google/wiki40b huggingface dataset:
Μπρένταν Ουίντερς

Βιογραφία

Ο Oυίντερς ξεκίνησε την καριέρα του από το λύκειο του Μάλεν, με το οποίο κατέκτησε το πολιτειακό πρωτάθλημα του Κολοράντο το 2001. Στην συνέχεια, φοίτησε στο κολέγιο του Ντέιβιντσον, όπου σε σύνολο 118 αγώνων είχε μέσο όρο 16,0 πόντων. Ο Oυίντερς κέρδισε τον τίτλο του κορυφαίου παίκτη της νότιας περιφέρειας το 2003-04, ενώ στην τελευταία του χρονιά αναδείχθηκε κορυφαίος αθλητής στο τουρνουά της νότιας περιφέρειας.
Μετά το τέλος της κολεγιακής του καριέρας δεν κατάφερε να γίνει ντραφτ στο ΝΒΑ και υπέγραψε στην γαλλική Ναντ, με την οποία αγωνίστηκε σε 34 παιχνίδια έχοντας μέσους όρους 15,4 πόντων και 3,3 ριμπάουντ. Την επόμενη σεζόν, μεταγράφηκε στην Μπάγερ Λεβερκούζεν από την Γερμανία, όπου παρέμεινε για τρεις σεζόν και συμπεριλήφθηκε στην All-Star πεντάδα της Μπουντεσλίγκα. Το καλοκαίρι του 2010, υπέγραψε στην ουγγρική Ατομερόμου, όπου είχε 14,8 πόντους και 3,1 ριμπάουντ σε δέκα παιχνίδια.
Έκλεισε την χρονιά και την καριέρα του στον Άρη Θεσσαλονίκης, παίζοντας σε πέντε αγώνες της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος με μέσο όρο 6,8 πόντων, ενώ στα πλέι-οφ πέτυχε είκοσι πόντους σε τέσσερις αγώνες.
Μετά το τέλος της καριέρας του ως καλαθοσφαιριστής, επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, βοηθώντας στην ίδρυση μίας οργάνωσης εκμάθησης καλαθοσφαίρισης για νέους.
Απλά συνεκτικός χώρος

Στην τοπολογία, ένας τοπολογικός χώρος ονομάζεται απλά συνεκτικός (ή 1-συνεκτικός ή 1-απλά συνεκτικός) εάν είναι δρομοσυνεκτικός και κάθε μονοπάτι μεταξύ δύο σημείων μπορεί να μετασχηματίζεται κατά συνεχή τρόπο σε οποιοδήποτε άλλα τέτοιο μονοπάτι διατηρώντας παράλληλα τα δύο άκρα του. Η θεμελιώδης ομάδα ενός τοπολογικού χώρου είναι ένας δείκτης της αποτυχίας του χώρου στο να είναι απλά συνεκτικός: ένας δρομοσυνεκτικός τοπολογικός χώρος είναι απλά συνδεδεμένος εάν και μόνο εάν η θεμελιώδης ομάδα του είναι τετριμμένη.
Δημήτρης Οπλοποιός

Καριέρα

Ο Οπλοποιός εντάχθηκε στην ομάδα των "κιτρινόμαυρων" το 1917, σε ηλικία 14 ετών. Διετέλεσε αρχηγός της ομάδας και αγωνίστηκε στο πρώτο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης το 1923, όπου ο Άρης κατέκτησε τον τίτλο.
Ακολούθησε ανάλογη πορεία την επόμενη χρονιά, ενώ το 1926 ο Άρης κατέκτησε τον τρίτο του τίτλο, νικώντας με 5-2 και 4-1 τον βασικό του αντίπαλο, Ηρακλή.
Την σεζόν 1926-27, ο Άρης έχασε για πρώτη φορά τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης από τον Ηρακλή, αλλά με τον Οπλοποιό ως βασικό μέλος της ενδεκάδας του κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα Ελλάδος, το 1928.
Την επόμενη χρονιά, οι "κίτρινοι" κατέκτησαν για άλλη μια φορά τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης, νικώντας τον ΠΑΟΚ σε αγώνα μπαράζ με 4-3. Ο Οπλοποιός, αν και είχε αγωνιστεί μόλις σε τρεις αγώνες της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος, έπαιξε στο συγκεκριμένο ματς συμβάλλοντας στην κατάκτηση ενός ακόμη τίτλου για την ομάδα του.
Την σεζόν 1929-30, αγωνίστηκε σε οκτώ αγώνες του τοπικού πρωταθλήματος, αλλά δεν συμπεριλήφθηκε στην ενδεκάδα κανενός από τους τέσσερις αγώνες του Άρη για την τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος.
Ο Δημήτρης Οπλοποιός εγκατέλειψε την ενεργό δράση τον Δεκέμβριο του 1930, σε ηλικία 27 ετών.
Επισκοπική Λατινική Βαρωνία Νικλίου

