Πωλ Κλωντέλ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Βιλνέβ-συρ-Φερ, ένα χωριό στο βορρά της Γαλλίας, στο νομό Εν (Aisne) στη διοικητική περιοχή Ο-ντε-Φρανς (Hauts-de-France), σε οικογενειακό περιβάλλον αγροτών και κυβερνητικών υπαλλήλων. Ο πατέρας του ήταν υποθηκοφύλακας. Η μητέρα του προέρχονταν από μια οικογένεια Καθολικών αγροτών και ιερέων της Καμπανίας. Αφού πέρασε τα πρώτα του χρόνια στην Καμπανία, φοίτησε στο λύκειο Louis-le-Grand (στο ίδιο που είχε φοιτήσει και ο Σαρλ Μπωντλαίρ) από το 1882, όταν οι γονείς του εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι. Άπιστος αρχικά στα εφηβικά του χρόνια, βίωσε μια ξαφνική μεταστροφή στον καθολικισμό στην ηλικία των δεκαοχτώ ετών την Ημέρα των Χριστουγέννων του 1886 καθώς άκουγε τη χορωδία να ψέλνει τον Εσπερινό στον καθεδρικό ναό της Παναγίας των Παρισίων: «Σε μια στιγμή η καρδιά μου αγγίχτηκε και πίστεψα». Θα παραμείνει ενεργός καθολικός για το υπόλοιπο της ζωής του. 
Ο Πωλ Κλωντέλ σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες.
Δημιούργησε γνωριμίες στους λογοτεχνικούς κύκλους, κυρίως με νέους συγγραφείς γύρω από τον Στεφάν Μαλαρμέ. Το 1890 πέτυχε πρώτος στις εξετάσεις στο υπουργείο Εξωτερικών και άρχισε μια λαμπρή σταδιοδρομία στο γαλλικό διπλωματικό σώμα, στο οποίο υπηρέτησε από το 1893 έως το 1936. Λόγω της εργασίας του βρέθηκε στη Νέα Υόρκη, στην Κίνα, όπου έμεινε για 14 χρόνια, σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης: Πράγα, Φρανκφούρτη, Αμβούργο κ.α. και στη Νότια Αμερική. Ενώ υπηρετούσε στη Βραζιλία κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, επόπτευε τη συνεχή παροχή προμηθειών από τη Νότια Αμερική στη Γαλλία. (Ένας από τους γραμματείς του κατά τη διάρκεια της αποστολής της Βραζιλίας ήταν ο Νταριύς Μιλώ, αργότερα παγκοσμίως γνωστός συνθέτης, ο οποίος μελοποίησε πολλά ποιήματα του Κλωντέλ και έγραψε το λιμπρέτο στο Βιβλίο του Χριστόφορου Κολόμβου (le Livre de Christophe Colombe, 1933).
Το 1936 αποσύρθηκε από τη διπλωματική υπηρεσία και αποτραβήχθηκε στο κτήμα του στο Μπρανγκ, στο νομό Ιζέρ, στα ανατολικά της Γαλλίας, όπου αφοσιώθηκε στη μελέτη και τον σχολιασμό της Αγίας Γραφής.
Το 1946 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Το 1951 τιμήθηκε με τον μεγάλο σταυρό της γαλλικής Λεγεώνας της Τιμής. 
Πέθανε το 1955, σε ηλικία 86 ετών. Η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη στο Παρίσι, στην εκκλησία της Παναγίας των Παρισίων και λίγους μήνες αργότερα ενταφιάστηκε στο Μπρανγκ.

Ιδιωτική ζωή

Ο Πωλ Κλωντέλ είχε μια μακροχρόνια σχέση με τη Ροζαλί Βετκ, μια έγγαμη Πολωνίδα, μητέρα τεσσάρων παιδιών, σχέση που τελείωσε τον Φεβρουάριο του 1905. Τη συνάντησε το 1900 στο πλοίο που ταξίδευε για την Κίνα και είχαν μια θυελλώδη, παράνομη σχέση. Μαζί της απέκτησε μια φυσική κόρη, την Λουίζ Βετκ (1905-1996). Η Ροζαλί Βετς του ενέπνευσε την Υζέ στον Κλήρο του μεσημεριού και τη δόνια Προυέζ στο Ατλαζένιο γοβάκι. Το 1906 ο Πωλ Κλωντέλ παντρεύτηκε την Ρεν Σαιντ-Μαρί- Περέν με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά.
Το 1913, η αδελφή του συγγραφέα, η γλύπτρια Καμίγ Κλωντέλ, εισήχθη σε ψυχιατρική κλινική κατόπιν αιτήματος της οικογένειας και με την υπόδειξη του αδελφού της Πωλ Κλωντέλ, ο οποίος αποφάσισε να ενεργήσει αμέσως μετά το θάνατο του πατέρα τους. Εκεί παρέμεινε για τα τελευταία 30 χρόνια της ζωής της, διάστημα κατά το οποίο ο συγγραφέας την επισκέφθηκε επτά φορές. Αργότερα, οι γιατροί προσπάθησαν να πείσουν την οικογένεια ότι δεν χρειάζεται να βρίσκεται στο ίδρυμα, αλλά η οικογένεια αρνήθηκε.  Όταν το 1943 η Καμίγ Κλωντέλ πέθανε, θάφτηκε στο νεκροταφείο Montfavet, συνοδευόμενη μόνο από το προσωπικό του νοσοκομείου και λίγα χρόνια αργότερα, τα οστά της μεταφέρθηκαν σε κοινό τάφο. (Η ιστορία αποτελεί το αντικείμενο ενός μυθιστορήματος της Michèle Desbordes, το Μπλέ φόρεμα (La Robe bleue).
Μετά την ήττα της Γαλλίας το 1940, ο Πωλ Κλωντέλ απηύθυνε το ποίημα Λόγια στον στρατάρχη (Paroles au Maréchal) στον στρατάρχη Φιλίπ Πεταίν, όπου τον παρακινούσε να διασώσει το σπασμένο, τραυματισμένο σώμα της Γαλλίας. Παρόλο που το ποίημα αυτό δεν ήταν ύμνος στον Πεταίν αλλά ένας πατριωτικός θρήνος για την κατάσταση της Γαλλίας χρησιμοποιήθηκε μερικές φορές εις βάρος του. Ωστόσο, οι κατηγορίες ότι ήταν συνεργάτης, με βάση αυτό το παραπάνω ποίημα, αγνοούν το γεγονός ότι η υποστήριξη στον στρατάρχη Πεταίν και στην παράδοση ήταν, στο καταστροφικό κλίμα της ήττας, της συναισθηματικής κατάρρευσης και της εξάντλησης του 1941, ευρέως διαδεδομένη σε όλο το γαλλικό λαό (όπως αποδεικνύεται από τη μεγάλη πλειοψηφία υπέρ του Πεταίν και της διάλυσης της Τρίτης Δημοκρατίας στο γαλλικό κοινοβούλιο το 1940, με υποστήριξη που εκτείνονταν σε όλο το πολιτικό φάσμα). Επιπλέον, το 1935, είχε γράψει μια ανοιχτή επιστολή στην Παγκόσμια Εβραϊκή Διάσκεψη καταδικάζοντας τους νόμους της Νυρεμβέργης ως «αποτρόπαιους και ηλίθιους». Επίσης, τα ημερολόγια του Πωλ Κλωντέλ καθιστούν σαφή τον συνεχή αποτροπιασμό του για το ναζισμό, καταδικάζοντας τον ήδη από το 1930 ως «δαιμονικό» και «σατανικό» και αναφερόμενος στον κομμουνισμό και το ναζισμό ως «Γωγ και Μαγώγ», η δε στάση του προς το κράτος του Βισύ γρήγορα σκληρύνθηκε.

Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις

Ελληνικές θεατρικές παραστάσεις που βασίζονται σε θεατρικά έργα του Κλωντέλ