google/wiki40b huggingface dataset:
Μεντχί Μπενάτια

Σε συλλόγους

Η καριέρα του ξεκίνησε το 2005 από τη Μαρσέιγ και στη συνέχεια έπαιξε στην Κλερμόν. Το 2010 υπέγραψε στην Ουντινέζε και το 2013 στη Ρόμα και επελέγη στην καλύτερη ενδεκάδα της Σέριε Α για τη σεζόν 2013-2014. Το 2014 υπέγραψε στην Μπάγερν Μονάχου, με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο Γερμανίας. Το 2016 δόθηκε δανεικός στη Γιουβέντους και το 2017 έγινε παίκτης της, με την οποία έχει κερδίσει δύο πρωταθλήματα και δύο Κύπελλα Ιταλίας. Τον Ιανουάριο του 2019 υπέγραψε στην Αλ Ντουχαΐλ.

Στις εθνικές ομάδες

Ο Μπενάτια έπαιξε το 2005 στην Εθνική Γαλλίας U18, καθώς έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στη Γαλλία.
Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε στην Εθνική Μαρόκου U20 και από το 2008 είναι μέλος της ομάδας των ανδρών. Έχει λάβει μέρος στα Κύπελλα Εθνών Αφρικής του 2012, του 2013 και του 2017. Επίσης, επελέγη στο ρόστερ της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.
Κυδαντίδες

Τοποθεσία του αρχαίου δήμου

Ο δήμος των Κυδαντιδών, ήταν δήμος των Μεσογείων. Η τοποθεσία του δήμου αυτού παραμένει ακόμα άγνωστη και δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς με κάποια σημερινή περιοχή. Οι δήμοι Κυδαντιδών και Φιλαΐδων συναποτελούσαν, σύμφωνα με ερευνητές, τμήμα της περιοχής με κέντρο τη Βραυρώνα. Βάση διαφόρων επιγραφών θεωρείται ότι ο δήμος των Φιλαϊδών αντικατέστησε τον προγενέστερο οικισμό της Βραυρώνας, ενώ με βάση την άποψη του Αθανασίου Ιω. Αντωνίου ο παλαιότερος αυτός οικισμός διαιρέθηκε και από τη διαίρεσή του σχηματίστηκαν δύο δήμοι, οι των Φιλαϊδών και των Κυδαντιδών.
Υπάρχουν επίσης και διάφορες άλλες απόψεις για την τοποθεσία του δήμου, στις οποίες περιλαμβάνονται οι περιοχές Κάτω Χαρβάτι (περιοχή νότια της σύγχρονης Παλλήνης, η οποία παλαιότερα ήταν γνωστή ως Χαρβάτι), η περιοχή κοντά στην Μονή Πεντέλης και η περιοχή του Βουρβά. Σύμφωνα με τον John S. Traill, το κέντρο του δήμου βρίσκεται κοντά στη περιοχή της Μονής Πεντέλης (παλαιότερη ονομασία: Μονή Μεντέλης), η οποία βρίσκεται στον Δήμο Πεντέλης.
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, τοποθετούσε τον δήμο των Κυδαντιδών, μεταξύ των περιοχών του Καρέα και της Καισαριανής, στην περιοχή Κουταλάς.

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Αιγηίδας φυλής, συμμετείχε με 1 ή 2 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν από 1 ή 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος ενσωματώθηκε στην Πτολεμαΐδα φυλή με 1 βουλευτή. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.

Οι κάτοικοι των Κυδαντιδών

Ο δημότης των αρχαίων Κυδαντιδών ονομαζόταν Κυδαντίδης.
Στον δήμο αυτόν, όπως και σε αυτόν των Ιωνιδών, μοιράζονταν την ίδια λατρεία για τον Ηρακλή, με κοινούς ιερείς και ιερατικούς λειτουργούς-αξιωματούχους (αρχαία ελληνικά: Κωλοκράται). Οι δυο αυτοί δήμοι ήταν οι μόνοι, από όσα είναι γνωστά ως σήμερα, στους οποίους οι δημότες λάτρευαν από κοινού τους θεούς τους.
Ύλας

