google/wiki40b huggingface dataset:
Ιριδοκυκλίτιδα

Ανατομική

Η σφαίρα του οφθαλμού αποτελείται από τρεις χιτώνες. Εξωτερικά βρίσκεται ο σκληρός χιτώνας του οφθαλμού (κερατοειδής), στό μέσον ο ραγοειδής και εσωτερικά ο αμφιβληστροειδής. Ο ραγοειδής χιτώνας αποτελείται από την ίριδα και το ακτινωτό σώμα προς τα εμπρός και τον χοριοειδή προς τα πίσω.

Ταξινόμηση ανατομική

Οι φλεγμονές του ραγοειδούς χιτώνος λέγονται ραγοειδίτιδες. Είναι τρείς: Η Πρόσθια ραγοειδίτιδα ή ιριδοκυκλίτιδα, η μέση ραγοειδίτθδα και η οπίσθια ραγοειδίτιδα.

Κλινική εικόνα

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν φωτοφοβία, πόνο που επιδεινώνεται με το διάβασμα, δακρύρροια και ερυθρότητα, που μπορεί να είναι εντονότερη γύρω από τον κερατοειδή. Ο σπασμός του σφιγκτήρα της κόρης προκαλεί τη συστολή της (μύση), ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις τα φλεγμονώδη στοιχεία αθροίζονται στο κάτω μέρος του προσθίου θαλάμου σχηματίζοντας υπόπυο. Η ιριδοκυκλίτιδες μπορεί να είναι οξείες ή χρόνιες, μονόπλευρες ή αμφοτερόπλευρες, ενώ αρκετά συχνά υποτροπιάζουν.
Όαση Σίβα

Ιστορία

Αν και η όαση είναι γνωστό ότι κατοικείται τουλάχιστον από την 10η χιλιετία πΧ, τα παλαιότερα στοιχεία σύνδεσης της όασης με την αρχαία Αίγυπτο είναι την εποχή της 26ης δυναστείας, όταν δημιουργήθηκε μια νεκρόπολη. Το αρχαίο αιγυπτιακό όνομα της όασης ήταν Σεχτ-αμ, δηλαδή «πεδίο των φοινίκων». Η 30η δυναστεία κατασκεύασε το ναό του Άμμων. Οι αρχαίοι Έλληνες άποικοι από την Κυρήνη ήρθαν σε επαφή με την όαση τον 7ο αιώνα πΧ και ο Ηρόδοτος αναφέρει το μαντείο του Άμμωνα. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του, ο Μέγας Αλέξανδρος έφτασε στην όαση. Σύμφωνα με τους ιστορικούς που είχε μαζί του, στο μαντείο του επιβεβαιώθηκε τόσο η θεϊκή του υπόσταση και ότι ήταν ο νόμιμος Φαραώ της Αιγύπτου. 
Το μαντείο έχασε τη φήμη του κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου  αλλά συνέχισε να λειτουργεί μέχρι και τα πρωτοβυζαντινά χρόνια. Στην όαση εγκαταστάθηκε αφού έφυγε από την αυλή του Πέρση βασιλιά Χοσρόη, ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος και τελευταίος σχολάρχης της Νεοπλατωνικής Σχολής των Αθηνών  Δαμάσκιος με τους μαθητές του Σιμπλίκιο,  Ευλάμπιο τον Φρύγα, Πρισκιανό τον Λυδό, Ερμεία και Διογένη από τη Φοινίκη και Ισίδωρο τον Γαζαίο, συνεχίζοντας εκεί τη φιλοσοφική τους δράση. 
Το 708 οι κάτοικοι της όασης αντιστάθηκαν στον Ισλαμικό στρατό. Τον 11ο αιώνα, ο Αλ-Μπακρί ανέφερε ότι στην όαση κατοικούσαν μόνο Βέρβεροι, ενώ ένα αιώνα αργότερα ο Αλ-Ιντρίσι αναφέρει ότι υπήρχε αραβική μειονότητα. Ο Αιγύπτιος ιστορικός Αλ-Μακρίζι ταξίδευσε στη Σίβα τον 15ο αιώνα και ανέφερε ότι η γλώσσα που μιλούσαν εκεί ήταν παρόμοια με τη γλώσσα των Ζενάτα. Ο πρώτος Ευρωπαίος που την επισκέφτηκε από τη ρωμαϊκή εποχή ήταν ο Άγγλος Γουίλιαμ Τζορτζ Μπράουν, ο οποίος επισκέφτηκε τον αρχαίο ναό και το μαντείο το 1792.
Η όαση έγινε επισήμως τμήμα της Αιγύπτου από τον Μοχάμεντε Αλή της Αιγύπτου το 1819. Οι κάτοικοι της όασης είναι Βέρβεροι και τόσο δημογραφικά όσο και πολιτισμικά πιο κοντά στη Λιβύη παρά στην Αίγυπτο.
Καστέλλι Καινούργιου

