Οίκος των Μπάμπενμπερκ

Ο Οίκος των Μπάμπενμπερκ (Babenberg) κυβέρνησε την Αυστρία από το 976 ως το 1246. Από κόμητες της περιοχής, έγιναν μάργραβοι και μετά δούκες. Υπάρχει η παράδοση ότι κατάγονται από τους Χένεμπεργκ της Φραγκονίας, οι οποίοι με τη σειρά τους κατάγονται από τους Ροβερτιανούς (τους προγόνους των Καπετιδών), χωρίς όμως να υπάρχουν στην εποχή μας στοιχεία γι' αυτό.

Οι πρόγονοι

Πρώτος αναφέρεται ο Πόπο κόμης του Γκράμπφελντ (819-839) στη Φραγκονία. Ο υιός του Ερρίκος ήταν μάργραβος της Φραγκονίας και ήταν σύμμαχος του Καρόλου Γ΄ του παχύ βασιλιά της Ανατολικής Φραγκίας. Ο Κάρολος Γ΄ πήρε τη Θουριγγία από τον Αρνούλφο και έκανε τον αδελφό του Ερρίκου, τον Πόπο μάργραβο της Θουριγγίας. Ο Αρνούλφος ξεσήκωσε τους Κορραδίδες εναντίον του Ερρίκου και του Πόπο. 
Οι τρεις υιοί του Ερρίκου, ονομάστηκαν Μπάμπενμπερκ από το ομόνυμο κάστρο τους στον άνω ρου του ποταμού Μάιν· αργότερα χτίστηκε γύρω από το κάστρο η πόλη Μπάμπεργκ. Προσπάθησαν να επεκταθούν στο μέσο ρου του Μάιν, αλλά οι Κορραδίδες τους εμπόδιζαν και τους νίκησαν το 906 στη μάχη του Φρίτσλαρ, όπου σκοτώθηκαν δύο από τους αδελφούς Μπάμπενμπερκ. Ο τρίτος συνελήφθη και αποκεφαλίσθηκε αργότερα. Έτσι έχασαν τη Φραγκονία, που περιήλθε στους Κορραδίδες. Ο κλάδος των Χένεμπεργκ στη Φραγκονία εξέλιπε το 1583 οπότε οι κτήσεις τους μοιράστηκαν από τους Βέττιν.

Μάργραβοι και δούκες της Αυστρίας

Ο Λεοπόλδος Α΄ αμοίφθηκε το 976, για τις υπηρεσίες του στον Όθωνα Β΄ βασιλιά της Γερμανίας, με την Ανατολική Μαρκιωνία, μια μικρή περιοχή Ανατολικά του δουκάτου της Βαυαρίας και Βόρεια του δουκάτου της Καρινθίας. Άρχισε να επεκτείνει την κτήση του, εις βάρος της Ουγγαρίας, που εξελίχθηκε στην Αυστρία. Τον διαδέχθηκε ο υιός του Αλβέρτος· αυτόν διαδέχθηκε ο υιός του Ερνέστος, πιστός υποτελής του Ερρίκου Γ΄ Σαλίων. Ακολούθησαν οι Λεοπόλδος Β΄ και ο υιός του Λεοπόλδος Γ΄. Ο τελευταίος, αν και αρχικά εναντιώθηκε στον Ερρίκο Δ΄ Σαλίων, στο τέλος νυμφεύτηκε την κόρη του Αγνή Σαλίων. Ίδρυε μονές με ζήλο και ο πάπας Ιννοκέντιος Η΄ τον έκανε άγιο· είναι ο προστάτης της Αυστρίας. 
Ο υιός του Λεοπόλδος Δ΄ μάργραβος της Αυστρίας έλαβε από τον Κορράδο Γ΄ Χοενστάουφεν το δουκάτο της Βαυαρίας. Ο αδελφός του Ερρίκος Β΄έγινε παλατινός κόμης του Ρήνου το 1140· έπειτα διαδέχθηκε τον άτεκνο αδελφό του. Συμμετείχε στη Β΄ Σταυροφορία και το 1147 πέρασε από την Κωνσταντινούπολη για να πάει στην Παλαιστίνη. Εκεί ο Αυτοκράτορας των Ρωμαίων Μανουήλ Α΄ Κομνηνός τον πάντρεψε με την ανιψιά του Θεοδώρα Κομνηνή. Όταν επέστρεψε, ο Φρειδερίκος Α΄ Χοενστάουφεν έδωσε σε άλλον το δουκάτο της Βαυαρίας και ως αποζημίωση αναβίβασε το μαργραβάτο (μαρκιωνία) της Αυστρίας σε δουκάτο και το έκανε κληρονομικό, με το Μικρό Προνόμιο που εξέδωσε το 1156. Το ίδιο έτος πρωτεύουσα έγινε η Βιέννη.

