google/wiki40b huggingface dataset:
Χρήστος Σαμάρας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο χωριό Λιοπέτρι, της επαρχίας Αμμοχώστου, στις 12 Φεβρουαρίου 1925 και ήταν παντρεμένος με την Μαρία Σαμάρα και είχε τέσσερα παιδιά τους Παύλο, Μόδεστο, Ελένη και Χριστοφόρα.
Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο του χωριού του και ήταν ένας από τους ιδρυτές της  ΟΧΕΝ Λιοπετρίου. Τον Ιανουάριο του 1955 συνδέθηκε με το Γρηγόρη Αυξεντίου και ανέλαβε την ΕΟΚΑ Λιοπετρίου και στρατολογούσε μέλη για την ΕΟΚΑ. Με την έναρξη της ένοπλης δράσης ο Χρήστος Σαμάρας πήρε μέρος στην επίθεση που έγινε στη Δεκέλεια με την ομάδα του  Γρηγόρη Αυξεντίου και επικηρύχθηκε με το ποσό των 5.000 λιρών. Τον Αύγουστο του 1958 ο Ανδρέας Κάρυος μαζί με τους  Φώτη Πίττα,  Ηλία Παπακυριακού και Χρήστο Σαμάρα βρίσκονταν στο Λιοπέτρι μετά από εντολή για να εκπαιδεύσουν τα μέλη της ΕΟΚΑ στην περιοχή.

Θάνατος

Στις 2 Σεπτεμβρίου το χωριό περικυκλώθηκε από Άγγλους στρατιώτες. Οι τέσσερις αγωνιστές προσπάθησαν να διαφύγουν αρχικώς με ένα αυτοκίνητο χωρίς να τα καταφέρουν. Κατέφυγαν έτσι σε παρακείμενο αχυρώνα του Παναγιώτη Καλλή για προστατευτούν. Μετά από σκληρή μάχη με τους Άγγλους στρατιώτες, οι τέσσερις αγωνιστές σκοτώνονται από τα πυρά των Άγγλων αφού πραγματοποιούν έξοδο από τον φλεγόμενο αχυρώνα. Στο σημείο της μάχης έχουν στηθεί οι ανδριάντες των αγωνιστών της ΕΟΚΑ.
Ας δώσουμε ώθηση στη Σερβία

Το Ας δώσουμε ώθηση στη Σερβία (σερβικά κυριλλικά: Покренимо Србију, σερβικά λατινικά: Pokrenimo Srbiju) ήταν σερβικός πολιτικός συνασπισμός, του οποίου ηγείτο ο Τόμισλαβ Νίκολιτς. Έλαβε μέρος στις σερβικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2012, όπου συγκέντρωσε ποσοστό της τάξεως του 24,04 % επί του συνόλου τω ψήφων, με συνέπεια να καταλάβει 73 έδρες επί συνόλου 250 στην Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας της Σερβίας.
Θεώρημα (ταινία)

Πλοκή

Στο σπίτι μιας μεγαλοαστικής οικογένειας ζουν ο εργοστασιάρχης πατέρας, η σύζυγος, η κόρη, ο γιος και η υπηρέτρια. Μια μέρα έρχεται απρόσκλητος και χωρίς προφανή λόγο ένας νεαρός επισκέπτης. Μένει μαζί τους για ένα χρονικό διάστημα και κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του συνευρίσκεται ερωτικά με όλα τα μέλη του σπιτιού. Στη συνέχεια φεύγει όπως ήρθε, απροειδοποίητα.
Μετά τη φυγή του επισκέπτη, σε όλους συμβαίνει μια σημαντική αλλαγή στη ζωή τους. Η υπηρέτρια φεύγει από το σπίτι και επιστρέφει στο χωριό της. Η κόρη παθαίνει ψυχολογική κατάρρευση. Ο γιος ανακαλύπτει την κλίση του στην τέχνη. Η μητέρα αρχίζει να έχει σεξουαλικές επαφές με μικρότερους άντρες και ο πατέρας φεύγει από το εργοστάσιο, αφήνοντάς το στους εργάτες, και φεύγει γυμνός στην έρημο.
Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών Βιβλιοπωλών

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών Βιβλιοπωλών (Π.Ο.Ε.Β.). ιδρύθηκε το 1961 με έδρα την Αθήνα, εκπροσωπεί τους επαγγελματίες εκδότες και βιβλιοπώλες της Ελλάδας και εργάζεται για την προώθηση και ενίσχυση του επαγγέλματος τους.