Μύθος

Ο Ηρακλής, κατά την εκδίωξη των Δρυόπων από τη Δρυοπίδα της Στερεάς Ελλάδας, σκότωσε τον Θειοδάμαντα και πήρε μαζί του τον Ύλα και του δίδαξε να είναι πολεμιστής. Ο ποιητής Θεόκριτος (περίπου 300 π.Χ.) έγραψε για την ερωτική σχέση μεταξύ του Ηρακλή και του Ύλα: "Δεν ήμαστε οι πρώτοι θνητοί που βλέπουμε την ομορφιά σε αυτό που είναι όμορφο. Όχι, ακόμα ακόμα και ο γιος Αμφιτρύωνα με την ατσάλινη καρδιά, που νίκησε τον άγριο Λέοντα, αγάπησε ένα γοητευτικό νέο τον Ύλα, που τα μαλλιά του πεύτανε σε μπούκλες. Και όπως ο πατέρας με αγαπημένο γιο, του έμαθε όλα τα πράγματα που τον έκαναν ισχυρό άντρα, και διάσημο". Αργότερα, οι δύο ήρωες πήραν μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία, οπότε μια φορά όπου ο Ύλας πήγε να αναζητήσει πηγή νερού στη Μικρά Ασία, κοντά στην Κίο, τον άρπαξαν οι Νύμφες της περιοχής για την ομορφιά του. Από τότε ο Ηρακλής τον αναζητούσε απαρηγόρητος. Λέγεται ότι η νύμφες τον έκαναν αντίλαλο.

Ιστορία

Η ιστορία της αρπαγής του Ύλα από τίς Νύμφες έχει παίξει σημαντικό ρόλο τόσο στην ελληνιστική, όσο και στη ρωμαϊκή ποίηση των αυτοκρατορικών χρόνων. Η πραγμάτευσή της ως επεισοδίου της Αργοναυτικής Εκστρατείας υπάρχει στα Αργοναυτικά του Απολλώνιου του Ρόδιου, στο ομώνυμο έπος του Valerius Flaccus, στο 13ο ειδύλλιο του Θεοκρίτου, στους μύθους του Υγίνου, και στο 20ό ποίημα των ελεγειών του Προπέρτιου. Ο Νίκανδρος ο Κολοφώνιος είχε αφηγηθεί την ιστορία του Ύλα στα Ετερειούμενά του, ενώ ο Νόννος στα Διονυσιακά του. Χαρακτηριστική για τη δημοτικότητά του μύθου στη λογοτεχνία είναι η φράση του Βιργιλίου, «cui non dictus Hylas puer?».
Ζόραν Γκάιτς

Καριέρα

Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα στη Μλάντοστ Ομόλιτσα και συνέχισε στη Βοϊβοντίνα της Νίσσας (Νις). Το 1993 ταξίδεψε στην Ελλάδα  όπου εργάστηκε κατα σειρά στον Άρη (1993-95), στην Ορεστιάδα (1995-97 και 2000-01) και στον Ολυμπιακό (1998-2000) με τον οποίο κατέκτησε το νταμπλ της περιόδου 1998-99 αλλά και τον οδήγησε σε όλη τη διαδρομή του πρωταθλήματος 1999-2000 μέχρι τα πλέι οφ. Τότε μετά την απώλεια του Κυπέλλου από τον Ηρακλή, αντικαταστάθηκε από τον Τάσο Κουμπλή, με τον οποίο οι ερυθρόλευκοι κατέκτησαν τελικά τον τίτλο. Είχε επίσης ένα σύντομο πέρασμα από την Α.Ε.Κ. το 2001.
Στη συνέχεια ανέλαβε προπονητής στις Αρτσέλικ Κωνσταντινούπολης, Ίσκρα Οντίντσοβο (2007-09), Ούραλ Ουφά (2009-10) και στη γυναικεία ομάδα Ραμπίτα Μπακού (2011) με την οποία κατέκτησε στη Ντόχα του Κατάρ το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Συλλόγων το 2011 και το πρωτάθλημα του Αζερμπαϊτζάν το 2012. Στην ίδια ομάδα επανήλθε τον Φεβρουάριο του 2015, όπου παραμένει μέχρι σήμερα (2016). Η Ραμπίτα από το καλοκαίρι του 2015 έχει πλέον μετονομαστεί σε Τέλεκομ Μπακού.
Τη μεγαλύτερη διάκριση την πέτυχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του Σύδνεϋ το 2000, όπου με την Εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας κατέκτησε το Χρυσό μετάλλιο στην Πετοσφαίριση Ανδρών, με μια ομάδα που μόλις είχε βγει από τς στάχτες ενός αποτρόπαιου εμφυλίου πολέμου.
Με την ίδια ομάδα είχε πολλές ακόμα διακρίσεις σε Ολυμπιακούς Αγώνες, Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα ανδρών.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2019-20

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα 0 βαθμοί.
Αγροτικό Δημοκρατικό Κόμμα

Ιστορία

Το κόμμα συμμετείχε στις εθνικές εκλογές τον Ιανουάριο του 1936  κερδίζοντας μία έδρα στην Βουλή με το 1% των ψήφων. 
Οι εκλογές του 1936 ήταν οι τελευταίες πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς το Καθεστώς της 4ης Αυγούστου ανέλαβε την εξουσία τον Αύγουστο και το κόμμα δεν επέστρεψε σε εκλογές μετά τον πόλεμο.
Άγιος Ανδρέας, Γρενάδα

Γεωγραφία

Η ενορία βρίσκεται κεντρο-ανατολικά του νησιού. Είναι η μεγαλύτερη σε έκταση και η δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό ενορία στη Γρενάδα, μετά τον Άγιο Γεώργιο. Η ενορία συνορεύει με όλες τις άλλες ενορίες: στα βόρεια με τον Άγιο Πατρίκιο, στα βορειοδυτικά με τον Άγιος Ιωάννη, στα κεντρο-δυτικά με τον Άγιο Μάρκο, στα νοτιοδυτικά με τον Άγιο Γεώργιο και στα νότια με τον Άγιο Δαβίδ.

Όνομα

Ο Άγιος Ανδρέας λέγεται στα αγγλικά: Saint Andrew parish και στα γαλλικά: Paroise de Saint Andrew.
Στήλη (Μουσείο Σπάρτης, αρ. 1 Β)

Περιγραφή

Παρουσιάζει έναν ψηλό άνδρα με κοντά μαλλιά ως τον σβέρκο και γενειοφόρο, να βαδίζει προς μια γυναίκα. Οι πατούσες του είναι κολλημένες στο έδαφος. Η γυναίκα  που τον αντικρίζει φοράει μακρύ χιτώνα και πέπλο. Η κόμη της είναι μακρυά και μπουκλωτή. Το αριστερό χέρι του άνδρα κρατάει τον σβέρκο της γυναίκας. Το  δεξί χέρι της γυναίκας ακουμπάει το κεφάλι του άνδρα.

Ερμηνεία

Πολλές ερμηνείες έχουν δοθεί. Πρόκειται για τον Ορέστη και την Ηλέκτρα, ή την Εριφύλη και τον Πολυνείκη. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή είναι ο Δίας που είναι έτοιμος να δεχθεί την Αλκμήνη.

Ιστορική τοποθέτηση

Το ανάγλυφο είναι έργο τέχνης αρχαϊκής του 6ου αι. π.Χ.. Είναι ένα από τα πλέον αξιόλογα έργα τέχνης της εποχής του.
Β΄ Σώμα Στρατού (Ελλάδα)

Ιστορία

Το Β΄ Σώμα Στρατού ιδρύθηκε μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, στις 17 Αυγούστου του 1913. Αρχικά με έδρα την Αθήνα, μεταφέρθηκε στην Πάτρα το Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου πολέμησε στο μακεδονικό μέτωπο και στη συνέχεια συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Μετά την ήττα της Ελλάδας τον Αύγουστο του 1922, το Σώμα επανασυστάθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου του 1922 στην ανατολική Μακεδονία, ως μέρος του στρατού του Έβρου.
Το Σώμα έλαβε μέρος στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-41 από την αρχή, και διήρκεσε μέχρι την ήττα και τη διάλυση του Ελληνικού Στρατού, μετά τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941. Μετά την απελευθέρωση από τη γερμανική κατοχή, το Β΄ Σώμα Στρατού επανιδρύθηκε το 1946 στη Λάρισα και πήρε μέρος στον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο. Μετά το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου το 1949, το Σώμα μεταφέρθηκε στην Κοζάνη, όπου παρέμεινε μέχρι τον Ιούλιο του 1962, όταν μετακόμισε στην Βέροια, την τελική έδρα του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το Σώμα αποτέλεσε το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος στην Κορέα.
Από την 1η Ιανουαρίου του 1998, το Σώμα έπαψε να έχει εδαφική διαμόρφωση και μετασχηματίστηκε σε μια εφεδρική στρατηγική δύναμη ταχείας αντίδρασης υπό την επιχειρησιακή διοίκηση του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας. Την 1η Ιουλίου του 2002, το Σώμα έγινε Διακλαδικό Στρατηγείο και μετονομάστηκε τέσσερις μήνες αργότερα σε Στρατηγείο Δυνάμεων Αντίδρασης, Ενίσχυσης, Εφεδρείας [ΣΔΑΕΕ (Β΄ ΣΣ)]. Στις 19 Ιουλίου του 2005 επανήλθε ξανά ως στρατιωτικός σχηματισμός και επέστρεψε στην πρώην ονομασία του. Μετά από μια ευρεία αναθεώρηση της άμυνας για μια νέα δομή δύναμης για τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, τον Απρίλιο του 2013 το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε τη διάλυση της Β΄ Σώματος Στρατού, για να έρθει υπό την άμεση διοίκηση της 1ης Στρατιάς. Το Σώμα διαλύθηκε στις 29 Νοεμβρίου του 2013.

