Αλεξανδρούπολη

Ονομασία

Η Αλεξανδρούπολη υπήρχε στην αρχαιότητα με το αρχαίο όνομα Σάλη, η οποία ιδρύθηκε από τους Μαρωνίτες. Η σύγχρονη πόλη ιδρύθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα από αλιείς από την Αίνο και τα χωριά Μάκρη και Μαρώνεια κάνοντάς την γνωστή ως Δεδέαγατς (τουρκικά: Dedeağaç). Η συγκεκριμένη ονομασία στα τουρκικά σημαίνει δέντρο του παππού (dede σημαίνει παππούς και ağaç σημαίνει δέντρο) και βασιζόταν σε τοπική παράδοση σχετικά με ένα σοφό δερβίση, που πέρασε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στη σκιά ενός τοπικού δέντρου και, τελικά, τάφηκε δίπλα σε αυτό. Μια άλλη εκδοχή είναι ότι πήρε το όνομα της από τις βελανιδιές που σκίαζαν την παραλία (ντεντέ-αγατσλάρ). 
Από τις πρώτες ημέρες της απελευθέρωσης της πόλης (14 Μαΐου 1920) οι αρμόδιες τοπικές Αρχές καθώς και η Ιερά Μητρόπολη, ζητώντας τη γνώμη και του ιατρού Αχιλλέα Σαμοθράκη, που ως μελετητής της ιστορίας της Αρχαίας Θράκης οριζόταν πάντοτε ως πρόεδρος των εκάστοτε Επιτροπών Τοπωνυμιών, έλαβαν την απόφαση να μετονομάσουν την πόλη από Δεδέαγατς σε Νεάπολη, καθώς αποτελούσε ως τότε την νεότερη Ελληνική πόλη.
Το 1920 όμως, ο βασιλιάς της Ελλάδας, Αλέξανδρος Α΄, επισκέφθηκε την πόλη και οι τοπικές αρχές αποφάσισαν να μετονομάσουν την πόλη σε Αλεξανδρούπολη, προς τιμήν του.

Από τα νεολιθικά χρόνια έως τον 19ο αιώνα

Στο νοτιοανατολικό άκρο της Δυτικής Θράκης παρουσιάζεται ανθρώπινη κατοίκηση από τα νεολιθικά χρόνια (4500-3000 π.Χ.). Στην Εποχή του Χαλκού (3000-1050 π.Χ.) δεν υπάρχουν έντονες ενδείξεις ενεργής συμμετοχής της πόλης. Κατά την Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου (1050-650 π.Χ.) εμφανίζονται τα διάφορα θρακικά φύλα και εγκαθίστανται σε ορεινά και σπανιότερα σε πεδινά σημεία. Στη βυζαντινή περίοδο η Αλεξανδρούπολη παίζει πρωτεύοντα ρόλο, αφού συνορεύει με την Κωνσταντινούπολη και για αυτό φυλάσσεται από ισχυρές στρατιωτικές εγκαταστάσεις.Τα επόμενα χρόνια όμως, έως και τον 19ο αιώνα η πόλη φαίνεται να ερημώνεται και να καλύπτεται από δάση και αγριόδεντρα.
Η Αλεξανδρούπολη κατά τον 19ο αιώνα ήταν ένα μικρό ψαροχώρι με το όνομα Δεδέαγατς. Η ανάπτυξη του οικισμού ανάγεται στον 19ο αιώνα, όταν η περιοχή ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Γνώρισε ανάπτυξη κατά τη διάρκεια κατασκευής της σιδηροδρομικής γραμμής που συνέδεε την Κωνσταντινούπολη με τις μεγάλες πόλεις της Μακεδονίας από το Πύθιο. Το συγκεκριμένο έργο αποτελούσε μέρος μιας προσπάθειας εκσυγχρονισμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ανατέθηκε σε μηχανικούς από την Αυστροουγγαρία. Έτσι, φτάνουν στην πόλη Έλληνες, Αρμένιοι, Τούρκοι, Φραγκολεβαντίνοι, Εβραίοι, Βούλγαροι – έμποροι, τεχνίτες, ναυτικοί και δημιουργείται ένας οικισμός που σύντομα εξελίχθηκε σε ένα μεγάλο χωριό γνωστό ως Δεδέαγατς. Άρχισαν να μαζεύονται όλα τα εμπορεύματα της Θράκης στο λιμάνι της πόλης, για να προωθηθούν σε άλλες γειτονικές αγορές (μέχρι το 1912 στην πόλη υπήρχαν οκτώ προξενεία).

