google/wiki40b huggingface dataset:
Κρουκσίτης

Χαρακτηριστικά

Ο χημικός του τύπος αναφέρεται είτε ως Cu₇(Tl,Ag)Se₄ ή ως (Cu,Tl,Ag)₂Se. Σχηματίζεται με καθίζηση υδροθερμικών ρευστών και περιέχει κατά μάζα: 16,3% Tl, 47,3% Cu, 2,9% Ag, και 33,6% Se.
Ο κρουκσίτης είναι αδιαφανές μεταλλικό ορυκτό σε απόχρωση από γαλαζωπό γκρι ως ροζαλί καφέ που κρυσταλλώνεται στο τετραγωνικό σύστημα. Έχει σκληρότητα Μος 2,5-3 και ειδικό βάρος 6,9.

Όνομα και ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε το 1866 στο Skrikerum της Σουηδίας και ονομάστηκε έτσι από τον Ουίλιαμ Κρουκς (1832-1919), ο οποίος ανακάλυψε το στοιχείο θάλλιο.
Ολυμπιακό Συγκρότημα Ελληνικού

Ολυμπιακό Κέντρο Μπέιζμπολ

Το Ολυμπιακό Κέντρο Μπέιζμπολ αποτελείται από δύο γήπεδα. Το μεγαλύτερο, 8.700 θεατών - 6.700 κατά τους Αγώνες - και το μικρότερο με 4.000 θεατές - 3.300 στους Αγώνες . Η εγκατάσταση ολοκληρώθηκε στις 27 Φεβρουαρίου και επίσημα άνοιξε στις 12 Αυγούστου, μία μέρα πριν τη τελετή έναρξης.
Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες φιλοξένησε το άθλημα της τοξοβολίας.
Τρικέφαλος βραχιόνιος μυς

Περιγραφή

Οι τρείς εκφυτικές κεφαλές που εμφανίζει ο τρικέφαλος βραχιόνιος μυς είναι η μακρά κεφαλή (η οποία εκφύεται από το υπογλήνιο φύμα της ωμοπλάτης), η έξω κεφαλή (η οποία εκφύεται από την οπίσθια επιφάνεια του βραχιονίου οστού και το έξω μεσομύιο διάφραγμα) και η έσω κεφαλή (η οποία εκφύεται από την οπίσθια επιφάνεια του βραχιονίου οστού και το έσω μεσομύιο διάφραγμα). Οι κεφαλές αυτές ενώνονται και όλες μαζί καταφύονται με κοινό τένοντα στην οπίσθια επιφάνεια του ωλέκρανου. Ο μυς νευρώνεται από το κερκιδικό νεύρο.

Λειτουργία

Ο τρικέφαλος βραχιόνιος μυς με ενέργειά του εκτείνει τον πήχυ, ενώ μόνο η μακρά κεφαλή προκαλεί προσαγωγή του βραχίονα.

Εκγύμναση

Ο τρικέφαλος βραχιόνιος μυς μπορεί να γυμναστεί μέσω της κολύμβησης, των κινήσεων των βραχιόνων στο σκι αντοχής και των κινήσεων ρίψης και κρούσης, μιας και στις παραπάνω κινήσεις η μακρά κεφαλή του μυός έλκει τον βραχίονα απο τη θέση ανάτασης και πρότασης προς τα κάτω και πίσω.
Χιροσίμα, αγάπη μου

Πλοκή

Μία Γαλλίδα ηθοποιός πηγαίνει στην Ιαπωνία, όπου συνάπτει σχέση με έναν Ιάπωνα. Οι δυο τους, όταν χωρίζουν έχουν έντονη λογομαχία. Μιλούν για τις μνήμες τους από τον πόλεμο, ενώ εκείνος της λέει ότι δεν έχει καταλάβει τι έχει γίνει στη Χιροσίμα. Εκείνη του διηγείται όταν ήταν έφηβη στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και είχε ερωτευτεί έναν Γερμανό.

