Ατταρσίγιας

Αλάσια

Ο Ατταρσίγιας συνιστούσε ακόμη απειλή για τους Χετταίους, καθώς εισέβαλε στο νησί της Αλάσιας (Κύπρο), από κοινού με ορισμένους Μικρασιάτες συμμάχους του, μεταξύ αυτών του πρώην εχθρού του, τον Μαντουβάττα. Φυσικά, αυτή η τροπή θορύβησε τους Χετταίους που θεωρούσαν ότι το νησί ανήκε στη δική τους σφαίρα επιρροής. Κατά την εκστρατεία αυτή, οι κάτοικοι της Λούκκα (Λυκίας), της νότιας Μικράς Ασίας, υποστήριξαν με το ναυτικό τους την επίθεση. Τελικά η εκστρατεία αυτή κατάφερε να αποτινάξει την κυριαρχία των Χετταίων από αυτή την περιοχή. Η μυκηναϊκή παρουσία στην Κύπρο έχει συνοδευτεί και από σημαντικά αρχαιολογικά στοιχεία, καθώς και μυκηναϊκές εγκαταστάσεις που χρονολογούνται από εκείνη την εποχή.

Σημασία

Οι εκστρατείες του Ατταρσίγιας αποτελούν την παλαιότερη καταγεγραμμένη μυκηναϊκή δραστηριότητα στη μικρασιατική ενδοχώρα, αλλά και την πρώτη σύγκρουση μεταξύ Αχαιών και Χετταίων. Φαίνεται ότι αυτά τα γεγονότα είχαν αντίκτυπο και στον τοπικό πληθυσμό της εποχής: Τμήμα αγγείου που βρέθηκε στη Χαττούσα, την πρωτεύουσα των Χετταίων, φαίνεται ότι παρουσιάζει ένοπλο Μυκηναίο, καθώς φέρει οδοντόφρακτη περικεφαλαία, ενώ ο Χετταίος βασιλιάς προσέφερε ως δώρο στον θεό-κεραυνό, ξίφος μυκηναϊκού τύπου. 
Παρ' όλη την υποχώρηση του Ατταρσίγιας από τη Μικρά Ασία, οι επόμενες δεκαετίες (περίπου 1380-1320 π.Χ.) υπήρξαν το απόγειο της μυκηναϊκής επέκτασης στις μικρασιατικές ακτές. Μάλιστα η στρατιωτική δραστηριότητα των Αχαιών καταγράφεται στα κείμενα των Χετταίων, μέχρι περίπου το 1250 π.Χ..

Σύνδεση με μυθολογία

Διάφοροι μελετητές επιχείρησαν να υποστηρίξουν ότι το όνομα "Ατταρσίγιας" αποτελεί μεταφορά από την ελληνική γλώσσα της εποχής, του "Ατρεύς", μυθικού βασιλιά των Μυκηνών και πατέρα του Αγαμέμνονα. Παρ' όλα αυτά ορισμένοι ερευνητές θεωρούν, ότι παρ' όλο που το όνομα φαίνεται ως ελληνικό, καθώς περιγράφεται ως "Αχίγια", καθώς και γλωσσικά συναφές με το "Ατρεύς", το πρόσωπο που έφερε το συγκεκριμένο όνομα δεν συνεπάγεται ότι ταυτίζεται με τον μυθικό Ατρέα. Σύμφωνα με εναλλακτική ερμηνεία από τον Χετταιολόγο Άλμπρεχτ Γκαίσε, το Ατταρσίγιας, μπορεί να είναι πιθανό πατρωνύμιο ("Ατρείδης"), το οποίο συναντάται συχνά ως ομηρικός όρος που παραπέμπει στους γιούς του Ατρέα: Αγαμέμνονα και Μενέλαο, σε πολλά σημεία της Ιλιάδας.

Ενδείξεις για ύπαρξη μυκηναϊκής ηγεμονίας

Μέσα από τη σύγχρονη έρευνα, στα κείμενα των Χετταίων, ο όρος Αχίγια (και Αχιγιάβα σε κείμενα της μετά του Ατταρσίγιας εποχής) παραπέμπει στον Μυκηναϊκό Πολιτισμό και στους Αχαιούς, όρος που ο Όμηρος χρησιμοποιεί εκτεταμένα για τους Έλληνες στην Ιλιάδα. Από ιστορικής άποψης είναι σημαντικό ότι οι Αχαιοί εξεστράτευσαν υπό τον Ατταρσίγιας στη Μικρά Ασία και στην Κύπρο. Μάλιστα η τελευταία εκστρατεία συνεπάγεται ότι ο Αχαιός ηγέτης διέθετε και σημαντική ναυτική δύναμη.
Σύμφωνα με τα κείμενα των Χετταίων, φαίνεται ότι η Αχίγια υπήρξε σημαντική αυτοκρατορία, του ίδιου βεληνεκούς όπως το Νέο Βασίλειο της Αιγύπτου, το Μέσο Βασίλειο των Ασσυρίων και η Αυτοκρατορία των Χετταίων. Ιδιαίτερα, βασισμένος στο γεγονός ότι ο Ατταρσίγιας εξαπέλυσε εκστρατεία, που περιελάμβανε εκατό άρματα, εκτός του πεζικού, ο Ολλανδός ερευνητής Τζόρριτ Κέλντερ, υποστήριξε ότι η Αχίγια πιθανόν διέθετε στρατιωτική δυναμικότητα τουλάχιστον τριπλάσια αυτής του μυκηναϊκού βασιλείου της Πύλου, όπως η τελευταία καταγράφεται από τα εκεί ανακτορικά αρχεία. Βασισμένος σε αυτό, οι Αχαιοί του Ατταρσίγια, πιθανόν είχαν σχηματίσει κάποιου είδους συμμαχία που περιελάμβανε αρκετά ανακτορικά μυκηναϊκά κέντρα της εποχής.