google/wiki40b huggingface dataset:
Μετουσίωση (ψυχολογία)

Η μετουσίωση (ή εξευγενισμός ή εξύψωση) είναι αμυντική διεργασία, η οποία λειτουργεί ασυνείδητα.

Ορισμός

Ο Φρόυντ ορίζει τη μετουσίωση ως έκφραση των παρορμήσεων βιολογικής προέλευσης (οι οποίες, σύμφωνα με αυτόν, περιλαμβάνουνν τις ορμές του ατόμου να θηλάζει, να δαγκώνει, να λερώνει, να μάχεται, να συνουσιάζεται, να κοιτάζει τους άλλους και να θεάται από αυτούς, να επιφέρει τραυματισμούς, να προκαλεί πόνο, να προστατεύει τα μικρά του κλπ.) με έναν τρόπο που είναι κοινωνικά αποδεκτός. Κατατάσσεται  στις  διεργασίες/άμυνες που χαρακτηρίζονται ως δευτερογενείς ή πιο ώριμες ή ανώτερες ή «υψηλότερης τάξης», γιατί με αυτό τον τρόπο το ψυχικό όργανο θέτει εσωτερικά όρια, όπως τα όρια ανάμεσα στο Εγώ ή στο Υπερεγώ και το Εκείνο, ή ανάμεσα στο τμήμα του Εγώ που παρατηρεί και στο τμήμα του Εγώ που βιώνει την υποκειμενική εμπειρία.

Η λειτουργία της μετουσίωσης

Η διεργασία αυτή μεταστρέφει μη αποδεκτές ενορμήσεις -σεξουαλικές και επιθετικές- σε κανάλια που είναι προσωπικά και κοινωνικά αποδεκτά  και θεωρείται ένας υγιής τρόπος επίλυσης των ψυχολογικών δυσχερειών, γιατί από τη μια ενθαρρύνει μια συμπεριφορά που ευεργετεί το κοινωνικό σύνολο και από την άλλη εκτονώνει την συναισθηματική ενέργεια, η οποία σε άλλες αμυντικές διεργασίες σπαταλιέται (π.χ. άρνηση). Όταν οι επιθυμίες του ατόμου δεν μπορούν να εκτονωθούν, γιατί δεν είναι κοινωνικά αποδεκτές, το άτομο αναζητεί εναλλακτικούς τρόπους εκτόνωσης του συναισθήματος. Στην προσπάθειά του αυτή, μετασχηματίζει (μετουσιώνει) τις «απαγορευμένες» επιθυμίες σε μια δραστηριότητα κοινωνικά ή πολιτισμικά αποδεκτή.

Παραδείγματα μετουσίωσης

Το πολιτισμικό και κοινωνικό περιβάλλον αποτρέπει το άτομο από το να εκφράσει επιθυμίες ή φαντασιώσεις ή ένστικτα που έρχονται σε σύγκρουση με τους κανόνες που έχει το ίδιο το περιβάλλον  καθορίσει. 'Έτσι, π.χ. το μίσος προς  αγαπημένα πρόσωπα μπορεί να μετουσιωθεί σε δημιουργία έργων τέχνης, οπότε η επιθετικότητα αποδύεται το αρνητικό της περίβλημα και λαμβάνει μια μορφή αποδεκτή. Ένας οδοντίατρος μετουσιώνει το σαδισμό του, ένας καλλιτέχνης που δίνει παράσταση μετουσιώνει την επιδειξιομανία του, ένας δικηγόρος μετουσιώνει την επιθυμία του να δολοφονήσει τους εχθρούς του. Γενικά,  οι ενστικτώδεις τάσεις μας, σύμφωνα με τον Φρόυντ, επηρεάζονται από τα γεγονότα της παιδικής μας ηλικίας. Συγκεκριμένες ορμές και συγκρούσεις προσλαμβάνουν μια ιδιαίτερη σημασία και είναι δυνατόν να κατευθύνονται δημιουργικά προς άλλες χρήσιμες δραστηριότητες.
Γεώργιος Χ. Παναγιωτόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1944. Ο πατέρας του  Χαράλαμπος Παναγιωτόπουλος   ήταν σύμβουλος στο Συμβούλιο Επικρατείας και είχε διατελέσει υπουργός. Η μητέρα του Αντιγόνη ήταν κόρη του βουλευτή Πειραιώς Ιωάννη Παπαδόπουλου. 
Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Βρυξέλλες σχετικά με το Δίκαιο του Περιβάλλοντος. Στο Συμβούλιο της Επικρατείας  διορίστηκε το  1970 εισηγητής, το 1977 προήχθη σε πάρεδρο, το 1988 σε σύμβουλο και το 2004 σε αντιπρόεδρο. Την περίοδο 2004 - 2005 διετέλεσε γενικός διευθυντής της Εθνικής Σχολής Δικαστών. Το 2005 έγινε  Πρόεδρος του  Συμβουλίου της Επικρατείας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιούνιο του 2009. Έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτωρ του τμήματος Γενικού Δικαίου του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών  το 2006, ως και επίτιμος διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης το 2009.
Είναι Πρόεδρος του Ιδρύματος Διοικητικού Δικαίου Μιχ.Στασινόπουλου  και μέλος Διοικητικών Συμβουλίων νομικών ενώσεων και ιδρυμάτων.
Το Ηλεκτρικό Πρόβατο

