google/wiki40b huggingface dataset:
Λίνος Πολίτης

Βίος

Ο Λίνος-Παναγιώτης Πολίτης γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1906 στην Αθήνα. Ήταν τέταρτος γιος του Νικόλαου Πολίτη, και νεότερος αδελφός του Φώτου και του Γιώργου Πολίτη. Τις εγκύκλιες σπουδές ολοκλήρωσε στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης. Από το 1922 εώς το 1926 σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του θα διατελέσει μέλος του διοικητικού συμβουλίου και πρόεδρος της Φοιτητικής Συντροφιάς (1925-1926).
Τον Φεβρουάριο του 1927 έλαβε το πτυχίο και τον Μάιο του 1929 μετά από επιτυχή συμμετοχή του σε διαγωνισμό διορίστηκε επιμελητής στο Τμήμα χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος. Στη θέση αυτή θα εργαστεί έως την εκλογή του, το 1948 στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, με δύο διαλείμματα: το 1932-1935 οπότε σπούδαζε στο εξωτερικό, και το 1943-1945 οπότε ήταν έφορος αρχαιοτήτων στην Πάτρα. Τον Ιούνιο του 1931 αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα της διατριβής του Ελληνικά χειρόγραφα της Σερβίδος βασιλίσσης Ελισάβετ. Η διατριβή θα παραμείνει ανέκδοτη στα ελληνικά αλλά θα δημοσιευθεί στα γερμανικά στην επετηρίδα Byzantinoslavica (1930).
Μετά από επιτυχημένη συμμετοχή του σε διαγωνισμό του Υπουργείου Παιδείας θα πραγματοποιήσει συμπληρωματικές σπουδές σε επιστημονικά κέντρα του εξωτερικού: Μόναχο, Βερολίνο, Παρίσι (Ιούνιος 1932-Σεπτέμβριος 1935): πέντε εξάμηνα στο Μόναχο κι από ένα σε Βερολίνο και Παρίσι. Αντικείμενα που μελετά είναι η κλασική αρχαιολογία, η κλασική και η βυζαντινή φιλολογία. Αν και δεν διορίστηκε στην αρχαιολογική υπηρεσία κατά τον μεσοπόλεμο, συμμετείχε σε ανασκαφές στην Ικαρία το 1938 και 1939. Στην Εθνική Βιβλιοθήκη επικεντρώνεται σε παλαιογραφικές  και κωδικολογικές μελέτες.
Αφού υπηρέτησε από τον Ιούλιο του 1943 έως τον Ιούλιο του 1945 στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Πάτρας, επέστρεψε στην Εθνική Βιβλιοθήκη. Τον Φεβρουάριο του 1948 εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής στην έδρα Νεότερης Ελληνικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Δίδαξε 21 έτη, έως το 1969, οπότε αποχώρησε διαφωνώντας με τον θεσμό του Επιτρόπου που είχε καθιερώσει στα Πανεπιστήμια η Χούντα των Συνταγματαρχών. Στο διάστημα αυτό διετέλεσε δύο φορές κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής (1952-1953 και 1961-1962).
Κατά την διάρκεια της Ακαδημαϊκής του δράσης στη Φιλοσοφική Σχόλή Θεσσαλονίκης προώθησε τη σύσταση του Τμήματος Μέσων και Νεότερων Ελληνικών Σπουδών (1965) κ.εξής.
Στις 20 Μαρτίου 1980 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα της Νεότερης Ελληνικής Φιλολογίας και στις 19 Μαΐου 1981 έγινε επίσημη υποδοχή του στην Ακαδημία.
Συνθήκη του Μάαστριχτ

Επικύρωση της συνθήκης από τα κράτη μέλη

Η συνθήκη του Μάαστριχτ επικυρώθηκε στις περισσότερες χώρες της ΕΕ από τα κοινοβούλια των κρατών, με εξαίρεση την Ιρλανδία, τη Γαλλία και τη Δανία, στις οποίες η συνθήκη τέθηκε σε δημοψήφισμα. Στη Γαλλία η συνθήκη επικυρώθηκε με ποσοστό μόλις 51% έναντι 49% που τάχτηκε κατά. Στη Δανία η συνθήκη απορρίφθηκε. Ύστερα όμως από τη συμφωνία του Εδιμβούργου, η οποία εξαιρούσε τη Δανία από τέσσερα σημεία της συνθήκης του Μάαστριχτ, ακολούθησε νέο δημοψήφισμα το οποίο υπήρξε θετικό. Στην Ελλάδα η συνθήκη επικυρώθηκε από τη βουλή. Υπέρ της συνθήκης τάχτηκαν τα κόμματα ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, Συνασπισμός και ΠΟΛΑΝ ενώ κατά της συνθήκης τάχθηκε μόνο το ΚΚΕ

