google/wiki40b huggingface dataset:
Εντεύθεν Ιβηρία

Η Εντεύθεν Ιβηρία (λατινικά: Hispania Citerior) ήταν η μία από τις δύο αρχικές διοικητικές διαιρέσεις της Ρωμαϊκής Ιβηρίας όπως αυτές διαμορφώθηκαν μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση στο τέλος του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου. Αρχικά περιελάμβανε την μεσογειακή ακτή της Ιβηρικής χερσονήσου, από τα Πυρηναία μέχρι την Καρθαγένη. Η κατάκτηση εδαφών στα δυτικά γιγάντωσε την επικράτειά της και επέκτεινε τα όριά της στο σύνολο της βόρειας Ιβηρικής ώσπου το 27 π.Χ. μετονομάστηκε σε Ταρρακωνική από τον Αύγουστο. Πρωτεύουσα και διοικητικό της κέντρο ήταν η Τάρρακο.

Εδαφική εξέλιξη

Στα πλαίσια του Β΄ Ρωμαιοκαρχηδονιακού Πολέμου, η Ρωμαϊκή Δημοκρατία χρησιμοποίησε την ιβηρική πόλη της Κέσσης ως βάση για τις κινήσεις της εναντίον του καρχηδονιακού στρατού και των τοπικών ιβηρικών φυλών. Η οριστική επικράτηση του Σκιπίωνα του Αφρικανού το 206 π.Χ. έφερε κάτω από την άμεση εξουσία της Ρώμης το σύνολο των παραλιακών τέως καρχηδονιακών και αυτόνομων ιβηρικών περιοχών που εκτείνονταν από τα Πυρηναία μέχρι τα Γάδειρα, που το 197 π.Χ. εντάχθηκαν σε δύο επαρχίες, την Εντεύθεν και την Εκείθεν Ιβηρία (Hispania Citerior και Ulterior). Το σύνορό τους χονδρικά ταυτιζόταν με αυτό που σήμερα χωρίζει την Ανδαλουσία από την Περιοχή της Μούρθια.
Η σταδιακή υποταγή του εσωτερικού της Ιβηρικής, που συνδυάστηκε με ένα συνεχή αγώνα για την ειρηνοποίηση των υποταγμένων ιβηρικών φυλών επέφερε μέχρι το 154 π.Χ. το μεγαλύτερο κομμάτι της κοιλάδας του ποταμού Έβρου. Το 133 π.Χ. έλαβε χώρα η πολιορκία της Νουμάντια, που άνοιξε το δρόμο στην ενσωμάτωση της σημερινής Καστίλης-Λεόν. Το 27 π.Χ. ο Αύγουστος προσέθεσε στην Εντεύθεν Ιβηρία τις πρόσφατες κατακτημένες περιοχές της Κανταβρίας και τη μετονόμασε σε Ταρρακωνική.
Δημήτριος Χρυσανθακόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κούμανι Αχαΐας με το όνομα Χρυσανθακόπουλος μαζί με τα τέσσερα αδέλφια του ήταν οπλαρχηγοί και με δικά τους στρατιωτικά σώματα πήραν μέρος στην επανάσταση του 1821 , οι αγωνιστές της εποχής και οι συγγραφείς τους ανέφεραν σαν "Κουμανιώται" όπου το κράτησαν έπειτα και σαν επώνυμο. Τα άλλα αδέλφια του ήταν οι Θάνος, Κωνσταντίνος, Σταμάτης και Αγγελής.

Στρατιωτικός Βίος

Προεπαναστατικά κατατάχτηκε μαζί με τα αδέλφια του στα βρετανικά τάγματα στα Επτάνησα πιθανώς διωκόμενοι από τους Οθωμανούς αφού αναφέρεται το 1816 τους δόθηκε αμνηστία. Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρία και το 1821 με την κήρυξη της επανάστασης επέστρεψε με τα αδέλφια του στην Αχαία δημιουργώντας δικό τους στρατιωτικό σώμα και σημαία. Πήρε μέρος στην κατάληψη της Πάτρας τον Μάρτιο του 1821, διακριθείς στην Μάχη της Αγιαλεξιώτισσας και στην Μάχη της Αγίας Παρασκευής. Το Μάιο του 1821 έστησε με τα αδέλφια του στρατόπεδο στον Ομπλό όπου και δολοφόνησαν τον Π. Καρατζά στον χώρο του μοναστηριού. Μετά από αυτό το γεγονός αποσύρθηκαν και συνεργάστηκαν με τους Πετιμεζαίους και το 1822 επέστρεψαν στην Πάτρα όπου στρατοπέδευσαν στο χωριό Κυνηγού. Πήραν μέρος στην Μάχη του Γηροκομείου το 1822 και το 1827 τα αδέλφια Κουμανιώται διορίζονται αρχηγοί των όπλων της επαρχίας Πατρών.

Πολιτικός Βίος

Πήρε μέρος σαν πληρεξούσιος Πατρών στην εθνοσυνέλευση του 1832 στο Άργος, εκλέχτηκε βουλευτής Πατρών στις εκλογές του 1844, στις εκλογές του 1847 και στις εκλογές του 1850.
Πέθανε εν ενεργεία βουλευτής, το Μάρτιο του 1852.
Καθεδρικός Ναός Αγίου Ιακώβου (Ιερουσαλήμ)

Ιστορία

Ο πρώτος Καθεδρικός Ναός κατεστράφη κατά την εισβολή των Περσών το 614. Η σημερινή τρίκλιτη κατασκευή, την οποία δεσπόζει τρούλος, χρονολογείται από τον 12ο αιώνα. Δύο ακόμη σημαντικοί τάφοι ευρίσκονται εντός του μοναστηριού: αυτός του 94ου Πατριάρχη, Γκουρέγκ (20ός αιώνας), καθώς κι εκείνος ενός άλλου Πατριάρχη, του Αβραάμ, ο οποίος έζησε την εποχή του Σαλαντίν. 
Στην διάρκεια Ισραηλοαραβικού Πολέμου του 1948, ο Καθεδρικός Ναός χρησίμευσε ως αντιαεροπορικό καταφύγιο στους Αρμένιους της Ιερουσαλήμ, καθώς οι τοίχοι του είχαν πάχος ένα μέτρο.
Κωνσταντίνος Αριστίας

Βιογραφία

Αποφοίτησε από το γυμνάσιο στο Βουκουρέστι. Το 1817 η κόρη του ηγεμόνα της Βλαχίας Καρατζά, Ραλλού, ίδρυσε στο Βουκουρέστι το "Ελληνικό Θέατρο". Η Φιλική Εταιρεία κατόρθωσε έμμεσα να το επηρεάσει. Ο Αριστίας ως σπουδαστής, έπαιξε στο «Βρούτο» του Βολταίρου και στον «Τιμολέωνα» του Ιωάννη Ζαμπέλιου. Εμπνευσμένος από τις ιδέες του Διαφωτισμού αλλά και της απελευθέρωσης της Ελλάδας από τον Οθωμανικό ζυγό, ο Αριστίας προσχώρησε στη Φιλική Εταιρία. Από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης στις ηγεμονίες, το Φεβρουάριο του 1821, ο Αριστίας συνασπίστηκε με τον Αλέξάνδρο Υψηλάντη. Στη Μάχη του Δραγατσανίου ήταν ο σημαιοφόρος του Ιερού Λόχου και ήταν ένας από τους λίγους επιζόντες μαχητές του.
Μετά την ήττα, ο Αριστίας αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Βλαχία. Η Ραλλού Καρατζά τον είχε στείλει με δικά της έξοδα στη Γαλλία για να σπουδάσει υποκριτική τέχνη στον Τάλμα Φρανσουά Ζοζέφ. Το 1827 επέστρεψε στο Βουκουρέστι. Εκεί δίδαξε ελληνικά και γαλλικά στο Εθνικό Κολλέγιο του Αγίου Σάββα. Το 1833 ίδρυσε θεατρική σχολή όπου δίδαξε. Ο Αριστίας έθεσε τα θεμέλια του επαγγελματικού ρουμάνικου θεάτρου.
Παράλληλα ήταν μεταφραστής και συγγραφέας. Μετέφρασε στα ρουμανικά την Ιλιάδα του Ομήρου καθώς και Πλούταρχο και Μολιέρο ανάμεσα σε άλλους συγγραφείς.
Το 1840 ο Αριστίας πήγε στην Αθήνα για τη δημιουργία νέου ελληνικού θεατρου. Αντιμέτωπος με το βαυαρικό καθεστώς του Όθωνα επέστρεψε στο Βουκουρέστι. Κατά τη Ρουμανική Επανάσταση του 1848 ο Αριστίας συμμετείχε ως συνταγματάρχης της Εθνικής Φρουράς. Μετά την κατάπνιξη της επανάστασης έζησε στην Αυστρία, τη Γαλλία, την Τουρκία και την Ελλάδα. Το 1851 επέστρεψε στη Ρουμανία.
Ερρίκος Δ΄ του Γκρουμπενχάγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο γιος του Ερρίκου Γ΄, πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν μαζί με τους αδελφούς του Ερνέστο Β΄ και Αλβέρτο Β΄. Μητέρα του ήταν η Μαργαρίτα των Πιάστ, κόρη του Ιωάννη Α΄ δούκα του Ζάγκαν. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1464, τον διαδέχθηκε σε ηλικία 4 ετών με επίτροπο τον θείο του Αλβέρτο Β΄· ο Ερνέστος Β΄ παραιτήθηκε και έγινε αρχιμανδρίτης (canon) στο Χάλμπερστατ.
Το 1479 ενηλικιώθηκε και με τον θείο του έκαναν διανομή του πριγκιπάτου: ο Ερρίκος Δ΄ έλαβε το κάστρο Χέλντενμπουργκ και ο Αλβέρτος Β΄ τα κάστρα Οστερόντε και Χέρτσμπεργκ, ενώ είχαν από κοινού το κάστρο Γκρουμπενχάγκεν. Το 1485 απεβίωσε ο θείος του αφήνοντας έναν γιο 9 ετών, έτσι ο Ερρίκος Δ΄ έγινε επίτροπος του εξαδέλφου του Φιλίππου Α΄.
Απεβίωσε το 1526 άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο Φίλιππος Α΄, επανενώνοντας το πριγκιπάτο.

