google/wiki40b huggingface dataset:
Σκοποβολή στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – 25 μέτρα στρατιωτικό πιστόλι ανδρών

Σύνοψη αγωνίσματος

Στον αγώνα έλαβαν μέρος 16 αθλητές από τέσσερις χώρες. Κάθε σκοπευτής έριξε συνολικά 30 βολές (χωρισμένες σε πέντε γύρους των έξι βολών ο κάθε ένας) σε στόχο που βρισκόταν 25 μέτρα μακριά. 
Ο Τζον Πέιν κατέκτησε την πρωτιά συγκεντρώνοντας συνολικά 442 βαθμούς με 25 χτυπήματα στον στόχο. Ο αδερφός του, Σάμνερ, πήρε τη δεύτερη θέση συγκεντρώνοντας 380 βαθμούς με 23 χτυπήματα στον στόχο. Έγιναν έτσι τα πρώτα αδέλφια που τερμάτισαν στην πρώτη και τη δεύτερη θέση στο ίδιο αγώνισμα. Τα όπλα τους ήταν πολύ πιο εξελιγμένα και ξεχώρισαν πολύ εύκολα από τους υπόλοιπους αθλητές.
Τρίτος τερμάτισε ο Νικόλαος Μωράκης με 205 βαθμούς και στις επόμενες δύο θέσεις οι Ιωάννης Φραγκούδης και Χόλγκερ Νίλσεν, χωρίς ωστόσο να γνωρίζουμε τα αποτελέσματα των βολών τους. Επίσης, παραμένει άγνωστη η τελική κατάταξη των αθλητών που κατέλαβαν τις θέσεις 6 έως 13, οι επιδόσεις τους καθώς και τα ονόματα μερικών εξ' αυτών. Τρεις αθλητές (Καρασεβδάς, Μέρλιν και Σανίδης) δεν τερμάτισαν τον αγώνα.
Ιωάννης Β΄ του Βρανδεμβούργου-Στέννταλ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ μργράβου του Βρανδεμβούργου-Στέννταλ και της Σοφίας των Έστριντσεν, κόρης του Βάλτνεμαρ Β΄ της Δανίας.
To 1281 απεβίωσε σε ηλικία 44 ετών και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Όθων Δ΄.
Φριτς Λούσινγκερ

Η ανάβαση

Το 1956 οι Ελβετοί επανήλθαν στον ορεινό όγκο του Έβερεστ μετά από την αποτυχημένο προσπάθειά τους να διεκδικήσουν την πρώτη ανάβαση στο Έβερεστ. Ο σκοπός της αποστολής του 1956 ήταν διπλός. Αφενός να γίνει η δεύτερη ανάβαση στο Έβερεστ, αφετέρου να γίνει η πρώτη ανάβαση στο γειτονικό Λότσε. Αρχηγός της αποστολής του 1956 ήταν ο Άλμπερτ Έγκλερ από τη Βέρνη και το Ελβετικό Ίδρυμα Αλπικών Ερευνών εφοδίασε με τον καλύτερο τρόπο τους Ελβετούς ορειβάτες. 
Ο Λούσινγκερ με τον Ρέις ακολούθησαν τη γνωστή διαδρομή ως τον παγετώνα Κούμπου και την Όψη του Λότσε στο Νότιο Πέρασμα. Από εκεί χρησιμοποίησαν τροχαλία για να ανεβάσουν τα εφόδιά τους  για την προσπάθεια κορυφής. Οι Ελβετοί διέθεταν μεταξύ άλλων στον εξοπλισμό τους εμπροσθόαιχμα κραμπόν που μείωναν την ανάγκη δημιουργίας σκαλοπατιών στο σκληρό χιόνι. Αν και είχαν ξαναχρησιμοποιηθεί σε αλπικό περιβάλλον ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκαν δωδεκάαιχμα κραμπόν σε αποστολή στα Ιμαλάια. Στις 18 Μαΐου ο Λούσινγκερ μαζί με τον Ρέις έφθασαν στην κορυφή του Λότσε μέσω της ορεινής χαράδρας (κουλουάρ) της δυτικής όψης του βουνού. Η κορυφή ήταν τόσο αιχμηρή που δεν υπήρχε χώρος για να καθίσουν οι ορειβάτες ή να βγάλουν τα σακίδιά τους, κάτι που του εξανάγκασε να σκάψουν σκαλοπάτι λίγο κάτω από την κορυφή, για να μπορούν να διερευνήσουν και την άλλη πλευρά.

