google/wiki40b huggingface dataset:
Μείζον Λονδίνο

Διακυβέρνηση

To Μείζoν Λονδίνο δεν είναι μια πόλη, με την έννοια που χρησιμοποιείται στο Ηνωμένο Βασίλειο, που να υπόκειται στο καθεστώς της πόλης το οποίο παρέχεται από το Στέμμα. Το Ουέστμινστερ και το Σίτι του Λονδίνου είναι πόλεις, γεγονός το οποίο δημιουργεί μια κατάσταση συγκεχυμένη. Παρά το γεγονός αυτό, τo Μείζoν Λονδίνο θεωρείται ως μία πόλη με την έννοια του δήμου. Ένας Λόρδος Υπολοχαγός του Μείζονος Λονδίνου (Lord Lieutenant of Greater London) διορίζεται για την περιοχή εκτός του Σίτι του Λονδίνου, και βάση του νόμου των Υπολοχαγών του 1997 (Lieutenancies Act 1997), η περιοχή ορίζεται ως κομητεία.
Ο όρος «Λονδίνο» (London) αναφέρεται συνήθως στο Μείζoν Λονδίνο ή στο αστικό κέντρο, αλλά όχι τόσο συχνά στο αρχαίο και περιορισμένο σε έκταση, Σίτι του Λονδίνου. Αυτή η μικρή έκταση, η οποία συχνά αναφέρεται ως «Σίτι» ή «Τετραγωνικό Μίλι» (Square Mile), αποτελεί την κύρια οικονομική περιοχή. Αρχικά, η αστική περιοχή του Λονδίνου ήταν γνωστή ως η «Μητρόπολη» (Metropolis). Γενικά, οι όροι «Λονδίνο» και «Μείζoν Λονδίνο» συνήθως χρησιμοποιούνται εναλλακτικά. Επίσημα διαιρείται, για συγκεκριμένους σκοπούς, με διαφορετικούς ορισμούς, σε «Εσωτερικό» (Inner London) και «Εξωτερικό» Λονδίνο (Outer London). Σύμφωνα με το στρατηγικό σχεδιασμό, η περιοχή χωρίζεται σε πέντε επιμέρους τμήματα.

Στρατηγική τοπικής αυτοδιοίκησης

To Μείζoν Λονδίνο τελεί υπό τη στρατηγική της τοπικής αυτοδιοίκησης της Αρχής του Μείζoνος Λονδίνου (Greater London Authority - GLA), η οποία αποτελείται από ένα εκλεγμένο συμβούλιο, το Συμβούλιο του Λονδίνου, και ένα εκτελεστικό διευθυντή, το Δήμαρχο του Λονδίνου.
Ο Δήμαρχος (δεν πρέπει να συγχέεται με τον Λόρδο Δήμαρχο του Λονδίνου) τελεί υπό τον έλεγχο του εκλεγμένου Συμβουλίου του Λονδίνου, το οποίο μπορεί να τροποποιήσει τον ετήσιο προϋπολογισμό του (με πλειοψηφία των δύο τρίτων), αλλά κατά τα άλλα δεν έχει τη δύναμη να μπλοκάρει τις αποφάσεις του. Η έδρα του GLA είναι στο Δημαρχείο του Southwark. Ο Δήμαρχος είναι υπεύθυνος για τον στρατηγικό σχεδιασμό στην ευρύτερη περιοχή του Λονδίνου και είναι υποχρεωμένος να προσκομίσει ένα έγγραφο Σχεδίου του Λονδίνου (London Plan).
Τραμπάλα

Μια τραμπάλα είναι μια μακριά, στενή σανίδα που στηρίζεται σε ένα μόνο σημείο περιστροφής, το οποίο βρίσκεται στο μέσον μεταξύ των δύο άκρων. Καθώς το ένα άκρο ανεβαίνει, το άλλο κατεβαίνει.

Μηχανική

Από άποψη Μηχανικής, μια τραμπάλα είναι ένας μοχλός, ο οποίος, όπως όλοι οι μοχλοί αποτελείται από ένα δοκάρι και υπομόχλιο.

