google/wiki40b huggingface dataset:
Ντόβερ (Ντέλαγουερ)

Ιστορία

Το Ντόβερ ιδρύθηκε το 1683 από τον Ουίλιαμ Πεν ως έδρα της νεοσύστατης κομητείας Κεντ. Η πόλη σχεδιάστηκε επίσημα το 1717 από μια ειδική επιτροπή της Γενικής Συνέλευσης του Ντέλαγουερ, με το κέντρο της πόλης να σηματοδοτεί το Γκρην (Green), η κεντρική πλατεία της πόλης, η οποία είχε σχήμα δέντρου. Το Ντόβερ έγινε πρωτεύουσα του Ντέλαγουερ το 1777, καθώς η πόλη ήταν σε κεντρικότερη θέση και θεωρήθηκε ότι βρίσκεται σε πιο ασφαλή θέση από την παλιά, το Νιούκασλ. Το Ντόβερ έγινε το μόνιμο μέρος όπου συνερχόταν η Συνέλευση τον Οκτώβριο του 1781. Το κτίριο που συνερχόταν η συνέλευση ολοκληρώθηκε το 1791, το δεύτερο παλαιότερο κτίριο που υπηρέτησε ως καπιτώλιο, μετά το καπιτώλιο του Μέριλαντ, ενώ το κτιρίο που γινόταν η συνέλευση άλλαξε το 1933. Το 1787 επικυρώθηκε για πρώτη φορά στο Ντόβερ το σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτείων, και γι' αυτό το Ντέλαγουερ αποκαλείται συχνά «η πρώτη πολιτεία». Κατά τον 18ο και το 19ο αιώνα ήταν κυρίως αγροτικό κέντρο. To 1856 έφτασε στην πόλη για πρώτη φορά σιδηροδρομική γραμμή. To 1939 η Playtex, που εμπορεύεται προϊόντα από λάτεξ, μετακινήθηκε στο Ντόβερ και έγινε η πρώτη μεγάλη εταιρεία στο Ντόβερ που δεν ασχολούταν με αγροτικά προϊόντα.

Οικονομία

Ο μεγαλύτερος εργοδότης στη πόλη είναι η πολιτειακή κυβέρνηση. Άλλοι σημαντικοί εργοδότες στη πόλη είναι η Αεροπορική Βάση του Ντόβερ και τα εργοστάσια της Kraft Foods και τη Procter & Gamble. Η πόλη περιλαμβάνει πολλά αποικιοκρατικά και βικτωριανά κτίρια και έχει 12 μουσεία. Στη πόλη διοργανώνονται αγώνες NASCAR. Το Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ, το οποίο ιδρύθηκε το 1890 και σήμερα έχει περίπου 2.800 φοιτητές, έχει την έδρα στο Ντόβερ.
Βιρακότσα

Στη μυθολογία των Ίνκας, ο Κον Τίκι Βιρακότσα, ή απλά Βιρακότσα ή Ουιρακότσα (η «Αόρατη Φωτιά, αυτός που γεννιέται από τον αφρό της θάλασσας») , θεωρείται ο δημιουργός του σύμπαντος, του χρόνου και του πολιτισμού κι ένας από τους σημαντικότερους θεούς των Ίνκας. Είχε ένα γιο, τον Ίντι, και δυο κόρες, τη Μάμα Κίγια και την Πατσαμάμα.
Υπάρχει μόνο μία αναπαράσταση του θεού στην «Πύλη του Ήλιου», ένα μονόλιθο, όπου αναπαριστάνεται ο θεός σε γλυπτό. Έχει ως στέμμα του τον ήλιο, από τα μάτια του τρέχουν δάκρυα βροχής και κρατά στα χέρια του δύο κόνδορες-ραβδιά. Κατά άλλη ερμηνεία κρατά κεραυνούς (αντιστοίχους με του Δία ή του Odin - Όντιν). Στέκεται πάνω σε ένα βάθρο, στο οποίο οδηγούν σκαλοπάτια, και είναι πλαισιωμένος από 6 Αγγέλους.
Αρμάντο Γκεμπούζα

