google/wiki40b huggingface dataset:
Βιντεοπαιχνίδι πάλης

Το βιντεοπαιχνίδι πάλης είναι είδος βιντεοπαιχνιδιού στο οποίο ο παίκτης ελέγχει έναν on-screen χαρακτήρα και εμπλέκεται σε μάχη με έναν αντίπαλο, που μπορεί να ελέγχεται είτε από υπολογιστή είτε από έναν άλλο παίκτη. Οι μάχες συνήθως αποτελούνται από αρκετούς γύρους και λαμβάνουν μέρος σε μια αρένα, ενώ κάθε χαρακτήρας έχει διαφορετικές ικανότητες, αλλά όλα είναι σχετικά εφικτά για επιλογή. Οι παίκτες πρέπει να τελειοποιήσουν τεχνικές όπως άμυνα, αντεπίθεση, και συνδυασμούς επιθέσεων (combos). Τα παιχνίδια πάλης περιλαμβάνουν συνήθως μάχη με τα χέρια, αλλά μπορεί επίσης να συμπεριλαμβάνουν και όπλα εξ επαφής. Δύο χαρακτήρες πολεμούν ο ένας τον άλλο στην οθόνη ωστόσο, σε συγκεκριμένα παιχνίδια, με το πάτημα συγκεκριμένων κουμπιών μπαίνουν και άλλοι χαρακτήρες στην αρένα (tag), οι οποίοι είτε βοηθούν, είτε αντικαθιστούν τον εκάστοτε χαρακτήρα του παίκτη. Τα παιχνίδια πάλης συνήθως διαθέτουν ειδικές κινήσεις που ενεργοποιούνται με ταχείες ακολουθίες από προσεκτικά χρονομετρημένες πιέσεις κουμπιών και κινήσεις joystick. Η οπτική γωνία των παιχνιδιών πάλης εστιάζει κατά βάση στην πλαϊνή πλευρά των χαρακτήρων, με τον έναν να τοποθετείται στην αριστερή και τον άλλο στη δεξιά πλευρά της οθόνης, παρόλο που το είδος έχει εδραιωθεί και στα τρισδιάστατα και δισδιάστατα γραφικά. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, τα περισσότερα παιχνίδια πάλης επιτρέπουν στον παίκτη να εκτελέσει ειδικές επιθέσεις με την εκτέλεση εισαγωγής συγκεκριμένων συνδυασμών. Το είδος των παιχνιδιών πάλης συγγενεύει, αλλά ωστόσο διακρίνεται από τα beat 'em ups, τα οποία περιλαμβάνουν μεγάλο αριθμό εχθρών εναντίον του παίκτη.
Αν και δεν είναι το πρώτο παιχνίδι μάχης που διέδωσε και τυποποίησε τις συμβάσεις του είδους, το Street Fighter II και παρόμοια παιχνίδια που κυκλοφόρησαν πριν από αυτό, έχουν ρητά ταξινομηθεί ως παιχνίδια πάλης.
Γοδεφρείδος Α΄ του Λουβαίν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Β΄ κόμη του Λουβαίν και της Αδέλας Μπέτυβε (Βερντέν), κόρης του Εβεράρντ του Όρτεν. Το 1095 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Ερρίκος Γ΄ κόμης του Λουβαίν σε κονταρομαχία και τον διαδέχθηκε.
Ήλθε σε ρήξη με τον Ότμπερτ επίσκοπο της Λιέγης για την κομητεία του Μπτούνενγκερουτς. Υπερασπίστηκε τον Ερρίκο Δ΄ Σαλίων της Γερμανίας και τα συμφέροντά του στη Λωρραίνη: το 1102, όταν ο Ροβέρτος Β΄ κόμης της Φλάνδρας εισέβαλε στην περιοχή του Καμπραί, ο Γοδεφρείδος Α΄ τον σταμάτησε. Το 1106 απεβίωσε ο Ερρίκος Δ΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ερρίκος Ε΄ Σαλίων, που είχε στασιάσει εναντίον του πατέρα του. Αυτός θέλησε να εκδικηθεί τον φίλο τού πατέρα του Ερρίκο των Αρντέν δούκα της Κάτω Λωρραίνης: τον φυλάκισε και το δουκάτο του το έδωσε στον Γοδεφρείδο Α΄. 
Ήλθε σε διένεξη με τον Ερρίκο Ε΄, αλλά συμφιλιώθηκε. Το 1119 έριζαν για τη Φλάνδρα διεκδικητές και ο Γοδεφρείδος Α΄ υποστήριξε τον Γουλιέλμο του Υπρ, αλλά τελικά την έλαβε ο Κάρολος Α΄ Έστριντσεν. Το 1125 απεβίωσε ο Ερρίκος Ε΄ και ο Γοδεφρείδος Α΄ υποστήριξε τον Κορράδο Χοενστάουφεν, αλλά τελικά εκλέχθηκε ο Λοθάριος Β΄ ως βασιλιάς της Γερμανίας, ο οποίος πήρε την Κάτω Λωρραίνη από τον Γοδεφρείδο Α΄ και την έδωσε στον Βάλεραν, γιο του Ερρίκου των Αρντέν. Ωστόσο ο Γοδεφρείδος Α΄ κράτησε τον τίτλο του δούκα, που το 1183 έγινε δούκας της Βραβάντης.
Το 1127 δολοφονήθηκε ο Κάρολος Α΄ Έστριντσεν και τον διαδέχθηκε ο Γουλιέλμος Κλίτο του Οίκου Νορμανδίας. Ακολούθησαν εξεγέρσεις, στις οποίες ο Γοδεφρείδος Α΄ υποστήριξε τον Τιερύ του Οίκου Λωρραίνης, ο οποίος έγινε κόμης της Φλάνδρας το 1128. 
Έζησε τα τελευταία έτη του στο αββαείο Άφφλιγκεμ. Απεβίωσε 79 ετών το 1139 και τάφηκε στο αριστερό κλίτος του ναού του αββαείου. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Γοδεφρείδος Β΄.
1540 Κέβολα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Κέβολα εκτιμάται σε 44,18 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0433. Ο Κέβολα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 20 ώρες και 5 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Ιωάννης Λουδοβίκος του Νασσάου-Όττβαϊλερ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμου-Λουδοβίκου κόμη του Νασσάου-Ζάαρμπρυκεν και της Άννας-Αμαλίας, κόρης του Γεωργίου-Φρειδερίκου μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Αδελφοί του ήταν οι Κράτο, Γουσταύος-Αδόλφος και Βάλραντ. 
Όταν το 1640 απεβίωσε ο πατέρας του ο πρωτότοκος Κράτο έλαβε το Ζάαρμπρυκεν και ο δευτερότοκος Ιωάννης-Λουδοβίκος έλαβε το Όττβαϊλερ. Το 1642 απεβίωσε ο Κράτο και τον κληρονόμησε ο Ιωάννης-Λουδοβίκος. 
Ο Ιωάννης-Λουδοβίκος απεβίωσε το 1690 και τάφηκε στον Προτεσταντικό ναό του Όττβαϊλερ. Το λείψανό του καταστράφηκε κατά τη λεηλασία της εκκλησίας στη Γαλλική Επανάστασης. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος (επιζών) γιος του Φρειδερίκος-Λουδοβίκος.
Στανισλάβ Ιγκνάσυ Βίτκιεβιτς

