google/wiki40b huggingface dataset:
Λέανδρος Παπαθανασίου

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1923 στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. Στη δεκαετία του '50 αποδήμησε στη Γερμανία για να σταδιοδρομήσει στο τραγούδι και τη σύνθεση. Χρησιμοποίησε τα καλλιτεχνικά ψευδώνυμα Λεό Λέανδρος και Μάριο Πάνας.

Σταδιοδρομία

Είχε κάποια επιτυχία, αφοσιώθηκε όμως στην κατάρτιση της κόρης του, Βασιλικής, η οποία διέπρεψε διεθνώς ως Βίκυ Λέανδρος.
Ο Λέανδρος σύνθεσε και παρήγαγε για πολλούς άλλους καλλιτέχνες όπως ο Χούλιο Ιγκλέσιας, Ντέμης Ρούσος, Νάνα Μούσχουρη, μεταξύ των άλλων.
Οι συνθέσεις του είναι πολύ λυρικές. Έχει συνθέσει μερικές από τις ομορφότερες μελωδίες του δυτικού δημοφιλούς ρεπερτορίου, συνδυάζοντας τον ελληνικό ήχο με το ευρωπαϊκό ύφος.
Το 1983 αποσύρθηκε από την ενεργή δράση, επέστρεψε όμως στο στούντιο στις αρχές της δεκαετίας του '90 αποκλειστικά  για 3 δίσκους της Βίκυς.
Οι δίσκοι του έχουν πουλήσει πάνω από 120 εκατομμύρια παγκοσμίως.
Ήταν επίσης ο πρώτος ερμηνευτής του ύμνου του Παναθηναϊκού.
Ρήνεια Μυκόνου

Ιστορία

Η Ρήνεια έχει ίχνη κατοίκησης από την 5η χιλιετία π.Χ. Στα ιστορικά χρόνια το νησί βρέθηκε στην σκιά της γειτονικής Δήλου. Το 530 π.Χ. ο τύραννος Πολυκράτης της Σάμου κατέλαβε το νησί και το αφιέρωσε στο ιερό του Απόλλωνα της Δήλου. Το γεγονός αυτό αποτελεί και την πρώτη ιστορική αναφορά που διαθέτουμε για την Ρήνεια. Όταν οι Αθηναίοι επέβαλαν την κάθαρση στο νησί της Δήλου, κατά τα πρώτα χρόνια του Πελοποννησιακού πολέμου και αποφάσισαν να μην γεννιέται και να μην πεθαίνει κανείς στο ιερό νησί, η Ρήνεια μετατράπηκε σε απέραντη νεκρόπολη. Παράλληλα στο νησί λειτουργούσε και θεραπευτήριο στο οποίο κατέληγαν οι βαριά άρρωστοι που δεν επιτρεπόταν πλέον να παραμένουν στην Δήλο. Μετά την παρακμή της Δήλου η Ρήνεια εγκαταλείφθηκε. Στα σύγχρονα χρόνια το νησί χρησιμοποιείται ως τόπος βοσκής κοπαδιών από το γειτονικό νησί της Μυκόνου
Αστέριος ο Καππαδόκης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αστέριος ο Καππαδόκης υπήρξε μαθητής του ιδρυτή της Αντιοχειανης σχολής Λουκιανού, που μαρτύρησε το 312. Κατά τους διωγμούς του Μαξιμιανού 303-304] θυσίασε στα είδωλα για να σώσει τη ζωή του, αλλά αργότερα μετανόησε και επέστρεψε στην Εκκλησία με τη βοήθεια του Λουκιανού. Ως μαθητής του Λουκιανού αναδείχτηκε σε υποστηρικτή του  και της διδασκαλίας του Αρειανισμού, αλλά η έκπτωση του από τον χριστιανισμό δεν του έδωσε την δυνατότητα να γίνει κληρικός. Κήρυξε όμως τις αντιλήψεις του περιοδεύοντας σε πολλές επισκοπές του Πόντου και της Συρίας. Έγραψε πραγματεία υπέρ της διδασκαλίας του Άρειου, όπως και εναντίον των θεολογικών θέσεων του Μάρκελλου Αγκύρας, με τον τίτλο Συνταγμάτιον. Άκμασε μετά την οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας περίπου το έτος 330.