Έμβλημα

Το έμβλημα του Σώματος απεικονίζει μία αρχαία σπαρτιατική ασπίδα που τη διασχίζουν δύο ακόντια. Συμβολίζει τη δύναμη, την αγωνιστικότητα και την αποφασιστικότητα των αρχαίων Ελλήνων της Σπάρτης.
Το ρητό που εμπεριέχεται στο θυρεό είναι Ή ΤΑΝ Ή ΕΠΙ ΤΑΣ (ή αυτήν ή πάνω σ' αυτήν). Αυτή η φράση αναφερόταν από τις Σπαρτιάτισες μητέρες στους γιους τους πριν πάνε στον πόλεμο, υπενθυμίζοντάς τους να επιστρέψουν ως νικητές με την ασπίδα, ή νεκροί πάνω σ' αυτήν. Η επιστροφή χωρίς την ασπίδα σήμαινε πως ο στρατιώτης ήταν ρίψασπις (ο οπλίτης δεν μπορούσε να ξεφύγει από το πεδίο της μάχης, εκτός εάν ο ίδιος πετούσε μακριά τη βαριά και δυσκίνητη ασπίδα του).
Οίκος του Σισμάν

Ιστορία

Η καταγωγή του Οίκου ήταν, κατά ένα μέρος, από τους Κουμάνους Τούρκους. Αρχηγέτης είναι ο Σισμάν δεσπότης του Βιντίν, γιος της Άννας (Θεοδώρας) των Ασέν, κόρης του Ιβάν Β΄ των Ασέν της Βουλγαρίας. Ο ιστορικός Πλάμεν Πάβλοβ θεωρεί τον Σισμάν αδελφό του Γεωργίου Α΄ των Τέρτερ της Βουλγαρίας, κάτι που τους συνδέει άμεσα με τον προηγούμενο Οίκο των Τέρτερ.
Ο Σισμάν είχε τέκνα τον Μιχαήλ Γ΄ της Βουλγαρίας και την Κυράτσα Πετρίτσα. Ο Μιχαήλ Γ΄ είχε γιο τον Ιβάν-Στέφαν της Βουλγαρίας. Η Κυράτσα Πετρίτσα ήταν σύζυγος του Σρατσιμίρ και μητέρα του Ιβάν-Αλεξαντάρ της Βουλγαρίας, που οι τρεις γιοί του ήταν οι τελευταίοι βασιλείς της Βουλγαρίας πριν τους Οθωμανούς.
Τιμόρ

Γλώσσα, εθνικές ομάδες, και θρησκεία

Όπως και στα γειτονικά νησιά, η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Μελανήσιοι ενώ οι ανθρωπολόγοι αναγνωρίζουν συνολικά έντεκα ξεχωριστές εθνογλωσσικές ομάδες στο Τιμόρ. Η μεγαλύτερη ομάδα είναι αυτή των Ατόνι στο δυτικό Τιμόρ, και των Τετούμ στο κεντρικό και ανατολικό Τιμόρ. Οι περισσότεροι ιθαγενείς πληθυσμοί του Τιμόρ μιλούν γλώσσες που ανήκουν στην Αυστρονησιακή γλωσσική ομάδα, οι οποίες ομιλούνται ευρέως στο Ινδονησιακό αρχιπέλαγος. Μη-Αυστρονησιακές γλώσσες της περιοχής αποτελούν αυτή που ομιλείται στην Χαλμαχέρα (στις Μολούκες) και στη Δυτική Νέα Γουινέα.
Επίσημη γλώσσα του Ανατολικού Τιμόρ είναι η Τετούμ και τα Πορτογαλικά, ενώ στο Δυτικό Τιμόρ επίσημη γλώσσα είναι τα Ινδονησιακά.
Ο χριστιανισμός είναι η κυρίαρχη θρησκεία στη νήσο του Τιμόρ, αποτελώντας το 90% του πληθυσμού του νησιού. Στην πλειοψηφία τους είναι Ρωμαιοκαθολικοί και στα δύο κομμάτια του νησιού, υπερτερώντας αριθμητικά από τους Προτεστάντες στο Δυτικό Τιμόρ με αναλογία 3:2. Το υπόλοιπο 10% μοιράζεται σε Μουσουλμάνους και Ανιμιστές.

Γεωγραφία

Το Τιμόρ βρίσκεται βόρεια της Αυστραλίας, και είναι ένα από τα πιο ανατολικά νησιά των Νήσων Σουνδών. Μαζί με τη Σούμπα, τη Μπαμπάρ και άλλα μικρά γειτονικά νησιά, το Τιμόρ απαρτίζει το νότιο εξωτερικό τμήμα του αρχιπελάγους των Μικρών Σουνδών, με εσωτερικά τα νησιά Φλόρες, Αλόρ και Ουέταρ βόρεια, και ακόμα πιο βόρεια το Σουλαουέζι.
Οι μεγαλύτερες πόλεις του νησιού είναι η Κουπάνγκ στο Δυτικό Τιμόρ της Ινδονησίας και οι πρώην αποικιακές πόλεις της Πορτογαλίας, Μπακάου και Ντίλι στο Ανατολικό Τιμόρ, με την τελευταία να αποτελεί και πρωτεύουσα της χώρας.
Βασίλι Αλεξάντροβιτς Αρχίποφ

Βιογραφικό

Ο Αρχίποφ γεννήθηκε στα ανατολικά προάστια της Μόσχας με τους γονείς του να είναι χωρικοί. Μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης του στη σοβιετική ανωτέρα σχολή ναυτικού στον Ειρηνικό, και συμμετείχε στον Σοβιετοϊαπωνικό πόλεμο τον Αύγουστο του 1945 υπηρετώντας σε ένα ναρκαλιευτικό. Κατόπιν μεταφέρθηκε στη ναυτική σχολή της Κασπίας και αποφοίτησε το 1947.
Μετά την αποφοίτηση του, υπηρέτησε στην υπηρεσία υποβρυχίων στη Μαύρη Θάλασσα, καθώς και στους στόλους της Βόρειας και της Βαλτικής θάλασσας.

Ατύχημα του K-19

Τον Ιούλιο του 1961, ο Αρχίποφ διορίστηκε υποδιοικητής στο νέας τεχνολογίας πυρηνικό υποβρύχιο Κ-19. Μετά από μια ολιγοήμερη περίοδο ασκήσεων στα ανοικτά της Γροιλανδίας, το υποβρύχιο εμφάνισε σημαντική διαρροή στο ψυκτικό σύστημα του πυρηνικού αντιδραστήρα, κάτι που επηρέασε και τις ικανότητες επικοινωνίας του υποβρυχίου με τον έξω κόσμο με συνέπεια το πλήρωμα να μην μπορεί να επικοινωνήσει με τη διοίκηση στη Μόσχα. 
Καθώς δεν υπήρχαν διαθέσιμα εφεδρικά ψυκτικά συστήματα, ο διοικητής του υποβρυχίου ανέθεσε στην 7-μελή ομάδα των μηχανικών να βρουν μια λύση ώστε να αποφευχθεί το λιώσιμο του αντιδραστήρα, κάτι που θα προκαλούσε τον θάνατο όλων των μελών του πληρώματος αλλά και συνθήκες για γενικευμένη φυσική καταστροφή στο εγγύς περιβάλλον. Οι μηχανικοί εργάστηκαν μέσα σε συνθήκες υψηλής έκθεσης στην ραδιενέργεια και για μακρά χρονική περίοδο. 
Τελικά κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα εφεδρικό σύστημα ψύξης και έτσι απέφυγαν την κατάρρευση του αντιδραστήρα, ωστόσο όλο πλέον το πλήρωμα του υποβρυχίου είχε εκτεθεί στη ραδιενέργεια, σε περισσότερο ή λιγότερο βαθμό. Τα άτομα της ομάδας των μηχανικών και ο επικεφαλής τους, πέθαναν εντός ενός μηνός από το περιστατικό, ενώ κατά την διάρκεια των 2 επόμενων ετών άλλοι 15 ναύτες πέθαναν από τα συμπτώματα που προκλήθηκαν από την υπερβολική έκθεση τους στη ραδιενέργεια.
Τον Φεβρουάριο του 2006, ο πρώην γενικός γραμματέας της ΕΣΣΔ, Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, πρότεινε το πλήρωμα του Κ-19 ως υποψήφιο για τη λήψη του Νόμπελ Ειρήνης για τις πράξεις της αποφυγής ατυχήματος τον Ιούλιο του 1961.

Ύστερη ζωή

Ο Αρχίποφ συνέχισε να υπηρετεί στο Σοβιετικό ναυτικό ως διοικητής υποβρυχίων, και κατόπιν ως διοικητής μοίρας υποβρυχίων. Προήχθη σε υποναύαρχο το 1975 και έγινε ο επικεφαλής της ναυτικής ακαδημίας Κίροφ. Κατόπιν απέκτησε τον βαθμό του αντιναύαρχου το 1981 και συνταξιοδοτήθηκε λίγα χρόνια αργότερα στα μέσα της δεκαετίας του 1980 αποσυρόμενος στα περίχωρα της Μόσχας από όπου και κατάγονταν.
Πέθανε στις 19 Αυγούστου του 1998, και θεωρείται πως η ραδιενέργεια που δέχτηκε στο περιστατικό με το υποβρύχιο Κ-19 συνέβαλε στον θάνατο του.Εννέα ημέρες μετά τον θάνατο του Αρχίποφ, πέθανε και ο διοικητής του υποβρυχίου Β-59 στο περιστατικό της Κούβας.
Ιντλίμπ