Οι συνέπειες της Συνθήκης του Μάαστριχτ

Το Μάαστριχτ είχε τρεις σημαντικές συνέπειες. Η πρώτη ήταν η απρόβλεπτη ώθηση στο ΝΑΤΟ. Επειδή οι χώρες της ανατολικής Ευρώπης δεν πληρούσαν τους περιοριστικούς όρους της Συνθήκης, λόγω των ασθενικών οικονομιών τους ή των εύθραστων νομικών και χρηματοπιστωτικών οργανισμών τους, για να ενταχθούν άμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ήλθε σαν αντιστάθμισμα η επέκταση της αμυντικής κοινότητας του ΝΑΤΟ προς ανατολάς με την ένταξη μιας ομάδας κρατών της Κεντρικής Ευρώπης.
Η δεύτερη συνέπεια ήταν η συνειδητοποίηση των Ευρωπαίων καθώς προκλήθηκε έντονο ενδιαφέρον των Ευρωπαϊκών λαών «για τις μέχρι τότε αφανείς λειτουργίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ανώνυμης γραφειοκρατίας της». Παρά την έγκριση της Συνθήκης σε όλες τις χώρες, για πρώτη φορά ετέθη θέμα Ευρώπης  στην εσωτερική πολιτική ατζέντα αρκετών χωρών. 
Τέλος, άνοιξε ο δρόμος της συνένωσης τουλάχιστον του δυτικού τμήματος της Ευρώπης. Οι χώρες που μέχρι τότε ανήκαν στην παλιά Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελεύθερων Συναλλαγών (Σουηδία, Αυστρία, Φινλανδία) έκαναν αίτηση προσχώρησης αφού δεν περιορίζονταν από την δέσμευση της ουδετερότητάς τους.
Φράγκο της Ρουάντα

Ιστορία

Έγινε νόμισμα της Ρουάντα το 1916, όταν το Βέλγιο κατέλαβε την μέχρι πρότινος γερμανική αποικία και το φράγκο του Βελγικού Κονγκό αντικατέστησε τη Ρουπία Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής. Η Ρουάντα χρησιμοποιούσε το νόμισμα του Βελγικού Κονγκό ως το 1960, οπότε εισήχθη το Φράγκο της Ρουάντα και Μπουρούντι. Η Ρουάντα ξεκίνησε να εκδίδει δικά της φράγκα το 1964.
Υπάρχουν σχέδια για την εισαγωγή ενός νέου νομίσματος  (Σελίνι Ανατολικής Αφρικής) ως το τέλος του 2009, για τα πέντε μέλη της Κοινότητας της Ανατολικής Αφρικής.

Κέρματα

Το 1964 εισήχθησαν κέρματα του 1 και των 5 και 10 φράγκων, με τα κέρματα του 1 και των 10 φράγκων να είναι κατασκευασμένα από χαλκονικέλιο και εκείνα των 5 φράγκων από μπρούντζο. Το 1969 κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά κέρματα του 1 φράγκου από αλουμίνιο και ακολούθησαν τα ½ και τα 2 φράγκα το 1970, επίσης από αλουμίνιο. Το 1974 κυκλοφόρησε ένα κέρμα των 10 φράγκων μικρότερου μεγέθους. Το 1977 εισήχθησαν φράγκα σε αξίες των 20 και των 50 και μια νέα σειρά κερμάτων εισήχθη το 2004, με ημερομηνία το 2003, για τις αξίες από 1 ως 50. Το 2008 κυκλοφόρησε για πρώτη φορά και διμεταλλικό κέρμα των 100 φράγκων, με ημερομηνία 2007.

Τραπεζογραμμάτια

Το 1964 τα χαρτονομίσματα της Ρουάντα και του Μπουρούντι που είχαν τυπωθεί από τράπεζα ανατυπώθηκαν για χρήση μόνο στη Ρουάντα, σε ονομαστικές αξίες των 20, 50, 100, 500 και των 1.000 φράγκων. Ακολούθησε η έκδοση τακτικών σειρών από χαρτονομίσματα σε ίδιες αξίες. Το 1977 τα χαρτονομίσματα των 20 και των 50 αντικαταστάθηκαν από κέρματα και την επόμενη χρονιά εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια των 5.000 φράγκων. Το πρώτο στην ιστορία της Ρουάντα χαρτονόμισμα των 2.000 φράγκων εισήχθη στα μέσα του Δεκεμβρίου του 2007.
Brotherhood of the Snake