Βραβεία/Διακρίσεις

Κέρδισε το βραβείο FIPRESCI στο 12o φεστιβάλ των Καννών.
Στα Όσκαρ έλαβε υποψηφιότητα για το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου (Μαργκερίτ Ντυράς).
Στα βραβεία BAFTA ήταν υποψήφια σε τρεις κατηγορίες: καλύτερης ταινίας, Α' Γυναικείου ρόλου και βραβείο Ηνωμένων Εθνών και κέρδισε στην τελευταία.
Νικόλαος Νικολαΐδης (αρχιτέκτων)

Βιογραφία

Φοίτησε στο Ζαρίφειο Διδασκαλείο της Φιλιππούπολης μέχρι το κλείσιμο του εκπαιδευτικού αυτού ιδρύματος από τη Βουλγαρική Κυβέρνηση το 1906. Θα ολοκληρώσει τις εγκύκλιες σπουδές του στο Φυτολογικό Τμήμα της Εμπορικής Σχολής της Χάλκης στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια θα μεταβεί στο Μόναχο, όπου θα εγγραφεί στην Αρχιτεκτονική Σχολή της εκεί Technische Hochschule στις 2 Νοεμβρίου του 1910. Θα αποκτήσει το δίπλωμα του αρχιτέκτονα μηχανικού στις 5 Αυγούστου του 1916. Η καθυστέρηση απόκτησης διπλώματος οφείλεται στο γεγονός ότι ο Νικολαΐδης διέκοψε τις σπουδές του προκειμένου να καταταχθεί ως εθελοντής στον Ελληνικό Στρατό και να συμμετάσχει στους Βαλκανικούς Πολέμους. Σύζυγός του ήταν η Γερμανίδα Άννα Γκέρλιχ (Anna Görligh), την οποία γνώρισε στη διάρκεια των σπουδών του και και με την οποία απέκτησε δύο γιους, τον Γιώργο και τον Ιάκωβο.
Τον Ιούνιο του 1919, ο Νικολαΐδης προσλαμβάνεται στο Υπουργείο Συγκοινωνίας, όπου θα εργαστεί ως τον Δεκέμβριο του 1922. Από το '22 και έπειτα δραστηριοποιείται ως ελεύθερος επαγγελματίας με έδρα την Αθήνα. Ο Νικολαΐδης θα γίνει ένας από τους πρώτους μελετητές της διαμόρφωσης των πολυώροφων κτηρίων στη μεσοπολεμική Αθήνα, συμβάλλοντας αποφασιστικά στον τυπολογικό και μορφολογικό εκσυγχρονισμό της πολυκατοικίας και των κτηρίων γραφείων. Ωστόσο θα ασχοληθεί και με τον σχεδιασμό και την επίβλεψη προαστιακών μονοκατοικιών, θα κατασκευάσει την εξέδρα του γηπέδου του «Παναθηναϊκού Α.Ο» - προς την οδό Αναστ. Τσόχα – στην Αθήνα (σήμερα το γήπεδο φέρει το όνομα του αδελφού του, γνωστού αθλητικού παράγοντα της εποχής Απόστολου Γ. Νικολαΐδη) και θα εκπονήσει τα ρυμοτομικά σχέδια του Λεβιδίου Αρκαδίας (1922), μετά από ανάθεση του Αλ. Παπαναστασίου, του οποίου ήταν γενέτειρα, και της Βάρκιζας Αττικής (1937). Η ενασχόληση του Νικολαΐδη με πολεοδομικής κλίμακας θέματα θα φανεί και από την συμμετοχή του στη τριμελή Τεχνική Επιτροπή που συστάθηκε από τον οικοδομικό συνεταιρισμό του προαστίου Νέα Αλεξάνδρεια στην Αθήνα, που αργότερα μετονομάστηκε σε Φιλοθέη˙ τα υπόλοιπα μέλη της Επιτροπής ήταν οι αρχιτέκτονες Αναστάσιος Μεταξάς και Ανδρέας Κριεζής. Στον πρόλογο του τεύχους Νέα Αλεξάνδρεια (1931) που συντάχθηκε από την Επιτροπή, καταχωρίζονται οι τύπου κατοικίας που προτείνονται και διατυπώνονται οι «αρχές» στις οποίες βασίστηκαν για την ολοκλήρωση της εργασίας τους.
Ο Νικολαΐδης πέθανε στην Αθήνα το 1967, σε ηλικία 76 ετών, κλείνοντας έναν σημαντικό κύκλο προσφοράς στην Ελληνική Αρχιτεκτονική.

