google/wiki40b huggingface dataset:
Πατσίδερος Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Η ονομασία του χωριού είναι άγνωστο από πού προήλθε. Το 1583 αναφέρεται Pacid(h)aro με 61 κατ. (Καστροφύλακας, Κ97). Κατά το Στέργιο Σπανάκη, η ονομασία δεν έχει σχέση  με το paciero (paciere)= ειρηνοποιός. Αργότερα αποτέλεσε έδρα κοινότητας, στην οποία υπήχθη και το χωριό Ζίντα
Στην εκκλησία της Παναγίας λειτούργησε μία Μονή με τρία παρακείμενα κελιά.

Το Διδακτήριο του Πατσιδέρου

Το σχολείο του Πατσιδέρου ιδρύθηκε το έτος 1875. Το διδακτήριο κτίστηκε στη βορειοανατολική πλευρά του χωριού σε χαμηλότερο από τον οικισμό 
υψόμετρο, στον περίβολο του ναού της Γεννήσεως της Θεοτόκου. Στο σχολείο αυτό φοιτούσαν οι χριστιανοί μαθητές των γειτονικών χωριών μιας και ήταν το μοναδικό σχολείο της περιοχής. Το διδακτήριο πυρπολήθηκε από τους Οθωμανούς στην επανάσταση τόσο του 1878 όσο και του 1889. Μετά την πυρπόληση του 1889 και μέχρι να γίνουν οι αναγκαίες επισκευές, το σχολείο λειτούργησε στο Αρκαλοχώρι (Ιανουάριος 1890 – Αύγουστος 1892). Μετά την ολοκλήρωση των επισκευαστικών εργασιών, μεταφέρθηκε εκ νέου η έδρα του στον Πατσίδερο αλλά πυρπολήθηκε εκ νέου από τους Οθωμανούς στην επανάσταση του1897. Επι Κρητικής Πολιτείας ιδρύθηκε ως γραμματοδιδασκαλείο. Στις 10/11/1899 ο δάσκαλος Σταύρος Καλεντάκης γράφει προς το Νομαρχιακό επιθεωρητή Ηρακλείου : ‘Περί καταστάσεως του διδακτηρίου Πατσιδέρου’  «…το σχολείον του χωρίου τούτου είναι κτήμα της κοινότητος και ευρίσκεται επι της καταλληλοτέρας θέσεως, προς ανατολάς του χωρίου εντός του περιβόλου της εκκλησίας της Γεννήσεως της Θεοτόκου.Κέκτηται δε το σχολείον τουτο μικρόν κήπον όστις περιέχει τινά δένδρα 2 κυπαρίσσους 1 ροδακινέα και 8 ροδάς, έχει δε επισκευασθή νεωστί επειδή κατεκάη και 3 φοράν κατά την επανάστασιν του 1896 υπό των Τούρκων. Σύγκειται δε εκ μίας θύρας και 5 παραθύρων 2 βορείων μετά υαλοπινάκων 1 νοτίου 1 ανατολικού 1 δυτικού ανευ υαλοπινάκων. Περιέχει δε τα εξής όργανα : 6 θρανία 1 μαυροπίνακα και 1 τράπεζαν, γεωγραφικούς δε χάρτας και παιδαγωγικά βιβλία δεν περιέχει επειδή κατεκάησαν ταυτοχρόνος πρότερον. Το επίπεδον δε έχει επιστρωθεί δια ξυλείας. Όπερ είναι 5 ½  οργυιάς κατά το μήκος και 2 κατά το πλάτος. Το δε ύψος είναι 2 οργυιάς. 
Η εκκλησία σήμερα εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου (γενέθλιο της Θεοτόκου) όμως μέχρι το 1866 ήταν αφιερωμένη στην Κοίμηση, για αυτό τιμάται και εκείνη την ημέρα.
Στο ανώφυλλο της εξώπορτας υπάρχει χαραγμένη η χρονολογία 1695
Οι παλαιότερες οικογένειες του χωριού είναι : Πατερόπουλος, Αντωνάκης, Φραγκιαδάκης, Σπυριδάκης, Βασιλάκης, Πετράκης, Μακρομιχαλάκης, Βουρεξάκης, Χριστοδουλάκης και Φυτάκης.
Ιωάννης Ηλιόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ιωάννης Ηλιόπουλος γεννήθηκε το 1940 στην Καλαμάτα. Ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές του σπουδές στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Ε.Μ.Π.) το 1962, και έλαβε δίπλωμα Μηχανολόγου-Ηλεκτρολόγου. Συνέχισε τις σπουδές του στο Τμήμα Θεωρητικής Φυσικής του Πανεπιστημίου του Παρισιού, όπου έλαβε το 1963 το D.E.A., το 1965 το Doctorat 3e Cycle, και το 1968 το Doctorat d'État. Το 1964 έως το 1966 κατείχε τον τίτλο του Επιμελητή Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Το 1966 έως το 1968 υπήρξε υπότροφος στο CERN στη Γενεύη. Το 1969 έως το 1971 διατέλεσε Research Associate στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Από το 1971 εργάζεται στο Εθνικό Κέντρο Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) αρχικά ως ερευνητής και από το 1978 ως Διευθυντής Ερευνών στο εργαστήριο θεωρητικής φυσικής της École Normale Supérieure στο Παρίσι, όπου διατέλεσε και Διευθυντής κατά τα έτη 1991-1995 και 1998-2002.

