google/wiki40b huggingface dataset:
Παρθένιος Πολάκης

Το ξεκίνημα

Γεννήθηκε στην Πάτρα στις 29 Μαρτίου 1890. Σπούδασε στην Ιερατική Σχολή της Άρτας την περίοδο 1907-1909 και στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή από την οποία αποφοίτησε το 1914. Κατόπιν φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου πήρε πτυχίο το 1918. Την ίδια χρονιά έγινε διδάκτορας της Θεολογίας. Η διδακτορική του διατριβή είχε τίτλο «Οι επί Μάρκου Αυρηλίου και Κομμόδου μαρτυρήσαντες Χριστιανοί». Ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Μελέτιος του ανέθεσε τη διεύθυνση του περιοδικού «Εκκλησιασικός Κήρυξ» και του μηνιαίου θεολογικού περιοδικού «Καινή Διδαχή» (1918-1920).

Στο διάστημα 1917-1920 υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας στον ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, στον Πειραιά. Το διάστημα 1921-1922 εργάστηκε ως καθηγητής στο Γυμνάσιο της Κέας.

Στις 31 Αυγούστου 1923 τοποθετήθηκε ιεροκήρυκας στη Μητρόπολη της Κέρκυρας. Την επόμενη χρονιά ανέλαβε τη διεύθυνση της νεοσύστατης εκείνη τη χρονιά (1924) πεντατάξιας Ιερατικής Σχολής της Κέρκυρας. Ήταν επίσης προϊστάμενος του μητροπολιτικού ναού, γενικός αρχιερατικός επίτροπος, διεύθυνε το περιοδικό «Άγιος Σπυρίδων» και δίδασκε στο Αρσάκειο Διδασκαλείο Θηλέων.

Στο Παρίσι σε σκοτεινούς καιρούς

Το 1931 τοποθετήθηκε προϊστάμενος του ναού του Αγίου Στεφάνου στο Παρίσι. Για 19 χρόνια ήταν ο ποιμένας της ελληνικής παροικίας στο Παρίσι, μέσα και στα δύσκολα χρόνια της γερμανικής κατοχής. Κατά την παραμονή του στη γαλλική πρωτεύουσα, φοίτησε στη Σορβόνη.

Πανεπιστημιακός δάσκαλος

Το 1950 η Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τον εξέλεξε καθηγητή στην έκτακτη έδρα της Ιστορίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, και κατόπιν, το 1952, στην τακτική έδρα της Γενικής Εκκλησιαστικής Ιστορίας.

Σοβαρά προβλήματα υγείας τον υποχρέωσαν να εγκαταλείψει τις δραστηριότητές του το 1957. Το 1961 έγινε ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Πέθανε στην Αθήνα στις 23 Μαρτίου 1965.
Άντον Τίνερχολμ

Ατβίνταμπεργκς ΦΦ

Κατά την διάρκεια των νεανικών του χρόνων, ο Τίνερχολμ αγωνίστηκε με τις τοπικές ομάδες της Έστεργιοτλαντ, Μπρόκιντς ΙΦ και ΙΚ Έστρια Λάμποχοβ, προτού μεταγραφεί, προκειμένου να αγωνιστεί σε επαγγελματικό επίπεδο, στην Ατβίνταμπεργκς ΦΦ, μία από τις σημαντικότερες ομάδες της επαρχίας. Ο Τίνερχολμ μετακόμισε στην Ατβίνταμπεργκ το 2008, ωστόσο δεν πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή σε αγώνα πρωταθλήματος παρά μόνον της αμέσως επόμενη χρονιά. Έχοντας πραγματοποιήσει δώδεκα συμμετοχές με την Ατβίνταμπεργκ στην δεύτερη κατηγορία του σουηδικού ποδοσφαίρου, Σούπερεταν, το 2009, διαδραμάτισε μικρότερο ρόλο και πραγματοποίησε μόλις δύο συμμετοχές με τα χρώματα της ομάδας, έπειτα από τον προβιβασμό της στην Άλσβενσκαν το 2010. Μετά τον άμεσο υποβιβασμό στη Σούπερεταν για την σεζόν 2011, ο Τίνερχολμ αγωνίστηκε σε τακτική βάση, πραγματοποιώντας συνολικά 28 συμμετοχές σε σύνολο 30 αναμετρήσεων για τον σύλλογο, καθώς αυτός κατέκτησε το πρωτάθλημα, με αποτέλεσμα τον άμεσο εκ νέου προβιβασμό του στην Άλσβενσκαν. Ο Τίνερχολμ συνέχισε να αγωνίζεται σε τακτική βάση με τον σύλλογο, πραγματοποιώντας συνολικά 25 συμμετοχές το 2012 και 29 συμμετοχές το 2013, με την Ατβίνταμπεργκ να τερματίζει στη μέση του βαθμολογικού πίνακα κατάταξης του πρωταθλήματος.

Μάλμε ΦΦ

Ο Τίνερχολμ μεταγράφηκε στην κυριαρχούσα πρωταθλήτρια Σουηδίας, Μάλμε ΦΦ, στις 11 Ιουλίου 2014. Η μεταγραφή του ολοκληρώθηκε στις 15 Ιουλίου 2014, με την έναρξη της σουηδικής μεταγραφικής περιόδου. Ο Τίνερχολμ έλαβε την φανέλα με τον αριθμό 3, την οποία φορούσε προηγουμένως ο Μίκο Αλμπορνός, ο οποίος αποχώρησε από τον σύλλογο έπειτα από την συμμετοχή του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014. Κατά την διάρκεια της σεζόν 2014, ο Τίνερχολμ αγωνίστηκε σε τακτική βάση με την ομάδα, αναδεικνυόμενος πρωταθλητής και παίρνοντας την πρόκριση για την φάση των ομίλων του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2014-15. Πέτυχε το πρώτο τέρμα σε αγώνα πρωταθλήματος με την Μάλμε ΦΦ σε αναμέτρηση απέναντι στην πρώην ομάδα του, Ατβίνταμπεργκς, στις 1 Νοεμβρίου 2014, αναμέτρηση η οποία έληξε με την ήττα της ομάδας του με σκορ 2-1.

Νιου Γιορκ Σίτι

Στις 13 Δεκεμβρίου 2017, ο Τίνερχολμ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα της ΜΛΣ, Νιου Γιορκ Σίτι ΦΚ, ως ελεύθερη μεταγραφή. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τα χρώματα της νέας του ομάδας στις 11 Μαρτίου 2018, κατά την διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο τους Λος Άντζελες Γκάλαξι.
Λουίτζι Λάντσι

Βιογραφικό

Γεννημένος στην Τρέια, ο Λάντσι εκπαιδεύτηκε αρχικά για να γίνει ιερέας. Έκανε τις πρώτες σπουδές στο Κολέγιο των Ιησουιτών του Φέρμο και εισήλθε στην Εταιρεία του Ιησού στις 23 Οκτωβρίου 1749 στη Ρώμη. Εκεί σπούδασε ρητορική με τον Raimondo Cunich, διάσημο ελληνιστή, μεταξύ 1751 και 1752, και αποφοίτησε στη φιλοσοφία και στη θεολογία από το Ρωμαϊκό Κολλέγιο (1763). Στις 28 Οκτωβρίου 1761 χειροτονήθηκε ιερέας. Μετά την διάλυση της Εταιρείας του Ιησού, το 1775, κλήθηκε από τον Μεγάλο Δούκα Pietro Leopoldo στην Πινακοθήκη Ουφίτσι στη Φλωρεντία ως αναπληρωτής διευθυντής και αρχαιοδίφης.
Ο Λάντσι αφιερώθηκε κυρίως στη μελέτη της ιταλικής ζωγραφικής και της ιστορίας και της ετρουσκικής γλώσσας. Στο πρώτο πεδίο ο καρπός της δουλειάς του εκπροσωπείται από τη μνημειώδη Storia pittorica dell'Italia (ιστορία της ιταλικής ζωγραφικής).Το πρώτο μέρος του έργου, το οποίο ασχολείται με τη σχολή της Φλωρεντίας, της Σιένα, της Ρώμης και της Νάπολης, εμφανίστηκε το 1792, ενώ το υπόλοιπο το 1796. Η Storia pittorica dell'Italia έγινε τεράστια επιτυχία και μεταφράστηκε σε διάφορες γλώσσες ,καθιστώντας τον Λάντσι ως πατέρας της νεότερης ιταλικής καλλιτεχνικής ιστοριογραφίας 
Στον τομέα της ετρουσκολογίας το κύριο έργο του ήταν το Saggio di lingua etrusca e di altre antiche d'Italia (1789). Σημαντικό είναι επίσης το Dei vasi antichi dipinti volgarmente chiamati Etruschi (1806), στο οποίο ο Λάντσι απέδειξε ότι η ετρουσκική τέχνη προέρχεται από την ελληνική.
Στόχος του Saggio di lingua etrusca είναι να καταδείξει ότι η Ετρουσκική σχετίζεται με τις γλώσσες των γειτονικών λαών: Ρωμαίων, Όσκων και Ελλήνων. Στο έργο του ο Λάντσι πραγματοποιεί μια ευρεία ανάλυση σχετικά με την κουλτούρα, την τέχνη και τον πολιτισμό των Ετρούσκων και των αρχαίων λαών της κεντρικής και νότιας Ιταλίας. Οι εκτιμήσεις του για τα διάφορα στυλ της αρχαίας γλυπτικής που δημοσιεύονται σε ένα παράρτημα του Saggio di lingua Etrusca, προέρχονται από μια σχολαστική μελέτη της συλλογής των Μεδίκων, που μεταφέρθηκε εκείνη την περίοδο από τη Villa Medici της Ρώμης στη Φλωρεντία. Τα πλεονεκτήματα του Lanzi στον τομέα της φιλολογίας και της ετρουσκικής αρχαιολογίας τον έχουν καταστήσει έναν από τους ιδρυτές της νεότερης ετρουσκολογίας  
Μεταξύ των άλλων έργων του υπάρχει μια κριτική έκδοση του Έργα και Ημέραι του Ησίοδου. Το έργο ξεκίνησε το 1785, αλλά η έκδοση του ολοκληρώθηκε και δημοσιεύθηκε το 1808.
Προσοχή! Δημόσιος κίνδυνος!