Οικογένεια

Το 1494 νυμφεύτηκε στο Άινμπεκ την Ελισάβετ των Άνχαλτ, κόρη του Ιωάννη Ε΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ, αλλά δεν απέκτησε τέκνα.
Μνημείο πρώτης Σερβικής εξέγερσης

Το μνημείο της πρώτης σερβικής εξέγερσης είναι ένα ιστορικό συγκρότημα που περιλαμβάνει ένα σύνολο κτιρίων και μνημείων που συνδέονται με την πρώτη σερβική εξέγερση στην Ορασάκ.
Η Αραχίδα όπου βρίσκεται είναι ένα χωριό που απέχει από το Βελιγράδι περίπου 70 χλμ., εκεί έγινε η Συνέλευση του Ορασάκ στις 15 Φεβρουάριου 1804. Ήταν μια συνάντηση επιφανών Σέρβων στην οποία αποφασίστηκε να γίνει εξέγερση εναντίον της τουρκικής κυβέρνησης. Κατά τη συνεδρίαση αυτή ο Καραγιώργης Πέτροβιτς επιλεγεί αρχηγός της.

Εκκλησία του Ορασάκ

Η εκκλησία χτίστηκε στο Ορασάκ μεταξύ του 1868 και 1870, ο αρχιτέκτονας του ναού παραμένει σήμερα άγνωστος. Καλλιτεχνικής αξίας είναι το τέμπλο του ναού που φιλοτεχνήθηκε από τον Στεφάν Τοντόροβιτς. Το τέμπλο είναι ζωγραφισμένο με 24 αγιογραφίες που δείχνουν άγιους και σκηνές από την ιστορία της Καινής Διαθήκης.

Μουσείο

Το κτίριο του μουσείου χτίστηκε το 1932 και είναι ένα από τα πιο όμορφα κτίρια του είδους του στην κεντρική Σερβία. Ο αρχιτέκτονας είναι άγνωστος, αλλά το ύφος του δείχνει την επιστροφή της παλιάς σερβικής αρχιτεκτονικής. Η πρόσοψη χαρακτηρίζεται από τοξωτά παράθυρα με επένδυση από γρανίτη. Πάνω από την πόρτα υπάρχει μια μαρμάρινη πλάκα που αναφέρεται στο μνημείο και τον ρόλο του.

Πηγή

Η πηγή βρίσκεται όχι πολύ μακριά από την εκκλησία, στην ρεματιά του Maricevica. Το μνημείο αυτό χτίστηκε το 1954 προς ανάμνηση της πρώτης σερβικής εξέγερσης. Στο κεντρικό τμήμα του μνημείου είναι τρεις τοξωτές μαρμάρινες πλάκες. Στη μέση είναι χαραγμένες οι λέξεις "Σε αυτό το μέρος στις 15 Φεβρουαρίου 1804 ξεκίνησε η πρώτη σερβική εξέγερση"

Μνημείο Καραγιώργη

Ο ανδριάντας του Καραγιώργη στήθηκε στην επέτειο  της διακοσαετίας της πρώτης σερβικής εξέγερσης. Το μνημείο είναι 3.4 μέτρα ύψος και το έργο του γλύπτη Ραντοβάνοβιτς. Κατασκευάστηκε από λευκό μάρμαρο με χρηματοδότηση από το δήμο Aranđelovac.
Βαρταμπέντ

Ο βαρταμπέντ ή βαρνταπέτ (αρμενικά: վարդապետ‎) είναι ιδιαιτέρως μορφωμένος αρχιμανδρίτης εντός της παραδόσεως της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας. Πρόκειται για τιμητικό τίτλο ο οποίος αποδίδεται σε μοναχούς ηγούμενους μοναστηριών, σε εφημέριους υπεύθυνους σημαντικών ενοριών ή σε ιερείς υπεύθυνους για την φύλαξη αγίων τόπων. Από την τάξη των βαρταμπέντ, συνήθως, επιλέγονται οι μελλοντικοί επίσκοπο της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας.
Αεροδρόμιο Σεΐχ Λαρμπί της Τεμπέσα

Ιστορικά στοιχεία

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η εγκατάσταση ήταν γνωστή ως Αεροδρόμιο της Τεμπέσα. Ήταν μια από τις βάσεις της 12ης Σμηναρχίας κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της Βόρειας Αφρικής εναντίον των γερμανικών Άφρικα κορπς. Χρησιμοποιήθηκε επιχειρησιακά από το 31ο Σμήνος Μαχητικών, το οποίο επιχειρούσε με αεροσκάφη Supermarine Spitfire από το αεροδρόμιο μεταξύ 17 και 21 Φεβρουαρίου 1943. Ήταν επίσης έδρα της 12ης Διοίκησης Μαχητικών μεταξύ Δεκεμβρίου 1942 και 12 Ιανουαρίου 1943.

Εγκαταστάσεις

Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 811 μ. πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας. Διαθέτει δύο διάδρομους με άσφαλτο: τον 11/29 ο οποίος έχει διαστάσεις 3.000 x 45 μ. και τον 12/30 ο οποίος έχει διαστάσεις 2.400 x 30 μ..
Ίμρε Κόμορα

Καριέρα

Ο Ίμρε Κόμορα έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στη Σομπάτελι Χάλαντας, με την οποία υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1959, σε ηλικία 19 ετών. Στη Σομπάτελι Χάλαντας παρέμεινε μόλις ένα χρόνο πραγματοποιώντας συνολικά 35 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 8 γκολ, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει με την ομάδα κάποιο εγχώριο τίτλο.
Επόμενος σταθμός του Κόμορα μετά τη Σομπάτελι Χάλαντας, ήταν η επίσης ουγγρική Χόνβεντ Βουδαπέστης, με την οποία υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας το 1961. Στη Χόνβεντ πραγματοποίησε κατά διαστήματα πολύ καλές εμφανίσεις οι οποίες τον οδήγησαν στο να αποτελέσει μέλος της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της χώρας του που συμμετείχε στο τουρνουά των Ολυμπιακών Αγώνων του 1964. Μάλιστα, η Εθνική Ουγγαρίας διέπρεψε στο συγκεκριμένο τουρνουά καθώς κατέκτησε την πρώτη θέση.
Ο Κόμορα παρέμεινε στην ομάδα της Βουδαπέστης μέχρι το 1972, έχοντας καταφέρει ενδιάμεσα να κατακτήσει ένα Κύπελλο Ουγγαρίας (1964). Συνολικά, στην ομάδα της Χόνβεντ πραγματοποίησε 277 εμφανίσεις ενώ κατάφερε να πετύχει και 64 γκολ. Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1971-72, ο Ίμρε Κόμορα αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να βάλει τέλος στην καριέρα του σε ηλικία 32 ετών.

