Διάσκεψη του Ατλάντικ Σίτι

Η Διάσκεψη του Ατλάντικ Σίτι (αγγλ. The Atlantic City conference)
που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 13 - 16 Μαΐου 1929  ήταν μια ιστορική σύνοδος κορυφής των ηγετών του οργανωμένου εγκλήματος στις Ηνωμένες
Πολιτείες. 
Θεωρείται από τους πιο πολλούς ιστορικούς να είναι η πρώτη σύνοδος κορυφής του οργανωμένου εγκλήματος που πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ. 
Η διάσκεψη είχε σημαντικές επιπτώσεις για τη μελλοντική κατεύθυνση του οργανωμένου εγκλήματος και κατείχε περισσότερη σημασία και τη σπουδαιότητα από τη Διάσκεψη της Αβάνας του 1946 και τη σύσκεψη των Απαλάχιων του 1957.
Η Διάσκεψη αντιπροσώπευε επίσης την πρώτη κίνηση προς την ίδρυση του Εθνικού Συνδικάτου του εγκλήματος. 
Για το τί συζητήθηκε στη Διάσκεψη του Ατλάντικ Σίτι είναι δύσκολο να εξακριβωθεί. Ωστόσο, πιστεύεται ότι οι ηγέτες της Μαφίας στη διάσκεψη συζήτησαν τις βίαιες διαμάχες για το  λαθρεμπόριο ποτών στη Νέα Υόρκη και το Σικάγο και πώς να τις αποφύγουν στο μέλλον, τη διαφοροποίηση και τις επενδύσεις σε νόμιμες επιχειρήσεις οινοπνευματωδών ποτών, η επέκταση των παράνομων δραστηριοτήτων για να αντισταθμίσουν την απώλεια κερδών από την πιθανή κατάργηση του νόμου της ποτοαπαγόρευσης
, και την αναδιοργάνωση  και την εξυγίανση του υποκόσμου σε ένα Εθνικό Συνδικάτο Εγκλήματος.

Η οργάνωση της Συνόδου

Στις αρχές Μαΐου του 1929 ο Μέγερ Λάνσκι, ο εβραιο-αμερικανικός μαφιόζος, που μόλις είχε παντρευτεί και είχε καλέσει τους στενότερους φίλους του στον υπόκοσμο, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το θέρετρο του Ατλάντικ Σίτι, στο Νιου Τζέρσεϊ θα ήταν το ιδανικό μέρος για να έχει τον μήνα του μέλιτος, καθώς και μια διάσκεψη, επιτρέποντας στον Λάνσκι να συνδυάσει την ευχαρίστηση με  τις δουλειές του, μαζί με τα υπόλοιπα αφεντικά της μαφίας. Η ημερομηνία και ο τόπος ορίστηκαν για το Σαββατοκύριακο μεταξύ 13 έως 16 Μάιου, κάνοντας τη διάσκεψη την πρώτη γνωστή σύνοδο κορυφής του είδους της, η οποία θα μπορούσε να θεωρηθεί το πρώτο συγκεκριμένο βήμα προς την ίδρυση του Εθνικού Συνδικάτου του Εγκλήματος, που τελικά θα έλεγχε όλες τις σημαντικές εγκληματικές δραστηριότητες της μαφίας στις  Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Διάσκεψη του Ατλάντικ Σίτι όπως αναφέρθηκε πριν, ήταν για να φιλοξενηθεί από τον Mαγέρ Λάνσκυ, και τους ιταλο-αμερικανούς μαφιόζους Τζόνι Τόριο, Λάκι Λουτσιάνο, και τον Φρανκ Κοστέλο. 
Η οργάνωση της υποδοχής της διάσκεψης έγινε από το αφεντικό του Ατλάντικ Σίτι και του Νότιου Νιού Τζέρσεϋ, Nάκυ Τζόνσον, και ο  οποίος παρείχε τα ξενοδοχειακά δωμάτια, το φαγητό και την διασκέδαση για όλους, δίνοντας εγγύηση ότι δεν θα υπάρξει παρέμβαση της αστυνομίας.

