google/wiki40b huggingface dataset:
Παρθένιος Ιεροσολύμων

Έργα του

Έγραψε την Ιστορία της μεταξύ Ρωμαίων τε και Αρμενίων διαφοράς. Τμήμα του σώζεται στην Βιβλιοθήκη Καλλιπόλεως της Θράκης με αύξοντα αριθμό 30. Περιέχει 55 φύλα και περιέχει το πρώτο μέρος μόνο. Αναφέρει γεγονότα που συνέβηκαν στον Πανάγιο Τάφο επί Πατριαρχών Ιεροσολύμων Χρυσάνθου του Νοταρά και Μελετίου του εξ Αΐνου. Από ένα σημείωμα στο τέλος του χειρογράφου φαίνεται ότι το έργο έμεινε ατελές. Μια άλλη αντιγραφή του έργου αυτού έγινε τα μέσα του 18ου αιώνα και φυλάγεται στην μεγάλη αίθουσα του Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων με αύξοντα αριθμό 2.
Ωχρή αλεπού

Η ωχρή αλεπού (Vulpes pallida) είναι είδος αλεπούς που βρίσκεται στη λωρίδα του αφρικανικού Σαχέλ από τη Σενεγάλη στα δυτικά μέχρι το Σουδάν στα ανατολικά. Είναι ένα από τα λιγότερο μελετημένα είδη κυνιδών, εν μέρει λόγω του απομακρυσμένου του ενδιαιτήματος και της γούνας σε χρώμα άμμου η οποία συνδυάζεται καλά με το έδαφος που ομοιάζει με έρημο.
Μετασχηματισμοί Λόρεντζ

Οι Μετασχηματισμοί Λόρεντζ, οι οποίοι ονομάστηκαν προς τιμήν του Ολλανδού φυσικού και μαθηματικού Χέντρικ Λόρεντζ (Hendrik Antoon Lorentz) (1853-1928) και αποτελούν τη βάση της Ειδικής θεωρίας της Σχετικότητας, η οποία εισήχθη σε μια προσπάθεια να αρθούν οι αντιφάσεις ανάμεσα στις θεωρίες του ηλεκτρομαγνητισμού και της Κλασικής Μηχανικής.

Γενικά

Κάτω από τους μετασχηματισμούς αυτούς, η ταχύτητα του φωτός είναι η ίδια σε όλα τα συστήματα αναφοράς, όπως αξιώνει η ειδική σχετικότητα. Μολονότι οι εξισώσεις συνδέονται με την ειδική σχετικότητα, διατυπώθηκαν πριν την ειδική σχετικότητα και προτάθηκαν από τον Λόρεντζ το 1904 σαν μια εξήγηση του πειράματος Μάικελσον-Μόρλεϋ (Michelson-Morley), μέσω της συστολής του μήκους. Οι μετασχηματισμοί έρχονται σε αντίθεση με τους περισσότερο διαισθητικούς μετασχηματισμούς του Γαλιλαίου, που δίνουν καλά αποτελέσματα σε μη-σχετικιστικές (χαμηλές) ταχύτητες.
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν (για παράδειγμα) για να υπολογίσουμε πώς φαίνεται η τροχιά ενός σωματιδίου από ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς που κινείται με σταθερή ταχύτητα (σε σχέση με το αρχικό "ακίνητο" σύστημα αναφοράς). Αντικαθιστούν τους προγενέστερους μετασχηματισμούς του Γαλιλαίου. Η ταχύτητα του φωτός,c, εισέρχεται σαν παράμετρος στους μετασχηματισμούς Λόρεντζ. Αν η ταχύτητα υ είναι επαρκώς μικρή σε σχέση με την c, τότε v/c\to 0, και ανακτούμε οριακά τους μετασχηματισμούς του Γαλιλαίου.

Ιστορία

Ο Λόρεντζ ανακάλυψε στα 1900 ότι οι μετασχηματισμοί διατηρούν αναλλοίωτες τις εξισώσεις του Μάξουελ (Maxwell). Ωστόσο, ο Λόρεντζ δεχόταν την υπόθεση του αιθέρα· Ήταν ο Άλμπερτ Αϊνστάιν που πρώτος ανέπτυξε τη Θεωρία της Σχετικότητας και θεμελίωσε τους μετασχηματισμούς σε στέρεο φυσικό υπόβαθρο. Παρά το γεγονός αυτό, θεωρούσε ουσιαστικά το Λόρεντζ "πατέρα" της Σχετικότητας.
Οι μετασχηματισμοί Λόρεντζ δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά το 1904, αλλά ο φορμαλισμός τους ήταν προς το παρόν ατελής. Ο Ανρί Πουανκαρέ (Henri Poincaré), Γάλλος μαθηματικός, αναθεώρησε τον φορμαλισμό του Λόρεντζ για να κάνει τις τέσσερεις εξισώσεις ένα συνεκτικό, αυτοσυνεπές σύνολο, όπως τις ξέρουμε σήμερα.
Γκρίντσιχ

Ιστορικά στοιχεία

Οι ρίζες του ονόματος είναι μάλλον γερμανικές και σημαίνει "οι άνθρωποι που ανήκουν σε κάποιον που ονομάζεται Grinzo". Πρώτη φορά η ονομασία Γκρίντσιχ εμφανίζεται περίπου το 1.114 μ.Χ., όταν και ονομάζονταν "Γκρίντσιγκαν".

