google/wiki40b huggingface dataset:
Ο λέων της δύσεως

Υπόθεση

Το 1882, η πόλη του Βάινγκαρουν του Τέξας, διοικείται από τον δικαστή Ρόι Μπιν (Γουόλτερ Μπρέναν), ο οποίος αυτοαποκαλείται ως Ο μοναδικός νόμος δυτικά του Πέκος. Ο Μπιν διεξάγει τις δίκες του στο σαλούν που έχει στην κατοχή του και φτιάχνει μια περιουσία βάζοντας στους πολίτες παράνομα πρόστιμα και καταπατώντας εδάφη. Όσοι αντιτίθενται στην εξουσία του συνήθως απαγχονίζονται. Ο Κόουλ Χάρντεν (Γκάρι Κούπερ) είναι ένας πλανώδιος άνδρας που φτάνει στο Βάινγκαρούν και κατηγορείται ότι έκλεψε ένα άλογο από έναν από τους άνδρες του Μπιν, του Τσίκενφουτ (Πολ Χερστ). Κατά τη διάρκεια της δίκης ο Μπιν αποκρούει τους ισχυρισμούς του Χάρντεν ότι αγόρασε το άλογο νόμιμα από κάποιον άλλον. Ενώ ο δικάζεται, ο Χάντεν παρατηρεί την εμμονή του Μπιν με την ηθοποιό Λίλι Λάνγκτρι και του λέει ότι την έχει γνωρίσει και ότι είχε σχέση μαζί της. Ο Μπιν τότε καθυστερεί την καταδίκη του Χάρντεν και τον προστάζει να του φέρει την τούφα από τα μαλλιά της, την οποία ο Χάρντεν ισχυρίζεται ότι έχει αφήσει στο Ελ Πάσο. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του Χάρντεν, εμφανίζεται ο κλέφτης του αλόγου του Τσίκενφουτ, Κινγκ Έβανς (Τάιλερ Φουτ), ο οποίος σκοτώνεται από τους άνδρες του Μπιν. Ο Μπιν αρχίζει να συμπαθεί τον Χάρντεν, εφόσον ο νεαρός άνδρας του θυμίζει τον εαυτό του στα νιάτα του, αλλά όταν ο Χάρντεν προσπαθεί να βοηθήσει μια οικογένεια εποίκων (την Τζέιν-Έλεν Μάθιους (Ντόρις Ντέιβενπορτ) και τον πατέρα της Κάλιφετ (Φρεντ Στόουν) που βρίσκεται σε διαμάχη με τον Μπιν πάνω σε ένα κομμάτι γης, ο Μπιν δε διστάζει να τον πυροβολήσει. Ο Χάρντεν προσπαθεί να κάνει τον Μπιν να καταλάβει ότι η συμπεριφορά του απέναντι στους άλλους δεν είναι σωστή και όταν ο Κάλιφετ Μάθιους σκοτώνεται από τους άνδρες του, αποφασίζει να πάρει εκδίκηση από τον άδικο δικαστή.

Πληροφορίες παραγωγής

Πρόκειται για μια από τις δυο ταινίες που σκηνοθέτησε ο Γουίλιαμ Γουάιλερ το 1940 (η άλλη ήταν Το γράμμα (The Letter) που γύρισε για λογαριασμό της Warner με πρωταγωνίστρια την Μπέτι Ντέιβις). Η ταινία επανένωσε τον Γκάρι Κούπερ με τον Γουόλτερ Μπρέναν μετά την επιτυχημένη τους συνεργασία στην ταινία Ο Καουμπόι και η Λαίδη (The Cowboy and the Lady) το 1938. Οι δυο τους επρόκειτο να συνεργαστούν άλλες τέσσερις φορές τα χρόνια που ακολούθησαν.
Ο Γουόλτερ Μπρέναν ήταν εξαιρετικός καρατερίστας και μπορούσε να επισκιάσει εύκολα τους συμπρωταγωνιστές του. Όταν κλήθηκε από τον Γουάιλερ να ερμηνεύσει το ρόλο του Ρόι Μπιν στην ταινία Ο Λέων της Δύσης ήταν ήδη κάτοχος δυο Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, κάτι που ανησυχούσε τον Γκάρι Κούπερ, ο οποίος είχε κληθεί να ερμηνεύσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Κούπερ φοβήθηκε ότι ο Μπρέναν επρόκειτο να τον επισκιάσει και ότι ο χρόνος στον οποίον επρόκειτο να εμφανιστεί στην ταινία επρόκειτο να ελαττωθεί προκειμένου να αυξηθεί εκείνος του Μπρέναν. Έτσι ο ηθοποιός προσπάθησε να αποχωρήσει από την ταινία, αλλά παρέμεινε τελικά μετά την παρότρυνση του παραγωγού Σάμιουελ Γκόλντγουιν που του υπενθύμισε ότι υποχρεούταν να παραμείνει λόγω του συμβολαίο που είχε υπογράψει με την εταιρία.
Κόνραντ Λαντ

