google/wiki40b huggingface dataset:
Ξενότιμο

Εμφάνιση, παραγενέσεις

Αν και είναι ευρέως διαδεδομένο ανά τον κόσμο ορυκτό, είναι από τα ελάχιστα ανευρεθέντα ορυκτά του υττρίου (τα άλλα δύο είναι ο τσερνοβίτης (chernovite-Y) (YAsO₄) και ο ουεϊκφιλδίτης (Wakefieldite-Y) (YVO₄) Δομικά προσομοιάζει με το ζιρκόνιο, από το οποίο ξεχωρίζει κυρίως λόγω του σχισμού και της χαμηλότερης σκληρότητάς του.  Με τον τσερνοβίτη σχηματίζει ισόμορφη σειρά. Συχνά και στα δύο ορυκτά το ύττριο υποκαθίσταται από έρβιο, θόριο, υττέρβιο και ζιρκόνιο. Η παρουσία αυτών των στοιχείων είναι δυνατό να καταστήσει το ορυκτό ραδιενεργό. Υποκατάσταση επίσης μπορεί να συμβεί και στο φωσφορικό ή αρσενικικό ιόν από πυριτικό ανιόν (SiO₃⁻).
Το ξενότιμο είναι από τα ελάχιστα φωσφορικά ορυκτά που δεν περιέχει κρυσταλλικό νερό, αλογόνα ή υδροξύλιο. Αυτό τον κατατάσσει στα «άνυδρα φωσφορικά» ορυκτά, μαζί με τον μοναζίτη, τον πουρπουρίτη (MnPO₄) και τον λιθιοφυλλίτη (Li(Mn, Fe)PO₄).
Συνδέεται με χαλαζία, μαρμαρυγίες (ιδιαίτερα βιοτίτη), μοναζίτη, ρουτίλιο, αιματίτη (Σουηδία) και ιλμενίτη (Ρωσία), γαδολινίτη, θορίτη, υττριοτανταλίτη και ορισμένους αστρίους.
Ανευρίσκεται, ως συνοδό ορυκτό, σε αλκαλικά - γρανιτικά πετρώματα και τους πηγματίτες τους. Επίσης σε φλέβες εντός γνευσίων, ενώ είναι σύνηθες παρενεσπαρμένο ορυκτό σε μηχανικά ιζήματα.
Αξιοσημείωτες εμφανίσεις του υπάρχουν στις περιοχές Lindesnes; Hidra (νήσος Hitterö), Tvedestrand, Arendal, Raade της Νορβηγίας, στην περιοχή Vaxholm της Σουηδίας, τη Ρωσία, το Τατζικιστάν, το Πακιστάν, τη Μαδαγασκάρη, τη Βραζιλία (Minas Gerais, Ataleia, Ibitiara, Brumado, Novo Horizonte), στον Καναδά και στο Κολοράντο των ΗΠΑ.
Αλεξανδρινός Κώδικας

Ο Αλεξανδρινός κώδικας (Λατ. Codex Alexandrinus)  είναι χειρόγραφος κώδικας που περιέχει τα βιβλία της Καινής Διαθήκης και ένα μέρος των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης. Χρονολογείται στην περίοδο της Ύστερης Αρχαιότητας (400-440 μ.Χ.).
Συμβολίζεται με το A ή το 02, ενώ φυλάσσεται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη του Λονδίνου όπου καταγράφεται ως Royal 1 D. VIII. 
Ο κώδικας είναι γραμμένος σε κεφαλαιογράμματη τετραγωνισμένη ελληνική γραφή και χρονολογείται στα μέσα του 5ου αιώνα. Η διάσταση της κάθε σελίδας είναι 32x26 εκατοστά. Το υλικό των φύλλων είναι εξαιρετικής ποιότητας περγαμηνή (vellum). Το κείμενο της Καινής Διαθήκης καλύπτει 143 φύλλα.
Ισείο

Με την ελληνική ονομασία Ισείο (Ισείον) αναφέρονται οι ελληνοαιγυπτιακοί και ελληνορρωμαϊκοί ναοί λατρείας της αρχαίας αιγυπτιακής θεάς Ίσιδας.
Ισεία υπήρχαν και κατά την περίοδο ακμής της Αρχαίας Αιγύπτου, με αρχαιότερο εκείνο της Νετερού στην αριστερή όχθη του Νείλου, κοντά στη Δαμιέτη. Η λατρεία της θεάς διαδόθηκε και στο εξωτερικό της Αιγύπτου, μετά την κατάκτηση της χώρας από τον Μέγα Αλέξανδρο και ακόμα περισσότερο μετά την έναρξη της ρωμαϊκής περιόδου στην Αίγυπτο. Ναοί της Ίσιδας ανεγέρθηκαν, όχι μόνο στην Ελλάδα και στη Ρώμη, αλλά και στην Ισπανία, ακόμη και στην περιοχή του Ρήνου.
Από τα Ισεία της Ρώμης, ιδιαιτέρως αξιόλογα ήταν εκείνα τού Παλατίνου λόφου, το Ισείο του Καλιγούλα στο Πεδίο του Άρεως της Ρώμης, το οποίο αργότερα διακόσμησε ο Δομιτιανός και το Ισείο του Καρακάλλα στο Κυρηνάλιο.
Στην Ελλάδα, το γνωστότερο Ισείο υπήρχε στη Δήλο, του οποίου τα ερείπια σώζονται. Ερείπια σώζονται και του Ισείου της Γόρτυνας στην κεντρική Κρήτη.
Κώστας Βλάσης

Βιογραφία

Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια Αρκαδίας. Επανεξελέγη στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου και της 7ης Ιουλίου 2019.
ΝΙΦΛ Τσάμπιονσιπ