Θάνατος

Ο Λούσινγκερ εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια μιας προσπάθειάς του στο Σισαπάνγκμα το 1983.
Γιάννης Ταμουρίδης

Υπόθεση ντόπινγκ

Το 2008 ο Γιάννης Ταμουρίδης βρέθηκε θετικός σε χρήση απαγορευμένης ουσίας. Του επιβλήθηκε διεθνώς ποινή αποκλεισμού δύο ετών, την οποία ωστόσο η Ελληνική Ομοσπονδία μείωσε σε ένα, λόγω «πρότερου εντίμου βίου» και έγγραφης αναγνώρισης του λάθους του εκ μέρους του αθλητή.
Κοσμικές ακτίνες

Οι κοσμικές ακτίνες ή κοσμική ακτινοβολία είναι μία κατηγορία ακτινοβολίας που αποτελείται από σωματίδια υψηλών ενεργειών τα οποία παράγονται σε κάποιο μέρος του Σύμπαντος μακριά από τη Γη και προσκρούουν στην ατμόσφαιρα της Γης με ανιχνεύσιμα αποτελέσματα. Μία από τις κύριες πηγές, ίσως και μοναδική, των κοσμικών ακτίνων είναι οι υπερκαινοφανείς αστέρες, οι οποίοι έχουν ως αποτέλεσμα την έκλυση τεραστίων ποσοτήτων ενεργειών.
Οι κοσμικές ακτίνες αποτελούνται κυρίως από ατομικούς πυρήνες, δηλαδή θετικά ηλεκτρικώς φορτισμένα σωματίδια, με αναλογία 87% πρωτόνια, 12% σωμάτια άλφα (πυρήνες ηλίου) και λίγους βαρύτερους πυρήνες (οι σχετικές περιεκτικότητες είναι συγκρίσιμες με τις ηλιακές). Ωστόσο, ένα μικρό ποσοστό των κοσμικών ακτίνων είναι ακτίνες γ (φωτόνια) πολύ υψηλών ενεργειών, ηλεκτρόνια και νετρίνα.
Οι κινητικές ενέργειες των σωματίων των κοσμικών ακτίνων εκτείνονται σε 14 τάξεις μεγέθους, με τη ροή (αριθμός σωματίων ανά μονάδα επιφάνειας και χρόνου) στην περιοχή της Γης να είναι αντιστρόφως ανάλογη του κύβου της ενέργειάς τους. Η μεγάλη αυτή διαφορά στις ενέργειες υποδεικνύει τη μεγάλη ποικιλία των πηγών της κοσμικής ακτινοβολίας: Οι διαδικασίες παραγωγής εκτείνονται από αστρικά φαινόμενα μέχρι μυστηριώδεις διαδικασίες υψηλών ενεργειών στα βάθη του Σύμπαντος. Μία κοσμική ακτίνα (1 σωμάτιο) μπορεί να φθάσει σε ενέργεια τα10²⁰ eV (δηλαδή 50 Joules, η ενέργεια μιας μπάλας του τένις που κινείται με 151 km/h). Καμιά μηχανή (επιταχυντής) κατασκευασμένη από τον άνθρωπο στη Γη, προς το παρόν, δεν μπορεί να επιταχύνει κάποιο σωμάτιο σε τόσο υψηλές ενέργειες.
Ναός Απόλλωνος Πατρώου

Αρχιτεκτονική

Ήταν μια απλή κατασκευή, η οποία διαρθρωνόταν σε μονόχωρο σηκό, όπου προστέθηκε κατά την ελληνιστική περίοδο πρόναος. Ο ναός εδράζεται στα αποσπασματικά σωζόμενα θεμέλια ενός προηγούμενου κτίσματος. Είναι χαρακτηριστική η πλήρης απουσία περιμετρικής κιονοστοιχίας. Στη βόρεια πλευρά του, υπήρχε ένα μικρό παράπλευρο δωμάτιο, με το οποίο επικοινωνούσε μέσω διόδου, δίνοντας στον ναό σχήμα «Γ». Αυτός ο πλευρικός θάλαμος πιθανό να στέγαζε το λατρευτικό άγαλμα του θεού, ίσως όμως να λειτούργησε ως άδυτο, κάτι που ήταν συνηθισμένο στους ναούς του Απόλλωνα. Τοποθετήθηκε στο πλάι του σηκού αντί του πίσω μέρους του για αισθητικούς και οικονομικούς λόγους, ενώ δεν αποκλείεται να χρησιμοποιήθηκε ως θησαυρός για την εναπόθεση πολύτιμων αντικειμένων και προσφορών ή ως αρχείο για την φύλαξη δημοσίων εγγράφων.
Σύμφωνα με τους υπεύθυνους των ανασκαφών, μπροστά από τον σηκό του ναού υπήρχε άγαλμα του Απόλλωνα από τον γλύπτη Λεωχάρη (α΄ μισό 4ου αιώνα π.Χ.), καθώς και άγαλμα του Απόλλωνα Αλεξικάκου του γλύπτη Κάλαμη (429-426 π.Χ.).

