google/wiki40b huggingface dataset:
Κώστας Χατζηκώστας

Καριέρα

Ο Χατζηκώστας πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση με την πρώτη ομάδα του Άρη στον αγώνα κυπέλλου εναντίον του Εθνικού Έδεσσας, στις 28 Μαρτίου 1956. Παρ' όλα αυτά, μέχρι το καλοκαίρι του 1958 χρησιμοποιήθηκε σε λίγες περιπτώσεις, αφού το δίδυμο των χαφ ήταν ο Ηλίας Κεμαλίδης με τον Πολυχρόνη Στεργιώτη. Μετά την αποχώρηση του τελευταίου από τους "κίτρινους", ο Χατζηκώστας πήρε θέση βασικού και αγωνίστηκε σε δέκα αγώνες του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης του 1959, πετυχαίνοντας τρία τέρματα και βοηθώντας τους "κίτρινους" να κατακτήσουν το τοπικό πρωτάθλημα. Στην συνέχεια, ο Άρης προκρίθηκε στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου αγωνίστηκε και στους δεκαοχτώ αγώνες της ομάδας του.
Στις πρώτες χρονιές της Α' Εθνικής χρησιμοποιήθηκε ανελλιπώς από τους προπονητές του στο χώρο του κέντρου, ενώ προωθούνταν και στην επιθετική γραμμή σε διάφορες περιπτώσεις. Τον Δεκέμβριο του 1962, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τον συμπαίκτη του Ηλία Κεμαλίδη, με σκοπό την επαγγελματική αποκατάσταση. Στα τέλη της σεζόν 1962-63, δέχτηκαν τηλεγράφημα από την διοίκηση του Άρη, η οποία τους ζητούσε να επιστρέψουν στην Ελλάδα για να βοηθήσουν τον σύλλογο στην προσπάθεια που έκανε για να παραμείνει στην κατηγορία. Οι δύο αθλητές ανταποκρίθηκαν και ο Άρης πέτυχε την παραμονή του, κερδίζοντας την Προοδευτική με 3-1 σε αγώνα μπαράζ.
Οι δύο ποδοσφαιριστές αποφάσισαν να παραμείνουν στην Θεσσαλονίκη και ο Χατζηκώστας έγινε αρχηγός του Άρη, αποτελώντας έναν από τους βετεράνους αθλητές μπροστά σε μία νέα γενιά ποδοσφαιριστών του συλλόγου. Στο πρωτάθλημα του 1963-64 πέτυχε πέντε τέρματα, βοηθώντας τους "κίτρινους" να καταλάβουν την έκτη θέση και την έξοδο στο κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων της σεζόν 1964-65, όπου ο Άρης αντιμετώπισε την ιταλική ΑΣ Ρόμα, καταφέρνοντας να έλθει ισόπαλος στο Καυτανζόγλειο Στάδιο με 0-0, πριν ηττηθεί στην Ρώμη με 3-0.
Την επόμενη χρονιά, ο Άρης αντιμετώπισε την γερμανική Κολωνία, πετυχαίνοντας την πρώτη του νίκη σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, κερδίζοντας με 2-1 στην Θεσσαλονίκη, στις 26 Οκτωβρίου 1965. Είκοσι ημέρες αργότερα, οι "κίτρινοι" ηττήθηκαν με 2-0 στην Γερμανία, χάνοντας την ευκαιρία να πάρουν την πρώτη τους ευρωπαϊκή πρόκριση.
Στο τέλος της σεζόν 1965-66, ο Χατζηκώστας αποσύρθηκε από την ενεργό δράση αλλά παρέμεινε με ενεργό ρόλο μέσα στον σύλλογο, όντας προπονητής των τμημάτων υποδομής, αλλά και βοηθός προπονητή στην πρώτη ομάδα. Την σεζόν 1984-85, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία για τον αγώνα κατά του Πανιωνίου στις 21 Οκτωβρίου 1984, όπου οι "κίτρινοι" έφεραν εκτός έδρας ισοπαλία με 1-1. Στον συγκεκριμένο αγώνα, αντικατέστησε τον Αντώνη Γεωργιάδη, μέχρι να έλθει στην θέση του ο Τάις Λίμπρεχτς.
Έχασε την ζωή του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 1994, σε ηλικία 58 ετών.
Κλαύδιος του Ωμάλ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Κλαύδιου (Κλωντ) δούκα του Γκιζ και της Αντουανέτας των Βουρβόνων, κόρης του Φραγκίσκου κόμη του Βαντόμ.
Τον πόλεμο των ετών 1543-1551 μεταξύ Αγγλίας και Σκωτίας έληξε η Συνθήκη της Βουλώνης. Σύμφωνα με αυτήν έξι Γάλλοι πήγαν όμηροι στην Αγγλία και ο Κλαύδιος ήταν ένας από αυτούς. Το 1550 απεβίωσε ο πατέρας του και του επετράπει να επισκεφτεί την αδελφή του Μαρία, σύζυγο του Ιακώβου Ε΄ της Σκωτίας. Άδεια του έδωσε ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας και πήγε στο Εδιμβούργο.
Το 1550 ο μεγαλύτερος αδελφός του έγινε δούκας του Γκιζ και παραχώρησε στον Κλαύδιο τον τίτλο του δούκα του Ωμάλ. Κατά την πολιορκία του Λα Ροσέλ ένα βλήμα πυροβόλου όπλου τον χτύπησε θανάσιμα. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Κάρολος.
Ερματισμός

