google/wiki40b huggingface dataset:
Νικόλαος Βλαχόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1868. Φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων, αποφοιτώντας στις 9 Σεπτεμβρίου 1888 ως Ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία και το Βέλγιο, και στην επιστροφή του στην Ελλάδα υπηρέτησε ως καθηγητής στη Σχολή Ευελπίδων.
Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους 1912–13 υπήρξε διοικητής μοίρας πεδινού πυροβολικού, πολεμώντας στο μέτωπο της Ηπείρου κατά τον Α΄ Βαλκανικό, και συμμετέχοντας σε όλες τις μάχες του επακόλουθου Β΄ Βαλκανικού εναντίον της Βουλγαρίας. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έχοντας πλέον το βαθμό του συνταγματάρχη, υπηρέτησε στο Μακεδονικό Μέτωπο ως διοικητής της 4ης Μεραρχίας Πεζικού.
Το 1919 προήχθη σε υποστράτηγο, αναλαμβάνοντας τη διοίκηση της 2ης Μεραρχίας Πεζικού με έδρα την Αθήνα, της οποίας ηγήθηκε κατά την Ουκρανική Εκστρατεία στη συμμαχική παρέμβαση στη νότια Ρωσία εναντίον των Μπολσεβίκων. Στην επιστροφή του διορίστηκε (πρώτος) στρατιωτικός διοικητής Σμύρνης κατά την κατοχή της από τον Ελληνικό Στρατό, και παρέμεινε στην Ανατολία μέχρι την απόλυσή του από το στράτευμα ως βενιζελικού μετά τη νίκη των φιλοβασιλικών-αντιβενιζελικών στις Εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920.
Μετά την ήττα των Ελλήνων στην Ανατολία από τις τουρκικές δυνάμεις τον Αύγουστο 1922, ο Βλαχόπουλος ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία και διορίστηκε αρχηγός του ΓΕΣ, υπηρετώντας στη θέση αυτή έως το 1924. Την ίδια χρονιά προήχθη σε αντιστράτηγο. Αργότερα, υπηρέτησε ξανά ως αρχηγός ΓΕΣ την περίοδο 1927-28, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε.
Ο Νικόλαος Βλαχόπουλος ήταν καλά εκπαιδευμένος αξιωματικός, που μιλούσε άπταιστα Γερμανικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Αγγλικά. Έγραψε επίσης ένα στρατιωτικό εγχειρίδιο για τη Σχολή Ευελπίδων και μετέφρασε στα Ελληνικά το βιβλίο του Γερμανού στρατάρχη Κόλμαρ Φράιχερ φον ντερ Γκολτς για τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897. Ήταν παντρεμένος και είχε δύο παιδιά.
Απεβίωσε το 1957 σε ηλικία 89 ετών.
Ζωολογικός κήπος του Σινσινάτι

Ο ζωολογικός κήπος του Σινσινάτι (αγγλικά: Cincinnati Zoo and botanical garden) είναι ζωολογικός και βοτανικός κήπος στο Οχάιο των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε το 1875. Στεγάζει 1896 είδη ζώων.
Φρειδερίκος Λουδοβίκος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου-Φραγκίσκου Α΄ μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Λουίζας των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη-Αυγούστου πρίγκιπα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουρκ.
Το 1819 απεβίωσε στο Λούντβιγκσλουστ σε ηλικία 41 ετών.
Βαράγγειος Φρουρά

Ιστορία

Από το 911, οι Βάραγγοι αναφέρονται ως μισθοφόροι πολεμιστές των Βυζαντινών. Περίπου 700 Βάραγγοι υπηρετούσαν μαζί με Δαλματούς ως πεζοναύτες στο Βυζαντινό ναυτικό και στις εκστρατείες εναντίον του μουσουλμανικού εμιράτου της Κρήτης το 902 και ως δύναμη 629 ανδρών που γύρισαν στην Κρήτη το 949 με τον Κωνσταντίνο τον Πορφυρογέννητο. Μια μονάδα από 415 Βαράγγους πήρε μέρος στην Ιταλική εκστρατεία του 936. Είναι καταγεγραμμένο επίσης ότι ανάμεσα στους άνδρες που πολέμησαν κατά των Αράβων στη Συρία το 955, βρίσκονταν και Βάραγγοι. Εκείνη την περίοδο οι Βάραγγοι μισθοφόροι υπήρχαν στη Μεγάλη Εταιρεία.
Το 988 ο Βασίλειος Β΄, ζήτησε στρατιωτική βοήθεια από τον Βλαδίμηρο Α΄ του Κιέβου για να υπερασπιστεί τον θρόνο του. Σύμφωνα με τη συνθήκη που είχε υπογράψει ο πατέρας του μετά την πολιορκία του Δορόστολο το 971, ο Βλαδίμηρος έστειλε 6000 άνδρες στον Βασίλειο. Σε αντάλλαγμα ο Βλαδίμηρος πήρε την αδερφή του Βασίλειου, Άννα την Πορφυρογέννητη, για σύζυγο. Το χέρι της Άννας θεωρήθηκε τόσο μεγάλο έπαθλο, που ο Βλαδίμηρος έγινε χριστιανός για να την παντρευτεί και οδήγησε στον εκχριστιανισμό των Ρως.
Λίμνη Κοϊτσεγκίζ

Η λίμνη Κοϊτσεγκίζ είναι μια λίμνη στην επαρχία Μούγλα της νοτιοδυτικής Τουρκίας και μια από τις μεγαλύτερες παράκτιες λίμνες της χώρας. Παίρνει το όνομα της από την ομώνυμη πόλη, που βρίσκεται στη βόρεια όχθη της. Συνδέεται με τη Μεσόγειο μέσω ενός στενού και καλαίσθητου καναλιού που ονομάζεται "Νταλιάν", το οποίο ρέει από τον ομώνυμο δήμο και την αρχαία πόλη Κάουνος. Το κανάλι Νταλιάν ενώνει τη λίμνη με τη θάλασσα στην παραλία Ιζτούζου.
Η περιοχή γύρω από τη λίμνη και ειδικά οι όχθες της σύνδεσης με την θάλασσα Νταλιάν είναι σημαντικά φυσικά καταφύγια και δημοφιλή τουριστικά αξιοθέατα. Είναι μέρος της Ειδικής Περιοχής Προστασίας Περιβάλλοντος Κοϊτσεγίζ-Νταλιάν.

Επισκόπηση

Η λίμνη τροφοδοτείται από τους ποταμούς Ναμνάμ και Γιουβαρλακτσάι και από διάφορα ορεινά ρυάκια. Το βάθος της λίμνης κυμαίνεται από 20 έως 60 μέτρα. Η λίμνη έχει άφθονα ψάρια.
Στα βορειοανατολικά και νοτιοανατολικά της λίμνης Κοϊτσεγκίζ υπάρχουν πεδιάδες, ενώ άλλα μέρη περιβάλλονται από λόφους. Οι υψηλότεροι από αυτούς είναι το όρος Ολεμέζ (937 μέτρα) στα νοτιοδυτικά και το Μποζμπορούν Τεπέσι (556 μέτρα) στο νότο. Στη λίμνη υπάρχουν πέντε ακατοίκητα νησιά. Ένα από αυτά ονομάζεται ως Χαπισανέ Αντάσι, που σημαίνει νησί της φυλακής. Αρχικά το νησί χρησιμοποιήθηκε για στρατιωτικούς σκοπούς, και κατόπιν μετατράπηκε σε φυλακή. Σήμερα δεν χρησιμοποιείται ως φυλακή και δεν κατοικείται.

Γεωλογία

Η λίμνη σχηματίστηκε περίπου 7.500 χρόνια πριν, όταν ολόκληρο το ανατολικό τμήμα της Μεσογείου είχε πληγεί από σεισμούς. Στη νότια πλευρά της λίμνης Κιοϊτσεγκίζ, υπάρχει ένα ρήγμα με κατεύθυνση ΒΔ - ΝΑ, που συνορεύει με πολλές θειούχες θερμές πηγές, μεταξύ των οποίων και τη ιαματική πηγή Σουλτανιγιέ.

Ειδική προστατευόμενη περιοχή

Η λίμνη έχει εξελιχθεί σε οικολογικά σημαντική περιοχή. Μαζί με τις όχθες της και τη λεκάνη Νταλιάν περιλαμβάνει την Ειδική Περιβαλλοντική Προστατευόμενη Περιοχή Κοϊτσεγκίζ-Νταλιάν.
Στις όχθες βόρεια του Σουλτανίγιε, βορειοδυτικά του Χαμίτκιοϊ, στο Κιοϊτσεγκίζ, στο Καβακαράσι και το Τεπεαράσι εξακολουθούν να υπάρχουν τεράστια ελώδη δάση. Οι μικρές περιοχές γύρω από τη λίμνη είναι ενδιαφέρουσες λόγω της παρουσίας πτηνών. Η περιοχή προσελκύει πολλούς παρατηρητές πουλιών. Η περιοχή είναι επίσης πλούσια σε ερπετά και έντομα.
Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Ασφάλεια Δικτύων και Πληροφοριών

