google/wiki40b huggingface dataset:
Βασίλι Μαξίμοφ

Βιογραφία

Ο Μάξιμοφ γεννήθηκε στο χωριό Λόπινο κοντά στην πόλη Νόβαγια Λάντογκα. Έμεινε ορφανός σε νεαρή ηλικία και αναγκάστηκε να δουλέψει σε ένα κατάστημα με Αγιογραφίες, όπου και έμαθε να ζωγραφίζει. Το 1863 πήγε στην Αυτοκρατορική Σχολή Καλών Τεχνών  και το 1864 έγινε μέλος της ομάδας "Άρτελ των Καλλιτεχνών" (Ρωσικά: Арте́ль худо́жников) που δημιουργήθηκε από τον Π.Ν. Κρεστονόβτσεφ έχοντας ως παράδειγμα τον Ιβάν Κραμσκόι. Η ύπαρξη της ομάδας διήρκεσε μόνο ένα χρόνο. Εκείνη την περίοδο ο Μαξιμόφ ζωγράφισε τον πίνακα "Το άρρωστο παιδί" (1864), για τον οποίον και του απονεμήθηκε ένα χρυσό μετάλλιο από την Ακαδημία. 
Αποφοίτησε από την Ακαδημία μετά από τρία χρόνια.το 1865 εκείνος και ακόμα 14 ζωγράφοι με αρχηγό τον Ιβάν Κραμσκόι αρνήθηκαν να πάρουν μέρος στο διαγωνισμό της Ακαδημίας που είχε ως έπαθλο ένα χρυσό μετάλλιο. Ο Μαξιμόφ υποστήριξε ότι δεν του ήταν απαραίτητο να κάνει μαθήματα στο εξωτερικό (που ήταν και μέρος του διαγωνισμού), και ότι προτιμούσε να το κάνει σε κάποιο χωριό της Ρωσίας. Μετά την αποφοίτηση του από την Ακαδημία μετακόμισε στο χωριό Σούμπινο του Κυβερνείου του Τβέρ, όπου και ζωγράφιζε πολλά έργα λαογραφικού ύφους και δίδαξε τούς πρίγκιπες Γκολενίσεφ-Κουτούζωφ (απόγονοι του Μιχαήλ Κουτούζοφ)
Το 1867 ζωγράφισε τον πίνακα "Ιστορίες τις γιαγιάς" , που παρουσιάστηκε σε έκθεση των "Πιριντβίζνικι", όπου κέρδισε ένα βραβείο και ο πίνακας αγοράστηκε από τον Πάβελ Τρετιακόφ. Το 1872 έγινε μέλος των "Πιριντβίζνικι", και σύντομα έγινε ένα από τα πιο γνωστά μέλη της. Ο Μαξιμόφ ζωγράφισε πολλά έργα με θέμα την ζωή των αγροτών.
Στα τελευταία 20 χρόνια της ζωής του, οι "Πιριντβίζνικι" είχαν χάσει το γόητρο τους , αλλά συνέχισε να ζωγραφίζει σχεδόν αποκλειστικά σκηνές της καθημερινής ζωής, έχοντας όμως σχεδόν καθόλου πελάτες για να τους πουλήσει. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν γεμάτα φτώχεια, ασθένειες και δυστυχία. Πέθανε στις 1 Δεκεμβρίου του 1911 στην Αγία Πετρούπολη.
Σκροπονέρια

Σκροπονέρια Εύβοιας

Το τμήμα του οικισμού που ανήκει στο Νομό Ευβοίας βρίσκεται στο νότιο τμήμα του ομώνυμου όρμου. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 36 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Παλαιότερα ανήκε διοικητικά στο Δήμο Ανθηδώνας, ενώ από το 2011 ανήκει στο Δήμο Χαλκιδέων.

Σκροπονέρια Βοιωτίας

Το τμήμα του οικισμού που ανήκει στο Νομό Βοιωτίας βρίσκεται στο βάθος του ομώνυμου όρμου. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 14 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Παλαιότερα ανήκε διοικητικά στο Δήμο Ακραιφνίας, ενώ από το 2011 ανήκει στο Δήμο Ορχομενού
Ντμίτρι Ντιούζεφ

Ζωή

Ο Ντμίτρι γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Άστραχαν από Ρώσους γονείς, τον Πιότρ Ντιούζεφ και την Λιουντμίλα Ντιούζεβα (1957-2003;), το 1995 αποφοίτησε από την σχολή υποκριτικής και αμέσως μετά του δόθηκαν ευκαιρίες και πρωταγωνίστησε με μεγάλους Ρώσους αστέρες. Στις 14 Φεβρουαρίου παντρεύτηκε την Τατιάνα Ντιούζεβα, ο γιος τους ο Ιβάν γεννήθηκε στις 8 Αυγούστου του 2008.
Ζεράρ ντε Βοκουλέρ

