Ινστιτούτο Γκαίτε

Ιστορία

Το Ινστιτούτο Γκαίτε ιδρύθηκε το 1951 προκειμένου να αντικαταστήσει τη Γερμανική Ακαδημία (Deutsche Akademie/DA). Ο πρώτος του ρόλος ήταν να παρέχει περαιτέρω εξάσκηση στους αλλαδαπούς δασκάλους της γερμανικής γλώσσας.
Τα πρώτα μαθήματα γερμανικής γλώσσας του Ινστιτούτου Γκαίτε έγιναν στο Ράιχενχολ της Βάδης (Bad Reichenhall) το 1953. Εξαιτίας της αυξανόμενης ζήτησης σύντομα άνοιξαν νέα κέντρα εκμάθησης της γλώσσας στο Μουρνάου (Murnau) και το Κόχελ (Kochel). Το Ινστιτούτο εστιαζόταν σε μικρές πόλεις με ειδυλλιακό περιβάλλον, που αντανακλούσαν την καλύτερη εικόνα της μεταπολεμικής Γερμανίας. Τα μαθήματα διδάσκονταν βάσει του θρυλικού πλέον "Schulz-Griesbach", του πρώτου εγχειριδίου που ανέπτυξε το Ινστιτούτο Γκαίτε.
Οι πρώην διαλέξεις της Γερμανικής Ακαδημίας αναλαμβάνονται από το Ινστιτούτο Γκαίτε την περίοδο 1953 - 1955. Ανάμεσα στις δραστηριότητες συμπεριλαμβάνονται η εκπαίδευση στα Γερμανικά, η εκπαίδευση διδασκάλων και η παροχή προγράμματος πολιτισμικών εκδηλώσεων ως επιβοηθητικού του εκπαιδευτικού προγράμματος.
Βάσει της πρωτοβουλίας του επικεφαλής του τομέα των τεχνών του Υπουργείου Εξωτερικών Ντίτερ Σάτλερ (Dieter Sattler), το Ινστιτούτο Γκαίτε αναλαμβάνει σταδιακά όλα τα γερμανικά πολιτιστικά ιδρύματα του εξωτερικού την περίοδο 1959 - 1960. Τούτη η ανάπτυξη ενός διεθνούς δικτύου ινστιτούτων είναι η αρχή της εντατικοποίησης της εξωτερικής πολιτισμικής πολιτικής της Γερμανίας.
Επηρεασμένο από τις φοιτητικές εξεγέρσεις του τέλους της δεκαετίας του '60 το Ινστιτούτο Γκαίτε αναπροσαρμόζει το 1968 το πρόγραμμα των πολιτισμικών γεγονότων του, έτσι ώστε να περιλαμβάνει κοινωνικοπολιτικά θέματα και τέχνη αβάν γκαρντ.
Ενεργώντας από μέρους του Υπουργείου Εξωτερικών ο Ραλφ Ντάρενντορφ αναπτύσσει το 1970 τις δικές του «καθοδηγητικές αρχές για την πολιτισμική πολιτική της Γερμανίας στο εξωτερικό». Ο διάλογος και ο συνεταιρισμός ορίζονται ως τρίτος άξονας της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής. Κατά τη διάρκεια της εποχής του Βίλυ Μπραντ η ιδέα του «εκτεταμένου πολιτισμού» σχηματίζει τη βάση των δραστηριοτήτων του Ινστιτούτου Γκαίτε.
Το Υπουργείο Εξωτερικών και το Ινστιτούτο Γκαίτε υπογράφουν το 1976 γενική συμφωνία σχετικά με το «status» του Ινστιτούτου, που ορίζεται ως ανεξάρτητος πολιτισμικός οργανισμός.
Το 1980 εφαρμόζεται μια νέα αντίληψη σε ό,τι αφορά στη θέση των ινστιτούτων των μικρών πόλεων -κυρίως στη Βαυαρία- που αντικαθίστανται από εκπαιδευτικά κτήρια σε πόλεις και πανεπιστημιουπόλεις.
Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989 αποτέλεσε κομβικό σημείο και για το ινστιτούτο. Η δραστηριότητα του τη δεκαετία του 1990 επικεντρώνεται στην Ανατολική Ευρώπη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ίδρυση πολυάριθμων νέων ινστιτούτων.
Το 2001 συγχωνεύεται με το Inter Nationes.
Το Ινστιτούτο Γκαίτε ιδρύει το 2004 το πρώτο δυτικό κέντρο πληροφοριών στην Πιονγιάνγκ, της Βόρειας Κορέας, που έκλεισε το 2009.
Το Goethe-Institut Inter Nationes επιστρέφει στο αρχικό και επίσημο όνομα Ινστιτούτο Γκαίτε (GI).
Το 2005 βραβεύτηκε με το ισπανικό Βραβείο Πρίγκιπας της Αστούριας, ενώ δύο χρόνια αργότερα και για πρώτη φορά μετά από περισσότερο από δέκα χρόνια το γερμανικό κοινοβούλιο αποφασίζει να αυξήσει τη χρηματοδότηση του ινστιτούτου.
Το ινστιτούτο έλαβε την ονομασία του από τον Γερμανό πολυμαθή Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε.

Οργάνωση

Το Ινστιτούτο Γκαίτε χρηματοδοτείται κυρίως από τη γερμανική κυβέρνηση και απασχολεί περίπου 3.300 υπαλλήλους. Ο γενικός προϋπολογισμός του Ινστιτούτου φθάνει περίπου τα 278 εκατομμύρια ευρώ, τα περισσότερα από τα οποία συγκεντρώνονται από τα δίδακτρα και τα εξέταστρα. Το Ινστιτούτο προσφέρει υποτροφίες σε σπουδαστές από ξένες χώρες. Οι περισσότερες, ωστόσο, από αυτές τις υποτροφίες προορίζονται για διδασκάλους της Γερμανικής.
Η έδρα του ινστιτούτου βρίσκεται στο Μόναχο. Πρόεδρός του είναι ο Κλάους Ντίτερ-Λέμαν (Klaus-Dieter Lehmann), Γενικός Γραμματέας ο Δρ Χανς-Γκέοργκ Νοπ (Dr. Hans-Georg Knopp) και Οικονομικός Διευθυντής ο Γιούργκεν Μάιερ (Mr. Jürgen Maier).

Αναγνώριση

Το 2005, μαζί με την Alliance française, την Società Dante Alighieri, το Βρετανικό Συμβούλιο, το Ινστιτούτο Θερβάντες και το Ινστιτούτο Καμόες, το Ινστιτούτο Γκαίτε βραβεύτηκε με το Βραβείο Πρίγκιπας της Αστούριας για εξαιρετικά επιτεύγματα στις επικοινωνίες και την ανθρωπιστική δράση.
Το 2007, έλαβε ένα ειδικό Konrad Duden Prize για την εργασία του στον τομέα της γερμανικής γλώσσας .

Διαδικτυακή παρουσία

Το ινστιτούτο παρέχει μαθήματα μέσω ηλεκτρονικής μάθησης και σχεδιάζει να δημιουργήσει ένα νησί στον τρισδιάστατο ψηφιακό κόσμο Second Life .