Ερευνητικό έργο

Ο Ιωάννης Ηλιόπουλος είναι διακεκριμένος και διεθνώς αναγνωρισμένος επιστήμονας στον κλάδο της Θεωρητικής Φυσικής και της Φυσικής των Στοιχειωδών Σωματιδίων. Μια συμβολή στον κλάδο αυτό σχετίζεται με τον αριθμό και τις ιδιότητες των κουάρκ. Την δεκαετία του 1960 πιστεύαμε πως υπήρχαν στον κόσμο τρία είδη κουάρκ. Το 1969, ο Ηλιόπουλος, σε συνεργασία με τους S. L. Glashow και L. Maiani, προέβλεψαν θεωρητικά την ύπαρξη ενός τετάρτου είδους, (σήμερα ξέρουμε πως τελικά υπάρχουν έξι). Το 1971, σε συνεργασία με τους Cl. Bouchiat και Ph. Meyer, απέδειξε ότι μια θεωρία με τέσσερα (η έξι) κουάρκ είναι μαθηματικά συνεπής. Αυτή η πρόβλεψη επιβεβαιώθηκε πειραματικά το 1974 με την ανακάλυψη μιας πληθώρας νέων σωματιδίων στην σύσταση των οποίων υπεισέρχεται το καινούργιο κουάρκ. Η ανακάλυψη αυτή είχε πολλαπλές συνέπειες: πρώτα απ' όλα, έλυσε μερικά προβλήματα που σχετίζονταν με τις διασπάσεις ορισμένων ασταθών σωματιδίων. Αλλά, πιό σημαντικά, άνοιξε τον δρόμο για την διατύπωση μιας ενοποιημένης θεωρίας που φιλοδοξεί να περιγράψει όλες τις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στα στοιχειώδη σωμάτια. Η τελική μορφή αυτής της θεωρίας δεν έχει ακόμα βρεθεί. Πρόκειται για ένα μακροχρόνιο πρόγραμμα που φαίνεται να απαιτεί την εισαγωγή καινούργιων ιδεών στη φυσική, αλλά συγχρόνως, και την διατύπωση νέων εννοιών στα μαθηματικά. Το 1974 μελέτησε τις ιδιότητες ενός νέου είδους συμμετρίας, που φαίνεται να είναι ένας απαραίτητος σταθμός στο δρόμο για την ενοποιημένη θεωρία. 
Τα τελευταία χρόνια, συχνά σε συνεργασία με τους Ι. Αντωνιάδη, θ. Τομαρά και Ε. Φλωράτο, ασχολείται με τα προβλήματα που συναντάμε στην πρoσπάθεια να συνδυάσουμε τις δύο μεγάλες ανακαλύψεις των αρχών του περασμένου αιώνα, την κβαντική θεωρία και την θεωρία της βαρύτητας.
Πόλη Αλτάι

Μεταφορά

Το Αεροδρόμιο του Αλτάι (LTI / ZMAT) έχει ένα χωμάτινο διάδρομο και εξυπηρετεί τακτικές πτήσεις προς το Αρβαϊχέερ και την Ουλάν Μπατόρ.
Δήμος Καλλιέων

Ιστορικά στοιχεία

Η πρώτη φορά που δημιουργήθηκε δήμος με το όνομα δήμος Καλλιέων στην περιοχή ήταν το 1870. Ο δήμος αυτός προέκυψε με την με την μετονομασία του παλαιότερου δήμου Κυτινίας σε δήμο Καλλιέων. Διατηρήθηκε μέχρι το 1912 οπότε και διαχωρίστηκε στις κοινότητες Μαυρολιθάρι, Αθανάσιος Διάκος, Καστριώτισσα, Μουσουνίτσα, Πανουργιάς, Πυρά και Στρώμη. Ο δήμος Καλλιέων δημιουργήθηκε ξανά με το σχέδιο Καποδίστριας το 1997 με την συνένωση των παραπάνω κοινοτήτων. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης το 2010 εντάχθηκε στον δήμο Δελφών.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης ανδρών Handball Premier 2016-2017

