google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωσήφ Δασκαλάκης

Καριέρα

Ο Δασκαλάκης ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα της γενέτειράς του, ΟΦΗ, αγωνιζόμενος κυρίως ως αναπληρωματικός τερματοφύλακας του Μιχάλη Σηφάκη. Στην συνέχεια, μετακόμισε στον γειτονικό κρητικό σύλλογο της Σούπερ Λίγκα, Εργοτέλη, όπου και παρέμεινε για διάστημα 5 ετών (τα τελευταία 4 εκ των οποίων τα πέρασε αγωνιζόμενος ως βασικός τερματοφύλακας του συλλόγου) πραγματοποιώντας συνολικά 90 συμμετοχές με τα χρώματα της ομάδας. Οι σταθερές του εμφανίσεις με τον Εργοτέλη προκάλεσαν το ενδιαφέρον του πρωταθλητή Ελλάδας, Ολυμπιακού, ο οποίος και απέκτησε τον Δασκαλάκη το καλοκαίρι του 2011, προκειμένου να αποτελέσει τον αναπληρωματικό του Φράνκο Κοστάντζο. Η παρουσία του στον πρωταθλητή Ελλάδας διήρκεσε έναν χρόνο, στην διάρκεια της οποίας η ομάδα πραγματοποίησε το νταμπλ για την σεζόν 2011-12. Ο Δασκαλάκης πραγματοποίησε μία μόνον εμφάνιση με τα χρώματα του συλλόγου στην διάρκεια της συγκεκριμένης σεζόν, καθώς κατέληξε να αποτελεί εναλλακτική λύση του τρίτου τερματοφύλακα της ομάδας, Μπάλας Μέγερι, έπειτα από την λύση του συμβολαίου του Κοστάντζο.
Το 2012, ο Δασκαλάκης υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την προσφάτως προβιβασθείσα στην Σούπερ Λίγκα, Βέροια, ωστόσο τέθηκε άμεσα εκτός της αρχικής ενδεκάδας του συλλόγου, αφότου δέχθηκε δύο τέρματα στην διάρκεια του ντεμπούτου του σε αναμέτρηση απέναντι στην πρώην ομάδα του, Ολυμπιακό. Αποχώρησε από τον σύλλογο στην διάρκεια του καλοκαιριού του 2013, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο διάρκειας τριών ετών με την ομάδα από την οποία και ξεκίνησε την καριέρα του, τον ΟΦΗ. Η δεύτερη παρουσία του με τον ΟΦΗ, ωστόσο, επίσης τερματίστηκε πρόωρα έπειτα από διαμάχη του με τον προπονητή Τζεννάρο Γκαττούζο, ο οποίος και απαίτησε ο Δασκαλάκης και ο συμπαίκτης του, Μιχαήλ Φραγκουλάκη, να απομακρυνθούν από τον σύλλογο. 
Έναν χρόνο έπειτα από την διαμάχη του με τον σύλλογο, ο Δασκαλάκης επέστρεψε στον ΟΦΗ τον Οκτώβριο του 2015 βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο μονοετούς διάρκειας, έπειτα από την αίτηση πτώχευσης του συλλόγου το 2015 και τον, ως συνέπεια, υποβιβασμό του στην Γ΄ Εθνική, τρίτη κατηγορία του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ελλάδας. Ωστόσο, καθώς η ομάδα προχώρησε στην απόκτηση των έμπειρων αμυντικών Μηνά Πίτσου, Κώστα Κιάσσου και Ηλία Κώτσιου στην διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου του 2016, λόγω περιορισμού στον αριθμό των παικτών άνω των 33 ετών με δικαίωμα συμμετοχής με σύλλογο της Γ΄ Εθνικής, ο Δασκαλάκης αποδεσμεύτηκε από τον σύλλογο τον Φεβρουάριο του 2016.
Ροσεσουάρ (Ωτ-Βιέν)

Γεωγραφικά στοιχεία

H Ροσεσουάρ βρίσκεται στα δυτικά του νομού Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Η πόλη είναι χτισμένη στη συμβολή των ποταμών Γκρεν και Βαίρ στο οροπέδιο του Λιμουζέν, σε υψόμετρο περίπου 180 μέτρα  πάνω από τη στάθμη της θάλασσας.
Είναι υπονομαρχία του νομού αν και πληθυσμιακά κατατάσσεται στη 15η θέση στο νομό, με πληθυσμό 3.781 κατοίκους.
Η έκτασή της είναι 53,88 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Απέχει περίπου 9 χιλιόμετρα νότια από το Σαιν-Ζυνιέν, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νομού και 45 χιλιόμετρα δυτικά της Λιμόζ, τη μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα του νομού. Στα δυτικά συνορεύει με το νομό Σαράντ.
Στην περιτειχισμένη πόλη της Ροσεσουάρ δεσπόζει το κάστρο της Ροσεσουάρ , μεσαιωνικό οχυρό που σήμερα στεγάζει το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.

Ο κρατήρας

Η πόλη βρίσκεται στον κρατήρα Ροσεσουάρ, κρατήρας που δημιουργήθηκε από έναν αστεροειδή που συνετρίβη στην επιφάνεια της γης πριν από 205 εκατομμύρια χρόνια.

Ιστορία

Ο Αιμερίκ Α', ο οποίος έζησε γύρω στο 990, ήταν ο πρώτος υποκόμης και ιδρυτής του οίκου των Ροσεσουάρ. Ο Αιμερίκ Δ' συμμετείχε στην Α' Σταυροφορία στα τέλη του 11ου αιώνα στο πλευρό του Γοδεφρείδου του Μπουιγιόν και ο Αιμερίκ ΣΤ' (1170-1230) έχτισε το σημερινό κάστρο, τμήμα του οποίου διατηρείται ως σήμερα.
Στα τέλη του 13ου αιώνα, ο Αιμερίκ ΙΑ' παραιτήθηκε από ένα μεγάλο μέρος των προνομίων του και εξέδωσε μία χάρτα δικαιωμάτων, η οποία μεταμόρφωσε το Ροσεσουάρ σε δημοκρατική πόλη και μετέτρεψε τους κατοίκους της σε πολίτες. Από τότε η πόλη διοικούνταν από τέσσερις προκρίτους που επέλεγαν τους διαδόχους τους, χωρίς την παρέμβαση του άρχοντά τους. Συγχρόνως, ο υποκόμης κατέστειλε όλους τους άμεσους φόρους των αγροτών και κατάργησε τα καθήκοντα και τις υπηρεσίες των πολιτών στον φεουδάρχη. Παρείχε επίσης στους κατοίκους της πόλης τις απαραίτητες προϋποθέσεις για πλήρη ελευθερία - μπορούσαν να διαθέτουν τα αγαθά τους, να αγοράσουν ή να πουλήσουν, να εισάγουν και να εξάγουν ό,τι ήθελαν, να χτίσουν, να κινούνται ελεύθερα μέσα στην υποκομητεία, όλα χωρίς την παρέμβαση του κυρίου τους. Η χάρτα αυτή ήταν πολύ προοδευτική για την εποχή αλλά παρά τις πιέσεις από τους άλλους άρχοντες της περιοχής, παρέμεινε σε ισχύ μέχρι το 1789. 
Πριν από τη Γαλλική επανάσταση, η πόλη εξαρτιόταν διοικητικά από την επαρχία του Πουατού και οι υποκόμητες της Ροσεσουάρ ήταν υποτελείς των κομήτων του Πουατιέ. Θρησκευτικά, ήταν υπό τον έλεγχο της Επισκοπής της Λιμόζ.
Coverdale•Page (άλμπουμ)

Συμμετέχοντες

Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ - φωνητικά, ακουστική κιθάρα
Τζίμι Πέιτζ - ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα
Χόρχε Κάσας - μπάσο
Ρίκι Φίλιπς - μπάσο
Ντένι Καρμάσι - τύμπανα
Λέστερ Μέντεζ - πλήκτρα
Τζον Χάρις - φυσαρμόνικα
Τόμι Φάντερμπερκ - δεύτερα φωνητικά
Τζον Σαμπατάρο - δεύτερα φωνητικά

Βραβεία

Coverdale - Page (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος
Όλεγκ ο Σοφός

Βιογραφικά στοιχεία

Δεδομένης της ανυπαρξίας ιδίων πηγών, αφού οι Βάραγγοι εκείνης της περιόδου δε διέθεταν γραμματεία, οι περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή του αντλούνται από μεταγενέστερα σλαβικά χρονικά. Από αυτά μαθαίνουμε ότι το 879 ανέλαβε Χαγάνος των Ρως με έδρα το Νόβγκοροντ και το 882 κατέλαβε το Κίεβο από τους Χαζάρους. Η σχέση του με τον προκάτοχό του Ρούρικ είναι ασαφής - το Πρώτο Χρονικό του 12ου αιώνα αναφέρει ότι ήταν κουνιάδος του.
Αδιευκρίνιστες είναι και οι συνθήκες θανάτου του. Η σκανδιναβική σάγκα «Όρβαρ - Οντ» περιγράφει ότι σύμφωνα με μία προφητεία, ο Ολέγκ (ο οποίος επίσης χαρακτηριζόταν προφήτης, πιθανά λόγω του σκανδιναβικού ονόματός του που σήμαινε «διαλεγμένος από τους θεούς») θα πέθαινε από το άλογό του. Για το λόγο αυτό το άφησε ελεύθερο να φύγει μακριά. Μετά από πολλά χρόνια έμαθε ότι πέθανε και σίγουρος ότι ο χρησμός δεν εκπληρώθηκε, έψαξε το σκελετό του. Όταν τον βρήκε, ένα φίδι ξεπήδησε από το κρανίο και τον σκότωσε. Κατά το Πρώτο Χρονικό πέθανε το χειμώνα 912 - 913 και τάφηκε στο Κίεβο.