Ανασκαφές

Η ανασκαφή του χώρου έγινε κατά τα έτη 1895 και 1896 από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο. Το 1907 η Ελληνική Αρχαιολογική Εταιρεία συνέχισε τις ανασκαφές, ενώ τέλος τη περίοδο 1931-1935 η Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών ολοκλήρωσε τις ανασκαφές.
Κενζαμπούρο Όε

Τα πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1935 στο χωριό Οσέ της περιφέρειας Εχίμε στο νησί Σικόκου της Ιαπωνίας. Ήταν ο τρίτος από τα συνολικά επτά παιδιά της οικογένειάς του. Ο πατέρας του σκοτώθηκε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο, ενώ ξεκίνησε να εκδίδει τις πρώτες του ιστορίες το 1957, όντας ακόμα φοιτητής. Στις ταραχές του 1960, που σημειώθηκαν για τη Συνθήκη Ασφαλείας, ο Όε πήγε στο Πεκίνο ως εκπρόσωπος των νέων Ιαπώνων συγγραφέων και γνωρίστηκε με τον Μάο Τσε Τουνγκ, ενώ σε ταξίδι του στην Ευρώπη και την Ρωσία το 1961 γνώρισε τον Σαρτρ, οι επιρροές του οποίου διαφαίνονται στο πρώιμο έργο του.

Η δημιουργία οικογένειας και οι επιρροές της στο έργο του

Το 1960 παντρεύτηκε τη Γιουκάρι, αδελφή του Ιάπωνα σκηνοθέτη Τζούζο Ιτάμι, με την οποία απέκτησαν 3 παιδιά. Ο μεγαλύτερος γιος του, Χικάρι, γεννήθηκε το 1963 με υδροκεφαλισμό. Μετά τη γέννηση του Χικάρι οι γιατροί προσπάθησαν να πείσουν τους γονείς να αφήσουν τον γιο τους να πεθάνει, αλλά αυτοί αρνήθηκαν να το κάνουν. Το γεγονός της αναπηρίας επηρέασε βαθιά τον Όε: έκτοτε χρησιμοποίησε το θέμα αυτό συχνά στο έργο του. Χαρακτηριστικά τέτοια έργα είναι το «Πατέρα, που πας;» ή το «Μάθε μας να ξεπεράσουμε τρέλα μας». Σε ένα από τα πιο γνωστά του έργα, το «Μία Προσωπική Υπόθεση» του 1964, ο κεντρικός ήρωας αποκτά ένα παιδί με πρόβλημα στο κεφάλι και καλείται να αποφασίσει για την τύχη του, ενώ στο «A Healing Family» του 1996 αναφέρεται σε προσωπικές στιγμές του γιου του.

Η αναγνώριση

Η πρώτη σημαντική αναγνώριση ήρθε το 1958, όταν κέρδισε το διάσημο βραβείο «Ακαταγκάουα» για το έργο του «Η εκτροφή» (Shiiku), ένα από τα πρώτα έργα του (αργότερα έγινε ταινία από τον Ναγκίσα Οσίμα) που όπως και άλλα αυτής της περιόδου (για παράδειγμα το «Τσάκισέ τα από μικρά, σκότωσέ τα από παιδιά») περιγράφουν την ζωή μικρών ανέμελων παιδιών της υπαίθρου. Μεταξύ 1958 και 1961 δημοσίευσε μια σειρά έργων που ενσωματώνουν σεξουαλικές μεταφορές για την κατοχή της Ιαπωνίας, τα οποία γνώρισαν την κατακραυγή στη χώρα. Μετά από αυτή την φάση τα έργα του απέκτησαν πιο σκοτεινά χαρακτηριστικά, καθώς πια άρχισε να ασχολείται με περιθωριακούς απατεώνες και αντί-ήρωες.