Οικονομία

Παραδοσιακά η οικονομία του Γκρίντσιχ στηριζόταν στην αμπελοκαλλιέργεια και στην υλοτομία. Τον 19ο αιώνα στο 23% της γης καλλιεργούσαν αμπέλια  και το 45% ήταν δασική έκταση. Δευτερεύοντα ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη έπαιξε η γεωργία, ενώ κάποιες δεκαετίες του 19ου αιώνα λειτούργησε και ένα ζυθοποιείο.

Τουρισμός

Σήμερα το Γκρίνστιχ είναι τουριστικός προορισμός για όσους ταξιδεύουν στην πρωτεύουσα της Αυστρίας. Οι τουρίστες επισκέπτονται τις χαρακτηριστικές βιενέζικες κρασοταβέρνες με την φολκλορική μουσική στην οποία κυριαρχεί το ακορντεόν και το παραδοσιακό φαγητό, ψητό χοιρινό με πατάτες και ξιδάτο λάχανο (κραμπί). Η απόσταση απο το κέντρο της Βιέννη είναι 20 λεπτά με το τραμ. 
Αξιοθέατα 
Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται η ενοριακή εκκλησία Kaasgrabenkirhe, η οποία χτίστηκε το 1903 σε γοτθικό ρυθμό.
Αναστάσιος Π. Χαραλάμπης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1730 στη Ζαρούχλα Καλαβρύτων και ήταν γιος του Πανάγου Χαραλάμπη προεστού της Ζαρούχλας. Μετά το θάνατο του πατέρα του, λόγω της μόρφωσης και των ικανοτήτων που διέθετε, εξελέγη και αυτός προεστός, αρχικά στο χωριό του και στη συνέχεια στα Καλάβρυτα. Αργότερα διορίστηκε από του Οθωμανούς βεκίλης (αντιπρόσωπος) της Επαρχίας Καλαβρύτων στην Υψηλή Πύλη και στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη όπου και παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Παιδιά του ήταν οι αγωνιστές της Επανάστασης Ιωάννης και Σωτήριος Χαραλάμπης.
Αμουργέλες Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Στην περιοχή του χωριού στο ύψωμα Πετροκέφαλο σώζονται ερείπια φρουρίου από άγνωστη εποχή. Στον Καστροφύλακα (K96) το χωριό αναφέρεται με την ονομασία Amuriles με 39 κατοίκους το 1583. Ο Μπαρότσι το αναφέρει σωστά Amourgeles.
Στις 20 Αυγούστου του 1823 οι Τούρκοι κέρδισαν σε μάχη τους Κρήτες. Σκοτώθηκαν 600 Τούρκους και 150 Κρήτες. 
To χωριό κατοικούνταν μόνο από Τούρκους. Το 1881 αναφέρονται 128 κάτοικοι, μόνο Τούρκοι. Οι περισσότεροι από τους σημερινούς κατοίκους ήρθαν από τη Σμύρνη και από το Ικόνιο. Εγκαταστάθηκαν στις Αμουργέλες το 1923.
Ούλριχ Ε΄ της Βυρτεμβέργης

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Έμπερχαρτ Δ΄ κόμη της Βυρτεμβέργης και της Ενριέττας, κόρης του Ερρίκου (γιου του Στεφάνου κόμη του Μονμπελιάρ). 
Το 1480 απεβίωσε στο Λέονμπερκ σε ηλικία 67 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Έμπερχαρτ Β΄.
Ιερός Ναός Αγίου Παντελεήμονος (Ζυμβραγού Κισάμου)

Ιερός Ναός Αγίου Παντελεήμονος (Ζυμβραγού Κισάμου). Ο ιερός ναός του Αγίου Παντελεήμονα στα Ζυμβραγού Κισάμου είναι ένας μονόχωρος, καμαροσκέπαστος ναός, που χρονολογείται στο β’ μισό του 14ου αι. Ο τοιχογραφικός του διάκοσμος είναι πλούσιος και περιλαμβάνει μια μεγάλη ποικιλία εικονογραφικών θεμάτων, από τις οποίες ξεχωρίζει η παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας.
Ανάγλυφη κεφαλή του Ακενατόν (Αιγυπτιακό Μουσείο του Βερολίνου 21863)