Το πρωτάθλημα Ελλάδας χάντμπολ ανδρών για την περίοδο 2016–17 είναι το 38ο στην ιστορία του θεσμού, και το 2ο με την ονομασία Handball Premier. Διεξάγεται από την Ο.Χ.Ε. με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο  ΙΕΚ ΞΥΝΗ ΔΙΚΕΑΣ για 1η φορά στην ιστορία του. Στην Α2 Εθνική υποβιβάστηκαν Α.Ε.Σ.Χ. Πυλαίας και Γ.Ν.Ο. Άρης Νίκαιας.

Β' φάση

Στη δεύτερη φάση του πρωταθλήματος μετείχαν οι τέσσερις πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου, μεταφέροντας τους μισούς βαθμούς που είχαν κερδίσει. Μετά από τρεις αγωνιστικές η βαθμολογία ήταν η εξής:
Θωμάς Μπίμης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 11 Ιουνίου του 1975.  Έκανε σπουδές Φυσιοθεραπείας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας.  Ξεκίνησε να ασχολείται με το άθλημα το 1987. Είναι Υπαξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού.

Παρουσία σε Ολυμπιακούς Αγώνες

H παρουσία του Μπίμη στις καταδύσεις συνδέθηκε σε μεγάλο βαθμό με την καριέρα του Νίκου Συρανίδη, με τον οποίο ήταν δίδυμο ως το 2006. Το δίδυμο ήδη από το 2000 παρουσίαζε ικανοποιητικές εμφανίσεις. Για πρώτη φορά έλαβαν μαζί μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες στο Σίδνεϊ το 2000, καταλαμβάνοντας την 36η θέση. Τη μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα του ο Μπίμης την κατόρθωσε στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα, το 2004. Στις συγχρονισμένες καταδύσεις από βατήρα 3 μέτρων, με συναθλητή του το Συρανίδη, συγκέντρωσαν 353,34 βαθμούς και πήραν την πρώτη θέση. Λίγα χρόνια μετά, αποσύρθηκε από το άθλημα ο Συρανίδης και έγινε προπονητής, με αποτέλεσμα ο Μπίμης να αποτελέσει νέο δίδυμο με τον Αλέξανδρο Μάνο. Το Φεβρουάριο του 2008 οι δυο τους διεκδίκησαν την πρόκρισή τους στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο. Στις καταδύσεις από βατήρα 3 μέτρων οι αθλητές ήταν 14οι με 369,45 βαθμούς και αποκλείστηκαν από τον τελικό στο Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξήχθη στο Πεκίνο και αποτελούσε κριτήριο πρόκρισης στους Ολυμπιακούς Αγώνες αλλά και δοκιμαστική διοργάνωση ενόψει αυτών.
Θρησκεία

Θρησκεία είναι κάθε πολιτιστικό σύστημα σχεδιασμένων ηθών, συμπεριφορών, απόψεων και καθημερινών πρακτικών, όπως κοσμοθεάσων, ιερών κειμένων, ιερών τόπων και οργανισμών τα οποία συνδέουν τους ανθρώπους με υπερφυσικά φαινόμενα ή οντότητες. Επίσης θρησκεία είναι ο σεβασμός, ο ιερός φόβος και η αφοσίωση του ανθρώπου προς ένα υπέρτατο ον. Πάντως δεν υπάρχει συμφωνημένος ορισμός για το τι συνιστά θρησκεία.

Δυσκολίες στον ορισμό της θρησκείας

Η βασική δυσκολία ορισμού της θρησκείας οφείλεται στην πολλαπλότητά της και στο πολύπλευρο των ουσιαστικών της γνωρισμάτων.
Όπως επισημαίνει ο Willi Braun, αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Alberta του Καναδά, «ο όρος είναι ένα αόριστο σημαίνον, ικανός να προσκολλάται  σε μια ποικιλία αντικειμένων. [...] Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η ιστορία της κατηγορίας ΄΄θρησκεία΄΄ είναι συγχρόνως εν μέρει μια ιστορία της ολίσθησης της κατηγορίας στους κόλπους των ομολογιακών (θεολογικών, απολογητικών) αντιλήψεων των θρησκευτικών κοινοτήτων[...]»
Οι ορισμοί έχουν διαμορφωθεί στη Χριστιανική Δύση και στηρίζονται στην εμπειρία των μονοθεϊστικών θρησκειών, εξισώνοντας τη Θρησκεια με την πίστη σε ένα ύψιστο Όν, αδυνατώντας να συμπεριλάβουν τα θρησκευτικά μορφώματα των ασιατικών και των πρωτόγονων λαών Οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες του 17ου, 18ου και 19ου αι., αρνούνταν να εντοπίσουν και το παραμικρό ίχνος θρησκείας στους ιθαγενείς.

