google/wiki40b huggingface dataset:
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1995

Το 36ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) (τελική φάση) διεξήχθη στη Ρώμη της Ιταλίας, στο πλαίσιο των Παγκοσμίων Στρατιωτικών Αγώνων, από 6 ως 15 Σεπτεμβρίου 1995. Νικήτρια αναδείχθηκε η Γαλλία, ενώ εξαιρετική πορεία είχε η Κύπρος που τερμάτισε στην 4η θέση.

Τελική φάση

Στον Α΄ γύρο οι 12 ομάδες αγωνίστηκαν σε τρεις ομίλους με βαθμολογία (3-1-0). Σε περίπτωση ισοβαθμίας κριτήρια κατάταξης ήταν κατά σειρά η καλύτερη διαφορά τερμάτων και η καλύτερη επίθεση. Στον Β΄ γύρο (προημιτελικό) προκρίθηκαν οκτώ ομάδες (οι δύο πρώτες κάθε ομίλου και οι δύο καλύτερες τρίτες), που αγωνίστηκαν σε αγώνες νοκ-άουτ. Ακολούθησαν οι ημιτελικοί και ο τελικός, ενώ έγινε και αγώνας για την 3η θέση. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Γαλλία. Όλοι οι αγώνες έγιναν στη Ρώμη.
Βερτράνδος Α΄ του Φορκαλκιέ

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Γουλιέλμου Γ΄ κόμη τού Φορκαλκιέ και της Γκερσέντε, κόρης τού Γκιγκ Γ΄ κόμη τού Αλμπόν.
Ο Γουλιέλμος Γ΄ κληρονόμησε από τον πάππο του Γουλιέλμο-Βερτράνδο των Μποζονιδών μαρκήσιο της Προβηγκίας, ένα τμήμα της μαρκιωνίας αυτής: το Φορκαλκιέ.
Ο Βερτράνδος Α΄ απεβίωσε 46 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Βερτράνδος Β΄ και μετά ο Γουλιέλμος Δ΄.
Ρούλα

Ρούλα, γυναικείο όνομα πολύ συνηθισμένο, που προέρχεται από αφαίρεση συλλαβών από την αρχή γυναικείων υποκοριστικών ονομάτων όπως, Αργυρούλα, Ζαχαρούλα, Θεοδωρούλα, Σταυρούλα κτλ.
Πίσω από το Ρούλα κρύβεται το παραγωγικό επίθημα -ούλα, που χρησιμοποιείται για το σχηματισμό υποκοριστικών θηλυκού γένους, λ.χ. γατ-ούλα, καρδ-ούλα, παιδ-ούλα. Το επίθημα -ούλα προήλθε από το λατινικό -ulla, και παλιότερα γραφόταν με δύο λάμδα (λλ), όπως συμβαίνει σήμερα στην Κύπρο (βλ. κυπριακή διάλεκτος), όπου όμως το διπλό λ προφέρεται, π.χ. Αργυρούλ-λα, Μαρούλ-λα, Γεωργούλ-λα.
Ο αρσενικός τύπος του ονόματος, Ρούλης, δεν πολυσυνηθίζεται πια, ίσως εξαιτίας και των νέων σημασιών που απέκτησε η λέξη.

Τραγούδι

«Ρούλλα μου, Μαρούλλα μου», παραδοσιακό τραγούδι της Κύπρου.
Απελευθερωτικός Στρατός του Πρέσεβο, της Μεντβέντα και του Μπουγιάνοβατς

