google/wiki40b huggingface dataset:
Γκνα

Η Γκνα (Gná) είναι θεά της σκανδιναβικής μυθολογίας η οποία κάνει θελήματα σε άλλους κόσμους για τη θεά Φρίγκα και ιππεύει το ιπτάμενο, ικανό να βαδίζει στη θάλασσα άλογο Χόφβαρπνιρ (Hófvarpnir, αρχαία σκανδιναβικά: «αυτός που πετάει τις οπλές του τριγύρω», «αυτός που πετάει τις οπλές του», ή «αυτός που κλωτσάει τις οπλές του».). Η Γκνα και ο Χόφβαρπνιρ αναφέρονται στην Πεζή Έντα, η οποία γράφηκε τον 13ο αιώνα από τον Σνόρρι Στούρλουσον. Έχουν προταθεί ακαδημαϊκές θεωρίες για την Γκνα ως «θεά της πληρότητας» και ως πιθανή ανάλογο της Fama (Φήμη) της ρωμαϊκής μυθολογίας. Ο Χόφβαρπνιρ και το οκτάποδο άλογο Σλέιπνιρ έχουν αναφερθεί ως παραδείγματα υπερβατικών αλόγων στη σκανδιναβική μυθολογία.

Θεωρίες

Ο Ρούντολφ Σίμεκ αναφέρει ότι η ετυμολογία που παρουσιάζει ο Σνόρρι στο Γκύλφαγκινινγκ για το όνομα Γκνα μπορεί να μην είναι σωστό, δεν είναι ωστόσο ξεκάθαρο το τι άλλο μπορεί να σημαίνει το όνομα, αν και έχει υποτεθεί ότι το Γκνα ετυμολογικά συνδέεται με τη «θεά της πληρότητας». Ο Τζον Λίντοου ονομάζει τους στίχους που αντάλλαξαν οι Βανίρ και η Γκνα «παράξενους» και επισημαίνει ότι δεν είναι σαφές το γιατί θα έπρεπε συγκεκριμένα να είναι οι Βανίρ αυτοί που έπρεπε να δουν την Γκνα να πετάει σοτν αέρα.
Η Ούλλα Λούμαντ αναφέρει τον Χόφβαρπνιρ και το οκτάποδο άλογο Σλέιπνιρ ως «κύρια παραδείγματα» αλόγων στη σκανδιναβική μυθολογία τα οποία είναι ικανά να «μεταβαίνουν μεταξύ γης και ουρανού, μεταξύ της Άσγκαρντ, της Μίντγκαρντ και της Ούτγκαρντ και μεταξύ του κόσμου των θνητών και του κάτω κόσμου». Τον 19ο αιώνα, ο Γιάκομπ Γκριμ πρότεινε την συγγένεια με την προσωποποιημένη φήμη της ρωμαϊκής μυθολογίας, Fama. Ωστόσο, ο Γκριμ σημειώνει ότι σε αντίθεση με την Fama, η Γκνα δεν περιγράφεται ως φτερωτή αλλά μάλλον ο Χόφβαρπνιρ, όπως το φτερωτό άλογο Πήγασος, ήταν.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1954

Το Στ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1954, διεξήχθη στις 14 Mαρτίου στο λόφο του Αρδηττού πίσω από το Παναθηναϊκό Στάδιο, σε διαδρομή μήκους 1.500μ. Τερμάτισαν 12 αθλήτριες, ενώ εγκατέλειψε λίγο προ του τερματισμού η πρωταθλήτρια του 1953 Ν. Χόροβιτς, που ήταν εκ των φαβορί, στερώντας από την ΕΑΣΑ την πρωτιά στο ομαδικό. Πρωταθλήτρια στο ατομικό αναδείχθηκε η Σαββατιανού και στο ομαδικό ο Πανελλήνιος Γ.Σ..
Ειδησεογραφία

Ειδησεογραφία και αντικειμενικότητα

Όπως η ειδησεογραφία καλείται να μεταφέρει την είδηση με τρόπο κατανοητό για όλους, τον ίδιο σεβασμό επιβάλλεται να επιδεικνύει όσον αφορά και στην ορθή μεταφορά της είδησης. Μια είδηση είναι πάντοτε κάτι συγκεκριμένο, απτό, αληθινό. Η διάδοση και μετάδοσή της οφείλει να γίνεται στο σωστό ή αλλιώς άμεσο χρόνο και με το σωστό ή αλλιώς αντικειμενικό τρόπο, ώστε να παραμείνει αναλλοίωτη η ουσία της και να μην μετατραπεί σε παραπληροφόρηση, παραποιημένη είδηση ή προπαγάνδα. Το δεύτερο είναι πιθανό να συμβεί είτε λόγω ελλιπούς, μονομερούς έρευνας και παρουσίασης των γεγονότων, είτε λόγω διαστρέβλωσής τους, ανεξάρτητα αν αυτό οφείλεται σε εκ παραδρομής λάθος ή σε σκοπιμότητα.
Ενρίκ Ντουράν