Αποστολή

Ο ENISA ιδρύθηκε αρχικά το 2004 για να αντιµετωπίσει τις απειλές και τις πιθανές επακόλουθες παραβιάσεις της ασφάλειας δικτύων και πληροφοριών. Έκτοτε, οι προκλήσεις που αφορούν την ασφάλεια δικτύων και πληροφοριών µεταβλήθηκαν λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων και των εξελίξεων στην αγορά, και αποτέλεσαν αντικείµενο περαιτέρω προβληµατισµού και διαλόγου, οδηγώντας σήµερα στην ανάγκη για επικαιροποίηση, για λεπτοµερέστερη περιγραφή των συγκεκριµένων προβληµάτων που διαπιστώθηκαν και αξιολόγηση του τρόπου µε τον οποίο αυτά επηρεάζονται από το µεταβαλλόµενο περιβάλλον στην ασφάλεια δικτύων και πληροφοριών.
O οργανισμός έχει συµβουλευτικό και συντονιστικό ρόλο κατά τη συγκέντρωση και ανάλυση δεδοµένων για την ασφάλεια των πληροφοριών. Χρησιµεύει ως κέντρο εµπειρογνωσίας στο οποίο µπορούν να απευθύνονται τα κράτη µέλη και τα ευρωπαϊκά θεσµικά όργανα για γνωµοδότηση και παροχή συµβουλών σε τεχνικά θέµατα ασφάλειας.·Εξασφαλίζει τη διαλειτουργικότητα δικτύων και συστηµάτων πληροφοριών, όταν τα κράτη µέλη εφαρµόζουν τεχνικές απαιτήσεις οι οποίες επηρεάζουν την ασφάλεια. Καταγράφει τις σχετικές ανάγκες τυποποίησης και αξιολογεί τα υφιστάµενα πρότυπα ασφαλείας και συστήµατα πιστοποίησης, και προάγει την ευρύτερη δυνατή χρήση τους για τη στήριξη της ευρωπαϊκής νοµοθεσίας. Υποστηρίζει τη διεθνή συνεργασία στο εν λόγω πεδίο, η οποία καθίσταται όλο και περισσότερο αναγκαία, δεδοµένης της παγκόσµιας διάστασης της ασφάλειας δικτύων και πληροφοριών.
Ο ENISA υποστήριξε τα προγράμματα Cyber Europe το 2010, το 2012 και 2014 που περιλάμβαναν ασκήσεις ετοιμότητας όσον αφορά την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Οργάνωση

Ο ENISA διοικείται από τον εκτελεστικό διευθυντή, και υποστηρίζεται από ένα επιτελείο που απαρτίζεται από εμπειρογνώμονες που αντιπροσωπεύουν τους σχετικούς ενδιαφερόµενους, όπως τον κλάδο των τεχνολογιών των πληροφοριών και των επικοινωνιών, τις οµάδες καταναλωτών, τους πανεπιστηµιακούς που είναι ειδικοί στην ασφάλεια δικτύων και πληροφοριών, και τις αρχές επιβολής του νόµου και προστασίας της ιδιωτικής ζωής. Ο οργανισμός εποπτεύεται από το διοικητικό συμβούλιο, το οποίο αποτελείται από εκπροσώπους των κρατών μελών της ΕΕ, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και άλλων ενδιαφερόμενων ομάδων. Η Μόνιμη Ομάδα Ενδιαφερομένων ιδρύθηκε από και δίνει συμβουλές στον εκτελεστικό διευθυντή.
Ο ENISA είναι ο μόνος μεταξύ των 32 αποκεντρωμένων οργανισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν έχει σύμβαση αορίστου χρόνου. Ο οργανισμός είχε προϋπολογισμό €32 εκατ. (συνολικά για τα έτη 2005 - 2009). Το 2007, η Ευρωπαία Επίτροπος Βιβιάνα Ρέντινγκ πρότεινε να ενσωματωθεί ο ENISA σε μια νέα Ευρωπαϊκή Αρχή για την Αγορά Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών (EECMA). Το 2010 η Επίτροπος Νέλι Κρους επεσήμανε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήθελε μία ενισχυμένη υπηρεσία. Η σύμβαση του οργανισμού επεκτάθηκε μέχρι το 2012 με ετήσιο προϋπολογισμό €8 εκατ., υπό την ηγεσία του Δρ. Ούντο Χέλμπρεχτ.
Επί του παρόντος ο οργανισμός απασχολεί προσωπικό 65 ατόμων. Από τον Οκτώβριο του 2009 διαθέτει και γραφείο διασύνδεσης στην Αθήνα.
Γεώργιος Μπάρδας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Μαλακάσι Τρικάλων και ήταν γιος του Δημητρίου Μπάρδα. Σπούδασε νομικά, διετέλεσε σύμβουλος της στρατιωτικής δικαιοσύνης, πρωτοδίκης και δικηγόρος.
Εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων με το Εθνικόν Ριζοσπαστικό Κόμμα στις εκλογές του 1935 και επανεξελέγη με την Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση σε αυτές του 1936 και του 1946 (με το Εθνικόν Κόμμα Ελλάδος).
Ζαμπαργκάντ