Βίος και έργο

Γεννήθηκε στο Παρίσι και έδειξε από νεαρή ηλικία ενδιαφέρον για την ερασιτεχνική αστρονομία. Πήρε πτυχίο από τη Σορβόννη και αφού υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο συνέχισε την ενασχόλησή του με την Αστρονομία.
Μιλούσε άπταιστα αγγλικά και πέρασε την περίοδο 1949–51 στην Αγγλία ενώ στα 1951–57 βρίσκονταν στην Αυστραλία, συγκεκριμένα στο Αστεροσκοπείο του όρους Στρόμλο. Ακολούθησε στα 1957–58 το Αστεροσκοπείο Λόουελ στην Αριζόνα και στα 1958–60 το Αστεροσκοπείο του Χάρβαρντ. Το 1960 διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, όπου και παρέμεινε μέχρι το τέλος της καριέρας του. Απεβίωσε από καρδιακή προσβολή στην οικία του στο Ώστιν σε ηλικία 77 ετών.
Ο ντε Βοκουλέρ ειδικεύθηκε στην μελέτη των γαλαξιών και συνέγραψε μαζί με την σύζυγό του Αντουανέτ (Antoinette) (1921-1987) το έργο Third Reference Catalogue of Bright Galaxies (Τρίτος Κατάλογος Αναφοράς Φωτεινών Γαλαξιών). Μεταξύ άλλων ανέλυσε τους άτλαντες γαλαξιών των Hubble και Sandage, ενώ υπολόγισε ξανά τις μετρήσεις αποστάσεων με μέθοδο που προκύπτει από το μέσο όρο διαφόρων ειδών μετρήσεων που βασίζονται στην φωτεινότητα, τη διάμετρο του δακτυλίου του γαλαξία, τα λαμπρότερα αστρικά σμήνη κλπ. Την δεκαετία του 1950 προώθησε την ιδέα πως τα σμήνη γαλαξιών ομαδοποιούνται σε υπερσμήνη.
Διαδομένη είναι επίσης η χρήση του σχήματος μορφολογικής ταξινόμησης των γαλαξιών που ανέπτυξε με βάση το σχήμα ταξινόμησης του Χάμπλ.
Καθεδρικός Ναός του Μπαγκράτι

Ιστορία

Ο καθεδρικός ναός του Μπαγκράτι κατασκευάστηκε στα πρώτα χρόνια του 11ου αιώνα, κατά τη βασιλεία του Μπαγκράτ Γ', και ως εκ τούτου ονομάστηκε «Μπαγκράτι», δηλαδή του Μπαγκράτ. Μια επιγραφή στο βόρειο τοίχο αποκαλύπτει ότι τα θεμέλια τέθηκαν στο «χρονικόν 223», δηλαδή το 1003. Το 1692, καταστράφηκε από μία έκρηξη κατά τη διάρκεια μίας εισβολής Οθωμανικών στρατευμάτων στο Βασίλειο του Ιμερέτι. Το περιστατικό προκάλεσε την κατάρρευση του θόλου και της οροφής. 
Τα έργα συντήρησης και αποκατάστασης, καθώς και οι αρχαιολογικές μελέτες στον καθεδρικό ναό άρχισαν κατά τη δεκαετία του 1950 με επικεφαλής τον Γεωργιανό αρχιτέκτονα Βαχτάγκ Τσιντσάτζε. Τα έργα αποκατάστασης διακρίθηκαν σε έξι στάδια και διήρκεσαν για αρκετές δεκαετίες, μέχρι το 1994.  Εκείνη την χρονιά, το 1994, ο καθεδρικός ναός του Μπαγκράτι, μαζί με το Μοναστήρι του Γκελάτι, συμπεριλήφθηκαν στον κατάλογο με Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Το 2001, η κυριότητα του καθεδρικού ναού μεταφέρθηκε από το Γεωργιανό κράτος στην Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία . Επί του παρόντος είναι περιορισμένης χρήσης για θρησκευτικές λειτουργίες, αλλά προσελκύει πολλούς προσκυνητές και τουρίστες. Συχνά αναφέρεται ως σύμβολο της πόλης Κουτάιση και αποτελεί ένα από τα κύρια τουριστικά αξιοθέατά της .

