Παλλημνιακός Α.Ο.

Ο Παλλημνιακός Αθλητικός Όμιλος Κάστρου (ΠΑΟΚ) ιδρύθηκε το 1930 (επίσημα το 1931) και υπήρξε το πιο ιστορικό αθλητικό σωματείο της Λήμνου. Το 1954 αναγνωρίστηκε ως επίσημο σωματείο από την Ε.Π.Ο. και άρχισε να μετέχει επίσημα στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Λέσβου. Το 1955 που η πρωτεύουσα της Λήμνου μετονομάστηκε από Κάστρο σε Μύρινα, ο ΠΑΟΚ μετονομάστηκε σε ΠΑΟΜ. Το 1987 συγχωνεύτηκε με άλλα σωματεία της Μύρινας Λήμνου και δημιουργήθηκε η Α.Ε. Λήμνος.

Ίδρυση

Μετά τη διάλυση του Λημνιακού Γ.Σ., που συνέβη στα τέλη του 1927, στο Κάστρο Λήμνου (σημερινή Μύρινα) εμφανίστηκαν διάφορες ευκαιριακές παρεΐστικες ποδοσφαιρικές ομάδες, τις οποίες συγκροτούσαν οι νέοι της πόλης για να παίζουν είτε μεταξύ τους είτε με τις ομάδες των χωριών. Τέτοιες ομάδες ήταν το "Γυμνάσιο" και ο "Άφοβος" το καλοκαίρι του 1928, ο "Άρης" και η "Αστραπή" τον Ιούνιο του 1930.
Ορισμένοι ποδοσφαιριστές από τις ομάδες αυτές ίδρυσαν τον Παλλημνιακό. Μια καλοκαιρινή βραδιά του 1929 συγκεντρώθηκαν στην παραλία του Ρωμαίικου Γιαλού και ίδρυσαν το νέο σύλλογο. Ήταν οι αδερφοί Ροδάκη, αδερφοί Παπάζογλου, Γ. Βαλσαμάς, Θανάσης Μαρίνος, Μιχάλης Μακρής, Πέτρος Λαζάρου, Τάκης Αγγελίδης, Γρηγόρης Βαγιάκος, Αντώνης Σιδηρόπουλος, Βασίλης Βασιλειάδης κ.ά.
Οι ιδρυτές του Παλλημνιακού προέρχονταν κυρίως από το βενιζελικό και γενικότερα τον αντιμοναρχικό χώρο γι’ αυτό επέλεξαν τα χρώματα του Κόμματος Φιλελευθέρων για το σύλλογο, δηλαδή το κίτρινο και το μαύρο. Εξάλλου κάποιοι κατάγονταν από την Κωνσταντινούπολη και συμπαθούσαν τη νεοσύστατη τότε ΑΕΚ.
Ο πρώτος γνωστός αγώνας που έδωσε η ομάδα ήταν στις 24-8-1930 στο Μούδρο με τον τοπικό "Έφηβο". Το αποτέλεσμα ήταν ισόπαλο 2-2 (1-1). Προηγούμενη δράση του συλλόγου δεν είναι γνωστή αλλά λογικά θα πρέπει να υπήρξαν κάποιες αγωνιστικές δραστηριότητες που δεν είναι γνωστές.
Το Φεβρουάριο του 1931 ο σύλλογος αναγνωρίστηκε από το πρωτοδικείο Μυτιλήνης ως επίσημο σωματείο με αφιλοκερδή πρωτοβουλία του μυτιληνιού δικηγόρου Κάβουρα. Ακολούθησε συνέλευση και εκλογές στις οποίες εκλέχτηκε πρόεδρος ο Χρ. Μοσχοβίτης, αντιπρόεδρος ο Ηλίας Ηλιού και μέλη οι: Δ. Χορός, Αν. Βαφειάδης, Νικ. Πολυταρίδης, Δ. Βαρύτης και Αν. Παππάς. Το 1933 πρόεδρος εκλέχτηκε ο Δ. Κ. Χορός ενώ άλλα διοικητικά στελέχη υπήρξαν ο επιχειρηματίας Ηλίας Νόντος, ο φαρμακοποιός Ευάγγελος Βασιλειάδης και ο γιατρός Α. Λαμπαδαρίδης.
Μέχρι το 1932 ως έδρα χρησιμοποιούσε το γήπεδο στο Ρωμαίικο Γιαλό μπροστά από το Γυμνάσιο, το λεγόμενο "Τεραίν". Από το 1933 άρχισε να χρησιμοποιείται το Γυμναστήριο, στο οποίο ως τότε διεξάγονταν μόνο αγώνες στίβου.

Προπολεμική περίοδος

Την ίδια περίοδο δημιουργήθηκε άλλη μια ομάδα στην πόλη ο Ερμής Κάστρου, προφανώς από όσους δεν συμμερίζονταν την ιδεολογία των ιδρυτών του Παλλημνιακού. Ο Παλλημνιακός και ο Ερμής αμέσως καθιερώθηκαν ως οι ισχυρότερες ομάδες του νησιού.
Ο πρώτος μεταξύ τους αγώνας δεν ήταν ποδοσφαιρικός, αλλά αθλητικός και συνέβη κατά τους Α΄ Παλλημνιακούς Αγώνες Στίβου στις 5-10-1930. Νίκησε ο Παλλημνιακός που πήρε 11 πρώτες νίκες έναντι μόνο μίας του Ερμή. Μια βδομάδα αργότερα έδωσαν την πρώτη ποδοσφαιρική αναμέτρηση. Πάλι νίκησε ο Παλλημνιακός με 3-0 (2-0).
Το πρώτο επίσημο ματς του Παλλημνιακού έγινε στα τέλη Μαρτίου 1931 με τον Ερμή. Ηττήθηκε με 3-4 αν και στο ημίχρονο προηγήθηκε με 2-0. Την ήττα αυτή έφεραν βαρέως οι οπαδοί του συλλόγου, αφού συνέβη στον πρώτο επίσημο αγώνα του συλλόγου τους και δεν μπορούσε πλέον να διαγραφεί. Μόλις το Μάρτιο του 1933 ο Παλλημνιακός κατάφερε να σβήσει κάπως εκείνη την πρώτη ήττα, συντρίβοντας τον Ερμή με 8-3. Αργότερα κέρδισε έναν άλλον αγώνα με 6-1.
Γενικά, οι δύο σύλλογοι αποτέλεσαν για αρκετά χρόνια ένα αχτύπητο δίδυμο και οι μεταξύ τους συναντήσεις δημιουργούσαν φανατισμένη ατμόσφαιρα στην εξέδρα. Είναι χαρακτηριστικό γεγονός συνέβη το 1933. Τότε σε έναν αγώνα του Παλλημνιακού με ξένη ομάδα αγωνίστηκαν και ορισμένοι παίκτες του Ερμή ώστε να ισχυροποιηθεί, κάτι που συνήθιζαν όταν αντιμετώπιζαν ξένες ομάδες. Όμως, αυτή τη φορά η συμμετοχή δημιούργησε διαμάχη, διότι είχε προγραμματιστεί αγώνας των δύο ομάδων μόλις τρεις μέρες αργότερα, ο οποίος ματαιώθηκε και η μια ομάδα κατηγορούσε την άλλη για φυγομαχία. Σε μια άλλη περίπτωση οι παίκτες ου Παλλημνιακού εγκατέλειψαν το γήπεδο όταν αντιλήφθηκαν ότι θα χάσουν. Η βεντέτα των δύο συλλόγων κράτησε χρόνια και συνεχώς νέα γεγονότα την ανανέωναν. Έσβησε μόνο όταν διαλύθηκαν οι σύλλογοι από τη δικτατορία Μεταξά, το 1936.
Στα χρόνια της μεταξικής δικτατορίας οι αθλητικοί σύλλογοι αντικαταστάθηκαν από παραρτήματα της "Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας". Έτσι ο Παλλημνιακός και ο Ερμής μετατράπηκαν σε "ΕΟΝ Κάστρου" και έδιναν αγώνες με τις ΕΟΝ του Μούδρου και των άλλων χωριών.

Η συγχώνευση

Το 1983-84 ο Παλλημνιακός με τις υπόλοιπες λημνιακές ομάδες εντάχθηκαν στη Γ΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Λέσβου. Δημιουργήθηκαν δύο όμιλοι Λήμνου και στον Α΄ όμιλο ο Παλλημνιακός αναδείχθηκε νικητής. Όμως, έχασε τον τίτλο αφού ηττήθηκε δύο φορές από την νικήτρια του άλλου ομίλου Προποντίδα Ν. Κούταλης με 3-5 (εκτός), 1-3 (εντός). Ανέβηκε όμως στη Β΄ κατηγορία της ΕΠΣΛ και την επόμενη σεζόν στην Α΄ (ενιαίος όμιλος), στην οποία αγωνίστηκε το 1985-86. Το 1986-87 έπαιξε στον νεοϊδρυθέντα Όμιλο Λήμνου της Α΄ ΕΠΣ Λέσβου.
Το καλοκαίρι του 1987 συγχωνεύτηκε με τις άλλες δύο ομάδες της Μύρινας, τον Αστέρα και τους Αργοναύτες και δημιούργησαν την Α.Ε. Λήμνος και τον Α.Ο. Μύρινα.

Σύνδεσμος παλαιμάχων

Σήμερα λειτουργεί Σύλλογος Παλαιμάχων Παλλημνιακού και κάθε καλοκαίρι δίνει αγώνες με τους παλαιμάχους του Αστέρα, του άλλου ιστορικού σωματείου της Μύρινας. Στους παλαίμαχους αγωνίζονται οι παλιοί πόδοσφαιριστές: Νίκος Βασιλειάδης, Νίκος Πλατής, Σωκράτης Κρομμυδέλης, Ρ. Καραγιάννης, Γ.Αρσενικακης, Απόστολος Τούφος, Κ. Καραγιάννης, Απόστολος Πρωτόπαπας, Ιορδάνης Θωμαΐδης, Γρηγόρης Μανινάκης, Μανόλης Ποριάζης, Χρήστος Ραλλιάς, Δημήτρης Γιαννικιζάκης.
Επίσης, τα μέλη του μετέχουν στο "Σύνδεσμο Παλαιμάχων Λήμνου", που δίνει αγώνες εκτός Λήμνου, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό με πιο πρόσφατη με τη Στάρα Ζαγορά Βουλγαρίας.