google/wiki40b huggingface dataset:
Ισδιγέρδης Α΄ της Περσίας

Πολιτική του Ισδιγέρδη Α΄ στην Αρμενία

Στο θέμα της Αρμενίας, μετά τον θάνατο του υποτελούς βασιλιά Βραχμσαπώρ (417) έμεινε διάδοχος ο γιος του Αρταξέρξης, που ήταν πολύ μικρός (μόλις 12 ετών). Έτσι ο Ισδιγέρδης Α΄ άφησε τον αδελφό του Βραχμσαπώρ, τον Χοσρόη Δ' να επιστρέψει στον θρόνο της Αρμενίας ύστερα από 28 χρόνια αιχμαλωσίας. Ο Χοσρόης Δ' πέθανε την επόμενη χρονιά γι´αυτό και ο Ισδιγέρδης Α΄ έστειλε τον ίδιο τον γιο του, τον Χοσρόη ως βασιλιά στην Αρμενία. Ο Χοσρόης προσπάθησε να μεταστρέψει τους Αρμένιους στον Ζωροαστρισμό χωρίς αποτέλεσμα. Την επόμενη χρονιά (419) ο Ισδιγέρδης Α΄ επλήγη από θανατηφόρα ασθένεια και ο Χοσρόης επέστρεψε στην Κτησιφώντα για να διεκδικήσει την διαδοχή του πατέρα του στον θρόνο. Ακολούθησαν σκληρές εμφύλιες συγκρούσεις· τελικά διάδοχος έγινε ο άλλος του γιος Βαράμης Ε΄.
Σμήνος Πεταλούδα

Ιστορικό

Το Μεσιέ 6 ανακαλύφθηκε από τον Τζοβάνι Μπατίστα Οντιέρνα πριν το 1654, αλλά η ανακάλυψή του έμεινε άγνωστη. Ο Φιλίπ Λοΐς ντε Σεζώ το ανακάλυψε ανεξάρτητα το 1745 ή το 1746. Όμως, ο Robert Burnham Jr έχει προτείνει ότι ο πρώτος που το παρατήρησε ήταν ο Πτολεμαίος, ενώ κοιτούσε το γειτονικό Μεσιέ 7, πράγμα αμφίβολο, καθώς δεν αναφέρει το Μεσιέ 6. Ο Σαρλ Μεσιέ το προσέθεσε στον κατάλογό του το 1764.

Χαρακτηριστικά

Το Μεσιέ 6 αποτελείται από 80 μέλη και έχει διάμετρο περίπου 12 έτη φωτός. Η ηλικία του σμήνους είναι περίπου 100 εκατομμύρια έτη. Τα περισσότερα μέλη του σμήνους είναι νεαροί γαλάζιοι αστέρες φασματικού τύπου Β, όμως το λαμπρότερο μέλος είναι ένας πορτοκαλί γίγαντας με φασματικό τύπο Κ, ο BM Σκορπιού, ο οποίος δημιουργεί μία έντονη αντίθεση με τους μπλε γείτονές του στις έγχρωμες φωτογραφίες. Ο BM Scorpii είναι ένας ημιπεριοδικός μεταβλητός αστέρας, του οποίου το φαινόμενο μέγεθος ποικίλλει μεταξύ +5,5 και +7,0. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα και η συνολική λαμπρότητα του σμήνους να μεταβάλλεται. Οι υπόλοιποι φωτεινοί αστέρες έχουν φασματικό τύπο Β4 με Β8.
Χουτιανά Άρτας

Ιστορία

Η προέλευση του ονόματος είναι απροσδιόριστη. Πάντως σε ορισμένα παλιά βιβλία αναφέρεται ως Χωδιανά και σε μερικούς παλιούς χάρτες ως Χοδιανά. Μια πιθανή ερμηνεία, όμως ατεκμηρίωτη, είναι να προέρχεται από τη λέξη χους, που σημαίνει συσσωρευμένο χώμα, ανάχωμα, γήλοφος. Μια άλλη εκδοχή είναι να πήρε το όνομά του από τον Καπετάν Χούτα ο οποίος τον χρησιμοποιούσε με τα παληκάρια του ως χώρο ανάπαυλας και ξεκούρασης (λημέρι) στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Η κανονική ιστορία των Χουτιανών Άρτας βρίσκετε στην αρχαιολογική υπηρεσία Ιωαννίνων

Τοποθεσία και Πρόσβαση

Η πρόσβαση στα Χουτιανά είναι εφικτή μέσω της Επαρχιακής οδόυ Άρτας - Καρδίτσας. Με αφετηρία την Άρτα ακολουθούμε τη διαδρομή που περνάει από Πέτα, Άνω Καλεντίνη, Ξηρόκαμπος, Κρανιές, Αστροχώρι, Μηλιανά,πάνω απο τον συνοικισμός των Μηλιανω την Λαγκάδα στο βουνό Κοκκινόλακος και φθάνουμε στα Χουτιανά.