Βιογραφία

Ο Βίτκιεβιτς γεννήθηκε στη Βαρσοβία στις 24 Φεβρουαρίου 1885 και ήταν γιος του Στανισλάβ Βίτκιεβιτς, ζωγράφου και κριτικού τέχνης. Το 1880, η οικογένειά του μετακόμισε στο Ζακοπάνε (Zakopane), όπου ο μικρός Στανισλάβ άρχισε να παίρνει μαθήματα πιάνου. Το 1892, ο Στανισλάβ Ιγκνάσυ βαπτίστηκε με νονά του τη διάσημη ηθοποιό Helena Modjeska. 
Το 1893 άρχισε να γράφει σύντομα θεατρικά έργα εμπνευσμένος από τον Σαίξπηρ και παράλληλα να ζωγραφίζει, κυρίως τοπία, υπό την καθοδήγηση του πατέρα του. Από το 1900 και για μια δεκαετία, ταξίδεψε σε πολλές χώρες και πόλεις της Ευρώπης: Αγία Πετρούπολη, Βιέννη, Μόναχο, Παρίσι, Λονδίνο. Το 1905, ο Βίτκιεβιτς συνόδεψε τον Πολωνό συνθέτη Κάρολ Συμανόφσκι (Karol Szymanowski) στην Ιταλία. Το 1907 πηγαίνει στη Βιέννη να δει μια έκθεση πινάκων του Πωλ Γκωγκέν. 
Το 1904, ο Βίτκιεβιτς εγγράφεται στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Κρακοβίας, όπου με κάποια διαλείμματα σπούδασε ζωγραφική μέχρι το 1910, με καθηγητή τον Γιόζεφ Μεχόφερ (Josef Mehoffer). To 1913 αρραβωνιάστηκε την Jadwiga Janczewska, η οποία αυτοκτόνησε το 1914. Τσακισμένος από το θάνατο της μνηστής του, ο Βίτκιεβιτς συνοδεύει τον διάσημο ανθρωπολόγο Μπρόνισλαβ Μαλινόφσκι (Bronislaw Malinowski) σε μια εξερευνητική αποστολή του στην Κεϋλάνη και την Αυστραλία.
Μετά την έκρηξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Βίτκιεβιτς φτάνει στην Αγία Πετρούπολη και το 1915 αποφοιτά από το Στρατιωτικό Κολλέγιο Πάβλοφσκι (Pavlovsky) της πόλης. Κατατάσσεται στο στρατό, πηγαίνει στο μέτωπο, τραυματίζεται σε μια μάχη στην Ουκρανία, παρασημοφορείται και αποστρατεύεται με το βαθμό του λοχαγού. Επιστρέφει στο Ζακοπάνε το 1918. Γράφει το θεωρητικό έργο "Νέες Μορφές στη Ζωγραφική". Το 1923 παντρεύεται την Jadwiga Unrug.
Στα επόμενα χρόνια και μέχρι που ξέσπασε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Βίτκιεβιτς αφιερώνεται στη συγγραφή μυθιστορημάτων και θεατρικών έργων. Γράφει τα μυθιστορήματά του "Αντίο Φθινόπωρο" (1927) και "Απληστία" (1930). Με την έκρηξη του πολέμου, φεύγει από τη Βαρσοβία και στις 18 Σεπτεμβρίου 1939 αυτοκτονεί στο μικρό χωριό Jeziory στην ανατολική Πολωνία.