Ρωσοτουρκικός Πόλεμος (1877-1878)

Κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου του 1877-1878, οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν το Δεδέαγατς και εγκαταστάθηκαν σε αυτό. Οι επικεφαλής αξιωματικοί σχεδίασαν το ρυμοτομικό σχέδιο της πόλης που βασίζονταν σε φαρδείς, παράλληλους δρόμους αποφεύγοντας τις αδιεξόδους, ώστε να διευκολύνεται η γρήγορη μετακίνηση στρατευμάτων. Το σχέδιο αυτό έρχονταν σε αντίθεση με χαρακτηριστικά Οθωμανικών πόλεων της περιόδου εκείνης όπως: στενά δαιδαλώδη σοκάκια, καλντερίμια και αδιεξόδους. Με το τέλος του πολέμου η πόλη βρέθηκε αρχικά στα χέρια των Βουλγάρων με τη συνθήκη του Αγίου Στεφάνου κι έπειτα από 3 μήνες με νέα συνθήκη επέστρεψε στην κατοχή των Οθωμανών, αλλά η σύντομη παρουσία των Ρώσων είχε σημαντική συμβολή. Ορισμένοι Ρώσοι στρατιώτες πέθαναν στην πόλη το 1878 από επιδημία τύφου. Προς τιμήν των Ρώσων στρατιωτών ανεγέρθηκε μνημείο στον προαύλιο χώρο του μητροπολιτικού ναού του Αγίου Νικολάου. Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου έγιναν την 28η Οκτωβρίου 2011 μετά από την κοινή παρέλαση Ελλήνων και Ρώσων στρατιωτών.

Βαλκανικοί Πόλεμοι

Το κτίριο του σιδηροδρομικού σταθμού στο Δεδέαγατς οδήγησε στην ανάπτυξη του χωριού σε μια πόλη, καθώς και σε ένα μικρό εμπορικό κέντρο μέχρι το τέλος του αιώνα. Η πόλη έγινε η έδρα του πασά ως πρωτεύουσα του σαντζακίου. Ο Οθωμανικός έλεγχος της πόλης διήρκεσε μέχρι και τους Βαλκανικούς πολέμους. Στις 8 Νοεμβρίου του 1912, το Δεδέαγατς και ο σταθμός του καταλήφθηκαν από τις βουλγαρικές δυνάμεις με τη συνδρομή του Πολεμικού Ναυτικού. Η Βουλγαρία και η Ελλάδα ήταν σύμμαχοι κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού Πολέμου, αλλά αντίπαλοι στον Β' Βαλκανικό Πόλεμο. Το Δεδέαγατς κατελήφθη αυτή τη φορά από τις ελληνικές δυνάμεις στις 11 Ιουλίου 1913. Ωστόσο, με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (10 Αυγούστου του 1913), το Δεδέαγατς ξαναπέρασε στα χέρια της Βουλγαρίας μαζί με την υπόλοιπη Δυτική Θράκη. Οι Βούλγαροι προέβησαν σε καταστροφές μνημείων και αρχείων στην πόλη, με συνέπεια αυτή να ερημωθεί.