Προπονητική καριέρα

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ο Ίμρε Κόμορα αποφάσισε να συνεχίσει να ασχολείται με το άθλημα αλλά από ένα άλλο πόστο και συγκεκριμένα αυτό του προπονητή. Αρχικά, ανέλαβε το 1982 προπονητής της Χόνβεντ Βουδαπέστης, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1986, έχοντας κατακτήσει ενδιάμεσα τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα Ουγγαρίας (1984, 1985 και 1986) και ένα κύπελλο Ουγγαρίας (1985).
Οι επιτυχίες του στον πάγκο της Χόνβεντ οδήγησαν τον Ίμρε Κόμορα στον πάγκο της Εθνικής Ουγγαρίας. Ωστόσο, το πέρασμά του από την Εθνική Ουγγαρίας αποδείχθηκε ιδιαίτερα σύντομο καθώς ένα μόλις χρόνο μετά την πρόσληψή του, αποτέλεσε παρελθόν και επέστρεψε στον πάγκο της Χόνβεντ Βουδαπέστης.
Το 1989 άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα του την Ουγγαρία και ταξίδεψε στην Ελλάδα με προορισμό τον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον πάγκο του οποίου παρέμεινε για ένα χρόνο χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Λίγα χρόνια μετά την επιστροφή του στην Ουγγαρία, ο Κόμορα εργάστηκε άλλες δύο φορές ως προπονητής στη Χόνβεντ Βουδαπέστης και συγκεκριμένα την περίοδο 1997-98 αλλά και το 1999.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Ίμρε Κόμορα έχει πραγματοποιήσει δύο συμμετοχές με την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ουγγαρίας. Ήταν μέλος της αποστολής της Εθνικής Ουγγαρίας που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο ποδοσφαιρικό τουρνουά των Ολυμπιακών Αγώνων του 1964.
Διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου

Η Διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου εγκρίθηκε από την Εθνοσυνέλευση του Κοσσυφοπεδίου στις 17 Φεβρουαρίου 2008. Σε μια συνεδρίαση στην οποία συμμετείχαν 109 από τους συνολικά 120 βουλευτές, η συνέλευση ομόφωνα δήλωσε ότι το Κοσσυφοπέδιο είναι ανεξάρτητο από τη Σερβία, ενώ οι 11 εκπρόσωποι της σερβικής μειονότητας μποϊκόταραν τη διαδικασία. Ήταν η δεύτερη δήλωση ανεξαρτησίας από τους πολιτικούς θεσμούς της αλβανικής πλειοψηφίας του Κοσσυφοπεδίου. Η πρώτη διακήρυξη είχε γίνει στις 7 Σεπτεμβρίου 1990.
Η νομιμότητα της διακήρυξης αμφισβητήθηκε. Η Σερβία ζήτησε διεθνή παρέμβαση και στήριξη της άποψής της ότι η διακήρυξη ήταν παράνομη, ενώ τον Οκτώβριο του 2008 ζήτησε συμβουλευτική γνώμη από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η διακήρυξη δεν παραβίαζε το διεθνές δίκαιο.
Ως αποτέλεσμα της απόφασης του Διεθνές Δικαστηρίου, επικυρώθηκε ένα κοινό ψήφισμα Σερβίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, που ζητούσε έναν διάλογο μεταξύ του Κοσσυφοπεδίου και της Σερβίας για την «προώθηση της συνεργασίας, την επίτευξη προόδου στην πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη βελτίωση των ζωών των πολιτών». Ο διάλογος οδήγησε στη Συμφωνία των Βρυξελλών του 2013, μεταξύ της Σερβίας και του Κοσσυφοπεδίου, μέσω της οποίας καταργήθηκαν όλα τα θεσμικά όργανα της Δημοκρατίας της Σερβίας στο Κοσσυφοπέδιο. Ο Ντέγιαν Παβίτσεβιτς είναι ο επίσημος εκπρόσωπος της Σερβίας στο Κοσσυφοπέδιο. Ο Βάλντετ Σαντίκου είναι ο επίσημος αντιπρόσωπος του Κοσσυφοπεδίου στη Σερβία.