Ιστορικά στοιχεία

Το όνομα του χωριού οφείλεται στο φρούριο, που λεγόταν Castel Nuovo. Το 1583 το χωριό αναφέρεται στην ενετική απογραφή του Καστροφύλακα με την ονομασία Novo Proprio με 644 κατοίκους. Ο τότε οικισμός ονομαζόταν βούργος και βρισκόταν στις υπώρειες του λόφου Ψηλό Καστέλι, στο σημείο που ήταν και το φρούριο. Σήμερα σώζονται τα ερείπια του οικισμού.
Down to Earth

Ιστορία του δίσκου

Μετά το πέρας της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Long Live Rock 'n Roll", το καλοκαίρι του 1978, ο μπασίστας Μπομπ Ντέισλι και ο κιμπορντίστας Ντέηβιντ Στόουν απολύθηκαν. Ο πρώην μπασίστας των Deep Purple, Ρότζερ Γκλόβερ συνεργάστηκε με το συγκρότημα για την παραγωγή και τη συγγραφή νέων κομματιών. Ο κιθαρίστας και ιδρυτής των Rainbow, Ρίτσι Μπλάκμορ, απέλυσε και τον τραγουδιστή Ρόνι Τζέιμς Ντίο λόγω των συνεχών διαφωνιών τους οι οποίες τους είχαν οδηγήσει στο σημείο να μη μιλούν αναμεταξύ τους. Μέχρι τα Χριστούγεννα του 1978, ο Ντον Έρεϊ εντάχθηκε στο συγκρότημα ενώ για το μπάσο είχε έρθει μαζί του ο Κλάιβ Τσέημαν για ένα μικρό διάστημα.

Για την θέση του τραγουδιστή, ο Μπλάκμορ έκανε πρόταση στον Ίαν Γκίλαν ο οποίος αρνήθηκε. Τελικά, το μικρόφωνο του συγκροτήματος ανέλαβε ο Γκράχαμ Μπονέτ και ο Ρότζερ Γκλόβερ έγινε ο νέος μπασίστας του συγκροτήματος. Την άνοιξη του 1979, πήγαν στο Château Pelly de Cornfeld στη Γαλλία, όπου ηχογράφησαν το νέο τους δίσκο, "Down to Earth", μέχρι τις αρχές Ιουλίου, με τη μίξη να γίνεται άμεσα για να προλάβουν στα τέλη του μήνα την επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας του.

Ο δίσκος γνώρισε μεγάλη επιτυχία στη Μεγάλη Βρετανία όπου έγινε χρυσός και συνοδευόταν από δύο Top-10 επιτυχίες, τα σινγκλ "Since You've Been Gone" (το οποίο έγραψε ο Ρας Μπάλαρντ) και "All Night Long". Παρ' όλη την άνοδο των πωλήσεων που παρουσίασε ο δίσκος στις Ηνωμένες Πολιτείες σε σύγκριση με τα προηγούμενα άλμπουμ του συγκροτήματος, στον υπόλοιπο κόσμο η εμπορική επιτυχία του δίσκου κινήθηκε σε μέτρια επίπεδα, φτάνοντας στο Top-20 αρκετών ευρωπαϊκών χωρών, ενώ τα δύο σινγκλ δε γνώρισαν ιδιαίτερη επιτυχία εκτός Μεγάλης Βρετανίας.

Κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου οι Rainbow εμφανίστηκαν σαν πρώτο όνομα στο φεστιβάλ "Monsters of Rock" στο Ντόνινγκτον της Αγγλίας.

Αυτός ήταν ο μοναδικός δίσκος του συγκροτήματος με τον Μπονέτ στα φωνητικά, ενώ μετά την περιοδεία για την προώθηση του, αποχώρησε από το συγκρότημα και ο ντράμερ Κόζι Πάουελ, για να αντικατασταθεί από τον Μπόμπι Ροντινέλι.