Ζωγραφική

Ως ζωγράφος, ο Βίτκιεβιτς υπέγραφε με το ψευδώνυμο Βίτκασυ (Witkacy). Η σουρεαλιστική, ονειρική και τόσο εφιαλτική ζωγραφική του επηρέασε σε σημαντικό βαθμό και χάραξε νέες ατραπούς για τους καλλιτέχνες του εικοστού αιώνα.
Μια επιλογή από τους πιο χαρακτηριστικούς πίνακές του περιλαμβάνει: "Aυτοπροσωπογραφία" (περ. 1910), "Αυτοπροσωπογραφία" (1913), "Μασκαράτα" (1917), "Φανταστικό όραμα" (1917), "Δυο Κεφάλια" (1920), "Ο Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου" (1916 - 21), "Σύνθεση με Γυναικείες Φιγούρες" (1917 - 20), "Σύνθεση με Ρινόκερους" (1918), "Γελαστό Αγόρι" (1920), "Συνθέσεις: Σατανάς" (1920), "Ο Πειρασμός του Αδάμ" (1920), "Γενική Σύγχυση" (1920), "Νεκρή Φύση με Ρολόι" (1921), "Η Μαρύσια με Σκύλο στην Κεϋλάνη" (1920 - 21), "Ο Ζευς μεταμφιεσμένος σε Ταύρο" (1921), "Σύνθεση" (1922), "Πορτραίτο της Κυρίας Szarota" (1924), "Αυτοπροσωπογραφία" (1924), "Πορτραίτο της Jadwiga Witkiewicz" (1925), "Πορτραίτο της Maria Nawrocka" (1929), "Αυτοπροσωπογραφία" (1938), "Αυτοπροσωπογραφία" (1939).
Λέων Β. Μελάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Βίκτωρα Μελά, μέλους της οικογένειας Μελά. Ακολούθησε καριέρα διπλωμάτου και διετέλεσε πρέσβης στα Τίρανα (1928), στο Βελιγράδι (1930), στο Λονδίνο και στο Βερολίνο. Το 1936 έγινε πληρεξούσιος υπουργός Α΄, το 1945 πρέσβης και την ίδια χρονιά διορίστηκε γενικός διευθυντής του υπουργείου εξωτερικών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1947. Εν συνεχεία διορίστηκε πρέσβης στο Λονδίνο, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1955, οπότε και αντικαταστάθηκε από τον Βασίλειο Μόστρα. 
Ως εξάδελφος του Ψυχάρη συνέβαλε σημαντικά στο να επιτευχθεί η αγορά της βιβλιοθήκης του Ψυχάρη από τον Εμμανουήλ Μπενάκη. Τιμήθηκε με τον Μεγαλόσταυρο του Φοίνικος ενώ έφερε τον τίτλο του πρέσβη επί τιμή.
Ήταν παντρεμένος με την Δωροθέα Ντέιβις, εγγονή του Εμμανουήλ Μπενάκη και είχε αποκτήσει δύο παιδιά.
Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων Καλαμάτας

O σταθμός

Στα εκθέματα του Μουσείου περιλαμβάνονται, ο σταθμός και η περιοχή του, με διώροφο οικίσκο σταθμαρχείου, τέσσερις πλατφόρμες επιβίβασης με περίπτερο εισόδου o υδατόπυργος, τρεις κρουνοί ατμαμαξών και τιμονιέρες, μεταλλική πεζογέφυρα, μήκους 28 μ., κατά τον άξονα του σταθμαρχείου, καθώς και μικροστοιχεία οργάνωσης του σιδηροδρομικού τοπίου (κλειδιά αλλαγής, φανοί, στάνζες).

