 1999-2000

Το Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 1999−2000 ήταν το δεύτερο στην ιστορία. Στις δύο πρώτες φάσεις συμμετείχαν οι ομάδες της Α2, ενώ οι ομάδες της Α1 εισήλθαν στη διοργάνωση από τη Γ' φάση. Κυπελλούχος αναδείχθηκε και πάλι ο ΦΟ Βριλησσίων.

Τελική φάση

Φάιναλ−4, Θεσσαλονίκη, Κλειστό Πυλαίας, 26 και 27 Φεβρουαρίου 2000
Ισοπροπυλοφωσφίνη

Με οργανομαγνησιακή ένωση

Με επίδραση ισοπροπυλομαγνησιοβρωμίδιου (CH₃CHMgBrCH₃) σε χλωροφωσφίνη (PH₂Cl) παράγεται ισοπροπυλοφωσφίνη:

Με αιθυλίωση φωσφίνης

Με επίδραση φωσφίνης (PH₃) σε ισοπροπυλαλογονίδιο (CH₃CHX₃) παράγεται ισοπροπυλοφωσφίνη:

Χημική συμπεριφορά και παράγωγα

Η ισοπροπυλοφωσφίνη έχει έντονο πυρηνόφιλο χαρακτήρα, λόγω της μεγάλης επιδεκτικότητας πόλωσης του φωσφόρου.

Αλκυλίωση

Η αντίδραση με αλκυλαλογονίδια γίνεται εύκολα, και η δευτεροταγής αλκυλισοπροπυλοφωσφίνη [RPHCH(CH₃)₂], που παράγεται είναι σταθερότερη:

Αντιδράσεις προσθήκης

Η ισοπροπυλοφωσφίνη, παρουσία ισχυρών βάσεων, όπως το υδροξείδιο του καλίου (KOH) σε διμεθυλοθειοξείδιο (CH₃SOCH₃, DMSO), δίνει αντιδράσεις προσθήκης σε αλκένια και αλκίνια. Παραδείγματα:
1. Προσθήκη στο αιθένιο. Παράγεται αιθυλισοπροπυλοφωσφίνη:
2. Προσθήκη στο αιθίνιο. Παράγεται βινυλισοπροπυλοφωσφίνη:

Επίδραση μεθυλενίου

Με επίδραση μεθυλενίου ([:CH₂]) σε ισοπροπυλοφωσφίνη παράγονται δευτεροταγής βουτυλοφωσφίνη (CH₃CH₂CH(PH₂)CH₃),  τριτοταγής βουτυλοφωσφίνη [(CH₃)₃CPH₂] και ισοπροπυλομεθυλοφωσφίνη [CH₃PHCH(CH₃)₂]:
Αριστείδης Μόσχος

Βιογραφία

Ο Αριστείδης Μόσχος γεννήθηκε στο χωριό Πεντάλοφο Αιτωλοακαρνανίας το 1930.
Ο πρώτος του καθηγητής ήταν o Νέστορας Μπάτσι. Έμαθε γρήγορα και ξεκίνησε να παίζει στο μαγαζί του πατέρα του. Μετά τον πόλεμο εγκατέλειψε το Αγρίνιο και ήρθε στην Αθήνα, όπου μπήκε στο Λύκειο των Ελληνίδων. Με αυτό έκανε περιοδείες σε όλο τον κόσμο. Συνεργάστηκε με πολλούς τραγουδιστές, μουσικούς και συνθέτες. Συμμετείχε σε πολλές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές σχετικές με τη δημοτική και λαϊκή μουσική παράδοση. Κυκλοφόρησε 15 δίσκους, εκ των οποίων οι τρεις έγιναν χρυσοί και οι δύο πλατινένιοι. Συμμετείχε σε περίπου 150 άλλους δίσκους ως σολίστας.
Το 1985 ίδρυσε το "Λαϊκό Σχολείο Παραδοσιακής Μουσικής" το οποίο λειτούργησε ως αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία. Εκεί δίδαξε πληθώρα παραδοσιακών οργάνων αλλά και βυζαντινή μουσική. Επίσης, κατά την διάρκεια λειτουργίας του ωδείου, δημιουργήθηκε χορωδία στο πλαίσιο των μαθημάτων.
Για τα επιτεύγματα τα έχει λάβει επαίνους από την Βουλή των Ελλήνων καθώς και από διάφορους δήμους και συλλόγους.
Απεβίωσε στις 8 Νοεμβρίου του 2001 σε ηλικία 71 ετών.
Τάσος Λαγός