Καριέρα

Το πρώτο συγκρότημα του Λαντ ήταν οι Dwarfstar στα εφηβικά του χρόνια και στα 15 του έγινε μέλος των Guillotine, παίζοντας κιθάρα. Στο συγκεκριμένο συγκρότημα γνώρισε τον Τζέφρι Νταν (Mantas) και το 1980, μετά την αποχώρηση του μπασίστα Άλαν Γουίνστον, ανέλαβε το μπάσο. Την επόμενη χρονιά, ο Κλάιβ Άρτσερ αποχώρησε, με τον Λαντ να αναλαμβάνει και δεύτερο ρόλο όντας και τραγουδιστής του συγκροτήματος, το οποίο πλέον είχε μετονομαστεί σε Venom.
Οι Venom υπήρξαν ένα από τα πιο επιδραστικά συγκροτήματα του heavy metal, ονομάζοντας το είδος Black metal με τον δεύτερο τους δίσκο και επηρεάζοντας το speed/thrash metal κίνημα της δεκαετίας του '80. Παράλληλα, εισήγαγαν το στοιχείο του σατανισμού στην μουσική, όπως και των ανάλογων εικόνων στα εξώφυλλα των δίσκων τους.
Ο Λαντ αποχώρησε το 1988 με σκοπό να επιδιώξει προσωπική καριέρα. Σχημάτισε τους Cronos, κυκλοφορώντας δύο στούντιο δίσκους και συμμετείχε σε άλμπουμ των Enthroned, Cradle of Filth, Warpath, Massacre και Necrodeath. Επίσης, έκανε την παραγωγή σε άλμπουμ των Slutt, Tysondog και Warfare.
Το 1996, επέστρεψε στους Venom κυκλοφορώντας μαζί τους το άλμπουμ "Cast in Stone". Αυτό ήταν το μοναδικό άλμπουμ της επανένωσης της "κλασικής" σύνθεσης του συγκροτήματος, αφού ο ντράμερ Άντονι Μπρέι (Abaddon), αποχώρησε το 1999, δίνοντας την θέση στον αδελφό του Λαντ, Άντονι. Με αυτή την σύνθεση κυκλοφόρησαν το "Resurrection" το 2000, πριν ο Mantas αποχωρήσει για δεύτερη φορά. Έκτοτε, έχουν κυκλοφορήσει τρία στούντιο άλμπουμ και έχει ανακοινωθεί η κυκλοφορία του άλμπουμ "From the Very Depths", για τις αρχές του 2015.
Γκραζίνα Μπάτσεβιτς

Πρώιμα χρόνια

Η Μπάτσεβιτς γεννήθηκε στο Λοτζ, το 1905. Ο πατέρας της και ο αδελφός της, ο Βιτάτουτας, που ήταν Λιθουανός, ήταν επίσης συνθέτες, με τον δεύτερο να χρησιμοποιεί το επώνυμο Μπατσεβίτσιους, ο άλλος ο αδελφός της, ο Κιέστουτ, αναγνωρίζεται ως Πολωνός. Ο πατέρας της, ο Βινστέντι Μπάτσεωιτς, ήταν αυτός που έκανε στη Γκραζίνα τα πρώτα της μαθήματα πιάνου και βιολιού. Το 1928, ξεκίνησε να σπουδάζει στο Ωδείο της Βαρσοβίας, όπου μαθήτευσε βιολί, στο πλευρό του Γιόζεφ Ζαρζέμπσκι, και πιάνο στο πλευρό του Γιόζεφ Τουρτσίνσκι. Σύνθεση σπούδασε με τον Καζίμιερς Σικόρσκι. Από εκεί αποφοίτησε το 1932, ως βιολονίστα και συνθέτρια.
Διεύρυνε τις σπουδές της στο Παρίσι, υπό τη χορηγία του Ιγκνάτσι Γιαν Παντερέφσκι, εκεί μαθήτευσε στο École Normale de Musique, μεταξύ 1932-33, με καθηγητές τη Νάντια Μπουλανζέ (σύνθεση) και τον Αντρέ Τουρέ (βιολί). Για ένα μικρό διάστημα επέστρεψε στην Πολωνία και στη γενέτειρά της ως καθηγήτρια, αλλά γρήγορα επέστρεψε στο Παρίσι και συνέχισε να σπουδάζει, αυτή τη φορά στον πλευρό του Ούγγρου βιολιστή Καρλ Φλες.