Υπόθεση

Ένας σκληρός κακοποιός, ο Άμπελ Νταβός (Λίνο Βεντούρα), ξεκινάει μαζί με τη γυναίκα του, τα δυο του παιδιά και τον συνεργό του, Ρέιμοντ, από το Μιλάνο και προσπαθούν να  το σκάσουν προς Γαλλία. Όλα βαίνουν καλώς, μέχρι τη  στιγμή που θα αποβιβαστούν στη Μασσαλία και θα τους επιτεθούν οι λιμενοφύλακες, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν η  γυναίκα του και ο φίλος του, και να μείνει αυτός μόνος με τα δύο παιδιά, κυνηγημένος από όλη την  αστυνομία. 
Τότε θα ζητήσει  τη βοήθεια των  παλιών φίλων και πρώην «συνεργάτων» του από το Παρίσι αλλά αυτοί, μη θέλοντας να μπλέξουν, του στέλνουν έναν άγνωστο νεαρό, τον Έρικ Σταρκ (Ζαν Πολ Μπελμοντό).
Μεταξύ των δυο αντρών θα δημιουργηθεί μια ιδότυπη φιλία, που θα αποδειχθεί δυνατή και αληθινή. 
Η επιστροφή τους στο Παρίσι θα γίνει με ένα  ασθενοφόρο που ο Σταρκ το χρησιμοποιήσε για να μην πέσει σε μπλόκα της αστυνομίας. Κατά την διάρκεια μιας στάσης για ανεφοδιασμό, ο Σταρκ θα συνάντησει την Λιλιάν (Σάντρα Μίλο) η οποία προηγουμένως είχε καβγαδίσει με το σύντροφο της. Η Λιλιάν θα δεχθεί να ακολουθήσει τους δύο άντρες και θα ντυθεί νοσοκόμα. 
Όταν φτάσουν στο Παρίσι, ο Σταρκ θα κρύψει προσωρινά τον Νταβός σε μια σοφίτα της πολυκατοικίας που διαμένει. Έπειτα ο Νταβός με τον Σταρκ θα πάνε σε ένα παλιό φίλο του πατέρα του Νταβός, που ζει σε ένα χωριό για να κρύψει τα δύο παιδιά του και να μην διάτρεχουν κάποιο κίνδυνο. 
Στη συνέχεια ο Νταβός θα πάει να συνάντησει τον Άρθουρ, έναν παλιό συνεργάτη του για να τον βοήθησει να βρει ένα πλαστό διαβατήριο, που θα του επιτρέψει να διαφύγει στην Αμερική. Ο Άρθουρ όμως θα αρνηθεί να βοήθησει τον Νταβός και θα προσπαθήσει να τον καταδώσει στις αρχές. Ο Νταβός μόλις αντιληθφεί την παγίδα θα σκοτώσει τον Άρθουρ έξω από το σπίτι του. 
Μετά από αυτό ο Νταβός θα αρχίσει να δολοφονεί όλους τους παλιούς συνεργάτες του και θα ζει περιπλανωμένος μόνος του στο Παρίσι.