Ιστορία

Μετά το τέλος του πολέμου του Κοσσυφοπεδίου το 1999, δημιουργήθηκε ζώνη ασφαλείας εδάφους τριών μιλίων μεταξύ Κοσσυφοπεδίου (υπό την ηγεσία του ΟΗΕ) και εσωτερικής Γιουγκοσλαβίας. Οι μονάδες γιουγκοσλαβικών δυνάμεων (VJ) δεν επιτράπηκαν εκεί και μόνο οι ελαφρώς οπλισμένες δυνάμεις του Υπουργείου Εσωτερικών της Σερβίας παρέμειναν στην περιοχή. Η ζώνη αποκλεισμού περιελάμβανε το κυρίως αλβανικό χωριό Dobrosin, αλλά όχι το Preševo. Η τρομοκρατία του Κοσσυφοπεδίου εξήχθη πέρα ​​από τα σύνορα [3], με τα πρώην μέλη του KLA να εγκαθίστανται γρήγορα βάσεις στη αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη και η σερβική αστυνομία έπρεπε να σταματήσει να περιπολεί την περιοχή για να αποφύγει την εισβολή. Επίσης έγιναν επιθέσεις εναντίον των Αλβανών πολιτικών εναντίον του KLA, συμπεριλαμβανομένης της δολοφονίας του Zemail Mustafi, αντιπροέδρου του υποκαταστήματος Bujanovac του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Σερβίας Μελουσεβίτς της Σερβίας. Μεταξύ της 21ης ​​Ιουνίου 1999 και της 12ης Νοεμβρίου 2000, καταγράφηκαν 294 επιθέσεις, οι περισσότερες από τις οποίες (246) στο Μπουγιάνοβατς, 44 στην Μεντβέντε και έξι στο Πρέσεβο. Αυτές οι επιθέσεις είχαν ως αποτέλεσμα τη θανάτωση 14 ατόμων (εκ των οποίων έξι ήταν πολίτες και οκτώ αστυνομικοί), 37 τραυματίες (δύο παρατηρητές του ΟΗΕ, τρεις πολίτες και 34 αστυνομικοί) και πέντε άμαχοι απαχθέντες. Στις επιθέσεις τους, το UÇPMB χρησιμοποίησε κυρίως τουφέκια, μαχαίρια, κονιάματα και τουφέκια ελεύθερου σκοπευτή, αλλά περιστασιακά και RPG, χειροβομβίδες, αντιαρματικά και κατά προσωπικού. Το UÇPMB περιελάμβανε ανηλίκους. Καθώς η κατάσταση έπεφτε εκτός ελέγχου, το ΝΑΤΟ επέτρεψε στο VJ να ανακαταλάβει την αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη στις 24 Μαΐου 2001, δίνοντας συγχρόνως στην UÇPMB την ευκαιρία να μεταβεί στη δύναμη του Κοσσυφοπεδίου (KFOR). Περισσότερα από 450 μέλη του UÇPMB επωφελήθηκαν από την πολιτική "απεικόνισης και απελευθέρωσης" της KFOR, μεταξύ των οποίων ο στρατηγός Shefket Musliu, ο οποίος στράφηκε στην KFOR σε σημείο ελέγχου κατά μήκος της GSZ λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 26ης Μαΐου 2001.

Επακόλουθα

Το πρώην KLA κινήθηκε στη συνέχεια στη δυτική πΓΔΜ όπου ίδρυσαν τον Εθνικό Απελευθερωτικό Στρατό, ο οποίος πολέμησε κατά της Σλαβομακεδονικής κυβέρνησης το 2001. Ο Ali Ahmeti οργάνωσε το NLA των πρώην μαχητών KLA από το Κοσσυφοπέδιο και την πΓΔΜ, αλβανικοί αντάρτες από το Πρέσεβο, τη Medveđa και το Μπουγιάνοβατς στη Σερβία, νεαρούς Αλβανούς ριζοσπάστες και εθνικιστές από τη πΓΔΜ και ξένους μισθοφόρους.
Τόμας Πίντσον

Βιογραφία

Ο Πίντσον γεννήθηκε στο Γκλεν Κόουβ, του Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης. Το 1953 αποφοίτησε από το γυμνάσιο Oyster Bay και στη συνέχεια γράφτηκε στο πανεπιστήμιο του Cornell και συγκεκριμένα στο τμήμα μηχανολογίας. Στο τέλος της δεύτερης πανεπιστημιακής χρονιάς κατατάχθηκε στο αμερικανικό ναυτικό και επέστρεψε στο Κορνέλ το 1957 αλλάζοντας παράλληλα την κατεύθυνση των σπουδών του προς την αγγλική φιλολογία.
Τον Μάϊο του 1959 δημοσιεύτηκε στην πανεπιστημιακή έκδοση Cornell Writer το πρώτο διήγημά του με τον τίτλο A Small Rain ενώ την ίδια χρονιά αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο. Θεωρείται πιθανό πως κατά τη διάρκεια των σπουδών του, ο Πίντσον παρακολούθησε μαθήματα του Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, ο οποίος εκείνη την εποχή δίδασκε στο Κορνέλ. 
Μετά την αποφοίτησή του, ο Πίντσον ξεκίνησε να εργάζεται πάνω στο πρώτο του βιβλίο ενώ παράλληλα εργάστηκε ως μηχανικός στην εταιρία Boeing. Το 1963 δημοσίευσε το μυθιστόρημα V., το οποίο απέσπασε το βραβείο του ιδρύματος William Faulkner, ως το καλύτερο μυθιστόρημα πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα. Το δεύτερο βιβλίο του, Ο λαχνός των 49 στο σφυρί (The Crying of Lot 49) δημοσιεύτηκε το 1966 και επίσης βραβεύτηκε, αυτή τη φορά από το ίδρυμα Richard and Hilda Rosenthal.
Το γνωστότερο ίσως έργο του Πίντσον, Το Ουράνιο Τόξο της Βαρύτητας (Gravity's Rainbow), δημοσιεύτηκε το 1973 το οποίο απέσπασε γενικά θετικές κριτικές και θεωρείται από πολλούς ένα από τα σημαντικότερα βιβλία στην ιστορία της αμερικανικής και παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το 1990 εκδίδεται το τέταρτο μυθιστόρημά του, Vineland ενώ το 1997 εκδόθηκε το Mason & Dixon.
Ο Πίντσον εξέδωσε άλλα τρία μυθιστορήματα, το ογκώδες Ενάντια στην ημέρα (Against the day) το 2006, το Έμφυτο ελάττωμα (Inherent vice) το 2009 και το Υπεραιχμή (Bleeding Edge) το 2013.
Στη δεκαετία του '90, περίοδο στην οποία εικάζεται πως έζησε για ένα διάστημα στο Μεξικό και την Καλιφόρνια, ο Πίντσον μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και παντρεύτηκε την συνεργάτιδά του Μέλανι Τζάκσον με την οποία απέκτησε και ένα γιο. Γενικά για την προσωπική ζωή του συγγραφέα ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά.

