google/wiki40b huggingface dataset:
Εθνική Τσεχίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Ιστορία

Το 1993, έπειτα από τη διάλυση της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών της Τσεχοσλοβακίας, δημιουργήθηκε η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Τσεχίας.
Στο Ευρωμπάσκετ 1999 στη Γαλλία, η τσεχική εθνική ομάδα πήρε τη 12η θέση μετά από την ήττα από τη Λιθουανία και την Ελλάδα στη φάση των ομίλων. Ο Λούμπος Μπάρτον ήταν ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ της διοργάνωσης (με 18,7 πόντους ανά παιχνίδι). 
Η επόμενη διοργάνωση στην οποία συμμετείχε η ομάδα ήταν το Ευρωμπάσκετ 2007. Το 2013, η ομάδα συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2013. Η ομάδα επέστρεψε στην επόμενη διοργάνωση, φορτωμένη με τα αστέρια της Ευρωλίγκας Τόμας Σατοράνσκι και Γιαν Βέσελι.
Η Τσεχία συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2015, όπου κατέλαβε την καλύτερη θέση που έχει καταλάβει ως σήμερα, ως Τσεχία, την 7η, πραγματοποιώντας μια από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις της διοργάνωσης, αποκλείοντας μάλιστα στην φάση των 16, την πολύ ταλαντούχη και αισιόδοξη για αυτό το τουρνουά Κροατία. Συμμετείχε και στο Ευρωμπάσκετ 2017, ωστόσο απογοήτευσε, καθώς αποκλείστηκε από την φάση των ομίλων, καθώς νίκησε μόνο τη Ρουμανία και έχασε από Ισπανία, Κροατία, Μαυροβούνιο και την Ουγγαρία. Κατέλαβε την 20ή θέση.

Στατιστικά

Για το 2018, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Τσεχίας βρισκόταν στη 24η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.
A-90 Orlyonok

Ιστορία

Η διοίκηση του Σοβιετικού Ναυτικού της δεκαετίας του 1960 ενδιαφερόταν για την κατασκευή ενός γρήγορου στρατιωτικού μεταγωγικού οχήματος ικανού να μεταφέρει μεγάλο όγκο φορτίου. Η Κεντρική Διεύθυνση Σχεδιασμού Υδροπτέρυγων ήταν μια από της υπηρεσίες που εργάζονταν πάνω σε αυτό το άκρως απόρρητο έργο, για το οποίο δεν υπήρχαν αρκετές πληροφορίες μέχρι και την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης.
Ο Σοβιετικός μηχανικός Ρόστισλαβ Γιεβγκένιεβιτς Αλέξεεβ σχεδίασε διάφορα πρωτότυπα τη δεκαετία του 1960. Στην αρχή της δεκαετίας του 1970, ο Αλέξεεβ σχεδίασε ένα μεσαίου μεγέθους εκρανοπλάνο προς χρήση στρατιωτικών μεταφορών. Το νέο όχημα είχε την ονομασία "Orlyonok" (Ελληνικά: αετιδεύς, που σημαίνει αετόπουλο, το μικρό του αετού). Το πρώτο ιπτάμενο "Orlyonok", με τον κωδικό S-23, δοκιμάστηκε αρχικά στον ποταμό Βόλγα το φθινόπωρο του 1972. Την επόμενη χρονιά αποσυναρμολογήθηκε και μεταφέρθηκε στην Κασπία Θάλασσα για περαιτέρω δοκιμές. Το 1975 το S-23 συνετρίβη κατά τη διάρκεια δοκιμών, εξαιτίας ενός προβλήματος που αργότερα αποδόθηκε σε ελαττωματικό μίγμα μετάλλου στο κέλυφος του αεροσκάφους. Σε όλες τις επόμενες εκδόσεις του "Orlyonok" χρησιμοποιήθηκε διαφορετικό μίγμα μετάλλου.