Καριέρα

Όταν πια ολοκλήρωσε τις σπουδές της, η Μπάτσεβιτς πήρε μέρος σε πολυάριθμα γεγονότα είτε ως σολίστ, είτε ως συνθέτρια, είτε ως επίτροπος. Από το 1936 έως το 1938, ήταν βασική βιολονίστα της Πολωνικής Ραδιοφωνικής Ορχήστρας, της οποίας τη διεύθυνση είχε ο Γκρέγκορ Φίτελμπεργκ. Αυτή η θέση της έδωσε την ευκαιρία να ακούσει περισσότερο τη μουσική της. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, Μπάτσεβιτς ζούσε στη Βαρσοβία. Εκείνη συνέχισε να συνθέτει, δίνοντας μάλιστα και μυστικά κονσέρτα (κάνοντας έτσι την πρεμιέρα στη σουίτα της για 2 βιολιά). Όταν, όμως η πόλη είχε καταστραφεί, μετακόμισε προσωρινά στο Λούμπλιν.
Μετά το πέρας του πολέμου, έλαβε τη θέση του καθηγητή στο Κρατικό Ωδείο Μουσικής του Λοτζ. Εκείνη την περίοδο είχε αφιερωθεί περισσότερο στη σύνθεση από οτιδήποτε άλλο. Οι τιμές και τα βραβεία που δέχτηκε ήταν πολλά. Από το 1954, η σύνθεση ήταν πλέον το μόνο που έκανε σχετικά με τη μουσική. Τη χρονιά αυτή είχε κι ένα πολύ σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα. Απεβίωσε στη Βαρσοβία, το 1969, αφήνοντας πίσω δεκάδες κομμάτια μουσικής δωματίου, κονσέρτα κ.ά.

Έργο - συνθέσεις

Οι περισσότερες συνθέσεις της εμπεριέχουν βιολί. Μεταξύ αυτών, υπάρχουν εφτά κονσέρτα για βιολί, πέντε σονάτες για βιολί, τρία σόλο για βιολί, ένα κουαρτέτο με τέσσερα βιολιά, επτά κουαρτέτα εγχόρδων, καθώς και κουιντέτες για πιάνο. Έγραψε, επίσης, και ορχηστρική μουσική, η οποία περιέχει τέσσερις αριθμημένες συμφωνίες (1945, 1951, 1952, 1953) καθώς και μία συμφωνία για έγχορδα. Ωστόσο, δύο πρώιμες συμφωνίες της έχουν χαθεί.

Προσωπική ζωή

Πέρα από το πάθος της με τη μουσική, αφιέρωνε πολύ χρόνο και στην οικογένειά της. Παντρεύτηκε το 1936, και απέκτησε μία κόρη, την Αλίνα Μπιέρνακα, η οποία είναι γνωστή Πολωνέζα ζωγράφος.
Κώστας Ευριπιώτης

Βιογραφία

Ο Ευριπιώτης γεννήθηκε στην Ηλιούπολη της Αθήνας το 1963. Ήταν ο μικρότερος από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας και ο πατέρας του ήταν εργάτης. Στην ηλικία των 17 ετών έχασε τον μεγαλύτερο αδελφό του, γεγονός που τον ώθησε να γίνει πιο εκφραστικός στη δουλειά του. Έκανε τα πρώτα του θεατρικά βήματα μαζί με τον ηθοποιό Νάσο Κεδράκα, ο οποίος είχε ένα θεατρικό εργαστήρι στη γειτονιά του. Ο Κεδράκας τον παρότρυνε να γραφτεί στη Δραματική Σχολή Θεοδοσιάδη. Έγινε επαγγελματίας ηθοποιός το 1981. Το 2006 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Αγίου Δημητρίου και ορίστηκε Πρόεδρος του πολιτιστικού οργανισμού την διετία 2007-2009.

Πρόβλημα υγείας

Το 2018 ξεκίνησε το σοβαρό πρόβλημα της υγείας του, όταν ετοιμαζόταν να ανεβάσει την παράσταση Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης. Από τον Απρίλιο του 2019 νοσηλευόταν στο Σπηλειοπούλειο Νοσοκομείο λόγω καρκίνου. Απεβίωσε στις 30 Μαΐου 2019.

Προσωπική ζωή

Ο Ευριπιώτης ήταν παντρεμένος με την Βάλια Κωστοπούλου, με την οποία είχε αποκτήσει δυο γιους, τον Ίωνα και τον Αδαμάντιο. Σύντροφος του τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής του, ήταν η δασκλαλα χορού Λίλιαν Μπότση, η οποία δίδασκε στην Δραματική σχολή του Γ. Θεοδοσιάδη, όπου και γνωρίστηκε με τον ηθοποιό όταν εκείνος σπούδασε εκεί υποκριτική το 1983. Υπήρξε φίλαθλος του Ατρόμητου Αθηνών.
Κοχ Πούλο Γουάι