Διοίκηση

Η Π.Ο.Ε.Β. διοικείται  από τη Γενική Συνέλευση, το Διοικητικό Συμβούλιο και την Ελεγκτική Επιτροπή, τα οποία με τη δράση τους ενισχύουν το έργο της Ομοσπονδίας και διασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία της. Αναλυτικότερα, το Διοικητικό Συμβούλιο εκλέγεται με τριετή θητεία και διαχειρίζεται σημαντικά θέματα της Π.Ο.Ε.Β. Η Γενική Συνέλευση απαρτίζεται από Αντιπροσώπους των μελών και αποτελεί το ανώτατο όργανο της Π.Ο.Ε.Β. Η Ελεγκτική Επιτροπή εκλέγεται από τη Γενική Συνέλευση, συγκαλείται όποτε κριθεί αναγκαίο είτε από τον Πρόεδρο είτε από το Διοικητικό Συμβούλιο και είναι υπεύθυνη για τον έλεγχο της οικονομικής διαχείρισης της Π.Ο.Ε.Β..

Μέλη

Μέλη  της Π.Ο.Ε.Β. μπορούν να γίνουν οι επαγγελματικές ενώσεις, οι οποίες εκπροσωπούν άτομα που δραστηριοποιούνται επαγγελματικά στο χώρο των εκδόσεων και της πώλησης βιβλίων και προσανατολίζονται προς την ίδια κατεύθυνση με την Ομοσπονδία.

Δράση

Η Π.Ο.Ε.Β. μέσα από τη δράση της προωθεί και ενισχύει την ελληνική εκδοτική βιομηχανία και ενισχύει το χώρο των πωλήσεων βιβλίων και όσους εργάζονται σε αυτόν. Για την επίτευξη των στόχων της συνεργάζεται με συναφείς φορείς και λαμβάνει συμμετοχή σε διοργανώσεις που πραγματεύονται μείζονα εκδοτικά ζητήματα. Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της εντάσσεται και η συμμετοχή της σε διεθνείς ενώσεις όπως η Ομοσπονδία Ευρωπαίων Βιβλιοπωλών (European Booksellers Federation- EBF) και η Διεθνής Ένωση Εκδοτών (International Publishers Association - IPA) καθώς και σε Διεθνείς Εκθέσεις Βιβλίου και άλλες σχετικές δραστηριότητες.
Κανόνας του Μπόντε

Ο λεγόμενος Κανόνας του Μπόντε ή Νόμος Μπόντε είναι μία από τις σπουδαιότερες θεωρητικές ανακαλύψεις του Γιόχαν Μπόντε, προς τιμή του οποίου και φέρει το όνομα και δια του οποίου έγιναν σημαντικές ανακαλύψεις του ηλιακού μας συστήματος. Διατυπώθηκε το 1772.
Γρηγόριος Παλαιολόγος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας του ήταν επιτετραμμένος του οσποδάρου της Βλαχίας στην Οθωμανική Πύλη. Σπούδασε γεωπονία στη Δυτική Ευρώπη. 
Το 1829 ήρθε στην Ελλάδα και διορίστηκε από τον Καποδίστρια διευθυντής του «Προτύπου Αγροκηπίου» της Τίρυνθας, θέση που διατήρησε έως το 1831. Στη συνέχεια υπηρέτησε στη δημόσια διοίκηση. Εισήγαγε στην Ελλάδα τη βουτυρομηχανή και έγραψε αρκετές επιστημονικές πραγματείες (Περί αμπελουργίας και οινοποιίας, Ερμηνεία περί ανατροφής του μεταξοσκώληκος και άλλες) Εξέδιδε το περιοδικό Τριπτόλεμος.
Το 1839 εξέδωσε το δίτομο μυθιστόρημά του Ο πολυπαθής, ένα από τα πρώτα νεοελληνικά μυθιστορήματα. Στη συνέχεια διορίστηκε στην ελληνική πρεσβεία στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί εξέδωσε το δίτομο μυθιστόρημα Ο ζωγράφος και το Επιστολάριον. Πεθανε το 1844 στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Πολυπαθής ακολουθεί δεδηλωμένα το πρότυπο των ευρωπαϊκών περιπετειωδών μυθιστορημάτων. Ο Παλαιολόγος αποκαλούσε τον ήρωά του «ο ελληνικός Ζιλβλάσιος», εννοώντας το πικαρέσκ μυθιστόρημα «Gil Blas» του Γάλλου Λε Σαζ. Ωστόσο, αυτό δεν μειώνει την αξία του και τη σημασία του για τα ελληνικά γράμματα. Ο Ζωγράφος είναι «αθηναϊκό» μυθιστόρημα.
Ο Πολυπαθής είναι ένα έργο που μεταφέρει τον αναγνώστη από την Οθωμανική Κωνσταντινούπολη της δεκαετίας του 1770 στην Ελλάδα του βασιλιά  Όθωνα και τελειώνει με τον πολυβασανισμένο ήρωα να ξαναβρίσκει στα 60 του χρόνια την χαμένη του αγάπη και να καταλήγει να καλλιεργεί τον κήπο του.
Μανφρέδος των Αθηνών

