Απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών στην Ελλάδα

Η απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών στην Ελλάδα είναι ένα ζήτημα που συνδέεται με τα ευρύτερα ζητήματα της προστασίας προσωπικών δεδομένων, ανεξιθρησκίας, και διαχωρισμό κράτους και εκκλησίας. Από καταβολής του ελληνικού κράτους είναι, για λόγους ιστορικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς, μάθημα ομολογιακό της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης. Η συνταγματική ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης, παρέχει την δυνατότητα απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών για λόγους θρησκευτικής συνείδησης. Όμως ο τρόπος με τον οποίο μπορεί κάποιος μαθητής να πάρει απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών όπως και το ποιοι δικαιούνται απαλλαγή είναι ασαφή και για αυτόν τον λόγο καθορίζονται με εγκυκλίους του Υπ. Παιδείας που εκδίδονται σχεδόν κάθε χρόνο. Οι εγκύκλιοι αυτές κάθε τόσο δημιουργούν διαμάχες ή και ρήξεις ανάμεσα στα εμπλεκόμενα μέρη.

Τι ίσχυε μέχρι το 2008

Οι εγκύκλιοι του Υπουργείου Παιδείας μέχρι το 2002 αναφέρονταν αρχικά σε συγκεκριμένες περιπτώσεις μαθητών ή μαθητριών και ανέφεραν ότι η απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών μπορούσε επιτευχθεί με την κατάθεση υπεύθυνης δήλωσης των γονέων (ή του ίδιου του μαθητή ή της μαθήτριας εφόσον ήταν ενήλικος/-η) στην οποία δήλωναν σε ποιο δόγμα ανήκαν. Για παράδειγμα η εγκύκλιος 144483/13-01-1956 αναφέρει ότι οι ευαγγελικοί μαθητές είναι ετερόδοξοι και δικαιούνται απαλλαγή από τα Θρησκευτικά σύμφωνα με τον N. 4862/1931, τον Ν. 2329/1953 και το άρθρο 1 του τότε ισχύοντος Συντάγματος του 1952. Στο ίδιο πνεύμα κινούνται η εγκύκλιος Γ2/3826/07-09-1987 και η διαταγή Γ1/11/02-01-1990 που αναφέρονται σε μαθητές, μάρτυρες του Ιεχωβά. Τον Νοέμβριο του 1995 το ΥΠΕΠΘ εξέδωσε μία γενικότερη εγκύκλιο σύμφωνα με την οποία οι ετερόδοξοι, ετερόθρησκοι και άθρησκοι μαθητές απαλλάσσονταν από το μάθημα των Θρησκευτικών εφόσον οι δύο γονείς καταθέσουν στο σχολείο γραπτή δήλωση «από την οποία προκύπτει ότι ο μαθητής είναι άθρησκος, ή ετερόδοξος ή ετερόθρησκος». Μάλιστα στην εγκύκλιο σημειώνεται ότι «Τα παραπάνω ισχύουν […] ακόμα και στην περίπτωση που η ταυτότητα των μαθητών ή των κηδεμόνων τους γράφει ‘’Χριστιανός Ορθόδοξος’’».
Το 1998 εκδοθηκε το ΠΔ 201/1998 σχετικά με την οργάνωση και λειτουργία των Δημοτικών Σχολείων. Όσον αφορά στην απαλλαγή από τα Θρησκευτικά αναφέρει ότι μαθητές που ανήκουν σε άλλο δόγμα ή θρήσκευμα απαλλάσσονται από το μάθημα των Θρησκευτικών εφόσον το ζητήσουν οι γονείς τους με γραπτή δήλωση.