Η Επισκοπική Λατινική Βαρωνία Νικλίου (1209-1222) ήταν θρησκευτικό λατινικό φέουδο υποτελές στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας, που δημιουργήθηκε το 1209 από τον πρίγκιπα της Αχαΐας Γουλιέλμο Σαμπλίτη.
Το 1209 ο πρίγκιπας Σταμπλίτης, ανάμεσα στις βαρωνίες που δημιούργησε και μοίρασε σε ιππότες του, δημιούργησε και επτά εκκλησιαστικές με λατίνους επίσκοπους διορισμένους από τον Πάπα, δίνοντάς τους από τέσσερα τιμάρια. Θρησκευτικός και πολιτικός διοικητής-Βαρώνος ήταν ο Λατίνος επίσκοπος Νικλίου κι είχε έδρα το Νίκλι, μεσαιωνική κώμη στην περιοχή της αρχαίας Τεγέας, στην σημερινή Αρκαδία. Επίσης είχε υποχρέωση προς τον πρίγκιπα σε περίπτωση που χρειαστεί να τον βοηθήσει με στρατό.
κ᾿ ἐκεῖνος τοῦ Ἀμυκλίου ὅλοι πρὸς τέσσαρα
— Χρονικό του Μορέως
Ο επίσκοπος σαν βαρώνος ήταν στην Κούρτη, το συμβούλιο του Πριγκιπάτου με τους υπόλοιπους βαρώνους, με δικαίωμα ψήφου. Διέθετε δικά της φρούρια όπως αυτό της σημερινής Επισκοπής όπου ο ναός της κοιμήσεως της Θεοτόκου είχε οχυρωθεί για να προστασία.
Το 1209 ο Λατίνος Αρχιεπίσκοπος Πατρών Άντελμος, ο οποίος ήταν ο ανώτερος θρησκευτικός ηγέτης (πριμάτος) του πριγκιπάτου, διόρισε επίσκοπο τον Γιλιβέρτο, ενώ ζούσε ακόμα ο επίσκοπος Ιμβέρτος, δημιουργώντας αναταραχή στην επισκοπή. Ο Ιμβέρτος ήταν ο πρώτος επίσκοπος, βαρώνος της εκκλησιαστικής βαρωνίας του Νικλίου. Το Ιταλικό και Ελληνικό χρονικό αναφέρουν δύο επισκοπές, μία στις Αμύκλες και μία στη Βελιγοστή, ενώ το Αραγωνικό μία.
Το 1222 ενσωματώνεται στην λατινική επισκοπή Λακεδαιμονίας η λατινική επισκοπή Νικλίου ή Αμυλκών όπως ονομάστηκε έπειτα.
Λευκή Βίβλος

Ιστορικό

Το πρώτο τέτοιο βιβλίο εξέδωσε η Αγγλική κυβέρνηση το 1861 στο οποίο περιλαμβάνονται τα πρακτικά όλων των συνεδριάσεων του κοινοβουλίου. Από τότε αυτό αποτέλεσε συνήθεια και καθιερώθηκε αρχικά σ΄ όλες τις Χώρες της Ευρώπης και εξ αυτής σ΄ όλες τις άλλες. Η σύνταξη τέτοιου βιβλίου συνηθίζεται κυρίως στις περιπτώσεις εκείνες που μία κυβέρνηση θεωρεί αναγκαίο να ενημερώσει (διαφωτίσει) άλλες κυβερνήσεις ή διεθνή οργανισμό επί σπουδαίου ζητήματος, ή κάποιου γεγονότος.
Οι συλλογές αυτές λαμβάνουν ονομασία από το χρώμα του εξωφύλλου που έχει καθιερώσει η κάθε Χώρα για το σκοπό αυτό. Για παράδειγμα οι ΗΠΑ τηρούν Βίβλους διαφόρων χρωμάτων πλην όμως εκείνες που αφορούν εξωτερικά θέματα φέρουν χρώμα ερυθρό.
Λευκή Βίβλο έχουν καθιερώσει η Ελλάδα, η Γερμανία, η Πορτογαλία κ.ά.
Κίτρινη Βίβλο έχουν καθιερώσει η Γαλλία, η Κίνα κ.ά.
Ερυθρά Βίβλο έχουν καθιερώσει εκτός των ΗΠΑ, η Αυστρία, η Τουρκία, η Ισπανία κ.ά.
Πράσινη Βίβλο έχουν καθιερώσει η Ιταλία, το Μεξικό και πολλές αραβικές Χώρες.
Κυανή Βίβλο έχουν καθιερώσει η Αγγλία, η Σερβία κ.ά.
Μαύρη Βίβλο έχουν καθιερώσει το Βέλγιο, η Ιαπωνία κ.ά.
Η σπουδαιότερη Λευκή Βίβλος που εξέδωσε η Ελλάδα είναι εκείνη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940 η οποία και περιέχει επί των εξωτερικών θεμάτων όλα τα επίσημα διανυθέντα έγγραφα, τηλεγραφήματα, αναφορές, δημοσιεύματα, κυρίως επί των ελληνοϊταλικών και ελληνογερμανικών σχέσεων, καθώς και εκείνων με άλλες κυβερνήσεις συμμαχικές ή ουδέτερες της περιόδου εκείνης, ενώ επί των εσωτερικών θεμάτων περιλαμβάνονται όλα τα Διαγγέλματα, Μηνύματα, γενικές ημερήσιες διαταγές, επιστολές, τηλεγραφήματα, προκηρύξεις, διάφορα δημοσιεύματα, φωτογραφίες, γελοιογραφίες κ.λ.π., ομοίως της ίδιας περιόδου.
Big Gun