Παρούσα κατάσταση και θέματα συντήρησης

Το 2010, με επικεφαλής τον Ιταλό αρχιτέκτονα Αντρέα Μπρούνο, ξεκίνησαν εργασίες ανοικοδόμησης και αποκατάστασης του Καθεδρικού Ναού του Μπαγκράτι ως θρησκευτικού χώρου. Τον Ιούλιο του 2010, η ΟΥΝΕΣΚΟ πρόσθεσε τον καθεδρικό ναό στον κατάλογο με Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς που απειλούνται με εξαφάνιση, εν μέρει λόγω των έργων ανακατασκευής που ήταν απειλή για τη δομική ακεραιότητα και την αυθεντικότητα του χώρου.  Ήδη προτού ξεκινήσουν οι εργασίες αποκατάστασης, το 2008, το ICOMOS εξέφρασε ανησυχία για την επιδείνωση της κατάστασης του Μπαγκράτι, συστήνοντας ότι οι τυχόν προσπάθειες συντήρησης της κυβέρνησης θα έπρεπε να περιλαμβάνουν μόνο είδη εργασιών που δεν θα αλλοιώσουν την ιστορική αξία του τόπου.  Το 2011, η UNESCO παρότρυνε τις Γεωργιανές κυβερνητικές αρχές να αναπτύξουν μια στρατηγική αποκατάστασης, η οποία θα αναιρέσει κάποιες από τις αλλαγές που έγιναν στην περιοχή τα τελευταία χρόνια, αλλά αναγνώρισε ότι οι τροποποιήσεις ίσως είναι ήδη «σχεδόν μη 
αναστρέψιμες».  Το 2013, ο αρχιτέκτονας Αντρέα Μπρούνο βραβεύτηκε με το χρυσό μετάλλιο της Γεωργίας για το έργο του στην ανακατασκευή του καθεδρικού ναού του Μπαγκράτι και, επίσης, τιμήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Φεράρα με το Διεθνές Βραβείο Αποκατάστασης και Διατήρησης Ντόμους.   Το 2017 η ΟΥΝΕΣΚΟ αφαίρεσε τον Καθεδρικό ναό του Μπαγκράτι από τον κατάλογο με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς, θεωρώντας τα εκτεταμένα έργα ανακατασκευής ως επιζήμια για την ακεραιότητα και την αυθεντικότητά του.
Ιωάννης της Βουργουνδίας (1231-1268)

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ούγου Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας και της Γιολάντας των Καπετιδών-Ντρε, κόρης τού Ροβέρτου Γ΄ κόμη τού Ντρε.
Η σύζυγός του ήταν κόρη και κληρονόμος τού κυρίου τού Μπουρμπόν, έτσι όταν το 1249 απεβίωσε ο πεθερός του Αρσαμμπώ Θ΄, ο Ιωάννης έγινε κύριος τού Μπουρμπόν jure auxoris. Τον διαδέχθηκε η κόρη του, που παντρεύτηκε τον Ροβέρτο των Καπετιδών, κόμη τού Κλερμόν. Έτσι η κυριότητα τού Μπουρμπόν από τον Οίκο των Νταμπιέρ πέρασε στον Οίκο της Βουργουνδίας και μετά σε αυτόν των Καπετιδών. Ο Ροβέρτος ως κύριος τού Μπουρμπόν έγινε ιδρυτής ιδιαίτερου κλάδου, αυτού των Βουρβόνων.
Μάρκος Σάλβιος Όθων

Γέννηση και καταγωγή

Ο Όθων ανήκε σε μία αρχαία και ευγενή ετρουσκική οικογένεια, με καταγωγή από τους άρχοντες της Ετρουρίας που εγκαταστάθηκαν στο Φερέντο (κοντά στο σημερινό Βιτέρμπο) στην Ετρουρία.
Ο μελλοντικός αυτοκράτορας εμφανίζεται για πρώτη φορά ως ένας από τους πιο απερίσκεπτους και πολυδάπανους νεαρούς ευγενείς του κύκλου του Νέρωνα. Αυτή η φιλία έλαβε τέλος το 58 λόγω της συζύγου του, της ευγενούς Ποππαίας Σαβίνας. Ο Όθων παρουσίασε την όμορφη γυναίκα του στον αυτοκράτορα κατόπιν επιμονής της Ποππαίας, ο οποίος στη συνέχεια άρχισε μία σχέση που τελικά θα οδηγούσε στον πρόωρο θάνατό της. Αφού η Ποππαία εδραίωσε με ασφάλεια τη θέση της ως ερωμένη του Νέρωνα, χώρισε τον Όθωνα και έπεισε τον αυτοκράτορα να τον στείλει ως κυβερνήτη στην απομακρυσμένη επαρχία της Λουσιτανίας (η οποία αποτελούνταν από τμήματα της σημερινής Πορτογαλίας και της Εξτρεμαδούρα στην Ισπανία). 
Ο Όθων παρέμεινε στη Λουσιτανία για τα επόμενα δέκα χρόνια, διοικώντας την επαρχία με ασυνήθιστη μετριοπάθεια για εκείνη την εποχή. Όταν το 68 ο γείτονάς του και μελλοντικός αυτοκράτορας Γάλβας, κυβερνήτης της Ταρρακωνικής, επαναστάτησε ενάντια στον Νέρωνα, ο Όθων τον συνόδευσε στη Ρώμη.
Sticky Fingers