Βραβεύσεις

Το 1964 κέρδισε το βραβείο «Σιντσόσα» για το «Μια προσωπική υπόθεση» (Kojinteki na taiken), το 1967 κέρδισε το βραβείο «Tanizaki» για τη «Σιωπηλή κραυγή» (Manen gannen no futtoboru), ενώ το 1973 κέρδισε το βραβείο «Νόμα» για το «Η πλημμύρα εισβάλει στο πνεύμα μου» (Kōzui wa waga tamashii ni oyobi).
Το 1994 η Σουηδική Ακαδημία απένειμε στον Κενζαμπούρο Όε το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Το σκεπτικό της απόφασης ανέφερε πως το βραβείο απονέμεται στον Όε για «έναν φανταστικό κόσμο, όπου η ζωή και ο μύθος συμπυκνώνονται για να σχηματίσουν μια ανησυχητική εικόνα για την ανθρώπινη κατάσταση σήμερα». Την ίδια χρονιά ο Όε προτάθηκε για το Τάγμα του Πολιτισμού, ένα μετάλλιο της Ιαπωνίας που απονέμεται σε Ιάπωνες που διακρίθηκαν στην τέχνη, αλλά ο ίδιος απέρριψε την βράβευση αυτή.
Αντώνιος Καλαμογδάρτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1810 στην Πάτρα και σε ηλικία δώδεκα ετών, ο πατέρας του, Ανδρέας Καλαμογδάρτης, τον έστειλε στην Μονή Ομπλού κοντά στον μοναχό δάσκαλο και λόγιο Αββακώμ. Εκεί έμεινε πέντε χρόνια, την περίοδο κατά την οποία ήταν εγκατεστημένο στη μονή στρατόπεδο των Ελλήνων, μέχρι το τέλος της επανάστασης. Επέστρεψε στην Πάτρα και συνέχισε τις σπουδές του μαθαίνοντας Γαλλικά και Ιταλικά. Ανήσυχο πνεύμα καθώς ήταν, κατατάχθηκε στο στρατιωτικό σώμα του Φαβιέρου. Συμμετείχε σε πολλές μάχες και διακρίθηκε ιδιαίτερα στην πολιορκία της Ακροπόλεως στην Αθήνα. Διετέλεσε πληρεξούσιος στην εθνοσυνέλευση της περιόδου 1843-1844.
Το 1854 συμμετείχε στον ακήρυχτο και ατυχή πόλεμο με την Τουρκία για την ελευθέρωση της Ηπείρου όπου και αιχμαλωτίστηκε. Αργότερα αφέθηκε ελεύθερος και πήγε αρχικά στο Ναύπλιο και αργότερα στην Πάτρα. Το 1856, υποφέροντας από φριχτούς πόνους εξαιτίας χρόνιων ρευματισμών, αυτοκτόνησε. Σύμφωνα με τον ιστορικό Θωμόπουλο, η αυτοκτονία του οφειλόταν στην κακή οικονομική κατάστασή του. Είχε μεταφράσει πολλά ποιήματα από τα Γαλλικά και τα Ιταλικά καθώς ήταν λάτρης της ποίησης, ενώ ο ίδιος έγραφε και ποιήματα. Είχε στην κατοχή του εξοχικό στην περιοχή Χαλκωματά γι' αυτό και είχε το προσωνύμιο «ερημίτης του Χαλκωματά».
Ήταν νυμφευμένος με την Βασιλική Λόντου, αδελφή του μετέπειτα δημάρχου Πατρών Ανδρέα Λόντου, και είχε δύο κόρες.
540 Ροζαμούνδη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ροζαμούνδης εκτιμάται σε 19,02 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι πιθανότατα S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,243. Η Ροζαμούνδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 20,2 λεπτά.
Σβιατοσλάβ Β΄ του Κιέβου