Το Ζαμπαργκάντ (αραβικά : جزيرة الزبرجد) ή Τοπάζιος είναι νησί της Αιγύπτου στην Ερυθρά Θάλασσα στον κόλπο Φαούλ. Το αραβικό όνομα προέρχεται από τη λέξη περίδοτο που είναι το κυρίως πέτρωμα του. Καλύπτει μια έκταση 4,50 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Πιστεύεται ότι δημιουργήθηκε από μέρος υλικών του ανώτερου μανδύα και δεν είναι ηφαιστειογενές. Το κοντινότερο νησί είναι μια βραχονησίδα. Το νησί είναι λίγο βόρεια του Τροπικού του Καρκίνου και το υψηλότερο σημείο του είναι 235 μέτρα ύψος από την επιφάνεια της θάλασσας. Το νησί είναι μέρος του εθνικού πάρκου Έλβα, και κατά περιόδους είναι κλειστό για το κοινό όταν υφίσταται βλάβη στα κοράλλια και διαταραχή των πουλιών που αναπαράγονται στο νησί.

Αρχαιότητα

Ο Μάρευ το ταυτίζει με το «Νησί του Αγάθωνα» («Αγάθων Νησίς») του Πτολεμαίου. Ο Πλίνιος γνωρίζει ένα νησί που ονομάζεται Τοπάζιος, το οποίο έδωσε το όνομα στο πέτρωμα. Ο Πλίνιος όμως περιγράφει ένα νησί στην Ερυθρά Θάλασσα ως πηγή για το πράσινο τοπάζι, πιθανώς βρίσκεται εδώ μια σύγχυση με το περίδοτο του Ζαμπαργκάντ.
Στο βιβλίο Περίπλους τῆς Ἐρυθράς Θαλάσσης περιγράφεται ως ένα νησί απέναντι από αρχαία πόλη Βερενίκη ως πηγή του περίδοτου (ολιβίνη) που στην Ινδία είναι εμπορικά σημαντικό.
Ο Στράβων αναφέρεται στον κόλπο απέναντι από την Βερενίκη και το Ρας Μπενάς τη «Νήσος Οφιώδης». Την ονομάζει έτσι επειδή πολλά φίδια ζούσαν εκεί αλλά αυτά πιάνονταν και πωλούνται από τον βασιλιά, επειδή είχαν σκοτώσει τους ναυτικούς, και λόγω του τοπάζιου που βρέθηκε στο νησί. Η ίδια ιστορία λέγεται και από τον Διόδωρο όπου μιλάει όμως για «βασιλιάδες της Αλεξάνδρειας», οπότε μάλλον ονομάζει της Ελληνιστικής περιόδου ηγεμόνα ως διανομέα των φιδιών. Δεδομένου ότι το νησί δεν έχει ποτέ συνδεθεί με την ηπειρωτική χώρα, αλλά έχει δημιουργηθεί από πατημένα σε πλουτώνια πετρώματα, η έλλειψη των φιδιών είναι αρκετά αξιόπιστη.

Γεωλογία

Το νησί θεωρείται γεωλογικά μοναδικό, καθώς προέρχεται από τον ανυψωμένο μανδύα ένα κομμάτι της λιθόσφαιρας της υπο Ερυθράς Θάλασσας. Πετρώματα στο νησί είναι κυρίως μεταμορφωμένα πετρώματα του κάτω φλοιού. Το νησί βγήκε πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας όταν η Αφρικανική και ασιατική ηπειρωτική πλάκα σύγκλιναν και προκάλεσαν πέτρες από την κάτω κρούστα να ανέλθουν. Το νησί αποτελείται από πετρώματα Περιδοτίτη, τα οποία είναι πλούσια σε περίδοτο πολύτιμων λίθων (ολιβίνη). Για αυτά τα πετρώματα του στην αρχαιότητα ονομαζόταν «Τοπάζιος» που ήταν η ελληνική ονομασία για το νησί. Η παρουσία όλων αυτών των μετάλλων οδήγησε στην εξόρυξη τους που χρονολογείται ήδη από την αρχαιότητα.
Το πολύτιμο πέτρωμα ολιβίνης σε περιδοτίτες ενσωματωμένο προέκυψε σε μεγάλο βάθος, αλλά στη συνέχεια ήρθε γρήγορα στην επιφάνεια.
Περίδοτο που χρησιμοποιείται ήδη από την 18η δυναστεία αποδεικνύεται από ευρήματα στην Αίγυπτο. Τα ορυχεία περίδοτου υπήρχαν σύμφωνα με τους άραβες συγγραφείς στα μέσα του 13ου αιώνα. Τ αποθέματα εξαντλήθηκαν το 1829 και σήμερα μια γαλλική κοινοπραξία κάνει εξόρυξη με σύγχρονα μέσα σε μεγαλύτερο βάθος.
Κοκύλιον Τρωάδος