Ηχογράφηση

Παρά το γεγονός ότι οι  επίσημες ηχογραφήσεις του "Sticky Fingers" ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 1970, το συγκρότημα είχε μπει στο "Muscle Shoals Sound Studio" της Αλαμπάμα από το 1969, ηχογραφώντας το "Sister Morphine". Το άλμπουμ ολοκληρώθηκε μέσα στο 1970 με το φορητό στούντιο του συγκροτήματος, τελειώνοντας τις προσπάθειες τους τον Ιανουάριο ου 1971 στα "Olympic Studios" και "Trident Studios" του Λονδίνου.

Εξώφυλλο

Το εξώφυλλο του άλμπουμ σχεδιάστηκε από τον Άντι Γουόρχολ και είναι μία κοντινή εικόνα ενός ανδρικού καβάλου μέσα από ένα τζιν παντελόνι. Στην έκδοση βινυλίου, υπήρχε ένα φερμουάρ επάνω στο εξώφυλλο, το οποίο άνοιγε σε ένα βαμβακερό εσώρουχο.
Το συγκεκριμένο εξώφυλλο λογοκρίθηκε και απαγορεύθηκε στην Ισπανία, για να αντικατασταθεί από την εικόνα μιας κονσέρβας από την οποία βγαίνουν τα δάχτυλα ενός ανθρώπινου χεριού.

Εμπορική επιτυχία

Το "Sticky Fingers" ανέβηκε στην κορυφή των περισσότερων τσαρτ ανά τον κόσμο, μεταξύ αυτών στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο, για να βραβευθεί ως τριπλά πλατινένιο από την RIAA και ως χρυσό από την BPI.
Το σινγκλ "Brown Sugar" σκαρφάλωσε στο # 1 στο αμερικάνικο Billboard, στην Ολλανδία, την Ελβετία και τον Καναδά, ενώ στην πατρίδα του συγκροτήματος έφθασε μέχρι την δεύτερη θέση.
Τον Ιούνιο του 1971, κυκλοφόρησαν ακόμη ένα σινγκλ με το τραγούδι "Wild Horses", το οποίο ανέβηκε στο Top-30 των Ηνωμένων Πολιτειών.

Αξιολόγηση και κριτικές

Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν ιδιαίτερα θετικές, με το "AllMusic" να του δίνει την άριστη βαθμολογία των πέντε αστέρων, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4,4 / 5, το "Pitchfork Media" 10 / 10, το "Uncut" 5 / 5, ο Mark Prindle 10 / 10 και το "Rolling Stone" 5 / 5.
Το περιοδικό "Rolling Stone" το κατέταξε 64ο στην λίστα με τα 500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών, όπως και 31ο στον κατάλογο με τα εκατό καλύτερα άλμπουμ των είκοσι τελευταίων χρόνων του 1987, το "Classic Rock" το τοποθέτησε στην 36η θέση των εκατό καλύτερων άλμπουμ βρετανικού ροκ όλων των εποχών, το "Mojo" στο # 52 από τα καλύτερα άλμπουμ που έχουν φτιαχτεί (1995), το "NME" 58ο στα εκατό καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών, το "Q" το ανέδειξε ως καλύτερο άλμπουμ της δεκαετίας του '70 και το γαλλικό "FNAC" το κατέταξε 45ο στα χίλια καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών.

Επανέκδοση

Το 2015, το άλμπουμ επανεκδόθηκε με ένα επιπλέον CD, το οποίο περιελάμβανε εναλλακτικές, ακουστικές και ζωντανές εκτελέσεις των κομματιών του δίσκου. Η συγκεκριμένη κυκλοφορία σκαρφάλωσε στο Top-10 στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστρία, το Βέλγιο, την Γερμανία, την Ολλανδία, τη Νέα Ζηλανδία, την Ισπανία,, όπως και στην κορυφή των αμερικάνικων τσαρτ.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2004

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2004 διεξήχθη στις 29 Φεβρουαρίου στα Τρίκαλα, στη θέση "Σκαμνιές" Πηγής. Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για 12η φορά. Παράλληλα, έγιναν τα πανελλήνια πρωταθλήματα μικρών ηλικιών.
Ιωάννης Δουρέντης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Λάρισα και φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Στη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων τραυματίστηκε 2 φορές. Αποτάχθηκε δύο φορές από τον στρατό, την δεύτερη το 1923, εξαιτίας της συμμετοχής του στο κίνημα των Λεοναρδόπουλου και Γαργαλίδη. Αποστρατεύτηκε το 1935.
Στην κυβέρνηση Μεταξά διορίστηκε ως υπουργός Εσωτερικών (και από τις 13 Ιουλίου 1939 ως τον Σεπτέμβριο του 1939 υπουργός Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως) ως τις 29 Ιανουαρίου 1941. Παρέμεινε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Κορυζή, από τον Ιανουάριο ως τον Απρίλιο του 1941.
Πέθανε σε ηλικία 76 ετών στις 30 Νοεμβρίου 1964 και η κηδεία του έγινε την επομένη στο Β΄ Νεκροταφείο Πατησίων.
Βενετικό δημοψήφισμα αυτονομίας 2017