Ανωνυμία και μύθος

Η αποστροφή του Πίντσον απέναντι στον τύπο και τη δημοσιότητα αποτελεί τμήμα ενός ιδιότυπου μύθου που καλλιεργήθηκε γύρω από το όνομά του. Είναι ενδεικτικό ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν παρά δύο διαθέσιμες φωτογραφίες του, από την περίοδο των μαθητικών σπουδών του και της θητείας του στο ναυτικό. Ο Πίντσον έχει επιμελώς φροντίσει να μην έρχεται σε επαφή με δημοσιογράφους ενώ μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του δόθηκε για το περιοδικό New York Magazine το 1996. Πριν τη δημοσίευση του Mason and Dixon, ο τηλεοπτικός σταθμός CNN εντόπισε και κινηματογράφησε τον Πίντσον στο Μανχάτταν, ωστόσο ο ίδιος απαίτησε να μην προβληθεί, αίτημα που έγινε δεκτό.
Μώμος

Ο μύθος

Η ελληνική μυθολογία λέει ότι καθώς οι άνθρωποι έγιναν πολλοί και βάραιναν τη Γαία, εκείνη παραπονέθηκε στο Δία να την ελαφρύνει λίγο. Ο Δίας προκάλεσε έναν πόλεμο, τον Θηβαϊκό, στον οποίο σκοτώθηκαν πολλοί άνθρωποι και έτσι η θεά Γαία ελάφρυνε. Το πρόβλημα όμως επανεμφανίστηκε αργότερα και ο Δίας ζήτησε τη συνδρομή και άλλων θεών. Τότε ο Μώμος, γιος της Νύχτας, - κατά άλλους της Θέμιδος και του Ύπνου, κατά άλλους πατρός αγνώστου, τον συμβούλεψε να γεννήσει μια πανέμορφη κόρη και να παντρέψει τη Νηρηίδα Θέτιδα με θνητό. Ο Δίας ακολούθησε τις συμβουλές του και έτσι γέννησε από τη Λήδα την Ελένη και πάντρεψε τη Θέτιδα με τον Πηλέα. Αυτά τα δύο γεγονότα έγιναν αιτία να ξεσπάσει ένας μεγάλος πόλεμος πολύ πιο φονικός από τον προηγούμενο που θα γινόταν γνωστός ως Τρωικός πόλεμος.
Αναφέρεται από τον Λουκιανό στο έργο του «Θεών εκκλησία» να κατακρίνει τον Δία για παρανομίες με αποτέλεσμα να νοθεύεται το συνέδριο, με το να ενώνεται με θνητές γυναίκες. Ο θεός αυτός κατέκρινε επίσης τον θεό Ήφαιστο, επειδή, όταν έφτιαξε τον άνθρωπο, δεν κατασκεύασε παράθυρα στο στήθος του, ώστε να βλέπει ο κόσμος τι σκέπτεται και αν λέει ψέματα ή αλήθεια. Λέγεται ότι πέθανε από τη λύπη του, επειδή δεν κατόρθωσε να βρει καμία ατέλεια στην θεά Αφροδίτη.
Στη φαντασία των ανθρώπων αναποδογυρίζει απότομα τις τύχες τους. Τους ρίχνει απ' την ευτυχία στη δυστυχία, μετατρέπει τις επιτυχίες τους σε αποτυχίες και τους «θριάμβους» τους σε απόγνωση.
Αδριανού Θήραι