Γενικά

Μετά το πέρας της εκφόρτωσης ενός πλοίου και προκειμένου να συνεχίσει τον πλού του "άνευ φορτίου" (in ballast), θα πρέπει αυτό να ερματιστεί με πλήρωση των προς τούτο δεξαμενών ή και δεξαμενών φορτίου αν πρόκειται για δεξαμενόπλοιο, είτε με θαλασσινό νερό είτε με ποτάμιο, το οποίο και επιτυγχάνεται με τις αντλίες φορτίου. Ο ερματισμός γίνεται πάντα σύμφωνα με σχετικές οδηγίες των κατασκευαστών - ναυπηγών προκειμένου ν΄ αποφευχθούν μόνιμες παραμορφώσεις του πλοίου, (κοίλωση ή κύρτωση).
Η ανάγκη αυτή του ερματισμού είναι περισσότερο έκδηλη στα φορτηγά πλοία, (έναντι των επιβατηγών), όπου οι διαφορές βάρους και βυθίσματος μεταξύ έμφορτης και άφορτης κατάστασης είναι μεγάλες και επομένως μεγάλη και η απαιτούμενη ποσότητα έρματος. Η χρήση θαλασσέρματος επιτρέπει την ταχεία και εύκολη ρύθμιση του ερματισμού με ανάλογη πλήρωση ή κένωση των καταλλήλων δεξαμενών. Ως δεξαμενές θαλασσέρματος χρησιμοποιούνται συνήθως οι δεξαμενές ζυγοστάθμισης, τα διπύθμενα καθώς και οι δεξαμενές κύτους.
Λούτσος

Ο λούτσος (Sphyraena sphyraena) είναι ένα θαλάσσιο αρπακτικό και από τα πιο ταχέα αφρόψαρα των ελληνικών θαλασσών.
Το ψάρι αυτό ευδοκιμεί στο Αιγαίο, στο Ιόνιο, και στην Αδριατική θάλασσα

Εξωτερική εμφάνιση και χαρακτηριστικά

Ο λούτσος, είναι ένα κομψό ψάρι με σώμα μακρύ σαν της ζαργάνας αλλά πιο κυλινδρικό και με χρώμα στην ράχη γκρίζο και στην κοιλιά του άσπρο.
Το βάρος του στα ελληνικά νερά δεν ξεπερνά το 1 κιλό και σε μήκος φτάνει το 1 μετρό.

Περιοχές - Εποχή

Το ψάρι αυτό ψαρεύεται από την άνοιξη μέχρι και το καλοκαίρι.Του αρέσει να κινείται στον αφρό κοντά σε παράλιες και να κυνηγάει εκεί.
Οι περιοχές που επισκέπτεται συνήθως είναι η Χαλκιδική, η Ρόδος ,οι Σποράδες ,η Κως , η Σαμοθράκη και η Πάτμος. Πιο σπάνια ακόμη περνά από Κυκλάδες και Κρήτη.

Πώς τρέφεται και πώς θηρεύει

Ο λούτσος, λατρεύει το γαύρο αλλά τρέφεται και με ζαργάνα ή σαρδέλα. Για να πιάσει τα θηράματα του όμως, κυνηγάει συνήθως σε κοπάδι.
Η τεχνική του ονομάζεται εγκλωβισμός.Η τεχνική αυτή έχει δυο φάσεις. Στην πρώτη φάση εντοπίζουν το μικρότερο κοπάδι που θα επιτεθούν.
Στην συνεχεία οι μισοί λούτσοι κλείνουν το δρόμο στα μικρότερα ψάρια και οι υπόλοιποι πραγματοποιούν γρήγορες και στοχευμένες επιθέσεις για να συλλέξουν την τροφή τους.
Βοσνιακή γλώσσα

Ιστορία

Ένα από τα παλαιότερα έγγραφα των Νοτιοσλαβικών λαών που έχουν συνταχτεί στη σλαβική γλώσσα είναι μια εμπορική συμφωνία μεταξύ της Βοσνίας και Ντουμπρόβνικ, που χρονολογείται το 1189. Το κείμενο αυτό γράφτηκε από τον ηγεμόνα της Βοσνίας, Κούλιν Βαν. Η ανακάλυψη αυτού του εγγράφου αποτέλεσε την καίρια απόδειξη της εθνικής υπόστασης της Βοσνίας και ταυτόχρονα το πρώτο τεκμήριο της βοσνιακής γλώσσας.
Μορφία της Μελιτηνής