Πολιτική καριέρα

Γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου του 1943 στα βόρεια της χώρας. Στα 20 του έγινε μέλος του FRELIMO , στρατηγός και ανέλαβε την ηγεσία του κινήματος πριν την ανεξαρτησία (1975). Αργότερα υπηρέτησε ως Υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Ματσέλ. Κατά τη θητεία του, εξέδωσε διάταγμα, με το οποίο έδιωξε τους Πορτογάλους πολίτες από τη χώρα και τη δεκαετία του 1980 μετέφερε άνεργους πολίτες από την πόλη σε περιοχές της υπαίθρου. Το 1992 εκπροσώπησε το FRELIMO κατά τη διεξαγωγή των συνομιλιών με το RENAMO και τη συναφή υπογραφή συμφωνιών στη Ρώμη, με τις οποίες τερματίστηκε ο εμφύλιος πόλεμος . Μετά την εγκατάλειψη της σοσιαλιστικής πολιτικής του Ζοακίμ Τσισάνο, ο Γκουεμπούζα ανέπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα και έγινε πλούσιος και επιτυχημένος επιχειρηματίας, ιδίως στον τομέα των εξαγωγών, της οικοδομής και της αλιευτικής βιομηχανίας. Το 2002 επιλέχθηκε ως προεδρικός υποψήφιος και γενικός γραμματέας του κόμματος FRELIMO, έπειτα από σκληρό αγώνα.

Πρόεδρος

Ήταν υποψήφιος του FRELIMO στις προεδρικές εκλογές του 2004, στις οποίες έλαβε το 63,7% των ψήφων. Οι διεθνείς παρατηρητές έκαναν λόγο για ανελεύθερες εκλογές. Συγκεκριμένα καταδίκασαν το γεγονός ότι η Εθνική Εφορευτική Επιτροπή δεν διεξήγαγε ελεύθερες και δίκαιες εκλογές, αναφέροντας σειρά λαθών και παρατυπιών από τις εκλογικές αρχές, που απέβησαν σε όφελος του κυβερνώντος κόμματος FRELIMO. Ορκίστηκε Πρόεδρος στις 2 Φεβρουαρίου του 2005. Ο νέος πρόεδρος υποσχέθηκε να συνεχίσει τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις του προκατόχου του.

Επανεκλογή 2009

Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 28 Οκτωβρίου του 2009 διεκδίκησε ξανά την προεδρία. Ο Γκεμπούζα επανεξελέγη με 75% των ψήφων έναντι 16,4 για τον αντίπαλό του, Αφόνσο Ντλακάμα. Επιπλέον, το FRELIMO κέρδισε το 74% των εδρών στις βουλευτικές εκλογές.
Λυκούργος Αγγελόπουλος

Βιογραφία

Ο Λυκούργος Αγγελόπουλος γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας στις 21 Σεπτεμβρίου του 1941. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και βυζαντινή μουσική κυρίως με τον Σίμωνα Καρά. Είχε δίπλωμα βυζαντινής μουσικής από το Μακεδονικό Ωδείο Θεσσαλονίκης.
Tο 1982 υπήρξε πρωτοψάλτης της Αγίας Ειρήνης (πρώτης Μητρόπολης Αθηνών) και ιδρυτής και διευθυντής από την ίδρυσή της Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας με την οποία εξέδωσε και αρκετούς δίσκους στην Ελλάδα και Γαλλία ενώ πραγματοποίησε και πλήθος συναυλιών στην Ευρώπη, στην Αμερική, στην Ασία και στην Αφρική.
Δίδαξε βυζαντινή μουσική στο Ωδείο Αθηνών και στα Ωδεία του Φίλιππου Νάκα και του Νίκου Σκαλκώτα. Διεύθυνε τις σχολές βυζαντινής μουσικής των Ιερών Μητροπόλεων Ηλείας, Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου και Φθιώτιδος. 
Το 1978 συνεργάστηκε με την Ελληνική Ραδιοφωνία με την εκπομπή "Εκκλησιαστικοί Βυζαντινοί Ύμνοι" και την "Από την Ορθόδοξη και ανατολική μουσική παράδοση" μέσα από τις οποίες παρουσίασε σπάνιο υλικό, μελέτες, συνεντεύξεις και άλλα.
Ο Λυκούργος Αγγελόπουλος ασχολήθηκε και με τη σύγχρονη μουσική ερμηνεύοντας έργα του Μιχάλη Αδάμη, του Δημήτρη Τερζάκη, του Τζον Τάβενερ, του Κυριάκου Σφέτσα, του Θεόδωρου Αντωνίου και του Γιώργου Κυριακάκη. Επίσης, συμμετείχε στην ερευνητική ομάδα του Μάρσελ Περές και στο Ensemble Organum του ιδίου με το οποίο έχει ηχογραφήσει οκτώ δίσκους.
Υπήρξε μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Υπουργείου Παιδείας για τα μουσικά σχολεία από το 1998, από το 2005 πρόεδρος του ΚΣΥΜΕ καθώς και ιδρυτικό μέλος του οργανισμού «Χάρτα του Ρήγα» από τον ομώνυμο χάρτη.
Το 1994  ο Πατριάρχης  Βαρθολομαίος του απένειμε το οφφίκιο του Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως. Έχει επίσης τιμηθεί από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, από την Φινλανδική Ορθόδοξη Εκκλησία ενώ η  Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος του έχει απονείμει την ευαρέσκειά της και τον Χρυσούν Σταυρόν του Αποστόλου Παύλου το 2006. Ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος του απένειμε το 2004 την τιμητική διάκριση του Αργυρού Σταυρού του τάγματος του Φοίνικος.
Είχε συμμετάσχει σε διεθνή συνέδρια, δίδαξε σε master class, δημοσίευσε μελέτες και άρθρα για τη Βυζαντινή μουσική. Το 2005 εξεδόθη στη Γαλλία το βιβλίο του Les Voix Byzantine.
Απεβίωσε στις 18 Μαΐου 2014 σε ηλικία 73 ετών.
Ουίνστον Σίνακ