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την ερασιτεχνική ομάδα του Παναθηναϊκού. Το 2011 εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου όπου και αγωνίστηκε για μια πενταετία μέχρι το 2016.
Η πρώτη του εμφάνιση με την ανδρική ομάδα του Παναθηναϊκού πραγματοποιήθηκε σε αγώνα κυπέλλου με αντίπαλο τον Αγροτικό Αστέρα στις 27 Νοεμβρίου 2011. 
Στις 10 Φεβρουαρίου 2014 ανακοινώθηκε η συμφωνία για επέκταση του συμβολαίου του μέχρι τον Ιούνιο του 2017. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας το 2014, εναντίον του ΠΑΟΚ (4-1), σε μια χρονιά που η ομάδα αγωνιζόταν με ένα πολύ νεανικό ρόστερ. Στις 3 Οκτωβρίου 2015 ο Λαγός έφτασε τις 100 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις με τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Συνολικά με την ομάδα του τριφυλλιού έφτασε τις 105 αγώνες σκοράροντας 5 γκολ.
Το καλοκαίρι του 2016 και αφού έμαθε πως δεν υπολογίζεται από τον προπονητή του Παναθηναϊκού, Αντρέα Στραματσόνι, συμφώνησε με τη Βύρτσμπουργκερ Κίκερς, νεοφώτιστη τότε στη δεύτερη κατηγορία του γερμανικού πρωταθλήματος. Έχοντας μόλις πέντε συμμετοχές στο πρωτάθλημα και σε συνδυασμό με τον υποβιβασμό του συλλόγου στην τρίτη κατηγορία, την επόμενη χρονιά αποχώρησε ως ελεύθερος.
Τον Αύγουστο του 2017 υπέγραψε συμβόλαιο με την ΑΕ Λάρισας.

Στις εθνικές ομάδες

Yπήρξε βασικό στέλεχος των εθνικών ομάδων Παίδων (Κ-17), Νέων (Κ-19) και Ελπίδων (Κ-21), ενώ τον Μάρτιο του 2015 κλήθηκε από τον Σέρχιο Μαρκαριάν στην Ανδρών, χωρίς να αγωνιστεί.
Ειρήνη Κοκκινάκη

Καριέρα

Γεννημένη στο Παλαιό Φάληρο, η Ειρήνη Κοκκινάκη εισήχθη στις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιώς το 2007 σε ηλικία 11 ετών. Προέρχεται από αθλητική οικογένεια, αφού και ο αδελφός της Μενέλαος Κοκκινάκης αποτέλεσε επί χρόνια βασικό στέλεχος της ανδρικής ομάδας πετοσφαίρισης του Ολυμπιακού. Η παρουσία της στον ερυθρόλευκο σύλλογο ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένη, ακόμα από το επίπεδο των νεανίδων, καθώς κατάφερε δύο συνεχόμενες χρονιές να κατακτήσει με τον Ολυμπιακό ισάριθμα πρωταθλήματα ΕΣΠΕΔΑ το 2011 και το 2012. Αρχικά αγωνιζόταν ως ακραία, αλλά οι ικανότητές της στην υποδοχή τη μετέθεσαν στη θέση της "ελεύθερης" (λίμπερο), όπου αγωνίζεται πλέον.
Το 2012 η διοίκηση του Ολυμπιακού αποφάσισε να παραχωρήσει δανεική την Κοκκινάκη προκειμένου να έχει περισσότερο χρόνο αγωνιστικής δράσης αλλά και να αποκομίσει εμπειρίες σε υψηλότερο επίπεδο από αυτό των ακαδημιών. Έτσι, μετεγγράφη στον Δ.Α.Σ. Δραπετσώνας στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο.
Από το 2013 αποτελεί μέρος του δυναμικού της πρώτης ομάδας του Ολυμπιακού, αγωνιζόμενη συνήθως ως αναπληρωματική λίμπερο πίσω από την Αρέτα Κονόμη. Σταδιακά αποκτούσε μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής έως την περίοδο 2017-18, οπότε είχε τις περισσότερες εμφανίσεις και συνέβαλε αποφασιστικά το ιστορικό τρεμπλ της ομάδας του Πειραιά.
Με τις ερυθρόλευκες έως και την περίοο 2018-19 έχει κατακτήσει 6 νταμπλ (Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ελλάδας) αλλά οι μεγαλύτερες επιτυχίες της είναι ασφαλώς το Χρυσό Μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ) το 2018, και το Ασημένιο της ίδιας διοργάνωσης το 2017.

Διεθνής καριέρα

Η Ειρήνη Κοκκινάκη υπήρξε διεθνής τόσο με την ελληνική εθνική ομάδα πετοσφαίρισης κορασίδων όσο και με την αντίστοιχη των νεανίδων, με τις οποίες έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Το 2014 κατέλαβε με την Εθνική Νεανίδων την 4η θέση στο αντίστοιχο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.
Τον Μάϊο του 2017 κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Γυναικών με την οποία πήρε το βάπτισμα του πυρός σε ένα φιλικό παιχνίδι προετοιμασίας με τη Ρουμανία. Ακολούθως είχε δύο ακόμη συμμετοχές στα προκριματικά για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2018.
Γουλιέλμος Β΄ εκλέκτορας της Έσσης