Οι λόγοι των δράσεων

Ο Ντουράν δήλωσε ότι ήθελε να προκαλέσει ένα διάλογο για το οικονομικό σύστημα και το υπάρχον καπιταλιστικό σύστημα, να αυξήσει τις δράσεις εναντίων του και να χρηματοδοτήσει κοινωνικά κινήματα που επιδιώκουν να δημιουργήσουν εναλλακτικές. Ο Ντουράν ονόμασε τη δράση του "οικονομική κοινωνική ανυπακοή" και δήλωσε ότι ήταν προετοιμασμένος να πάει φυλακή για τις δράσεις του. Οργάνωσε για την επέτειο της δήλωσης του (17 Σεπτεμβρίου 2009) να είναι μια ημέρα δράσης όπου άτομα συναντιούνται, στην Ισπανία και αλλού, για να ανταλλάξουν εναλλακτικές προτάσεις από αυτή του καπιταλισμού.

Απάντηση των αρχών

Το 2009 ο Ντουράν επέστρεψε στην Ισπανία και συνελήφθη από την Ισπανική αστυνομία το Μάρτιο του 17 2009 στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, καθώς είχαν γίνει αγωγές εναντίον του από τις 39 τράπεζες. Πέρασε 2 μήνες στη φυλακή πριν ελευθερωθεί πληρώνοντας εγγύηση 50.000 ευρώ.
Το Νοέμβριο του 2011, παρουσιάστηκε σε αστικό δικαστή ζητώντας την ακύρωση του συμβολαίου με την Τράπεζα Banco Bilbao Vizcaya Argentaria. Στις 25 Νοεμβρίου 2011 ο εισαγγελέας ζήτησε να κατηγορηθεί ο Ντουράν σε 8 χρόνια φυλάκισης για τα εγκλήματα της δήλωσης ψευδούς εγγράφων (για να πάρει τα δάνεια) και συνεχούς αναξιόχρεου. Ο συνήγορος υπεράσπισης βάσισε την υπόθεση του στο γεγονός ότι η φυλάκιση για απλήρωτα χρέη έχει καταργηθεί στην Ισπανία. Ο Ντουράν απάντησε ότι "Δεν πιστεύω ότι το δικαστικό σώμα έχει δικαίωμα να δικάσει" λόγο του μη ενδιαφέροντος τους να αντιδράσουν στους οικονομικούς κερδοσκόπους που έφεραν μεγάλη δυστυχία για μεγάλο μέρος του Ευρωπαϊκού πληθυσμού και λόγο των αλλαγών του Σεπτεμβρίου του 2011 στο Ισπανικό σύνταγμα που κάνουν απόλυτη προτεραιότητα την αποπληρωμή των χρεών της χώρας. Επίσης υποστήριξε ότι οι δράσεις του είναι δράσεις για κοινωνική δικαιοσύνη, μια προσπάθεια να απαντήσει με ένα μικρό τρόπο στις αδικίες που γίνονται από αυτούς που είναι στην εξουσία.

Προηγούμενος ακτιβισμός

Ο Ντουράν συμμετείχε στη καμπάνια "Κοιτάξτε για τη κατάργηση του χρέους" "Look for the abolition of debt" 1999/2000, το "Παγκόσμιο Κίνημα Αντίστασης" "Global Resistance Movement" (2000/2002) την "Καμπάνια εναντίον της Παγκόσμια Τράπεζας", "Campaign Against the World Bank"(2001) και τη "Καμπάνια εναντίων της Ευρώπης του Κεφαλαίου" "Campaign Against the Europe of Capital"(2002).

Καταλανικός Ολοκληρωμένος Συνεταιρισμός

Τον Απρίλιο του 2010, ο Ντουράν ξεκίνησε να προωθεί την CiC σαν ένα πρακτικό παράδειγμα των αξιών που περιγράφονταν στο "We Can! Live without Capitalism". To 2011 ο συνεταιρισμός ανέλαβε την ευθύνη για ένα πρώην βιομηχανικό κτιριακό συγκρότημα, με το όραμα να το μετατρέψει σε ένα κέντρο περιβαλλοντολογικών δράσεων.  Το 2014 ο Ντουράν ξεκίνησε τη δημιουργία ενός οικιακού οικοσυστήματος που θα ήταν το το μελλοντικό FairCoop και του συνυφασμένου κρυπτονομίσματος FairCoin.
Εδουάρδο Φλακέρ

Καριέρα στο ποδόσφαιρο

Στο ποδόσφαιρο έπαιζε στην θέση του αμυντικού.Ήταν ποδοσφαιριστής της "Ιντερνασιονάλε" της Βαρκελώνης από το 1918 έως το 1920 αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα της Καταλωνίας.