Η γνωμοδότηση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα

Τον Ιούνιο του  2002 το ΥΠΕΠΘ εξέδωσε εγκύκλιο σχετικά με τον τρόπο απαλλαγής σύμφωνα με την οποία στην δήλωση των γονέων πρέπει να αναφέρεται ότι ο μαθητής δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος αλλά δεν είναι υποχρεωτική η αναφορά του θρησκεύματός του.
Συμπτωματικά λίγες ημέρες μετά και με αφορμή καταγγελίες γονέων μαθητών που επιθυμούσαν απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών, η ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) εξέδωσε την απόφαση 77Α/2002 στην οποία «απευθύνει σύσταση, προειδοποιεί και καλεί τον υπεύθυνο επεξεργασίας του ΥΠΕΠΘ» να εκδώσει κάθε αναγκαία οδηγία ώστε εφεξής οι γονείς που επιθυμούν τα παιδιά τους να απαλλαγούν από το μάθημα των Θρησκευτικών «να μην ζητείται να δηλώνουν αν είναι άθρησκοι, ετερόδοξοι ή ετερόθρησκοι αλλά να ασκούν το δικαίωμά τους αυτό κατ’ επίκληση των πεποιθήσεων τους και χωρίς να προβαίνουν σε καμία περαιτέρω διευκρίνιση.». Η ΑΠΔΠΧ στήριξε αυτήν την σύσταση στο ότι α) το θρήσκευμα αποτελεί ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο και β) η δήλωση ότι κάποιος δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος αποτελεί αρνητική δήλωση θρησκεύματος (δηλ. δεν δηλώνει μεν τι είναι αλλά δηλώνει τι δεν είναι).

Οι εγκύκλιοι Στυλιανίδη

Το καλοκαίρι του 2008 εκδόθηκαν τρεις εγκύκλιοι (ευρύτερα γνωστές ως «εγκύκλιοι Στυλιανίδη») που δημιούργησαν σύγχυση στους διευθυντές των σχολείων και ένταση ανάμεσα στο ΥΠΕΠΘ και τον Συνήγορο του Πολίτη. Πιο συγκεκριμένα στις 10 Ιουλίου εκδόθηκε η εγκύκλιος 91109 σύμφωνα με την στην υπεύθυνη δήλωση για την απαλλαγή «θα αναφέρεται η επιθυμία απαλλαγής χωρίς να δηλώνεται ο λόγος της συγκεκριμένης επιλογής». Η εγκύκλιος αυτή εγκωμιάστηκε από τον Συνήγορο του Πολίτη, ο οποίος σε δελτίο τύπου στις 30 Ιουλίου εξέφρασε την ικανοποίησή του για την εγκύκλιο αυτή.
Στις 4 Αυγούστου εκδόθηκε η διευκρινιστική εγκύκλιος 104071 στην οποία αναφέρεται ξανά ότι «δεν είναι αναγκαία η αιτιολόγηση της άρνησης στην υπεύθυνη δήλωση», διευκρινίζεται ότι «η συγκεκριμένη διαδικασία ακολουθείται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση εδώ και πάρα πολλά χρόνια» και τονίζεται ότι η διαδικασία αυτή εναρμονίζεται «με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και των ανεξάρτητων αρχών της χώρας.»
Οι δύο αυτές εγκύκλιοι προκάλεσαν την αντίδραση ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδας όπως του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου και του Μητροπολίτη Καλαβρύτων Αιγιαλείας Αμβρόσιου αλλά και της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου καθώς και της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων και του Ιερού Συνδέσμου Κληρικών Ελλάδος.
Το ΥΠΕΠΘ υπαναχώρησε κάτω από τις πιέσεις  και στις 26 Αυγ. 2008 εξέδωσε μία νέα, διφορούμενη εγκύκλιο, την εγκύκλιο Φ12/977/109744 σχετικά με την απασχόληση των απαλλασσομένων μαθητών στην οποία αναφέρεται: «Οι μη Ορθόδοξοι μαθητές δηλ. οι αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι, οι οποίοι […] απαλλάσσονται από το μάθημα των Θρησκευτικών για λόγους συνείδησης, κατά την ώρα διδασκαλίας του συγκεκριμένου μαθήματος παρακολουθούν υποχρεωτικά τη διδασκαλία διαφορετικού διδακτικού αντικειμένου σε άλλο τμήμα της ίδιας τάξης […]». Η τελευταία εγκύκλιος δημιούργησε σύγχυση διότι ενώ στις δύο προηγούμενες εγκυκλίους δεν αναφερόταν τίποτα σχετικά με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των μαθητών και συνεπώς απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών μπορούσε να ζητήσει και ένας χριστιανός ορθόδοξος μαθητής (για λόγους συνείδησης που μπορεί να είχε), η τρίτη εγκύκλιος υποννοούσε ότι μόνον οι μη ορθόδοξοι μαθητές ήταν δυνατό να πάρουν απαλλαγή από το μάθημα. Επίσης η τρίτη εγκύκλιος ουσιαστικά παρείχε στους διευθυντές των σχολείων την αρμοδιότητα ελέγχου της προϋπόθεσης εξαίρεσης (να είναι ο αιτών μη ορθόδοξος).
Τον Νοέμβριο ο Συνήγορος του Πολίτη, Γ. Καμίνης, σε επιστολή του στον Γ. Γούση, (Ειδικό γραμματέα Θεμάτων Σπουδών, Επιμόρφωσης και Καινοτομιών Α'βάθμιας και Β'βάθμιας Εκπαίδευσης) που είχε υπογράψει τις τρεις εγκυκλίους, ανέφερε πως διαπιστώθηκε ότι σε αρκετά σχολεία οι διευθυντές ζητούσαν από τους γονείς που αιτούνταν απαλλαγή των παιδιών τους από το μάθημα των Θρησκευτικών να βεβαιώσουν ότι δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι («αρνητική δήλωση θρησκεύματος») εξαιτίας της ασάφειας που προκάλεσε η τρίτη εγκύκλιος. Πρότεινε α) να αποσαφηνιστεί η τρίτη εγκύκλιος και β) να ενημερωθούν οι διευθυντές και για τις δύο προηγούμενες εγκυκλίους. Λίγες ημέρες μετά ο ΥΠΕΠΘ, Ε. Στυλιανίδης, απαντώντας στην προηγούμενη επιστολή του Συνηγόρου του Πολίτη εγκάλεσε την ανεξάρτητη αρχή για «υπέρβαση των ορίων της θεσμικής της αρμοδιότητας». Ο Συνήγορος του Πολίτη υπερασπίστηκε την παρέμβασή του με νέα επιστολή στον ΥΠΕΠΘ.
Οι εγκύκλιοι Στυλιανίδη καταργήθηκαν από την εγκύκλιο Αρβανιτόπουλου.

2009–2010

Τον Ιούνιο του 2009 η σχετική εγκύκλιος ανέφερε ότι σύμφωνα με την εγκύκλιο 109744 το μάθημα είναι υποχρεωτικό «αλλά δίνεται η δυνατότητα απαλλαγής στους αλλόθρησκους και ετερόδοξους μαθητές, οι οποίοι για λόγους συνείδησης δεν επιθυμούν να παρακολουθήσουν το εν λόγω μάθημα». Σε σχετική ερώτηση του Φ. Κουβέλη η Υφ. Παιδείας, Ε. Χριστοφιλοπούλου απάντησε ότι «επειδή έχει παρατηρηθεί κατάχρηση της δυνατότητας απαλλαγής από μη ετερόδοξους ή αλλόθρησκους μαθητές, ιδιαίτερα της Γ' Λυκείου λόγω φόρτου εργασίας, παραβιάζεται η αρχή της ίσης αντιμετώπισης των μαθητών και η αρχή της ίσης προσπάθειας για την απόκτηση απολυτηρίου. Επομένως οι μαθητές που δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των αλλόθρησκων ή ετερόδοξων, δεν μπορούν να απαλλάσσονται […]».

Η εγκύκλιος Αρβανιτόπουλου

Τον Σεπτέμβριο του 2013 ο τότε υπ. Παιδείας και Θρησκευμάτων, Κ. Αρβανιτόπουλος εξέδωσε εγκύκλιο σύμφωνα με την οποία οι γονείς πρέπει να υποβάλουν υπεύθυνη δήλωση εντός πέντε ημερών από την έναρξη των μαθημάτων στην οποία «θα αναφέρεται ότι ο μαθητής δεν είναι Χριστιανός Ορθόδοξος ή επικαλείται λόγους θρησκευτικής συνείδησης, χωρίς να είναι υποχρεωτική η αναφορά του θρησκεύματος στο οποίο ανήκει.» . Επίσης η εγκύκλιος αυτή κατάργησε τις τρεις εγκυκλίους Στυλιανίδη). Η εγκύκλιος Αρβανιτόπουλου, παρά το ότι ουσιαστικά είναι ίδια με την πρώτη εγκύκλιο Στυλιανίδη, δεν συνάντησε την αντίδραση που είχαν συναντήσει οι εγκύκλιοι Στυλιανίδη.