To Big Gun είναι ένα τραγούδι των AC/DC, το οποίο γράφτηκε από τους κιθαρίστες Άνγκους και Μάλκολμ Γιανγκ. Κυκλοφόρησε ως single το 1993 και υπάρχει στη λίστα κομματιών (soundtrack) της ταινίας του Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, Last Action Hero και στις επαναλήψεις του τοκ σώου, Savage Nation. Ήταν το πρώτο κομμάτι του συγκροτήματος, που έφθασε στην κορυφή του Album Rock Tracks, το 1993. Οι AC/DC τό έχουν τραγουδήσει μόλις μια φορά σε ζωντανή πρόβα, που έκαναν το 1996, στη Φλόριντα, αλλά ποτέ σε επίσημη αυναυλία, αν και θεωρείται ένα από τα αγαπημένα κομμάτια του κοινού τους.

Βίντεο κλιπ

Σκηνοθέτης του βίντεο κλιπ είναι ο Ντέιβιντ Μόλετ. Ξεκινά με τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ να μπαίνει σε μια συναυλία των AC/DC. Καθώς περπατά ανάμεσα στο πλήθος παρατηρώντας κάθε μέλος του συγκροτήματος, ο Άνγκους Γιανγκ, κλωτσά το καπέλο του, προς το μέρος του Σβαρτσενέγκερ. Όταν ο Σβαρτσενέγκερ το φορά, τα ρούχα του γίνονται ίδια με αυτά του Γιανγκ. Τότε, ξεκινά να μιμείται τις κινήσεις του Γιανγκ, όταν εκείνος βρίσκεται επί σκηνής και στη συνέχεια τον ανεβάζει στην πλάτη του, "παίζοντας" ακόμα την κιθάρα του. Στο βίντεο συμμετέχει και ο Αμερικανο-αρμένιος Σάβο Ονταντιτζάν, μετέπειτα μπασσίστας του μέταλ συγκροτήματος System of a Down.
Το βίντεο είναι παρόμοιο με αυτό του "You Could Be Mine", όπου ο Σβαρτσενέγκερ συνεργάζεται με τους Guns N' Roses.
To 2009 κυκλοφόρησε ως DVD στο Family Jewels Disc 3 της συλλογής Backtracks. Δε συμπεριλήφθη στην πρώτη έκδοση του Family Jewels, καθώς περιείχε πλάνα από την ταινία Last Action Hero, οι οποίες προστατεύονταν από πνευματικά δικαιώματα.
Δάμασκος

Αποικισμός της Συρίας

Μια παραλλαγή της Ελληνικής μυθολογίας τον παρουσιάζει ως γιο του Ερμή και της νύμφης Αλιμήδης. Ο Δάμασκος μετανάστευσε από την Αρκαδία στη Συρία, όπου και έχτισε μια πόλη που ονομάστηκε Δαμασκός, τη σημερινή πρωτεύσουσα της Συρίας.

Δάμασκος και η εκστρατεία στην Ινδία

Μια άλλη παραλλαγή της μυθολογίας λέει πως ο Δάμασκος υπήρξε συνοδοιπόρος του Διόνυσου στην εκστρατεία του στην Ινδία. Στο δρόμο του προς την Ινδία, ο Δάμασκος έκοψε με τσεκούρι ένα κλήμα που φύτεψε ο ίδιος ο Διόνυσος, ο οποίος θύμωσε και τον έγδαρε ζωντανό. Στον τόπο όπου έγινε το περιστατικό χτίστηκε αργότερα η Δαμασκός.

