google/wiki40b huggingface dataset:
Γουλιέλμος Λουδοβίκος του Άνχαλτ-Κέτεν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και της Σοφίας, κόρης του Σίμωνα ΣΤ΄ κόμη του Λίππε.
Το 1665 απεβίωσε στο Κέτεν σε ηλικία 27 ετών. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Εμμανουήλ, που έγινε ο ιδρυτής νέου κλάδου του Άνχαλτ-Κέτεν, αφού παραχώρησε το Πλέτσκαου, που κατείχε.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1663 την Ελισάβετ-Καρλόττα, κόρη του εξαδέλφου του Φρειδερίκου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Χάρτσγκεροντε του κλάδου Μπέρνμπουρκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πατάκα

Ετυμολογία

Η ονομασία «pataca» προέρχεται από ένα παλαιότερο αργυρό κέρμα που χρησιμοποιούνταν στην Ασία, το Μεξικανικό πέσο (8 ρεάλια), γνωστά στην πορτογαλική ως pataca mexicana. Το πατάκα του Πορτογαλικού Τιμόρ ήταν σε χρήση στο σημερινό Ανατολικό Τιμόρ ως το 1957, οπότε και το αντικατέστησε το εσκούδο του Πορτογαλικού Τιμόρ. Στα κινέζικα το νόμισμα λέγεται γιουάν ( yuan) (圓), το οποίο είναι το ίδιο όνομα με αυτό του δολαρίου του Χονγκ Κονγκ και του δολαρίου της Ταϊβάν. Οι άνθρωποι στο Χονγκ Κονγκ και στο Μακάου, ωστόσο, αναφέρονται στο πατάκα του Μακάου με τον όρο «πορτογαλικά χρήματα», «Portuguese money» (葡幣), πιθανότατα λόγω του γεγονότος ότι το Μακάου κάποτε ήταν πορτογαλική αποικία.

Τραπεζογραμμάτια

Στις 27 Ιανουαρίου του 1906 εισήχθησαν χαρτονομίσματα αξίας του 1 και των 5, 50 και 100 πατάκα, για να ακολουθήσουν το 1907 τα 10 και 25 πατάκα. Το 1920 προστέθηκαν τα χαρτονομίσματα των 5, 10 και 50 avo. Το 1923 εισήχθησαν τα τραπεζογραμμάτια των 10 pataca και το 1934 τυπώθηκαν δολάριο ίδια σε αξία με το πατάκα. (1, 5, 10, 50, 100, 200, 400, 800 και 1000 δολάρια). Το 1944 εισήχθησαν χαρτνομίσματα των 500 pataca και το 1988 των 1000 pataca.
Σήμερα υπάρχουν χαρτονομίσματα των 10, 20, 50, 100, 500 και 1000 patacas. Η σημερινή σειρά τυπώθηκε το 2005, ενώ τα τελευταία χαρτονομίσματα τυπώθηκαν από την Τράπεζα της Κίνας τα έτη 1995 και 2003. 
Παρά το γεγονός ότι το πατάκα είναι το επίσημο νόμισμα στο Μακάου, τα περισσότερα από τα χρήματα που είναι σε κυκλοφορία είναι στην πραγματικότητα Δολάρια του Χονγκ Κονγκ.
Η ισοτιμία είναι «κλειδωμένη» στα 103 πατάκας του Μακάου (MOP$103) για 100 Δολάρια του Χονγκ Κονγκ (=HK$100), το Φεβρουάριο του 2004. 1 δολάριο ΗΠΑ είναι 8 πατάκας.
Δημοσθένης Μισιτζής

Βίος

Ο Δημοσθένης Μισιτζής γεννήθηκε γύρω στα 1826 στη Σάμο Σε νεαρή ηλικία πηγαίνει στην Κωνσταντινούπολη όπου εργάζεται ως δάσκαλος και συνεργάζεται με φιλεκπαιδευτικούς συλλόγους και αδελφότητες. Συνεργάζεται στις θεατρικές παραστάσεις Στα 1878 πηγαίνει στη Φιλιππούπολη για α μεταρρυθμίσει το εκεί Ελληνικό σχολείο. Ίσως ήταν παντρεμένος αν κρίνουμε την αναφορά που κάνει σε ποίημά του ο θάνατος του δεκατετράχρονου γιου του. Μας είναι άγνωστο το πότε πέθανε.