Ιστορικό

Η ημερομηνία του δημοψηφίσματος ανακοινώθηκε από τον Πρόεδρο του Βένετο, τον Λουκά Ζαΐα, τον Απρίλιο του 2017 μετά από δεκαετίες συζητήσεων και προσπαθειών υποστηρικτών του βενετσιάνικου εθνικισμού, ο οποίος ανέδειξε τη δεκαετία του 1980 -90. Τόσο το 1992 όσο και το 2000 το Συνταγματικό Δικαστήριο απέρριψε προτάσεις για παρόμοια δημοψηφίσματα που υπέβαλε το Περιφερειακό Συμβούλιο της Βενετίας.
Το 2014 το Plebiscito.eu, μια δευτερεύουσα βενετική οργάνωση και η υποτιθέμενη διακλαδική επιτροπή, διοργάνωσε ένα online ανεπίσημο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας. Τον Ιούνιο του 2015 το Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε ότι το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία ήταν αντίθετο προς το Σύνταγμα, αλλά ενέκρινε ένα δημοψηφίσματα αυτονομίας με το ερώτημα "Θέλετε να αποδοθούν στην Περιφέρεια του Βένετο περαιτέρω μορφές και ειδικοί όροι αυτονομίας;". 
Η Λομβαρδία, που γειτνιάζει με το Βένετο στα ανατολικά, διεξήγε παρόμοιο δημοψήφισμα στις 22 Οκτωβρίου. Τόσο ο Ζαΐα όσο και ο Πρόεδρος της Λομβαρδίας Roberto Maroni είναι μέλη της Lega Nord και, συγκεκριμένα, της Liga Veneta και της Lega Lombarda, αντίστοιχα. Το LN είναι ισχυρός υποστηρικτής της ομοσπονδιακής μεταρρύθμισης, αλλά στην περίπτωση αυτή τα δημοψηφίσματα υποστηρίζονται επίσης από το Κίνημα των Πέντε Αστέρων.
Η εφημερίδα The Economist, η οποία στοιχηματίζει στο στρατόπεδο "ναι" για να κυριαρχήσει, προβλέπει επίσης ότι, λόγω του αντιληπτού «αντι-νότιου κώνου» της ψηφοφορίας, οι «εθνικές φιλοδοξίες» του Matteo Salvini, ομοσπονδιακού γραμματέα του LN, θα επηρεαστούν αρνητικά με μια ηχηρή νίκη, ενώ ο Ζαΐα θα μπορούσε να γίνει ο «μελλοντικός ηγέτης του κόμματος»
Μανώλης Λουκάκης

Βιογραφία

Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Μετά την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, το 1974, αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του και πολιτεύτηκε στις εκλογές με επιτυχία. Εξελέγη βουλευτής Ρεθύμνης στις εκλογές των ετών Ιουνίου 1989, Νοεμβρίου 1989, 1990, 1993, 1996 και 2000. Στις 16 Ιανουαρίου 1991 εξέπεσε από το βουλευτικό αξίωμα και τον αντικατέστησε με τον Ιωάννη Σμπώκο.
Στην κυβέρνηση του Σημίτη χρημάτισε υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ από τις 22 Ιανουαρίου 1996 ως τις 25 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Επίσης, στη δεύτερη κυβέρνηση Σημίτη υπηρέτησε ως υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών, από τις 25 Σεπτεμβρίου 1996 ως τις 30 Οκτωβρίου 1998.
Απεβίωσε το 2012, σε ηλικία 75 ετών, από σοβαρή νόσο. Ήταν πατέρας 2 κοριτσιών. Η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στη Μητρόπολη Ρεθύμνου και η ταφή έγινε στο νεκροταφείο του Αγίου Κωνσταντίνου.
Δυτική Αυστραλία

Διοίκηση

Κυβερνήτης είναι από την 1η Μαΐου 2018 ο Κιμ Μπίζλεϊ  και πρωθυπουργός (Premier) ο Μαρκ Μακ Γκόουαν, από τις 17 Μαρτίου 2017, έπειτα από τις εκλογές του 2017.
Αυτοκινητόδρομος Α2 (Βόρεια Μακεδονία)

Ο Αυτοκινητόδρομος Α2 της πΓΔΜ είναι ο αυτοκινητόδρομος που αρχίζει από το αεροδρόμιο (Σκόπια) και τελειώνει στο κέντρο "The Q" (Τέτοβο).

