ΑΣ Σαιντ-Ετιέν

Ίδρυση

Η Σαιντ-Ετιέν έχει εργατικές ρίζες, καθώς δημιουργήθηκε αρχικά το 1919 από μέλη της Amicale des employés de la Société des magasins Casino: δηλαδή τα μέλη του σωματείου εργαζομένων της αλυσίδας σούπερ μάρκετ Καζινό) . Το πράσινο χρώμα της επιχείρησης στην οποία εργάζονταν οι ιδρυτές της ομάδας ,υιοθετήθηκε για τις φανέλες της ομάδας. Αργότερα, το 1920 αφαιρέθηκε από την επωνυμία το λογότυπο Καζινό αλλά προκειμένου να διατηρηθούν τα αρχικά A.S.C, μετονομάστηκε η ομάδα σε  Amical Sporting Club. Η επόμενη μετονομασία του συλλόγου σημειώθηκε το 1928 όταν ο Pierre Guichard ( υιός του ιδιοκτήτη της αλυσίδας καταστημάτων Καζινό, Geoffroy Guichard ) ανέλαβε την διοίκηση της ομάδας και την μετονόμασε σε Association Sportive Stéphanoise. Τέλος, το 1933, η ομάδα έγινε επαγγελματική και έκτοτε ονομάζεται: Association Sportive de Saint-Étienne. Η Σαντ-Ετιέν ανέβηκε για πρώτη φορά στην κορυφαία ποδοσφαιρική κατηγορία της Γαλλίας το 1937. Μέχρι τη δεκαετία του 1970 το σωματείο διατηρούσε πολύ στενή σχέση με το ομόχρωμο Σκωτσέζικο σωματείο της Σέλτικ Γλασκώβης.

Το απόγειο της Δόξας

Η ΑΣ Σαιντ-Ετιέν κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο το Κύπελλο Charles Drago, το 1955. Τρία χρόνια αργότερα στέφτηκε για πρώτη φορά πρωταθλήτρια Γαλλίας και αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε ευρωπαική διοργάνωση ερχόμενη αντιμέτωπη με την Σκωτσέζικη Ρέιντζερς.
Το 1961 ανέλαβε την προεδρία της ομάδας ο Roger Rocher και την επόμενη χρονιά η Σεντ Ετιέν κατέκτησε το κύπελλο Γαλλίας αλλά πραγματοποίησε απογοητευτική πορεία στο πρωτάθλημα και τελικώς υποβιβάστηκε. Επανήλθε δυναμικά ένα χρόνο αργότερα, κατακτώντας μάλιστα το πρωτάθλημα του 1964 αλλά και αυτά των ετών 1967-1970. Παράλληλα στέφθηκε κυπελλούχος Γαλλίας το 1967 και 1970. Την δεκαετία του 70, η ομάδα (με τον Robert Herbin στον πάγκο από το 1972) συνέχισε να κατακτά τίτλους (ντάμπλ το 1974 και 1976) ενώ έφτασε και στον τελικό του  Κυπέλλου Πρωταθλητριών όπου ηττήθηκε από την Μπάγερν Μονάχου. Το κύπελλο του 1977 και το πρωτάθλημα του 1981 υπήρξαν τα τελευταία τρόπαια του συλλόγου. Την τριετία 1979-1982 αγωνίστηκε στην ομάδα, ο Μισέλ Πλατινί, ο κορυφαίος Γάλλος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών.

Η Παρακμή

To 1982, το ξέσπασμα ενός σοβαρού οικονομικού σκανδάλου οδήγησε τον πρόεδρο του σωματείου, Roger Rocher, στην φυλακή και την ομάδα στην αγωνιστική παρακμή και τον υποβιβασμό  στην δεύτερη κατηγορία. Η επιστροφή στην μεγάλη κατηγορία σημειώθηκε το 1999, με την Σαιντ-Ετιέν να τερματίζει στην 6η θέση. Ωστόσο τα προβλήματα της ομάδας δεν είχαν τελειωμό καθώς το 2001 απεδείχθη ότι τόσο ο Βραζιλιάνος επιθετικός της ομάδας, ο Άλεξ, όσο και ο Ουκρανός τερματοφύλακας, Μαξίμ Λεβίτσκι, αγωνίζονταν με πλαστά διαβατήρια Πορτογαλίας και Ελλάδας αντιστοίχως. Μετά από πολύμηνη δικαστική διερεύνηση, οι παίκτες τιμωρήθηκαν με 4μηνο αποκλεισμό από όλες τις διοργανώσεις και από την ομάδα αφαιρέθηκαν 7 βαθμοί, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί εκ νέου στην Β’ Εθνική (Λιγκ 2). Η ομάδα επανήλθε στα μεγάλα σαλόνια το 2004, κατέκτησε την 6η θέση και μαζί την συμμετοχή της στο Κύπελλο Ιντερτότο.

Σταντ Ζοφρουά-Γκισάρ

Το Σταντ Ζοφρουά-Γκισάρ αποτελεί από το 1931 το γήπεδο στο οποίο αγωνίζεται η ΑΣ Σαντ-Ετιέν. Το ματς που το εγκαινίασε έλαβε χώρα στις 13 Σεπτεμβρίου 1931 με αντίπαλο την ΑΣ Κάννες σε φιλικό αγώνα. Το Σταντ Ζοφρουά Γκισάρ ανήκει στην δημοτική αρχή της πόλης. Το γήπεδο γνωρίζει την πρώτη του ανακαίνιση, με την ευκαιρία του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998. Το Chaudron γίνεται με αυτό τον τρόπο το έβδομο μεγαλύτερο, από πλευράς χωρητικότητας, γήπεδο στην Γαλλία, με μια χωρητικότητα 35.616 θέσεων. Ωστόσο, δεν βρίσκεται ανάμεσα στα γήπεδα που η UEFA έχει αξιολογήσει με 5 αστέρια. Το Σταντ Ζοφρουά Γκισάρ αποτελεί αντικείμενο από το 2009 αρκετών προσπαθειών που στοχεύουν στο κλείσιμο ορισμένων κερκίδων ή στην αύξηση της χωρητικότητάς του. Στις 21 Οκτωβρίου 2010, το δημοτικό συμβούλιο υιοθετεί ένα σχέδιο αναδιοργάνωσης του Ζοφρουά Γκισάρ, στο οποίο περιλαμβάνονται το κλείσιμο των τριών από τις τέσσερις κερκίδες του γηπέδου και μια χωρητικότητα που θα φτάνει τις 41.000 θέσεις.
Το Σταντ Ζοφρουά Γκισάρ θα ανακαινιστεί προσεχώς καθώς πρόκειται να φιλοξενήσει ορισμένους αγώνες του Euro 2016.
Πριν από την ανακαίνιση του Σταντ Ζοφρουά-Γκισάρ για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1998, το ρεκόρ προσέλευσης καταρρίπτεται στις 11 Μαΐου 1985 στη διάρκεια ενός αγώνα με την Λιλ ΟΣΚ, με 47.747 θεατές παρόντες για να παρακολουθήσουν αυτό τον αγώνα.