Οι Αντιπρόσωποι

Η μεγαλύτερη
αντιπροσωπεία  στη διάσκεψη προήλθε από τις  περιοχές του Νιου Τζέρσεϊ  και της Νέας Υόρκης  και περιελάμβανε γκάνγκστερς όπως τον Τζόνι Tόριo, πρώην μαφιόζο του Σικάγου, τον Λάκι Λουτσιάνο, και Φρανκ Κοστέλο, τον Τζο Άδωνις 
και τον Βίτο Τζενοβέζε, που όλοι τους ήταν από τα κορυφαία στελέχη της ισχυρής φαμίλιας του Τζο Μασερία του Μανχάταν. 
Ο Αλμπέρτ Ανασταζία, Φρανκ Σκαλίζε και ο Βίνσεντ Μαγκάνο, από την φαμίλια Ντ' Αγκούιλα του Μανχάταν, ο Γκαέτανο Λουτσέζε που αντιπροσώπευε την φαμίλια Ρέινα έξω από το Μπρονξ, ο Κουάρικο Μορέτι εκπροσωπος στο  Νιούαρκ της  φαμίλιας του Mασερία, για τα συμφέροντα της στο Νιου Τζέρσεϊ, ο Μέγερ Λάνσκι και Μπάγκσυ Σίγκελ, οι οποίοι  προστατεύαν αποστολές υγρών στις περιοχές της Νέας Υόρκης /Nιου Τζερσεύ, o Λούις  'Λεπκε' Μπουτσάλτερ και Τζέικομπ Σαπίρο, ο οποίοι  θεωρούνταν οι "Ροκφέλερ" του υποκόσμου.
Το Σικάγο εκπροσωπήθηκε από τον Αλ Καπόνε, Φρανκ Νίτι, Τζέικ Γκούζικ και Φρανκ Ρίο, όλοι τους κορυφαία στελέχη της φαμίλιας Καπόνε στη νότια πλευρά του Σικάγου.  Από την Φιλαδέλφεια  ήρθαν οι Ίρβινγκ Γουέξλερ, Χάρι Στρομπέργκ, Μαξ Χοφ, Ίρβινγκ Μπλιτς και Τσαρλς Σβαρτς. Από το Κλίβελαντ ήρθαν ο Μωρίς Ντάλιτς, Λούι Ροθκόπφ, και Λεο Μπερκόβιτς. Το Ντιτρόιτ εκπροσωπήθηκε  από τα αδέλφια Άμπε Μπερνστάιν και Τζόσεφ Μπερνστάιν. Ο πιο σημαντικός λαθρέμπορος οινοπνευματώδων της Βοστώνης, Τσαρλς Σολομών ήταν παρών, ενώ το Κάνσας εκπροσωπήθηκε από τον Τζον Λαζία. Αντιπροσωπείες  από τη Φλόριντα και τη Λουιζιάνα ήταν επίσης παρούσες με τον Σάντο Τραφικάντε της Τάμπα και Συλβέστρο  Καρόλα της Νέας Ορλεάνης.
Οι δύο από τους πιο ισχυρούς ηγέτες του υποκόσμου, ο Τζο Μασερία και ο Σαλβατόρε Μαραντζάνο της Νέας Υόρκης
δεν προσκλήθηκαν. Η παλιά φρουρά  θέλησε να διατηρήσει τον παραδοσιακό τρόπο του παλιού καιρού, με τα ιδανικά και τις επιχειρηματικές πρακτικές που  τους περιορίζαν από την συνεργασία με άλλες εθνικές συμμορίες έξω από τον ιταλικό υπόκοσμο, όπως των Ιρλανδών και των Εβραίων. Αυτό όμως ήταν αντίθετο με τις νέες αντιλήψεις που ηθέλαν να εκφράσουν η νέα γενιά της μαφίας στη διάσκεψη, όπως ο Λουτσιάνο και  ο Τόριο. 
Ο μελλοντικός ισχυρός ηγέτης της μαφίας, Τζο Μπονάνο  που ήταν ο υπαρχηγός και βοηθός του Μαραντζάνο, επίσης δεν προσκλήθηκε στο Ατλάντικ Σίτι, αν και θα γινόταν σύντομα ένας από τους βασικούς αρχιτέκτονες του «Εθνικού Συνδικάτου του εγκλήματος» και της Επιτροπής της Κόζα Νόστρα στις ΗΠΑ.