Έργο

Αυτό που δεν αμφισβητείται από τις περισσότερες πηγές είναι ότι ως χαγάνος επεξέτεινε την ηγεμονία του νοτιότερα. Κατέλαβε το Κίεβο και μετακίνησε εκεί την πρωτεύουσά του, αυτοαναγορευόμενος «Πρίγκηψ του Κιέβου». Με τον πλούτο που απέφερε ο πλήρης έλεγχος της εμπορικής γραμμής του Δνείπερου, αυτός και οι διάδοχοί του έγιναν η ηγεμονεύουσα ελίτ του ανατολικού σλαβικού κόσμου (μολονότι οι ίδιοι ήταν Βάραγγοι, δηλ. καταγωγής από τους Βίκινγκς) και τον ενοποίησαν διοικητικά (Κράτος των Ρως), βάζοντας τα θεμέλια για την ομογενοποίησή του στους αιώνες που ακολούθησαν.
Σύμφωνα με το Πρώτο Χρονικό, το 911 (άλλες πηγές: 907) ο Ολέγκ επιτέθηκε κατά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και έφθασε τόσο κοντά στην πρωτεύουσα που κάρφωσε την ασπίδα του στα τείχη της Κωνσταντινούπολης. Η εκστρατεία αυτή μαρτυράται σε βυζαντινά κείμενα, όμως στο Πρώτο Χρονικό διασώζεται το κείμενο της ειρηνευτικής συνθήκης του 911 ανάμεσα στις δύο πλευρές, με την οποία ρυθμίζονται κυρίως εμπορικά ζητήματα.
Μετά το θάνατό του τον διαδέχθηκε ο Ίγκορ, ο οποίος πιθανά ήταν γιος του Ρούρικ.
Ιωάννης Μαλλιαρόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1843 στα Λαγκάδια και έζησε στην Τρίπολη, όπου εγκαταστάθηκε το 1879. Υπήρξε χειρουργός και υπηρέτησε ως βουλευτής Αρκαδίας με το κόμμα των Φιλελευθέρων στην Β΄ Αναθεωρητική Βουλή (1910-1911) και από το 1915 ως το 1917. Το 1905 δώρισε το θέατρο στον δήμο Τρίπολης, το οποίο ονομάστηκε Μαλλιαροπούλειο και εγκαινιάστηκε το 1910. Επίσης είχε δωρίσει την πολυτελή οικία του για να στεγαστεί νοσοκομείο. Σήμερα εκεί στεγάζεται το Πολεμικό Μουσείο Τρίπολης.
Απεβίωσε το 1919 άτεκνος.
Αθανάσιος Μαυροειδής

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1895 και σπούδασε νομικά. Εξελέγη βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδος το 1946 με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Κόμμα Βασιλοφρόνων) με 7.403 ψήφους. 
Πέθανε στις 17 Ιουνίου 1949 στην Αθήνα, ενώ ήταν εν ενεργεία βουλευτής και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου (Καρύτση). Ήταν παντρεμένος με τη Σοφία Μαυροειδή και είχαν 1 γιο, τον Κωνσταντίνο.
Γλαγολιτικό αλφάβητο

Το  γλαγολιτικό αλφάβητο (γκλαγκόλιτσα, στα ρωσικά: Глаголица) είναι το παλαιότερο γνωστό σλαβικό αλφάβητο.  
Γενικά συμφωνείται ότι δημιουργήθηκε τον 9ο αιώνα από τον Άγιο Κύριλλο, βυζαντινό μοναχό από τη Θεσσαλονίκη. Αυτός και ο αδελφός του, ο Άγιος Μεθόδιος, στάλθηκαν από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ' το 863 στη Μεγάλη Μοραβία για να εξαπλώσουν τον Χριστιανισμό ανάμεσα στους Δυτικούς Σλάβους στην περιοχή. Οι αδελφοί αποφάσισαν να μεταφράσουν τα λειτουργικά βιβλία στην παλαιά σλαβονική γλώσσα που ήταν κατανοητή από τον γενικό πληθυσμό, αλλά καθώς τα λόγια αυτής της γλώσσας δεν μπορούσαν εύκολα να γραφούν χρησιμοποιώντας είτε το ελληνικό είτε τα λατινικό αλφάβητο, ο Κύριλλος αποφάσισε να εφεύρει ένα νέο αλφάβητο, το γλαγολιτικό, το οποίο βασίστηκε στην τοπική διάλεκτο των σλαβικών φυλών από το βυζαντινό θέμα της Θεσσαλονίκης.
Μετά το θάνατο του Κυρίλλου και του Μεθόδιου, το γλαγολιτικό αλφάβητο έπαψε να χρησιμοποιείται στη Μοραβία, αλλά οι μαθητές του συνέχισαν να το διαδίδουν στην Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία, όπου όμως στη συνέχεια εκτοπίστηκε από το κυριλλικό αλφάβητο. Το Γλαγολιτικό αλφάβητο διατηρήθηκε μόνο από τους κληρικούς στην Κροατία που συνέχισαν να γράφουν στη εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα.