Ορισμοί της θρησκείας

Οι διάφοροι ορισμοί της θρησκείας θα μπορούσαν να χωριστούν σε ουσιοκρατικούς, όπου η έμφαση δίνεται στα βασικά εσωτερικά χαρακτηριστικά: η βάση του ορισμού είναι οντολογική, η γλώσσα στις θρησκείες αναφέρεται στα θρησκευτικά αντικείμενα, το περιεχόμενο αυτών των θρησκειών είναι διαπολιτισμικά σταθερό. Η αναφορά γίνεται σε κάτι Υπερκόσμιο, ενώ αποτιμάται θετικά ή αρνητικά Οι πολιτισμικοί ορισμοί είναι λειτουργικοί, η γλώσσα συμβολική, επικοινωνιακή, το περιεχόμενο σύμφωνα με αυτούς αυθαίρετο και ιστορικά συγκεκριμένο, η αναφορά κοσμική και τέλος, η αξιολόγηση συχνά ουδέτερη.

Θεωρίες περί προελεύσεως της θρησκείας

Η αναζήτηση για την προέλευση της θρησκείας αποτέλεσε ιδιαίτερο χαρακτηριστικό γνώρισμα της έρευνας του δέκατου ένατου αιώνα: το εντόπιζαν εκτός του θείου και γενικά κάτι διαφορετικό από αυτό που καθόριζαν οι παραδοσιακές θρησκευτικές αρχές.
Οι διάφορες θεωρίες περί προελεύσεως της θρησκείας μπορούν να συνοψισθούν σε δύο κατηγορίες:
α) Θεωρίες επί μυθολογικής βάσεως: 1) προέλευση της θρησκείας από την Μυθολογια της φύσεως (Naturmythologiew) 2) η προέλυση από την Αστρική μυθολογία (Panbabylonismus)
Οι θεωρίες αυτές έχουν καταρρεύσει από την εθνολογία, λαογραφία
β)Θεωρίες εθνολογικής και κοινωνικής βάσης: 1)Προγονολατρεία, 2) ανιμισμός 3) Προανισμός δ) Δυναμισμός και Μαγεία 5)Τοτεμισμός 6) Πρωτομονοθεϊσμός
Επιστημονικό μοντέλο

Ένα επιστημονικό μοντέλο είναι μια αναπαράσταση ενός συστήματος. Ο όρος μοντέλο μπορεί να σημαίνει είτε την αναπαράσταση ενός φυσικού συστήματος, φαινομένων, διαδικασιών ή δεδομένων, είτε την ερμηνεία μιας θεωρίας, που αποδίδει νόημα στα αξιώματα, θεωρήματα, κανόνες, και προτάσεις της θεωρίας. Οι δυο αυτές σημασίες δεν αποκλείοται αμοιβαία, καθώς ένα επιστημονικό μοντέλο έχει συχνά και τις δύο έννοιες, συνδέοντας μια αναπαράσταση του φυσικού κόσμου με μια θεωρία.
Η επιστημονική μοντελοποίηση είναι η διαδικασία δημιουργίας αφηρημένων, εννοιολογικών, γραφικών ή και μαθηματικών μοντέλων. Η επιστημονική μέθοδος βασίζεται σ' αυτή τη διαδικασία, και χρησιμοποιεί πολλές διαφορετικές τεχνικές και θεωρίες για τη δημιουργία κάθε είδους ειδικών επιστημονικών μοντέλων.
Η μοντελοποίηση αποτελεί βασικό και αδιαχώριστο μέρος της επιστημονικής δραστηριότητας, και πολλά επιστημονικά πεδία έχουν τις δικές τους ιδέες και μεθόδους για διάφορα είδη μοντελοποίησης.
Ελένη Αγγελίνα της Ηπείρου

