Χέρμαν Φρανκ Μάγερ

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1940 στο Αννόβερο και σπούδασε οικονομικά στη Γερμανία, το Παρίσι και τις ΗΠΑ. Κατόπιν, από το 1966 εγκαταστάθηκε στις Βρυξέλλες όπου δραστηριοποιήθηκε  στην αυτοκινητοβιομηχανία.
Ασχολήθηκε με τον κλασσικό αθλητισμό έτρεχε Μαραθώνιο δρόμο και ήταν διακεκριμένος στο Τρίαθλο όπου σε διεθνείς αγώνες πρόσφατα αναδείχτηκε στην 4η θἐση. Επίσης ήταν δεινός ιστιοπλόος: Διέσχισε τις θάλασσες περιφερειακά στην Ευρώπη από τη Νορβηγία μέχρι τη Μέση Ανατολή. Στον επαγγελματικό τομέα ήταν εμπορευόμενος, αλλά στα μέσα του 1990 αφιέρωσε όλο του τον χρόνο στην ιστορική έρευνα, συνολικά τα 2/3 της ζωής του τα ανάλωσε σ' αυτήν.
Η ενασχόλησή του με την ιστορία ξεκίνησε το 1963, αρχικά ως αναζήτηση της πορείας του πατέρα του, δημοδιδασκάλου και επιστρατευμένου εφέδρου αξιωματικού της επιμελητείας των στρατιωτικών σιδηροδρόμων της Ναζιστικής Βέρμαχτ (γερμανικός τίτλος Oberzahlmeister), που ήρθε στην Ελλάδα με ειδικό σιδηροδρομικό συρμό για τη συντήρηση του σιδηροδρομικού δικτύου, ενώ τον Νοέμβριο του 1942 διατάχθηκε να επισκευάσει τη γέφυρα του Γοργοπoτάμου μετά την ανατίναξή της.
Ο πατέρας του συνελήφθη αιχμάλωτος από τον ΕΛΑΣ και, μετά από δίκη που έγινε σε "ακτιφ" παρουσία Βρετανών αξιωματούχων στο χωριό Κολοκυθιά της ορεινής Σπερχειάδας, εκτελέστηκε την 9η Απριλίου 1943 μαζί με 30 ακόμη Γερμανούς στρατιώτες και μια γυναίκα διερμηνέα, την Αυστριακή Τρουθ Ράνβάϊν, στο νεκροταφείο της Κολοκυθιάς.
Ήταν επίτιμος πολίτης της κοινότητας Κομμένου από το 2002, ενώ το 2005 του απονεμήθηκε ο Τιμητικός Σταυρός της Γερμανικής Ομοσπονδίας με πρωτοβουλία του Γιοχάννες Ράου, προέδρου της δημοκρατίας. 
Ο Χέρμαν Μάγερ έπεσε θύμα τροχαίου δυστυχήματος (ποδηλατούσε για προπόνηση στο Τρίαθλο) κοντά στο Ντόρφμαρκ του Φάλλινγκμποστελ στη Βόρεια Γερμανία, όπου ήταν το πατρικό του σπίτι, στις 12 Απριλίου 2009.

Ιστορικό έργο

Καρπός της έρευνάς του, που κράτησε 25 χρόνια, αποτέλεσε το πρώτο του βιβλίο, Η Αναζήτηση. Ανθρώπινα πεπρωμένα στον ελληνικό απελευθερωτικό αγώνα 1941-1944. Ο Μάγερ συνέχισε να ασχολείται με τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, εστιάζοντας ιδιαίτερα στη μελέτη του δράματος στη σφαγή του Κομμένου στις 16-8-1943. Μετά μελέτησε τη διαδρομή μιας Μεραρχίας της Βέρμαχτ η οποία από τη Βιέννη κατάληξε στην Πελοπόννησο και ήταν οι άνδρες της που εκτέλεσαν τους άνδρες στη  σφαγή στα Καλάβρυτα.
Στη συνέχεια μελέτησε την αιματοβαμμένη πορεία μιας άλλης Μεραρχίας της Βέρμαχτ, της 1ης Μεραρχίας Ορεινών Καταδρομέων γνωστής με το όνομα του Αλπικού λουλουδιού εντελβάϊς που το καλοκαίρι του 1943 αιματοκύλισε την Ήπειρο και Βόρειο Ήπειρο και την Κεφαλλονιά, όπου εκτέλεσαν με συνοπτικές διαδικασίες μερικές χιλιάδες Ιταλούς αξιωματικούς και στρατιώτες στην Κεφαλλονιά, συμβάν γνωστό ως η σφαγή της μεραρχίας Άκουι. Η έρευνά του βασιζόταν τόσο στην αναψηλάφηση τεκμηρίων από τα γερμανικά και άλλα αρχεία, όσο και στην περιήγηση στους τόπους όπου συνέβησαν τα γεγονότα και στις συνεντεύξεις από αυτόπτες μάρτυρες και πρωταγωνιστές και στην Ελλάδα αλλά και σε άλλα μέρη του κόσμου. Για το βιβλίο του για τη δράση της 1ης ορεινής μεραρχίας "Εντελβάις", επισκέφθηκε περισσότερα από 200 χωριά της Ηπείρου και της Βορείου Ηπείρου. Όπου πέρα των δεκάδων σφαγών που περιγράφει, αναφέρεται επιπλέον στις στρατιωτικές συνεννοήσεις του ΕΔΕΣ με τον Γερμανικό στρατό κατοχής.
Το βιβλίο Blutiges Edelweiss (Αιματοβαμμένο Έντελβαϊς) κυκλοφόρησε στη γερμανική έκδοση το 2008 και είχε σαν αποτέλεσμα οι εισαγγελείς στη Γερμανία να ανασύρουν σκονισμένους φακέλλους ανακρίσεων από τα αρχεία και να καλέσουν σε ανάκριση πάλι, άτομα που είχαν συμμετάσχει στις εγκληματικές πράξεις των ομάδων της Βέρμαχτ στην Ελλάδα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο επικεφαλής του λόχου που διέπραξε το έγκλημα στους Λιγκιάδες των Ιωαννίνων όταν τον κάλεσε ο εισαγγελέας έκανε τον κουφό και λίγες μέρες μετά από την ανάκριση πέθανε, προφανώς από την ταραχή του.