Συγγραφικό έργο

Το 1881 στην Φιλιππούπολη εκδίδει την μονόπρακτη κωμωδία του Ο δουξ της βλακείας. Η ιστορική τραγωδία Ο Βελισάριος ή Κακία και η αρετή (Κωνσταντινούπολη 1870), Ο εκδικούμενος υπηρέτης-η οποία αποδίδεται σε άλλον συγγραφέα. Ο Φιάκας δημοσιευμένο για πρώτη φορά το 1872. Έχει γράψει και μερικά ποιήματα,διδακτικά συνθέματα,όπως η Ανθοδέσμη των παιδιών (1885),τη νουβέλα Ο Χριστός νικά (1903).
Κάρολος Γ΄ της Ισπανίας

Εντάσεις στις σχέσεις του με την Αγγλία

Την 1 Δεκεμβρίου 1734, μετά τη νίκη του Χοσέ Καρίγιο ντε Μοντεμάρ επί των Αυστριακών στη μάχη του Μπιτόντο, κηρύχθηκε βασιλιάς της Νάπολης και της Σικελίας. Αλλά ο ίδιος δεν είχε στρατιωτικές ικανότητες, ενώ φορούσε σπάνια τη στρατιωτική στολή. Ο Άγγλος ναύαρχος που βρέθηκε στη Μεσόγειο προκειμένου να επηρεάσει τον πόλεμο της Αυστριακής διαδοχής τον πίεσε να κρατήσει ουδετερότητα με την απειλή να βομβαρδίσει τη Νάπολη. Αυτό επηρέασε έντονα το μυαλό του γιατί του έδωσε ένα αίσθημα εχθρότητας, που επηρέασε την πολιτική του αργότερα. 
Παραχώρησε (1735) την Πάρμα στον αυτοκράτορα Κάρολο ΣΤ΄ σε αντάλλαγμα της αναγνώρισης του ως βασιλιά της Νάπολης και της Σικελίας. Στο εσωτερικό της χώρας του άρχισε αναμόρφωση, ενώ είχε μεγάλη ικανότητα στην επιλογή υπουργών και συμβούλων. Επί της εποχής του έγιναν στην περιοχή που κυβερνούσε στην Ιταλία οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις του Ερκολάνο (1738) και της Πομπηίας (1748). Ο ίδιος μόλις το πληροφορήθηκε ευχαριστημένος χρηματοδότησε τις ανακαλύψεις.
Παραιτήθηκε (1759) στην Νάπολη υπέρ του τρίτου γιου του, Φερδινάνδου. Σαν βασιλιάς της Ισπανίας η εξωτερική του πολιτική ήταν καταστροφική. Η δυσαρέσκεια του με την Αγγλία έγινε ανεξέλεγκτη μετά τον θάνατο της συζύγου του Μαρίας - Αμαλίας της Σαξονίας και ήρθε σε συμμαχία με τη Γαλλία. Περιπλέχθηκε στον επταετή πόλεμο με μεγάλες απώλειες για τη χώρα του. Κατάφερε να ενώσει στην Αμερικάνικη ήπειρο τις Γαλλικές δυνάμεις με αυτές των δυσαρεστημένων αποίκων κατά της Αγγλίας. Ο ίδιος, όμως, δεν ήταν άξιος να δημιουργήσει ικανό στόλο.

Εσωτερική πολιτική

Στο εσωτερικό της χώρας του προσπάθησε να φέρει αναμορφώσεις που συνάντησαν πολλές αντιδράσεις. Η προσπάθεια του να πείσει τους Μαδριλένους να υιοθετήσουν τα Γαλλικά ενδύματα προκάλεσε ταραχές (1766), και ο ίδιος έφυγε προσωρινά από τη Μαδρίτη αφήνοντας στη διακυβέρνηση τον υπουργό του, Πέδρο Πάμπλο Αβάρκα ντε Μπολέα. Οι Ιησουίτες κατηγορήθηκαν ότι συμμετείχαν στις ταραχές και εξορίστηκαν, κάτι που προκάλεσε την εχθρότητα του πάπα. Ο Κάρολος ανταπέδωσε και η δύναμη της εκκλησίας έπεσε σημαντικά στην χώρα του, με τους περισσότερους κληρικούς άνεργους.
Άλλαξε την εικόνα της Μαδρίτης: έφτιαξε δρόμους, υδραυλικά έργα, αναμόρφωσε την οικονομική πολιτική περιορίζοντας την απάτη και την κατάχρηση του δημοσίου χρήματος. Δημιούργησε την Ισπανική Λοταρία και έφερε τα Ναπολιτάνικα μοντέλα στον χριστουγεννιάτικο εορτασμό και στολισμό (Φάτνη της Γεννήσεως). 
Στην ιδιωτική του ζωή ήταν ευγενικός, με σαρκαστική γλώσσα και δεινός κυνηγός. Άφησε την φήμη ενός βασιλιά φιλάνθρωπου και φιλόσοφου, ενώ ήταν πιστός Καθολικός παρά τις προστριβές του με τον πάπα. Ενδιαφερόταν περισσότερο να βοηθήσει τον άνθρωπο στην σωτηρία της ψυχής του, παρά στην τήρηση των τυπικών.
Λέμβος