Υπόθεση

Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από τον ντετέκτιβ επικηρυγμένων ανδροειδών Ρικ Ντέκαρντ σε ένα κόσμο μισο-κατεστραμμένο από πυρηνική καταστροφή όπου τα ζώα είναι σχεδόν εξαφανισμένα και θεωρούνται τρόπος για να αναδεικνύει κανείς τον πλούτο του. Ο Ντικ κάθε μέρα φροντίζει το δικό του ζώο το οποίο όμως είναι τεχνητό και ο μόνος τρόπος να αποκτήσει ένα πραγματικό είναι να κυνηγήσει μια νέα "απειλή" από κάποια ανδροειδή που έχουν προσωπική θέληση και μπορούν να επιτίθενται σε ανθρώπους.
Πριγκίπισσα Μαργαρίτα της Ελλάδας

Γέννηση

Η Πριγκίπισσα Μαργαρίτα γεννήθηκε στις 18 Απριλίου 1905 στα Παλαιά Ανάκτορα στην Αθήνα. Ήταν αδελφή του Φίλιππου, που έγινε δούκας του Εδιμβούργου ως σύζυγος της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Είχε επίσης τρεις αδελφές: την Θεοδώρα μαρκησία της Βάδης, την Καικιλία μεγάλη δούκισσα της Έσσης και την Σοφία πριγκίπισσα Γεωργίου του Αννόβερου. Μέσω της της Βικτώριας της Βρετανίας, ο Γοδεφρείδος ήταν δεύτερος εξάδελφος της Πριγκίπισσας Μαργαρίτας και μέσω του Νικολάου Α΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας ήταν τρίτα εξαδέλφια.
Καύαρος

Ο Καύαρος ήταν ο ύστατος βασιλέας του κελτικού βασιλείου της Τύλιδας στη Θράκη από περίπου το 225 π.Χ. έως το 213 π.Χ.

Βιογραφία

Σύμφωνα με τον Ζακ Λακρουά, το όνομά του στην κελτική γλώσσα σήμαινε « γίγαντας » (βλ. παλαιό ιρλανδικό caur, ουαλικό cawr).
Ο Έλληνας ιστορικός Πολύβιος ο οποίος τον ονομάζει βασιλέα των « Γαλατών της Θράκεις » επαινεί « τον ευγενή και πραγματικά βασιλικό χαρακτήρα του », ενώ τονίζει, επίσης, την δράση του για την « εξασφάλιση της ασφάλειας των εμπορικών πλοίων τα οποία εισέρχονταν εντός του Εύξεινου Πόντου ».
Προς το 220 π.Χ., ο Καύαρος αποτέλεσε τον κριτή σε αντιδικία μεταξύ της ελληνικής πόλεως του Βυζαντίου, η οποία του κατέβαλε φόρο υποτέλειας μεταξύ 3 και 5.000 χρυσών νομισμάτων, και του βασιλέα Προυσία Α΄ της Βιθυνίας.
Το βασίλειό του αφανίστηκε το 213 π.Χ., κατόπιν επιδρομής των Οδρυσσών ηγεμόνων της Θράκης οι οποίοι έσφαξαν τους Κέλτες, σύμφωνα με τον Πολύβιο (« Οι Γαλάτες έπεσαν με την σειρά τους, εμπρός στην υπεροχή των Θρακών, οι οποίοι δεν χαρίστηκαν σε κανέναν, εξολοθρεύοντας πλήρως την φυλή τους »).
Νομίσματα κομμένα από τον Καύαρο έχουν ανευρεθεί, ο οποίος έκοβε τετράδραχμα επάνω στα οποία παρουσιάζονταν ο Ηρακλής και ο Ζευς με την σημείωση στα ελληνικά « ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΑΥΑΡΟΥ », καθώς και χάλκινα νομίσματα με αναπαραστάσεις του Απόλλωνα, του Ηρακλή και του Ερμή.
Βίτζε Κόοιστρα