Σχεδιασμός και Ανάπτυξη

To "Orlyonok" σχεδιάστηκε με σκοπό τις στρατιωτικές μεταφορές και τις αποβάσεις σε παραλίες. Σε αντίθεση με άλλα Σοβιετικά εκρανοπλάνα, το συγκεκριμένο ήταν αμφίβιο και είχε τροχούς για την προσάραξη και την απογείωση από ξηρά.
Η εξωτερική εμφάνιση των μηχανών του αεροσκάφους είναι αρκετά ιδιαίτερη. Προσαρτημένος στο επάνω μέρος της ουράς, ο Kuznetsov NK-12 turboprop, ο πιο δυνατός τουρμπινοκινητήρας με έλικα που έχει κατασκευαστεί, παρείχε δύναμη περίπλου. Η μύτη του αεροσκάφους είχε δυο τουρμπινοκινητήρες με τις εισόδους στο πάνω μέρος της μύτης και τις εξατμίσεις στα πλάγια του αεροσκάφους. Η ώθηση αυτών των μηχανών καταμεριζόταν κάτω από τα φτερά με σκοπό τη παραγωγή ώθησης PAR (Power Augmented Ram thrust) για την απογείωση. Κατά τη διάρκεια της πλοήγησης και επίδρασης του εδάφους, οι εμπρόσθιες μηχανές μπορούσαν να είναι σβηστές, μιας και η δύναμή τους ήταν αχρείαστη για να κρατηθεί το αεροσκάφος στον αέρα. Αυτό, επίσης, ελαχιστοποιούσε την εισχώρηση νερού, αλατιού, και πουλιών που πετάνε χαμηλά εντός των μηχανών.
Η απογείωση και η προσγείωση υποβοηθούταν από μεγάλα πτερύγια (flaps) που αύξαναν επαρκώς την άνωση και μπορούσαν να παράγουν ώθηση PAR για μεγαλύτερη πίεση του αέρα. Η προσθαλάσσωση υποβοηθούταν από ένα υδροσκί που προεκτεινόταν κάτω από τα κύρια φτερά στην "κοιλιά" του αεροσκάφους.
Το εμπρόσθιο τμήμα του "Orlyonok" ήταν προσαρτημένο πίσω από το χώρο του ραντάρ και η όλη κατασκευή άνοιγε πλάγια για την ταχύτερη αποβίβαση στρατιωτικής δύναμης (πεζών και οχημάτων). Το αεροσκάφος έφερε προεκτεινόμενη ράμπα που του επέτρεπε την φόρτωση και εκφόρτωση οχημάτων χωρίς εξωτερική βοήθεια.
Στο σύνολό τους, κατασκευάστηκαν πέντε αεροσκάφη τύπου "Orlyonok" το τελευταίο, το S-26, του οποίου η παραγωγή τελείωσε το 1980. Υπήρξαν σχέδια για συνέχεια της παραγωγής του με κατασκευή του στο Πετροζαβόντσκ.
Μαρία Πίτα

Η υπεράσπιση της Κορούνια

Το 1589 ο Άγγλος ναύαρχος Φράνσις Ντρέικ , υπό τις εντολές της βασίλισσας της Αγγλίας, Ελισάβετ Α΄, επιτέθηκε στην Κορούνια με σκοπό να αποσπάσει εδάφη από την Πορτογαλία. Κατά την διάρκεια της μάχης σκοτώθηκε ο Γαλίκιος διοικητής της Κορούνια, Γκριγκόριο ντε Ροκαμούνδε που ήταν σύζυγος της Μαρία Πίτα. Εκείνη τότε οργισμένη άρπαξε το λάβαρο ενός Άγγλου στρατιώτη που προσπαθούσε να ανέβει στο τείχος της πόλης και με αυτό, χρησιμοποιώντας το σαν λόγχη, σκότωσε τον Άγγλο αξιωματικό που ηγούνταν της αγγλικής επίθεσης και ήταν αδερφός του Φράνσις Ντρέικ.  Σύμφωνα με την παράδοση η Μαρία Πίτα ανέβηκε στις επάλξεις και φώναξε: «όποιος έχει τιμή, ας με ακολουθήσει».Αυτό έσπασε το ηθικό των Άγγλων και υποχώρησαν. Μετά τη μάχη η Μαρία Πίτα βήθησε στη συλλογή των νεκρών και στην περίθαλψη των τραυματιών. 
Εκτός από τη Μαρία Πίτα στην υπεράσπιση της Κορούνια συμμετείχαν και άλλες γυναίκες, ανάμεσα στις οποίες και η Ινές ντε Μπεν που τραυματίστηκε στη μάχη.
Η Μαρία Πίτα παντρεύτηκε συνολικά τέσσερις φορές και έκανε τέσσερα παιδιά και ο Γκριγκόριο ντε Ροκαμούνδε ήταν ο τέταρτος σύζυγός της. Όταν έμεινε χήρα από τον τελευταίο της άντρα, ο βασιλιάς της Ισπανίας και Πορτογαλίας Φίλιππος Β΄, της απένειμε τιμητική σύνταξη που αντιστοιχούσε σε εκείνη ενός σημαιοφόρου του στρατού συν πέντε εσκούδα το μήνα (που αργότερα αυξήθηκαν σε δέκα) ενώ της έδωσε και άδεια να εξάγει μουλάρια από την Πορτογαλία στην Ισπανία. Επίσης, εξαιρέθηκε από την υποχρέωση να φιλοξενεί στρατιώτες στο σπίτι της.
Στην Κορούνια σήμερα υπάρχει μουσείο για την Μαρία Πίτα που στεγάζεται στο σπίτι της ενώ μία πλατεία έχει ονομαστεί προς τιμήν της και εκεί έχει ανεγερθεί άγαλμα 3,30 μέτρων ή, αν συμπεριλάβουμε και το βάθρο, 9 μέτρων. Σε αυτό εμφανίζεται η Μαρία Πίτα να κραδαίνει την αυτοσχέδια λόγχη της ενώ με το άλλο χέρι κρατά το άψυχο σώμα του συζύγου της.
Αντρέα Μπαρτζάλι