Παραλλαγές

Ο πιο κοινός τύπος τραμπάλας για παιδική χαρά διαθέτει μια σανίδα που είναι ισορροπημένη στο κέντρο. Ένα άτομο κάθεται σε κάθε άκρο και  πιέζουν εναλλάξ τα πόδια στο έδαφος ώστε να σηκωθεί η πλευρά τους στον αέρα. Αυτού του είδους οι τραμπάλες, συνήθως, έχουν λαβές για τους αναβάτες όπως κάθονται αντικριστά. Ένα πρόβλημα με το σχεδιασμό της τραμπάλας, είναι ότι αν το ένα παιδί αφήσει τον εαυτό του να χτυπήσει στο έδαφος ξαφνικά μετά το άλμα ή αφήσει την τραμπάλα χαμηλά, το άλλο παιδί μπορεί να πέσει και να τραυματιστεί. Για το λόγο αυτό, οι τραμπάλες συχνά είναι τοποθετημένες πάνω σε μια μαλακή επιφάνεια, όπως αφρό ή τα ροκανίδια ξύλου.
Οι τραμπάλες επίσης κατασκευάζονται σε σχήματα που έχουν σχεδιαστεί για να μοιάζουν με άλλα πράγματα, όπως αεροπλάνα, ελικόπτερα, και ζώα.
Οι τραμπάλες και η προθυμία των παιδιών να παίξουν μαζί τους, μερικές φορές χρησιμοποιείται για να βοηθήσει σε μηχανικές διαδικασίες. Για παράδειγμα, στην κοινότητα Gaviotas στην Κολομβία, μία παιδική τραμπάλα είναι συνδεδεμένης σε αντλία νερού.
Εκλογές στον Καναδά

Στον Καναδά διεξάγονται εκλογές για κοινοβούλια ή κυβερνήσεις τόσο σε εθνικό (ομοσπονδιακό επίπεδο), σε επαρχιακό και σε εδαφικό επίπεδο και σε επίπεδο δήμων. Επίσημα γίνονται εκλογές στη χώρα από το 1792, οπότε και έγιναν οι πρώτες εκλογές στον Άνω και στον Κάτω Καναδά.
Όσοι Καναδοί πολίτες είναι ηλικίας 18 ετών ή μεγαλύτεροι έχουν δικαίωμα ψήφου. Επίσης, θα πρέπει να ζουν στη χώρα για τουλάχιστον 5 χρόνια.

Εθνικές εκλογές

Το Κοινοβούλιο του Καναδά έχει 2 σώματα: τη Βουλή των Κοινοτήτων με 338 μέλη, που εκλέγονται για 5ετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες και την Γερουσία, με 105 μέλη που διορίζονται από τον εκάστοτε Γενικό Κυβερνήτη έπειτα από πρόταση του πρωθυπουργού της χώρας. Η θητεία των γερουσιαστών είναι μόνιμη ως την ηλικία των 75 ετών και για τον λόγο αυτό θητεύουν για περισσότερο καιρό σε σύγκριση με τον πρωθυπουργό.
Οι εθνικές εκλογές εποπτεύονται από ένα ανεξάρτητο όργανο με την ονομασία Elections Canada. Με τη χρήση του πλειοψηφικού συστήματος, οι Καναδοί ψηφίζουν για τους τοπικούς βουλευτές τους και ο κάθε βουλευτής εκπροσωπεί μία συγκεκριμένη περιφέρεια στη Βουλή των Κοινοτήτων. Γενικά, ο αρχηγός του κόμματος που διαθέτει τις περισσότερες έδρες στη Βουλή των Κοινοτήτων γίνεται πρωθυπουργός. Οι περισσότεροι βουλευτές ανήκουν σε ένα πολιτικό κόμμα, ενώ οι υποψήφιοι μπορεί να κατέλθουν ως ανεξάρτητοι που δεν πρόσκεινται σε κάποιο κόμμα.
Όλοι οι τοπικοί υποψήφιοι με βάση τα απαιτούμενα του Εκλογικού Νόμου, θα πρέπει να εγκρίνονται άμεσα από τον επικεφαλής του κόμματος στο οποίο πρόσκεινται.

Δημοτικές εκλογές

Στον Καναδά διεξάγονται και εκλογές για την ανάδειξη τοπικών κυβερνήσεων. Οι περισσότερες επαρχίες διεξάγουν όλες τις δημοτικές εκλογές τους την ίδια ημερομηνία.