Η εγκύκλιος Λοβέρδου

Στις 23 Ιανουαρίου 2015 δύο ημέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές ο τότε υπ. Παιδείας και Θρησκευμάτων, Α. Λοβέρδος εξέδωσε εγκύκλιο σύμφωνα με την οποία απαλλαγή δικαιούνται μόνον οι αλλόθρησκοι και ετερόδοξοι μαθητές, που επικαλούνται λόγους θρησκευτικής συνείδησης και στην υπεύθυνη δήλωση θα πρέπει να αναφέρεται ότι ο μαθητής δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος, χωρίς όμως να είναι υποχρεωτική η αναφορά του θρησκεύματός του. Επίσης, καθιστά αρμόδιους τους διευθυντές των σχολείων «να ελέγχουν την τεκμηρίωση των προβαλλόμενων λόγων […] και κατόπιν να προβαίνουν στη χορήγηση νόμιμης απαλλαγής του μαθητή». Τέλος, η εγκύκλιος Λοβέρδου κατάργησε τις (ήδη καταργημένες) εγκυκλίους Στυλιανίδη και την εγκύκλιο Αρβανιτόπουλου.
Τον Αύγουστο του 2015 η ΑΠΔΠΧ εξέδωσε γνωμοδότηση με αφορμή αναφορά της Ένωσης Αθέων στην οποία ζητούσε την παρέμβαση της αρχής για ακύρωση της εγκυκλίου Λοβέρδου. Η Αρχή αποφάνθηκε ότι η εγκύκλιος Λοβέρδου πρέπει να ερμηνευτεί ως εξής: οι μαθητές (ή οι γονείς τους) δεν υποχρεούνται να δηλώσουν ότι δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι αλλά αρκεί να επικαλεστούν λόγους συνείδησης (όπως όριζε η εγκύκλιος Αρβανιτόπουλου), εφόσον όμως αυτοί είναι πραγματικοί και επιβάλλουν την απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών. Αν δεν ερμηνευτεί με αυτόν τον τρόπο, έρχεται σε σύγκρουση με το άρθρο 13 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος. Άλλωστε οι εγκύκλιοι δεν μπορούν να θέτουν δευτερεύοντες δεσμευτικούς κανόνες δικαίου, εκτός κι αν έχουν σχετική νομοθετική εξουσιοδότηση. Πάντως το ζήτημα της νομιμότητας της απόφασης του διευθυντή (για το αν θα χορηγήσει ή όχι την απαλλαγή) μπορεί να κριθεί μόνον από τα διοικητικά δικαστήρια.

Απασχόληση των απαλλασσομένων μαθητών

Όσες εγκύκλιοι αναφέρονταν στην απασχόληση των απαλλασσομένων μαθητών κατά την διάρκεια του μαθήματος των Θρησκευτικών, επέβαλλαν οι απαλλασσόμενοι μαθητές να παρακολουθούν μάθημα άλλου τμήματος της ίδιας τάξης και αν αυτό δεν είναι δυνατό, να επιβλέπονται από διδάσκοντα που έχει κενό εκείνη την ώρα ή να καθορίζεται με απόφαση του συλλόγου διδασκόντων.

Αντιδράσεις

Κάθε φορά που το Υπ. Παιδείας εκδίδει νέα εγκύκλιο για την απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών υπάρχουν αντιδράσεις όσον αφορά α) στο ποιοι την δικαιούνται και β) στο περιεχόμενο της υπεύθυνης δήλωσης.