Δημογραφικά στοιχεία

Τα Χουτιανά το 1940 είχαν 171 κατοίκους, το 1951 δεν αναφέρεται, το 1961 είχαν 47, το 1971 είχαν 37, το 1981 απογράφηκαν 28 κάτοικοι, και το 1991 είχαν 19 κατοίκους. Τέλος στην τελευταία απογραφή του 2001 οι κάτοικοι των Χουτιανών Άρτας καταγράφηκαν 132
Νενητούρια Χίου

Οικισμοί

Τα ονόματα των τεσσάρων οικισμών του χωριού είναι: Κοσμάδος, αν και στις απογραφές αναφέρεται σαν ξεχωριστός οικισμός με 32 κατοίκους, Ψαρός, Χαμέτος και Αντραχλιάς, ο οποίος έχει πλέον εγκαταλειφθεί.

Ιστορικό

Η ονομασία του χωριού με βάση το Γεώργιο Ζολώτα προέρχεται από το ρήμα ωνούμαι (έομαι), που σημαίνει αγοράζω. Άρα νεώνητα σημαίνει νεοαγορασμένα και αναφέρεται σε χέρσες εκτάσεις γης που αγοράστηκαν από τους πρώτους κατοίκους της περιοχής από τα γειτονικά κεφαλοχώρια. Τα ονόματα των οικισμών αποδίδονται  στους ιδρυτές τους.

Πληθυσμός

Με βάση την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός των Νενητουρίων είναι 37 κάτοικοι.

Αξιοθέατα

Ο καθεδρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στους Ταξιάρχες βρίσκεται στη μέση περίπου της απόστασης μεταξύ των οικισμών Χαμέτος και Ψαρός. Η ηλικία του αγγίζει τους δύο αιώνες.  Στον περίβολο του ναού υπάρχει υπαίθριος πέτρινος πρόναος (κιόσκι), ενώ ανατολικά  λιθόκτιστο κωδωνοστάσιο. Ο ναός γιορτάζει στις 6 Σεπτεμβρίου κάθε έτους, οπότε και πραγματοποιείται το πανηγύρι του χωριού.
Άλλα αξιοθέατα του χωριού είναι τα εξωκλήσια, η  πολύ παλαιά «βρύση - καμάρα», που βρίσκεται δυτικά του χωριού, οι τρεις ερειπωμένοι νερόμυλοι κατά μήκος του χειμάρρου του χωριού.
Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ

Βαρόνος της Χαλανδρίτσας

Ο Γκυ ήταν γόνος της Οικογένειας Λα Τρεμουάιγ από το ομώνυμο χωριό στην Βουργουνδία, κυβέρνησε την Βαρονία της Χαλανδρίτσας από την εποχή που ο Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ διορίστηκε βαρόνος σύμφωνα με την Συνθήκη της Σαπιέντζας (1209). Άλλοι ιστορικοί όπως ο Αλεξάντερ Μπακάν και ο Καρλ Χοπφ καταγράφουν σαν πρώτο βαρόνο τον Αούντεμπεργκ ντε Λα Τρεμουάιγ. Ο διάδοχος του Ρομπέρ ντε Λα Τρεμουάιγ επιβεβαιώνεται γύρω στο 1230, σύμφωνα με την Ελληνική και Ιταλική έκδοση στο Χρονικόν του Μορέως, οικοδόμησε το Κάστρο της Χαλανδρίτσας, τον διαδέχθηκε ο γιος του Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ ο Β΄.
Η Αραγωνέζικη έκδοση του Χρονικού από την άλλη λέει μια διαφορετική ιστορία, το κάστρο τη Χαλανδρίτσας οικοδόμησε ο Βαρόνος της Πάτρας Κορράδος Αλλαμάνος, το αγόρασε με 8 ιπποτικά δώρα ο Γουλιέλμος Β΄ Βιλλεαρδουίνος (1259) και το παραχώρησε σε έναν ιππότη με το όνομα Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ ("Τρεμουλάς" στην ελληνική βιβλιογραφία), επίτροπος του Βασιλιά της Σικελίας. Η Αραγωνέζικη έκδοση του Χρονικού αν και θεωρείται η περισσότερο αξιόπιστη σε αυτό το σημείο πρέπει να έκανε σφάλμα. Ο Γκυ αποδέχτηκε την προσφορά και μεταξύ άλλων πήρε μέρος στην ατυχή για τους Φράγκους Μάχη της Πελαγονίας, ενώ, κατά άλλη εκδοχή, ήταν ο ίδιος αυτός που αγόρασε τα φέουδα. Ο Γκυ Β΄ (ο Γκυ που περιγράφει η Αραγωνέζικη έκδοση) μεγάλωσε σημαντικά την βαρονία με την προσάρτηση νέων ιπποτικών δώρων όπως την Μιτόπολη Αχαΐας (1280).