Εκθέματα

Εκτίθενται επτά ατμάμαξες και μια ντηζελάμαξα, ένας χειροκίνητος γερανός (1890), δύο δρεζίνες (ποδήλατη και χειροκίνητη), τρία επιβατηγά οχήματα Α' θέσης, πέντε Α'-Β' θέσης (1885), οκτώ φορτηγά οχήματα διαφόρων τύπων (1885-1947).
Godspeed You! Black Emperor

Ιστορία

Δημιουργήθηκαν το 1994 με τρία μέλη, τους Έφριμ Μένουκ, Μάικ Μόγια και Μάουρο Πετσέντε. Το όνομα που επέλεξαν για το συγκρότημά τους προέρχεται από ένα σχεδόν άγνωστο Ιαπωνικό ντοκιμαντέρ του 1976 με το ίδιο όνομα, το οποίο παρουσιάζει την ιστορία μιας συμμορίας με το όνομα Black Emperors.
Οι τρεις τους σύντομα κατέληξαν να κάνουν μια ερασιτεχνική ηχογράφηση που κυκλοφόρησε μόνο σε κασέτα σε 33 αντίτυπα και ονομαζόταν All Lights Fucked on the Hairy Amp Drooling. Ύστερα από αυτό αποφασίστηκε να διευρύνουν τον αριθμό των μελών του συγκροτήματος και να δημιουργήσουν μια μεγάλη μπάντα, σχεδόν ορχήστρα, μαζί με πολλά μέλη της μουσικής σκηνής του Μόντρεαλ ανεβάζοντας τον αριθμό των μελών ως και στους 14 διαφορετικούς μουσικούς κάποιες εποχές.
Ιωάννης Άγγελος (πρωτοστράτωρ)

Βιογραφία

Ταπεινής καταγωγής, ήταν ένας από τους ευνοούμενους τού Θεοδώρου Β΄ Βατάτζη (1254-58). 
Ο Ιωάννης ήταν μέγας πριμικήριος και ο Θεόδωρος Β΄ τον προήγαγε το 1255 στο βαθμό του πρωτοστράτορος. Μετά τον θάνατο του Θεοδώρου Β΄, αυτοκτόνησε ο Ιωάννης Άγγελος, μάλλον λόγω της επικράτησης των ευγενών. Ο Θεόδωρος Β΄ είχε προωθήσει αρκετά άτομα ταπεινής καταγωγής για να του είναι έμπιστοι, όπως τον Γεώργιο Μουζάλωνα, αλλά αυτό δυσαρέστησε τους ευγενείς, που συσπειρώθηκαν γύρω από τον Μιχαήλ Η΄ και κατέλαβαν την εξουσία όταν απεβίωσε ο Θεόδωρος Β΄.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θράκης

Ιστορία

Η ιστορία της ένωσης ξεκινά στη Θεσσαλονίκη το 1928, έπειτα από την αποχώριση των σωματείων της Θράκης από την Ένωσιν Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας - Θράκης (ΕΠΣΜΘ), ενώ αργότερα, το 1930, τα σωματεία των περιοχών της Ανατολικής Μακεδονίας αποσχίσθηκαν από την Ένωσιν Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας, ιδρύοντας στην Καβάλα την Ένωσιν Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας (ΕΠΣΑΜ).
Η «Ένωσις Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θράκης» (ΕΠΣΘ) αναγνωρίστηκε επίσημα στην Ξάνθη το 1947. Ως έδρα της ΕΠΣΘ ορίστηκε η Κομοτηνή. Στην πορεία, τα σωματεία του νομού Έβρου αποσχίσθηκαν από την ΕΠΣΘ, δημιουργώντας την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Έβρου (ΕΠΣΕ) το 1969 και εννέα χρόνια αργότερα, το 1978 έρχεται η σειρά των σωματείων του νομού Ξάνθης να αποσχισθούν από την ΕΠΣΘ, δημιουργώντας την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ξάνθης (ΕΠΣΞ).
Γιοστέιν Γκάαρντερ