Κριτική

Ο αρειονόφρονας και εκκλησιαστικός ιστορικός Φιλοστόργιος τον κατηγορεί ότι παραμόρφωνε τη θεολογία του διδασκάλου του Λουκιανού γιατί ήταν πιθανότητα, μετριοπαθής αρειανόφρονας.  Ο Ιερώνυμος αναφέρει ότι έγραψε υπομνήματα στην προς τους Ρωμαίους Επιστολή, στα Ευαγγελία, στους Ψαλμούς, καθώς και άλλα συγγράματα. Ο Ρίτσαρντ υποστήριξε την ταύτιση αποσπασμάτων από τις Σειρές στους Ψαλμούς του Αστέριου με ψευδεπίγραφες ομιλίες Ιωάννου του Χρυσόστομου.
Ο Αστέριος εκτελέστηκε με ξίφος γύρω στο 341. Αν και με την δράση του βοήθησε στην ακτινοβολία του Αρειανισμού, η Ορθόδοξη εκκλησία εορτάζει την μνήμη του στις 7 Αυγούστου.
2η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 2η Συμφωνία σε Σι ύφεση μείζονα, KV 17 (γερμανικά: Sinfonie in B-Dur KV 17) είναι μία συμφωνία που πιστευόταν ότι γράφτηκε από τον Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, αλλά πλέον περισσότερο πιθανό θεωρείται να είναι έργο του πατέρα του, Λέοπολντ Μότσαρτ. Της είχε δοθεί ο αριθμός Anhang C 11.02, στην έκτη έκδοση του καταλόγου του Λούντβιχ Ρίτερ φον Κέχελ, αλλά πλέον συγκαταλέγεται και στον κατάλογο του Κλιφ Εσιέν, με τις συμφωνίας του Λέοπολντ.
Ρίτσαρντ Γκρήνμπλατ

Σταδιοδρομία

Ο Γκρήνμπλατ γράφτηκε στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης το 1962, και κατά το 2ο έτος των σπουδών του γράφτηκε στον φοιτητικό σύλλογο Tech Model Railroad Club όπου ως αντικείμενο είχε την κατασκευή μοντέλων σιδηροδρόμων. Κατά την περίοδο αυτή, ο Πήτερ Σάμσον είχε γράφει ένα πρόγραμμα σε Fortran για υπολογιστή τύπου IBM 709, έτσι ώστε να αυτοματοποιήσει την δυσκολοσυντήρητη διαδικασία του συγχρονισμού των διαφόρων τραίνων στο πολυσύνθετο και μεγάλου μεγέθους μοντέλο του σιδηρόδρομου. Ο Γκρήνμπλατ ανέλαβε να γράψει έναν μεταγλωττιστή της Fortran για τον νεότερου τύπου υπολογιστή PDP-1 για τον οποίο δεν υπήρχε κάτι αντίστοιχο την εποχή εκείνη (ο κάθε υπολογιστής διέθετε διαφορετική αρχιτεκτονική τότε και χρειαζόταν μεταγλώττιση προκειμένου να γίνει μεταφορά λογισμικού). Κατά την ενασχόληση του αυτή γνωρίστηκε με τον Άλαν Κότοκ, και κατόπιν έγινε μέλος του Εργαστηρίου Τεχνητής Νοημοσύνης του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασσαχουσέτης, όπου διακρίθηκε σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους για την ιδιαίτερα υψηλή προγραμματιστική του δεινότητα.
Υπήρξε ο κύριος συνεισφέρων της γλώσσας Maclisp για τον PDP-6, έγραψε το Mac Hack το οποίο ήταν το πρώτο πρόγραμμα το οποίο επέτρεπε την διεξαγωγή παιγνιδιών ως τουρνουά και κατόπιν το πρώτο που χρησιμοποιήθηκε εναντίον ανθρώπινων αντιπάλων σε σκακιστικό τουρνουά, και χαρακτηριστικά ο Μπόμπι Φίσερ ήταν ένας από αυτούς το 1977. Ο Γκρήνμπλατ μαζί με τους Τομ Νάιτ και Στιούαρτ Νέλσον δημιούργησε το λειτουργικό σύστημα ITS (Incompatible Timesharing System) για τους υπολογιστές τύπου PDP-6 και PDP-10 που χρησιμοποιούνταν στο MIT. Το ITS δεν επεκτάθηκε εκτός των ορίων του εργαστηρίου, ωστόσο η φιλοσοφία και τεχνικές συμβάσεις του συστήματος είχαν σημαντική επίδραση σε μετέπειτα λειτουργικά συστήματα τύπου VMS και GNU/Linux (υβρίδιο του Unix γραμμένο από την αρχή από τον Ρίτσαρντ Στάλλμαν -το σύνολο των εφαρμογών, GNU- και συμπληρωματικά τον Λίνους Τόρβαλντς -πυρήνας του συστήματος, Linux-).
Αργότερα μαζί με τον Τομ Νάιτ υπήρξαν οι κύριοι αρχιτέκτονες των υπολογιστών τύπου Lisp machine του MIT. Μετέπειτα ασχολήθηκε με τον ιδιωτικό τομέα όπου ίδρυσε την εταιρεία Lisp Machines, Inc. (η οποία εξελίχθηκε στην Gigamos Systems), όπου επεδίωξε να αποτελέσει την υλοποίηση του οράματος του για μια φιλική προς τους χάκερ και την φιλοσοφία τους εταιρεία, σε αντίθεση με την πιο εμπορικά προσανατολισμένη Symbolics στην οποία είχε καταφύγει ο Μπιλ Γκόσπερ.
Ντάριο Φραντσεσκίνι

Βιογραφία

Ο Φραντσεσκίνι γεννήθηκε το 1958 στην Φερράρα. Ο πατέρας του ήταν βουλευτής από το 1953 ως το 1958. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Φερράρα, από όπου ξεκίνησε να απασχολείται στην συγγραφή δοκιμίων και βιβλίων.
Από την παιδική του ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για πολιτική σταδιοδρομία. Το 1980 έγινε δημοτικός σύμβουλος της Φερράρα και το επόμενο έτος ανέλαβε την ηγεσία της νεολαίας του κόμματος Χριστιανική Δημοκρατία, για το οποίο ίδρυσε και διεύθυνε το περιοδικό Νέα Πολιτική.
Συνεχίζοντας την πολιτική του καριέρα, το 1995, θα είναι υποψήφιος για τη δημαρχία της Φερράρα, κερδίζοντας περίπου το 20% των ψήφων. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης κυβέρνησης του Μάσσιμο Ντ' Αλέμα θα διοριστεί ως υπεύθυνος θεσμικών μεταρρυθμίσεων. Πιο χαρακτηριστικό του έργο είναι η αναθεώρηση του εκλογικού νόμου, θεσπίζοντας εκλογικά δικαιώματα για τους Ιταλούς του εξωτερικού, και η αναμόρφωση του καθεστώτος των ειδικών περιφερειών. 
Στις ιταλικές γενικές εκλογές του 2001 εξελέγη βουλευτής, εκπροσωπώντας τη Φερράρα. Το 2001 εντάχθηκε στην κεντρική επιτροπή του κόμματος Η Δημοκρατία είναι Ελευθερία - Η Μαργαρίτα, του οποίου αποτελούσε ιδρυτικό πρόσωπο. Το 2006 επανεξελέγη στο κοινοβούλιο για την περιφέρεια Εμίλια-Ρομάνια. 
Στις 21 Φεβρουαρίου 2009, μετά την παραίτηση του Βάλτερ Βελτρόνι, εξελέγη γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος, με 1.047 ψήφους σε σύνολο 1.258. Στις εσωκομματικές εκλογές της 25ης Οκτωβρίου 2009 ο Ντάριο Φραντσεσκίνι έχασε την ηγεσία του κόμματος λαμβάνοντας μόνο το 34% των ψήφων.
Το 2013 επανεξελέγη στο κοινοβούλιο και από τον Απρίλιο του ίδιου έτους ως το Φεβρουάριο του 2014 ήταν ο Υπουργός για τις σχέσεις με το Κοινοβούλιο και το συντονισμό της Κυβέρνησης. Στις 22 Φεβρουαρίου 2014 ανέλαβε καθήκοντα Υπουργού Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Δραστηριοτήτων και Τουρισμού στην κυβέρνηση του Ματέο Ρέντσι.
Φιλαρμονική Βερολίνου

Η Φιλαρμονική του Βερολίνου είναι συμφωνική ορχήστρα, η οποία θεωρείται μία από τις σημαντικότερες παγκοσμίως. Από το 2002 καλλιτεχνικός διευθυντής της είναι ο Σερ Σάιμον Ρατλ. Χρηματοδοτείται από το κρατίδιο του Βερολίνου και την τράπεζα Ντόιτσε Μπανκ.
Καλλιτεχνικοί διευθυντές της διετέλεσαν επίσης διακεκριμένοι μαέστροι, όπως ο Βίλχεμ Φουρτβένγκλερ και ο Χέρμπερτ φον Κάραγιαν. Οι ίδιοι οι μουσικοί της ορχήστρας εκλέγουν τον καλλιτεχνικό τους διευθυντή.
Το 2000, μαζί με τους Scorpions κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ με τίτλο Moment of Glory, στο οποίο περιλαμβάνεται και η μεγάλη επιτυχία Hurricane 2000.
124 Πτέρυγα Βασικής Εκπαίδευσης

