Ντιντιέ Αγκάτ

Βιογραφία

Ο Ντιντιέ Αγκάτ εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της Μονπελιέ ΣΚ το 1992. Αγωνιζόμενος, αρχικά, στην θέση του επιθετικού, αγωνίστηκε σε δύο αναμετρήσεις στη διάρκεια εκείνης της σεζόν με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου. Στη διάρκεια της σεζόν 1996-1997, παραχωρήθηκε με την μορφή δανεικού στην Ολιμπίκ Αλές η οποία αγωνιζόταν στο Νασιονάλ και με την οποία αγωνίστηκε σε 29 αναμετρήσεις πετυχαίνοντας συνολικά 4 τέρματα. Επιστρέφοντας στην ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, υπέστη σοβαρό τραυματισμό με αποτέλεσμα την άμεση αναχώρησή του με προορισμό την Ρεουνίον, όπου και θα ακολουθούσε ειδικό πρόγραμμα αποθεραπείας. Πραγματοποίησε την πρώτη του επίσημη συμμετοχή με την πρώτη ομάδα του συλλόγου στη διάρκεια του Κυπέλλου Ιντερτότο του 1997, αγωνιζόμενος στην αναμέτρηση απέναντι στην Γκλόρια Μπίστριτσα για την φάση των ομίλων της διοργάνωσης και στη συνέχεια την αμέσως επόμενη σεζόν αγωνίστηκε σε δύο αναμετρήσεις πρωταθλήματος με την MHSC, με την πρώτη εξ αυτών, να είναι εκτός έδρας στα πλαίσια της 30ής αγωνιστικής του πρωταθλήματος απέναντι στο Σταντ ντε λ'Αμπέ-Ντεσάν, απέναντι στην ΑΖ Οσέρ. Εισήλθε στον αγωνιστικό χώρο στο 57ο λεπτό της αναμέτρησης ως αντικαταστάτης του Ντιντιέ Τιμοτέ, με τις δύο ομάδες να ολοκληρώνουν την μεταξύ τους αναμέτρηση με ένα ισόπαλο σκορ 2-2.
Καθώς δεν διατηρήθηκε στο έμψυχο δυναμικό της ομάδας από την MHSC, ο Ντιντιέ Αγκάτ εντάχθηκε τον Αύγουστο του 1999 στους Ρέιθ Ρόβερς, σύλλογο της δεύτερης κατηγορίας Σκωτίας. Δύο ημέρες μετά την απόκτησή του, πέτυχε το πρώτο του χατ-τρικ με την νέα του ομάδα, απέναντι στην Έιρντρι Γιουνάιτεντ, ενώ τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς έλαβε το βραβείο του καλύτερου παίκτη του μήνα. Εκείνη την περίοδο, έκανε την εμφάνισή του στην ταινία με τίτλο Un but pour la gloire του Μικαέλ Κορεντέ, όπου υποδυόταν έναν παίκτη των Ρέιντζερς Γλασκώβης.
Αφού πρώτα πέτυχε συνολικά επτά τέρματα στο πρωτάθλημα σε σύνολο τριάντα εμφανίσεων, με τον Ντιντιέ Αγκάτ να παίρνει μεταγραφή την αμέσως επόμενη σεζόν για την Χιμπέρνιαν ΦΚ έναντι ενός συμβολαίου διάρκειας τριών μηνών. Πέτυχε τέσσερα συνολικά τέρματα με τη νέα του ομάδα σε σύνολο τεσσάρων αγώνων με αρκετές αγγλικές ομάδες όπως οι Τσάρλτον Αθλέτικ, Μπράντφορντ Σίτι και Σέφιλντ Γουένσντεϊ να δείχνουν το ενδιαφέρον τους για την απόκτησή του ελέω των πολύ καλών του εμφανίσεων.
Δύο μήνες μετά τον ερχομό του στην ομάδα, ο Ντιντιέ Αγκάτ αρνήθηκε να υπογράψει συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών με τον σύλλογο, προτιμώντας να πάρει μεταγραφή για την Σέλτικ Γλασκώβης έναντι ποσού ύψους 50.000 λιρών. Σε σύντομο χρονικό διάστημα κατάφερε να καθιερωθεί ως βασικός στη δεξιά πλευρά της ομάδας και στο τέλος της σεζόν κατέκτησε το πρωτάθλημα, καθώς και το κύπελλο. Την επόμενη σεζόν, υπέστη τραυματισμό σε έναν σύνδεσμο κατά τον μήνα Νοέμβριο και χρειάστηκε να περιμένει για διάστημα τριών μηνών προτού επιστρέψει στην αγωνιστική δράση. κατέκτησε με την Σέλτικ τον δεύτερό του τίτλο πρωταθλητή στο τέλος της σεζόν. Σημαντικό μέλος της ομάδας μαζί με τους Χένρικ Λάρσον και Πολ Λάμπερτ, έφτασε το 2003 ως τον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Με