Η πόλη Αδριανού Θήραι (αλλιώς Αδριανού Θήρα ή και μονολεκτικά Αδριανοθήραι) ήταν ρωμαϊκή αποικία στη νότια Μυσία, στη Μικρά Ασία στο σημερινό Μπαλικεσίρ.
Την πόλη έκτισε ο αυτοκράτορας Αδριανός, σίγουρα μετά το 123 μ.Χ., σε ένα από τα ταξίδια του στη Μικρά Ασία. Άγνωστο εάν στην θέση της προϋπήρχε παλαιότερη ελληνική πόλη. Βρισκόταν κοντά στους πρόποδες του όρους Ολύμπου (στα σύνορα Αιολίδος και Μυσίας) και μεταξύ των ποταμών Ταρσίου και Μακέστου. Κατά τη βυζαντινή περίοδο προήχθη σε οχυρή πόλη, ονόματι Παλαιόκαστρον. Στην περιοχή βρίσκονται και ερείπια από μια παλιά ρωμαϊκή γέφυρα, επί του Μακέστου ποταμού -που συνέδεε τον δρόμο μεταξύ των Αδριανού Θηρών και της Μιλητουπόλεως- καθώς και ερείπια ενός κάστρου.
Συνήθως οι Βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν αυτό το κάστρο ως μέρος για διακοπές αλλά και κυνήγι.
Όταν αργότερα εισέβαλαν τα τουρκμενικά φύλα από την κεντρική Ασία στην Μυσία, μετονόμασαν την πόλη σε Balak (<Παλαιόν) Hisar (<Κάστρον), ονομασία από την οποία προήλθε η σημερινή Μπαλικεσίρ. Φαίνεται ότι η πρώιμη τουρκμενική ονομασία αντικαταστάθηκε νωρίς από τον τύπο Καρεσί, ήδη από τον 13ο αιώνα, από την δυναστεία των Ογούζων Τούρκων Καρεσί που κυβέρνησαν την Μυσία. Το 1345 η πόλη κατελήφθη από τους Οθωμανούς Τούρκους. Το 1897, μεγάλος σεισμός κατέστρεψε μεγάλο τμήμα της πόλεως. Το 1920 ο ελληνικός στρατός κατέλαβε προσωρινά την πόλη, για να ξαναπεράσει στην τουρκική κατοχή δύο χρόνια μετά. Στην δεκαετία του 1950 πυρκαγιά κατέστρεψε ξανά μεγάλο μέρος της πόλεως που όμως ξανακτίστηκε.
Η Αδριανουθήραι εξέδωσε σειρά από νομίσματα αμέσως μετά την ίδρυσή της από τον Αδριανό: Ένα νόμισμα του 2ου αιώνα μ.Χ. με την κεφαλή ενός νέου από την μια όψη και στην άλλη την μορφή του Ασκληπιού με την επιγραφή ΑΔΡΙΑΝΟΘΕΡΙΤΩΝ. Σε ένα άλλο παρουσιάζεται στην μια όψη η γερουσία με την επιγραφή ΙΕΡΑ CVNKΛΗΤΟC και στην άλλη όψη ο Ασκληπιός με την επιγραφή ΑΔΡΙΑΝΟΘΗΡΙΤΩΝ, με χρονολογία κοπής από το 138 -217 μ.Χ.
Κυπριακό Μουσείο

Ιστορία

Το Κυπριακό Μουσείο ιδρύθηκε το 1882 κατά τη διάρκεια της Βρετανικής κατοχής του νησιού. Ώθηση στη δημιουργία του έδωσαν οι συχνές παράνομες ανασκαφές και εξαγωγές αρχαιοτήτων από το νησί. Οι πιο εκτεταμένες από αυτές είχαν πραγματοποιηθεί λίγα χρόνια νωρίτερα από τον Αμερικανό πρέσβη, Luigi Palma di Cesnola, ο οποίος είχε εξαγάγει πάνω από 35,000 αντικείμενα από το νησί, τα περισσότερα από τα οποία καταστράφηκαν κατά τη μεταφορά. Πολλά από τα σωζόμενα στοιχεία καταλήξανε στη συλλογή του νεοσυσταθέντος Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης της Νέας Υόρκης και ευρίσκονται έως σήμερα στις αίθουσες Ελληνικής και Ρωμαϊκής τέχνης.
Το αρχικό μουσείο χρηματοδοτήθηκε από ιδιωτικές δωρεές και στεγάστηκε προσωρινά σε κυβερνητικά κτήρια. Μεταφέρθηκε σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις το 1889 στην οδό Βικτώριας εντός των μεσαιωνικών τειχών της πόλης. Η κατασκευή του σημερινού κτιρίου άρχισε το 1908. Ήταν σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Ν. Balano της Αρχαιολογικής Εταιρείας Αθηνών. Το 1961 ολοκληρώθηκε η δεύτερη φάση, στην οποία και παραμένει έως σήμερα.
Ντέιβιντ Ρέιφιλ

