google/wiki40b huggingface dataset:
Βησσαρίων Μακρής

Βιογραφία

Ο Βησσαρίων Μακρής γεννήθηκε στα Ιωάννινα γύρω στο 1635. Σύμφωνα με τον Φιλητά, ο Μακρής διδάχτηκε αρχικά στην πατρίδα του έχοντας ως δασκάλους τους Επτανήσιους λογίους Νικόλαο Κούρσουλα και Τριανταφύλλου. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του, χειροτονήθηκε ιερομόναχος και μετέβη στην Κωνσταντινούπολη όπου μαθήτευσε στην Πατριαρχική Ακαδημία υπό την επίβλεψη του Ιωάννη Καρυοφύλλη και του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου. Γύρω στο 1675 επέστρεψε στα Ιωάννινα και έγινε διδάσκαλος στη νεοσύστατη Σχολής του Γκιούμα, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1683 όταν και αποσύρθηκε σε μοναστήρι των Λυγκιάδων, αφήνοντας ως διάδοχό του τον Σουγδουρή. 
Απεβίωσε το 1699.
Βερβερικό λιοντάρι

Τα βερβερικά λιοντάρια στην αιχμαλωσία

Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν βερβερικά λιοντάρια για να πολεμούν στο Κολοσσαίο με μονομάχους. Στο Μεσαίωνα, τα λιοντάρια που κρατιόταν στο θηριοτροφείο του Πύργου του Λονδίνου ήταν βερβερικά λιοντάρια όπως προέκυψε από αναλύσεις στο DNA δύο καλοδιατηρημένων κρανίων που βρέθηκαν εκεί το 1937. Τα κρανία ραδιομετρήθηκαν και βρέθηκαν την εποχή 1280-1315 και 1420-1485 μ.Χ. Το 19ο αιώνα και στις αρχές του εικοστού τα βερβερικά λιοντάρια συχνά κρατιόταν αιχμάλωτα σε ξενοδοχεία και θηριοτροφεία. Τα λιοντάρια του Πύργου του Λονδίνου μεταφέρθηκαν στο ζωολογικό κήπο του Λονδίνου σε πιο ανθρώπινες συνθήκες κάτω από τις διαταγές του Δούκα του Ουέλινγκτον το 1885. Ένα διάσημο βερβερικό λιοντάρι που έζησε στο ζωολογικό κήπο της Νέας Υόρκης το 1896-1910 ονομαζόταν "Σουλτάνος".
Υπάρχει και ένα άλλο διάσημο βερβερικό λιοντάρι ονόματι Βέερμερ στο κέντρο Διάσωσης Μεγάλων γατών του Ουισκόνσιν. Επίσης το 2006 μία λέαινα ονόματι Σαραμπί ζούσε στο Κέντρο Διάσωσης. Δυστυχώς η Σαραμπί πέθανε πριν βοηθήσει στην αναπαραγωγή του είδους.

Βιολογία και συμπεριφορά

Το βερβερικό λιοντάρι σε σχέση με τα άλλα λιοντάρια της Αφρικής παρουσιάζει μερικές διαφορές που δικαιολογούν την κατάταξή του ως υποείδος. Πρώτα από όλα το μέγεθός του το χαρακτηρίζει ως το μεγαλύτερο από όλα τα άλλα λιοντάρια με αναφορές για 3,3 μέτρα μήκος για όχι λίγα αρσενικά. Ύστερα έρχεται το βάρος με αναφορές για 180-270 κιλά για τα αρσενικά και 120-180 κιλά για τα θηλυκά. Η χαίτη επίσης, πυκνή και με μαύρο χρώμα καταλήγει μέχρι την κοιλιά και διαφέρει από αυτήν των κεντροαφρικανικών λιονταριών ως προς το τελείως μαύρο χρώμα και την πυκνότητά της. Στην άγρια φύση το βερβερικό λιοντάρι τρεφόταν με βερβερικά ελάφια, καμήλες κι ακέλαφους. Όταν συνεπώς αυτά μετακινήθηκαν λόγω της σταδιακής μείωσης του περιβάλλοντος, το λιοντάρι τα ακολούθησε στα αφιλόξενα βουνά του Άτλαντα όπου ούτε τα φυτοφάγα ούτε τα σαρκοφάγα επιβίωσαν.

Το βερβερικό λιοντάρι στην τέχνη

Το βερβερικό λιοντάρι έχει επιδράσει καταλυτικά στη βορειοαφρικανική τέχνη. Αιγύπτιοι, Νούβιοι, Καρχηδόνιοι και Μακεδόνες άποικοι το απεικόνισαν αμέτρητες φορές στην τέχνη τους. Αμέτρητες παραστάσεις λιονταριών έχουν βρεθεί στους τάφους των φαραώ και σε αιγυπτιακά αγγεία. Οι Νούβιοι το θεοποίησαν, ενώ οι Καρχηδόνιοι το σέβονταν μα και το κυνηγούσαν σε πολυτελή κυνήγια ενώ οι Μακεδόνες το αντιμετώπιζαν καθαρά ως κυνηγετικό προϊόν.
Γιάννης Γεωργόπουλος

Καριέρα με αριθμούς

•1963-64 έως και 1969-70: ΠΑΟ Ρουφ (Α2 Αθηνών-Β΄Αθηνών) 70 γκολ (προσεγγιστικά)
•1970-71: ΠΑΟ Ρουφ (Α΄Αθηνών) 25 γκολ (1ος σκόρερ κατηγορίας)
•1970-71: ΠΑΟ Ρουφ (Ειδικό Πρωτάθλημα) 5 γκολ
•1971-72: ΠΑΟ Ρουφ (Β΄ Εθνική) 29 γκολ (1ος σκόρερ κατηγορίας)
•1972-73: ΠΑΟ Ρουφ (Β΄Εθνική) 23 γκολ (1ος σκόρερ κατηγορίας)
•1973-74: ΠΑΟ Ρουφ (Β΄Εθνική) 15 γκολ
•1974-75: ΠΑΟ Ρουφ (Β΄Εθνική) 15 γκολ
•1975-76: ΠΑΟ Ρουφ (Α΄Αθηνών) 31 γκολ (1ος σκόρερ κατηγορίας)
•1976-77: Κόρινθος (Β΄Εθνική) 26 γκολ (2ος σκόρερ κατηγορίας)
•1977-78: Κόρινθος (Β΄Εθνική) 4 γκολ
•1978-79: ΠΑΟ Ρουφ (Εθνικό Ερασιτεχνικό) 28 γκολ (1ος σκόρερ ομίλου)
•1979-80: ΠΑΟ Ρουφ (Εθνικό Ερασιτεχνικό) 41 γκολ (1ος σκόρερ κατηγορίας)
•1980-81: ΠΑΟ Ρουφ (Α΄Αθηνών) 37 γκολ (1ος σκόρερ κατηγορίας)
•1981-82: ΠΑΟ Ρουφ (Εθνικό Ερασιτεχνικό) 14 γκολ (παίκτης-προπονητής)
•1982-83: ΠΑΟ Ρουφ (Εθνικό Ερασιτεχνικό) 8 γκολ (παίκτης-προπονητής)
•1983-84: Ελλάς Βέλου (Α΄Ε.Π.Σ. Κορινθίας) (πρωταθλητής)
•1984-85: Ελλάς Βέλου (Εθνικό Ερασιτεχνικό) 25 γκολ (1ος σκόρερ ομίλου)
•1985-86: Ελλάς Βέλου (Εθνικό Ερασιτεχνικό) 1 γκολ (παίκτης-προπονητής)

Κύπελλο (Ελλάδας και Ερασιτεχνικό)

•1967-68: 1 γκολ
•1969-70: 6 γκολ
•1971-72: 1 γκολ
•1975-76: 4 γκολ
Κομητεία της Βουλώνης

Η Κομητεία της Βουλώνης προήλθε από ένα φράγκικο pagus. Μετά τον 9ο αιώνα, η συγκεκριμένη κομητεία τέθηκε υπό την κυριαρχία του Μαρκιζάτου της Φλάνδρας. Ο Φίλιππος Αύγουστος το δήμευσε το 1212, προκειμένου να το παραχωρήσει ως πηγή εισοδήματος στον υιό του. Η Κομητεία ακολούθησε στην συνέχεια την ίδια τύχη με το Αρτουά, προτού τελικώς ενταχθεί στις βασιλικές κτήσεις στην διάρκεια του 15ου αιώνα ·  · .