Δικαίωμα απαλλαγής

Για τους ετερόδοξους, αλλόθρησκους και άθρησκους μαθητές υπάρχει γενικά συμφωνία ότι δικαιούνται απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών. Όσον αφορά στους χριστιανούς ορθόδοξους μαθητές οι απόψεις διίστανται.
Αυτοί που θεωρούν ότι οι χριστιανοί ορθόδοξοι μαθητές δεν δικαιούνται απαλλαγή, βασίζονται στο ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα α) επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η χριστιανική ορθόδοξη θρησκεία (άρα το περιεχόμενο του μαθήματος των Θρησκευτικών πρέπει να είναι σύμφωνο με αυτό το δόγμα) και β) ένας από τους σκοπούς της εκπαίδευσης είναι η ανάπτυξη θρησκευτικής συνείδησης (συνεπώς οι χριστιανοί ορθόδοξοι μαθητές είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθούν το μάθημα και δεν δικαιούνται απαλλαγή). Επίσης θεωρούν ότι οι χριστιανοί ορθόδοξοι μαθητές που ζητούν απαλλαγή καταχρώνται το δικαίωμα αυτό και στην πραγματικότητα δεν το κάνουν για λόγους συνείδησης αλλά για να μειώσουν τον φόρτο σχολικής εργασίας.
Αυτοί που θεωρούν ότι οι χριστιανοί ορθόδοξοι μαθητές δικαιούνται την απαλλαγή υποστηρίζουν ότι είναι δυνατό και αυτοί να επιθυμούν την απαλλαγή για λόγους συνείδησης. Επίσης θεωρούν ότι ένας χριστιανός ορθόδοξος μαθητής που ζητά απαλλαγή για να μειώσει τον φόρτο εργασίας έχει ήδη συνειδησιακά απομακρυνθεί από την θρησκεία. Σε κάθε περίπτωση, δεδομένου ότι το θρήσκευμα αποτελεί ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο και δεν πρέπει να αναγραφεί στην υπεύθυνη δήλωση, είναι αδύνατο να ελεγχθεί αν ένας μαθητής είναι χριστιανός ορθόδοξος ή όχι.

Περιεχόμενο υπεύθυνης δήλωσης

Σύμφωνα το ΠΔ 201/1998 η αίτηση για απαλλαγή μαθητών από τα Θρησκευτικά γίνεται «εφόσον το ζητήσουν οι γονείς τους με γραπτή δήλωση». Από τότε όλες οι εγκύκλιοι διευκρινίζουν ότι η υπεύθυνη δήλωση μπορεί να γίνει από τον μαθητή (εφόσον είναι ενήλικος) ή και από τους δύο γονείς (ή από τον γονέα που έχει την κηδεμονία του μαθητή) με θεωρημένο το γνήσιο της υπογραφής.
Γενικά είναι αποδεκτό ότι στην αιτιολόγηση της αίτησης δεν είναι απαραίτητο να δηλωθεί το συγκεκριμένο θρήσκευμα ή δόγμα στο οποίο ανήκει ο μαθητής, διότι αυτό αποτελεί ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο. Από κει και πέρα, ο Συνήγορος του Πολίτη και η ΑΠΔΠΧ υποστηρίζουν ότι στην υπεύθυνη δήλωση δεν χρειάζεται καν να δηλώσουν ότι δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι, διότι αυτό αποτελεί αρνητική δήλωση θρησκεύματος. Επιπλέον είναι δυνατό και κάποιος χριστιανός ορθόδοξος μαθητής ή οι γονείς του να θέλουν απαλλαγή από το μάθημα για λόγους συνείδησης. Η αντίθετη άποψη ισχυρίζεται ότι αφενός οι χριστιανοί ορθόδοξοι μαθητές δεν δικαιούνται απαλλαγή (βλ. προηγούμενη υποενότητα) αφετέρου, αν δεν δηλώνει ο αιτών ότι δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος τότε θα ζητούν απαλλαγή και πολλοί  χριστιανοί ορθόδοξοι μαθητές και το μάθημα θα καταστεί de facto προαιρετικό.

Αντιδράσεις στις εγκυκλίους Στυλιανίδη

Η Ιερά Σύνοδος αλλά και μεμονωμένοι ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδας είχαν αντιδράσει έντονα στις εγκυκλίους Στυλιανίδη (βλ. σχετική υποενότητα). Πιο συγκεκριμένα, ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος κατηγόρησε το Υπ. Παιδείας ότι καθιστά προαιρετικό το μάθημα των Θρησκευτικών, ότι αν δεν αποσυρθεί η εγκύκλιος «θα το πληρώσουμε πολλαπλώς πάρα πολύ και ιδιαίτερα όλοι εσείς που θα το ψηφίσετε» και κάλεσε τον κόσμο να αντιδράσει. Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος κατηγόρησε τους «ψευτοπροοδευτικούς εγκεφάλους του Υπ. Παιδείας» ότι «χωρίς ούτε τα προσχήματα διαλόγου και δημοκρατικών διαδικασιών να κρατήσουν […] αποφασίζουν και διατάσσουν την ουσιαστική κατάργηση του μαθήματος των Θρησκευτικών». Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος δεν αναγνώρισε την νομιμότητα των εγκυκλίων και θεώρησε ότι οι εγκύκλιοι ουσιαστικά καθιστούν το μάθημα προαιρετικό. Ζήτησε από το ΥΠΕΠΘ να τις αποσύρει και να επαναφέρει την εγκύκλιο 61723/2002 στην οποία ο αιτών έπρεπε να δηλώσει ότι δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος. Τέλος, η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων εξέφρασε την έντονη διαμαρτυρία της προς την κυβέρνηση και την ηγεσία του ΥΠΕΠΘ διότι «στο μέσον του καλοκαιριού και ενώ όλοι ετοιμάζονται για τις διακοπές του Αυγούστου, εξαπέλυσε την επίμαχη εγκύκλιο, με την οποία το μάθημα των Θρησκευτικών […] πρακτικώς μεταβάλλεται σε μάθημα επιλεγόμενο» και κάλεσε το ΥΠΕΠΘ να αποσύρει τις εγκυκλίους. Ομοίως και ο Ιερός Συνδέσμος Κληρικών Ελλάδος ζήτησε την απόσυρση των εγκυκλίων και κατηγόρησε την ηγεσία του ΥΠΕΠΘ ότι «συμπράττει (άθελά του;) στη γενικότερη μαζική εκστρατεία ημεδαπών και αλλοδαπών μαινομένων ‘‘καλοθελητών’’ κατά της μητρός και τροφού του έθνους μας Ορθοδόξου Εκκλησίας».

Αντιδράσεις στην πρόθεση απλοποίησης της διαδικασίας απαλλαγής

Τον Σεπτέμβριο του 2015 ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος αντέδρασε έντονα στην τοποθέτηση της αν. υπ. Παιδείας, Σ. Αναγνωστοπούλου, ότι θα πρέπει να απλοποιηθεί η διαδικασία απαλλαγής από τα Θρησκευτικά. Πιο συγκεκριμένα φέρεται ότι είχε δηλώσει ότι «δεν είναι δυνατόν να οφείλει να δηλώνει ο μαθητής σε δημόσιο έγγραφο το θρήσκευμά του (ή την ιδιότητα του άθεου), ώστε να εξασφαλίσει την απαλλαγή. Κακώς δεν το αλλάξαμε ως τώρα, θα το αλλάξουμε». Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος σχολίασε ότι η πρόθεση να απλοποιηθεί η διαδικασία απαλλαγής από τα Θρησκευτικά «δεν είναι του Υπουργείου· κάποια κυρία, η οποία έχει ορισμένες ιδέες, της ήρθε στο μυαλό της […] Πρέπει οι Έλληνες επιτέλους να σοβαρευτούμε και να μην ακούμε τις ανοησίες του ενός και του άλλου.»
Η Σ. Αναγνωστοπούλου μετά την αντίδραση του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου υποστήριξε ότι οι δηλώσεις της παραποιήθηκαν.

Αντιδράσεις από διευθυντές σχολείων

Κατά καιρούς έχουν γίνει καταγγελίες από γονείς ότι οι διευθυντές κάποιων σχολίων δεν δέχονται τις υπεύθυνες δηλώσεις με τις οποίες αιτούνται την απαλλαγή. Για παράδειγμα και όπως προκύπτει από την αλληλογραφία της Δ/νσης Β'βάθμιας Εκπαίδευσης Αν. Αττικής, ο διευθυντής του 1ου Γυμνασίου Γλυκών Νερών αρνήθηκε να χορηγήσει την απαλλαγή σε μαθητή της Β' Γυμνασίου παρά την γραπτή δήλωση των γονέων και τις επανειλλημένες προσφυγές τους στις αρμόδιες αρχές επειδή «εφαρμόζει πρώτα τον νόμο του Χριστού». Ακόμα, γονείς μαθητών κατήγγειλαν ότι ο διευθυντής του ΓΕΛ Ακρωτηρίου απέρριψε τις αιτήσεις απαλλαγής στις οποίες δεν δηλωνόταν ότι οι μαθητές ήταν αλλόθρησκοι, ετερόδοξοι ή άθεοι παρά το γεγονός ότι ίσχυε η εγκύκλιος Αρβανιτόπουλου σύμφωνα με την οποία αρκούσε απλώς η επίκληση λόγων συνείδησης για την απαλλαγή.