Οικογένεια

Ο Γκάαρντερ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Όσλο. Ο πατέρας του ήταν διευθυντής σε σχολείο και η μητέρα του ήταν δασκάλα και συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Το 1974, παντρεύτηκε στο Όσλο την Siri Dannevig. Πέντε χρόνια αργότερα, το 1979, μετακόμισαν στον Μπέργκεν και πλέον έχουν δύο γιους. 
Το 1997, μαζί με την σύζυγό του πήραν την πρωτοβουλία δημιουργίας του βραβείου Σοφί. Ήταν διεθνές βραβείο για το περιβάλλον και την ανάπτυξη, το οποίο συνοδευόταν από χρηματικό αμοιβή ύψους 100.000 δολαρίων ΗΠΑ (77.000€). Το 2013, όμως, πραγματοποιήθηκε η τελευταία απονομή, καθώς ανακοινώθηκε πως δεν θα μπορούσε πλέον να χορηγηθεί λόγω έλλειψης κονδυλίων. Το όνομα τού βραβείου προήλθε από τον τίτλο του μυθιστορήματος.

Εκπαίδευση

Μαθήτευσε και φοίτησε αντίστοιχα στο Oslo Cathedral School και στο Πανεπιστήμιο του Όσλο, όπου σπούδασε θεολογία και έδειξε ενδιαφέρον για τις Σκανδιναβικές διαλέκτους (γλώσσες). Ήταν καθηγητής γυμνασίου στο Μπέργκεν πριν ασχοληθεί αρκετά με τη λογοτεχνία.

Περιβαλλοντικός ακτιβισμός

Ο Γιοστέιν Γκάαρντερ συμμετείχε στην προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης για σχεδόν δύο δεκαετίες. Όπως προαναφέρθηκε θέσπισε το βραβείο Sophie, το 1997, ένα διεθνές βραβείο που απονεμήθηκε μέχρι το 2013 σε ιδρύματα και άτομα που ασχολούνται με το περιβάλλον. Μέσω του βραβείου Sophie, συνεισέφερε πάνω από 1,5 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ για την αντιμετώπιση ιδιαίτερων περιβαλλοντικών προβλημάτων. Το τελευταίο βραβείο απονεμήθηκε τον Οκτώβριο του 2013 στον Bill McKibben.

Πολιτική προάσπιση και θρησκευτική αμφισβήτηση

Είναι πολιτικά ενεργός. Το επίκεντρο της ανησυχίας του είναι το δράμα των Παλαιστινίων προσφύγων, καθώς και ο ίδιος έχει επικρίνει σφόδρα την ισραηλινή κατοχή της Παλαιστίνης. Τον Αύγουστο του 2006, ο Γκάαρντερ δημοσίευσε ένα αμφιλεγόμενο κείμενο με τίτλο «God's Chosen People» στην μεγαλύτερη καθημερινή εφημερίδα της Νορβηγίας, στην Aftenposten. Ήταν η απάντησή του στον πόλεμο του Λιβάνου το 2006. Ο ίδιος τάχθηκε υπέρ της «αναγνώρισης του κράτους του Ισραήλ του 1948, αλλά όχι το ένα του 1967». 
Ο Γκάαρντερ περιέγραψε τον Ιουδαϊσμό ως «μία αρχαϊκή, εθνική και πολεμοχαρής θρησκεία», σε αντίθεση με τη χριστιανική ιδέα ότι «η βασιλεία του Θεού είναι η συμπόνια και η συγχώρεση». Τέλος, αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς του αντισημιτισμού.
ΕΛΠΑ

H Ελληνική Λέσχη Περιηγήσεων και Αυτοκινήτου είναι σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.

Iδρύθηκε το 1924 από ελάχιστους τότε φίλους του αυτοκινήτου και των τεχνολογικών εξελίξεων της εποχής και σαν κύριο σκοπό της έταξε την πρόοδο του μηχανοκίνητου τουρισμού και αθλητισμού.
Για την κατανόηση της τότε κατάστασης από πλευράς αυτοκινητιστικής είναι χαρακτηριστικό ότι το πρώτο αυτοκίνητο που κυκλοφόρησε στην επικράτεια το 1896 ήταν ένα τρίτροχο ΠEZΩ, με ιδιοκτήτη κάποιον Kο Kοντογιαννάκη και ότι μέχρι το 1912, που άρχισε η περίοδος του Πολέμου, το σύνολο των αυτοκινήτων στην Aθήνα δεν υπερέβαινε τα 50.
Aπό το 1912 όμως έχει ιδρυθεί η Διεθνής Oμοσπονδία Mοτοσυκλετισμού (ΔOM), το δε 1922 έχει ήδη αρχίσει να λειτουργεί στο Παρίσι η Διεθνής Eπιτροπή Aγώνων της ΔOA και φυσικά αντίλαλος της κίνησης αυτής φθάνει και στην Eλλάδα από φορείς που επικοινωνούν με το εξωτερικό, όπως είναι οι διάφοροι νεαροί Eλληνες επιστήμονες και επιχειρηματίες που ταξιδεύουν και που πρωτοστατούν στην ίδρυση της «EΛΛHNIKHΣ ΛEΣXHΣ AYTOKINHTOY KAI ΠEPIHΓHΣEΩN- EΛΠA»
Διοσκουρίδης ο Πεδάνιος