Ιστορία

Αρχικά, το Μπουλονναί ήταν pagus της civitas των Μορίνων (pagus Bononiensis). Τα εδάφη του εκτείνονταν από την Κανς στα νότια έως τα βόρεια σύνορα της Κομητείας του Γκιν και της ηγεμονίας του Αρντρ. Τα εδάφη του Μαρκ, του οποίου η σημασία του ονόματος είναι χαρακτηριστική (*marka σήμαινε « σύνορα » στα κοινά γερμανικά), ανήκαν στο Τερνουά, όπως αυτό ήταν γνωστό, ωστόσο αποτέλεσαν για καιρό φέουδο της Βουλώνης.
Στα τέλη του 9ου αιώνα, ήταν ο Κόμης Έρκενγκερ ο οποίος ανήλθε στην ηγεσία του pagus. Το 886, ο επίσκοπος Γκωζλέν ντε Παρί του απηύθυνε έκκληση να μεσολαβήσει, προκειμένου να λάβει βοήθεια από την Γερμανία εναντίον των Νορμανδών. Το 896, ο Έρκενγκερ, ο οποίος είχε παραμείνει πιστός στον Κάρολο τον Απλό, έχασε το σύνολο των κτήσεών του, ενώ υποχρεώθηκε να δηλώσει την πίστη του στον Εύδη. Πιθανολογείται πως ήταν κατά την διάρκεια της ίδιας εκείνης περιόδου που ο Βαλδουίνος Β΄ της Φλάνδρας πέτυχε να εδραιώσει την κυριαρχία του επί της Κομητείας. Το Μπουλονναί, ωστόσο, θεωρείται πιθανό να διατήρησε δικούς τους κόμητες για κάποιον καιρό μετά το συγκεκριμένο γεγονός. Με τον θάνατο του Βαλδουίνου Β΄, ήταν ο δεύτερος υιός του, Αδαλόφος, ο οποίος έλαβε το Μπουλονναί, καθώς και το Τερνουά. Στα τέλη του 12ου αιώνα, οι Κόμητες της Βουλώνης ήταν κυρίαρχοι των Κόμητων του Σαιν-Πολ.
Ο Φίλιππος Αύγουστος, αφότου δήμευσε το Μπουλονναί (1212), το παραχώρησε ως πηγή εισοδήματος στον υιό του, Φίλιππο, σύζυγο της κληρονόμου του, Ματθίλδης, κόρης του Ρενώ ντε Νταμμαρτέν.
Με τον θάνατο της Ματθίλδης (1258), το Παρλαμέντο του Παρισιού αναγνώρισε την Κομητεία ως κτήση του Ροβέρτου Ε΄, Κόμη της Ωβέρνης, του οποίου η μητέρα, Αλίκη της Βραβάντης, ήταν εγγονή του Ματθαίου της Βουλώνης. Ωστόσο, δύο φέουδά του, το Μαρκ και το Καλαί, τα οποία είχαν, από τον 9ο αιώνα, απαλλαχθεί των όρων υποτέλειάς τους προς τους βασσάλους τους της Βουλώνης από τους Κόμητες της Φλάνδρας, αποσπάστηκαν και ενσωματώθηκαν στο Αρτουά.
Η Κομητεία της Βουλώνης, όπως και οι Κομητείες του Σαιν-Πολ και του Γκιν, τέθηκε υποτελής του Αρτουά, και, με εξαίρεση τα εδάφη που τέθηκαν προσωρινά υπό τον έλεγχο της Αγγλίας, ακολούθησε την ίδια τύχη.
Κατά την προσάρτηση της Πικαρδίας από τον Λουδοβίκο ΙΑ΄ (Φεβρουάριος 1477), η συγκεκριμένη Κομητεία κατέστη βαϊλάτο της Γενικής Διοίκησης της Αμιάν.
Ρόμπερτ Οπέλ

Ζωή

Ο Οπέλ γεννήθηκε στο Ίστ Όραντζ (East Orange, NJ) του Νιού Τζέρζι το 1939. Ως παιδί, έζησε στον Καναδά, το Κάνσας, το Κεντάκι και πριν η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στο Πίτσμπουργκ, PA, όπου παρακολούθησε το δημοτικό, το γυμνάσιο και το κολέγιο. Όταν μεγάλωσε ο Ρόμπερτ Οπέλ, αφαίρεσε το ένα "π" από το επίθετο του, τη στιγμή που έγινε ακτιβιστής, ώστε να αποστασιοποιηθεί από την οικογένειά του στο Πίτσμπουργκ. Ο Οπέλ ήταν σχετικά δραστήριος πράγμα που προκάλεσε οικογενειακή αμηχανία.
Βραβείο Bravo