Δούκας των Αθηνών

Ο πατέρας του τον διόρισε δούκα των Αθηνών σε ηλικία έξι ετών (1312) όταν του ζήτησαν οι Καταλανοί να αναλάβει την διοίκηση της πόλης μετά την παραίτηση του πρώτου Αλμογάβαρου δούκα Ροζέ Ντελόρ. Ο Βερεγγάριος Εστανιόλ ένας ιππότης από την Εμπούριες διορίστηκε πρώτος γενικός Ισπανός βικάριος (1312 - 1316) . Ο τίτλος "Σερ Δούκας Αθηναίος" βρισκόταν στον κατάλογο των βαρόνων "από την Ρωμανία" με τους οποίους η Βενετία είχε εμπορικές σχέσεις (1313). 
Η φράση "Αθηναία δούκισσα, κόμισσα του Μπριέν και του Λέτσε" αναφερόταν στην Ιωάννα του Σατιγιόν χήρα του Γκωτιέ Ε΄ του Μπριέν, τελευταίου δούκα των Αθηνών από τον Οίκο ντε Μπριέν που έπεσε στην Μάχη του Κηφισού (1311). Η φράση δείχνει ότι η Δημοκρατία της Βενετίας προσπαθούσε να ανατρέψει τα προγνωστικά σχετικά με τους κυβερνήτες των Αθηνών. Ο Μανφρέδος δεν επισκέφτηκε ποτέ το δουκάτο του και σκοτώθηκε σε ηλικία 11 ετών όταν έπεσε από το άλογο του (9 Νοεμβρίου 1317). Διάδοχός του στο Δουκάτο των Αθηνών ορίστηκε ο μικρότερος αδελφός του Γουλιέλμος B' των Αθηνών.
Τα δελφινάκια του Αμβρακικού (ταινία)

Βραβεία

Βραβείο ηχοληψίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1993.
Κερκυραϊκός

Ο Κερκυραϊκός χορός είναι δημοτικό τραγούδι και χορός που χορεύεται στην Κέρκυρα.
Ο χορός λέγεται και ρούγα, καθώς και πέρδικα, από τα λόγια του τραγουδιού που τον συνοδεύει. Ο κερκυραϊκός χορός χαρακτηρίζεται από ελαφράδα, χάρη και έντονο λυρικό στοιχείο. Χορεύεται σε ζευγάρια που έχουν μέτωπο προς τη φορά του χορού. Μπορεί επίσης να αρχίσει από απλό κύκλο και να μετασχηματιστεί σε ζευγάρια. Τα πόδια είναι στην προσοχή. Τα ζευγάρια συνδέουν το μέσα χέρι τους με λαβή Καλαματιανού και το φέρνουν λυγισμένο στο ύψος και κοντά στον ώμο. Το άλλο χέρι το τοποθετούν σε μεσολαβή. Μπροστά από τα ζευγάρια και σε απόσταση 2-3 μέτρων μπαίνει ο πρωτοχορευτής ή ζευγάρι πρωτοχορευτών με την πλάτη προς τη φορά του χορού. Ο χορός αποτελείται από 12 βήματα. Ο κορυφαίος εκτελεί όλα τα βήματα με την πλάτη στραμένη προς τη φορά. Ποικίλει τον χορό με βήματα σταυρωτά, στροφές, καθίσματα και τον αρχίζει από το αριστερό πόδι.
Κύκλωπες

Οι Κύκλωπες της Οδύσσειας

Η πρώτη κατηγορία αφορά έναν λαό τερατόμορφων ανθρώπων, γιων του Ποσειδώνα, που φέρουν έναν και μοναδικό οφθαλμό στην μέση του μετώπου. Αναφέρονται στην Οδύσσεια ως κατοικούντες, πιθανώς, στην νήσο Σικελία, στη Δυτική Μεσόγειο. Άγριοι, χωρίς κάποια στοιχεία πολιτισμού και κοινωνικής οργάνωσης, εξόντωναν (και έτρωγαν) όσους πλησίαζαν στην περιοχή τους. 
Ο Οδυσσέας και οι ναύτες του προσορμίστηκαν στην ακτή τους και εγκλωβίστηκαν στη σπηλιά του ισχυρότερου από αυτούς, του Πολύφημου. Τελικά μετά από ένα περιβόητο τέχνασμα του Οδυσσέα τύφλωσαν τον Κύκλωπα και κατόρθωσαν να διαφύγουν, όχι όμως χωρίς απώλειες.