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Γιαροσλάβ Α΄ τού σοφού πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ και της Ίνγκεγκερντ των Μούνσο, κόρης τού Όλαφ Σκότκονουνγκ της Σουηδίας. Βαπτίστηκε Νικόλας.
Όσο ζούσε ο πατέρας του, κυβερνούσε το πριγκιπάτο τού Βλαντίμιρ στη Βολινία (π. 1040-54). Ο Γιαροσλάβ Α΄ με τη διαθήκη του διαίρεσε τη χώρα των Ρώσων τού Κιέβου στους πέντε γιούς του. Ο Σβιατοσλάβ Β΄ μαζί με τους αδελφούς του  Ιζιασλάβ Α΄ του Κιέβου και Βσέβολοντ Α΄ του Κιέβου απετέλεσαν μία τριανδρία πριγκίπων, που επέβλεπε τις υποθέσεις των Ρώσων ως το 1072. Οι τρεις τους πολέμησαν από κοινού εναντίον των εχθρών τους, όπως των νομάδων Ογκούζων Τούρκων, αλλά και εναντίον συγγενών τους, όπως τού Βσεσλάβ του Πολότσκ (γιου του εξαδέλφου τους). Οι Κουμάνοι νίκησαν τους τρεις αδελφούς το φθινόπωρο τού 1068· πάντως ο Σβιατοσλάβ Β΄ έδιωξε μία ομάδα Κουμάνων, που λεηλατούσαν το πριγκιπάτο του.
Η τριανδρία διερράγη, όταν ο Σβιατοσλάβ Β΄, υποστηριζόμενος από τον νεότερο αδελφό του Βσέβολοντ Α΄, εκθρόνισε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιζιασλάβ Α΄ το 1073. Ανέθεσε τη σύνταξη δύο (τουλάχιστον) θεολογικών έργων· κατά τα άλλα η σύντομη ηγεμονία του ήταν ομαλή.
Γεώργιος Σαχίνης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ύδρα και ήταν γιος του Δημητρίου Σαχίνη, πλοιοκτήτη - έμπορου, προκρίτου της Ύδρας, εγγονός του Αντώνιου Κιοσσέ προκρίτου της Ύδρας, Διοικητή Αίγινας. Ασχολήθηκε με τις ναυτικές επιχειρήσεις της οικογενείας του  και σπούδασε στην Ύδρα και στην Κέρκυρα όπου και έμαθε την ιταλική και γαλλική γλώσσα. Το 1808 μαζί με τον πατέρα του και τον αδελφό του Αντώνιο συνελήφθη από τον Αλή Πασά επειδή αρνήθηκαν να του πουλήσουν το πλοίο τους "Ιρις", στό οποίο και επέβαιναν με προορισμό το Λιβόρνο, σε πολύ χαμηλό τίμημα. Το πλοίο αυτό ήταν 600 τόννων από τα μεγαλύτερα της εποχής, ναυπηγημένο στη Γένοβα.
Μόνο ο Γεώργιος κατάφερε να δραπετεύσει. 
Όταν ξέσπασε η επανάσταση βρισκόταν στη Σικελία. Αμέσως γύρισε και εντάχθηκε στον ναυτικό στόλο της Ύδρας, με το πλοίο του Μιλτιάδης με το οποίο πήρε μέρος σε πάνω από είκοσι ναυμαχίες υπό τον ναύαρχο Ανδρέα Μιαούλη. Το 1823 έγινε διοικητής Σύρου και Μυκόνου. Με την έλευση του Καποδίστρια το 1828 έγινε κυβερνήτης της εθνικής κορβέτας Ύδρα με την οποία του ανατέθηκε ο αποκλεισμός του Μαλιακού Κόλπου. Αργότερα αντιπολιτεύτηκε τον Κυβερνήτη μετά τη δολοφονία του οποίου, το 1832 ανέλαβε πληρεξούσιος Ύδρας. Το 1836 ανέλαβε διοικητής της ναυτικής μοίρας του Αιγαίου. Στη συνέχεια, λόγω της γλωσσομάθειάς του, διετέλεσε υπασπιστής του Βασιλιά Όθωνα καθ' όλη τη διάρκεια της βασιλείας του, εκτός απο ένα ενδιάμεσο διάστημα ενός έτους που ήταν διευθυντής του Ναυτικού Διευθυντηρίου Πόρου. Το 1844 προάχθηκε σε υποναύαρχο ενώ στην επανάσταση του 1862 υπερασπίστηκε τα ανάκτορα.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1864 και γιος του ήταν ο Δημήτριος Σαχίνης.
Καπέλο

Το καπέλο είναι κάλυμμα του κεφαλιού. Φοριέται για διάφορους λόγους, όπως για προστασία, ασφάλεια, τελετουργίες, θρησκευτικούς λόγους, καθώς και ως αντικείμενο μόδας. Κατά το παρελθόν τα καπέλα υποδείκνυαν τη κοινωνική τάξη, ενώ στο στρατό, τα καπέλα μπορεί να δηλώνουν την εθνικότητα, το κλάδο, το βαθμό ή το καθεστώς. Τα κάπελα έχουν σταθερό σφαιρικό σχήμα, προσαρμοσμένο στις διαστάσεις του κεφαλιού. Η λέξη καπέλο προέρχεται από την ιταλική γλώσσα. Το κάλυμμα του κεφαλιού που δεν έχει γείσο και εφαρμόζει στο κεφάλι (και είναι συνήθως πλεκτό) αποκαλείται σκούφος.
Α.Σ. Λάδωνας

Ο Αθλητικός Σύλλογος Λάδωνα είναι ένα ελληνικό αθλητικό σωματείο. Έδρα του είναι ο ποταμός του Λάδωνα, ποταμός της Πελοποννήσου που πηγάζει από τα Αροάνια και διασχίζει το Νομό Αχαΐας και το Νομό Αρκαδίας πριν εκβάλλει στον Αλφειό. Επίσημο έτος ίδρυσης του Α.Σ Λάδωνα είναι το 2004 και χρώματά του το μπλε και το λευκό και σύμβολο το φύλο του πλατάνου.

