Ναυτική Ανταρσία

Υπόθεση

1787, ο δόκιμος αξιωματικός του ναυτικού, Ρότζερ Μπάιαμ (Φράντσο Τόουν) επιβιβάστηκε στο Βρετανικό ιστιοφόρο του Βασιλικού Ναυτικού Μπάουντι (HMS Bounty), πλοίο το οποίο επρόκειτο να ταξιδέψει μέχρι την Ταϊτή προκειμένου να συλλέξει μερικά δείγματα αρτόκαρπων. Καπετάνιος και κυβερνήτης του πλοίου ήταν ο Γουίλιαμ Μπλάι (Τσαρλς Λόουτον) και υποπλοίαρχος ο Κρίστιαν Φλέτσερ (Κλαρκ Γκέιμπλ). Οι συνθήκες διαβίωσης στο ιστιοφόρο ήταν δύσκολες, λόγω του δεσποτικού και τυραννικού πνεύματος του καπετάνιου Μπλάι και όποιος δεν έκανε τη δουλειά του σωστά μαστιγωνόταν. Μετά από μήνες το πλήρωμα έφτασε στην Ταϊτή, όπου παρέμεινε για 5 μήνες. Το πλήρωμα προσαρμόστηκε εύκολα στα ήθη και έθιμα των Ταϊτινών και μερικοί όπως ο Φλέτσερ παντρεύτηκαν Ταϊτινές γυναίκες. Μετά από την ευχάριστη διαμονή του πληρώματος στο νησί το Μπάουντι απέπλευσε από την Ταϊτή. Οι άνδρες του πληρώματος έπρεπε να υποστούν για άλλη μια φορά την τυραννία του Μπλάι. 24 μέρες μετά την αναχώρηση του ιστιοφόρου από την Ταϊτή, ο Κρίστιαν Φλέτσερ οργάνωσε ανταρσία κατά του καπετάνιου Μπλάι. Ο καπετάνιος και οι υποστηρικτές του βρέθηκαν εκτός πλοίου και κατόρθωσαν με μια βάρκα να επιστρέψουν στην Αγγλία και να καταγγείλουν την ανταρσία. Ο Μπάιαμ παρά το γεγονός ότι δεν έλαβε μέρος στην ανταρσία κλήθηκε από τις αρχές για να δικαιολογηθεί και να εξηγήσει τα αίτια της ανταρσίας.

Παραγωγή

Η ταινία, βασισμένη σε πραγματικό γεγονός καθώς και στο μυθιστόρημα των Τσαρλς Νόρντχοφ και Τζειμς Νόρμαν Χολ που εξιστορεί την Ανταρσία του Μπάουντι, αποτέλεσε ίσως την πρώτη κολοσσιαία χολιγουντιανή παραγωγή που κέρδισε το χρυσό αγαλματίδιο. Ο παραγωγός της Metro-Goldwyn-Mayer Έρβιν Θάλμπεργκ ήθελε από καιρό να χρηματοδοτήσει τη δημιουργία μιας επικής ταινίας που θα έκανε επιτυχία σε όλες τις άκρες του πλανήτη και που θα βασιζόταν σε ιστορικά γεγονότα. Ο Θάλμπεργκ, ενθουσιασμένος από το μυθιστόρημα των Νόρντχοφ και Χολ, προσπάθησε να πείσει τον Λούι Μπι Μάγιερ να τον αφήσει να πραγματοποιήσει το όνειρό του. Ο Μάγιερ όμως ήταν διστακτικός φοβούμενος την αποτυχία του εγχειρήματος, δεδομένου ότι το μυθιστόρημα δεν περιλάμβανε γυναικείους ρόλους. Ο Θάλμπεργκ τον έπεισε λέγοντάς του ότι το κοινό δεν έμενε ασυγκίνητο από την ανθρώπινη κτηνωδία και ότι ακριβώς γι' αυτό το λόγο η Ανταρσία του Μπάουντι θα είχε τέτοιο απόηχο 200 χρόνια αργότερα. Η παραγωγή αποδείχθηκε ιδιαίτερα δαπανηρή, με προϋπολογισμό 2.000.000 δολαρίων αποτέλεσε την ακριβότερη παραγωγή στην ιστορία του Χόλιγουντ από τις ημέρες του Μπεν-Χουρ του Σέσιλ Μπι ΝτεΜιλ το 1925.

Διανομή Ρόλων

Για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους η επιλογή έπεσε στους νικητές του όσκαρ καλύτερης ανδρικής ερμηνείες τις χρονιές 1933 και 1934, Σερ Τσαρλς Λότον και Κλαρκ Γκέιμπλ (ο οποίος θεωρούνταν ο βασιλιάς του Χόλιγουντ την περίοδο εκείνη). Ο Γκέιμπλ αναγκάστηκε να ξυρίσει και το σήμα κατατεθέν του, το μουστάκι του, για τις ανάγκες της ταινίας. Στο επιτελείο των ηθοποιών προστέθηκε και ο Φράντσο Τόουν (αφότου οι Κάρι Γκραντ και Ρόμπερτ Μοντγκόμερι απέρριψαν το ρόλο του Μπάιαμ), μελλόντικός σύζυγος της Τζόαν Κρόφορντ, στο ρόλο του δόκιμου Ρότζερ Μπάιαμ. Οι Γκέιμπλ και Τόουν ήταν αντίζηλοι καθώς και οι δυο διεκδικούσαν την καρδιά της Τζόαν Κρόφορντ, παρόλα αυτά οι δυο τους έγιναν φίλοι μετά τη συνεργασία τους.

Επανεκτελέσεις

Το μυθιστόρημα των Τσαρλς Νόρντχοφ και Τζειμς Νόρμαν Χολ μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη άλλες δυο φορές το 1962 και το 1984. Η εκτέλεση του 1962 είχε ως πρωταγωνιστές τους Μάρλον Μπράντο και Τρέβορ Χάουαρντ και τίτλο Η Ανταρσία του Μπάουντι (Mutiny on the Bounty), ενώ η εκτέλεση του 1984 είχε ως πρωταγωνιστές τους Μελ Γκίμπσον και Άντονυ Χόπκινς και τίτλο The Bounty. Σύμφωνα με τον Ντέϊβιντ Ίρβινγκ, η παραπάνω ταινία ήτανε μία από τις αγαπημένες του Αδόλφου Χίτλερ.