Δαμασκός και Δάμαντας

Για το όνομα της πόλης του Δαμασκού υπάρχει επίσης και ο μύθος του Δάμαντα. Ο Δάμαντας ήταν και αυτός σύντροφος του Διόνυσου στην εκστρατεία της Ινδίας. Σε κάποιο μέρος έστησε μια σκηνή και τοποθέτησε μέσα ένα άγαλμα του Διονύσου. Στο μέρος αυτό χτίστηκε μια πόλη που πήρε το όνομά της από το Δαμά σκηνή δηλαδή η σκηνή του Δαμά.
Νανγκαράρ (περιοχή)

Επαρχίες

Οι 22 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Νανγκαράρ, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Ασίν, η Γκόστα, η Κάμα, η Κοτ, η Κουζ Κουνάρ, η Κχογιανί, η Λαλ Πουρ, η Μπάτι Κοτ, η Μπισούντ, η Μουχάμαντ Ντάρα, η Ναζιγιάν ή Ναζίγιαν, η Νταρά-ι-Νουρ, η Ντι Μπάλα, η Ντουρ Μπάμπα, η Πασίρ-Βα-Αγκάμ ή Πασίρ Βαγκάμ, η Ρομπάτ, η Σαρπαχάρ, η Σερζάτ, η Σινβάρ, η Σούρκχ Ροντ, η Τζαλαλαμπάτ, όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα ου νομού και η Χισάρακ.
Λίαμ Ο'Μπράιεν

Πρώιμα χρόνια

Ο Ο'Μπράιεν γεννήθηκε στις 28 Μαΐου του 1976 στο Μπέλβιλ των Ηνωμένων Πολιτειών και έχει μια μεγαλύτερη αδερφή, την Κάρα. Μεγάλωσε στο Ουιχόκεν του Νιου Τζέρσεϊ, με την μητέρα του Λόις Βίλτς Ο'Μπράιεν (1942-2016) να έχει χωρίσει με τον πατέρα του. Ο Ο'Μπράιεν ξεκίνησε να ασχολείται με την ηθοποιία στο λύκειο. Αφού σπούδασε στο New York University Tisch School of the Arts, εργάστηκε στο θέατρο σε διάφορες παραγωγές στης χώρας. Ενώ εργαζόταν στην παραγωγή του Ρωμαίος και Ιουλιέτα στο Οχάιο γνώρισε τον, επίσης ηθοποιό φωνής, Κρίσπιν Φρίμαν, ο οποίος τον βοήθησε να μπει στο χώρο της ηθοποιίας φωνής για καρτούν και anime στη Νέα Υόρκη.

Προσωπική ζωή

Ο Ο'Μπράιεν νυμφέυτηκε την ηθοποιό φωνής Έιμι Κίνκεϊντ το 2002. Μαζί έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, τον Όουεν και την Ζόι. Σε συνέντευξή του στη σειρά Between the Sheets του Μπράιαν Γ. Φόστερ, ανέφερε ότι έχει μία πάθηση που ονομάζεται υπερακουσία, μια κατάσταση που επηρεάζει την αντίληψη του ήχου.
Ντάλια Ιτσίκ

Πρώιμη πολιτική καριέρα

Γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου του 1952 στην Ιερουσαλήμ. Η οικογένειά της έχει ρίζες από το Ιράκ.Χρημάτισε αντιδήμαρχος της Ιερουσαλήμ και εξελέγη στη Βουλή το 1992. Μέλος του Εργατικού Κόμματος αρχικά, διετέλεσε Υπουργός Εμπορίου, Περιβάλλοντος και Μεταφορών και Επικοινωνιών. Το Νοέμβριο του 2005 αποχώρησε από το Εργατικό Κόμμα και εντάχθηκε στο νεοσυσταθέν κόμμα του Αριέλ Σαρόν, στο Καντίμα.

Προσωρινή πρόεδρος

Στις 4 Μαΐου 2006 έγινε η πρώτη γυναίκα που εξελέγη Πρόεδρος στην Κνεσέτ. Στις 25 Ιανουαρίου 2007 της ανατέθηκαν προσωρινά τα καθήκοντα του Προέδρου Μοσέ Κατσάβ, καθώς ο τελευταίος έθεσε εαυτόν σε διαθεσιμότητα για τρεις μήνες, εν μέσω των εναντίον του κατηγοριών για βιασμό και απάτη. Έγινε ξανά επίσημα πρόεδρος την 1η Ιουλίου του 2007 και τη διαδέχθηκε ο Σιμόν Πέρες στις 15 Ιουλίου του 2007.
Αντρέας Κελλάριους