2008

Στις 14 Οκτωβρίου 2008 έγιναν ομοσπονδιακές εκλογές και το Συντηρητικό Κόμμα του Στήβεν Χάρπερ κέρδισε νίκη με 37% των ψήφων και 144 έδρες, επί συνόλου 308 στη Βουλή. Δεν κατάφερε όμως να εξασφαλίσει αυτοδυναμία. Οι Φιλελεύθεροι κατέλαβαν 74 έδρες, ενώ το αυτονομιστικό Μπλοκ έφτασε τις 50 περίπου έδρες και οι Πράσινοι δεν εξέλεξαν κανέναν βουλευτή. Η συμμετοχή ήταν η μικρότερη στην ιστορία της Συνομοσπονδίας και ήταν της τάξης του 58,3% έναντι 64,7% το 2006, οπότε και είχαν διεξαχθεί οι προηγούμενες εκλογές. Στις 4 Δεκεμβρίου 2008 ανεστάλη η λειτουργία του κοινοβουλίου μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου προκειμένου να μην κατατεθεί η πρόταση ψήφου εμπιστοσύνης που πρότεινε η αντιπολίτευση. Την αναστολή ζήτησε και έλαβε από τη γενική κυβερνήτη Μικαέλ Ζαν ο πρωθυπουργός Στίβεν Χάρπερ, φοβούμενος για κατάρρευση της κυβέρνησής του.
Σωκράτης Λαγουδάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κρήτη το 1861 και πολέμησε στην Κρητική Επανάσταση του 1889. Κατά την διάρκεια των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων του 1896, αγωνίστηκε στο Μαραθώνιο, όπου κατέλαβε την 9η θέση με τα χρώματα της Γαλλίας, στην οποία διέμενε τα τελευταία χρόνια. Ήταν ο τελευταίος από τους εννέα μαραθωνοδρόμους, που ολοκλήρωσαν την μαραθώνια διαδρομή σε σύνολο 17 αθλητών που υπάρχαν κατά την εκκίνηση. Υπήρξε δημοφιλής για το κατόρθωμά του να αγωνιστεί στην ηλικία του και ένα ποίημα γράφτηκε στο όνομά του. Υπήρξε στρατιωτικός γιατρός κατά τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897. To 1918, κατευθύνθηκε στην Αίγυπτο, όπου προσπαθούσε να θεραπεύσει ασθενείς του από τη λέπρα. Στην προσπάθειά του να βελτιώσει τις θεραπευτικές μεθόδους της εποχής, προσβλήθηκε ο ίδιος. Χαρακτηριζόταν ως ένας επιστήμονας «που δεν το έβαζε ποτέ κάτω». Πέθανε τελικά από την ίδια ασθένεια που προσπάθησε να καταπολεμήσει, στις 3 Ιουνίου του 1944 στην Αλεξάνδρεια.
Κατά την παραμονή του στην Αλεξάνδρεια, έγραφε σε ομογενειακά έντυπα και υπήρξε εκδότης των εφημερίδων "Αθάνατος Ελληνισμός" (1939) και "Ελληνισμός" (1942). Αναφέρεται ότι έπειτα από πρωτοβουλία του, ο σύλλογος "Ελληνική Ένωσις Αιγύπτου" ίδρυσε νυχτερινή σχολή για εργαζόμενους νέους. Τον Μάρτιο του 1924, αναφέρθηκε με μη κολακευτικά λόγια για τον Κωνσταντίνο Καβάφη, με αποτέλεσμα να αναστατωθεί η πνευματική ζωή της πόλης και να συνταχθεί μια επιστολή διαμαρτυρίας λογοτεχνών της πόλης υπέρ του Αλεξανδρινού ποιητή που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Σινεμά" της Αλεξάνδρειας.
Λεξικό της Ρωσικής Γλώσσας (Οζέγκοφ)

Το Λεξικό της Ρωσικής Γλώσσας (ρωσικά: Слова́рь ру́сского языка́‎, Σλαβάρ ρούσκογκο γιαζικά) είναι αναλυτικό λεξικό της ρωσικής γλώσσας. Η πρώτη έκδοση (1949) υπό την αρχισυνταξία του Οζέγκοφ περιείχε περίπου 57.000 λέξεις, ενώ η 21η έκδοση (1990) περιείχε 70.000 λέξεις. Από το 1992 το λεξικό κυκλοφορεί με τα ονόματα των δύο συγγραφέων, του Οζέγκοφ και της Σβέντοβα.

Εκδόσεις

Ο άμεσος προκάτοχος του λεξικού ήταν το Αναλυτικό Λεξικό της Ρωσικής Γλώσσας υπό την αρχισυνταξία του ακαδημαϊκού Ντμίτρι Ουσάκοφ (1873–1942). Ο τελευταίος 4ος τόμος αυτής της έκδοσης υπεγράφη για εκτύπωση στις 3 Δεκεμβρίου 1940 – μισό έτος πριν την έναρξη του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου της Σοβιετικής Ένωσης με τη Ναζιστική Γερμανία. Στις 17 Απριλίου ο Ουσάκοφ πέθανε στην Τασκένδη, απ'όπου φυγαδεύτηκε από τη Μόσχα. Οι συντακτικές ευθύνες και καθήκοντα για την επόμενη έκδοση ενός αναλυτικού λεξικού πέρασαν στον καθηγητή Σεργκέι Ιβάνοβιτς Οζέγκοφ (1900–1964), ένας από τους συντάκτες στο λεξικό του Ουσάκοφ.
Δεδομένης της οξείας έλλειψης υλικών πόρων μετά τον πόλεμο και της προσπάθειας επιτάχυνσης της έκδοσης ενός νέου λεξικού, αποφασίστηκε η περικοπή του κατά 4 φορές, περιορίζοντάς το σε ένα απλό τόμο. Εκείνη την εποχή η σύνθεση του λεξικού τροποποιήθηκε δραστικά, αντανακλώντας τις γλωσσικές αλλαγές που έγιναν την τελευταία δεκαετία (η πρώτη έκδοση του λεξικού του Ουσάκοφ υπεγράφη για έκδοση το 1935).
Η σύνθεση του νέου λεξικού ολοκληρώθηκε το 1949. Η πρώτη έκδοση του λεξικού του Οζέγκοφ περιείχε περίπου 57.000 λέξεις. Ο συγγραφέας ενημέρωσε και διόρθωσε προσωπικά την 2η έκδοση (1952) και την 4η έκδοση (1960). Πριν τον θάνατο του Οζέγκοφ (1964), εκδόθηκε επίσης η 5η και 6η έκδοση. 
Από την 9η έκδοση, η ακαδημαϊκός Ναταλία Σβέντοβα (1916–2009) διορίστηκε συντάκτης. Έκανε βελτιώσεις στην 13η (1981) και στην 16η έκδοση (1984). Από το 1992 το λεξικό κυκλοφορεί με τα ονόματα των δύο συγγραφέων, του Οζέγκοφ και της Σβέντοβα. Η τέταρτη έκδοση του λεξικού Οζέγκοφ-Σβέντοβα κυκλοφόρησε το 1997, με 3.000 νέες λέξεις.
Μάχη του Τσαμουρλού