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Αμερικανού βουλευτή Λίο Φ. Ρέιφιλ (1888-1978). 
Ο Ρέιφιλ παντρεύτηκε πρώτα με την ηθοποιό Μορίν Στέιπλετον (1925-2006) το 1963. Έμειναν μαζί ως το 1966, οπότε εκδόθηκε το διαζύγιό τους.
Η πρώην οικία του στο Ντέι της Νέας Υόρκης είναι γνωστή ως σπίτι του Ντέιβιντ Ρέιφιλ  (David Rayfiel House) και συμπεριλήφθηκε στην εθνική καταγραφή των ιστορικών τόπων  (National Register of Historic Places) το 2009.

Θάνατος

Πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 22 Ιουνίου 2011 σε ηλικία 87 ετών. Άφησε την δεύτερη σύζυγό του, Λιν Σβάρτσενμπεκ (Lynne Schwarzenbek-Rayfiel).

Βραβεία

Το 1976 τιμήθηκε με βραβείο σεναρίου Έντγκαρ Άλαν Πόε  για το σενάριό του στην ταινία Οι Τρεις Μέρες του Κόνδορα από κοινού με τον Λορέντζο Σεμπλ  Επίσης βραβεύτηκε με Βραβείο Σεζάρ το 1981 για την ταινία Death Watch.
Α.Ε.Ν. Κηφισιάς

Ίδρυση, πρόσωπα και έδρα

Η Αθλητική Ένωση Νέας Κηφισιάς ιδρύθηκε το Φεβρουάριο του 1994. Το αρχικό της όνομα ήταν Αθλητικός Όμιλος Νέας Κηφισιάς. 
Πρωτοπόροι στην ιδέα για την ίδρυση του συλλόγου αλλά και στην στήριξη στα πρώτα βήματά του ήταν εκπαιδευτικοί των τοπικών σχολείων και γονείς μαθητών. H αρχική ιδέα ανήκει στον καθηγητή Φυσικής Αγωγής του τοπικού 3ου Λυκείου Κηφισιάς Στέφανο Μπίρδα. Πρώτος πρόεδρος με θητεία μέχρι το 2000 διετέλεσε ο Χρήστος Μπότσιος. Καθοριστικό ρόλο στα πρώτα βήματα της ομάδας έπαιξαν επιπλέον οι: Δημήτρης Μπούτσικος (ζωγράφος, φιλοτέχνησε και το σήμα της ομάδας), Περικλής Ζαχαριάς (δικηγόρος, νομικός σύμβουλος της ομάδας τα πρώτα έτη), Γιώργος Δαλέζιος και Βασίλης Βλάχος. Σταθμός για το σωματείο ήταν επίσης η ανάληψη της προεδρίας του το 2002 απο το σημερινό επίτιμο πρόεδρο, Παναγιώτη Λατσούδα. 
Οι πρώτες προπονήσεις ξεκίνησαν από την περιοχή των Αδαμών, στο ανοιχτό τότε γήπεδο του 8ου Δημοτικού Σχολείου Κηφισιάς. Στον ίδιο χώρο εγκαινιάστηκε το 2004 το Κλειστό Γυμναστήριο «Δημήτριος Βικέλας», η κατασκευή του οποίου οφείλεται σε μεγάλο μέρος στις προσπάθειες των ανθρώπων του συλλόγου.

Τμήμα χορού

Ένα χρόνο μετά την ίδρυσή του, ο σύλλογος δημιούργησε τμήμα μοντέρνου και αγωνιστικού χορού, το οποίο παραμένει σε πλήρη λειτουργία μέχρι σήμερα.

Τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης

Κατά το δεύτερο χρόνο λειτουργίας του συλλόγου δημιουργήθηκε και τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης (πινγκ-πονγκ). Υψηλότερο σκαλί στην αγωνιστική του πορεία ήταν η Α2 Εθνική Κατηγορία Ανδρών. Η λειτουργία του τμήματος διακόπηκε το 2010 λόγω έλλειψης χώρου προπονήσεων και διεξαγωγής αγώνων.

Κοινωνική δραστηριότητα

Η κοινωνική δραστηριότητα του σωματείου στηρίζεται στο τρίπτυχο «Αθλητισμός - Πολιτισμός - Περιβάλλον». Μέχρι σήμερα έχει διοργανώσει δεκάδες πολιτιστικές εκδηλώσεις στη Νέα Κηφισιά και αλλού, δρόμους αντοχής, ποδηλατικούς γύρους, περιβαλλοντικούς περιπάτους στο ρέμα του Κηφισού και στην Πάρνηθα, όπως επίσης και πολλές αθλητικές εκδηλώσεις αλληλεγγύης.
Αγία Βαρβάρα Τήνου

Γεωγραφία

Η Αγία Βαρβάρα βρίσκεται στη ΝΑ. Τήνο, σε λοφώδη θέση κάτω από την κορυφή Όρος, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει από την πρωτεύουσα Τήνο 3 χλμ. περίπου, προς τα Α.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού του οικισμού έχει ως εξής: κάτοικοι 203 (2001), 357 (2011) .
Δάφνη Λαμπρόγιαννη

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται από τη Λήμνο και την Πελοπόννησο. Σπούδασε Γραφικές Τέχνες, αλλά στη συνέχεια ασχολήθηκε με την υποκριτική. Αποφοίτησε το 1990-91 από τη Δραματική Σχολή Βεάκη. Η παρθενική εμφάνισή της στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, έγινε το 2007 με τη Λυσιστράτη.
Νικολάι Μπάσοφ

Βιογραφία

Ο Μπάσοφ γεννήθηκε στην πόλη Ουσμάν στη σημερινή περιφέρεια Λίπετσκ της Ρωσίας. Τελείωσε το σχολείο το 1941 στο Βορόνεζ, και αργότερα έκανε τη στρατιωτική του θητεία στην Ιατρική Ακαδημία Κούιμπισεφ. Το 1943 άφησε την Ακαδημία και εντάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό, συμμετέχοντας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με το Πρώτο Ουκρανικό Μέτωπο.
Ο Μπάσοφ αποφοίτησε από τη σχολή φυσικής μηχανικής της Μόσχας το 1950. Τότε είχε μια καθηγεσία στο MEPI και επίσης είχε εργαστεί στο Ινστιτούτο Φυσικής Λέμπεντεφ (LPI), όπου έκανε μια διατριβή το 1953 για την υποψηφιότητα Επιστημών βαθμού (ισοδύναμο με διδακτορικό) και μια διατριβή για το διδακτορικό του πτυχίο Επιστημών το 1956. Ο Μπάσοφ ήταν διευθυντής του LPI την περίοδο 1973-1988. Εξελέγη το 1962 αντεπιστέλλον μέλος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών (Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών από το 1991) και Τακτικό Μέλος της Ακαδημίας το 1966. Το 1967 εξελέγη μέλος του Προεδρείου της Ακαδημίας (1967-1990), από το 1990 ήταν ο σύμβουλος του Προεδρείου της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών. Ήταν επίτιμο μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστημών. Ήταν ο επικεφαλής του εργαστηρίου κβαντικής ραδιοφυσικής στο LPI μέχρι το θάνατό του το 2001.
Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Ιστορία

Μέχρι το 1992 η Βοσνία ήταν μέρος της Γιουγκοσλαβίας, κάτι που σήμαινε ότι οι παίκτες που είχαν γεννηθεί στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη αγωνίζονταν για την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Γιουγκοσλαβίας. Αξιοσημείωτοι παίκτες που γεννήθηκαν στη Βοσνία και αγωνίστηκαν με τα χρώματα της Γιουγκοσλαβίας είναι οι Μίρζα Ντελίμπασιτς, Ντράζεν Νταλίπαγκιτς, Ζόραν Σάβιτς, Αλεξάνταρ Νίκολιτς και Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η πρωτεύουσα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, το Σεράγεβο, ήταν μία από τις πέντε πόλεις στις οποίες διεξήχθησαν οι αγώνες για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1970, όπου η Γιουγκοσλαβία κατέλαβε την πρώτη θέση κατακτώντας το πρώτο χρυσό μετάλλιο της ομάδας σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.
Από τότε που η χώρα ανακύρηξε την ανεξαρτησία της από τη Γιουγκοσλαβία, η Βοσνία και Ερζεγοβίνη έχει συμμετάσχει αρκετές φορές στο Ευρωμπάσκετ (9 συνολικά), την κορυφαία διεθνή διοργάνωση στην Ευρώπη. Το 1993 πραγματοποίησε την καλύτερή της εμφάνιση, καθώς κατέλαβε την όγδοη θέση φτάνοντας έως και τα προημιτελικά. Από τότε δυστυχώς, δεν έχει καταφέρει να περάσει από την φάση των ομίλων (1997, 1999, 2001, 2003, 2005, 2011, 2013 και 2015). Μάλιστα, στα ευρωμπάσκετ 1999, 2001, 2003 και 2005, η Βοσνία δεν κατάφερε να πετύχει ούτε μία νίκη. Οι μόνες φορές που η Βοσνία και Ερζεγοβίνη δεν προκρίθηκε σε Ευρωμπάσκετ ήταν το 1995, το 2007, το 2009 και το 2017.
Τεχνική Ανάλυση