Καριέρα

Ο Κόοιστρα έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της Λίτσουργκους, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2002. Ήταν τότε που μεταπήδησε στην επίσης Ολλανδική Πιέτ Ζούμερς, στην οποία παρέμεινει για τρία χρόνια.
Το 2005 αποφάσισε να αφήσει την Ολλανδία και να ταξιδέψει στην Ιταλία, στην οποία παρέμεινε για έξι ολόκληρα χρόνια αγωνιζόμενος κατά σειρά στις Τρεντίνο (2005-06), Ρόμα Βόλει (2006-08) και Μοντένα (2008-11).
Το 2011 ταξίδεψε στην Πολωνία για λογαριασμό της Σκρα Μπελχάτοφ, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια, ενώ το 2013 μεταπήδησε στην επίσης πολωνική Κτσάρνι Ράντομ, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.
Το δεύτερο μισό της αγωνιστικής περιόδου 2014-15, ο Κόοιστρα αγωνίστηκε στο ελληνικό πρωτάθλημα με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Βίτζε Κόοιστρα είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ολλανδίας από το 2005 έχοντας πραγματοποιήσει δεκάδες συμμετοχές.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1991

Το 56ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1991 διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1991. Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στις 13 Οκτωβρίου στην κλασική διαδρομή Μαραθώνας-Παναθηναϊκό Στάδιο παράλληλα με τον Διεθνή Μαραθώνιο στη μνήμη "Γρηγόρη Λαμπράκη". Χωριστά διεξήχθησαν, επίσης, τα πρωταθλήματα επτάθλου και βάδην αλλά τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία.
Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά στην ιστορία του γυναικείου πρωταθλήματος, διακόπτοντας το επταετές σερί του Πανελλήνιου.
Χέρμαν Χέρτζμπεργκερ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χέρμαν Χέρτζμπεργκερ γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1932 στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Το 1958, αποφοιτώντας από το Πολυτεχνείο του Delft, επιστρέφει στο Άμστερνταμ και οργανώνει το δικό του γραφείο. Μέχρι το 1969 αποτελεί μέλος της συντακτικής επιτροπής του ολλανδικού αρχιτεκτονικού περιοδικού Forum (σε συνεργασία με τους Aldo van Eyck, Jaap Bakema), ενώ παράλληλα, παραθέτει διαλέξεις στην Ακαδημία Αρχιτεκτονικής στο Άμστερνταμ. Από το 1970 μέχρι το 1999 είναι «έκτακτος Καθηγητής» στο Πολυτεχνείο του Delft και το 1979 γίνεται μέλος της εισηγητικής επιτροπής για την απονομή του Βραβείου Merkelbach για το 1979. Από το 1986 γίνεται «έκτακτος Καθηγητής» στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και το 1990 πρόεδρος του Ινστιτούτου Berlage στο Άμστερνταμ. Από το 1968 είναι επισκέπτης Καθηγητής σε αρκετά πανεπιστήμια της Αμερικής και της Ευρώπης.

Σημαντικά έργα

Ο Χέρμαν Χέρτζμπεργκερ έχει διακριθεί μέσα από το έργο του και θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους δασκάλους της αρχιτεκτονικής. Κάποια από τα πραγματοποιημένα έργα του συγκαταλέγονται στις λίστες με τα πιο μοντέρνα κτίρια του 20ου αιώνα.  Ανάμεσα σε αυτά συγκαταλέγονται τα παρακάτω:

Βραβεία

Οι διακρίσεις που έχει λάβει από τα πρώτα χρόνια της καριέρας του είναι αρκετές. Ενδεικτικά, αναφέρονται: 1968 το Βραβείο της Πόλης του Άμστερνταμ για τη φοιτητική κατοικία Weesperstraat, το 1985 Πρώτο Βραβείο στο διαγωνισμό για τη μελέτη του Κέντρου Κινηματογράφου Esplanade στο Δυτικό Βερολίνο, το 1988 Βραβείο Merkelbach για το σχολείο De Evenaar στο Άμστερνταμ, το 1989 Βραβείο Richard Neutra για την εξαιρετική επαγγελματική του δραστηριότητα, 1991 Ευρωπαϊκό Βραβείο Αρχιτεκτονικής για το συνολικό του έργο και το 2012 RIBA Royal Gold Medal.
Μουσική ακουστική