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Η ήττα της Βουλγαρίας από τις συμμαχικές δυνάμεις στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918) εξασφάλισε μια αλλαγή χεριών για την πόλη. Μετά το τέλος του Α' Παγκόσμιου πολέμου υπογράφτηκε η Συνθήκη του Νεϊγύ σύμφωνα με την οποία η Βουλγαρία ως μεγάλη ηττημένη παραιτήθηκε όλων των κυριαρχικών της δικαιωμάτων επί της μεσημβρινής δυτικής Θράκης. Το Δεδέαγατς κυβερνήθηκε προσωρινά από μια Διασυμμαχική Διοίκηση, με κυβερνητικό αντιπρόσωπο τον Χαρίσιο Βαμβακά, στενό συνεργάτη του Ελευθέριου Βενιζέλου, ο οποίος κατόρθωσε να ενσωματώσει την περιοχή στον Ελληνικό διοικητικό οργανισμό πριν ακόμη επιδικαστεί στην Ελλάδα. Κατά την 14η Μαΐου 1920 η 9η Μεραρχία Σερρών, με διοικητή τον Στρατηγό Επαμεινώνδα Ζυμβρακάκη κατέλαβε τις διαβάσεις προς τη Βουλγαρία και συγκεντρώθηκε στη Γκιουμουλτζίνα (Κομοτηνή). Ακολούθησε  η υποστολή της γαλλικής σημαίας και η έπαρση της ελληνικής από τον Κων/νο Μαζαράκη-Αινιάν. Ο αστυνομικός διευθυντής Κ. Δανιήλ παρέδωσε την πόλη. Με την Συνθήκη των Σεβρών εκτός των άλλων η Οθωμανική Αυτοκρατορία παρέδωσε την κυριαρχία της Θράκης στην Ελλάδα.

Μικρασιατική Εκστρατεία και Μικρασιατική Καταστροφή

Μετά την ήττα της Ελλάδας στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο (1919-1922), ο Ελληνικός Στρατός υπό τον στρατηγό Θεόδωρο Πάγκαλο υποχώρησε από την Ανατολική Θράκη στην περιοχή της Αλεξανδρούπολης. Η Βουλγαρία εκμεταλλεύτηκε την ήττα των Ελλήνων για να απαιτήσει είτε την επιστροφή της Αλεξανδρούπολης υπό τον έλεγχό της ή την κήρυξη της σε ουδέτερη ζώνη υπό διεθνή έλεγχο. Και τα δύο αιτήματα απορρίφθηκαν από την ελληνική ηγεσία και την Κοινωνία των Εθνών.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή η Αλεξανδρούπολη προσφέρει στέγη στους διωγμένους Μικρασιάτες πρόσφυγες.

Ανταλλαγή Πληθυσμών 1923-1924

Η Συνθήκη της Λωζάννης (24 Ιουλίου του 1923) επιβεβαίωσε ότι η Δυτική Θράκη και η Αλεξανδρούπολη θα συνεχίσουν να βρίσκονται υπό τον ελέγχο της Ελλάδας, υποχρεώνοντας όμως την άνευ όρων παραχώρηση της Ανατολικής Θράκης στους Τούρκους. Μετά την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάννης το 1923 και την Ανταλλαγή πληθυσμών καταφεύγουν στην περιοχή πολλοί πρόσφυγες από τη Βόρεια Θράκη (Ανατολική Ρωμυλία), την Ανατολική Θράκη και τη Μικρά Ασία.
Μετά την εγκατάσταση των προσφύγων αρχίζει μία πνευματική αναγέννηση, με ηγετικές φυσιογνωμίες τον παιδαγωγό Θεόδωρο Κάστανο, τον διδάσκαλο Αθανάσιο Σπανό και τον ιατροφιλόσοφο και ιστοριοδίφη Αχιλλέα Σαμοθράκη.

Β' Παγκόσμιος Πόλεμος

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (δες Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944), η Αλεξανδρούπολη παρέμεινε για 3 χρόνια υπό βουλγαρική κατοχή (1941-1944). Η πόλη υπέστη κάποιες καταστροφές κατά τη διάρκεια του πολέμου αλλά σε μεγάλο βαθμό γλύτωσε τις επιπτώσεις του Εμφυλίου Πολέμου (1946-1949). Η επιστροφή της ειρήνης επέτρεψε στην Αλεξανδρούπολη να αυξηθεί από μια πόλη των 16.332 κατοίκων το 1951, σε μια πόλη των 57.812 κατοίκων, μέχρι το 2011.