Το Κοχ Γουάι (Χμερ: កោះពូលូវៃ) επίσης γνωστό ως Πούλο Γουάι ή νησιά Γουάι, είναι μια ομάδα από δύο μικρά δασώδη και ακατοίκητα νησιά στον Κόλπο του Σιάμ. Τα νησιά βρίσκονται μακριά από την ακτή, 95 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των ακτών της επαρχίας Πρέαχ Σιχάνουκ στη Καμπότζη. Διοικητικά ανήκει στην επαρχία Κάμποτ. Στα χμερ η κοχ (កោះ), σημαίνει "νησί" στα ελληνικά. Το Πούλο Γουάι είναι μαλαϊκής προέλευσης.
Και τα δύο νησιά έχουν μήκος 5 χιλιομέτρων περίπου με μέγιστο πλάτος περίπου 1.5 χιλιομέτρων. Βρίσκονται σε απόσταση 1.4 χιλιομέτρων το ένα από το άλλο, που χωρίζονται από ένα κανάλι πλάτους 1.2 χιλιομέτρων. Το βάθος του καναλιού είναι περίπου 12.2 μέτρα. Το δυτικό νησί έχει υψόμετρο περίπου 100 μέτρων στο νοτιοδυτικό άκρο. Το ανατολικότερο νησί είναι γύρω στα 61 μέτρα υψόμετρο και είναι βραχώδες.

Ιστορία

Τα νησιά αυτά ήταν μέρος της βάσης των επικαλυπτόμενων εδαφικών διεκδικήσεων μεταξύ της Καμπότζη, της Ταϊλάνδης και του Βιετνάμ. Τα τρία έθνη χρησιμοποίησαν διαφορετικές μεθόδους μέτρησης της έκτασης των χωρικών υδάτων από τα νησιά.
Τον Μάιο του 1975, η περιοχή γύρω από αυτά τα νησιά και τα κοντινά Κοχ Τανγκ ήταν η περιοχή του συμβάντος του Μαγιάγκουεζ, η τελευταία πολεμική δράση στον Πόλεμο του Βιετνάμ, η οποία αφορούσε την διάσωση του πληρώματος του ΣΣ Μαγιάγκουεζ.
Ένα μήνα αργότερα, δυνάμεις του Βιετναμέζικου Λαϊκού Στρατού κατέλαβαν τα νησιά και εκεί έγινε μάχη μεταξύ των στρατευμάτων των Ερυθρών Χμερ και του Βιετνάμ για τον έλεγχο των νησιών. Τέλος, το Βιετνάμ εκκένωσε το Κοχ Γουάι τον Αύγουστο.
Τα νησιά Κοχ Γουάι ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα εκτός ορίων για τους τουρίστες, αλλά τώρα μπορεί κανείς να τα επισκεφθεί σε οργανωμένες εκδρομές. Δεδομένου ότι το ταξίδι είναι πάρα πολύ μεγάλο για να πάνε και να γυρίσουν την ίδια μέρα, οι επισκέπτες συνήθως διανυκτερεύουν σε ένα από τα νησιά.
Δημήτριος Παπανικολής

Βιογραφία

Γεννήθηκε στα Ψαρά το 1790. Ο πατέρας του λεγόταν Γεώργιος Παπανικολής. Από πολύ μικρή ηλικία μπήκε στο ναυτικό επάγγελμα εκπαιδευόμενος μέχρι που πήγε σε κάποιο υποτυπώδες ελληνικό σχολείο. Όταν τελείωσε αυτό ακολούθησε τον πατέρα του σε αγώνες που έκανε τότε με τους Βέρβερους και Αλγερινούς πειρατές.
Όταν ξέσπασε η ελληνική επανάσταση πλοιάρχησε μόλις 19 ετών στο πλοίο του Αποστόλη Αποστόλη. Κατά τη ναυμαχία της Ερεσού κυβερνώντας το, για λογαριασμό τη Τρινησίας λίμνιο Βρίκιο το οποίο είχε μετατρέψει σε πυρπολικό ο Πάργιος, Ιωάννης Δημολίτσας, επέπεσε κατά τουρκικού δίκροτου το οποίο και πυρπόλησε σχεδόν σύψυχο με ελάχιστους διασωθέντες. Το αυτό επανέλαβε και στη ναυμαχία του Γέροντα προκαλώντας με τους συντρόφους του πυρπολητές τον τρόμο στον οθωμανικό στόλο. Αλλά και σε πολλές άλλες καταδρομικές και αποβατικές επιχειρήσεις έλαβε μέρος που οι επιτυχίες του είχαν καταπλήξει τους άλλους ναυμάχους.
Με τη λήξη του Αγώνα, τον Ιανουάριο του 1829 αγόρασε το 1/3 του μεριδίου του Βρικίου "Νέλσων" και επιδόθηκε στο παλιό γνώριμο εμπόριο, μέχρι το 1833 που ήλθε ο Όθωνας και η κυβέρνησή του αγόρασε τον Νέλσωνα και τον ενέταξε στο βασιλικό στόλο του Βασιλείου της Ελλάδος, που όμως διατήρησε τον Παπανικολή κυβερνήτη του πλοίου.
Τη νύκτα όμως της 20ης Νοεμβρίου του 1836 μεταφέροντας στην Τεργέστη 129 παλιννοστούντες Βαυαρούς στρατιώτες ναυάγησε στο δίαυλο Ζακύνθου - Ηλείας μετά από προσάραξη "εξ αμελείας  της φυλακής" όπου και διαλύθηκε ολοσχερώς το πλοίο ενώ το πλήρωμα και όλοι οι επιβαίνοντες διασώθηκαν. Αργότερα λόγω του ναυαγίου αλλά και άλλων διαβολών ο Παπανικολής τέθηκε σε διαθεσιμότητα μέχρι το 1841 όπου και ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία, μετά από παρέμβαση υπασπιστού του Όθωνα, όπου και τοποθετήθηκε κυβερνήτης της Κορβέτας "Αμαλία".
Το 1843 εκλέχθηκε πληρεξούσιος των Ψαρών. Το 1845 στάλθηκε ως κυβερνήτης πλοίου στο Γύθειο προκειμένου να εξομαλύνει μανιάτικες έριδες που είχαν ξεσπάσει στη περιοχή. Γεγονός που το πέτυχε. Ένα χρόνο μετά το 1846 έληξε και η ναυτική του σταδιοδρομία όταν ανέλαβε Πρόεδρος του Ναυτοδικείου, θέση που διατήρησε μέχρι το θάνατό του το 1855.
Το όνομα Παπανικολής έχει δοθεί στα υποβρύχια Παπανικολής Ι και Παπανικολής ΙΙ του ελληνικού πολεμικού ναυτικού, προς τιμήν του αγωνιστή.
Αριστείδης Ροβέρτος