Η ακμή των Μπάμπενμπερκ

Ο υιός του Ερρίκου Β΄, ο Λεοπόλδος Ε΄ έλαβε και αυτός μέρος σε Σταυροφορία, αλλά διαπληκτίστηκε σφοδρά με τον Ριχάρδο Α΄ τον λεοντόκαρδο και έφυγε από την Παλαιστίνη. Όταν στην επιστροφή του ο Ριχάρδος πέρασε από την Αυστρία, ο Λεοπόλδος Ε΄ τον συνέλαβε και τον παρέδωσε στον Ερρίκο ΣΤ΄ Χοενστάουφεν. Απέκτησε τη Στυρία. Ο πρώτος υιός του Φρειδερίκος Α΄ πήρε την Αυστρία και ο δεύτερος, ο Λεοπόλδος ΣΤ' τη Στυρία, αλλά όταν ο πρώτος απεβίωσε άκληρος, οι κτήσεις ενώθηκαν πάλι. Ο Λεοπόλδος ΣΤ΄ ο ένδοξος συμμετείχε σε Σταυροφορίες, εξέδωσε νόμους, προστάτευσε την παιδεία και ίδρυσε πόλεις. Η Βιέννη έγινε πρωτεύουσα πολιτισμού για τη Γερμανία και σχολή για τους Μικροτραγουδιστές (Μinnesangers). Απεβίωσε στο Μόντε Κασίνο, κοντά στη Νάπολη.

Ο τελευταίος του Οίκου

Υιός του από τη Θεοδώρα Αγγελίνα ήταν ο Φρειδερίκος Β΄ που ήρθε σε έριδες με το βασιλιά της Ουγγαρίας, το βασιλιά της Βοημίας και τον Φρειδερίκο Β΄ Χοενστάουφεν. Σε μια μάχη το 1246, σκοτώθηκε. Έτσι εξέλιπαν οι Μπάμπενμπερκ. Τη διαδοχή διεκδίκησε η ανιψιά του Γερτρούδη, που παντρεύτηκε δύο φορές για το λόγο αυτό, αλλά τελικά τη διαδοχή επέτυχε η αδελφή τού Φρειδερίκου Β΄, η Μαργαρίτα με το σύζυγό της Ότακαρ Β΄ της Βοημίας που έγινε δούκας της Αυστρίας. Τον διαδέχθηκε ο Ροδόλφος Α΄ των Αψβούργων του οποίου οι απόγονοι έμειναν στην Αυστρία ως το 1918.

Οι κληρονόμοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μετά το 1453

Ο Ερρίκος Β΄ νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Κομνηνή, εγγονή του Ιωάννη Β΄ Κομνηνού, έτσι οι απόγονοί τους έχουν Ρωμαϊκό αίμα. Επιπλέον ο εγγονός του Λεοπόλδος ΣΤ΄ νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Αγγελίνα, απόγονο μάλλον του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού. Οι Αψβούργοι, μετά το 1453, διεκδίκησαν τον τίτλο του Ρωμαίου Αυτοκράτορα ως απόγονοι των Μπάμπενμπερκ, από την Κωνσταντία, κόρη του Λεοπόλδου ΣΤ΄. Η 5η απόγονός της Βεατρίκη Χοεντσόλερν-Νύρεμπεργκ παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Γ΄ Αψβούργων δούκα της Αυστρίας. Έτσι οι απόγονοί του είναι απόγονοι των Κομνηνών. 
Του Αλβερτιανού (πρεσβύτερου) αυτού κλάδου των Αψβούργων τελευταίος άρρην απόγονος ήταν ο Λαδίσλαος Ε΄ δούκα της Αυστρίας, βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας (απεβ. 1457). Όμως της αδελφής του Ελισάβετ η 4η απόγονος, η Άννα Αψβούργων, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ Αψβούργων βασιλιά της Ισπανίας, έτσι όλοι οι απόγονοί του, τού (μεσαίου) κλάδου των Αψβούργων-Ισπανίας, είναι απόγονοι των Κομνηνών. Αλλά και αυτού του κλάδου (της Ισπανίας) εξέλιπαν οι άρρενες απόγονοι το 1700. Επίσης η εγγονή τής Ελισάβετ, η Άννα Γιαγκελλόνων, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας, βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας. Έτσι οι απόγονοι του (νεότερου) κλάδου των Αψβούργων-Αυστρίας ήταν επίσης απόγονοι των Κομνηνών. 
Οι Αψβούργοι μετά το 1453 διεκδίκησαν τον τίτλο του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων ως απόγονοι των Κομνηνών και υιοθέτησαν ως θυρεό τους τον δικέφαλο αετό. Αντίπαλοι στη διεκδίκηση ήταν οι τσάροι της Ρωσίας, ως απόγονοι του Ιβάν Γ΄ και της Σοφίας Παλαιολογίνας, που επίσης υιοθέτησαν τον δικέφαλο αετό.

O κλάδος των Ζούλτσμπαχ

Ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός, θέλοντας να συμμαχίσει με τον Κορράδο Β΄ Σαλίων, νυμφεύτηκε τη Μπέρτα, που βαπτίσθηκε ορθόδοξη με το όνομα Ειρήνη, αδελφή της συζύγου του Γερτρούδης. Η Μπέρτα και η Γερτρούδη ήταν κόρες του Βερεγγάριου Β΄ κόμη του Ζούλτσμπαχ (Sulzbach). Το ότι ο πάππος του Γκέμπχαρτ Α΄ κόμης του Ζούλτσμπαχ ήταν υιός του Χέρμαν Δ΄ Μπάμπενμπερκ όπως αναφέρεται σε μεταγενέστερη Αυστριακή πηγή, αμφισβητείται διότι o Χέρμαν Δ΄ έλειπε σε εκστρατείες και ο γάμος του ήταν μικρής διάρκειας.