Τμήμα Σοφτμπολ

O A.Σ Λάδωνα διαθέτει Γυναικείο Τμήμα Σοφτμπολ γρήγορης ρίψης (fastpitch). H γυναικεία ομάδα Σοφτμπολ του Λάδωνα αγωνίζεται στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Σοφτμπολ που διεξάγεται κάθε χρόνο από την Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Σόφτμπολ (www.softball.gr) στο γήπεδο του Ελληνικού. Ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδος το 2010 και το 2012.
Παναγία με το παίζον παιδίον

Παναγία με το παίζον παιδίον είναι εικονογραφικός τύπος της Παναγίας σύμφωνα με τον οποίο ο Χριστός αγκαλιάζει με τρυφερότητα την μητέρα του και κρατάει αυτήν από το μαφόριό της και πάιζει στην αγκαλιά της, ενώ με το δεξί χέρι του κρατάει ειλητάριο, το οποίο γράφει τη φράση Πνεύμα Κυρίου επ' εμέ ου ένεκεν έχρισέ με (Ησαΐας 61, 1)

Προέλευση εικονογραφικού τύπου

Προέρχεται από βακχικές παραστάσεις παιδιού το οποίο παίζει στην αγκαλιά της μητέρας του οι οποίες πρωτεπέδρασαν στην κοπτική τέχνη. Συγκεκριμένα η παράσταση του Παίζοντος παιδίου Ιησού εντοπίζεται στην εποχή των Κομνηνών
Γιουσού Ν’ Ντουρ

Βιογραφία

Ο Ν’ Ντουρ γεννήθηκε στο Ντακάρ. Η μητέρα του ήταν μία γκριότ – παραδοσιακή Σενεγαλέζα μουσικός - και του έμαθε τα βασικά της τοπικής μουσικής, συμπεριλαμβανομένων των τάσσο (ένα είδος ραπ) και μπακού (παραδοσιακός ύμνος). Ο Γιουσού ξεκίνησε να τραγουδά σε θεατρικές ομάδες και σε χορωδίες παραδοσιακής μουσικής στην ηλικία των 12. Στα 15 μπήκε στο Σενεγαλέζικο συγκρότημα Super Diamono, και έκανε περιοδεία στη Δυτική Αφρική. Τον επόμενο χρόνο, το 1976, ξεκίνησε την μουσική του καριέρρα με το συγκρότημα Star Band No. 1, και το 1977 έφτιαξε το δικό του συγκρότημα, τους Étoile de Dakar, που το 1981 το μετονόμασε σε Super Étoile de Dakar. Οι Super Étoile de Dakar περιόδευσαν το 1984 στην Ευρώπη, παίζοντας μια μοντέρνα μορφή mbalax (ένας παραδοσιακός Σενεγαλέζικος ρυθμός). Το συγκρότημα πρωτοεμφανίστηκε το 1985 και στην Βόρεια Αμερική.
Μετά την ηχογράφηση των τραγουδιών Immigrés και Nelson Mandela, ο Ν’ Ντουρ κέρδισε την προσοχή του Βρετανού τραγουδιστή και τραγουδοποιού της ροκ, Πήτερ Γκάμπριελ. Έπαιξε στο επιτυχημένο άλμπουμ του Γκάμπριελ, So (1986) και το 1987 στην περιοδεία του, σε Ηνωμένες Πολιτείες, Ιαπωνία, και Ευρώπη. Τραγούδησε επίσης στο Graceland (1986), το ιδιαίτερα επιτυχημένο άλμπουμ του αμερικανού τραγουδιστή και τον τραγουδοποιού Πωλ Σάιμον, και το 1988 έπαιξε στη συναυλία γενεθλίων του Νέλσον Μαντέλα που έγινε στο Λονδίνο. Το 1989 ο Ν’ Ντουρ έκανε μια περιοδεία υπέρ της Διεθνούς Αμνηστίας, μιας οργάνωσης ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Γέφυρα Αλαμίγιο

Η κατασκευή

Η γέφυρα κατασκευάστηκε ως μέρος της βελτίωσης των υποδομών για την διεθνή έκθεση Expo 92, η οποία διεξήχθη στο νησί, γνωστό για τις μεγάλες φυτείες μπανάνας και για το τωρινό θεματικό πάρκο με την ονομασία "Isla Mágica". Με σχεδιασμό του Σαντιάγο Καλατράβα η κατασκευή ξεκίνησε το 1989 και ολοκληρώθηκε το 1992 . Πρόκειται για κατασκευή τύπου προβόλου δοκαριού, καλωδιωτή γέφυρα και αποτελείται από ένα ενιαίο πυλώνα, με άνοιγμα 200 μέτρα. Το τελικό μήκος της γέφυρας είναι 250 μέτρα και το ύψος της φτάνει τα 140 μέτρα. Η αρχική του πρόθεση ήταν να κατασκευάσει δύο συμμετρικές γέφυρες και στις δύο πλευρές του νησιού, αλλά στο τέλος, επεκράτησε η μοναδική σχεδίαση του Alamillo με ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Αυτή η γέφυρα αντιπροσώπευσε τις υψηλές φιλοδοξίες της πόλης της Σεβίλλης στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την Expo 1992. Χωρίς οικονομικούς περιορισμούς σχετικά με την κατασκευή, ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί μια γέφυρα με συμβολική σημασία και να είναι ορατή από την κορυφή του La Giralda (πρώην μιναρές με ύψος 104 μέτρα), που είναι η συναισθηματική οροφή της πόλης, συνδέοντας το παρελθόν και το παρόν της Σεβίλλης. Στη γέφυρα, υπάρχει μεγάλη υπερυψωμένη διάβαση πεζών και επίσης η γέφυρα διαθέτει παρατηρητήριο στη κορυφή του μαστού, προσβάσιμο με κλιμακοστάσιο.
Coat of Arms