Περιγραφή

Το ανάγλυφο παριστάνει τον Φαραώ Ακενατόν. Οι γενικές γραμμές του σχεδίου είναι αρμονικές και καλοσχηματισμένες. Η κεφαλή είναι καλυμμένη με μαντήλι που πέφτει στον αυχένα. Ο ουραίος είναι ημιτελής. Τα χείλη είναι ελαφρώς ανοικτά, ενώ τα βλέφαρα μισοκλεισμένα. Η μύτη καταλήγει στρογγυλή, το πηγούνι επιβλητικό, και ο λαιμός τεντωμένος. Το αυτί είναι τρυπημένο για σκουλαρίκι.

Ερμηνεία

Πρόκειται προφανώς για κάποιο προσχέδιο, όπως διάφορα άλλα ευρήματα στο ίδιο εργαστήριο του γλύπτη Θούτμοση.

Ιστορική τοποθέτηση

Η τεχνοτροπία είναι χαρακτηριστική για την αρχαία αιγυπτιακή τέχνη του 14ου αιώνα.
Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβίας

Ιστορία

Ιδρύθηκε αρχικά το 1919 ως Ποδοσφαιρική Ένωση Γιουγκοσλαβίας (Фудбалски савез Југославије, ФСЈ) στο Ζάγκρεμπ. Το 2003 μετονομάστηκε σε Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβίας και Μαυροβουνίου (Фудбалски савез Србије и Црне Горе / Fudbalski savez Srbije i Crne Gore, ФССЦГ / FSSCG). Το 2006 πήρε την ονομασία «Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβίας» (Фудбалски савез Србије / Fudbalski savez Srbije, ФСС / FSS).
Γιούλια Σάβιτσεβα

Фабрика звёзд

Η Γιούλια είχε συμμετάσχει στο ρωσικό διαγωνισμό κατακτώντας την 4η θέση.
Ραμπάτ (Μάλτα)

Αθλητικός

Η Ράμπατ έχει μια ποδοσφαιρική ομάδα, την Ραμπάτ Άγιαξ ΦΚ.
Χιμάσα Εασάν

Προσωπική ζωή

Γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1995. Παρακολούθησε το Καλουτάρα Βιντγιαλάγια στη Δυτική Επαρχία για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Ιωάννης Β΄ του Μεκλεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Ιωάννη Α΄ κυρίου του Μεκλεμβούργου και της Λούιτγκαρτ, κόρης του Πόππο Ζ΄ κόμη του Χέννεμπερκ.
Το 1299 απεβίωσε σε ηλικία 49 ετών και τάφηκε στο Ντόμπεραν Μίνστερ.
Μαγνητική πυξίδα

