Σχινόλακκα Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Η Σχινόλακκα βρίσκεται περίπου 11,5 χιλιόμετρα προς τα βορεοανατολικά της Πύλου και περίπου 17 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Χώρα. Έχει υψόμετρο 148 μέτρα και απέχει 4 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Κόλπου της Πύλου. Κοντά στη Σχινόλακκα, προς τα βορειοανατολικά της βρίσκεται η Κουκκουνάρα σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων, προς τα νοτιοανατολικά της η Στενωσιά σε απόσταση περίπου 3,5 χιλιομέτρων και προς τα νοτιοδυτικά της η Γιάλοβα σε απόσταση 4 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.

Ιστορία

Το χωριό έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας, της Μεθώνης και της ευρύτερης περιοχής της Πυλίας. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Το χωριό αναφέρεται σε διάφορες βιβλιογραφικές πηγές ως Σκινόλακκα (με 2 κ) ή Σκινόλακα (με 1 κ) ή Σχοινόλακα ή Σχοινόλακκα ή Σχινόλακα ή Σχοινόλακκος ή Σχινόλακκα.

Διοικητική ιστορία

Η Σκινόλακκα προσαρτήθηκε αρχικά στον παλαιό Δήμο Κορυφασίου το 1835, με έδρα την Ίκλενα (σήμερα η Ίκλαινα). Μόλις 5 χρόνια αργότερα, το 1840, ο οικισμός αποσπάται από τον Δήμο Κορυφασίου, ο οποίος καταργήθηκε τότε και προσαρτάται στον παλαιό Δήμο Πύλου, ή Δήμο Πυλίων, όπως αναφερόταν τότε, όπου και παρέμεινε ως το 1912 που ο δήμος καταργήθηκε. Το χωριό αναφέρεται, το 1853, επίσης σαν Σκινόλακα στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Πύλου της Επαρχίας Πυλίας με πληθυσμό 72 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Έδρα του Δήμου Πύλου τότε, βάση της ίδιας πηγής, ήταν η κωμόπολη της Πύλου, (Νεόκαστρον) και Καλύβια. Το χωριό από το 1879 ως το 1889 αναφερόταν επίσημα ως Σχοινόλακα και από το 1889 ως το 1907 ως Σχοινόλακκα. Από το 1907 ως το 1912 αναφερόταν ως Σχινόλακκα. Το 1912 η Σχινόλακκα προσαρτάται αρχικά στην Κοινότητα Κουκκουνάρας, με έδρα την Κουκκουνάρα. Στην Κοινότητα Κουκκουνάρας προσαρτάται επίσης και ο οικισμός του Λέζαγα (σήμερα η Στενωσιά). Μετά από 7 χρόνια, το 1919, η Σχινόλακκα αποσπάται από την Κοινότητα Κουκκουνάρας και προσαρτάται στην Κοινότητα Πύλου. Το χωριό από το 1920 ως το 1940 αναφερόταν ως Σχοινόλακκος, ενώ από το 1940 ως σήμερα αναφέρεται και πάλι ως Σχινόλακκα. Το χωριό παρέμεινε ως οικισμός της Κοινότητας Πύλου, από το 1919 ως το 1946, που η κοινότητα αυτή αναγνωρίζεται ως ο Δήμος Πύλου (1946-2010) και ακολούθως, μετά το 1997, όταν τότε στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», η Σχινόλακκα συνέχισε να είναι ενταγμένη στον κατηργημένο Δήμο Πύλου,  ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» η Σχινόλακκα ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Η Σχινόλακκα σήμερα είναι οικισμός της Δημοτικής Κοινότητας της Πύλου του Δήμου Πύλου-Νέστορος, με έδρα την Πύλο. Στη δημοτική κοινότητα αυτήν υπάγονται επίσης η Γιάλοβα, το Ελαιόφυτον, το Παλαιόνερον και η νησίδα Σφακτηρία.

Κτίρια-αξιοθέατα

Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια και τη θέα τους προς τον κόλπο της Πύλου, ένα από τα πιο σημαντικά αξιοθέατα της περιοχής του χωριού θεωρείται και ο Καταρράκτης Καλαμάρης.

Καταρράκτης Καλαμάρης

Πολύ κοντά στη Σχοινόλακκα βρίσκεται επίσης ο Καταρράκτης Καλαμάρης, με τρεχούμενα νερά και μικρές λίμνες, δίπλα σε ένα όμορφο τοπίο με άγρια βλάστηση.