google/wiki40b huggingface dataset:
Τζιοβάννι Ανιέλλι

Βιογραφία

Ο Τζιοβάννι Ανιέλλι ήταν γιος του Εντουάρντο Ανιέλι και της Ανισέτα Φρισέτι και γεννήθηκε το 1866 στη Βίλα Περόζα, μια μικρή πόλη κοντά στο Πινερόλο του Πιεμόντε, που εξακολουθεί να  είναι η κύρια κατοικία καθώς και οι τάφοι της οικογένειας Ανιέλι. 
Ο πατέρας του, δήμαρχος της Βίλα Περόζα, πέθανε σε ηλικία 40 ετών, όταν ο Τζοβάνι ήταν μόλις πέντε ετών.
Σπούδασε στο Collegio San Giuseppe στο Τορίνο και μετά ξεκίνησε μια στρατιωτική καριέρα μέχρι το 1893 όταν επέστρεψε στη Βίλα Περόζα, όπου ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του και έγινε δήμαρχος το 1895, ένα αξίωμα που κατείχε μέχρι το θάνατό του.
Ο Ανιέλι έμαθε για την εφεύρεση της (τότε) νέας άμαξας μεταφοράς και αμέσως είδε μια ευκαιρία για να χρησιμοποιήσει  τις τεχνικές του και τις επιχειρηματικές δεξιότητές του. Το 1898 συναντήθηκε με τον Κόμη Εμανουέλε Κατσεράνο του Bricherasio, ο οποίος αναζητούσε επενδυτές για την επιχείρηση του με τις αμάξες. Ο Ανιέλι αισθάνθηκε τότε την ευκαιρία.

Καριέρα

Στις 11 Ιουλίου 1899, ο Ανιέλι συμμετείχε στην ομάδα ιδρυτικών μελών της "Fabbrica Italiana di Automobili Torino", η οποία σύντομα λεγόταν Fiat και κατέβαλε 400 δολάρια για τη συμμετοχή του το 1899, αξίας περίπου 11.500 δολαρίων σε σημερινές τιμές.
Ένα χρόνο αργότερα, ο Ανιέλι ήταν διευθύνων σύμβουλος της νέας εταιρείας και έγινε πρόεδρος το 1920. Το πρώτο εργοστάσιο της Fiat άνοιξε το 1900 με 35 υπαλλήλους να κατασκευάζουν  24 αυτοκίνητα.  Η εταιρεία ήταν γνωστή από την αρχή για το ταλέντο και τη δημιουργικότητα του προσωπικού της.  Μέχρι το 1903, η Fiat είχε ένα μικρό κέρδος και παρήγαγε 135 αυτοκίνητα που ανέρχονταν σε 1.149 αυτοκίνητα μέχρι το 1906.
Στη συνέχεια, η εταιρεία πραγματοποίησε δημόσια πώληση μετοχών μέσω του χρηματιστηρίου  του Μιλάνου. Ο  Ανιέλι άρχισε να αγοράζει όλες τις μετοχές που θα μπορούσε για να αυξήσει το ποσοστό συμμετοχής του στη FIAT. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ξεπέρασε τα σκάνδαλα και τα εργασιακά προβλήματα που υπήρχαν.
Μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, η Fiat σημείωσε άνοδο  από την 30η θέση στην τρίτη  θέση μεταξύ των ιταλικών βιομηχανιών. Το πρώτο εργοστάσιο της Ford άνοιξε τέσσερα χρόνια μετά την ίδρυση της Fiat. Το 1906, ο πρώτος αντιπρόσωπος αυτοκινήτων της Fiat στις Η.Π.Α. ανοίξε ένα καταστήμα στο Μανχάταν.
Ο Ανιέλλι διορίστηκε Γερουσιαστής το 1923 και κατέλαβε πολλές άλλες αξιόλογες θέσεις μεταξύ των δύο πολέμων.
Έμεινε προσηλωμενος και προώθησε τη Fiat στη διεθνή σκηνή. Δραστηριοποιούνταν ενεργά ακόμη με τη Fiat στην αρχή του Β  Παγκοσμίου Πολέμου και πέθανε αμέσως  μετά το τέλος το 1945 σε ηλικία 79 ετών.
Σκοποβολή στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – 300 μέτρα ελεύθερο τουφέκι τριών στάσεων ανδρών