Το Βραβείο Bravo  απονέμεται από το ιταλικό περιοδικό Guerin Sportivo στον καλύτερο νεαρό ποδοσφαιριστή της Ευρώπης. Πρώτος νικητής του εν λόγω βραβείου ήταν ο Άγγλος Τζίμι Κέις, το 1978. Ως το 1992 μπορούσαν να είναι υποψήφιοι για το βραβείο μόνο ποδοσφαιριστές ηλικίας κάτω των 23 ετών, που αγωνίζονταν σε κάποια από τις τρεις ευρωπαϊκές διασυλλογικές διοργανώσεις (Τσάμπιονς Λιγκ, Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης). Από το 1992 οποιοσδήποτε παίκτης ηλικίας κάτω των 21 ετών που προέρχεται από οποιονδήποτε σύλλογο της Ευρώπης μπορεί να βραβευθεί.
Οι νικητές επιλέγονται για την φθινοπωρινή και εαρινή αγωνιστική περίοδο, όχι το ημερολογιακό έτος.
2746 Χισάο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Χισάο είναι Sr. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Λεωνίδας Μπαλάφας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα, ενώ κατάγεται από την Καρδίτσα. Ξεκίνησε τις ζωντανές εμφανίσεις στην μπουάτ Απανεμία στην Πλάκα το 2003, στην συνέχεια ακολούθησαν εμφανίσεις σε διάφορες μουσικές σκηνές της Αθήνας. Το 2006 συμμετείχε στο Fame Story 4 από το οποίο βγήκε και νικήτης. Στην ελληνική δισκογραφία έκανε το ντεμπούτο του με το CD single με τίτλο Ο Λεωνίδας και οι Πότες το 2007. Στην συνέχεια ακολουθούν τα CD "Ταξίδι για να σε βρω" 2009, "Ανοιξιάτικη μέρα" το 2010. Το 2012 κυκλοφορεί από την Antart μια ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία το διπλό CD του με τίτλο "Ας ρίχνει και χαλάζι" ενώ το 2013 επανέρχεται με το επίσης διπλό CD με τίτλο "Απηλιώτης", που αποτελείται από τραγούδια σε στοίχους και μουσική του Λεωνίδα Μπαλάφα, με ύφος σμυρναίικου ρεμπέτικου σε μια προσπάθεια να παντρέψει το ύφος και τον ήχο του 1930 με το σήμερα. Το 2014 κυκλοφορεί πάλι από την AntArt το CD με τίτλο "Ανηφοριά".   Κάθε μία από τις δισκογραφικές του δουλειές έχει και διαφορετικό ύφος, ενώ οι live εμφανίσεις του έχουν έντονο το στοιχείο του αυτοσχεδιασμού.
Melani García

Melani García Gaspar (γεννημένη 10 Ιουνίου 2007) είναι Ισπανίδα τραγουδίστρια. Θα εκπροσωπήσει την Ισπανία στο Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2019.
Η Melani άρχισε να ενδιαφέρεται για την όπερα στην ηλικία των οκτώ ετών, όταν ήταν μέλος τοπικής χορωδίας στη Βαλένθια. Η Melani άρχισε να διδάσκει αυτοπεποίθηση στο τραγούδι. Σε ηλικία δέκα ετών, η Melani κέρδισε την έκδοση του La Voz Kids στην Ισπανία το 2018. Στις 29 Ιουνίου 2018, η Melani κυκλοφόρησε το πρώτο της single "Vivo por ella", ένα εξώφυλλο του "Vivo per lei" του Αντρέα Μποτσέλι. Το 2019 κυκλοφόρησε ένα δεύτερο single, ένα cover version του "O sole mio". Η Melani είναι επίσης μέλος του cast της σκηνής show We Love Queen, όπου ερμήνευσε το τραγούδι Φρέντι Μέρκιουρι και Μονσεράτ Καμπαγιέ "Βαρκελώνη".
Ηθική της τεχνητής νοημοσύνης

Η ηθική της τεχνητής νοημοσύνης είναι το τμήμα της ηθικής της τεχνολογίας που αφορά στα ρομπότ και άλλα τεχνητά νοήμονα όντα. Είναι τυπικά διαιρεμένο σε ρομποτική ηθική, δηλαδή στην μέριμνα για την ηθική συμπεριφορά των ανθρώπων όταν σχεδιάζουν, κατασκευάζουν, χρησιμοποιούν και διαχειρίζονται τεχνητά νοήμονα όντα και σε ηθική της μηχανής, η οποία ασχολείται με την ηθική συμπεριφορά τεχνητών ηθικών παραγόντων (AMAs). Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης είναι τέχνεργα, κατασκευασμένα από ανθρώπους για να εκπληρώσουν ορισμένους στόχους. Απαιτούνται θεωρίες, μέθοδοι και αλγόριθμοι για την ενσωμάτωση ηθικών, κοινωνικών και νομικών και αξιών στις τεχνολογικές εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη, σε όλα τα στάδια ανάπτυξης (ανάλυση, σχεδιασμός, κατασκευή, ανάπτυξη και αξιολόγηση). Αυτά τα ηθικά, κοινωνικά και νομικά κριτήρια σημαίνουν πλαίσια μέσω των οποίων κατευθύνονται οι επιλογές σχεδιασμού και ρύθμισης των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης, όπως και κανόνες εμπλοκής με τον ανθρώπινο παράγοντα.

