google/wiki40b huggingface dataset:
Calm Before the Storm

Ιστορία του δίσκου

Τον Σεπτέμβριο του 1986, εντάχθηκαν στο συγκρότημα οι κιθαρίστες Μάικ Χίκι και Τζιμ Κλερ. Η νέα σύνθεση έδωσε τις πρώτες της συναυλίες στην Βραζιλία, τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και τρεις μήνες αργότερα υπέγραψαν στην "Filmtrax Records", η οποία πραγματοποίησε συμφωνία με την "K-tel" για την αμερικάνικη κυκλοφορία του επόμενου τους άλμπουμ. Έναν μήνα πριν την κυκλοφορία του δίσκου, οι Venom περιόδευσαν στην Ιαπωνία, παίζοντας τρεις sold-out συναυλίες στην Οσάκα, το Κιότο και το Τόκιο.
Το "Calm Before the Storm" κυκλοφόρησε στις 7 Νοεμβρίου 1987, περιλαμβάνοντας έντεκα κομμάτια, μέρος των οποίων προερχόταν από την περίοδο των ηχογραφήσεων του "Deadline". Το συγκρότημα σκόπευε να κυκλοφορήσει το κομμάτι "Under The Spell" σε μορφή σινγκλ, κάτι το οποίο δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.
Ο δίσκος έλαβε θετικές κριτικές από τα έντυπα της εποχής, με το "Kerrang" να του δίνει 4,5 / 5, το "Metal Hammer" 5 / 7 και το "Metal Forces" 95%. Παρ' όλα αυτά, οι μετέπειτα κριτικές υπήρξαν πιο αρνητικές, με το "Allmusic" να του δίνει 2 / 5 αστέρια, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 2,3 / 5 και το "Metal Archives" 55%.
Το 1998, το άλμπουμ επανεκδόθηκε από τη "Neat Metal" με διαφορετικό εξώφυλλο, αλλά χωρίς επιπλέον κομμάτια. Επίσης, το κομμάτι "Fire" επανηχογραφήθηκε από το προσωπικό σχήμα του Cronos για την συλλογή "Venom".

Λίστα Τραγουδιών

1. Black Xmas (Bray, Lant, Hickey, Clare) - 2:57

2. The Chanting of the Priests (Bray, Lant, Hickey, Clare) - 4:25

3. Metal Punk (Bray, Lant, Hickey, Clare) - 3:24

4. Under a Spell (Bray, Lant, Hickey, Clare) - 4:09

5. Calm Before the Storm (Bray, Lant, Hickey, Clare) - 4:14

6. Fire (Bray, Lant, Hickey, Clare) - 2:42

7. Krackin' Up (Bray, Lant, Hickey, Clare) - 2:15

8. Beauty and the Beast (Bray, Lant, Hickey, Clare) - 3:49

9. Deadline (Bray, Lant, Hickey, Clare) - 3:17

10. Gypsy (Bray, Lant, Hickey, Clare) - 2:25

11. Muscle (Bray, Lant, Hickey, Clare) - 2:43
1998 Τίτιους

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Τίτιους είναι Xc (κατά SMASSII), ενώ το άλβεδό του είναι άγνωστο. Ο Τίτιους περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ώρες και 8 λεπτά.
Κομμουνιστικό Κόμμα Βραζιλίας

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Βραζιλίας (Partido Communista do Brasil, PCdoB) είναι μαρξιστικό-λενινιστικό πολιτικό κόμμα της Βραζιλίας.
Τόνι Μπράουν

Σταδιοδρομία

Σπούδασε στο Κασλ Ηλεκτρολογία και μέχρι σήμερα είναι επικεφαλής της εταιρείας ηλεκτρικών συσκευών Tony Brown Electrics στο Κασλτάουν. Το 1981 εξελέγη βουλευτής και το 2000 απέτυχε να γίνει Πρόεδρος της Βουλής, ωστόσο έγινε αντιπρόεδρος. Νωρίτερα ανέλαβε διάφορα αξιώματα, όπως του υπουργού Υγείας (1986-89), υπουργού Τουρισμού (1994-96) και υπουργού Μεταφορών (1996-2001). Έπειτα από τις εκλογές του 2001, έγινε Πρόεδρος της Βουλής και το 2002 ξανά αντιπρόεδρος.
Επανεξελέγη Πρόεδρος της Βουλής το 2006 και στις 14 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς εξελέγη από τη Βουλή αρχηγός της κυβερνήσεως (επικεφαλής υπουργός) λαμβάνοντας 27 ψήφους. Διορίστηκε στο αξίωμα από τον Αντικυβερνήτη την ίδια ημέρα. Στη συνέχεια, όπως προβλέπει η νομοθεσία, παραιτήθηκε από Πρόεδρος της Βουλής.
Τον Δεκέμβριο του 2011 παραιτήθηκε από επικεφαλής υπουργός, σύμφωνα με την επιθυμία του.
Είναι παντρεμένος με τη Ρέιτσελ Σμιθ από το 1979 και έχουν 1 γιο και 1 κόρη. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (ΟΒΕ) το 2013.
Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του επικεφαλής υπουργού ο Άλαν Μπελ.
Μοχάμεντ Μπεν