Εισβολή και τελική μάχη του Μεχμέτ Α΄

Μετά την καταστολή της εξέγερσης του Κιουνεΐτ μπέη, ο Μεχμέτ Τσελεμπή, συγκέντρωσε τα στρατεύματά του στην Άγκυρα.Με τη βοήθεια του πεθερού του, άρχισε να σχεδιάζει μια εισβολή στην Ρωμυλία (το ευρωπαϊκό μέρος της αυτοκρατορίας και προπύργιο του Μουσά), προκειμένου να αντιμετωπίσει τον αδερφό του, Μουσά Τσελεμπή.Κατά την πορεία του προς την Προύσα, ενίσχυσε τα στρατεύματά του.Μετά την διάβαση του Βοσπόρου, ο Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος, του δάνεισε στρατεύματα και πλοία.Ο Μεχμέτ, βάδισε απ'την Κωνσταντινούπολη στην Ανδριανούπολη.Στη συνέχεια, βάδισε προς το Κοσσυφοπέδιο με σκοπό να ενώσει τις δυνάμεις του με τον σύμμαχό του (και ετεροθαλή θείο του), τον Σέρβο ηγεμόνα Στέφαν Λαζάρεβιτς.
Οι δύο στρατοί, συναντήθηκαν στο Τσαμουρλού, κοντά στο σημερινό Σάμοκοβ της Βουλγαρίας.Αρχικά, ο Μουσά, φάνηκε να κερδίσει τη μάχη, παρά την αποστασία του Γιγκίτ Πασά και του Σινάν Μπέη των Τρικάλων.Ωστόσο, νικητής, αναδείχτηκε ο Μεχμέτ, με τη βοήθεια των Σερβικών και Βυζαντινών στρατευμάτων και ο Μουσά Τσελεμπή, εγκατέλειψε τη μάχη.
Λαδίσλαος Β΄ της Ουγγαρίας

Η ζωή του

Λίγο μετά τη γέννησή του η μητέρα του Ελένη πήρε τον Γκέζα και τον Λαδίσλαο σε Συνέλευση στο Arad, όπου οι υπεύθυνοι για την τύφλωση του Μπέλα Β΄ βαρώνοι, σφαγιάσθηκαν. Όταν το 1136 ο πατέρας του κατέκτησε τη Βοσνία, απένειμε στον εξαετή Λαδίσλαο τον τίτλο του δούκα της Βοσνίας (1137, Συνέλευση στο Esztergom). Η διακυβέρνηση της νέας περιοχής γινόταν από έναν διοικητή (ban). Το 1141 απεβίωσε ο πατέρας του και ανέλαβε την εξουσία ο Γκέζα Β΄, που παραχώρησε γαίες στους δύο μικρότερους αδελφούς του ως εισόδημα. Το 1156-57 ο νεότερος Στέφανος κατηγορήθηκε για συνωμοσία εναντίον του Γκέζα Β΄ και κατέφυγε στην αυλή του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού παίρνοντας μαζί του και τον Λαδίσλαο (1160). Οι δύο αδελφοί εγκαταστάθηκαν στην Κωνσταντινούπολη (Πράξεις Ιωάννου Β΄ και Μανουήλ Α΄ των Κομνηνών, Ιωάννη Κίνναμου) όπου ο αυτοκράτορας τους υποδέχθηκε ευνοϊκά. Πρότεινε συζύγους στους δύο αδελφούς. Ο Λαδίσλαος ήταν χήρος και ήθελε να ειστρέψει στην Ουγγαρία, αλλά ο Στέφανος νυμφεύτηκε τη Μαρία Κομνηνή, ανιψιά του Μανουήλ Α΄, αφού πρώτα βαπτίσθηκε ορθόδοξος. 
Στις 31 Μαΐου του 1162 απεβίωσε ο Γκέζα Β΄ και τον διαδέχθηκε ο 15ετής υιός του Στέφανος Γ΄. Τη στέψη έκανε ο Lucas αρχιεπίσκοπο του Esztergom. Ο Μανουήλ Α' ως επικυρίαρχος της Ουγγαρίας παρενέβη, διότι σύμφωνα με το νόμο της Ουγγαρίας έπρεπε να γίνει διάδοχος ο αδελφός του αποβιώσαντος βασιλιά. Όταν ο Μανουήλ Α΄ δωροδόκησε τους ευγενείς της Ουγγαρίας, αυτοί μετά από έξι εβδομάδες βασιλείας έδιωξαν τον 15ετή Στέφανο Γ΄ στην Αυστρία και έκαναν βασιλιά τον θείο του Λαδίσλαο ως Λαδίσλαο Β΄. Ο Μανουήλ Α΄ προτιμούσε τον νεότερο Στέφανο, που είχε δεσμούς με τη Κωνσταντινούπολη, αλλά οι ευγενείς τον θεώρησαν εξαρτημένο του αυτοκράτορα. Τότε ο Μανουήλ Α΄ που στρατοπέδευε στη Σερδική (Σόφια) μετακινήθηκε κοντά στο Βελιγράδι και έστειλε τον ανιψιό του Αλέξιο Κοντοστέφανο με στρατό (Ιούλιος 1162) μαζί με τον Στέφανο. Στις διαπραγματεύσεις οι ευγενείς της Ουγγαρίας συμφώνησαν να μείνει ο Λαδίσλαος Β΄ βασιλιάς, ενώ ο νεότερος Στέφανος να λάβει το ένα τρίτο της χώρας και να αποκαλείται διάδοχος (urum). Για να σιγουρέψει τα πράγματα ο Μανουήλ Α΄ χάρισε δώρα στους ευγενείς, τους μίλησε παραινετικά, τους υποσχέθηκε περισσότερα και έφυγε. 
Η στέψη έγινε από τον Miko αρχιεπίσκοπο του Kalocsa, μια και ο Lucas αρχιεπίσκοπος του Esztergom υποστήριζε τον Στέφανο Γ΄. Όταν ο Lucas αφόρισε τον Λαδίσλαο Β΄, αυτός τον φυλάκισε, αλλά τον ελευθέρωσε μετά σε ένδειξη συμφιλίωσης. Όταν ο Στέφανος Γ΄ επέστρεψε με στρατό και κατέλαβε το Pressburg (Bratislava), τον ξαναφυλάκισε. Απεβίωσε στις 14 Ιανουαρίου 1163 και ετάφη στο ναό του Szekesfehervar.
Αίγινα (πόλη)

Πληροφορίες

Η έδρα της Αίγινας εντοπίζεται στο δυτικό άκρο που επεκτείνεται σταδιακά προς ανατολάς, καλύπτοντας ολόκληρη τη βόρεια πεδιάδα, ενώ ορεινοί όγκοι εκτείνονται στα νότια. Το κέντρο της πόλης αναπτύσσεται γύρω από το λιμένα, στον νοτιοδυτικό άκρο του οποίου δεσπόζει η προτομή του Καποδίστρια, ως ελάχιστος φόρος τιμής στον κυβερνήτη που προσέδωσε νέα πνοή στον ιστορικό αυτό τόπο κάνοντας τον πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας. Η εμπορική ζώνη εκτείνεται στην παραλιακή οδό, με πληθώρα καλαίσθητων κέντρων εστίασης, τουριστικών μαγαζιών και καταλυμάτων και σημεία πώλησης των τοπικών προϊόντων. Η αγορά επεκτείνεται μέσα στα εμπορικά σοκάκια της πόλης όπου η αρχοντική αρχιτεκτονική του 19ου αιώνα κερδίζει αμέσως το ενδιαφέρον τον επισκέπτη.
Κατά την απογραφή του 2001 εμφανίζει πληθυσμό 13.552 κατοίκων, από τους οποίους 7.783 κατοικούν στην πόλη της Αίγινας.
Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός.
Παναγιώτης Κονταξάκης

Σταδιοδρομία ως άλτης

Ο Παναγιώτης Κονταξάκης υπήρξε πανελληνιονίκης αθλητής (ανοιχτός στίβος: 1987· κλειστός στίβος: 1986, 1987, 1988, 1989) του Πανιώνιου Γυμναστικού Συλλόγου. Η μεγαλύτερή του διεθνής διάκριση ήταν η όγδοη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου του 1989.
Το προσωπικό του ρεκόρ (και πανελλήνιο ρεκόρ μέχρι το 1992 όταν το ισοφάρισε ο Κοσμάς Μιχαλόπουλος και το ξεπέρασε ο Λάμπρος Παπακώστας) είναι 2,28 μέτρα, το οποίο πέτυχε τον Ιούλιο του 1988 στην Άγκυρα και επανέλαβε τον Μάιο του 1989 στη Βουδαπέστη.
Πάβελ Αξελρόντ