Κριτήρια για το ηθικό status

Ενώ είναι γενικά αποδεκτό ότι τα σημερινά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης δεν έχουν ηθικό status, δεν είναι σαφές τι ακριβώς θεμελιώνει το ηθικό. Συνήθως προτείνονται δύο κριτήρια που συνδέονται σημαντικά με την ηθική κατάσταση, είτε χωριστά είτε σε συνδυασμό: η επίγνωση και η γνώση (μάθηση) ή σοφία που καθορίζει τον ανθρώπινο παράγοντα. Η επίγνωση είναι η ικανότητα για φαινομενική εμπειρία (qualia), όπως και η ικανότητα να αισθάνεται κανείς πόνο και να υποφέρει. Η σοφία, ή μάθηση αντιπροσωπεύει ένα σύνολο δυνατοτήτων που συνδέονται με υψηλότερη ευφυΐα, όπως η αυτογνωσία και η ύπαρξη ενός παράγοντα που ανταποκρίνεται στον λόγο.
Saint Vitus

Δημιουργία και ακμή

Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 1979 με την ονομασία Tyrant από τον τραγουδιστή Σκοτ Ρίγκερς, τον κιθαρίστα Ντέιβ Τσάντλερ, τον μπασίστα Μαρκ Άνταμς και το ντράμερ Αρμάντο Ακόστα. Έγιναν γνωστοί για τον αργόσυρτο και βαρύ ήχο τους, με το πρώτο τους, ομώνυμο άλμπουμ να κυκλοφορεί τον Φεβρουάριο του 1984 μέσω της "SST Records".
Μετά τις ηχογραφήσεις του δεύτερου τους δίσκου με τίτλο "Hallow's Victim", ο Ρίγκερς αποχώρησε από το συγκρότημα δίνοντας την θέση του στον Σκοτ Γουάινριχ των The Obsessed. Δύο μήνες μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, ακολούθησε το ΕΡ "The Walking Dead" και έναν χρόνο αργότερα το άλμπουμ "Born Too Late". Το συγκεκριμένο άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα "Total Access Studios" του Ρεδόνδο Μπιτς της Καλιφόρνια, με τα φωνητικά να επανηχογραφούνται μετά την αρχική τους εκτέλεση από τον Ρίγκερς.
Τον Σεπτέμβριο του 1987, κυκλοφόρησαν το ΕΡ "Thirsty And Miserable", ενώ για την προώθηση του "Mournful Cries" του 1988, περιόδευσαν εκτενώς στην Ευρώπη, παίζοντας στην Μεγάλη Βρετανία μαζί με τους Agnostic Front. Το 1989 υπέγραψαν συμβόλαιο στην γερμανική δισκογραφική εταιρεία "Hellhound Records", κυκλοφορώντας το "V" το 1990, όπως και το ζωντανά ηχογραφημένο "Saint Vitus Live". Το συγκρότημα περιόδευσε στην Ευρώπη με τους Σουηδούς Count Raven, αλλά ο Γουάινριχ αποχώρησε για να δημιουργήσει και πάλι τους Obsessed. Την θέση του πήρε ο Κρίτους Λίντερσον των Count Raven.
Τον Σεπτέμβριο του 1992 κυκλοφόρησαν το "C.O.D." (Children of Doom) σε παραγωγή του Ντον Ντόκεν, αλλά το 1994 επέστρεψε στα φωνητικά ο Σκοτ Ρίγκερς και οι Saint Vitus ηχογράφησαν το "Die Healing" πριν διαλυθούν.

Επανενώσεις

Τον Ιούλιο του 2003, ανακοινώθηκε η επανένωση του συγκροτήματος με τον Γουάινριχ στα φωνητικά, για εμφάνισεις στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο στο φεστιβάλ "With Full Force" της Γερμανίας. Η "Southern Lord Records" επανεξέδωσε το "V" με ένα επιπλέον DVD.
Το 2008, ανακοινώθηκε ότι οι Saint Vitus επανενώνονταν και πάλι και θα περιόδευαν την επόμενη χρονιά. Εμφανίστηκαν ως πρώτο όνομα στο φεστιβάλ "Roadburn Festival" τον Απρίλιο του 2009, αλλά μετά το τέλος της ευρωπαϊκής περιοδείας τους, ο Ακόστα αποχώρησε από το συγκρότημα δίνοντας την θέση του στον Χένρι Βάσκεζ.
Το καλοκαίρι του 2011, πραγματοποίησαν την περιοδεία "2011 Metalliance Tour" μαζί με τους Helmet και Crowbar, πριν επιστρέψουν στο στούντιο για την ηχογράφηση του δίσκου "Lillie: F-65", ο οποίος κυκλοφόρησε στις 27 Απριλίου 2012 μέσω της "Season of Mist". Ακολούθησε το ζωντανά ηχογραφημένο "Marbles in the Moshpit" στα τέλη της χρονιάς και τον Μάιο του 2013 περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες γιορτάζοντας τα 35 χρόνια από την ίδρυση του συγκροτήματος. Ένα χρόνο αργότερα, πραγματοποίησαν μία μεγάλη ευρωπαϊκή περιοδεία με τους Orange Goblin.
Επόμενη κυκλοφορία τους υπήρξε το ζωντανό άλμπουμ "Live Vol. 2", το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2016.
Η Μαρία της Σιωπής