Διαδρομή

Ξεκινώντας από το αεροδρόμιο των Σκοπίων στον αυτοκινητόδρομο αυτοκινητόδρομο Α1, συνδέει τον προαναφερόμενο αυτοκινητόδρομο με την πόλη Τέτοβο, σχηματίζοντας μια μερική ζώνη γύρω από τα Σκόπια. Η ζώνη των Σκοπίων είναι επίσης τμήμα του αυτοκινητοδρόμου Μ4, ο οποίος ακολουθεί μια άλλη διαδρομή μετά από αυτήν. Αφήνοντας τα Σκόπια, συνεχίζει προς το Τέτοβο. Το Γκόστιβαρ βρίσκεται περίπου 19χλμ. νότια και είναι εύκολα προσβάσιμο με το τμήμα ταχείας κυκλοφορίας του αυτοκινητοδρόμου. Αυτό το τμήμα είναι ακριβώς όπως το υπόλοιπο του A2, αλλά δεν διαθέτει λωρίδα έκτακτης ανάγκης και δεν πληροί κάποιες άλλες απαιτήσεις για αυτοκινητόδρομους.

Μελλοντικά σχέδια

Ο υφιστάμενος δρόμος Κίτσεβο-Οχρίδας με δύο λωρίδες θα μετατραπεί σε αυτοκινητόδρομο με 4 λωρίδες κυκλοφορίας. Αυτή η ενότητα βρίσκεται υπό κατασκευή. Μετά την ολοκλήρωση, θα αποτελέσει μέρος του Α2.
Citroën C-Airplay

Το Citroën C-Airplay ήταν ένα πρωτότυπο αυτοκίνητο (concept car) από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën. Παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Μπολόνια τον Δεκέμβριο του 2005, ως μια σχεδιαστική σπουδή για ιδέες που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σε κάποιο μελλοντικό αυτοκίνητο πόλης.

Tεχνικά χαρακτηριστικά

Το ιδιαίτερα συμπαγές C-Airplay ήταν ένα αυστηρά διθέσιο όχημα πόλης, μήκους μόλις 3,30 μέτρων, δηλαδή ήταν 13,5 εκατοστά κοντύτερο από το Citroën C1 πρώτης γενιάς, του 2005 - 2014, ενώ είχε και έντονα καμπυλωτό σχήμα, που θύμιζε κάπως το ντιζάιν του Fiat 500 του 2007. Μηχανικά, το C-Airplay έφερε έναν 4-κύλινδρο κινητήρα βενζίνης, ισχύος 110 ίππων, σε συνδυασμό με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων SensoDrive, που διέθετε και χειροκίνητη λειτουργία, με έλεγχο μέσω μοχλών paddles πάνω στο τιμόνι.
Επιπλέον, το C-AirPlay διέθετε την τεχνολογία Stop & Start για μείωση της κατανάλωσης και των εκπομπών καυσαερίων, μια τεχνολογία ήδη γνωστή την τότε εποχή από το Citroën C2 και το Citroën C3 πρώτης γενιάς.

Μελλοντικές εφαρμογές

Επισήμως ανακοινώθηκε τότε ότι αυτό το αυτοκίνητο δεν επρόκειτο να περάσει στην παραγωγή στο άμεσο μέλλον. Ωστόσο, πολλά σχεδιαστικά στοιχεία του C-Airplay θα έχουν άμεση εφαρμογή σύντομα. Γενικότερα, η έντονα καμπυλωτή εμφάνιση και η γενικότερη σχεδιαστική φιλοσοφία του C-Airplay φαίνεται να παραπέμπουν κάπως στο μεταγενέστερο πρωτότυπο Citroën DS Revolte του 2009, το οποίο πιθανώς να φτάσει στην παραγωγή μελλοντικά, με τελική ονομασία Citroën DS2.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1976