Βίος

Ο Αριστείδης Ροβέρτος ήταν ελβετικής καταγωγής. Σπούδασε στην Αθήναστο Σχολείο των Τεχνών μέχρι το 1854 και  μετά στο Μόναχο. Ήταν καθηγητής χαρακτικής (χαλκογραφία, ξυλογραφία), στο Πολυτεχνείο (διορίστηκε το 1865) ενώ το 1868 προσελήφθη στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ως ελεγκτής τραπεζικών γραμματείων. Έχουν σωθεί λίγα χαρακτικά του και μια ελαιογραφία του Ανδρέα Ζαΐμη η οποία βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη

Τεχνοτροπία

Η ζωγραφική και η χαρακτική του κινείται εντός του ακαδημαϊκού κλασικισμού και ρεαλισμού.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1960-61

Β΄ Κατηγορία

Έλαβαν μέρος τα σωματεία Δόξα Νεαπόλεως, Εθνικός Πυλαίας, ΠΑΟ Διοικητηρίου (κέρδισαν την άνοδο για την Α΄ Κατηγορία), Αχιλλέας Τριανδρίας, ΑΕ Νεαπόλεως, ΑΕ Αμπελοκήπων, ΑΠΕ Λαγκαδά, Θεσσαλονίκη, Κεραυνός Αγίου Παύλου και Ελληνικός Φοίνιξ Πολίχνης.

Β1΄Κατηγορία

Την πρόκριση για τη Β΄ Κατηγορία πήραν ο Οδυσσέας Κορδελιού, η ΑΕ Χαριλάου και ο Μαραθώνας Κουρί. Συμμετείχαν και οι σύλλογοι Παύλος Μελάς, Αγροτικός Αστήρ, Φίλιππος.

Γ΄ Κατηγορία

Στην Γ' Κατηγορία πήραν μέρος τα σωματεία Θρίαμβος Ακροπόλεως, Κολοκοτρώνης (Συκεών), Ελευθεριακός, Αριστοτέλης (Καλαμαριάς), Αρίωνας, Θύελλα Καλλιθέας και Πυρσός. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Θύελλας Καλλιθέας ύστερα απο αγώνα μπαράζ με την ομάδα του Ελευθεριακού στις 30/6 με 1-0.

Δόκιμος Κατηγορία

Στην Δόκιμο Κατηγορία πηραν μέρος η Νίκη Ευκαρπίας, Δοξα, Ναύαρχος Βότσης, Εθνικός Καμάρας, Ερμης, Ατλαντας, Αστερας Αμπελοκηπων, Νίκη Διοικητηρίου και Ατρόμητος.