Βασίλισσα της Ιερουσαλήμ

Ο Βαλδουίνος εξελέγη Βασιλιάς της Ιερουσαλήμ (1118) ως διάδοχος του Βαλδουίνου Α΄ της Ιερουσαλήμ. Η Μορφία και οι τρεις κόρες που είχε αποκτήσει, παρέμειναν στην Έδεσσα της Μεσοποταμίας.[2] Ο Βαλδουίνος Β΄, που τώρα πια ήταν βασιλιάς, δέχτηκε επίμονα προτάσεις να χωρίσει την Μορφία και να νυμφευτεί νέα σύζυγο, ευγενέστερης καταγωγής, που θα αποκτούσε μαζί της γιο. Ο Ματθαίος της Έδεσσας αναφέρει, ότι αγαπούσε πολύ τη σύζυγό του και απέρριψε όλες τις προτάσεις. Σαν ένδειξη της μεγάλης του αγάπης, ο Βαλδουίνος Β΄ καθυστέρησε την στέψη του μέχρι την ημέρα των Χριστουγέννων του 1119, για να μπορέσει η Μορφία να ταξιδεύσει στην Ιερουσαλήμ και να στεφθεί μαζί του.
Η Μορφία δεν έκανε επεμβάσεις στην πολιτική, αλλά έδειξε τεράστιες ικανότητες, όταν οι περιστάσεις το απαιτούσαν. Ο σύζυγός της συνελήφθη αιχμάλωτος σε μια εκστρατεία (1123) και η Μορφία έστειλε Αρμένιους μισθοφόρους να ανακαλύψουν, πού βρισκόταν ο φυλακισμένος σύζυγός της. Η Μορφία ανέλαβε ηγετικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις, ταξίδευσε η ίδια στην Συρία και παρέδωσε τη μικρότερη κόρη της Ιοβέτα ως όμηρο, μέχρι να πληρωθούν τα λύτρα.

Το τέλος και θρύλοι

Η Μορφία, σύμφωνα με το Ψαλτήριο της Μελισσάνθης, απεβίωσε στην 1 Οκτωβρίου, αλλά δεν διευκρινίζεται αν απεβίωσε το 1126 ή το 1127· η πιο πιθανή ημερομηνία θεωρείται το 1126. Δεν απέκτησε γιο και ο σύζυγός της όρισε διάδοχό του τη μεγαλύτερη κόρη του Μελισσάνθη. Η Μορφία της Μελιτηνής θεωρείται υπεύθυνη για τις Ελληνικές και Αρμενικές επιδράσεις στο βασίλειο της Ιερουσαλήμ. Το Ψαλτήριο της Μελισσάνθης είναι  μείγμα Ανατολικής και Δυτικής τέχνης, αφού οι Σταυροφόροι ασπάστηκαν τα Βυζαντινά έθιμα. Η Μορφία τάφηκε στο αβαείο της Σάντα Μαρίας στην κοιλάδα του Ιωσαφάτ, λίγο έξω από τα Ιεροσόλυμα. Έγινε έλεγχος DNA στην απόγονό της Αγνή της Αντιόχειας και βρέθηκε, ότι τα χρωματοσώματά της ανήκουν στις υποομάδες "H1j8" και "H1bz".
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2009-2010

Νότιος όμιλος

Στον νότιο όμιλο συμμετέχουν ομάδες από τις περιφέρειες Αττικής, Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας, Κρήτης, Νησιών Αιγαίου και νησιών Ιονίου. Οι ομάδες που συμμετέχουν είναι οι:
Αγία Παρασκευή, Αίας Σαλαμίνας, Ζάκυνθος, Ασπρόπυργος, Ατσαλένιος, Βύζας Μεγάρων, Καλλιθέα, Κεραυνός Κερατέας, Κόρινθος, Ολυμπιακός Χερσονήσου, Παναιγιάλειος, Παναργειακός, Παναχαϊκή, Πλατανιάς, Ρουφ, Σαρωνικός Αίγινας, Χαϊδάρι

Βόρειος Όμιλος

Στον βόρειο όμιλο συμμετέχουν ομάδες από τις περιφέρειες ανατολικής, κεντρικής και δυτικής Μακεδονίας, Θράκης, Ηπείρου, Στερεάς Ελλάδας και Θεσσαλίας. Οι ομάδες που συμμετέχουν είναι οι:
Αναγέννηση Γιαννιτσών, Αναγέννηση Επανομής, Βέροια, Βισαλτιακός, Δόξα Κρανούλας, Εθνικός Φιλιππιάδας, Εορδαϊκός, Θερμαϊκός, Καστοριά(αποβλήθηκε), Κοζάνη, Μακεδονικός, Νίκη Βόλου, Οδυσσέας Αναγέννησης, ΠΑΟ Νέων Επιβατών, Πυρσός Γρεβενών, Τρίκαλα, Φωκικός
Αδόλφος Γ΄ του Χόλσταϊν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος τού Αδόλφου Β΄ κόμη τού Σάουενμπουρκ & Χόλσταϊν και της Μέχτιλτ, κόρης τού Ζίτσο Γ΄ κόμη τού Σβάρτσμπουρκ-Κέφερνμπουρκ.
Το 1164 διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 4 ετών με επίτροπο τη μητέρα του. Αρχικά υποστήριξε τον Ερρίκο των Ασκάνια τον λέοντα. Τον ακολούθησε στην εκστρατεία του εναντίον τού Φιλίππου Α΄ αρχιεπισκόπου της Κολωνίας και πολέμησε στη μάχη τού Χάλερφελτ το 1180, βορειοδυτικά τού Όσνμπρυκ, στο πλευρό τού Μπέρνχαρτ Α΄ κόμη τού Ράτσεμπουρκ. Έλαβε από τον Ερρίκο το δικαιώματα της περιοχής τού Μέσου Βέζερ, η οποία δημιούργησε τη βάση της κομητείας τού Σάουενμπουρκ.
Το 1180 ωστόσο αποστάτησε από τον Ερρίκο, ο οποίος τον εκτόπισε από το Χόλσταϊν. Ο Αδόλφος Β΄ ακολούθησε τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας και με τη βοήθειά του ανέκτησε την κομητεία του το 1181, μετά από την πτώση τού Ερρίκου. Πάντως το 1188 ο Φρειδερίκος Α΄ απέρριψε το αίτημά του για τη Λυβέκη. Ο Αδόλφος Γ΄ τον ακολούθησε στην Γ΄ Σταυροφορία και το 1190 έφθασε στην Τύρο· εκεί όμως άφησε τον στρατό και επέστρεψε στο Χόλσταϊν για να το υπερασπιστεί έναντι τού Ερρίκου τού λέοντος, ο οποίος είχε εν τω μεταξύ επιστρέψει από την εξορία.
Η εξουσία τού Αδόλφου Γ΄ συνέπεσε με τις προσπάθειες τού Κνούτου ΣΤ΄ της Δανίας και τού αδελφού του Βάλντεμαρ Β΄ για επέκταση. Το 1201 στη μάχη τού Στέλλαου ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε. Από τότε άρχισε η επιτυχής επέκταση της Δανίας για μερικές δεκαετίες. Στη φυλακή του ο Αδόλφος Γ΄ πιέστηκε να αποκηρύξει την κομητεία τού Χόλσταϊν το 1203 με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Αποσύρθηκε στην κομητεία τού Σάουενμπουρκ. Ο γιος και διάδοχός του Αδόλφος Δ΄ ανέκτησε το Χόλσταϊν.
Περί το 1224, μετά από αίτημα τού Κόνρατ φον Ρύντενμπερκ πρίγκιπα-επισκόπου τού Μίνντεν, ο κόμης παραιτήθηκε από την επιτροπεία (vogt) τού αββαείου τού Βέννιγκσεν. Το συμβόλαιο είναι το αρχαιότερο έγγραφο της μονής.
Κίνημα Λάπουα

Το Κίνημα Λάπουα ήταν αντικομμουνιστικό κίνημα που ιδρύθηκε το 1929 στην Φινλανδία υπό την αρχηγία του Βίχτορι Κόσολα, ο οποίος ενθάρρυνε τρομοκρατικές επιθέσεις κατά κομμουνιστικών οργανώσεων. Το 1932 πήρε μέρος σε εξέγερση η οποία εύκολα καταπνίγηκε και το κίνημα απαγορεύτηκε. Αμέσως δημιουργήθηκε το Πατριωτικό Κίνημα του Λαού που προσέλκυσε 100.000 μέλη τα οποία φορούσαν μαύρα πουκάμισα και μπλέ γραβάτες. Απαγορεύτηκε μετά την Σοβιετική εισβολή το 1944.
Αγία Πελαγία Ποτοκάκι Σάμου

Η Αγία Πελαγία είναι ναός και  βρίσκεται στο Ποτοκάκι Σάμου.

Τοποθεσία

Η Αγία Πελαγία βρίσκεται στον κάμπο της Χώρας, έξω από τον οικισμό Ποτοκάκι και προς τα νοτιοδυτικά της λίμνης Γλυφάδας. Υπάγεται στο πλησιόχωρο μοναστήρι της Αγίας Τριάδας.