Οι 35οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1976 έγιναν από 18 ως 20 Ιουνίου στο Τσέλιε της Σλοβενίας. Μετείχαν αθλητές και αθλήτριες από τις πέντε βαλκανικές χώρες, εκτός από τη συνήθως απούσα Αλβανία. Νικήτριες αναδείχθηκαν στους άνδρες η Ρουμανία και στις γυναίκες η Βουλγαρία.
Νικόλαος Κανάρης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του ένδοξου ναύαρχου της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κανάρη. Εκπαιδεύτηκε στην Γαλλία μαζί με τα παιδιά του Λουδοβίκου Φίλιππου της Γαλλίας. Διετέλεσε σύμβουλος της Επικρατείας, προξενικός υπάλληλος, πληρεξούσιος και στη συνέχεια βουλευτής της Βουλής των Ελλήνων και υπουργός Ναυτικών.
Υπήρξε πρόξενος Χανίων κατά τον αναβρασμό που υπήρχε εκείνη την περίοδο στην Κρήτη λόγω των γεγονότων της Κρητικής Επανάστασης του 1858. Εκείνη την περίοδο, οι Πεδεμόντιοι και οι Γάλλοι σύμμαχοί τους στον Β΄ Πόλεμο της Ιταλικής Ανεξαρτησίας, κατάφεραν την υπογραφή της συμφωνίας ανακωχής με την Αυστριακή Αυτοκρατορία, μετά τις μεγάλες απώλειες και από τις δύο πλευρές που συντελέστηκαν στην Μάχη του Σολφερίνο κοντά στο Σολφερίνο της Λομβαρδίας. Το αποτέλεσμα της μάχης έδωσε, εκτός από τους Ιταλούς για την τελική πραγμάτωση της εθνικής ένωσης, ελπίδα για ένωση της νήσου με το Βασίλειο της Ελλάδας. Παρά την ουδετερότητα της ελληνικού βασιλείου, την απροθυμία της πολιτικής ηγεσίας και του Παλατιού να βοηθήσει τους επαναστάτες στην Κρήτη λόγω των φιλικών σχέσεων που υπήρχαν εκείνη την περίοδο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία και την αδυναμία του κράτους λόγω κυρίως των διπλωματικών λαθών από τα γεγονότα του Κριμαϊκού Πολέμου, ο Νικόλαος Κανάρης ενήργησε αυτόβουλα και βοήθησε τον κρητικό αγώνα. Λόγω της πρωτοβουλίας του ιδίου και άλλων προσώπων, αντιμετώπισε την αντίδραση Ελλήνων και Τούρκων πολιτικών.
Απεβίωσε τον Αύγουστο του 1880.
Άγιος Μαρτίνος (Γαλλία)

Πολιτική

Ο Άγιος Μαρτίνος ήταν για πολλά χρόνια μια γαλλική κοινότητα που αποτελούσε τμήμα της Γουαδελούπης, που είναι υπερπόντιος νομός και περιοχή της Γαλλίας και συνεπώς εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 2003 ο πληθυσμός του γαλλικού τμήματος του νησιού ψήφισε υπέρ της απόσχισης από την Γουαδελούπη με σκοπό να σχηματίσει μια ξεχωριστή υπερπόντια κοινότητα της Γαλλίας. Στις 9 Φεβρουαρίου 2007, το γαλλικό κοινοβούλιο πέρασε ένα βούλευμα που παρείχε το καθεστώς της υπερπόντιας κοινότητας στο γαλλικό τμήμα του Αγίου Μαρτίνου και στον γειτονικό Άγιο Βαρθολομαίο. Το νέο καθεστώς μπήκε σε εφαρμογή μόλις ο νόμος δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 22 Φεβρουαρίου 2007. Ο Άγιος Μαρτίνος παραμένει τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το επίσημο νόμισμα του Αγίου Μαρτίνου είναι το Ευρώ (αν και το αμερικανικό δολάριο γίνεται επίσης δεκτό).
Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν την 1η Ιουλίου και στις 8 Ιουλίου του 2007 και εξελέγησαν 23 βουλευτές στο Εδαφικό Συμβούλιο από το λαό, για πενταετή θητεία. Το UPP κέρδισε 49% και 16 έδρες, το RRR 42,2% και 6 έδρες και το κόμμα Reussir Saint-Martin 8,9% και 1 έδρα. Η νέα αρμόζουσα κυβερνητική δομή μιας υπερπόντιας κοινότητας μπήκε σε λειτουργία στις 15 Ιουλίου 2007 με την πρώτη συνεδρίαση του Εδαφικού Συμβουλίου και την εκλογή του Λουί-Κονστάντ Φλέμινγκ ως προέδρου του. Στις 7 Αυγούστου του 2008 εξελέγη με 15 ψήφους νέος πρόεδρος του Εδαφικού Συμβουλίου ο Φραντς Γκουμπς με νίκη επί της αντιπάλου του, Μαρτέ Ογκουντελέ, η οποία έλαβε 7 ψήφους. Το Κρατικό Συμβούλιο ακύρωσε την εκλογή του Γκουμπς και ο Ντάνιελ Γκιμπς ανέλαβε προσωρινός πρόεδρος στις 14 Απριλίου του 2009.