Σύγχρονη ιστορία

Η Αλεξανδρούπολη ακολουθεί πλέον ταχείς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης με μοχλούς την Εγνατία Οδό, το αεροδρόμιο, το λιμάνι και το σιδηροδρομικό σταθμό. Αποτελεί μάλιστα σημαντικό κέντρο του διαμετακομιστικού εμπορίου. Η Αλεξανδρούπολη υπερβαίνει τους 70.000 κατοίκους και προσφέρει σήμερα υψηλή ποιότητα ζωής με περιβαλλοντική ισορροπία και έντονη πολιτιστική δραστηριότητα, ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Μεταφορές

Η Αλεξανδρούπολη είναι μια πόλη σύγχρονη με προσεγμένο ρυμοτομικό σχέδιο και αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς. Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους συγκοινωνιακούς κόμβους, καθώς προσεγγίζεται με όλα τα μέσα, αεροπορικώς, σιδηροδρομικώς, οδικώς και ακτοπλοϊκώς. Αξιοσημείωτα έργα υποδομής είναι το σύγχρονο-διεθνές λιμάνι, η Εγνατία οδός καθώς και η σιδηροδρομική σύνδεση με σημαντικές πόλεις που την καθιστούν εμπορικό κόμβο και δημιουργούν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την περαιτέρω ανάπτυξή της στο μέλλον. Επίσης, λειτουργούν ποδηλατόδρομοι στο κέντρο της πόλης.

Οδικές μεταφορές

Η Εγνατία Οδός είναι ο μεγαλύτερος κύριος δρόμος που περνά από την Αλεξανδρούπολη. Συνδέει την πόλη με την Ηγουμενίτσα, τα Ιωάννινα, την Θεσσαλονίκη και την Καβάλα προς τα δυτικά και τους Κήπους Έβρου προς τα ανατολικά. Υπάρχουν επίσης και δρομολόγια των υπεραστικών λεωφορείων ΚΤΕΛ που συνδέουν την Αλεξανδρούπολη με τις πόλεις της Κομοτηνής, Ξάνθης, Καβάλας και Θεσσαλονίκης. Υπάρχουν επίσης ορισμένα δρομολόγια υπεραστικών λεωφορείων που συνδέουν απευθείας την Αλεξανδρούπολη με την Αθήνα. Συχνή καθημερινή σύνδεση υπάρχει με τις υπόλοιπες περιοχές του Νομού Έβρου (Φέρες, Σουφλί, Διδυμότειχο, Ορεστιάδα κ.α.).

Σιδηροδρομικές, θαλάσσιες και αεροπορικές μεταφορές

Ο σιδηροδρομικός σταθμός Αλεξανδρούπολης έχει τρένα που συνδέουν την πόλη με τη Θεσσαλονίκη, διερχόμενα από Κομοτηνή, Ξάνθη, Δράμα, Σέρρες και Κιλκίς. Δρομολόγια υπάρχουν και με τις περιοχές του Βόρειου Έβρου, προς τις Φέρες, το Σουφλί, το Διδυμότειχο, την Ορεστιάδα και τα Δίκαια.
Το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης διαθέτει ακτοπλοϊκά δρομολόγια από και προς τη Σαμοθράκη.
Η Αλεξανδρούπολη έχει διεθνές αεροδρόμιο (Διεθνές Αεροδρόμιο Δημόκριτος), το οποίο απέχει 6,3 χλμ. από το κέντρο της πόλης στην περιοχή του Απαλού. Εκτελούνται καθημερινές πτήσεις από και προς την Αθήνα. Ορισμένες μέρες της εβδομάδας υπάρχουν πτήσεις από και προς την Κρήτη (αεροδρόμιο Σητείας). Το αεροδρόμιο συνδέεται με την πόλη με λεωφορεία του αστικού ΚΤΕΛ και με ταξί.

Γιορτή Κρασιού

Ως τη δεκαετία του '80 στην πόλη γινόταν η Γιορτή Κρασιού, υπό την αιγίδα του ΕΟΤ. Η εν λόγω γιορτή αναβίωσε έπειτα από 25 χρόνια, το καλοκαίρι του 2013 με πρωτοβουλία του Δήμου Αλεξανδρούπολης. Πολιτιστικοί σύλλογοι της πόλης αλλά και του Νομού Έβρου προσφέρουν κόκκινο και λευκό κρασί τοπικής παραγωγής μαζί με διάφορα κρέατα.

Οικοπάρκο Αλτιναλμάζη

Από το Μάιο του 2017 η Αλεξανδρούπολη διαθέτει ένα νέο κηποθέατρο, 1400 θέσεων, στο "Οικοπάρκο Αλτιναλμάζη", όπου και πραγματοποιούνται ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις όπως: θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες. Έχει έκταση 80 στρεμμάτων, 135.597 τ.μ. και διαθέτει αναψυκτήριο, περιπατητικούς διαδρόμους, χώρους πρασίνου και κιόσκια. Το συγκεκριμένο πάρκο οφείλει την ονομασία του στον Κωνσταντίνο Αλτιναλμάζη, τον μακροβιότερο δήμαρχο της πόλης (1925-29, 1929-33, 1933-37,1937-41).
Κάθε χρόνο, το καλοκαίρι διεξάγεται στην παραλιακή οδό Βασιλέως Αλεξάνδρου η έκθεση βιβλίου, ενώ κάθε δύο χρόνια διοργανώνεται στο λιμάνι η διεθνής εμπορική έκθεση Αlexpo.
Στις 14 Μαΐου κατ' έτος τιμάται με παρέλαση η απελευθέρωση της πόλης, αλλά και όλης της Θράκης. Πολιούχος της πόλης είναι ο Άγιος Νικόλαος, του οποίου τη χάρη η πόλη τιμάει στις 6 Δεκεμβρίου κάθε χρόνο.

Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

Στην Αλεξανδρούπολη δραστηριοποιούνται διάφορα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης σε έντυπη μορφή όπως: οι ημερήσιες εφημερίδες: "Ελεύθερη Θράκη" και "Η Γνώμη της Θράκης", αλλά και οι εβδομαδιαίες εφημερίδες: "Μαχητής του Έβρου", "Πολίτης της Θράκης" και "Θράκη Press", ενώ η τοπική ενημέρωση σε ηλεκτρονική μορφή γίνεται μέσα από τις σελίδες "e-evros", "Alexpolisonline", "evros24" και "evrosnews".
Στην πόλη λειτουργούν με έδρα την Αλεξανδρούπολη, 3 τοπικοί τηλεοπτικοί σταθμοί περιφερειακής εμβέλειας: Δέλτα TV (Τηλεόραση Θράκης), Θράκη ΝΕΤ (Τηλεοπτικό Δίκτυο Θράκης), ALFA TV.

Φάρος Αλεξανδρούπολης

Αξιοθέατο και σύμβολο της πόλης είναι ο Φάρος (αναγνωρίστηκε ως μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς με την απόφαση στο ΦΕΚ 322/12-9-2013) που βρίσκεται στην παραλιακή οδό της πόλης, Μεγάλου Αλεξάνδρου. Κατασκευάστηκε το 1850 και άρχισε να λειτουργεί το 1880, χτισμένος στη δυτική πλευρά του λιμανιού της πόλης, για τη διευκόλυνση της ακτοπλοΐας των ντόπιων ναυτικών που ταξίδευαν στην περιοχή του Ελλησπόντου. Εδράζεται πάνω σε ένα κυλινδρικό βάθρο και απέχει 27 μέτρα από το θαλάσσιο πυθμένα και 18 μέτρα από το έδαφος, αποτελώντας έναν από τους ψηλότερους φάρους της Ελλάδας. Λειτουργεί με ηλεκτρικό ρεύμα και ξεχωριστό χαρακτηριστικό του είναι η φωτεινή του δέσμη που φτάνει σε ακτίνα 24 ναυτικών μιλίων (44 χλμ περίπου) και σημειώνει τρεις λευκές αναλαμπές κάθε 15 δευτερόλεπτα.