Καριέρα

Ο Μπεν εισήχθη το 2000, σε ηλικία 11 ετών στις ακαδημίες της ΖΣ Σαιν-Πιερουάζ ομάδα της Ρεϋνιόν. Στη Σαιν Πιερουάζ παρέμεινε για έξι ολόκληρα χρόνια και το 2006 μεταπήδησε στη Γαλλία για λογαριασμό της Χάβρης. 
Την πρώτη του σεζόν στη γαλλική ομάδα αγωνιζόταν στις ρεζέρβες ωστόσο ένα χρόνο αργότερα προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα και αγωνίστηκε στη Λιγκ 2, τη δεύτερη κατηγορία ποδοσφαίρου της Γαλλίας.
Το 2008, ο Μπεν δόθηκε δανεικός για ένα χρόνο στη Βαν, ωστόσο το 2009 αποκτήθηκε από την ομάδα με κανονική μεταγραφή. Στη Βαν ΟΚ παρέμεινε μέχρι το 2013 έχοντας καταφέρει να πετύχει 55 γκολ σε σύνολο 120 εμφανίσεων.
Κατά τη μεταγραφική περίοδο του καλοκαιριού του 2013, ο Μπεν ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Βέροιας, με την οποία υπέγραψε διετές επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας. Στην ομάδα της Βέροιας παρέμεινε για δύο χρόνια πετυχαίνοντας συνολικά στο ελληνικό πρωτάθλημα 25 γκολ.
Τον Ιανουάριο του 2015, ο Μπεν ήρθε σε συμφωνία με τον πρωταθλητή Ελλάδος Ολυμπιακό, στον οποίο ενσωματώθηκε το καλοκαίρι του ίδιου έτους. Ο Μπεν στάθηκε ιδιαίτερα άτυχος καθώς λίγο πριν το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2014-15, έπαθε ρήξη χιαστών και έμεινε εκτός αγωνιστικής δράσης για 6 μήνες.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Μπεν πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Κομορών στις 5 Μαρτίου 2014 στον φιλικό αγώνα της χώρας του με αντίπαλο τη Μπουρκίνα Φάσο. 
Μέχρι σήμερα, ο Μπεν έχει πραγματοποιήσει με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της χώρας του επτά συμμετοχές, ενώ έχει καταφέρει να πετύχει και πέντε γκολ.
Θερινή Ώρα Δυτικής Ευρώπης

Ιρλανδία

Στην Ιρλανδία, από το Νόμο (τροποποίησης) Χειμερινής Ώρας του 1971, η Ιρλανδία χρησιμοποιεί την UTC+1 το καλοκαίρι (επίσημα "χειμερινή ώρα", ιρλανδικά: am caighdeánach, αν και συνήθως ονομάζεται "θερινή ώρα") και την ζώνη ώρας UTC+0 το χειμώνα (επίσημα "χειμερινή ώρα").

Πορτογαλία

Η Πορτογαλία άλλαξε ζώνη ώρας στην Κεντρική Ευρωπαϊκή Ώρα και τη Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης το 1992, αλλά επανήλθε στην Ώρα Δυτικής Ευρώπης το 1996, μετά το συμπέρασμα ότι η εξοικονόμηση ενέργειας ήταν μικρή, ότι είχε μια ανησυχητική επίδραση στις συνήθειες ύπνου των παιδιών, καθώς ο ήλιος δεν είχε δύσει μέχρι τις 22:00 ή τις 22:30 τα βράδια των καλοκαιριών, κατά τη διάρκεια του χειμώνα τα πρωινά ο ήλιος εξακολουθούσε να ανατέλλει στις 9:00, με επιπτώσεις στα πρότυπα της μάθησης και της απόδοσης στο σχολείο, και επίσης οι ασφαλιστικές εταιρείες ανέφεραν αύξηση του αριθμού των ατυχημάτων.