Βραβεία

Coat of Arms (άλμπουμ)
Πολωνία (ZPAV Certification): Χρυσός
443 Φωτογραφική

Φυσικά χαρακτηριστικά

Οι διαστάσεις της Φωτογραφικής εκτιμώνται σε 26,7 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 20 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,192 (από δεδομένα του IRAS). Η Φωτογραφική περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Κωνσταντίνος Μητσόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1844. Ήταν ο πρώτος που αποφοίτησε με διδακτορικό δίπλωμα φυσικών επιστημών του Εθνικού Πανεπιστημίου, το 1868. Σπούδασε φυσική, χημεία, πυροχυμική, γεωλογία, γεωδαισία, μεταλλουργία, μεταλλευτική, μεταλλευτικό δίκαιο και μηχανουργική για έξι χρόνια με υποτροφία της Κυβέρνησης στη μεταλλευτική ακαδημία Freiberg Bergakademie της Σαξωνίας.
Διορίστηκε έκτακτος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο και το Πολυτεχνείο το 1875, και τακτικός το 1888. Το ακαδημαϊκό έτος 1888-1889 διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής και το ακαδημαϊκό έτος 1907-1908 της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το ακαδημαϊκο έτος 1900-1901 εξελέγη πρύτανης του Πανεπιστημίου. Απαλλάχτηκε το 1910 από καθηγητής και διορίστηκε διευθυντής του Πολυτεχνείου.
Ήταν ο πρώτος ειδικός γεωλόγος και ορυκτολόγος της Ελλάδας, εισηγητής της Πειραματικής Ορυκτολογίας και από τους κυριότερους συντελεστές της προαγωγής των φυσικών επιστημών στην Ελλάδα. 
Απεβίωσε το 1911 στην Αθήνα.
Επαρχία Μπάλβι

Η επαρχία Μπάλβι (λετονικά: Balvu rajons) είναι επαρχία της βορειοανατολικής Λετονίας. Έχει πληθυσμό 28.246 κατοίκους. Περιλαμβάνει τις πόλεις Μπάλβι και Βίλιακα.
2015 Κατσουέφσκαγια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Κατσουέφσκαγια είναι άγνωστα.
Κρατιδιακές εκλογές της Βρέμης (2019)

Εκλογές διεξήχθησαν στο κρατίδιο της Βρέμης στις 26 Μαΐου 2019. Εξελέγησαν τα μέλη της βουλής της πόλης (Bremische Stadtbürgerschaft και Stadtverordnetenversammlung Bremerhaven) και του κρατιδίου (Bürgerschaft). Η ημερομηνία των εκλογών συνέπεσε με εκείνη των ευρωεκλογών.
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές είχαν όλοι οι Γερμανοί που είχαν ζήσει στη Βρέμη τουλάχιστον 3 μήνες πριν τη διεξαγωγή των εκλογών. Όπως και στις προηγούμενες εκλογές, για να ψηφίσουν στις εκλογές έπρεπε να είναι ηλικίας 16 ετών και για να είναι υποψήφιοι 18 ετών.
Στις 15 Αυγούστου 2019 δήμαρχος εξελέγη ο Άντρεας Μπόφενσουλτε.

Εκλογικό σύστημα

Από το 2011 στη Βρέμη οι εκλογές διεξάγονται με ένα νέο εκλογικό σύστημα. Κάθε ψηφοφόρος μπορεί να ρίξει 5 ψήφους μεταξύ των κομματικών καταλόγων ή των υποψηφίων που αναγράφονται.
Εντουάρντο Μπρίτο

Βραζιλία

Ξεκίνησε την καριέρα του στην βραζιλιάνικη Τσακαρέι. Εκεί έπαιξε ως τα 20 του χρόνια, όταν και ήρθε στην Ελλάδα.

Απόλλων Καλαμαριάς

Το 2004 ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό της ομάδας του Απόλλωνα Καλαμαριάς. Αγωνίστηκε εκεί την σεζόν 2004-2005 και την σεζόν, 2007-2008, όταν και εντυπωσίασε με τις ικανότητές του. Ενδιάμεσα, δόθηκε δανεικός δύο χρονιές.