Γάμος με τον Μανφρέδο της Σικελίας

Παντρεύτηκε τον Μανφρέδο της Σικελίας στον δεύτερο γάμο του (2 Ιουνίου 1259), μετά τον θάνατο της πρώτης συζύγου του Βεατρίκης της Σαβοΐας (1257) και μετά την άνοδο του στον θρόνο (10 Αυγούστου 1258). Ο πατέρας της ήθελε να συμμαχήσει με τον βασιλιά της Σικελίας για να αντιμετωπίσει τον μεγάλο του αντίπαλο Θεόδωρο Β΄ Λάσκαρη που κυβερνούσε την Αυτοκρατορία της Νίκαιας, γι'αυτό αποφάσισε να παντρέψει την κόρη του με τον Μανφρέδο. Ο γάμος ήταν μεγάλη έκπληξη αν κρίνουμε ότι ο πατέρας του Μανφρέδου Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν είχε συμμαχήσει με τον πατέρα του Θεόδωρου Β΄ Λάσκαρη Ιωάννη Γ´ Δούκα Βατάτζη. Ο ιστορικός Γιαννακόπουλος γράφει : 
"Οι Νορμανδοί είχαν στόχο περισσότερο από έναν αιώνα να κατακτήσουν την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ο Μανφρέδος άλλαξε τις συμμαχίες του πατέρα του και προσέγγισε αυτούς που μπορούσαν να τον βοηθήσουν πραγματικά στις φιλοδοξίες του στα Βαλκάνια.
Ο ιστορικός Γιαννακόπουλος σε άλλο σημείο σημείο γράφει :
"Δεν γνωρίζουμε ποιος ανέλαβε την πρωτοβουλία για τον γάμο αλλά αξιοσημείωτο είναι ότι την προηγούμενη χρονιά ο Μιχαήλ Β΄ πάντρεψε την μικρότερη κόρη του Άννα Αγγελίνα της Ηπείρου με τον πανίσχυρο Πρίγκιπα της Αχαΐας Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο. Είναι ασαφές αν τα εδάφη που είχε ο Μανφρέδος της Σικελίας στο Δεσποτάτο της Ηπείρου τα απέκτησε με τις κατακτήσεις του ή με προίκα".

Άνοδος και πτώση του συζύγου της

Τα επόμενα δύο χρόνια ο Μανφρέδος κατέλαβε το Δυρράχιο και την γύρω περιοχή, ο πεθερός του Μιχαήλ Β΄ είχε επίσης φιλοδοξίες στο Δυρράχιο αλλά είχε στρέψει όλο το ενδιαφέρον του εκείνη την εποχή στην Θεσσαλονίκη. Η προίκα της Έλενας περιείχε τα δικαιώματα του πατέρα της στο Δυρράχιο και το νησί Κέρκυρα στα Επτάνησα που ήταν ουσιαστικά το μόνο σοβαρό κέρδος για τον Μανφρέδο. Ο σύζυγος της με την βοήθεια των Γιβελλίνων κατέκτησε σχεδόν ολόκληρη την βόρεια Ιταλία και ανακηρύχτηκε βασιλιάς. Ο Πάπας Ουρβανός Δ΄ που βρισκόταν σε σκληρή σύγκρουση με τον Μανφρέδο και τον Οίκο των Χοενστάουφεν τρομοκρατήθηκε και πούλησε το Βασίλειο της Σικελίας στον Οίκο των Καπετιδών του Ανζού. 
Ο Κάρολος ο Ανδεγαυός ήρθε από την Γαλλία με μεγάλο στρατό και συνέτριψε τον Μανφρέδο στο Μπενεβέντο (26 Φεβρουαρίου 1266), ο ίδιος έπεσε στην μάχη, η Ελένη φυλακίστηκε με τα παιδιά της και πέθανε στο "κάστρο της Νοσέρα" στην Καμπανία πέντε χρόνια αργότερα. Τα παιδιά της φυλακίστηκαν από τον Κάρολο στο Καστέλ ντελ Μόντε, ο Κάρολος Β΄ της Νεαπόλεως τους μετέφερε αλυσοδεμένους στο Κάστρο του Αυγού (1299). Η κόρη της Βεατρίκη ελευθερώθηκε οι γιοι της τυφλώθηκαν και πέθαναν φυλακισμένοι σε κατάσταση παράνοιας.
Ζίτα Γκιλόφσκα