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1925. Υπηρέτησε ως γενικός προκουράτορας της Αγίας Λουκίας, του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων και της Γρενάδας. Το 1969 σταμάτησε τη δημόσια υπηρεσία του και άρχισε να εργάζεται ως δικηγόρος. Το 1979, με την άνοδο του Εργατικού Κόμματος στην εξουσία, ο Σίνακ έγινε γενικός εισαγγελέας στην κυβέρνηση του Άλαν Λουίζι. Όταν ο τελευταίος παραιτήθηκε στις 4 Μαΐου του 1981, ο Σίνακ ανέλαβε την πρωθυπουργία. Θήτευσε στο αξίωμα μόλις για 8 μήνες μέχρι που εξαναγκάστηκε σε παραίτηση λόγω των πολιτικών διαμαχών στις 17 Ιανουαρίου του 1982. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μάικλ Πίλγκριμ.
Απεβίωσε στις 22 Σεπτεμβρίου 2004.
Πάμμετρος

Πάμμετρος ονομάζεται η συλλογή επιγραμμάτων του Διογένη του Λαέρτιου η οποία δεν έχει σωθεί, αλλά επιγράμματα από αυτήν αναφέρονται από τον Διογένη στο έργο του Βίοι Φιλοσόφων. Στο έργο αυτό, αναφέρονται επιγράμματα διαφόρων ποιητών, αλλά κάποια που ο Διογένης λέει ότι βρίσκονται «εν τη παμμέτρω» (στην Πάμμετρο) που ποίησε ο ίδιος («Ἡμεῖς τ' εἰς αὐτὸν ἐν τῇ Παμμέτρῳ τοῦτον ἐποιήσαμεν τὸν τρόπον·»). Η ίδια η λέξη, πάμμετρος, υποδηλώνει ότι στη συλλογή αυτή βρίσκονται επιγράμματα σε πολλά μέτρα. Ένα από τα μέτρα αυτά δηλώνει ό ίδιος ο Διογένης: «ἐν τῷ προκελευσματικῷ μέτρῳ» (στο προτρεπτικό μέτρο). Όπως και το βιβλίο του Βίοι των φιλοσόφων, η Πάμμετρος, περιείχε επιγράμματα που μιλούσαν για χαρακτηριστικά διασήμων ανδρών. Πληροφορίες για αρκετά από τα επιγράμματα της Παμμέτρου προέρχονται από τον Έρμιππο τον Σμυρναίο
Τα επιγράμματά του διασώθηκαν, εκτός από στο Βίοι των φιλοσόφων και στην Παλατινή Ανθολογία, όπου, ως νεκρολογίες, κατατάσσονται στα επιτύμβια επιγράμματα, τα έβδομο βιβλίο της ανθολογίας.

Η υπόθεση του Νίτσε (Nietzsches Grundhypothese)

Ο Νίτσε, σε νεαρή ηλικία, 26 ετών, δημοσίευσε ένα σύγγραμμα στο οποίο παρέθεσε μελέτη με την άποψή του ότι ο Διογένης, ως ποιητής, χρησιμοποίησε το δεύτερο έργο του, το Βίοι των φιλοσόφων, στην οποία περιέλαβε πολλά επιγράμματα για να διαδοθούν, σε σημείο να παρουσιάζει τους Βίους ως βιτρίνα - έναν τρόπο - παρουσίασης των επιγραμμάτων του -που είχε δημοσιεύσει στην Πάμμετρο-, εξυφαίνοντάς τα σε ένα έργο αντιγραμμένο κυρίως από τον Διοκλή, ο οποίος ήταν η κύρια πηγή του (Hauptquelle). Η άποψή του αυτή από άλλους απορρίφθηκε πλήρως ενώ από άλλους θεωρήθηκε ιδιαίτερα σημαντική.

Ένα ή δυο βιβλία

Κάποιοι μελετητές του έργου του Λαερτίου, θεωρούν ότι η Πάμμετρος αποτελείτο από δυο βιβλία.
Εϊγιαφιάτλαγιοκουτλ

Το Εϊγιαφιάτλαγιοκουτλ (Ισλανδικά:Eyjafjallajökull προφέρεται: [ˈɛɪjaˌfjatlaˌjœːkʏtl̥]) είναι ηφαίστειο της Ισλανδίας, στα νότια του νησιού, 125 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας της χώρας Ρέικιαβικ. Με το ίδιο όνομα αναφέρεται και ο παγετώνας που καλύπτει τον ηφαιστειακό όγκο. Το όνομά του είναι σύνθετο μεταφραζόμενο στην ελληνική ως "νησιωτοπαγετωνοκορφή", (κορυφή νησιωτικού παγετώνα).
Ο παγετώνας Εϊγιαφιάτλαγιοκουτλ καλύπτει έκταση 100 τετραγωνικών χιλιομέτρων και κινείται νότια του ηφαιστείου καταλήγοντας κοντά στις ακτές του Ατλαντικού. Το ηφαίστειο παρουσιάζει συχνή δραστηριότητα από τον 9ο αιώνα, περίοδο της εγκατάστασης των πρώτων κατοίκων στην Ισλανδία, και εξερράγη διαδοχικά τα έτη  902, 1612,  1821 και 1823 και 2010. Η διάμετρος του κρατήρα του είναι 3-4 χιλιόμετρα. Η έκρηξη του Απριλίου 2010 δημιούργησε μεγάλο ηφαιστειακό νέφος που κάλυψε το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, και προκάλεσε διακοπή των αεροπορικών μεταφορών, κυρίως στη βορειοδυτική Ευρώπη.

Έκρηξη του 2010

Η ενεργοποιηση του ηφαιστείου άρχισε ν΄ αναφαίνεται από τα τέλη του Δεκεμβρίου του 2009 με μία επαναλαμβανόμενη σειρά μικροσεισμών αύξουσας έντασης. Στις 20 Μαρτίου σημειώθηκε σε αρκετή απόσταση από τον κρατήρα μια πολύ μεγάλη εκτόνωση αερίων η οποία και ενεργοποίησε τις υπηρεσίες ασφαλείας της Χώρας. Στις 27 Μαρτίου η έκρηξη ξεκίνησε με εκτίναξη τεραστίων ποσοτήτων ατμού υγροποιημένου πάγου γεγονός που οδήγησε στην απομάκρυνση των κατοίκων της γύρω περιοχής. Στη συνέχεια μετά τους ατμούς ακολούθησε μικρή ύφεση και στις 14 Απριλίου άρχισε να εκτινάσεται ηφαιστειακή τέφρα σε τεράστιες ποσότητες που κάλυψε τη βόρεια Ευρώπη και έφθασε μέχρι τη Ρωσία.  Η δραστηριότητα αυτή του ηφαιστείου συνεχίσθηκε με φθίνουσα όμως πορεία για 6 ημέρες. Μέχρι τις 20 Απριλίου είχε χάσει περίπου το 80% της αρχικής έντασής της.

Περιβαλλοντικές

Σύμφωνα με εκτίμηση των ειδικών οι επιπτώσεις της έκρηξης αυτής στο περιβάλλον αναμένονται οι ελάχιστες από το γεγονός ότι η έντασή της ήταν σχετικά πολύ μικρή συγκριτικά με εκείνη του Πινατούμπο των Φιλιππίνων που σημειώθηκε το 1991. Η εκτίμηση αυτή βασίσθηκε και στο γεγονός ότι τόσο το σύννεφο της ηφαιστειακής τέφρας δεν έφθασε σε πολύ υψηλά επίπεδα όσο και η περιεκτικότητα αυτών σε θείο ήταν πολύ μικρή. Αντίθετα εκτιμούν ότι περισσότερο ωφέλησε περιβαλλοντικά, τον ευρωπαϊκό χώρο γενικότερα, από την εξοικονόμηση ρύπων, λόγω της πενθήμερης διακοπής των αερομεταφορών και της καθήλωσης των αεροσκαφών, ένεκα των μέτρων ασφαλείας.
311 Κλαυδία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Κλαυδίας υπολογίσθηκε σε 24,1 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 14,6 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,338 (από δεδομένα του IRAS). Η Κλαυδία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 32 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Υμενόπτερα

