google/wiki40b huggingface dataset:
Έντουαρντ Χάου

Ζωή και έργο

Ήταν ο γιος του ζωγράφου Γιοχάνες Χάου (1771-1838), που είχε μεταναστεύσει από τη Βόρεια Γερμανία το 1795 και μεγάλωσε στη γερμανική κοινότητα του Ταλίν ("Ρεβάλ" στα γερμανικά). Ο αδελφός του ήταν ο ζωγράφος Βόλντεμαρ Χάου. Από το 1830 έως το 1832, σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Δρέσδης.
Από το 1836 έως το 1839, έζησε στο Ταρτού (επίσης γνωστό ως "Ντόρπατ"), όπου και πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Στο μεταξύ έζησε προφανώς στην Αγία Πετρούπολη, όπου παρήγαγε πολυάριθμα εσωτερικά πορτρέτα δωματίων στο χειμερινό ανάκτορο, στο παλάτι Πέτερχοφ και άλλες βασιλικές κατοικίες. Ήταν στον κατάλογο μελών της Αυτοκρατορικής Ακαδημίας Τεχνών το 1854, και πιθανότατα παρέμεινε στη Ρωσία μέχρι το 1880.
Το παλάτι Γκάτσινα κάηκε από γερμανικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν ξαναχτίστηκε, το εσωτερικό αποκαταστάθηκε χρησιμοποιώντας τους πίνακες του Χάου για καθοδήγηση.
Έξω από τη Ρωσία, είναι γνωστός κυρίως για τα πορτραίτα των καθηγητών του Πανεπιστημίου Ντόρπατ. Δημιουργήθηκαν από το 1837 έως το 1839 και διανεμήθηκαν σε μια σειρά λιθογραφιών, σε έξι τεύχη, από την εταιρεία του Γκέοργκ Φρίντριχ Σλάτερ (1804-1870). Τα πορτραίτα περιελάμβαναν τον Φρίντριχ Καρλ Χέρμαν Κρούσε, τον Νικολάι Πιρογκόφ και τον Φρίντριχ Γκέοργκ Βίλχελμ Στρούβε. Δημιούργησε επίσης τα γνωστά πορτρέτα του Φρίντριχ Ρόμπερτ Φάελμαν (1837, λιθογραφία) και του Γιόχαν Καρλ Σίμον Μόργκενστερν (1838, ελαιογραφία).

Πίνακες του παλατιού Γκάτσινα

Μόνο στο παλάτι Γκάτσινα ο Χάου δημιούργησε 59 υδατογραφίες. Μερικές από αυτές έμειναν ήταν αποθηκευμένη στη συλλογή του παλατιού μέχρι την δεκαετία του 1920 και μόνο τότε μεταφέρθηκαν στο Ερμιτάζ. Στη Γκάτσινα, ο Χάου εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1862 για να δημιουργήσει υδατογραφίες με τις απόψεις των γραφείων του Νικολάου Α΄ και του Αλεξάνδρου Β΄ και συνέχισε να εργάζεται στο παλάτι μόνο το 1874.
Οι υδατογραφίες του Γκάτσινα έχουν ιδιαίτερη αξία, καθώς το παλάτι κάηκε εντελώς κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου από τα γερμανικά στρατεύματα που υποχωρούσαν και αυτά τα έργα ζωγραφικής αποτέλεσαν πολύτιμο υλικό για την αποκατάσταση των εσωτερικών χώρων του παλατιού. Τα τελευταία έργα του καλλιτέχνη έγιναν στο Μεγάλο Παλάτι Γκάτσινα και χρονολογούνται από το 1880.
Ράινερ Φερδινάνδος, αρχιδούκας της Αυστρίας

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την πρώτη εξαδέλφη του Μαρία-Καρολίνα των Αψβούργων-Λωρραίνης (1825 - 1915), κόρη του Καρόλου δούκα του Τέζεν. Ο γάμος ήταν αρκετά ευτυχής, αφού ήταν το πιο διάσημο ζευγάρι στον οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης, αλλά δεν έκαναν παιδιά.
Κουρτ φον Σλάιχερ

Βιογραφία

Γιος Πρώσου αξιωματικού, αποφοίτησε από την Στρατιωτική Ακαδημία το 1900 και εντάχθηκε στον Αυτοκρατορικό Γερμανικό Στρατό. Εκεί γνώρισε τον Όσκαρ φον Χίντενμπουργκ, γιο του στρατάρχη και μελλοντικού Προέδρου του Ράιχ, Πάουλ φον Χίντενμπουργκ. Το 1910 ξεκίνησε εκπαίδευση επιτελούς και, μετά την ολοκλήρωσή της, τοποθετήθηκε στο Γενικό Επιτελείο. Με την ιδιότητα αυτή υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά τον πόλεμο, υποστήριξε την νέα δημοκρατική  κυβέρνηση των Σοσιαλδημοκρατών και εξελίχθηκε σε έναν από τους βασικούς συνεργάτες του στρατηγού Χανς φον Ζέεκτ στην αναδιοργάνωση των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων (Ράιχσβερ) κατά την δεκαετία του 1920. Προήχθη σε υποστράτηγο το 1929.

Πολιτική σταδιοδρομία

Λόγω των στενών του σχέσεων του με τον γηραιό Πρόεδρο φον Χίντενμπουργκ, ο οποίος του είχε εμπιστοσύνη, ο Σλάιχερ αναδείχθηκε σε μείζονα πολιτικό παράγοντα κατά το ταραχώδες διάστημα 1932-1933. Πρέσβευε την πολιτική του "δαμασμού" του Χίτλερ και των Ναζί, μέσω της συμμετοχής τους σε έναν ευρύ δεξιό συνασπισμό, και ήρθε σε σύγκρουση με τον Υπουργό Αμύνης Βίλχελμ Γκραίνερ, όταν αυτός απαγόρευσε τα Τάγματα Εφόδου (SA). Χάρη στην μεσολάβησή του στον Χίντενμπουργκ, ο Φραντς φον Πάπεν σχημάτισε νέα κυβέρνηση μετά την παραίτηση του καγκελάριου Χάινριχ Μπρύνινγκ, στην οποία ο Σλάιχερ ανέλαβε το Υπουργείο Άμυνας. Μπροστά στο πολιτικό αδιέξοδο, ο Πάπεν πρότεινε την εγκαθίδρυση ενός αυταρχικού καθεστώτος μέσω στρατιωτικού πραξικοπήματος, αλλά ο Σλάιχερ, εκ μέρους του Στρατού, αρνήθηκε. Μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου 1932, που έδωσαν πάλι τη νίκη στους Ναζί, η κυβέρνηση παραιτήθηκε, αλλά οι διαπραγματεύσεις για κυβέρνηση συνασπισμού με το NSDAP κατέρρευσαν. Τότε ο Σλάιχερ έπεισε τον Χίντενμπουργκ να απολύσει τον Πάπεν και να δώσει στον ίδιο την Καγκελαρία, κυβερνώντας με προεδρικά διατάγματα. Με αυτό τον τρόπο έδωσε το χαριστικό πλήγμα στην αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος της Βαϊμάρης, και άνοιξε τον δρόμο για την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, ο οποίος πρόβαλλε πλέον ως η μοναδική αξιόπιστη λύση. Ταυτόχρονα προσπάθησε να προσεταιριστεί και να αποσπάσει τον δημοφιλή Γκρέγκορ Στράσερ και τους οπαδούς του από το ναζιστικό κόμμα, αλλά η προσπάθεια αυτή απέτυχε, επισύροντας την εχθρότητα του Χίτλερ. Ήδη πίσω από την πλάτη του Καγκελάριου, ο ταπεινωμένος Πάπεν διαπραγματευόταν με τον Χίτλερ. Όταν κατέληξαν σε συμφωνία, με την έγκριση του Χίντενμπουργκ, ο Σλάιχερ, αιφνιδιασμένος, εξαναγκάστηκε σε παραίτηση στις 28 Ιανουαρίου 1933. Τον διαδέχτηκε στις 30 Ιανουαρίου ο Χίτλερ, με τον Πάπεν ως Αντικαγκελάριο. Μετά από την παραίτησή του ιδιώτευσε, αλλά η "προδοτική" στάση του απέναντι στο ναζιστικό κόμμα δεν ξεχάστηκε, και κατά την Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών στις 30 Ιουνίου 1934, ο Σλάιχερ, μαζί με τη γυναίκα του, εκτελέστηκαν από ένα απόσπασμα των SS στο σπίτι τους στο Neu-Babelsberg (προάστιο του Βερολίνου).
Πατρίκιος (τίτλος)

Ένας από τους σπουδαίους τίτλους στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν και αυτός του Πατρικίου.
Ο τίτλος του Πατρικίου εισήχθηκε στο Βυζάντιο από τον Μέγα Κωνσταντίνο που όμως σε αντιδιαστολή μ΄ εκείνο του Πατρικίου της Ρώμης που αφορούσε αρχικά γένος, και στη συνέχεια εξελίχθηκε σε κληρονομικό τίτλο, αυτός του Βυζαντίου δεν ήταν κληρονομικός.
Ο Βυζαντινός αυτός τίτλος αποδιδόταν με επίσημη ειδική τελετή στη Κωνσταντινούπολη και κυρίως σε πρόσωπα που είχαν συμβάλει επιτυχώς σε υπηρεσίες των Ανακτόρων, της Συγκλήτου και γενικά στη Βυζαντινή Διοίκηση.
Ο τίτλος του Πατρικίου αποδόθηκε καταχρηστικά από τον Παπικό θρόνο στο Βασιλιά των Φράγκων τον 8ο αιώνα, εκ του οποίου γεγονότος και στη συνέχεια έφερε τον επίσημο τίτλο "Πατρίκιος των Ρωμαίων" (Patricius Romanorum), και τούτο προκειμένου έτσι να δηλωθεί η ευθύνη του για τη προστασία της Αγίας Έδρας και κατ΄ επέκταση της Ρώμης
Κιόρ Γιουσούφ Ζιγιαουντίν Πασάς

Βιογραφία

Μετά τη μεγάλη ναυμαχία του Αμπουκίρ στάλθηκε επικεφαλής εκστρατευτικού σώματος στην Αίγυπτο προκειμένου να εκδιώξει από εκεί τους Γάλλους. Υπέστη όμως μεγάλη πανωλεθρία και μόλις που κατάφερε να σωθεί με 500 μόνο άνδρες. Το γεγονός αυτό εξόργισε τον Σουλτάνο ο οποίος και τον απομάκρυνε από τη θέση του.
Διορίσθηκε όμως και πάλι Μεγάλος Βεζίρης από τον Σουλτάνο Μαχμούτ Β', σε ηλικία 72 ετών, το 1808 προκειμένου να εκστρατεύσει κατά των Ρώσων. Μετά όμως και από τη νέα ήττα που υπέστη, τον Φεβρουάριο του 1811, παύτηκε οριστικά.
Samsung Galaxy Note 8

Το Samsung Galaxy Note 8  είναι ένα Android smartphone που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κυκλοφορεί στην αγορά από τη Samsung Electronics. Παρουσιάστηκε στις 23 Αυγούστου 2017, είναι ο διάδοχος του διακεκομμένου Samsung Galaxy Note 7. Απελευθερώθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2017.
Το Note 8 βελτιώνει τις προδιαγραφές της συσκευής πυρήνα και τις δυνατότητες σφραγίδας S Pen των προηγούμενων συσκευών. Ενώ διατηρεί την ίδια εμφάνιση και το ίδιο μέγεθος με το Galaxy S8 +, διαθέτει ένα αναβαθμισμένο επεξεργαστή και για πρώτη φορά στο ιστορικό των smartphone της Samsung ένα σύστημα διπλής κάμερας στο πίσω μέρος της συσκευής. το ένα λειτουργεί ως φακός ευρείας γωνίας και το άλλο ως τηλεφακός, και με ανάλυση 12 MP και οπτική σταθεροποίηση εικόνας. Το στυλό S έχει αυξημένα επίπεδα ευαισθησίας πίεσης και το λογισμικό του έχει αναβαθμιστεί για να προσφέρει βελτιωμένες δυνατότητες ανάγνωσης στην οθόνη, καθώς και animated GIF και βελτιωμένες δυνατότητες μετάφρασης.

Ιστορία

Στις 20 Ιουλίου 2017, η Samsung έκανε tweet ένα video teaser που δείχνει μια σκοτεινή συσκευή με γραφίδα, δηλώνοντας την ημερομηνία της επόμενης εκδήλωσης "Unpacked" στις 23 Αυγούστου 2017. Το Samsung Galaxy Note 8 παρουσιάστηκε στην εκδήλωση αυτή, με ημερομηνία κυκλοφορίας στις 15 Σεπτέμβριος 2017.

Υποδοχή

Η DxOMark, μια εταιρία δοκιμών φωτογραφικών μηχανών, έδωσε στο Note 8 μια βαθμολογία 94, που είναι το κοινό υψηλότερο αποτέλεσμα κάθε τηλεφώνου που μοιράστηκε με το iPhone 8 Plus. Μόλις λίγες μέρες μετά τη δημοσίευση της αναφοράς του Note 8, το Pixel 2 δοκιμάστηκε και έδωσε βαθμολογία 98, κερδίζοντας και τα δύο. Αν και το Note 8 έχει την καλύτερη οπτική σταθεροποίηση εικόνας οποιουδήποτε smartphone.
Βεντούζα

Η Βεντούζα είναι ένα γυάλινο μικρό σκεύος με διογκωμένο πυθμένα και στενό στόμιο ονομαζόμενο «σικύα» (της σικύας) και κοινώς «βεντούζα, οι βεντούζες». Βεντούζα λέγεται επίσης το αερόκενο που σχηματίζεται από την επίθεση του σκεύους αυτού στο δέρμα καθώς και τα εκμυζητικά όργανα μαλακίων (βεντούζες χταποδιού).
Πριν την επίθεση της βεντούζας, εισάγεται στο σκεύος βαμβάκι που έχει εμποτιστεί με οινόπνευμα και είναι αναμμένο, με συνέπεια να αραιώνεται ο περιεχόμενος στο σκεύος αέρας. Η άμεση εφαρμογή του στομίου της βεντούζας δημιουργεί άρση (σήκωμα) του δέρματος λόγω υποπίεσης. Τα αγγεία διευρύνονται και δημιουργείται τοπική συμφόρηση. 
Υπάρχει και η υγρή - αιματηρή βεντούζα. Στην περίπτωση αυτή πριν την επίθεση γίνεται λύση της συνέχειας του δέρματος με χρήση ξυραφιού ή βδέλλας. Κατά την επίθεση παρατηρείται παροχέτευση του αίματος ή συνήθως  του πυώδους συριγγίου.
Ποικίλη Στοά

Η Ποικίλη στοά ή Πεισιανάκτειος ήταν στοά στην αρχαία Αθήνα. Ονομάστηκε έτσι από τα πολλά και πολύχρωμα θαυμάσια έργα τέχνης που φιλοξενούσε (συγκεκριμένα πίνακες) καθώς και από το όνομα του γαμπρού του Κίμωνος, Πεισιάνακτα.

Περιγραφή

Η στοά αυτή ανεγέρθηκε μεταξύ του 475 και του 450 π.Χ. Βρίσκονταν ανατολικά του Αγοραίου Κολωνού και ήταν θαυμάσια διακοσμημένη. Το πλάτος του κτιρίου εικάζεται πως ήταν 11,5 μέτρα και το μήκος του 40-50 μέτρα. Επρόκειτο για «κτίσμα με μια δωρική κιονοστοιχία εν παραστάσει στην πρόσοψη και μια ιωνική κιονοστοιχία στο εσωτερικό. Οι πλευρικοί τοίχοι δεν είχαν ανοίγματα, έτσι η μοναδική πρόσβαση στην πλατεία της Αγοράς και την Παναθηναϊκή οδό γινόταν από τη νότια πλευρά του κτιρίου.»
Κτίστηκε από τον γαμπρό του Κίμωνα, Πεισιάνακτα. Ήταν διακοσμημένη με πολλά έργα, από τα οποία το πιο αξιοθαύμαστο ήταν ζωγραφιά της Μάχης του Μαραθώνα των Αθηναίων κατά των Περσών στον δεξιό τοίχο, έργο του ζωγράφου Πολυγνώτου. Τις εικόνες αυτές είχαν φιλοτεχνήσει οι διασημότεροι καλλιτέχνες, ο Πολύγνωτος από τη Θάσο και φίλος του Κίμωνα, ο Μύκων και ο Πάναινος. Επίσης ήταν ζωγραφισμένη η Αμαζονομαχία και η Ιλίου Πέρσις στον μεσαίο τοίχο της στοάς. Τον αριστερό τοίχο στόλιζε η μάχη της Οινόης στο Άργος. Υπήρχαν επίσης πολλά τρόπαια από τους Λακεδαιμόνιους, Σικυώνιους, καθώς και περί τα είκοσι χάλκινα αγάλματα του Σόλωνα.
Η στοά ήταν τόπος διδασκαλίας του φιλόσοφου Ζήνωνος, από όπου και η διδασκαλία του πήρε την ονομασία στωική. Εδώ επίσης φονεύτηκαν 1400 Αθηναίοι επί των Τριάντα Τυράννων. Σύμφωνα με τον Απούλειο, μπροστά στην στοά έδινε παράσταση ένας θαυματοποιός, σχοινοβάτης. Η στοά ήταν τόπος συνεδρίασης του δικαστηρίου της Ποικίλης Στοάς. Το έτος 395 ο ανθύπατος της Ελλάδας και Αχαΐας (αγνώστου ονόματος) έκλεψε τις σανίδες στις οποίες ήταν ιστορημένες οι εικόνες του Πολυγνώτου.
Σήμερα έχει ανακαλυφθεί ένα τμήμα της κοντά στο Μοναστηράκι από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών. Ήδη η Σχολή έλαβε άδεια από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο να συνεχίσει τις ανασκαφές. Το Ε' Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε με την απόφαση 48/2018 ότι επιτρέπεται η κατεδάφιση δύο διατηρητέων κτιρίων που είναι χτισμένα πάνω στην Ποικίλη Στοά και κατά την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών δεν υπάρχει τρόπος να διατηρηθούν.
Σίμος Ιωαννίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Αρχικά διατέλεσε υπασπιστής του Κώττα Χρήστου. Μετά τον απαγχονισμό του καπετάν Κώττα αναγκάστηκε να καταφύγει στην Αθήνα. Επανήλθε μετά από λίγο καιρό συνεργαζόμενος με τον Ευθύμιο Καούδη, δρώντας στην περιοχή του Περιστερίου.
Το 1904 συμμετείχε στην επιχείρηση του Ζελενιτσίου (Σκλήθρου), όπου εξοντώθηκαν 13 Βούλγαροι. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Τσόντο επίσης, στις περιοχές Φλώρινας, Βαρνούντα και Πελαγονίας. Μετά το 1906 συγκρότησε δική του ομάδα, στην οποία τέθηκε επικεφαλής και συνεργάστηκε με το σώμα του Παύλου Ρακοβίτη. Στις 24 Οκτωβρίου 1906 η ομάδα του οπλαρχηγού Σίμου Στογιάννη σκότωσε τρεις βουλγαρίζοντες άντρες και μια γυναίκα από την Τύρσια (Τρίβουνο) Φλώρινας που πήγαιναν στο παζάρι της Φλώρινας. Το σώμα του έδρασε στην ανατολική και νότια πλευρά του Βέρνου έως το 1908. Του ανατέθηκε η αποστολή της εξόντωσης του Βασίλ Τσακαλάρωφ αλλά δεν κατάφερε να την φέρει εις πέρας.
Προς τιμήν του μετονομάστηκε το χωριό Μοτέσνιτσα της Φλώρινας σε Σίμος Ιωαννίδης, το 1957.
Ιδαίοι Δάκτυλοι

Στην ελληνική μυθολογία οι Ιδαίοι Δάκτυλοι ήταν δαίμονες που κατάγονταν από το βουνό Ίδη της Κρήτης ή της Φρυγίας. Αποτελούσαν την ακολουθία της μητέρας των θεών, της Ρέας ή Κυβέλης. Τους ονόμασαν «Δακτύλους» επειδή ήταν 5 τον αριθμό, όσα δηλαδή και τα δάκτυλα του ενός χεριού, ή επειδή ήταν πολύ επιδέξιοι στα χέρια, ιδίως ως προς την κατεργασία των μετάλλων, ή επειδή όταν τους γέννησε η μητέρα τους (που ήταν η Ρέα ή η Αγχιάλη) έμπηξε από τους πόνους του τοκετού τα δάχτυλά της στο χώμα, ή, τέλος, γιατί γεννήθηκαν από τη σκόνη που έριξαν πίσω τους με τα δάχτυλά τους οι τροφοί του Δία. Αναφέρονται και περισσότεροι από 5 Δάκτυλοι, μέχρι τον αριθμό 15. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, απλώς οι εκατό πρώτοι άνδρες που γεννήθηκαν ποτέ στην Κρήτη ονομάσθηκαν «Ιδαίοι Δάκτυλοι».
Οι Δάκτυλοι υποτίθεται ότι βρήκαν και κατεργάσθηκαν πρώτοι τον σίδηρο, ενώ κάποιες πηγές τους αποδίδουν και την καθιέρωση των Μυστηρίων. Σύμφωνα με την επικρατήσασα παράδοση, που τους ταυτίζει με τους Κουρήτες, στους Δακτύλους εμπιστεύθηκε η Ρέα τη φύλαξη του βρέφους της, του θεού Δία. Μία παράδοση των Ηλείων δίνει και τα ονόματα των 5: Ηρακλής (όχι ο συνώνυμος ήρωας), Παιωναίος, Επιμήδης, Ιάσιος και Ίδας. Ο μεγαλύτερος σε ηλικία ήταν ο Ηρακλής. Οι 5 αυτοί Δάκτυλοι ίδρυσαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ως εξής: ο Ηρακλής πρότεινε στους άλλους 4 να κάνουν αγώνες δρόμου καθώς πρόσεχαν τον μικρό Δία για να διασκεδάσουν και λίγο. Μετά τη λήξη των αγώνων, ο Ιδαίος Ηρακλής στεφάνωσε τους νικητές. Στη συνέχεια, πρότεινε να τελούνται οι αγώνες αυτοί κάθε 5 χρόνια, όσοι ήταν και οι Ιδαίοι Δάκτυλοι. Πραγματικά, στην Ολυμπία υπήρχε ιδιαίτερος βωμός των Ιδαίων Δακτύλων. Ο Ιδαίος Ηρακλής λατρευόταν ιδιαίτερα στην Ολυμπία, στη Μεγαλόπολη, στις Ερυθρές και στις Θεσπιές.
Μία άλλη, μάλλον αρχαιότερη, παράδοση, αναφέρει ότι οι Ιδαίοι Δάκτυλοι ήταν τρεις: ο Κέλμις, ο Δαμναμενεύς και ο Άκμων, όλοι τους παντοδύναμοι μάγοι. Αυτοί οι μάγοι ήταν υπηρέτες της Αδράστειας, που πρώτοι άσκησαν την τέχνη του «πολυμήτιος» Ηφαίστου κατεργαζόμενοι με τη φωτιά το σίδερο και τον χαλκό. Σύμφωνα με μία άλλη παράδοση, οι Ιδαίοι Δάκτυλοι δίδαξαν μουσική στον Πάρι, στο όρος Ίδη της Τρωάδας.
Ζακ Κασινί