Σύνοψη αγωνίσματος

Πρόκειται για το δεύτερο αγώνισμα με τουφέκι και το τελευταίο χρονολογικά αγώνισμα σκοποβολής εκείνων των Αγώνων. Στον αγώνα δήλωσαν συμμετοχή 25 αθλητές, όμως μόνο οι 20 (από τρεις χώρες) έλαβαν μέρος. Κάθε σκοπευτής έριξε συνολικά 40 βολές (χωρισμένες σε τέσσερις γύρους των δέκα βολών ο κάθε ένας) σε στόχο που βρισκόταν 300 μέτρα μακριά, από τρεις διαφορετικές στάσεις (γονυπετώς, πρηνηδόν και ορθίως). 
Μετά το τέλος της πρώτης ημέρας, ο Ιωάννης Φραγκούδης βρισκόταν στην πρώτη θέση. Όταν όμως το αγώνισμα συνεχίστηκε την επομένη, ο Γεώργιος Ορφανίδης ανέβηκε στην κορυφή και έμεινε εκεί μέχρι το τέλος. Συνολικά, ο Ορφανίδης συγκέντρωσε 1583 βαθμούς έχοντας καταφέρει 37 χτυπήματα στον στόχο, ενώ ο Φραγκούδης συγκέντρωσε 1312 βαθμούς με 31 επιτυχημένα χτυπήματα. Τρίτος τερμάτισε ο Δανός Βίγκο Γιένσεν με 1305 βαθμούς και 31 χτυπήματα στον στόχο. 
Στις επόμενες δύο θέσεις βρέθηκαν οι Αναστάσιος Μεταξάς (1102 βαθμοί) και Παντελής Καρασεβδάς (1039 βαθμοί), χωρίς ωστόσο να γνωρίζουμε περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με τις βολές τους. Επίσης, παραμένει άγνωστη η τελική κατάταξη των αθλητών που κατέλαβαν τις θέσεις 6 έως 18, οι επιδόσεις τους καθώς και τα ονόματα μερικών εξ' αυτών. Δύο αθλητές (Βουράκης και Λαγγάκης) δεν τερμάτισαν τον αγώνα.
Ριζοσπάστης (1908-1911)

Ιστορικά

Το πρώτο φύλο του Ριζοσπάστη κυκλοφόρησε στις 9/21 Φεβρουαρίου 1908. Ο υπότιτλος της εφημερίδας ήταν «Εφημερίς εβδομαδιαία εθνική, πολιτική και κοινωνική» και εκδιδόταν στην καθαρεύουσα. Ήταν τετρασέλιδη, σχήματος 44,5Χ 31,5 και στην τρίτη σελίδα ασχολέιται με θέματα νομικά , νομολογιακά, και δικαστηριακά. Γραφόταν εξ ολοκλήρου από τον Φιλάρετο. Το πρόγραμμά του παρουσιάζεται «νεφελωμένο ιδεολογικά,ασαφές και ιδεαλιστικό». Ο τίτλος του ανακαλεί στη μνήμη το προοδευτικό ριζοσπαστικό κόμμα των Επτανήσων. Το τελευταίο φύλο του κυκλοφόρησε στις 18 Φεβρουαρίου/3 Μαρτίου 1911. Το τιράζ του έφτανε τα 4500 αντίτυπα, εκτάκτως έφτασε τα 11.000 και γενικώς κυμαινόταν στα 7.000
Βερνάρδος Γουσταύος του Μπάντεν-Ντούρλαχ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου Ε΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και της Ελεονόρας, κόρης του Αλβέρτου-Όθωνα κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ. 
Το 1677 απεβίωσε στο Χάμμελμπουρκ σε ηλικία 46 ετών και τάφηκε στην ίδια πόλη.
Κριστίνα Νεάγκου

Παιδική ηλικία

Η Κριστίνα Νεάγκου είναι η κόρη των Βασιλίτσα και Κονσταντίν Νεάγκου. Γεννήθηκε στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας και μεγάλωσε στη Τζέντσα, μια περιοχή του Βουκουρεστίου. Έχει δύο μεγαλύτερες αδερφές. Η Μαρία Κόβατσι, μια προπονήτρια του τοπικού γυμνασίου, την εισήγαγε στο χώρο της χειροσφαίρισης όταν ήταν 12 ετών.

Τραυματισμός

Την περίοδο 2010-11 ο χόνδρος του δεξιού ώμου της υπέστη ζημιά. Την 10η Οκτωβρίου 2012 η Νεάγκου επέστρεψε στο άθλημα με την Ρουμανική Γυναικεία Ομάδα Χειροσφαίρισης, κατόπιν θεραπείας του τραύματος 605 ημερών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τον Ιανουάριο 2013 κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίας προπόνησης τραυματίστηκε σοβαρά και πάλι. Η Νεάγκου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στο αριστερό γόνατο για ρήξη των χιαστών συνδέσμων, μετά την οποία έμεινε εκτός γηπέδου για 6 μήνες.

Επάνοδος & μετά

Μετά από σχεδόν δυόμισι χρόνια τραυματισμών η Νεάγκου έφτασε και πάλι στην τελική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ, αυτή τη φορά το 2014 με την ομάδα Budućnost του Μαυροβουνίου.
Την 21η Δεκεμβρίου 2014 τιμήθηκε ως η καλύτερη παίκτρια αριστερά πίσω του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2014. Ήταν επίσης κορυφαία σκόρερ (2η) του τουρνουά.
Μετά από την εξαιρετική σεζόν 2013-14 προτάθηκε και πάλι για Παγκόσμια Παίκτρια της Χρονιάς του IHF, αλλά αυτή τη φορά έχασε από την Εντουάρντα Αμορίμ και βρέθηκε στη δεύτερη θέση με το 25,8% των ψήφων.
Η Νεάγκου κέρδισε το πρώτο της τρόπαιο του Τσάμπιον Λιγκ το 2015 μετά από μια εξαιρετική σεζόν, φτάνοντας στην κορυφαία θέση της κατάταξης των σκόρερ μαζί με την Αντρέα Πένεζιτς και έχοντας ψηφιστεί ως η καλύτερη αριστερά πίσω παίκτρια του διαγωνισμού.
Τιμήθηκε ως η Πολυτιμότερη Παίκτρια του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Χειροσφαίρισης στη Δανία (2015), όπου σκόραρε 63 γκολ – και ήταν η κορυφαία σκόρερ του αγώνα.
Η Νεάγκου έφτασε στο τελικό στάδιο του Τσάμπιονς Λιγκ, τρεις φορές (τα έτη 2010, 2014 και 2015). Ήταν μέλος της Ομάδας Αστέρων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος για τρία έτη (τα 2010, 2014 και 2016). Έλαβε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2010, και ήταν επίσης η κορυφαία σκόρερ του διαγωνισμού με τα περισσότερα ασίστ.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2018 τραυματίστηκε σοβαρά και πάλι στον τελευταίο γύρο του αγώνα με την Ουγγαρία, ενώ βρισκόταν κοντά στην θέση του κορυφαίου σκόρερ. Υπέστη ρήξη του προσθίου χιαστού συνδέσμου στο δεξί γόνατο και έμεινε εκτός γηπέδου για τουλάχιστον έξι μήνες.

Προσωπική ζωή

Η Νεάγκου αγαπά το ποδόσφαιρο, είναι οπαδός της τοπικής ομάδας Στεάουα Βουκουρέστι και παρακολουθεί τους αγώνες τους στο Εθνικό στάδιο του Βουκουρεστίου.
Εθνικός Οργανισμός Πληροφοριακών Προτύπων

Ο Εθνικός Οργανισμός Πληροφοριακών Προτύπων (αγγλ.National Information Standards Organization - NISO) ιδρύθηκε το 1939 και είναι ο εθνικός οργανισμός των ΗΠΑ για την ανάπτυξη, διατήρηση και δημοσίευση τεχνικών προτύπων. Ο NISO περιλαμβάνει στο σύνολο των μελών του περισσότερους από 70 οργανισμούς στο χώρο των εκδόσεων, των βιβλιοθηκών και της τεχνολογίας.

Σκοπός

Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του, ο NISO προωθεί την ανάπτυξη και τη διατήρηση προτύπων, τα οποία διευκολύνουν τη δημιουργία, τη διαχείριση και την αποτελεσματική ανταλλαγή της πληροφόρησης έτσι ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην έρευνα και τη μάθηση.

Δράση

Ο NISO μέσα από το σύνολο των δραστηριοτήτων του και το γενικό προσανατολισμό λειτουργίας του προωθεί την ανάπτυξη και τη διατήρηση πληροφοριακών προτύπων, τα οποία ανταποκρίνονται στις συνεχώς μεταβαλλόμενες πληροφοριακές ανάγκες. Επιπρόσθετα, διοργανώνει προγράμματα και σεμινάρια, τα οποία πραγματεύονται θέματα σχετικά με τα πρότυπα και μέσα από τη δράση του διευκολύνει τη συνεργασία ατόμων και ιδρυμάτων, βάσει κοινώς αποδεκτών προτύπων.