Τραγούδια

1. All Night Long (Blackmore, Glover) - 3:53

2. Eyes of the World (Blackmore, Glover) - 6:42

3. No Time to Lose (Blackmore, Glover) - 3:45

4. Makin' Love (Blackmore, Glover) - 4:38

5. Since You've Been Gone (Bullard) - 3:25

6. Love's No Friend (Blackmore, Glover) - 4:55

7. Danger Zone (Blackmore, Glover) - 4:31

8. Lost in Hollywood (Blackmore, Glover, Powell) - 4:51

Βραβεία

Down to Earth (άλμπουμ)
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός

Μέλη των Rainbow

Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Down to Earth" είχε την εξής μορφή:
Γκράχαμ Μπονέτ - φωνητικά
Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα, μπάσο
Ντον Έρεϊ - πλήκτρα
Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο
Κόζι Πάουελ - τύμπανα
Planet Sheen

Υπόθεση

Μετά από χρόνια έχει μπει στο εργαστήριο του και έχει βρει κρυφά το διαστημόπλοιο του, τότε ο Sheen Estevez εκτοξεύεται μόνος του στο διάστημα. Όταν αυτός διάβασε την προειδοποιητική σημείωση του Τζίμι ("Sheen, μην πατήσεις αυτό το κουμπί.")πατήσετε το κουμπί όπου αναφέρεται στη σειρά. Τέσσερα εκατομμύρια και ένα έτη φωτός μακριά, ο Sheen συντρίβεται στο Zeenu, ένα παράξενο πλανήτη που κατοικείται από εξωγήινους. Λίγο μετά τη συντριβή, ο Sheen θέλει να πάει στο σπίτι, αλλά ο πύραυλος του ήταν σπασμένος. Όταν πέταξε σε ένα σπίτι που ανήκει σε Zeenunian που ονομάζεται Dorkus, του οποίου το όνομα του Sheen γελοιοποιεί για την ομοιότητά της με τη λέξη "σπασίκλας".
Ο Dorkus (ο οποίος είναι ένας από τους επικεφαλής των συμβούλων του αυτοκράτορα) είναι εξοργισμένος που ο Sheen κατέστρεψε το σπίτι του και σκοπεύει να τον καταστρέψει. Δυστυχώς, ο αυτοκράτορας παίρνει μια προτίμηση για τον Sheen και ανατρέπει τα σχέδιά του σε κάθε στροφή. Μεγάλο μέρος της σειράς επικεντρώνεται γύρω από Sheen με τον ενοχλητικό Dorkus, τα καμώματα του, την άγρια ​​καταστροφή και ο Dorkus προσπαθεί (και μη) να τον πάρει για αυτό. Ενώ στο Zeenu, ο Sheen κάνει πολλές νέες γνωριμίες, μερικά από τα οποία περιλαμβάνουν τον Doppy Dopweailer (ένα πράσινο, γυμνοσάλιαγκα που μοιάζει με τον φίλο του Sheen στη Γη, ο αυτοκράτορας (ο μεγάλος άρχοντας επικεφαλής της Zeenu, ο οποίος είναι ένα υπερφυσικό πλάσμα που θα φέρει χαρά στο Zeenu), ο Nesmith (ένας ευφυής χιμπατζής από τη Γη που υπερέχει σε θέματα όπως τα μαθηματικά και την μηχανική) και  ένα κορίτσι που ονομάζεται Aseefa που γίνεται φλερτ με τον Sheen. Η Aseefa έχει ένα κατοικίδιο ζώο Choctow (το πιο τρομακτικό και επικίνδυνο πλάσμα στο Zeenu) ονομάζεται Chock Chock.
Εκτός από τον Σιν, κανένας άλλος από τους χαρακτήρες του Jimmy Neutron δεν εμφανίζεται, ούτε αναφέρεται σε αυτή την σειρά. Ο Καρλ εμφανίστηκε σε μια αναδρομή στο παρελθόν και ο Τζίμι Νιούτρον αναφέρθηκε ενώ ο Σιν κοιτούσε τον πύραυλο, αλλά δεν έκανε εμφάνιση. Δεν είναι ακόμα γνωστό το γιατί δεν έψαξαν ο Τζίμι και άλλοι για τον Σιν. Αλλά στο επεισόδιο "The Tomorrow Boys" από το Οι Περιπέτειες του Jimmy Neutron, υπονοείται το ότι ο Σιιν επέστρεψε από τον Ζίνου. Το πως και πότε επέστρεψε ποτέ δεν αποκαλύφθηκαν.
TRAPPIST-1c

Μάζα, ακτίνα, και η θερμοκρασία

Ο TRAPPIST-1c είναι πλανήτης περίπου στο μέγεθος της Γης. Έχει ακτίνα περίπου 1,056 γήινες ακτίνες, βάσει του ποσού του αστρικού φωτός που μπλοκάρει.  Έχει μάζα η  οποία αρχικά υπολογίστηκε στις 1,38 γήινες μάζες, αλλά πιο πρόσφατες και ακριβείς εκτιμήσεις, υπολογίζουν τη μάζα του περίπου στις 1,63 γήινες μάζες.  Αυτό καθιστά τον TRAPPIST-1c τον μεγαλύτερο πλανήτη του συστήματος με όρους μάζας. Με πυκνότητα 7,63 g/cm³ (~1,38 φορές την πυκνότητα της Γης) και βαρυτική έλξη ~1,462g, είναι πιθανό ότι TRAPPIST-1c  είναι ένας σιδερένιος πλανήτης.
Ευκαρπία Σερρών

Ιστορικά στοιχεία

Κοντά στην Ευκαρπία και συγκεκριμένα στην τοποθεσία «Μεσοβούνια» εντοπίστηκε νεκρόπολη που ανήκε σε πόλισμα της αρχαίας Βισαλτίας, το οποίο είχε ακμάσει κατά την αρχαία και Ρωμαϊκή εποχή. Πιθανώς από την τοποθεσία αυτή προέρχονται οι επιγραφές που βρέθηκαν στο κοντινό Παλιοχώρι Καστρί. Επίσης, σε γειτονική θέση είχε βρεθεί παλιότερα ένας Μακεδονικός τάφος με ωραία μαρμάρινα θυρόφυλλα. Επιπλέον, νότια του οικισμού, βρίσκεται ο βυζαντινός "Πύργος της Κούτζης", ο οποίος οφείλει το όνομά του στην βυζαντινή ονομασία του χωριού.
Αναστάσιος Κουτρουμπής

Βιογραφία

Η καταγωγή του ήταν από τις Σπέτσες. Από την αρχή του αγώνα ακολούθησε τον στρατηγό Νικήτα Σταματελόπουλο. Πήρε μέρος σε όλες τις μάχες μαζί του και έδειξε πολύ γενναιότητα και ανδρεία διακρινόμενος στις μάχες. Ήταν το δεξί χέρι του Σταματελόπουλου.
1726 Χοφμάιστερ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Χοφμάιστερ εκτιμάται σε 26,27 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι Cb, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,037 ± 0,004. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Χοφμάιστερ γύρω από τον εαυτό του.
Κεραυνός Στροβόλου (ποδόσφαιρο)

Ίδρυση

Ο Κεραυνός ιδρύθηκε την 1η Οκτωβρίου 1926. Το όνομα Κεραυνός σχετίζεται με τον ποδοσφαιριστή Σάββα Παναγίδη, ο οποίος ήταν σε ενεργό δράση στα μέσα της δεκαετίας του 1920 και είχε ως παρατσούκλι του το Κεραυνός καθώς φημιζόταν για τα δυναμικά του χτυπήματα.

Ονομασία

Το όνομα του το πήρε από τον αθλητή και ποδοσφαιριστή του Σάββα Παναγίδη, τον επονομαζόμενο Κεραυνό, λόγω των πολύ δυνατών σουτ του.

Χρώματα και έμβλημα

Χρώματα του συλλόγου είναι το κίτρινο και το κόκκινο. Έμβλημα του συλλόγου είναι ο δισκοβόλος.

Ποδόσφαιρο

Το 1926 ο Κεραυνός δημιούργησε ανδρική ομάδα ποδοσφαίρου, η οποία δεν συνέχισε. Αργότερα, γύρω στα 1960 δημιουργεί και πάλι ποδοσφαιρική ομάδα και αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Εθνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Περιφέρειας Λευκωσίας (ΕΠΟΠΛ) . Το 1961 υπέβαλε αίτηση για ένταξη στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) η οποία απορρίφθηκε το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους επειδή δεν ήταν σωματείο που προερχόταν από πόλη.  Το Δεκέμβριο του ίδιου έτους ο Κεραυνός ενοποιείται με την Ένωσις Αγίων Ομολογητών η οποία ήταν πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας 1960-61. Τα πρώτα χρόνια η ομάδα αγωνιζόταν ως Ένωσις-Κεραυνός ενώ στη συνέχεια παρέμεινε η ονομασία Κεραυνός.