Καριέρα

Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 1998 από τη Ροντινέλα και στη συνέχεια έπαιξε σε διάφορες ιταλικές ομάδες. Το 2008 υπέγραψε στη Βόλφσμπουργκ με την οποία κέρδισε το πρωτάθλημα το 2009. Τον Ιανουάριο του 2011 πήρε μεταγραφή για τη Γιουβέντους, στην οποία αγωνίζεται μέχρι σήμερα.
Στην εθνική ομάδα παίζει από το 2004 και ήταν στην αποστολή που κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας. Δύο χρόνια αργότερα, στο Μουντιάλ του 2006 ήταν στο ρόστερ της ομάδας που κατέκτησε το τρόπαιο. Στη συνέχεια, έπαιξε στο Euro του 2008, όμως δεν κλήθηκε στην ομάδα για το Μουντιάλ του 2010. Επέστρεψε στην εθνική ομάδα σε μεγάλη διοργάνωση το 2012, όταν έπαιξε στο Euro, και έκτοτε αγωνίστηκε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013, στο Μουντιάλ του 2014 και στο Euro του 2016.
ΦΚ Λοκομοτίβ-2 Μόσχας

Ιστορία

Το ξεκίνημα της ομάδας ήταν επιτυχημένο. Η Λοκομοτίβ Μόσχας-2 μετείχε στο πρωτάθλημα της Γ΄ Κατηγορίας με αρκετά καλά αποτελέσματα. Εξασφάλισε την τρίτη θέση επικρατώντας της Ζενίτ Μόσχας στην τελευταία αγωνιστική μπροστά σε πολλούς θεατές.
Η ομάδα της Λοκομοτίβ-2 αποτελούνταν από νέους παίκτες της Λοκομοτίβ Μόσχας. Επίσης οι παίκτες που δεν αγωνίζονταν με την κύρια ομάδα εντάσονταν στη Λοκομοτίβ-2. Ο αρχηγός και ηγέτης της Λόκο-2 ήταν ο Μανουτσέκρ Τζαλίλοφ, ο οποίος ήταν ο καλύτερος παίκτης σε όλη την περίοδο και αποτέλεσε τον πρώτο σκόρερ της Λοκομοτίβ-2 σε όλες τις διοργανώσεις, με 20 γκολ, 18 στο πρωτάθλημα και 2 στο κύπελλο.
Εν συνεχεία, η Λοκομοτίβ-2, αγωνίστηκε στην δεύτερη κατηγορία, με ρόστερ το οποίο είναι αποτελούνταν από ένα μείγμα νέων και ταλαντούχων παικτών από όλη τη Ρωσία, κυρίως από τα φυτώρια της Λοκομοτίβ, όπως και έμπειρους πρώην διεθνείς παίκτες όπως οι Ρουσλάν Νιγκματούλιν, Γιούρι Ντροζντόφ και Ντμίτρι Λιάπκιν.
Το τμήμα υποδομής της Λοκομοτίβ αγωνίστηκε στην Β΄ Κατηγορία το 1992 και το 1993, στη Γ΄ Κατηγορία το διάστημα 1994 με 1997 (όπως και η Λοκομοτίβ-δ Μόσχας) και επανήλθε στη Β΄ Κατηγορία το διάστημα 1998 με 2000 (όπως η Λοκομοτίβ-2 Μόσχας). Από το 2001, η ομάδα μετέχει σε ξεχωριστή διοργάνωση τμημάτων υποδομής για τις ρωσικές ομάδες του Πρωταθλήματος Ρωσίας.

Στάδιο

Η ομάδα διεξήγαγε τους εντός έδρας αγώνες της στο γήπεδο ΜΣΑ Λοκομοτίβ, το οποίο βρίσκεται λίγα μέτρα μακριά από το γήπεδο της Λοκομοτίβ.
Στέφανα από επικασσιτερωμένο χαλκό (10ος αι.) Βυζαντινό Μουσείο

Περιγραφή

Ζεύγος Στεφάνων από επικασσιτερωμένο χαλκό τοποθετείται χρονικά τον 10ο αι.μ.Χ. Η διάμετρός του είναι 17-19 εκ. και το ύψος 7-8 εκ.Στις επιγραφές οι οποίες περιτρέχουν την εξωτερική επιφάνειά τους αναγράφεται επίκληση του σπαθαροκανδιδάτου Ρωμανού. Βάση αυτού συμπεραίνεται πωςανήκαν στον αυτοκράτορα Ρωμανό Λεκαπηνό. Φαίνεται πως χρησιμοποιήθηκαν σε γαμήλια τελετή ή ήταν αφιερώματα σε εκκλησία για τη διακόσμησή της.
Σιταράλωνα Αιτωλοακαρνανίας

Γενικά στοιχεία

Τα Σιταράλωνα είναι κτισμένα σε υψόμετρο 58 μέτρων και βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από τη λίμνη Τριχωνίδα. Κοντά στο χωριό, στη θέση Μαυροβούνι, έχουν βρεθεί τα απομεινάρια αρχαίου οικισμού. Διοικητικά αποτελούσαν από το 1922 έδρα κοινότητας της επαρχίας Τριχωνίδας που έφερε το όνομα του χωριού και περιλάμβανε και τον οικισμό Μωρόσκλαβο (καταργήθηκε το 1971). Το 1997 τα Σιταράλωνα προσαρτήθηκαν στον καποδιστριακό δήμο Θέρμου, στον οποίο παρέμειναν και μετά τις αλλαγές που επέφερε στην τοπική αυτοδιοίκηση το σχέδιο Καλλικράτης. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας ενώ ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Παντελεήμονα.
Στον οικισμό γεννήθηκαν ο πρώην μητροπολίτης Διδυμοτείχου και Ορεστιάδος Κωνσταντίνος Πούλος και η ηθοποιός Έφη Παπαθεοδώρου.
Εθνική Ουκρανίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Ουκρανίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι μία από τις εθνικές ομάδες νέων ποδοσφαίρου της ουκρανίας, η οποία συμμετέχει στις διεθνείς διοργανώσεις κάτω των 21 ετών. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ουκρανάις. Η ομάδα συμμετέχει στα προκριματικά των ολυμπιακών διοργανώσεων, στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου U20 και στο Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου U21.
Το πρώτο της παιχνίδι το έδωσε στις 28 Οκτωβρίου 1992. Η πρώτη διοργάνωση που συμμετείχε ήταν η προκριματική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου U21 1996. Η ομάδα εξασφάλισε την πρόκριση για την τελική φάση της διοργάνωησης δύο φορές. Το 2006 όχι συμμετείχε στην τελική φάση αλλά έφτασε μέχρι τον τελικό, όπου έχασε από την Ολλανδία στις 4 Ιουνίου 2006 με 3-0. Συμμετείχε επίσης στην τελική φάση του τουρνουά το 2011.
Λιθουανικές προεδρικές εκλογές 2019

Προεδρικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στην Λιθουανία στις 12 Μαΐου 2019, με τον δεύτερο γύρο να πραγματοποιείται στις 26 Μαΐου 2019. Κανένας υποψήφιος δεν έλαβε το 50% των συνολικών ψήφων στον πρώτο γύρο, γεγονός που οδήγησε στην διεξαγωγή του δεύτερου γύρου εκλογών ανάμεσα στους δυο πρώτους υποψηφίους, την Ίνγκριντα Σιμονιτέ (Ingrida Šimonytė) και τον Γκιτάνας Ναουσέντα (Gitanas Nausėda). 
Λόγω του ότι υπάρχει προεδρικό διάταγμα που ορίζει το όριο των δυο θητειών για κάθε πρόεδρο, η απερχόμενη πρόεδρος της Λιθουανίας Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε ήταν αδύνατο να συμμετάσχει στις εκλογές, δεδομένου ότι είχε κερδίσει τις εκλογές του 2009 και του 2014.
Τελικά, ο Ναουσέντα εξελέγη πρόεδρος στον δεύτερο γύρο των εκλογών και ορκίστηκε στις 12 Ιουλίου 2019.
Δόξα Έβρου

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Δόξα βρίσκεται στον βόρειο Έβρο προς τα σύνορα με τη Βουλγαρία και βόρεια του Ερυθροπόταμου. Απέχει 27 χλμ. ΒΔ. από το Διδυμότειχο και 29 χλμ. Δ. από την Ορεστιάδα. Στην περιοχή υπάρχουν ευρήματα ύπαρξης ρωμαϊκού οικισμού που μαρτυρούν κατοίκησή της από τους Ελληνιστικούς χρόνους. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1928 με το παλιό του όνομα Μεγάλη Τραύα, οι ντόπιοι την αναφέρουν ως Μεγάλη Τράβα, να προσαρτάται στην τότε  κοινότητα Ελαφοχωρίου. Το 1954 με το ΦΕΚ 188Α - 19/08/1954 μετονομάστηκε σε Δόξα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Δόξης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Μεταξάδων του δήμου Διδυμοτείχου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 410 κατοίκους.
Ανδρέας Θεμιστοκλέους

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ανδρέας Θεμιστοκλέους γεννήθηκε στην Πάχνα στις 15 Απριλίου 1962. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε μαθηματικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.  Εργάζεται ως καθηγητής μαθηματικών.
Είναι νυμφευμένος με τη Γεωργία Αριστείδου Παλούζα και έχει μία κόρη.

Πολιτική διαδρομή

Αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ). Την περίοδο 1988-1993 διετέλεσε Επαρχιακός Ταμίας και Οργανωτικός Γραμματέας της ΝΕΔΗΣΥ Λεμεσού. Την περίοδο 1993-1998 διετέλεσε Επαρχιακός Γραμματέας της ΝΕΔΗΣΥ Λεμεσού. Την περίοδο 1999-2006 ήταν Επαρχιακός Γραμματέας του ΔΗΣΥ Λεμεσού. Την περίοδο 2008-2001 ήταν Επίτροπος Θεσμών και Διαφάνειας του ΔΗΣΥ. Επιπλέον, διετέλεσε μέλος της Πολιτικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2006 εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τον ΔΗΣΥ. Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2011 αλλά δεν εκλέχτηκε. Ωστόσο, λόγω της εκλογής του βουλευτή Εκλογικής Περιφέρειας Λεμεσού του ΔΗΣΥ, Νίκου Αναστασιάδη, στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας στις προεδρικές εκλογές του 2013, τη θέση του στη βουλή πήρε στις 7 Μαρτίου 2013 ο Ανδρέας Θεμιστοκλέους ως πρώτος επιλαχών. Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2016 αλλά δεν εκλέχτηκε.
Ως βουλευτής, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως.
Αποβιομηχάνιση

Αποβιομηχάνιση ορίζεται η διαδικασία αφαίρεσης βιομηχανικής ικανότητας από μια χώρα. Αυτό είναι συνήθως αποτέλεσμα οικονομικής ανάπτυξης, όχι το αντίθετο όπως υποστηρίζουν αρκετοί.

Δεδομένα

Αν λάβουμε ως δεδομένο τις 28 πιο εξελιγμένες οικονομίες του κόσμου, η εργασία στη βιομηχανία έχει πέσει σταθερά από 28% το 1970 σε μόλις 18% το 1994. Η πρώτη χώρα στην οποία παρατηρήθηκε το φαινόμενο της αποβιομηχάνισης ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής που το 1965 η εργασία στην βιομηχανία ήταν στο 28% και το 1994 έπεσε στο 16%. Αντίθετα, ο τομέας των υπηρεσιών σε αυτές τις οικονομίες παρουσιάζει μεγάλη αύξηση. Χρησιμοποιώντας τις ΗΠΑ ξανά ως παράδειγμα, βλέπουμε ότι το 1960 μόνο το 56% του εργατικού δυναμικού ήταν εργαζόμενο για τον τομέα των υπηρεσιών ενώ το 1994 αυξήθηκε σε ένα εντυπωσιακό 74%. Στις εξελιγμένες οικονομίες, όσο μικραίνει ο βιομηχανικός τομέας αυξάνεται ο τομέας των υπηρεσιών.