Νίκη Βόλου

Την σεζόν 2005-2006, την πέρασε δανεικός στην ομάδα του Βόλου, την Νίκη. Εκεί χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους καλύτερους μεσοεπιθετικούς έχουν περάσει από τον σύλλογο.

Διαγόρας Ρόδου

Η επόμενη σεζόν 2006-2007, τον βρήκε δανεικός στον Διαγόρα της Ρόδου, με τον οποίο πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις και ψηφίστηκε ως ο καλύτερος ξένος της Β' εθνικής κατηγορίας.

Ατρόμητος

Τα εξαιρετικά χαρακτηριστικά του και η φήμη που τον συνόδευε, έκανε τον Ατρόμητο Αθηνών να τον αγοράσει την σεζόν 2008-2009. Με την ομάδα του Περιστερίου, έφτασε σε δύο τελικούς Κυπέλλου Ελλάδος, το 2011 και το 2012, ενώ είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο της έως τότε καριέρας του.
2099 Έπικ

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Έπικ είναι S (λιθώδης, κατά Tholen) ή Ch (κατά SMASSII). Ο Έπικ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5,5 ως 7,5 ώρες περίπου.
Μελανησία

Η Μελανησία (από τα Αρχαία Ελληνικά: μέλας [μαύρος] και νῆσος) είναι μια περιοχή που εκτείνεται από την δυτική πλευρά του Ανατολικού Ειρηνικού ως την Θάλασσα Αραφούρα, βόρεια και βορειοανατολικά της Αυστραλίας. Ο όρος πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον Ζιλ Ντιμόν ντ' Ουρβίλλ το 1832 για να δηλώσει μια εθνική και γεωγραφική ομαδοποίηση των νησιών που διαφοροποιούνταν από την Πολυνησία και τη Μικρονησία. Σήμερα η η φυλετική ταξινόμηση του ντ' Ουρβίλλ είναι γνωστό πως είναι ανακριβής γιατί αποκρύπτει την πολιτιστική, γλωσσολογική και γενετική ποικιλία της Μελανησίας. Μεγάλης σημασίας είναι και το γεγονός πως ο όρος αυτός συνδυάζει δύο κατά πολύ ξεχωριστές ομάδες, τους Αυστρονήσιους και τους Παπούα (οι οποίες από μόνες τους μπορούν να θεωρηθούν πως περιέχουν έναν αριθμό ξεχωριστών ομάδων).

Οι Λαοί της Μελανησίας

Οι αρχικοί κάτοικοι της Μελανησίας ήταν πιθανότατα οι πρόγονοι των σημερινών ομιλητών Παπούα. Οι άνθρωποι αυτοί θεωρείται πως κατοικούσαν στη Νέα Γουινέα δεκάδες χιλιάδες χρόνια πριν, και έφτασαν στη Μελανησία τουλάχιστον 35000 χρόνια πριν (σύμφωνα με τη χρονολόγηση ραδιενεργού άνθρακα). Φαίνεται πως είχαν κατοικήσει την Μελανησία ανατολικά μέχρι τα βασικά νησιά των Νήσων του Σολομώντα (πχ. συμπεριλαμβανομένου του Σαν Κριστομπάλ) και ίσως ακόμα και στα μικρότερα νησιά ανατολικότερα. 
Στη Μελανησία (ιδιαίτερα κατά μήκος της βόρειας ακτής της Νέας Γουινέας και στα νησιά βορείως και νοτίως της Νέας Γουινέας) οι Αυστρονησιακοι πληθυσμοί ήρθαν σε επαφή με τους προϋπάρχοντες πληθυσμούς ομιλητών Παπούα, πιθανότατα γύρω στα 4000 χρόνια πριν. Φαίνεται πως υπήρξε μια μακρά περίοδος αλληλεπίδρασης που είχε ως αποτέλεσμα πολλές σύνθετες αλλαγές στη γενετική, τις γλώσσες και τον πολιτισμό. Είναι πιθανό πως ήταν από αυτή την περιοχή που αναχώρησε μια πολύ μικρή ομάδα ανθρώπων προς τα ανατολικά για να καταστούν οι ιδρυτές του Πολυνησιακού πληθυσμού. 
Τα κράτη Φίτζι, Παπούα Νέα Γουινέα, Νήσοι Σολομώντος, Βανουάτου και Νέα Καληδονία (υπό Γαλλική κυριαρχία) χρησιμοποιούν τον όρο αυτό για να περιγραφούν επειδή αντικατοπτρίζει την κοινή τους αποικιακή ιστορία και την κοινή τους τοπική κατάσταση. Οι περιοχές αυτές σχηματίζουν τον πυρήνα της σύγχρονης Μελανησιακής περιοχής. Ωστόσο, παρακείμενα νησιά σε άλλες χώρες συχνά θεωρούνται περιφερειακά Μελανησιακά.