Δέλτα του Έβρου

Σε απόσταση μόλις 22 χιλιομέτρων από την πόλη, στις εκβολές του ποταμού Έβρου βρίσκεται το Δέλτα του Έβρου, ένας από τους σημαντικότερους βιότοπους της Ευρώπης, έκτασης 200.000 στρεμμάτων, ο οποίος βρίσκεται στον κατάλογο των προστατευόμενων περιοχών της Διεθνούς Σύμβασης Ραμσάρ (1971) λόγω των σημαντικών και σπάνιων ειδών χλωρίδας (πάνω από 300 είδη φυτών), πανίδας (40 είδη θηλαστικών, 28 είδη ερπετών και 46 είδη ψαριών) και ιδιαίτερα ορνιθοπανίδας (320 είδη πουλιών), που φιλοξενεί. Ένα μέρος του Δέλτα έχει χαρακτηριστεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας και προτείνεται ως Τόπος Κοινοτικού Ενδιαφέροντος στο Δίκτυο Natura 2000.

Εθνολογικό Μουσείο Θράκης

Στεγάζεται, σε ένα πέτρινο νεοκλασικό κτήριο του 1899 επί της οδού 14ης Μαΐου 63 και λειτουργεί από τον Οκτώβριο του 2002, με σκοπό να διατηρήσει την ιστορική μνήμη στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή της Θράκης. Περιλαμβάνει εκθέματα σχετικά με την παράδοση της Θράκης και καλύπτει τις παρακάτω θεματικές ενότητες: ενδυματολογία, μουσική και λατρεία, ζαχαροπλαστική, χάλκινα και πήλινα, υφάνσιμες ύλες, καλλιέργεια γης.

Σπηλιά του Κύκλωπα

Βρίσκεται στη Μάκρη και είναι κατά την τοπική λαϊκή παράδοση γνωστό σπήλαιο του Κύκλωπα Πολύφημου. Έχει ίχνη χρήσης από τη Νεολιθική περίοδο (περίπου 4.500 π.Χ.)  και σήμερα έχει αποκαλυφθεί ο νεολιθικός οικισμός, ένας από τους σημαντικότερους της Βαλκανικής.

Μεσημβρία-Ζώνη

Είναι αρχαιολογικός χώρος, 20 χιλιόμετρα μακριά από την Αλεξανδρούπολη. Σε αυτόν βρίσκονται πλήθος νομισμάτων και ερείπια αρχαιοελληνικής πόλης της Θράκης που ταυτίζεται με τη Ζώνη, μία από τις αποικίες-φρούρια της Σαμοθράκης που ο Ηρόδοτος αναφέρει ως «Σαμοθρηΐκεα τείχεα» και γνώρισε ακμή τον 5ο και 4ο αιώνα π.Χ. Τα κυριότερα κτίσματα είναι: το ιερό της Δήμητρας, ο ναός του Απόλλωνα, το οχυρωματικό τείχος, ο περιτειχισμένος οικισμός των ελληνιστικών χρόνων, το νεκροταφείο και οι Κατοικίες.

Μπάσκετ

Υπάρχουν δύο ομάδες μπάσκετ στην πόλη: ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης και η Ολυμπιάδα Αλεξανδρούπολης. Κάθε παιχνίδι μεταξύ τους αποτελεί ένα τοπικό ντέρμπι. Οι δύο αυτές ομάδες αγωνίζονται στο τοπικό περιφερειακό πρωτάθλημα της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. Ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης έχει πανηγυρίσει δύο ανόδους και συμμετοχές στη Γ΄ Εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών (1995, 2014) μετρώντας ισάριθμους υποβιβασμούς. Η μεγαλύτερη επιτυχία των τμημάτων υποδομής του συλλόγου είναι η κατάκτηση της 3ης θέσης στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων την περίοδο 1983-84 .