Ονομασία

Το όνομά του αυτό του αποδόθηκε αρκετούς αιώνες μετά τη δημιουργία του, και προέρχεται από το  πρωτοσλαβικό glagolъ "λόγος" (επίσης είναι η ρίζα του Σλαβικού ονόματος για το γράμμα Г). Το ρήμα  глаголить σημαίνει  "μιλώ, συνομιλώ". Υπάρχουν τεκμήρια  ότι το όνομα γκλαγκόλιτσα αναπτύχθηκε στα Βαλκάνια γύρω στον 14ο αιώνα και προήλθε  από τη λέξη  глаголить, που χρησιμοποιούσαν οι θιασώτες της λειτουργίας στα Σλαβονικά.
Η ονομασία  Γλαγολιτικό στα  λευκορωσικά είναι глаголіца (hłaholica), στα βουλγαρικά, ρωσικά και σλαβομακεδονικά: глаголица‎ (glagolica), στα κροατικά "glagoljica", στα Σερβικά глагољица, στα Τσέχικα hlaholice, στα Πολωνικά głagolica, στα Σλοβένικα glagolica, στα Σλοβακικά hlaholika, και στην  Ουκρανική глаголиця (hlaholyća).
Πεντάεδρο

Στη στερεομετρία, πεντάεδρο λέγεται ένα πολύεδρο που έχει πέντε έδρες. Δεδομένου ότι τα πολύεδρα με πέντε έδρες δεν είναι ισοεδρικά και επιπλέον υπάρχουν δύο διαφορετικοί τοπολογικοί τύποι τους, ο όρος αυτός χρησιμοποιείται πολύ λιγότερο από ότι το τετράεδρο ή το οκτάεδρο.
Το μη κανονικό πεντάεδρο είναι μη κυρτό στερεό.

Οσόεδρο

Υπάρχει και ένα τρίτο τοπολογικά πολυεδρικό σχήμα με 5 έδρες, που εκφυλίζεται σε πολύεδρο, ενώ υφίσταται ως σφαιρική πλακόστρωση δίγωνων εδρών, το οποίο ονομάζεται πενταγωνικό οσόεδρο και έχει συμβολισμό Schläfli {2,5}. Το πενταγωνικό οσόεδρο διαθέτει 2 κορυφές (αντίποδα σημεία), 5 ακμές και 5 έδρες (δίγωνα).
Νόα Σναπ

Πρώτα χρόνια

Ο Σναπ γεννήθηκε στο Σκάρσντεϊλ της Νέας Υόρκης στον Μίτσελ και Καρίν Σναπ. Έχει μια δίδυμη αδελφή, την Κλόι. Η οικογένεια του Σναπ κατάγεται από το Μόντρεαλ του Κεμπέκ και έχει καναδική υπηκοότητα. Είναι Εβραίος. Η επιθυμία του Σναπ για ηθοποιία άρχισε όταν ήταν περίπου 5 χρονών, αφού παρακολούθησε την παραγωγή Άνι του Μπρόντγουεϊ. Έπαιξε ρόλους σε κοινοτικά και σχολικά έργα. Όταν ήταν οκτώ χρονών, ο δάσκαλός ηθοποιίας του του πρότεινε να κυνηγήσει επαγγελματική καριέρα. Οι γονείς του Σναπ τον έγραψαν σε πρόγραμμα ηθοποιίας στο Westchester's Star Kidz με προπονητή τον Άλισον Ισμπράντσεν που σύντομα τον ανέφερε στην MKS&D Talent Management για επαγγελματικές ευκαιρίες.
Ιέραξ (λόγιος)

