Wartburg 1.3

Δημιουργία

Το προκάτοχο μοντέλο Wartburg 353 είχε παραμείνει στην παραγωγή επί 22 έτη σχεδόν αμετάβλητο και μάλιστα με έναν 2-χρονο βενζινοκινητήρα 993 cm³ προπολεμικής τεχνολογίας, με εξαιρετικά υψηλές εκπομπές καυσαερίων, που συχνά παρομοιάζονταν με «μπλε σύννεφο» και έναν μεταλλικό ήχο / κροτάλισμα, που θύμιζε έντονα ηλεκτρικό πριόνι. Όλα αυτά όμως δεν οφειλόταν σε αδιαφορία της εταιρείας. Απεναντίας, κατά την μακρά αυτή χρονική περίοδο, οι Ανατολικογερμανοί μηχανικοί της Βάρτμπουργκ (Wartburg) εξέλιξαν πολλά πρωτότυπα, με σκοπό την αντικατάσταση του 353 και τα ανώτατα στελέχη της μάρκας έκαναν πολλές προσπάθειες να εισάγουν νέα μοντέλα. Επιπλέον, η εταιρεία είχε αρχίσει ήδη από τη δεκαετία του 1950 να πειραματίζεται με 4-χρονους κινητήρες και από το 1968 έως το 1982 οι μηχανικοί της φίρμας είχαν εξελίξει και κατασκευάσει μια ολόκληρη σειρά τετράχρονων κινητήρων, με κυβισμούς από 1.2 έως 1.6 λίτρα, με σκοπό να αντικαταστήσουν τον δίχρονο του 353.
Ωστόσο, κάθε προσπάθεια για νέο μοντέλο ή έστω για πιο εξελιγμένο κινητήρα, παρεμποδιζόταν από την κυβέρνηση της τότε Ανατολικής Γερμανίας. Συγκεκριμένα, η ηγεσία της χώρας αρνιόταν διαρκώς να χρηματοδοτήσει το εκάστοτε πρότζεκτ, εν μέρει φοβούμενη κάθε φορά το οικονομικό κόστος των απαιτούμενων υλικών για πιο προηγμένα ντιζάιν, αλλά κυρίως για ιδεολογικούς λόγους, για τους οποίους ήταν ενάντια στην απόκτηση πιο σύγχρονων αυτοκινήτων από τις λαϊκές μάζες - μάλιστα υποστήριζε ότι οι πιο σύγχρονες τεχνολογίες θα ωθούσαν τον λαό στην αποδοχή καπιταλιστικών ανέσεων. Ως αποτέλεσμα, το 353 παρέμεινε στην παραγωγή επί 22 χρόνια και μάλιστα με τον ίδιο αναχρονιστικό δίχρονο κινητήρα. Σημειωτέον ότι το ίδιο ακριβώς συνέβη και με το άλλο μοντέλο αυτοκινήτου που κατασκεύαζε τότε η ίδια χώρα, το Trabant 601 και, παρομοίως, είχε ως αποτέλεσμα να παραμείνει και αυτό στην παραγωγή επί 27 χρόνια σχεδόν αμετάβλητο.
Τελικώς, η λύση για την Wartburg ήρθε από τον κολοσσό της Volkswagen, ο οποίος το 1984, στα πλαίσια μιας εμπορικής συμφωνίας μεταξύ των τότε δύο Γερμανιών, πρότεινε στην κυβέρνηση της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας την τοποθέτηση του κινητήρα 1.3 λίτρων βενζίνης των Golf 2ης γενιάς και Polo 2ης γενιάς. Η κυβέρνηση φυσικά δέχτηκε αμέσως την προσφορά, καθώς δεν είχε λόγο να ανησυχήσει για τυχόν επιβάρυνση της οικονομίας της χώρας, και η Wartburg ήδη από το 1984 προσπάθησε να τον τοποθετήσει στο 353, αλλά τότε διαπίστωσε ότι το μπροστινό μέρος του αμαξώματος έπρεπε να υποστεί σημαντικές δομικές αλλαγές, προκειμένου να γίνει εφικτή η προσαρμογή. 
Μετά από 4 έτη σχετικής εξέλιξης, τον Οκτώβριο του 1988 ο 2-χρονος 3-κύλινδρος βενζινοκινητήρας αντικαταστάθηκε οριστικά από τον 4-χρονο 4-κύλινδρο βενζινοκινητήρα 1.3 λίτρων των Volkswagen Golf δεύτερης γενιάς και Volkswagen Polo δεύτερης γενιάς. Ταυτόχρονα, το μοντέλο υπέστη ένα εμφανές λίφτινγκ στα εμπρός και πίσω φώτα, ενώ απέκτησε νέους προφυλακτήρες και ένα πιο σύγχρονο ταμπλό. Επίσης, υπήρξαν αλλαγές στον πίνακα οργάνων και τοποθετήθηκε νέα κολώνα τιμονιού και νέοι μοχλοί πάνω της, αν και το τιμόνι παρέμεινε ίδιο. Ο λεβιές ταχυτήτων επίσης μεταφέρθηκε στο πάτωμα, σε αντίθεση με τον λεβιέ ταχυτήτων του 353, ο οποίος ήταν πάνω στην κολώνα του τιμονιού.
Το νέο μοντέλο ονομάστηκε Wartburg 1.3 από τον κυβισμό του κινητήρα (για την ακρίβεια 1.272 cm³) και μπήκε στην μαζική παραγωγή στις 12 Οκτωβρίου 1988. Η αρχική καφέ φθηνή επένδυση στις πόρτες ήταν αμετάβλητη από το 353, αλλά το 1989 τοποθετήθηκε καφέ δερματίνη (τεχνητό δέρμα), ενώ το 1990 καθιερώθηκε μαύρο ύφασμα. Το ίδιο έτος, μπήκαν και νέες χειρολαβές στις πόρτες.