Πληροφορίες παραγωγής

Ο χαρακτήρας του Άμπελ Νταβός βασίζεται στον πραγματικό Άμπελ Νταβός (γνωστός και ως «το Μαμούθ»,  λόγω της σωματικής του διάπλασης του),  που ο Χοσέ Τζιοβάνι συνάντησε στη φυλακή. 
Από το 1941-1944 ο Νταβός ήταν το πρωτοπαλίκαρο  της γαλλικής Γκεστάπο που διευθύνονταν από τον Ανρί Λαφόντ και τον Πιέρ Μπονί. Ο Νταβός καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 13 Μαρτίου  1952.
Πορτ Ματουρέν

Το χωριό  Πορτ Ματουρέν (περίπου 6.000 κάτοικοι το 2006) είναι η πρωτεύουσα του νησιού Ροντρίγκες, που είναι εξαρτημένη κτήση του Μαυρίκιου. Η θέση του είναι στις βόρειες ακτές του νησιού στον Ινδικό Ωκεανό και αποτελεί ταυτόχρονα το διοικητικό, δικαστικό και εμπορικό κέντρο του Ροντρίγκες. Όπως φαίνεται και από την ονομασία του, είναι και το κυριότερο λιμάνι. 
Στο χωριό έφτασαν για πρώτη φορά οι Γάλλοι το 1691 και έγινε αποικία το 1735. Κάποιος παλιός εξερευνητής και έποικος του χωριού, έδωσε σε αυτό και το όνομά του: Mathurin Bréhinier ή Mathurin Morlaix.
Στο Πορτ Ματουρέν υπάρχουν, μεταξύ άλλων, χριστιανικός, αγγλικανικός και μουσουλμανικός ναός, Γυμνάσιο και σταθμός λεωφορείων.
Η Barbie ως Βασιλοπούλα και Χωριατοπούλα

Πλοκή

Η Βασιλοπούλα Ανελίς και η χωριατοπούλα Έρικα είναι δύο κοπέλες ίδιες σαν δύο σταγόνες νερό. Οι δρόμοι τους θα ενωθούν μοιραία, όταν η Ανελίς θα πέσει θύμα απαγωγής και ο Τζούλιαν πιστός φίλος και υπηρέτης της Ανελίς θα ζητήσει από την Έρικα να υποδυθεί τη βασιλοπούλα, καθώς είναι σίγουρος ότι υπεύθυνος για την απαγωγή της Ανελίς είναι ο Πρέμινγκερ.
Τι θα γίνει, όταν ο όμορφος βασιλιάς Ντόμινικ ερωτεύεται την Έρικα, νομίζοντας πως είναι η Ανελίς; Σε αυτό το μαγευτική μουσική παράσταση, δύο όμορφα και περιπετειώδη κορίτσια τολμούν να ακολουθήσουν τα όνειρά τους και να ανακαλύψουν ότι το πεπρωμένο τους είναι γραμμένο σε ένα πολύ ιδιαίτερο μέρος: την καρδιά τους.
Διοκαισάρεια Κιλικίας

Γενικά

Αρχικά η πόλη αυτή δημιουργήθηκε γύρω από ένα αρχαίο ιερό της Όλβας, κάποιας παλαιότερης τοπικής θεότητας όπου στη συνέχεια ταυτίσθηκε με τον Δία τον Όλβιο ή Όλμπιο που αναγάγει στον Ολύμπιο και έτσι η πόλη ν΄ απαντάται επίσης και με το όνομα Ολβανόπολη .

Με το όνομα Διοκαισάρεια φέρεται πόλη παρά το ιερό του Ολβίου Διός από το έτος 72 μ.Χ. όταν ο τότε Αυτοκράτορας Βεσπασιανός οργάνωσε την Κιλικία σε ρωμαϊκή επαρχία. Κατά τους βυζαντινούς χρόνους αποτελούσε ιδιαίτερη επισκοπική περιφέρεια.
Η Διοκαισάρεια ήταν κτισμένη σε πεδιάδα (λεκανοπέδιο) μεταξύ λόφων επί της κεντρικής ρωμαϊκής οδού που οδηγούσε στη Σελεύκεια Ισαυρίας. Ο δε ναός και το ιερό προστατευόταν από ισχυρό οχυρό με πύργους. Είναι αδιευκρίνιστο πως χωρίζονταν οι δύο πόλεις Όλβα και Διοκαισάρεια, του χώρου που αναπτυσσόταν η κάθε μία, καθώς και οι υπ΄ αυτών υπαγόμενες περιοχές, με συνέπεια πολλοί να τις ταυτίζουν. Σήμερα στην περιοχή αυτής σώζεται τμήμα του περίλαμπρου ναού του Ολβίου Διός που πρόκειται για περίπτερο ναό με υψηλούς κίονες που φέρουν κιονόκρανα κορινθιακού ρυθμού που χρονολογείται από τον 3ο αιώνα π.Χ.,  καθώς και ένας ελληνιστικός πύργος της ίδιας εποχής στα βόρεια της πόλης. Επίσης σώζονται λείψανα αρχαίου Νυμφαίου, ενός ναού αφιερωμένου στη θεά Τύχη του 1ου αιώνα, τμήματα αρχαίου θεάτρου, του 2ου αιώνα (μ.Χ.), ρωμαϊκού υδραγωγείου και της ρωμαϊκής οδού. Εκτός των τειχών της πόλης εντοπίστηκε από την αρχαιολογική έρευνα μεγάλη νεκρόπολη με λαξευτούς τάφους και σαρκοφάγους των ρωμαϊκών και των πρώτων χριστιανικών χρόνων, καθώς και αρχαία νομίσματα με το όνομα της πόλης. Εκ των αναφορών αυτών διαφαίνεται ότι η πόλη είχε ιδιαίτερη ανάπτυξη και ευημερία κόβοντας δικά της νομίσματα.
Την Διοκαισάρεια μνημονεύουν οι Στράβων, Πτολεμαίος, καθώς και νεότεροι όπως ο Θεοφάνης κ.ά.
ΦΚ Μιλάνο Κουμάνοβο

Ιστορία

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1990. Το 2007 προβιβάστηκε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Μακεδονίας, την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση της χώρας. Τις πρώτες δύο περιόδους τερμάτισε στη δεύτερη θέση. Το 2010, η ομάδα τερμάτισε στην ένατη θέση, αγωνίστηκε σε πλέι-οφ με αντίπαλο την ΦΚ Μπρεγκάλνιτσα Στιπ, όπου έχασε και διαβαθμίστηκε στη δεύτερη κατηγορία.
Διαιτητές (Αττικό Δίκαιο)

Οι Διαιτητές στην αρχαία Αθήνα ήταν δικαστές όχι όπως οι τακτικοί της Ηλιαίας, αλλά προς τους σήμερα αναλογούντες αιρετούς κριτές. Ήσαν δε δύο ειδών είτε δημόσιοι υπεράνω των πενήντα ή εξήντα ετών που κληρώνονταν 44 από κάθε φυλή είτε επιλέγονταν με αμοιβαία συγκατάθεση των διαδίκων. Ο δε αρνούμενος περιέπιπτεν σε ατιμία. Και στις δυο περιπτώσεις έδιναν το νενομισμένο όρκο και δίκαζαν ενώπιον μαρτύρων ανέκκλητα· μπορούσαν όμως να καταμηνυθούν στο δήμο επί φιλοπροσώπω ετυμηγορία και υπόκεινταν σε βαριές ποινές, χρηματικές ακάμα και στέρησης πολιτικών δικαιωμάτων.

Η απαρχή

Ήδη από τα χρόνια του Πεισιστράτου (6ος αι. π.Χ.), υπήρχαν οι κατά δήμους δικασταί, στους οποίους κατέφευγαν συνήθως οι αγρότες της περιφέρειας, που απέφευγαν έτσι τη μετακίνηση στην πόλη. Η Διαιτησία ως θεσμός εξελίχθηκε στην Αθηναϊκή δημοκρατία από τους έξι (οι άλλοι τρεις ήταν ο επώνυμος, ο βασιλεύς και ο πολέμαρχος) Θεσμοθέτες που η δικαιοδοσία τους εκτείνονταν σε ευρύ φάσμα νομικών ζητημάτων, κυρίως σε όσα δεν υπάγονταν στην αρμοδιότητα των τριών άλλων αρχόντων. Ήταν αρμόδιοι για τη εισαγωγή των προβολών στην εκκλησία του δήμου.

Η εξέλιξη του θεσμού

Για την εξώδικη ρύθμιση κάποιων υποθέσεων, με σκοπό την αποφυγή δαπανών και καθυστέρησης, οι αντίδικοι μπορούσαν με κοινή συμφωνία τους να παραπέμψουν την εκδίκαση της διαφοράς τους σε τρίτο πρόσωπο της επιλογής τους, τον διαιτητή, για την αμεροληψία του οποίου συμφωνούσαν και οι δύο, δεχόμενοι παράλληλα να εκτελέσουν την απόφασή του. Η δεσμευτικότητα της διαιτητικής απόφασης προβλεπόταν και από νόμιμο τυπικό. Πολλές φορές όμως αυτή η ιδιωτικά ρυθμιζόμενη διαιτησία δεν ήταν αποτελεσματική για λόγους που σχετίζονταν με το επιλεγόμενο πρόσωπο ή με τη διάθεση των αντιδίκων να υπακούσουν στην κρίση του. Γι΄αυτό δημιουργήθηκε η ανάγκη να ορίζεται ο διαιτητής από την πολιτεία, ώστε η απόφασή του να περιβάλλεται με μεγαλύτερο κύρος. Ο Δημοσθένης μας περιγράφει το ποιόν ενός τέτοιου διαιτητή:
«Στη δίκη που κέρδισα είχα διαιτητή τον Στράτωνα από το Φάληρο, άνθρωπο φτωχό, φιλήσυχο και καθόλου φαύλο, αλλά τιμιότατο».