Συζητήσεις και αποφάσεις

Υπήρχαν πολλά και σημαντικά θέματα για να συζητήσουν μεταξύ τους οι παρευρισκόμε
νοι μαφιόζοι, όπως τον συνεχή ανταγωνισμό από τα εισαγόμενα ποτά, και τα κέρδη μεταξύ των συμμοριών από την εμφιάλωση αλκοολούχων ποτών.Τι θα πρέπει να κάνουν με τις επιχειρήσεις λαθρεμπορίας ποτών, αν ή όταν τελειώσει ποτοαπαγόρευση. Την αύξηση των επενδύσεων σε επιχειρήσεις τυχερών παιχνιδιών, και τι θα κάνουν με το πρόβλημα τη ς βίας στο Σικάγο.
Οι εκπρόσωποι των φαμιλιών στο Ατλάντικ Σίτι κανάνε πιο σοβαρές συζητήσεις για τις επιχειρήσεις τους, ιδιωτικά σε αίθουσες συνεδρίων στα ρετιρέ των ξενοδοχείων Ritz και Ambassabor. Δεν έγιναν όλες οι συναντήσεις σε  ένα δωμάτιο γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι, κάποιες συζητήσεις έγιναν και στην  ύπαιθρο, με τους εκπροσώπους να κάνουν περιπάτους κατά μήκος της παραλίας, ακόμη και στην άμμο.
Οι πιο σημαντικές αποφάσεις που πήραν ήταν να σταματήσουν να ανταγωνίζον
ται μεταξύ τους  για όσο διάστημα θα διαρκούσε ακόμη η ποτοαπαγόρευση, και να συνεργάστουν ώστε να αυξήσουν τα κεφάλαια τους, για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους και να αναπτύξουν ένα εθνικό μονοπώλιο στην  παράνομη διακίνηση ποτών. Μία από τις πιο σημαντικές συζητήσεις ήταν τι θα πρέπει να κάνουν όταν τελειώσει η ποτοαπαγόρευση. Οι εκπρόσωποι αποφάσισαν να αναδιοργανώσουν τις συμμορίες τους σε συνεταιριστικές οργανώσεις, επενδύοντας σε  νόμιμα ζυθοποιεία, αποστακτήρια και εμπόριο εισαγωγής ποτών. Με την πραγματοποίηση επενδύσεων στην νόμιμη επιχειρηματικοτήτα ποτών και στην ιδιοκτησία νυχτερινών κέντρων, μπαρ και εστιατόριων για τη διανομή των ποτών θα μεγιστοποιούσαν τα κέρδη τους, και αυτό έδωσε  στο Συνδικάτο κάποια οικονομική ασφάλεια ενάντι στο τέλος της ποτοαπαγορεύσης στις ΗΠΑ.
Οι
εκπρόσωποι
είχαν πιο πολύ συζητήσεις και εδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον για την συνεργασία σε δραστηριοτήτες τυχερών παιχνιδιών, όπως τα στοιχημάτα, οι ιπποδρομίες και  τα καζίνο. Οι εκπρόσωποι της Νέας Υόρκης και  του Σικάγου είχαν ένα σχέδιο για να την δημιουργία παρανόμων γραφείων στοιχημάτων για ιπποδρομίες μέσω υποκλοπής της μεταδόσης αποτελεσμάτων  από την Εθνική  Υπηρεσία Τηλεγραφημάτων. 
Οι φαμίλιες από  την Νέα Υόρκη και το Σικάγο θα επιβλέπαν και τις άμεσες ενέργειες για αυτό το συνεταιριστική και πολύ προσοδοφόρα επιχείρηση. Ο Φρανκ Κοστέλο και ο Μαγέρ Λάνσκυ επιλέχθηκαν ως σύμβουλοι για το συντονισμό των  ενεργειών μαζί με τους εκπροσώπους του Σικάγου. Ο Φρανκ Έρικσον επιλέχτηκε για να επιβλέπει την οργάνωση της επιχείρησης, μαζί με τον Μοούζες Ανενμπέργκ του Σικάγου, ο οποίος ήταν συνεργάτης του  Αλ Καπονε, και δεν είχε αρχικά προσκληθεί στη διάσκεψη, αλλά μετά την συμφωνία που ύπηρξε με τον Αλ Καπόνε, ο Ανενμπεργκ πιθανότατα κληθήκε να διαβουλευθεί με  τους μαφιόζους ζητήματα που αφορούσαν την  Εθνικη Υπηρεσία Τηλεγραφημάτων και τις υποκλοπές μεταδόσης αποτελεσμάτων. 
Αφού συμφωνήθηκε από τους εκπρόσωπους ότι οι επενδύσεις σε νόμιμες επιχειρησεις εμπορίας ποτων  και οι δραστηριοτήτες σε τυχερά παιχνίδια, ήταν  ο τρόπος για να αντισταθμίσουν την απώλεια των κερδών από  το τέλος της ποτόαπαγόρευσης, άρχισαν οι συζητήσεις για την διαιρέση της χώρας σε αποκλειστικούς τομείς και περιοχές για τις συμμορίες τους, 
ξεκινόντας από το Ατλάντικ Σίτι.