Η μουσική ακουστική (musical acoustics) αποτελεί τον κλάδο της ακουστικής που ασχολείται με τη φυσική της μουσικής, όπως τη μελέτη, λειτουργία και σχεδίαση των μουσικών οργάνων, την ανάλυση της μελωδίας, της ανθρώπινης φωνής και του τραγουδιoύ, καθώς και την κλινική θεραπευτική χρήση της μουσικής.
Ειδικότερα, μελετά τον τρόπο παραγωγής και διάδοσης του ήχου από τα διάφορα μουσικά όργανα, εξετάζοντας την ακουστική τους συμπεριφορά ανά κατηγορία, πχ έγχορδα νυκτά ή με δοξάρι, πληκτροφόρα έγχορδα, πνευστά, κρουστά, ενώ ιδιαίτερη κατηγορία αποτελεί η ανθρώπινη φωνή (ομιλία – τραγούδι).
Η μουσική ακουστική ασχολείται ιδιαίτερα με τους μουσικούς ήχους (κατά κανόνα σύνθετους και πλούσιους σε αρμονικές), καθώς και με τις ταλαντώσεις των χορδών, των μεμβρανών και με τη διάδοση του ήχου μέσα σε ηχητικούς σωλήνες. Επίσης ως τμήμα της φυσιολογικής ακουστικής εξετάζει την ακρόαση αυτών των ήχων, με τα σχετικά φαινόμενα (συνήχηση, σύνθεση), καθώς και τις σχετικές έννοιες με τις μουσικές κλίμακες και τα διαστήματα, τα μουσικά προβλήματα που έχουν σχέση με την αποθήκευση και την αναπαραγωγή του ήχου, αλλά κυρίως με τη στερεοφωνία, την τεχνική των ηλεκτρικών μουσικών οργάνων και διατάξεων ικανών να δημιουργούν πειραματική μουσική.
Σημαντική έρευνα στο πεδίο αυτό επιτελείται στην Ελλάδα στο τμήμα Μηχανικών Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής του Τ.Ε.Ι. Κρήτης στο Ρέθυμνο.
Δυαδική αναζήτηση

Ψευδοκώδικας

Δυαδική_αναζήτηση(Δ[1...n], κλειδί, i, j){
       Αν (j < i) τότε
           επίστρεψε "Δεν βρέθηκε" και τερμάτισε.
       μ = \lfloor (i+j)/2 \rfloor
       Αν (κλειδί = Δ[μ]) τότε
           επίστρεψε μ και τερμάτισε
       αλλιώς αν (κλειδί > Δ[μ]) τότε
           Δυαδική_αναζήτηση(Δ[1...n], κλειδί, μ, j)
       αλλιώς
           Δυαδική_αναζήτηση(Δ[1...n], κλειδί, i, μ)
   }
Ο παραπάνω ψευδοκώδικας περιγράφει την αναζήτηση του κλειδιού στο διάνυσμα Δ μεγέθους n, μεταξύ των θέσεων i και j. Για να γίνει η αναζήτηση σε όλο το διάνυσμα, θέτουμε i=1 και j=n και εκτελούμε τον αλγόριθμο.

Ακραίες περιπτώσεις

Αν υπάρχει περίπτωση το στοιχείο-κλειδί να υπάρχει περισσότερες φορές και χρειάζεται να επιστραφούν όλες οι θέσεις, τότε ο αλγόριθμος χρειάζεται επιπλέον τροποποίηση.
Μιέσκο Μιεσκόβιτς

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μιέσκο Α΄ δούκα της Πολωνίας και της δεύτερης συζύγου του Όντας του Χάλντενσλάμπεν, κόρης τού Ντήτριχ μαργράβου τού Νόρντμαρκ. 
Λίγα γνωρίζουμε για τα νεανικά του έτη. Εμφανίζεται πρώτο στο έγγραφο Dagome iudex τού 991/2 μαζί με τους γονείς του και τον αδελφό του Λάμμπερτ Μιεσκόβιτς. Ο σκοπός τού εγγράφου ήταν να προστατεύσει την κληρονομία τού Μιέσκο και τού Λάμμπερτ από τον πρωτότοκο ετεροθαλή αδελφό τους Μπολέσλαφ Α΄, που δεν αναφέρεται εκεί. Το 992 απεβίωσε ο πατέρας τους, αλλά αντί -σ΄΄υμφωνα με το έγγραφο- να τον διαδεχθούν ο Μιέσκο και ο Λάμπερτ, ο Μπολέσλαφ Α΄ ξεκίνησε πόλεμο εναντίον τους. Η σύγκρουση κράτησε μερικές εβδομάδες ή τελείωσε το 995· οι ιστορικοί έχουν διάφορες απόψεις σε αυτό.
Στο τέλος ο Μπολέσλαφ Α΄ έλεγχε όλες τις επαρχίες τού πατέρα του και έδιωξε τη μητριά του Όντα και τους γιους της στη Γερμανία. Η μοίρα τού Μιέσκο δεν είναι γνωστή, αλλά το 1032 ο Ντύτρυκ, γιος τού Μιέσκο ή τού Λάμμπερτ επέστρεψε στην Πολωνία και έπειτα από την πτώση τού Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ (γιου τού Μπολέσλαφ Α΄) ανέλαβε την εξουσία μέρους της χώρας. Το 1033 εκτοπίστηκε και εκδιώχθηκε από τον Μιέσκο Β΄, που είχε επέστρεψε στην Πολωνία.
Χαρέμι