Οι Κύκλωπες της μυθολογίας

Η δεύτερη κατηγορία αφορά μία τριάδα τερατόμορφων θεοτήτων που εμφανίζονται στη Θεογονία και είναι παιδιά του Ουρανού και της Γαίας. Αυτοί είναι τρεις: ο Βρόντης, ο Άργης και ο Στερόπης. Έχουν τεράστια δύναμη και γι αυτό φυλακίζονται στα Τάρταρα από τον Ουρανό, θεωρούμενοι ότι απειλούν την εξουσία του. Ακολούθως, ο Κρόνος και οι Τιτάνες τους απελευθερώνουν, για να τους βοηθήσουν στην πτώση του Ουρανού, αλλά όταν έρχονται στην εξουσία τους φυλακίζουν και πάλι στα Τάρταρα. Τέλος, ο Ζεύς και οι Ολύμπιοι τους απελευθερώνουν και πάλι και με τη βοήθειά τους κατανικούν τους Τιτάνες στην Τιτανομαχία, χάρη στα πολεμικά όπλα (τον κεραυνό, την βροντή και άλλα) που κατασκεύασαν υπό την επίβλεψη του Ήφαιστου μέσα στην Αίτνα. Όταν ο Ζεύς έρχεται στην εξουσία τους αναθέτει την φύλαξη των Τιτάνων στα Τάρταρα και αυτοί ως ανταπόδοση του χαρίζουν τον κεραυνό και την βροντή, έκτοτε σήματα κατατεθέν του Δία. Στην Άρτεμη χάρισαν το κυνηγετικό τόξο.
Τους Κύκλωπες τους σκότωσε ο Απόλλων για να εκδικηθεί τον Δία για τον θάνατο του Ασκληπιού. Χάρη στις ιατρικές ιαματικές ικανότητές του ο Ασκληπιός, γιος του Απόλλωνα, είχε επαναφέρει στην ζωή πολλούς νεκρούς και γι'αυτό ο Δίας για τιμωρία τον σκότωσε δια κεραυνοβολισμού.

Οι Κύκλωπες της προϊστορίας

Η τρίτη κατηγορία αφορά έναν λαό γιγάντιων ανθρώπων στους οποίους οι Έλληνες της κλασσικής εποχής απέδιδαν την κτίση των γιγάντιων τειχών που τα υπολείμματα τους διατηρούνταν σε πολλές περιοχές της χώρας. Προφανώς, τα τείχη αυτά είχαν κτιστεί στην ακμή των κοινωνιών της Μυκηναϊκής περιόδου.
Ο Στράβων αναφέρει ότι οι Κύκλωπες ήρθαν από τη Λυκία και δημιούργησαν τείχη και άλλες κατασκευές στην Τίρυνθα και στις Μυκήνες, γνωστές ως Κυκλώπεια Τείχη.

Άλλοι Κύκλωπες

Αργότερα, από τους μεταγενέστερους μυθογράφους, ως Κύκλωπες θεωρήθηκαν και οι Γίγαντες.

Κύκλωπες στις εικαστικές τέχνες

Οι Καλλιτέχνες διαφόρων εποχών απεικόνισαν τούς Κύκλωπες γιγαντόσωμους με ένα μάτι στο κούτελο. Πολλές φορές παρουσιάζουν επίσης και τα άλλα δυο μάτια στην κανονική τους θέση.
Θόλος (αρχιτεκτονική)

Ο Θόλος είναι ένα αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό που χρησιμοποιήθηκε ευρέως στον κλασικό κόσμο. Περιλαμβάνει μια στρογγυλή δομή, συνήθως χτισμένη πάνω σε πλατφόρμα με λίγα σκαλοπάτια, και κυκλική κιονοστοιχία που υποστηρίζει μια καμπυλόσχημη οροφή. Ο θόλος διαφέρει από τον μονόπτερο στο ότι διαθέτει τοίχους  και σηκό, ενώ ο μονόπτερος είναι απλούστερη δομή.

Ελλάδα

Στην Ελλάδα, ο Θόλος είναι στρογγυλός ναός Ελληνικού περίπτερου αρχιτεκτονικού τύπου που περιβάλλεται από κυκλική κιονοστοιχία, όπως ο Θόλος των Δελφών που χρονολογείται από το 370-360 π. Χ . 
Το Φιλιππείο στην Άλτις της Ολυμπίας ήταν ένα κυκλικό μνημείο Ιωνικού ρυθμού κατασκευασμένο από ασβεστόλιθο και μάρμαρο, ένας Θόλος με χρυσελεφάντινα (ελεφαντόδοντο και χρυσό) αγάλματα του Φιλίππου, της οικογένειάς του, του Μέγα Αλέξανδρου, της Ολυμπιάδας, του Αμύντα III και της Ευρυδίκης Ι.