Επαναδραστηριοποίηση

Το Σεπτέμβριο του 2015 ανακοινώθηκε η επαναδραστηριοποίηση του ποδοσφαιρικού τμήματος με τη δημιουργία ομάδας U13 και ομάδα ποδοσφαίρου σάλας.
Ψηφιδωτό του Μεγάλου Αλεξάνδρου (Πομπηία)

Ιστορία του μωσαϊκού

Το ψηφιδωτό κατασκευάστηκε το 150-100 π.Χ. περίπου. Ο άγνωστος καλλιτέχνης χρησιμοποίησε περίπου ενάμισι εκατομμύριο έγχρωμες ψηφίδες, οι οποίες είναι τοποθετημένες ανά τόξα. Το πολύτιμο έργο τέχνης κοσμούσε άλλοτε το δάπεδο της ιδιωτικής έπαυλης κάποιου ευπόρου ή κάποιας πλούσιας οικογένειας. Σύμφωνα με μια εκδοχή, το ψηφιδωτό κατασκευάστηκε στην Ελλάδα και μεταφέρθηκε στην Ρώμη. 
Το ψηφιδωτό ανακαλύφθηκε στους σύγχρονους χρόνους στις αρχαιολογικές ανασκαφές της Πομπηίας το 1831 και μεταφέρθηκε στη Νάπολη το 1843. Εκεί εκτίθεται σήμερα.
Το 2003 το ψηφιδωτό αναλύθηκε επιστημονικά και καλλιτεχνικά, και κατασκευάστηκε ολοκληρωμένο αντίγραφό του, με αποκαταστημένα όλα τα τμήματα που έλειπαν, και αναζωογονημένα χρώματα. Το αντίγραφο εκτίθεται στην έπαυλη του Φαύνου.

Περιγραφή

Το μωσαϊκό απαθανατίζει μια σκηνή μάχης μεταξύ των στρατιωτών του Αλέξανδρου και του Δαρείου. Στα αριστερά κυριαρχεί η μορφή του έφιππου Αλέξανδρου, επάνω στον Βουκεφάλα. Φοράει τον θώρακά του, ο οποίος είναι διακοσμημένος με το γοργόνιο της μέδουσας. Στα δεξιά εικονίζεται ο Δαρείος επάνω σε άρμα, ενώ διατάζει τους στρατιώτες του που τρέπονται σε φυγή. Στο κέντρο βλέπουμε τον αδερφό του Δαρείου, Οξειάρτη, που πέφτει στη μάχη για να σώσει τον βασιλιά.

Ιστορική τοποθέτηση

Το ψηφιδωτό είναι έργο του 2ου αιώνα π.Χ. Πιστεύεται ότι είναι αντίγραφο του γνωστού πίνακα του Απελλή του 4ου αιώνα π.Χ. και σύγχρονο του Μεγάλου Αλέξανδρου. Ίσως να είναι αντίγραφο νωπογραφίας του Φιλόξενου της Ερέτρειας, την οποία αναφέρει ο Πλίνιος ο πρεσβύτερος.
Ρύντιγκερ του Μάισεν

Βιογραφία

Είναι ο μόνος γνήσιος γιος του Τίμο πρίγκιπα της Σαξονίας (γιου του Ερνέστου-Ερρίκου πρίγκιπα της Σαξονίας) και της πρώτης συζύγου του Μαργκρίτ Λούκας, κόρης του Καρλ Λούκας, κρεοπώλη. Ο γάμος των γονιών του θεωρήθηκε μοργανατικός.
Εμμανουήλ Τζανφορνάρης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Πατέρας του ήταν ο Γεώργιος.

Έργα του

Σώζεται πίνακάς του στην βιβλιοθήκη του Βατικανού στην Ρώμη, που παριστάνει την κοίμηση του Οσίου Εφραΐμ του Σύρου.
Επίσης δύο άλλες ελαιογραφίες στα αρχεία της Βενετίας παριστάνουν η μία την «Ορθοδοξία, ή την «Αναστήλωση των Αγίων Εικόνων», η άλλη την «Κοίμηση του Αγίου Σπυρίδωνα» με την επιγραφή «Εμμανουήλου του Ζαν Φορνάρ χείρ 1595».
Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος

Η ζωή του

Γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου και καταγόταν από παλιά ναυτική οικογένεια των Ψαρών. Πατέρας του ήταν ο βιομήχανος Νικόλαος Χατζηκυριάκος και αδερφός του ο Ανδρέας Χατζηκυριάκος. Ακολούθησε την οικογενειακή παράδοση και κατατάχθηκε στις τάξεις του Πολεμικού Ναυτικού. Συμμετείχε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ως κυβερνήτης τορπιλοβόλου καθώς και στην επανάσταση του 1909 ως μέλος του επαναστατικού συμβουλίου. Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους και το 1916 με το ξέσπασμα του κινήματος της Εθνικής Αμύνης τάχθηκε με το πλευρό του Ελευθερίου Βενιζέλου. Μετά την επικράτηση του τελευταίου ανέλαβε πλοίαρχος του θωρηκτού "Αβέρωφ". Διετέλεσε μέλος της επαναστατικής επιτροπής του κινήματος 11ης Σεπτεμβρίου 1922 και στη συνέχεια εξελέγη πληρεξούσιος Αθηνών στην Δ' Συντακτική Συνέλευση. Από την θέση του μέλους της επαναστατικής επιτροπής διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην τελική απόφαση της Δίκης των έξι. Διετέλεσε επίσης αρχηγός του Στόλου (1922 - 1923) και αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του υποναυάρχου. 
Στην κυβέρνηση Παπαναστασίου ανέλαβε το υπουργείο Ναυτικών.Βενιζελογενής αξιωματικός εντούτοις διαφώνησε με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, όταν εκείνος υπέγραψε τη Συνθήκη της Λωζάννης  Τον Ιούνιο του 1925 μαζί με τον στρατηγό Θεόδωρο Πάγκαλο ανέτρεψαν την κυβέρνηση Ανδρέα Μιχαλακόπουλου εγκαθιδρύοντας δικτατορία και αναλαμβάνοντας παράλληλα το υπουργείο ναυτικών. Τον Ιανουάριο του 1926, ύστερα από διαφωνία με τον Πάγκαλο επειδή κήρυξε τη δικτατορία, παραιτήθηκε από το υπουργικό αξίωμα δημιουργώντας σοβαρό εσωτερικό πρόβλημα στην δικτατορία Παγκάλου. Στην κυβέρνηση του Θεόδωρου Πάγκαλου συμμετείχε προσωρινώς ως Υπουργός Εξωτερικών. 
Οι Άγγλοι διπλωμάτες σε αναφορές τους προς τους προϊσταμένους τους σχολίαζαν για την περίοδο άσκησης των καθηκόντων του Χατζηκυριάκου στο Υπουργείο Εξωτερικών:«Όσο ικανός κι αν είναι,ο τελευταίος , ως αρχηγός του ναυτικού, άλλο τόσο είναι ελάχιστα προετοιμασμένος , τόσο λόγω εκπάιδευσης,όσο και ιδιοσυγκρασίας, για την αντιμετώπιση διπλωματικών ζητημάτων» Κι αφού επισημαίνεται η απογύμνωση των κεντρικών υπηρεσιών του Υπουργείου Εξωτερικών από τα  πιο ικανά στελέχη, συνεχίζουν για τον Χατζηκυριάκο, «... οι εντολές του μυρίζουν περισσότερο κατάστρωμα και λιγότερο διπλωματική εθιμοτυπία...»
Το 1932 διορίστηκε υπουργός επί των ναυτικών στην κυβέρνηση Τσαλδάρη, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1935 με μια μικρή διακοπή λίγων μηνών. Μετά το τέλος της θητείας του αποσύρθηκε από την πολιτική και ιδιώτευσε. Η τελευταία του θητεία συνέπεσε με το πραξικόπημα του 1935 και είχε ως συνέπεια να μειωθεί το κύρος του λόγω της πλήρους του αποτυχίας ελέγχου του ναυτικού. Αυτός ήταν και ο βασικός λόγος που αποχώρησε από την πολιτική.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1958. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Γκίκα και γιος του ήταν ο ζωγράφος και ακαδημαϊκός Νίκος Χατζηκυριάκος - Γκίκας. Ανηψιός του ήταν ο Μιχαήλ Χατζηκωνσταντής.
Λυκούργος Κρεστενίτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας το 1793 και ήταν γιος του Ιωάννη Κρεστενίτη. Ήταν μέλος της πολιτικής οικογένειας Κρεστενίτη και αδελφός του Σταμάτη, Σόλωνα και Επαμεινώνδα Κρεστενίτη. Σπούδασε στη Ζάκυνθο και την Ιόνιο Ακαδημία και διέθετε σημαντική μόρφωση για την εποχή. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και έλαβε μέρος στην επανάσταση του 1821 αναλαμβάνοντας κυρίως πολιτικές θέσεις. Το 1825 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πόλη του Πύργου εξαιτίας πολιτικών διαφορών με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τον Δημήτριο Πλαπούτα με αποτέλεσμα η οικία του να λεηλατηθεί από το στρατιωτικό σώμα του Κολοκοτρώνη. Το ίδιο έτος καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών χρόνων για πλαστογραφία, την οποία ποτέ δεν εξέτισε.
Ασχολήθηκε με την πολιτική και εξελέγη πληρεξούσιος του Πύργου στην Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας. Στις εκλογές του 1844 εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Ηλείας και επανεξελέγη στις εκλογές του 1865, του 1868 και του 1869. Το 1843 διορίστηκε διοικητής της επαρχίας Κυναίθης ενώ την περίοδο 1860 - 1862 χρημάτισε γερουσιαστής. Διετέλεσε υπουργός Οικονομικών (1855) στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου (1854), υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Αθανασίου Μιαούλη (1857), υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου (1865) καθώς και πρόεδρος της Βουλής την περίοδο 1866 - 1867. Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας πρωταγωνίστησε σε αρκετά σκάνδαλα μικροκομματικού τύπου και διαφθοράς.
Ήταν παντρεμένος με την Μαριγώ Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και γιος του ήταν ο Γεώργιος Λ. Κρεστενίτης.
Πίτερ Μπάουτ