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Νόιχάουζεν (σήμερα συνοικία του Βορμς) και σπούδασε στην Χαϊδελβέργη. Ίσως να εγκατέλειψε την Χαϊδελβέργη με την έκρηξη του τριακονταετούς πολέμου το 1618 ή το 1622 με την κατάληψη της πόλης από τους καθολικούς. Μάλλον κατέφυγε στην Πολωνία και υπηρέτησε στο στρατό. Το 1625 παντρεύτηκε την Καταρίνα Ελτμάνς (Catharina Eltemans) στο Άμστερνταμ όπου διατελούσε διδάσκαλος λατινικών σε σχολείο. Έμεινε για λίγο καιρό στην Χάγη και μετά μετακόμισε στην Χόορν. Εκεί έγινε διευθυντής σχολείου και παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του.
Ιωάννης Ιάκωβος Ηρακλείδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Σάμο ή στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ταξίδεψε αρκετά στην Ευρώπη και πολέμησε σαν εθελοντής του στρατού της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας υπό τον Κάρολο Κουίντο, στον πόλεμο ενάντιο στον Ερρίκο Β΄ της Γαλλίας (ο λεγόμενος Ιταλικός Πόλεμος του 1551). Μετά την ήττα στην μάχη το Ρεντύ (1554) πήγε στην Βιτεμβέργη, στην Λιθουανία και στην Πολωνία. Εν τω μεταξύ είχε ήδη μεταστραφεί στον Προτεσταντισμό και είχε γνωριστεί με τον Φίλιππο Μελάγχθωνα και άλλους θρησκευτικούς ηγέτες.
Το 1556 πήγε στην Μολδαβία, όπου μπήκε στην υπηρεσία του πρίγκιπα Αλεξάντρου Λαπουσνεάνου. Ο σφετεριστής του Ηρακλείδη, Μότοτς τον ανάγκασε να φύγει, πρώτα στο Μπρασόβ, και έπειτα στο κτήμα του Αλβέρτου Λάσκι στην Τρανσυλβανία. Ο Λάσκι σύντομα πείστηκε να βοηθήσει τον Ηρακλείδη στην προσφορά του για το θρόνο, ακόμη και αν έβαζε ενέχυρο τα εδάφη του.
Ο Ηρακλείδης απόκτησε και στρατιωτική υποστήριξη και τελικά κατάφερε να κερδίσει τον θρόνο της Μολδαβίας. Σαν κυβερνήτης έκανε κρατική θρησκεία τον Λουθηρανισμό. Η πλειοψηφία των ντόπιων κατοίκων ήταν Ορθόδοξοι, που τον είδαν ως εικονομάχο εξαιτίας της ρητορικής του ενάντια στις εικόνες, αν και ποτέ δεν κατέστρεψε θρησκευτικές εικόνες. Αυτό μαζί με την απόφαση του να παντρευτεί μια αλλοδαπή (μια Πολωνέζα), τους νέους και αυξανόμενους φόρους και την επιρροή που του ασκούσαν οι ξένες δυνάμεις, οδήγησε σε μια συνωμοσία των Βογιάρων που υποκινήθηκε από τον υψηλό αξιωματούχο Στέφαν Τόμσα. Αντιμέτωπος με μια μεγάλης κλίμακας εξέγερση, ο Ηρακλείδης υποχώρησε στο φρούριο της Σουτσεάβα και αντιστάθηκε σε μια τρίμηνη πολιορκία. Τελικά, συνελήφθη και βασανίστηκε μέχρι θανάτου από τον ίδιο τον Τόμσα.
Ο Ηρακλείδης υπήρξε αθεράπευτος εραστής της επίδοξης απελευθέρωσης της ελλαδικής γης, καθώς ενδιαφέρονταν για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού από τη Βαλκανική.
Φλέμινγκ Βάλντεμαρ του Ρόσενμποργκ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Άξελ πρίγκιπα της Δανίας και της Μαργαρίτας των Μπερναντότ, κόρης του Καρόλου δούκα του Βέστεργκοτλαντ.
Ο Φλέμινγκ-Βάλντεμαρ-Καρλ-Άξελ γεννήθηκε στη Στοκχόλμη. Νυμφεύτηκε χωρίς τη βασιλική συγκατάθεση την Αλίκη-Ρουθ Νήλσεν και έτσι έχασε τον τίτλο του πρίγκιπα της Δανίας και τη σειρά διαδοχής στο θρόνο. Του δόθηκε ο τίτλος του κόμη του Ρόσενμποργκ· το ίδιο είχαν κάνει και οι τρεις θείοι του Άαγκε, Έρικ και Βίγκο.
Απεβίωσε το 2002 στην Αντίμπ (Αντίπολη) της Νότιας Γαλλίας σε ηλικία 80 ετών.
Βίκτορ Νοριέγα

Garibaldi

Το συγκρότημα διαμορφώθηκε σε μια διανομή ρόλων από τον παραγωγό Λουίς ντε Γιάνο.
Μαρίνος Παπαδόπουλος Βρετός

