google/wiki40b huggingface dataset:
Κάρυ (σκόνη)

Συστατικά

Οι περισσότερες συνταγές σκόνης κάρυ περιλαμβάνουν κόλιανδρο, κιτρινόριζα, κύμινο, τριγωνέλλα και πιπεριές τσίλι στα μείγματά των. Ανάλογα με τη συνταγή, πρόσθετα συστατικά όπως πιπερόριζα, σκόρδο, ασαφετίδα, σπόρο από μάραθο, άγριο κύμινο, κανέλα, γαρίφαλο, σπόρο μουστάρδας, πράσινο κάρδαμο, μαύρο κάρδαμο, μοσχοκάρυδο, μακροπίπερο και μαύρο πιπέρι μπορεί επίσης να περιλαμβάνονται. Η σκόνη κάρυ ποιότητας θα περιέχει φύλλα κάρυ. Ωστόσο, οι πορτογαλικές εισαγωγές της πιπεριάς τσίλι από τη Βραζιλία και την ανάμειξη των με άλλα Ασιατικά μπαχαρικά, επέτρεψε την ανάπτυξη του "κάρι". Οι περισσότερες σκόνες κάρυ δεν αναγράφουν στις ετικέτες τους όλα τα μπαχαρικά ξεχωριστά. Η Badia αναγράφει στον κατάλογο των συστατικών μιας Τζαμαϊκανού στυλ Polvo de Curry σκόνης: Μπαχαρικά συμπεριλαμβανομένων κιτρινόριζας, αλάτι, αφυδατωμένο κρεμμύδι. Η Sadaf είναι πιο διαλλακτική με τα συστατικά της. Αυτή η εταιρεία, παρουσιάζει στον κατάλογο των συστατικών, μια σκόνη καυτού κάρυ, όπως: τσίλι, μαύρο πιπέρι, φύλλα κάρυ,  τριγωνίσκο, πιπερόριζα, πιπέρι καγιέν και άλλα μπαχαρικά. Τα συστατικά που αναφέρονται ως "άλλα μπαχαρικά" είναι πολύ πιθανό να είναι αυτά που δίνουν και την ιδιαίτερη γεύση, στην σκόνη κάρυ.

Φαρμακευτικές ιδιότητες της κιτρινόριζας

Οι θεραπευτικές ιδιότητες της κιτρινόριζας, κύριου συστατικού στο κάρυ, ήσαν γνωστές στο Ινδουστάν από τους αρχαίους χρόνους. Πίστευαν ότι η κιτρινόριζα «καθαρίζει το σώμα».
Το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Λος Άντζελες (UCLA), προσδιόρισε την πιο ενεργή συστατική ουσία της κιτρινόριζας (κοινού κουρκουμά), την οποία ονόμασε κουρκουμινοειδή-3 (bisdemethoxycurcumin) και έδειξε ότι διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθά να σπάσει τον αποκλεισμό των βλαβερών πρωτεϊνών του εγκεφάλου, που είναι η αιτία της νόσου Αλτσχάιμερ (γεροντικής άνοιας).
Μια έμμεση επιβεβαίωση της θεωρίας, είναι η χαμηλή συχνότητα εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ στην Ινδία: ήταν πάντα πολύ χαμηλότερη από ό,τι στις δυτικές χώρες - επηρεάζοντας μόνο το 5% του πληθυσμού ηλικίας άνω των 60 ετών.
Μεσολούρι Γρεβενών

Ιστορία

Αναφέρεται ότι το χωριό χτίστηκε την περίοδο που χτίστηκε και η Εκκλησία (1778) με την ονομασία Μεσοβούνι, όπως πληροφορούμαστε από επιγραφή της εκκλησίας, και επί Τουρκοκρατίας αποτελούσε τσιφλίκι του Αλή Πασά. Από το Μεσολούρι ήταν ο Μακεδονομάχος οπλαρχηγός Κωνσταντίνος Γκούτας και ο επίσης οπλαρχηγός υιός του Στέργιος Γκούτας.

Φύση - Περιβάλλον

Το χωριό περιβάλλεται από δασώδη έκταση 18 τετ.χλμ, αποτελούμενη από πεύκα, έλατα, βελανιδιές και κέδρα. Η πανίδα της περιοχής αποτελείται από αρκούδες, λύκους, αλεπούδες, ζαρκάδια, σκίουρους. αρκετά είδη αετών, γερακιών και άλλων πουλιών. Επίσης στην τοποθεσία λίμνες βρίσκεται ένα είδος υδρόβιας χελώνας (στικτή νεροχελώνα) καθώς και σαλαμάνδρες.

Αξιοθέατα

Αξιοθέατα του χωριού αποτελούν η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου χτισμένη το 1778 και βρύση στην πλατεία. Σε απόσταση περίπου 1 χλμ ΒΔ υπάρχει ένα μικρό ποτάμι που σχηματίζει τρεις συνεχόμενους καταρράκτες ύψους 3μ, 2,5μ και 5μ. Βόρεια του χωριού βρίσκεται το ύψωμα Πέτρα (1326μ) όπου βρίσκεται η εκκλησία του Προφήτη Ηλία. Σε απόσταση 2 χλμ νοτιοδυτικά του χωριού βρίσκονται η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και λίγο πιο πέρα η τοποθεσία Παλιόσπιτα όπου βρίσκονται ερείπια παλιού οικισμού και η τοποθεσία «λίμνες» με δύο μικρές λίμνες επιφάνειας 150 τ.μ. και 50τ.μ. Νότια του χωριού υπάρχουν τα ερείπια νερόμυλων που λειτουργούσαν μέχρι το 1940. Τέλος βορειοανατολικά του χωριού βρίσκονται τα ερείπια Ιταλικού κοιμητηρίου του 1940.
Μουχτερεμέ Χατούν

Βιογραφία

Η Μουχτερεμέ Χατούν γέννησε τον γιο της, ηγεμόνα Μεχμέτ στην Αμάσεια, όταν ο Βαγιαζίτ ήταν ακόμα ηγεμόνας και κυβερνήτης της Αμάσειας. Υπάρχουν εικασίες ότι ο Μεχμέτ ήταν γιος μιας άλλης συζύγου του Βαγιαζίτ, της Φεραχσάντ Χατούν. Ενώ κάποιοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η Μουχτερεμέ και η Φεραχσάντ ήταν το ίδιο πρόσωπο.
Σύμφωνα με την τουρκική παράδοση, όλοι οι πρίγκιπες αναμενόταν να εργαστούν ως επαρχιακοί κυβερνήτες καθώς ήταν μέρος της εκπαίδευσής τους. Ο Μεχμέτ στάλθηκε στον Κεφέ και η Μουχτερεμέ τον συνόδευε.
Ο Μεχμέτ πέθανε το 1505 και η Μουχτερεμέ επέστρεψε στην Προύσα. Η Μουχτερεμέ και η Μουκριμέ Χατούν, σύζυγος του Σεχινσάχ, δώρισαν το Εσρεφζάντε Τζαμί στο Ιζνίκ. Η Μουχτερεμέ είναι θαμμένη στο Συγκρότημα Μουραντιγιέ στην Προύσα.
Αικατερίνη Σακελλαροπούλου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Η καταγωγή της οικογένειάς της είναι από τη Σταυρούπολη Ξάνθης. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Δημόσιο Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Paris II. Εισήλθε ως Εισηγήτρια στο Συμβούλιο της Επικρατείας και εν συνεχεία προήχθη διαδοχικά σε Πάρεδρο (1988) και Σύμβουλο (2000). Τον Οκτώβριο του 2015 τοποθετήθηκε Αντιπρόεδρος του ΣτΕ, ενώ τον Οκτώβριο του 2018 τοποθετήθηκε ομόφωνα στη θέση της Προέδρου του ΣτΕ.
Έχει συμμετάσχει στην Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του ΣτΕ, της οποίας έχει διατελέσει γενική γραμματέας (1985-1986), αντιπρόεδρος (2006-2008) και πρόεδρος (1993-1995, 2000-2001).
Κατά καιρούς αρθρογραφεί σε επιστημονικά περιοδικά ενώ έχει συμμετάσχει στη συγγραφή του βιβλίου "Οικονομική κρίση και προστασία του περιβάλλοντος στη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας" (εκδόσεις Παπαζήση).
Αντίοχος Ζ΄ Σιδήτης