Ιταλία

Στις Ρωμαϊκές πόλεις βρίσκονταν στο κέντρο της αγοράς,  και ίσως χρησιμοποιούνταν ως ψαραγορές. Έχουν προταθεί και άλλες χρήσεις για τον κεντρικό θόλο, όπως ο χώρος στον οποίο διατηρούνταν τα πρότυπα βάρη και μέτρα αναφοράς, ή ως ιερό για τους θεούς της αγοράς. Σε μερικές αγορές στο κέντρο της αυλής είχαν κτίσει μια πηγή νερού αντί για θόλο.

Ινδία

Οι πρώτοι αυτόνομοι ναοί στην Ινδία ήταν κυκλικοί, όπως ο Ναός του Bairat στο Ρατζαστάν, που περιλαμβάνει μια κυκλική κιονοστοιχία και περιβάλλοντα τοίχο, χτίστηκε κατά την εποχή του Αυτοκράτορα Ασόκα και κοντά του βρέθηκαν πέτρινες επιγραφές. Ο Ashoka έχτισε, επίσης, το Ναό Μαχαμπόντι στην Bodh Gaya περί το 250 π. Χ., και μια κυκλική δομή για να προστατεύσει το δέντρο Μπόντι. Αναπαραστάσεις της δομής του πρώιμου ναού βρίσκονται σε ανάγλυφα από το 100 π.Χ. στο Bhārhut και στο Sanchi. Κυκλικοί ναοί βρέθηκαν αργότερα και σε λαξευτές σπηλιές όπως οι Σπηλιές Tulja και Guntupalli.
Προτάθηκε ότι αυτές οι κυκλικές δομές με κιονοστοιχίες ίσως είναι εξέλιξη του ελληνικού Θόλου, αλλά και οι Ινδικές κυκλικές ξύλινες καλύβες θα μπορούσαν εξίσου να αποτέλεσαν έμπνευση.

Νεοκλασικισμός

Η κορυφή του Καπιτώλιου των ΗΠΑ είναι ένας Θόλος. Στεγάζει το φωτισμό και αποτελεί βάση για το Άγαλμα της Ελευθερίας. Και το Πάνθεον στο Παρίσι κορυφώνεται με ένα θόλο.
Ρογέριος ο του Τακουπέρτου

Βιογραφία

Ο Ρογέριος ήταν συμπολεμιστής του Ροβέρτου Γυισκάρδου με τον οποίο πήρε μέρος στην νορμανδική κατάκτηση της νότιας Ιταλίας. Το 1080/1081 ο Γυισκάρδος ετοιμαζόταν να διασχίσει την Αδριατική και να εισβάλει στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ο Ρογέριος αυτομόλησε στους Βυζαντινούς και ενημέρωσε τον αυτοκράτορα, Αλέξιο Α΄ Κομνηνό, για τις προετοιμασίες των Νορμανδών. Η ενέργεια του Ρογέριου ανάγκασε και τον αδελφό του, Ραούλ, να αναζητήσει καταφύγιο στη βυζαντινή αυλή. Ο Ραούλ έγινε ο πρόγονος της Οικογένειας Ραούλ / Ράλλης.
Τόσο η Άννα Κομνηνή, στην Αλεξιάδα, όσο και ο Νικόλαος Καλλικλέους, σε ένα εγκώμιο που γράφηκε για την κηδεία του Ρογέριου, αναφέρουν τη μετέπειτα καριέρα του υπό τον Αλέξιο Α': λαμβάνει το αξίωμα του σεβαστού, πολέμησε με τον αυτοκράτορα κατά των Πετσενέγων, τους Σελτζούκους, καθώς και κατά των Νορμανδών. Το 1098 μαζί με τον αδελφό του Ραούλ, υπηρέτησαν ως πρεσβευτές στον Γοδεφρείδο του Μπουιγιόν, και κατά τη διάρκεια της εισβολής του Βοημούνδου στα Βαλκάνια το 1108 είχε χρησιμοποιηθεί ως απεσταλμένος και όμηρος κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων μεταξύ των Νορμανδών και της Αυτοκρατορίας. Αργότερα, ήταν ένας από τους υπογράφοντες της συνθήκης της Ντεβόλ που έληξε τις εχθροπραξίες μεταξύ του Βοημούνδου και του Βυζαντίου.
Τόσο οι βυζαντινοί όσο και οι δυτικοί χρονικογράφοι εξήραν τον Ρογέριο για την ανδρεία και για την ευγλωττία του.

Οικογένεια

Ο Ρογέριος νυμφεύτηκε μια άγνωστη γυναίκα της οικογένειας των Δαλασσηνών, η οποία ήταν στενά συνδεδεμένη με την αυτοκρατορική δυναστεία των Κομνηνών. Είχε τουλάχιστον έναν επιβεβαιωμένο γιο, τον καίσαρα Ιωάννη Ρογέριο Δαλασσηνό. Ένα άλλο μέλος της οικογένειας, ο σεβαστός Κωνσταντίνος Ρογέριος, ήταν σύγχρονος του Ιωάννη και υπηρέτησε υπό τον αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνό (1118 - 1143), αλλά η ακριβής σχέση του με τον Ρογέριο είναι άγνωστη.
Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών

Το Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών (Ε.Σ.Κ.Τ) αποτελείται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ) και τις Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες (Εθν.Κ.Τ) των κρατών μελών της Ε.Ε. είτε έχουν υιοθετήσει το νόμισμα του ευρώ είτε όχι. Στόχος του Ε.Σ.Κ.Τ μαζί με το Ευρωσύστημα είναι η διατήρηση της σταθερότητας των τιμών και με την επιφύλαξη του στόχου αυτού, στηρίζει τις γενικές οικονομικές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.......
Πίνδος

Ονομασία

Ιστορικά, η ονομασία Πίνδος, αναφέρεται κυρίως στην ορεινή ζώνη που διαχωρίζει την ευρύτερη περιοχή της Ηπείρου από τις αντίστοιχες περιοχές της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας.

Βόρεια Πίνδος

Ως βόρεια Πίνδος αναφέρεται το τμήμα της οροσειράς που καταλαμβάνει τον νομό Γρεβενών και ένα μέρος του νομού Ιωαννίνων. Αποτελείται από τους ορεινούς όγκους βόρεια του αυχένα της Κατάρας. Οι ψηλότερες κορυφές της βόρειας Πίνδου βρίσκονται στα όρη:  Σμόλικας,το δεύτερο σε ύψος βουνό της Ελλάδας (2.637 μέτρα),  Τύμφη (2.497 μέτρα),  Βασιλίτσα (2.249 μέτρα) και  Λύγκος (2.177 μέτρα). Στην βόρεια Πίνδο βρίσκεται ο εθνικός δρυμός Πίνδου, στην περιοχή της Βάλια Κάλντα. Από την βόρεια Πίνδο πηγάζουν οι ποταμοί  Άραχθος και Αώος. Το μεγαλύτερο τμήμα της συμπεριλαμβάνεται στο Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου

Νότια Πίνδος

Ως νότια Πίνδος αναφέρεται το τμήμα της οροσειράς που καταλαμβάνει τον νομό Τρικάλων και ένα μέρος του νομού Ιωαννίνων. Αποτελείται από τους ορεινούς όγκους νότια του αυχένα της Κατάρας. Ανατολικά καταλήγει στον Θεσσαλικό κάμπο ενώ νότια συναντάει την οροσειρά των Αγράφων. Οι ψηλότερες κορυφές της νότιας Πίνδου είναι: η Κακαρδίτσα (2.429 μέτρα)
η Τριγγία (2.204 μέτρα), το Αυγό (2.146 μέτρα), η Παχτουρνιάσκα ή Μύτικας (1.976 μέτρα), το Σελιό ή Μουρτζιά (2.064 μέτρα), ο Κριάκουρας (2.150 μέτρα), ο Κάτω Κριάκουρας (1.436 μέτρα), η Περδικόβρυση (1.534 μέτρα), το Καταφύδι (2.393 μέτρα), το Αγκάθι (2.350 μέτρα), η Σκλάβα Βουργαρελίου (2.050 μέτρα), ο Σκοπός (2.024 μέτρα).  
Από την νότια Πίνδο πηγάζουν οι ποταμοί Αχελώος και Πηνειός.

Οικολογία

Τα δάση του βιοτόπου έχουν αντιμετωπίσει πολλά προβλήματα κατά τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, λόγω κυρίως της γεωργίας και της αποδάσωσης. Σήμερα, οι μέγιστες απειλές προέρχονται από την ανάπτυξη του τουρισμού και των θερέτρων σκι. Λόγω της αστάθειας του χώματος στα απότομα βουνά, όπως είναι η Πίνδος, τα έργα οδοποιίας και οι σαφείς-τέμνουσες διαδικασίες έχουν οδηγήσει σε επικίνδυνες καθιζήσεις εδάφους και κατάρρευση των βουνοπλαγιών. Η Πίνδος αποτελεί σήμερα βιότοπο σπάνιων ειδών στον ελλαδικό και Ευρωπαϊκό χώρο όπως η καφέ αρκούδα, ο λύκος και η βίδρα. Περιλαμβάνει δύο εθνικούς δρυμούς. Τον εθνικό δρυμό Πίνδου (Βάλια Κάλντα) και τον εθνικό δρυμό Βίκου-Αώου.