Διαδικασία

Οι διάδικοι προηγουμένως προκατέβαλαν ανά μια δραχμή ο καθένας, που αποκαλούνταν παράσταση, και επειδή η διαδικασία αυτή ήταν και ολιγοδάπανη και απηλλαγμένη πολλών τύπων, πολλοί προτιμούσαν αυτήν την τακτική της δίκης. Την καταδικαστική ή αθωωτική απόφαση μπορούσε να ανατραπεί είτε μέσω άλλων διαιτητών είτε με έφεση ενώπιον των τακτικών δικαστηρίων.
Κουφόβουνο Έβρου

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Το Κουφόβουνο βρίσκεται σε χαμηλό λόφο κοντά στις νότιες όχθες του ποταμού Ερυθροπόταμου λίγο πριν αυτός καταλήξει στον Έβρο και σε απόσταση 4,5 χλμ. δυτικά του Διδυμότειχου. Αξιοθέατο της περιοχής θεωρείται το σπήλαιο Βούβα στην ομώνυμη τοποθεσία προς την κατεύθυνση για Διδυμότειχο. Το έδαφός του σκεπάζεται από παχύ στρώμα ΄΄γουανό΄΄, που οφείλεται στον πολύ μεγάλο αριθμό των νυχτερίδων που διαβιούν σε αυτό. Έχει βρεθεί προϊστορική κεραμική και από το 1979 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος.  Όλη η κοιλάδα Ασβεστάδων - Κουφόβουνου - Βρυσικών μαζί με τις διπλανές καλλιεργούμενες εκτάσεις (αμπελώνες, οπωρώνες, χωράφια δημητριακών) και τη λοφώδη χώρα που καλύπτεται από βελανιδιές είναι καταφύγιο πουλιών και σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 έχει κηρυχθεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Λιοστριτσίδα (Hippolais olivetorum) και Παρδαλοκέφαλο (Lanius nubicus).

Διοικητικά

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κυανής. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Κουφοβούνου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Διδυμοτείχου του δήμου Διδυμοτείχου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 629 κατοίκους.
2301 Χουίτφορντ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Χουίτφορντ είναι άγνωστα. Ο Χουίτφορντ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 27 ώρες περίπου.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1996

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1996 διεξήχθη στις 18 Φεβρουαρίου στο Λιτόχωρο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Χαραμής του ΠΑΟ Φλόγα Παγκρατίου (απόσταση 12.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός.
2580 Σμιλεφσκία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Σμιλεφσκίας είναι άγνωστα.
Διώνη Αττικής

Η Διώνη είναι περιοχή στα όρια της πρώην κοινότητας Πικερμίου Αττικής και νυν του δήμου Ραφήνας-Πικερμίου. Είναι μία από τις ανερχόμενες περιοχές των Μεσογείων, με σημαντική -πριν την οικονομική κρίση- οικοδομική δραστηριότητα. Υπολογίζεται ότι κατοικείται από 400 περίπου οικογένειες. Η ανέγερση πολυκατοικιών απαγορεύεται. Αναμένεται να υλοποιηθούν έργα κοινής ωφέλειας, όπως δημιουργία εμπορικού κέντρου, ωστόσο μέχρι τώρα (2012) δεν διαθέτει ούτε περίπτερο και οι κάτοικοι πρέπει να μεταβούν στο κέντρο Πικερμίου για τις απαραίτητες αγορές. Από τον Μάιο του 2007 η Διώνη υδροδοτείται από την Ε.ΥΔ.Α.Π.. Από τα τέλη του 2008 λειτουργεί εκκλησία προς τιμήν της Αγίας Φιλοθέης με έντονη την παρουσία των πιστών. Το καλοκαίρι του 2009 η περιοχή επλήγη από τη μεγάλη πυρκαγιά που κατέκαψε τα Μεσόγεια, δίχως σημαντικές ζημιές σε κατοικίες αλλά με εκτεταμένες καμένες εκτάσεις πεύκων. Συνορεύει με τις περιοχές Πικέρμι (κέντρο), Ντράφι, Άγιος Σπυρίδωνας. Σχεδόν δίπλα στην αρχή του οικισμού βρίσκονται οι αθλητικές εγκαταστάσεις του Πικερμίου (ένα κλειστό γήπεδο μπάσκετ και ένα γήπεδο ποδοσφαίρου με σύγχρονο πλαστικό χλοοτάπητα). Στα σύνορα Διώνης-Ντραφίου βρίσκεται παλαιός νερόμυλος. Βασικές ελλείψεις της περιοχής είναι η απουσία αποχετευτικού συστήματος, η ύπαρξη ταχυδρομικών θυρίδων αντί οργανωμένης ταχυδρομικής υπηρεσίας και η ανυπαρξία τραπεζικού μηχανήματος για συναλλαγές, ενώ όχι σπάνια γίνονται διακοπές ρεύματος για τη συντήρηση του δικτύου. Στον αντίποδα, θετικά αξιολογούνται η μικρή απόσταση από τη λεωφόρο Μαραθώνος, η ησυχία της περιοχής, το πράσινο περιβάλλον ενώ σε πολλά σημεία η θέα είναι πανοραμική, φτάνοντας μέχρι το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» και τη θάλασσα.
Rīgas Vagonbūves Rūpnīca