Βίος

Γεννήθηκε περίπου το 10 μ.Χ πιθανότατα στην πόλη Ανάζαρβο Κιλικίας (σημ. Νότια Τουρκία), αν και ο Γαληνός της Περγάμου αναφέρει ότι καταγόταν από την Ταρσό, αφού τον αποκαλεί Διοσκουρίδης ὁ Ταρσεὺς. Δυστυχώς, δεν έχουν διασωθεί μαρτυρίες από άλλες πηγές και οι ελάχιστες πληροφορίες γύρω από το πρόσωπό του αντλούνται από το ίδιο του το έργο και κυρίως από το προοίμιο του Περὶ ὕλης ἰατρικῆς. Ο Διοσκουρίδης είχε ιδιαίτερη κλίση στη μελέτη των φυτών και των βοτἀνων από νεαρή ηλικία. Μετά το τέλος των ιατρικών σπουδών του στην Ταρσό κοντά στο Άρειο της Ασκληπιειάδας Σχολής επιδόθηκε στη έρευνα των φαρμακολογικών ιδιοτήτων πολλών φυτών, ακολουθώντας το ρωμαϊκό στρατό σε διάφορες μεσογειακές χώρες, υπηρετώντας ως γιατρός και έχοντας την ευθύνη περίθαλψης των τραυματιών. 
Το όνομά του Πεδάνιος το απέκτησε, όταν υιοθετήθηκε από Ρωμαίο της οικογένειας των Πεδανίων, για να αποκτήσει δικαιώματα Ρωμαίου πολίτη. Ονομάσθηκε πεδάνιος περισσότερο για να διακρίνεται από τον ποιητή Διοσκουρίδη, αλλά και τον ιστορικό Διοσκουρίδη.
Γνώριζε τις ιδιότητες του Μανδραγόρα του φαρμακευτικού (Μandragora officinarum), τη θεραπευτική αξία και τη χρησιμότητά του για την προνάρκωση και τη νάρκωση , αλλά και τις παρενέργειες τις οποίες μπορεί να προκαλέσει. Είχε, επίσης, παρατηρήσει και περιγράψει το φαινόμενο της αλλεργικής καταπληξίας από τη λήψη φαρμακευτικών ουσιών.
Ο Διοσκουρίδης κατέγραψε περισσότερες από 1.000 φαρμακευτικές ουσίες, η πλειοψηφία των οποίων προερχόταν από φυτά. Περισσότερες από 120 αντιμετωπίζουν οδοντιατρικά και στοματολογικά προβλήματα. Περιέγραψε επίσης ουσίες που σήμερα είναι γνωστές ως αντισηπτικά, αντιφλεγμονώδη ή αντισυλληπτικά. Αντίγραφα του πολύτομου έργου του «Περί ύλης ιατρικής» βρίσκονταν σε διαρκή κυκλοφορία και χρησιμοποιούνταν στην πράξη από την περίοδο της ακμής της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Η πρώτη λατινική έκδοσή του χρονολογείται το 1478, λίγες δεκαετίες μετά την ανακάλυψη της τυπογραφίας. Η επίδραση του έργου του εκτείνεται χρονικά τουλάχιστον μέχρι την περίοδο της Αναγέννησης και εν γένει εκτιμάται πως οι μέθοδοι παρατήρησης του Διοσκουρίδη πρόσφεραν ισχυρές βάσεις για την εξέλιξη της φαρμακολογικής επιστήμης. Το έργο αυτό μελετάται μέχρι και σήμερα, διότι παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον, θεωρούμενο υπό διάφορες επόψεις. Πέρα από την αξία του ως ιατρικό εγχειρίδιο, μεγάλης αξίας θεωρείται ο πλούτος των πληροφοριών που δίνει για τα φυτά και βότανα της νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Corvina

Η Corvina είναι μία Ιταλική ποικιλία αμπέλου, η οποία συχνά αναφέρεται και ως Corvina Veronese ή Cruina ενώ στην Ευρώπη είναι κυρίως γνωστή ως "Cassabria". Καλλιεργείται κυρίως στην περιοχή του Βένετο στη ΒΑ Ιταλία. Η Corvina χρησιμοποιείται με διάφορες άλλες ποικιλίες σταφυλιών για τη δημιουργία των κρασιών Bardolino και Valpolicella με το χαρακτηριστικό ανοιχτό κόκκινο χρώμα τους και την ήπια φρουτώδη γεύση με νότες αμυγδάλου. Αυτές οι ποικιλίες ονομάζονται Rondinella, Molinara (και Rossignola για το τελευταίο κρασί). Χρησιμοποιείται επίσης για την παρασκευή του Amarone και του Recioto.

Κρασιά

Η Corvina παράγει κρασιά με γεύση ελαφριά ως μέτρια με ένα απαλό βυσσινί χρώμα. Φυσικά η υψηλή οξύτητα των σταφυλιών μπορεί να κάνουν το κρασί κάπως ξινό, με μία απαλή νότα από πικραμύγδαλο. Μερικές φορές το φινίρισμα  έχει μία χαρακτηριστική γεύση από βύσσινο. Σε ορισμένες περιοχές της Valpolicella, οι παραγωγοί χρησιμοποιούν βαρέλι γήρανσης για να αποκτήσει το κρασί καλύτερη δομή και πολυπλοκότητα. Οι μικροί καρποί της Corvina έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε τανίνες και δεν προσδίδουν ιδιαίτερο χρώμα αλλά χάρη στο παχύ περίβλημά τους είναι ιδανικά για την αποξήρανση και για την προστασία του σταφυλιού από τη σήψη.

Αμπελουργία

Η Corvina αμπέλου ωριμάζει αργά και είναι επιρρεπής στην παραγωγή μεγάλης σοδειάς που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ποιότητα του οίνου. Κατά τη διάρκεια του κύκλου ανάπτυξης της αμπέλου, τα πρώτα μπουμπούκια δεν παράγουν φρούτα. Τα αμπέλια πρέπει να αναπτυχθούν σε μια κληματαριά η οποία θα βοηθήσει στο να δημιουργηθεί μακρύς κορμός που μπορεί να παράγει περισσότερα μπουμπούκια. 

Σχέσεις με άλλες ποικιλίες

Στο Βένετο η Corvina συχνά συγχέεται με  την ποικιλία Corvinone, ένα κόκκινο σταφύλι που συχνά χρησιμοποιείται για την παραγωγή κρασιών από σταφίδες. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, Corvinone θεωρούνταν ένας κλώνος του Corvina αλλά δείγματα DNA έχουν δείξει ότι πρόκειται για δύο διαφορετικές ποικιλίες. Το 2005, εξέταση DNA έδειξε ότι Corvina ήταν ένας γονέας ποικιλία στην ενετική ποικιλία Rondinella.
Βεατρίκη Σαρρή

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Έπαιξε για τη Λίντς Γιουνάϊτεντ το 2017. 
Μετακόμισε στη Fylde Ladies, αγωνιζόμενη για το σύλλογο του Lancashire κατά τη διάρκεια της σεζόν 2017-18. Τον Σεπτέμβριο του 2017, υπέστη έναν τραυματισμό σε ένα παιχνίδι εναντίον της Guisley Vixens και χρειάστηκε νοσοκομειακή περίθαλψη.  
Στις 3 Ιανουαρίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Sheffield United W.F.C.

Διεθνής σταδιοδρομία

Είναι διεθνής με την Εθνική Ελλάδας.
Φορτηγίδα

Μία φορτηγίδα ή μαούνα είναι ένα επίπεδο πλοίο, που χρησιμοποιείται κυρίως για μεταφορές βαρέων αγαθών σε ποτάμια και διώρυγες. Ορισμένες φορτηγίδες δεν είναι αυτοκινούμενες και για την μετακίνησή τους απαιτείται ρυμούλκηση ή ώθηση από ρυμουλκά. Οι φορτηγίδες καναλιών, που έλκονταν από ζώα σε μονοπάτι δίπλα από τα κανάλια ανταγωνιζόταν τον σιδηρόδρομο στις αρχές της Βιομηχανικής Επανάστασης. Ωστόσο στη συνέχεια οι μεγαλύτερες ταχύτητες, το μειωμένο κόστος και η ευελιξία του σιδηροδρόμου οδήγησε αυτό το είδος μεταφοράς αγαθών σε παρακμή.

Σύγχρονη χρήση

Οι φορτηγίδες χρησιμοποιούνται κυρίως για χαμηλής αξίας εμπορεύματα, μιας και το κόστος μεταφοράς αγαθών με φορτηγίδες είναι σχετικά χαμηλό. Ενίοτε χρησιμοποιούνται για βαρύτερα και ογκώδη αγαθά. Οι συνηθισμένες διαστάσεις μιας φορτηγίδας στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είναι 59,4 x 10,7 μέτρα (195 x 35 πόδια), και έχουν τη δυνατότητα μεταφοράς έως 1.500 τόνους εμπορεύματος. Στην Ευρώπη οι μέσες διαστάσεις φορτηγίδων είναι 76,5 x 11,4 μέτρα (251 x 37 πόδια) με δυνατότητα μεταφοράς έως και 2,45 τόνων εμπορεύματος.
Οι αυτοκινούμενες φορτηγίδες χρησιμοποιούνται για πλεύση ανάντη ή κατάντη σε ήρεμα νερά. Κινούνται με την βοήθεια ρυμουλκού όταν πλέον ανάντη σε γρηγορότερα νερά. Οι φορτηγίδες καναλιών κατασκευάζονται με προδιαγραφές για το συγκεκριμένο κανάλι στο οποίο θα επιχειρήσουν.
Πολλές φορτηγίδες, κυρίως οι Ολλανδικού τύπου, κατασκευάστηκαν αρχικά για να μεταφέρουν εμπορεύματα στα κανάλια της Ευρώπης, αλλά πλέον δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τα νεότερα πλοία. Έτσι πολλές από αυτές ανακαινίστηκαν και χρησιμοποιούνται ως ξενοδοχεία που μεταφέρουν τους παραθεριστές στα κανάλια, ως είδος κρουαζιέρας.
Θερμιδική θεωρία

Η θερμιδική θεωρία, ή θεωρία του θερμικού ρευστού, ήταν μια παλαιότερη θεωρία, σήμερα αναχρονιστική, που αναπτύχθηκε τον 18ο αιώνα έχοντας ως αντικείμενο την ερμηνεία των φαινομένων της θερμότητας και της καύσης, ανάλογα με τις επικρατούσες τότε γνώσεις.
Η θεωρία αυτή υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής και συνέχισε να ισχύει αναλλοίωτη μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, ή ακόμα και μέχρι τις αρχές του 20ου.

Θερμικό ρευστό

Η θεωρία αυτή βασιζόταν στην υπόθεση της ύπαρξης ενός φανταστικού αβαρούς ρευστού που έλαβε το όνομα "θερμικό ρευστό", που αντιπροσώπευε την εποχή εκείνη τη θερμότητα και το οποίο θεωρητικά έρρεε στα σώματα και στο περιβάλλον από το θερμότερο σε ψυχρότερο φορέα. Γεγονός είναι ότι την εποχή εκείνη πράγματι οι έννοιες θερμότητα και καύση δημιουργούσαν σύγχυση ως προς την ερμηνεία τους, αν και είχαν προηγηθεί η θεωρία του φλογιστού για την κάυση και ως αρχή της θερμότητας. Επί της θεωρίας εκείνης αντιπρότεινε ο Λαβουαζιέ, που πρώτος χρησιμοποίησε το θερμιδόμετρο σε χημικές αντιδράσεις, τη θεωρία του θερμικού ρευστού του οποίου η ποσότητά  παραμένει σταθερή στο σύμπαν και εκδηλώνεται από το θερμότερο στο ψυχρότερο μέσον.
 
Η θεωρία αυτή βασιζόταν κυρίως τόσο στη διατήρηση της θερμότητας ως βασική προϋπόθεση, όσο και στην παράλληλη την ίδια εποχή της κινητικής θεωρίας που και αυτή ερμήνευε τα ίδια φαινόμενα χωρίς όμως και να συγκρούονται. Μάλιστα ιδιαίτερη έκπληξη είχε προκαλέσει η μέτρηση τη ταχύτητας του ήχου σε ισοθερμικές μεταβολές που επιχείρησε ο Λαπλάς.
Πρώτος που φέρεται να αμφισβήτησε τη θεωρία αυτή ήταν ο Κ. Ράμφορντ που εξετάζοντας τα φαινόμενα που συνοδεύουν τα κανόνια κατά τη χρήση τους, το 1798, παρατήρησε ότι δεν συμβαίνει απώλεια παραγωγής θερμότητας, συνεπώς δεν συμβαίνει θερμιδική απώλεια. Τελικά μετά από πολλά πειράματα που ακολούθησαν κυρίως από το 1850 και νεότερα, τα περισσότερα των οποίων αποσκοπούσαν στον καθορισμό του μηχανικού ισοδύναμου της θερμότητας, αναγνωρίστηκε η ανάγκη της θεώρησης πλέον της θερμότητας ως μορφή μεταφοράς ενέργειας.