Σύνθεση και ηχογράφηση

Η σύνθεση των κομματιών του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2015, ενώ το συγκρότημα μπήκε στο στούντιο στα τέλη Απριλίου του 2016, ολοκληρώνοντας τις ηχογραφήσεις τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Λίγο νωρίτερα, ο τραγουδιστής Τσακ Μπίλι ανακοίνωσε τον τίτλο του άλμπουμ και την προσδοκία του ότι θα έχει ολοκληρωθεί πριν ξεκινήσουν την βρετανική τους περιοδεία, η οποία ξεκίνησε στις 19 Ιουνίου στην Οξφόρδη. Την παραγωγή του άλμπουμ ανέλαβε ο Τζαμαϊκανός Χουάν Ουρτίγκα, ιδιοκτήτης των Trident Studios στο Πασέκο της Καλιφόρνια.
Το εξώφυλλο του δίσκου έγινε γνωστό στις 12 Αυγούστου 2016, με την λίστα τραγουδιών να ανακοινώνεται μία εβδομάδα αργότερα.

Εμπορική επιτυχία

Το άλμπουμ δεν έφθασε σε επίπεδα ανάλογης επιτυχίας με τον προκάτοχο του, αφού σκαρφάλωσε ως την εικοστή θέση των αμερικάνικων τσαρτ, αν και ήταν ο πρώτος δίσκος των Testament που σκαρφάλωσε στο Top-50 των βρετανικών τσαρτ μετά το "Souls of Black" του 1990. Παράλληλα, μπήκε στο Top-20 στην Γερμανία, την Πολωνία, την Ελβετία και την Φινλανδία.
Οι κριτικές για το "Brotherhood of the Snake" υπήρξαν θετικές, με τον Τομ Γιούρεκ του AllMusic να το βαθμολογεί με 3,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, ενώ ο Ρέι Βαν Χορν του Blabbermouth του έδωσε 9,5 με άριστα τα 10.
Φρειδερίκος Α΄ Μπάμπενμπερκ της Αυστρίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Λεοπόλδου Ε΄ δούκα της Αυστρίας και της Ελένας των Αρπάντ, κόρης τού Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας.
Το 1192 δόθηκαν στον Λεοπόλδο Ε΄ και στον Φρειδερίκο Α΄ ως φέουδα τα δουκάτα της Αυστρίας και της Στυρίας. Ο νεότερος αδελφός του Λεοπόλδος ΣΤ΄ δεν θα λάμβανε κάτι. Στην επιθανάτιο κλίνη του όμως ο Λεοπόλδος Ε΄, προς έκπληξη όλων, παραχώρησε τη Στυρία στον Λεοπόλδο ΣΤ΄ με την συγκατάθεση τού Ερρίκου ΣΤ΄ της Γερμανίας. Κανείς δεν ήγειρε ένσταση και έτσι τα δουκάτα δόθηκαν χωριστά. Ο Φρειδερίκος Α΄ έλαβε το φέουδό του, δια του αντιπροσώπου του Βόλφγκερ  φον Έρλα επισκόπου τού Πασσάου, από τον βασιλιά. 
Ασθένησε καθώς επέστρεφε από την Παλαιστίνη και απεβίωσε στην Άκρα. Παρόντες στις τελευταίες του στιγμές ήταν οι σύντροφοί του: ο Μάιναρτ Β΄ κόμης της Γκορίτσια, ο Βόλφγκερ, ο Έμπερχαρτ κόμης τού Ντόρνμπερκ, ο Ούλριχ τού Εππάν και οι πιο έμπιστοι ακόλουθοί του. Δεν είχε νυμφευτεί· αγαπήθηκε από τον λαό του. Ο Βάλτερ φον ντερ Βόγκελβάιντε τον θρήνησε ιδιαίτερα, καθώς ο Λεοπόλδος ΣΤ΄ τον υποδέχθηκε λιγότερο εγκάρδια στην Αυλή του. 
Οι άρχοντες που απεβίωναν στην Παλαιστίνη επιθυμούσαν να ταφούν στην πατρίδα τους, έτσι αφαιρείτο η σάρκα και τα οστά επέστρεφαν για ταφή. Η διαδικασία, που ονομαζόταν Τευτονικό έθος, εκτελέστηκε από τον Βόλφγκερ και έτσι ο Φρειδερίκος Α΄ τάφηκε δίπλα στον πατέρα του στο αββαείο τού Τιμίου Σταυρού (στιφτ Χάιλιγκενκρόιτς), όπου βρίσκεται ως σήμερα.
Αλέξανδρος Παπαποστόλου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Κανάλια Καρδίτσας και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας Τρικάλων στις εκλογές του 1905 και επανεξελέγη σε αυτές του Αυγούστου 1910, του Νοεμβρίου 1910, του 1912, του Μαΐου 1915 και του 1920.
Απεβίωσε το 1922 στον Βόλο.
Επιφανεία