Αξιοθέατα

Εκτός από το εντυπωσιακό ορεινό
ανάγλυφο του εδάφους, στην περιοχή βρίσκονται δύο από τα πιο εντυπωσιακά
φαράγγια στην Ευρώπη, του Βίκου και του Αώου, καθώς και η ορεινή κοιλάδα της
Βάλια-Κάλντα, περιοχές που έχουν ανακηρυχτεί εθνικοί δρυμοί και συναποτελούν το
εθνικό πάρκο της Βόρειας Πίνδου. Επίσης σε όλο το μήκος της απαντώνται πολλοί
ορεινοί οικισμοί με μακρόχρονη ιστορία και ιδιαίτερη αρχιτεκτονική.
Κειριάδες

Ονομασία

Ο δήμος πήρε πιθανώς το όνομά του, από την ομώνυμη οικογένεια των Κειριάδων, οι οποίοι είχαν ως έδρα τον δήμο.

Τοποθεσία του αρχαίου δήμου

Ο δήμος των Κειριάδων, ήταν δήμος του άστεως.  Βρισκόταν έξω από το Θεμιστόκλειο τείχος της αρχαίας Αθήνας, στα δυτικά του Άστεως και του χώρου των Δυτικών Λόφων (ο λόφος του Μουσείου, γνωστός σήμερα ως λόφος Φιλοπάππου, ο λόφος της Πνύκας και ο λόφος των Νυμφών, οι οποίοι βρίσκονται στα δυτικά της Ακρόπολης των Αθηνών) και η περιοχή του αρχαίου δήμου αντιστοιχεί περίπου στα σημερινά Άνω Πετράλωνα, τα οποία υπάγονται στον Δήμο Αθηναίων.
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, πίστευε ότι ο δήμος βρισκόταν στο χωριό Κειράνδη της περιοχής Μονομμάτη, συνορεύοντας στα βορειοδυτικά με τον δήμο της Τρινέμειας και επίσης με τον δήμο των Παμβωταδών.

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Ιπποθοωντίδας φυλής, συμμετείχε με 2 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν επίσης με 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Ο δήμος, σύμφωνα με μια εκδοχή, αναφέρεται ως δήμος της Οινηίδας φυλής, αλλά οι περισσότεροι ερευνητές τον θεωρούν ως δήμο της Ιπποθοωντίδας φυλής.

Οι κάτοικοι των Κειριάδων

Ο δημότης των αρχαίου Κειριάδων ονομαζόταν Κειριάδης. Στην περιοχή του δήμου βρισκόταν το «Βάραθρον» (αρχαία ελληνικά: βάραθρον) γκρεμός στον οποίο ρίχνονταν οι εγκληματίες οι οποίοι καταδικάζονταν με την ποινή του θανάτου.

Προσωπικότητες από τις Κειριάδες

Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο των Κειριάδων, όπως ο Βοιωτός ο Κειριάδης γιος του Παμφίλου, ο Ίπποκλος ο Κειριάδης και ο πατέρας του Διογένης ο Κειριάδης κ.α.
Τζορτζ Τσαρλς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου του 1916. Εκπαιδεύτηκε στο Σαιντ Μέρις Κόλετζ (Saint Mary's College) και εν συνεχεία πήγε στην Αρούμπα. Εκεί εργάστηκε για μια εταιρεία πετρελαίου επί ένα έτος και ενεπλάκη σε συνδικαλιστικές δραστηριότητες. Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1940, έγινε ηγέτης των συνδικάτων στην Αγία Λουκία.
Το 1950 συνετέλεσε στην ίδρυση του Εργατικού Κόμματος Αγίας Λουκίας. Το κόμμα αυτό αμέσως έγινε κυρίαρχη πολιτική δύναμη στη χώρα. Ο ίδιος και το κόμμα του ήταν μετριοπαθείς και έδιναν έμφαση στα δικαιώματα των εργατών και στο να δοθεί μεγαλύτερη αυτονομία ή και ανεξαρτησία στην Αγία Λουκία, η οποία διοικούνταν εκείνη την εποχή από το Ηνωμένο Βασίλειο. Την περίοδο από το 1954 ως το 1960 ο Τσαρλς υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας και Κοινωνικών Υποθέσεων. Η Αγία Λουκία κέρδισε μεγαλύτερη αυτονομία τον Ιανουάριο του 1960 και ο Τσαρλς ανέλαβε πρώτος επικεφαλής υπουργός στην ιστορία του νησιού.
Η θητεία του Τσαρλς ήταν ως τον Απρίλιο του 1964, οπότε οι Εργατικοί ηττήθηκαν για πρώτη φορά στις εκλογές, με συνέπεια την πτώση της κυβέρνησης. Έκτοτε μειώθηκε ο ρόλος που διαδραμάτιζε ο ίδιος ο Τσαρλς στην πολιτική ζωή του τόπου
Έπειτα από τη διακυβέρνηση του Τσαρλς, το Εργατικό Κόμμα (SLLP) παρέμεινε στην αντιπολίτευση σχεδόν επί 3 δεκαετίες. Το SLLP επέστρεψε στην εξουσία τις περιόδους από το 1979 ως το 1982 και ξανά από το 1997 ως το 2006.
Ο Τσαρλς απεβίωσε στις 26 Ιουνίου 2004. Η κηδεία του έγινε τον επόμενο μήνα και η σορός του είχε εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα. Το όνομά του δόθηκε στο πολιτικό αεροδρόμιο του Κάστρις και σε σχολείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Βασικός Νόμος για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας

Ο Βασικός Νόμος για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (γερμανικά: Grundgesetz für die Bundesrepublik Deutschland) αποτελεί τη συνταγματική νομοθεσία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
Εγκρίθηκε στις 8 Μαΐου 1949 στη Βόννη και, με την υπογραφή των Δυτικών Συμμάχων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στις 12 Μαΐου, τέθηκε σε ισχύ στις 23 Μαΐου. Αρχικό πεδίο εφαρμογής του ήταν τα κρατίδια της Δυτικής Γερμανίας, που βρίσκονταν υπό Συμμαχική κατοχή εκτός από εκείνο της σοβιετικής κατοχής και της πόλης του Βερολίνου. Ο νομοθέτης δεν χρησιμοποίησε τη λέξη "σύνταγμα", καθώς θεώρησε ότι ο Βασικός Νόμος θα είχε προσωρινή ισχύ μόνο για την Δυτική Γερμανία και ότι ένα σύνταγμα θα έπρεπε να περιλάβει μια ενοποιημένη Γερμανία.
Στο Βασικό Νόμο τα πιο θεμελιώδη δικαιώματα κατοχυρώνονται στην πρώτη ενότητα (άρθρα 1-19). Με αυτόν η Γερμανία αποτελεί μια κοινοβουλευτική δημοκρατία με βασική διάκριση των εξουσιών σε εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική. Η εκτελεστική εξουσία εκτελείται από την εθιμοτυπική θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, που αποτελεί τον αρχηγό του κράτους, και τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο, ο οποίος είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης.
Καλαθάκι Λήμνου

Το Καλαθάκι Λήμνου είναι λευκό τυρί άλμης με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (ΠΟΠ) το οποίο παράγεται από πρόβειο ή αιγοπρόβειο γάλα στην Λήμνο. Έχει λευκό χρώμα και φέρει μικρές τρύπες γεμάτες λίπος. Έχει γεύση παρόμοια με τη φέτα, αλλά λιγότερο ξινή.

Παραγωγή

Το γάλα προέρχεται από φυλές αιγοπροβάτων οι οποίες εκτρέφονται παραδοσιακά στη Λήμνο και τρέφονται από την τοπική βλάστηση. Η περιεκτικότητα σε γίδινο γάλα μπορεί να είναι μέχρι 30%. Το γάλα πρέπει να έχει συλλεγεί από άρμεγμα το οποίο έλαβε χώρα τουλάχιστον 10 ημέρες μετά τον τοκετό. Η πήξη του γάλακτος λαμβάνει χώρα σε θερμοκρασία 33-34 °C. Η πήξη γίνεται με τη χρήση πυτιάς ή άλλων ενζύμων με παρόμοια δράση.
45 με 60 λεπτά μετά την προσθήκη της πυτιάς το τυρόπηγμα παραμένει ακίνητο για μερικά λεπτά και στη συνέχεια τοποθετείται στα κυλινδρικά καλούπια, γνωστά ως καλαθάκια, όπου στραγγίζεται και οξύνεται. Τα καλαθάκια αυτά δίνουν στο τυρί την χαρακτηριστική του ανάγλυφη επιφάνεια. Όταν ολοκληρωθεί η στράγγιση, το τυρί αλατίζεται εξωτερικά με χοντρό αλάτι και τοποθετείται σε λευκοσιδηρά δοχεία με άλμη, με περιεκτικότητα 6 με 8 % σε αλάτι. Στη συνέχεια ωριμάζει μέσα σε αυτά τα δοχεία για περίπου 3 εβδομάδες στους 14-18 βαθμούς. Μετά τοποθετείται σε ψυγεία σε θερμοκρασία 6°C για να ωριμάσει για τουλάχιστον δύο μήνες. Το τυρί παράγεται σε κεφάλια με διάμετρο 10 με 15 εκατοστά και ύψος 10 εκατοστά.
Το τυρί έχει μέγιστη υγρασία 56% και ελάχιστη λιποπεριεκτικότητα επί ξηρού πάνω από 43%.