google/wiki40b huggingface dataset:
Εκκλησία Αγίου Νικολάου (Στιπ)

Περιγραφή

Η σημερινή εκκλησία χτίστηκε πάνω στα ερείπια παλαιότερου ιερού ναού, ο οποίος χρονολογείται στο 1341. Καθιερώθηκε στις 10 Μαΐου 1867. Είναι τρίφυλλη βασιλική, περιτριγυρισμένη από προστώα στα δυτικά, τα βόρεια και τα νότια. Το εσωτερικό είναι διακοσμημέμνο με τοιχογραφίες και ξυλόγλυπτα στοιχεία.

Γαλαρία

Η εκκλησία περιλαμβάνει μια γαλαρία εικόνων την οποία διαχειρίζεται το μουσείο του Στιπ. Τα έργα τέχνης που εκτίθενται σε αυτήν χρονολογούνται στην πλειοψηφία τους από τον 19ο αιώνα, αν και ορισμένες εικόνες φιλοτεχνήθηκαν κατά τον 17ο και 18ο αιώνα, κυρίως από ντόπιους εικονογράφους. Στην γαλαρία αυτή εκτίθενται, επίσης, ορισμένα θρησκευτικά κειμήλια και γαμήλια στεφάνια που χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα. Παράλληλα, το μουσείο του Στιπ φιλοξενεί κι άλλες εικόνες στην Εκκλησία της Κοιμήσεως του χωριού του Νόβο Σέλο, το οποίο βρίσκεται στην έξοδο της πόλης.
Ερνέστος Μπάμπενμπερκ της Αυστρίας

Βιογραφία

Ήταν ο γιος του Αδαλβέρτου μαργράβου της Αυστρίας και της Φρότσα Ορσέολο, κόρης του Όθωνα δόγη της Βενετίας.
Αύξησε την επικράτειά του εις βάρος των Βοημικών και Ουγγρικών συνόρων, σε αυτό που λέγεται Κάτω Αυστρία (νυν ΒΑ Αυστρία). Η απομακρυσμένη περιοχή του Βαλντβίερτελ αποικίστηκε από ευγενείς υποτελείς (ministerialis), τους ιππότες του Κούενρινγκ. 
Υποστήριξε τον Σολομών της Ουγγαρίας στη διαμάχη με τον αδελφό του Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας και για την ανδραγαθία που επέδειξε, ονομάστηκε ο γενναίος από τον χρονικογράφο του Λάμπερτ του Χέρσφελντ. Στην Έριδα της Περιβολής πολέμησε με το μέρος του Ερρίκου Δ΄ Σάλιου εναντίον των Σαξόνων. Στη μάχη του Λανγκενζάλτσα, απεβίωσε.
Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Λεοπόλδος Β΄.
Ντάμπιρ

Ετυμολογία

Η λέξη ντάμπιρ (dhampir) είναι συνδυασμός των δύο αλβανικών λέξεων, "dham" (δόντια) και "pirë" (ποτό).

Ορολογία

Η λέξη "dhampir" συνδέεται με τη Βαλκανική λαογραφία, όπως περιγράφεται από τον Τ. Π. Βουκάνοβιτς. Στις υπόλοιπες περιοχές, όροι όπως οι σερβικές λέξεις vampirović, vampijerović, vampirić (συνεπώς στα βοσνιακά lampijerović, κτλ.) κυριολεκτικά σημαίνουν "ο γιος του βαμπίρ", συχνά χρησιμοποιούνται.
Σε άλλες περιοχές το παιδί ονομάζεται "Vampir" αν είναι αγόρι και "Vampirica" αν είναι κορίτσι, ή "Dhampir" αν είναι αγόρι και "Dhampirica" αν είναι κορίτσι. Στη βουλγαρική λαογραφία, πολυάριθμοι όροι όπως glog (δηλ. κράταιγος), vampirdzhiya, vampirar, dzhadadzhiya και svetocher, χρησιμοποιούνται στην αναφορά βαμπιρικών παιδιών και απογόνων, καθώς και σε άλλους εξειδικευμένους κυνηγούς βαμπίρ. Το επίθετο Dhampiraj είναι αλβανικής προέλευσης.