Παιδική ηλικία

Η μητέρα της, η αυτοκράτειρα Ευδοκία, πέθανε τον Αύγουστο του 612, λίγο μετά τη γέννηση του γιου της Ηράκλειου Κωνσταντίνου. Επειδή υπήρχε η ανάγκη μιας αυτοκράτειρας, η Επιφανεία στέφθηκε Αυγούστε με το όνομα Ευδοκίας (προφανώς στη μνήμη της μητέρας της) στις 4 Οκτωβρίου του ίδιου έτους στην τρυφερή ηλικία των 15 μηνών. Η τελετή έλαβε χώρα στην Εκκλησία του Αγίου Στεφάνου στο Μέγα Παλάτιον και πραγματοποιήθηκε από τον πατριάρχη. Όπως οι αδελφοί και οι αδελφές της από τη μητριά της Μαρτίνα, η Επιφανεία φαίνεται να έχει συνοδεύσει τον πατέρα και τη μητριά της σε εκστρατεία.

Γάμος

Κατά τη διάρκεια των απαιτήσεων της περσικής εκστρατείες του, ο Ηράκλειος ήταν σε απελπιστική ανάγκη από συμμάχους, και το 626 πρότεινε την κόρη του Επιφανεία ως κατάλληλη νύφη για τον διοικητή του Καζάρ Ζιεμπέλ. Σύμφωνα με τον Θεοφάνη, ο Ζιεμπέλ έδωσε στον Ηράκλειο 40.000 στρατιώτες. Ο Νικηφόρος καταγράφει πως για να διασφαλιστεί η πίστη του χαγάνου, ο ίδιος προχώρησε έπειτα να του προσφέρει την κόρη του, δείχνοντάς του ένα πορτρέτο της Ευδοκίας, της "Ρωμαίας Αυγούστας" της οποίας η ομορφιά, εντυπωσίασε τόσο πολύ τον Ζιεμπέλ που την ερωτεύτηκε. Ο γάμος έλαβε χώρα στο το 629. Τη στιγμή του γάμου Κωνσταντίνου με την εξαδέλφη του, Γρηγορία, η Ευδοκία είχε αποσταλεί στο νέο σπίτι της στη Χαζαρία, με επίκεντρο γύρω από την περιοχή του κάτω Βόλγα. Ωστόσο, είχε γλιτώσει αυτό το σχετικά απλό τρόπο ζωής και όταν μαθεύτηκε ότι ο Ζιεμπέλ πέθανε, ο Ηράκλειος διέταξε την επιστροφή της. Η Ευδοκία μπορεί να είχε πεθάνει πριν από το τέλος της δεκαετίας.
Αχιλλέας Γραμματικόπουλος

Ποδοσφαιρική πορεία

Σε ηλικία 8 χρονών εντάχθηκε στον Πειραϊκό Σύνδεσμο ως αθλητής της αναρρίχησης επί κάλω. Με το ποδόσφαιρο ασχολήθηκε στο ανεπίσημο σωματείο Αήττητος Πειραιώς (που αργότερα απορροφήθηκε ενδεχομένως από τον τοπικό Άρη) με έδρα την πλατεία Αλεξάνδρας στο λιμάνι.