Υπόθεση

Η Μαρία Γεραλή (Αλίκη Βουγιουκλάκη) είναι μια  κωφάλαλη κοπέλα που ζει με τον πατέρα της (Παντελής Ζερβός) σ' ένα νησί (τα γυρίσματα έγιναν στην Τζια). Στήριγμά τους είναι ο δάσκαλος (Αλέκος Αλεξανδράκης), που μιλάει τη νοηματική γλώσσα. Ο δήμαρχος Αντώνης Βουρνάς (Σπύρος Καλογήρου) βίασε την Μαρία, την άφησε έγκυο, και εκείνη γέννησε αγόρι. Ο πατέρας της πεθαίνει απο καρδιά και ο δάσκαλος πάει για λίγο ένα ταξίδι και την αφήνει μόνη. Ο δήμαρχος και η γυναίκα του Γεωργία (Μαρία Κωνσταντάρου) πάνε να της πάρουν το παιδί. Η Μαρία αμύνεται και σκοτώνει κατά λάθος τον δήμαρχο. Το δικαστήριο την αθώωσε και την άφησε ελεύθερη. Η Μαρία παντρεύτηκε τον δάσκαλο.
NGC 7753

Ο NGC 7753 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Πήγασο. Εκτιμάται πως απέχει περίπου 240 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και η διάμετρος του είναι περίπου 230.000 έτη φωτός. Αλληλεπιδρά με τον γαλαξία NGC 7752 και μαζί καταγράφονται ως Arp 86 στον Άτλαντα των περίεργων γαλαξιών (Atlas of Peculiar Galaxies). Ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ ανακάλυψε τον NGC 7753 στις 12 Σεπτεμβρίου 1784. Στον γαλαξία έχουν παρατηρηθεί τρεις υπερκαινοφανείς, οι SN 2006A, SN 2006ch και SN 2013Q.
Μαρί-Αν ντε Λα Τρεμουάλ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Παρίσι το 1642. Ήταν κόρη του δούκα ντε Νουαρμουτιέ και της συζύγου του, Ρενέ Ζιλί Ομπρί.
Διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο στην ισπανική Αυλή ως διπλωμάτης, κατά τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Φιλίππου Ε΄. Ήρθε σε ρήξη με την Ελισάβετ της Πάρμας και τελικά εκδιώχθηκε από την Ισπανία. Πέθανε στη Ρώμη το 1722.

Νέρολι

Η Μαντάμ ντε Ουρσέν είναι επίσης γνωστή ως το πρόσωπο που εισήγαγε ως άρωμα το αιθέριο έλαιο της νεραντζιάς, με το οποίο αρωμάτιζε τα γάντια της και έκανε μπάνιο. Έκτοτε το όνομα Νέρολι (η ίδια ήταν πριγκίπισσα της Νέρολα, στο Λάτσιο της Ιταλίας), χρησιμοποιείται για να περιγράψει το άρωμα αυτό.
Παρασκευάς Φουντάς

Σπουδές

Γεννήθηκε στη Σπάρτη και σπούδασε ιατρική. Εργάστηκε ως γιατρός.

Πολιτική σταδιοδρομία

Ήταν ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ το 1974, γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής του κινήματος (1977-81) και εξελέγη δύο φορές κοσμήτορας του ελληνικού Κοινοβουλίου, το 1993 και το 1995.
Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Λακωνίας  για πρώτη φορά στις εκλογές του 1981 με το ΠΑΣΟΚ, επανεξελέγη το 1985, στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του Ιουνίου και του Νοεμβρίου του 1989 (αντικαθιστώντας στις 10 Μαρτίου 1990 τον Κωνσταντίνο Ντέρο), του 1990, του 1993 και τέλος στις εκλογές του 1996. 
Στην κυβέρνηση Σημίτη υπηρέτησε ως υφυπουργός Γεωργίας από το 1998 ως το 2000.
Πέθανε το 2014 και κηδεύτηκε στη Σπάρτη.
Κωνσταντίνος Κορμάς

Αγωνιστική δράση

Υπό την αρχηγία του αδελφού του και ως ομαδάρχης πολέμησε στην Τρίπολη, στα Μεσσηνιακά φρούρια, στο Άργος, στα Δερβενάκια , στα Τρίκορφα καθώς και στο Μανιάκι όπου και σκοτώθηκε.  
Στις 7 Μαΐου 1825 προάχθηκε σε Εκατόνταρχο  (αρ. μητρώου 3910).
Σαβίνοι

Οι Σαβίνοι (Sabini) ήταν αρχαίος λαός της αρχαίας Ιταλίας . Η γλώσσα τους (Sabellic) ανήκε στις ιδοευρωπαικές γλώσσες και είχε πολλές ομοιότητες με της Οσκάνης και της Ούμπρια. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι Σαβίνοι με τους Ρωμαίους είχαν πολλές ομοιότητες στην θρησκεία και τη μυθολογία τους. Στην πραγματικότητα οι Ρωμαίοι πήραν τους θεούς των Σαβίνων και τους ενσωμάτωσαν στην δική τους θρησκεία. Η περιοχή που ζούσαν ήταν δίπλα στον ποταμό Τίβερη.