Έργο

Το έργο του αρχιτέκτονα κατατάσσεται σε δύο χρονικές περιόδους.

Γενικά στοιχεία

Η πρώτη περίοδος (1920) αποτελείται από κτήρια μετάβασης από το Jugendstil προς μια μορφολογία Art Déco με επιπρόσθετα διακοσμητικά στοιχεία.

Γενικά στοιχεία

Η δεύτερη περίοδος του έργου του Νικολαΐδη χαρακτηρίζεται από κτήρια τα οποία αυτή τη φορά ανήκουν στον ευκρινώς στον πουρισμό ενώ κάποια από αυτά εκφράζουν και τις αντιλήψεις του κινήματος της Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής.
Μασκαρπόνε

Το μασκαρπόνε (mascarpone στα ιταλικά)  είναι ένα ιταλικό τυρί φτιαγμένο από κρέμα, η οποία έχει πήξει με την προσθήκη συγκεκριμένων όξινων ουσιών όπως χυμός λεμονιού, ξύδι, κιτρικό οξύ ή οξικό οξύ. Αναγνωρίζεται ως παραδοσιακό τοπικό προϊόν (prodotto agroalimentare tradizionale). Φτιάχνεται παραδοσιακά από αγελαδινό γάλα.

Διαδικασία παραγωγής

Μετά τη μετουσίωση (πήξη) ο ορός γάλακτος αφαιρείται χωρίς πίεση ή παλαίωση. Το μασκαρπόνε μπορεί επίσης να παρασκευαστεί χρησιμοποιώντας κρέμα και το υπόλειμμα τρυγικού οξέος από τον πάτο ή από τα τοιχώματα του βαρελίσιου κρασιού.
Το μασκαρπόνε έχει το άσπρο χρώμα του γάλακτος και είναι εύκολο στο άλειμμα. Χρησιμοποιείται σε διάφορα πιάτα της Λομβαρδίας και θεωρείται σπεσιαλιτέ της εν λόγω περιοχής. Είναι ένα από τα κύρια συστατικά στο γνωστό ιταλικό επιδόρπιο τιραμισού και ορισμένες φορές χρησιμοποιείται αντί βουτύρου ή παρμεζάνας για την πύκνωση και τον εμπλουτισμό του ριζότο.