Ο Ιέρακας ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Πατέρας του ήταν ο πρεσβύτερος Θεόδωρος. Χρημάτισε μέγας οικονόμος του πατριαρχείου. Σπούδασε το κανονικό δίκαιο και χρημάτισε πρωτοκανονάρχος επί Διονυσίου Β' και μέγας λογοθέτης επί Μητροφάνους Γ' και Ιερεμίου Β'.
Νυμφεύτηκε κάποια ευγενή το γένος Καντακουζηνού, με την οποία απόκτησε έναν γιο, τον Αλέξανδρο. Ο Αλέξανδρος έγινε εφάμιλλος του πατέρα του στην μόρφωση και τις θεολογικές γνώσεις.
Εουζένι δ' Ορς

Βιογραφία

Μεγάλωσε στη Βαρκελώνη των τελών του 19ου αιώνα, εποχή που είδε την άνοδο του πολιτικού και πολιτιστικού καταλανισμού. Σπούδασε φιλοσοφία και το 1912 ορίστηκε γενικός γραμματέας του Ινστιτούτου Καταλανικών Σπουδών. Η κοπιώδης δημοσιογραφική-δοκιμιογραφική του πορεία στην εφημερίδα La Veu de Catalunya τον ανέδειξε σε πρωτοπόρο του κλασικιστικού κινήματος του noucentisme που επήλθε ως αντίδραση στον καταλανικό μοντερνισμό της πρώτη δεκαετίας. Προώθησε τη δημιουργία δημόσιων βιβλιοθηκών και το επάγγελμα του βιβλιοθοικονόμου στις γυναίκες μέσω της Σχολής Βιβλιοθοικονόμων όπου υπήρξε και καθηγητής. Το 1917 ανέλαβε τη θέση του υπεύθυνου της δημόσιας παιδείας της Ένωσης των Καταλανικών Επαρχιών. Ωστόσο η διαμάχη του με τον έτερο διανοούμενο Ζοζέπ Πουτς ι Καδαφάλκ και η αποστασιοποίησή του από το πολιτικό κόμμα της Ρεζιοναλιστικής Λίγκας επέφεραν την απομάκρυνσή του από επίσημα θεσμικά πόστα της Καταλονίας και την αυτοεξορία του στη Μαδρίτη.
Βρισκόμενος στην ισπανική πρωτεύουσα, το 1926 ορίστηκε μέλος της Ισπανικής Βασιλικής Ακαδημίας (θέση που αποδέχθηκε μόλις το 1938) ενώ τάχθηκε υπέρ των εξεγερμένων κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο, εντασσόμενος στην Ισπανική Φάλαγγα. Με αυτόν τον τρόπο αποτέλεσε έναν από τους ελάχιστους αξιόλογους διανοούμενους της πρώτης δεκαετίας της δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του επέστρεψε στην Καταλονία όπου και απεβίωσε.
Μοντεπονίτης

Εμφάνιση, παραγενέσεις

Σχηματίζεται υπό μορφή επιφλοιώσεων σε σμιθσονίτη (Σαρδηνία) ή μικτά θειούχα (Ρωσία). Απαντάται επίσης στο Βέλγιο και στην Κίνα.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (μεταλλείο "Εσπεράντσα").
Σαλιγκάρι

Ιστορία

Έχουν βρεθεί κελύφη σαλιγκαριών σε αρχαιολογικές ανασκαφές, μια ένδειξη ότι τα σαλιγκάρια τρώγονται από τα προϊστορικά χρόνια. Ένας αριθμός των αρχαιολογικών χώρων γύρω από τη Μεσόγειο που έχει ανασκαφεί μας παρέχει φυσικές αποδείξεις της μαγειρικής χρήσης διαφόρων ειδών σαλιγκαριών. Οι Ρωμαίοι, ειδικότερα, θεωρούσαν τα σαλιγκάρια εκλεκτή τροφή, όπως αναφέρεται στα γραπτά του Πλίνιου.

Αναπαραγωγή

Κάθε σαλιγκάρι ψάχνει για μαλακό έδαφος για να σκάψει και να αφήσει τα αβγά του. Τα εναποθέτει σε μικρούς λάκκους 2,5-4 εκ. Κάθε σαλιγκάρι γεννά περίπου 85 αβγά και τα μικρά σαλιγκαράκια γεννιούνται μετά από 2-4 εβδομάδες. Συνήθως τα σαλιγκάρια γεννούν όταν έχει υγρασία και η πιο γόνιμη περίοδος τους είναι από Φεβρουάριο έως Οκτώβριο. Για την καλλιέργεια σαλιγκαριών διατίθενται πληροφορίες στο διαδίκτυο όπως είναι η κλαδική μελέτη Εκτροφή Σαλιγκαριών.
Αλεξανδριανή Σικελιανού