Το Κοκύλιον ήταν αρχαία πόλη της νότιας Τρωάδας, η οποία άκμασε κατά την κλασική και ρωμαϊκή περίοδο. Βρισκόταν στα ανατολικά της Λάρισας και στα βορειοδυτικά του Αδραμυττίου. H ακριβής θέση της δεν είναι βέβαιη αλλά πιθανολογείται πως βρίσκεται στην τοποθεσία Karaev, στην περιοχή του χωριού Bahçeli της βορειοδυτικής Μικράς Ασίας, στην Τουρκία.
To Κοκύλιον αναφέρεται από τον Ξενοφώντα, στο έργο του Ελληνικά, σε ένα επεισόδιο της εκστρατείας του Σπαρτιάτη στρατηγού Δερκυλλίδα στη Μικρά Ασία, το 399 π.Χ. Αργότερα, στις αρχές του 2ου αι. μ.Χ., ο Πλίνιος ανέφερε ότι τη βρήκε έρημη από κατοίκους.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2010-11

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 2010-11 συμμετείχαν 14 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην Α΄ φάση όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. 
Οι ομάδες στις θέσεις 1-4 διαγωνίστηκαν στη Β΄ φάση για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και την άνοδο στην Α΄ κατηγορία. Στους αγώνες αυτές μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί και τα τέρματα της Α΄ φάσης. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2011-12. 
Οι ομάδες στις θέσεις 13-14 υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2011-12. Σύμφωνα με της προκήρυξη του πρωταθλήματος οι ομάδες που θα τερμάτισαν στις θέσεις 9-12 θα έδιναν μονούς αγώνες κατάταξης σε ουδέτερες έδρες και η τελευταία ομάδα θα διαβαθμιζόταν στην Γ΄ κατηγορία 2011-12. Στους αγώνες αυτές μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί και τα τέρματα της Α΄ φάσης. Ωστόσο, επειδή από την πρώτη αγωνιστική της Β΄φάσης κρίθηκε μαθηματικά ο υποβιβασμός της 12ης ομάδας, δεν έγιναν οι υπόλοιποι αγώνες.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Παπαστράτειο δημοτικό πάρκο

Το Παπαστράτειο είναι μεγάλο δημοτικό πάρκο στο κέντρο της πόλης του Αγρινίου.
Ουχτανές της Σεβαστείας

Βιογραφία

Ο Ουχτανές γεννήθηκε προς το 935, ενώ έλαβε την εκπαίδευσή του στο μοναστήρι του Ναρέκ, πλησίον της Λίμνης Βαν, το οποίο, σήμερα, βρίσκεται στην Τουρκία, του οποίου ηγείτο ο θείος του, Ανανίας του Ναρέκ. Ο συγκεκριμένος μοναχός κατέστη Επίσκοπος της Σεβαστείας (σημερινή Σιβάς) από, περίπου, το 970 έως το 985, ενώ, στη συνέχεια, πιθανώς διετέλεσε Επίσκοπος της Έδεσσας (σημερινή Σανλιούρφα), ενώ απεβίωσε το 1000.
Κοχλίας (μαλάκιο)