Βάϊλος του Πριγκιπάτου

Ο Κάρολος ο Ανδεγαυός διόρισε τον Νοέμβριο του 1282 τον Γκυ Ανδεγαυό βάϊλο της Αχαΐας αντί για τον Ναρζότ του Τουσί που η θέση του σαν διοικητή του βασιλείου δεν του επέτρεπε να διατηρήσει την θέση. Ο Γκυ διατηρήθηκε στην θέση του βάϊλου μέχρι το 1285, ο αντιβασιλιάς του πριγκιπάτου κατόπιν και δεύτερος γιος του Λουδοβίκου Η΄ της Γαλλίας Ροβέρτος Α΄ του Αρτουά διόρισε στην θέση του Γκυ τον Δούκα των Αθηνών Γουλιέλμο ντε Λα Ρος.
O Γκυ πέθανε αμέσως μετά στα τέλη του 1285 ή στις αρχές του 1286 αφήνοντας μόνο μια ανώνυμη κόρη που παντρεύτηκε τον Γεώργιο Α΄ Γκίζι διάδοχο της Τήνου και της Μυκόνου.
Βόγισλαβ Βογίνοβιτς

Βιογραφία

Βόγισλαβ Βογίνοβιτς ήταν γιος του Βογίν ιδρυτής της οικογένειας Βοΐνοβιτς, ήταν αρχηγός και ένας από τους πιο εξέχοντες ευγενείς της εποχής Στέφανου Ντεκάνσι. Ο Βόισλαβ είχε επίσης δύο μεγαλύτερα αδέλφια τον Μίλο και τον Άλτομαν.
Η πολιτική του σταδιοδρομία άρχισε στην αυλή του Στεφάνου Δουσάν περίπου το 1350 με τον τίτλο του "Στάβιλακ". Μαζί με την πολιτική του σταδιοδρομία εργάστηκε για τη διαμόρφωση και αύξηση των φεουδαρχικών εδαφών της οικογένειας, παραμένει άγνωστο το μέγεθος της αρχικής περιουσίας. Μετά τον θάνατο των αδελφών του έγινε μόνος κληρονόμος του οικογενειακού φέουδου. Παντρεύτηκε την Γκοΐσλαβα και μαζί της απέκτησε τους Στέφαν και Ντρομπρίβοϊ.
Το 1358 άρχισε την διαμάχη με την Δημοκρατία της Ραγούσας που ανήκε στην Ενετία. Η περιοχή του Χούμ που διοικούσε ο Βόγισλαβ, έγινε περιοχή συνόρων, και μία στρατιωτική επαρχία εκεί είχαν εγκατασταθεί στρατεύματα του Βασιλείου της Ουγγαρίας. Ο Βόγισλαβ με μικρές συνοριακές αψιμαχίες στα μέσα του 1358 προσπαθούσε να ξεκινήσει πόλεμο. Στα μέσα του Ιουλίου 1359 ο ουγγρικός στρατός αποσύρθηκε από το έδαφος του σερβικού κράτους, και αμέσως μετά ξεκίνησε η σύγκρουση μεταξύ Βόγισλαβ και Ραγούσας. Συγκεκριμένα ο Βόγισλαβ, ως πρίγκιπας της Χούμ, ζήτησε από Sv. Blaise να παραδώσει την πόλη Στόνσκι επειδή παραδοσιακά ήταν η έδρα των πριγκίπων της Χούμ.
Πολέμησε δύο φορές (1359-1360 και 1361-1362), κατά του Ντουμπρόβνικ. Πέθανε το 1363 και τον διαδέχτηκε ο ανιψιός Νίκολα Αλτομάνοβιτς.
Ναυαγιαίρεση