Η μαγνητική πυξίδα είναι ο πιο γνωστός τύπος πυξίδας. Λειτουργεί ως δείκτης στον "μαγνητικό βορρά", τον τοπικό μαγνητικό μεσημβρινό, επειδή η μαγνητισμένη βελόνα στην καρδιά της ευθυγραμμίζεται με την οριζόντια συνιστώσα του μαγνητικού πεδίου της Γης. Το μαγνητικό πεδίο ασκεί ροπή στη βελόνα, σπρώχνοντας το βόρειο άκρο ή τον πόλο της βελόνας περίπου προς τον βόρειο μαγνητικό πόλο της Γης και τραβώντας το άλλο προς το Νότιο μαγνητικό πόλο της Γης. Η βελόνα είναι τοποθετημένη σε σημείο περιστροφής χαμηλής τριβής, ενώ σε καλύτερες πυξίδες τοποθετείται σε ρουλεμάν για να μπορεί να γυρίσει εύκολα. =
Στην πλοήγηση, οι κατευθύνσεις σε χάρτες εκφράζονται συνήθως με αναφορά σε γεωγραφικό ή αληθινό βορρά, την κατεύθυνση προς τον Γεωγραφικό Βόρειο Πόλο, τον άξονα περιστροφής της Γης. Ανάλογα με το πού βρίσκεται η πυξίδα στην επιφάνεια της Γης, η γωνία μεταξύ του αληθινού βορρά και μαγνητικού βορρά, γνωστή και ως μαγνητική απόκλιση, μπορεί να ποικίλει ευρέως ανάλογα με τη γεωγραφική θέση. Στους περισσότερους χάρτες δίνεται η τοπική μαγνητική απόκλιση, ώστε να επιτρέπεται στον χάρτη να προσανατολίζεται με μια πυξίδα παράλληλη προς τον αληθινό βορρά. Η θέση των μαγνητικών πόλων της Γης αλλάζει αργά με το χρόνο, η οποία αναφέρεται ως γεωμαγνητική κοσμική παραλλαγή. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένας χάρτης με τις τελευταίες πληροφορίες απόκλισης.  Ορισμένες μαγνητικές πυξίδες περιλαμβάνουν μέσα για τη χειροκίνητη αντιστάθμιση της μαγνητικής απόκλισης, έτσι ώστε η πυξίδα να δείχνει πραγματικές κατευθύνσεις.
Χαράλαμπος Φραγκίστας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Σκιάθο το 1905 και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στο εξωτερικό (Γερμανία και Γαλλία) και το 1931 αναγορεύτηκε διδάκτωρ του Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετά υφηγητής και από το 1936 τακτικός καθηγητής της Δικονομίας στο ΑΠΘ (μέχρι το θάνατό του). Πρωτοστάτησε στην ίδρυση του ΑΠΘ, του οποίου ήταν πρύτανης 2 φορές (1943 και 1954).
Διετέλεσε αντιπρόεδρος (1946-64) και εν συνεχεία πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (από το 1964 ως τον θάνατό του). Ήταν επίσης β΄ αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής. Υπήρξε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Υπηρέτησε ως υφυπουργός Γενικός Διοικητής Κεντρικής  Μακεδονίας από τις 7 Ιουνίου 1945 ως τις 26 Νοεμβρίου 1945, υπουργός Βορείου Ελλάδος στην κυβέρνηση Κ. Καραμανλή και Παναγιώτη Πιπινέλη (17 Ιουνίου 1963 – 29 Σεπτεμβρίου 1963).
Επίσης, σε υπηρεσιακές κυβερνήσεις υπηρέτησε ως υπουργός Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας (11 Οκτωβρίου 1952 – 19 Νοεμβρίου 1952), υπουργός Γεωργίας (5 Μαρτίου 1958 – 17 Μαΐου 1958)  και υπουργός Βορείου Ελλάδος (29 Σεπτεμβρίου 1963 – 8 Νοεμβρίου 1963).

Πέθανε στο Λονδίνο την Πρωτομαγιά του 1976.
Γαλερία Βαλερία

H Γαλερία Βαλερία, λατιν. Galeria Valeria (απεβ. 315) ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος τού Γαλερίου συναυτοκράτορα.

Βιογραφία

Η Βαλερία ήταν κόρη τού Διοκλητιανού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και της Πρίσκας.
Παντρεύτηκε το 293 τον Γαλέριο και ο πατέρας της τον ανεβίβασε σε Καίσαρα· το όνομά της έγινε Γαλερία Βαλερία. Ο γάμος κανονίστηκε για να ενισχύσει τους δεσμούς μεταξύ των (συν)αυτοκρατόρων. Τον Νοέμβριο τού 308 η Βαλερία αναβιβάστηκε σε Αυγούστα και μητέρα του στρατοπέδου (mater castrorum). Δεν απέκτησαν παιδιά και υιοθέτησαν τον νόθο γιο τού Γαλερίου, τον Κανδιδιανό. 
Το 311 που απεβίωσε ο Γαλέριος, ο Λικίνιος ανέλαβε τη φροντίδα της Βαλερίας και της Πρίσκας. Οι δύο γυναίκες πάντως διέφυγαν από αυτόν προς τον Μαξιμίνο Δάια, του οποίου η κόρη είχε μνηστευτεί τον Κανδιδιανό. Έπειτα από σύντομο διάστημα, ο Μαξιμίνος Δάιας της έκανε πρόταση γάμου, αλλά η Βαλερία αρνήθηκε. Τότε αυτός την συνέλαβε, την περιόρισε στη Συρία και κατάσχεσε τις ιδιοκτησίες της. Το 313 που εκείνος απεβίωσε, ο Λικίνιος διέταξε τον θάνατο των δύο γυναικών, αλλά η Βαλερία διέφυγε και κρυβόταν για ένα έτος. Όταν βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, συνελήφθη από τον όχλο, αποκεφαλίστηκε στην κεντρική πλατεία της πόλης και το πτώμα της πετάχτηκε στη θάλασσα.
Η Βαλερία ήταν συμπαθής προς τους Χριστιανούς, ενώ ο Γαλέριος τους εκτελούσε. Αγιοποιήθηκε από αυτούς.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε τον Γαλέριο συναυτοκράτορα· δεν απέκτησαν απογόνους.
Καφυά