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γνήσιος γιος του Γουλιέλμου Α΄ εκλέκτορα της Έσσης και της Βιλελμίνας-Καρολίνας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας.
Το 1806 διαλύθηκε το βασίλειο της Γερμανίας και ο πατέρας του, από λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ, αναβαθμίστηκε σε εκλέκτορα της Έσσης.
Με τον στρατό του συμμετείχε στον ΣΤ΄ Συνασπισμό εναντίον του του Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας το 1813. Το 1821 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε.
Πεύκο

Περιγραφή

Τα πεύκα είναι αειθαλή, ρετινωδή δέντρα και σπανια θάμνοι, με ύψος 3 με 80 μέτρα, με την πλειοψηφία των ειδών να έχουν ύψος 15 με 45 μέτρα. Τα χαμηλότερα είναι τα είδη Πεύκη η νάνα (Pinus pumila) και Πεύκη η κορυφόβια ή Πεύκη η κορυφήτης (Pinus culminicola), με ύψος μέχρι 3 μέτρα. Σε αντιδιαστολή, το ψηλότερο είναι η Πεύκη η βαριά ή  πεύκη η  βαρύξυλος (Pinus ponderosa), με ένα άτομο του είδος στο Όρεγκον να έχει ύψος 81,79 μέτρα, ενώ η Πεύκη η λαμπερτιανή μπορεί να ξεπεράσει σε ύψος τα 82 μέτρα.
Ο κορμός των περισσότερων ειδών είναι χοντρός και φολιδωτός. Τα κλαδιά μοιάζουν να σχηματίζουν δακτυλίδια στα σημεία που εκφύονται από τον κορμό, αν και σχηματίζουν σφικτές σπείρες. Είναι όλα μακρόβια δέντρα, με ηλικία από 100 μέχρι 1.000 έτη ή περισσότερο. Η πιο μακρόβια είναι η Πεύκη η μακραίωνη (Pinus longaeva), καθώς ένα δέντρο αυτού του είδος έχει μετρηθεί ότι έχει ζήσει 4.600 χρόνια, ο γηραιότερος ζων οργανισμός στη Γη. Δυστύχως, ένα δέντρο ηλικίας 4.900 ετών του ίδιου είδους κόπηκε.

Αναπαραγωγή

Η αναπαραγωγή των πεύκων γίνεται μέσω των κώνων τους. Στους αρσενικούς κώνους  υπάρχουν πολλοί μικροί «σάκοι» που φέρουν γύρη. Στους θηλυκούς κώνους βρίσκονται διατεταγμένα «λέπια» (τροποποιημένα φύλλα).
Κατά την Άνοιξη οι γυρεόσακοι ανοίγουν και με τον άνεμο σκορπούν  τη γύρη. Τα λέπια στους θηλυκούς κώνους ανοίγουν, δέχονται τη γύρη και κλείνουν. Η γονιμοποίηση γίνεται την επόμενη  Άνοιξη.

Βαμβακίαση

Τα τελευταία χρόνια τα πεύκα στις αστικές και περιαστικές περιοχές της Ελλάδας απειλούνται από τη βαμβακίαση, ασθένεια που προκαλείται από το κοκκοειδες έντομο Marchalina hellenica (Monophlebus hellenicus) ελλ.μαρσαλίνα, που ζει στο φλοιό τους παρασιτικά και παράγει μελιτώδεις εκκρίσεις. Οι εκκρίσεις αυτές συλλέγονται από τις μέλισσες προκειμένου να φτιάξουν πευκόμελο που αποτελεί και 60% της συνολικής παραγωγής μελιού στην Ελλάδα. Οι νεκρώσεις παρατηρούνται σε άτομα πεύκης με επιβαρυμένη φυτοϋγειονομική κατάσταση, με περιορισμένο ζωτικό υπέργειο και υπόγειο χώρο. Ενδεικτικά αναφέρεται πως σε φυσικά δάση χαλεπίου πεύκης τα οποία εκμεταλλεύονται μελισσοκομικά δεκάδες χρόνια, οι βλάβες από το  Marchalina hellenica είναι αμελητέες και ουδέποτε υπήρξε ένδειξη επιδημίας. 
 Αντίθετα στις περιοχές όπου η ανθρώπινη δραστηριότητα "πιέζει" το βιολογικό χώρο του πεύκου, και σε συνδυασμό με την απροθυμία των ανθρώπων να φροντίσουν τους οργανισμούς αυτούς (κλάδεμα, καθαρισμός, προστασία ριζικού συστήματος) φαίνεται πως οι ζημιές είναι σημαντικές.
Η επιδημία αυτή ξεκίνησε το 2000, όταν το Υπουργείο Γεωργίας της Ελλάδας αποφάσισε τον εμβολιασμό των πεύκων με μαρσαλίνα σε μαζική κλίμακα, προκειμένου να γίνουν μελιτοφόρα και να αυξηθεί η παραγωγή πευκόμελου. Σήμερα γίνεται προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η κατάσταση με χημική καταπολέμηση.