Η Rīgas Vagonbūves Rūpnīca (RVR) είναι ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια κατασκευής μηχανών στη Λετονία, το οποίο ιδρύθηκε το 1895 από τον επιχειρηματία Όσκαρ Φρέιγουιρθ με το όνομα Phoenix. Η RVR εδρεύει στη Ρίγα και για πολλά χρόνια ήταν ο μεγαλύτερος παραγωγός ηλεκτρικής τρένων και τρένων ντίζελ, καθώς και των τραμ στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Τα πιο γνωστά μοντέλα της είναι τα ηλεκτρικά τρένα ER1, ER2, ER7 και ER9, πολλά από τα οποία είναι ακόμα σε λειτουργία σήμερα. Μεταξύ του 1973 και του 1988 κατασκεύαζε το τρένο υψηλής ταχύτητας ER200, και πιο πρόσφατα, συμμετείχε στην ανακαίνιση των μονάδων που διαχειρίζεται η λετονική εταιρεία σιδηροδρόμων Pasažieru Vilciens.

Ιστορία

Το 1936, η Fenikss αναδιοργανώθηκε στην Συμμετοχική Εταιρεία Βάιρογκς, η οποία αργότερα κατασκεύαζε τα αυτοκίνητα Ford-Vairogs με άδεια.

Τρένα

Επί του παρόντος υπό ανάπτυξη είναι μια νέα οικογένεια τρένων ντίζελ με το όνομα DR1B το οποίο θα έχει χωρητικότητα μεταξύ 2 και 12 αυτοκινήτων, και θα είναι εφοδιασμένα με κινητήρες πρότυπου Euro3 και ηλεκτρικό εξοπλισμό. Επί του παρόντος η RVR επιβλέπει την ανακαίνιση των παλαιότερων μοντέλων ER2 και ER9, καθώς και την ανάπτυξη νέων προϊόντων με τις ετικέτες ER22/29/35. Τα τρένα θα είναι εξοπλισμένα με νέο σχεδιασμένο εσωτερικό χώρο, κατασκευασμένο από στρώσεις πλαστικού, πάνελ αλουμινίου και υαλοβάμβακα. Οι πελάτες θα έχουν την επιλογή ενός δερμάτινου ή υφασμάτινου φινιρίσματος στις επιβατικές θέσεις.

Τραμ

Ξεκινώντας από το 1923 έως το 1930, μετά την μεταπολεμική ανοικοδόμηση, το εργοστάσιο παρήγαγε περίπου 40 τραμ για το τραμ της Ρίγας. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1949, το εργοστάσιο άρχισε να παράγει το μοντέλο τραμ MTV-82.
Το 2002, η RVR υπέγραψε συμφωνία με το Δήμαρχο της Ρίγας για την αντικατάσταση των τραμ στην πρωτεύουσα της Λετονίας, καθώς η περίοδος λειτουργίας τους θα έληγε το 2010. Το νέο τραμ έχει ρυθμιστεί για να προσφέρει βελτιωμένη άνεση και ασφάλεια, καθώς είναι πολύ πιο ήσυχο από τον στόλο των ηλικιωμένων μονάδων ČKD Tatra. Σύμφωνα με την RVR θα διαθέτουν φωτεινό και ευρύχωρο εσωτερικό και θα είναι 20 με 30% ενεργειακά πιο αποδοτικά από τους προκατόχους τους. Οι νέες μονάδες αναμένεται να παραχθούν σε αριθμό 15-20 μονάδων ανά έτος και θα οδηγήσει στη σταδιακή απόσυρση των τραμ της ČKD Tatra.
Από το 2008, πολλά από τα τραμ της RVR εξακολουθούν να λειτουργούν στο Ντάουγκαβπιλς, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Λετονίας.
Κωνσταντίνα Αδάμου

Εκπαίδευση / Εργασία

Έχει σπουδάσει στη φιλοσοφική σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, και έχει μεταπτυχιακό στις «Ευρωπαϊκές Πολιτικές Νεολαίας» από το Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Εργαζόταν μέχρι την εκλογή της σε δικό της φιλολογικό φροντιστήριο.

