google/wiki40b huggingface dataset:
Μεσιέ 109

Ιστορικό

Ανακαλύφθηκε το 1781 από το Σαρλ Μεσιέ, όταν έψαχνε κάποια αντικείμενα που του είχε υποδείξει ο Πιέρ Μεσαίν. Από αυτά μόνο το Μεσιέ 97 ήταν στον κατάλογο που δημοσίευσε το 1781. Τα άλλα δύο αντικείμενα καταχωρήθηκαν το 1783 από τον Σαρλ Μεσιέ ως αντικείμενα με αύξοντα αριθμό 108 και 109 στον κατάλογό του. Ο Μεσιέ κατέγραψε το αντικείμενο 109 στην θέση  RA=11h 43m και Dec=+54.5 deg. Ο Owen Gingerich ερεύνησε αυτή τη θέση και βρήκε ότι αντιστοιχεί στον γαλαξία NGC 3992. Από τη δεκαετία του 1920 και μέχρι τη δεκαετία του 1950, τα αντικείμενα με αύξοντα αριθμό άνω του 103 θεωρήθηκαν ανεπίσημα, αλλά αργότερα, και κυρίως από τα τέλη του 1970 οι προσθήκες αυτές έγιναν αρκετά ευρέως αποδεκτές.
Παρόλα αυτά, ο Henk Bril, μελετώντας τον άτλαντα του Ζαν Νικολά Φορτάν και τις σημειώσεις του Πιέρ Μεσαίν, το 2006 παρατήρησε ότι ο Πιέρ Μεσαίν δεν είχε καταγράψει τη θέση του NGC 3992, αλλά του NGC 3953. Ο Σαρλ Μεσιέ όταν κοιτούσε το αντικείμενο που ανέφερε ο Μεσαίν, κατέγραψε την ορθή αναφορά που ταιριάζει στο NGC 3953 και την απόκλιση που αντιστοιχεί στον NGC 3992, πιθανώς παρατηρώντας και τους δύο γαλαξίες, χωρίς να καταλάβει ότι πρόκειται για διαφορετικά αντικείμενα.
Ο Ουίλιαμ Χέρσελ ανακάλυψε ανεξάρτητα τον γαλαξία τις 12 Απριλίου 1789.

Γενικές πληροφορίες

Στον γαλαξία αυτό έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα μόνο ένα σουπερνόβα, το 1956A, το Μάρτιο του 1956.
O M109 είναι ένας ενεργός γαλαξίας τύπου LINER, ενώ έχουν εντοπιστεί πολωμένα ραδιοκύματα που προέρχονται από τους βραχίονες του γαλαξία. Ο M109 έχει τρεις συνοδούς γαλαξίες, τον UGC 6923, τον UGC 6940 και τον UGC 6969 και ενδεχομένως να έχει και περισσότερους. Έχουν παρατηρηθεί γραμμές υδρογόνου από τον M109 και τους δορυφόρους του.
Η περιοχή ουδετέρου υδρογόνου του γαλαξία είναι κανονική με μια χαμηλή ακτινωτή επέκταση έξω από το δίσκο του γαλαξία, ενώ ακριβώς στην περιοχή της ράβδου, υπάρχει μια κεντρική τρύπα ουδετέρου υδρογόνου στην κατανομή του αερίου.
Ενδεχομένως το αέριο να έχει μεταφερθεί προς το κέντρο του γαλαξία δια μέσω της ράβδου και λόγω του κενού που παρατηρείται δεν έχουν προκληθεί μεγάλα φαινόμενα προσαύξησης στο εγγύς παρελθόν.

Περιβάλλων χώρος

Ο M109 είναι ο φωτεινότερος γαλαξίας στην ομάδα M109, μια μεγάλη ομάδα γαλαξιών που βρίσκεται στον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου και μπορεί να περιέχει πάνω από 50 γαλαξίες.
Ντέβιν Μαρμπλ

Λύκειο

Ο Μαρμπλ αγωνίστηκε με την ομάδα λυκείου του Σάουθφιλντ-Λάθραπ, στην γενέτειρα του, στο Σάουθφιλντ του Μίσιγκαν, όπου στην πρώτη του χρονιά είχε μέσους όρους 22 πόντων, 9 ριμπάουντ, 4 ασίστ και 2 κλεψιμάτων, ενώ στην τελευταία του σεζόν πέτυχε 24,5 πόντους, 8 ριμπάουντ, 4 ασίστ και 2,5 κλεψίματα. Και στις δύο του χρονιές αναδείχθηκε MVP της ομάδας του και συμμετείχε στο All-Star Game του Μίσιγκαν το 2010.

Κολέγιο

Σπούδασε στο κολέγιο της Αϊόβα, όπου αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια στην ομάδα των Hawkeyes, πετυχαίνοντας 1694 πόντους, 397 ασίστ, 459 ριμπάουντ και 176 κλεψίματα σε σύνολο 136 αγώνων. Στις δύο τελευταίες του χρονιές υπήρξε αρχηγός της ομάδας και ολοκλήρωσε την τετραετή του φοίτηση ως πέμπτος σκόρερ στην ιστορία του κολεγίου.

ΝΒΑ

Στις 26 Ιουνίου 2014, ο Μαρμπλ επιλέχθηκε στην 56η θέση του ντραφτ του ΝΒΑ από τους Ντένβερ Νάγκετς, οι οποίοι τον αντάλλαξαν με τους Ορλάντο Μάτζικ. Συμμετείχε στο Summer League του ΝΒΑ με την ομάδα του Ορλάντο και υπέγραψε το συμβόλαιο του στις 24 Ιουλίου του 2014.
Στην διετή του παρουσία στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, αγωνίστηκε στην D-League με την ομάδα των Ίρι Μπέι Χοκς, όπως και σε 44 αγώνες του ΝΒΑ με την ομάδα των Μάτζικ, έχοντας μέσο όρο 2,2 πόντων και 1,6 ριμπάουντ. Στις 15 Ιουλίου 2016, αποτέλεσε μέρος ανταλλαγής με τους Λος Άντζελες Κλίπερς, όπου οι Μάτζικ πήραν τον Σι Τζέι Γουίλκοξ και χρήματα έναντι του Μαρμπλ και μιας επιλογής στον δεύτερο γύρο του ντραφτ του 2020. Αμέσως μετά, αφέθηκε ελεύθερος από τους Κλίπερς.

Ευρώπη

Στις 11 Αυγούστου 2016, υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας ενός έτους με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης. Αφέθηκε ελεύθερος από τους "κίτρινους" τον Δεκέμβριο του 2016. Έναν μήνα αργότερα, υπέγραψε στην ιταλική Τρέντο μέχρι το τέλος της χρονιάς.
Αμπντ-Αλ Λατίφ

Βίος

Κερδίζοντας αρκετές δεξιότητες με αυτό το είδος μάθησης ο Αμπντ-Αλ Λατίφ ασχολήθηκε με τη φυσική φιλοσοφία και την ιατρική. Προκειμένου να συνδεθεί με την κοινωνία των λογίων, πήγε πρώτα στη Μοσούλη (1189) και κατόπιν στη Δαμασκό. Με συστατικές επιστολές του βεζύρη του Σαλαντίν επισκέφθηκε την Αίγυπτο, όπου είχε την ευκαιρία να συζητήσει με τον Μαϊμονίδη. Αργότερα δημιούργησε έναν κύκλο μορφωμένων ανθρώπων του οποίους ο Σαλαντίν συγκέντρωσε γύρω του στην Ιερουσαλήμ. Δίδαξε ιατρική και φιλοσοφία στο Κάιρο και τη Δαμασκό για αρκετά χρόνια. Η αγάπη του για τις περιηγήσεις τον οδήγησε σε προχωρημένη ηλικία να επισκεφθεί τόπους της Αρμενίας και της Μικράς Ασίας. Ξεκινώντας για ένα προσκύνημα στη Μέκκα, πέθανε στη Βαγδάτη το 1231.

Εργα

Εκτός από τα πολυάριθμα έργα που του αποδίδει ο Οσάιμπα κυρίως για την ιατρική, η λεπτομερής Αφήγηση της Αιγύπτου σε δύο μέρη, φαίνεται πως έγινε σχετικά νωρίς γνωστή στην Ευρώπη. Το χειρόγραφο που ανακάλυψε ο ανατολιστής Έντουαρντ Πόκοκ (Edward Pococke) και συντηρήθηκε στη Βιβλιοθήκη Μπόντλεϋ της Οξφόρδης περιέχει μια ζωντανή περιγραφή ενός λιμού κατά τη διάρκεια της παραμονής του συγγραφέα στην Αίγυπτο. Μεταφράστηκε στα Λατινικά από τον καθ Γουάιτ της Οξφόρδης το 1800 και στα Γαλλικά, με πολύτιμες σημειώσεις από τον Ντε Σασύ το 1810.
Χριστίνα Γκόλια