Καριέρα στην αντισφαίριση

Στην αντισφαίριση ήταν αθλητής του συλλόγου "CT Turó de Barcelona". Ήταν ένας από τους πρώτους Ισπανούς παίκτες της αντισφαίρισης που ακολούθησαν τον επαγγελματισμό.
Ήταν πρωταθλητής Ισπανίας στο μονό τρεις φορές, έτη 1923, 1924 και 1927, φιναλίστ το 1926 και το 1928 και στην Καταλονία σε άλλα δέκα. Στο διπλό ήταν νικητής το 1926, 1927, 1928, και το 1930 και στο μεικτό νικητής το 1927, 1928, 1929, 1930, και το 1933.
Ήταν φιναλίστ στον τελικό του Γουίμπλεντον το 1923 με συμπαίκτη τον Μανουέλ ντε Γκομάρ και έφτασε στους προημιτελικούς στο Ρολάν Γκαρός.
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αμβέρσας το 1920 και στους Ολυμπιακούς αγώνες στο Παρίσι το 1924 στο μονό και στα διπλά με συμπαίκτες τον Ρικάρδο Σαπρίσα και την Λίλι ντε Άλβαρεθ ως ζευγάρια.
Ήταν επίσης μέλος της πρώτης ισπανικής ομάδας στο κύπελλο Ντέιβις στην ιστορία.
Βάρπουλις

Στη σλαβική μυθολογία, ο Βάρπουλις (Varpulis) είναι μια θεότητα γνωστή στην Ανατολική Ευρώπη, όπως στην Τσεχία, στη Σλοβακία, στη Λιθουανία και την Κροατία. 
Είναι ο θεός των ανέμων, των καταιγίδων και σύντροφος του θεού των κεραυνών Περούν. Τον ακολουθούσε παραπλεύρως με το δικό του άρμα, καθώς διέσχιζε τον ουρανό. Συχνά λαχάνιαζε, με αποτέλεσμα από αυτό να εξηγείται ο θόρυβος που κάνει ένας κεραυνός μες στην καταιγίδα.
Είναι επίσης γνωστός ως Έρισβορς.
Χρήστος Νανάκος

Καριέρα

Ο Νανάκος εντάχθηκε στον Άρη μετά το τέλος της γερμανικής κατοχής, παίζοντας στις ομάδες υποδομής των "κίτρινων" μέχρι το 1948. Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του δεν είχε πολλές συμμετοχές, αγωνιζόμενος σε μόλις έναν αγώνα του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης το 1950.
Μέχρι την σεζόν 1954-55 έπαιζε στην θέση του δεξιού επιθετικού, αλλά εκείνη την χρονιά ο προπονητής Κίριλ Σιμονόφσκι τον τοποθέτησε στο δεξί άκρο της άμυνας, όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος της καριέρας του. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά στη νέα του θέση στην ήττα του Άρη από τον Απόλλων Καλαμαριάς με 3-1 στις 13 Φεβρουαρίου 1955. Ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση στο τοπικό πρωτάθλημα, ενώ για την διοργάνωση του κυπέλλου απέκλεισε τον Π.Ο. Ξηροκρήνης και τη Νίκη Βόλου, πριν ηττηθεί στην προημιτελική φάση από τον Παναθηναϊκό με 1-0, με τον Νανάκο στην σύνθεση του.
Την επόμενη χρονιά, ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση στο τοπικό πρωτάθλημα και την πρώτη στον βόρειο όμιλο, καταλήγοντας έκτος στο πρωτάθλημα Ελλάδος. Παράλληλα, έφθασε ως την ημιτελική φάση του κυπέλλου για πρώτη φορά μετά από έξι χρόνια, για να αποκλειστεί από τον Ολυμπιακό.
Στον αγώνα της δεύτερης αγωνιστικής του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης 1957-58 κατά του Μακεδονικού, ο Νανάκος αποβλήθηκε και δεν αγωνίστηκε για την υπόλοιπη σεζόν. Το 1958-59, κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα με τους "κίτρινους" και αγωνίστηκε σε όλους τους αγώνες της τελικής φάσης του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου ο Άρης κατέλαβε την έκτη θέση. Η αξία του αναγνωρίστηκε όταν κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδος, αλλά τελικά δεν αγωνίστηκε.
Έπαιξε μέχρι τον Φεβρουάριο του 1963, αγωνιζόμενος στις τέσσερις πρώτες χρονιές της Α' Εθνικής ως αρχηγός των "κίτρινων". Παράλληλα με την ποδοσφαιρική του καριέρα, αγωνίστηκε στο τμήμα στίβου του Άρη, διακρινόμενος στους αγώνες δρόμου μικρών αποστάσεων.
Το 1990, τιμήθηκε από την διοίκηση του Άρη για την πολυετή προσφορά του στον σύλλογο. Απεβίωσε στις 1 Φεβρουαρίου 1997, σε ηλικία 67 ετών.
Γκίργκα