Προέλευση

Για την προελευσή τους υπάρχουν πολλές απόψεις. Σύμφωνα με τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα αλλά και άλλους Ρωμαίους ιστορικούς, όπως ο Porcius Cato και ο Gaius Sempronius, θεωρούσαν την προέλευση των Ρωμαίων Ελληνική, παρά το γεγονός ότι οι γνώσεις πάνω στην προέλευση τους προέρχεται από την μυθολογία. Για τους Σαβίνους ο Διόνυσος ο Αλικαρνασσεύς μας λέει ότι επί βασιλείς Λυκούργου στην Σπάρτη μια ομάδα εποίκων Λακεδαιμόνιων ήρθε στην περιοχή και ίδρυσε την πόλη Φορονία και οι Σαβίνοι προέρχονταν από αυτούς. Ο επιφανής ιστορικός Μάρκος Τερέντιος Βάρρων (116 – 27 π.Χ.), ισχυριζόταν ότι οι Ρεατίνοι Σαβίνοι ονομάζονταν και ήταν Αρκάδες. Άλλος ιστορικός υποστηρίζει ότι ήταν Ούμπρι και άλλαξαν το όνομα τους όταν μετανάστευσαν εκεί. Ο Porcius Cato υποστήριξε ότι το όνομα τους προέρχεται από τον Σάμπους γιο του θεού Σάγκου.
Ο Θουκυδίδης μας πληροφορεί ότι "Ιταλίας και Σικελίας το πλείστον πελοποννήσιοι" [Πελοπ. Πόλεμος Α' 12, 4 ] Ιταλία εννοεί την εκτός Σικελίας χώρα. Λέει ο Πλούταρχος για τους Σαβίνους:
«Τώρα οι Σαβίνοι ήταν ένας πολυπληθής και πολεμοχαρής λαός και ζούσαν σε ατείχιστες πόλεις, σκεπτόμενοι ότι τους άρμοζε, αφού ήταν άποικοι Λακεδαιμόνιοι να είναι θαρραλέοι και ατρόμητοι»
[«Βίοι» , Ρωμύλος, XIV]
Χάουαρντ Φίνκελ

Καριέρα

Ο Χάουαρντ Φίνκελ ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 25 ετών, το 1975. Από το 1977, ξεκίνησε την συνεργασία του με τον Βινς Μακμάν, στο τότε World Wide Wrestling Federation και αποτελεί τον πρώτο και μακροβιότερο εργαζόμενο της σημερινής εταιρείας WWE.

Άλλες ασχολίες

Ο Φίνκελ εκτός από εκφωνητής αγώνων, έχει διατελέσει και ανιχνευτής ταλέντων και και υπεύθυνος ταλέντων. Επίσης, έχει συμμετάσχει σε διάφορες σεναριακές αντιπαλότητες, με παλαιστές όπως ο Τζεφ Τζάρετ, ο Κρις Τζέρικο και άλλοι.

Διακρίσεις

Για την προσφορά του στον χώρο της επαγγελματικής πάλης και δε, στην τεράστια συνεισφορά του στην εταιρεία WWE, τιμήθηκε το 2009, με την εισαγωγή του στο Hall of Fame της εταιρείας.
Κουλιγιέ

Ο όρος Κουλιγιέ (Τουρκικά: Külliye) είναι ορολογία της αρχιτεκτονικής και αναφέρεται στα οθωμανικά συγκροτήματα κτηρίων (κοινωφελούς χαρακτήρα) που περιτριγυρίζουν ένα ισλαμικό τέμενος και αποτελούν μια ενιαία σύνθεση.