Η 124 Πτέρυγα Βασικής Εκπαίδευσης (124 ΠΒΕ), υπάγεται στη Διοίκηση Αεροπορικής Εκπαίδευσης (ΔΑΕ) της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας (Π.Α.). Εδρεύει στον Άγιο Κωνσταντίνο, 2 km έξω από την Τρίπολη. Αποτελεί το κέντρο κατάταξης των νεοσυλλέκτων σμηνιτών που παρουσιάζονται για να υπηρετήσουν την διαρκείας δώδεκα μηνών υποχρεωτική θητεία τους στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Μπατσέβιτσι

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Το χωριό ευρίσκεται επί της δεξιάς όχθης της Νέρετβα, στο σημείο συμβολής της με τον ποταμό Γιασένιτσα.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Πέδρο Αλμοδόβαρ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Calzada de Calatrava στην περιοχή του Αλμάγρο στην Ισπανία. Σε ηλικία 8 ετών παρακολούθησε καθολικό σχολείο. Οι εμπειρίες του από το σχολείο αυτό και από τους εκκλησιαστικούς θεσμούς σε συνδυασμό με τη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη, αποτέλεσαν την έμπνευση για την ταινία του Κακή εκπαίδευση (2004). Στα 16 του μετακόμισε στη Μαδρίτη και ασχολήθηκε με διάφορες δουλειές του ποδαριού, αφού λόγω της δικτατορίας του Φράνκο ο ισπανικός κινηματογράφος δεν ήταν ιδιαίτερα ανεπτυγμένος. Στη συνέχεια δούλεψε για 12 χρόνια στον ισπανικό οργανισμό τηλεπικοινωνιών και έτσι κατάφερε να αγοράσει την πρώτη του κάμερα, μια Super 8. Τα χρόνια εκείνα δούλεψε σε θεατρικές ομάδες, ίδρυσε το σατιρικό πανκ-ροκ συγκρότημα Almodovar y McNamara και γύρισε πολλές χιουμοριστικές ταινίες σε super 8, τις οποίες παρουσίαζε σε ιδιωτικές προβολές. Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία είναι το Η Πέπι, η Λούσι, η Μπομ και τα άλλα κορίτσια που ολοκληρώθηκε με πολλές δυσκολίες το 1980. Ακολούθησαν πολλές ταινίες,στις οποίες υπογράφει ο ίδιος και το σενάριο, που έφεραν και τη διεθνή αναγνώριση για το σκηνοθέτη.
Ιουλία Σοαιμιάς

Καταγωγή

Ήταν η πρώτη κόρη τού Γάιου Ιουλίου Άβιτου Αλεξιανού και της Ιουλίας Μαίσας ισχυρής Συριο-Ρωμαίας ευγενούς. Αδελφή της ήταν η Ιουλία Αβίτα Μαμαία, μητέρα του Αλέξανδρου Σεβήρου (βασ. 222-235).
Παντρεύτηκε τον Σέξτο Βάριο Μάρκελλο από την τάξη των ιππέων, από την Απάμεια της Συρίας. Όπως όλα τα μέλη της δυναστείας των Σεβήρων, το ζεύγος έμενε στη Ρώμη· ο σύζυγος της Ιουλίας Σοαιμιάδας έγινε Συγκλητικός. Έκαναν δύο τέκνα: τον Σέξτο Βάριο Άβιτο Βασσιανό, που έγινε αυτοκράτορας με το όνομα Ελαγάβαλος και ακόμη έναν γιο. Ο σύζυγός της ήταν Ρωμαίος κυβερνήτης της Νουμιδίας, όταν περί το 215 απεβίωσε. Η Ιουλία Σοαιμιάς και οι δύο γιοί της τού αφιέρωσαν έναν επιτύμβιο λίθο, που βρέθηκε στο Βέλλετρι, κοντά στη Ρώμη. Ο λίθος έφερε επιγραφή στα Λατινικά και στα Ελληνικά και αναφέρεται στην πολιτική του σταδιοδρομία, τους τίτλους και τις διακρίσεις που έλαβε.