Αίτια

Κατά την αποβιομηχάνιση, ο μειωμένος αριθμός εργασίας στην βιομηχανία φαίνεται να αντικατοπτρίζει και πτώση της βιομηχανικής αξίας μιας χώρας σε σχέση με το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν. Σε πρώτη ματιά αυτό ίσως σημαίνει ότι οι εγχώριες δαπάνες για την βιομηχανία μειώνονται και αυξάνονται για τις υπηρεσίες. Όντως αυξάνονται οι δαπάνες για τις υπηρεσίες στις εξελιγμένες οικονομίες. Αλλά ο λόγος δεν είναι μειωμένη βιομηχανική ανάπτυξη. Ο λόγος για τον οποίο γίνεται αυτό έχει να κάνει με την παραγωγικότητα της εργασίας (με το ποσό παραγωγής ανά εργάτη). Αυτό το ποσοστό έχει αργή ανάπτυξη σε σχέση με το ποσοστό παραγωγής της βιομηχανίας. Έτσι η τιμή των υπηρεσιών καθίσταται υψηλότερη από αυτής της βιομηχανίας.
Νικόμαχος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Νικόμαχος είναι γνωστός ένας πανάρχαιος Μεσσήνιος θεραπευτής θεός, γιος του Μαχάονα και αδελφός του Γοργάσου. Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν τον Νικόμαχο ως απώτατο πρόγονο του φιλοσόφου Αριστοτέλη (του οποίου ο πατέρας και ο γιος ονομάζονταν επίσης «Νικόμαχος»). Η τοπική αυτή θεότητα φαίνεται ότι λατρευόταν μάλλον κυρίως στις Φαρές της Μεσσηνίας.
Τσανγκ'ε 1

Περιγραφή της πτήσης

Η εκτόξευση αρχικά είχε προγραμματιστεί για τον Απρίλιο του 2007, αλλά καθυστέρησε για να επιτευχθεί καλύτερη χρονική στιγμή για την εκτόξευση. Η εκτόξευση έγινε στις 24 Οκτωβρίου 2007, στις 10:05 GMT με πύραυλο Long March 3A από το διαστημικό κέντρο Σιτσάνγκ στην επαρχία Σετσουάν.
Μετά από την εκτόξευση ο Τσανγκ'ε 1 έκανε τρεις τροχιές γύρω από τη γη, και με μια πυροδότηση στο περίγειο κάθε φορά ανύψωνε το απόγειο της τροχιάς, έως ότου με μια τελική πυροδότηση μπήκε σε τροχιά για το φεγγάρι στις 31 Οκτωβρίου 2007.
Μια άλλη πυροδότηση τον έβαλε σε πολική τροχιά γύρω από το φεγγάρι, με περαιτέρω πυροδοτήσεις στο περισέλληνο των πρώτων τριών τροχιών για να μειωθεί το αποσέλληνο έως ότου η τροχιά του τελικά πάρει απολύτως κυκλική μορφή.
Η είσοδος στη σεληνιακή τροχιά είχε προγραμματιστεί για τις 5 Νοεμβρίου 2007.
Η αναμετάδοση των πρώτων εικόνων του φεγγαριού αναμένονται για τα τέλη Νοεμβρίου.

Χαρακτηριστικά του σκάφους

Ο δορυφόρος Τσανγκ'ε 1 φέρει 24 όργανα ανίχνευσης. Ζυγίζει πάνω από δυο τόνους (2.350 κιλά), μεταφέρει φορτίο 130 κιλών και θα παραμείνει σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι για ένα χρόνο.
Γεώργιος Δημήτριος Ρώμας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθος και ήταν γιος του Κανδιάνου Ρώμα, πολιτικού και γόνου της αρχοντικής οικογένειας Ρώμα. Αδέρφια του ήταν οι Καίσαρ, Σπυρίδων, Ροβέρτος και Διονύσιος Ρώμας. Εξελέγη βουλευτής Ζακύνθου σε αναπληρωματική εκλογή του 1892 ύστερα από τον αιφνίδιο θάνατο του αδερφού του, Καίσαρα Ρώμα, που απεβίωσε λίγο μετά την επιτυχία του στις εκλογές του 1892. Επανεξελέγη σε αυτές του 1899.
Γκοούρ (περιοχή)