Βιογραφία

Οι γονείς της σπούδαζαν στην Αμερική όταν γεννήθηκε και γύρισαν στην Ελλάδα λίγα χρόνια αργότερα. Η ίδια, ωστόσο, επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες στην εφηβεία για να συνεχίσει τη φοίτηση σε εξειδικευμένο σχολείο υποκριτικής. Επέστρεψε στην Ελλάδα και πέρασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, μαζί με άλλους καταξιωμένους πλέον ηθοποιούς. 
Συμμετείχε στις σειρές "Λυγερή" της ΕΤ1, βασισμένη σε μυθιστόρημα του Α. Καρκαβίτσα, το οποίο μεταφέρθηκε επιτυχώς το 1995 στη μικρή οθόνη, αλλά και στο σίριαλ "Αγνοημένοι" του ANT1. Η ερμηνεία της κίνησε το ενδιαφέρον του σκηνοθέτη Κ.Κουτσομύτη, ο οποίος την επέλεξε μεταξύ δεκάδων υποψηφίων για το ρόλο της "Αγγελικούλας" στη σειρά "Πρόβα Νυφικού" (1995), τη μεταφορά ενός βιβλίου της Ντ. Γιαννακοπούλου. Η σειρά γνώρισε τεράστια επιτυχία και καταξίωσε τη νεαρή ηθοποιό σαν ένα από τα νέα μεγάλα ταλέντα. 
Ακολούθησε η συμμετοχή της στη δραματική σειρά του "MEGA" "Παλίρροια" (Μανούσος Μανουσάκης, 1996) και το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο, με την ταινία "Πίσω Πόρτα", του Γιώργου Τσεμπερόπουλου (2000).
Τα τελευταία χρόνια ζει στα Ιεροσόλυμα.
Μεχμέτ Πασάς Μπουσάτλι

Ιστορία

Το 1768, ο Μεχμέτ Πασάς έγινε κυβερνήτης του σαντζακίου της Σκόδρας. Το 1769 αγωνίστηκε στην Ζαντριμά. Το 1770 πολέμησε στο Μοριά εναντίον Ελλήνων και Ρώσων, και το 1772 ο ίδιος και ο γιος του, συμμετείχε στην πορεία στο Ούλτσινι. Συνέχισε τις αξιώσεις της Σκόδρας πάνω από το Μαυροβούνιο και τη Μπρντα, και προγραμμάτισε να καταστείλει την εξέγερση στις αρχές του Απριλίου 1774, όπου βρισκόταν στην Ποντγκόριτσα και συναντήθηκε με ορισμένους οπλαρχηγούς της βόρειας Αλβανίας με φυλές για να συζητήσει τη σχεδιαζόμενη επιχείρηση. Το 1774, με τον θάνατο του Στσέπαν Μάλι τον ίδιο μήνα, επιτέθηκε στο Κούτσι και Μπιελοπαβλίτσι με 15.000 στρατιώτες, αλλά ηττήθηκε ανεπανόρθωτα και επέστρεψε στη Σκόδρα. Πέθανε τονΙούνιο του 1775 και τον διαδέχθηκε ο νεαρός γιος του Μαχμούτ Πασάς.
1759 Κίνλε

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Κίνλε εκτιμάται σε 7,8 χιλιόμετρα. Ο Κίνλε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 22 ως 37 ώρες περίπου, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Orca (λογισμικό)

Χαρακτηριστικά

Οι κατατομές του Orca επιτρέπουν την αποθήκευση και φόρτωση πολλών διαμορφώσεων και οι χρήστες μπορούν να προσπελάσουν εύκολα διάφορες κατατομές, διευκολύνοντας την πρόσβαση πολυγλωσσικού κειμένου και περιβαλλόντων.
Λέβαν Τσικιτισβίλι

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Τιφλίδα και ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο το 1993 στην Ντιναμό Τιφλίδας, με την οποία κατέκτησε πέντε συνεχή πρωταθλήματα (1994, 1995, 1996, 1997, 1998) και τέσσερα κύπελλα (1994, 1995, 1996, 1997). Το 1998 μεταπήδησε στη γερμανική Φράιμπουργκ, όπου έπαιξε επτά σεζόν. Με τη Φράιμπουργκ έκανε 111 εμφανίσεις στην Μπουντεσλίγκα και το 2001 τη βοήθησε να τερματίσει στην 6η θέση, την ανώτερη στην ιστορία της, με την οποία εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης σεζόν. Αν και το 2002 υποβιβάστηκε, παρέμεινε στην ομάδα και πήρε μαζί της το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας το 2003. Το 2005, όταν η Φράιμπουργκ υποβιβάστηκε ξανά, πήρε μεταγραφή στη ΦφΛ Βόλφσμπουργκ, την οποία βοήθησε να παραμείνει στην Μπουντεσλίγκα.
Το 2006 ο Έβαλντ Λίνεν τον έφερε στην Ελλάδα, στoν Πανιώνιο, όπου ήταν προπονητής. Βοήθησε τον Πανιώνιο να τερματίσει στην 5η θέση και να κερδίσει την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Την επόμενη σεζόν επέστρεψε στη Γεωργία, στη Λοκομοτίβι Τιφλίδας αλλά το Φεβρουάριο του 2009 μεταπήδησε πάλι σε γερμανικό σύλλογο, στην Βέεν Βίζμπαντεν (SV Wehen Wiesbaden), με την οποία αγωνίστηκε ως το τέλος της σεζόν στη Β΄ κατηγορία, από όπου υποβιβάστηκε.