Ιστορικό

Ο αρχισυντάκτης της Wall Street Journal Charles Dow θεωρείται ο "πατέρας" της τεχνικής ανάλυσης. 
Ήταν ο πρώτος άνθρωπος που δημιούργησε ένα δείκτη από μια ομάδα μετοχών (βιομηχανικός δείκτης Dow Jones) ο οποίος εκφράζει την κίνηση των μετοχών που απαρτίζουν το δείκτη και συνεπώς να αποτελεί μια "πυξίδα" της γενικότερης κατεύθυνσης της αγοράς.
Εκτός από τον Dow υπάρχουν και άλλοι δείκτες που προσπαθούν να προβλέψουν τις κινήσεις μετοχών ή δεικτών, όπως ο δείκτης Elliott, η ακολουθία Fibonacci κλπ

Εργαλεία

Τα εργαλεία της τεχνικής ανάλυσης είναι οι δείκτες. Ένας δείκτης είναι ένας μαθηματικός υπολογισμός που στηρίζεται στην τιμή της μετοχής ή τον όγκο συναλλαγών της ή και και στα δύο. Τα ονόματα των κυριοτέρων δεικτών είναι:Κινητός Μέσος Όρος 5 -30 και 200 ημερών, Στοχαστικός δείκτης, Λωρίδες Bollinger κ.λπ. 
Σήμερα με τη χρήση των υπολογιστών, η τεχνική ανάλυση είναι πολύ πιο εύκολη και χρήσιμη για τον υπολογισμό της κίνησης των τιμών των μετοχών. 
Επίσης σήμερα υπάρχουν αρκετά προγράμματα Τεχνικής Ανάλυσης όπως είναι το Metastock, τα οποία εφ' όσον εφοδιαστούν με τα ιστορικά στοιχεία μιας μετοχής ή ενός δείκτη, παρουσιάζουν σε γραφήματα όλους τους σημαντικότερος δείκτες Τεχνικής Ανάλυσης

Κυριότερος μεσοπρόθεσμος δείκτης αγορών

Είναι ο λεγόμενος "Κινητός μέσος των 200 ημερών" Θεωρείται ο σημαντικότερος δείκτης για μετοχές, αλλά και για ολόκληρες αγορές. Η κίνηση του έχει διαπιστωθεί ότι επηρεάζεται τόσο από τα οικονομικά στοιχεία, όσο και από τις πολιτικές εξελίξεις (όταν πρόκειται για οργανωμένες αγορές όπως είναι το Χρηματιστήριο Αθηνών), ακόμα και από την γενικότερη ψυχολογία του επενδυτικού κοινού.

Ο χρυσός λόγος φ

Είναι ο αριθμός που προσεγγίζει στο άπειρο το 1,618033... και που προκύπτει αν διαιρέσουμε κάθε αριθμό της ακολουθίας Fibonacci, με τον προηγούμενο της σειράς. Επίσης εκφράζεται και ως (1 + √5) : 2 . Έχει σπουδαία εφαρμογή στην Τεχνική Ανάλυση και χρησιμοποιείται ευρέως στα διαγράμματα τιμών για τον εντοπισμό στηρίξεων και αντιστάσεων και γενικότερα καθορίζει πολύ σημαντικά επίπεδα ισορροπίας της προσφοράς και της ζήτησης.

Συμπερασματικά

Οποιαδήποτε μετοχή και οποιοσδήποτε δείκτης έχει 50% πιθανότητα να ανέβει και 50% να πέσει. 
Όποια μέθοδο και όποιο δείκτη και αν χρησιμοποιήσει κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την κίνηση των χρηματαγορών με ακρίβεια. 
Η τεχνική ανάλυση λειτουργεί με πιθανότητες και αποσκοπεί στο να βελτιώσει αυτές τις πιθανότητες προς όφελος του επενδυτή. Γενικά αν μία μέθοδος πρόβλεψης της κίνησης των τιμών των μετοχών έχει πιθανότητες επιτυχίας 60% θεωρείται επιτυχημένη.
Νίκολα Μπέλιτς

Σερβία

Ξεκίνησε την καριέρα του στην Σερβία, για τον Ερυθρό Αστέρα το 2001. Εκεί όμως δεν πήρε πολύ χρόνο συμμετοχής και δόθηκε δανεικός σε διάφορες ομάδες. Το 2007 έφυγε από τον Αστέρα για να συνεχίσει στην Μπέογκραντ, με την οποία αγωνίστηκε 77 φορές, σημειώνοντας 3 γκολ ως το 2010.