Πρώτα χρόνια και καριέρα

Γεννήθηκε ως Πίντσες Μπόρουτς (Ρωσικά: Пи́нхус Бо́рух) από Εβραϊκή οικογένεια στην πόλη Πότσεφ (η ιστορική πόλη του Πότσεπ) του Κυβερνείου Τσέρνιγκοφ (σήμερα στην Επαρχία Μπριάνσκ) και μεγάλωσε στο Σκλοφ, μια μικρή πόλη της σημερινής Λευκορωσίας, και στο Μογκίλεφ, την μεγαλύτερη πόλη από τις τρεις στην Ρωσική Αυτοκρατορία. Ο Αξελρόντ ήταν γιος ενός Λιθουανού Εβραίου πανδοχέα.
Το 1875 στη Γενεύη, ο Αξελρόντ παντρεύτηκε την πρώην μαθήτριά του, που της έκανε ιδιαίτερα, Ναντέζντα Ιβάνοβνα Καμίνερ. Φοιτητής ο ίδιος, ο Αξελρόντ ήταν προγυμναστής της Καμίνερ και της αδελφής της. Παρά τις σοβαρές οικονομικές δυσκολίες κατά τα πρώτα χρόνια, ο γάμος τους αποδείχθηκε επιτυχής. Είχαν τρία παιδιά: την Βέρα (22.11.1875), τον Αλεξάντερ (18.07.1879) και την Σοφία (14.11.1875). Η Ναντέζντα Ιβάνοβνα Αξελρόντ-Καμίνερ απεβίωσε το 1906. Για να βγάζει εισόδημα για την οικογένειά του ενώ ήταν στην εξορία, ο Άξελροντ έτρεφε αγελάδες και παρήγαγε το δικό του βούτυρο, που στη συνέχεια πούλαγε και παρέδιδε ο ίδιος στους πελάτες του. Ο Άξελροντ συζητούσε πολιτικά πάνω από τα δοχεία του γάλακτος. Το σπίτι του ήταν πάντα ένας χώρος προστασίας για φυγάδες από την Ρωσία.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1880 ο Άξελροντ ίδρυσε την δική του μικρή εταιρία παραγωγής κεφίρ. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1890, ή εταιρία του Αξελρόντ είχε γραφεία σε Ζυρίχη, Γενεύη και Βασιλεία, που του έδινε σταθερό εισόδημα και του επέτρεπε να στηρίζει επαναστάτες. Το 1908 ο Άξελροντ πούλησε την εταιρία του με αντάλλαγμα τις πληρωμές συνταξιοδότησής του από τον νέο ιδιοκτήτη.

Μαρξιστής επαναστάτης

Επηρεασμένος από τον Μιχαήλ Μπακούνιν στην νεότητά του, παρέμεινε ένας Ιδεαλιστής ακόμη και μετά την αποδοχή της Μαρξιστικής φιλοσοφίας του ιστορικού υλισμού. Ο Αξελρόντ συνίδρυσε την Μαρξιστική ομάδα Απελευθέρωση της Εργασίας στην Ελβετία με τον δια βίου φίλο του Γκεόργκι Πλεχάνοφ και την Βέρα Ζασούλιτς το 1883. Το 1900, ο Αξελρόντ, ο Πλεχάνοφ και η Ζασούλιτς ένωσαν τις δυνάμεις τους με τους νεότερους επαναστάτες Μαρξιστές Γιούλι Μάρτοφ, Βλαντιμίρ Λένιν και Αλεξάντρ Πότρεσοφ και οι έξι εξέδωσαν την Ίσκρα, μια Μαρξιστική εφημερίδα, από το 1900 ως το 1903. Όταν οι υποστηρικτές της Ίσκρα διασπάστηκαν στο Δεύτερο Συνέδριο του Ρωσικού Σοσιαλ-Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος το 1903, ο Αξελρόντ τάχθηκε με την φατρία των Μενσεβίκων κατά των Μπολσεβίκων του Βλαντιμίρ Λένιν.
Το 1917, μετά την Φεβρουαριανή Επανάσταση, ο Αξελρόντ επέστρεψε στην Ρωσία. Μέχρι τότε κάποιοι Μενσεβίκοι είχαν ήδη ενταχθεί στην Προσωρινή Κυβέρνηση του Κερένσκι και στήριζαν την κυβερνητική πολιτική του πολέμου. Παρ’ όλες τις προσπάθειές του, ο Αξελρόντ απέτυχε να πάρει με το μέρος του την υποστήριξη των Μενσεβίκων για μια πολιτική άμεσων ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων με τις Κεντρικές Δυνάμεις. Μετά την νίκη των Μπολσεβίκων, την οποία ο Αξελρόντ αποκάλεσε “ιστορικό έγκλημα χωρίς όμοιό του στην σύγχρονη ιστορία”, περιόδευσε τον κόσμο ανασυντάσσοντας την σοσιαλιστική αντιπολίτευση κατά των Μπολσεβίκων.

Θάνατος

Ο Άξελροντ απεβίωσε στην εξορία, στο Βερολίνο, το 1928.
The case for the Christ (ταινία)

Πλοκή

Το 1980, ο Lee Strobel, αθεϊστής και βραβευμένος δημοσιογράφος, εφαρμόζει τις δημοσιογραφικές και νομικές δεξιότητές του για να προσπαθήσει να διαψεύσει τη χριστιανική πίστη της συζύγου του, Leslie, η οποία προκαλεί προβλήματα στο γάμο του. Αφού ολοκληρώσει την διεξοδική έρευνα για σχεδόν δύο χρόνια, βρίσκει τα ιστορικά στοιχεία για τον  Ιησού και στη συνέχεια βρίσκει μια καινούργια πίστη στον Χριστό. 
Στις  Ηνωμένες Πολιτείες και τον  Καναδά, κυκλοφόρησε στις 7 Απριλίου 2017. Στο δεύτερο Σαββατοκύριακο  η ταινία κέρδισε 2,8 εκατομμύρια δολάρια και τελειώνοντας 9η στο box office. It ended up debuting to $3.9 million, finishing 10th at the box office. In its second weekend the film grossed $2.8 million, dropping 30.5% and finishing 9th at the box office.
1191 Αλφατέρνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αλφατέρνα εκτιμάται σε 42,1 ± 3,0 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0574 ± 0,009.
Εγώ και η Κατερίνα

Υπόθεση

O Enrico (Αλμπέρτο Σόρντι,Alberto Sordi) έχει διαταραγμένες σχέσεις τόσο με τη σύζυγο, όσο και την ερωμένη του, ακόμα και με την υπηρέτριά του. Για τον λόγο αυτό αποφασίζει να τις ξεφορτωθεί όλες, και να ζήσει χωρίς σκοτούρες. Έχοντας εντυπωσιαστεί από μια υπηρέτρια-ρομπότ ενός φίλου του από την Αμερική, ο Enrico θεωρεί πως με ένα ρομπότ, το οποίο δεν θα έχει βούληση, θα βρει την πολυπόθητη γαλήνη. Έτσι αγοράζει κι αυτός ένα ολόιδιο… Το ρομπότ λέγεται Caterina και κάνει όλες τις δουλειές στο σπίτι τού Enrico. Αρχικά, όλα κυλούν ιδανικά και ο Enrico είναι απόλυτα ικανοποιημένος με την επιλογή του. Όταν όμως μπαίνει στη ζωή τού Enrico η πανέμορφη Elizabeth (Edwige Fenech), τότε αρχίζουν τα προβλήματα…
Evocati Augusti

Οι Evocati Augusti ήταν βαθμοφόροι του ρωμαϊκού στρατού κατά την αυτοκρατορική περίοδο.
«Evocatus» είναι ο λατινικός όρος που αναφέρεται στο στρατιώτη εκείνο του ρωμαϊκού στρατού που ολοκλήρωσε τη θητεία του, έλαβε το απολυτήριό του («missio»), ωστόσο επέλεξε εθελοντικά να καταταγεί και πάλι, έπειτα από πρόσκληση κάποιου υπάτου ή άλλου διοικητή.
Οι Evocati Augusti ήταν οι Evocati που προέρχονταν από τους κόλπους της Πραιτωριανής Φρουράς. Γενικά απολάμβαναν μεγαλύτερο κύρος από τους αντίστοιχους βετεράνους της ρωμαϊκής λεγέωνας.
Στέλιος Πουλιανίτης

Καριέρα

Ο Πουλιανίτης ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ στις ακαδημίες του ΑΚΘ Αστέρια του Θόδωρου Ροδόπουλου, παίζοντας στην θέση του πόιντ γκαρντ.
Στις 5 Αυγούστου 2013, υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης, πραγματοποιώντας σπουδαίες εμφανίσεις με την ομάδα εφήβων του συλλόγου. Με την ομάδα ανδρών του Άρη, αγωνίστηκε σε οκτώ αγώνες για την κανονική σεζόν του πρωταθλήματος της Basket League 2013–14, χωρίς να σκοράρει.
Το καλοκαίρι του 2014, αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδος Νέων στο Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους, η ομάδα των Τρικάλων έκανε πρόταση στον Άρη για δανεισμό του παίκτη, την οποία οι "κίτρινοι" αρνήθηκαν.
Την σεζόν 2014-15, ο Πουλιανίτης συμμετείχε σε δεκαεννέα αγώνες της ομάδας του, με μέσο όρο ενός πόντου, έχοντας συμβόλαιο συνεργασίας με τους "κίτρινους" μέχρι το 2017. Το καλοκαίρι του 2015, δόθηκε ως δανεικός από τον Άρη στον Κόροιβο Αμαλιάδας για ένα χρόνο, ενώ ανανέωσε το συμβόλαιο του με τον Άρη μέχρι το 2019. Αφέθηκε ελεύθερος από τον Άρη στις 4 Νοεμβρίου 2016.
Στη συνέχεια υπέγραψε στα Τρίκαλα BC.
Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 1998-99

Σύστημα διεξαγωγής

Στο παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 1998-99 συμμετείχαν 5 ομάδες.
Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς.
Γκάι Ντίκινς

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1881. Αρχικά υπηρέτησε ως κρατικός υπάλληλος στην Ινδία, όπου ανακάλυψε την αγάπη του για τις αρχαιότητες και αποφάσισε να σπουδάσει αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Το 1904 ήρθε στη Βρετανική Σχολή Αθηνών, όπου διενήργησε αρχαιολογικές ανασκαφές στις αρχαίες Θαλάμες όταν διευθυντής της σχολής ήταν ο Ρίτσαρντ ΜακΓκίλλιβρευ Ντώκινς (Richard McGillivray Dawkins, 1871-1955). Διενήργησε επίσης ανασκαφές στον ναό της Άρτεμης Ορθίας στη Σπάρτη. Παντρεύτηκε την Μαίρη Χάμιλτον, επίσης αρχαιολόγο της Βρετανικής Σχολής. Επέστρεψε στην Αγγλία το 1909 και διορίστηκε στο Κολλέγιο της Οξφόρδης, όπου δίδαξε ιστορία της αρχαιότητας. το 1914 διορίστηκε καθηγητής πανεπιστημίου της κλασικής αρχαιολογίας. Επιστρατεύτηκε ξανά για να υπηρετήσει στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου τραυματίστηκε στην μάχη του Σομμ το 1916 και πέθανε στο Ποζιέρ (Pozières) της Γαλλίας.
Δημήτριος Κολοκοτρώνης

Βιογραφία

Θείοι του ήταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Δημήτριος Πλαπούτας. Είχε εγκατασταθεί στην Τριέστη, επέστρεψε όμως μετά την επανάσταση και πήρε μέρος στους πολέμους μαζί με τον θείο του Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, τον εξάδερφό του Γενναίο και τον άλλο του θείο Δημήτρη Πλαπούτα. Σε όλες τις μάχες που βρέθηκε διακρίθηκε για την γενναιότητα, την τόλμη και το ορμητικό του στοιχείο.
Αλέξιος Γρίβας - Γαρδικιώτης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Χρήστου Γρίβα - Γαρδικιώτη. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του υποστρατήγου. Αποφοίτησε από την Σχολή Ευελπίδων. Υπήρξε μέλος του στρατιωτικού συνδέσμου καθώς και οπαδός του Ελευθέριου Βενιζέλου, τον οποίο και ακολούθησε στην Θεσσαλονίκη (Εθνική Άμυνα). Είχε διατελέσει υφυπουργός επί των στρατιωτικών.
Γιος του ήταν ο Θεόδωρος Γρίβας - Γαρδικιώτης.
Δικτυόπτερα

Dictyoptera aurora

Η Δικτυοπτέρα είναι γένος της τάξης των κολεοπτέρων. Το είδος Dictyoptera aurora (Herbst 1874) συναντούμε και στην Ελλάδα.
Επαρχία Γαλατίας Α΄

Η Επαρχία Γαλατίας Α΄ ή Γαλατίας Πρώτης (λατινικά : Galatia Prima) ήταν διοικητική διαίρεση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και αργότερα της πρώιμης Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στην Μικρά Ασία.
Η Επαρχία δημιουργήθηκε στα τέλη του 4ου αιώνα από τον αυτοκράτορα Αρκάδιο όταν διέσπασε την Επαρχία Γαλατίας σε Γαλατία πρώτη και Γαλατία Σαλουταρία. Διοικητικά ανήκε στη Διοίκηση Ποντικής με πρωτεύουσα την Άγκυρα. Τον 7ο αιώνα με την δημιουργία των Θεμάτων τα εδάφη της περιήλθαν στο Θέμα Ανατολικών.
Σημαντικότερες πόλεις της Επαρχίας αναφέρονται από τον Ιεροκλή η Άγκυρα, η Ταβία, η Άσπονα, η Κίννα, η Ρεγαναγαλία, η Ρεγέμνηζος και η Ηλιούπολις. Ο διοικητής της είχε τον τίτλο του κονσουλάριου.
Γνωστός διοικητής της επαρχίας αναφέρεται ο Ευφράντας με τον τίτλο του άρχοντα.