Αρχιτεκτονική περιγραφή

Ανήκει στον τύπο του τρίκογχου ναού με εσωτερικές 3,55Χ 5,80 και υψος ως την κορυφή του θόλου 3,55 μ. Η διάμετρος του τρούλλου είναι μικρότερη από το πλάτος του χώρου, και η μετάβαση στους πλάγιους τοίχους γίνεται με πλευρικά τόξα ιδιόμορφης καμπυλότητας που οι επιφάνειές τους στο εσωτερικό δεν ξεχωρίζουν σαφώς από την επιφάνεια εκείνου ούτε από τις επιφάνειές των γωνιακών σφαιρικών τριγώνων. Ο τρούλλος είναι χαμηλωμένος χωρίς τύμπανο και παράθυρα, ο όγκος του εξωτερικά δείχνει χωμένος μέσα στις σχιστόπλακες της επικάλυψης του κεντρικού θόλου και μόνο από τα πλάγια φαίνεται  η υπερύψωσή του σαν ένα μικρό τοπικό ανέβασμα των πλευρικών τοίχων. Οι κόγχες των χωρών είναι αρκετά μικρές σε ύψος και πλάτος και ελαφρά μετατοπισμένες ως προς τον εγκάρσιο άξονα του εγγεγραμμένου σταυρού Η κόγχη του ιερού είναι μικρή και αυτή , κτισμένη στο κάτω μέρος και συμμετρικά πλαισιωμένη από τις μικρότερες κόγχες της πρόθεσης και του διακονικού, η δε εξοχή της προς τα έξω είναι τρίπλευρη.
Ναός Αγίου Ζαχαρία Ελευσίνας

Πρωτοχριστιανικός ναός

Ο πρωτοχριστιανικός ναός αποκαλύφθηκε το 1928 από την ανασκαφή που διενήργησε ο Κωνσταντίνος Κουρουνιώτης ήταν μία τρίκλιτη βασιλική με ημικυκλική αψίδα,15,70μ. μήκους x 15.40μ. πλάτους, με δύο κιονοστοιχίες αποτελούμενες από πέντε κίονες. Εκτός από τον κυρίως ναό, ο οποίος διέθετε δύο διαδοχικούς νάρθηκες, η αρχαιολογική σκαπάνη αποκάλυψε επίσης ένα τετράγωνο βαπτιστήριο πρόσκτιστο στη βορειοδυτική πλευρά και στο κέντρο του υπάρχει σταυροειδής κολυμβήθρα χτισμένη με πλίνθους που φέρουν επένδυση από μαρμάρινες πλάκες, ενώ σώθηκε και επιγραφή που αναφέρει ως κτήτορα του βαπτιστηρίου τον "Αρτεμίσιο". Ο τύπος αυτός του βαπτιστηρίου μοιάζει με ανάλογα κτίσματα της Μικράς Ασίας και θεωρείται ότι φανερώνει την ύπαρξη σχέσεων μεταξύ της χριστιανικής κοινότητας της Ελευσίνας με άλλα χριστιανικά κέντρα. Στη βόρεια πλευρά του αρχικού ναού και ανατολικά του βαπτιστηρίου εντοπίστηκαν δύο συνεχόμενοι χώροι που ταυτίζονται ως αποδυτήριο και φωτιστήριο.

Μεταβυζαντινός ναός

Στην ανατολική πλευρά του μεσαίου κλίτους του ναού του 5ου αι. ανεγέρθηκε το μεταβυζαντινό εκκλησάκι το οποίο στη σημερινή μορφή του είναι μία μονόχωρη καμαροσκέπαστη βασιλική. Στη δυτική του πλευρά, πάνω από την είσοδο, υπάρχει κωδωνοστάσιο που αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη. Στην τοιχοποιία του έχουν ενσωματωθεί αρχιτεκτονικά μέλη και επιγραφές που προέρχονται από τον παρακείμενο αρχαιολογικό χώρο του ιερού των αρχαίων ελευσίνιων μυστηρίων. Επίσης, ίδιας προέλευσης είναι και τα διάσπαρτα μέλη που βρίσκονται στον περιβάλλοντα χώρο. Το Ιερό Βήμα του σημερινού ναού βρίσκεται στην ίδια θέση με αυτό του πρώτου ναού και χωρίζεται από τον κυρίως ναό με ξυλόγλυπτο τέμπλο. Το εσωτερικό του σήμερα κοσμείται με τοιχογραφίες της νεώτερης εποχής, ενώ η φορητή εικόνα του τιμώμενου Αγίου Ζαχαρία φέρει τη χρονολογία 1912.

