google/wiki40b huggingface dataset:
Hell to Pay

Σινγκλ

Το συγκεκριμένο διπλό σινγκλ ήταν το πρώτο το οποίο κυκλοφόρησαν οι Deep Purple από το "Rapture of the Deep" από τον ομώνυμο δίσκο του 2005. Το "Hell to Pay", όπως και ολόκληρο το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο Νάσβιλ των Ηνωμένων Πολιτειών με παραγωγό τον Μπομπ Έζριν και είναι ένα γρήγορου ρυθμού, χαρντ ροκ τραγούδι με ένα έξυπνο σόλο κιθάρας από τον Στηβ Μορς ενώ στην εκτέλεση του δίσκου υπάρχει και σόλο πλήκτρων από τον Ντον Έρεϊ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η εκτέλεση που υπάρχει στο σινγκλ να διαρκεί 3 λεπτά και 42 δευτερόλεπτα ενώ αυτή του "Now What?!" να φθάνει τα 5 λεπτά και 10 δευτερόλεπτα.
Το σινγκλ δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία αλλά σχολιάστηκε ιδιαίτερα στο διαδίκτυο σχετικά με το ότι ο ήχος του ταιριάζει αρκετά με αυτόν που είχε το συγκρότημα τη δεκαετία του '70.

Έκδοση 7" βινυλίου

Α' πλευρά: Hell to Pay (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)

Β' πλευρά: All the Time in the World (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)

Έκδοση CD

1. All the Time in the World (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)

2. Hell to Pay (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)

3. Perfect Strangers (Live) (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)

4. Highway Star (Live) (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
Μέγας Δομέστικος

Ο μέγας δομέστικος ήταν το υψηλότερο στρατιωτικό αξίωμα στην ύστερη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. 
Κατά τον 9ο αιώνα, ο δομέστικος των σχολών, από απλός διοικητής του τάγματος των Σχολών γίνεται ολοένα και πιο σημαντικός, ώσπου από τις αρχές του 10ου αιώνα θεωρείται ως το πρεσβύτερο στρατιωτικό αξίωμα της αυτοκρατορίας, ξεπερνώντας τον στρατηγό των Ανατολικών. Την ίδια εποχή το επίθετο «μέγας» αρχίζει να προστίθεται μερικές φορές στον τίτλο για να τονίσει την εξέχουσα θέση του αξιώματος. Σταδιακά, τον 11ο αιώνα, ο μέγας δομέστικος έγινε διακριτό αξίωμα, που δινόταν στον (θεωρητικά) επικεφαλής όλου του στρατού. Τον 12ο αιώνα συχνά υπήρχαν δύο δομέστικοι, της Ανατολής και της Δύσεως, κατά το πρότυπο των δομεστίκων των σχολών. 
Κατά την παλαιολόγεια περίοδο το αξίωμα έγινε ακόμα πιο σημαντικό, ερχόμενο αμέσως μετά από αυτό του Καίσαρα στην ιεραρχία σύμφωνα με τον ψευδο-Κωδινό. Ως εκ τούτου απονεμόταν εξίσου και ως τιμητικό αξίωμα σε ευγενείς και υψηλόβαθμους αξιωματούχους, χωρίς ο κάτοχός του να ασκεί απαραίτητα στρατιωτικές αρμοδιότητες.
2083 Σμίδερ

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Σμίδερ είναι X. Ο Σμίδερ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες 40 λεπτά και 18 δευτερόλεπτα, μία γρήγορη περιστροφή.
Πολ Μπιγιογκέ Μπα