Μετέπειτα πορεία

Με το τέλος της σταδιοδρομίας του, διετέλεσε διαιτητής στο ανώτατο επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Το 1967 ήταν από τους ιδρυτές της ποδοσφαιρικής ακαδημίας του Ολυμπιακού, στον οποίο παρέμεινε ενεργό μέλος έως το τέλος της ζωής του. Για σειρά ετών αποτελούσε το ζωντανό προπολεμικό θρύλο του συλλόγου, από κοινού με τον Λεωνίδα Ανδριανόπουλο (απεβίωσε 3 χρόνια μετά τον ίδιο, επίσης υπεραιωνόβιος). Κατά τον εορτασμό των 99ων γενεθλίων του τo Μάιο του 2007, είχε δηλώσει:
"Oλη μου η ζωή είναι ο Ολυμπιακός και όταν θα κλείσω τα μάτια μου, θέλω να λένε όλοι ο κυρ Αχιλλέας, η Ολυμπιακάρα. Αυτά που πέρασα όλα αυτά τα χρόνια στο σύλλογο με κρατάνε στη ζωή και μου δίνουν αναπνοή."
Έδινε συχνά το παρόν στον ετήσιο αγώνα παλαιμάχων Βραδυποριακός - Ταλαιπωριακός, πραγματοποιώντας δε το εναρκτήριο λάκτισμα το 2008 μόλις τρεις εβδομάδες πριν τη συμπλήρωση ενός αιώνα ζωής του, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ ηλικίας για ποδοσφαιριστή.
Απεβίωσε στις 30 Δεκεμβρίου 2008, έχοντας υπερβεί την ηλικία των 100 ετών και 7 μηνών.
Ντέιβιντ Γκάρετ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 1980 στο Άαχεν. Ο πατέρας του ήταν Γερμανός, δικηγόρος στο επάγγελμα, η μητέρα του Αμερικανίδα, χορεύτρια του μπαλέτου. Το καλλιτεχνικό του όνομα είναι το επίθετο της μητρός του. Σε ηλικία τεσσάρων χρόνων πήρε δώρο ένα βιολί, και έμαθε να παίζει από τον πατέρα του, που του έκανε μάθημα μουσικής. Το ταλέντο του το ανακάλυψε ο σπουδαίος παγκοσμίου φήμης βιολιστής  Γεχούντι Μενουχίν. Στα 11 του συμμετείχε σε συναυλίες με μεγάλες συμφωνικές ορχήστρες σε ολόκληρο τον πλανήτη. Ταυτόχρονα γνωρίζει τη ροκ μουσική και παθιάζεται με αυτήν. Στα 13 του είναι ο νεώτερος σολίστ βιολιού που έκλεισε ποτέ συμβόλαιο. Έκλεισε αποκλειστικό συμβόλαιο με την εταιρεία Deutsche Grammophon (Γερμανικό Γραμμόφωνο) σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών. Έπαιξε κοντσέρτα για βιολί του Μότσαρτ υπό τη διεύθυνση του Κλαούντιο Αμπάντο, ενώ ο Γεχούντι Μενουχίν τον αποκάλεσε «καλύτερο βιολιστή της γενιάς του». Συνέχισε τη μουσική του εκπαίδευση, κυκλοφόρησε πολλούς δίσκους και τιμήθηκε με πολλές βραβεύσεις. Θεωρείται ο καλύτερος βιρτουόζος σολίστας βιολιστής crossover, classical, pop, rock, της γενιάς του.
2091 Σάμπο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Σάμπο εκτιμάται σε 30,48 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,158 ± 0,014. Ο Σάμπο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 50 ως 92 ώρες περίπου, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Ο Πέρσι Τζάκσον και η κλοπή της αστραπής (ταινία)

Πλοκή

Η πλοκή είναι βασισμένη στο πρώτο βιβλίο της σειράς Ο Πέρσι Τζάκσον και η κλοπή της αστραπής.
Ο Πέρσι (χαϊδευτικό του... Περσέα) είναι ένα δωδεκάχρονο αγόρι από τη Νέα Υόρκη, με δυσλεξία και σύνδρομο διάσπασης της προσοχής. Αφού αποβάλλεται για έκτη φορά από το σχολείο του, ανακαλύπτει μία ημέρα την αλήθεια για όλα τα περίεργα που του συμβαίνουν στην ζωή του. Στην πραγματικότητα είναι ημίθεος, γιος ενός θεού, του Ποσειδώνα και μίας θνητής. Τα προβλήματα αρχίζουν όταν οι θεοί του Ολύμπου - που βρίσκονται στο Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ - στέλνουν διάφορα τέρατα να τον κυνηγήσουν, επειδή πιστεύουν πως έκλεψε τον κεραυνό του Δία και ο Πέρσι θεωρείται ο κύριος ύποπτος. Η κλοπή αυτή έχει προκαλέσει μάχες ανάμεσα στους θεούς και ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος φαντάζει πιο απειλητικός από ποτέ. Ο Πέρσι έχει μπλέξει άσχημα. Έχει μόνο δέκα ημέρες καιρό για να βρει τον πραγματικό κλέφτη και να σταματήσει έναν πόλεμο που θα καταστρέψει τον δυτικό πολιτισμό. Η αποστολή του είναι εξαιρετικά δύσκολη και το Μαντείο δεν τον βοηθά και πολύ με τους χρησμούς.
Νώρα

Φοίνικες

Στο νησί υπήρχε ένα χωριό με γηγενείς κατοίκους αλλά σύντομα έγινε το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο που το χρησιμοποίησαν και οι Φοίνικες. Όταν κατέκτησε το νησί η Καρχηδόνα η Νώρα έγινε το πρώτο λιμάνι στο οποίο έφταναν τα πλοία από την Καρχηδόνα με προορισμό την Σαρδηνία και την πρωτεύουσα Κάλιαρι. Ο "Λίθος της Νώρας" μια Φοινικική επιγραφή που βρέθηκε σε αρχαιολογικές ανασκαφές στην περιοχή (1773) χρονολογήθηκε τον 9ο ή τον 8ο αιώνα π.χ., την ίδια εποχή οι Φοίνικες κατέκτησαν το νησί και την ανήγειραν σαν μνημείο.

Ρωμαϊκή αυτοκρατορία

Μετά από μια σύντομη περίοδο κυριαρχίας της Καρχηδόνας το νησί κατέλαβε η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία (238), την Νώρα καταγράφει ο Χάρτης του Πόιτινγκερ. Τον 5ο αιώνα οι Βάνδαλοι κατέλαβαν την Σαρδηνία και η πόλη πέρασε περίοδο παρακμής. Η Βυζαντινή αυτοκρατορία ανακατέλαβε το νησί από τους Βανδάλους (535) και την διατήρησε άλλα 300 χρόνια, στην συνέχεια πέρασε στα χέρια των Αράβων. Η "Κοσμογονία της Ραβέννας" γράφει ότι όταν οι Άραβες κατέκτησαν το νησί η Νώρα έχασε όλες τις οικονομικές της δυνατότητες και μετατράπηκε σε ένα απλό φρούριο, τον 8ο αιώνα είχε ερημώσει.

Σημερινή κατάσταση

Το τοπωνύμιο φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκε στην "Δικαιοδοσία του Κάλιαρι" στις αρχές της 2ης χιλιετίας, οι ανασκαφές έφεραν στο φως μεγάλα και πολύπλοκα κτίρια. Το νότιο τμήμα της Σαρδηνίας βυθίστηκε στην Μεσόγειο Θάλασσα και το μεγαλύτερο τμήμα της πόλης βρίσκεται σήμερα στον βυθό, η γειτονική Μπίρθια βυθίστηκε εξ'ολοκλήρου. Ένα άλλο τμήμα της πόλης που χρησιμοποίησε σαν βάση ο Ιταλικός Στρατός Ξηράς δεν έχει ανασκαφεί. Τα ερείπια της Νώρας βρίσκονται σήμερα σε ένα ανοιχτό μουσείο και το αρχαίο θέατρο χρησιμοποιείται περιστασιακά το καλοκαίρι σε συναυλίες.
Γιάννης Φακής

Βιογραφία

Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης υπό τον Κάρολο Κουν, έλαβε ρόλους σε θεατρικές, τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές, μεταξύ των οποίων η παράσταση "Ευριπίδου Τρωάδες" (1977) του Γιάννη Τσαρούχη, το "1922" (1978) του Νίκου Κούνδουρου, οι "Νύφες" (2004) του Παντελή Βούλγαρη και "Η Άλλη Θάλασσα" (2012, μη ολοκληρωμένη) του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, η οποία αποτέλεσε την τελευταία του ερμηνεία.
"Εσύ είσαι κωμικός" τού είχε πει κάποτε ο Κάρολος Κουν μετά από πολύμηνη μελέτη των ερμηνειών του, οι οποίες κάλυπταν όλο το φάσμα της παγκόσμιας δραματουργίας.

Προσωπική ζωή

Ο Γιάννης Φακής έζησε και εργάστηκε στην Άνδρο, την Σαντορίνη και για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη συνοικία Κουκάκι στην Αθήνα. Κατά την περίοδο της δικτατορίας διέμεινε στη Ρώμη, στην οποία οδηγήθηκε λόγω των −όχι και τόσο αμφιλεγόμενων− φρονημάτων του. Υπήρξε σύζυγος της εικαστικού Ντέπης Φελουκατζή (1941-2015), με την οποία απέκτησε έναν γιο. Ο Κωστής Γκιμοσούλης στο αφήγημά του "Ο Μέσα και ο Έξω" (2016, Εκδόσεις Καστανιώτη) αναφέρεται στην γειτονική τους σχέση και στα όσα του εξιστόρησε ο Γιάννης Φακής κατά την περίοδο 2014 - 2016, βαπτίζοντάς τον "Κυναίγειρο".  Όσοι γνώριζαν τον Γιάννη Φακή, θα θυμούνται τις αναφορές του: στο βιβλίο “Αντιγνώση, τα Δεκανίκια του Καπιταλισμού” της Λιλής Ζωγράφου, στην Έλλη Λαμπέτη και στον Γιάννη Τσαρούχη, με τους οποίους είχε συνεργαστεί εκτενώς, στον γιο του και την σύντροφό του, καθώς και στην σύζυγό του, την οποία είχε χάσει. 
O Γιάννης Φακής έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα και έφυγε από την ζωή την Τετάρτη 14 Ιουνίου 2017. Η ταφή του πραγματοποιήθηκε στο κοιμητήριο Ζωγράφου με πολιτική τελετή.
Αγγλεσίτης