Περιφερειακό Πρωτάθλημα

Μακεδονικός Γέφυρας, Άρης Κουφαλίων, Αναγέννηση Χαλκηδόνος, Αξιός Βαλμάδας, Ομόνοια Σίνδου, Ηρακλής Κουφαλίων, ΑΕ Χαλάστρας και Αετός Διαβατών. Το Περιφερειακό πρωταθλήμα το κατέκτησε η ομάδα της Αναγέννησης Χαλκηδόνας.
Τζένη Χειλουδάκη

Βιογραφία

Η Τζένη Χειλουδάκη γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 1968 στη Σητεία με το όνομα Ιωάννης Χειλουδάκης. Σε νεαρή ηλικία, ένοιωθε δυσφορία με το φύλο της και ξεκίνησε την διαδικασία της φυλομετάβασης με χρήση ορμονών στην ηλικία των 13 ετών. Η Τζένη ολοκλήρωσε τις χειρουργικές επεμβάσεις για επαναπροσδιορισμό φύλου στο Λονδίνο σε ηλικία 20 ετών.
Η Χειλουδάκη, το 1997 σύναψε ερωτική σχέση με τον Εισαγγελέα Ρόδου Γιώργο Σακελλαρόπουλο, ο οποίος την πρωτοσυνάντησε όταν ερευνούσε τα πορνεία της Ρόδου. Η σχέση οδήγησε σε εθνικό σκάνδαλο, και όταν τα πράγματα έφτασαν στο απροχώρητο, ο Σακελλαρόπουλος την άφησε για να επιστρέψει στην οικογένεια του.

Καριέρα

Μετά την εγχείρηση επανακαθορισμού φύλου, η Χειλουδάκη έγινε τοπ μόντελ στην Ελλάδα και πραγματοποίησε αρκετές φωτογραφήσεις σε ελληνικά περιοδικά. Περπάτησε σε  catwalk στην Ιταλία και φωτογραφήθηκε μαζί με την Σοφία Λόρεν. Η Χειλουδάκη ψηφίστηκε ως η «Ελληνίδα της χρονιάς» το έτος 2000.

Βιβλία

Η Τζένη Χειλουδάκη έχει γράψει τα εξής βιβλία: Η Ζωή μου: Oι Άγγελοι δεν έχουν φύλο (2002), Η Μαύρη Βίβλος (2003), Αίγλης και Κρίσης γωνία (2013).
Γκαμπριέλ ντ'Εστρέ

Βασιλική ερωμένη

Τον Νοέμβριο του 1590, ο Ερρίκος Δ΄ ερωτεύτηκε την Γαβριέλλα ντ' Εστρέ Αν και ήταν παντρεμένος με την Μαργαρίτα της Γαλλίας, ο Ερρίκος και η Γαβριέλλα έδειχναν την αγάπη τους μπροστά στο κοινό. Ένθερμη πιστή του Ερρίκου, η Γαβριέλλα συνόδευσε τον Ερρίκο κατά τη διάρκεια των εκστρατειών του. Ακόμη και όταν ήταν έγκυος, επέμενε να ζει μέσα στη σκηνή κοντά στο πεδίο της μάχης, φροντίζοντας τα ρούχα του να είναι καθαρά και να τρώει καλά μετά από τις μάχες. Καθώς ήταν έξυπνη και πρακτική γυναίκα, ο Ερρίκος μοιράστηκε τα μυστικά του μαζί της και ακολούθησε τις συμβουλές της. Όταν οι δυο τους ήταν χώρια, ο Ερρίκος της έγραφε συχνά επιστολές, ενώ ήταν στα ταξίδια του σε στρατόπεδα πολέμου .
Γεννημένη Καθολική, η Γαβριέλλα γνώριζε ότι ο καλύτερος τρόπος να ολοκληρωθούν οι θρησκευτικοί πόλεμοι ήταν ο ίδιος ο Ερρίκος να γίνει Καθολικός. Αναγνωρίζοντας τη σοφία στην επιχειρηματολογία της, στις 25 Ιουλίου 1593 ο Ερρίκος δήλωσε ότι «το Παρίσι αξίζει μια λειτουργία» και απέκλεισε μόνιμα τον προτεσταντισμό . Αυτό του επέτρεψε να στεφθεί ο βασιλιάς της Γαλλίας στις 27 Φεβρουαρίου του 1594. Ο Ερρίκος επίσης κανόνισε να ακυρωθεί ο γάμος της Γκαμπριέλ με τον Λιανκούρ το ίδιο έτος.
Στις 7 Ιουνίου του 1594, γεννήθηκε το πρώτο τους παιδί, ένας γιος, ο Καίσαρ του Βαντόμ. Στις 4 Ιανουαρίου 1595, ο Ερρίκος αναγνώρισε επίσημα και νομιμοποίησε τον γιο του σε κείμενο επικυρωμένο από το Parlement de Paris.  Σε αυτό το κείμενο, αναγνώρισε επίσης την Γαβριέλλα ως μητέρα του γιου του κι ερωμένη του.

Θάνατος

Αφού υπέβαλε αίτηση στον Πάπα Κλήμη Η΄ για την ακύρωση του γάμου του και το δικαίωμα να ξαναπαντρευτεί, τον Μάρτιο του 1599, ο Ερρίκος έδωσε στην ερωμένη του ένα δαχτυλίδι. Η Γαβριέλλα, σίγουρη ότι θα την παντρευόταν, δήλωσε, "Μόνο ο Θεός ή ο θάνατος του βασιλιά μπορούν να βάλουν τέλος στην καλή μου τύχη".  Λίγες μέρες αργότερα, στις 10 Απριλίου του 1599, ενώ ο Ερρίκος ήταν στο δρόμο της, πέθανε στο Παρίσι , προς μεγάλη λύπη του βασιλιά.
Neue Zürcher Zeitung

Η Neue Zürcher Zeitung (συντομογραφία: NZZ) είναι ελβετική γερμανόφωνη ημερήσια εφημερίδα η οποία εκδίδεται από το NZZ Mediengruppe στην Ζυρίχη.
Η έλευση της το 1780 ήταν σημαντική στον χώρο των γερμανόφωνων εφημερίδων, διότι έθεσε νέα ποιοτικά επίπεδα σε τομείς όπως η αντικειμενικότητα και το βάθος της ανάλυσης σημαντικών ειδησιογραφικών γεγονότων, ενώ παράλληλα κάλυπτε και τα καλλιτεχνικά δρώμενα και παρουσίαζε επίσης διαφημίσεις. Το μοτίβο και τα πρότυπά της ακολούθησαν σταδιακά πολλές ακόμη αξιόλογες εφημερίδες. Εκδίδεται ακόμη, έπειτα από δυόμιση σχεδόν αιώνες, διατηρώντας την ποιοτική αρθρογραφίας της που περιλαμβάνει εκτενείς αναφορές στα διεθνή θέματα και τα χρηματιστηριακά.

Ιστορία

Είναι μία από τις παλαιότερες εφημερίδες που εκδίδονται ακόμη, αρχικά με τον τίτλο Zürcher Zeitung, ο οποίος άλλαξε σε Neue Zürcher Zeitung το 1821. Το πρώτο φύλλο, με αρχισυντάκτη τον Σάλομον Γκέσνερ (Salomon Gessner), εκδόθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1780, Όσον αφορά την εμφάνιση και τα χαρακτηριστικά της έχουν γίνει ελάχιστες αλλαγές από την δεκαετία του 1930. Για παράδειγμα έγχρωμες φωτογραφίες προστέθηκαν μόλις το 2005, πολλά χρόνια μετά από τις περισσότερες εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας. Στην θεματολογία δίδεται έμφαση στα διεθνή, τα χρηματοοικονομικά και τον πολιτισμό, ενώ η κάλυψη lifestyle ζητημάτων είναι πολύ περιορισμένη.
Πολιτικά έχει κατεύθυνση εγγύτερα στην φιλελεύθερη και την κεντροδεξιά.

Τιράζ

Το 1910 το τιράζ της Neue Zürcher Zeitung ήταν 18.100 αντίτυπα. Αυξήθηκε στις 47.500 το 1930 και στις 66.600 το 1950. Το 1997 ανέρχονταν σε 162.330 αντίτυπα, το 2000 σε 169.000 και το 2003 σε 166.000. Το 2006 μειώθηκε σε 146.729 αντίτυπα, το 2009 έφτασε στα 139.732. και το 2010 ήταν στα 136.894.

Ειδική έκδοση για το Σαββατοκύριακο

Το 2002 ξεκίνησε η κυκλοφορία ενός εντύπου για το Σαββατοκύριακο με τίτλο NZZ am Sonntag (η NZZ την Κυριακή). Έχει αυτόνομη συντακτική ομάδα και περιλαμβάνει περισσότερες ειδήσεις από τον χώρο του lifestyle και γενικότερα περισσότερα soft news σε σχέση με την στάνταρ έκδοση της εφημερίδας. Το τιράζ του ήταν 121.204 το 2006.
Η NZZ am Sonntag ανακηρύχθηκε Ευρωπαϊκή Εφημερίδα της Χρονιάς για το 2012.

Αρχείο

Το 2005 ψηφιοποιήθηκε το πλήρες αρχείο όλων των φύλλων της εφημερίδας από τα πρώτα 225 χρόνια λειτουργίας της. Παρήχθησαν περίπου δύο εκατομμύρια εικόνες, με όγκο πληροφορίας της τάξεως των εβδομήντα terabyte. Το αρχείο που δημιουργήθηκε είναι προσβάσιμο μέσω του επίσημου ιστοτόπου.
Η ψηφιοποίηση υλοποιήθηκε από ινστιτούτο του γερμανικού ερευνητικού οργανισμού Φράουνχοφερ –  the Institute for Media Communication (από το 2006 Fraunhofer-Institut für System- und Innovationsforschung), με έδρα στο Ζανκτ Αουγκουστίν στην Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία.