Προέλευση

Στα Βαλκάνια πιστεύονταν ότι τα αρσενικά βαμπίρ έχουν τεράστια επιθυμία για γυναίκες, οπότε ένα βαμπίρ θα επιστρέψει για να συνουσιασθεί με τη γυναίκα του ή με μια γυναίκα που το έλκει. Πράγματι, σε μια καταγεγραμμένη περίπτωση, μια Σέρβα χήρα προσπάθησε να αποδώσει την εγκυμοσύνη της στον νεκρό της σύζυγο, ο οποίος υποτίθεται ότι έγινε βαμπίρ, και υπήρξαν περιπτώσεις Σέρβων ανδρών που προσποιούνταν ότι είναι βαμπίρ για να επικοινωνήσουν με τις γυναίκες που επιθυμούσαν. Στη βουλγαρική λαογραφία, λέγεται ότι τα βαμπίρ ξεπαρθένιαζαν παρθένες. Η σεξουαλική δραστηριότητα των βαμπίρ φαίνεται να είναι μια ιδιαιτερότητα της νότιας σλαβικής βαμπιρικής πίστης, σε αντίθεση με άλλους Σλάβους, αν και παρόμοιο μοτίβο εμφανίζεται και στους θρύλους της Λευκορωσίας.

Δυνάμεις

Οι μύθοι δηλώνουν ότι τα Ντάμπιρ ήταν κανονικά μέλη της κοινότητας. Αλλά οι άνδρες Ντάμπιρ των πατρικών βαμπιρικών απογόνων, μπορούσαν να δουν αόρατους βρικόλακες και πρακτική μαγεία. Συχνά αρχίζουν καριέρες ως κυνηγοί βαμπίρ. Που θα ασκούνταν για γενιές από πατέρα σε γιο.

Χαρακτηριστικά

Κάποιες παραδόσεις ορίζουν σημεία με τα οποία μπορούν να αναγνωριστούν τα παιδιά ενός βαμπίρ. Οι αλβανικοί μύθοι δηλώνουν ότι έχουν αχνά σκοτεινά ή μαύρα μαλλιά και δεν έχουν σκιά. Στη βουλγαρική λαϊκή παράδοση, οι ενδεχόμενες ενδείξεις είναι ότι είναι "πολύ βρώμικα", έχουν ένα μαλακό σώμα, δεν έχουν νύχια και οστά (η τελευταία φυσική ιδιαιτερότητα αποδίδεται και στο ίδιο το βαμπίρ) και έχουν "βαθύ σημάδι στην πλάτη, σαν ουρά". Αντίθετα, μια έντονη μύτη ήταν συχνά ένα σημάδι, καθώς και μεγαλύτερα από τα κανονικά αυτιά, τα δόντια ή τα μάτια. Σύμφωνα με τον Τζ. Γκόρντον Μέλτον, από το βιβλίο του, The Vampire Book: The Encyclopedia of the Undead, σε κάποιες περιοχές, ένα πραγματικό ντάμπιρ κατέχει "ένα λείο κορμί σα ζελέ και ζούσε μόνο μια σύντομη ζωή-μια πεποίθηση ότι τα βαμπίρ δεν έχουν κόκαλα".
Rocky

Πλοκή

Η ταινία ξεκινά σε μια ιταλική γειτονιά της Φιλαδέλφεια το 1975. Η ιστορία εστιάζει στη ζωή του Ρόκυ Μπαλμπόα, ενός ερασιτέχνη πυγμάχου που ζει σε μια φτωχογειτονιά και βιοπορίζεται εισπράττοντας οφειλές για λογαριασμό του τοπικού "τοκογλύφου" Γκάτσο ενώ παλεύει σε μια τοπική λέσχη όπου βγάζει και εκεί ένα μικρό μερίδιο. Μια μέρα πριν την Ημέρα των Ευχαριστιών, ο Απόλο Κριντ σκέφτηκε να δώσει μια ευκαιρία σε έναν ερασιτέχνη πυγμάχο, ο οποίος τυχαίνει να είναι ο Ρόκυ. Ο Ρόκυ νιώθει ανασφάλεια, αλλά ωστόσο δέχεται. Ο βετεράνος πυγμάχος και νυν προπονητής Μίκι Γκόλντμιλ, αναλαμβάνει την καριέρα του Ιταλοαμερικανού. Του αναθέτει να κάνει σκληρή γυμναστική και αναπτερώνει τη δύναμη της θέλησής του. Με όλα αυτά, ο αρχικά επιφυλακτικός Ρόκυ αναθαρρεύει και αγωνίζεται επάξια, ωστόσο χάνει από τον Κριντ. Η ταινία τελειώνει με τον Ρόκυ και την αγαπημένη του, Άντριαν, να αγκαλιάζονται και να μην νοιάζονται για το αποτέλεσμα της μάχης.

Βραβεία

Η ταινία ήταν υποψήφια για εννέα συνολικά Όσκαρ (απέσπασε τελικά τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας και Μοντάζ), η μουσική του Μπιλ Κόντι έγινε ένα είδος εθνικού ύμνου, ενώ ακολούθησαν πέντε ακόμα ταινίες, οι: Ρόκυ Νο 2, Ρόκυ Νο 3: Ο Θρίαμβος, Ρόκυ Νο 4: Η Γιγαντομαχία, Ρόκυ Νο 5 και Rocky Balboa).
Θαλάσσια μακρόφυτα

Τα θαλάσσια μακρόφυτα ως βιοδείκτες

Τα θαλάσσια μακρόφυτα (μακροφύκη, φανερόγαμα) κατατάσσονται μεταξύ των οργανισμών που προτείνονται από την επιστημονική κοινότητα, αλλά και από την οδηγία της ΕΕ (2000/60/EΚ) για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων. Μεταξύ των βιολογικών κριτηρίων που προτείνονται είναι: η σύνθεση και αφθονία των θαλάσσιων μακροφύτων, που οδηγεί στον χαρακτηρισμό μιας περιοχής ως υψηλή, καλή ή μέτρια.
Για τον προσδιoρισμό ενός βιολογικού δείκτη απαιτείται: αυτός να αντανακλά την βιολογική ευστάθεια, να ανταποκρίνεται στη περιβαλλοντική καταπόνηση, να μετριέται με μικρή πιθανότητα λάθους, να μην είναι πολύπλοκος, να είναι κοινός και άφθονος, καλά μελετημένος και με οικονομικό / εμπορικό ενδιαφέρον.
Οι βιοτικοί δείκτες που έχουν προταθεί με τη χρήση μακροφυκών είναι οι : BENTHOS, CARLIT, EEI, R-MaQI (Rapid –Macrophyte Quality Index (για μεταβατικά ύδατα), ενώ με τη χρήση θαλάσσιων φανερόγαμων οι: Posware, POMI, Valencian CS, BiPo, PREI, Rapid easy index κ.α..

Βιοδείκτες της ρύπανσης από μέταλλα

Τα θαλάσσια φανερόγαμα προσροφούν, συσσωρεύουν και απομακρύνουν μέταλλα από το νερό με τα φύλλα, τα κατακόρυφα ριζώματα και τα επίφυτα που είναι πάνω σε αυτά και με τις ρίζες-οριζόντια ριζώματα από το ίζημα και το μεσοδιαστηματικό νερό. Tα θαλάσσια μακροφύκη προσροφούν μέταλλα κυρίως από το νερό, αλλά και από το ίζημα, όταν έρχονται σε άμεση επαφή με τους κόκκους τους ιζήματος και οι δυνάμεις σύνδεσης τους με το φύκος είναι πιο ισχυρές από εκείνες με το ίζημα. Έτσι τα μέταλλα συσσωρεύονται στους ιστούς των μακρόφυτων και συχνά αντανακλούν τον βαθμό ρύπανσης σε παράκτιες και εκβολικές περιοχές, για αυτό χρησιμοποιούνται ως βιοδείκτες για ρύπανση από μέταλλα (π.χ. τα θαλάσσια φανερόγαμα Ηalophila stipulacea, Posidonia oceanica, Ruppia maritime και τα μακροφύκη Ulva rigida, Gracilaria bursa pastoris). Συγκεκριμένα, στον Κόλπο των Αντικύρων το θαλάσσιο φανερόγαμο Halophila stipulacea προτάθηκε ως «βιοδείκτης» για τα Al και Fe και η Posidonia oceanica για τα Cu, Cd, Pb, ενώ στον Κόλπο της Θεσσαλονίκης η Cymodocea nodosa προτάθηκε ως «ενδείκτης» για το Mn και Cu. Βιοδείκτες για ορισμένα μέταλλα προτάθηκαν και πολλά μακροφύκη, όπως για παράδειγμα το χλωροφύκος Ulva ridida. Τα μακρόφυτα παρουσιάζουν διαφορές ως προς την ευαισθησία στην τοξικότητα των μετάλλων.
Ορισμένα είδη μακρόφυτων συνθέτουν μηχανισμούς αποτοξίνωσης από μέταλλα, με τη σύνθεση Φυτοχελατινών (μη πρωτεϊνικών πεπτιδίων πλούσιων σε θείο) και μεταλλοθειονών (μικρομοριακές πρωτεΐνες με υψηλή περιεκτικότητα κυστεΐνης) τα οποία δεσμεύουν μέταλλα με μορφή χηλικών συμπλόκων .
Σεργκέι Σάλνικοφ