Σύνοψη

Σημειώνεται ότι και οι τρεις παραπάνω σημασίες αφορούν το πλοίο, το φορτίο και μηδέποτε τους επιβαίνοντες (πλήρωμα – επιβάτες) που εκ του γεγονότος και μόνο χαρακτηρίζονται «ναυαγοί», όρος που τους «συνοδεύει» νομικά μέχρι να αποζημιωθούν από την πλοιοκτήτρια εταιρεία ή την ασφαλιστική εταιρεία ή των ασφαλιστικών εταιρειών στις οποίες είναι αντασφαλισμένη η κύρια ασφαλιστική εταιρεία. Και τούτο γιατί; Ο λόγος είναι πολύ απλός. Η διάσωση του πλοίου – φορτίου εγείρει δικαιολογημένα οικονομικές αξιώσεις «σώστρα» και επέχει θέση ακόμη και εμπορικής πράξης, σε κάθετη αντίθεση με τη διάσωση επιβαινόντων που αποτελεί όχι μόνο νομική υποχρέωση του δυνάμενου να συνδράμει αρωγή αλλά και ηθική τοιαύτη που βεβαίως δεν μπορεί να εγείρει σε καμία περίπτωση οικονομικές αξιώσεις (παγκόσμιο ναυτικό έθιμο).
Επίσης άξιο προσοχής είναι ότι, ενώ και οι τρεις παραπάνω σημασίες φέρονται σε σχετικές διατάξεις, εν τούτοις, η πρώτη σημασία κρίνεται μάλλον αδόκιμος και αυτό διότι αν ληφθεί υπ΄ όψη ο ορισμός του πλοίου, σύμφωνα με τις νομοθεσίες (δείτε σχετικά άρθρο Πλοίο), γίνεται αντιληπτό ότι σε ένα ναυάγιο έχουν εξαλειφθεί οι προϋποθέσεις αυτής της έννοιας ύπαρξης του Πλοίου. Συνεπώς μόνο η δεύτερη και η τρίτη  σημασίες του όρου είναι ορθές.
Ιδιαίτερη προσοχή: Η διάσωση του φορτίου έπεται (προϋποθέτει) τη καταστροφή του πλοίου (μερική ή ολική = ναυάγιο), διότι σε αντίθετη περίπτωση αν το πλοίο δεν υπέστη ζημία τότε δεν αντιμετωπίζεται «ναυαγιαίρεση» αλλά εκείνη της αβαρίας.
Στη σύγχρονη εποχή η έννοια «ναυαγιαίρεση» με τη δεύτερή της σημασία, λόγω της εξέλιξης μέσων, μεθόδων αλλά και πληρέστερης διεθνούς νομικής κάλυψης έδωσε τη θέση της στη ταυτόσημη έννοια επιθαλάσσια αρωγή (Salvage)  με την οποία  και εξετάζεται το θέμα.
Η Τρίτη ερμηνεία αναφέρεται για καταστροφή και όχι διάσωση.

Δόλια ναυαγιαίρεση

Δόλια ναυαγιαίρεση χαρακτηρίζεται η κατόπιν τρομοκρατικής ενέργειας, δολιοφθορά ή οποιαδήποτε άλλη εκ δόλου προερχομένη, όπως ακόμη και αυτή, όπως έτσι άφησε υπόνοιες να χαρακτηριστεί, η προσάραξη τούρκικου σκάφους στα Ίμια (1996) με έγερση και δημοσιοποίηση χωροαμφισβητήσεων της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδος.
Ακόμη κατά τη 10ετία 1950-60 το σενάριο κάποιων (ελάχιστων) ελληνικών κινηματογραφικών ταινιών άφηνε υπονοούμενο τέτοιας ναυαγιαίρεσης εις βάρος της Ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας, χωρίς να υπάρξει ούτε μια δικαστική απόφαση που να επιβεβαίωνε αυτό. Συνέπεια της άδικης αυτής επίθεσης στο ναυτικό κλάδο ήταν ο υπερτριπλασιασμός των ασφάλιστρων των υπό Ελληνική σημαία πλοίων που επέβαλαν ξένες ασφαλιστικές εταιρείες.
Αναγκαστική ναυαγιαίρεση μπορεί να συμβεί είτε προς αποφυγή μεγαλύτερου κινδύνου π.χ. όπως έκανε το Γκαίμπεν για να προλάβει τυχόν βύθισή του (αναγκαστική προσγειάλωση), είτε ακόμη και σε πολεμικές επιχειρήσεις προς αποφυγή «λείας» του εχθρού. Προσφιλής μέθοδος των Ελλήνων, αρκετές φορές  στους κατά θάλασσα αγώνες τους, αλλά και των Αμερικανών στον Ειρηνικό κατά τον Β' Π.Π. που εφάρμοσαν και σε αεροπλανοφόρα τους.
Γιώργος Σπυρόπουλος

Ποδοσφαιριστής

Ο Γιώργος Σπυρόπουλος ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Α΄ Εθνική τη σεζόν 1968-69 στον Πανιώνιο, στον οποίο αγωνίστηκε για τρεις σεζόν. Ήταν μέλος της σπουδαίας ομάδας του Πανιωνίου που έφτασε ως τα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος το 1969, τερμάτισε τέταρτη στο πρωτάθλημα και συμμετείχε στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων την επόμενη σεζόν. Αντιμετώπισε τη Χάνσα Ροστόκ (σκορ: 0-3, 2-0) και ο Σπυρόπουλος σημείωσε το πρώτο γκολ στη ρεβάνς. Όμως το 1970-71, στην εκπληκτική για το σύλλογο της Ν. Σμύρνης περίοδο που τερμάτισε δεύτερος, είχε πολύ λίγες συμμετοχές.
Συνέχισε την καριέρα του στην Παναχαϊκή, όπου αγωνίστηκε ως το 1977. Ήταν βασικό στέλεχος της πιο επιτυχημένης ομάδας στην ιστορία του συλλόγου της Πάτρας, που τερμάτισε επί τρεις συνεχόμενες χρονιές (1971 ως 1974) στην πρώτη εξάδα του πρωταθλήματος και ήταν τέταρτη το 1972-73 κερδίζοντας τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης σεζόν, κάτι που δεν είχε καταφέρει μέχρι τότε επαρχιακός σύλλογος.
Το 1977 πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό, όπου είχε μια μέτρια σεζόν και την επόμενη χρονιά επέστρεψε στον Πανιώνιο, όπου έκλεισε την καριέρα του.
Επίσης, αγωνίστηκε με την Εθνική Νέων στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 1968.
Τζέιμς Χέρτζογκ

Όνομα

Ο Χέρτζογκ πήρε τα πρώτα του ονόματα από το χειρουργό Τζέιμς Μπάρι, ο οποίος ήταν ο πρώτος Βρετανός γιατρός στην Αφρική που έκανε επιτυχή καισαρική τομή και έζησαν και η μητέρα και το παιδί μετά την επέμβαση.

Βιογραφία

Ο Χέρτζογκ σπούδασε νομική στο Κολέγιο Βικτόρια στο Στέλενμπος του Κέιπ Κόλονι. Το 1889, μετέβη στις Κάτω Χώρες για να σπουδάσει νομικά στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, όπου πραγματοποίησε επιστημονική διατριβή και έλαβε το διδακτορικό του στις 12 Νοεμβρίου 1892
Κατά τα έτη 1892-1895 έκανε την πρακτική του άσκηση στην Πρετόρια, μέχρι που τοποθετήθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο στο Ελεύθερο Κράτος της Οράγγης. Κατά το δεύτερο Πόλεμο των Μπόερς (1899-1902), έφτασε μέχρι το αξίωμα του στρατηγού. Έγινε γνωστός ως ένας τολμηρός και επινοητικός ηγέτης των αντάρτικων δυνάμεων, που συνέχιζαν να πολεμούν τους Βρετανούς. Τελικά, πεπεισμένος για τη ματαιότητα περαιτέρω αιματοχυσίας, υπέγραψε το Μάιο του 1902 τη Συνθήκη του Βερινέγκενγκ.
Στη συνέχεια, ο Χέρτζογκ ασχολήθηκε με την πολιτική ως κύριος οργανωτής του Ενωτικού Κόμματος της Οράγγης. Το 1907, η Επαρχία του Ποταμού Οράγγη κέρδισε την αυτόνομη διακυβέρνησή της και ο Χέρτζογκ τέθηκε στην κυβέρνηση Γενικός Εισαγγελέας και Διευθυντής Εκπαίδευσης. Η επιμονή του για τη διδασκαλία των ολλανδικών μαζί με τα αγγλικά στα σχολεία βρήκε αντιρρήσεις. Στο νέο έθνος της Νοτιοαφρικανικής Ένωσης στις 31 Μαΐου 1910 τέθηκε Υπουργός Δικαιοσύνης μέχρι το 1912. Η αντίθεσή του στον ιμπεριαλισμό και στο Λουί Μπότα οδήγησε σε υπουργική κρίση.
Στις γενικές εκλογές του 1924, το Εθνικό Κόμμα με αρχηγό τον Χέρτζογκ νίκησε το Νοτιοαφρικανικό Κόμμα του Γιαν Σματς και σχημάτισε κυβέρνηση, ωστόσο το 1934 συνενώθηκαν και σχημάτισαν το Ενωτικό Κόμμα.
Ο Χέρτζογκ ήταν ένας ρεπουμπλικανός που πίστευε και υποστήριζε με θέρμη την ανεξαρτησία της Νοτιοαφρικανικής Ένωσης από τη Βρετανική Αυτοκρατορία. Στις 4 Σεπτεμβρίου 1939, το Συνέδριο των στελεχών του Ενωτικού Κόμματος αρνήθηκε να δεχτεί την πρόταση ουδετερότητας του Χέρτζογκ για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τον απομάκρυνε από τη θέση του υπέρ του Γιαν Σματς.
Πέθανε το 1942 στην Πραιτώρια. Το 2007, στην πόλη Πάαρλ χτίστηκε ένα κτίριο που πήρε το όνομά του προς τιμήν του.
Ν.Ο. Ρεθύμνου

Υδατοσφαίριση γυναικών

Ο ΝΟ Ρεθύμνου στο πρωτάθλημα 2015-16 συμμετέχει στον μικρό τελικό διεκδικώντας την 3η θέση.
Ο Πράσινος Χριστός

Τοποθεσία και Εικόνα

Τοπογραφικά, ο χώρος που απεικονίζεται βρίσκεται στην ακτή του Ατλαντικού Λε Πουλντύ (Le Pouldu). Η αναπαράσταση της σταύρωσης όμως απεικονίζεται να λαμβάνει χώρα χιλιόμετρα μακρυά, σε χώρο εγγύς της εκκλησίας στο κέντρο της Νεβέζ, κοινότητα που βρίσκεται κοντά στην Πονt-Αβέν (Pont-Aven) και αρκετά χιλιόμετρα μακρυά από την ακτή.
Για το έργο αυτό ο Γκωγκέν επηρεάστηκε από την αναπαράσταση της Σταύρωσης του Χριστού της Νιζόν (Nizon)

Το έργο

Το έργο είναι λάδι σε καναβάτσο και έχει διαστάσεις 92 × 73 εκατοστά. Ανήκει στη Μοντέρνα περίοδο και στο ρέυμα του Μεταϊμπρεσιονισμού, ενώ χαρακτηρίζεται ως ζωγραφικό έργο-κλειδί του Συμβολισμου..
Σήμερα ο πίνακας βρίσκεται στα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου, στις Βρυξέλλες του Βελγίου.
Πραξιτέλης Μουτζουρίδης

Βιογραφία

Ο Μουτζουρίδης γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1885. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη δεκαετία του 1930 στράφηκε στη πολιτική. Το 1936, πολιτευόμενος με το κόμμα του Παναγή Τσαλδάρη, αλλά και μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, το 1946 και το 1950 εκλέχθηκε βουλευτής Αργολίδας.
Την περίοδο 1946 - 1949 διετέλεσε Α΄ αντιπρόεδρος της Βουλής και αμέσως μετά, από την 1η Δεκεμβρίου 1949 ως τις 8 Ιανουαρίου 1950 διετέλεσε Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων (εξελέγη υποστηριζόμενος από το Λαϊκό Κόμμα).
Πέθανε στις 8 Μαρτίου 1964.
Ο θρίαμβος του χρόνου

Πλοκή

Μια διαχρονική ποιητική περιπλάνηση στο παγκόσμιο μουσείο της ματαιοδοξίας, με οδηγό τον Δον Κιχώτη. Το μουσείο της ματαιοδοξίας φιλοξενεί σύμβολα του παρελθόντος του Δυτικού Πολιτισμού, όταν ο άνθρωπος ονειρευόταν κι έχτιζε πολιτείες, και ο κοσμικός Ηγεμόνας, μέσω των επίγειων υπαλλήλων του, γκρέμιζε. Ο Δον Κιχώτης, σαν άλλος Προμηθέας, έρχεται αντιμέτωπος με τον Δημιουργό. Μετατρέπεται σε πολεμιστή και οδηγεί τις ψυχές -κατοίκους της Πολιτείας του- προς έναν φανταστικό παράδεισο. Ο Ισπανός Οδυσσέας ακολουθεί τον Χρυσό Αιώνα του Δυτικού Πολιτισμού σαν απωθημένο και ενοχή του. Ταξιδεύοντας στον αιώνα μας, όπου ο πολιτισμός αυτός καταρρέει μέσα στις αντιφάσεις της μοντέρνας μυθοπλασίας του.

Προβολές - διακρίσεις

Η ταινία προβλήθηκε στο αναδρομικό αφιέρωμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Πόρτο για τον φανταστικό κινηματογράφο, όπου ο Μαζωμένος τιμήθηκε με το ειδικό βραβείο του φεστιβάλ. Ο θρίαμβος του χρόνου, όπως και η πρώτη ταινία του σκηνοθέτη Μέρες Οργής, ένα Ρέκβιεμ για την Ευρώπη (1995), είναι ένα ιδιαίτερο Mockumentary, βασισμένο στην τεχνική του ψηφιακού κινούμενου σχεδίου (computer animation).
O καθηγητής του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ Βρασίδας Καραλής, έγραψε για την ταινία στην Ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου:
Το 1996, στο χώρο του [ελληνικού] πειραματικού κινηματογράφου, θα πρέπει να μνημονευθεί Ο θρίαμβος του χρόνου του Βασίλη Μαζωμένου,  για την ευρηματική  χρήση του ψηφιακού animation στην εξερεύνηση της πνευματικής πορείας του Δον Κιχώτη μέσα από τα μάτια του Τσάρλι Τσάπλιν, σε αυτό που ο κριτικός Μπάμπης Ακτσόγλου ονόμασε "φιλμική όπερα".
Νείλος

Ονομασία

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία και τη Θεογονία Ησιόδου, ο Νείλος ήταν Ποταμός - θεός, γιος του Τιτάνα Ωκεανού και της Τιτανίδας Τηθύος και αδερφός των Ποταμών και των Ωκεανίδων, ο οποίος έδωσε το όνομά του στο μεγάλο ποταμό της Αιγύπτου. Στην Οδύσσεια, το έπος του Ομήρου, ο Νείλος αναφέρεται με το όνομα Αίγυπτος (αρσενικό) και η χώρα δια μέσου της οποίας ρέει ονομάζεται επίσης Αίγυπτος (θηλυκό). Συμφωνα με το Διοδωρο Σικελιωτη  ο ποταμος πηρε τ ονομα του απ τον Νειλεα ,ο οποιος  οταν εγινε ανακτας της Αιγυπτου κατασκευασε σε καιρια σημεια πολλες διωρυγες και φιλοδοξησε να κανει πολυ πιο ευχρηστο  τον Νειλο - πραγμα που εγινε η αιτια να παρει το ποταμι το ονομα του .Άλλη εκδοχή θέλει την ονομασία Νείλος πιθανώς να προέρχεται από τη σημιτική ρίζα νάχαλ, που σημαίνει «κοιλάδα» ή «ποτάμια κοιλάδα» και κατ' επέκταση «ποταμός».  Μετά την πλήρη γεωγράφηση του πλανήτη, διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν και πολλοί άλλοι ποταμοί που βαίνουν προς Βορρά, όπως π.χ. ο Ρήνος. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ονόμαζαν το ποταμό Αρ ή Αούρ (Κοπτικά Ιάρο), ή «μαύρο», από το χρώμα μεταφερόμενων από αυτόν ιζημάτων κατά τις πλημμύρες. Η ιλύς του Νείλου είναι αρκετά σκουρόχρωμη, ώστε να δώσει στη χέρσο την παλαιότερη ονομασία της, Κεμ ή Κέμι (Km.t), η οποία επίσης σημαίνει «μαύρη» και συμβολίζει το σκότος. Στην Αίγυπτο και στο βόρειο Σουδάν ο Νείλος ονομάζεται σήμερα αν-Νιλ, αλ-Μπαρ (η θάλασσα) και Μπαρ αν-Νιλ ή Ναρ αν-Νιλ (ο ποταμός Νείλος).
Ρωμανός Β´

Βιογραφία

Ο Ρωμανός Β' ήταν γιος του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ' και της Ελένης Λεκαπηνής, κόρης του αυτοκράτορα Ρωμανού Α' και της συζύγου του, Θεοδώρας. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 939 και πήρε το όνομα του παππού του από τη μεριά της μητέρας του. Το 944, σε ηλικία μόλις 5 ετών, τον νύμφευσαν με τη [[Βέρθα[Ευδοκία της Προβηγκίας|Βέρθα]], νόθα κόρη του Ούγου της Προβηγκίας, βασιλιά της Λομβαρδίας, με σκοπό τη σύναψη συμμαχίας. Πριν τον γάμο τους, η Βέρθα άλλαξε το όνομά της σε Ευδοκία, αλλά απεβίωσε πρόωρα το 949 πριν γεννήσει κληρονόμο, με αποτέλεσμα να μη γίνει ποτέ ένας πραγματικός γάμος και να διαλυθεί η συμμαχία. Στη συνέχεια ο Ρωμανός Β' ερωτεύτηκε την ωραία Αναστασία (κόρη ταβερνιάρη από την Σπάρτη) την οποία μετονόμασε Θεοφανώ. Εικοσαετής διαδέχθηκε τον πατέρα του, ο οποίος απεβίωσε στις 6 Νοεμβρίου 959.
Ο Ρωμανός Β΄ ήταν νέος, ωραίος, αθλητικού παραστήματος, νοήμων, ευπαίδευτος και φίλαθλος, συνεχώς ασχολούμενος με το κυνήγι και παραμελώντας ενίοτε τα καθήκοντά του. Είχε όμως τη δεξιότητα να αναθέτει τα μεγαλύτερα υπουργήματα του κράτους σε άνδρες ικανούς και δραστήριους. Τη διαχείριση όλης της βασιλικής εξουσίας εμπιστεύθηκε στον Ιωσήφ Βρίγγα και αρχιστρατήγους του (δομεστίκους των σχολών) όρισε για τα μεν στην Ασία στρατεύματα τον Νικηφόρο Φωκά (δομέστικο των Σχολών της Ανατολής), των δε Ευρωπαϊκών περιοχών τον αδελφό του Λέοντα Φωκά τον νεότερο (δομέστικο των Σχολήν της Δύσης).
Το 960 θέλησε να ανακαταλάβει την Κρήτη από την Αραβική κυριαρχία παρά την αντίθετη άποψη των περισσοτέρων συγκλητικών, που φοβούντο τη δυσχέρεια της επιχείρησης. Έτσι κάλεσε από τη Μικρά Ασία τον Νικηφόρο Φωκά και του ανέθεσε την αρχηγία της εκστρατείας, που τελικά στέφθηκε με επιτυχία.
Στο μεταξύ οι Άραβες της Κιλικίας, επωφελούμενοι από την απομάκρυνσης του Νικηφόρου, εισέβαλαν με πολύ στρατό στο Ρωμαϊκό έδαφος υπό τον εμίρη τους Σαΐφ αλ-Ντάουλα. Εναντίον αυτών ο Ρωμανός Β΄ έστειλε τον Λέοντα Φωκά, το έργο του οποίου ολοκλήρωσε ο Νικηφόρος Φωκάς. Αυτός, μετά την επιστροφή του από τη Κρήτη (961), επέστρεψε στη Μικρά Ασία και πολύ σύντομα κατατρόπωσε τελείως τους Άραβες, εκπορθώντας 60 κάστρα· πήρε χιλιάδες αιχμαλώτους και αμύθητη λεία.
Στο μέσο των μεγάλων αυτών επιτυχιών, στις 15 Μαρτίου 963, ο Ρωμανός Β΄ απεβίωσε αιφνίδια, κατ΄ άλλους δηλητηριασμένος από τη σύζυγό του, κατ΄ άλλους από συγκοπή καρδιάς λόγω βίαιων ασκήσεων. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Βασίλειος Β΄ και Κωνσταντίνος Η΄, επιτροπευόμενοι από τη μητέρα τους Θεοφανώ, οποία όμως σύντομα παντρεύτηκε τον Νικηφόρο Φωκά· αυτός στέφθηκε ως Νικηφόρος Β΄. Ο Ρωμανός Β΄ είχε κόρη την Άννα, που το 989 παντρεύτηκε τον Βλαδίμηρο Α΄ τον Μέγα ηγεμόνα των Ρως στο Κίεβο.
Κύρια πηγή για το βίο του Ρωμανού Β΄ είναι ο Λέων ο Διάκονος.
Μαργαρίτα της Σαβοΐας, δούκισσα του Ανζού

Βιογραφία

Ήταν η δεύτερη (επιζήσασα) κόρη του Αμεδαίου Η΄ κόμη, μετά δούκα της Σαβοΐας (αντίπαπα Φήλικα Ε΄) και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Φιλίππου δούκα της Βουργουνδίας.
Capitol Punishment: The Megadeth Years

Τραγούδια

1. Kill the King (Mustaine) - 3:46

2. Dread and the Fugitive Mind (Mustaine) - 4:26

3. Crush 'Em (Mustaine, Friedman, Prager) - 4:59

4. Use the Man (Mustaine, Friedman) - 4:37

5. Almost Honest (Mustaine, Friedman) - 4:04

6. Trust (Mustaine, Friedman) - 5:12

7. À Tout le Monde (Mustaine) - 4:31

8. Train of Consequences (Mustaine) - 3:28

9. Sweating Bullets (Mustaine) - 5:04

10. Symphony of Destruction (Mustaine) - 4:03

11. Hangar 18 (Mustaine) - 5:13

12. Holy Wars... The Punishment Due (Mustaine) - 6:35

13. In My Darkest Hour (Mustaine, Ellefson) - 6:19

14. Peace Sells (Mustaine) - 3:46
Ιωάννης Αλβέρτος Α΄ του Μεκλεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτου Ζ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Άννας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωακείμ Α΄ Νέστορος εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Το 1576 απεβίωσε στο Σβερίν σε ηλικία 51 ετών.
Τζόουνσταουν

Το Τζόουνσταουν (Jonestown) (άλλη ονομασία Αγροτικό Πρόγραμμα του Ναού του Λαού -Peoples Temple Agricultural Project) ήταν αγροτική εγκατάσταση που δημιουργήθηκε στη βόρεια Γουιάνα, από τη θρησκευτική σέχτα Ναός του Λαού με επικεφαλής τον Τζιμ Τζόουνς. 
Στις 18 Νοεμβρίου 1978 909 άνθρωποι  πέθαναν στον Τζόουνσταουν οι 907 από τους οποίους με την λήψη κυανίδιου. Είχε προηγηθεί η δολοφονία πέντε ανθρώπων στο Port Kaituma, μεταξύ των οποίων ήταν ο Leo Ryan, μέλος του αμερικανικού Κογκρέσου. Άλλα τέσσερα μέλη της σέχτας αυτοκτόνησαν στην πρωτεύουσα της Γουιάνας, Τζορτζτάουν, με εντολή του Τζόουνς.
Επρόκειτο για την μεγαλύτερη απώλεια Αμερικανών υπηκόων σε ένα συμβάν, σε καιρό ειρήνης, πριν την 11η Σεπτεμβρίου 2001.
Ζύγι

Πληθυσμός

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.