Βιογραφικά στοιχεία

Πατέρας του ήταν ο Ανδρέας, σημαντικός λόγιος της νεοσύστατης Ελλάδας. Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 1 Σεπτεμβρίου του 1828. Μητέρα του ήταν η Ελισάβετ, θυγατέρα του Ρώσου συνταγματάρχη Αλεξάντρ Φαίδροφ. Νονοί του ήταν ο Γεώργιος Καποδίστριας, ο γερουσιαστής Σπυρίδων Ζαβός και ο γιατρός Νικόλαος Δεδομένικος. Το πλήρες όνομά του ήταν Μαρίνος Βασίλειος Αυγουστίνος Παπαδόπουλος Βρετός. Το πρώτο όνομα, το οποίο και κράτησε ήταν του του μακαρίτη θείου του, αδελφού του πατέρα του, που είχε πέσει στις μάχες του ιερού αγώνα στην Ελλάδα.
Μετακινήθηκε με τους γονείς του, πρώτα στο Ναύπλιο και μετά στην Ρωσία, και στο Παρίσι. Στο Παρίσι πήγε γυμνάσιο και αρίστευσε. Το 1841 επέστρεψε μαζί με την μητέρα του στην Κέρκυρα, και το 1844 στην Αθήνα, όπου μαθήτευσε στον Γεννάδιο. Από εκεί γράφτηκε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και σπούδασε νομική, την οποία αναγκάστηκε να διακόψει για να πάει στην Λευκάδα να διαχειριστή την πώληση διαφόρων οικοπέδων του πατέρα του.
Πήγε στο Παρίσι και φιλοξενήθηκε από τον τότε Πρέσβη της Ελλάδας Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Εκεί εγκαταστάθηκε και έγινε Πρόξενος της Ελλάδας. Τιμήθηκε από την Γαλλία με το παράσημο της Τιμής. Στο Παρίσι εξέδωσε το περιοδικό Εθνικόν Ημερολόγιον Βρετού, το οποίο κυκλοφόρησε για έντεκα χρόνια, από το 1861 έως το 1871.
Απεβίωσε στις 25 Νοεμβρίου 1871 από εγκεφαλική νόσο.
Λάμπρος Λάμπρου (βουλευτής)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Τύρναβο, ήταν γιος του δικηγόρου Νικολάου Λάμπρου και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Υπήρξε πρόεδρος της κοινότητας Τυρνάβου.
Εξελέγη βουλευτής Τυρνάβου στις εκλογές του 1923.
Γιος του ήταν ο Νικόλαος Λάμπρου, ιατρός.
Γκόραν Γκάβρανσιτς

Βιογραφικό

Ο Γκάβρανσιτς γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου του 1978 στο Βελιγράδι και έχει ύψος 191 εκ. Ξεκίνησε από τις ακαδημίες του Ερυθρού Αστέρα και το 1998 μεταπήδησε στην FK Čukarički Stankom όπου έμεινε μέχρι το 2001 όταν μεταγράφηκε στην ουκρανική ΦΚ Ντιναμό Κιέβου.Στην ομάδα του Κιέβου έμεινε ως τον Ιανουάριο του 2008 όταν και δόθηκε με τη μορφή δανεισμού στον ΠΑΟΚ.
Με την εθνική ομάδα της Σερβίας μετράει από το 2002 28 συμμετοχές ενώ πήρε μέρος και στο Μουντιάλ του 2006.
Εθνική Νορβηγίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Παγκόσμιο Κύπελλο

Τα κατορθώματα της χώρας στο άθλημα του ποδοσφαίρου σε επίπεδο εθνικών ομάδων είναι λιγότερα σε σχέση με τις υπόλοιπες Σκανδιναβικές χώρες (Σουηδία, Δανία κλπ). Έχει καταφέρει να συμμετάσχει τρεις φορές σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, το 1938, το 1994 και το 1998. Στην τελευταία της συμμετοχή, είχε και την καλύτερη επίδοση, φτάνοντας στον δεύτερο γύρο της διοργάνωσης.Έχει καταφέρει να νικήσει και τη Βραζιλία.

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα

Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, οι επιδόσεις της είναι απογοητευτικές, αφού έχει καταφέρει να προκριθεί σε τελική φάση, μόνο μια φορά, το 2000, όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο της διοργάνωσης.

Ολυμπιακοί Αγώνες

Η μεγαλύτερη επιτυχία του ποδοσφαιρικού αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος της Νορβηγίας, έχει επιτευχθεί σε Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1936 στο Βερολίνο, όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο (3η θέση).

Σήμα

Η εθνική ομάδα ποδοσφάιρου της Νορβηγίας είχε σαν διακριτικό σήμα, τη σημαία της χώρας. Το 2008 δημιουργήθηκε ένα νέο σήμα με ένα δράκο, γεγονός το οποίο προκάλεσε αντιδράσεις στους φιλάθλους της εθνικής ομάδας, οι οποίοι προτιμούσαν το προηγούμενο με τη σημαία, με αποτέλεσμα να μην χρησιμοποιηθεί. Τελικά, το Δεκέμβριο του 2014 το σήμα άλλαξε, με τη σημαία της χώρας να εμπεριέχεται σε αυτό.

Σταδιο

Η έδρα της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου Νορβηγίας, ήταν και είναι ανέκαθεν το Στάδιο Ούλεβαλ, που ανήκει στην Ομοσπονδία της χώρας και το χρησιμοποιεί και η Βαλερένγκα, ενώ από το 1926 που εγκαινιάστηκε, έως και το 2009, το χρησιμοποιούσε η ΦΚ Λιν. Βρίσκεται στο Όσλο, την πρωτεύουσα και την πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της χώρας, ενώ είναι χωρητικότητας 25.572 θέσεων.

Στατιστικά Παικτών

Πρώτος σε συμμετοχές με την εθνική Νορβηγίας, είναι ο Τζον Άρνε Ρίισε, με 110. Ακολουθεί ο Θόρμπορν Σβένσεν με 104 και ο Χένιγκ Μπεργκ με 100. Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών, είναι ο Γιόργκεν Γιούβε, με 33 γκολ. Αρκετά πιο πίσω, βρίσκονται οι Έιναρ Γκούντερσεν με 26, Χάραλντ Χέννουμ με 25, Τζον Κάριου με 24, Όλε Γκούνα Σόλσκιερ με 23, όσα έχει και ο Τόρε Άντρε Φλο.

Στατιστικά Ομάδας

Στον πρώτο αγώνα της ιστορίας της, η εθνική Νορβηγίας, υπέστη βαριά ήττα με 11-3 από την Σουηδία (12/7/1908). Η μεγαλύτερη νίκη της, έχει γίνει στις 28/6/1946, επί της Φινλανδίας, με σκορ 12-0. Ίδιο είναι το σκορ για την μεγαλύτερή της ήττα, από την Δανία, που κατεγράφη στις 7/10/1917.
Η μεγαλύτερη θέση στην επίσημη βαθμολογία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, είναι η 2η, από τον Οκτώβριο του 1993 έως τον Αύγουστο του 1995. Πιο χαμηλά έχει φτάσει τον Νοέμβριο του 2016, μένοντας στην 84η θέση.
Βρετονικό Κομμουνιστικό Κόμμα

Το Βρετονικό Κομμουνιστικό Κόμμα (βρετον.: Strollad komunour Vreizh) ήταν βρετονικό κομμουνιστικό και αυτονομιστικό κίνημα.

Ιστορία

Το Βρετονικό Κομμουνιστικό Κόμμα ιδρύθηκε το 1971. Αποτέλεσε συνέχεια του Απελευθερωτικού Μετώπου Βρετάνης.
Ανακοίνωσε την διάλυσή του το 1980.
Ενβέρ Μάριτς

Καριέρα

Ο Μάριτς γεννήθηκε στις 25 Απριλίου του 1948 στο Μόσταρ της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (τότε ήταν μέρος της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας) και ξεκίνησε την καριέρα του το 1967 από την τοπική Βελέζ Μόσταρ,όπου υπήρξε και συμπαίκτης με τον Ντούσαν Μπάγεβιτς. Το 1976 μεταγράφηκε στη Γερμανία και συγκεκριμένα στη ΦΚ Σάλκε 04 όπου παρέμεινε για μια διετία. Το 1978 επέστρεψε στη Βελέζ Μόσταρ όπου και έκλεισε την καριέρα του το 1985.
Ο Μάριτς διατέλεσe 32 φορές διεθνής με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας και ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 1974, στα γήπεδα της Δυτικής Γερμανίας. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, ακολούθησε καριέρα προπονητή τερματοφυλάκων με θητεία στις Βελέζ Μόσταρ (1987-90), Φορτούνα Ντίσελντορφ (1993-98) και Χέρτα Βερολίνου από το 2003 μέχρι και σήμερα.
Κεφαλόβρυσο Μεσσηνίας