Ιστορία

Η πόλη ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της ενωμένης Αιγύπτου. Έχει βρεθεί νεκρόπολη από το μέσο Βασίλειο που πιστεύεται ανήκει στη Θίνις. Εδώ λατρευόταν ο Ονούρις και υπήρχε στη πόλη ναός του ήδη από το Παλαιό Βασίλειο. Ο Μανέθων αναφέρει ότι από την Θίνη προερχόταν η πρώτη δυναστεία Φαραώ που αποκαλούνταν μαζί με τη 2η δυναστεία "Θινιτική", με πρώτο φαραώ τον Μήνη που είχε γεννηθεί εδώ.
Επιγραφές αποδεικνύουν ότι ο βασιλιάς Βόηθος, ιδρυτής της δεύτερης δυναστείας, κατασκεύασε ένα νέο παλάτι στη πόλη.
Ανήκε διοικητικά στην 9η νομή της αρχαίας Αιγύπτου. Η ακριβή θέση της αρχαίας πόλης δεν είναι σίγουρα γνωστή και δεν έχει ανασκαφεί ακόμα, μία από τις περιοχές που ταυτίζεται είναι η Γκίργκα<. Οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν ότι ήταν στη Άνω Αίγυπτο και κοντά στην Άβυδο.
Τον 14ο αιώνα κατακτήθηκε από τους άραβες κι έγινε κέντρο Βερβερικής φυλής. Το 1756 την κατέκτησαν οι Οθωμανοί κι έγινε έδρα του κυβερνήτη της επαρχίας που συνέχισε έως το 1859 που αντικαταστάθηκε από άλλη πόλη .
Στην πόλη υπάρχει κοπτική μειονότητα και έδρα επισκόπου.
Ριφ Ντιμάσκ

Γεωγραφία

Το Ριφ Ντιμάσκ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Συρίας. Συνορεύει στα βόρεια με το Χομς, στα βορειοδυτικά με το Κουνέιτρα, στα κεντρο-δυτικά με το Ιντλίμπ, στα νοτιοδυτικά με την Ας Σουγουαΰντα, στα βόρεια με την Τουρκία και στα νότια με την Ιορδανία. Έχει έκταση 18.032 km²
Εθνικό Πάρκο των Κάτω Τάτρα

Το Εθνικό Πάρκο των Κάτω Τάτρα‎ (σλοβακικά: Národný park Nízke Tatry‎) είναι εθνικό πάρκο στην Κεντρική Σλοβακία, μεταξύ του ποταμού Βαχ και τη κοιλάδα του Χρον. Το πάρκο και η ζώνη ασφαλείας καλύπτουν όλη την οροσειρά των Κάτω Τάτρα. Το Εθνικό Πάρκο καλύπτει έκταση 728τ.χλμ. και η ουδέτερη ζώνη, καλύπτει έκταση 1.102 τ.χλμ., αποτελώντας έτσι το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο στην Σλοβακία.
Είναι χωρισμένο μεταξύ των περιφερειών Μπάνσκα Μπιστρίτσα, Ζίλινα και Πρέσοφ. Η ψηλότερη κορυφή είναι η Ντούμπιερ (2.043 μέτρα). Τέσσερις μεγάλοι ποταμοί στη Σλοβακία πηγάζουν από τη κορυφή Κράλοβα χόλα: οι Βαχ, Χρον, Χνίλετς, Χορνάντ.

Ιστορία

Η διαδικασία προστασίας των Κάτω Τάτρα ως εθνικό πάρκο άρχισε με προσπάθειες από το 1918-1921 και αμέσως μετά το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1963 έγινε πρόταση για την ίδρυση του Εθνικού Πάρκου των Κάτω Τάτρα με το όνομα Εθνικό Πάρκο της Κεντρικής Σλοβακίας. Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ του 1965 και 1966, λίγο πριν την ολοκλήρωση της τελευταίας πρότασης, δημιουργήθηκε πρόταση για το εθνικό πάρκο Ντούμπιερ. Ο στόχος αυτού του σχεδίου ήταν να περιλαμβάνει το βόρειο και το νότιο τμήμα των κεντρικών Κάτω Τάτρα. Από το 1967 μέχρι το 1968 το σχέδιο αναδιατυπώθηκε με σκοπό να δημιουργηθεί στην 25η επέτειο της σλοβακικής Εθνικής Εξέγερσης. Αλλά χρειάστηκαν άλλα 10 χρόνια για να ξεπεραστούν διάφορα εμπόδια που απέτρεψαν την ίδρυση του εθνικού πάρκου. Το 1978, ιδρύθηκε το εθνικό πάρκο με το κανονισμό 119/1978 της Σλοβακικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Η περιοχή του εθνικού πάρκου ορίζεται σε 81.095 εκτάρια και η ζώνη προστασίας σε 123.990 εκτάρια. Το καθεστώς του εθνικού πάρκου δημοσιεύτηκε το ίδιο έτος από το Υπουργείο Πολιτισμού της Σλοβακικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, με βάση το κανονισμό 120/1978. Ο παρών κανονισμός καθορίζει τους όρους για την προστασία συγκεκριμένων περιοχών.
Τα σύνορα του πάρκου και οι ζώνες προστασίας αναθεωρήθηκαν στις 17 Ιουνίου 1997 από τον κανονισμό Αριθ. 182/1997 της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Σλοβακίας. Η αναθεωρημένο έκταση του εθνικού πάρκου αποτελούταν από 72.842 εκτάρια, 8.253 εκτάρια λιγότερα , από την αρχική έκταση. Η αναθεωρημένη έκταση των ζωνών προστασίας μειώθηκε κατά 13.828 εκτάρια στα 110.162 εκτάρια.