Η Γκοούρ ή Γκορ ή Γκουρ είναι μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν.
Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της χώρας και είναι μία από τις ιστορικές περιοχές. Η έκτασή της είναι περίπου 36.500 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της (κατ΄ εκτίμηση) το 1980 ήταν 350.000, ενώ σήμερα (2002) αριθμεί περί τους 485.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει 10 επαρχίες. Στην περιοχή αυτή κατοικούν αναλογικά περισσότεροι οι Τατζίκοι, αγρότες και χειροτέχνες. Επικρατούσα γλώσσα στην περιοχή είναι η δαρδική ή νταρί (διάλεκτος της φαρσί). Πρωτεύουσα του νομού είναι η Τζαχαράν.

Επαρχίες

Οι 10 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Γκορ, κατ' αλφαβητική σειρά, είναι: η Νταουλάτ Γιαρ, η Ντου Λάινα ή Νουλάινα, η Λάλουα Σαρτζανγκάλ, η Πασαμπάντ, η Σαγκάρ, η Σαράκ, η Ταϊβάρα, η Τσαρσάντα, η Τζαχαράν και η Τουλάκ.
Κλειστό Άρτας

Ιστορία

Το παλαιό όνομα του χωριού ήταν Τσέρκιστα. Η πρώτη πηγή που μας γνωστοποιεί την ύπαρξη του χωριού είναι τα αρχεία της Βενετίας,  στα οποία μας γίνεται γνωστό ότι το έτος 1697, το Κλειστό μαζί με πολλά άλλα χωριά της Άρτας, κατέβαλαν φόρο στην Βενετική διοίκηση με αντάλλαγμα την προστασία από τις επιδρομές των πειρατών.
Αναφορά στο χωριό κάνει και ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1880) και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν περίπου 100 άνθρωποι. Ο Ι. Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι η επαρχία Άρτας χωριζόταν σε 2 περιοχές: την περιοχή Άρτας και την περιοχή Πρεβέζης. Η περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας. Το Κλειστό αποτελούσε μέρος του τμήματος Ραδοβυζίου.
Στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας, γίνεται αναφορά στο Κλειστό. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, την εποχή της επίσκεψης του Μητροπολίτη Άρτας, στο χωριό διέμεναν περίπου 15 οικογένεις. Το χωριό ήταν ιδιοκτησία της Μονής Θεοτόκου. Κοντά στο χωριό, στη θέση Παλαιοχώρια και σε απόσταση περίπου μισής ώρας υπήρχαν ερείπια κτισμάτων και ο Ναός του Αγίου Νικολάου. Ο Μητροπολίτης Άρτας αναφέρει επίσης ότι στο Κλειστό υπήρχε γραμματοδιδασκαλείο και φοιτούσαν σε αυτό περίπου 15 μαθητές.
Η οριστική απελευθέρωση του Κλειστού έλαβε χώρα το 1881, όπου ορίστηκε ως σύνορο του Ελληνικού κράτους, ο ποταμός Άραχθος.
Μάικλ (Νήσος του Μαν)

Σύνορα

Η Μάικλ συνορεύει στα βόρεια και τα ανατολικά με την Άυρ, στα ανατολικά με τη Γκαρφ και στα νότια με τη Γκλενφάμπα.
2307 Γκαρούδα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Γκαρούδα εκτιμάται σε 41,22 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0454. Ο Γκαρούδα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 21 ως 38 ώρες περίπου, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Πόντγκοριε (Μόσταρ)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

Το 1991, το χωριό αριθμούσε 236 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν όλοι τους Κροάτες.
Νίκος Σβορώνος

