Αχμέτ Νταβούτογλου

Θέσεις

Οι περισσότερες από τις θέσεις του Νταβούτογλου σχετικά με την πολιτική που πρέπει να ακολουθήσει η Τουρκία σε διεθνή ζητήματα περιγράφονται στο βιβλίο του Το στρατηγικό βάθος. Η διεθνής θέση της Τουρκίας. Ο Νταβούντογλου διαχωρίζει τη έννοια των νομικών συνόρων με τις γεωπολιτικές ζώνες ή γραμμές και υποστηρίζει ότι είναι αδύνατον για την Τουρκία να σχεδιάσει την εξωτερική της πολιτική στο πλαίσιο των σύγχρονων συνόρων της λόγω της Οθωμανικής της κληρονομιάς. Αντίθετα είναι υποχρεωμένη να επεμβαίνει σε ζητήματα που αφορούν τις πρώην κτήσεις της, κάτι που την αναγκάζει να έχει μια ισχυρή αμυντική βιομηχανία που θα της επιτρέψει να ενεργεί εκτός συνόρων (Η πολιτική αυτή που περιγράφεται εδώ ονομάζεται Νεο-Οθωμανισμός). Παράλληλα, υποστηρίζει ότι η Τουρκία δεν θα πρέπει να δεθεί στο άρμα ενός μόνο διεθνούς δρώντα, διότι αυτό θα περιορίζει τις δυνατότητες των επιλογών και την ευελιξία της εξωτερικής πολιτικής της.
Στη Βαλκανική χερσόνησο θεωρεί ότι πρέπει να εξασφαλίσει δικαιώματα παρέμβασης σε ζητήματα που αφορούν τις μουσουλμανικές μειονότητες των χωρών αυτών προσεγγίζοντας παράλληλα την Αλβανία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη τις οποίες και θεωρεί φυσικούς συμμάχους της Τουρκίας. Θεωρεί ως σημαντικό στόχο την ισχυροποίηση της Αλβανίας και του Αλβανικού στοιχείου σε Βόρεια Μακεδονία και Κόσοβο. Ως σοβαρότερους αντιπάλους στην βαλκανική της πολιτικη θεωρεί την Ελλάδα λόγω της επιρροής που ασκεί μέσω του Πατριαρχείου και τη Ρωσία λόγω της μεγάλης της επιρροής σε άλλους σλαβικούς πληθυσμούς. Τέλος είναι έκδηλη η ανησυχία του για μια νέα βαλκανική καταστροφή και υποστηρίζει ότι η Τουρκία πρέπει με κάθε τρόπο να αποτρέψει τη δημιουργία ενός νέου Βαλκανικού Συνασπισμού εναντίον της, αξιοποιόντας προς τούτο το μουσουλμανικό στοιχείο.
Ο Νταβούντογλου υποστηρίζει οτι η Τουρκία είναι μια αρχιπελαγική χώρα και ότι τα νησιά του Αιγαίου και κυρίως τα Δωδεκάνησα τα οποία και θεωρεί ως φυσική προέκταση της Ανατολίας πέρασαν από λάθος χειρισμό της Τουρκικής διπλωματίας στην Ελλάδα περιορίζοντας έτσι τον ζωτικό της χώρο και απειλώντας την ασφάλειά της. Θεωρεί ότι το καθεστώς του Αιγαίου ως έχει είναι πολύ επιζήμιο για την Τουρκία και την εμποδίζει από το να αναδειχτεί σε μεγάλη δύναμη, ενω μια επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας από τα 6 στα 12 νμ θα την οδηγούσε σε οικονομικό μαρασμό και πρακτικά σε στρατηγική πολιορκία. Υποστηρίζει ότι η πολύ μειονεκτική θέση της χώρας του στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο μπορεί να αντιμετωπιστεί με την απόκτηση ισχυρού εμπορικού στόλου έτσι ώστε να εξισορροπηθεί η υπεροχή του Ελληνικού και παράλληλα με την έντονη παρουσία και δραστήρια πολιτική με κάθε ευκαιρία, σε κάθε θαλάσσια περιοχή γύρω από τη χώρα του που θα οδηγήσει στην αύξηση της πολιτικής και οικονομικής της επιρροής. 
Στην Κύπρο υποστηρίζει ότι η πολιτική της Τουρκίας πρέπει να βασιστεί στην προστασία του τουρκικού πληθυσμού της νήσου η οποία εκτός άλλων θα αποδείξει στον μουσουλμανικό πληθυσμό των Βαλκανίων ότι η Τουρκία είναι συνεπής στις δεσμεύσεις της ως διάδοχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στην εξασφάλιση της Τουρκικής παρουσίας στο νησί όπως αναφέρει ακόμη και αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί καθώς αποτελεί ζωτικό της χώρο.
Στη Μέση Ανατολή θεωρεί ότι η Τουρκία έχει το αναγκαίο ιστορικό υπόβαθρο ώστε να διαδραματήσει σοβαρό ρόλο στα τεκταινόμενα της και παράλληλα να εκμεταλλευτεί τις πλούσιες πηγές ενέργειας (πετρέλαιο φυσικό αέριο) που αυτή διαθέτει και τους άξονες μεταφοράς (αγωγούς). Θεωρεί απαραίτητη την δημιουργία φιλικών σχέσεων με τη Συρία καθώς υπό άλλες περιπτώσεις κερδισμένοι θα βγούν το Ισραήλ και η Ελλάδα οι οποίες έχουν ήδη ξεκινήσει προσπάθειες προσέγγισης της. Θεωρεί μια ισόρροπη και συντονισμένη πολιτική προς το Ιράν ως καθοριστική για τα συμφέροντά της χώρας του. Σχετικά με το Κουρδικό ζήτημα τέλος,  υποστηρίζει ότι επειδή οι Κούρδοι βρίσκονται εγκατεστημένοι μεταξύ αραβικών, περσικών και τουρκικών πληθυσμών γίνονται κατά καιρούς αντικείμενο εκμετάλλευσης και εργαλείο εξωτερικής πολιτικής των κρατών της περιοχής αλλά και των Μεγάλων Δυνάμεων και ότι η Τουρκία θα πρέπει σταδιακά να επιδιώξει να εξασφαλίσει την ειρήνη στη περιοχή.