Βραβεύσεις

Το 1979 έλαβε το βραβείο Erasmus, μαζί με την γερμανική εφημερίδα Die Zeit.
1365 Χενυέυ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Χενυέυ εκτιμάται σε περίπου 15 χιλιόμετρα.
Οίκος του Πουατιέ

Ιστορία

Ιδρυτής του Οίκου είναι ο Ραμνούλφος Α΄ που έγινε κόμης του Πουατιέ το 835. Ο γιος του Ραμνούλφος Β΄ είχε νόθο γιο τον Έμπλ και αυτός τον Γουλιέλμο Γ΄. Ο κάθε απόγονός του ονόμαζε τον γιο του Γουλιέλμο και φτάνουμε ως τον Γουλιέλμο Ι΄, του οποίου η κόρη Ελεονώρα της Ακουιτανίας νυμφεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο Ι΄ της Γαλλίας και έπειτα τον Ερρίκο Β΄ της Αγγλίας.
Οι κόρες του Οίκου παντρεύτηκαν σημαίνοντες άνδρες, όπως η Αδελαΐδα τον Ούγο Καπέτο και η Αγνή τον Ερρίκο Γ΄ Σαλίων. Η πιο διάσημη, η Ελεονώρα, με τον δεύτερο γάμο της απέσπασε την Ακουιτανία από τη Γαλλία και την έκανε Αγγλική κτήση, προκαλώντας έτσι τον Εκατονταετή πόλεμο. 
Οι δούκες της Ακουιτανίας ενθάρρυναν τις Τέχνες, τα Γράμματα και την ευσέβεια. Τρεις από αυτούς έκαναν την περιοχή τους κέντρο της ποίησης στη δημώδη Προβηγκιανή γλώσσα. Ο Γουλιέλμος Θ΄ ήταν ο ίδιος τροβαδούρος. Αντί για τις διενέξεις των ιπποτών, προέβαλαν την ειρήνη και ανακωχή του θεού. Στην ποίηση εμφανίστηκε η ιδέα του αυλικού έρωτα. 
Ο νεότερος γιος του Γουλιέλμου Θ΄, ο Ραϋμόνδος, νυμφεύτηκε την Κωνσταντία Ωτβίλ πριγκίπισσα της Αντιόχειας και επτά απόγονοί του έγιναν πρίγκιπες της Αντιόχειας. Μάλιστα η κόρη του Μαρία παντρεύτηκε τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. 
Ο Ερρίκος, γιος του Βοημούνδου Δ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας, νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Λουζινιάν βασίλισσα της Κύπρου και δεκατέσσερεις απόγονοί του έγιναν βασιλείς της Κύπρου. Από αυτούς ο Ιωάννης Β΄ νυμφεύτηκε την Ελένη Παλαιολογίνα, κόρη του Θεοδώρου Β΄ δεσπότη του Μωρέως. Έγιναν βασιλείς της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας) και τιτουλάριοι βασιλείς της Ιερουσαλήμ.
Άλλο μέλος του Οίκου είναι η Νταϊάν ντε Πουατιέ (11η απόγονος του Γουλιέλμου κυρίου του Βαλεντινουά), η διάσημη ερωμένη του Ερρίκου Β΄ Βαλουά της Γαλλίας.
1102 Πεπίτα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Πεπίτα εκτιμάται σε 39,24 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,1991. Η Πεπίτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 6 λεπτά.
Smile (τραγούδι, Τσάρλι Τσάπλιν)

Το Smile είναι τραγούδι που χρησιμοποιήθηκε ως σάουντρακ στην ταινία του Τσάρλι Τσάπλιν Μοντέρνοι Καιροί. Ο Τσάπλιν σύνεθεσε τη μουσική, με τους Τζων Τάρνερ και Τζόφφρεϊ Πάρσονς να προσθέτουν στίχους το 1954.
Στους στίχους ο τραγουδιστής μιλά στους θεατές για το πως να φτιάξουν τη διάθεση τους και για ένα φωτεινό αύριο. Το Smile έγινε γνωστό μετά τη χρήση του στην ταινία του Τσάπλιν.

Αρχική εκδοχή

Το τραγούδι αρχικά εκτελέστηκε από τον Νατ Κινγκ Κόουλ. Ο τραγουδιστής Σάννι Γκέιλ επίσης εκτέλεσε το κομμάτι, μοιραζόμενος τις πωλήσεις με τον Κολ, όπως δείχνει το εμπορικό σήμα Cashbox. Εκτελέστηκε από τη Νάταλι Κόουλ για το άλμπουμ Unforgettable... with Love.
Στη Βρετανία κυκλοφόρησαν rival versions από τις Λίτα Ρόζα και Πετούλα Κλαρκ το 1954. Η Κλαρκ το ηχογράφησε εκ νέου για το άλμπουμ The Other Man's Grass Is Always Greener, η οποία ήταν προσωπική φίλη του Τσάρλι Τσάπλιν.