Εμφάνιση, παραγενέσεις

Είναι ορυκτό συχνά συναντώμενο στις ζώνες οξείδωσης κοιτασμάτων μολύβδου, στις οποίες μπορεί να συνιστά σημαντικό μετάλλευμα. Σχετίζεται με κερουσίτη, γαληνίτη, γύψο, μαλαχίτη, βουλφενίτη και θείο.
Απαντά σε πολλές περιοχές της Γης. Σημαντικές εμφανίσεις του, εκτός από την νήσο Άνγκλεσι, υπάρχουν στην Κάμπρια και στην Σκωτία (Ηνωμένο Βασίλειο), στην Αυστρία (Καρινθία), Γερμανία, Σλοβενία, Ρωσία (Ουράλια όρη και χερσόνησος Καμτσάτκα), στην Τυνησία και στο Μαρόκο. Επίσης σε αρκετές πολιτείες των ΗΠΑ, στο Μεξικό και την Αυστραλία.
Ίζατσιτς

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Το Ίζατσιτς ευρίσκεται σε απόσταση 5 χμ. βορειοδυτικά του Μπίχατς.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Μεθανοτελλουρόλη

Παραγωγή

Η πρώτη τελλουρόλη που συνθέθηκε ήταν η αιθανοτελλουρόλη, που παράχθηκε το 1926 μέσω αντιδραστηρίου Grignard. Η αντίστοιχη μέθοδος για τη μεθανοτελλουρόλη είναι:
Πιο συχνά όμως, η μεθανοτελλουρόλη παράγεται με αναγωγή διμεθυλοδιτελλουρίδιου:
Ξένα σώματα στον άνθρωπο

Ξένα σώματα ιατρικής χρήσης (Ιατρικά εμφυτεύματα)

Το παρόν άρθρο δεν αφορά τα ιατρικά εμφυτεύματα (ξένα σώματα) όπως είναι οι βηματοδότες, οι πλάκες και βίδες των καταγμάτων και οι προθέσεις ολικών αρθροπλαστικών, ή τα πλαστικά πλέγματα σε βουβωνοκήλες, τα Stend των αγγείων, ο γαστρικός δακτύλιος, κλπ.

Η υποψία ύπαρξης ξένου σώματος στον άνθρωπο

Όπως προαναφέρθηκε, ένα ξένο σώμα και ιδίως μη ακτινοδιαγνώσιμο, είναι ένας πραγματικός μπελάς της τραυματολογίας. Ο γιατρός βρίσκεται σε δίλημμα. Είναι μέσα το ξένο σώμα, ή εξήλθε; Πρέπει να ανοίξει το τραύμα για διερεύνηση ή όχι; Να ανοιχτεί το τραύμα αμέσως ή να περιμένει; Θα μολυνθεί ή όχι; Τι απεικονιστική μέθοδο πρέπει να διαλέξει για τον εντοπισμό του ξένου σώματος; Η διερεύνηση του τραύματος για ανεύρεση του ξένου σώματος θα προξενήσει ζημιά; Ποια ξένα σώματα μπορεί να αφήσουμε άφοβα στο σώμα, και σε ποιες περιοχές; Όλα τα ανωτέρω ερωτήματα αποτελούν ειδικό κεφάλαιο της χειρουργικής τραυματολογίας και δεν αποτελούν αντικείμενο του παρόντος άρθρου. Στην παραπλεύρως φωτογραφία φαίνεται ένα πόδι γυναίκας γεωργού, τραυματισμένο από χορτοκοπτικό μηχάνημα, ενώ τα τραύματα είναι γεμάτα σπόρους. Χρειάσθηκε καθαρισμός ξένων σωμάτων διάρκειας τριών ωρών πριν γίνει συρραφή ιστών και δέρματος.
Μανούσος Μανουσάκης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1950 στην Αθήνα. Σπούδασε σκηνοθεσία στο London Film School στην Αγγλία. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ξεκίνησε να εργάζεται αρχικά στον κινηματογράφο. 
Μία από τις πρώτες του δουλειές ήταν η ταινία Βαρθολομαίος το 1973. Στην ταινία αυτή είχε τριπλό ρόλο καθώς έγραψε το σενάριο και έκανε την σκηνοθεσία και την παραγωγή αυτής. Η ταινία απέσπασε ειδική μνεία στο "Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαν Ρέμο" του 1973, αλλά στην Ελλάδα απαγορεύτηκε από τη χούντα. Ακολούθησαν κι άλλες κινηματογραφικές παραγωγές όπως "Άρχοντες" το 1978, "Η Σκιάχτρα" το 1985 ενώ συμμετείχε στις ταινίες "Σουβλίστε τους! Έτσι θα πάρουμε το κουραδόκαστρο" και "Το τραγούδι της επιστροφής" είχε παρουσία ως ηθοποιός. Στα μέσα τις δεκαετίας του 1980 έκανε τα πρώτα του βήματα ως σκηνοθέτης τηλεοπτικών σειρών. Πιο συγκεκριμένα ανέλαβε την σκηνοθεσία των σειρών: "Καλλικαντζαροδουλειές" (1985-1986), "Μικρογραφίες" (1986-1987) και "Τα καλύτερά τους χρόνια" (1989).
Το όνομά του έχει συνδυαστεί με τη σκηνοθεσία και παραγωγή ελληνικών τηλεοπτικών σειρών στην ιδιωτική τηλεόραση από τις αρχές του 1990 μέχρι σήμερα. Οι δραματικές σειρές οι οποίες σκηνοθέτησε βασίζονται σεναριακά σε απαγορευμένους έρωτες, ενώ κάποιες από αυτές θεωρούνται οι πιο επιτυχημένες στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης. 
Στον κινηματογράφο έχει υπογράψει σκηνοθετικά τις ταινίες "Παραλάβατε διορισμόν" το 1996, "Κόκκινος δράκος" το 1998 και "Ουζερί Τσιτσάνης" το 2015.
Περιφέρεια Αλί Σαμπί