Πολιτική σταδιοδρομία και Κοινωνική Δράση

• Αντιπρόεδρος Δ.Σ. του Εθνικού Δικτύου νέων Μαρτυρικών πόλεων και χωριών Ελλάδος.
• Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα
• Εκπαιδευτικός συνεργάτης του Αριστοτελείου Κολλεγίου Θεσσαλονίκης.
• Μέλος σε Ευρωπαϊκά προγράμματα νεολαίας και αρχηγός ελληνικών αποστολών στην Ευρώπη.
• Εισηγήτρια σε επιστημονικά, Ευρωπαϊκά και Διεθνή συνέδρια
• Υπεύθυνη εκπαιδευτικού προγράμματος στο Βυζαντινό Μουσείο Θεσσαλονίκης.
• Μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου Νεολαίας του Δήμου Χορτιάτη.
• Μέλος του πολιτισμικού φορέα “Μέθεξις” της Φιλοσοφικής Σχολής Α.Π.Θ. διοργανώνοντας ημερίδες με επιστημονικό, κοινωνικό και πολιτιστικό περιεχόμενο.
• Μέλος του Δ.Σ. του συλλόγου Χορτιατινών “Τα Μπαλίτζα”.
• Μέλος των Εθελοντών Πολιτικής Προστασίας Πανοράματος.
• Συντάκτης και υπεύθυνη συνεντεύξεων σε μηνιαίο free press περιοδικό της Θεσσαλονίκης
Στις  αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 εκλέχθηκε σύμβουλος Δημοτικής Κοινότητας Χορτιάτη, θέση στην οποία έμεινε μέχρι το 2014. Την περίοδο 2014-2019 διετέλεσε πρώτη επιλαχούσα Δημοτική Σύμβουλος στο Δήμο Πυλαίας-Χορτιάτη.
Έλαβε μέρος στις ευρωεκλογές του 2019 με το ΜέΡΑ25. Δεν εκλέχθηκε, αλλά έλαβε την τρίτη θέση ανάμεσα στους υποψήφιους ευρωβουλευτές του κόμματος.
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου του 2019 εκλέχθηκε βουλευτής με το ΜέΡΑ25 στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Θεσσαλονίκης.

Καλλιτεχνική Δραστηριότητα

Σπούδασε Θέατρο στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή «Διαμαντόπουλος Βασίλης». 
Συμμετείχε στα Θεατρικά Εργαστήρια «Θέσπις» και «Ούγκα Κλάρα», καθώς και σε σείρα σεμιναρίων σωματικού θεάτρου.
Επί σειρά ετών έλαβε μέρος σε βιωματικά εργαστήρια θεάτρου και δημιουργικής γραφής, καθώς επίσης και σε πολλές παραστάσεις ως συντελεστής επί σκηνής αλλά και στη σκηνοθεσία.
Δανία–Νορβηγία

Ιστορικό

Μετά την αποχώρηση της Σουηδίας από την Ένωση του Κάλμαρ και τη συνακόλουθη διάλυσή της, η Δανία και η Νορβηγία σύναψαν προσωπική ένωση το 1524 υπό τη δανική κυριαρχία. Το 1536 το νορβηγικό βασίλειο διαλύθηκε και τυπικά και ενσωματώθηκε στη Δανία και κατά συνέπεια καταργήθηκε και το Συμβούλιο του Στέμματος (Riksråd). Πάντως, η Νορβηγία συνέχισε να έχει ξεχωριστά όργανα και δικούς της νόμους. Η Νορβηγία επανιδρύθηκε ως βασίλειο το 1660, μετά την εισαγωγή της απολυταρχίας. Η προσωπική ένωση των δύο βασιλείων κράτησε μέχρι το 1814, όταν η Νορβηγία προσχώρησε στη Σουηδία από τον Οίκο του Ολδενβούργου, μετά την ήττα της Δανίας-Νορβηγίας στους Ναπολεόντειους πολέμους.