Το χαρέμι είναι ένα σύνολο γυναικών και κάποιες φορές και αντρών που θεωρούνται σύζυγοι των μωαμεθανών· η λέξη χαρακτηρίζει και το μέρος στο οποίο ζουν. Με τη μεταφορική της σημασία δηλώνει τις γυναίκες με τις οποίες ένας άνδρας έχει παράλληλες σχέσεις και συνήθως είναι παραπάνω από δύο.  Προέρχεται από την τουρκική λέξη harem που προέρχεται από την αραβική حرم ḥaram.
Χαρέμια υπάρχουν δύο ειδών αντρικά και γυναικεία, πιο γνωστός είναι ο όρος που αναφέρεται στις γυναίκες ενώ και τα αντρικά χαρέμια δεν είναι λίγα. Το χαρέμι αποτελεί μέρος της μουσουλμανικής θρησκείας και συγκεκριμένα ήταν ενδεικτικό του πλούτου και της περιουσίας των αυτοκρατοριών. Κατά την περίοδο ανάπτυξης και εξέλιξης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας οι γυναίκες που αποτελούσαν το χαρέμι του Σουλτάνου, του Βεζίρη ή των υπόλοιπων υπηκόων της Οθωμανικής αυτοκρατορίας προερχόταν από τα σκλαβοπάζαρα. Οι σκλάβοι συνήθως προέρχονταν από την Κριμαία, την Λιβύη, την Αλγερία, το Μαρόκο, τα νησιά του Αιγαίου, το Σουδάν και την Αιθιοπία. Το χαρέμι αποτελούσε μαζί με την Υψηλή Πύλη το Μεγάλο Σαράι (ανάκτορο των Σουλτάνων). Η πιθανή απαγόρευση της δουλείας θα είχε ως επακόλουθο την κατάργηση των χαρεμιών, τα οποία τελικά συνεχίστηκαν μέχρι το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το χαρέμι ήταν ένας χώρος όπου πολλές γυναίκες συμβίωναν έγκλειστες και μακριά από την υπόλοιπη κοινωνία. Μάλιστα, απώτερος σκοπός τους ήταν να συνευρεθούν ερωτικά με τον σουλτάνο ώστε να του χαρίσουν τον διάδοχο, ειδικά αν γεννούσαν τον μελλοντικό σουλτάνο τότε είχαν σημαντικότερη θέση μέσα στο παλάτι της Βαλιδέ Σουλτάνας. Οι Σουλτάνοι συνήθως νυμφεύονταν με γυναίκες του χαρεμιού, οι οποίες έκανα μια διεξοδική προετοιμασία προτού συνευρεθούν με τον σουλτάνο μπορεί να περνούσαν και μια ολόκληρη μέρα για τον καλλωπισμό τους.
Τα χαρέμια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας αποτελούνταν από ευνούχους που ήταν υπεύθυνοι για την φύλαξη των έγκλειστων γυναικών.Επίσης, ο συγκεκριμένος θεσμός εξυπηρετούσε καλύτερα τις ανάγκες των Οθωμανών γιατί τους συνέφερε και οικονομικά καθώς είχαν λιγότερα έξοδα σε σύγκριση με τις ελεύθερες μουσουλμάνες. Αυτές οι γυναίκες συνήθως έπειτα από 2 με 3 μήνες σε άθλια κατάσταση πωλούνταν στα σκλαβοπάζαρα με μειωμένη τιμή ενώ όταν πλέον είχαν εξαντληθεί ή τις είχαν για τις βαριές οικιακές δουλειές ή της άφηναν να ζήσουν μόνες τους.
Καρμανιόλοι