Η Καφυά ήταν πόλη της αρχαίας Αρκαδίας. Σύμφωνα με τον Παυσανία που πέρασε από εκεί βρισκόταν τρία στάδια απόσταση από τον Ορχομενό και δίπλα στο όρος Τραχύ. Έξω από την πόλη υπήρχε ο τάφος του Αριστοκράτη και πολύ κοντά σε αυτόν οι πηγές Τενείαι . Αμέσως μετά βρισκόταν η πολίχνες Άμιλος και Καρυαί. Όλη η περιοχή που βρισκόταν η πολίχνη ονομαζόταν Καφυατικό πεδίο. Οικιστής και επώνυμος της πόλης ήταν ο Κηφέας γιος του βασιλιά της Αρκαδίας Άλεου.
Διεθνής Φωνητική Ένωση

Η Διεθνής Φωνητική Ένωση (ΔΦΕ), (αγγλ. IPA: International Phonetic Association, γαλλ. API: Association Phonétique Internationale), είναι διεθνής επιστημονικός οργανισμός που έχει σκοπό την ανάπτυξη της φωνητικής και των διάφορων πρακτικών της εφαρμογών όπως είναι η διάδοση της φωνητικής μεθόδου διδασκαλίας ξένων γλωσσών. Η έδρα της ΔΦΕ βρίσκεται στο Λονδίνο και οι γλώσσες εργασίας είναι η αγγλική και η γαλλική.

Προσφορά

Η μεγαλύτερη συνδρομή της ΔΦΕ στην επιστήμη της φωνητικής είναι η δημιουργία του ΔΦΑ, ενός προτύπου για τη φωνητική καταγραφή όλων των γλωσσών. Η ΔΦΕ εκδίδει το περιοδικό «Journal of the International Phonetic Association». Το περιοδικό πρωτοεκδόθηκε το 1886 με τον τίτλο «Le maître phonétique» αλλά μετονομάστηκε το 1971.  Η ΔΦΕ διοργανώνει κάθε 4 χρόνια το διεθνές συνέδριο φωνητικών επιστημών αγγλ. International Congress of Phonetic Sciences (ICPhS)

Ιστορία

Ιδρύθηκε στο Παρίσι το 1886 από μια ομάδα δασκάλων ξένων γλωσσών με σκοπό την προώθηση της φωνητικής καταγραφής σε σχολεία ούτως ώστε να βοηθηθούν οι μαθητές στην εκμάθηση της ορθής προφοράς ξένων γλωσσών. Επικεφαλής της ομάδας ήταν ο Γάλλος γλωσσολόγος Πωλ Πασσύ (Paul Passy) που υπήρξε και ο πρώτος πρόεδρος της ΔΦΕ από το 1886 μέχρι το 1888. Η ομάδα ονομάστηκε «Dhi Fonètik Tîtcerz' Asóciécon» . Τον Ιανουάριο του 1889 μετονομάστηκε σε «L' Association Phonétique des Professeurs de Langues Vivantes» (AP) και το 1897 σε «L' Association Phonétique Internationale» (API), στα αγγλ. «International Phonetic Association» (IPA).

Το αλφάβητο

Ο αρχικός σκοπός της ομάδας ήταν η δημιουργία φωνητικών συμβόλων που θα απέδιδαν τους φθόγγους μιας συγκεκριμένης γλώσσας. Τελικά αποφασίστηκε ότι το ιδανικό θα ήταν να δημιουργηθεί ένα διεθνές αλφάβητο, όπου το κάθε σύμβολο θα απέδιδε ένα συγκεκριμένο φθόγγο σε διαφορετικές γλώσσες. Έτσι μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα το αλφάβητο αναπτύχθηκε με γρήγορους ρυθμούς. Από τότε έγιναν αρκετές αλλαγές με προσθήκες και αφαιρέσεις. Η τελευταία επίσημη αλλαγή έγινε τον Μάιο του 2005.

Εξετάσεις

Η Διεθνής φωνητική ένωση εκδίδει από το 1908 πιστοποιητικά επάρκειας στη φωνητική της αγλικής, γαλλικής και γερμανικής γλώσσας μετά από εξετάσεις.
1751 Χέργκετ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Χέργκετ εκτιμάται σε 14 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης).
Σιου

Ιστορία

Οι Αμερικανοί άποικοι άρχισαν να καταλαμβάνουν με ιδιαίτερα εντατικό τρόπο τη γη των Σιου από τη δεκαετία του 1840. Οι Σιου επιχείρησαν να διαπραγματευτούν, και αφού οι διαπραγματεύσεις δεν έφεραν αποτελέσματα, κήρυξαν τον ξεσηκωμό εναντίον των αποικιοκρατών. Μεταξύ 1862-1890 καταγράφονται η εξέγερση των Σαντέ το 1862, ο πόλεμος που διεξήγαγε ο αρχηγός Makhpiya-luta (Κόκκινο Σύννεφο) μεταξύ 1865-67 που ανάγκασε τις Ηνωμένες Πολιτείες να υπογράψουν τη συνθήκη του οχυρού Laramie (1868), και τέλος η μεγάλη εξέγερση που διηύθυναν οι αρχηγοί Tatanka Yotanka (Καθιστός Ταύρος) και Tashunca-Uitco (Τρελό Άλογο), που τερματίστηκε με αιματηρό τρόπο το 1890 (σφαγή στην περιοχή Wounded Knee).
Οι Σιου μετακινήθηκαν από τα Βόρεια στα Νότια στην περιοχή της Ντακότα, όπου κατοικούν και σήμερα εκτρέφοντας βούβαλους. Κατοικούν επίσης στις περιοχές της Μινεσσότα και Νεμπράσκα στις Η.Π.Α. και στις περιοχές Αλμπέρτα, Σασκατσουάν και Μανιτόμπα στον Καναδά. Σήμερα αριθμούν πάνω από 150.000 άτομα.
Ιαπωνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία

Σύμβολο

Το σύμβολο της Ιαπωνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας είναι το Γιαταγκαράσου, ένα μυθικό τρίποδο κοράκι που οδήγησε τον αυτοκράτορα Τζίμου στο όρος Κουμάνο. Το Γιαταγκαράσου ήταν επίσης ο αγγελιοφόρος της ανωτάτης θεάς του ήλιου, Αματεράσου, στο Σίντο.
Φάρυγγας

Ο φάρυγγας είναι ίνομυώδης σωλήνας, μήκους 15cm, που συνδέει την στοματική και την κρανιακή κοιλότητα με τον οισοφάγο και τον λάρυγγα. Βρίσκεται μπροστά από την αυχενική μοίρα, της σπονδυλικής στήλης μέχρι τον 6ο αυχενικό σπόνδυλο. Στην θέση αυτή μεταπίπτει στον οισοφάγο. Βρίσκεται δηλαδή πίσω από την κοιλότητα της μύτης, του στόματος και του λάρυγγα, με τους οποίους συγκοινωνεί διά στομίων. Ο φάρυγγας αποτελεί τμήμα τόσο του πεπτικού όσο και του αναπνευστικού συστήματος πολλών οργανισμών. Από αυτόν περνούν οι τροφές που θα καταλήξουν στον οισοφάγο, όσο και ο αέρας προς τους πνεύμονες. Η επιγλωττίδα φροντίζει να κλείνει το πέρασμα προς την τραχεία όταν καταπίνονται τροφές, προκειμένου να μην εισέλθουν ξένα σώματα σ' αυτήν και επέλθει πνιγμός. Στους ανθρώπους ο φάρυγγας παίζει επίσης σπουδαίο ρόλο στην ομιλία, με την παραγωγή της φωνής.
Αλαίν Λιπιέτς

Από το Κόκκινο στο Πράσινο

Συμμετείχε στις κινητοποιήσεις του Μάη του 68 και υπήρξε μέλος του ενιαίου σοσιαλιστικού κόμματος όπου θα ηγηθεί μιας φιλομαικής ομάδας, την Εργατική και Αγροτική Αριστερά, και θα διαγραφεί το 1971. Η ομάδα θα συνεχίσει να δρα για μερικά χρόνια ακόμα μέχρι να ενταχθεί στην Κομμουνιστική Οργάνωση Εργατών. Κατά τη σύντομη περίοδο δράσης της θα υποστηρίξει ενεργά τους αγώνες των Αγροτών στο Λαρζάκ της νότια Γαλλίας.
Θα εκτεθεί στις βουλευτικές εκλογές του 1986 στην περιφέρεια Σηκουάνα- Σαιν Ντενύ για πρώτη φορά με τους Πράσινους των οποίων θα γίνει μέλος δύο χρόνια αργότερα. Θα εκλεγεί περιφερειακός σύμβουλος το 1992 και δημοτικός σύμβουλος το 1994. Από το 1999 εκλέγεται ευρωβουλευτής.
Το 2001 εκλέχτηκε υποψήφιος των Πρασίνων για τις προεδρικές εκλογές του 2002 αλλά λίγο αργότερα αντικαταστάθηκε από τον Νοέλ Μαμέρ γιατί κατηγορήθηκε από τον τύπο για συμπάθεια προς τους κορσικανούς εθνικιστές.