Προέλευση 

Το μασκαρπόνε προέρχεται από την περιοχή ανάμεσα στο Λόντι και στο Αμπιατεγκράσο στην Ιταλία νοτιοδυτικά του Μιλάνου, πιθανώς από τα τέλη του 16ου ή αρχές του 17ου αιώνα. Είναι ευρέως διαδεδομένο πως το όνομα προέρχεται από τη μασκάρπα (mascarpa), ένα άλλο γαλακτοκομικό προϊόν που φτιάχνεται από τον ορό γάλακτος του στρατσίνο (ένα «νέο» και ελαφρώς παλαιωμένο τυρί), ή από τη μασκάρπια, εναλλακτική λέξη για τη ρικότα στην τοπική διάλεκτο. Η ρικότα φτιάχνεται από ορό γάλακτος σε αντίθεση με το μασκαρπόνε.
Αντώνιος Μιαούλης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ύδρα και ήταν δευτερότοκος γιος του ναύαρχου Ανδρέα Μιαούλη, γόνος της ιστορικής υδραΐικης οικογένειας των Μιαούληδων.
Έλαβε μέρος σε πολλές ναυμαχίες ως αρχιεπιστολέας του πατέρα του ενώ κατέγραψε λεπτομερώς τα γεγονότα της εποχής, τα οποία και τα εξέδωσε το 1833 στο Ναύπλιο με τον τίτλο «Συνοπτική ιστορία των υπέρ της ελευθερίας της Ελλάδος γενομένων ναυμαχιών διά των πλοίων των τριών νήσων Ύδρας, Σπετσών και Ψαρρών, εν όλω τω διαστήματι του ελληνικού αγώνος».
Με την έλευση του Όθωνα έγινε υπασπιστής του και το 1836 τον συνόδευσε σε ταξίδι του στη Βαυαρία προκειμένου να παντρευτεί την Αμαλία. Απεβίωσε αιφνίδια κατά τη διάρκεια εκείνου του ταξιδιού στη Γερμανία, στις 25 Οκτωβρίου 1836, πιθανώς από χολέρα. Ενταφιάστηκε στο Ούφενχάιμ της Βαυαρίας.
Γιοι του Αντωνίου ήταν οι Ανδρέας και Εμμανουήλ Μιαούλης.
Ιωσήφ ο υμνογράφος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 840. Έγραψε πολυάριθμους κανόνες των δεσποτικών και θεομητορικών εορτών και σε αγίους. Ένα από τα ωραιότερα ποιήματά του είναι ο κατανυκτικότατος κανόνας του Ακάθιστου Ύμνου «Χριστού βίβλον έμψυχον». Συμπλήρωσε την «Οκτόηχο» του Ιωάννη Δαμασκηνού, και πρόσθεσε 48 κανόνες με το όνομα «Ιωσήφ». Έργα του τυπώθηκαν το 1610 και 1640 στη Βενετία.
Απεβίωσε το 883.
Πέτρος Παπαρρηγόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν αδερφός του μεγάλου Έλληνα ιστορικού Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου. Ήταν τεσσάρων ετών όταν οι Τούρκοι σκότωσαν τον πατέρα του Ιωάννη και τον θείο του Μιχαήλ με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 όπου η μητέρα του παίρνοντας τα ζώντα μέλη της οικογένειας κατέφυγε με τη βοήθεια διπλωματών στην Οδησσό. Εκεί τέθηκε υπό την προστασία του Τσάρου της Ρωσίας Αλέξανδρου Γ΄, όπου και με υποτροφία αυτού, όπως και ο αδελφός του σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, στην Γερμανία.
Επιστρέφοντας αργότερα στην Ελλάδα διορίστηκε το 1840 υφηγητής του Ρωμαϊκού Δικαίου, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επειδή όμως η θέση αυτή ήταν άμισθη διορίσθηκε το επόμενο έτος πρωτοδίκης όπου και ακολούθησε τον δικαστικό κλάδο, φτάνοντας έως το βαθμό του αρεοπαγίτη, (μέχρι το 1860). Παράλληλα ακολουθώντας την πανεπιστημιακή καριέρα, το 1845, διορίστηκε τακτικός καθηγητής του Αστικού Δικαίου. Το 1862, έχοντας ήδη από διετίας παραιτηθεί του δικαστικού κλάδου εκλέχτηκε πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών.
Έγραψε διάφορα νομικά έργα όπως «Περί της ιστορικής αναπτύξεως του κληρονομικού δικαίου των Ρωμαίων», «Το εν Ελλάδι ισχύον αστικόν δίκαιον» (5 τόμοι), το οποίο εκδόθηκε για τρίτη φορά το 1884. Επίσης είχε μεταφράσει το ΜΔ΄ κεφάλαιο της «Ιστορίας της παρακμής και πτώσεως του Ρωμαϊκού κράτους του Γίββωνα» (1840) σε συνεργασία με τον καθηγητή Ερτσόγκ.
Απεβίωσε το 1891 στην Αθήνα.
Πάλμυς

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πάλμυς είναι γνωστός ένας πολεμιστής από τη Φρυγία που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων. Δεν είναι γνωστά τα ονόματα των γονέων του, ούτε το αν σκοτώθηκε στον πόλεμο. Ο Πάλμυς, που καταγόταν από την περιοχή ή πόλη Ασκανία της Φρυγίας, αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Ν, στίχος 792).
Αγέλαος ο Ναυπάκτιος

Λόγος του Αγελάου

Ακολουθεί περιληπτική απόδοση στα νέα ελληνικά του λόγου του Αγελάου:
 