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1949 στο Νόβε Μιάστο Λουμπάφσκιε του βοϊβοδάτου Βαρμίας-Μαζουρίας στη βόρεια Πολωνία. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας και το 1981 απέκτησε διδακτορικό στα οικονομικά από το Πανεπιστήμιο Μαρία Σκουοντόφσκα-Κιουρί του Λούμπλιν. Στο ίδιο ίδρυμα διετέλεσε βοηθός καθηγητή από το 1972 μέχρι το 1985 και αναπληρώτρια καθηγήτρια από το 1995 έως το 1999, ενώ από το 2001 δίδασκε ως καθηγήτρια στο ιδιωτικό Καθολικό Πανεπιστήμιο του Λούμπλιν.
Η ενεργή ενασχόλησή της με την πολιτική ξεκίνησε το 1994 όταν έγινε μέλος του φιλελεύθερου κόμματος Unia Wolności (ελλ: Ένωση Ελευθερίας), στους κόλπους του οποίου παρέμεινε για μια διετία. Επιπλέον υπήρξε από το 1992 έως το 1998 αντιπρόσωπος της Πολωνίας στο συμβούλιο του Κογκρέσου Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών της Ευρώπης που εδρεύει στο Στρασβούργο και μέλος διαφόρων κρατικών οργανισμών και επιτροπών. 
Μετά την αποχώρησή της από την Unia Wolności, προσχώρησε στην Πολιτική Πλατφόρμα με την οποία εξελέγη το 2001 στη Σέιμ (Κάτω Βουλή της Πολωνίας), φτάνοντας παράλληλα μέχρι το αξίωμα της αντιπροέδρου του κόμματος. Τον Μάιο του 2005 αποχώρησε από την Πολιτική Πλατφόρμα και την 7η Ιανουαρίου του 2006 ανέλαβε ως ανεξάρτητη το υπουργείο Οικονομίας καθώς και τα καθήκοντα της αντιπροέδρου στην κυβέρνηση του συντηρητικού κόμματος του Νόμου και Δικαιοσύνης των αδελφών Κατσίνσκι υπό τον Καζιμίρ Μαρτσίνκεβιτς. Η πρώτη θητεία της  Γκιλόφσκα ολοκληρώθηκε πρόωρα τον Ιούνιο του ίδιου έτους μετά την απομάκρυνσή της εξαιτίας κατηγοριών εναντίον της σχετικά με τη δράση της κατά την κομμουνιστική περίοδο, με την ίδια να αρνείται όλες τις κατηγορίες. Λίγους μήνες αργότερα (22 Σεπτεμβρίου του 2006) επέστρεψε στις θέσεις της στο υπουργείο Οικονομίας και στην αντιπροεδρία της κυβέρνησης, τις οποίες διατήρησε μέχρι τον Νοέμβριο του 2007, όταν ανήλθε στην εξουσία η Πολιτική Πλατφόρμα. Απεβίωσε στις 5 Απριλίου του 2016.
Υδροξείδιο του βηρυλλίου

Χημική συμπεριφορά

Η χημική συμπεριφορά του υδροξειδίου του βηρυλλίου χαρακτηρίζεται από την αμφιτερικότητά του, δηλαδή την ικανότητα να αντιδρά τόσο με οξέα, όσο και με βάσεις.
Αντιδρά με οξέα (H⁺) σχηματίζοντας τα αντίστοιχα άλατα του βηρυλλίου.  Για παράδειγμα, με θειικό οξύ (H₂SO₄) παράγεται θειικό βηρύλλιο (BeSO₄):
Αντιδρά με βάσεις (OH⁻) σχηματίζοντας τετραϋδροξειδοβηρυλλιούχα ανιόντα {[Be(OH)₄]²⁻}. Για παράδειγμα, με διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (NaOH) έχουμε την ακόλουθη αντίδραση:
Επίσης, αν θερμανθεί στους 400°C αφυδατώνεται σχηματίζοντας μια λευκή διαλυτή σκόνη οξειδίου του βηρυλλίου (BeO): 
Αν το τελευταίο θερμανθεί σε υψηλότερη θερμοκρασία παράγει όξινο αδιάλυτο BeO.
Παρατήρηση (λογοτεχνία)