Λειτουργία

Ο ναός πανηγυρίζει στις 5 Σεπτεμβρίου.
Βασιλικός (ποταμός)

Ο Βασιλικός ποταμός είναι ποταμός στην επαρχία Λάρνακας. Εκτείνεται από τα βουνά της Λάρνακας μέχρι το Ζύγι, στα νότια της Κύπρου. Το βάθος του κυμαίνεται από 2 έως 8 μέτρα. Ο ποταμός συνδέθηκε με θρύλους και παραδόσεις από την αρχαιότητα, αλλά και με τραγικά γεγονότα στη σύγχρονη εποχή.
Εισαγγελία

Η Εισαγγελία αποτελεί Δικαστική Αρχή, η οποία εκπροσωπεί την εκτελεστική εξουσία της Πολιτείας ενώπιον των δικαστηρίων κατά τη διεξαγωγή δίκης.
Η Εισαγγελία θεωρείται θεσμός ενιαίος και εκ του λόγου αυτού μπορεί ο εκπρόσωπος της Αρχής αυτής ο Εισαγγελέας, ακόμη και κατά τη διάρκεια της δίκης να αντικατασταθεί από τον Αντεισαγγελέα.
Είναι η "καθ' ύλη" αρμόδια υπηρεσία που ασκεί την ποινική δίωξη αυτεπάγγελτα ή κατ' έγκληση.
Λατίνοι Αυτοκράτορες της Κωνσταντινούπολης

Οι Λατίνοι Αυτοκράτορες της Κωνσταντινούπολης ήταν οι κυβερνήτες της Λατινικής Αυτοκρατορίας, ένα Σταυροφορικό βασίλειο με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη που δημιουργήθηκε στην Δ΄ Σταυροφορία (1204) και διατηρήθηκε μέχρι την ανακατάληψη της πόλης από τους Βυζαντινούς (1261). Το όνομα του είναι Λατινικής προέλευσης από την Δυτική και Καθολική Ευρώπη. Το επίσημο όνομα ήταν "Αυτοκρατορία της Ρωμανίας", διεκδικούσαν την διαδοχή της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Τα δικαιώματα της αμφισβητήθηκαν από την από την Αυτοκρατορία της Νίκαιας, την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας και το Δεσποτάτο της Ηπείρου. Η Αυτοκρατορία της Νίκαιας και ο Μιχαήλ Η´ Παλαιολόγος κατάφεραν τελικά να εκδιώξουν τους Λατίνους και να επαναφέρουν την Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Κρίστο και Ζαν-Κλοντ

Βιογραφία

Ο Κρίστο και η Ζαν Κλοντ γεννήθηκαν την ίδια ημερομηνία, στις 13 Ιουνίου του 1935, Ο Κρίστο στο Γκάμπροβο της Βουλγαρίας και η Ζαν-Κλοντ στο Μαρόκο. Γνωρίστηκαν για πρώτη φορά στο Παρίσι τον Οκτώβριο του 1958. Τα έργα τους αποδίδονταν μόνο στον Κρίστο μέχρι το 1994, οπότε τα έργα του εξωτερικού χώρου και τα μεγάλης κλίμακας εσωτερικού χώρου αποδώθηκαν αναδρομικά στους «Κρίστο και Ζαν-Κλοντ». Η Ζαν-Κλόντ πέθανε στις 18 Νοεμβρίου του 2009, ύστερα από ανεύρυσμα.

Τεχνοτροπία

Αν και η εργασία τους είναι οπτικά εντυπωσιακή και συχνά αμφισβητούμενη λόγω της κλίμακάς της, οι καλλιτέχνες επανειλημμένα έχουν αρνηθεί ότι τα προγράμματά τους περιέχουν οποιαδήποτε βαθύτερη έννοια, πέρα από τον αισθητικό αντίκτυπο. Ο σκοπός της τέχνης τους, υποστηρίζουν, είναι απλά να γίνει ο κόσμος μια «ομορφότερη τοποθεσία» και να ειδωθούν γνώριμα τοπία με ένα νέο τρόπο. Ο κριτικός τέχνης Ντέιβιντ Μπέρντον έχει περιγράψει τα περιτυλίγματα του Κρίστο ως «αποκάλυψη μέσω της απόκρυψης». Στους επικριτές του ο Κρίστο απαντάει «Είμαι καλλιτέχνης και πρέπει να έχω θάρρος... Γνωρίζεται πως δεν έχω έργα που υπάρχουν; Όλα εξαφανίζονται όταν τελειώνουν. Μόνο τα προσχέδια και κάποια κολάζ μένουν στο τέλος, δίνοντας στα έργα μου έναν σχεδόν μυστικό χαρακτήρα. Νομίζω πως χρειάζεται πολύ μεγαλύτερο θάρρος για να δημιουργήσε πράγματα που προορίζονται να εξαφανιστούν απ'ότι για να δημιουργήσεις πράγματα που προορίζονται να μείνουν».
Ζυγός

Ο ζυγός είναι όργανο μέτρησης της μάζας. Χρησιμοποιείται ευρύτατα σε κάθε τομέα της ανθρώπινης ζωής: Από τις μεταφορές και το εμπόριο μέχρι τα εργοστάσια παραγωγής και τα εργαστήρια ερευνών.