Το Ιντλίμπ (αραβικά: إدلب, επίσης Εντλίμπ ή Ιντλέμπ) είναι πόλη στη βορειοδυτική Συρία, πρωτεύουσα του Κυβερνείου Ιντλίμπ, 59 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Χαλεπίου. Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 500 μέτρων πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Στην απογραφή του 2004 από το Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής, το Ιντλίμπ είχε πληθυσμό 98.791 και το 2010 ο πληθυσμός ήταν περίπου 165.000. Πριν από τον εμφύλιο πόλεμο, οι κάτοικοι ήταν κυρίως Σουνίτες μουσουλμάνοι, αν και υπήρχε μια σημαντική χριστιανική μειονότητα. Το Ιντλίμπ χωρίζεται σε έξι βασικές συνοικίες: Ασράφιγιε (το πιο πυκνοκατοικημένο), Χιττίν, Χετζάζ, Κέντρο, Χούρριγια και Αλ-Κουσούρ.
Είναι σημαντικό γεωργικό κέντρο της Συρίας, η περιοχή Ιντλίμπ, είναι επίσης ιστορικά σημαντική, με πολλές «νεκρές πόλεις» και τεχνητά Τελλ. Το Ιντλίμπ περιέχει την αρχαία πόλη Έμπλα, που κάποτε ήταν πρωτεύουσα ενός ισχυρού βασιλείου. Τα αρχαία βασίλεια της Νουχάσας και του Λουχούτιου άνθισαν στο Κυβερνείο κατά τη διάρκεια της Εποχής του Χαλκού και του Σιδήρου.
Stress

Ιστορία

Οι Stress ξεκίνησαν να παίζουν το 1980 και εμφανίστηκαν στα πανκ φεστιβάλ στο κλαμπ Αρετούσα στην Πλάκα που είχε ο Frank, στις αρχές του 1982. Στις πρώτες εμφανίσεις έπαιξαν οι Γιάννης Κ. τύμπανα, Κον μπάσο, Λούης κιθάρα, Φρανκ τραγούδι. Το γκρουπ έπαιζε πανκ ροκ με επιρροές από την Αμερικάνικη και Αγγλική ανεξάρτητη σκηνή της περιόδου 1977-1982. Συμμετείχαν σε πολλές συναυλίες σε λύκεια, πανεπιστήμια, σινεμά καθώς και κλάμπ οπως το Skylab, τη Σοφίτα, το Paranoid, το Κύτταρο κ.α. Στη σύνθεση του συγκροτήματος έπαιξαν μαζί και οι ex Παρθενογέννεση Billy Lod πλήκτρα και Tommy B. κιθάρα.
Στις αρχές του 1983 ο Frank Panx αποχωρεί για να δημιουργήσει τους Panx Romana και τη θεση του αναλαμβάνει ο Τommy B, ενω ο Bill L. συνεχίζει με τους Status in motion. Ο απόηχος αυτής της περιόδου ειναι τα τραγούδια Έλληνες, Athens burning, Passengers. Το 1984 αποχώρησε ο Tommy B. για να δημιουργήσει τους Ex Mandarina Duck. Στα τέλη της ϊδιας χρονιάς συμετείχαν στη συλλογή Διατάραξη Κοινής Ησυχίας με αλλα γκρουπ (Αδιέξοδο, Ex-humans, Γενιά του χάους, Γκρόβερ, Panx Romana) με τα τραγούδια Δικαίωμα στη ζωή και Άγχος, ηχογραφημένα με νέα σύνθεση (τον Γιάννη Καρύδη στα τύμπανα, Γιάννη Παπακώστα στο τραγούδι, Λούη στη κιθάρα και Kon στο μπάσο). Το δίσκο αυτό ακολουθει μια σειρά εμφανίσεων εντος και εκτός Αθηνών μαζι και με αλλα συγκροτήματα (Αντί, ΕΛ3, Λευκή Συμφωνία). Στα 1985 το συγκρότημα με διαφορετική συνθεση (Νίκο Χρονόπουλο στα τύμπανα και Γιάννη Σιαλάκη στο τραγούδι) ηχογραφει το πρρώτο του LP με δικά του εξοδα και παραγωγή με τίτλο Ο Ήχος της ανασφάλειας σε 300 αντίτυπα. Μετά τη διάλυσή τους το LP επανακυκλοφόρησε στα 1989 και στα 1992 η WIPE OUT REC.

Μετά τους Stress

Το 1993, 1996, 1999, και 2012 έγιναν μια σειρά εμφανίσεων με τη τελευταία σύνθεση και με τη συμμετοχή κάποιων μελών από άλλες πανκ ροκ μπάντες, σε Αθήνα-Πάτρα-Αγρίνιο.
O Λούης Κοντούλης δημιούργησε τους Speedbrakes που έπαιζαν surf punk και κυκλοφόρησαν μια κασέτα με τίτλο Speedbrakes live, στα 1992 ηχογράφησε με μέλη των Last Drive (Alex K.- Chris B.I.) ενός Panx Romana (Woody Panx) και ενός De Traces (Κώστα Θωμαΐδη) δυο δικά του τραγούδια (Summertime fun – East west coast) για τη Who stole the summer rec. Έκτοτε ο Λούης συμμετείχε ως μουσικός (κιθάρα, τρομπέτα, κρουστά) με τους ρέγγε De Traces και με τους rock ethnic The Earthbound, με τους οποίους είχε συμμετοχή στην ηχογράφηση του LP Brotherhood of the dog.
Ο Νίκος Χρονόπουλος έπαιξε και ηχογράφησε με διάφορες μπάντες, όπως Panx Romana, Video Games όπως επίσης ασχολήθηκε με την ηχοληψία και τη διοργάνωση συναυλιών και καλλιτεχνικών φεστιβάλ.
Αγία Κυριακή Βελβεντού Κοζάνης

Γεωγραφία

Η Αγία Κυριακή βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νομού Κοζάνης, στα ΒΔ. Πιέρια, σε ορεινή τοποθεσία που δεσπόζει στο βόρειο τμήμα της τεχνητής λίμνης του Αλιάκμονα, και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 990. Απέχει από την Κοζάνη, 75 χλμ. περίπου, προς τα Α.

Πληθυσμιακά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγίας Κυριακής έχει ως εξής: κάτοικοι 355 (1961), 96 (1971), 59 (2001), 14 (2011).
Βασίλειος Κυργιάνης

Εθνική και αυτοδιοικητική δράση

Γεννήθηκε το 1838 και η καταγωγή του ήταν από τον Άγιο Δημήτριο.
Το 1904 διορίστηκε από τον επίσκοπο Κίτρους Παρθένιο Βαρδάκα σε επιτροπή γα την ανέγερση νέου σχολικού κτηρίου στην Κατερίνη και το 1905-1906 έγινε μέλος τριμελούς επιτροπής  για την οικονομική θεώρηση της Ιεράς Μονής του Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω. Δάνεισε στον Παρθένιο το ποσό των 1.100 λιρών το 1912 προκειμένου να κτισθεί το νέο μέγαρο της Επισκοπής.
Χρημάτισε κατά καιρούς μέλος της δημογεροντίας Κατερίνης, όπως τα έτη 1904-1905, 1907  και 1910.
Διορίστηκε Δήμαρχος Κατερίνης το 1915 και ήταν ο πρώτος Έλληνας δήμαρχος της πόλης, υπηρετώντας ως το 1916.
Απεβίωσε σε ηλικία 93 ετών στις 16 Ιουνίου 1931.

Οικογένεια

Η κόρη του, Αναστασία (1876-1936), παντρεύτηκε το 1900 τον Δημήτριο Τσαλόπουλο.
Ant-Man (ταινία)

Περίληψη

Ο Χανκ Πιμ, διακεκριμένος επιστήμονας που έχει ανακαλύψει κρυφά τον τρόπο να μικραίνει ζωντανούς οργανισμούς, καταλαβαίνει πως ο Ντάρεν Κρος, ο αδίστακτος διάδοχός του, είναι έτοιμος να κάνει το ίδιο. Αποφασίζει λοιπόν να εμπιστευτεί έναν ταλαντούχο διαρρήκτη για να κλέψουν και να καταστρέψουν τα σχέδιά του, προτού εκείνος πουλήσει την ανακάλυψη σε τρομοκρατική οργάνωση.

Box office

Με προϋπολογισμό 130.000.000 δολάρια, η ταινία Ant-Man έκανε άνοιγμα με 6.4 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 179 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 314 εκατομμύρια δολάρια.  Παγκοσμίως απέφερε 493 εκατομμύρια δολάρια.
Σταθμός Αγία Παρασκευή (Μετρό Αθήνας)

Ιστορικό

Το 2000 και εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, ο σταθμός επρόκειτο να χωροθετηθεί στην πλατεία Αγίας Παρασκευής, όμως η προοπτική αυτή εγκαταλείφθηκε από τις δημαρχίες Σταύρου Κώτση και Βασίλειου Γιαννακόπουλου μετά από πιέσεις της Ένωσης Επαγγελματιών Εμπόρων - Βιοτεχνών Αγίας Παρασκευής (ΕΝΕΒΑΠ) και της Εκκλησίας, που υποστήριζαν ότι ο σταθμός θα επέφερε συμφόρηση στη περιοχή και θα "γκετοποιούσε" τη πλατεία.  Τελικά μετά την απρόοπτη αυτή αλλαγή του σχεδιασμού δεν μπόρεσαν να εξασφαλιστούν οι απαραίτητες απαλλοτριώσεις μέσα στα στενά χρονικά περιθώρια των Ολυμπιακών και έτσι ο σταθμός δεν κατασκευάστηκε καθόλου και δεν επανήλθε στα σχέδια πριν το 2005. Η καθυστερημένη κατασκευή του σταθμού είχε ως αποτέλεσμα να ξανακλείσει για 6 μήνες το τμήμα της γραμμής 3 προς Αεροδρόμιο. Η τοποθεσία όπου τελικά χτίστηκε ο σταθμός είναι σημαντικά πιο αραιοδομημένη. 
Ο σταθμός εγκαινιάστηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2010, ενώ η τελετή επισκιάστηκε από τις διαμαρτυρίες 100 απολυμένων υπαλλήλων της ΑΜΕΛ (Εταιρία Λειτουργίας του Μετρό) οι οποίοι ζητούσαν την επαναπρόσληψή τους. Λόγω αυτού του συμβάντος η τελετή παράδοσης καθυστέρησε, ενώ οι συγκεντρωθέντες εμπόδισαν για λίγη ώρα την άφιξη του πρώτου συρμού στο σταθμό. 
Το 2018, επί δημάρχου Αγίας Παρασκευής Γιάννη Σταθόπουλου, τέθηκε στην Αττικό Μετρό αίτημα για σταθμό στην πλατεία Αγίας Παρασκευής.
Κωνσταντίνος Άγγελος Δούκας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ισαακίου Αγγέλου Δούκα, θείου του Ισαακίου Β΄ (βασίλευσε 1185-95, 1203-04). Ως εξάδελφος του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, του ανατέθηκε η διεξαγωγή του πολέμου με τους Βλαχο-Βουλγάρους, που είχαν εξεγερθεί (1185-97). Ήταν τα τελευταία στάδια της εξέγερσης. Η κατάσταση στην Αυτοκρατορία χειροτέρευε, αλλά ο Κωνσταντίνος την αντέστρεψε: αν και ήταν ακόμη νέος και αρκετά ορμητικός, έκανε τους στρατιώτες του να τον υπακούουν χωρίς αμφιβολία και τελικά οι Βλάχοι φοβόταν, όταν πλησίαζε.
Η ζωντάνια του στην αρχή ελεγχόταν από τους στρατιωτικούς συμβούλους του, αλλά μία σειρά από επιτυχίες στο πεδίο της μάχης επί του Πέτρου Δ΄ Ασέν τον ενθουσίασαν και ξεπερνώντας τις αντιρρήσεις τους, δήλωσε αυτοκράτορας. Βάδισε  εναντίον της Αδριανούπολης, αλλά οι συνάδελφοί του στρατιωτικοί τον συνέλαβαν -ίσως αφού δωροδοκήθηκαν από τον Ισαάκιο Β΄- και τον παρέδωσαν στον Αυτοκράτορα, που τον τύφλωσε. 
Το αποτυχημένο του πραξικόπημα πρόσθεσε περισσότερες δυσχέρειες στην ήδη μειούμενη εξουσία του Ισαάκιου Β΄.
Γκαμπί της βασίλισσας (Ημισλαβική άμυνα)

Θεωρία

Τα μαύρα απειλούν το λευκό πιόνι στο γ4, και το μπλοκάρουν εκεί μετά από ...β5. Τα λευκά μπορούν να το αποφύγουν αυτό με διάφορους τρόπους. Περίπου το 80% των παιχνιδιών συνεχίζουν με 5.Αη5 που αποτελεί μια άμεση θυσία πιονιού, ή 5.ε3 που περιορίζει την φυσική ανάπτυξη του αξιωματικού στο τετράγωνο η5. Άλλες πιθανές κινήσεις είναι η 5.Ββ3, η 5.η3 και η 5.γ:δ5, η τελευταίο εκ των οποίων, μετά από 5...ε:δ5, οδηγεί σε μια γραμμή της βαριάντας ανταλλαγής του μη αποδεκτού γκαμπί της βασίλισσας, όπου η πρόωρη ανάπτυξη του ίππου των λευκών, με την κίνηση Ιζ3, επιτρέπει στον αξιωματικό της βασίλισσας των μαύρων να αναπτυχθεί ελεύθερα, και έτσι συνήθως επιτυχάνεται ισότητα στη σκακιέρα (ECO κωδικοί D43 και D45).