Ηνωμένο Βασίλειο

Ξεκινώντας το 1916, οι ημερομηνίες για την αρχή και το τέλος της BST κάθε έτος βασίζονταν σε εντολή από το Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου. Το Φεβρουάριο του 2002, η Διάταξη Θερινής Ώρας 2002 άλλαξε τις ημερομηνίες και ώρες για να ταιριάζει με τους Ευρωπαϊκούς κανόνες για τη μετακίνηση προς και από τη θερινή ώρα.
Άνω Καλό Νερό Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Το Άνω Καλό Νερό βρίσκεται περίπου 8,5 χιλιόμετρα προς τα βορειοανατολικά της Κυπαρισσίας και περίπου 10,5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Σιδηρόκαστρο. Έχει υψόμετρο 60 μέτρα και απέχει 2,5 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Κοντά στο Άνω Καλό Νερό, προς τα βορειοανατολικά του, βρίσκεται το Μάρμαρο σε απόσταση 5,5 περίπου χιλιομέτρων, προς τα νοτιοδυτικά του το Καλό Νερό σε απόσταση 2 περίπου χιλιομέτρων και προς τα βορειοδυτικά του το Βουνάκι σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα. Η πρόσβαση στο χωριό γίνεται μέσω της Εθνικής Οδού 9.

Ιστορία

Ο οικισμός του Άνω Καλού Νερού προσαρτήθηκε, το 1961, στην Κοινότητα Καλού Νερού και παρέμεινε σε αυτήν, από το 1961 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», το Άνω Καλόν Νερόν υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Αυλώνα Μεσσηνίας,  ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» το Άνω Καλόν Νερόν ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Το Άνω Καλόν Νερόν σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Καλού Νερού του Δήμου Τριφυλίας, με έδρα το Καλόν Νερόν, ενώ στην τοπική κοινότητα αυτή ανήκουν επίσης οι εξής οικισμοί: Το Βουνάκι, τα Δρεκολαίικα, ο Κάκκαβας, το Μάρμαρο και η Στάση Σιδηροκάστρου.

Κτίρια

Εκτός από τις κατοικίες στο χωριό υπάρχει το παλαιό Δημοτικό Σχολείο. Στο Άνω Καλό Νερό, αλλά και στο Καλό Νερό, δηλαδή το αναφερόμενο παλαιότερα ως Κάτω Καλό Νερό, πραγματοποιούν επίσης διάφορα πολιτιστικά δρώμενα ο Εξωραϊστικός Οικολογικός Πολιτιστικός Σύλλογος Καλονεριτών Αθήνας, ο Παντριφυλιακός Όμιλος Καλονερού, ο Εκκλησιαστικός Σύλλογος Καλονερού και ο Σύλλογος Απανταχού Καλονεριτών, με κύριο στόχο τη μετατροπή του παλαιού σχολείου σε μουσείο και πολιτιστικό κέντρο. Στην περιοχή του οικισμού, αλλά και την ευρύτερη περιοχή, υπάρχουν επίσης τουριστικές εγκαταστάσεις με ενοικιαζόμενα δωμάτια-διαμερίσματα.
Ζαν Αλάρ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αλάρ γεννήθηκε στην Μπαγιόν της Γασκώνης. Ήταν γιος ερασιτέχνη βιολονίστα και έδειξε, πολύ νωρίς, το ταλέντο του στο συγκεκριμένο όργανο. Από το 1827 ήταν μαθητής του Φρανσουά Αμπενέκ (François Antoine Habeneck) στο Ωδείο του Παρισιού, όπου το 1830 απέσπασε πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό βιολιού. Εκεί, θα διαδεχθεί αργότερα τον Πιέρ Μπαϊγιό (Pierre Baillot) στη θέση τού καθηγητή, διατηρώντας το πόστο μέχρι το 1875.  Σπούδασε σύνθεση με τον Φρανσουά Φετίς (François-Joseph Fétis), μεταξύ 1831-3 και υπήρξε σολίστ στην Εταιρεία Συναυλιών του Ωδείου (Société des Concertes du Conservatoire)..  Το 1850 χρίσθηκε Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής. 
Ήταν εξαιρετικός βιρτουόζος στην εποχή του, γι’ αυτό εκλήθη το 1948 να εκτελέσει το περίφημο Κοντσέρτο για βιολί του Μέντελσον, σε συναυλία αφιερωμένη στη μνήμη του. Eκπρόσωπος της σύγχρονης γαλλικής σχολής, με παίξιμο γεμάτο θέρμη και ακρίβεια,  ήταν και ερμηνευτής μουσικής δωματίου, επικεφαλής του κουαρτέτου εγχόρδων που είχε, ο ίδιος, οργανώσει. Μέσω αυτής, έκανε γνωστή στο παρισινό κοινό, ολόκληρη την μουσική δωματίου των Μότσαρτ και Μπετόβεν.  Αλλά και οι συνθέσεις του γνώρισαν μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία, ενώ η τάξη βιολιού που διατηρούσε στο Ωδείο του Παρισιού, ήταν πολύ υψηλής ποιότητας. Τα παιδαγωγικά του χαρίσματα διαφαίνονται στο σύγγραμμά του Σχολή του βιολιού: μέθοδος πλήρης και προοδευτική (École du violon: méthode complète et progressive),  το οποίο είχε υιοθετηθεί από το Ωδείο.
Ματίλντα Μέι

Βιογραφία

Η Ματίλντα Μέι γεννήθηκε στο Παρίσι το 1965. Ο πατέρας της Βίκτωρ Χάιμ είναι θεατρικός  συγγραφέας, ο  οποίος είναι Ελληνο-τουρκικής και εβραϊκής
καταγωγής. 
Η μητέρα της είναι η σουηδέζα δασκάλα μπαλέτου και χορογράφος Μαργκαρέτα Χάνσον. Σε ηλικία 16 ετών η Μέι κέρδισε το  "Premier Prix du  Conservatoire de Danse de Paris" (το πρώτο βραβείο του Ωδείου του Παρισιού).

Καριέρα

Οι ταινίες της Μέι είναι κατά κύριο λόγο και γίνονται για την Ευρωπαϊκή αγορά. Ήταν η παραλήπτρια του Βραβείου Ρόμι Σνάιντερ (Prix Romy Schneider) το 1989. Οι εκτός Γαλλίας ταινίες που έχει εμφανιστεί περιλαμβάνουν την "Life force,
Naked Tango"
(1991), Η "Colette" (1991) και το "The Tit and the Moon" (1994). Στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι γνωστή για το ρόλο της ως μιας εξωγήινης βαμπίρ στην επιστημονικής φαντασίας 
ταινίας τρόμου "Life Force", σε σκηνοθεσία Τόμπι Χούπερ, στην οποία η Μέι είναι γυμνή για το μεγαλύτερο μέρος του ρόλου της. 
Εμφανίστηκε επίσης το 1996 στην διαστημική περιπέτεια "Privateer 2: The
Darkening". 
Έπαιξε την Ισαμπέλα στο "The Jackal", μια  ταινία δράσης  του 1997 με πρωταγωνιστές τον Ρίτσαρντ Γκιρ και τον Μπρους Γουίλις.

Προσωπική ζωή

Η Μέι έχει παντρευτεί τρεις φορές: Ο πρώτος σύζυγός  της ήταν ο Πωλ  Πάουελ. Ο δεύτερος σύζυγός της ήταν ο Τζεράρ Ντάρμον, με τον οποίο έχει δύο παιδιά, την κόρη της Σάρα (γεννημένη 17 Αυγούστου 1994) και τον γιος της Ζιλ (γεννημένος 4 Μαρτίου,1997). Ο τρίτος σύζυγός της Μέι  ήταν ο Φίλιπ Κέλι.
Δίαυλος

Ο δίαυλος (κοινώς μπουγάζι, εκ της τουρκικής "μπογκάζ") είναι ναυτικός γεωγραφικός όρος και αποτελεί μία από τις μορφές του Αμφίγειου.

Συγκεκριμένα δίαυλος χαρακτηρίζεται αμφίγειο το οποίο είναι στενότερο του διέκπλου (κοινώς κανάλι) και ευρύτερο ενός στενού. Απ΄ όλες τις μορφές του αμφίγειου ο δίαυλος υφίσταται περισσότερο την αυθαιρεσία της κρίσεως, ως προς τον χαρακτηρισμό του και περισσότερο από πρόσωπα που δεν έχουν σχετική ενημέρωση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και ναυτικοί δεν κάνουν τέτοια λάθη όπως π.χ. το δίαυλο Σκιάθου - Σκοπέλου άλλοι το χαρακτηρίζουν διέκπλου και το  "στενό" Άνδρου - Τήνου το χαρακτηρίζουν δίαυλο(!) και αδιαφορώντας ότι ο κοινώς γεωγραφικός όρος στενό αφορά το Στενό.
Δημήτριος Σαρρής

Ο Δημήτριος Σαρρής (1946) είναι Έλληνας πολιτικός. Διατέλεσε βουλευτής και υφυπουργός με το ΠΑΣΟΚ, νομάρχης Ηρακλείου, καθώς και γενικός γραμματέας Αθλητισμού την περίοδο της κατάκτησης του Ευρωμπάσκετ του 1987 από την Ελλάδα.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1946 στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε μηχανολόγος και ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Συμμετείχε ενεργά στο φοιτητικό συνδικαλιστικό κίνημα την περίοδο του Β΄ Ανένδοτου Αγώνα (1965-67) με τις ιδιότητες του μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της Σχολής του, μέλους της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας (ΕΔΗΝ) και του ειδικού γραμματέα του Συλλόγου Κρητών Σπουδαστών. Το 1974 υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, και στη συνέχεια διατέλεσε γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Ηρακλείου, ενώ από το 1982 έως το 1985 ήταν αντιδήμαρχος της πόλης του Ηρακλείου, όπου εισηγήθηκε και εφάρμοσε το πρόγραμμα του Μαζικού Λαϊκού Αθλητισμού (ΜΛΑ).
Από τον Αύγουστο του 1985 μέχρι το Δεκέμβριο του 1988 διετέλεσε γενικός γραμματέας Αθλητισμού (διαδεχόμενος τον Κίμωνα Κουλούρη) με κύρια προσφορά την οργάνωση μεγάλων διεθνών διοργανώσεων (π.χ. Ευρωμπάσκετ 1987), διεθνών συνεδρίων, προγραμμάτων ανίχνευσης αθλητικών ταλέντων, δημιουργία ειδικών αθλητικών σχολείων, καθώς και την προετοιμασία της Ελλάδας για τη διεξαγωγή των Μεσογειακών Αγώνων του 1991 και για την ανάληψη της Χρυσής Ολυμπιάδας 1996, τόσο σε επίπεδο διεθνούς προβολής όσο και σε επίπεδο θεμελίωσης και έναρξης κατασκευής των μεγάλων ολυμπιακών έργων.
Εκλέχθηκε βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ το 1989 (Ιούνιο και Νοέμβριο), 1990, 1993 και 1996. Χρημάτισε υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών από το 1995 ως το 1996, στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.
Το 1996, στην διαδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου, στήριξε τον Γεράσιμο Αρσένη. Από το 2002 έως το 2006 διατέλεσε νομάρχης Ηρακλείου με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ.
ΑΣ Μονακό

Χαρακτηριστικά

Η Μονακό είναι από τις πιο επιτυχημένες ομάδες του γαλλικού ποδοσφαίρου με 7 πρωταθλήματα και 5 κύπελλα Γαλλίας. Αν και υπήρχε από το 1919, έγινε επαγγελματικό σωματείο μετά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο κι άρχισε να πρωταγωνιστεί στο γαλλικό ποδόσφαιρο από τα τέλη της δεκαετίας του ’50. 
Κέρδισε τους πρώτους τίτλους στις αρχές της δεκαετίας του ’60: δυο πρωταθλήματα (1961, 1963) και δυο κύπελλα (1960, 1963). Μάλιστα, το 1963 πήρε το νταμπλ. Επανήλθε στην κορυφή στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και στη δεκαετία του ’80 με τρία πρωταθλήματα (1978, 1982, 1988) και δύο κύπελλα (1980, 1985). Η επόμενη περίοδος διακρίσεων ήταν οι αρχές του ’90 με την παρουσία στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων και η περίοδος 1997 -2005 που κέρδισε δύο τίτλους, συμμετείχε σταθερά στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ κι έφτασε ως τον τελικό το 2004. 
Στην ομάδα της Μονακό αγωνίστηκε για τέσσερις σεζόν (2002-06) ο Έλληνας διεθνής αμυντικός Άκης Ζήκος. Εκτός από την πρώτη χρονιά που ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς, ήταν βασικός. Έπαιξε σε 102 ματς (2 γκολ) με κορυφαίο τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ.

Χρώματα

Αρχικά η Μονακό δεν είχε σταθερά χρώματα. Τα άλλαζε κάθε χρόνο και συχνά χρησιμοποιούσε διαφορετική φανέλα ανάλογα με τον αντίπαλο, ώστε να μη συμπίπτουν οι εμφανίσεις.
Από το 1950 καθιέρωσε τα ερυθρόλευκα χρώματα σε ριγέ εμφανίσεις. Με τη φανέλα αυτή κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας το 1960. Το 1960 η πριγκίπισσα του Μονακό Γκρέις Κέλι σχεδίασε τις περίφημες διαγώνιες εμφανίσεις. Με αυτές η ομάδα κατέκτησε το γαλλικό πρωτάθλημα του 1960-61 κι έκτοτε καθιερώθηκαν.