«Ποτέ δεν πρέπει οι Έλληνες να πολεμούν μεταξύ τους. Αν οι Έλληνες ομονοήσουν, θα μπορούν να δώσουν τα χέρια, όπως αυτοί που προσπαθούν να περάσουν ένα ποτάμι, και θα αποκρούσουν τους εχθρούς. Αν αυτό δεν το κάνουν, ας κοιτάξουν προς τη Δύση, να δουν το μέγεθος των στρατών και του πολέμου, που γίνεται εκεί. Και είναι ολοφάνερο σε κάποιον που ασχολείται πολύ λίγο με την πολιτική, ότι είτε κερδίσουν οι Καρχηδόνιοι, είτε οι Ρωμαίοι, ο νικητής θα στραφεί κατά της Ελλάδας. Την μεγαλύτερη ευθύνη φέρει ο Φίλιππος, που πρέπει να σταματήσει να φθείρει τις δυνάμεις των Ελλήνων πολεμώντας εναντίον τους, αλλά να φροντίζει για όλους, σαν να είναι δική του όλη η Ελλάδα. Έτσι θα κερδίσει την εμπιστοσύνη και την υποστήριξη όλων, και θα διστάσει κάποιος να επιτεθεί στην Ελλάδα, όταν γνωρίζει ότι όλοι είναι με το μέρος του».
Κάτια (Αίγυπτος)

Η Κάτια ή Μπιρ Κάτια (αραβικά : ) είναι μικρή πόλη της Αιγύπτου στην έρημο του Σινά και στην Όαση Κάτια. Διοικητικά ανήκει στο Κυβερνείο Βορείου Σινά και απέχει 40 χλμ ανατολικά της Διώρυγας του Σουέζ.

Ιστορία

Είναι γνωστή για την Μάχη της Κάτιας που έγινε εκεί κατά τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο και το 1916 μεταξύ Οθωμανικής και Βρετανικής αυτοκρατορίας. Το 1799 ο Ναπολέων είχε χτίσει οχυρό στη περιοχή όπου το χρησιμοποίησε σαν βάση για τη συνέχεια των επιχειρήσεων του στη Παλαιστίνη
Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1972

To Bαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων 1972 ήταν το 10ο Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου, μια ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία μετείχαν έξι σύλλογοι βαλκανικών κρατών. Διεξήχθη σε δύο ομίλους με βαθμολογία και οι νικητές αγωνίστηκαν σε διπλό τελικό. Το Κύπελλο κατέκτησε η Τράκια Πλόβντιβ από τη Βουλγαρία για πρώτη φορά στην ιστορία της. Στον τελικό αντιμετώπισε τη Βαρντάρ Σκοπίων από την τότε ενιαία Γιουγκοσλαβία. Η διοργάνωση διάρκεσε από το Μάρτιο ως τον Οκτώβριο του 1972.
Μίλτων Ανάστος

Βίος

Ο Μίλτων Ανάστος γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, από πατέρα καταγόμενο από την Κύπρο και μητέρα καταγόμενη από τη Σπάρτη της Μικράς Ασίας. Στις ΗΠΑ, ο πατέρας του Βασίλειος ήταν επιχειρηματίας, ενώ η μητέρα δημόσια υπάλληλος. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ κλασικές γλώσσες και φιλολογία αποφοιτώντας το 1930 και θεολογία αποφοιτώντας το 1935. Το 1940 έλαβε διδακτορικό δίπλωμα με διατριβή σχετική με το επιστημονικό έργο του Πλήθωνος Γεμιστού. Το 1941 εντάχθηκε στο Center for Byzantine Studies του Dumbarton Oaks. Από το 1946 ως το 1951 ήταν επίκουρος καθηγητής ερευνών (βυζαντινή θεολογία), από το 1951 ως το 1959 αναπληρωτής καθηγητής ερευνών (βυζαντινή θεολογία) και,τέλος, από το 1959 τακτικός καθηγητής-διευθυντής ερευνών εκκλησιαστικής ιστορίας (1959-1962) και βυζαντινής θεολογίας (1962-1964). Από το 1964 ως το 1977 τακτικός καθηγητής βυζαντινής φιλολογίας (1964) και ιστορίας (1967) στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών και Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Λος Άντζελες του οποιου υπήρξε ομότιμος καθηγητής. Υπήρξε στέλεχος του Κέντρου Μεσαιωνικών και Αναγεννησιακών Σπουδών συγκροτώντας το βιβλιογραφικό έργο υποδομής Milton Anastos Bibliography Project on Byzantine CivilisationΤο 1967 υπήρξε τακτικός μέλος της Medieval Soiety of America, της American Philosophical Society και American Nomismatic Society.
Σημαντικό γεγονός στη ζωή του Ανάστος ήταν ο γάμος του με τη Ρόουζμαρυ Παρκ (Rosemary Park) το 1965. Η Παρκ ήταν ειδική στη μεσαιωνική γερμανική λογοτεχνία και πρώην πρόεδρος δύο αμερικανικών κολεγίων, αλλά και αντιπρύτανης στο νέο τους ακαδημαϊκό σπιτικό, στην Καλιφόρνια.
Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Dumabraton Oaks Papers, American Historical Review, Orientalia Christiana Periodica, Speculum, Church History, Byzantinische Zeitchrift, Traditio, Studi Byzantini e Neoellinici, Zbornik Radoba Vizantoloskog, Instituta, Revue des etudes byzantines, και Βυζαντινά. Συνεργάστηκε με την Ιστορία του Ελληνικού Έθνους της Εκοδοτικης Αθηνών, με τη Cambridge Medieval History, την Colliers Ensyclopedia, Encyclopedia Americana, Encyclopedia of Philosophy, New Catholic Encyclopedia, Encyclopedia Britannica.
Οι φοιτητές του Ανάστος στην Καλιφόρνια έτρεφαν ιδιαίτερη αφοσίωση προς το πρόσωπό του και σύντομα του έδωσαν τα παρατσούκλια «Σωκράτης» και «Υψιβρεμέτης» («Hypsibremetes»), κυρίως για τα διετή δύσκολα σεμινάρια που δίδασκε στα τμήματα κλασικών σπουδών και ιστορίας. Ερευνητικά, ο ίδιος άρχισε εκεί ένα «έργο ζωής», το «The Mind of Byzantium», μερικά μόνο μέρη του οποίου εμφανίσθηκαν, ως μικρές μονογραφίες και άρθρα.
Κατά τον θάνατό του, σε ηλικία 88 ετών, η βιβλιοθήκη του είχε φθάσει τις 50 χιλιάδες τόμους (σήμερα βρίσκεται στο Πανεπιστήμιο Νοτρ Ντέιμ) και η φήμη του είχε εξασφαλισθεί στον χώρο των βυζαντινών μελετών. Παραμένει προς έκδοση το ογκώδες χειρόγραφο του «The Mind of Byzantium».
Ο Μίλτον Ανάστος άφησε πίσω του τη σύζυγό του και τον γιο τους, Μίλτον τζούνιορ.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1950

Επιλογή Διοργανωτή

Δεν υπήρξε επιλογή διοργανωτή με τον γνωστό τρόπο της ψηφοφορίας καθώς μόνο η Βραζιλία εκδήλωσε ενδιαφέρον, λόγω και της έλλειψης υποδομών για πολλές χώρες μετά τον πενταετή Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Βραζιλία που βγήκε από τον πόλεμο χωρίς μεγάλες απώλειες είχε την υποδομή για τη διοργάνωση τουρνουά Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Προκριματικά

Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1950 συμμετείχαν 34 εθνικές ομάδες και αγωνίστηκαν για τις 13 θέσεις που δόθηκαν για την τελική φάση των Μουντιάλ. Οι 2 θέσεις καλύφθηκαν από την προηγούμενή νικήτρια Ιταλία και την οικοδέσποινα Βραζιλία. Στην αρχή ήταν προγραμματισμένο να δοθούν 16 θέσεις για το τουρνουά, αλλά λόγω της αποχώρησης της Σκωτίας, της Τουρκίας και της Ινδίας, η ΦΙΦΑ αποφάσισε να μην αντικαταστήσει τις ομάδες και να περιορίσει τις θέσεις σε 13, αντιλαμβανόμενη τη δυσκολία να βρει εθνικές ομάδες μετά την εξαθλίωση (οικονομική και μη) που προκάλεσε ο πόλεμος.