Τουρισμός

Το πάρκο έχει εξαιρετικές συνθήκες για πολλές αθλητικές δραστηριότητες. Μερικά από τα θέρετρα περιλαμβάνουν τα Γιάσνα Κάτω Τάτρα, Τάλε, Ντεμιάνοβσκα ντόλινα και Τσερτόβιτσα. Οι ακόλουθες σπηλιές είναι ανοικτές για το κοινό: Ντεμιάνοβσκα γιάσκινια Σλομπόντι (Σπήλαιο της Ελευθερίας Ντεμιάνοβσκα), Ντεμιάνοβσκα λιάντοβα γιάσκινια (Σπήλαιο Πάγου Ντεμιάνοβσκα), Σπηλιά Μπίστρα, Σπήλαιο Βάζετσκα και Σπήλαιο των Νεκρών Νυχτερίδων.
Ελληνορθόδοξη Μητρόπολη Γερμανίας

Η Ιερά Μητρόπολη Γερμανίας είναι Μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Ιδρύθηκε το 1963, επί Πατριαρχίας Αθηναγόρα, όταν υπογράφηκε ο Ιδρυτικός Πατριαρχικός και Συνοδικός Τόμος της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας, καθώς μετά την Γερμανο-ελληνική σύμβαση στις 30 Μαρτίου 1960 πλήθος Ελλήνων εγκαταστάθηκε στη Γερμανία. Από το 1969 η Ιερά Μητρόπολη Γερμανίας ονομάζεται και Εξαρχία Κεντρώας Ευρώπης. Το έτος 1978 αποπερατώθηκε το Μητροπολιτικό Κέντρο και ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Τριάδος στη Βόννη. Επίσης, ιστορικό γεγονός αποτελεί η εισαγωγή του μαθήματος των Ορθόδοξων Θρησκευτικών στην περιοχή του Μονάχου της Βαυαρίας το 1983 και στη Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία το 1985.
Στη Μητρόπολη διακονούν, επίσης, τρεις βοηθοί επίσκοποι που φέρουν τους τίτλους πάλαι ποτέ διαλαμψάντων επισκοπών της Μικράς Ασίας: Αρίστης, Λεύκης και Αριανζού. Σήμερα είναι η τρίτη μεγαλύτερη εκκλησία της Γερμανίας. Έχει 56 ενορίες και πάνω από 150 χώρους λατρείας και ενοριακά κέντρα. Το ποίμνιό της περιλαμβάνει περίπου μισό εκατομμύριο Έλληνες, έναν μεγάλο αριθμό Ρουμάνων καθώς και κοινότητα Γερμανών οι οποίοι είναι Ορθόδοξοι.
Εκδίδει το τετραμηνιαίο περιοδικό «Ορθόδοξη Παρουσία» από το 1981 μέχρι σήμερα καθώς και ετήσιο ημερολόγιο.
Οράσιο Κάρτες

Επιχειρηματική σταδιοδρομία

Ο Οράσιο Κάρτες γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου 1956 στην Ασουνσιόν της Παραγουάης. Ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης εταιρείας αρμόδιας για τη διακίνηση των αεροπλάνων Τσέσνα στην Παραγουάη, ενώ ο ίδιος ο Κάρτες σπούδασε αεροναυτική μηχανική στις ΗΠΑ. Στα 19 του έτη, ξεκίνησε μία επιχείρηση ανταλλαγής συναλλάγματος που εξελίχθηκε στη σημερινή τράπεζα Banco Amambay. Στην πορεία δημιούργησε 25 επιχειρήσεις, μεταξύ αυτών και την Tabesa, τη μεγαλύτερη εταιρεία επεξεργασίας καπνού της Παραγουάης .
Ο Κάρτες φυλακίστηκε για επτά μήνες το 1989 με την κατηγορία της απάτης και, στην πορεία, αθωώθηκε από το δικαστήριο.
Το 2000, η αστυνομία δίωξης ναρκωτικών ουσιών κατάσχεσε ένα αεροπλάνο που μετέφερε μαριχουάνα και κοκαΐνη και βρισκόταν στο κτήμα του. Ο Κάρτες ισχυρίστηκε ότι το αεροπλάνο έκανε αναγκαστική προσγείωση στο κτήμα και ότι δεν σχετιζόταν με την εμπορεία ναρκωτικών, καθώς και ότι τάσσεται ενάντια στη νομιμοποίηση των ναρκωτικών.
Το όνομά του εμφανίστηκε σε λίστα με ονόματα που ενεπλάκησαν σε σκάνδαλο με υπεράκτιες εταιρείες σχετικά με μία οικονομική οντότητα που ήταν εγκατεστημένη στις Νήσους Κουκ και σχετιζόταν με την Banco Amambay, ενώ το Wikileaks ανέφερε ότι ο Κάρτες αποτελούσε επίκεντρο έρευνας για υπόθεση ξεπλύματος βρώμικου χρήματος.