Μορφολογικά χαρακτηριστικά

Στα «Υμενόπτερα» το σώμα χωρίζεται σε τρία μέρη: το κεφάλι, το θώρακα και την κοιλιά. Το κεφάλι συνδέεται με το θώρακα με τέτοιο τρόπο που να είναι πολύ ευκίνητο. Στο κεφάλι φέρουν πέντε μάτια από τα οποία τα δυο είναι σύνθετα και τ' άλλα απλά και μια μικρή προβοσκίδα. Ο θώρακας χωρίζεται στον προθώρακα, το μεσοθώρακα και το μεταθώρακα. Κι η κοιλιά αποτελείται από ξεχωριστές αρθρώσεις, που φτάνουν καμιά φορά τον αριθμό 9.
Τα υμενόπτερα έχουν δυο ζευγάρια φτερών, που το δεύτερο είναι μικρότερο από το πρώτο. Είναι διαφανή με νευρώσεις. Έχουν τρία ζευγάρια πόδια με αρθρώσεις.

Βιολογία

Μέχρι ότου να διαμορφωθούν τα έντομα στην τελική τους μορφή, περνούν διάφορα στάδια εξέλιξης. Αρχικά είναι προνύμφες, (όταν βγαίνουν από τα αβγά), οι οποίες δεν είναι τέλεια σχηματισμένες. Έχουν διάφορα όργανα με τα οποία πλέκουν τα κουκούλια τους από τα οποία βγαίνουν με τη μορφή πεταλούδας.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος με τον οποίο τα έντομα φροντίζουν για τ' αβγά τους. Άλλα κυνηγούν κάμπιες ή αράχνες, τις ναρκώνουν με το δηλητήριό τους και τις τοποθετούν κοντά στα αβγά για να έχουν έτοιμη τροφή οι νύμφες.
Ένα άλλο είδος, οι ιχνευμονίδες (Ichneumonidae) τοποθετεί τα αβγά του στ' αβγά άλλων εντόμων, κι όταν η νύμφη βγει, τρώει από την κάμπια και το αβγό μέσα στο οποίο είναι. Αυτά τα έντομα βοηθούν ώστε να καταπολεμούνται πολλές βλαβερές κάμπιες.
Σε πολλά είδη ημενοπτέρων συναντούμε καλά αναπτυγμένη κοινωνική ζωή όπως στις μέλισσες και στα μυρμήγκια.

Σημασία για τον άνθρωπο

Άμεσα ωφέλιμη  είναι η μέλισσα. Πάρα πολλά είδη ημενοπτέρων τρέφονται από βλαβερά έντομα  και με αυτό το τρόπο βοηθούν έμμεσα στον άνθρωπο. 
Μερικά είδη υμενοπτέρων χρησιμοποιούν το τσίμπημα (κέντρισμα) ως μέσο άμυνας ή επίθεσης.
Στα περισσότερα Υμενόπτερα, το δηλητήριο αποτελείται απο ισταμίνη, και κυρίως αλλεργιογόνα ένζυμα.
Τα έντομα αυτά μπορεί να προκαλέσουν επικίνδυνες αντιδράσεις (αλλεργίες) στον ανθρώπινοοργανισμό
Ανδρέας Σωτηρίου

Βιογραφικό

Ο Σωτηρίου γεννήθηκε στην Λευκωσία την 7η Ιουνίου του 1968 και ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1987 από τον ΑΠΟΕΛ.Στους γαλαζοκίτρινους έμεινε μέχρι το 1998 κάνοντας μια μεγάλη καριέρα και πανηγυρίζοντας νια πλειάδα τίτλων.Το 1998 μεταγράφηκε στην Ανόρθωση,στην οποία αγωνίστηκε για μια διετία. Ακολούθησε ένα σύντομο πέρασμα από τον Διγενή Μόρφου για να επιστρέψει στον ΑΠΟΕΛ όπου και έκλεισε την καριέρα του το 2001.
Με την Εθνική Κύπρου αγωνίστηκε από το 1991 μέχρι το 1999 πετυχαίνοντας 8 γκολ σε 38 συμμετοχές.
Κατερίνα Κορνάρου