Ζυγός με ελατήριο

Η βαθμονόμηση ενός τέτοιου ζυγού γίνεται με τη βοήθεια πρότυπων βαρών. Ο ζυγός αυτού του τύπου δεν είναι ιδιαίτερα ακριβής, καθώς η σταθερά του ελατηρίου, από το οποίο εξαρτάται η ζύγιση, όπως και το μήκος του είναι δυνατό να επηρεαστούν από τις συνθήκες του περιβάλλοντος και ιδιαίτερα από τη θερμοκρασία. Το βασικό του μειονέκτημα είναι ότι η ακρίβεια ζύγισης επηρεάζεται άμεσα και καθοριστικά από τις γεωγραφικές συντεταγμένες και το υψόμετρο του τόπου στον οποίο εκτελείται η ζύγιση.

Ηλεκτρονικός ζυγός

Ο ηλεκτρονικός ζυγός αποτελείται από έναν αισθητήρα βάρους και συνήθως από έναν μικροεπεξεργαστή. Ο μικροεπεξεργαστής επιτρέπει την μετατροπή του βάρους σε διάφορες μονάδες, υπολογίζει την δύναμη που έλκει η Γη το προς μέτρηση βάρος συγκρίνοντας την με την δύναμη έλξης ενός πρότυπου βάρους, επιτρέπει την άμεση μεταφορά τον αποτελεσμάτων σε έναν υπολογιστή.
Ο αισθητήρας βάρους των ηλεκτρονικών ζυγών είναι συνήθως ένας μεταλλάκτης μηχανικής τάσης(load cell) ή ένας ηλεκτροδυναμικός μεταλλάκτης. Ο μεταλλάκτης μηχανικής τάσης αποτελείται από μια αντίσταση σύρματος στερεωμένη σε ένα λεπτό πλαστικό φιλμ. Λειτουργεί στερεωμένος σε μια κυψέλη φορτίου από αλουμίνιο ή ατσάλι που παραμορφώνεται από το βάρος. Στα τέσσερα σημεία της κυψέλης υπάρχουν μεταλλάκτες που συνδέονται σε γέφυρα Wheatstone, μετρώντας την μεταβολή της γέφυρας, μετράμε το βάρος.
Ο ηλεκτροδυναμικός μεταλλάκτης φορτίου αποτελείται από έναν μεταλλικό κύλινδρο που έχει τυλιγμένο ένα πηνίο, προσαρμοσμένο στο εσωτερικό ενός μαγνήτη, στο οποίο στηρίζετε ο δίσκος ζύγισης. Το πηνίο ανυψώνει τον δίσκο ανάλογα με το ρεύμα που του στέλνει το τμήμα ελέγχου, που αποτελείται από μια φωτοδίοδο, έναν ενισχυτή, και ένα συγκριτή. Από την μέτρηση του ρεύματος που διαρρέει το πηνίο ο μικροεπεξεργαστής υπολογίζει το βάρος.
Αθήρι

Η ποικιλία Αθήρι είναι ποικιλία πρώιμης ωρίμανσης και θεωρείται μία από τις καλύτερες λευκές ελληνικές ποικιλίες οινοποιίας. Πρέπει όμως να προσεχθεί ιδιαίτερα η ημερομηνία τρυγητού γιατί όταν ξεπεραστεί ο βαθμός ωριμότητας των σταφυλιών μειώνονται σημαντικά τα οξέα τους.

Προέλευση

Νησιά Αιγαίου

Συνώνυμα

Αθήρι λευκό, Αθήρι άσπρο, Ασπραθήρι.

Περιοχές καλλιέργειας

Κυκλάδες, Δωδεκάνησα, Κρήτη. Συναντάται επίσης στους νομούς Χαλκιδικής, Λακωνίας, Βοιωτίας, Θεσσαλονίκης και Ευβοίας.

Παραγωγή

Οίνος Ο.Π.Α.Π. Σαντορίνη, Ρόδος, Πλαγιές Μελίτωνα, Τοπικός Αγιορείτικος, Μακεδονικός, Λασηθιώτικος, Πλαγιές Βερτίσκου καθώς και Επιτραπέζιος οίνος.

Αμπελογραφικά χαρακτηριστικά

Είναι φυτό μεγάλης ζωηρότητας και παραγωγικότητας. Διαμορφώνεται σε χαμηλά κυπελλοειδή ή σε γραμμοειδή σχήματα Royat. Είναι αρκετά ανθεκτική στον περονόσπορο, όμως πολύ ευαίσθητη στο ωίδιο σε βαθμό που αποτελεί ένδειξη έναρξης προσβολής της ασθένειας για όλες τις συγκαλλιεργούμενες ποικιλίες.
1089 Τάμα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Τάμα εκτιμάται σε 12,92 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,2424. Ο Τάμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 16 ώρες και 27 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 95 περίπου βαθμούς C υπό το μηδέν.