Διεθνής καριέρα

Ο Σάλνικοφ έκανε ντεμπούτο για την εθνική ΕΣΣΔ στις 8 Σεπτεμβρίου σε φιλικό αγώνα εναντίον της Σουηδίας. Αγωνίστηκε στους θερινούς ολυμπιακούς αγώνες του 1956 και το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου 1958.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1977

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1977 διεξήχθη στις 6 Μαρτίου στην Τρίπολη. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Κασιανίδης του Γ.Σ. Παγκύπρια Λευκωσίας (απόσταση 12.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός. Τα πρωταθλήματα παίδων-κορασίδων διεξήχθησα στην Καλογρέζα, στις 13/2/1977, με συμμετοχή 80 σωματείων και 750 αθλητών-αθλητριών.
Ιερός Ναός Αγίου Ελευθερίου (Γεράνι Κυδωνίας)

Ιερός Ναός Αγίου Ελευθερίου (Γεράνι Κυδωνίας). Ο ιερός ναός του Αγίου Ελευθερίου στον οικισμό Γεράνι Κυδωνίας κτίστηκε στα μέσα του 17ου αι. Αρχιτεκτονικά ανήκει στον τύπο της βασιλικής και ξεχωρίζει για το μεγαλοπρεπή καμπαναριό που δεσπόζει στην κεντρική είσοδό του. Στο εσωτερικό φέρει ένα πολύ αξιόλογο τέμπλο και πλούσιο φορητό διάκοσμο του 17ου και 18ου αι., με πιο σημαντική την εικόνα του Αγίου Χαραλάμπους που ιστορήθηκε το 1640. Δίπλα από το ναό βρίσκεται το νεκροταφείο του οικισμού.
Αυτοϊοντισμός νερού

Αυτοïοντισμός του νερού είναι η αντίδραση του νερού ή κάποιου υδατικού διαλύματος, κατά την οποία το μόριο του νερού Η₂Ο χάνει ένα πρωτόνιο (ένα άτομο H⁺) αφήνοντας πίσω του ένα ιόν ΟΗ⁻ και σχηματίζοντας ένα κατιόν υδρονίου H₃O⁺ (πρωτονίωση). Από την αντίδραση αυτή οφείλεται και η μικρή αγωγιμότητα (0.055 µS∙cm⁻¹) που εμφανίζεται στο νερό, αν και συνήθως θεωρείται μη ηλεκτρολύτης
Ο αυτοϊοντισμός του νερού περιγράφεται από την αμφίδρομη αντίδραση:
Στην πρωτολυτική αυτή αντίδραση το ένα μόριο νερού δρα ως οξύ (δότης πρωτονίου) και το άλλο δρα ως βάση (δέκτης πρωτονίου) σύμφωνα με τη θεωρία των Bronsted-Lowry. Συνήθως στους χημικούς τύπους εμφανίζεται το σύμβολο H⁺, δηλαδή εμφανίζεται στην αντίδραση ένα πρωτόνιο, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχει συνενωμένο σε ένα μόριο νερού ως Η₃Ο⁺. Η περιεκτικότητα ενός διαλύματος σε Η₃Ο⁺ και ΟΗ⁻ καθορίζει το pH του.

Γενικότερα ο αυτοïοντισμός, είναι η αντίδραση στην οποία δύο όμοια μόρια αντιδρούν παρέχοντας ιόντα. Υπάρχουν και άλλες χημικές ενώσεις που αυτοϊοντίζονται όπως π.χ. η αμμωνία ΝΗ₃ (ΝΗ₃ + ΝΗ₃  ΝΗ₄⁺ + ΝΗ₂⁻), το θειικό οξύ Η₂SO₄ (Η₂SO₄ + H₂SO₄  H₃SO₄⁺ + HSO₄⁻) κ.ά.
Ιάκωβος της Πορτογαλίας

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος τού Πέτρου δούκα της Κοΐμπρα και της Ισαβέλας τού Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης τού Ιακώβου Β΄ κόμη τού Ουρζέλ. Ο Ιάκωβος Β΄ ήταν γιος της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας, κόρης τού Ιωάννη Β΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου.
Στα 14 έτη του έλαβε μέρος στη μάχη τού Αλφαρρομπέιρα το 1449, όπου ο πατέρας του ηττήθηκε από τον βασιλικό Πορτογαλικό στρατό. Εκεί αιχμαλωτίστηκε, αλλά δραπέτευσε και μαζί με τα αδέλφια του Ιωάννη και Βεατρίκη κατέφυγαν στη θεία τους Ισαβέλλα των Αβίς, σύζυγο τού Φιλίππου Γ΄  των Βαλουά δούκα της Βουργουνδίας. 
Ο Ιάκωβος σπούδασε στη Φλάνδρα και το 1453 ορίστηκε επίσκοπος τού Αρράς. Μετά από συμβουλή της θείας του, ταξίδευσε στη Ρώμη. Εκεί ο πάπας Νικόλαος Ε΄, ακούγοντας τη δυσμένεια, στην οποία έπεσε η οικογένειά του μετά την Αλφαρρομπέιρα, αποφάσισε να διορίσει τον 20ετή Ιάκωβο ως επίσκοπο της Λισσαβώνας, θέση που είχε μείνει κενή. Επειδή δεν ήταν αρκετά μεγάλος σε ηλικία για να χειροτονηθεί, ορίστηκε διοικητής επ' άπειρον στην αρχιεπισκοπή το 1453. Όπως ήταν η πολιτική κατάσταση στην Πορτογαλία, ο Ιάκωβος δεν μπορούσε να επιστρέψει στην Λισσαβώνα· έτσι διοικούσε από την Ιταλία δια μέσου τού γενικού αντιπροσώπου (vicar) Λουίς Ανές. 
Το 1455 απεβίωσε ο Νικόλαος Ε΄ και ο νέος πάπας Κάλλιστος Γ΄ τον αναβάθμισε σε καρδινάλιο, αν και δεν ήταν 30 ετών, όπως απαιτείτο. Τον έκανε καρδινάλιο-διάκονο της Σάντα Μαρία ιν Πόρτικο Οκταβίαε και σύντομα άλλαξε τον ναό ευθύνης του με αυτόν τού Αγ. Ευσταθίου στη Ρώμη. Επίσης τού έδωσε την επισκοπή της Πάφου στην Κύπρου, όπου ο αδελφός τού Ιωάννης είχε νυμφευτεί την Καρλόττα της Κύπρου. Μητέρα της Καρλόττας ήταν η Ελένη Παλαιολογίνα, κόρης τού Θεοδώρου Β΄ δεσπότη τού Μωρέως. 
Το 1458 απεβίωσε ο Κάλλιστος Γ΄ και ο Ιάκωβος συμμετείχε στον Σύλλογο των Καρδιναλίων (Conclavium), που εξέλεξε νέο πάπα τον Πίο Β΄. Ορίστηκε 58ος ιππότης τού Τάγματος τού Χρυσόμαλλου Δέρατος στον 9ο Τομέα, ο οποίος ιδρύθηκε το 1456 στη Χάγη.
Καθώς ταξίδευε από τη Ρώμη στη Μάντουα, ο Ιάκωβος ασθένησε και απεβίωσε το 1459 στην Φλωρεντία σε ηλικία 26 ετών. Τάφηκε στην εκεί βασιλική τού Σαν Μινιάτο αλ Μόντε· ο τάφος του είναι το μόνο επιτύμβιο μνημείο τού ναού. Το σχέδιο και η εκτέλεση έγινε από τους καλύτερους καλλιτέχνες της Αναγέννησης της Φλωρεντίας.
Στο πολύπτυχο τού καθεδρικού της Λισσαβώνας, έργο τού Νούνο Γκονσάλβες, ο ιστορικός Αντόνιο Μπέλαρντ ντα Φονσέκα στο έργο του «Το μυστήριο του πολύπτυχου» (1957-67) ισχυρίζεται, ότι η μορφή τού αρχιεπισκόπου που ακτινοβολεί, είναι στην πραγματικότητα ο Ιάκωβος της Λισσαβόνας. Η άποψη αμφισβητείται.
Οίκος του Ινζελζέ

Ο Οίκος του Ινζελζέ ήταν η πρώτη δυναστεία Κομήτων του Ανζού με ιδρυτή τον Ινζελζέ υποκόμη του Ανζέ. Ο γιος του Ινζελζέ, ο Φούλκων Α΄ ο Ερυθρός έγινε ο πρώτος κόμης του Ανζού (898 - 941). Η εξ αρρενογονίας γραμμή του κλάδου εξέλιπε με τον θάνατο του Γοδεφρείδου Β΄ Μαρτέλου (1060), γιου του Φούλκωνος Γ΄ του Μελανού του κορυφαίου μονάρχη της δυναστείας. Η κομητεία του Ανζού στην συνέχεια κληροδοτήθηκε στον Γοδεφρείδο Γ΄, μεγαλύτερο γιο της Ερμενγάρδης, κόρης του Φούλκωνος Γ΄ του Μελανού, ο οποίος ανετράπη από τον μικρότερο αδελφό του Φούλκωνα Δ΄, πατέρα του Φούλκωνος Ε΄ και πάππου του Γοδεφρείδου Ε΄ του Πλανταγενέτη πρόγονο των Άγγλων βασιλέων.
Αρσάκ Φετβατζιάν

Βιογραφία

Ο Φετβατζιάν γεννήθηκε το 1864 ή το 1866 στην Τραπεζούντα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και σπούδασε ζωγραφική στην Αυτοκρατορική Ακαδημία Τεχνών της Κωνσταντινούπολης, από την οποία αποφοίτησε το 1887. Τα επόμενα χρόνια συνέχισε τις σπουδές του πρώτα στην Ακαδημία Τεχνών του Αγίου Λουκά της Ρώμης (1887 - 1891) και έπειτα στη Βιέννη (1891 - 1895), όπου παράλληλα εργαζόταν. Κατόπιν εγκαταστάθηκε στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, επισκέφτηκε επανειλημμένα τον αρχαιολογικό χώρο του Ανί, στην περιοχή του Καρς, ζωγραφίζοντας τα μεσαιωνικά μνημεία και συμμετέχοντας στις ανασκαφές του Νίκολας Μαρ. Παράλληλα, δημιούργησε πίνακες (κατά κύριο λόγο υδατογραφίες) πολλών ακόμη μνημείων της ευρύτερης περιοχής της Αρμενίας, οι οποίοι κυκλοφόρησαν στην Αυστρία με τη μορφή καρτ-ποστάλ. Επιπλέον,  συνεργάστηκε με διάφορους εκδότες και συγγραφείς δημοσιεύοντας σειρά άρθρων με θέματα την αρμενική αρχιτεκτονική και τέχνη, ενώ συμμετείχε στον σχεδιασμό, τη διακόσμηση και την αγιογράφηση ναών της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας.
Το 1918 ο Φετβατζιάν επιλέχτηκε από τις αρχές της θνησιγενούς Πρώτης Δημοκρατίας της Αρμενίας (1918 - 1920) ως υπεύθυνος για τον σχεδιασμό και τη δημιουργία σειράς χαρτονομισμάτων και γραμματοσήμων, ενώ μετά την κατάλυση του κράτους από τους μπολσεβίκους, παρέμεινε στο Παρίσι, όπου βρισκόταν για ζητήματα σχετικά με τα καθήκοντά που του είχαν ανατεθεί από την αρμενική κυβέρνηση. Αργότερα μετανάστευσε στις ΗΠΑ όπου απεβίωσε την 7η Οκτωβρίου του 1947, ενώ η σορός του μεταφέρθηκε στο Γερεβάν της Σοβιετικής Αρμενίας.

Καλλιτεχνική παραγωγή και εκθεσιακή δραστηριότητα

Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του καριέρας, υπολογίζεται πως ο Φετβατζιάν φιλοτέχνησε περισσότερους από 2.000 πίνακες (κυρίως ελαιογραφίες και υδατογραφίες), τους οποίους παραχώρησε στην Εθνική Πινακοθήκη της Αρμενίας λίγο καιρό πριν τον θάνατό του. Παράλληλα, παρουσίασε τα έργα του σε εκθεσιακούς χώρους της Γαλλίας, της Βρετανίας, των ΗΠΑ κλπ.
267 Τιρζά

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Τιρζά εκτιμάται σε 53 χιλιόμετρα. Ο φασματικός της τύπος είναι DU και το άλβεδό της 0,040. Η Τιρζά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5,9 ώρες.
Argania

Ονομασία

Η επιστημονική ονομασία argania προέρχεται από το argan, την ονομασία του δέντρου στα Tasussit, τη Βερβερική γλώσσα η οποία ομιλείται από την πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν στις περιοχές όπου το δέντρο είναι ενδημικό. Τα Tasussit έχουν ένα πλούσιο λεξιλόγιο για τα διάφορα τμήματα του καρπού, τα στάδια της ωριμότητάς του καθώς και της συγκομιδής και επεξεργασίας του. Το έλαιο ονομάζεται επίσης argan. Στις μεσαιωνικές αραβικές φαρμακολογικές πηγές, το δέντρο είναι γνωστό ως harjān, μια ονομασία η οποία επίσης προέρχεται από το argan των Tasussit.

Καλλιέργεια

Στο Μαρόκο, τα δάση από argan τώρα καλύπτουν περίπου 8.280 τετραγωνικά χλμ. (3.200 τετραγωνικά μίλια) και χαρακτηρίζονται από την UNESCO, ως ένα αποθεματικό της βιόσφαιρας. Η περιοχή τους τα τελευταία 100 χρόνια, έχει συρρικνωθεί κατά το ήμισυ περίπου λόγω της δημιουργίας ξυλάνθρακα, της βόσκησης και της όλο και περισσότερης εντατικής καλλιέργειας. Η καλύτερη ελπίδα για τη διατήρηση των δένδρων είναι πιθανό να έγκειται στην πρόσφατη ανάπτυξη μιας ακμάζουσας εξαγωγικής αγοράς του ελαίου argan ως προϊόν υψηλής αξίας. Ωστόσο, ο πλούτος ο οποίος προκάλεσε η εξαγωγή του ελαίου argan, δημιούργησε επίσης απειλές στα δέντρα argan με τη μορφή της αύξησης του πληθυσμού των αιγών. Οι ντόπιοι χρησιμοποιούν τον νεοαποκτηθέντα πλούτο προκειμένου να αγοράσουν περισσότερα κατσίκια και οι κατσίκες περιορίζουν την ανάπτυξη των δέντρων argan αναρριχώμενα και τρώγοντας τα φύλλα και τους καρπούς των.
Στο Ισραήλ, το argan καλλιεργείται τόσο στην Arabah όσο και στη Νεγκέβ (Negev).

Χρήσεις

Σε ορισμένες περιοχές του Μαρόκου, το argan στην κοινωνία των Βερβέρων, αντικαθιστά την ελιά ως πηγή ζωοτροφής, ελαίου, ξυλείας και καυσίμου. Ιδιαιτέρως πλησίον της Εσαουίρα (Essaouira), το δέντρο argan συχνά αναρριχάται από τις κατσίκες.

Καρπός

Ο καρπός του argan πίπτει τον Ιούλιο, όταν είναι μαύρος και ξηρός. Έως ότου συμβεί αυτό, τα δάση argan φυλάσσονται από τους φύλακες, προστατεύοντάς τα από τις κατσίκες. Τα δικαιώματα για τη συλλογή των καρπών ρυθμίζονται από τους νόμους και τις παραδόσεις των χωριών. Τα εναπομείναντα κάρυα συγκεντρώνονται μετά την κατανάλωση και τα πτύα των μηρυκαστικών αιγοειδών. Οι σπόροι που πτύονται από τις κατσίκες, συνιστούν έναν μηχανισμό ο οποίος παραβλέπει τη διασπορά των σπόρων.

Ζωοτροφή

Τα δέντρα argan αποτελούν σημαντική πηγή ζωοτροφών για πρόβατα, αίγες, καμήλες και βοοειδή. Οι καρποί και τα φύλλα καταναλώνονται πρόθυμα από τα ζωντανά. Το συμπιεσμένο τύπου κέικ που προκύπτει από την έκχυση του ελαίου μπορεί επίσης να αποξηρανθεί στον ήλιο και να θρέψει τα μηρυκαστικά. Οι μέλισσες μπορούν να φωλιάζουν στα δέντρα argan, καθιστώντας τους τόπους για τη συγκομιδή άγριου μελιού.
Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2015-16