Η Κατερίνα Καρνάρου (25 Ιουλίου 1905) είναι Ελληνίδα υπεραιωνόβια, ο 9ος γηραιότερος ζωντανός άνθρωπος στον κόσμο και η γηραιότερη Ελληνίδα. Γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου του 1905 στο Νομό Ηλείας.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1905. Υποστηρίζει ότι γεννήθηκε στην Μουντρίζα Ηλείας. Στην ηλικία των 25 ετών νυμφεύτηκε τον Σοφοκλή Κορνάρου στη Κρέστενα και απέκτησαν 2 τέκνα, μια κόρη που πέθανε πριν το 2018, και τον Λεωνίδα. Τον Απρίλιο του 2018 είχε 7 εγγόνια, 8 δισέγγονα και 1 τρισέγγονο.
Στίπε Μέσιτς

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Γεννήθηκε στην Οραχόβιτσα, Γιουγκοσλαβία, στις 24 Δεκεμβρίου του 1934 και στη δεκαετία του 1960 έγινε βουλευτής. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ και απεφοίτησε το 1961. Στη δεκαετία του 1970 φυλακίστηκε επειδή υποστήριξε την «εθνικιστική άνοιξη» (εθνικιστικό κίνημα).

Πολιτική καριέρα

Μετά την απουσία του από τα πολιτικά, έγινε μέλος της Κροατικής Δημοκρατικής Ένωσης το 1990 και στη συνέχεια πρωθυπουργός. Έγινε πρώτος αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας της Γιουγκοσλαβίας και το 1991 τελευταίος Πρόεδρός της. Όταν η Κροατία έγινε ανεξάρτητη παραιτήθηκε από πρόεδρος και το 1992 έγινε πρόεδρος της Βουλής. Το 1994 έφυγε από το κόμμα του (το HDZ) και ίδρυσε νέο κόμμα, που αργότερα συγχωνεύτηκε στο Κόμμα του Λαού της Κροατίας (HNS).
Ο Μέσιτς εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος στις 7 Φεβρουαρίου 2000 ως κοινός υποψήφιος των κομμάτων HNS, HSS, LS και IDS, νικώντας στο β΄ γύρο των προεδρικών εκλογών τον Ντράζεν Μπούτισα του HSLS. Ο Μέσιτς έλαβε 56,2% έναντι 43,8% για τον Ντράζεν Μπούτισα. Ορκίστηκε Πρόεδρος στις 18 Δεκεμβρίου του 2000.
Ο κεντρώος Μέσιτς επανεξελέγη στις 16 Ιανουαρίου 2005 για δεύτερη θητεία, με 66% των ψήφων κατά το δεύτερο γύρο, ενώ η συντηρητική Γιαντράνκα Κόσορ, υποψήφια της κυβερνώσας Κροατικής Δημοκρατικής Κοινότητας (HDZ), έλαβε το 34% των ψήφων. Το εθνικιστικό κόμμα (Κροατική Δημοκρατική Ένωση) HDZ κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του 2003, με 66 από τις 152 έδρες στο Κοινοβούλιο. Το κυβερνών σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα κέρδισε 34 έδρες και 10 κέρδισε το Κόμμα του Λαού της Κροατίας. Το 2010 τον Μέσιτς διαδέχθηκε στο ύπατο αξίωμα ο Ίβο Γιοσίποβιτς.
Ούγος Α΄ της Κύπρου

Πρώτα χρόνια

Η μητέρα του πέθανε αμέσως μετά την γέννηση του. Ο Ούγος και οι δυο μεγαλύτεροι αδελφοί του Γκυ και Τζων αρραβωνιάστηκαν της τρεις κόρες της Ισαβέλλας Α΄ της Ιερουσαλήμ : Μαρία του Μομφερράτου, Αλίκη της Καμπανίας και Φιλίππα της Καμπανίας σαν ένδειξη συμφιλίωσης ανάμεσα στα βασίλεια της Κύπρου και των Ιεροσολύμων. Οι δυο μεγαλύτεροι αδελφοί του πέθαναν σε βρεφική ηλικία, ο Ούγος επέζησε μέχρι την ενηλικίωση.
Ο Ούγος Α΄ ήταν ανήλικος όταν πέθανε ο ηλικιωμένος πατέρας του, κηδεμόνας του διορίστηκε ο Γουόλτερ του Μονμπελιάρ, σύζυγος της μεγαλύτερης αδελφής του Βουργουνδίας. Ο Γουόλτερ ανέλαβε ταυτόχρονα με την κυβέρνηση του βασιλείου και την ανατροφή του μικρού του μικρού μονάρχη. Ο Γουόλτερ παρενέβη σε μια σύγκρουση για την κατοχή της Σαταλίας ανάμεσα στο Σουλτανάτο του Ρουμ και έναν τυχοδιώκτη τον Αλντομπραντίνο υπέρ του τελευταίου, οι Σελτζούκοι με την βοήθεια των Ελλήνων κυρίευσαν την πόλη.

Ενηλικίωση

Ο Ούγος Α΄ ενηλικιώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1210 και κάλεσε τον γαμπρό του να απολογηθεί με την κατηγορία ότι όταν ήταν ανήλικος τον ανάγκαζε να "ζει με στερήσεις". Απαίτησε από τον Γουόλτερ να του δώσει 240.000 χρυσά μπεζάντια με την δικαιολογία ότι 200.000 υπήρχαν στο βασιλικό θησαυροφυλάκιο όταν πέθανε ο Αμωρί Β΄ και 40.000 του είχε δωρήσει ο πατέρας του. Ο Γουόλτερ του Μονμπελιάρ εξοργισμένος δραπέτευσε από την Κύπρο με την βοήθεια του Βοημούνδου Δ΄ της Αντιόχειας, τον δέχτηκε ο νέος Βασιλιάς της Ιερουσαλήμ Ιωάννης του Μπριέν. Ο Γουόλτερ έστειλε επιστολή διαμαρτυρίας στον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ ότι ο Ούγος Α΄ τον έδιωξε από το νησί και του έκανε κατάσχεση της περιουσίας του χωρίς απόφαση της Υψηλής Αυλής.
Ο Ούγος Α΄ έκλεισε συμφωνία με τους Σελτζούκους του Ρουμ με την οποία οι Τούρκοι και οι Κύπριοι έμποροι θα μπορούσαν να κάνουν ελεύθερο εμπόριο ανάμεσα στις δυο χώρες. Ανάγκασε την αδελφή του Ελβίς να χωρίσει με τον πρώτο σύζυγο της Όντο της Νταμπιέρ που ήταν ευγενής του Γουόλτερ του Μονμπελιάρ και να παντρευτεί τον αντίπαλο του Βοημούνδου Δ΄ Ραϋμόνδο Ρουπέν. Ο Όντο της Νταμπιέρ έστειλε επιστολή στον πάπα ζητώντας να ακυρώσει τον νέο γάμο. Ο Ούγος Α΄ όπως φαίνεται σε επιστολή στον πάπα (1213) υποστήριζε τους αντιπάλους του Ιωάννη του Μπριέν. Ο πάπας του έκανε επίπληξη επειδή αιχμαλώτισε τους οπαδούς του Ιωάννη της Μπριέν που πιέστηκαν να στρατοπεδεύσουν στην Κύπρο με μουσουλμανικά πλοία.

Θάνατος

Ο Ούγος Α΄ ευνόησε σημαντικά τους Ιωαννίτες Ιππότες: όταν ενηλικιώθηκε τους επέτρεψε να πωλούν και να αγοράζουν ελεύθερα τα προϊόντα τους στην Κύπρο· τους έστειλε και ενισχύσεις στην Συρία. Πέθανε στην Τρίπολη στις 10 Ιανουαρίου 1218· τάφηκε αρχικά στην εκκλησία των Ιωαννιτών στην Τρίπολη και στη συνέχεια στην εκκλησία των Ιωαννιτών στη Λευκωσία.
Σμήνος γαλαξιών του Ηριδανού

To Σμήνος του Ηριδανού είναι ένας σχηματισμός 200 περίπου γαλαξιών στον αστερισμό Ηριδανός. Το 30% των γαλαξιών ταξινομούνται ως ελλειπτικοί ή S0 και το 70% είναι σπειροειδείς ή ακανόνιστοι. Επειδή βρίσκεται κοντά στο Σμήνος γαλαξιών του Καμίνου και για αυτό τον λόγο καλείται μερικές φορές "Σμήνος γαλαξιών του Καμίνου ΙΙ".
Ονώριος Α΄ του Μονακό