Ο Ερευνητής και Διανοούμενος

Πτυχιούχος της Πολυτεχνικής Σχολής (École Polytechnique) και της Εθνικής Σχολής Δρόμων και Γέφυρων (École nationale des Ponts et Chaussées). Ερευνητής του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας και καθηγητής Οικονομίας σε διάφορα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα του Παρισιού.
Είναι από τους υποστηριχτές του λεγόμενου τρίτου τομέα της οικονομίας.
Βουλευτικές εκλογές στην Κιργιζία (1995)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Κιργιζία στις 5 Φεβρουαρίου 1995. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 19 Φεβρουαρίου. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Κιργιζίας ήταν το μεγαλύτερο κόμμα, κερδίζοντας 14 από τις 105 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ανήλθε στο 76%.
Τσιτόργκαρθ

Ιστορία

Η πόλη θεωρείται ότι ιδρύθηκε το 7ο  ή αρχές 8ο  αιώνα και παρέμεινε ως η πρωτεύουσα του βασιλείου Μεβάρ (πρώην όνομα του πριγκιπάτου του Ουνταϊπούρ) μέχρι το 1568 όταν αυτή μεταφέρθηκε στο Ουνταϊπούρ. Το 1326 πέρασε στο έλεγχο της δυναστείας των Ρατζπούτ. Πέρασαν πολλές δυναστείες οι οποίες κυβέρνησαν το οχυρό: οι Μορίς/Μαούγας (τον 7ο-8ο αιώνα), οι Πρατιχάρας (το 9ο αιώνας), οι Παραμάρας (το 10ο-11ο αιώνας), οι Σολάνκις (το 12ο αιώνα) και στην συνέχεια οι Γκουχιλότς / Σισοντίας.
Το οχυρό καταλήφθηκε και λεηλατήθηκε τρεις φορές μετά από μακρές πολιορκήσεις μουσουλμάνων κατακτητών. Και στις τρεις καταλήψεις έγιναν τρεις ηρωικές Τζαουχάρ  όπου οι γυναίκες αυτοκτόνησαν ομαδικά με αυτοπυρπόληση ώστε να μην αιχμαλωτιστούν από τον εχθρό.  Η πρώτη λεηλασία έγινε από τον Σουλτάνο Αλαουντίν Κχίλζι το 1303 μετά από επτάμηνη πολιορκία. Ο Ρανά Κουμπχά ο οποίος βασίλεψε μεταξύ 1433-68 μετέτρεψε το Τσιτόργκαρθ σε κύρια δύναμη στην περιοχή. Τότε ανοικοδομήθηκε ο Πύργος της Νίκης και το ομώνυμο οχυρό Κουμπαχαλγκάρθ το οποίο βρίσκεται 110 χιλιόμετρα δυτικά. Το 1535 έγινε η δεύτερη λεηλασία από τον Σουλτάνο Μπαχαντούρ Σαχ του Γκουζαράτ.  Η τρίτη λεηλασία έγινε το 1568 από τον Μουγκάλ (ινδομογγόλο) κατακτητή Ακμπάρ μετά από πεντάμηνη πολιορκία. Μετά την τρίτη λεηλασία μεταφέρθηκε η πρωτεύουσα στο Ουνταϊπούρ.
Οι καταλήψεις του οχυρού θεωρούνται σημαντικές στιγμές στην λαογραφία και στην ιστορία των Ρατζπούτ. Για την πρώτη λεηλασία του οχυρού έχει γραφτεί το επικό ποίημα Παντμαβάτ το 1540 (Χίντι: पद्मावत) στην γλώσσα Αβαντχί (αποτελεί διάλεκτο μεταξύ Χίντι και Ουρντού) όπου με μυθοπλασία περιγράφεται η πρώτη πολιορκία στο οχυρό του Τσιτόγκαρθ από τον μουσουλμάνο Σουλτάνο Αλαουντίν Κχίλζι για την ομορφιά της βασίλισσας Ρανί Παντμίνι, γυναίκα του βασιλιά Ραβάλ Ρατάν Σινγχ.

Οχυρό

Το κύριο μνημείο στην πόλη είναι το ομώνυμο οχυρό το οποίο βρίσκεται σε ένα οροπέδιο στην κορυφή ενός λόφου 180 μέτρα πάνω από το επίπεδο της πόλης. Το οροπέδιο στο οποίο είναι χτισμένο το οχυρό είναι μακρόστενο και έχει μήκος 5 χιλιόμετρα από βορά προς το νότο και πλάτος 800 μέτρα από ανατολικά προς τα δυτικά. Είναι το μακρύτερο οχυρό στην Ινδία .
Άεργη αντίσταση

Η άεργη αντίσταση ή αντίδραση   είναι η αντίσταση που παρουσιάζει ένα ηλεκτρικό στοιχείο ενός κυκλώματος στο ρεύμα που το διαρρέει εξαιτίας της μεταβολής του ηλεκτρικού ή μαγνητικού πεδίου στα άκρα του. Άεργη αντίσταση παρουσιάζουν τα ηλεκτρικά στοιχεία πυκνωτής και πηνίο. Στην περίπτωση των πυκνωτών αναφερόμαστε σε χωρητική αντίσταση ενώ στην περίπτωση των πηνίων σε επαγωγική. Ένας ιδανικός αντιστάτης έχει μηδενική άεργη αντίσταση.
Αφροδίτη του Χόλε Φελς