Τελική διακοπή

Οι δομικές αλλαγές στο μπροστινό μέρος, ωστόσο, για την τοποθέτηση του τετράχρονου κινητήρα, σε συνδυασμό με την πιο σύνθετη κατασκευή των 4-χρονων, προκάλεσαν μια άμεση εκτόξευση της εμπορικής τιμής του μοντέλου κατά 60% εν μία νυκτί! Επιπλέον, η κατανάλωση δεν είχε μειωθεί σημαντικά, ενώ και οι επιδόσεις αρχικά έτυχε να είναι ακριβώς οι ίδιες και από το 1990 ελάχιστα καλύτερες. Γενικότερα, επίσης, είχε επικρατήσει πλέον στην κοινή γνώμη, εντός και εκτός συνόρων, η αίσθηση ότι «ο χρόνος έχει πια εντελώς ξεπεράσει το μοντέλο» και, παρά τις επιμέρους βελτιώσεις, η Wartburg δεν μπορούσε πια να ανταποκριθεί στα νεότερα στάνταρ. Ειδικά μάλιστα στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, οι πωλήσεις κατέρρευσαν πλέον ολοκληρωτικά, ακόμα και στην κυριότερη δυτικοευρωπαϊκή εξαγωγική αγορά, το Βέλγιο, ενώ σε κάποιες άλλες είχαν εκμηδενιστεί. Ενδεικτικώς, στην Ελλάδα μόλις 2 αντίτυπα πωλήθηκαν επίσημα το 1990 και 6 αντίτυπα το 1991. Μάλιστα στα περισσότερα από τα άλλα κράτη, είχε πια σταματήσει να εξάγεται.
Στις 3 Οκτωβρίου 1990, έλαβε χώρα η επανένωση των δύο Γερμανιών και αυτό έδωσε το τελειωτικό χτύπημα στο Wartburg 1.3 (όπως επίσης και στο άλλο μοντέλο αυτοκινήτου που κατασκεύαζε τότε η πρώην Ανατολική Γερμανία, το Trabant 1.1). Ο λόγος ήταν η απελευθέρωση της αγοράς, τόσο στην πρώην Ανατολική Γερμανία, όσο και στις άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, που είχε ως αποτέλεσμα τον εκμηδενισμό της ζήτησης. Σύντομα έγινε προφανές ότι το Wartburg 1.3 δεν μπορούσε πλέον να σταθεί εμπορικά στην ενιαία Γερμανία, καθώς όλοι οι υποψήφιοι αγοραστές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας στράφηκαν προς τα μεταχειρισμένα Δυτικά οικογενειακά μοντέλα και αποκτούσαν κυρίως Volkswagen Golf δεύτερης γενιάς, Opel Kadett, Ford Escort, BMW Σειράς 3 E30, Renault 19 και Citroën BX. Έτσι, το τελευταίο Wartburg 1.3 (ένα κόκκινο sedan) κύλησε από την γραμμή παραγωγής στις 10 Απριλίου 1991 και αυτό σηματοδότησε το οριστικό τέλος της Wartburg.
Για την ιστορία, το εργοστάσιο εξαγοράστηκε αμέσως μετά από την Opel, η οποία γκρέμισε τα περισσότερα από τα παλαιά κτίσματα και οικοδόμησε νέες, πιο σύγχρονες μονάδες παραγωγής. Από τότε μέχρι σήμερα, στις καινούριες εγκαταστάσεις της ίδιας τοποθεσίας, παράγονται οι διαδοχικές γενιές του Opel Corsa, ενώ τα πρώτα χρόνια σε αυτές κατασκευάστηκαν και αρκετά αντίτυπα της πρώτης γενιάς του Opel Vectra.