Διακυβέρνηση

Αρχηγός Κράτους είναι ο εκάστοτε Πρόεδρος της Γαλλίας, ο οποίος εκπροσωπείται από έναν έπαρχο (Νομάρχη).  Νομάρχης είναι η Σιλβί Ντανιελό Φεσέ (από τις 9 Ιουλίου 2018). Από τις 2 Απριλίου 2017 πρόεδρος του Εδαφικού Συμβουλίου είναι ο Ντανιέλ Ζιμπς.
Πριν το 2007, ο Άγιος Μαρτίνος είχε τον κωδικό GP της Γουαδελούπης στο ISO 3166-1. Τον Οκτώβριο του 2007, έλαβε τους κωδικούς ISO 3166-1 MF (κωδικός alpha-2), MAF (κωδικός alpha-3) και 663 (αριθμητικός κωδικός).

2017

Οι τελευταίες εκλογές για το Εδαφικό Συμβούλιο διεξήχθησαν στις 19 Μαρτίου 2017.

Δημογραφία

Το γαλλικό τμήμα του νησιού έχει έκταση 53,2 τ.χλμ. Στη συμπληρωματική γαλλική απογραφή του Οκτωβρίου 2004, ο πληθυσμός στο γαλλικό τμήμα του νησιού ήταν 33.102 άτομα (στην απογραφή του 1982 ήταν μόλις 8.072 άτομα), που σημαίνει ότι η πυκνότητα πληθυσμού το 2004 ήταν 622 άτομα ανά χλμ².

Οικονομία

Το επίσημο νόμισμα του Αγίου Μαρτίνου είναι το Ευρώ (αν και γίνεται ευρέως δεκτό και το δολάριο των Ηνωμένων Πολιτειών). Ο τουρισμός είναι η κύρια οικονομική δραστηριότητα.
Το συνολικό υπολογιζόμενο ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) ήταν 421 εκατομμύρια Ευρώ το 1999. Την ίδια χρονιά το κατά κεφαλή ΑΕΠ του Αγίου Μαρτίνου ήταν 14.500 Ευρώ, που ήταν κατά 39% χαμηλότερο από το μέσο κατά κεφαλή ΑΕΠ της Μητροπολιτικής Γαλλίας το 1999. Εν συγκρίσει, το κατά κεφαλή ΑΕΠ της ολλανδικής πλευράς του νησιού ήταν 14.430 Ευρώ το 2004.
Μπενουά Βιολιέ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Σαντ, Σαράντ-Μαριτίμ στη δυτική Γαλλία, και ξεκίνησε τις σπουδές του στο Παρίσι το 1991 με τους μετέπειτα διάσημους σεφ Ζοέλ Ρομπουσόν, Μπενουά Γκυσάρ και άλλους. Ο Βιολιέ μετακόμισε στη Λωζάνη της Ελβετίας το 1996 για να εργαστεί με τον σεφ Φιλίπ Ροσά. Μετά τη συνταξιοδότηση του Ροσά το 2012, ο Βιολιέ ανέλαβε τη διεύθυνση του εστιατορίου, ενώ έκανε αίτηση για την Ελβετική υπηκοότητα το 2014. Η ειδικότητα του ήταν στο μαγείρεμα κυνηγιού.
Ο Βιολιέ αυτοκτόνησε στην οικία του στο Κρισιέ με χρήση πυροβόλου όπλου στις 31 Ιανουαρίου 2016 σε ηλικία 44 ετών. Η αυτοκτονία του προκάλεσε σοκ και έκπληξη καθώς ήταν εξαιρετικά επιτυχημένος και αναγνωρισμένος ως ο καλύτερος σεφ διεθνώς, και τα νέα της αυτοκτονίας του επανέφεραν στο προσκήνιο την συζήτηση σχετικά με τις υψηλές απαιτήσεις και πιέσεις που ασκούνται στον κόσμο της υψηλής γαστρονομίας.
Σλέπτσε Πριλάπου

Ονομασία

Το Σλέπτσε (στα ελληνικά μεταφράζεται Τυφλοχώρι) πήρε το όνομα του,  κατά την τοπική παράδοση, από τους τυφλούς βούλγαρους στρατιώτες του τσάρου Σαμουήλ όπου μετά τη μάχη στο Κλειδί το 1014 ήλθαν εδώ και το ίδρυσαν.

Το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη

Το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη βρίσκεται έξω από το χωριό μέσα σε ένα δάσος με βαλανιδιές και καρυδιές. Ήταν ένα από τα μικρά κέντρα μεσαιωνικού πολιτισμού με εργαστήριο αντιγραφής χειρογράφων. Στην εξωτερική κόγχη του ιερού του μοναστηριού είναι τειχισμένη η επιγραφή: «Ο ναός ούτος εκτίσθη αρχιερατεύοντος του Σεβασμιωτάτου Αγίου Πρεσπών Κυρού Μελετίου ηγουμενεύοντος του Αρχιμανδρίτου Παπανικολάου και των Επιτρόπων Γεωργίου Α.Θ. Παπαγεωργίου Κουταβά 8 Μαΐου 1862».