Η λέμβος (κοινώς βάρκα) είναι ένα μικρό πλωτό μέσο μεταφοράς. Οι βάρκες είναι γενικά μικρότερες από τα σκάφη και τα πλοιάρια. Η κατασκευή μιας βάρκας είναι συνήθως από ξύλο, μέταλλο ή υαλοβάμβακα. Σημειώνεται ότι συνεκδοχικά λέμβος λέγεται και ο κάλαθος (χώρος) των αεροναυτών στα αερόστατα.
Οι λέμβοι χρησιμοποιούνται για συγκοινωνία κοντινών αποστάσεων, σε περιορισμένες μεταφορές, φορτοεκφορτώσεις πλοίων, σε απο-επιβιβάσεις στα λιμάνια και πλοία, για ψάρεμα (ψαροπούλες ή τράτες), για άθλημα ή θαλάσσιους περιπάτους, όπου και ανάλογα της χρήσης τους λαμβάνουν διάφορες ονομασίες. Στην αρχαιότητα η ονομασία της ήταν αρσενικού γένους ο λέμβος.
Συνεπώς η λέμβος είναι ένα θαλάσσιο μέσον, πλωτό ναυπήγημα, «άφρακτο», χωρίς δηλαδή κατάστρωμα (κατά το μεγαλύτερο μέρος), σχεδιασμένο να επιπλέει στο νερό, και να βοηθά στις μετακινήσεις κυρίως σε θαλάσσιες ή λιμναίες προστατευμένες περιοχές.

Λέμβος - άκατος

Γενικά ως λέμβος χαρακτηρίζεται το μικρό σκάφος (βάρκα) μήκους μέχρι 8-10 μέτρα, που κύριο μέσον πρόωσής του έχει τα κουπιά ή τα ιστία, σε αντιδιαστολή με την άκατο που μέσον πρόωσης έχει την έλικα. Συνεπώς άκατος καθιερώθηκε να λέγεται η μηχανοκίνητη λέμβος που διακρίνεται επιμέρους, ανάλογα με τη φέρουσα μηχανή. Το σύνολο των λέμβων που φέρει ένα πλοίο ή κάποιος φορέας π.χ. ναύσταθμος, ή υπηρεσία λιμένος ή αθλητικός όμιλος λέγονται γενικά εφόλκια. Η ένθεση των εφολκίων των πλοίων, γίνεται επ΄ αυτών με ειδικά μέσα που ονομάζονται επωτίδες.

Ιστορία

Οι λέμβοι προωθήθηκαν σαν ένα ιδανικό όχημα για μικρές μεταφορές τα πρώτα χρόνια. Γίνονταν όμως πιο ευρύχωρες και κατάλληλες για ήρεμα ποτάμια και θάλασσες. Άρχισαν να χρησιμοποιούνται το 4000-3000 π.Χ. στον Ινδικό ωκεανό, παίζοντας σημαντικό ρόλο στο εμπόριο μεταξύ των πολιτισμών Ινδίας και Μεσοποταμίας. Υπολείμματα και παραστάσεις αρχαίων τύπων λέμβων έχουν ανακαλυφτεί σε πολλές περιοχές της Ινδικής κοιλάδας.
Ο ίδιος ο Ηρόδοτος μας λέει ότι οι λέμβοι έχουν χρησιμοποιηθεί για εμπόριο και θαλάσσια ταξίδια.
Novacinema