Kαρμανιόλοι, ονομάζονταν τα μέλη ενός λαϊκού επαναστατικού κινήματος που εκδηλώθηκε στη Σάμο λίγο πριν και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821.
Οι Καρμανιόλοι ήλθαν σε αντιπαράθεση με τους "Καλικαντζάρους", δηλ. τους προεστούς της Σάμου οι οποίοι είχαν συμμαχήσει με την τουρκική εξουσία. Λόγω της απουσίας Τούρκων γαιοκτημόνων και γενικά λόγω της ασθενούς παρουσίας Τούρκων στη Σάμο, η Σαμιακή Επανάσταση απέκτησε έναν ιδιαίτερο ενδο-ελληνικό κοινωνικό και ταυτόχρονα εθνικό  χαρακτήρα. Κατά μία εκτίμηση, η Επανάσταση της Σάμου συνιστά ένα επιτυχημένο υπόδειγμα επαναστατικής διαδικασίας και ολοκληρωμένης έκφρασης του ελληνικού Διαφωτισμού, όπου τα δάνεια από τη Γαλλική Επανάσταση εντάσσονται οργανικά στον ιδεολογικό καμβά του ελληνικού κόσμου.

Προέλευση ονόματος

Το όνομα «Καρμανιόλοι», ήταν ήδη σε χρήση στα Επτάνησα και μάλλον το έφεραν στη Σάμο Επτανήσιοι έμποροι και ναυτικοί, οι οποίοι προς το τέλος του 18ου αιώνα σχηματίζουν αξιόλογη παροικία στη Σάμο.  Σύμφωνα με τις πηγές αυτό που έδωσε το όνομα «Καρμανιόλοι» στη ριζοσπαστική αυτή ο ομάδα, ήταν «ο χορός της καρμανιόλας», τον οποίο χόρευαν και οι εξεγερμένοι Γάλλοι κατά τη λεγόμενη περίοδο της «τρομοκρατίας». Κάποιοι Σαμιώτες ναυτικοί, συνεπαρμένοι από την ιδέα της επανάστασης τον δίδαξαν στη φτωχολογιά του νησιού και από τότε έγινε σύμβολο της ρήξης των περισσότερων κατοίκων του νησιού με τους παραδοσιακούς δημογέροντες.
Πάλομαρ 2

Το Πάλομαρ 2 (Palomar 2) είναι σφαιρωτό σμήνος στον αστερισμό του Ηνιόχου. Είναι ένα από δεκαπέντε σφαιρωτά σμήνη που ονομάζονται Σμήνη Πάλομαρ και ανακαλύφθηκαν από την πρώτη αστρονομική έρευνα που διεξήχθη από την National Geographic Society σε συνεργασία με το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ (National Geographic Society – Palomar Observatory Sky Survey, NGS-POSS) την δεκαετία του 1950.
Λάμπης Νικολάου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το Νοέμβριο του 1935 στην Αθήνα. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Πολυτεχνείο του Μονάχου στην τότε Δυτική Γερμανία. Εργάστηκε ως κατασκευαστής δημοσίων έργων και υπήρξε γενικός διευθυντής της εταιρείας ΕΔΟΚ—ΕΤΕΡ από το 1977 μέχρι το 1982. Υπό τη δική του διεύθυνση αποπερατώθηκαν το Ολυμπιακό Στάδιο και το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, μεταξύ άλλων.
Διατέλεσε τεχνικός σύμβουλος στο Πολιτικό Γραφείο του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου στο Μέγαρο Μαξίμου από το 1982 μέχρι το 1989 και από το 1993 μέχρι το 1996. Με δική του πρωτοβουλία, η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου προχώρησε στη δημιουργία της ΔΕΠΑΝΟΜ (Δημόσια Επιχείρηση Ανέγερσης Νοσηλευτικών Μονάδων), της οποίας ανέλαβε πρώτος πρόεδρος. Με αυτή την ιδιότητα, επέβλεψε την κατασκευή των πανεπιστημιακών νοσοκομείων Πατρών, Ιωαννίνων και Ηρακλείου Κρήτης. Επίσης, διατέλεσε αντιπρόεδρος και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ολυμπιακής Αεροπορίας από το 1995 ως το 1996.
Υπήρξε πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής από το 1985 ως το 1993 και από το 1997 ως το 2005, καθώς και αντιπρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα. Μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) από το 1986, χρημάτισε αντιπρόεδρός της από το 2005 ως το 2009. Αποχώρησε τον Νοέμβριο του 2015, λόγω συμπλήρωσης του 80ού έτους της ηλικίας του, σύμφωνα με τους κανονισμούς της ΔΟΕ.
Είναι νυμφευμένος με την  Τόνια Παπαπαναγιώτου με την οποία έχουν τρία παιδιά. Αδελφός του είναι ο δημοσιογράφος και πολιτικός Κώστας Νικολάου, που διατέλεσε βουλευτής, ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Ντέντο Α΄ του Βέττιν