Περιγραφή της τοποθεσίας

Τα ακριβή σύνορα του Κεφαλόβρυσου με τις γειτονικές Κοινότητες έχουν ως εξής: προς βορρά φτάνουν μέχρι τη γραμμή: Αϊ-Λιάς - Κίτσου τα μαντριά (Κούτσουρα) - Κοπρισιά. Ανατολικά ως τη νοητή γραμμή: Παλούκα την πέτρα (ή Παλούκα τα μαντριά) - Μούσγα - Σπανού τη λάκκα - Αϊ-Θαράπος - Τσουκαλαίικα -Ξινού το λάζο - Φωταίικα αλώνια - Λάκκες - Αντρέα τη στέρνα - Κοτρωνάκι (Γαϊδουριά) - Κοντογόνι - Άνω Αϊ-Στέφανος - Κορώνη τη χούνη - Μεγάλη Λάκκα - Φτερόλακκα - Σκαλίτσα (Τούμπα).
Κατεβαίνοντας νοτιότερα και περνώντας ψηλότερα από τη θέση «Μπούφου το ρέμα» (Πολαινιάτικη πλευρά) τα όρια του χωριού με την Πολαίνα και την Κάτω Βούταινα φτάνουν μέχρι τη γραμμή: Πασά την πέτρα - Αϊ-Λιάς - Διακονιαράκη τη στέρνα - Βουταιναίικο γεφύρι. Δυτικά το όριο αποτελεί το ποτάμι που κατεβαίνει από την Κουλκάδα και τη Μάκραινα και από Ν προς Β τα σύνορα αγγίζουν τις θέσεις: Βαρτιγού - Νεραϊδότρουπα - Ξυλόκαστρο - Καμαράκι. Τα παλαιά όρια περνούσαν απέναντι από το ποτάμι κι έφταναν ψηλότερα από το Πάτημα, στο Κατωβουταιναίικο βουνό. Όλο το ύψωμα της Κοστριάβας ήταν γεμάτο από Χαλβατσαίικα χωράφια, που σιγά σιγά πέρασαν στα χέρια των Βουταιναίων. Άλλα πουλήθηκαν κι άλλα δόθηκαν ως προίκα σε Χαλβατσαίισσες νύφες. Έτσι, στα χρόνια κατά τα οποία πρόεδρος της Κοινότητας ήταν ο Αλέξιος Φ. Παναγιωτόπουλος, τα σύνορα του χωριού με την Κοινότητα της Βούταινας κατέβηκαν νοτιότερα από την Κοστριάβα, στο ποτάμι και το Βαρτιγού.
Αν συμπεριλάβουμε και την Κουλκαδαίικη έκταση, τότε ακολουθούμε από Ν προς Β τη νοητή γραμμή: Καμαράκι - Μαγγάνια - Χερουλάκια και φτάνουμε στο διάσελο του Σκουλαρίου, όριο με τα χωριά της Τριφυλίας. Από εκεί, αν περάσουμε με νοητή γραμμή χαμηλότερα από το Κουλκαδοβούνι (Ρέματα), στον Σταυρό και από εκεί στου Παρασκευά τη βρύση, στο Καστράκι, στην Καλόγρια και τον Αϊ-Λιά, έχουμε ολοκληρώσει την κυκλική περιδιάβαση των συνόρων του Κεφαλόβρυσου. Παλαιότερα, βέβαια, τα όρια στην περιοχή της Κουλκάδας έφταναν ως την κορυφή του Κουλκαδοβουνίου. Κατέβηκαν στα Ρέματα (Πετροπηγάδα), όταν πρόεδρος του χωριού διετέλεσε ο Παναγιώτης Διον. Αλεξόπουλος, το 1914.
Το χωριό κτίστηκε σε μέρος απάνεμο και απάγκειο, με πλούσια νερά, με έδαφος κατάλληλο για βοσκή και καλλιέργεια, με μεγάλο αγνάντιο και θέα και κυρίως μακριά από τα πεδινά κέντρα εγκατάστασης των, εκάστοτε, κατακτητών. Μέρος, δηλαδή, που, εκτός από το κατάλληλο περιβάλλον, εξασφάλιζε τους απαραίτητους όρους διαβίωσης και πρόσφερε προστασία, ασφάλεια και σχετική ελευθερία κατά τις περιόδους κατάκτησης από ξένους λαούς.
376 Γεωμετρία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Γεωμετρίας υπολογίσθηκε σε 34,9 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 44,6 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,232 (από δεδομένα του IRAS). Η Γεωμετρία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 44 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Μεχμέτ Σερίφ Δαμάδογλου

Ο Μεχμέτ Σερίφ Δαμάδογλου (Τουρκικά: Mehmet Şerif Damadoğlu, 1952-) ήταν ο Μουφτής του Διδυμότειχου από το 1986 έως το 2018.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο χωριό Άνω Βυρσίνη του νομού Ροδόπης και τελείωσε το δημοτικό σχολείο Σιδηρούς. Σπούδασε στο Μουσουλμανικό Ιεροσπουδαστήριο Κομοτηνής και στην Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία της Θεσσαλονίκης όπου αποφοίτησε το 1979. Το διάστημα 1980-1986 εργάστηκε ως εκπαιδευτικός και το 1986 διορίστηκε ως τοποτηρητής της Μουφτείας Διδυμότειχου.  Το 2018 κηρύχθηκε έκπτωτος από τη θέση του με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης  Μακεδονίας Θράκης, για απλή συνέργεια σε υπόθεση απάτης σε βάρος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων  και στρεφόταν κατά του υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Ο αδελφός του Ρεσιατ  Σερίφ Δαμάδογλου έκανε ψευδές περιεχόμενο δηλώσεων για να λάβει κοινοτικές επιδοτήσεις τις οποίες ο Μεχμέτ Σερίφ γνώριζε αλλά δεν εναντιώθηκε στην υποβολή τους. Το 2013 καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών μηνών με τριετή αναστολή για απλή συνέργεια σε απάτη, κατ' εξακολούθηση.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Σερρών 2014–15

Β' όμιλος

Πηγή: Αρχείο serresgoal.gr

Τελικός

Ασπίς Δραβήσκου - Απόλλων Παραλιμνίου 1-2