Γενικά στη λογοτεχνία ο όρος "παρατήρηση" φέρεται, εκτός από την κυρίαρχη έννοια της αντικειμενικής εξέτασης του γύρω κόσμου, σε μια περισσότερο προσωπική αντίληψη, λαμβάνει και μία άλλη διάσταση - λογοτεχνική - που έχει περισσότερη συνάφεια με την ανάλυση των λογοτεχνικών κειμένων, αποτελώντας έτσι ιδιαίτερο λογοτεχνικό είδος πεζού ή έμμετρου, γραπτού ή προφορικού λόγου.
Ως λογοτεχνικός όρος η παρατήρηση αποσκοπεί στην ανάδειξη του ψυχισμού και των συναισθημάτων που μπορεί να παρουσιάζει ή να υποκρύπτει ένα λογοτεχνικό κείμενο όπως για παράδειγμα οι στίχοι των τελευταίων ποιημάτων που έγραψε ο Βιζυηνός μέσα στο ψυχιατρείο που είχε εγκλειστεί. Γενικά οι λογοτεχνικές παρατηρήσεις περιλαμβάνουν διάφορα στοιχεία ιδιωτικής ενέργειας, επιδράσεις και σχέσεις προς συγγενή ή αντίθετα αντικείμενα. Τις περισσότερες φορές εκθέτουν μόνο εντυπώσεις και συναισθήματα που οφείλονται από κάποιο φυσικό φαινόμενο ή γεγονός του ανθρώπινου βίου, ή και σ΄ ένα τόπο που μπορεί να μη περιγράφεται αλλά να είναι γνωστός. Στη κατηγορία των λογοτεχνικών παρατηρήσεων περιλαμβάνονται και οι λογοτεχνικές αναλύσεις εφόσον διατυπώνονται σε λογοτεχνική μορφή, όπως επίσης και στίχοι που μπορεί να φέρονται σε τοίχους δεσμωτηρίων, απρόσιτων φυλακίων κ.λπ.
Επίσης παρατηρήσεις μπορεί να περιλαμβάνονται σε διάφορα άρθρα, αφιερώματα, βιογραφίες κ.λπ. που όμως στη περίπτωση αυτή παρέρχονται είτε από τον ίδιο συγγραφέα - παρατηρητή ως επεξηγήσεις, είτε ακόμα στην αποκάλυψη κάποιας ανέκδοτης ιστορίας από τον αναλυτή ή βιογράφο προκειμένου να προσφέρει ευρύτερη αντίληψη της προσωπικότητας, του χαρακτήρα και του ψυχισμού του βιογραφούμενου.
Διονύσιος Παπαδόγγονας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Πεταλίδι Μεσσηνίας το 1888, με καταγωγή από την Μάνη. Ακολουθώντας στρατιωτικό επάγγελμα φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων και συμμετείχε στις επιχειρήσεις Βορείου Ηπείρου και σε όλους τους μετέπειτα πολέμους, Βαλκανικούς 1912-1913, στον Α' Π.Π.. Έλαβε μέρος στην Εκστρατεία της Κριμαίας στην Ουκρανία, στη Μικρασιατική Εκστρατεία και στο Β' Π.Π.. Ειδικότερα στον τελευταίο συμμετείχε ως αρχηγός πεζικού της ΧΙΙ Μεραρχίας (Αλεξανδρούπολης) και από 18-1-1941 αρχηγός πεζικού της V Μεραρχίας Κρητών όπου και διακρίθηκε στη μάχη της Τρεμπεσίνας. 
Στη διάρκεια της κατοχής οργάνωσε την αντιστιακή οργάνωση Ελληνικός Στρατός (ΕΣ) που αργότερα διαλύθηκε από τον ΕΛΑΣ. Ήρθε σε επαφή με τους συνδέσμους του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής, Ρίντ και Φράϊζερ και εξέθεσε την γενική κατάσταση που επικρατούσε στην Καλαμάτα με τους κατακτητές αλλά και του ΕΑΜ. Ανέλαβε αρχηγός του Β΄ Αρχηγείου Χωροφυλακής Πελοποννήσου (1944) και οργάνωσε τα Τάγματα Ασφαλείας Πελοποννήσου συνεργαζόμενος με τους Γερμανούς και υπαγόμενος διοικητικά στις εντολές τους. Η σκληρότητά του ήταν παροιμιώδης. Αναφέρεται ότι με δική του πρωτοβουλία εκτελέστηκαν επιπλέον 100 αντιστασιακοί πέρα από τους 200 της Καισαριανής ως αντίποινα της εκτέλεσης του υποστράτηγου Κρεχ, ενώ οι Γερμανοί ήταν πολύ ικανοποιημένοι από τη συνεργασία του, τόσο ώστε να λάβει συγχαρητήρια επιστολή από τον ίδιο τον Χίτλερ.
Όταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος έφθασε στην ελεύθερη Πελοπόννησο από το Κάιρο ως προπομπός της εκεί ελληνικής κυβέρνησης, ζήτησε από τον Δ. Παπαδόγγονα, που είχε περικυκλωθεί στην Τρίπολη από τις δυνάμεις του Άρη Βελουχιώτη, να σταματήσει κάθε δραστηριότητα και ο ίδιος και οι ομάδες του να παραδοθούν. Ο Δ. Παπαδόγονας ακολουθώντας την εντολή παραδόθηκε και με κάποιες ομάδες του φέροντας ελάχιστο ελαφρύ οπλισμό διεκπεραιώθηκαν από τους Βρετανούς αρχικά στις Σπέτσες και από εκεί στο στρατόπεδο Γουδί στην Αθήνα. 
Σκοτώθηκε στα Δεκεμβριανά στο Γουδί την στιγμή που επιθεωρούσε φυλάκια των αμυνομένων. Γιος του Διονυσίου είναι ο πολιτικός Αλέξανδρος Παπαδόγγονας.
Αγροτική κοινωνία

Ιστορία

Γενικά ο όρος αυτός είναι σχετικά σύγχρονος. Άρχισε να χρησιμοποιείται με δεδομένο τη σύγκριση με τη λεγόμενη βιομηχανική επανάσταση. Έτσι αρχικά ο όρος αυτός αποδίδονταν σε ολόκληρη την Ευρώπη της περιόδου πριν τη βιομηχανική επανάσταση. Τελευταία όμως άρχισε να γίνεται χρήση για τον προσδιορισμό ακόμη και ιθαγενών πληθυσμών και ειδικότερα σε πρωτόγονες κοινωνίες που μπορεί να υφίστανται και σήμερα, χωρίς όμως και να δίδεται ένας σαφής ορισμός της έννοιας για τη χρήση αυτή. Αυτή η γενικευμένη έννοια σε χρήση  για τον προσδιορισμό πρωτόγονων κοινωνιών απαντάται κυρίως στους ανθρωπολόγους, εξετάζοντας την οικονομική γεωγραφία ενός τόπου, καθώς και σε κάποιους ιστορικούς, στη μελέτη των αποικιών.

Κοινωνιολογία

Από κοινωνιολογικής άποψης, η χρήση του όρου έχει ιστορικό ενδιαφέρον, καθώς δείχνει την εξέλιξη του γενικότερου κοινωνικού προβληματισμού.

Η χρήση του όρου εμφανίστηκε μόλις το 19ο αιώνα, όταν ο Γερμανός κοινωνιολόγος Φέρντιναντ Τένιες (Ferdinand Tönnies), εξετάζοντας τις κοινωνίες, έδωσε την περιγραφή κοινότητα (γερμανικά: Gemeinschalt) με ιδιαίτερο νόημα.
 
To 1918, οι κοινωνιολόγοι Τόμας (W. Thomas) και Ζνανιέσκι (F. Znaniecki) δημοσιεύουν το γνωστό κλασικό σύγγραμμά τους Ο Πολωνός Αγρότης στην Ευρώπη και Αμερική όπου και περιγράφονται τα χαρακτηριστικά της αγροτικής κοινωνίας.
Αργότερα ο Ρέντφιλντ (R. Redfield) στην έρευνά του χρησιμοποιεί τον όρο "λαϊκός πολιτισμός" (αγγλικά: folk culture) στον οποίο περιλαμβάνει την έννοια που άλλοι ονόμαζαν αγροτική κοινωνία, θέτοντας τον όρο αυτόν μεταξύ της "λαϊκο-αστικής κοινωνίας" καλύπτοντας έτσι όλες τις κοινωνίες, από την απλούστερη πρωτόγονη μέχρι την πολυπλοκότερη πολεομορφική κοινωνία.
 
Στη συνέχεια, το 1953 ο Φόστερ (G. Foster) παρουσιάζει τον "λαϊκό πολιτισμό" εξοστρακίζοντας απ΄ αυτόν την πρωτόγονη κοινωνία, περιοριζόμενος ρητά στην αγροτική κοινωνία του προηγούμενου Ρέντφιλντ. Έτσι οι Αμερικανοί ανθρωπολόγοι ακολουθούν από τότε είτε τη σχολή Ρέντφιλντ, είτε τη σχολή Φόστερ, τείνοντας ο όρος "αγροτική κοινωνία" να χρησιμοποιείται για τις πρωτόγονες κοινωνίες που εκπολιτίζονται.
Αντίθετα όμως από τους Αμερικανούς, οι ανθρωπολόγοι στην Ευρώπη, από το 1951, δημοσιεύουν τις εργασίες τους με περισσότερη έμφαση ερμηνείας στον ορισμό που δόθηκε στην αρχή του άρθρου. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και ο Φίρθ (R. Firth) στο εκπόνημά του "Στοιχεία Κοινωνικής Οργάνωσης".