Πολιτική σταδιοδρομία

Μέχρι το 2008, ο Κάρτες δεν ασχολούνταν με την πολιτική, ενώ δεν ήταν καν εγγεγραμμένος ψηφοφόρος. Έγινε μέλος του κεντροδεξιού Κόμματος Κολοράδο το 2009, δηλώνοντας ότι ήθελε να αντιμετωπιστεί η μεταστροφή της Λατινικής Αμερικής προς την αριστερά. Ο Κάρτες μετατράπηκε σε αποτελεσματικό πολιτικό και αντιπροσώπευε μία νέα γενιά πολιτικών που δεν είχε καμία σχέση με την ιστορία του κόμματος, το οποίο είχε στηρίξει την στρατιωτική δικτατορία του Αλφρέδο Στρέσνερ. Η ικανότητά του στα οικονομικά συνέβαλε στην εκλογή του στη θέση του προέδρου της Παραγουάης το 2013.
Σημαντικά σημεία της προεκλογικής του εκστρατείας ήταν η υπόσχεση της αύξησης του ιδιωτικού κεφαλαίου για τις δημόσιες υποδομές, ο εκσυγχρονισμός των δημοσίων επιχειρήσεων, η προσέλκυση ξένων επενδυτών και η δημιουργία θέσεων εργασίας. Στις 21 Απριλίου 2013, ο Οράσιο Κάρτες εξελέγη πρόεδρος της Παραγουάης, συγκεντρώνοντας το 45,8% των ψήφων.
Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του, ο Κάρτες έκανε ορισμένες ομοφοβικές δηλώσεις, καθώς συνέκρινε τους ομοφυλόφιλους με τις μαϊμούδες, ενώ δήλωσε ότι θα πυροβολούσε τον γιο του στους όρχεις εάν μάθαινε ότι ήταν ομοφυλόφιλος.
Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον

Προσωπική ζωή

Γεννήθηκε στο Ισαφιόρδουρ (Isafjordur) και σπούδασε Οικονομικές και Πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Παντρεύτηκε την Gudrun Katrin Thorbergsdottir το 1974, με την οποία απέκτησε δίδυμες κόρες. Το 1998 η σύζυγός του, χαρισματική και λαοφιλέστατη, πέθανε από λευχαιμία. Ο Όλαφουρ ξαναπαντρεύτηκε το 2003 την Dorrit Moussaieff (στις 14 Μαΐου του 2003, στα γενέθλιά του).

Πολιτική καριέρα

Ήταν βουλευτής, υπουργός Οικονομικών (1988–1991) και πρόεδρος του Συνασπισμού του Λαού της Αριστεράς (1987–1995). Το 2004 αρνήθηκε να υπογράψει νόμο για τα ΜΜΕ και έγινε ο πρώτος Ισλανδός πρόεδρος που χρησιμοποίησε αυτό το δικαίωμα. Ο Γκρίμσον έγινε για πρώτη φορά πρόεδρος την 1η Αυγούστου του 1996 και επανεξελέγη το 2000 και το 2004 (στην τελευταία εκλογή, με το 67,5% των ψήφων).
Τον Μάιο του 2008 δεν είχε κατέλθει υποψήφιος κάποιος άλλος για τις προεδρικές εκλογές, ώστε να τον αντιμετωπίσει. Οι εκλογές είχαν προγραμματιστεί για τις 28 Ιουνίου, τελικά όμως ο Γκρίμσον επιβεβαιώθηκε για μια νέα (4η συνεχή) προεδρική θητεία χωρίς αντίπαλο. Ορκίστηκε πρόεδρος για τέταρτη φορά την 1η Αυγούστου του 2008.
Επανεξελέγη στις προεδρικές εκλογές που έγιναν το 2012 και υπηρέτησε ως το 2016.
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Ανγκόλας

Ιστορία

Ο οργανισμός συστάθηκε το 1979, ενώ το 1980 προσχώρησε στην Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) και στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA).
Κολύμβηση στην Ολυμπιάδα 1906

Στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα διεξήχθησαν μόνο τέσσερα αγωνίσματα κολύμβησης.
Κονστάνς Μόνεϊ

Βιογραφία-Καριέρα

Η Κοντστάνς ξεκίνησε να εμφανίζεται σε ταινίες πορνό σε ηλικία 19 ετών. Υπήρξε μια από τις πρώτες μεγάλες σταρ χάρις στον πρωταγωνιστικό της ρόλο σε μια από τις κλασσικότερες ταινίες του είδους, το The Opening of Misty Beethoven. Η ταινία αυτή της πρώιμης εποχής του πορνό υπήρξε μια από τις καλύτερες διαχρονικά και ένας από του βασικούς λόγους ήταν η ερμηνεία της νεαρής, όμορφης, καστανομάλας ηθοποιού. 
Ακολούθησαν και άλλες ταινίες και κάποια στιγμή εξέφρασε την επιθυμία να μεταπηδήσει σε κανονικές ταινίες (εμφανίστηκε μάλιστα στο 10 του Μπλέηκ Έντουαρντς) μολονότι έφερε το στίγμα της πορνοστάρ. Υπήρξε μάλιστα η πρώτη ηθοποιός του είδους της που φωτογραφήθηκε για το περιοδικο Πλέιμποϊ (Ιούλιος 1978) όπου και αποκάλυψε το πραγματικό της όνομα. Όταν η προσπάθεια της για μια καριέρα στο Hollywood απέτυχε, εμφανίστηκε σε μερικά ακόμη πορνογραφικά φιλμ και σύντομα αποσύρθηκε (μέσα δεκαετίας '80). Μετακόμισε στην Αλάσκα και δεν απασχόλησε έκτοτε τη δημοσιότητα.
Κλείτος ο Μέλας

Μάχη του Γρανικού

Στη Μάχη του Γρανικού το 334 π.Χ., κατά τη διάρκεια της μάχης ο Αλέξανδρος δέχτηκε την προσωπική επίθεση των Περσών αδερφών Ροισάκη και Σπιθριδάτη. Ο Σπιθριδάτης κάποια στιγμή απέκτησε το πλεονέκτημα, και ενώ ετοιμαζόταν να δώσει ένα θανάσιμο χτύπημα στον Αλέξανδρο, ο Κλείτος τον πρόλαβε κόβοντας του το χέρι με το σπαθί του, και σώζοντας τον Αλέξανδρο.

Η διαμάχη του με τον Αλέξανδρο

Μερικά χρόνια αργότερα, το 328 π.Χ. και με τα στρατεύματα να βρίσκονται στη Σαμαρκάνδη, ο Κλείτος ενοχλημένος από την διακωμώδηση των στρατηγών που είχαν πριν λίγο καιρό εκτελεστεί για προδοσία (Φιλώτας και ο πατέρας του Παρμενίων), και την αυξημένη επιρροή των Περσών και κατεκτημένων λαών που κολάκευαν τον Αλέξανδρο για τα κατορθώματά του παρομοιάζοντάς τον με ημίθεο, διαμαρτυρήθηκε λέγοντας ότι τα κατορθώματα του Αλέξανδρου οφείλονταν κυρίως στους στρατιώτες του.
Ο Αλέξανδρος καυχήθηκε ότι τα επιτεύγματά του ήταν ανώτερα ακόμη και από αυτά του πατέρα του, του Φίλιππου. Ο Κλείτος τότε αμφισβήτησε τον Αλέξανδρο ως νόμιμο διάδοχο και βασιλιά των Μακεδόνων, λέγοντας ότι ο Αλέξανδρος όφειλε την δόξα του μόνο στον πατέρα του τον Φίλιππο. Ο Αλέξανδρος πρόσταξε την φρουρά του να επέμβει, αλλά αυτοί δεν αντέδρασαν και βρέθηκαν σε αμηχανία. Ακολούθησε μια απόπειρα επίθεσης του Αλέξανδρου, αλλά δεν είχε το σπαθί του πάνω του. Για να καταπραΰνουν τα πνεύματα, οι παρευρισκόμενοι πήραν τον Κλείτο και βγήκαν από την αίθουσα. Ο Κλείτος όμως κάποια στιγμή επέστρεψε για να συνεχίσει τον καυγά. Τότε ο Αλέξανδρος άρπαξε ένα δόρυ από έναν υπασπιστή του και τον σκότωσε, για να το μετανιώσει αμέσως μόλις κατάλαβε τι έκανε.
Μαρία Αγγελίνα Δούκαινα Παλαιολογίνα