Αντιδράσεις από Σέρβους Κοσοβάρους

Ο επίσκοπος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Κοσσυφοπέδιο, Αρτέμιος, αντέδρασε με οργή, δηλώνοντας ότι η αποκαλούμενη ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου ήταν μια «προσωρινή κατάσταση κατοχής» και ότι η Σερβία πρέπει να ζητήσει συνδρομή από τη Ρωσία και άλλες χώρες και να εδραιώσει την παρουσία της εκεί.
Εκατοντάδες Σέρβοι διαδήλωσαν στις 22 Φεβρουαρίου στην πόλη Μιτρόβιτσα του Κοσσυφοπεδίου, η οποία ήταν σε κύριο βαθμό ειρηνική. Στις 14 Μαρτίου 2008 Σέρβοι διαδηλωτές κατέλαβαν βίαια το Δικαστικό Μέγαρο των Ηνωμένων Εθνών στο βόρειο τμήμα της Μιτρόβιτσα. Στις 17 Μαρτίου, ειρηνευτικές δυνάμεις του ΟΗΕ και του ΝΑΤΟ εισήλθαν στο δικαστήριο για να τερματίσουν την κατάληψη. Στις επόμενες συγκρούσεις που ακολούθησαν με αρκετούς εκατοντάδες διαδηλωτές σκοτώθηκε ένας Ουκρανός αστυνομικός του ΟΗΕ, με πάνω από 50 άτομα σε κάθε πλευρά τραυματισμένους.
Ο Μάγος του Οζ (ταινία)

Υπόθεση

Η Ντόροθι Γκέιλ (Τζούντι Γκάρλαντ), είναι μια ορφανή έφηβη που μένει στο Κάνσας με τους θείους Χένρι (Τσάρλεϊ Γκρέιπγουιν) και Εμ (Κλάρα Μπλάντικ) της και το σκύλο της Τότο. Μια μέρα μια κακιά γειτόνισα, η κυρία Γκαλτς (Μάργκαρετ Χάμιλτον), χτυπάει στην πλάτη με μια σκούπα τον Τότο και εκείνος τη δαγκώνει. Έπειτα η κυρία Γκαλτς επιστρέφει με ένταλμα από το σερίφη για ευθανασία του σκύλου. Η κακιά γειτόνισσα βάζει τον Τότο σε ένα καλάθι στο πίσω μέρος του ποδηλάτου της και ξεκινούν για το σερίφη, αλλά ο σκύλος καταφέρνει να ξεφύγει και επιστρέφει στη Ντόροθι. Η νεαρή κοπέλα φοβισμένη ότι η κυρία Γκαλτς μπορεί να επιστρέψει και να πάρει μαζί της το σκύλο αποφασίζει να το σκάσει από το σπίτι. Στο δρόμο της συναντάει ένα μέντιουμ, τον Καθηγητή Μάρβελ (Φρανκ Μόργκαν), ο οποίος μαντεύει ότι το έχει σκάσει από το σπίτι της και προσπαθεί να την πείσει να επιστρέψει λέγοντάς της ότι η θεία της Εμ έχει αρρωστήσει από την ανησυχία της για εκείνη. Η Ντόροθι προσπαθεί να επιστρέψει στο σπίτι της όταν παρασέρνεται από έναν ανεμοστρόβιλο ο οποίος τη μεταφέρει μαζι με τον Τότο σε έναν ονειρεμένο, φανταστικό και πολύχρωμο κόσμο τη Χώρα του Οζ. Όσο βρίσκεται στη δίνη του στροβίλου η Ντόροθι έρχεται αντιμέτωπη με την εικόνα της κυρίας Γκαλτς, η οποία μεταμορφώνεται σε κακιά μάγισσα της Δύσης. Όταν προσγειώνεται στη χώρα του Οζ η Ντόροθι συναντάει την Γλίντα (Μπίλι Μπερκ), την καλή μάγισσα του Βορρά. Η Γκλίντα και τα μάτσκιν, τα ξωτικά του Οζ, αντιμετωπίζουν την Ντόροθι ως ηρωίδα λέγοντάς της ότι σκότωσε την κακιά μάγισσα της Ανατολής. Τότε εμφανίζεται η αδελφή της η κακιά μάγισσα της Δύσης και ορκίζεται ότι πρόκειται να την εκδικηθεί. Η Γκλίντα βοηθάει την Ντόροθι δίνοντάς της ένα ζευγάρι κόκκινα παπούτσια με μαγικές ιδιότητες, εφόσον σε περίπτωση που χρειαστεί τη βοήθειά της το μόνο που χρειάζεται να κάνει είναι να τα χτυπήσει το ένα πάνω στο άλλο και τη συμβουλεύει να ακολουθήσει τον δρόμο με τα κίτρινα τούβλα, ο οποίος θα την οδηγήσει στη Σμαραγδένια Πόλη που είναι η πρωτεύουσα της Χώρας του Οζ και όπου βρίσκεται ο παντοδύναμος Μάγος του Οζ που μπορεί να τη βοηθήσει να επιστρέψει στο Κάνσας. Έτσι η Ντόροθι κατευθύνεται προς τη Σμαραγδένια Πόλη και στο δρόμο της συναντάει τρεις συμμάχους, τον Χακ (Ρέι Μπόλτζερ) ένα σκιάχτρο που θα ήθελε να έχει μυαλό, τον Χίκορι (Τζακ Χέιλι) τον τενεκεδένιο άνθρωπο που θα ήθελε να έχει καρδιά και τον Ζέκι (Μπερτ Λαρ) το δειλό λιοντάρι που θα ήθελε να έχει κουράγιο. Οι τέσσερις ήρωες ξεκινούν για τη Σμαραγδένια Πολιτεία έχοντας την ελπίδα ότι ο Μάγος του Οζ θα τους βοηθήσει να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα.
Ιωάννα Πηλιχού

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου του 1981 και μεγάλωσε στο Αλιβέρι Ευβοίας. Αποφοίτησε από το Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και απο το Πανεπιστημίου Μακεδονίας του τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών σπουδών. Εκτός από ελληνικά, μιλάει συνολικά και άλλες έξι γλώσσες : Αγγλικά, Γερμανικά, Ισπανικά, Ρώσικα, Τούρκικα και Αραβικά. Επιπλεον, γνωρίζει  TAE-KWO-DO.Χόρευε ως Cheerleader για την ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού.Αποφάσισε να γίνει ηθοποιός καθώς περνούσε έξω απο κάποια δραματική σχολή.Έγινε ιδιαίτερα γνωστή μέσα από τη συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά Ευτυχισμένοι μαζί του MEGA στο ρόλο της Ευας.
Την τηλεοπτική σεζόν 2011-2012 συμμετείχε στο τηλεπαιχνίδη διασήμων χορευτικό show «Dancing On Ice» όπου κατάφερε να πάρει την πρώτη θέση.
Στην τηλεόραση έκανε ένα πέρασμα από την αισθηματική σειρά «Amore mio» με πρωταγωνιστές τους Νίκο Ψαρρά και Νικολέτα Καρά. Το 2016 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά «Daddy Cool» στο πλευρό του Θανάση Τσαλταμπάση. 
Θεατρικά, έχει συμμετάσχει σε πάρα πολλές παραγωγές (ακόμη και ως φοιτήτρια του Κρατικού Θεάτρου). Το 2002 έκανε το ντεμπούτο της ως επαγγελματίας (ωστόσο σπούδαζε ακόμη) με την παιδική παράσταση «Η ωραία Κοιμωμένη». Το 2016, για λίγες μόνο παραστάσεις, συμμετείχε στην παράσταση «Ο κύκλος του Δέκα».
Στον κινηματογράφο έχει παίξει σε επτά συνολικά ταινίες ενώ έχει δανείσει τη φωνή της ως voice actress σε άλλες έξι. Το ντεμπούτο της έγινε το 2003, στην ταινία «Ζάπινγκ».  Έχει συμμετάσχει ακόμη στη σλαβομακεδονική ταινία Mocking of Christ.

Προσωπική ζωή

Από το 2009 μέχρι το 2014 ήταν ζευγάρι με τον επίσης ηθοποιό, Σαράντο Γεωγλερή. Από το 2015 είναι ζευγάρι με τον cameraman Μάκη Τσούφη.
Ο Λόγος του Βασιλιά

Πλοκή

Η ταινία σχηματίζει το πορτρέτο Βασιλιά Γεωργίου VI (Κόλιν Φερθ), ο οποίος είχε πρόβλημα στην ομιλία αφού τραύλιζε κάτι που αποτελούσε εμπόδιο για αυτόν ο οποίος λόγω της ιδιότητας του έπρεπε συχνά να εκφωνεί λόγους μπροστά σε μεγάλο κοινό, παρουσιάζοντας τη ζωή του λίγο πριν το θάνατο του πατέρα του ώσπου να γίνει βασιλιάς  Με την ώθηση της γυναίκας του, Βασίλισσας Ελισάβετ (Έλενα Μπόναμ Κάρτερ) θα επισκεφτεί έναν ιατρό που ειδικεύεται σε τέτοια προβλήματα, τον Λάιονελ Λογκ (Lionel Logue) (Τζέφρεϊ Ρας), ο οποίος παρά τις αρχικές αντιρρήσεις του Βασιλιά θα τον βοηθήσει να αντιμετωπίσει τους φόβους του, οι οποίοι του δημιούργησαν το πρόβλημα ομιλίας, και επομένως και το πρόβλημα του. Έτσι, όταν ο αδερφός του, Εδουάρδος ο 8ος (Γκάι Πίρς), ο οποίος έχει διαδεχθεί τον πατέρα του στην εξουσία μετά το θάνατό του, υποβάλει την παραίτηση του, ο Γεώργιος θα αναλάβει τα καθήκοντα του βασιλιά και μαζί με τον Λογκ θα ετοιμάσουν το λόγο που θα απαγγείλει όταν θα γίνει βασιλιάς όπως και την ομιλία του στο ραδιόφωνο η οποία θα ανακοινώνει τη συμμετοχή της Αγγλίας στον πόλεμο.

Box Office

Τα κέρδη της ταινίας στο Ηνωμένο Βασίλειο ανέρχονται σε $74,877,867 , στις Η.Π.Α. σε $138,797,449.
Hide

Θάνατος

Ο hide απεβίωσε στις 2 Μαΐου του 1998 σε ηλικία 33 χρόνων. Μετά από μία νύχτα με κατάποση αλκοόλ, κρεμάστηκε με μία πετσέτα στο χερούλι του διαμερίσματός του στο Τόκιο. Είχε επιστρέψει στην Ιαπωνία έπειτα από μία τρίμηνη διαμονή στο Λος Άντζελες. Βρέθηκε αναίσθητος στις 07:30 πμ, μεταφέρθηκε σε ένα νοσοκομείο στο Χίροο της Σιμπούγια και ανακοινώθηκε νεκρός στις 8:52 πμ. Ο θάνατός του κρίθηκε από τους αρμόδιους ως αυτοκτονία.
Σώμα με Σώμα

Πλοκή

Ο Αλί μαζί με τον πεντάχρονο γιο του Σαμ, μένει χωρίς λεφτά, χωρίς δουλειά και χωρίς φίλους. Αποφασίζει να πάει να μείνει μαζί με την αδερφή του στην Αντίμπ της Νότιας Γαλλίας και να ψάξει για δουλειά. Βρίσκει δουλειά ως πορτιέρης σε νυχτερινό κλαμπ. Εκεί μετά από έναν άγριο καβγά, ο Αλί γνωρίζει τη Στεφανί, μια όμορφη και γοητευτική εκπαιδεύτρια φαλαινών δολοφόνων και της δίνει το τηλέφωνό του. Όταν η Στεφανί θα τον πάρει τελικά τηλέφωνο, θα συναντηθούν αλλά ο Αλί θα τη βρει καθηλωμένη σε αναπηρικό καροτσάκι. Η Στεφανί έχασε και τα δύο πόδια της μετά από ένα τρομερό δυστύχημα. Απελπισμένη και ταλαιπωρημένη, η Στεφανί έχει χάσει κάθε ελπίδα, ο Αλί όμως θα τη βοηθήσει.

Box office

Με προϋπολογισμό 15.400.000 ευρώ, η ταινία Σώμα με Σώμα η ταινία έκανε άνοιγμα τριημέρου στη Γαλλία στη 2η θέση με 3,4 εκατομμύρια ευρώ. Συνολικά απέφερε 11,1 εκατομμύρια ευρώ. Στις Ηνωμένες Πολιτείες η ταινία άνοιξε στην 56η θέση με 27.154 δολάρια ενώ συνολικά συγκέντρωσε 2 εκατομμύρια δολάρια. Στον υπόλοιπο κόσμο οι εισπράξεις έφτασαν τα 23,7 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 25,7 εκατομμύρια δολάρια.
Θέμα Ελλάδος

Το θέμα Ελλάδος ήταν στρατιωτική-διοικητική περιφέρεια («θέμα») της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στη σημερινή νότια Ελλάδα. Το θέμα περιλάμβανε τμήματα της Στερεάς, της Θεσσαλίας και, μέχρι περίπου το 800, της Πελοποννήσου. Δημιουργήθηκε τον ύστερο 7ο αιώνα και επέζησε μέχρι τον ύστερο 11ο / 12ο αιώνα.