αντίπαλο την ΦΚ Πόρτο, οι παίκτες της Σέλτικ κατάφεραν να ισοφαρίσουν σε 1-1 χάρη στον Χένρικ Λάρσον μετά από σέντρα του Ντιντιέ Αγκάτ, ωστόσο τελικώς ηττήθηκε με σκορ 3-2 έπειτα από παράταση. Τον Φεβρουάριο του 2004, ο Μπέρτι Φογκτς, ομοσπονδιακός τεχνικός της Σκωτίας σκέφτηκε σοβαρά να τον καλέσει στην εθνική ομάδα της χώρας, ωστόσο σύντομα αναθεώρησε έπειτα από την οργισμένη αντίδραση τόσο του κόσμου όσο και των Σκωτσέζων διεθνών ποδοσφαιριστών. Εκ νέου πρωταθλητής Σκωτίας το 2004 και κυπελλούχος το 2004, ο Ντιντιέ Αγκάτ γνωστοποίησε ότι είχε δεχθεί προτάσεις από την Βαλένθια ΚΦ και την Γιουβέντους, ωστόσο ο προπονητής της Σέλτικ Μάρτιν Ο'Νιλ ήταν κάθετα αντίθετος στο ενδεχόμενο αποχώρησής του από την ομάδα. Με τον ερχομό του Γκόρντον Στράχαν ως προπονητής, η θέση του στην ομάδα άλλαξε καθώς έπειτα από τραυματισμό έχασε την θέση του στην βασική ενδεκάδα του συλλόγου της Γλασκώβης, με τελικό αποτέλεσμα την αποχώρησή του τον Φεβρουάριο του 2006.
Ο Ντιντιέ Αγκάτ πραγματοποίησε τότε σειρά δοκιμαστικών, μεταξύ άλλων με την Μπλάκμπερν Ρόβερς τον Ιούλιο του 2006 και τον Αύγουστο με την Τορίνο ΦΚ. Τον Σεπτέμβριο του 2006, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Άστον Βίλα όπου και ξαναβρήκε τον πρώην προπονητή του στην Σέλτικ Γλασκώβης, Μάρτιν Ο'Νιλ. Αγωνίστηκε συνολικά σε έξι αναμετρήσεις με την ομάδα χωρίς να είναι ποτέ βασικός. Το συμβόλαιό του έληξε τον Ιανουάριο του 2007. Πραγματοποίησε άλλη μία σειρά δοκιμαστικών τον Μάρτιο του 2007 με την Λέστερ Σίτι και στη συνέχεια τον Ιούλιο του ίδιου έτους με την Νότιγχαμ Φόρεστ, ωστόσο όλα τους αποδείχτηκαν ανεπιτυχή. Επέστρεψε τότε στην Ρεουνιόν, όπου και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΖΣ Σαιν-Πιερουάζ της οποίας και ανέλαβε χρέη προέδρου το 2008, σεζόν κατά την οποία η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα, δεκατέσσερα χρόνια μετά τον τελευταίο τίτλο της. Παραιτήθηκε από την θέση του τον Δεκέμβριο λόγω εσωτερικών προβλημάτων του συλλόγου. Στην διάρκεια της ίδιας περιόδου, ίδρυσε μία αθλητική ακαδημία για νεαρούς ποδοσφαιριστές από την Ρεουνιόν και την Μαγαδασκάρη.
Μια αναμέτρηση προς τιμήν του έλαβε χώρα στις 27 Ιουνίου 2009 στο Σταντ ντε λ'Εστ με το παρών να δίνουν μεταξύ άλλων οι Σαμουέλ Ετό, Γκιγιόμ Οαρό, Άσλεϊ Κόουλ, καθώς και αριθμός πρώην συμπαικτών του από την Σέλτικ Γλασκώβης, όπως οι Κρις Σάτον, Άλαν Τόμπσον, Στίλιαν Πετρόφ, Λιούμπομιρ Μόραβτσικ και Ντιανμπομπό Μπαλντέ.
Στις 20 Δεκεμβρίου 2009 γνωστοποίησε την επιθυμία του να τεθεί επικεφαλής εκλογικής λίστας για τις τοπικές εκλογές του 2010. 3ος κατά σειρά στην λίστα της οποίας ηγείτο ο Ερίκ Μαγκαμοτό, η συγκεκριμένη λίστα δεν συγκέντρωσε τελικώς παρά ποσοστό 4,9 % επί του συνόλου των ψήφων με αποτέλεσμα την μη-εκλογή του.

Διακρίσεις

Ο Ντιντιέ Αγκάτ έχει αγωνιστεί σε συνολικά 161 αναμετρήσεις, στη διάρκεια των οποίων έχει σημειώσει και 20 τέρματα, για το σκωτσέζικο πρωτάθλημα. Με τα χρώματα της Σέλτικ Γλασκώβης, κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2001, το 2002 και το 2004, ενώ τερμάτισε δευτεραθλητής το 2003 και το 2005. Επίσης, κατέκτησε με τον σκωτσέζικο σύλλογο το Κύπελλο Σκωτίας το 2001, το 2004 και το 2005, ενώ ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 2003.