Άνοδος στο θρόνο

Κατά την παιδική του ηλικία ο Αντίοχος, μαζί με το μεγαλύτερο αδελφό του Δημήτριο, κατέφυγαν στην Κύπρο, προκειμένου να γλιτώσουν από την επανάσταση που υποκίνησε κατά του πατέρα τους ο Αλέξανδρος Α' Βάλας. Τα επόμενα χρόνια η αυτοκρατορία διάνυσε μια ταραγμένη εποχή με τους βασιλείς να εναλλάσσονται στην εξουσία και τους εξωτερικούς εχθρούς να συρρικνώνουν τη χώρα. Τις μεγαλύτερες εδαφικές διεκδικήσεις είχε η Αυτοκρατορία των Πάρθων, η οποία και κατάφερε να αιχμαλωτίσει το νόμιμο διάδοχο του θρόνου, Δημήτριο Β'. 
Για το χρονικό διάστημα που ο Δημήτριος βασίλεψε, ο Αντίοχος βρισκόταν στη Σίδη, απ’ όπου προκύπτει και η επωνυμία «Σιδήτης». Όταν ο αδελφός του αιχμαλωτίστηκε από το βασιλιά της Παρθίας, Μιθριδάτη Α',  μόνος στο θρόνο ηγεμόνας έμεινε ο Διόδοτος Τρύφων. Τότε ο Αντίοχος, με την υποστήριξη διαφόρων παρατάξεων, επιτέθηκε στο Διόδοτο και τον νίκησε. Ο τελευταίος διέφυγε την σύλληψη, αλλά τελικά αυτοκτόνησε στην πόλη της Απάμειας, αφήνοντας τον Αντίοχο κύριο του κράτους.
Μετά την άνοδό του στο θρόνο, ο Αντίοχος παντρεύτηκε την Κλεοπάτρα Θεά, βασίλισσα της Συρίας και υπό τους προηγούμενους διεκδικητές του θρόνου, η οποία, όπως αναφέρεται από κάποιους ιστορικούς, δέχτηκε να τον παντρευτεί επειδή ο σύζυγός της, Δημήτριος, είχε κατά την αιχμαλωσία του παντρευτεί μια άλλη πριγκίπισσα, τη Ροδογύνη. Το ζευγάρι απέκτησε ένα γιο, τον Αντίοχο, που αργότερα βασίλεψε υπό το όνομα Αντίοχος Θ' Κυζικηνός.

Νικηφόρες εκστρατείες

Αφού νίκησε το Διόδοτο ο Αντίοχος Σιδήτης στράφηκε κατά της Ιουδαίας. Μετά το θάνατο του Αρχιερέα Σίμωνα πολιόρκησε την πόλη της Ιερουσαλήμ και έριξε τα τείχη της το 134 π.Χ.  Σύμφωνα με το θρύλο, ο νέος τους επικεφαλής, Ιωάννης Υρκανός άνοιξε τον τάφο του βασιλιά Δαβίδ, αφαίρεσε τρεις χιλιάδες τάλαντα και τα έδωσε στον Αντίοχο προκειμένου να γλιτώσει η πόλη. Όπως και να έχει, προκειμένου να κερδίσει τη συμμαχία των Ιουδαίων, τους έδωσε θρησκευτική ελευθερία και αναγνώρισε τον Ιωάννη Υρκανό ως Αρχιερέα. Για τους λόγους αυτούς αναφέρεται κάποιες φορές με την επωνυμία «Ευεργέτης». Εκείνη την εποχή φρόντισε και τις διπλωματικές του σχέσεις με τη Ρώμη, αποστέλλοντας ακριβά δώρα στον Σκιπίωνα Αιμιλιανό τον Αφρικανό, που πολιορκούσε εκείνη την εποχή τη Νουμαντία.
Έχοντας ξανά την Ιουδαία υπό την επιρροή του, ο Αντίοχος διεκδίκησε τις ανατολικές επαρχίες σημειώνοντας επιτυχία. Στράφηκε κατά των Πάρθων, και για λίγο ανέκτησε τη Μεσοποταμία, τη Βαβυλωνία και τη Μηδία, αποκαθιστώντας τα παλιά σύνορα του κράτους των Σελευκιδών στο Ιράν, πριν του στήσει ενέδρα και τον σκοτώσει ο βασιλιάς των Πάρθων, Φραάτης Β'. Ο αδελφός του Δημήτριος Β' είχε στο μεταξύ αφεθεί ελεύθερος το 129 π.Χ. με την ελπίδα να προκληθεί αναταραχή στην επικράτεια των Σελευκιδών, αν και τα αδέλφια δεν συναντήθηκαν τελικά. Ο Δημήτριος Β' επέστρεψε στο θρόνο, αλλά πλέον το βασίλειό του είχε περιοριστεί στη Συρία και την Κιλικία.
Οστεΐνη

H οργανική ουσία των οστών είναι η οστεΐνη σε αναλογία 35% περίπου. Η οστεΐνη συγκρατεί τα ανόργανα άλατα και δίνει στα οστά συνοχή και ευλυγισία. Στους νεαρούς ανθρώπους η οστεΐνη βρίσκεται σε μεγαλύτερη ποσότητα από τα ανόργανα άλατα.

Φυσικές ιδιότητες

Με την θέρμανση καίγονται μόνο οι οργανικές ουσίες, εξατμίζεται το νερό και παραμένουν οι ανόργανες ουσίες, τα άλατα.
Ταχυδρομικό αντικείμενο

Ταχυδρομικό αντικείμενο, σύμφωνα με τον Νόμο Υπ' αριθ. 2668/98 (ΦΕΚ 282/18-12-98), ονομάζεται ένα αντικείμενο με συγκεκριμένο παραλήπτη, αποστελλόμενο υπό την τελική του μορφή, στην οποία το αναλαμβάνει ο φορέας παροχής της καθολικής υπηρεσίας. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν - πέραν των αντικειμένων αλληλογραφίας - βιβλία, κατάλογοι, εφημερίδες, περιοδικά, ταχυδρομικά δέματα μέχρι 20 χιλιογράμμων που περιέχουν εμπορεύματα - με ή χωρίς εμπορική αξία - καθώς και τα κείμενα που έχουν διαβιβαστεί μέσω της διαδικασίας του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από τη στιγμή που, υπό την τελική τους μορφή, εγκλείονται σε φάκελο προς επίδοση.
Γιοχάνες Μπόχενεκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 1 Μαΐου 1831 στο Χούλτσιν. Ήταν το τρίτο από οκτώ παιδιά του Αντρέας Μπόχενεκ και της Μπάρμπαρα το γένος Μάρσλικ. Μαθήτευσε στο επάγγελμα του μαραγκού. Είχε μεγάλη κλίση στην ζωγραφική και άρχισε να πουλά τους πίνακές του από νωρίς, μέχρι που ένας ντόπιος επαγγελματίας ζωγράφος ανακάλυψε το ταλέντο του και παρότρυνε τον πατέρα του να τον στείλει για να σπουδάσει ζωγραφική. Επίσης ο γλύπτης Γιοχάνες Γιάντα τον παρότρυνε να σπουδάσει στην Ακαδημία Τέχνης της Πρωσίας στο Βερολίνο, όπου τον Σεπτέμβριο του 1848 έδωσε εισαγωγικές εξετάσεις και εισήχθη με μηνιαία υποτροφία τριών ταλλήρων. Τιμήθηκε με το βραβείο της Ακαδημίας. Ως επαγγελματίας ζωγράφισε πολλές αγιογραφίες και τιμήθηκε το 1857 με το μεγάλο βραβείο της Ακαδημίας Τέχνης της Πρωσίας, συνοδευόμενο από χρηματικό ποσό χιλίων πεντακοσίων ταλλήρων για τριετή υποτροφία στην Ιταλία. Τον χειμώνα του 1858-1859 διέμεινε στο Μόναχο. Συνέχισε τις σπουδές του στην Ρώμη και διδάχτηκε την τέχνη της ακουαρέλας. Επέστρεψε στο Βερολίνο το 1851 και παντρεύτηκε την Άγκνες φον Ρόλλαντ. Συγκαταλέγεται στην Ναζαρηνή Σχολή και είναι ένας από τους τελευταίους εκπροσώπους της. Απεβίωσε στις 3 Δεκεμβρίου του 1909 στο Βερολίνο.
Γεροπλάτανος Ιωαννίνων

Γενικά

Ο Γεροπλάτανος απέχει από τα Ιωάννινα 47χλμ και έχει σήμερα 100 περίπου μόνιμους κατοίκους. Βρίσκεται σε μια καταπράσινη περιοχή που αποτελεί κυνηγότοπο πολύ κοντά στον Εθνικό Δρυμό του Βίκου. Τα πλούσια εδάφη της διασχίζει ο ποταμός Βοϊδομάτης, ένα από τα καθαρότερα ποτάμια της Ελλάδας οπου ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει το μοναδικό φυσικό τοπίο κάνοντας συγχρόνως διάφορα σπορ που προσφέρονται στην περιοχή αυτή όπως, κυνήγι, ψάρεμα, ορειβασία, και κανόε - καγιάκ.

Ιστορία

Το πότε χτίστηκε είναι δύσκολο να απαντηθεί αφού δεν υπάρχουν ακριβή ιστορικά στοιχεία. Η ίδρυσή του πιθανολογείται μεταξύ του 1690 μέχρι 1706. Το χωριό επί Τουρκοκρατίας ονομάζονταν Τσιοφλίκι και πιο παλιά λεγόταν Βιχάνι και ανήκε στα 45 χωριά του Ζαγορίου.
Γεροπλάτανος ονομάστηκε μετά το 1927 και πήρε το όνομα αυτό ίσως από τον γερό-πλάτανο που δεσπόζει στην πλατεία του χωριού.

Αξιοθέατα

Αξιοθέατα είναι το λαογραφικό μουσείο, το οποίο στεγάζεται στο πολύ αξιόλογο από αρχιτεκτονικής άποψης και θέσης παλιό πέτρινο σχολείο, η καταπράσινη περιοχή του Μαρίνου (Δάσος Μαρίνου) με τα αιωνόβια δέντρα, όπου βρίσκεται η κεντρική εκκλησία του χωριού Άγιος Νικόλαος, καθώς επίσης και τα γραφικά ξωκλήσια του Αγίου Παντελεήμονα και της Παναγίας στον Βοϊδομάτη. Στη θέση Βίγλα που βρίσκεται έξω από τον οικισμό του Γεροπλατάνου, υπάρχει το μνημείο των πεσόντων αγωνιστών του 1940, αλλά αξιόλογη είναι και η θέα που προσφέρει όπου ο επισκέπτης μπορεί να δει την Κόνιτσα, την άγρια ομορφιά της Αστράκα και κοντά της το περίφημο και ξακουστό Φαράγγι του Βίκου.
Το χωριό πανηγυρίζει στις 27 και 28 Ιουλίου στην γιορτή του Αγίου Παντελεήμονα. Ένα ακόμα χαρακτηριστικό του χωριού είναι ένα έθιμο το οποίο οι κάτοικοι διατηρούν ακόμα και σήμερα. Την ημέρα των Θεοφανίων γίνεται το «ζιαφέτι». Το «ζιαφέτι» είναι ένα κοινό τραπέζι, όλων των κατοίκων που το οργάνωνε η εκκλησιαστική επιτροπή από τα χρήματα που πρόσφεραν οι κάτοικοι το πρωί υπέρ της εκκλησίας, έθιμο το οποίο έχει τις ρίζες του στην εποχή της Τουρκοκρατίας.
Νυκτόβιο ζώο

Ως νυκτόβιο χαρακτηρίζεται ένα ζώο το οποίο δραστηριοποιείται κατά τη διάρκεια της νύχτας και κοιμάται κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ζώα με αντίθετη συμπεριφορά χαρακτηρίζονται ως ημερόβια, ενώ η ενδιάμεση κατάσταση δραστηριότητας κατά το δειλινό είναι αρκετά κοινή. Κάποια είδη είναι δραστήρια και την ημέρα και τη νύχτα. Η νυκτόβια ζωή μπορεί να θεωρηθεί μία μορφή διαφοροποίησης οικοθέσεων, όπου η οικοθέση ενός είδους δεν διαφοροποιείται από τους πόρους αλλά από τον χρόνο. Μπορεί ακόμα να θεωρηθεί και ως μορφή απόκρυψης, προσαρμογή για την αποφυγή ή την ενίσχυση της θήρευσης. Υπάρχουν και άλλοι λόγοι για την υιοθέτηση νυκτόβιας συμπεριφοράς, όπως η προφύλαξη από τη θερμότητα της ημέρας. Αυτό ισχύει κυρίως στις ερήμους, όπου η υιοθέτηση νυκτόβιας συμπεριφοράς από πολλά ζώα, τα προστατεύει από την απώλεια πολύτιμου νερού κατά τη διάρκεια της θερμής και ξηρής ημέρας. Αυτή η προσαρμογή ενισχύει την ωσμορρύθμιση.
Diabolus in Musica

Ιστορία του δίσκου

Το 1997, ο ντράμερ Πολ Μπόσταφ επέστρεψε στους Slayer και το συγκρότημα ξεκίνησε να ηχογραφεί το επόμενο άλμπουμ του. Το νέο άλμπουμ παρουσίαζε μία ανανεωμένη εικόνα σε σύγκριση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες τους, με επιρροές από Groove και Nu Metal. Η παραγωγή του έγινε και πάλι από τον Ρικ Ρούμπιν ενώ οι ηχογραφήσεις στα "Oceanway Studios" του Λος Άντζελες. Ο Μπόσταφ έχει δηλώσει ότι αυτός είναι ο αγαπημένος του δίσκος λόγω του ότι είναι και ο πιο πειραματικός του συγκροτήματος. Ο τίτλος του "Diabolus in Musica" είναι η λατινική εκδοχή της φράσης "ο διάβολος στη μουσική".

Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1998 μέσω της "American", ανεβαίνοντας στο # 31 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, πουλώντας 46.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του. Το άλμπουμ έλαβε μέτριες ως αρνητικές κριτικές με το "Metal Forces" να το βαθμολογεί με 4/10, το "Allmusic" με τρία αστέρια και το "Metal Archives" με 52%.

Η περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ ονομάστηκε "Diabolus on Tour" και ξεκίνησε στις 27 Μαΐου 1998 από το Τέμπε της Αριζόνα, με το συγκρότημα να δίνει 18 συναυλίες στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά μέχρι τα μέσα Ιουνίου. Στη συνέχεια, οι Slayer έδωσαν έξι συναυλίες στην Ευρώπη, ενώ στις 15 Ιουλίου εμφανίσητκαν ζωντανά στο Τόκιο της Ιαπωνίας.

Η "Diabolus On Tour 1998 Part II" ξεκίνησε στις 4 Αυγούστου 1998 από το Βανκούβερ του Καναδά, με τους Fear Factory και τους Kilgore να ανοίγουν τις εμφανίσεις των Slayer. Το συγκρότημα έπαιξε 37 συναυλίες μέχρι τις 19 Σεπτεμβρίου και στις 26 του μήνα εμφανίστηκαν στο φεστιβάλ "Monsters of Rock" του Ρίο ντε Τζανέιρο, ενώ τον Οκτώβριο έδωσαν πέντε συναυλίες στην Ιαπωνία και άλλες πέντε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Στο ευρωπαϊκό κομμάτι της περιοδείας, τις συναυλίες των Slayer άνοιγαν οι Sepultura και οι System of a Down. Το συγκεκριμένο κομμάτι διήρκεσε από τις 24 Οκτωβρίου μέχρι τις 4 Δεκεμβρίου, με το συγκρότημα να δίνει άλλες δύο συναυλίες στο Μπουένος Άιρες και το Σαντιάγο. Την άνοιξη του 1999, περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους Meshuggah και τους Sick Of It All και το καλοκαίρι έλαβαν μέρος στην περιοδεία "Ozzfest" σαν δεύτερο όνομα πίσω από τους Black Sabbath.

Τραγούδια

1. Bitter Peace (Hanneman) - 4:32

2. Death's Head (Hanneman) - 3:34

3. Stain of Mind (Hanneman, King) - 3:24

4. Overt Enemy (Hanneman) - 4:41

5. Perversions of Pain (Hanneman, King) - 3:33

6. Love to Hate (Hanneman, King) - 3:07

7. Desire (Hanneman, Araya) - 4:19

8. In the Name of God (King) - 3:40

9. Scrum (Hanneman, King) - 2:16

10. Screaming form the Sky (Hanneman, Araya, King) - 3:12

11. Point (Hanneman, King) - 4:11

Μέλη των Slayer

Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Diabolus in Musica" είχε την εξής μορφή:
Τομ Αράγια - φωνητικά, μπάσο
Κέρι Κινγκ - κιθάρα
Τζεφ Χάνεμαν - κιθάρα
Πολ Μπόσταφ - τύμπανα
Ζιναΐντα Γκρετσεάνιι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1956 στην Περιφέρεια Τομσκ της Σιβηρίας, στην Ρωσική ΣΟΣΔ της Σοβιετικής Ένωσης. Οι γονείς της, Marioara Ursu (1918-1993) και Petrea Bujor (1906-1996), εκτοπίστηκαν εκεί το 1951 από το Cotiujeni της βόρειας Μολδαβίας κατά την διάρκεια της Επιχείρησης Βορράς, επειδή ήταν Μάρτυρες του Ιεχωβά. Ο αδελφός της πέθανε κατά τη διάρκεια της εξορίας. Η Ζιναΐντα Γκρετσεάνιι και οι γονείς της επέστρεψαν στο Cotiujeni το 1968. Βαφτίστηκε Ορθόδοξη από τη γιαγιά της, από την πλευρά της μητέρας της. Έκανε σπουδές Οικονομικών Επιστημών στο Τσισινάου και εν συνεχεία στο Κρατικό πανεπιστήμιο της Μολδαβίας. Είναι παντρεμένη με τον Αλεξέι Alexei Γκρετσεάνιι και έχει δύο παιδιά.

Αρχική πολιτική πορεία

Υπήρξε Υφυπουργός Οικονομικών από το 2000 ως το 2001 και πρώτη υφυπουργός Οικονομίας από το 2001 ως το 2002. Στις 8 Φεβρουαρίου του 2002 διορίστηκε από τον Βλαντιμίρ Βορόνιν προσωρινή Υπουργός Οικονομικών. Στις 26 Φεβρουαρίου του ιδίου έτους ορίστηκε επίσημα επικεφαλής του Υπουργείου Οικονομικών. Στο αξίωμα αυτό υπηρέτησε περισσότερο από τρία έτη. Στις 10 Οκτωβρίου του 2005 διορίστηκε από τον πρόεδρο πρώτη αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Πρωθυπουργία

Η Γκρετσεάνιι διορίστηκε Πρωθυπουργός το Μάρτιο του 2008 έπειτα από την παραίτηση του Βασίλε Ταρλέφ στις 19 Μαρτίου του 2008 και ανέλαβε επίσημα Πρωθυπουργός στις 31 Μαρτίου του 2008, οπότε και η κυβέρνησή της εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο. Συγκεκριμένα, η νέα κυβέρνηση εγκρίθηκε με 56 ψήφους υπέρ επί συνόλου 101 βουλευτών. Η ίδια η πολιτικός υποσχέθηκε στις προγραμματικές της δηλώσεις να μεριμνήσει για ελευθερία στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, την έναρξη ενός εποικοδομητικού διαλόγου με την πολιτισμένη κοινωνία και για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης.

Προεδρικές εκλογές 2009

Το κόμμα της Γκρετσεάνιι κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του 2009, με 50% και 60 έδρες. Η ίδια ορίστηκε υποψήφια για το προεδρικό αξίωμα από το κόμμα της. Ωστόσο, στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών δεν κατάφερε να λάβει τον απαιτούμενο αριθμό ψήφων , καθώς την υποστήριξαν μόνο 60 βουλευτές. Στις 2 Ιουνίου του 2009 ο πρώην πρόεδρος της βουλής, Μαριάν Λούπου, που αναμενόταν να γίνει πρωθυπουργός, αυτομόλησε στην αντιπολίτευση, δηλώνοντας ότι είχε καταλάβει ότι το κόμμα PCRM ήταν αντιδημοκρατικό και δεν μπορούσε να αναμορφωθεί εκ των έσω. Όπως αναμενόταν, απέτυχε η ψηφοφορία για εκλογή προέδρου και στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών. Καθώς και εκείνος ο γύρος για εκλογή προέδρου δεν τελεσφόρησε, με την υποψήφια Ζιναΐντα Γκρετσεάνιι να λαμβάνει ξανά 60 ψήφους, ενώ απαιτούνταν τουλάχιστον 61, η χώρα οδηγήθηκε σε νέες βουλευτικές εκλογές μέσα στο 2009.

Παραίτηση

Η πρωθυπουργός παραιτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2009 και προσωρινός αντικαταστάτης της έγινε ο Βιτάλιε Πιρλόγκ.
Μουσουμούσου

Το Μουσουμούσου είναι ένα μικρό χωριό στο νησί Ουπόλου στη Σαμόα. Βρίσκεται στη ανατολική ακτή του νησιού στην πολιτική περιοχή Βάα-ο-Φονότι. Ο πληθυσμός είναι 81 κάτοικοι (απογραφή 2006).
Σπουργίτι

Περιγραφή

Τα κοινά χαρακτηριστικά όλων των σπουργιτιών είναι ότι πρόκειται για μικρόσωμα γκριζωπά ή καφετιά πουλιά με μικρές ουρές, στρογγυλεμένα φτερά, γερά σώματα, μεγάλο κεφάλι και κωνικά ράμφη. Το μέγεθός τους κυμαίνεται από 12 –17 εκατοστά και βάρος γύρω στα 40 γραμμάρια. Διαφοροποιούνται μεταξύ τους από μικρές αλλαγές ανά είδος και φύλο. Είναι θορυβώδη και ζουν σε σμήνη.

Εχθροί

Το σπουργίτι θεωρείται δείκτης βιοποικιλότητας στο περιβάλλον μας και η ανησυχητική μείωση του πληθυσμού του κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Σ' αυτό έχει συντελέσει η αύξηση της γεωργίας και η αστικοποίηση του περιβάλλοντος περιορίζοντας σημαντικά τα μέρη εύρεσης τροφής και καταφυγίου για τα πουλιά. Σε πολλές πόλεις ανά τον κόσμο, όπως το Λονδίνο, έχει παρατηρηθεί κατακόρυφη μείωση των πληθυσμών του σπουργιτιού μέχρι 70% τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες. Αυτά τα στοιχεία οδηγούν σε πρωτοβουλίες όπως η θέσπιση της Παγκόσμιας Ημέρας του Σπουργιτιού στις 20 Μαρτίου, που έχει ως σκοπό την αφύπνιση του κόσμου σχετικά με το πρόβλημα. Η πρωτοβουλία αυτή είναι της Ινδικής Nature Forever Society, σε συνεργασία με οργανισμούς για την προστασία της φύσης απ' όλον τον κόσμο, όπως με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία. Το σκεπτικό είναι πως βελτιώνοντας τις περιβαλλοντολογικές συνθήκες δεν απομακρύνεται μόνο ο φόβος αφανισμού των σπουργιτιών και άλλων ειδών του ζωικού βασιλείου, αλλά βελτιώνεται κατ' επέκταση και η ποιότητα ζωής μας.

Αναφορές στην τέχνη

«Μικρό σπουργίτι» (Môme Piaf) ήταν το παρατσούκλι που είχαν δώσει στην τραγουδίστρια Εντίθ Πιάφ παρομοιάζοντας την με το πτηνό εξαιτίας της μικρής σωματικής της διάπλασης. Επίσης θα πρέπει να αναφερθούμε και στο κόμικ «Χαμηλές Πτήσεις» του γελοιογράφου Αρκά που πραγματεύεται τη ζωή ενός πατέρα σπουργιτιού με τον γιό του.
Από παλιά συναντάμε στα ελληνικά σχολικά βιβλία αναφορές στο σπουργίτι, όπως το Τσιριτρό:
Πόθεν έσχες (Ελλάδα)

Ετυμολογία

Προέρχεται από τις αρχαιοελληνικές λέξεις πόθεν που σημαίνει "από που" και ἔσχες που είναι ο αόριστος του ἔχω. Με απλά λόγια σημαίνει "από που έχεις" (τα χρήματα ή την περιουσία σου).
Δημήτριος Σουρμελής

Ο ιερέας Δημήτριος Σουρμελής ήταν βυζαντινός βιβλιογράφος του 18ου αιώνα.
Πιθανώς η καταγωγή του να ήταν από την Αθήνα. Έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην Βιβλιοθήκη της Πάτμου με τον αύξοντα αριθμό ΧΜστ. Ο κώδικας περιλαμβάνει την «Ακολουθία του εξοδιαστικού των κοσμικών ιερέων».
Γκραν Πρι Γερμανίας 2018 (Φόρμουλα 1)

Αγώνας

Ο αγώνας διεξήχθει την Κυριακή 22 Ιουλίου 2018.
Σολιψισμός

Ο σολιψισμός (από το λατινικό solus ipse = ο ίδιος μόνο) ή εγωμονισμός είναι ιδεαλιστική υποκειμενική θεωρία, σύμφωνα με την οποία δεν υπάρχει τίποτε άλλο στον κόσμο εκτός από το υποκείμενο, τον άνθρωπο και τη συνείδησή του. Όλα τα άλλα μέσα στο σύμπαν, ακόμα και το γένος των άλλων ανθρώπων, δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα, αλλά μόνο στη συνείδηση του υποκειμένου και η ύπαρξή τους δεν είναι παρά ένα παράγωγο της συνείδησής του. Έτσι το υποκειμενικό "Εγώ" μαζί με το συνειδησιακό του περιεχόμενο γίνεται το μοναδικό ον, ενώ όλα τα άλλα Εγώ είναι απλά ιδέες του "δικού μου Εγώ". Ως θεωρία βρίσκεται κοντά στον υποκειμενικό ιδεαλισμό.
Ο σολιψισμός είναι η πιο ακραία μορφή του γνωσιολογικού ιδεαλισμού. Θεωρεί τις παραστάσεις αυθαίρετες και κενές από κάθε περιεχόμενο αφού δεν αντιστοιχούν σε αντικειμενικές πραγματικότητες ενώ παραδέχεται τη μοναδικότητα του ανθρώπινου υποκειμένου αρνούμενος τη σωματικότητά του και το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζει.