Fiat Cinquecento

Βασικά στοιχεία

Το μοντέλο παρουσιάστηκε στη Ρώμη στις 9 Δεκεμβρίου 1991 και λανσαρίστηκε τον ίδιο μήνα, αν και η παραγωγή του είχε ξεκινήσει ήδη από τον Ιούνιο του 1991. Αρχικά είχε κυκλοφορήσει στην Πολωνία ως FSM Cinquecento, από το όνομα του εργοστασίου και της τοπικής εταιρείας FSM (Fabryka Samochodów Małolitrażowych). Τελικώς όμως, στις 28 Μαΐου 1992, στα πλαίσια μιας συμφωνίας μεταξύ της κυβέρνησης της Πολωνίας, της FSM και της Fiat Auto SpA, ιδρύθηκαν 3 σχετικές διακρατικές κοινοπραξίες, μεταξύ των οποίων και η Fiat Auto Poland. Ως αποτέλεσμα, από τα τέλη του 1993 το μοντέλο μετονομάστηκε και στην κατασκευάστρια χώρα σε Fiat Cinquecento.
Επίσημα, το Cinquecento παρήχθη και διατέθηκε σε έναν μόνο τύπο αμαξώματος, ως 3-πορτο hatchback. Ωστόσο, τον Μάιο του 1997 παρουσιάστηκε στο Σαλόνι της Βαρκελώνης μια ειδική έκδοση, το επαγγελματικό Cinquecento Van, που διατέθηκε μόνο στην Ισπανία και στην Πολωνία, και σε λίγα αντίτυπα.
Σε αντίθεση με τους προκατόχους Fiat 500 και Fiat 126, που είχαν τη διάταξη «κινητήρας πίσω, πίσω κίνηση», κοινώς «όλα πίσω», το Cinquecento υιοθέτησε τη διάταξη «όλα εμπρός». Μια άλλη ριζική διαφορά, ήταν ότι αντίθετα με την «κυβοειδή» αισθητική του 126, στο Cinquecento είχε δοθεί μεγάλη έμφαση και στην αεροδυναμική και ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του μοντέλου ήταν 0,33 - αριθμός καλός για την κατηγορία A ακόμα και σήμερα.

Κινητήρες

Κατά το λανσάρισμα, προσφέρονταν 2 κινητήρες: ένας 2-κύλινδρος σε σειρά (I2) με κυβισμό 704 cm³ και ένας 4-κύλινδρος σε σειρά (I4) με κυβισμό 903 cm³. Ο δικύλινδρος κυκλοφόρησε αποκλειστικά στην κατασκευάστρια Πολωνία και είχε προέλθει από τον προκάτοχο Fiat 126, ήταν με καρμπυρατέρ και είχε ισχύ 31 hp (23 kW), ενώ στα μοντέλα με καταλύτη 30 hp (22 kW). Επίσης, είχε υποστεί αρκετές δομικές αλλαγές για να γίνει εφικτή η μετακόμισή του από το πίσω στο μπροστινό μέρος του αμαξώματος.
Ο τετρακύλινδρος έφερε τον κωδικό «Tipo 100», είχε προέλθει από αρκετά διαφορετικά παλαιά μοντέλα της Fiat, μεταξύ των οποίων και το Fiat 127, και έφερε ηλεκτρονικό ψεκασμό (injection) μονού σημείου. Τον Μάιο του 1993, ο «Tipo 100» υπέστη μια ελαφρά μείωση του κυβισμού του, από τα 903 cm³ στα 899 cm³, προκειμένου να πέσει κάτω από το όριο των 900 cm³, που ήταν τότε ένα κρίσιμο φορολογικό και ασφαλιστικό όριο σε αρκετά κράτη της Ευρώπης. Ως αποτέλεσμα, η ισχύς του μειώθηκε ελαφρά από 40 PS (29 kW; 39 hp) σε 39 PS (29 kW; 38 hp).
Τον Οκτώβριο του 1994, προστέθηκε στην παλέτα η κορυφαία έκδοση Fiat Cinquecento Sporting 1100, που έφερε τον κινητήρα «FIRE», κυβισμού 1.108 cm³ και ισχύος 54 PS (40 kW; 53 hp) και επίσης 4-κύλινδρο σε σειρά. Ο κινητήρας αυτός είχε προέλθει από το εισαγωγικό Fiat Punto πρώτης γενιάς. Άλλες διαφορές του Sporting 1100, ήταν μια μικρή μείωση του ύψους της ανάρτησης, ζάντες 13 ιντσών και ελαφρού κράματος, προφυλακτήρες και καθρέφτες στο χρώμα του αμαξώματος, σπορ καθίσματα, κόκκινες ζώνες ασφαλείας, δερμάτινο τιμόνι και λεβιές ταχυτήτων, ταχύμετρο με μέγιστη ένδειξη τα 180 km/h (στα άλλα μοντέλα, η μέγιστη ένδειξη ήταν 160 km/h) και στροφόμετρο.
Όλοι αυτοί οι κινητήρες ήταν βενζίνης, ενώ υπήρξαν και επίσημες αγωνιστικές εκδόσεις ράλλυ, με «αγριότερες» εκδοχές του κορυφαίου κινητήρα.