1η Φάση Ομίλων

Οι ώρες των αγώνων είναι σε ώρα Βραζιλίας (UTC-3)
Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος Κουκουρίδης

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη όπου και τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. 
Το 1981 φοίτησε στην Εκκλησιαστική Σχολή της Ξάνθης, το 1983 έλαβε το πτυχίο της Ζαριφείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας Αλεξανδρουπόλεως και στη συνέχεια ενεγράφη στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης απ' όπου αποφοίτησε το 1987.
Στις 6 Οκτωβρίου 1985 χειροτονήθηκε Διάκονος από τον  Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμο, οπότε μετονομάσθηκε Άνθιμος. Το 1989 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και τοποθετήθηκε Εφημέριος του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Νικολάου Αλεξανδρουπόλεως. Το 1990 διορίστηκε Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως και το 2000 Προϊστάμενος του Μητροπολιτικού Ναού. Από το 1993 υπήρξε ο πνευματικός των Κατασκηνώσεων της Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως και από το 2000 μέλος του Ηγουμενοσυμβουλίου της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Έβρου.
Πραγματοποίησε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές επί σειρά ετών σε τοπικούς περιφερειακούς Σταθμούς. Επισκέφθηκε με διάφορες ευκαιρίες τα Πατριαρχεία Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας (2008), Αντιοχείας (2009) και Ιεροσολύμων, το Σινά και τις Ορθόδοξες Εκκλησίες της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας (το 1991 εκπρόσωπος της Ιεράς Συνόδου σε Σεμινάριο Νεότητας και πρόσφατα το 2009), της Μ. Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Αμερικής. 
Συμμετείχε στην ακολουθία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στην Ρώμη για την επιστροφή των λειψάνων των Αγίων Ιωάννου του Χρυσοστόμου και Γρηγορίου του Θεολόγου στην Κωνσταντινούπολη στις 27 Νοεμβρίου 2004. Συνόδευσε επίσης, τον Μάιο 2010, τον Οικουμενικό Πατριάρχη στο ταξίδι του στην Βουλγαρία. Στις 30 Σεπτεμβρίου του 2007 συμμετείχε στην τριμελή Αντιπροσωπεία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος για την ενθρόνιση του νέου Πατριάρχου Ρουμανίας Δανιήλ στο Βουκουρέστι. Τον Ιούνιο του 2008 μετέβη στο ιεραποστολικό κλιμάκιο στην πόλη Κιπούσι της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό όπου εγκαινίασε το σχολείο με το όνομα "ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ", προσφορά των πιστών της Μητροπόλεώς. 
Στις 6 Οκτωβρίου 2004 εξελέγη από την Σεπτή Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως. Η χειροτονία σε Επίσκοπο έγινε στις 9 Οκτωβρίου 2004 από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χριστόδουλο στον Καθεδρικό Ναό Αθηνών. Η Ενθρόνιση στην Αλεξανδρούπολη πραγματοποιήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2004 παρουσία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστοδούλου.
Χίλιες και Μία Νύχτες (σειρά)

Υπόθεση

Παρά τις αυστηρές αντιρρήσεις της οικογένειάς της, η Σεχραζάτ παντρεύεται τον Αχμέτ, γιο μιας πατριαρχικής ισχυρής οικονομικά οικογένειας, και γεννάει ένα αγόρι. Όταν ο γιος τους είναι μόνο ενός έτους, ο Αχμέτ σκοτώνεται σε ένα τροχαίο ατύχημα και η Σεχραζάτ αρχίζει τον αγώνα της για επιβίωση μαζί με το μωρό τους. Ωστόσο, οι κακοτυχίες αυτής της νέας γυναίκας δεν έχουν ακόμα τελειώσει. Μαθαίνει ότι το αγόρι της έχει λευχαιμία και τότε βάζει σκοπό της ζωής της να του προσφέρει την καλύτερη ιατρική περίθαλψη που μπορεί.
Η Σεχραζάτ πρέπει να συγκεντρώσει $150.000 για την περίθαλψη του γιου της Κάαν. Η θεραπεία έχει καθοριστεί, ένας συμβατός δότης έχει ήδη βρεθεί στο Αζερμπαϊτζάν και το μόνο που στέκεται εμπόδιο στο δρόμο της είναι η εύρεση των χρημάτων. Αρχικά η Σεχραζάτ έρχεται σε επαφή με τον πεθερό της τον κ. Μπουρχάν, ένα πολύ πλούσιο και ισχυρό άνθρωπο. Εκείνος της αρνείται. Η Σεχραζάτ προσπαθεί να πάρει δάνειο από την τράπεζα και δυστυχώς, αποτυγχάνει.
Η νεαρή γυναίκα, κάνοντας ότι καλύτερό μπορεί για να κρατήσει το γιο της ζωντανό, απευθύνεται σε ένα από τους δύο νέους και γοητευτικούς διευθυντές της εταιρείας που εργάζεται, ζητώντας βοήθεια. Η πρόταση του διευθυντή της, του Ονούρ,  της αλλάζει τη ζωή και ανατρέπει ολόκληρο τον κόσμο της!..