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Ελασσόνα της Θεσσαλίας και αποφοίτησε από την δραματική σχολή Βεάκη. Η καριέρα της ξεκίνησε  με διάφορες θεατρικές παραστάσεις. Η πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση ήταν το 1996 στην σειρά «Ένοχη Αγάπη» του Ν.Κουτελιδάκη.
Από το 2008 έχει αποσυρθεί από την ηθοποιία και ασχολείται με την μουσική.
Μεγαλοχώρι Θήρας

Προϊστορικά Ευρήματα

Στην ευρύτερη περιοχή του Μεγαλοχωρίου έχουν βρεθεί ίχνη προϊστορικών οικισμών της Πρωτοκυκλαδικής και Υστεροκυκλαδικής περιόδου.
Arbeit macht frei

Η φράση Arbeit macht frei (Η εργασία απελευθερώνει) έγινε γνωστή από τη χρήση της ως σήμα της πύλης στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μετά τη διαστρέβλωση της αρχικής του έννοιας, θεωρείται σήμερα ένα κυνικό και κοροϊδευτικό σύνθημα για την απόκρυψη της απάνθρωπης μεταχείρισης στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στα οποία η εργασία χρησίμευε για την υποταγή, την εκμετάλλευση, την ταπείνωση και τη θανάτωση ανθρώπων.

Προέλευση

Η φράση προέρχεται από τον τίτλο ενός μυθιστορήματος του 1873 του Γερμανού φιλόλογου Λόρεντς Ντίφενμπαχ, Arbeit macht frei: Erzählung von Lorenz Diefenbach, στο οποίο οι τζογαδόροι και οι απατεώνες βρίσκουν την πορεία προς την αρετή μέσω της εργασίας. Η φράση χρησιμοποιήθηκε επίσης στα γαλλικά (le travail rend libre!) από τον Ογκίστ Φορέλ, Ελβετό εντομολόγο, νευροανατόμο και ψυχίατρο, στο "Fourmis de la Suisse" (Μυρμήγκια της Ελβετίας) του 1920. Το 1922, το Deutsche Schulverein (Γερμανικό Σχολικό Σωματείο) της Βιέννης, μία εθνικιστική οργάνωση προστασίας Γερμανών που ζούσαν στην Αυστριακή Αυτοκρατορία, τύπωσε σφραγίδες μελών με τη φράση Arbeit macht frei.
Μάνινα Βλιζιανών Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Μάνινα Βλιζιανών βρίσκεται δυτικά του Αχελώου ποταμού σε απόσταση 19 χλμ. Δ. από τον Αστακό και 36 χλμ ΝΔ. από το Αγρίνιο. Είναι κτισμένη μέσα στην περιοχή του Βελανιδόδασου Ξηρομέρου που θεωρείται το πιο συγκροτημένο δάσος βελανιδιάς (Quercus macrolepis) στην Ελλάδα, έχει ενταχθεί στο Δίκτυο NATURA 2000 και έχει χαρακτηριστεί ως τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλους - ΤΙΦΚ. Στη νοτιοανατολική άκρη του χωριού είναι το κοιμητηριακό εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου. Πρόκειται για κτίσμα του 1872, όπου σύμφωνα με την τοπική παράδοση την περίοδο της Επανάστασης του 1821 ο Γεώργιος Καραϊσκάκης είχε νικηφόρα συμπλοκή με Τούρκους. Μάχη έγινε και στις 12 Φεβρουαρίου 1828 μεταξύ μικρής ελληνικής δύναμης με επικεφαλής τον αρχιστράτηγο Ριχάρδο Τσώρτς και πολλαπλάσιας εχθρικής Τουρκαλβανών του Βελή Μπέη.  
Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν κυρίως Ηπειρώτες νομάδες από το Ματσούκι Ιωαννίνων και την περιοχή των Τζουμέρκων καθώς και μερικούς Ευρυτάνες. Οι ασχολίες τους σήμερα είναι η γεωργία, η κτηνοτροφία (χοιροτροφία) και διαθέτουν εξελιγμένες υποδομές, αλλά και μια αρκετά αναπτυγμένη τοπική οικονομία.

Διοικητικά

Ως οικισμός αναφέρεται το 1845 στο ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 με το όνομα Μάνινα Βλυζανών να προσαρτάται στον τότε δήμο Αστακού. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 διορθώνεται σε Μάνινα Βλυζανών ή Καλέντζι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Στρογγυλοβουνίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστακού του Δήμου Ξηρομέρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 170 κατοίκους.
Οινοπίδης ο Χίος

Αστρονομία

Το σημαντικότερο αστρονομικό επίτευγμα του Οινοπίδη ήταν ο πρώτος προσδιορισμός της γωνίας που είναι γνωστή ως λόξωση της εκλειπτικής, δηλαδή της γωνίας ανάμεσα στον ουράνιο ισημερινό και στην εκλειπτική (τη φαινομενική ετήσια τροχιά του Ήλιου στον γήινο ουρανό). Βρήκε ότι η γωνία αυτή ήταν ίση με 24°. Η τιμή αυτή παρέμεινε η κοινώς αποδεκτή επί δύο αιώνες, μέχρι που ο Ερατοσθένης ο Κυρηναίος μέτρησε τη γωνία αυτή με μεγαλύτερη ακρίβεια.
Ο Οινοπίδης επίσης υπολόγισε τη διάρκεια του «Μεγάλου Έτους», δηλαδή του μικρότερου χρονικού διαστήματος που ισούται με ακέραιο αριθμό αστρικών ετών και ταυτόχρονα με ακέραιο αριθμό συνοδικών μηνών . Καθώς οι σχετικές θέσεις Ηλίου και Σελήνης επαναλαμβάνονται μετά από ένα Μέγα Έτος, αυτό σχετίζεται με την πρόβλεψη των εκλείψεων. Αυτό βέβαια είναι μόνο προσεγγιστικά σωστό, καθώς ο λόγος του μήκους του έτους προς το μήκος του συνοδικού μήνα δεν είναι ρητός αριθμός ώστε να υπάρχει ακριβές Μέγα Έτος. Εξάλλου, η τροχιά της Σελήνης παρουσιάζει συνεχώς μικροδιαφορές.
Ο Οινοπίδης υπολόγισε το Μέγα Έτος σε 59 χρόνια ή 730 συνοδικούς μήνες. Αυτή είναι πολύ καλή προσέγγιση, αλλά όχι ακριβής τιμή: 59 (αστρικά) έτη περιέχουν 21.550,1 ημέρες, ενώ 730 συνοδικοί μήνες περιέχουν 21.557,3 ημέρες. Ωστόσο, μία περίοδος 59 ετών είχε το πλεονέκτημα ότι αντιστοιχούσε αρκετά καλά με ακέραιους αριθμούς περιόδων περιφοράς αρκετών πλανητών γύρω από τον Ήλιο, οπότε και οι δικές τους σχετικές θέσεις επαναλαμβάνονταν μετά από ένα Μέγα Έτος. Πρακτικότερη πάντως και γνωστότερη στην αρχαία Ελλάδα ήταν η τιμή που βρήκαν το 432 π.Χ. ο Μέτων ο Αθηναίος και ο Ευκτήμων, ο περίφημος Κύκλος του Μέτωνος των 18 ετών ή 223 συνοδικών μηνών (βλ. και Περίοδος Σάρος).

Γεωμετρία

Ενώ οι αστρονομικές συνεισφορές του Οινοπίδη αφορούν κυρίως πρακτικά θέματα, αντιθέτως ως γεωμέτρης φαίνεται ότι υπήρξε μάλλον θεωρητικός και μεθοδολόγος, που είχε θέσει ως στόχο υψηλότερα πρότυπα θεωρητικής καθαρότητας για τη Γεωμετρία: Εισήγαγε τη διάκριση ανάμεσα σε θεωρήματα και «προβλήματα», με την έννοια ότι θεώρημα είναι ένας θεωρητικός δομικός λίθος που πρέπει να χρησιμεύει ως το θεμέλιο για παραπέρα ανάπτυξη της θεωρίας, ενώ ένα πρόβλημα είναι μια γεωμετρική κατασκευή, συνήθως χωρίς παραπέρα ανάπτυξη.
Ο Οινοπίδης επίσης φαίνεται ότι θέσπισε τον κανόνα ότι οι γεωμετρικές κατασκευές πρέπει να μη χρησιμοποιούν άλλα μέσα εκτός από τον κανόνα και τον διαβήτη. Το όνομά του συνδέθηκε με δύο συγκεκριμένες στοιχειώδεις γεωμετρικές κατασκευές: 1) Να αχθεί από δεδομένο σημείο ευθεία γραμμή κάθετη προς άλλη, δεδομένη, ευθεία. 2) Σε δοσμένο σημείο δοσμένης ευθείας γραμμής να κατασκευασθεί ορθή γωνία. Τις πληροφορίες για τη συνεισφορά του Οινοπίδη στη γεωμετρία μας τις παρέχει ο Πρόκλος στο έργο του "Σχόλια στο Ι βιβλίο των Στοιχείων.
Μαθητής του Οινοπίδη ήταν ο Ιπποκράτης ο Χίος.
2289 Μακμίλαν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μακμίλαν είναι άγνωστα.
Ιωάννης Φρειδερίκος της Σαξονίας-Βαϊμάρης

