Μπελίζ

Ιστορία

Η Μπελίζ, πρώην Βρετανική Ονδούρα, απέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Μεγάλη Βρετανία το Σεπτέμβριο του 1981.

Ταραχές του 2005

Στις 13 Ιανουαρίου του 2005, η κυβέρνηση του Σαΐντ Μούσα ανακοίνωσε τον προϋπολογισμό για το οικονομικό έτος 2005-2006. Ο προϋπολογισμός περιείχε μεγάλες φορολογικές ανατιμήσεις σε διάφορες επιχειρήσεις και προϊόντα πρώτης ανάγκης, συμπεριλαμβανομένων ανατιμήσεις της τάξης του 11% στον φόρο πώλησης ακίνητης περιουσίας, 5% σε οικονομικά ιδρύματα, 8% στον καπνό και 100% ανατίμηση στο ρούμι. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι οι καινούργιες αυξήσεις είναι εφάμιλλες με τις αυξήσεις που θεσπίστηκαν το 1998 από την προηγούμενη κυβέρνηση του Ενωμένου Δημοκρατικού Κόμματος (UDP). Οι νέοι φόροι, σε συνδυασμό με τη χρόνια, κατ' ισχυρισμό, οικονομική κακοδιαχείριση και διαφθορά από τη μεριά του Ενωμένου κόμματος του Λαού (PUP) ήταν η αφορμή για μαζικές διαδηλώσεις μπροστά από το κτήριο της Εθνοσυνέλευσης στις 15 Ιανουαρίου. Οι διαδηλωτές συγκρούστηκαν με την αστυνομία. Οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν και τη διάρκειας της επόμενης εβδομάδας.
Στις 20 Ιανουαρίου, οι επιχειρηματίες και τα εργατικά συνδικάτα δήλωσαν ότι προχωρούν σε κινητοποιήσεις και μαζική διήμερη απεργία. Η παροχή νερού διακόπηκε σε όλη τη χώρα, καθώς οι υπάλληλοι της επιχείρησης υδροδότησης δεν προσήλθαν στην εργασία τους. Στις 21 Ιανουαρίου, τα τοπικά δημοσιογραφικά πρακτορεία ανέφεραν διάσπαρτα επεισόδια στην πρωτεύουσα Μπελμοπάν, όπως κάψιμο κυβερνητικών κτηρίων και οδοφράγματα οργανωμένα από τους διαδηλωτές. Μπουκάλια και πέτρες εκτοξεύτηκαν εναντίον υπουργών καθώς έμπαιναν στο κυβερνητικό κτήριο. Επενέβησαν η αστυνομία και ο στρατός για να διαλύσουν την συγκέντρωση. Η κυβέρνηση είχε, θεωρητικά, εγκαταστήσει κάμερες παρακολούθησης και οχυρωματικό στα κτίρια που ήταν πιθανόν να συγκεντρωθούν οι διαδηλωτές.
Είναι η τρίτη φορά που έχουν γίνει ταραχές αυτού του τύπου στη χώρα. Η πρώτη φορά ήταν στην δεκαετία του 1950 και η δεύτερη φορά στη δεκαετία του 1980, όταν κατατέθηκε για ψήφιση ένα σχέδιο νόμου που έδινε μέρος της χώρας στη Γουατεμάλα.
Η Αξιωματική Αντιπολίτευση οργάνωσε δημόσια διαδήλωση έγινε στις 21 Ιανουαρίου στο Μπελμοπάν. Το κυβερνών κόμμα PUP είχε οργανώσει μία αντί-διαδήλωση. Υπήρχαν μαζικές διαμαρτυρίες έξω από το κτήριο της εθνοσυνέλευσης, κατά τη διάρκεια των οποίων προκλήθηκαν βίαια επεισόδια. Οι διαδηλωτές πετάξανε μπουκάλια και πέτρες στην αστυνομία. Η αστυνομία απάντησε με σφαίρες από καουτσούκ και δακρυγόνα. Οι πυροβολισμοί και οι σειρήνες, ακουγόντουσαν από το 1 Κμ. Υπήρξε ένας εκκωφαντικός θόρυβος, αρκετά πιο δυνατός από πυροβολισμό, τα αίτια του οποίου δεν έχουν διευκρινιστεί. Αρκετοί διαδηλωτές συνελήφθησαν, συμπεριλαμβανομένου και του πιστού υποστηρικτή του UDP, Γέλλοουμαν. Η άδεια που είχε δοθεί στους διαδηλωτές έληξε στης 3μ.μ. αλλά δόθηκε μία ώρα διορία για να διαλυθούν οι διαδηλωτές. Στο τέλος της παράτασης, η αστυνομία έκανε συνεχείς εκκλήσεις στους διαδηλωτές να διαλυθούν, αλλά οι εκκλήσεις δεν εισακούστηκαν. Ο επιθεωρητής Jefferires διάβασε το Άρθρο περί διατάραξης της κοινής ειρήνης (Riot Act) στο πλήθος, και μετά από επιπλέον 40 λεπτά διορία, διάταξε τις παρατεταμένες αστυνομικές δυνάμεις να διαλύσουν το πλήθος. Η αστυνομία έριξε δακρυγόνα και σφαίρες από καουτσούκ, αλλά οι συνδικαλιστές επέλεξαν να κάνουν καθιστική διαμαρτυρία και αρνήθηκαν να φύγουν. Η αστυνομία τους μετέφερε κλωτσηδόν και χειροπόδαρα.
Η υπόλοιπη μέρα κύλησε ομαλά, αν και υπήρχαν καταγγελίες ότι δόκιμοι αστυνομικοί χρησιμοποίησαν άσκοπη βία, πάρα τις αντίθετες διαταγές που είχαν λάβει. Υπάρχουν επίσης αναφορές ότι οι αστυνομικοί περιόρισαν τους δόκιμους και τους αφαίρεσαν από τις παρατεταμένες δυνάμεις. Υπάρχουν και μαρτυρίες από τους διαδηλωτές ότι τα επεισόδια άρχισαν όταν ένας δόκιμος χτύπησε έναν διαδηλωτή στο κεφάλι με το υπηρεσιακό του ρόπαλο.

Εκλογική ήττα του Μούσα και άνοδος Μπάροου στην πρωθυπουργία

Στις εκλογές στις 7 Φεβρουαρίου του 2008 ηττήθηκε ο Μούσα και έπειτα από δέκα χρόνια η κυβέρνηση άλλαξε. Νέος Πρωθυπουργός και μάλιστα ο πρώτος μαύρος στην ιστορία του Μπελίζ έγινε ο Ντιν Μπάροου.

Δημογραφία

Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2016 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 70,5 χρόνια (67,9 χρόνια οι άνδρες και 73,4 οι γυναίκες).

Μεταφορές

Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.