Ιστορία

Η ανάπτυξη συγκροτημάτων ήταν μια νέα αρχιτεκτονική φόρμα, στην οποία μαζί με το συνηθισμένο τέμενος χτίζονταν μαυσωλεία, μεντρεσέδες και τεκέδες (κτήρια φιλοξενίας δερβίσηδων). Η αρχιτεκτονική αυτή ξεκίνησε από τους σελτζούκους το 14ο και 15ο αιώνα σε διάφορες περιοχές της Μικράς Ασίας όπως στη Μανίσα, στη Ιζνίκ, στη Προύσα και στη Σελτσούκ.
Η οθωμανική αρχιτεκτονική έχει να επιδείξει συγκροτήματα κουλιγιέ στην Κωνσταντινούπολη όπως το Τέμενος Φατίχ (1463-70), το Τέμενος Βαγιαζίτ (μετά το 1491), το Τέμενος Σελιμ (1522), το Τέμενος Σεχζάδε (1548), το Τέμενος Σουλεϊμανιέ (μετά το 1550). Στην Αδριανούπολη χαρακτηριστικό παράδειγμα κουλιγιέ είναι το Τέμενος Σελιμιγιέ (1569-75) . Η ιδέα του κυλιγιέ είναι ότι το κάθε κτήριο συσχετίζεται με το γειτονικό του και το σύνολο των κτηρίων σχηματίζει μια ενιαία σύνθεση.
Τρόπαιο

Το τρόπαιο ήταν σύμβολο νίκης που τοποθετείτο μετά τη μάχη στο σημείο ακριβώς εκείνο που ο εχθρός τράπηκε σε φυγή.

Περιγραφή

Το τρόπαιο ήταν ένα απλό ραβδί ή παλούκι ή σκελετός, στο οποίο κρεμούσαν εν είδη σκιάχτρου την στολή του εχθρού, την πανοπλία, κράνος, σπαθί και ασπίδα του. Το ανδρείκελο αυτό παρέμενε για λίγο χρονικό διάστημα στον τόπο του για να ικανοποιηθούν τα αισθήματα των νικητών στρατιωτών και ως προειδοποίηση του εχθρού να μην ξαναγυρίσει.

Ιστορική αναδρομή

Το συναντούμε στην τέχνη και την λογοτεχνία από τον 5ο αιώνα π.Χ. Το πρώτο τρόπαιο έστησαν οι Έλληνες μετά την μάχη του Μαραθώνα το 490 π.Χ. Από τότε έγινε έθιμο και αναφέρεται επανειλημμένα στα κείμενα του Πλούταρχου και Παυσανία, ενώ πέρασε στην καθημερινή γλώσσα των ανθρώπων. Κόσμησε νομίσματα και έγινε σύμβολο υπεροχής. 200 χρόνια αργότερα το συναντούμε στην γλυπτική, σε σφραγιδόλιθους, τερακότες, στις αγγειογραφίες, και γενικά στην τέχνη μέχρι και σε όλη τη Μεγάλη Ελλάδα. Τον 3ο αιώνα π.Χ. υιοθετήθηκε και από τους Ρωμαίους και έγινε το κατεξοχήν σύμβολο της Ρωμαϊκής υπεροχής. Γνώρισε την ακμή του για διακόσια χρόνια μεταξύ του 100 π.Χ. και 100 μ.Χ., αλλά σιγά σιγά περιέπεσε σε αφάνεια και λησμονήθηκε πλήρως επί Ιουστινιανού από τον 6ο αιώνα και μετά.
Χρωματικά μοντέλα

Τα διάφορα χρωματικά μοντέλα έχουν αναπτυχθεί για να γίνει δυνατή η περιγραφή των χρωμάτων με μαθηματική μορφή, κατάλληλη για την επεξεργασία τους από ψηφιακά μέσα. Έτσι κατ' αρχήν η εικόνα αναλύεται σε εικονοστοιχεία, καθένα από τα οποία είναι χρωματικά ομοιογενές. Τα μοντέλα που περιγράφονται εδώ αφορούν αυτήν την κωδικοποίηση χρώματος ενός εικονοστοιχείου.

Χρωματικο μοντελο RYB

Οπως το RGB αλλα με χρηση Κίτρινου αντί για Πράσινο.

Χρωματικο μοντελο HSV

Αναλυει το χρωμα σε τρεις παραμετρους:
Χροια (Ηue), δηλαδη θεση στον χρωματικο κυκλο (τιμες από 0-360)
Κορεσμος (Saturation), δηλαδη ενταση του χρωματος, με τιμες από 0-100%.
Αξια (Value), δηλαδη ενταση της λαμπροτητας του χρωματος, με τιμές από 0-100%
Επιτρεπει 3,564,000 διαφορετικα χρωματα συν 101 διαβαθμισεις του γκρι.

Χρωματικο μοντελο HSL

Οπως το HSV αλλα με διαφορετικο ορισμο του κορεσμου και της εντασης. Ετσι εδω χρησιμοποιειται η φωτεινοτητα (Luminocity), αντί της λαμπροτητας. Επισης οι τιμες αναφορας για μαυρο γκρι κλπ είναι διαφορετικες.

Χρωματικα μοντελα τηλεορασης

Στην μεταδοση του σηματος τηλεορασης χρησιμοποιουνται τα χρωματικα μοντελα:
YUV στο συστημα Pal
YDbDr στο συστημα Secam
YIQ στο συστημα NTSC