Προβολές στον Κόσμο

Έχει προβληθεί με επιτυχία σε πολλές χώρες όπως Αζερμπαϊτζάν, Βουλγαρία, Κουβέιτ, Βόρεια Μακεδονία, Ελλάδα, ενώ στη Ρουμανία και στη Σερβία προβάλλεται από το τηλεοπτικό δίκτυο “Fox TV“.
Η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται στην Ελλάδα στις 7 Ιουνίου 2010 από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1, σημειώνοντας ποσοστό τηλεθέασης 18,7%. To τελευταίο επεισόδιο '(Επεισόδιο 90) προβλήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2011, σημειώνοντας ποσοστό τηλεθέασης 24,3%. Το μεγαλύτερο ποσοστό τηλεθέασης ήταν το 43,8% στις 6 Αυγούστου 2010 (Επεισόδιο 43).

Πορεία

Το "Χίλιες και μια νύχτες" δημιουργήθηκε από μια ομάδα που έχει εργαστεί για πολύ καιρό μαζί.
Ρουμανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου

Ιστορία

Η πρώτη ποδοσφαιρική ένωση στη Ρουμανία συστάθηκε τον Οκτώβριο του 1909 με την ονομασία «Ομοσπονδία Αθλητικών Κοινωνιών της Ρουμανίας» (Asociaţiunea Societăţilor Atletice din România, ASAR), από τους τρεις υφιστάμενους συλλόγους εκείνης της εποχής: Κολέντινα Βουκουρεστίου, Ολίμπια Βουκουρεστίου και Γιουνάιτεντ Πλοέστι. Η πρώτη εγχώρια ποδοσφαιρική διοργάνωση, το «Ομοσπονδιακό Κύπελλο» (ASAR Cup) έλαβε χώρα μεταξύ Δεκεμβρίου 1909 και Ιανουαρίου 1910. Την 1η Δεκεμβρίου του 1912, το διοικητικό όργανο των ποδοσφαιρικών δραστηριοτήτων μετεξελίχθηκε σε «Επιτροπή Ποδοσφαίρου» (Comisiunea de Football-Asociaţie), ως τμήμα της Ένωσης Αθλητικών Ομοσπονδιών Ρουμανίας (Uniunea Federaţiilor Sportive din România, UFSR).
Στις 16 Φεβρουαρίου του 1930 συστάθηκε η «Ρουμανική Ομοσπονδία Ποδοσφαιρικών Συνδέσμων» (Federaţia Română de Fotbal Asociaţie), ένας ανεξάρτητος φορέας ο οποίος ανέλαβε την οργάνωση για τη συμμετοχή της Ρουμανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο στην Ουρουγουάη το ίδιο έτος. Η ομοσπονδία προσχώρησε στη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) κατά τη διάρκεια συνεδρίου στη Βουδαπέστη το 1931.
Στις 4 Μαΐου του 2009, για να γιορτάσει τα 100 χρόνια από τη σύστασή της, η Ρουμανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου απονεμήθηκε το Τάγμα «Αθλητικής Αξίας» κλάσης 2-α (Ordinul „Meritul Sportiv”, clasa a II-a) για τα επιτεύγματά της στην υπηρεσία του ρουμανικού αθλητισμού, όπως και για τη συμβολή της στην προώθηση της εικόνας της Ρουμανίας στο εξωτερικό.
Μαυρίκιος της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ και της Σίβυλλας των Βέττιν, κόρης του Ερρίκου Δ΄ δούκα της Σαξονίας.
Το 1612 απεβίωσε στο Μπούξτεχουντε σε ηλικία 61 ετών και έτσι ο αδελφός του Φραγκίσκος Β΄ έμεινε μόνος δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ.