Μπάσταρδο της Ρηνανίας

Ο όρος μπάσταρδο της Ρηνανίας (Rheinlandbastard) χρησιμοποιήθηκε στη Ναζιστική Γερμανία για τα παιδιά μικτής Γερμανικής και Αφρικανικής ή Μελανησιακής καταγωγής. Σύμφωνα με τις φυλετικές θεωρίες του Ναζισμού, τα παιδιά αυτά θεωρήθηκαν κατώτερα απ' τους γνήσιους Άρειους και στάλθηκαν για στείρωση.

Ιστορία

Ο όρος έχει ρίζες στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν στρατεύματα της Αντάντ, Γαλλικά κατά πλειοψηφία, έθεσαν υπό στρατιωτική κατοχή τη Ρηνανία μετά την ήττα της Γερμανίας. Κάποιες λίγες Γερμανίδες παντρεύτηκαν στρατιώτες των δυνάμεων κατοχής, ενώ άλλες απέκτησαν εξώγαμα παιδιά απ' αυτούς (από εκεί και το υποτιμητικό επίθετο "μπάσταρδο"). Κάποια από αυτά τα στρατεύματα προέρχονταν από τις Γαλλικές αποικίες της Αφρικής και είχαν γίνει γνωστά στην περιοχή σαν "νέγροι" ή "Μαύρη Ντροπή", εξαιτίας του γεγονότος οτι οι Γερμανοί, που είχαν συνηθίσει να έχουν αποικίες στην Αφρική πριν το 1914, τώρα ένιωθαν ότι η ίδια η χώρα τους αποικούνταν από τους "νέγρους". Η ίδια η κατοχή από ξένα στρατεύματα θεωρούνταν εθνικός εξευτελισμός, και το γεγονός ότι για αυτή χρησιμοποιούνταν στρατιώτες "δεύτερης κατηγορίας" έκανε τα αισθήματα ντροπής πιο έντονα. Το κατά πόσον αυτό ήταν ρατσισμός (με τη σύγχρονη σημασία του όρου) ή "απλός" Ευρωπαϊκός εθνικισμός δεν είναι ξεκάθαρο. Οι Ναζί εκμεταλλεύτηκαν αυτά τα αισθήματα και τους έδωσαν ρατσιστική κατεύθυνση και ερμηνεία. Στο Ο Αγών Μου, ο Χίτλερ χαρακτήρισε τα παιδιά που προέκυψαν από γάμους με Αφρικανούς στρατιώτες σαν "προσβολή στη Γερμανία". Αντιπαθούσε τις μητέρες των παιδιών αυτών, και τις αποκαλούσε πόρνες.
Παρόλα αυτά, το μεγαλύτερο μέρος του μη-λευκού πληθυσμού της Γερμανίας εκείνη την εποχή αποτελούνταν από παιδιά Γερμανών αποίκων ή ιεραπόστολων από τις πρώην γερμανικές αποικίες της Αφρικής και της Μελανησίας, που είχαν παντρευτεί ντόπιες γυναίκες ή είχαν αποκτήσει εξώγαμα παιδιά μαζί τους. Όταν η Γερμανία έχασε τις αποικίες της μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, κάποιοι απ' τους αποίκους επέστρεψαν στη Γερμανία μαζί με τις οικογένειές τους. Αν και ο αριθμός των αφρικανικής καταγωγής ατόμων στη Γερμανία την εποχή του Τρίτου Ράιχ ήταν ασήμαντος (περίπου 500-800 άνθρωποι σε πληθυσμό 60 εκατομμυρίων), οι Ναζί αποφάσισαν να πάρουν μέτρα εναντίον τους, καθώς μισούσαν τον πολιτισμό των μαύρων, θεωρώντας τον κατώτερο, και προσπαθούσαν να απαγορεύσουν ακόμα και παραδοσιακά είδη μαύρης μουσικής, όπως η τζαζ. Δεν ψηφίστηκαν κάποιοι ειδικοί νόμοι εναντίον των μαύρων ή εναντίον των παιδιών από μεικτούς γάμους, καθώς είχαν προκύψει από γάμους και ανεπίσημες ενώσεις ζευγαριών που χρονολογούνταν πριν την ψήφιση των Νόμων της Νυρεμβέργης για την απαγόρευση της φυλετικής επιμειξίας. Δημιουργήθηκε όμως μια ομάδα με την ονομασία "Επιτροπή Υπ' αριθμόν 3" για να λύσει το "πρόβλημα" των "μπάσταρδων της Ρηνανίας", και να τους εμποδίσει απ' το να αποτκήσουν απογόνους μέσα στη Γερμανική κοινωνία. Οργανωμένη από τον Δρ. Έουγκεν Φίσερ του Ινστιτούτου Ανθρωπολογίας, Ανθρώπινης Κληρονομικότητας και Ευγονικής "Κάιζερ Βίλελμ", η επιτροπή αποφάσισε ότι τα παιδιά θα στειρώνονταν κατά το Νόμο για την Πρόληψη Απογόνων με Κληρονομικές Ασθένειες του 1933.
Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 1937, οπότε και ζητήθηκε από τους τοπικούς αρμόδιους να αναφέρουν όλα τα "μπάσταρδα της Ρηνανίας" που υπήρχαν στην περιοχή τους. Στο σύνολο, περίπου 400 παιδιά μεικτής καταγωγής συνελήφθησαν και στειρώθηκαν. Αυτή η τακτική εφαρμόστηκε μόνο στη Ρηνανία. Ο Χανς Μασσάκουι, ένας Γερμανο-Λιβεριανός από το Αμβούργο, ισχυρίστηκε στην αυτοβιογραφία του ότι οι Ρηνανοί μικτής καταγωγής στάλθηκαν σε στρατόπεδα εξόντωσης όπου και δολοφονήθηκαν, αλλά δεν υπάρχουν αρκετές αξιόπιστες αποδείξεις για την εκδοχή αυτή.