Κολύμβηση

Από τον Ιούνιο του 2013 εγκαινιάστηκε το νέο Δημοτικό Κολυμβητήριο Αλεξανδρούπολης «Δημοσθένης Μιχαλεντζάκης», το οποίο διαθέτει δύο πισίνες, μια μεγάλη ολυμπιακών προδιαγραφών, βάθους 3,5 μέτρων και μια μικρότερη - προθέρμανσης, αποδυτήρια, σάουνες, όργανα γυμναστικής και εξέδρα θεατών χωρητικότητας 1000 θέσεων. Είναι το πιο σύγχρονο κολυμβητήριο στην Ελλάδα από άποψη τεχνικού εξοπλισμού κι ένα από τα πιο σύγχρονα στην Ευρώπη. Έχει φιλοξενήσει μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις, όπως το διεθνές meeting συγχρονισμένης κολύμβησης Hellas Beetles Fina Artistic Swimming World Series, τον Απρίλιο του 2019. Είναι έδρα των κολυμβητικών συλλόγων: ΟΦΘΑ και ΝΟΑ, αλλά και της ομάδας πόλο του Εθνικού Αλεξανδρούπολης. Η ομάδα του ΟΦΘΑ κατέχει αρκετά χρόνια την πρώτη θέση στη Θράκη κι από τις πρώτες στην Ελλάδα, ενώ πολλοί αθλητές και αθλήτριες του έχουν πετύχει διακρίσεις σε πανελλήνια πρωταθλήματα.

Χάντμπολ

Στο χάντμπολ υπάρχουν δύο ομάδες: οι Α.Σ. Κύκλωπες Αλεξανδρούπολης, με 5 Πανελλήνια πρωταθλήματα Beach Handball ανδρών (ο πολυνίκης του αθλήματος), τα 4 από αυτά συνεχόμενα (2016, 2017, 2018, 2019)  και με γυναικείο τμήμα που έχει συμμετάσχει (7 συμμετοχές) στην Α1 χάντμπολ γυναικών, έχοντας κορυφαία θέση την 3η, την περίοδο 1994-95, που της έδωσε το δικαίωμα συμμετοχής στο Τσάλεντζ Καπ της επόμενης περιόδου. Το ανδρικό τμήμα έχει συμμετάσχει στην Α2 Εθνική κατηγορία του χάντμπολ. Η δεύτερη ομάδα της πόλης είναι ο Αστέρας Αλεξανδρούπολης.

Στίβος

Το τμήμα στίβου του Εθνικού Αλεξανδρούπολης διαθέτει μεγάλη παράδοση, καθώς έχει βρεθεί στην πρώτη δεκάδα της κατάταξης του πανελληνίου πρωταθλήματος στίβου, τόσο στους άνδρες (1953, 1955, 1956, 1958), με καλύτερη θέση την 4η (1956), όσο και στις γυναίκες (1959, 1989, 1990, 1991), με καλύτερη θέση επίσης την 4η (1959). Από το 2015 αναδεικνύεται συνεχώς πρώτη ομάδα στη Θράκη, ενώ έχει αναδείξει σπουδαίους αθλητές όπως: η Χρυσοπηγή Δεβετζή, ο Δημοσθένης Μαγγίνας, ο Φώτης Κοσμάς και ο Θωμάς Θωμά. Ακόμη, την τελευταία δεκαετία αθλητές και αθλήτριες του συλλόγου έχουν κατακτήσει πολλά πανελλήνια και βαλκανικά μετάλλια στις αναπτυξιακές κατηγορίες .

Πινγκ Πονγκ

Τα τελευταία 10 χρόνια ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης βρίσκεται σταθερά στις 10 κορυφαίες ομάδες της Ελλάδας σύμφωνα με τους πίνακες αξιολόγησης σωματείων της Ελληνικής Φίλαθλης Ομοσπονδίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης. Η γυναικεία ομάδα συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής κατηγορίας για 5 συνεχόμενα χρόνια έχοντας ως βασικό κορμό αθλήτριες του συλλόγου, ενώ η Ανδρική ομάδα συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Βορείου Ελλάδος έχοντας τον μικρότερο μέσο όρο ηλικίας στο πρωτάθλημα.
Όσον αφορά τα τμήματα υποδομής, σε ομαδικό επίπεδο ο σύλλογος καταγράφει 4 συμμετοχές σε τελικούς του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Παμπαίδων (2016, 2017, 2018, 2019). Το 2017 κατακτά την 1η θέση και στέφεται Πρωταθλητής Ελλάδος στην κατηγορία αυτή, ενώ το 2016, 2017, 2019 κατέλαβε 3 φορές τη 2η θέση στην Ελλάδα και το ασημένιο μετάλλιο. Στην κατηγορία των παίδων, το 2017 και το 2018 η ομάδα του Εθνικού κατέλαβε την 3η θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Παίδων, ενώ το 2019 είναι μια χρονιά ορόσημο για το τμήμα, καθώς η ομάδα των παίδων στέφεται πρωταθλήτρια και σκαρφαλώνει στην κορυφή της Ελλάδος. Στην Κατηγορία των Νεανίδων το 2019 ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης κατέλαβε την 2η θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα.
Σε ατομικό επίπεδο αθλητές και αθλήτριες του συλλόγου βρίσκονται στις πρώτες θέσεις του ranking list της ομοσπονδίας κατακτώντας κύπελλα και μετάλλια σε Πανελλήνια Ανοιχτά Πρωταθλήματα.