Ως αυτοκράτειρα

Το 217 ο εξάδελφός της Καρακάλλας (γιος της Ιουλίας Δόμνας και του Σεπτίμιου Σεβήρου, βασ. 211-217) σκοτώθηκε και ο Μακρίνος (βασ. 217-218) ανήλθε στον θρόνο. Επετράπη στην οικογένειά της να επιστρέψει στη Συρία μαζί με τον τεράστιο πλούτο της, έτσι επέστρεψαν στην Έμεσα. Εκεί ο γιος της Βασσιανός έγινε αρχιερέας του Συριακού θεού Ελαγάβαλου. 
Τότε η μητέρα της Ιουλία Μαίσα, χρησιμοποιώντας τον αμύθητο πλούτο και τον ισχυρισμό, ότι ο Καρακάλλας είχε κοιμηθεί με την Ιουλία Σοαιμιάδα και πως ο Βασσιανός ήταν νόθο τέκνο του, έπεισε την 3η Λεγεώνα, που στάθμευε κοντά στην Έμεσα και επισκεπτόταν περιστασιακά την πόλη, να ορκιστεί πίστη στον Βασσιανό. Αργότερα ο Βασσιανός προσκλήθηκε με τη μητέρα του στο στρατόπεδο, ντύθηκε την πορφύρα και στέφθηκε αυτοκράτορας από τους στρατιώτες.
Ο Κάσσιος Δίων καταγράφει διαφορετικό το συμβάν: ότι ο Γκάννυς, εραστής της Ιουλίας Σοαιμιάδας, που προστάτευε τον Βασσιανό ως επίτροπός του, μία νύχτα τον έντυσε με τα ενδύματα του Καρακάλλα και τον εισήγαγε λαθραία στο στρατόπεδο, χωρίς να το γνωρίζουν η Σοαιμιάδα και η Μαίσα. Όμως αυτή η εκδοχή μοιάζει μεταγενέστερη επινόηση, για να δείξει ότι η Μαίσα δεν ήταν ενήμερη για το πραξικόπημα. Η εκδοχή του Ηρωδιανού λέει, πως το πραξικόπημα χειρίστηκε η Μαίσα και η οικογένειά της μόνο. Ωστόσο αργότερα ο εγγονός της υποστηρίχθηκε από τους ιππείς και τους Συγκλητικούς της Έμεσας, που δείχνει ότι δεν έδρασε μόνη της. 
Όπως και να έχει, ο Βασσιανός στη μάχη της Αντιόχειας το 218 νίκησε τον Μακρίνο και εισήλθε στην πόλη ως αυτοκράτορας. Ο Μακρίνος διέφυγε, πιάστηκε όμως στη Χαλκηδόνα και εκτελέστηκε στην Καππαδοκία.
Αθανάσιος Κανελλόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ανδρίτσαινα της Ολυμπίας το 1923 και καταγόταν από τη σπουδαία οικογένεια Χριστόπουλου. Σπούδασε νομικά και πολιτικές και οικονομικές επιστήμες και αναγορεύθηκε διδάκτορας πολιτικών και οικονομικών επιστημών. Το 1963 έγινε Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Στις 21 Απριλίου 1967 παραιτήθηκε από τη θέση του ως Καθηγητής και αποκαταστάθηκε το 1974 ως Καθηγητής στην Ανώτατη Βιομηχανική Σχολή Πειραιά. Το 1976 ορίσθηκε επισκέπτης Καθηγητής στην Ανώτατη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών. Δίδαξε κοινωνιολογία και οικονομία. Από το 1948 ως το 1950 διατέλεσε Σύμβουλος του Υπουργού Συντονισμού και από το 1950 ως το 1978 Διευθυντής του περιοδικού Οικονομικός Ταχυδρόμος και υπεύθυνος Οικονομικός συντάκτης των εφημερίδων του Συγκροτήματος Λαμπράκη. Από το 1969 ως το 1970 χρημάτισε οικονομικός εμπειρογνώμονας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ). Τοποθετήθηκε επικεφαλής των εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ στη Λιβύη ως Σύμβουλος της Λιβυκής Κυβέρνησης στην οικονομική πολιτική και στην εκπόνηση του πενταετούς προγράμματος της Λιβύης.
Διετέλεσε δύο φορές Υφυπουργός σε Υπηρεσιακές Κυβερνήσεις. Εκλέχθηκε Βουλευτής Ηλείας το 1963, το 1964, το 1974, το 1977, το 1981, το 1985 και τον Ιούνιο του 1989. Από τον Φεβρουάριο του 1964 ως τον Ιούνιο 1965 χρημάτισε Υφυπουργός Συντονισμού στην κυβέρνηση της Ενώσεως Κέντρου. Κατά τη διάρκεια της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας, το 1974, χρημάτισε Υπουργός Εμπορίου. Από τον Μάιο του 1978 ως τον Μάιο του 1980, χρημάτισε Υπουργός Οικονομικών και από τον Μάιο του 1980 ως τον Ιούνιο του 1981 Υπουργός Γεωργίας. Το 1984 ορίσθηκε Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας. Από τον Ιούνιο ως τον Οκτώβριο του 1989, διετέλεσε Υπουργός Προεδρίας. Το Νοέμβριο του 1989 εκλέχθηκε Βουλευτής Επικρατείας. Τον Απρίλιο του 1990, αναδείχθηκε Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Δικαιοσύνης και τον Αύγουστο του 1991 Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Επικρατείας.
Συνέγραψε πληθώρα επιστημονικών εργασιών, τις οποίες έχει εκδώσει στα ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά. Στις εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993 εξελέγη με τη Ν.Δ. δεύτερος κατά σειρά στο ψηφοδέλτιο επικρατείας. Πέθανε το Δεκέμβριο του 1994.  Ξάδερφός του, ήταν ο γνωστός παρουσιαστής τηλεπαιχνιδιών Ίκαρος Κανελλόπουλος (1920-1993).
Ινδοϊσλαμική αρχιτεκτονική