Βιογραφία

Ήταν ο πέμπτος γιος του Ιωάννη Β΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και της Δωροθέας-Μαρίας, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ.
Το 1628 απεβίωσε στη Βαϊμάρη σε ηλικία 28 ετών.
Ενωμένη Ρωσία

Ιστορία

Το κόμμα ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 2001, ως μια συγχώνευση του κόμματος "RODINA" υπό την ηγεσία του δήμαρχου της Μόσχας, Γιούρι Λουζκόφ και του κόμματος "Ενωτικό Κόμμα της Ρωσίας" υπό την ηγεσία του Προέδρου του Υπουργείου Εκτάκτων Ανάγκων, Σεργκέι Σοϊγκού. Το κόμμα έγινε πιο δημοφιλές όταν ηγέτης του κόμματος, στις 15 Απριλίου του 2008, έγινε ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Πολλοί από τους υπουργούς στις κυβερνήσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν και Ντμίτρι Μεντβέντεφ είναι μέλη του κόμματος. Ο Πρόεδρος της Κρατικής Δούμας και πρώην Υπουργός Εσωτερικών, Μπορίς Γκριζλόφ έγινε αρχηγός του κόμματος τον Νοέμβριο του 2002. Το 2005, το κόμμα υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας με το ουκρανικό κόμμα "Κόμμα των Περιφέρειων". Έως τον Απρίλιο του 2008, το κόμμα είχε 1,98 εκατομμύρια μέλη. Μέχρι τις εγγραφές του κόμματος που έγινε στις 20 Σεπτεμβρίου του 2005, το κόμμα είχε 2.600 τοπικά γραφεία (στην Μόσχα) και 29.856 γραφεία σε όλη την Ρωσική Ομοσπονδία.

Γενικό Συμβούλιο

Το Γενικό Συμβούλιο του κόμματος διαθέτει 152 μέλη, είναι η κύρια πλατφόρμα για συγκεντρώσεις και συζητήσεις του κόμματος με θέματα κοινωνικά ή πολιτικά προβλήματα. Το Προεδρείο του Γενικού Συμβουλίου, με επικεφαλής τον Γραμματέα του κόμματος αποτελείται από 23 μέλη και καθορίζει την πολιτική του κόμματος

Ανώτατο Συμβούλιο

Το Ανώτατο Συμβούλιο του κόμματος, με τον επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου του κόμματος καθορίζει την στρατηγική και την ανάπτυξη του κόμματος. Το κόμμα έχει γραφεία και στο Ισραήλ, μετά από συμφωνία με το τοπικό κόμμα "Καντίμα".

Κριτική

Ορισμένοι κριτικοί θεωρούν το κόμμα ως δεξιό, συντηρητικό, υπερθρησκευτικό και καθόλου ριζοσπαστικό. Κάποιοι άλλοι το θεωρούν λαϊκιστικό και εθνικιστικό. Ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ δήλωσε ότι το κόμμα είναι "Η χειρότερη έκδοση του Εθνικιστικού και υπερθρησκευτικού κόμματος της Ρωσίας"".
Μεταλλείο Μεσσηνίας

Ιστορία

Το Μεταλλείο είναι οικισμός στην περιοχή του οποίου τα παλαιότερα χρόνια γινόταν εξόρυξη κάρβουνου. Αποτελεί νεοσύστατο οικισμό, ο οποίος αναγνωρίστηκε επίσημα μόλις το 2011 και με τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.

Κάτοικοι

Ο οικισμός του Μεταλλείου, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 38 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.

Κτίρια

Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από κατοικίες και δεν διαθέτει κτίρια κοινωνικών δραστηριοτήτων, ενώ οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στην Κυπαρισσία.
Σόβιτσι (Μόσταρ)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

Το 1991, το χωριό αριθμούσε 17 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν όλοι τους Κροάτες.
Γιάννης Παρμακέλης

Βίος και έργο

Ο Παρμακέλης γεννήθηκε και ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στο Ηράκλειο Κρήτης. Κατόπιν φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με κρατική υποτροφία. Μεταξύ των καθηγητών του εκεί συγκαταλέγονταν ο ζωγράφος Γιάννης Μόραλης και ο γλύπτης Γιάννης Παππάς. Από το 1961 έως το 1964, κερδίζοντας μια κρατική υποτροφία, συνέχισε τις σπουδές του στη Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών των Παρισίων, όπου μελέτησε με τους Οσίπ Ζάντκιν και Ρομπέρ Κουτυριέ.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, ο Παρμακέλης δίδαξε σχέδιο και γλυπτική στις Σχολές Δοξιάδη και Βακαλό, καθώς και στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Από τότε έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε πολλές διεθνείς εκθέσεις και «Μπιενάλε». Το έργο του είναι ανθρωποκεντρικό, χαρακτηριζόμενο από ελλειπτικές μορφές που συνδυάζουν τη συμπαγή δομή και την εκφραστική κινητικότητα. Δείγματα της δουλειάς του βρίσκονται σε μουσεία, δημόσιους χώρους, ιδιωτικά ιδρύματα και οργανισμούς στην Ελλάδα, την Ευρώπη και την Αμερική. Το 2011 εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, στην Τάξη των Γραμμάτων και των Καλών Τεχνών.
Χριστιανός Α΄ του Μπίσβαϊλερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μπίρκενφελντ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Α΄ κόμη του Μπίρκενφελντ και της Δωροθέας των Γουέλφων, κόρης του Γουλιέλμου ΣΤ΄ δούκα του Λύνεμπουργκ. 
Το 1600 απεβίωσε ο πατέρας του και μοίρασε με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γεώργιο-Γουλιέλμο την κληρονομιά: ο Χριστιανός Α΄ έλαβε την περιοχή γύρω από το Μπίσβαϊλερ, στη Αλσατία. Απεβίωσε το 1654 στο Νόιενσταϊν και ετάφη στο Μπίσβαϊλερ.
Κωνσταντίνα

Βιογραφικό

Το 335, η Κωνσταντίνα παντρεύτηκε τον εξαδελφό της Αννιβαλιάνο, γιό του Δαλμάτιου, τον οποίον ο Μ. Κωνσταντίνος είχε ονομάσει «Βασιλέα των Βασιλέων και Ηγέτη των Ποντίων». Ο Αννιβαλιανός δολοφονήθηκε μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου το 337. Παντρεύτηκε για δεύτερη φορά τον επίσης εξαδελφό της Κωνστάντιο Γάλλο που ήταν «Καίσαρας» της ανατολής γύρω στα 349/350, την εποχή δηλαδή του γάμου τους. Ο Γάλλος ήταν τότε μόλις 25 ή 26 χρονών ενώ η Κωνσταντίνα αρκετά μεγαλύτερή του. Μαζί απέκτησαν μια κόρη, την Αναστασία, για τη ζωή της οποίας δεν ξέρουμε τίποτα.
Εικάζεται πως ο δεσμός έγινε για να διασφαλίσει την πίστη του Γάλλου, αλλά φαίνεται πως η Κωνσταντίνα τον παντρεύτηκε για να στηρίξει τον Βετράνιο  ως αντίπαλον δέος του σφετεριστή Μαγνέντιου που είχε ζητήσει το χέρι της από τον Κωνστάντιο Β΄. Η σύζευξη ωφέλησε όχι μόνο τον Κωνστάντιο αλλά και την ίδια που μπορούσε πλέον να χειραγωγήσει τον άπειρο Καίσαρα. Αν και η Κωνσταντίνα ενδέχεται να ζήτησε η ίδια να παντρευτεί τον Γάλλο, είναι πιθανό πως ο Κωνστάντιος Β΄ ήθελε να απομακρύνει την αδερφή του από τις δυτικές επαρχίες της αυτοκρατορίας που παρέμεναν ασταθείς, και άρα την έσπρωξε αυτός προς το γάμο. 
Ο Γάλλος κυβέρνησε τις ανατολικές επαρχίες από την Αντιόχεια με καθήκον την υπεράσπιση των ρωμαϊκών εδαφών από τους Σασσανίδες. Παρόλα αυτά, απώλεσε τη συμπάθεια των εκεί κατοίκων λόγω της άσπλαχνης και σκληρής του συμπεριφοράς, παρά τη συμπαράσταση που είχε από τη γυναίκα του. Έτσι, όταν ο Κωνστάντιος έμαθε για τα παράπονα των Αντιόχειων για τον Γάλλο, ο τελευταίος απέστειλε την Κωνσταντίνα να τον υπερασπιστεί στο Μιλάνο.
Η Κωνσταντίνα δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό της και πέθανε στη Βιθυνία. Ετάφη κοντά στην Οδό Νομεντάνα, στη Ρώμη, σε ένα αρχαίο μαυσωλείο που μετέπειτα μετατράπηκε στην εκκλησία της Αγίας Κωνστάντσας. Η εκπληκτική σαρκοφάγος της βρίσκεται σήμερα στα Μουσεία Βατικανού.

Προσωπικότητα και θρύλος

Ο Βρετανός ιστορικός Γκίμπον παρομοιάζει την Κωνσταντίνα με «Ερινύα γεμάτη δίψα για ανθρώπινο αίμα». Αναφέρει πως, αντί να συνετίσει τον άνδρα της, ήταν αυτή που έσπρωξε τον Γάλλο στη σκληρότητα και τη βία. Ήταν επίσης ματαιόδοξη και παρά το ότι κάλυπτε το πρόσωπό της με μακιγιάζ (θεωρούνταν άσχημη και ο πατέρας της δοκίμασε τη βοήθεια γιατρών για να τη θεραπεύσει από τη λέπρα) , ο χαρακτήρας της δεν ήταν ποτέ το ίδιο καλός. Κατά τον Γκίμπον, η Κωνσταντίνα θα δεχόταν δώρο ένα μαργαριτάρι ακόμα κι αν έπρεπε να σκοτώσει, ως αντάλλαγμα, κάποιον αξιοσέβαστο ευγενή της εποχής της. 
Στο μεσαίωνα, η Κωνσταντίνα ήταν θρυλική φιγούρα συνδεδεμένη με τη ζωή της Αγίας Αγνής. Λέγεται πως έπασχε από λέπρα και πως κατάφερε να θεραπευτεί από θαύμα όταν προσευχήθηκε στο μνήμα της Αγίας Αγνής. Από τότε ορκίστηκε να μείνει αγνή, προσηλύτισε τον άντρα της στο Χριστιανισμό και δώρισε την περιουσία της στους υπηρέτες της Ιωάννη και Παύλο με σκοπό να βοηθήσουν την εκκλησία.
Ρεβάζ Ζιντιρίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Γεωργία την 1η Οκτωβρίου του 1985. Αγωνίζεται στα 60 κιλά. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας (2004) αποκλείστηκε από τον τελικό και κατατάχτηκε στην 7η θέση. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της ίδιας χρονιάς κατατάχτηκε δεύτερος. Το Νοέμβριο του 2005 κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα νέων στο Κίεβο, στα -66 κιλά, ενώ χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε και ο αδερφός του, Ταριέλ.
Το Φεβρουάριο του 2006 ο Ρεβάζι Ζιντιρίδης ήταν 9ος σε διεθνές τουρνουά στο Παρίσι. Ως αθλητής του Φίλιππου Αμυνταίου, νίκησε τον Γάλλο Αχμέντ Ουλ Σαΐντ στο β' προκριματικό γύρο των -66 κιλών, όμως στη συνέχεια ηττήθηκε από τον Ισπανό Χαβιέρ Ντελγάδο και οδηγήθηκε στα ρεπεσάζ. To Νοέμβριο του 2006 κατέκτησε ένα χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ηλικίας κάτω των 23 ετών, στη Μόσχα, στην κατηγορία των 66 κιλών. Ο 7ος Ολυμπιονίκης της Αθήνας γνώρισε την ήττα στον α' προκριματικό γύρο από τον Ρουμάνο Νταν Γκεόργκε Φάσιε, στα ρεπεσάζ όμως έκανε ό,τι έπρεπε για να βρεθεί στο βάθρο. Νίκησε κατά σειρά τους Γιουρίς Μπογκντάνοβιτς (Λετονία), Μάρεκ Κρετσιελέφσκι (Πολωνία), Βίκτορ Σκβόρτοφ (Μολδαβία), Γιάσπερ ντε Γιονγκ (Ολλανδία) και κατετάγη τρίτος, κάτι που είχε ξανακάνει την προηγούμενη χρονιά στο Κίεβο της Ουκρανίας.
Το Σεπτέμβριο του 2007 κατέλαβε την 5η θέση στο παγκόσμιο κύπελλο Α, στο οποίο υπέστη και τραυματισμό. Έτσι, έμεινε για μερικές εβδομάδες εκτός αγώνων. Το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο γκραν πρι της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας, που διεξήχθη στο Ερεβάν της Αρμενίας.
Τον Απρίλιο του 2008 απομακρύνθηκε από την εθνική ομάδα, καθώς, όπως δήλωσε ο ομοσπονδιακός προπονητής στον επίσημο ιστότοπο του αθλήματος, ο Ζιντιρίδης δεν ενδιαφερόταν για τις προπονήσεις.
Ο Μοναδικός και η ιδιοκτησία του

Ο μοναδικός και η ιδιοκτησία του (γερμανικά: Der Einzige und sein Eigentum‎) είναι το κύριο έργο του Γερμανού φιλόσοφου Μαξ Στίρνερ. Εκδόθηκε εκδόθηκε στη Λειψία το 1844, μεταχρονολογημένο ως έκδοση του 1845. 
Ο Στίρνερ στο βιβλίο του, που θεωρείται ως μια από τις πιο ακραίες αποτυπώσεις του ατομικιστικού αναρχισμού, παρουσιάζει μία κριτική από ατομικιστική σκοπιά του Χριστιανισμού, στον εθνικισμού και της παραδοσιακής ηθικής, ενώ ταυτόχρονα επιτίθεται στον ουμανισμό, στον ωφελιμισμό και στον φιλελευθερισμό και στο, τότε αστικό, σοσιαλιστικό κίνημα. Ο Στίρνερ υπερασπίζεται ένα μη ηθικό (αν και όχι ενδογενώς ανήθικο ή αντικοινωνικό) εγωισμό. Το έργο του είχε μεγάλη επίδραση στον αναρχισμό, στον υπαρξισμό, στον μηδενισμό και στον μεταμοντερνισμό.

Ύφος και δομή του έργου

To ύφος του έργου δημιουργεί διάφορα προβλήματα κατά την ανάγνωση, καθόσον ο συγγραφέας φαίνεται πως θέτει σε όσους το διαβάζουν διάφορα εμπόδια, π.χ με τη δομή και την επιχειρηματολογία του. Μια σειρά από εκφραστικές υπερβολές και αφορισμοί προβάλλουν από τις σελίδες του ως συνειδητές επιλογές του Στίρνερ, προκειμένου να προκαλέσει δυσφορία κατά την ανάγνωση του βιβλίου. O Στίρνερ χρησιμοποιεί επανειλημμένως αποσπάσματα από τους Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε, Φρίντριχ Σίλερ και Μπρούνο Μπάουερ, υποθέτοντας ότι ο αναγνώστης είναι εξοικειωμένος με το έργο τους. Επίσης παραφράζει, χρησιμοποιεί λογοπαίγνια και δημιουργεί αστεία για το έργο του Χέγκελ και των συγχρόνων του, όπως ο Λούντβιχ Φόιερμπαχ.
Καμπεόν ντε Καμπεόνες

Παραδοσιακή διοργάνωση

Η διοργάνωση δημιουργήθηκε το 1942. Το τρόπαιο παρουσιάστηκε τότε από τον πρόεδρο του Μεξικού, Μανουέλ Άβιλα Καμάτσο. Από το 1942 έως το 1995 διεξαγώταν το παιχνίδι μεταξύ της πρωταθλήτριας και της κυπελλούχου. Παραδοσιακά ο αγώνας (με εξαίρεση το 1968 και το 1988 όταν διεξήχθησαν δύο αγώνες) για τον προσδιορισμό της «υπερπρωταθλήτριας» πραγματοποιήθηκε στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου σε γήπεδο στην Πόλη του Μεξικού.
Εάν μια ομάδα κέρδισε τόσο το πρωτάθλημα όσο και το κύπελλο εκείνο το έτος, της δινόταν ο τίτλος Campeonísimo με αυτόματη απονομή του τρόπαιου. Μέχρι σήμερα αυτό συνέβη μόνο πέντε φορές (Λεόν το 1949, το Κρους Ασούλ το 1969, η Γουαδαλαχάρα το 1970, Πουέμπλα το 1990 και Νεκάξα το 1995).

Νέα εποχή

Μετά το 1995 η διοργάνωση χωρίστηκε σε δύο συντομότερες εποχές Απερτούρα και Κλαουσούρα. Στη συνέχεια το 1997 η Μεξικανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου κατήργησε το Μεξικάνικο Κύπελλο. Λόγω αυτών των αλλαγών, η διοργάνωση Καμπεόν ντε Καμπεόνες αναβλήθηκε. Η διοργάνωση επαναλήφθηκε κατά την περίοδο 2002-03. Ωστόσο, αυτή τη φορά διεξήχθη αγώνας μεταξύ των πρωταθλητριών της Απερτούρα και της Κλαουσούρα. Η διοργάνωση διεξήχθη τέσσερις φορές και ξεκίνησε ξανά από το 2007 έως το 2011.
Το 2012, η ​​επανασχηματισμένη Λίγα ΜΧ επανέλαβε τη διοργάνωση για άλλη μια φορά. Υπήρξε ένας φιλικός αγώνας που διεξήχθη μεταξύ των πρωταθλητριών της Λίγα ΜΧ (πρώτη κατηγορία) και της Ασένσο ΜΧ (δεύτερη κατηγορία). Κατά την περίοδο 2013-14, η Λίγα ΜΧ προέβλεπε ότι στον αγώνα Καμπεόν ντε Καμπεόνες θα μπορούσαν να μετέχουν η πρωταθλήτρια της Απερτούρα 2013 με την κυπελλούχο της Απερτούρα 2013.