Μπάντμιντον

Από το 2018 το τμήμα Μπάντμιντον του Εθνικού Αλεξανδρούπολης αγωνίζεται στην Α1 Πανελλήνια κατηγορία Αντιπτέρισης , ενώ αθλητές του συλλόγου έχουν κατακτήσει μετάλλια στα πανελλήνια αναπτυξιακά πρωταθλήματα.

Σκάκι

Από το 2013 μέχρι to 2018 το τμήμα σκάκι του Εθνικού Αλεξανδρούπολης αγωνιζόταν για 5 χρόνια συνεχόμενα στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Α' Εθνικής κατηγορίας Σκάκι . Το 2019 υποβιβάστηκε και θα αγωνιστεί την επόμενη χρονιά στον προκριματικό όμιλο για την άνοδο στην Α' Εθνική κατηγορία.

Ράγκμπι

Το 2009, στο Δημοτικό Στάδιο Φώτης Κοσμάς φιλοξενήθηκε ένας διεθνής αγώνας ράγκμπι μεταξύ των εθνικών ομάδων της Ελλάδας και της Βουλγαρίας. Ήταν η πρώτη φορά που η Εθνική Ελλάδος έπαιξε έναν εντός έδρας αγώνα εκτός Αττικής.

Run Greece Αλεξανδρούπολη

Από το 2014 με τη βοήθεια του ανθρώπινου δυναμικού του τμήματος στίβου του Εθνικού Αλεξανδρούπολης πραγματοποιείται το Run Greece της Αλεξανδρούπολης, το οποίο συνεχίζεται ετήσια μέχρι και σήμερα, την τελευταία Κυριακή του Σεπτεμβρίου, σε συνδιοργάνωση, ΣΕΓΑΣ, Δήμου Αλεξανδρούπολης και Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και αποτελεί τη μεγαλύτερη αθλητική διοργάνωση της πόλης και του Νομού Έβρου. Περιλαμβάνει αγώνα 800 μέτρων για παιδιά, αλλά και αγώνες 5 χιλιομέτρων και 10 χιλιομέτρων.

Via Egnatia Run

Ο διεθνής αγώνας δρόμου «VIA EGNATIA RUN» αποτελεί δράση της Περιφερειακής Ενότητας Έβρου η οποία ξεκίνησε το 2016 και διεξάγεται κάθε Μάιο. Είναι ημιμαραθώνιος 21,1 χιλιομέτρων (21.097 μ.) επί της διαδρομής της Αρχαίας Εγνατίας Οδού, η οποία κάποτε ένωνε την Κωνσταντινούπολη με τη Ρώμη, πολιτισμικά, οικονομικά και εμπορικά και περνούσε από την αρχαία πόλη Σάλη (σημερινή Αλεξανδρούπολη), αλλά και από την Τραϊανούπολη. Επίσης, υπάρχει λαϊκός αγώνας-δυναμικού βαδίσματος 5 χιλιομέτρων, αλλά και ατόμων με αναπηρία και παιδιών, 800 μέτρων. Διεξάγεται επί της Εθνικής Οδού Αλεξανδρούπολης-Κήπων και οι δύο διαδρομές έχουν πιστοποιηθεί από τον Σύνδεσμο Διεθνών Μαραθωνίων και Αγώνων Μεγάλων Αποστάσεων (AIMS). Στόχος είναι μέσω του αθλητισμού η γνωριμία με τον πολιτισμό και την ιστορία της σημαντικής αυτής διαδρομής.