Ένας κοχλίας (σπείρωμα) (Αγγλ.: Whorl)είναι μια ενιαία, ολοκληρωμένη περιστροφή 360° στην ανάπτυξη του σπειροειδούς κελύφους μαλακίων. Μια σπειροειδής διαμόρφωση του κελύφους απαντάται σε πολλά γαστερόποδα, αλλά και σε κεκαλυμμένα κεφαλόποδα, συμπεριλαμβανομένων των Ναυτίλων, των Spirula και της μεγάλης εξαφανισμένης υποκατηγορίας κεφαλοπόδων γνωστών ως αμμωνίτες. 
Ένα σπειροειδές κέλυφος μπορεί να απεικονισθεί ως αποτελούμενο από ένα μακρύ κωνικό σωλήνα, η ανάπτυξη του οποίου περιελίσσεται σε ένα συνολικό ελικοειδές ή σε σχήμα επίπεδης σπείρας, τόσο για λόγους αντοχής όσο και πυκνότητας. 
Ο αριθμός των σπειρών που υπάρχουν σε ένα ενήλικο κέλυφος ενός συγκεκριμένου είδους εξαρτάται από μαθηματικούς παράγοντες στη γεωμετρική ανάπτυξη, όπως περιγράφει στο κλασικό βιβλίο του 1917 ο D'Arcy Wentworth Thompson "On Growth and Form" και όπως αναφέρει και ο David Raup. Ο κύριος παράγοντας είναι το πόσο γρήγορα ο κωνικός σωλήνας επεκτείνεται (ή ξεφυτρώνει) με την πάροδο του χρόνου. Όταν ο ρυθμός επέκτασης είναι χαμηλός, έτσι ώστε κάθε επόμενη σπείρα να μην είναι πολύ ευρύτερη από την προηγούμενη, τότε το κέλυφος των ενηλίκων έχει πολυάριθμες σπείρες. Όταν οι μαθηματικοί παράγοντες που διέπουν το μοτίβο της ανάπτυξης είναι τέτοιοι ώστε να υπάρχει μια πολύ γρήγορη επέκταση του κωνικού σχήματος του κώνου του κελύφους, τότε το κέλυφος ενηλίκων έχει πολύ λίγες σπείρες.
Ο αριθμός των σπειρών που υπάρχουν σε ένα κέλυφος ενηλίκων διαφέρει σημαντικά στις διαφορετικές τάξεις. Οι υφιστάμενες οικογένειες των γαστερόποδων Turritellidae και Terebridae και η εξαφανισμένη οικογένεια Nerineidae της Μεσοζωικής Περιόδου έχουν πολύ ψηλά σπειρώματα με μεγάλο αριθμό σπειρών και ένα σχετικά μικρό άνοιγμα.

Τα όστρακα μερικών γενών γαστερόποδων και το γένος κεφαλοπόδων Spirula έχουν μη συνδεδεμένες σπείρες.

Καταμέτρηση του πλήθους των σπειρών

Για ακριβή καταμέτρηση του πλήθους των σπειρών στα γαστερόποδα, σχεδιάζεται μια ευθεία γραμμή για να διαχωριστεί ο ημικυκλικός πυρήνας του πρωτόκογχου (το 1 στην εικόνα) του νεότερου τμήματος του κελύφους. Τοποθετείται ένα βέλος,το οποίο ακολουθεί την πορεία της σπείρας, υπό γωνία 90° πάνω σε αυτή τη γραμμή, στο τέλος της πρώτης σπείρας, στο σημείο που η σπείρα είναι παράλληλη με την αρχική θέση.
Από το σημείο αυτό όλες οι σπείρες καταμετρούνται στο περιθώριο του κελύφους, εκτιμώντας την τελική σπείρα με ακρίβεια ενός τετάρτου της σπείρας.
Άλλοι συγγραφείς (Ehrmann 1933; Richter & Seapy 1999) εφάρμοσαν μια ελαφρώς διαφορετική μέθοδο καταμέτρησης, με αποτέλεσμα το πλήθος των σπειρών να είναι κατά ένα τέταρτο περισσότερες.
Σταμάτης Κραουνάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος του τμήματος πολιτικών επιστημών του Παντείου. Σπούδασε μουσική έχοντας δασκάλα την Κλέλια Τερζάκη, ενώ πρωτοεμφανίστηκε στη δισκογραφία το 1978, υπογράφοντας τη μουσική στον δίσκο Το σπίτι του Αγαμέμνονα. Ένα χρόνο νωρίτερα είχε κάνει το ντεμπούτο του στο θέατρο, γράφοντας τη μουσική για την παράσταση Βαριέμαι (1977). Το 1981 έκανε την πρώτη του μεγάλη συνεργασία, γράφοντας τη μουσική για τον δίσκο Σκουριασμένα χείλια που ερμήνευσε η Βίκυ Μοσχολιού.
Σημαντική στιγμή στην καριέρα του υπήρξε η συνάντηση και συνεργασία του με τη στιχουργό Λίνα Νικολακοπούλου, την οποία γνώρισε στην Πάντειο και με την οποία είναι συνδεδεμένος ο μεγαλύτερος όγκος του συνολικού του έργου, με πρώτη σημαντική στιγμή των δύο την κυκλοφορία του δίσκου Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ (Οκτώβριος 1985), με περισσότερες από 200.000 πωλήσεις, ενώ ταυτόχρονα εκτινάχθηκε και η καλλιτεχνική πορεία της Άλκηστης Πρωτοψάλτη.
Έκτοτε συνεργάστηκε με μια σειρά από μεγάλες φωνές του ελληνικού τραγουδιού (ενδεικτικά: Ελένη Βιτάλη, Μανώλης Μητσιάς, Δήμητρα Γαλάνη, Τάνια Τσανακλίδου, Ελευθερία Αρβανιτάκη κλπ.), ενώ ανέδειξε και προώθησε ο ίδιος νέους καλλιτέχνες (Κώστας Μακεδόνας, Δημήτρης Μπάσης, Στέλιος Διονυσίου κλπ.)
Πέρα από τη δισκογραφική δουλειά, εμπνεύστηκε ένα νέο τρόπο παρουσίασης μουσικών παραστάσεων, χρησιμοποιώντας τα τραγούδια ως μουσικό θεατρικό κείμενο και τους τραγουδιστές σαν ήρωες ενός φανταστικού έργου.
Τα τελευταία χρόνια είναι παραγωγός στον ραδιοφωνικό σταθμό "Στο Κόκκινο" με καθημερινή εκπομπή σχολιασμού.
Έχει χαρακτηρίσει τον εαυτό του ως αριστερό.
Γλώσσα Αϊνού

Η Αϊνού (Αϊνού: アイヌ・イタㇰ, Αϊνού=ιτάκ, Ιαπωνικά: アイヌ語 Αϊνού-γκο) είναι γλώσσα που ομιλείται από τα μέλη της εθνοτικής ομάδας Αϊνού στο βόρειο Ιαπωνικό νησί Χοκάιντο.
Μέχρι τον 20ο αιώνα, οι γλώσσες Αϊνού ομιλούνταν σε όλο το νότιο μισό του νησιού Σαχαλίνη και από μικρό αριθμό ατόμων στις Κουρίλες. Υπάρχουν τρεις κύριες διάλεκτοι μαζί με άλλες 19 διαλέκτους των γλωσσών Αϊνού. Μόνο η παραλλαγή του Χοκάιντο έχει επιβιώσει μέχρι σήμερα, ενώ ο τελευταίος ομιλητής των Αϊνού της Σαχαλίνης πέθανε το 1994. Οι γλώσσες Αϊνού του Χοκάιντο τείνουν να μην έχουν πια ομηλιτές, αν και γίνονται προσπάθειες για την αναβίωσή τους. Η Ιαπωνική κυβέρνηση αποφάσισε να αναγνωρίσει τα Αϊνού ως αυτόχθονα τον Ιούνιο του 2008. Επί του παρόντος, η Ιαπωνική κυβέρνηση ενεργοποίησε μηχανισμό έτσι ώστε να διατηρηθεί ο  πολιτισμός των Αϊνού, συμπεριλαμβανομένης και της γλώσσας.
Η Αϊνού δεν έχει καμία γενικά αποδεκτή γενεαλογική σχέση με οποιαδήποτε άλλη γλωσσική οικογένεια.

Ομιλητές

Ανάλογα με το σύστημα ταξινόμησης που χρησιμοποιείται, η Αϊνού θεωρείται γλώσσα υπό εξαφάνιση σύμφωνα με την Ουνέσκο. Το 2016 ο Εθνολόγος την θεωρούσε 8β, που σημαίνει "σχεδόν εξαφανισμένη". Βρίσκεται σε κίνδυνο από πριν τη δεκαετία του 1960. Υπάρχουν περίπου 30.000 Αϊνού στην Ιαπωνία, και μόνο 15 ομιλητές την μιλούν ως μητρική ενώ 304 μπορούν να την καταλάβουν. Ωστόσο, τα νούμερα αυτά είναι αβέβαια εξαιτίας άλλων ομιλητών της Αϊνού που δεν δηλώθηκαν ως Αϊνού.
Πλατεία της εκκλησίας της Βηθλεέμ

Η εκκλησία της Βηθλεέμ

Το όνομα της πλατείας μνημονεύει την παλιά εκκλησία της Βηθλεέμ, την επίσης λεγόμενη Βοημική. Είχε κτιστεί για τον εκκλησιασμό των διαρρυθμισμένων χριστιανών που είχαν καταφύγει πρόσφυγες από την Βοημία, και από το 1735 κατοικούσαν στο μέρος αυτό. Οι άνθρωποι αυτοί ήταν ως επί το πλείστον υφαντουργοί. Η εκκλησία κτίστηκε το 1737 υπό την διεύθυνση του Φρίντριχ Βίλχελμ Ντίτεριχς. Το όνομα της εκκλησίας μνημονεύει το ομώνυμο εκκλησάκι στην Πράγα.
Χαρίλαος Τζαμακλής

Σπουδές και οικογένεια

Γεννήθηκε στην Κατερίνη και σπούδασε νομικά στο ΑΠΘ από το 1973 ως το 1978. Είναι δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω, έγγαμος και έχει 3 αγόρια. Διετέλεσε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κατερίνης από το 2004 ως το 2011.