Τα πρότυπα NISO

Τα πρότυπα NISO  διατίθενται δωρεάν και εφαρμόζονται στις νέες , αλλά και τις παραδοσιακές τεχνολογίες, καλύπτοντας κάθε είδους ανάγκη σχετική με την πληροφόρηση. Μπορούν να ανακτηθούν και να αναπαραχθούν μόνο για μη εμπορικούς σκοπούς και δεν μπορούν να τροποποιηθούν χωρίς άδεια από τον οργανισμό, καθώς προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.
Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του NISO εντάσσεται και η έκδοση του περιοδικού ανοιχτής πρόσβασης «Information Standards Quarterly - SQ)»  σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή, ως περιοδικό ανοιχτής πρόσβασης, καθώς ολόκληρο το τεύχος αλλά και μεμονωμένα άρθρα μπορούν να ανακτηθούν δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή. Η θεματολογία του περιοδικού σχετίζεται με θέματα που αφορούν στο χώρο των βιβλιοθηκών, των εκδόσεων και της πληροφόρησης γενικότερα.
Συνοικία το όνειρο

Πλοκή

Μια φτωχογειτονιά της Αθήνας, ο Ασύρματος, είναι το κέντρο του κόσμου για τους ανθρώπους που ζουν εκεί, και προσπαθούν με κάθε τρόπο να ξεφύγουν απ’τη φτώχεια και την ανέχεια. Ένας άρτι αποφυλακισμένος νέος, ο Ρίκος (Αλέκος Αλεξανδράκης), προσπαθεί να βγάλει χρήματα, την ίδια στιγμή που η αγαπημένη του (Αλίκη Γεωργούλη) βλέπει άλλους άνδρες, και ο αδερφός της (Μάνος Κατράκης) προσπαθεί να συνεισφέρει στα οικονομικά της οικογένειας. Ο Ρίκος θα σκαρφιστεί μια δουλειά αλλά θα ξοδέψει τα συγκεντρωμένα χρήματα. Ένας από τους «συνεταίρους» του (Αλέκος Πέτσος) θα αυτοκτονήσει. Ο Ρίκος, η αγαπημένη του και ο αδερφός της, ηττημένοι και απογοητευμένοι εξαιτίας των προσδοκιών που δεν ευοδώθηκαν ποτέ, θα αναγκαστούν να συμβιβαστούν με την ωμή πραγματικότητα.

Παραγωγή

Οι δημιουργοί της ταινίας, ο σκηνοθέτης Αλεξανδράκης και η ηθοποιός Γεωργούλη, επηρεασμένοι από τις πολιτικές και κοινωνικές καταστάσεις της περιόδου του 1960 ήθελαν να προβάλλουν την ελληνική πραγματικότητα του ανένταχτου και περιθωριοποιημένου επαρχιώτη Έλληνα, που μετά τον εμφύλιο και την οικονομική καταστροφή επιβιώνει με δυσχέρειες, και ελπίζει στα όνειρα και στο «γύρισμα της τύχης» για ένα καλύτερο μέλλον. Πολλοί από τους ηθοποιούς είχαν βιώσει προσωπικά αυτή την πραγματικότητα, κάτι που ενίσχυσε τις ερμηνείες τους.

Υποδοχή

Η ταινία αντιμετώπισε πολλά προβλήματα με την εξουσία της εποχής τόσο κατά τα γυρίσματα όσο και όταν άρχισε να προβάλλεται. Αρχικά απαγορεύθηκε η προβολή της από την Υπηρεσιακή κυβέρνηση Κωνσταντίνου Δόβα καθώς εκείνα τα χρόνια η κυβέρνηση Καραμανλή προσπαθούσε να ανορθώσει την ελληνική οικονομία και να κάνει ελκυστική τη χώρα στους ξένους τουρίστες και επενδυτές και η ταινία εμπόδιζε το έργο της, καθώς οι σκηνές φτώχειας και εξαθλίωσης που περιείχε κινδύνευαν να τους αποθαρρύνουν.  Ύστερα όμως από διαμαρτυρίες του τύπου επιτράπηκε η προβολή μιας λογοκριμένης εκδοχής της και μόνο στα αστικά κέντρα.
Λόγω των υψηλών χρεών του Αλεξανδράκη, πούλησε τα δικαιώματα της ταινίας στους αδελφούς Κουρουνιώτη.
Σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ και στον δημοσιογράφο Άρη Σκιαδόπουλο το 1996, ο Αλεξανδράκης δήλωσε: "Την πλήρωσα πάρα πολύ οικονομικά αυτή την ταινία... Ό,τι είχα μαζέψει από τις ταινίες που έκανα τα 'βαλα για να κάνω αυτή την ταινία, γιατί ήθελα να πω αυτά τα πράγματα... Τελικά έγινε αυτή η ταινία, και ύστερα από καιρό που δεν την επιτρέπανε να παιχτεί την επιτρέψανε πετσοκομμένη".
Η ταινία απέσπασε το Βραβείο φωτογραφίας και το βραβείο Β' ανδρικού ρόλου στo Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1961.
Μελίνα (άλμπουμ)

"Για ένα στίχο"

Η Μελίνα Ασλανίδου ανέμενε τέσσερα χρόνια την κυκλοφορία αυτού του άλμπουμ. Σε συνεντεύξεις που έδωσε σε αυτό το διάστημα, ανέφερε ότι ο τίτλος του άλμπουμ θα ήταν Για ένα στίχο. Πρόκειται για φράση που αρχικά ακουγόταν στο τραγούδι Δε θέλω ήχο. Συγκεκριμένα, ο αρχικός στίχος του Κυριάκου Ντούμου ήταν:
"Δε θέλω ήχο, δε θέλω ήχο
αλλάζω όλα τα κοντρόλ για ένα στίχο"
Τελικά, αντικαταστάθηκε από το στίχο:
"Δε θέλω ήχο, δε θέλω ήχο
είμαι ένα σύνθημα σβησμένο σ' έναν τοίχο"
και ο τίτλος έγινε "Μελίνα".
Η Ασλανίδου έχει τραγουδήσει αρκετές φορές το τραγούδι, πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ, με τους αρχικούς στίχους.

Βίντεο κλιπ

Έχει οπτικοποιηθεί το τραγούδι "Καλοκαίρι αγκαλιά μου". Η σκηνοθεσία είναι του Δημοσθένη Τότση. Το βίντεο κλιπ έχει υπερβεί τις 4.000.000 εμφανίσεις στο youtube (Απρίλιος 2014).

Charts

Με το άλμπουμ  Μελίνα η Μελίνα Ασλανίδου βρέθηκε για πρώτη φορά στην κορυφή του Ifpi Chart.

Παρουσίαση

Τραγούδια από το άλμπουμ παρουσιάσθηκαν το βράδυ της Πέμπτης 24 Απριλίου στο πρώτο e-Concert που διοργάνωσε ο ραδιοφωνικός σταθμός "Ρυθμός 9,49" στην αίθουσα συναυλιών του Ωδείου Φίλιππος Νάκας. Μαζί με τη Μελίνα ερμήνευσε το «Δεν έχω διεύθυνση» ο συνθέτης του τραγουδιού, Γιώργος Παπαδόπουλος, ενώ συμμετείχαν και δύο από τους παίκτες από την ομάδα της Μελίνας Ασλανίδου στο The Voice of Greece, η Άννα-Μαρία Μπιλίδα και ο Βασίλης Χατζηπαρτάλης.

«Το Λάθος»

Το τελευταίο τραγούδι του άλμπουμ, το «Λάθος», συμπεριλαμβάνεται ως bonus track. Πρόκειται, ίσως, για τη μεγαλύτερη επιτυχία της Ασλανίδου και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2005. Ήταν το πρώτο τραγούδι του δεύτερου προσωπικού άλμπουμ της Ασλανίδου με τίτλο Παιχνίδι Είναι. Τέλος, η μουσική αυτού του τραγουδιού είναι γραμμένη από τον Αντώνη Βαρδή.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2008-2009

Το πρωτάθλημα Α1 Εθνικής χάντμπολ γυναικών της περιόδου 2008–09, ήταν το 16ο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 28ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του γυναικείου χάντμπολ και διεξήχθη με τη συμμετοχή δέκα ομάδων. 
Το καθιερωμένο ζευγάρι Ορμή Πάτρας-Αναγέννηση Άρτας βρέθηκε για ακόμη μία φορά στους τελικούς, με την Ορμή να επικρατεί πιο εύκολα απο ποτέ με δύο νίκες 30-22 και 32-22, κατακτώντας έτσι τον τρίτο συνεχόμενο τίτλο της και για πρώτη φορά ως αήττητη.
Στην Α2 υποβιβάστηκαν οι ΑΕΠ Ξάνθης και Άρης Νίκαιας.

Σύστημα διεξαγωγής

Οι δέκα ομάδες αγωνίστηκαν στην κανονική περίοδο σε δύο γύρους και συνολικά 18 αγωνιστικές. Οι δύο τελευταίες ομάδες μετά την ολοκληρωση των αγώνων της κανονικής περιόδου υποβιβάστηκαν στην Α2, ενώ οι οκτώ πρώτες συνέχισαν στα play off.
Στην πρώτη φάση των play off αγωνίστηκαν για τις θέσεις 5 ως 8 και 1 ως 4 οι ομάδες που κατέλαβαν τις αντίστοιχες θέσεις της κανονικής περιόδου. Στην επόμενη και τελική φάση, διεξήχθησαν οι τελικές σειρές για τις θέσεις 5-6, 3-4 και 1-2 απο την οποία αναδείχθηκε η πρωταθλήτρια ομάδα. Όλες οι σειρές των play off κρίθηκαν στις δύο νίκες.
Αλίκη της Βρετάνης, κυρία του Πονταρσύ

Βιογραφία

Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Ιωάννη Α΄ δούκα της Βρετάνης και της Λευκής των Μπλουά-Καμπανίας, κόρης του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας.
Φορεσιά του Ζαγορίου

Η φορεσιά του Ζαγορίου είναι η παραδοσιακή γυναικεία ενδυμασία αστικού τύπου που φοριόταν κατά τα παλιότερα χρόνια στα 46 χωριά της περιοχής. Ως φορεσιά αντικατόπτριζε τα αυστηρά ήθη και τον χαρακτήρα της σχετικά κλειστής κοινωνίας των Ζαγοροχωρίων. Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα τροποποιήθηκε καθώς επηρεάστηκε από τη μόδα της εποχής.

Περιγραφή

Κύριο χαρακτηριστικό της φορεσιάς ήταν η φλοκάτα (είδος σιγκουνιού) που φτιαχνόταν από χοντρό μάλλινο ύφασμα, το οποίο πλαισίωναν κορδέλες, τσόχα (εξωτερικός επενδύτης) και κεντήματα κόκκινου χρώματος. Το πουκάμισο ήταν φτιαγμένο από μετάξι, μακρύ καθώς εκτεινόταν μέχρι τα γόνατα και είχε πλατιά μανίκια. Στη μέση δενόταν η ποδιά και στο ίδιο σημείο τοποθετούσαν τη ζώνη. Για το στολισμό του κεφαλιού χρησιμοποιούσαν μαύρο τσεμπέρι που ήταν φτιαγμένο από διακοσμημένο ύφασμα με τυποβαφική τεχνική. Την φορεσιά πλαισίωναν κοσμήματα όπως το θηλυκωτάρι (είδος πόρπης), οι καρφίτσες και οι καρφοβελόνες (περόνες) που χρησιμοποιούνταν για το στολισμό του μπούστου και του κεφαλιού.
Κίος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο Κίος ήταν ένας Μικρασιάτης ήρωας από την πόλη Κίο της Προποντίδας (αλλά η πόλη δεν πήρε το όνομά της από αυτόν). Ο Κίος ακολούθησε τους Αργοναύτες στην εκστρατεία τους όταν ο Ύλας απάχθηκε από τις Νύμφες στην περιοχή της Κίου και έτσι τον αντικατέστησε.
Ωρικό

Το Ωρικόν (ή Ώρικον, ή Ωρικός) ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Χαονία της Ηπείρου (σήμερα στο έδαφος της Αλβανίας) στις ακτές του Ιονίου προς τα Ακροκεραύνεια Όρη. Κτίστηκε από Ευβοείς που επέστρεφαν από την εκστρατεία της Τροίας και ρίχτηκαν στις ακτές της Ηπείρου από τρικυμία. Πιστεύεται ότι στην αρχαιότητα ήταν νησίδα αφιερωμένη στον Απόλλωνα, γι' αυτό κάποια νομίσματά της έφεραν την κεφαλή του Απόλλωνα. Το 214 πΧ κατελήφθη από τον Φίλιππο τον Ε' και μετά από τους Ρωμαίους. Σύμφωνα με τον Εκαταίο ήταν «λιμένας της Ηπείρου εν τη Ευρώπη» και σύμφωνα με τον Διονύσιο τον Περιηγητή «αρχή της Ελλάδος». Μνημονεύεται από τον Στράβωνα, τον Πλούταρχο .

και άλλους αρχαίους συγγραφείς.
Σιγισμούνδος Γ΄ του Άνχαλτ-Ντεσάου

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Γεωργίου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντεσάου και της Άννας, κόρης του Αλβέρτου Η΄ κόμη του Λίννταου-Ρουππίν.
Το 1474 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τους αδελφούς του Ερνέστο Α΄, Γεώργιο Β΄ και Ροδόλφο Δ΄, αφού ο ν΄μος του Οίκου των Ασκάνια δεν επέτρεπε τη διαίρεση του πριγκιπάτου.
Το 1487 απεβίωσε σε ηλικία 31 ετών άγαμος και έμειναν οι τρεις υπόλοιποι αδελφοί στο πριγκιπάτο του Άνχαλτ-Κέτεν.
Μπλέσσας ΙΙ (περιπολικό)

Ιστορικό

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία Construction mecaniques de Normandie (CMN) του Χερβούργου, στη Νορμανδία της Γαλλίας. Το πλοίο καθελκύστηκε στις 10 Νοεμβρίου 1976 στο Χερβούργο (ανάδοχος η σύζυγος του τότε Α/ΓΕΝ Αντιναυάρχου Σπ. Κονοφάου) και παρελήφθη από τον Πλωτάρχη Ι. Βουραζέρη. Στις 7 Ιουλίου 1977 κατέπλευσε στην Ελλάδα.
Το σκάφος πήρε το όνομα του προς τιμήν του Κεφαλονίτη Γεώργιου Μπλέσσα. Ο Πλωτάρχης Μπλέσσας, ως κυβερνήτης του αντιτορπιλικού Bασίλισσα Όλγα, είχε χαθεί ηρωικά κατά τη βύθιση του πλοίου του στη θαλλάσια περιοχή της Λέρου στις 26 Σεπτεμβρίου 1943. Ο Μπλέσσας προήθχη μετά θάνατον στο βαθμό του Aντιπλοιάρχου.
Η πυραυλάκατος «Μπλέσσας» —όπως και τα αδελφά της πλοία— υποβλήθηκε σε εκτεταμένες εργασίες εκσυγχρονισμού των συστημάτων της (πρόγραμμα Εκσυγχρονισμός Μέσης Ζωής), οι οποίες ολοκληρώθηκαν στα Ναυπηγεία Ελευσίνας τον Οκτώβριο του 2009.
Καρλόττα του Λουξεμβούργου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο κάστρο Μπεργκ. Όταν η μεγαλύτερη αδελφή της Μαρία-Αδελαΐδα, μετά από πολιτικές πιέσεις, παραιτήθηκε το 1919, η Καρλόττα τη διαδέχθηκε. Αν και υπήρχαν επαναστατικές τάσεις, προτίμησε να μην εμπλακεί με τις πολιτικές υποθέσεις, κάτι που είχε κάνει η αδελφή της. Το 1919 έγινε δημοψήφισμα για το νέο Σύνταγμα και το 77,8% ψήφισε τη συνέχιση της μοναρχίας στο Λουξεμβούργο· ωστόσο, το νέο Σύνταγμα περιόριζε αρκετά τις εξουσίες του μεγάλου δούκα. 
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η Καρλόττα εξορίσθηκε στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής της χώρας και έγινε σύμβολο της εθνικής ενότητας.
Γενικές εκλογές στο Μοντσερράτ 2014

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μοντσερράτ στις 11 Σεπτεμβρίου 2014. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για το νεοσύστατο Δημοκρατικού Κινήματος του Λαού, που κέρδισε 7 έδρες επί συνόλου 9 στο Νομοθετικό Συμβούλιο.

Εκλογικό σύστημα

Κατά το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών, το Νομοθετικό Συμβούλιο (Legislative Council) είχε 11 μέλη, από τα οποία εκλέγονταν τα 9. Οι άλλες 2 έδρες καταλαμβάνονταν από το γενικό εισαγγελέα και τον υπουργό Οικονομικών (Financial Secretary). Οι ψηφοφόροι ψήφισαν για 9 υποψήφιους ο καθένας από τους οποίους είχε το δικό του ψηφοδέλτιο.

Πλαίσιο

Ένα νέο κόμμα, το Δημοκρατικό Κίνημα του Λαού (PDM), ιδρύθηκε από τον ηγέτη της αντιπολίτευσης Ντόναλντσον Ρόμιο στις 30 Απριλίου 2014, με στόχο τη συμμετοχή στις εκλογές. Συνολικά ι υποψήφιοι έφτασαν τους 31. Το κυβερνών Κίνημα για Αλλαγή και Ευημερία και το PDM κατέβασαν στις εκλογές από 9 υποψηφίους, ενώ ο Συνασπισμός των Ανεξάρτητων Υποψηφίων είχε 3 ανεξάρτητους υποψηφίους. Τέλος, υπήρξαν και 10 επιπλέον ανεξάρτητοι υποψήφιοι που έλαβαν μέρος στις εκλογές.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1924-25

Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1924-25 διεξήχθη σε δύο ομίλους με 5 και 4 ομάδες αντίστοιχα. Νικητής ήταν ο Παναθηναϊκός. Σύμφωνα με μεταγενέστερο απολογισμό, τη σεζόν αυτή είχαν δηλωθεί στην ΕΠΣΑ 463 ποδοσφαιριστές.
Πλανητέρο Αχαΐας

Τοποθεσία - Λοιπά στοιχεία

Το Πλανητέρο απέχει 7,5 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινό χωριό με υψόμετρο 697 μέτρα, χτισμένο αμφιθεατρικά πάνω από το πανέμορφο πλατανοδάσος των πηγών του Αροάνιου ποταμού και είναι γνωστό για τους πολλούς νερόμυλους και τα ιχθυοτροφεία που διαθέτει. Μέσα στο πλατανόδασος αυτό, που αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό, λειτουργούν αρκετές ταβέρνες και εστιατόρια όπου μπορεί κανείς να απολαύσει την φημισμένη ποταμίσια πέστροφα της περιοχής. 
Στην απογραφή του 2011 το χωριό βρέθηκε να έχει 197 κατοίκους.

Διοικητική ιστορία

Το Πλανητέρο από το 1835 μέχρι το 1912 ήταν οικισμός του Δήμου Κλειτορίας. Στη συνέχεια με την κατάργηση των Δήμων ορίστηκε έδρα της Κοινότητος Πλανητέρου. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής  διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως έδρα του ομώνυμου Δημοτικού Διαμερίσματος. Το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων.
Όθων Β΄ της Πομερανίας-Στεττίν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Σβάντιμπορ Γ΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν και της Άννας των Χοεντσόλερν, κόρης τού Αλβέρτου μπουργκράβου της Νυρεμβέργης (γιου τού Φρειδερίκου Δ΄).
Ήταν 20 ετών όταν ο πατέρας του προσπάθησε να τον κάνει αρχιεπίσκοπο της Ρίγκα, ενάντια στη θέληση των Τευτόνων Ιπποτών, που προτιμούσαν τον Ιωάννη τού Βάλλενροντε ως ιεράρχη. Η εκλογή τού Όθωνα Β΄ επικυρώθηκε από τον Βεγκέσλαο Δ΄ της Βοημίας & Γερμανίας. Ο Όθων Β΄ μετέβη στο Ντόρπατ, όπου έκανε συμφωνία με τον Βυτάουτας μεγάλο δούκα της Λιθουανίας. Όμως κατά τα επόμενα έτη υπερίσχυσε το Τευτονικό Τάγμα και ο Όθων επέστρεψε στην Πομερανία, χωρίς έτσι η εκλογή του να έχει αποτελέσματα.
Ο πατέρας του ήταν από το 1409 κυβερνήτης τού Μίττελμαρκ, μέρους τού Βρανδεμβούργου. Το 1417 ο Σιγισμούνδος της Γερμανίας όρισε τον Φρειδερίκο ΣΤ΄ μπουργκράβο της Νυρεμβέργης ως (Φρειδερίκο Α΄) εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου· επήλθε σύγκρουση με τον Όθωνα Β΄. Το 1412 έγινε η μάχη τού φράγματος Κρέμμερ εναντίον τού Βρανδεμβούργου.
Ο Όθων Β΄ το 1413 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τον νεότερο αδελφό του Καζιμίρ Ε΄· οι δύο αδελφοί συνέχισαν τον πόλεμο. Το 1415 κατέληξαν σε συμφωνία με τον Φρειδερίκο Α΄, όπου τού παραχώρησαν περιοχές έναντι αποζημίωσης. Το Βρανδεμβούργο υποστήριξε ότι η Πομερανία ήταν φέουδό του· η Πομερανία θεωρούσε πως υπάγεται άμεσα στον βασιλιά της Γερμανίας. Το 1427 στο Τεμπλίν υπογράφτηκε συνθήκη των δύο αδελφών δουκών με τον πρωτότοκο γιο τού Φρειδερίκου Α΄, τον Ιωάννη. 
Ο Όθων Β΄ απεβίωσε το 1428 άτεκνος και ο Καζιμίρ Ε΄ έμεινε μόνος δούκας τού Στεττίν.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Αγνή, κόρη τού Ιωάννη Β΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ευρυτανίας

Ιστορία

Iδρύθηκε το 1990, σαν αυτόνομη ένωση, καθώς από το 1974 έως το 1989-90 οι ομάδες της περιοχής αγωνίζονταν στην Ε.Π.Σ. Φθιωτιδοφωκίδας / Ευρυτανίας. Στη δικαιοδοσία της υπάγονται οι διοργανώσεις του τοπικού Κυπέλλου και των πρωταθλημάτων.