ΦΚ Λιμπούρν-Σαιν-Σεράν

Ιστορία

Η Φουτμπόλ Κλαμπ ντε Λιμπούρν ιδρύθηκε το 1935 από τον Ζορζ Κανί. Δίνοντας τον πρώτο της αγώνα στις 5 Μαρτίου 1935 στο λιβάδι του Ταγιεφέρ, η ΦΚΛ χρησιμοποίησε στη συνέχεια την αλάνα του Σαλ, και έπειτα χρησιμοποιούσε από καιρό σε καιρό το Δημοτικό Στάδιο Πλανς. Το τελευταίο αυτό γήπεδο χρησιμοποιούνταν κυρίως για την τέλεση αναμετρήσεων ράγκμπι, με την ΦΚΛ να υποχρεώνεται να μετακομίσει στο Σταντ ντε λα Τεράς, το οποίο είχε μόλις ανεγερθεί. Καθώς το Λα Τεράς κατεδαφίστηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Pingouins μοιράστηκαν τότε το Σταντ ντε λα Πλαντ με την τοπική ακαδημία ράγκμπι. 
Η ομάδα του προέδρου Ζαν-Αντουάν Μουεΐξ (μεταξύ 1939 και 1979) σκαρφάλωσε σε σύντομο χρονικό διάστημα τα σκαλοπάτια του γαλλικού ποδοσφαίρου, φτάνοντας, από το 1948, κι έπειτα το 1952, το CFA. Οι συμμετοχές αυτές στην κορυφαία ερασιτεχνική κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου ήταν πρόσκαιρες λόγω σημαντικών οικονομικών ελλείψεων εκ μέρους του συλλόγου. 
Ήταν τελικά το 1965 που κατασκευάστηκε το σημερινό  γήπεδο, στο κέντρο της πόλης : το Σταντ Ζαν-Αντουάν-Μουεΐξ (2.800 θέσεις καθήμενων). Έπειτα από ένα πέρασμα από την Προμοσιόν Ντ'Ωνέρ, ο σύλλογος εξελίχθηκε γινόμενος αθλητικό σωματείο υπό την ονομασία Ασοσιασιόν Σπορτίβ Λιμπουρναίζ (1966). Από εκείνη την ημερομηνία, η Λιμπούρν άρχισε να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ ντε λα Λιγκ ντυ Συντ-Ουέστ, φτάνοντας τελικά στην D3 το 1971 αφού πρώτα είχε αρνηθεί την άνοδο στο CFA το 1969, παρά τον τίτλο του Πρωταθλητή της Νοτιοδυτικής Ζώνης Γαλλίας που είχαν κατακτήσει οι Πιγκουίνοι. 
Το 1975, η ομάδα είχε μια ιδιαίτερα δύσκολη σεζόν. Φτάνοντας ως την φάση των 32 του Κυπέλλου Γαλλίας, η ΑΣΛ, ωστόσο, υποβιβάστηκε στο πρωτάθλημα. Καταφέρνοντας τελικώς να παραμείνουν στην κατηγορία, οι Πιγκουίνοι προσέλαβαν τον προπονητή Αντρέ Μενώ, ο οποίος επέβαλε πειθαρχία στον σύλλογο. 
Το 1979, έπειτα από 40 χρόνια προεδρίας, ο Ζαν-Αντουάν Μουεΐξ απεβίωσε. Εξασθενημένος από ασθένεια, είχε, ωστόσο, τον χρόνο να ορίσει τον αντικαταστάτη του : τον Αλαίν Ντονέ. Αυτός ο θάνατος είχε σημαντικότατες συνέπειες στα οικονομικά του συλλόγου, καθώς ο πρόεδρος Μουεΐξ δεν δίσταζε να προχωρήσει σε μεγάλες δαπάνες. Ώστε η ποδοσφαιρική ομάδα να καταφέρει να παραμείνει στο ίδιο επίπεδο ανταγωνισμού, τα υπόλοιπα 17 τμήματα του αθλητικού συλλόγου δεν δίστασαν να παραδώσουν την επιχορήγησή τους από την δημοτική αρχή στο ποδοσφαιρικό τμήμα, σε ένα δείγμα συλλογικότητας. Παρά αυτές τις έγνοιες, η σεζόν 1979-80 ήταν εξαιρετική. Στο Κύπελλο Γαλλίας, η Λιμπούρν ηττήθηκε με σκορ 2-1, έπειτα από έναν αμφίρροπο αγώνα, απέναντι στην φιναλίστ της προηγούμενης σεζόν, ΑΖ Οσέρ. Στο πρωτάθλημα, έπειτα από σκληρό ανταγωνισμό με την Λα Ροσέλ, η Λιμπούρν κατάφερε να πάρει την άνοδο για την D2.
Το 1998, η συγχώνευση με την ΑΣ Σαιν-Σεράν (με έτος ίδρυσης το 1927) έδωσε την γέννηση στην Φουτμπόλ Κλαμπ ντε Λιμπούρν Σαιν-Σεράν-συρ-Λ'Ιλ. Έπειτα από αρκετές σεζόν στο CFA κι έπειτα στην Νασιονάλ, η ομάδα κατόρθωσε να προβιβαστεί στην Λιγκ 2 το 2006. Ωστόσο, καθώς απέτυχε να σταθεροποιηθεί στην κατηγορία, υποβιβάστηκε ξανά στην Νασιονάλ το 2008. Στις 16 Ιουνίου 2009, η DNCG υποβίβασε δικαστικά τον σύλλογο στο CFA.
Τον Οκτώβριο του 2009, η Λιμπούρν και η Σαιν-Σεράν διαχωρίστηκαν. Η Φουτμπόλ Κλαμπ Λιμπούρν Σαιν-Σεράν μετονομάστηκε σε Φουτμπόλ Κλαμπ ντε Λιμπούρν. Στις 13 Ιουλίου 2010, η CNOSF υποβίβασε δικαστικώς την ΦΚ Λιμπούρν στο CFA 2, δύο χρόνια μόλις μετά τον υποβιβασμό της από την Λιγκ 2 το 2008.
Ο κατήφορος συνεχίστηκε και το 2011, καθώς οι Πιγκουίνοι υποβιβάστηκαν ακόμη μια φορά, στην DH, αλλά αυτή την φορά ήταν με αθλητικά και όχι διοικητικά κριτήρια, όπως τις προηγούμενες χρονιές, ο υποβιβασμός της.
Ακόμη χειρότερα: με το πέρας της σεζόν 2011-2012, η ομάδα υποβιβάστηκε και πάλι, αγωνιζόμενη πλέον στην DSR (Ανώτατη Τοπική Κατηγορία, ένα επίπεδο κάτω από την Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ)