Βαλδουίνος Β΄ της Κωνσταντινούπολης

Κληρονόμος της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης

Οι πρώτοι αυτοκράτορες της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης Βαλδουίνος Α΄ της Κωνσταντινούπολης και Ερρίκος της Φλάνδρας ήταν αδελφοί της μητέρας του Γιολάντας.  Μετά τον θάνατο του τελευταίου (1216) οι Λατίνοι βαρόνοι εξέλεξαν νέο αυτοκράτορα τον πατέρα του σαν γαμπρό του προηγούμενου. Στον δρόμο για την Κωνσταντινούπολη ο πατέρας του αιχμαλωτίστηκε από τον Δεσπότη της Ηπείρου Θεόδωρο Κομνηνό Δούκα (1217) και παρέμεινε αντιβασιλιάς η μητέρα του Γιολάντα, μετά τον θάνατο της μητέρας του (1217) και την παραίτηση του μεγαλύτερου γιου της Φιλίππου νέος αυτοκράτορας εξελέγη ο δεύτερος γιος της Ροβέρτος του Κουρτεναί. Μετά τον θάνατο του Ροβέρτου (1228) και την παραίτηση του τρίτου αδελφού Ερρίκου νέος αυτοκράτορας εξελέγη ο μικρότερος αδελφός τους Βαλδουίνος Β' ο οποίος ήταν παιδί 11 ετών. 
Την αντιβασιλεία στην αρχή ανέλαβε η αδελφή του Μαρία του Κουρτεναί η οποία ήταν τότε 24 ετών αλλά πέθανε πρόωρα σε 8 μήνες, οι Λατίνοι ευγενείς στην συνέχεια εξέλεξαν αντιβασιλιά τον γηραιό στρατηγό Ιωάννη της Βρυέννης, τιτλούχο βασιλιά των Ιεροσολύμων λόγω της πρώτης συζύγου του Μαρίας του Μομφερράτου.  Η Μαρία του Μομφερράτου που είχε αποβιώσει από το 1212 ήταν κληρονόμος του βασιλείου της Ιερουσαλήμ από την μητέρα της Ισαβέλλα Α΄ της Ιερουσαλήμ εγγονή των βασιλέων Φούλκωνος των Ιεροσολύμων και Μελισσάνθης. Ο μικρός Βαλδουίνος Β' παντρεύτηκε την Μαρία των Μπριέν κόρη του γηραιού στρατηγού από τον τρίτο γάμο του με την Βερενγκέλα της Λεόν κόρη του Αλφόνσου Θ΄ της Λεόν. Η Λατινική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης παρουσίασε μεγάλη κατάπτωση μετά τον θάνατο του Ερρίκου της Φλάνδρας (1216) και οι Βυζαντινοί πήραν ξανά το πάνω χέρι, οι Λατίνοι είχαν ελπίδες ότι ο έμπειρος και ικανότατος στρατηγός Ιωάννης του Μπριέν θα τους δώσει ξανά την χαμένη τους δύναμη.

Περιοδείες στις βασιλικές αυλές της Ευρώπης

Όταν ενηλικιώθηκε έδωσε στον εαυτό του τον βασιλικό τίτλο του Πορφυρογέννητου, η κατάσταση που βρήκε ήταν άκρως απελπιστική αφού η Λατινική Αυτοκρατορία περιοριζόταν μονάχα σε μια περιοχή γύρω από την Κωνσταντινούπολη.  Το 1236 ξεκίνησε τον γύρο των Ευρωπαϊκών αυλών για βοήθεια, επισκέφτηκε την Ρώμη, την Γαλλία και την Φλάνδρα, πήρε με την βοήθεια του Λουδοβίκου του Αγίου το Ναμύρ από την αδελφή του Μαργαρίτα, μαρκησία του Ναμύρ. Δεν κατάφερε όμως να κρατήσει το Ναμύρ για πολύ έμεινε απροστάτευτο λόγω τις απουσίας του με αποτέλεσμα ο Ερρίκος Ε΄, κόμης του Λουξεμβούργου να το κυριεύσει, ο Βαλδουίνος Β' πούλησε τα δικαιώματα του στον ξάδελφο του Γκυ, κόμη της Φλάνδρας.
Το 1237 ο Βαλδουίνος Β' έδωσε ως ενέχυρο με το ποσό των 13.134 χρυσών νομισμάτων το Ακάνθινο Στεφάνι του Ιησού σε Βενετούς εμπόρους, και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη μέσω Γερμανίας και Ουγγαρίας με μεγάλο στρατό (1240). Την επόμενη διετία (1245 - 1247) έκανε ξανά περιοδεία στις Ευρωπαϊκές αυλές για βοήθεια, την περίοδο της απουσίας του την εξουσία ασκούσαν η αυτοκράτειρα Μαρία των Μπριέν και ο Φίλιππος του Τουσί. Συναντήθηκε με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο τον Άγιο (1249) στην Δαμιέτη και αντάλλαξε μια σειρά από πολύτιμα αντικείμενα όπως και το ακάνθινο στεφάνι με χρήματα.

Ανατροπή από τον Μιχαήλ Παλαιολόγο

Η οικονομική του τραγωδία τον οδήγησε να προσφέρει σαν εγγύηση στους Βενετούς εμπόρους ακόμα και τον μοναδικό γιο του Φίλιππο ο οποίος τελικά ελευθερώθηκε με την επέμβαση του βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσου του Σοφού, ο Βαλδουίνος Β' πέρασε όλο το υπόλοιπο διάστημα της βασιλείας του μέχρι την ανατροπή του σε περιοδείες στις βασιλικές αυλές.
Την νύχτα της 24ης Ιουλίου 1261 ο Βυζαντινός στρατός υπό την ηγεσία του Αλέξιου Στρατηγόπουλου μπήκε στην Κωνσταντινούπολη από ένα στενό πέρασμα και κατέλαβε την πόλη, ο δειλός Βαλδουίνος Β' σηκώθηκε από τον ύπνο του στο Παλάτι των Βλαχερνών και δραπέτευσε γρήγορα αφήνοντας πίσω του το στέμμα και το σκήπτρο. O Βαλδουίνος δραπέτευσε με μια Βενετσιάνικη γαλέρα στην Εύβοια,  από εκεί κατέφυγε στην Απουλία και στην συνέχεια στην Γαλλία εξακολουθώντας να πιστεύει ότι οι δυτικοί θα τον βοηθήσουν να ανακαταλάβει τον θρόνο του.  Το 1267 στην Ιταλία στήριξε όλες τις ελπίδες του στον μακρινό του ξάδελφο Κάρολο τον Ανδεγαυό. Ο Βαλδουίνος Β΄ έδωσε εντολή στον Κάρολο να ανακαταλάβει την Κωνσταντινούπολη για λογαριασμό των Λατίνων αλλά ο Σικελικός Εσπερινός (1282) που χρεώνεται στον Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας αλλά έγινε με την προτροπή του Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου ματαίωσε τα σχέδια του.
Τον Οκτώβριο του 1273 ο γιος του Βαλδουίνου Φίλιππος παντρεύτηκε την Βεατρίκη κόρη του Καρόλου στην Φότζα, λίγες μέρες αργότερα πέθανε ο Βαλδουίνος στην Νάπολη, επί της βασιλείας του μειώθηκε ο πληθυσμός της Κωνσταντινούπολης κατά 35.000 ανθρώπους.