Χρονικό του αρχαιολογικού ευρήματος

Οι αρχαιολογικές ανασκαφές στο Σέλκλινγκεν διεξάγονται από το 1977 ετησίως από τους αρχαιολόγους του Ινστιτούτο Παλαιάς και Πρώιμης ιστορίας του Πανεπιστημίου του Τίμπιγκεν στα πλαίσια του πολιτιστικού προγράμματος του Γραφείου κρατικής μέριμνας Μνημείων του κρατιδίου της Βάδης-Βυρτεμβέργης της Γερμανίας. Την διεύθυνση των ανασκαφών έχει ο Νίκολας Κόναρντ από το 1997. Τον Σεπτέμβριο του 2008, μεταξύ 5 και 15 του μηνός ανευρέθηκαν συνολικά έξι τεμάχια από επεξεργασμένο χαυλιόδοντα, τα οποία βρίσκονταν περίπου 20 μέτρα μέσα από την είσοδο της σπηλιάς, σε βάθος περίπου 3 μέτρα κάτω από τη σημερινή επιφάνεια του εδάφους. Τα ευρήματα βρίσκονταν το ένα κοντά στο άλλο μέσα σε ένα τέταρτο τετραγωνικού μέτρου και σε διαφορά βάθους περίπου 10 εκατοστά. Η εύρεση της Αφροδίτης ανακοινώθηκε στο κοινό στις 13 Μαΐου 2009 στα πλαίσια συνέντευξης τύπου, ενώ το αγαλματάκι φιλοξενήθηκε για πρώτη φορά στην κρατική έκθεση της Βάδης-Βυρτεμβέργης με θέμα «Παγετώνες - Τέχνη και Πολιτισμός» το έτος 2009 στην αίθουσα τέχνης 
Kunstgebäude Stuttgart.

Περιγραφή

Το αγαλματάκι ζυγίζει 33,3 γραμμάρια και έχει διαστάσεις ύψους 5,97 εκ. και πλάτους 3,46 εκ., ενώ είναι σχεδόν ολόκληρο. Του λείπει ο αριστερός βραχίονας από τον ώμο και η κεφαλή. Αντί για λαιμό φέρει οπή, από την οποία ίσως να περνούσε νήμα ή λουρί. Το εσωτερικό της οπής είναι λείο από την τριβή. Τα πόδια είναι κοντά, καταλήγουν μυτερά και είναι ασύμμετρα, με το αριστερό να είναι λίγο μικρότερο από το δεξί. Χαρακτηριστικά γυναικεία γνωρίσματα είναι το υπερμέγεθες στήθος, ο πισινός, και το αιδοίο. Ο δεξιός βραχίονας είναι σχετικά κοντός και καταλήγει σε δάκτυλα. Το χέρι είναι σταυρωμένο στην κοιλιά. Ίσως η στάση αυτή να είχε κάποια συγκεκριμένη έννοια, την οποία δεν γνωρίζουμε σήμερα. Το σώμα του αγαλματίδιου φέρει διάφορες άλλες χαραγματιές, οι οποίες κάνουν την αίσθηση της ανθρώπινης μορφής ακόμα πιο έντονη. Στην επιφάνεια του ελεφαντόδοντου δεν έχει βρεθεί κανένα ίχνος ζωγραφικής.

Χρονολόγηση

Τα στρώματα του εδάφους Va και Vb στο σπήλαιο Χόλε Φελς ανέρχονται στον πολιτισμό των Ωρινακίων. Η χρονολόγηση με την μέθοδο της ραδιοχρονολόγησης άνθρακα 14 σε εργαστήρια της Οξφόρδης, έδειξε ότι είναι ηλικίας 35.000 ετών, δηλαδή 6.000 χρόνια αρχαιότερα των παρόμοιων ευρημάτων του πολιτισμού Gravettien, τα οποία ήταν μέχρι τότε τα αρχαιότερα όλων.

Ερμηνεία

Το αγαλματίδιο συμβόλιζε την γονιμότητα, και πιθανόν να το φορούσαν οι γυναίκες στο λαιμό για φυλαχτό κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ο αρχαιολόγος Νίκολας Κόναρντ εξέφρασε την εικασία, ότι κάποια νεαρή Νεάντερταλ μπορεί να έφτιαξε το αγαλματάκι αυτό, αφού εκπολιτίστηκε από μια οικογένεια Γκρο Μανιόν. Η θεωρία του αυτή όμως δεν είναι επιστημονικά εξακριβώσιμη.