Βιογραφία

Παρά το γεγονός ότι ο Πίτερ Μπάουτ ήταν πολύ γνωστός στην εποχή του, όπως καταδεικνύουν οι συχνές συνεργασίες του με άλλους επιφανείς Φλαμανδούς ζωγράφους και την εξαιρετική του παραγωγή, οι λεπτομέρειες για τη ζωή του δεν είναι σαφώς τεκμηριωμένες. Πιθανότατα γεννήθηκε στις Βρυξέλλες στο διάστημα μεταξύ 1640 και 1658. Δεν είναι γνωστό με ποιον Δάσκαλο σπούδασε ζωγραφική. Ο ίδιος έγινε Δάσκαλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά των Βρυξελλών το 1671, αλλά το παλαιότερο έργο του χρονολογείται από το 1644 και συνεπώς προηγείται της ένταξής του στη Συντεχνία. Στις 30 Νοεμβρίου 1667 νυμφεύτηκε στις Βρυξέλλες.
Αν και οι πρωτογενείς πηγές δεν το επιβεβαιώνουν, πιστεύεται ότι κατά το διάστημα 1675 - 1677 εργάστηκε στο Παρίσι, όπου συνεργαζόταν συχνά με τον Άντριεν Φρανς Μπάουντεβαϊνς (Adriaen Frans Boudewyns), Φλαμανδό ζωγράφο που εκείνη την εποχή διέμενε στο Παρίσι. Ο Μπάουτ επέστρεψε στις Βρυξέλλες το 1677 και νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά στις 9 Αυγούστου 16955. Παρέμεινε ενεργός στις Βρυξέλλες για όλη την υπόλοιπη ζωή του, αν και πιθανότατα επισκέφθηκε την Ολλανδική Δημοκρατία και την Ιταλία.
Η χρονολογία θανάτου του είναι αβέβαιη. Ορισμένοι την τοποθετούν το 1689 και άλλοι πολύ αργότερα, το 1719 (βασιζόμενοι σε πίνακα, η χρονολόγηση του οποίου ήγειρε αμφιβολίες).

Έργο

O Πίτερ Μπάουτ ήταν πολύ παραγωγικός καλλιτέχνης, ο οποίος εργάστηκε σε πολλά είδη ζωγραφικής. Τα περισσότερα έργα του περιλαμβάνουν στοιχείο τοπιογραφίας και πολλά είναι απόψεις από πόλεις, χωριά, λιμάνια, παραλίες ή ποταμούς. Οι απόψεις του ακολουθούν την παράδοση του Γιαν Μπρίγκελ του πρεσβύτερου, ενώ εμφανίζουν ομοιότητες με το έργο του Ντάβιντ Τένιερς του νεότερου και τα τοπία άλλων καλλιτεχνών από τις Βρυξέλλες, όπως οι Άντριεν Φρανς Μπάουντεβαϊνς, Λούκας Αχτσέλινκ και Ζακ ντ'Αρτουά, για τους οποίους συχνά ο Μπάουτ ζωγράφιζε το "σταφάζ" (πληθύσμωση του έργου με ανθρώπινες μορφές). Επιπλέον, ζωγράφισε ιταλικού ύφους τοπία, όπως ο Νικολάες Μπέρχεμ. Κάποια από τα έργα του προσομοιάζουν με αυτά του Πίτερ Καστέιλς ΙΙΙ, Φλαμανδού ζωγράφου γνωστού για τα ιταλικού ύφους τοπία του και τις απόψεις πόλεων. Στα έργα του συχνά περιλαμβάνει ζωντανές σκηνές, όπως πανηγύρεις σε χωριά και ανθρώπους που διασκεδάζουν στον πάγο.
Ο Μπάουτ συνεργάστηκε στην άποψη μιας παραλίας με τον Λούκας Σμάουτ, ο οποίος ζωγράφισε το "σταφάζ". Το έργο αυτό επονομάζεται [[File:Lucas Smout the Younger and Pieter Bout - Harbour and Fish Market.jpg|Το λιμάνι και η ψαραγορά] (σήμερα στο Μουσείο Καλών Τεχνών του Κιμπέρ (Quimper)) και πιθανώς απεικονίζει τη θέα της παραλίας και του λιμανιού του Σχεφενίνχεν (Scheveningen, προάστιο της Χάγης), καθώς στη σύνθεση αλλά και στις μορφές του μοιάζει πολύ με το έργο του Μπάουτ Πουλώντας ψάρια στην παραλία του ΣχεφενίνχενSelling Fish at the Beach of Scheveningen (Van Ham Auctions, 11 Μαΐου 2012, Lot 518).
Το Ρέικσμουζεουμ αποδίδει στον Μπάουτ τη θρησκευτική σύνθεση με τίτλο Η Προσκύνηση των Βοσκών. Τα έργα του Μπάουτ έχουν ζωντάνια και οι πινελιές του είναι ακριβείς. Η παλέτα του είναι διαυγής και απαλή και προαναγγέλλει την παλέτα του 18ου αιώνα.
Τα σχέδια και τα χαρακτικά του προσομοιάζουν με τους πίνακές του, τόσο στο ύφος όσο και στη θεματολογία.
Σουντόκου

Χ Sudoku

Το Χ Σουντόκου αποτελεί παραλλαγή του γνωστού σουντόκου κατά την οποία ισχύουν όλοι οι κανόνες του σουντόκου με μια αλλαγή. Θα πρέπει και οι 2 διαγώνιοι που σχηματίζονται στο τετράγωνο να περιέχουν όλους τους αριθμούς από το 1 έως το 9 .
Χρυσογένεια

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Χρυσογένεια είναι γνωστή μία από τις θυγατέρες του `Αλμου ή `Ολμου, βασιλιά του Ορχομενού, αδελφή της Χρύσης, όπως αναφέρει και ο Παυσανίας (19,26,1). Σύμφωνα με άλλους συγγραφείς, και ειδικά με στα σχόλια του Απολλωνίου του Ροδίου (3, 1084), ονομαζόταν και Χρυσογόνη. H Χρυσογένεια φερόμενη θεία του Σισύφου, από μία ερωτική σχέση της με τον θεό της θάλασσας Ποσειδώνα έγινε η μητέρα του Μινύα, του ιδρυτή του Ορχομενού.

Το όνομα προέρχεται πιθανότατα από το πολύ χρυσάφι που διέθετε η προϊστορική πόλη του Ορχομενού.
Ιουδαιοπαλαιστινιακή αραμαϊκή γλώσσα

Σύνοψη

Μετά την καταστολή του Τρίτου Ιουδαϊκου Πολέμου της εξέγερσης του Μπαρ Κόχμπα το 135 π.Χ. από τους Ρωμαίους, η πνευματική δραστηριότητα του ιουδαϊσμού μετακινήθηκε στην Γαλιλαία. Με την μετέπειτα αραβική κατάκτηση της περιοχής τον 7ο αιώνα τα αραβικά αντικατέστησαν την γλώσσα αυτή.
Το πλέον αξιοσημείωτο κείμενο της γλώσσας είναι το Ταλμούδ της Ιερουσαλήμ, το οποίο εξακολουθεί να μελετάται στην σύγχρονη εποχή στις εβραϊκές θρησκευτικές σχολές καθώς και στο ακαδημαϊκό πλαίσιο, αν και σε μικρότερο βαθμό σε σχέση με το βαβυλωνιακό Ταλμούδ το οποίο έχει σχεδόν εξ ολοκλήρου γραφεί στα εβραϊκά βαβυλωνιακά αραμαϊκά. Υπάρχουν και κάποια παλαιότερα κείμενα στην ιουδαιοπαλαιστινιακή αραμαϊκή γλώσσα, όπως το Μεγκιλλάτ Ταανίτ, από το οποίο περιέχονται αποσπάσματα και στο βαβυλωνιακό Ταλμούδ.
Πολλά από τα πρωτότυπα χειρόγραφα έχουν υποστεί αλλαγές κατά το πέρασμα του χρόνου, καθώς ο τρόπος γραφής τους κρίθηκε λανθασμένος από τους ομιλητές των ανατολικών αραμαϊκών.
2004 XR190

Τροχιά

Η τροχιά του 2004 XR₁₉₀ είναι ιδιαίτερα ασυνήθιστη. Είναι σχετικά κυκλική (η εκκεντρότητά του είναι μόνο 0,104), γεγονός ασυνήθιστο για αντικείμενα του είδους του. Επίσης η κλίση του ως προς την εκλειπτική είναι 47 μοίρες και μοιάζει να περιφέρεται πάνω κάτω παρά δεξιά αριστερά.