Δορυφόρος

Με βάση παρατηρήσεις της καμπύλης φωτός του Τάμα από τις 24 Δεκεμβρίου 2003 ως τις 5 Ιανουαρίου 2004 οι Raoul Behrend, René Roy, Claudine Rinner, Pierre Antonini, Petr Pravec, Alan W. Harris, Stefano Sposetti, Russell I. Durkee, και Alain Klotz ανακοίνωσαν στις 12 Ιανουαρίου 2004 την ανακάλυψη ενός δορυφόρου διαστάσεων περίπου 9 χιλιομέτρων που περιφέρεται γύρω από τον αστεροειδή. Αυτός ο δορυφόρος, γνωστός με τα διακριτικά (προσωρινή ονομασία) S/2003 (1089) 1, περιφέρεται τόσο κοντά στον Τάμα (ίσως 20 χιλιόμετρα) ώστε μπορεί να βρίσκεται σε επαφή ή σχεδόν σε επαφή με αυτόν, αφού παρουσιάζει και σύγχρονη περιστροφή, σε 16,445 ώρες.
Συνθήκη Κωνσταντινούπολης (1832)

Η συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (αλλιώς και «Τελικός Διακανονισμός της Κωνσταντινούπολης», «Κάλενταρ Κιόσκ», 21 Ιουλίου 1832 ) είναι γραπτή συμφωνία που συνήφθη για τον τελικό διακανονισμό μεταξύ της Ελλάδας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και με την οποία η δεύτερη αποδεχόταν τη δημιουργία ανεξάρτητου ελληνικού κράτους με συγκεκριμένη οριοθεσία, ως αποτέλεσμα του ένοπλου ελληνικού αγώνα της ανεξαρτησίας  των ετών 1821 – 1829, που είχε προηγηθεί.

Τι προηγήθηκε

Η Ελλάδα είχε ήδη πετύχει την υπογραφή διαφόρων διεθνών συνθηκών, με τις οποίες αποκτούσε κρατική υπόσταση. Πρώτη από αυτές, δια της οποίας είχε καταστεί αυτόνομη υπό την επικυριαρχία του Σουλτάνου, ήταν το δεύτερο Πρωτόκολλο του Λονδίνου (Νοέμβριος 1828), η οποία προέβλεπε σύνορα έως και του Ισθμού της Κορίνθου, περιλαμβανομένων της Πελοποννήσου, των παρακείμενων νησιών του Σαρωνικού και των Κυκλάδων. Ακολούθησε το τρίτο Πρωτόκολλο του Λονδίνου (Μάρτιος 1829), όπου τα σύνορα προβλέπονταν να επεκταθούν έως την οριοθετική γραμμή Παγασητικού – Αμβρακικού με ενσωμάτωση ολόκληρης της Στερεάς και το τέταρτο Πρωτόκολλο του Λονδίνου (Φεβρουάριος 1830) όταν η συνοριακή γραμμή συμφωνήθηκε στο μέσο της κοίτης των ποταμών Αχελώου και Σπερχειού, στην ελληνική δε επικράτεια εντάσσονταν οι Σποράδες και η Αμοργός.

Τελικός Διακανονισμός

Έπειτα από διαπραγματεύσεις περίπου έξι μηνών, τον Ιούλιο του 1832 υπογράφτηκε στην Πόλη ο τελικός διακανονισμός με τον οποίο η Οθωμανική Αυτοκρατορία αποδέχτηκε απο κοινού μαζί με τις τρεις «εγγυήτριες δυνάμεις» (Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία) και αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Ελλάδας, αλλά και την γραμμή συνόρων Παγασητικού – Αμβρακικού.

Τι ακολούθησε

Με το 6ο και τελευταίο Πρωτόκολλο του Λονδίνου (Αύγουστος 1832) η περιοχή της Λαμίας (τότε «Ζητούνι») την οποία διεκδικούσε η Τουρκία καθώς δεν είχε ελευθερωθεί από ελληνικά όπλα, επιδικάσθηκε στην Ελλάδα. Παράλληλα, οι τρεις εγγυήτριες χώρες εξέδωσαν διακήρυξη δια της οποίας ανακοινώθηκε η "αποπεράτωση του ελληνικού ζητήματος". Το Σεπτέμβριο έως και Νοέμβριο του ιδίου έτους, μια επιτροπή οριοθετών χάραξε τα τελικά και οριστικά έως τότε, σύνορα των δυο κρατών. Το ανεξάρτητο ελληνικό βασίλειο το Φεβρουάριο του 1833, με την έλευση του Όθωνα, εκτεινόταν σε 47.516 τετραγωνικά χιλιόμετρα (περιλαμβανομένης και της Εύβοιας) και αριθμούσε 750.000 κατοίκους.