Ελλάδα

Το 2010 ήρθε στην Ελλάδα για τον Πανσερραϊκό και άφησε πολύ καλές εντυπώσεις στην πρώτη του χρονιά. Το επόμενο καλοκαίρι, τον απέκτησε ο Ατρόμητος, στον οποίο όμως δεν κατάφερε να πάρει αρκετό χρόνο συμμετοχής και δόθηκε τον Ιανουάριο του 2012, δανεικός στον Πανθρακικό. Το καλοκαίρι του 2012 επέστρεψε στον Ατρόμητο. Τον Ιανουάριο του 2013 έμεινε ελεύθερος από τον Ατρόμητο και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Πλατανιά. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από την Βόζντοβατς, τον Ιανουάριο του 2015 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Ξάνθης.
Στέφαν Σβάρτσμαν

Βιογραφία

Ο Στέφαν Σβάρτσμαν γεννήθηκε στο Έρλανγκεν της Γερμανίας το Νοέμβριο του 1965. Ξεκίνησε να παίζει τύμπανα στα 14 του χρόνια, έχοντας ως πρότυπα τον Κλάιβ Μπαρ και τον Κόζι Πάουελ. Το πρώτο του σχολικό συγκρότημα ονομαζόταν Born Loosers, ενώ ακολούθησαν άλλα σχήματα όπως οι Cronos Titan, Canberra και Die Suicides, με τους οποίους συνέχισε μέχρι την ηλικία των 20 ετών.

Το 1987, έγινε μέλος των Running Wild, ηχογραφώντας μαζί τους το ζωντανό "Ready for Boarding", για να ακολουθήσει το "Port Royal" μερικούς μήνες αργότερα.

Στη συνέχεια εντάχθηκε στους U.D.O. παίζοντας στα "Mean Machine" (1989), "Faceless World" (1990) και "Timebomb" (1991). Το 1992, επανήλθε στους Running Wild για το άλμπουμ "Pile of Skulls", μετά την περιοδεία για την προώθηση του οποίου, ο Ρολφ Κάσπαρεκ άλλαξε ολόκληρη την σύνθεση του συγκροτήματος οδηγώντας τα πρώην μέλη του σχήματος να σχηματίσουν τους X-Wild. Ο Σβάρτσμαν συμμετείχε στα άλμπουμ "So What!" και "Monster Effect", πριν γίνει μέλος των Accept το 1995. Μαζί τους ηχογράφησε τα τραγούδια "Bad Habits Die Hard" και "Prejudice" για τον δίσκο "Death Row", όπως και το ζωντανά ηχογραφημένο "All Areas - Worldwide" που κυκλοφόρησε το 1997, μετά την διάλυση του συγκροτήματος.

Ο Σβάρτσμαν επέστρεψε στους U.D.O. για τους δίσκους "Solid" και "No Limits" και το 2003 έπαιξε στο "Album Of The Year" των Skew Siskin. Την ίδια χρονιά, αντικατέστησε τον Μαρκ Κρος στους Helloween και ηχογράφησε μαζί τους το σινγκλ "Just a Little Sign", αποχωρώντας δύο χρόνια αργότερα.

Το 2005, συμμετείχε στην επανένωση των Accept για μερικές εμφανίσεις σε μεγάλα ευρωπαϊκά φεστιβάλ και μία περιοδεία στην Ιαπωνία. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στους Ελβετούς Krokus για τον δίσκο "Hellraiser" και μία εκτενή, παγκόσμια περιοδεία. Το 2007 μετακόμισε στην Ελβετία και την επόμενη χρονιά αποχώρησε από τους Krokus για την επανένωση της κλασικής σύνθεσης τους.

Το καλοκαίρι του 2009, ο Σβάρτσμαν εντάχθηκε στους επανενωμένους Accept με τον Μαρκ Τορνίλο στα φωνητικά. Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησαν το "Blood of the Nations" ανεβαίνοντας στο # 4 των γερμανικών τσαρτ, ακολουθούμενο από το "Stalingrad" δύο χρόνια αργότερα. Το 2014, έφθασαν στην κορυφή των καταλόγων επιτυχιών της πατρίδας τους με τον δίσκο "Blind Rage".

Την ίδια χρονιά, ο Σβάρτσμαν μαζί με τον κιθαρίστα των Accept, Χέρμαν Φρανκ και τον μπασίστα και τραγουδιστή των Destruction, Μάρσελ "Schmier" Σίρμερ, δημιούργησαν το πρότζεκτ Panzer ηχογραφώντας τον δίσκο "Send Them All to Hell".