Σύστημα διεξαγωγής

Στο Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2015-16 συμμετείχαν οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2015-16.
Διεξήχθη σε 4 γύρους. Στον Α΄ γύρο και στην προημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση ισοπαλία δινόταν ημίωρη παράταση. Αν μετά το τέλος της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Στην ημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες σε ουδέτερες έδρες. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση ισοπαλία δινόταν ημίωρη παράταση. Αν μετά το τέλος της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ 2016.
Ροουσάν Ερσάντ

Καριέρα

Ως Πρώτη Κυρία, η Ερσάντ ήταν ενεργή στην κοινωνική πρόνοια και στην προώθηση των δικαιωμάτων των γυναικών και των παιδιών. Ήταν ο "αρχηγός και προστάτης του Μπαγκλαντές Τζατίγια Μοχίλα Σάνγκσθα".
Το 1975, έγινε ο ιδρυτής-Πρόεδρος του Σένα Παριμπάρ Καλιγιάν Σαμιτί. Παρακολούθησε την Σύμβαση για την Κατάχρηση Ναρκωτικών του ΟΗΕ το 1985.
Κωνσταντίνος Ζάχος

Βιογραφικό

Ο Ζάχος ήταν πρόεδρος της εργατικής, δευτεροβάθμιας οργάνωσης Η Αδελφότης, στο Βόλο, και διευθυντής της εφημερίδας ο Εργάτης που εξέδιδε η εν λόγω οργάνωση. Ο Εργάτης εξέφραζε τις ανερχόμενες σοσιαλιστικές τάσεις στην Ελλάδα και από τις στήλες του παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1908 το Κομμουνιστικό Μανιφέστο σε μετάφραση Κωνσταντίνου Χατζόπουλου. Ο αδελφός του Κωνσταντίνου Ζάχου Πολύκαρπος ήταν ιδρυτής του θρησκευτικού και φιλολογικού συλλόγου Οι Τρεις Ιεράρχαι. Ο Κωνσταντίνος Ζάχος ήταν ένας από τους κατηγορούμενους στη δίκη του Ναυπλίου (βλ. Αθεϊκά του Βόλου) όπου, όπως και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι, αθωώθηκε. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου μέχρι το 1958. Πέθανε το 1966.
Οικογένεια Στάη

Η οικογένεια Στάη είναι παλιά οικογένεια των Κυθήρων που πρωταγωνίστησε στην πολιτική ζωή του τόπου.

Πληροφορίες

Η οικογένεια Στάη, ιταλικής καταγωγής, εμφανίζεται για πρώτη φορά στα 1573, όταν έξι μέλη της παρουσιάζονται να μετέχουν στο πρώτο συμβούλιο ευγενών του νησιού. Τα μέλη της διατηρούσαν τεράστιες εκτάσεις στο νησί, ενώ ως έδρα τους λογιζόταν η Χώρα. Το 1715 ο Ιωάννης Στάης ήταν φρούραρχος του νησιού και μέλος της φιλοτουρκικής παράταξης που παρέδωσε το νησί στους Οθωμανούς. Το 1802 ο Εμμανουήλ Στάης, ευγενής, κάτοχος τεράστιας κτηματικής περιουσίας και σύζυγος της Αυρηλίας Βαλέριου Κασσιμάτη, δολοφονήθηκε από εξεγερμένους χωρικούς.
Τα αρχοντικά σπίτια της οικογένειας διατηρούνται ακόμα και σήμερα στα Κύθηρα.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1997

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1997, διεξήχθη στις 23 Φεβρουαρίου στο Ναύπλιο (απόσταση 4000μ.), στην περιοχή "Καραθώνας". Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης για δεύτερη φορά στην ιστορία του. Παράλληλα, έγιναν τα πανελλήνια πρωταθλήματα "γυναικών Β΄" (3000μ), νεανίδων (2000μ) και κορασίδων (2000μ).
Πέτρος Δήμας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1917 στο Αγρίνιο και η καταγωγή του ήταν από τη Βόρεια Ήπειρο. Στο Αγρίνιο πέρασε τα πρώτα του χρόνια και ολοκλήρωσε τη φοίτηση του Γυμνασίου, ενώ στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα, όπου σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά την ολοκλήρωσή των σπουδών του επέστρεψε στο Αγρίνιο όπου εργάστηκε μέχρι τη συνταξιοδότησή του στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της πόλης. Πέθανε το 2005 στη γενέτειρα του.