Βιογραφία & επιστημονικό έργο

Ο Ζακ Κασινί γεννήθηκε στο Αστεροσκοπείο των Παρισίων, στη διεύθυνση του οποίου διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1712. Το 1713 μέτρησε το τόξο ενός μεσημβρινού από τη Δουνκέρκη ως το Περπινιάν και δημοσίευσε τα αποτελέσματα στο βιβλίο Traité de la grandeur et de la figure de la terre (= «Πραγματεία περί του μεγέθους και του σχήματος της Γης», 1720). Οι δύο ξεχωριστοί υπολογισμοί του για το μήκος τόξου μεσημβρινού μιας μοίρας ήταν 57097 τουάζ των Παρισίων ή 111,28 χιλιόμετρα (1 τουάζ = 6 γαλλικά πόδια) και 57061 τουάζ (111,21 χιλιόμετρα), δίνοντας τιμές για την ακτίνα της Γης 6.375.998 μέτρα και 6.371.860 μέτρα, αντιστοίχως.
Σε νεαρή ηλικία ο Ζακ Κασινί έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών και εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου.
Ο Ζακ Κασινί συνέγραψε επίσης το έργο Στοιχεία Αστρονομίας (Eléments d'astronomie, 1740) και δημοσίευσε τους πρώτους πίνακες των δορυφόρων του πλανήτη Κρόνου (1716).
Απεβίωσε στο Τυρύ (Thury-en-Valois), κοντά στο Κλερμόν. Ο αστεροειδής 24102 Ζακκασινί (24102 Jacquescassini), που ανακαλύφθηκε το 1999, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του.
HMS Carysfort (1914)

Κατασκευή

Ναυπηγήθηκε είτε στις εγκαταστάσεις στο Pembroke της Ουαλίας είτε στο Tyneside στην Αγγλία. Η κατασκευή του ξεκίνησε στις 25 Φεβρουαρίου 1914, η καθέλκυση έλαβε χώρα στις 14 Νοεμβρίου του ίδιου έτους και το καταδρομικό ολοκληρώθηκε τελικά τον Ιούνιο του 1915.

Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος

Τον Αύγουστο του 1915 το Carysfort εντάχθηκε στην 4η Μοίρα Ελαφρών Καταδρομικών του Μεγάλου Στόλου (Grand Fleet). Εκείνη την χρονιά εγκαταστάθηκε στο σκάφος υποτυπώδης διάδρομος που θα επέτρεπε την απονήωση αεροπλάνων με αποστολή την αναχαίτιση γερμανικών αερόπλοιων πάνω από την Βόρεια Θάλασσα. Το όλο εγχείρημα απέτυχε γιατί το γαλλικής προέλευσης αεροπλάνο δεν μπορούσε να φτάσει στο ύψος πτήσεις των αερόπλοιων ώστε να τα αναχαιτίσει, με συνέπεια ο διάδρομος να αφαιρεθεί από το πλοίο το 1916. Τον Απρίλιο του 1916 το Carysfort αντικατέστησε στην 5η Μοίρα Ελαφρών Καταδρομικών το HMS Conquest, που είχε υποστεί ζημιές. Η Μοίρα αυτή ήταν τμήμα της δύναμης του Χάργουιτς (Harwich) και επιχειρούσε στην Βόρεια Θάλασσα για να προστατεύει την ανατολική πρόσβαση στα στενά του Ντόβερ και το κανάλι της Μάγχης. Δεν συμμετείχε στην περίφημη ναυμαχία της Γιουτλάνδης. Το 1917 το Carysfort επέστρεψε στον Μεγάλο Στόλο, αυτή την φορά ως ναυαρχίδα της 7ης Μοίρας Ελαφρών Καταδρομικών. Τον Δεκέμβριου αυτού του έτους συγκρούστηκε με το εμπορικό πλοίο SS Glentaise στα ανοικτά του Όρφορντ Νες στο Σάφολκ. Παρέμεινε στις τάξεις της 7ης Μοίρας μέχρι το 1919.

Μεταπολεμική χρήση

Τον Απρίλιο του 1919 το Carysfort εντάχθηκε στην 2η Μοίρα Ελαφρών Καταδρομικών, που ήταν τμήμα της Δύναμης Χάργουιτς. Στάλθηκε στην Βαλτική Θάλασσα, στα πλαίσια των βρετανικών επιχειρήσεων εναντίον των Μπολσεβίκων και γερμανικών δυνάμεων (βλέπε Βρετανική Εκστρατεία στην Βαλτική (1918–19)). Το καταδρομικό επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1920 και το 1921 εντάχθηκε στον Στόλο του Ατλαντικού. Το 1922, την περίοδο του Ιρλανδικού Εμφυλίου Πολέμου, πραγματοποίησε περιπολίες στα ανοικτά της νήσου. Εν συνεχεία στάλθηκε στην ανατολική Μεσόγειο για να προστατεύσει τα βρετανικά συμφέροντα στην περιοχή ενώ βρίσκονταν στα καταληκτικά της στάδια η Μικρασιατική εκστρατεία και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις ήταν εχθρικές. Τον Σεπτέμβριο του 1923 το Carysfort εντάχθηκε στον Εφεδρικό Στόλο, όμως ακριβώς ένα χρόνο αργότερα χρησιμοποιήθηκε για την μεταφορά στρατευμάτων. Την περίοδο Φεβρουαρίου-Ιουλίου 1929 μετέφερε δυνάμεις στην Κίνα. Τελικά πωλήθηκε για σκραπ τον Αύγουστο του 1931.
Πολυκέρασο Καστοριάς

Γενικά

Βρίσκεται στον οδικό άξονα Φλώρινας Καστοριάς μέσω Βιτσίου, και κατηφορίζοντας για Καστοριά, αμέσως μετά το χιονοδρομικό κέντρο του Βιτσίου, ασφάλτινος δρόμος οδηγεί στο όμορφο και ήσυχο Πολυκέρασο.
Το 2006 κηρύχθηκε ιστορικός τόπος (διατηρητέος οικισμός) από το Υπουργείο Πολιτισμού «λόγω της αρχιτεκτονικής, λαογραφικής και εν γένει ιστορικής σημασίας του». Ο Πολυκέρασος βρίσκεται στον οδικό άξονα Φλώρινας Καστοριάς μέσω Βιτσίου, απέχει τρία χιλιόμετρα από το χιονοδρομικό κέντρο Βιτσίου και 13 χλμ. από το Νυμφαίο.
Όθων Ε΄ της Βαυαρίας

Βιογραφία

Ήταν ο έκτος γιος του Λουδοβίκου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας και βασιλιά της Γερμανίας. Μητέρα του ήταν η δεύτερη σύζυγος του Λουδοβίκου Δ΄, η Μαργαρίτα Β΄ των Αβέν κόμισσα του Αινώ και της Ολλανδίας.
Το 1347 απεβίωσε ο πατέρας του και οι γιοί του κυβέρνησαν αρχικά από κοινού. Δύο έτη μετά χώρισαν τη Βαυαρία και ο πρωτότοκος Λουδοβίκος Ε΄, ο τριτότοκος Λουδοβίκος ΣΤ΄ και ο Όθων Ε΄ έλαβαν μαζί την Άνω Βαυαρία. Το 1351 ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ και ο Όθων Ε΄ παραχώρησαν την Άνω Βαυαρία στον πρωτότοκο με αντάλλαγμα το μαργραβάτο του Βρανδεμβούργου, που το 1356 έγινε εκλεκτοράτο. 
Ο Όθων Ε΄ ήταν ακόμη μικρός και μεγάλωνε στην κομητεία της Ολλανδίας της μητέρας του, υπό την κηδεμονία του Λουδοβίκου Ε΄, ως το 1360 που ενηλικιώθηκε. 
Το 1363 απεβίωσε ο Μάιναρντ, γιος του Λοδοβίκου Ε΄ και τον κληρονόμησε ο δευτερότοκος Στέφανος Β΄ δούκας της Κάτω Βαυαρίας. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄και ο Όθων Ε΄ διεκδίκησαν μερίδιο και συγκρούστηκαν μαζί του, χωρίς αποτέλεσμα. Για εκδίκηση, οι δύο άτεκνοι αδελφοί υποσχέθηκαν το Βρανδεμβούργο στον Κάρολο Δ΄. 
Το 1365 απεβίωσε ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ και ο Όθων Ε΄ έμεινε μόνος εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Το 1371 ο Κάρολος Δ΄ εισέβαλε στο Βρανδεμβούργο και δύο έτη μετά ο Όθων Ε΄ έλαβε μία υπέρογκη αποζημίωση, το Νόργκαου και το δικαίωμα του να κρατήσει τον τίτλο του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου για το υπόλοιπο της ζωής του. Αποσύρθηκε στη Βαυαρία στα εδάφη του αδελφού του Στεφάνου Β΄, στο κάστρο Λάντσουτ, όπου έζησε με διασκεδάσεις.
Κάρολος Δ΄ του Ανζού

Βιογραφία

Ήταν γιος του Καρόλου κόμη του Μαιν και του Γκιζ και της δεύτερης συζύγου του Ισαβέλλας του Οίκου Λουξεμβούργου, κόρη του Ιακώβου κόμη του Σαιν-Πολ.
Το 1480 απεβίωσε ο Ρενέ Α΄ δούκας του Ανζού και κόμης της Προβηγκίας, μεγαλύτερος αδελφός του πατέρα του και τον κληρονόμησε με διαθήκη του· ο πατέρας του είχε αποβιώσει νωρίτερα. Οι δύο γιοί και ο εγγονός τού Ρενέ Α΄ είχαν επίσης αποβιώσει. Η κόρη του Ρενέ Α΄, η Γιολάντα έλαβε την κομητεία του Μπαρ και ήταν ήδη δούκισσα της Λωρραίνης. Ο Ρενέ Α΄ ήταν διεκδικητής βασιλιάς της Νάπολης και είχε ονομάσει τον γιο του και μετά τον εγγονό του δούκες της Καλαβρίας. Όταν ο εγγονός του απεβίωσε το 1473, σε ένδειξη των αξιώσεων αυτών ονόμασε τον Κάρολο Δ΄ δούκα της Καλαβρίας.
Με τη διαθήκη του άφησε τις κτήσεις του στον τρίτο εξάδελφό του Λουδοβίκο ΙΑ΄ Βαλουά της Γαλλίας. Έτσι οι διάδοχοι βασιλείς αξίωναν το βασίλειο της Νάπολης και τις επόμενες δεκαετίες επεδίωξαν να το αποκτήσουν.

Οικογένεια

Το 1474 νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Οίκου της Λωρραίνης, κόρη του Φρειδερίκου Β΄ κόμη του Βοντεμόν. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Γενικές εκλογές στην Παραγουάη (2008)

Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στην Παραγουάη στις 20 Απριλίου 2008 νικητής με σχεδόν 41% των ψήφων αναδείχθηκε ο Φερνάντο Λούγο έναντι περίπου 31% για την Μπλάνκα Οβελάρ. Για πρώτη φορά έπειτα παραπάνω από μισό αιώνα, ηττήθηκε το Κόμμα Κολοράδο .

Βουλευτικές εκλογές 2008

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν ταυτόχρονα με τις προεδρικές, στις 20 Απριλίου του 2008.
Σπύρος Ζουρνατζής

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στους Σοφάδες Θεσσαλίας και είναι γιος του Βασίλη Ζουρνατζή. Σπούδασε νομικές και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία διατελώντας διευθυντής του πολιτικού περιοδικού "Προοπτική" την περίοδο 1960 - 1967 ενώ αρθρογραφούσε και στην Εστία από το 1974 έως το 1997. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ. Υπήρξε επίσης ιδρυτικό μέλος του εθνικιστικού κόμματος ΕΠΕΝ, με το οποίο και εξελέγη ευρωβουλευτής το 1989.
Πρωτάθλημα ΠΟΑΛ

Δομή

Το πρώταθλημα της ΠΟΑΛ διεξάγεται σε δύο φάσεις. Στη πρώτη φάση οι ομάδες χωρίζονται σε ομίλους και διεξάγεται πρωτάθλημα δύο γύρων, όπου η κάθε ομάδα αντιμετωπίζει όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίνονται στη δευτέρη φάση και σχηματίζουν ένα καινούργιο όμιλο. Διεξάγεται ξανά πρωτάθλημα δύο γύρων, όπου η κάθε ομάδα αντιμετωπίζει όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ. Οι πρώτες ομάδες (ο αριθμός διαφοροποιείται από τη ΣΤΟΚ) συμμετέχουν (αν το επιθυμούν) στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ.
Ραχίμ Στέρλινγκ

Σε συλλόγους

Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2012 από τη Λίβερπουλ. Ανακηρύχθηκε καλύτερος νέος παίκτης της ομάδας για τις σεζόν 2013–14 και 2014–15 Επίσης, το 2015 έλαβε το Βραβείο Golden Boy. Από τον Ιούλιο του 2015 είναι παίκτης της Μάντσεστερ Σίτι, με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (2017-2018, 2018-2019), δύο Λιγκ Καπ Αγγλίας (2015-2016, 2018-2019), ένα Κύπελλο Αγγλίας (2018-2019) και ένα Κομιούνιτι Σιλντ (2019). Επιπλέον, αναδείχθηκε στην καλύτερη ομάδα του Τσάμπιονς Λιγκ στη φάση των γκρουπ τη σεζόν 2015-2016.

Στην εθνική ομάδα

Στην Εθνική Αγγλίας παίζει από το 2012. Ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Μουντιάλ του 2014, στο Euro του 2016 και στο Μουντιάλ του 2018. Πέτυχε το πρώτο του γκολ στις 27 Μαρτίου 2015, στον αγώνα με τη Λιθουανία στο Γουέμπλεϊ για τα προκριματικά του Euro του 2016.