Έμβλημα

Το 2013 το έμβλημα της ΑΣ Μονακό ΦΚ άλλαξε.
Ααχενόσαυρος

Ιστορία

Ο Ααχενόσαυρος βρέθηκε και ονομάστηκε από τον Γκέραρντ Σμετς, στις 31 Οκτωβρίου 1888, ο οποίος ονόμασε και το τυπικό είδος Aachenosaurus multidens. Βασιζόμενος στα θραύσματα που βρήκε συμπέρανε ότι επρόκειτο για δείγμα αδρόσαυρου οποίος έφτανε κατ' εκτίμηση τα 4 με 5 μέτρα μήκος και ο οποίος πιθανώς έφερε και άκανθες στο δέρμα. Υπερασπίστηκε το πόρισμά του, δηλώνοντας ότι τα απολιθώματα είχαν εξεταστεί οπτικώς με γυμνό μάτι, με μεγεθυντικό φακό και με μικροσκόπιο. Εντούτοις σύντομα αποδείχθηκε το λάθος του από τον Λουί Ντολό. Ο Σμετς αρχικά προσπάθησε να υπερασπιστεί την αρχική αναγνώριση που έκανε αλλά αποδείχθηκε ξανά λάθος από ουδέτερη επιτροπή και έκτοτε αποσύρθηκε από την επιστημονική δράση νοιώθοντας ντροπιασμένος.
Δημούχος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δημούχος είναι γνωστός ένας μεγαλόσωμος Τρώας που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Δημούχος, ο πατέρας του οποίου ονομαζόταν Φιλήτορας, σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αχιλλέα. Ο Αχιλλέας πρώτα τον τραυμάτισε με το ακόντιό του στο γόνατο για να τον εμποδίσει να φύγει και στη συνέχεια του πήρε τη ζωή με το μεγάλο του ξίφος. Ο Δημούχος αναφέρεται στην Ιλιάδα (Υ 457-459).
Ελευθέριος Ρόδιος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Ρόδο και ήταν μοναχός. Άκμασε τον καιρό της πολιορκίας της πατρίδας του το 1522. Πέθανε το 1545.
Μιχαήλ Φεοντόροβιτς της Ρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Φεοντόρ Αλεξάνδροβιτς πρίγκιπα της Ρωσίας και της Ειρίνας Πάλεϋ, κόρης του Παύλου Αλεξάνδροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας.
Απεβίωσε το 2008 στο Παρίσι σε ηλικία 84 ετών την ίδια ημέρα με τον εξάδελφό του Μιχαήλ Αντρέγιεβιτς.
Ερ (ποταμός)

Γεωγραφική θέση

Ο ποταμός Ερ, στη ρωμαϊκή εποχή Autura, είναι ένας ποταμός στη βορειοδυτική Γαλλία. Έχει τις πηγές του στο Περιφερειακό Φυσικό Πάρκο Περς, κοντά στο δάσος της κοινότητας Λονί-λε Βιλάζ, στο νομό Ορν, σε υψόμετρο 220 μέτρων. 
Ρέει προς τα νοτιοανατολικά έως την περιοχή νότια της κοινότητας Σαρτ και έπειτα στρέφεται απότομα προς τα βόρεια περνώντας από τη Σαρτ  κάτω από τον καθεδρικό ναό της, ο οποίος βρίσκεται ψηλά στην αριστερή όχθη. Μετά από διαδρομή  229 περίπου χιλιομέτρων στο Σαιν-Πιερ-λεζ-Ελμπέφ συμβάλλει, ως αριστερός παραπόταμος, στον Σηκουάνα. Από το Πον-ντε-λ'Αρς συναντά τον Σηκουάνα, αλλά τα δύο ποτάμια ρέουν άλλα έξι χιλιόμετρα παράλληλα, μέχρι την τελική συμβολή τους. 
Από τις πηγές του έως τη συμβολή του στον Σηκουάνα ρέει μέσω αγροτικών περιοχών και δασών, και δέχεται πολλούς παραποτάμους, συμπεριλαμβανομένων των Μπλαιζ, Αβρ, και Ιτόν.
Διέρχεται μέσα από 99 κοινότητες , οι μεγαλύτερες από τις οποίες είναι οι Σαρτ, Μαιντνόν, Πασί-συρ-Ερ, Σαιντ-Ακιλέν-ντε-Πασί και Λουβιέ.
Έδωσε το όνομά του σε δύο νομούς, τους Ερ-ε-Λουάρ και Ερ,
Μάικλ Ολαϊτάν

Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Μάικλ Ολαϊτάν έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα σε ομάδα της χώρας του και συγκεκριμένα στους Μάιτι Τζετς, ομάδα της πρώτης κατηγορίας του πρωταθλήματος Νιγηρίας. 
Τον Φεβρουάριο του 2011 ταξίδεψε από τη Νιγηρία με προορισμό την Ελλάδα και συγκεκριμένα τη Βέροια, η οποία τότε αγωνιζόταν στη Football League. Πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την ομάδα της Βέροιας στις 3 Απριλίου 2011, σε αγώνα εναντίον του Διαγόρα Ρόδου. 
Όσο έπαιρνε ευκαιρίες, έδειχνε πολύ καλά στοιχεία προκαλώντας από πολύ νωρίς το ενδιαφέρον αρκετών ομάδων. Ήταν μάλιστα ένας από τους καλύτερους παίκτες της ομάδας της Ημαθίας στην πορεία ανόδου στη Σούπερ Λιγκ την περίοδο 2011-12, αγωνιζόμενος μάλιστα στα περισσότερα παιχνίδια ως βασικός. Οι πολύ καλές του εμφανίσεις, οδήγησαν στο να αναδειχθεί ως "το μεγαλύτερο ταλέντο της χρονιάς για τη Football League". Με την ομάδα της Βέροιας, πραγματοποίησε συνολικά 68 συμμετοχές, πετυχαίνοντας 17 γκολ και μοιράζοντας 10 ασίστ.
Στις 30 Απριλίου 2013 ανακοινώθηκε και επίσημα η απόκτησή του από τον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο υπέγραψε συμβόλαια διάρκειας τεσσάρων ετών. Στις 2 Μαρτίου 2014 ο Ολαϊτάν είχε ένα σοβαρό επεισόδιο υγείας, καθώς κατά τη διάρκεια του ελληνικού ντέρμπι Ολυμπιακός -Παναθηναϊκός κι ενώ ο αγώνας βρισκόταν στο 30ό λεπτό, ο Νιγηριανός έπεσε ξαφνικά στο έδαφος δίχως να έχει επαφή με κάποιον, προκαλώντας την έντονη ανησυχία τόσο των παικτών και των δύο ομάδων όσο και των οπαδών που φοβήθηκαν για το χειρότερο. Οι γιατροί εισήλθαν άμεσα στον αγωνιστικό χώρο και επανέφεραν γρήγορα τον Ολαϊτάν, με τους θεατές του γηπέδου αλλά και τους ανθρώπους και των δύο ομάδων να χειροκροτούν για την ενθάρρυνση του παίκτη. Η διάγνωση των γιατρών μετά την προσκόμιση του Ολαϊτάν στο νοσοκομείο ήταν ότι επρόκειτο για ιογενή μυοκαρδίτιδα, η οποία προκλήθηκε από λοίμωξη και προκάλεσε με τη σειρά της καρδιακές αρρυθμίες και έπειτα το λιποθυμικό επεισόδιο που προκάλεσε έντονη ανησυχία. Ο Ολαϊτάν παρέμεινε στο νοσοκομείο για εξετάσεις και ανάρρωση αρκετές μέρες μένοντας εκτός γηπέδων για όλο το υπόλοιπο της περιόδου 2013-14. 
Στις 29 Ιανουαρίου 2015 ανακοινώθηκε ο δανεισμός του από τον Ολυμπιακό στον Εργοτέλη.

Στις εθνικές ομάδες

Ο Μάικλ Ολαϊτάν πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Νιγηρίας Κ-20 στις 4 Ιουνίου 2013 στον ισόπαλο αγώνα (1-1) με την αντίστοιχη της Βραζιλίας.
Γιόχαν Μπόντε