Πολιτική καριέρα

Γεννήθηκε στην Ντογκουίλα της επαρχίας Κομό-Μοντά της Γκαμπόν, στις 18 Απριλίου του 1953. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο πανεπιστήμιο του Ρενς, στη Γαλλία και στη συνέχεια έγινε υποδιευθυντής της Αναπτυξιακής Τράπεζας της Γκαμπόν (1977-80), σύμβουλος του Προέδρου της Δημοκρατίας επί εμπορικών, βιομηχανικών και επενδυτικών ζητημάτων (1980-83) και πολιτικός σύμβουλος του Προέδρου της Δημοκρατίας (1983-84). Εν συνεχεία έγινε υποδιευθυντής του Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας, αρμόδιος για οικονομικά και διοικητικά θέματα από το 1984 ως την υπουργοποίησή του το 1989 (στο χαρτοφυλάκιο του Εμπορίου, καταναλωτών και Τεχνολογίας).
Κέρδισε μία έδρα στις βουλευτικές εκλογές του 1990 και υπηρέτησε ως μέλος της εθνοσυνέλευσης το 1990-92, έχοντας αποχωρήσει από την κυβέρνηση. Έπειτα διορίστηκε υπουργός για τον έλεγχο του κράτους και τις ιδιωτικοποιήσεις το 1992 και έπειτα ταμίας κατά την εκστρατεία του προέδρου Ομάρ Μπονγκό για την επανεκλογή του στις εκλογές του 1993. Παρέμεινε υπουργός ως την παραίτησή του στις 27 Φεβρουαρίου του 1994. Στη συνέχεια έγινε μέλος της αντιπολίτευσης εγκαταλείποντας το PDG και ιδρύοντας το Κίνημα για την Κοινή Ανάπτυξη (MCD). Επέστρεψε επίσης στην βουλευτική του έδρα, υπηρετώντας ξανά στην Εθνοσυνέλευση από το 1994 ως το 1996. Το 1997 εξελέγη μέλος της νεοσύστατης Γερουσίας και ανέλαβε το αξίωμα του Quaestor στη Γερουσία από το 1997 ως το 1999. Έγινε ξανά υπουργός το 1999, αρμόδιος για τις μικρές και τις μεσαίου μεγέθους βιομηχανίες. Το κόμμα του, το MCD, συγχωνεύτηκε στο PDG το Νοέμβριο του 2002.
Ο Μπιγιογκέ Μπα μετατέθηκε στο υπουργείο εμπορίου και βιομηχανικής ανάπτυξης τον Αύγουστο του 2003. Παρέμεινε στο αξίωμα εκείνο ως τον Ιούνιο του 2009, οπότε διορίστηκε υπουγός γεωργίας , αγροτικής ανάπτυξης και για την ασφάλεια των τροφίμων.

Πρωθυπουργός

Έπειτα από το θάνατο του προέδρου Ομάρ Μπονγκό, στις 8 Ιουνίου του 2009, η ηγεσία του PDG επέλεξε το γιο του, υπουργό άμυνας Αλί-Μπεν Μπονγκό , ως τον υποψήφιο για τις πρόωρες προεδρικές εκλογές, οι οποίες ορίστηκαν για τις 30 Αυγούστου του 2009. Συνακόλουθα ο πρωθυπουργός Ζαν Εγεγκέ Ν'Ντονγκ, ο οποίος είχε ανεπιτυχώς επιδιώξει να λάβει το χρίσμα εκείνος, υπέβαλε την παραίτησή του από την πρωθυπουργία στις 17 Ιουλίου του 2009 και ανακοίνωσε ότι θα κατέλθει ως ανεξάρτητος υποψήφιος. Αργότερα την ίδια ημέρα ο Μπιγιογκέ Μπα διορίστηκε από την προσωρινή πρόεδρο Ροζ Φρανσίν Ρογκομπέ στην πρωθυπουργία. . Του δόθηκε ο απαιτούμενος χρόνος για την έναρξη διαβουλεύσεων με σκοπό το σχηματισμό νέας κυβέρνησης.
Κώστας Ζημέρης

Βίος

Ο Κώστας Ζημέρης  γεννήθηκε στο Κατηχώρι του Πηλίου. Φοίτησε στην Εμπορική Σχολή του Βόλου και το 1904 μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Ασχολούμενος με διάφορα επαγγέλματα για λόγους βιοπορισμού άρχισε να παρακολουθεί δωρέαν μαθήματα στη Λέσχη Το πινέλο και το μολύβι,στο Σαιντ Λούις όταν σκιτσάρισε το διευθυντή της με μέγαλη ακρίβεια κάτι που τον ενθουσίασε και του επέτρεψε να παρκαλουθήσει δωρέαν μαθήματα στη σχολή του. Εκεί έμαθε και την τέχνη της φωτογραφίας. Στους Βαλκανικούς Πολέμους και λόγω επιστράτευσης γυρίζει στον Βόλο και εργάζεται ως φωτογράφος. Παράλληλα ιδρύει τον Οδοιπορικό Όμιλο Βόλου.

Καλλιτεχικό-φωτογραφικό έργο

Ως ιδρυτής και μέλος του Οδοιπορικού Ομίλου Βόλου περιόδευσε και φωτογράφισε τοποθεσίες στο Πήλιο και τη Θεσσαλία συγκροτώντας το 1924 το Τμήμα Τοπίων Πηλίου και Θεσσαλίας. Παράλληλα ζωγραφιζει με λάδια και πενάκι.Το 1925 συμμετείχε με 15 φωτογραφίες στην Έκθεση Καλών Τεχνών στο Salon Internationale de Photographie του Καλαί της Γαλλίας. και το 1926 στο Λίβερπουλ της Αγγλίας.

Τιμητικές διακρίσεις

Τιμήθηκε με δύο χρυσά βραβεία στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, το 1932 και το 1936 Επίσης βραβεύθηκε στα πλαίσια της  Έκθεσης Καλών Τεχνών στο Salon Internationale de Photographie του Καλαί της Γαλλίας το 1925 όπου συμμετείχε.
Χέτσελιν Α΄

Βιογραφία

Ήταν γιος του Χέρμαν Α΄ παλατινού κόμη (δούκα) της Λοθαριγγίας.

Αδέλφια του ήταν ο Έτσο παλατινός κόμης της Λοθαριγγίας και ο Αδόλφος Α΄ κόμης του Κέλνταχγκαου. Ο Χέτσελιν Α΄ απεβίωσε το 1033.
Κ.Ε. Φαίακας Κέρκυρας

Χρώματα και έμβλημα

Τα χρώματα του Φαίακα είναι το κόκκινο και το λευκο.Έμβλημα του Φαίακα είναι η απήδαλος ναύς μυθικό πλοίο των Φαιάκων.

Έδρα

Ο Φαίακας χρησιμοποιεί για τα εντός έδρας παιχνίδια του το στάδιο ΕΑΚ Κέρκυρας χωρητικότητας 200 ατόμων.
Γιώργος Καραμίχος

Βιογραφία

Είναι απόφοιτος του τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου και της Ανωτέρας Σχολής Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου. Έχει μεγάλη πορεία στο θέατρο, με παραστάσεις στο Εθνικό, ενώ έχει συμμετάσχει σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες. Επίσης είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις τηλεοπτικές του συμμετοχές. 
Έχει 2 παιδιά. Μια κόρη, τη Ρεγγίνα, απο το πρώτο του γάμο και έναν γιο, τον Ντιέγκο - Τζον, απο το δεύτερο.
Απόλυτο μηδέν

Το απόλυτο μηδέν είναι η ελάχιστη θερμοκρασία που μπορεί θεωρητικά να επιτευχθεί στο σύμπαν. Στη θερμοκρασία αυτή η εντροπία φθάνει στην ελάχιστη τιμή της. Όπως ορίζεται από τους νόμους της θερμοδυναμικής, το απόλυτο μηδέν δεν μπορεί να επιτευχθεί (ακριβώς) με τεχνητά ή φυσικά μέσα, αφού κάτι τέτοιο απαιτεί ένα σύστημα πλήρως απομονωμένο από το υπόλοιπο σύμπαν. Ένα σύστημα, θεωρητικά, στη θερμοκρασία του απόλυτου μηδενός κατέχει μηδενικού επιπέδου κβαντική του μηχανική ενέργεια. Παρόλο που η μοριακή κινητική ενέργεια δεν μηδενίζεται εντελώς στη θερμοκρασία αυτή, το σύστημα δεν έχει πλέον αρκετή ενέργεια να μεταβιβάσει σε άλλα συστήματα. Γι' αυτό η σωστή έκφραση είναι ότι στο απόλυτο μηδέν η μοριακή ενέργεια είναι η ελάχιστη δυνατή, πλην όμως όχι ακριβώς μηδενική, και ονομάζεται ενέργεια μηδενικού σημείου.
Με διεθνή συμφωνία, το απόλυτο μηδέν ορίστηκε ως ακριβώς 0 R, −273,15 °C και -459,67 °F. Παρόλο που θεωρητικά δεν είναι δυνατό να ψυχθεί οποιαδήποτε ουσία ακριβώς στα 0 Κ, κάποιοι επιστήμονες έχουν κάνει σπουδαία επιτεύγματα πλησιάζοντας πολύ το απόλυτο μηδέν, όπου η ύλη επιτυγχάνει κβαντικά φαινόμενα όπως η υπεραγωγιμότητα και η υπερρευστότητα.
Αλεξιάδα

Η Αλεξιάδα είναι ένα ιστορικό έργο, που ολοκληρώθηκε γύρω στο 1148 από τη Βυζαντινή Άννα Κομνηνή, η οποία και διηγείται τη βιογραφία του πατέρα της, Αλέξιου Α΄ Κομνηνού. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στη μονή έγραψε το ιστορικό σύγγραμμα «Αλεξιάς» (15 βιβλία) που είναι αφιερωμένο στον πατέρα της Αλέξιο και καλύπτει τα γεγονότα της περιόδου 1069-1148. Στο έργο αυτό, που συμπληρώνει το έργο του συζύγου της «Ύλη Ιστορίας», η Άννα έχει ως πρότυπό της τον Θουκυδίδη και τον Πολύβιο και χρησιμοποιεί αττικίζουσα γλώσσα.

Οι πηγές της

Στηρίζεται στις προσωπικές της αναμνήσεις (καθώς είχε συνεχώς προσωπική επαφή με τα γεγονότα), σε πληροφορίες διαφόρων συγχρόνων της, μαρτυρίες στρατιωτών του Αλέξιου που συνέλεξε η ίδια αλλά και συμπολεμιστών του όπως ο Ιωάννης Δούκας αλλά και εχθρών, όπως ενός ακολούθου του Ροβέρτου Γισκάρδου και σε επίσημα έγγραφα, όπως της επιστολής του Αλεξίου προς τον Ρήγα Αλαμανίας αλλά και της συμφωνίας με τον Βοημούνδο.

Αποτίμηση

Στο έργο περιγράφεται η πολιτική και στρατιωτική ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά την εξουσία του, κάτι που καθιστά το έργο μια από τις πιο σημαντικές πηγές πληροφοριών για τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους. Επίσης, περιλαμβάνεται η εξιστόρηση της αλληλεπίδρασης της Πρώτης Σταυροφορίας με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, που αντικατοπτρίζει τις συγκρουόμενες αντιλήψεις Ανατολής και Δύσης στις αρχές του 12ου αιώνα.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λέσβου 2014–15

Η περίοδος 2014–15 ήταν η 67η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Λέσβου. Πρωταθλητής της Ένωσης αναδείχθηκε ο Διαγόρας Αγίας Παρασκευής, ενώ κυπελλούχος ο Ηρακλής Ατσικής.

Α΄ Κατηγορία

Το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας της Λέσβου ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο 20-21 Σεπτεμβρίου με τη συμμετοχή 15 συλλόγων, έναντι 16 της προηγούμενης περιόδου, μετά την αποχώρηση του Ατρόμητου Αγίας Μαρίνας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Διαγόρας Αγίας Παρασκευής. Στον αντίποδα, στην τελευταία θέση τερμάτισε ο Ατρόμητος Αγίας Μαρίνας, που δεν μετείχε καθόλου στο πρωτάθλημα (!), αφού αν και αρχικά είχε δηλώσει συμμετοχή, αποσύρθηκε τελικά από την κλήρωση, κάτι που ανακοινώθηκε από την Ένωση λίγες μόλις μέρες πριν τη διεξαγωγή της τελευταίας αγωνιστικής του πρωταθλήματος (!). Υποβιβάστηκε επίσης η Άναξος Σκουτάρου έπειτα από αγώνες μπαράζ.

Β΄ Κατηγορία

Το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας της Λέσβου ξεκίνησε την Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου με τη συμμετοχή 11 συλλόγων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αχιλλέας Πέτρας που παράλληλα κέρδισε την απευθείας άνοδο στην Α΄ Κατηγορία, όπως και ο Αίγειρος Μιστεγνών μετά από αγώνες μπαράζ. Στον αντίποδα, ο Ανδρονικάς Παρακοίλων τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε απευθείας στην Β1 Κατηγορία, όπου τον ακολούθησε ο Γερμανός Καραβαγγέλης.

Β1 Κατηγορία

Το πρωτάθλημα της Β1 Κατηγορίας της Λέσβου ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο 27-28 Σεπτεμβρίου με τη συμμετοχή 9 συλλόγων, έπειτα από την αποχώρηση του Ισσαϊκού Σκαλοχωρίου και τη συμμετοχή του νεοσύστατου Απόλλωνα Δαφίων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ταξιάρχης Μανταμάδου που παράλληλα κέρδισε την απευθείας άνοδο στην Β΄ Κατηγορία. Μαζί του ανέβηκε επίσης ο Εθνικός Θερμής, έπειτα από αγώνες μπαράζ.

Κύπελλο Λέσβου

Στο Κύπελλο Λέσβου έλαβαν συμμετοχή 20 σύλλογοι. Νικητής του θεσμού αναδείχθηκε ο Διαγόρας Αγίας Παρασκευής που στον τελικό επικράτησε με 2–0 του Ατρόμητου Ανεμώτιας.

Πρωτάθλημα

Το πρωτάθλημα της Λήμνου ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο 20-21 Σεπτεμβρίου του 2014 με τη συμμετοχή 15 συλλόγων, οι οποίοι χωρίστηκαν σε δύο ομίλους (κατηγορίες ουσιαστικά), τον Α1 και τον Α2, που σχηματίστηκαν σύμφωνα με την τελική κατάταξη των συλλόγων στο πρωτάθλημα της προηγούμενης περιόδου. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηρακλής Ατσικής. Υποβιβάστηκαν στον Όμιλο Α2 οι Αργοναύτες, ενώ προβιβάστηκε στον Όμιλο Α1 ο Άρης Μούδρου. Στους διπλούς αγώνες μπαράζ ανόδου/υποβιβασμού, το Θάνος επικράτησε του Αγίου Γεωργίου Πλατέος και έτσι ανήλθε στον Όμιλο Α1.

Κύπελλο Λήμνου

Στο Κύπελλο Λήμνου έλαβαν συμμετοχή 14 σύλλογοι. Νικητής του θεσμού αναδείχθηκε ο Ηρακλής Ατσικής που στον τελικό επικράτησε με 2–1 του Κεραυνού Αγίου Δημητρίου.
Μάρεν Άντε

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1976 στην Καρλσρούη και σπούδασε παραγωγή ταινιών, μέσα μαζικής ενημέρωσης και σκηνοθεσία στο Πανεπιστήμιο Τηλεόρασης και Κινηματογράφου του Μονάχου.
Ξεκίνησε τη σκηνοθεσία το 2000 γυρίζοντας ταινίες μικρού μήκους. To 2001 ίδρυσε μαζί με τη Γιανίνε Γιανκόβσκι την εταιρεία παραγωγής Komplizen Film.
H πρώτη ταινία μεγάλου μήκους που σκηνοθέτησε ήταν το The Forest for the Trees το 2003. Στη συνέχεια, σκηνοθέτησε το 2005 το Όλοι οι άλλοι, που κέρδισε τo Βραβείο της Επιτροπής στο φεστιβάλ του Βερολίνου. 
To 2016 γύρισε το Toni Erdmann, ταινία που κέρδισε το το Βραβείο Lux, το βραβείο καλύτερης ταινίας στα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και το FIPRESCI στο φεστιβάλ των Καννών και ήταν υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Η Άντε ήταν παραγωγός στις ταινίες Tabu, Arabian Nights και συμπαραγωγός στο Μία φανταστική γυναίκα του 2017.
Ενέργεια δεσμού

Ενέργεια δεσμού (bond energy, E) ή ενθαλπία δεσμού (bond enthalpy, Η) ονομάζεται, στη χημεία, το μέτρο της δύναμης που ασκείται σε ένα χημικό δεσμό. Η IUPAC ορίζει την ενέργεια δεσμών ως τη μέση τιμή των ενεργειών διάσπασης ενός δεσμού στην αέρια φάση, συνήθως στη θερμοκρασία των 298 K (βαθμών Kelvin), για όλους τους δεσμούς ίδιου τύπου, μέσα στο ίδιο χημικό είδος. Για παράδειγμα, η ενέργεια δεσμού των χημικών δεσμών άνθρακα - υδρογόνου (C - H) στο μεθάνιο, υπολογίζεται ως το σύνολο της μεταβολής της ενθαλπίας κατά τη διάρκεια της διάσπασης ενός μορίου μεθανίου σε ένα άτομο άνθρακα και τέσσερεις (4) ελεύθερες ρίζες υδρογόνου (H•) διά 4. Οι ενέργειες δεσμών που χρησιμοποιούνται σε σχετικούς πίνακες είναι γενικά οι μέσες τιμές που προκύπτουν από τις ενέργειες διάσπασης ενός αριθμού τυπικά επιλεγμένων χημικών ενώσεων, οι οποίες περιέχουν τον κάθε τύπο δεσμού. Η ενέργεια δεσμού ή ενθαλπία δεσμού δεν πρέπει να συγχέεται με την ενέργεια διάσπασης δεσμού. Η ενέργεια δεσμού αποτελεί μέσο όρο ενεργειών διάσπασης του δεσμού, και μπορεί να έχει διαφορετική τιμή για ένα δεδομένο δεσμό σε σύγκριση με την αντίστοιχη ενέργεια διάσπασης δεσμού. Αυτό συμβαίνει γιατί η ενέργεια διάσπασης ενός δεσμού διαφέρει για κάθε δεσμό στο συγκεκριμένο μόριο. Για παράδειγμα, το μεθάνιο έχει τέσσερεις δεσμούς C-H. Η ενέργειες διάσπασης των δεσμών αυτών είναι: 435 kJ/mole για τη διάσπαση του δεσμού CH₃-H, 444 kJ/mole για τη διάσπαση του δεσμού •CH₂-H, 444  kJ/mole για τη διάσπαση του δεσμού :CH-H και 339 kJ/mole  για τη διάσπαση του δεσμού •:C-H. Ο μέσος όρος των παραπάνω τιμών, δηλαδή 414 kJ/mole, είναι η ενέργεια δεσμού C-H.

Συσχέτιση ενέργειας δεσμού και μήκους δεσμού

Η ενέργεια δεσμού μπορεί να είναι απευθείας σχετιζόμενη με το μήκος δεσμού και την απόσταση δεσμού. Για το σκοπό αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθούν η μεταλλική ακτίνα, η ιονική ακτίνα ή η ομοιοπολική ακτίνα, κάθε ατόμου στο μόριο, για να προσδιοριστεί η ισχύς του δεσμού. Για παράδειγμα, η ομοιοπολική ακτίνα του βορίου εκτιμήθηκε σε 83,0 pm, αλλά το μήκος δεσμού B-B στο μόριο του τετραχλωριούχου διβορίου (B₂Cl₄) είναι 175 pm, δηλαδή μια σημαντικά μεγαλύτερη (από την αναμενόμενη για απλό δεσμό, 166 pm) τιμή. Αυτό αποτελεί ένδειξη ότι ο χημικός δεσμός B-B στο συγκεκριμένο μόριο είναι ασθενέσθερος από έναν τυπικό απλό δεσμό B-B. Σε ένα άλλο παράδειγμα, η μεταλλική ακτίνα του ρήνιου είναι 137,5 pm, αλλά στην ένωση οκταχλωριούχο διρήνιο (Re₂Cl₈), το μήκος δεσμού Re-Re είναι 224 pm (δηλαδή μικρότερο του αναμενόμενου για απλό δεσμό, 275 pm). Από το δεδομένο αυτό μπορούμε να συμπεράνουμε ότι στην ένωση αυτή έχουμε έναν πολύ ισχυρό δεσμό, που αντιστοιχεί σε έναν τετραπλό δεσμό. Αυτή η μέθοδος προσδιορισμού είναι πιο χρήσιμη για ομοιοπολικά συνδεμένες ενώσεις.

Ισχύς ετεροπολικών δεσμών

Για την ισχύ των ετεροπολικών δεσμών υπάρχουν πολλοί παράγοντες που την επηρεάζουν, αλλά ο σημαντικότερος από αυτούς είναι η διαφορά ηλεκτραρνητικότητας μεταξύ των ατόμων που συνδέονται μαζί.
1756 Ζιακομπινί

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Ζιακομπινί είναι άγνωστα. Ο Ζιακομπινί περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες 51 λεπτά και 10 δευτερόλεπτα (Warner 2007), μια μάλλον γρήγορη περιστροφή.
Ισαβέλλα του Ουρζέλ

Βιογραφία

Ήταν η μόνη κόρη του Ερμενγκόλ Γ΄ κόμη του Ουρζέλ και της Αδελαΐδας της Μπεσαλού. 
Αναφέρεται στη διαθήκη του αδελφού της Ερμενγκόλ Δ΄. Έκανε γάμο με τον Σάντσο Ραμίρεθ της Αραγωνίας & Παμπλόνας και απέκτησαν έναν γιο, που διαδέχθηκε τον πατέρα του. Έπειτα το 1070 το ζεύγος χώρισε και ο καθένας έκανε δεύτερο γάμο.
Μπαλς

Ιστορία

Η πόλη του Μπαλς βρίσκεται σε μια περιοχή που αποτελεί πέρασμα και ως αποτέλεσμα υπάρχουν ίχνη ανθρώπινης παρουσίας ήδη από την προϊστορική εποχή (θέση Picamoixons), την ιβηρική και την ρωμαϊκή περίοδο (αρχαιολογικός χώρος του Vilar και ο φούρνος στο Φοντεσκάλδες). Ωστόσο η πόλη αυτή καθεαυτή γεννήθηκε στο πρώτο μισό του 12ου αιώνα, με την εκδίωξη των μουσουλμάνων που κατοικούσαν τους κοντινούς ορεινούς όγκους. Το 1194 εμφανίζεται στα αρχεία η ενοριακή εκκλησία του Αγίου Ιωάννη ενώ το 1210 ο βασιλιάς Πέτρος ο Καθολικός χαρίζει στην πόλη το δικαίωμα της πραγματοποίησης εβδομαδιαίας αγοράς και το 1229 η πόλη αποκτά και δημοτικούς νόμους (ordenanzas municipales).
Τα δύο σημαντικότερα σημεία της πόλης ήταν η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη και το φρούριό της, που από το 1391 πουλήθηκε από τον βασιλιά Ιωάννη Α' στον αρχιεπίσκοπο, τάσσοντας όλη την πόλη στην εξουσία του. Εκείνη την εποχή χτίστηκαν και τα τείχη της πόλης.
Με το πέρασμα των αιώνων, το Μπαλς αποτέλεσε σταθερά τον δεύτερο σημαντικότερο αστικό πυρήνα της Πεδιάδας της Ταραγόνα, που είδε να αυξάνονται οι αστικές και θρησκευτικές του κατασκευές, με αποκορύφωμα τη κατασκευή της νέας εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη μεταξύ 1569 και 1583.
Μετά τον πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής, το Μπαλς και η Καρδόνα ήταν τα μοναδικά μέρη όπου διατηρήθηκαν ομάδες ένοπλης πολιτοφυλακής που αποτέλεσε τον πρόδρομο των Mossos d'Esquadra, της Καταλανικής Περιφερειακής Αστυνομίας. Ο 18ος αιώνας ολοκληρώθηκε σε ένα κλίμα οικονομικής ευμάρειας, βασισμένης στην καλλιέργεια του αμπελιού, και που είχε δει την κατασκευή νέων δημοσίων και θρησκευτικών κτιρίων και την άνθιση της γιορτής της Παρθένου της Καντέλα, όπου και εντοπίζονται οι πρώτες δραστηριότητες σχετικές με τους castellers.
Τον Φεβρουάριο του 1808, κατά την γαλλική εισβολή στην Ισπανία, πραγματοποιήθηκε έξω από την πόλη η μάχη του Μπαλς μεταξύ Ισπανών και Γάλλων, που έληξε με ήττα του ισπανικού στρατού και των συμμάχων τους και κατέδειξε στο Ναπολέοντα τη σημασία που είχε η Ταραγόνα για τον έλεγχο της εισόδου στην Ιβηρική. Αυτόν τον αιώνα η πόλη έζησε αρκετές αναταραχές, που οφείλονταν είτε στους Καρλικούς Πολέμους είτε σε εξεγέρσεις των εργατών των εργοστασίων της. Η υφαντουργία έφερε πλούτο στην περιοχή και κατά τα μέσα του αιώνα την έκανε προσωρινά τη τέταρτη μεγαλύτερη πληθυσμιακά πόλη της Καταλονίας με 16.084 κατοίκους, μετά από την Βαρκελώνη, το Ρέους και της Τορτόζα. Παρά τις οικονομικές καταστροφές που προκάλεσε η επιδημία φυλλοξήρας στις καλλιέργειες αμπελιού, προς το τέλος του αιώνα ιδρύθηκε το εργοστάσιο φυσικού αερίου της πόλης (1880), η Τράπεζα του Μπαλς (1883), καταστευάστηκε το ψηλότερο καμπαναριό της Καταλονίας στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη (1897) κι εγκαινιάστηκε η σιδηροδρομική γραμμή που συνέδεε την πόλη με τη Βαρκελώνη και την Μπιλανόβα (1883).
Λόφος Φιλοπάππου

Ο λόφος Φιλοπάππου ή λόφος Μουσών ή λόφος Σέγγιο είναι λόφος της Αθήνας που βρίσκεται απέναντι, νοτιοδυτικά, από την Ακρόπολη. Συνδέεται με τους παρακείμενους λόφους του Αστεροσκοπείου (λόφος Νυμφών) και της Πνύκας. Στην κορυφή του υπάρχει το μνημείο Φιλοπάππου που έστησε ο ύπατος Φιλόπαππος κατά την Ρωμαϊκή περίοδο και έδωσε το όνομά του στον λόφο. Γύρω από τον λόφο Φιλοπάππου βρίσκεται η ομώνυμη συνοικία καθώς και οι συνοικίες Κουκάκι, Ασύρματος, Πετράλωνα και Ακρόπολη. Στην νότια πλευρά του λόφου υπάρχει επίσης το θέατρο Δόρα Στράτου.
Η παλαιότερη ονομασία "λόφος Σέγγιο" χρονολογείται από την εποχή της Φραγκοκρατίας που διατηρήθηκε μέχρι τις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Η ετυμολογία της ονομασίας αυτής προφανώς προέρχεται από την ιταλική λέξη "σένιο", (segno = σινιάλο, σήμα), ίσως επειδή επί φραγκοκρατίας υπήρχε στη νότια προβολή της κορυφής του λόφου είδος σηματογραφικού σταθμού που  λάμβανε και μετέδιδε σήματα και πληροφορίες με άλλους πύργους παρατηρητήρια, κατά μήκος ακτών και νήσων του Σαρωνικού, που αφορούσαν κυρίως εμφάνιση στόλων ή πειρατικών πλοίων.
Το 2002 στα πλαίσια της Ενοποίησης Αρχαιολογικών Xώρων Αθήνας, και αργοτερα επί Υπουργίας Πολιτισμου Μ. Λιάππη, ξεκίνησε μια προσπάθεια ο λόφος του Φιλοπάππου να περιφραχθεί, να είναι επισκέψιμος με ωράριο και στα σχέδια ήταν και η ένταξη του στο ενιαίο εισιτήριο των χώρων της ενοποίησης. Το Νοέμβριο του 2002, σχηματίστηκε ένα δραστήριο κίνημα κατοίκων, που απέτρεψε αυτά τα σχέδια και εργαστηκε για την υπεράσπιση της ανοιχτής πρόσβασης στο λόφο, κερδιζοντας τελικώς τη μαχη και νομικά στο ΣΤΕ το 2015.
Γύψος