Βιογραφία

Η Μαρία ήταν κόρη του Σέρβου Συμεών-Ούρεση Νεμάνιτς και της Θωμαΐδας Ορσίνι. Η γονείς της μητέρας της ήταν ο Ιωάννης Β’ Ορσίνι Δεσπότης της Ηπείρου και η Άννα Αγγελίνα. Μεταξύ 1360-1366, η Μαρία παντρεύτηκε τον Θωμά Β’ Πρελιούμπο, που ορίστηκε διοικητής της Ηπείρου στα Ιωάννινα, από τον πατριό του. Η ίδια φαίνεται ότι ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής με τους υπηκόους της, όμως ο σύζυγός της μάλλον την κακομεταχειρίζονταν και τελικά συνωμότησε στην δολοφονία του στις 23 Δεκεμβρίου 1384.
Αμέσως μετά ο λαός των Ιωαννίνων την ανακήρυξε κυβερνήτη του. Η ίδια χρησιμοποιούσε τον τίτλο «βασίλισσα». Κάλεσε κοντά της τον αδελφό της Ιωάννη-Ούρεση Δούκα Παλαιολόγο Νεμάνιτς (πλέον μοναχός με το όνομα Ιωάσαφ) για να την συμβουλεύει σε θέματα διακυβέρνησης. Ο Ιωάννης-Ούρεσης της πρότεινε να παντρευτεί τον Ησαύ Μπουοντελμόντι (Esau de' Buondelmonti), έναν Λατίνο ευγενή που είχε αιχμαλωτίσει ο πρώην σύζυγός της το 1379. Υπάρχει και η υπόθεση ότι ήδη υπήρχε κρυφό ειδύλλιο το οποίο οδήγησε στην δολοφονία του πρώην συζύγου της.
Ο γάμος έγινε το 1385. Η Μαρία απεβίωσε μετά από εννιά χρόνια, το 1394. Στο Χρονικό των Ιωαννίνων, που ήταν έργο ιδιαίτερα εχθρικό προς τον Θωμά Πρελιούμπο, περιγράφεται η Μαρία με πολύ κολακευτικούς χαρακτηρισμούς. Ο Βυζαντινός ιστορικός όμως Λαόνικος Χαλκοκονδύλης υποστηρίζει ότι ήταν άπιστη σύζυγος, αμφισβητούμενης ηθικής στάθμης. Η Μαρία, όπως μαρτυρούν οι πηγές δεν είχε απογόνους.
Μεχμέντ Σεβκί Εφέντι

Βιογραφία

Γεννημένος στην Κασταμονή, νότια της Μαύρης Θάλασσας, εγκαταστάθηκε στην Ιστανμπούλ σε μικρή ηλικία, όπου έλαβε τα πρώτα μαθήματα καλλιγραφίας από τον θείο του Μεχμέντ Χουλουσί Εφέντι. Διδάχτηκε τις γραφές σουλούς, νεσίχ και ρικά και απέκτησε το δίπλωμά του το 1257/1841. Αντιλαμβανόμενος το ταλέντο του Σεβκί, ο θείος του τον παρακίνησε να συνεχίσει τις σπουδές του στην καλλιγραφία υπό την επίβλεψη ενός ανώτερου δασκάλου, όπως ο Μουσταφά Ιζέτ, ωστόσο ο Σεβκί αρνήθηκε, δείχνοντας την εμπιστοσύνη του στον Χουλουσί Εφέντι.
Η επιλογή του Σεβκί Εφέντι να μην μαθητεύσει στο πλευρό του Μεχμέντ Ιζέτ λειτούργησε μάλλον ευεργετικά, καθώς κατάφερε να διαμορφώσει ένα προσωπικό καλλιγραφικό ύφος, που αργότερα θα αναφερόταν ως ο «τρόπος του Σεβκί», εμπνεόμενος από το έργο του Χαφίζ Οσμάν και άλλων καινοτόμων καλλιγράφων. Επαινέθηκε από τον Μεχμέντ Σαμί Εφέντι, ο οποίος φέρεται να δήλωσε πως ο Σεβκί «δεν ήταν σε θέση να γράψει ένα γράμμα άσχημα, ακόμα κι αν το ήθελε». Το έργο του, που αναγνωρίζεται για την ιδιαιτερότητά του, περιλαμβάνει 25 αντίγραφα του Κορανίου, πληθώρα συλλογών με προσευχές και συνθέσεις μικρής αλλά και μεγάλης κλίμακας. Εργαζόταν στη Γραμματεία του Υπουργείου Πολέμου, αλλά παράλληλα ασχολήθηκε και με τη διδασκαλία της καλλιγραφίας, ενώ υπήρξε δάσκαλος των γιων του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β'. Επιφανείς μαθητές του ήταν ο Αχμέντ Αρίφ Εφέντι, ο Φεχμί Εφέντι (θ. 1333/1915), ο Μεχμέντ Χουλουσί Εφέντι (θ. 1326/1908) και ο Ζιγιαεντίν Εφέντι. Πέθανε το 1304/1887 και τάφηκε στο κοιμητήριο Μερκέζ Εφέντι, κοντά στον τάφο του θείου και δασκάλου του.