Στην εθνική ομάδα

Ο Λέβαν Τσικιτισβίλι έχει αγωνιστεί 58 φορές με την εθνική Γεωργίας, από το 1995 ως το 2009, κι έχει πετύχει ένα γκολ. Τελευταίος αγώνας του ήταν στις 5 Σεπτεμβρίου 2009 στην Τιφλίδα επί της Ιταλίας, για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου, στον οποίο υπήρξε αρχηγός της ομάδας.
Ντακότα Τζόνσον

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1989 στο Όστιν του Τέξας. Είναι κόρη των ηθοποιών Ντον Τζόνσον και Μέλανι Γκρίφιθ, και εγγονή της Τίπι Χέντρεν.
Πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο το 1999 στην ταινία Crazy in Alabama, όπου έπαιξε μαζί με τη μητέρα της και την ετεροθαλή της αδελφή, Στέλλα Μπαντέρας. Στη συνέχεια, έπαιξε σε διάφορες ταινίες όπως: The Social Network, For Ellen, Need for Speed και A Bigger Splash. 
Έγινε ευρέως γνωστή το 2015 από τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην ταινία Πενήντα Αποχρώσεις του Γκρι και στα σίκουέλ της Πενήντα πιο σκοτεινές αποχρώσεις του γκρι (2017) και Πενήντα αποχρώσεις του γκρι: Απελευθέρωση (2018). Για την πρώτη ταινία έλαβε δύο Χρυσά Βατόμουρα και μία υποψηφιότητα για το βραβείο BAFTA Rising Star.
Στην τηλεόραση, έχει εμφανιστεί στη σειρά The Office, ενώ ήταν στο βασικό καστ της σειράς Ben and Kate.
Fistful of Metal

Τραγούδια

1. Deathrider (Turbin, Spitz, Ian, Lilker, Benante) - 3:10

2. Metal Thrashing Mad (Turbin, Spitz, Ian, Lilker, Benante) - 2:43

3. I'm Eighteen (Cooper, Buxton, Bruce, Dunaway, Smith) - 4:02

4. Panic (Turbin, Ian, Lilker) - 4:02

5. Subjugator (Turbin, Spitz, Ian, Lilker, Benante) - 4:42

6. Soldiers of Metal (Turbin, Ian, Lilker) - 2:59

7. Death from Above (Turbin, Ian, Lilker) - 5:10

8. Anthrax (Turbin, Ian, Lilker) - 3:28

9. Across the River (Ian, Lilker) - 1:27

10. Howling Furies (Ian, Lilker) - 3:53
Φ.Σ. Μακεδονικός Σιάτιστας

Ιστορία

Το 1966-67 κατακτά το πρωτάθλημα της ΕΠΣ ΒΔ Μακεδονίας.Το 1971-72 κατακτά ξανά το πρωτάθλημα της ΕΠΣ ΒΔ Μακεδονίας.Συμμετείχε στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1972 για την άνοδο στην Β εθνική αλλά δεν κατάφερε να ανέβει.
Το 1974 συμμετέχει στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου και ανεβαίνει στην Β εθνική.Το 1974-75 τερμάτισε στην 18η θέση και υποβιβάστηκε.Το 1976-77 κατακτά το τρίτο του πρωτάθλημα και συμμετέχει στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1977.Εξασφάλισε την παρουσία του στην νεοσύστατη εθνική ερασιτεχνική.Το 1977-78 κατακτά το πρωτάθλημα και ανεβαίνει στην Β εθνική.Το 1978-79,στην Β εθνική,τερμάτισε στην 14η θέση και παρέμεινε στην κατηγορία.Το 1979-80 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε.
Το 1980-81 επέστρεψε στην εθνική ερασιτεχνική.Τερμάτισε στην 14η θέση και παρέμεινε στην κατηγορία.Το 1981-82 τερμάτισε στην 11η θέση.Με την θέση  που κατέκτησε συμμετείχε στην νεοσύστατη Δ εθνική.Το 1982-83 κατέκτησε την 10η θέση και παρέμεινε στην κατηγορία.Το 1983-84 κατέκτησε την 5η θέση.Το 1984-85 κατέκτησε την 8η θέση.Το 1985-86 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε.Το 1987-88 κατέκτησε το πρωτάθλημα και συμμετείχε στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1988,όπου κατάφερε να ανέβει ξανά στην Δ εθνική.Το 1988-89 τερμάτισε στην 13η θέση.Το 1989-90 τερμάτισε στην 10η θέση.Το 1990-91 τερμάτισε στην 5η θέση.Το 1991-92 τερμάτισε στην 5η θέση.Το 1992-93 τερμάτισε στην 10η θέση.Το 1993-94 τερμάτισε στην 11η θέση και υποβιβάστηκε.
Το 2010-11 συμμετέχει ξανά στην Δ εθνική.Κανονικά συμμετείχε η ΑΕ Σιάτιστας αλλά η ομάδα μετονομάστηκε σε Μακεδονικό Σιάτιστας.Τελικά τερμάτισε τελευταία και υποβιβάστηκε.
Το 2017-18 κατέκτησε το πρωτάθλημα και ανέβηκε στην Γ εθνική.Στον 3ο όμιλο της Γ΄ Εθνικής 2018-19 τερμάτισε στην 11η θέση και υποβιβάστηκε στο τοπικό.
Έχει κερδίσει τέσσερις φορές το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Κοζάνης.

Τίτλοι-Διακρίσεις

Πρωτάθλημα Γ εθνικής:2 (1973-74, 1977-78)
Πρωτάθλημα ΕΠΣ ΒΔ Μακεδονίας-Κοζάνης:4 (1966-67,1971-72,1976-77,2017-18)
Κύπελλο ΕΠΣ ΒΔ Μακεδονίας-Κοζάνης:4 (1972-73,1973-74,1980-81,1989-90)
Φιναλίστ κυπέλλου ΕΠΣ ΒΔ Μακεδονίας-Κοζάνης:3 (1971-72,1983-84,1993-94)
Φίλιππ Γιάκομπ Σέφφαουερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1756 στη Στουτγκάρδη. Ο πατέρας του εργαζόταν ως υπηρέτης (λακές). Σπούδασε Καλές Τέχνες και αφού το 1780 αποφοίτησε, διορίστηκε αυλικός γλύπτης και εν συνεχεία πήρε υποτροφία από το 1783 για να συνεχίσει τις σπουδές του στο Παρίσι και τη Ρώμη. Επέστρεψε στην Στουτγκάρδη το 1789 και διορίστηκε καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου είχε αρχικά σπουδάσει. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το 1794. Νυμφεύθηκε το 1790 την Καρολίνε Χάιγκελιν.
Απεβίωσε στις 13 Νοεμβρίου 1808 στη γενέτειρά του, μετά από μακρά ασθένεια. Τον τάφο του κοσμεί έργο του Αντόνιο Ιζόπι.

Έργα του

Τα έργα του βρίσκονται μέχρι σήμερα σε δημόσιους χώρους, ενώ επηρέασαν καλλιτεχνικά και μετέπειτα γλύπτες.

Τιμητικές διακρίσεις

Του απονεμήθηκε το μετάλλιο του στέμματος της Βυρτεμβέργης που συνοδεύεται από τίτλο ευγενείας.
Οκρούγκ Κράινα

Η Οκρούγκ Κράινα (σερβικά : Крајински округ) ήταν διοικητική διαίρεση του Πριγκιπάτου της Σερβίας που δημιουργήθηκε το 1836. Διατηρήθηκε στο Βασίλειο της Σερβίας και στο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων έως το 1922 που καταργήθηκε οριστικά. Η περιφέρεια σε όλες αυτές τις διοικητικές αλλαγές διατήρησε την ίδια σύσταση χωρίς καμία αλλαγή. Έδρα της ήταν η πόλη Νεγκοτίν.
Ήταν μία παραμεθόρια περιφέρεια και καταλάμβανε την περιοχή ανάμεσα στα όρη Ντέλι Γιοβάν, Ποριεσκίν και τους ποταμούς Τίμοκ και Δούναβη. Στο Πριγκιπάτο της Σερβίας καταλάμβανε το βορειοανατολικό του τμήμα, στο Βασίλειο της Σερβίας συνόρευε στα βόρεια με την Ρουμανία και στα ανατολικά με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας συνόρευε με την Ρουμανία και την Βουλγαρία.
Διοικητικά χωριζόταν στις Σρεζ Κράινας, Νεγκοτίν, Κλιούτσκι, Κλάδοβο και Πόρετς. Στην απογραφή του 1834 η περιοχή είχε 41.476 κατοίκους ενώ στην απογραφή του 1854 είχε 58.050 κατοίκους. Στην διοικητική διαίρεση του 1922 ενώθηκε με την Οκρούγκ Τιμότσκι δημιουργώντας την Όμπλαστ Τίμοτσκα.