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1522 και ήταν το μικρότερο παιδί του Λόρδου Λουκιανού (1487-1523) και της Ιωάννας του Ποντεβέ-Καμπανέ. Έγινε Λόρδος του Μονακό σε ηλικία μόλις 9 μηνών, μετά τη δολοφονία του πατέρα του, στις 22 Αυγούστου 1523.
Τα καθήκοντά του, κατά τα παιδικά του χρόνια, είχαν αναληφθεί από το θείο του Αυγουστίνο Γκριμάλντι (1482-1532). Ο Αυγουστίνος διέκοψε τη συμμαχία με τη Γαλλία και στράφηκε στην Ισπανία και το Βασιλιά της Κάρολο Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Με τις συμφωνίες που υπέγραψε καθιστούσε το Μονακό προτεκτοράτο της Ισπανίας, επιτρέποντας έτσι την εξοικονόμηση πόρων από τον τομέα της άμυνας. Η συμμαχία με την Ισπανία θα διαρκέσει μέχρι το 1641.
Ο Αυγουστίνος Γκριμάλντι πέθανε στις 14 Απριλίου 1532, όταν ο Ονώριος ήταν ακόμα ανήλικος. Έπειτα, ακολούθησαν στη διακυβέρνηση του Μονακό ο Νικόλαος Γκριμάλντι και ο Στέφανος Γκριμάλντι. Ο Στέφανος παρέμεινε μέχρι τις 16 Δεκεμβρίου 1540, όταν ο Ονώριος ενηλικιώθηκε.
Η περίοδος εξουσίας του Ονώριου ήταν σχετικά ήρεμη και ειρηνική, ενώ ο ίδιος χαρακτηριζόταν για την ανδρεία και τη σοφία του. Το 1565 ηγήθηκε ενός στόλου εναντίον των Τούρκων που πολιορκούσαν τη Μάλτα και το 1571 συμμετείχε μαζί με τον χριστιανικό στόλο στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου εναντίον του οθωμανικού στόλου.
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Λιβάνου

Λογότυπο

Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Κοντοβράκι Λήμνου

Ιστορικά στοιχεία

Το ακατοίκητο σήμερα Κοντοβράκι βρίσκεται έξι με επτά χιλιόμετρα βορειοανατολικά του χωριού Άγ. Δημήτριος. Το 1284 σε πρακτικό της μονής Μεγ. Λαύρας αναφέρεται του Κοντοβράκη η Αγία Ειρήνη, προφανώς από το όνομα του ιδιοκτήτη του ναού. Η Αγία Ειρήνη ταυτίζεται, ενδεχομένως, με τη Sorena που αναφέρει ο Πιατσένζα το 1688.
Το 1858 ο Conze το σημειώνει ως Kunduraki. Το βρήκε εγκαταλελειμμένο στο μεγαλύτερο τμήμα του. Μόνο κάποια λιγοστά μάρμαρα εδώ κι εκεί πρόδιδαν παλαιότερη παρουσία. Η περιοχή ανήκε σε Οθωμανούς ιδιοκτήτες. Την εγκατάλειψη που αναφέρει ο Conze επιβεβαιώνει η καταγραφή κατοικιών του 1874, στην οποία δεν σημειώνονται κατοικίες στο Κοντοβράκι. Πάντως, μεταγενέστερα σημειώνεται στους χάρτες τόσο του De Launay (1898 ως Koundouraki), όσο και του Fredrich (1904 ως Kontawraki).
Στο μεταξύ στην περιοχή είχαν αρχίσει να αγοράζουν ιδιοκτησίες οι χριστιανοί του νησιού και από το 1866 είχαν κτίσει το ναό των Αγ. Αναργύρων. Ο ναός σήμερα είναι παραποιημένος από σύγχρονα υλικά (τσιμέντο, αλουμίνιο κλπ.) άλλα φέρει λίγα μαρμάρινα κατάλοιπα. Στο εσωτερικό του υπάρχουν εικόνες του 19ου αιώνα. Μια από αυτές φέρει τη μαρτυρία «Δέηση του δούλου του Θεού Κώστα Καροφάλου 1869».

Νεότερη περίοδος

Το Κοντοβράκι δεν είχε μόνιμους κατοίκους, γι’ αυτό και δεν απετέλεσε οικισμό ως το 1928. Τότε συστάθηκε ο οικισμός Κοντοβράκιον της κοινότητας Λέρων, ο οποίος το 1931 για λίγους μήνες (Φεβρουάριο ως Οκτώβριο) εντάχθηκε στην κοινότητα Σβερδίων, για να επανέλθει στα Λέρα.
Το 1950 μετονομάστηκε σε Αγία Ειρήνη. Το 1981 ο οικισμός καταργήθηκε λόγω έλλειψης μόνιμων κατοίκων. Σήμερα υπάρχουν 20 σπίτια περίπου, τα οποία χρησιμεύουν κυρίως ως αποθήκες ή μάντρες.