Αυτοκρατορία Μουγκάλ

Η αυτοκρατορία Μουγκάλ (γνωστή και ως Μογγόλοι Ινδίας ή ως Ινδομογγόλοι) ήταν μια ισλαμική αυτοκρατορία η οποία διήρκεσε από το 1526 μέχρι το 1857  και επηρέασε την ισλαμική αρχιτεκτονική αναμιγνύοντας Περσική, Οθωμανική και τοπική Ινδική αρχιτεκτονική. Ένα χαρακτηριστικό της Μουγκάλ αρχιτεκτονικής είναι η συμμετρική μίξη κτηρίων και αυλών. Ο Ακμπάρ (1542 – 1605) ήταν ο τρίτος αυτοκράτορας ο οποίος έκανε τις σημαντικότερες συνεισφορές στην αρχιτεκτονική Μουγκάλ όπως κάστρα και πόλεις με παρόμοια αρχιτεκτονικά μοτίβα τα οποία περιείχαν ινδικά αρχιτεκτονικά στοιχεία.
441 Βαθίλδη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Βαθίλδης υπολογίσθηκε σε 70,3 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 364 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι M (μεταλλικός), ενώ το άλβεδό της είναι 0,141 (από δεδομένα του IRAS). Η Βαθίλδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 27 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Δάσος Άλσος

Το Δάσος Άλσος (επίσημα Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Άλσος) είναι ένα από τα δημοτικά πάρκα της Λευκωσίας. Το πάρκο αποτελεί μια σχεδόν παρθένα έκταση γης που φθάνει από την Παλλουριώτισσα έως την Αγλαντζιά. Η περιοχή του δάσους οριοθετείται στα βορειοδυτικά στην είσοδο του Πανεπιστημίου Κύπρου, και έχει θέα στο Ευρωπαϊκό Προεδρικό κτίριο της Κύπρου και το δημόσιο σχολείο της Αγλαντζιάς, που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της. Το πάρκο είναι ένας από τους μεγαλύτερους οικονομικούς παράδεισους της Λευκωσίας. Φιλοξενεί μια μεγάλη παιδική χαρά, καφετέρια, μονοπάτια μέσα στο δάσος για τους πεζούς, και γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ.

Ιστορία

Το πάρκο αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό κατά τη διάρκεια των αρχών του 20ου αιώνα. Το μεγαλύτερο μέρος της γης προηγουμένως ήταν ένας μεγάλος υγρότοπος με ρηχά ύδατα. Είχε ένα μεγάλο αριθμό αιωρών, ή ξηρών προεξοχών, που καλυπτόταν από υδρόβια βλάστηση. Στο πλαίσιο προσπάθειας από την Βρετανική αποικιακή κυβέρνηση κατά την διοίκηση του νησιού από αυτούς, φυτεύθηκαν διάφορα δέντρα ευκαλύπτου που εισήχθησαν από την Αυστραλία προκειμένου να απορροφήσει το νερό.
Κοτ-ντ'Ορ (νομός)

Ιστορία

Ο νομός Κοτ-ντ'Ορ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς (σήμερα 101) που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790. Συγκροτήθηκε από τμήμα της πρώην επαρχίας της Βουργουνδίας.
Από το 1960 έως το 2015, ο νομός ανήκε στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας, η οποία μετά την εδαφική μεταρρύθμιση του 2015 μετατράπηκε σε περιοχή Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ.
Πέτρος Γκίνης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν γιος του Σάντου Γκίνη. Αδελφός του ήταν ο Άγγελος Γκίνης. Φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και μετεκπαιδεύτηκε ως αξιωματικός του ναυτικού στη Γαλλία. Το 1911 ανέλαβε την αρχηγία του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και τον επόμενο χρόνο τοποθετήθηκε κυβερνήτης του θωρηκτού Αβέρωφ. Κατά τους βαλκανικούς Πολέμους υπηρέτησε ως κυβερνήτης του θωρηκτού "Σπέτσες". Το 1915 αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του αντιναυάρχου.
Εξελέγη βουλευτής Σπετσών με το Κόμμα των Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1910 αλλά παραιτήθηκε έναν χρόνο αργότερα. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1915. Στις 5 Μαΐου 1931 εξελέγη αντί του Αθανάσιου Ευταξία γερουσιαστής.
Απεβίωσε στην Αθήνα.
Δήμος Βερτίσκου

Ο Δήμος Βερτίσκου ήταν δήμος του νομού Θεσσαλονίκης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Λαγκαδά. Βρισκόταν στην βορειοανατολική περιοχή του Νομού Θεσσαλονίκης. Στην απογραφή του 2001 είχε 3.350 κατοίκους. Είχε ως έδρα του το χωριό Όσσα που ήταν και το μεγαλύτερο σε αριθμό κατοίκων σε όλο το Δήμο. Βρίσκεται λίγα μόλις χιλόμετρα (περίπου 30) από την πόλη της Θεσσαλονίκης . Άλλο σημαντικό χωριό της περιοχής που καταλάμβανε ο δήμος είναι το Πολυδένδρι Θεσσαλονίκης που διέρχεται φάση ανοικοδόμησης.
Κάστρο του Λάμου

Ιστορικό του ευρήματος

Βρέθηκε το 1849 στη Ρώμη σε έπαυλη στον λόφο Εσκυλίν. Την περιέγραψε αναλυτικά ο Έμιλ Μπράουν το ίδιο έτος, ενώ έγχρωμο αντίγραφό της στάλθηκε στο Βερολίνο. Αργότερα η τοιχογραφία ξεκρεμάστηκε από τον τοίχο και μεταφέρθηκε στη συλλογή έργων τέχνης του Πάπα Πίου Θ΄.

Περιγραφή

Η τοιχογραφία αποδίδει το ηφαιστειογενές τοπίο του Λάμου ή πιο σωστά της Τηλεπύλου, της πόλης ή χώρας των μυθικών Λαιστρυγόνων. Στον πρόποδα ενός βράχου βλέπουμε τον κριοφόρο βουκολικό θεό Νομαίο Πάνα που κρατάει γκλίτσα και φυλάει τα πρόβατα, ενώ δίπλα του ο βοσκός κοιμάται ξαπλωμένος με κουκουλωμένο το κεφάλι. Αριστερά στο βάθος ένας άλλος βοσκός φυλάει το κοπάδι του.
Ψηλά στην κορυφή του βράχου δεσπόζει το κάστρο του άγριου βασιλιά Αντιφάτη, ο οποίος εμφανίζεται στο βάθος δεξιά. Κρατάει την μακρυά βασιλική ράβδο στο χέρι και με άγριες χειρονομίες και φωνές καλεί τους υπηκόους του για να προσέλθουν και να πιάσουν τους επισκέπτες. Οι Λαιστρυγόνες αρπάζουν βράχους στα χέρια, ένας άλλος ξεριζώνει ένα δέντρο. Ένας τρίτος στην θάλασσα πιάνει έναν από τους συντρόφους του Οδυσσέα που προσπαθεί να ξεφύγει.

Ερμηνεία

Η τοιχογραφία αποδίδει την δεύτερη σκηνή από την περιπέτεια του Οδυσσέα στην χώρα των Λαιστρυγόνων. Στο κάστρο του Λάμου βλέπουμε πως αντιλαμβάνονταν οι άνθρωποι της Ρωμαϊκής εποχής τους Ομηρικούς στίχους, και πως τους απέδιδαν οι καλλιτέχνες της εποχής εκείνης.
Ευθύμιος Καλεβράς

Σπουδές και έργο

Ήταν παιδί προσφύγων από τον Πόντο. Ακολούθησε σπουδές γλυπτικής και ήταν μαθητής του μεγάλου Απάρτη στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1967 και άρχισε να συμμετέχει σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις από τη δεκαετία του ' 70. Παράλληλα, κέρδισε το πρώτο βραβείο σε πολλούς διαγωνισμούς γλυπτικής. Οι επιδράσεις του εκτός από τον Απάρτη συμπεριλαμβάνουν και μεγάλους καλλιτέχνες από το διεθνή χώρο, όπως ο Χένρι Μουρ και ο Ογκίστ Ροντέν.
Φιλοτέχνησε κατόπιν παραγγελίας πολλές προτομές και ανδριάντες, όπως αυτές του αρχαιολόγου Μανόλη Ανδρόνικου στη Θεσσαλονίκη και του αγωνιστή Νικολάου Κασομούλη. 

Έργα του επίσης κοσμούν χώρους όπως το το μνημείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Σταυρούπολης στη Θεσσαλονίκη και το Ηρώο  Ποντίων στην Καλλιθέα. Η ποντιακή καταγωγή του διαφαίνεται στη συνεισφορά του σε ανάλογης ιστορικής αξίας έργα, όπως το Μνημείο Ολοκαυτώματος της Σάντας στην Παναγία Σουμελά και στο Μνημείο του Πόντιου Παπά και Δασκάλου, στη Θεσσαλονίκη.  Πολλά γλυπτά του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στις ΗΠΑ.
Εθνική Λιθουανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Η Λιθουανία συμμετείχε ως εθνική ομάδα από το 1923, έως το 1940 όταν κατελήφθη από την Σοβιετική Ένωση. Με την ανεξαρτησία του κράτους το 1990, επέστρεψε και ως εθνική ποδοσφαίρου στις διεθνείς διοργανώσεις. Παρά το γεγονός ότι σε όλες τις προκριματικές φάσεις, αποτελεί φόβητρο για τα φαβορί και ορισμένες χρονιές είναι και η ίδια το φαβορί για την πρόκριση σε τελική φάση, είτε Παγκοσμίου Κυπέλλου, είτε Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, δεν έχει καταφέρει ποτέ να προκριθεί.

Στάδιο

Η εθνική ποδοσφαίρου της Λιθουανίας, χρησιμοποιεί ως έδρα της δύο γήπεδα. Το ένα είναι το Στάδιο της Λιθουανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου με χωρητικότητα 5,500 θέσεων, και το άλλο, το Στάδιο Ζαλγκίρις με χωρητικότητα 15,029 θέσεων. Και τα δύο βρίσκονται στην πρωτεύουσα Βίλνιους.

Στατιστικά

Στην λίστα με τους πρώτους ποδοσφαιριστές σε συμμετοχές, προηγείται ο Άντριους Σκέρλα, με 84 εμφανίσεις, ενώ πρώτος σκόρερ όλων των εποχών, είναι ο Τομάς Ντανιλεβίσιους με 19 γκολ.
Αουρία

Βιογραφία

Είναι γνωστή από μία ιστορική πηγή, τον Κώδικα της Ρόδα, που δίνει μόνο το όνομά της, όχι όμως τους γονείς της. Ο ιστορικός Αντόνιο Ρέι υποθέτει, ότι θα μπορούσε να ήταν η εγγονή του Μουσά ιμπν Μουσά ιμπν Κασί (790-862) ηγέτη των Μουβαγιάδ/Μουλαδί, μουσουλμάνων της κοιλάδας του ποταμού Έβρο. Ο Γενεαλόγος Κριστιάν Στεπανί προτείνει αυτό και δύο άλλες εναλλακτικές προτάσεις για την πιθανή καταγωγή της.
Νικόλαος Διομήδης - Κυριακός

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Διομήδη Κυριακού της οικογένειας Διομήδη-Κυριακού, νομικού και πρωθυπουργού, και ακολούθησε τις νομικές σπουδές. Σπούδασε νομική στο πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα. Το 1874 έγινε υφηγητής της πολιτικής δικονομίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών τον επόμενο χρόνο και για δύο χρόνια έκτακτος καθηγητής αυτής.
Επίσης είχε διατελέσει μέλος της κεντρικής επιτροπής που είχε σαν σκοπό την στήριξη της Κρητικής Επανάστασης του 1866 καθώς και δικαστής για 25 χρόνια στα μεικτά δικαστήρια της Αιγύπτου.
Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Φιλαρέτου και γιος του ήταν ο Αλέξανδρος Διομήδης - Κυριακός. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 16 Οκτωβρίου 1903 λόγω καρδιακού νοσήματος.