Πολιτική δράση

Από νεαρή ηλικία μετέχει στα κοινωνικά, πολιτιστικά και κοινωνικά δρώμενα στην Κατερίνη. Στα μέσα της δεκαετίας του ' 70 δραστηριοποιήθηκε στην αριστερή οργάνωση ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος και το 1979 στο ΚΚΕ Εσωτερικού. Ήταν ιδρυτικό μέλος της ΕΑΡ και αργότερα μέλος και γραμματέας της ΝΕ Πιερίας του ΣΥΡΙΖΑ.  Έχει δώσει το παρών σε διαμαρτυρίες και εθελοντικές δράσεις όπως το συμβολικό άνοιγμα των διοδίων της Λεπτοκαρυάς τον Απρίλιο του 2015. Έχει ζητήσει την ίδρυση Διοικητικού Πρωτοδικείου στην Κατερίνη. Το καλοκαίρι του 2015 με επιστολή του προς του δημάρχους και στα δημοτικά συμβούλια της Πιερίας, υπέβαλε πρόταση-προτροπή για να αιτηθούν το χαρακτηρισμό ως Μαρτυρικών Πόλεων και ως Μαρτυρικών Χωριών πόλεων και χωριών του Νομού Πιερίας για τα δεινά που υπέστησαν την περίοδο της Κατοχής (1941-1944).
Στις εκλογές του 2015 εξελέγη με το ΣΥΡΙΖΑ βουλευτής Πιερίας λαμβάνοντας 6.060 ψήφους.
Lexus LFA

Παραγωγή

Η παραγωγή ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2010, ως μοντέλο 2011. Μόλις 500 συνολικά μοντέλα LFA είχαν προγραμματιστεί να γίνουν παγκοσμίως, με 20 αντίτυπα να παράγονται κάθε μήνα. Κάθε αυτοκίνητο έπρεπε να είναι συνήθεια που διατάζεται με τις προδιαγραφές του πελάτη, και κοστίζουν $375.000, ανάλογα με τις επιλογές και την προσαρμογή. Κάθε κινητήρας V10 LFA έφερε την υπογραφή του ειδικού που συγκέντρωσε. Με 20 μονάδες παραγωγής σε μηνιαία βάση, η παραγωγή του LFA διήρκησε από τον Δεκέμβριο του 2010 έως τον Δεκέμβριο του 2012. Το τελευταίο αντίτυπο κύλησε από τη γραμμή παραγωγής στις 14 Δεκεμβρίου 2012 και ήταν ένα λευκό μοντέλο με το Πακέτο Nürburgring, το οποίο φυσικά έφερε τον κωδικό LFA 500.

Κινητήρας

Το Lexus LFA τροφοδοτείται από έναν κινητήρα βενζίνης 4.8 λίτρων V10 με γωνία κλίσης 72 μοιρών. Φέρει διπλό VVT-i με την ονομασία 1LR - ΕΕΑ και η ισχύς του είναι 412 kW (560 PS) στις 8.700 rpm. Η μέγιστη απόδοση ροπής είναι 480 N·m (354 λίβρες) στις 6.800 rpm, αν και το 90 τοις εκατό της ροπής είναι διαθέσιμη από τις 3.700 rpm. Ο κινητήρας έχει κόφτη στις 9.000 σ.α.λ. μα μπορεί να ρυθμιστεί ακόμα και στις 9.500 rpm. Κατασκευάζεται χρησιμοποιώντας έμβολα από ενισχυμένο αλουμίνιο, μπιέλες και βαλβίδες από τιτάνιο. Μάλιστα ο κινητήρας ζυγίζει λιγότερο από έναν κυβισμού 3.5 λίτρων V6. Οι μηχανικοί προσπάθησαν να κάνουν τον ήχο του κινητήρα όπως αυτόν ενός αυτοκινήτου της Φόρμουλα 1 στις υψηλές στροφές, ενώ ταυτόχρονα να διατηρηθεί η αξιοπιστία και ο έλεγχος της δόνησης. Μαζί με άλλους κατασκευαστές, όπως η Ferrari, η Toyota είχε δημιουργήσει τα δικούς της κινητήρες F1 και τα σχέδια του πλαισίου. Ο ήχος της εξάτμισης έχει περιγραφεί από τους μηχανικούς της Toyota ως «βρυχηθμός ενός αγγέλου».