Ελίζαμπεθ Χόουπ

Βιογραφία

Η Ελίζαμπεθ Κότον γεννήθηκε το 1842 στην Ταζμανία της Αυστραλίας, κόρη του Βρετανού στρατηγού σερ Άρθουρ Κότον. Σε ηλικία 35 ετών παντρεύτηκε τον κατά 34 χρόνια μεγαλύτερό της απόστρατο σερ Τζέιμς Χόουπ. Το 1877 έλαβε τον τίτλο της Λαίδης Χόουπ του Κάριντεν και τέσσερα χρόνια αργότερα, ο σύζυγός της πέθανε. Μαζί με τον πατέρα της, ήταν μέλος του «κινήματος της εγκράτειας» (temperance movement) των ευαγγελιστών και έζησε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1880 στην περιοχή του Μπέκενχαμ Κεντ, περίπου 10 χιλιόμετρα από το χωριό Ντάουν (Downe) όπου πέθανε ο Δαρβίνος.
Η Χόουπ παντρεύτηκε για δεύτερη φορά το 1893, με τον Ιρλανδό επιχειρηματία Τόμας Άντονυ Ντένυ, ωστόσο συνέχισε να χρησιμοποιεί το όνομα «λαίδη Χόουπ» αντί εκείνο του συζύγου της, ο οποίος πέθανε το 1909. Το 1913, η Χόουπ ταξίδεψε στην Αμερική, όπου το 1915, στο Νόρθφιλντ της Μασσαχουσσέτης, δημοσιοποίησε την ιστορία της σχετικά με τον Δαρβίνο.
Πέθανε το 1922 από καρκίνο στο Σίδνεϊ.

Η ιστορία της λαίδης Χόουπ

Η ιστορία της λαίδης Χόουπ δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα Watchman Examiner, στις 15 Αυγούστου του 1915. Η συγγραφέας της υπέγραφε ως μία «αφοσιωμένη Αγγλίδα», «Λαίδη Χόουπ», ωστόσο ο συγγραφέας και ερευνητής σε θέματα γενεαλογίας Λέσλι Γκίλμπερτ Πάιν, δεν κατάφερε να εντοπίσει κανένα άλλο πρόσωπο με τον τίτλο «Λαίδη Χόουπ» εκτός από την Ελίζαμπεθ Χόουπ, η οποία ήταν ενήλικη την περίοδο του θανάτου του Δαρβίνου και εν ζωή όταν δημοσιεύτηκε η ιστορία.

Διάψευση της οικογένειας του Δαρβίνου

Η οικογένεια του Δαρβίνου διέψευσε την ιστορία της Χόουπ πραγματοποιώντας μία εκστρατεία εναντίον της. Ο γιος του, Φράνσις, έγραψε σε μία επιστολή στις 28 Μαΐου 1918:
«Ο απολογισμός της Λαίδης Χόουπ σχετικά με τις απόψεις του πατέρα μου για τη θρησκεία είναι ψευδής. Την κατηγόρησα δημόσια για αναλήθεια, αλλά δεν έχω δει καμία απάντηση. Η αγνωστικιστική τοποθέτηση του πατέρα μου δίνεται στο Life and Letters of Charles Darwin, τόμος Ι, σελ. 304-317. Είστε ελεύθεροι να δημοσιεύσετε την παραπάνω δήλωση. Πραγματικά θα είμαι ευτυχής αν το κάνετε.»
Μετά την αναβίωση της ιστορίας το 1922, η κόρη του Δαρβίνου, Ενριέτα Λίτσφιλντ, δήλωσε στο περιοδικό The Christian, στις 23 Φεβρουαρίου 1922:
«Ήμουν παρούσα στο νεκροκρέβατό του, η Λαίδη Χόουπ δεν ήταν παρούσα κατά τη διάρκεια της τελευταίας αρρώστιας του ή οποιασδήποτε άλλης. Πιστεύω ακόμα ότι μάλλον δεν τη συνάντησε ποτέ, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν είχε καμία επιρροή πάνω του σε ότι αφορά τις αντιλήψεις ή την πίστη. Δεν αποκήρυξε ποτέ καμία από τις επιστημονικές του απόψεις, ούτε τότε ούτε ποτέ άλλοτε. Πιστεύουμε ότι η ιστορία της μεταστροφής του κατασκευάστηκε στις Η.Π.Α. ... ... Η ιστορία, στο σύνολό της, δεν έχει καμία βάση.»
Το 1958 η αυτοβιογραφία του Κάρολου Δαρβίνου επανεκδόθηκε υπό την επιμέλεια της εγγονής του, Νόρα Μπάρλοου, η οποία αποκατέστησε διάφορα αποσπάσματα που είχε επιμεληθεί ο γιος του, Φράνσις, για την πρώτη έκδοση του 1887. Οι προσθήκες της περιλάμβαναν απόψεις του Δαρβίνου για το Θεό, καθώς και σκληρές κριτικές του για τον χριστιανισμό.

Αναδημοσιεύσεις και ακαδημαϊκή διερεύνηση

Η Λαίδη Χόουπ έδωσε μία παραλλαγμένη εκδοχή της ιστορίας σε ένα γράμμα που χρονολογείται την περίοδο 1919-1920 και το οποίο απέστειλε στον S.J Bole, συγγραφέα του βιβλίου Battlefield of Faith (1940). Στη συνέχεια η ιστορία διαδόθηκε και σύντομα εξελίχθηκε σε έναν δημοφιλή αστικό μύθο. Οι ισχυρισμοί της Χόουπ αναδημοσιεύτηκαν τον Οκτώβριο του 1955 στην Reformation Review και σε έντυπο της Ελεύθερης Εκκλησίας της Σκωτίας, το Φεβρουάριο του 1957.
Τα επόμενα χρόνια ακολούθησε μία ακαδημαϊκή διερεύνηση της ιστορίας. Ο βιογράφος του Δαρβίνου Ρόναλντ Γουίλιαμ Κλαρκ, στο βιβλίο του The Survival of Charles Darwin εξήγησε την ιστορία χωρίς ωστόσο να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες. Το 1994, ο λέκτορας του Ανοιχτού Πανεπιστημίου της Βρετανίας Τζέιμς Μουρ, εξέδωσε το βιβλίο The Darwin Legend, στο οποίο ισχυρίστηκε πως η Χόουπ είχε επισκεφτεί τον Δαρβίνο κάποια χρονική στιγμή μεταξύ 2 Σεπτεμβρίου και 2 Οκτωβρίου του 1881, περίοδο κατά την οποία απουσίαζαν τα παιδιά του, Φράνσις και Εριέτα αλλά ήταν παρούσα η σύζυγός του, Έμμα. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Μουρ, η Χόουπ έδωσε μία εξωραϊσμένη εικόνα των γεγονότων. Στην ίδια άποψη καταλήγει και ο δρ. Paul Marston, ο οποίος δίνει βαρύτητα στις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στην αρχική δημοσίευση της ιστορίας το 1915 και το μεταγενέστερο γράμμα της Χόουπ.