Βιογραφία

Ο Νίκος Σβορώνος γεννήθηκε το 1911 στη Λευκάδα.Προερχόταν από Βενιζελική οικογένεια  Στα μαθητικά του χρόνια είναι συνεκδότης του μαθητικού χειρόγραφου περιοδικού Νέος δρόμος (1926-1927) . Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.Από το 1935 έως το 1936 εργάστηκε στο Μέγα λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης του εκδοτικού οίκου Δ.Δημητράκος. Εργάσθηκε στο Μεσαιωνικό Αρχείο της Ακαδημίας Αθηνών, στο οποίο προσλήφθηκε το 1936. Παράλληλα δίδασκε στο Πρότυπον Λύκειον Αθηνών (Σχολή Μπερζάν). Μετά την επιστροφή του από το μέτωπο της Αλβανίας συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση. Το 1942 υπέβαλε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ως διδακτορική διατριβή το Περί των εν Ελλάδι νομισμάτων κατά την Τουρκοκρατίαν. Το 1943 εντάσσεται στις τάξεις του ΕΑΜ και συνεργάζεται στην έκδοση του παράνομου περιοδικού Πρωτοπόροι.Μετά τη διακοπή της έκδοσής του στα τέλη του 1943 εντάσσεται στον ΕΛΑΣ και ως στρατιωτικός διοικητής Βύρωνα-Καισαριανής συμμετείχε στην ένοπλη εμφύλια σύγκρουση της Αθήνας τον Δεκέμβρη του 1944 με επίκεντρο δράσης του την περιοχή του Μετς. Στη συνέχεια οπισθοχώρησε με το τάγμα του στο Τείχιο της Ναυπάκτου. Μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας επέστρεψε στην Αθήνα.  Τον Δεκέμβριο του 1945, χάρις τις ενέργειες του διευθυντή του Γαλλικού Ινστιτούτου Οκτάβ Μερλιέ και με υποτροφία της Γαλλικής Δημοκρατίας, με το πλοίο «Ματαρόα»  κατέφυγε στη Γαλλία. Στο Παρίσι γράφτηκε στην École Pratique des Hautes Études και στην Écoles des Langues Orientales. Το 1955 του αφαιρέθηκε η ελληνική ιθαγένεια και το 1961 απέκτησε τη γαλλική. Το 1962 απέκτησε το doctorat τρίτου κύκλου και το 1975 ανακυρήχθηκε Docteur des Lettres της Σορβόννης. Εργάσθηκε στο CNRS και δίδαξε ως διευθυντής σπουδών στην École Pratique des Hautes Études (IV Section) ιστορία των θεσμών της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Μετά την πτώση της δικτατορίας δίδαξε στα πανεπιστήμια Θεσσαλονίκης και Κρήτης, διετέλεσε μέλος της διοικούσας επιτροπής του Πανεπιστημίου Κρήτης και διευθυντής ερευνών στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, και ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ των Πανεπιστημίων Αθηνών(1976) και Θεσσαλονίκης(1977). Πέθανε το 1989 στην Αθήνα.
Σωφρόνιος Λειχούδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1652. Αδελφός του ήταν ο Ιωαννίκος Λειχούδης. Αφού αρχικά σπούδασε στη Κεφαλλονιά, πήγε στην Βενετία για να σπουδάσει θεολογία και φιλοσοφία με καθηγητή τον Γεράσιμο Βλάχο. Φοίτησε και στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα επί εννέα χρόνια και αναγορεύτηκε διδάκτορας. Επέστρεψε στην Κεφαλλονιά όπου χειροτονήθηκε ιερέας. Δίδαξε για πολλά χρόνια στα σχολεία της Κεφαλλονιάς, της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας. Το 1683 μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, όπου δίδαξε στους ναούς με την άδεια του Πατριάρχη. Έπειτα, στάλθηκε στην Ρωσία, κατόπιν πρωτοβουλίας του Πατριάρχου Ιεροσολύμων Δοσιθέου (Νοταρά) σε ανταπόκριση παλαιού αιτήματος των ρωσικών εκκλησιαστικών και πολιτικών αρχών, για την αποστολή από την Ορθόδοξη Ανατολή λογίων, ικανών να ιδρύσουν ανώτατη σχολή ελληνικής κατεύθυνσης. Εκεί δίδαξε από το 1685 στην Ακαδημία της Μόσχας ρητορική και ελληνικά. Στο τέλος του βίου του εξελέγη ηγούμενος της Μονής Σολότσιν, αλλά η προϊούσα ηλικία του δεν του επέτρεψε να διοικήσει το μοναστήρι. Απεβίωσε στις 15 Ιουνίου 1730 και ετάφη στη Μονή Νοβοσπάσσκι.