Filmnet

Από το 1994 μέχρι την 1η Ιουνίου 2008, το NovaCinema ήταν γνωστό ως Filmnet το οποίο ήταν ένα από τα παλαιότερα ονόματα στην ευρωπαϊκή ιστορία της συνδρομητικής τηλεόρασης. Αρχικά, η υπηρεσία αυτή, ξεκίνησε στις 5 Δεκεμβρίου 1984 στη Σκανδιναβία, στην Ολλανδία, στο Βέλγιο και στην Πολωνία. Το 1996, όλα τα κανάλια Filmnet μείον το ένα στην Ελλάδα πουλήθηκαν στον γαλλικό όμιλο Canal+ και αντικαταστάθηκαν από το γνωστό γαλλικό κανάλι Canal+.
Με την άφιξη του σήματος της NovaCinema, το όνομα Filmnet ήταν πλέον παρελθόν.
Βάλεραν Γ΄ του Λίμπουργκ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Λίμπουρκ και κόμη του Αρλόν και της Σοφίας του Ζάαρμπρυκεν.
Ως ο νεότερος γιος, δεν περίμενε να κληρονομήσει τον πατέρα του και έκανε περιπετειώδη ζωή: έλαβε μέρος στην Γ΄ Σταυροφορία το 1192. Υποστήριζε τον Φίλιππο Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας για βασιλιά της Γερμανίας, αλλά όταν το 1208 απεβίωσε ο Φίλιππος, ο Βάλεραν Γ΄ υποστήριξε τον άλλο υποψήφιο Όθωνα Δ΄ Γουέλφων. Το 1212 ακολούθησε τον εξάδελφό του Ερρίκο Α΄ δούκα της Βραβάντης, στη Λιέγη, η οποία ήταν σε πόλεμο με το Γκέλντερς. 
Το 1214 απεβίωσε η σύζυγός του Κουνιγούντα της Λωρραίνης και νυμφεύτηκε την Ερμεζίνντα κόμισσα του Λουξεμβούργου. Ήταν κόρη του κόμη του Λουξεμβούργου & Ναμύρ και διεκδικήτρια του Ναμύρ. Ο Βάλεραν Γ΄ στον θυρεό του, τον ερυθρό λέοντα του Λουξεμβούργου, πρόσθεσε ένα στέμμα ως διεκδικητής του Ναμύρ. Το 1221 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε στο Λίμπουργκ & Αρλόν. Στον θυρεό του πρόσθεσε δεύτερη ουρά στον λέοντα του Λουξεμβούργου, ως κόμης του Λίμπουργκ. Προσπάθησε να πάρει το Ναμύρ από τον μαρκήσιό του Φίλιππο Β΄ Καπετιδών-Κουρτεναί, αλλά πάλι απέτυχε· τελικά υπέγραψε συμφωνία ειρήνης στο Ντινάν. 
Έπειτα έλαβε μέρος σε διάφορες Συνελεύσεις (Diets) του βασιλείου της Γερμανίας και ακολούθησε τον Φρειδερίκο Β΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας στην εκστρατεία του στην Ιταλία. Όταν επέστρεψε, απεβίωσε το 1226 σε ηλικία 61 ετών στο Ρόλντουκ.
2952 Λιλιπουτία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Λιλιπουτίας εκτιμάται σε 9 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος της είναι Cb, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0505 ± 0,015. Η Λιλιπουτία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 2,5 ως 4 ώρες περίπου.
Επαρχία Ρατζμπάρι

Η επαρχία Ρατζμπάρι (βεγγαλικά: রাজবাড়ি জেলা, Rajbari Jela επίσης Rajbari Zila) είναι επαρχία στο κεντρικό Μπαγκλαντές. Αποτελεί μέρος της Διαίρεσης Ντάκα. Πήρε το όνομά της από το διάσημο κυβερνήτη Ράτζα Σούρτζο Κουμάρ Γκούχα Ρόι. Ίδρυσε το παλάτι του ή ρατζμπάρι σε αυτή την περιοχή.

Γεωγραφία και κλίμα

Η μέγιστη μέση ετήσια θερμοκρασία της επαρχίας είναι 35.8 °C και η ελάχιστη είναι 12.6 °C. Η ετήσια βροχόπτωση είναι 2105 χιλιοστά.

Μέρη ενδιαφέροντος

Το Ποντάμντι και το Κούρσι είναι επίσης γνωστά για τους Ναουάμπ οι οποίοι ήταν αρχικά οι σουμπεντάρ (έπαρχος) ή αντιβασιλέας της σουμπάχ (επαρχία) ή μια περιφέρεια της Μογγολικής Αυτοκρατορίας της Ινδίας. Έγινε υψηλός τίτλος για τους Μουσουλμάνους ευγενείς.
Τα Ντίγκι (ένα είδος σώματος νερού) στο Ρατζμπάρι περιλαμβάνουν το Καλιάν Ντίγκι, που βρίσκεται στο Μπαλιακάντι της ένωσης Ισλαμπούρ. Το Ρατζμπάρι βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Πάντμα.
Στεπανακέρτ

Ιστορικά στοιχεία

Η πρώτη αναφορά στην περιοχή γίνεται κατά τον Μεσαίωνα, οπότε και υπήρχε κοινότητα με την ονομασία «Βαραράκχ». Το 1847 μετονομάστηκε σε Χανκεντί και το 1923 σε Στεπανακέρτ προς τιμήν του Αρμένιου μπολσεβίκου πολιτικού, Στεπάν Σαχουμιάν. Το ίδιο έτος ορίστηκε ως πρωτεύουσα της περιοχής του Καραμπάχ. Η πόλη έχει σχεδιαστεί από τον διάσημο Αρμένιο αρχιτέκτονα, Αλέξανδρο Ταμανιάν, και με βάση το σχέδιό του πραγματοποιήθηκαν άλλες δύο επεκτάσεις στις δεκαετίες του 1930 και 1960.

Σήμερα

Στο Στεπάνεκερτ υπάρχει το κοινοβούλιο του κράτους, το μουσείο του Αρτσάκ, τα κυριότερα κυβερνητικά κτήρια καθώς και αρκετά εκπαιδευτικά ιδρύματα. Όσον αφορά τα τελευταία στην πόλη υπάρχει ένα δημόσιο πανεπιστήμιο (Πανεπιστήμιο Αρτσάκ) και τέσσερα ιδιωτικά.

Συγκοινωνία

Το Στεπανακέρτ συνδέεται με τακτική συγκοινωνία με όλα τα χωριά και τις πόλεις του Καραμπάχ καθώς και με το Ερεβάν, από τον οποίο απέχει έξι ώρες. Διαθέτει επίσης αεροδρόμιο, το οποίο όμως δεν λειτουργεί λόγω των απειλών του Αζερμπαϊτζάν ότι θα καταρρίψει όποιο αεροπλάνο προσεγγίσει τον αερολιμένα.
Ελισάβετ Φαρνέζε

Βίος

Έλαβε από τη μητέρα της αυστηρή παιδεία, η οποία όμως δεν μπόρεσε να ελέγξει τον εκρηκτικό της χαρακτήρα. Σε ηλικία 21 ετών προσκλήθηκε να παντρευτεί τον βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππο Ε΄. Ο αδύναμου χαρακτήρα βασιλιάς, μετά το θάνατο της πρώτης του συζύγου, είχε γίνει έρμαιο στα χέρια της κακόβουλης Μαρίας-Άννας του Τρεμούιγ (1642–1722), που ήταν η πρώτη κυρία της βασιλικής αυλής. Ο καρδινάλιος Αλμπερόνι (1664–1752), ουσιαστικός κυβερνήτης της Ισπανίας εκείνη τη περίοδο, αναζητούσε μια νέα δυναμική σύζυγο για τον βασιλιά Φίλιππο, ώστε να μπορέσει να εκδιώξει την Μαρία-Άννα από τη βασιλική αυλή: η δυναμική Ελισάβετ ήταν η πιο κατάλληλη. 
Το 1714 παντρεύτηκε στην Πάρμα δι' αντιπροσώπου τον Φίλιππο Ε΄ της Ισπανίας. Μετά την άφιξή της στην Ισπανία έδειξε το δυναμικό της χαρακτήρα, επιβαλλόμενη στην βασιλική αυλή και ξεκινώντας, σε συνεργασία με τον Αλμπερόνι, την προσπάθεια για ανόρθωση του Ισπανικού μεγαλείου, βοηθούμενη σε αυτό από τον αδύναμου χαρακτήρα άνδρα της. Κύριος στόχος της ήταν η ανάκτηση των ισπανικών κτήσεων στην Ιταλία. Με τέτοιο πάθος ασχολήθηκε με την πολιτική, που όταν κάποτε γαλλικά στρατεύματα εισέβαλλαν στα Πυρηναία, ανέλαβε η ίδια την ηγεσία των ισπανικών στρατευμάτων. Αρχικά κατάφερε να ανακτήσει τη Σαρδηνία και τη Σικελία, όμως το 1720 οι άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις την ανάγκασαν να εγκαταλείψει αυτά τα εδάφη. 
Το 1724 ο Φίλιππος Ε΄ αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπέρ του γιου του Λουδοβίκου. Μετά το θάνατο του διαδόχου του όμως, λίγους μήνες αργότερα ο Φίλιππος Ε΄ επανήλθε στο θρόνο, οπότε η Ελισάβετ ανέλαβε τον απόλυτο έλεγχο της ισπανικής κυβέρνησης. Αυτήν την περίοδο επικεντρώθηκε στην εξασφάλιση θρόνων για όλους τους γιους της (το θρόνο της Ισπανίας τον κληρονομούσαν οι γιοι του Φιλίππου από τον προηγούμενο γάμο του) και να ανακτήσει όλες τις παλιές Ισπανικές περιοχές στην Ιταλική χερσόνησο για λογαριασμό των παιδιών της. Μέχρι το 1736 είχε κατορθώσει να εξασφαλίσει για τον πρώτο γιο της Κάρολο (το μετέπειτα Κάρολο Γ΄ της Ισπανίας) τον θρόνο των Δύο Σικελιών και για τον τρίτο το δουκάτο της Πάρμας.
Όλγα Καρλάτου

Βιογραφία

Η οικογένειά της δεν μπορούσε να της εξασφαλίσει τα προς το ζην αλλά και τη μόρφωσή της. Έτσι τελείωσε με υποτροφία το Εθνικό Θέατρο και, αφού βρέθηκε στην Ευρώπη, επέστρεψε στην Ελλάδα με τον Νίκο Παπατάκη, τον σύζυγό της.
Το 2007 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Κεντ με το πτυχίο δικηγόρου. Το 2010 έγινε δεκτή από το Δικηγορικό Σώμα των Βερμούδων (Bermuda Bar Association).

Καριέρα

Η άνοδος της Χούντας στην εξουσία, τη βρήκε κατά την επιστροφή της στην Ελλάδα. Έτσι, αυτή και ο σύζυγός της, έφυγαν για το Παρίσι. Για τις επόμενες, περίπου, δύο δεκαετίες θα ταξιδεύει στη Ρώμη, στην Αθήνα και στο Παρίσι, για τα γυρίσματα ταινιών. Συμμετείχε σε παραπάνω από 40 κινηματογραφικές παραγωγές. Στην Ελλάδα θα συμμετάσχει σε μόνο 5 ταινίες: τους «Βοσκούς», τους «Τεμπέληδες της Εύφορης Κοιλάδας» (1978) του Νίκου Παναγιωτόπουλου, την «Έξοδο Κινδύνου» (1980) του Νίκου Φώσκολου, και, τέλος, την ίδια χρονιά γύρισε τον «Ελευθέριο Βενιζέλο» με τον Παντελή Βούλγαρη. Στο εξωτερικό συνεργάστηκε με σπουδαίους σκηνοθέτες όπως ο Σέρτζιο Λεόνε, Λούτσιο Φούλτσι κ.ά., ενώ το 1983, έπαιξε στο πλευρό του Γκρέγκορυ Πεκ, στην ταινία «The Scarlet and the Black».

Δικηγορία

Η Καρλάτου παντρεύτηκε τον Άρθουρ Ράνκιν Τζ, αφού πήρε διαζύγιο από τον πρώτο της άντρα. Το 2003, αποφάσισαν να ζήσουν στις Μπαχάμες. Εκεί η Καρλάτου ασχολήθηκε ξανά με τη μόρφωση: καθώς πήρε με άριστα το «Bachelor of Arts Degree in International Studies» στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, το 2003 και, στη συνέχεια, το 2004 μάστερ στην «Ανθρωπιστική και Κοινωνική Σκέψη. Έπειτα, έγινε δεκτή στο Πανεπιστήμιο του Κεντ, στη Νομική Σχολή. Κατόπιν, μετά την αποφοίτησή της, επέστρεψε στις Βερμούδες, όπου ξεκίνησε να δουλεύει ως βοηθός, σε δικηγορικό γραφείο.
Λουδοβίκος Α΄ του Μονπανσιέ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη Α' δούκα του Μπουρμπόν και της Μαρίας των Βαλουά δούκισσας του Ωβέρν, κόρης του Ιωάννη δούκα του Μπερρύ & Ωβέρν. Ο Λουδοβίκος ήταν δελφίνος του Ωβέρν, νεώτερος αδελφός του Καρόλου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν και ο ιδρυτής του κλάδου των Βουρβόνων-Μονπανσιέ της βασιλικής δυναστείας των Βουρβόνων. Η οικογένειά του καταγόταν, όπως όλα τα μέλη της δυναστείας των Βουρβόνων, κλάδου της εθνικής δυναστείας των Καπετιδών, από τον Ροβέρτο του Κλερμόν, νεότερο γιο του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας.
Αρσένιο Ερίκο

Καριέρα

Ο Αρσένιο Ερίκο γεννήθηκε στην Ασουνσιόν, πρωτεύουσα της πατρίδας του, και εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της τοπικής Νασιονάλ. Έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα σε ηλικία μόλις 15 ετών, το 1930. Το 1932 οι διοργανώσεις στην Παραγουάη σταμάτησαν λόγω του Πολέμου του Τσάκο και ο νεαρός Ερίκο εντάχθηκε σε μια ομάδα εθελοντών του Ερυθρού Σταυρού, η οποία έδινε φιλικούς αγώνες στην Αργεντινή για να συγκεντρώσει χρήματα υπέρ των θυμάτων του πολέμου. Εκεί εντυπωσίασε τους ανθρώπους της Ιντεπεντιέντε που εξασφάλισαν άμεσα τη μετεγγραφή του.
Μολονότι στο νέο ξεκίνημά του ταλαιπωρήθηκε από αλλεπάλληλους τραυματισμούς, γρήγορα καθιερώθηκε στην αρχική ενδεκάδα της Ιντεπεντιέντε και πρωταγωνίστησε στην κατάκτηση των Πρωταθλημάτων του 1938 και 1939. Ήταν επίσης ο πρώτος ποδοσφαιριστής που αναδείχθηκε τρεις συνεχόμενες χρονιές πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης (1937 - 47 γκολ, 1938 - 43, 1939 - 40). Μάλιστα το 1938 θα μπορούσε να έχει πετύχει περισσότερα, αλλά εσκεμμένα δε σκόραρε στους τελευταίους αγώνες, επειδή μια εταιρεία τσιγάρων που λάνσαρε μια συσκευασία με τίτλο «43», είχε προαναγγείλει ότι θα δώσει χρηματικό βραβείο σε όποιον παίχτη πετύχαινε ακριβώς 43 τέρματα.
Μετά από δεκατρία χρόνια στους «Κόκκινους Διαβόλους» της Αβεγιανέδα, μετεγγράφηκε στην Ουρακάν του Μπουένος Άιρες (1946), όπου αγωνίσθηκε μόλις 7 φορές. Έκλεισε την καριέρα του αγωνιζόμενος στην πρώτη του ομάδα, τη Νασιονάλ, από το 1947 έως το 1949.
Ο Ερίκο δεν ευτύχησε να έχει επιτυχίες με την Εθνική Ομάδα της χώρας του. Φόρεσε τη φανέλλα της 26 φορές και πέτυχε 56 γκολ, αλλά κανείς από αυτούς τους αγώνες δεν ήταν επίσημος. Πριν το Μουντιάλ του '38 τού είχε προταθεί ένα πολύ μεγάλο χρηματικό ποσόν για να πολιτογραφηθεί Αργεντινός, αλλά είχε αρνηθεί.
2372 Προσκούριν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Προσκούριν εκτιμάται σε 22,77 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,078 ± 0,011.
Νεκτάριος Σαντορινιός

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 17 Μαΐου 1972 στη Ρόδο. Είναι απόφοιτος του τμήματος Χημικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και έχει ασχοληθεί επαγγελματικά στον τομέα των Περιβαλλοντικών Μελετών.

Πολιτική σταδιοδρομία

Το 2000 έγινε μέλος του Συνασπισμού, το 2008 εξελέγη μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής (Ν.Ε.) Νότιας Δωδεκανήσου και από το 2010 ως το 2013 ήταν γραμματέας της Ν.Ε..
Από το 2012 ως το 2014 ήταν περιφερειακός σύμβουλος Νότιου Αιγαίου με την παράταξη «Πολίτες Κόντρα στον Καιρό».
Ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ από το 2012 ως το 2013 και επανεξελέγη στο Συνέδριο του 2016.
Εξελέγη βουλευτής Δωδεκανήσου με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015. Στις 5 Νοεμβρίου του 2016 ανέλαβε υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Στις 29 Αυγούστου 2018 ορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, θέση που διατήρησε έως τις 9 Ιουλίου 2019. Στις εκλογές του 2019 επανεξελέγη βουλευτής.
Πλώθεια

Ονομασία

Ο δήμος, σύμφωνα με μια εκδοχή ερευνητή του 19ου αιώνα, πήρε το όνομά του από τις λέξεις «πλουν» και «ωθείν», με την άποψη ότι πιθανώς κάτοικοι του δήμου ήταν «φιλόπλοες» και γίνονταν ναυτικοί αντί για γεωργοί, όπως ήταν το σύνηθες για δήμο, ο οποίος βρισκόταν στην Επακρία και όχι στην Παραλία.

Τοποθεσία του αρχαίου δήμου

Ο δήμος της Πλωθείας, ήταν δήμος των Μεσογείων. Βρισκόταν στην περιοχή της Επακρίας, κατά πάσα πιθανότητα όχι πολύ μακριά από τον δήμο των Αλών Αραφηνίδων, στα νοτιοδυτικά σε σχέση με το σύγχρονο κέντρο της Σταμάτας και τη συνέχεια προς τις βορειοανατολικές πλαγιές του Πεντελικού όρους. Στη θέση του αρχαίου δήμου της Πλωθείας, ο οποίος βρισκόταν στα βορειοανατολικά του Πεντελικού όρους, σήμερα βρίσκονται οι περιοχές, οι οποίες αποτελούν τη δημοτική κοινότητα της Ροδόπολης (πρώην Μπάλα) και τη δημοτική κοινότητα της Σταμάτας, του Δήμου Διονύσου. Σύμφωνα με τον John S. Traill το κέντρο του δήμου βρίσκεται σε θέση νότια της Σταμάτας, στην τοποθεσία Παλαιοσταμάτα ή Παλαιο-Σταμάτα.
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, τοποθετεί το δήμο της Πλωθείας, «εις τους δυτικομεσημβρινούς πόδας του Ικαρίου».

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Αιγηίδας φυλής, συμμετείχε με 1 βουλευτή στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν με 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.

Οι κάτοικοι της Πλωθείας

Ο δημότης της αρχαίας Πλωθείας ονομαζόταν Πλωθεεύς ή Πλωθειεύς ή Πλωθεύς. Η τοπική διοίκηση ήταν υπεύθυνη για τη χρηματοδότηση και εκεί βρίσκονταν εκτός από τον δήμαρχο και διάφοροι ταμίες-διαχειριστές των θησαυρών των ναών, οι οποίοι ήταν αφιερωμένοι στον Απόλλωνα, στην Αφροδίτη και στους Διόσκουρους. 
Ο δήμος της Πλώθειας, συμμετείχε επίσης στη γιορτή των Πανδίων, η οποία γινόταν προς τιμήν του Πανδίου Δία και της Πανδίας, κόρης του Ουρανού και της Σελήνης, τον μήνα Ελαφηβολιώνα. Η γιορτή θεωρείται ότι ξεκίνησε από τον βασιλιά της αρχαίας Αθήνας Πανδίονα.

Προσωπικότητες από την Πλώθεια

Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο της Πλωθείας, όπως ο Δάμων ο Πλωθεύς, ο βουλευτής Δέξιππος ο Πλωθεύς, ο Δημάρατος ο Πλωθεύς κ.α.
Μαριλύ Μήλια

Βιογραφία

Πριν ακολουθήσει το δρόμο της υποκριτικής ασχολήθηκε με την μουσική. Συγκεκριμένα, σπούδασε βιολοντσέλο. Είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Έχει εμφανιστεί στο θέατρο σε πρωταγωνιστικούς ρόλους ενώ το τηλεοπτικό της ντεμπούτο έκανε το 2007, στην κοινωνική σειρά του Mega "Μαζί σου" (πρωταγωνίστρια με το ρόλο της Ζωής Μαρέλη), δίπλα στον Απόστολο Τότσικα (Άρης), και το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου πήρε μέρος στον χορό στην παράσταση "Ηλέκτρα" του Πήτερ Στάιν. Η Μαριλύ έπαιξε επίσης στις ταινίες "Vom suchen und der Liebe finden" (2005) και "Bach & Bouzouki" το 2006.
Το 2008 έφερε στον κόσμο το πρώτο της παιδί.
Σήμερα ζει στην Αίγινα με τα τρία της παιδιά και τον σύζυγό της.