Γεωγραφία

Η Περιφέρεια Αλί Σαμπί βρίσκεται ανατολικά του Τζιμπουτί. Συνορεύει στα δυτικά με την Περιφέρεια Ντικίλ, στα βόρεια και βορειοδυτικά με την Περιφέρεια Άρτα, στα νότια με την Αιθιοπία και στα ανατολικά με τη Σομαλία. Έχει έκταση 2.200 km². Είναι σε έκταση η τέταρτη μεγαλύτερη περιφέρεια του Τζιμπουτί, μετά την Περιφέρεια Ντικίλ, την Περιφέρεια Ταντζουρά και την Περιφέρεια Ομπόκ.

Δημογραφία

Η Περιφέρεια Αλί Σαμπί έχει πληθυσμό 90.005 κατοίκων (2012). Είναι σε πληθυσμό η δεύτερη μεγαλύτερη περιφέρεια του Τζιμπουτί μετά την Περιφέρεια Ντικίλ. Έχει πυκνότητα 40 κατοίκων ανά km². Είναι ανά πυκνότητα η μεγαλύτερη περιφέρεια του Τζιμπουτί.

Επαρχίες

Η Αλί Σαμπί συμπεριλαμβάνει μία επαρχία, την Αλί Σαμπί.

Μεταφορές

Το κυριότερο αεριδρόμιο είναι το Αλί Σαμπί.
Η Διάσωση (ταινία)

Υπόθεση

Κατά τη διάρκεια μιας αποστολής στον Άρη του επανδρωμένου διαστημικού σκάφους Ares III, μια ισχυρή καταιγίδα εξαπολύεται, ο αστροναύτης Μαρκ Γουάτνι (Ματ Ντέιμον) δέχεται χτύπημα από έναν δορυφόρο και το υπόλοιπο πλήρωμα τον θεωρεί νεκρό του αποφασίζουν να φύγουν. Ωστόσο, έχει επιβιώσει, αλλά είναι μόνος και με λίγους πόρους στον πλανήτη. Με πολύ λίγα μέσα, πρέπει να καταφύγει στις γνώσεις του, στην αίσθηση του χιούμορ και στο ένστικτο της επιβίωσης για να επιβιώσει και να επικοινωνήσει με τη Γη, περιμένοντας τους να διασώσουν.

Βραβεία και υποψηφιότητες

Προτάθηκε για 7 βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερου Ηθοποιού και Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου, 3 Χρυσές Σφαίρες κερδίζοντας 2, Καλύτερης Μουσικής Κινηματογραφικής Ταινίας ή Κωμωδίας και Καλύτερου Ηθοποιού σε Μουσική Κινηματογραφική Ταινία ή Κωμωδία και 6 Βραβεία BAFTA. Συνολικά η ταινία έλαβε βραβεία και υποψηφιότητες, 26 Καλύτερης Ταινίας, 20 Καλύτερου Σκηνοθέτη και 19 Καλύτερου Ηθοποιού σε διάφορες οργανώσεις και ενώσεις.
Η ταινία ονομάστηκε μία από τις καλύτερες ταινίες του 2015 από πάνω από 50 κριτικούς και δημοσιεύσεις και κατέλαβε την έβδομη θέση στο Rotten Tomatoes και δέκατη τρίτη στις καλύτερες ταινίες του Metacritic το 2015.
Το Solanum watneyi, ένα είδος ντομάτας από την Αυστραλία, έχει πάρει το όνομά του από τον χαρακτήρα του Μαρκ Γουάτνι, για να τιμήσει τη φανταστική ηρωική βοτανική απεικόνιση. Είναι μέλος του ίδιου γένους με την πατάτα Solanum.
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, ονόμασε την ταινία ως μία από τις καλύτερες ταινίες επιστημονικής φαντασίας που είχε δει ποτέ.