Βιογραφία

Ήταν γιος του Θεοδώριχου Α΄ κόμη του Βέττιν και της Γιούττας του Μέρσενμπουρκ.
Ως νέος ο Ντέντο πέρασε την παιδική του ηλικία με τον συγγενή του Ρίκντακ μάργραβο του Μάισεν, Τσάιτς & Μέρσενμπουρκ, έτσι ήταν κοντινός φίλος με έναν από τους πιο ισχυρούς σε επιρροή ανθρώπους της Ανατολικής Σαξονίας. 
Το διάστημα 974-985 αναμείχθηκε με την εξέγερση του Ερρίκου Β΄ των Οθωνιδών εναντίον του εξαδέλφου αυτού Όθωνα Β΄ της Γερμανίας και μετά εναντίον του γιου εκείνου Όθωνα Γ΄ ως το 985, οπότε ο Ερρίκος Β΄ υποτάχθηκε στη Φρανκφούρτη.
Το 976 διοίκησε έναν Βοημικό στρατό, κατέκτησε τη μαρκιωνία του Τσάιτς και έκλεψε το ναό του επισκόπου. Υποτίθεται ότι πήρε την ίδια τη μητέρα του ως αιχμάλωτη στη φυλακή.
Προφανώς είχε καλή σχέση με τον Γκίζελχερ αρχιεπίσκοπο του Μαγδεβούργου, ο οποίος τον βοήθησε να αποκτήσει δικαιώματα κόμη στο βόρειο Χάσεγκαου. Ακόμη ο Ντέντο Α΄ διεκδίκησε με επιτυχία το κάστρο του Τσέρμπικ για τον εαυτό του και τον αδελφό του Φρειδερίκο.
Τα τελευταία έτη του επισκιάστηκαν από την έριδα με τους κόμητες του Βάλμπεκ. Όταν ο πεθερός του εκτοπίστηκε από μάργραβος του Νόρντμαρκ, ο Ντέντο Α΄ διεκδίκησε το μαργραβάτο, αλλά δόθηκε στον Λοθάριο Α΄, που έγινε μάργραβος του Νόρντμαρκ (983-1003).
Ο Τήτμαρ επίσκοπος του Μέρσενμπουρκ, ανιψός του Λοθαρίου Α΄, αναφέρει στο χρονικό του ότι ο Ντέντο Α΄ αναμείχθηκε στην καταστροφή του κάστρου του Βόλμιρστετ, που ήταν στην κατοχή των κομήτων του Βάλμπεκ. Η διαμάχη του Ντέντο Α΄ συνεχίστηκε με τον γιο του Λοθαρίου Α΄, τον Βέρνερ μάργραβο του Νόρτμαρκ (1003-1009), ο οποίος φόνευσε τον Ντέντο Α΄ το 1009 μαζί με τους υποτελείς του κοντά στον Μόζε, στη συμβολή των ποταμών Τάννγκε και Έλμπε.
Αξιότιμος Μάστερ Αθλητισμού

Αξιότιμος Μάστερ Αθλητισμού της ΕΣΣΔ

Στις 27 Μαΐου 1934, η Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΣΣΔ έλαβε την απόφαση για τη δημιουργία του τίτλου "Αξιότιμος Μάστερ Αθλητισμού" (από το 1983, επίσημη ονομασία Αξιότιμος Μάστερ Αθλητισμού της ΕΣΣΔ), το οποίο απονεμόταν στους εξαιρετικούς αθλητές - δραστήριους χτίστες της σοβιετικής φυσικής κουλτούρας.

Αξιότιμος Μάστερ Αλπινισμού

Ο τίτλος δημιουργήθηκε το 1934, από την Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΣΣΔ. Το ίδιο έτος, ο τίτλος απονεμήθηκε στον Βιτάλι Αμπαλάκοφ, στον Ευγκένι Αμπαλάκοφ, στον Λεφ Μπαρχάς και στον Νικολάι Κριλένκο. Το 1936, ο τίτλος μετονομάστηκε σε "Αξιότιμος Μάστερ Αθλητισμού" στον αλπινισμό.

Αξιότιμος Μάστερ Αθλητισμού της Λευκορωσίας

Ο τίτλος "Αξιότιμος Μάστερ Αθλητισμού της Λευκορωσίας" (λευκ. Заслужаны майстар спорту Рэспублiкi Беларусь) είναι τιμητικός τίτλος, ο οποίος απονέμεται από τον Πρόεδρο της χώρας.
Ο τίτλος δημιουργήθηκε το 1994, και τότε ήταν τιμητικός αθλητικός τίτλος, ενώ από τις 13 Απριλίου 1995 - τιμητικός τίτλος.
Ο τιμητικός τίτλος "Αξιότιμος Μάστερ Αθλητισμού της Λευκορωσίας" απονέμεται σε αθλητές, καθώς και σε αθλητές με ειδικές ανάγκες, για τα επιτεύγματα τους στους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες, στους Παγκόσμιους Αγώνες, στα Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.
Στις 12 Απριλίου 1996, τα πρόσωπα που κατείχαν τον τίτλο "Αξιότιμος Μάστερ Αθλητισμού της ΕΣΣΔ" έγιναν ίσοι με αυτούς που κατείχαν τον τίτλο "Αξιότιμος Μάστερ Αθλητισμού της Λευκορωσίας" (το 1994 και το 1995, κάποιοι έλαβαν και τους 2 τίτλους).
Η περιγραφή του σήματος του τίτλου "Αξιότιμος Μάστερ Αθλητισμού της Λευκορωσίας" έγινε δεκτή στις 15 Ιανουαρίου 1996, ενώ στις 8 Απριλίου 2005,  έγινε δεκτή νέα περιγραφή, όπου τα λόγια μεταφράστηκαν από τα ρωσικά στα λευκορωσικά.
Συγκεκριμένα κριτήρια για την απονομή του τίτλου δεν υπάρχουν. Ο τίτλος απονέμεται σε νικητές των Ολυμπιακών Αγώνων - το 2002, ο τίτλος απονεμήθηκε στους παίχτες της Εθνικής Λευκορωσίας στο χόκεϊ, οι οποίοι κατέκτησαν την 4η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο τίτλος απονέμεται και στους νικητές των Παραολυμπιακών Αγώνων.

Αξιότιμος Μάστερ Αθλητισμού της Βουλγαρίας

Ο τίτλος "Αξιότιμος Μάστερ Αθλητισμού της Βουλγαρία" (βουλ. Заслужил майстор на спорта) δημιουργήθηκε από την εποχή του σοσιαλισμού στην χώρα. Ο τίτλος, σε σχέση με τις άλλες χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, απονέμεται σε μέλη των διοικητικών οργάνων αθλητικών οργανώσεων.
Μυρτώ Αλικάκη

Βιογραφία:

Είναι απόφοιτος της Γαλλικής Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής του Καρόλου Κουν. Υπήρξε παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό Πέτρο Λαγούτη και έχουν αποκτήσει δύο γιούς : τον Δημήτρη που γεννήθηκε το 2002 και τον Γιώργη που γεννήθηκε το 2006. 
Είναι κυρίως γνωστή για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στη σειρά Αναστασία. Κατοικεί στα Ιλίσια της Αθήνας.
Βίκι Χίου

Τοπωνυμικά-Ιστορία

Κατά τον Γεώργιο Ζολώτα «Το Βίκι ως τοπωνύμιον δεν έχει ερμηνευθεί ακόμη δεόντως». Με δεδομένο τον ορεινό χαρακτήρα της περιοχής και των γνωστών σχέσεων μεταξύ Χίου και Βοιωτίας κατά την αρχαιότητα, θα μπορούσε να σχετίζεται με το Φίκιον όρος της Βοιωτίας, ή τη Βίκα = Σφίγγα (Φιξ στη βοιωτική διάλεκτο). Επίσης, είναι γνωστό το Φαράγγι του Βίκου στα Ζαγοροχώρια της Ηπείρου. Στην Εύβοια βίκος λεγόταν το δέμα ή δεμάτι (αχύρου, χόρτου, κλπ.), ενώ βίκα ή βικί = σταμνάκι, «γενικώς σταμνίον δίωτον έχον βραχέα τα ώτα και τον λαιμόν».
Λίγο έξω από τον οικισμό, προς τα ανατολικά, βρίσκονται τα ερείπια του πύργου τον οποίο κατεδάφισαν μερικώς οι ίδιοι οι χωρικοί για να προμηθευθούν τα αναγκαία υλικά για την οικοδόμηση του ενοριακού ναού του χωριού, «παρ' αυτόν δε σώζονται ωσαύτως λείψανα και άλλου τινός μεσαιωνικού κτίσματος». Το σημερινό πάχος του τοίχου του πύργου είναι ένα μέτρο, το μήκος και το πλάτος του πύργου περίπου δέκα μέτρα, ενώ το ύψος άγνωστο, αφού ο πύργος έχει καταρρεύσει. Δεν είχε παράθυρα, αλλά μόνο κάποιες θυρίδες, στρογγυλές οριζόντιες οπές.