Αρχαιολογία

Πέραν της προφανούς χρήσης του στην οικοδομική και την κατασκευή των ομώνυμων αγγείων -τα οποία βέβαια κατασκευάζονταν και από γυαλί, άργιλο ή μέταλλο - φαίνεται πως χρησιμοποιείτο επίσης στην αρχαιότητα και ως φάρμακο για τους στομαχικούς πόνους, ανακατεμένος με κηρωτή. Τα παλαιότερα ίχνη γυψοκονιάματος είναι 9.000 έτη παλαιά, και βρέθηκαν στην Ανατολία και τη Συρία. Επίσης είναι γνωστό ότι 5.000 έτη πριν, οι Αιγύπτιοι έκαιγαν τη γύψο με φωτιά στο εξωτερικό περιβάλλον και ύστερα την έτριβαν σε σκόνη, την οποία στη συνέχεια ενυδάτωναν και την χρησιμοποιούσαν για τη συγκόλληση τμημάτων των μνημείων. Επίσης, χρησιμοποιούσαν τη γύψο για να κατασκευάζουν εκμαγεία, χρησιμοποιώντας ως πρότυπο το ίδιο το ανθρώπινο σώμα. Στην αρχαία Ελλάδα εκτός από την κατασκευή αγαλματιδίων η γύψος στη διάφανη μορφή της (σεληνίτης) χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή εκμαγείων σε αντίγραφα ελληνικών αγαλμάτων.
Φίλιππος Βάρβογλης

Βιογραφία

Ο Φίλιππος Π. Βάρβογλης γεννήθηκε στην Τρίπολη Αρκαδίας στην οποία εκλεγόταν βουλευτής και ήταν γιος του βουλευτή και υπουργού Παναγιώτη Βάρβογλη και εγγονός του αγωνιστή και πολιτικού Γεώργιου Βάρβογλη, ενώ ανιψιός του ήταν ο μουσικός Μάριος Βάρβογλης. Ήταν υπουργός Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1895. Είχε εκλεγεί βουλευτής πολλές φορές, ενδεικτικά Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1872 και στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1887.
Γενικός Κυβερνήτης

Γενικός Κυβερνήτης (αγγλικά: Governor-General) είναι ο τίτλος ενός αξιωματούχου που εκπροσωπεί μία κυριαρχία (μοναρχία ή δημοκρατία) σε ανεξάρτητο βασίλειο ή σε μεγάλο αποικιακό κράτος ή άλλο έδαφος που κατέχει μια μοναρχία ή δημοκρατία. Ανάλογα με την πολιτική διευθέτηση του εδάφους, ο Γενικός Κυβερνήτης μπορεί να είναι υψηλόβαθμος κυβερνήτης, ή κύριος διοικητής ανώτερος των «κοινών» διοικητών.
Νικόλαος Γλυκύς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1619. Δεν έμαθε σχεδόν καθόλου γράμματα. Ήλθε στη Βενετία το 1647, ασχολούμενος αρχικά με το εμπόριο. Κατά το 1671 ίδρυσε στην Βενετία το τυπογραφείο του, αφού αγόρασε πριν από τις 28 Νοεμβρίου 1670 το τυπογραφείο του Ορσίνο Αλμπρίτζι και αποκτώντας ταυτόχρονα το προνόμιο αποκλειστικότητας για την έκδοση σημαντικών ελληνικών τίτλων. Το όνομά του πρωτοεμφανίζεται στο ΄΄Ωρολόγιον΄΄ του 1670, το οποίο αποτελεί συμπαραγωγή με τον Αλμπρίτζι. Από το τυπογραφείο του εκδόθηκαν όχι μόνο εκκλησιαστικά, αλλά και επιστημονικά και φιλολογικά έργα. Κυκλοφόρησε συνολικά 106 τίτλους.
Πρώτο έργο που εκτύπωσε είναι το «Ωρολόγιον» το 1670. Η τυπογραφική σφραγίδα του Γλυκύ έχει μια μέλισσα και ως υπογραφή τα δύο γράμματα Ν(ικόλαος) Γλ(υκύς).