Το έργο του

Ο Μπόντε ξεκίνησε από μικρή ηλικία ν΄ ασχολείται ερασιτεχνικά με την Αστρονομία. Μάλιστα κατασκεύασε και μικρό τηλεσκόπιο για να κάνει τις παρατηρήσεις του. Παράλληλα άρχισε να γράφει αστρονομικές παρατηρήσεις που κατέληξαν να γίνουν συγγράμματα και διατριβές εκ των οποίων τα αναφερόμενα στο πέρασμα της Αφροδίτης από τον δίσκο του Ήλιου έπεισαν τον Κουκ να μεταβεί στο νότιο ημισφαίριο προκειμένου να παρατηρήσει το φαινόμενο. Το 1769 ο Μπόντε ανακάλυψε τον πρώτο γνωστό περιοδικό κομήτη βραχείας περιόδου και υπολογίζοντας την τροχιά του προανήγγειλε την επανεμφάνισή του για το επόμενο έτος. Το 1786 ανέλαβε διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Βερολίνου σχεδόν επί 40 χρόνια. Εκεί εξέδωσε την «Ουρανογραφία» του το έτος 1801, έναν ουράνιο άτλαντα που στόχευε τόσο στην επιστημονική ακρίβεια στις θέσεις των αστέρων κ.ά. ουράνιων σωμάτων, όσο και στην καλλιτεχνική αναπαράσταση των μορφών των αστερισμών. Η «Ουρανογραφία» σημειώνει το αποκορύφωμα μιας ολόκληρης εποχής στην καλλιτεχνική αναπαράσταση των αστερισμών, πρόκειται για πολυσέλιδο άτλαντα που περιέχει περισσότερους από 17.000 αστέρες. Οι μεταγενέστεροι άτλαντες έδειχναν όλο και λιγότερες λεπτομερώς ζωγραφισμένες μορφές, μέχρι που σήμερα δείχνουν μόνο μερικές γραμμές.
Ο Μπόντε δημοσίευσε επίσης από το 1774 μέχρι το 1825 ένα είδος αστρονομικού αλμανάκ, μορφής αστρονομικών εφημερίδων και έναν άλλο, μικρότερο ουράνιο άτλαντα, προοριζόμενο για τους ερασιτέχνες αστρονόμους (Vorstellung der Gestirne). Επίσης, ένα εισαγωγικό βιβλίο για τους αστερισμούς και τους μύθους τους, που έκανε πάνω από δέκα ανατυπώσεις. Το 1786 ο Μπόντε, για την σπουδαία συμβολή του στην αστρονομία, εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας του Βερολίνου.

Ονομάσθηκαν προς τιμή του

Το όνομα του Μπόντε φέρει ένας κρατήρας στο βόρειο ημισφαίριο της Σελήνης. Επίσης, ο αστεροειδής 998 Μπόντεα (998 Bodea) ονομάσθηκε έτσι από τον Μπόντε.
Παρθεναγωγείο Σάμου

Το Παρθεναγωγείο Σάμου ήταν το πρώτο σχολείο θηλέων που ιδρύθηκε στη Σάμο το 1855.

Ίδρυση

Αν κα αρχικά η κατώτερη η εκπαίδευση στη Σάμο ήταν μικτή, το 1855 ιδρύθηκε από την σύζυγο του ηγεμόνα Ιωάννη Γκίκα Αλεξάνδρα.Η συντήρησή του γινόταν από το προσωπικό ταμείο της Πριγκήπισσας. Πρώτη διευθύντρια του παρθεναγωγείου ήταν η Σαπφώ Λεοντιάς.Είχε τρεις τάξεις και λειτούργησε μέχρι το 1858. Οι λόγοι παύσης της ήταν άγνωστοι. Όμως το 1860 ο ηγεμόνας Μιλτιάδης Αριστάρχης επανασύστησε το Παρθεναγωγείο με τριάντα μαθήτριες και με διευθύντρια τη Μαρία Τζαμανίδου. Ιδιωτικές εισφορές ενισχυαν τη σχολή.
Στο Παρθαναγωγείο εκτός απότη Διευθύντρια και την υποδιδασκάλισσα ανατέθηκε  διδασκαλία διαφόρων μαθημάτων σε καθηγητές του Γυμνασίου Φίλιππο Ράμφο και Διονύσιο Κοκκόλη. Παράλληλα υπήρχαν  προβλήματα κτηριακό και προσωρινά αξιοποιήθηκε ιδιωτική οικία. Τότε τέθηκε αίτημα οικοδόμησης μεγαλύτερου κτιρίου με σκοπό να χρησιμοποιηθεί ως Ανώτερο Παρθαναγωγείο και ως Οκοτροφειο, όπου διατρέφονταν με λίγα χρήματα κορίτσια από όλη τη Σάμο. Κάθε τμήμα της Σάμου θα μπορούσε να εισάγει στο Οικοτροφείο δωρεάν ένα κορίτσι διακρινόμενο για την ευφυΐα και την κοσμιότητά του.
Το Δημόσιο ενίσχυε με 250 λίρες το Παρθεναγωγείο ενώ και εύποροι Σαμιώτες μπορούσαν να κάνουν δωρεές. Δώδεκα λίρες για κάθε κορίτσι και πενήντα για κάθε τμήμα πλήρωνε το Δημοσιο.