ΝΙΦΛ Τσάμπιονσιπ 1

Αρντς ΦΚ

Αρμάγκ Σίτι

Μπαλικλάρ Κόρμαντς

Μπανγκόρ

Κάρικ Ρέιντζερς

Ντεργκβιου

Ντόνεγκαλ Σέλτικ

Ντουντέλλα

Χάρλαντ & Γούλφ Βέλντερς Κνοκμπρέντα

Λαρν

Λίσμπερν Ντιστιρέλι

Λούγκχαλ

ΠΣΝΙ

ΝΙΦΛ Τσάμπιονσιπ 2

Annagh United

Ballymoney United

Banbridge Town

Coagh United

Dollingstown

Glebe Rangers

Limavady United

Lurgan Celtic

Moyola Park

Newington YC

Portσtewart

Queen's University Belfast

Sport & Leisure Swifts

Tobermore United

Wakehurst
Αντιγόνη Γλυκοφρύδη

Βιογραφία

Η Αντιγόνη Γλυκοφρύδη γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και κατοικεί. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου εργάστηκε περισσότερα από 20 χρόνια.
Το 1961, συμμετείχε στο θεατρικό έργο Παπαφλέσσας του Σπύρου Μελά στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Επίσης, στο ίδιο θέατρο έλαβε μέρος στις παραστάσεις Κυρία με τα Άσπρα Γάντια, Προξενήτρα, Φλωρεντινή Τραγωδία, Σαλώμη και Τζον Γαβριήλ Μπόργκμαν. Έπειτα, το 1963 και με το θίασο της Κατερίνας Ανδρεάδη έπαιξε τα έργα του Δημήτρη Ψαθά Χαρτοπαίχτρα και Εμπρός να Γδυθούμε. Από το 1965 έως και το 1986 υπήρξε βασικό μέλος του Εθνικού Θεάτρου, όπου συμμετείχε σε έργα αρχαίου δράματος, κλασικά και σύγχρονα έργα, όπως Τρωάδες, Φοίνισσαι, Εκάβη, Η Τρελή του Σαγιό, Ικέτιδες, Μάκβεθ, Μήδεια, Ο Βυσσινόκηπος, Βάκχαι, Αντιγόνη, Η Τρικυμία, Ιφιγένεια εν Αυλίδι, Ορέστεια, Ιππόλυτος, Οθέλος, Προμηθεύς Δεσμώτης, Αγριόπαπια και άλλα. Συμμετείχε σε πολλές περιοδείες σε όλο τον κόσμο με το Εθνικό Θέατρο σε Κίνα, Ιαπωνία, Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία και άλλα.
Την περίοδο 1987 έως 1988 συμμετείχε στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν στα έργα Θεϊκά Λόγια και Αστέρια στον Πρωινό Ουρανό. Το 1990 συμμετείχε στο Θέατρο Πορεία, το 1991 μέχρι το 1993 στο Θέατρο Κάππα και έπαιξε στο Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ, το 1995 μέχρι το 1996 στο Θέατρο «Τζένη Καρέζη» στο έργο Ο Επιθεωρητής. Επιπλέον, συμμετείχε και στα θέατρα Λαμπέτη, Βεάκη, Ιλύσσια, Νέο Ριάλτο, Βρετάνια, Βεάκη και άλλα. Στην τηλεόραση, έγινε γνωστή μέσα από τους ρόλους της στα Η Μαύρη Χρυσαλίδα, Βίος Ανθόσπαρτος, Άκρως Οικογενειακόν, Αμαρτίες Γονέων, Μαρία η Άσχημη, Η Πολυκατοικία και άλλα.  
Στον κινηματογράφο συμμετείχε στην ταινία Μπίζνες στα Βαλκάνια.

Προσωπική ζωή

Υπήρξε παντρεμένη (μέχρι το θάνατό του) με τον Αρχιπλοίαρχο του Πολεμικού Ναυτικού Εμμανουήλ Μαντούβαλο (1937-2011), με τον οποίο ήταν φίλη από τα 15 χρόνια της.
Μαζί απέκτησαν ένα γιο (Ηλίας Μαντούβαλος) και μία κόρη (Τίνη Μαντούβαλου), καθώς και δύο εγγονές από την κόρη τους.
Μονή Αγίων Παντελεήμονα και Ευβούλης Αμυνταίου

Ιστορία

Η Μονή Αγίων Παντελεήμονα και Ευβούλης αποτελεί ανασύσταση της παλιότερης ιστορικής Μονής Αγίου Παντελεήμονα. Η ανασύσταση έγινε το 2004 με απόφαση της Ιεράς Συνόδου στις 11/09/2003 και με Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ 69/3/3/2004). Η μονή έχει κτιστεί σε περιοχή προϋπήρχε ναός του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου (του 18ου αιω.) που τιμάται και εορτάζει κάθε χρόνο στη μνήμη του Αγίου. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση η αρχική θέση της μονής ήταν στις όχθες της Βεγορίτιδας κοντά στο σημερινό χωριό Άγιο Παντελεήμονα. Τραγούδια και κείμενα της περιοχής προσδιορίζουν την ίδρυση της παλιάς μονής, που ήταν αφιερωμένη μόνο στον Άγιο Παντελεήμονα, πριν την υποδούλωση της Δυτικής Μακεδονίας στους Τούρκους το 1338. Η μοναστική παράδοση του λεκανοπεδίου Αμυνταίου αναφέρει ότι  κατά την περίοδο των Παλαιολόγων λειτουργούσε ανδρικό μοναστήρι βυζαντινού ρυθμού. Σύμφωνα με μαρτυρίες Γάλλων περιηγητών και ιστορικών, η μονή κατεστράφη το 1830 μετά ισχυρό σεισμό και υπερχείλιση των υδάτων της λίμνης Βεγορίτιδας. Σήμερα πλέον λειτουργεί ως γυναικεία κοινοβιακή μονή αφιερωμένη και στην μητέρα του αγίου την Αγία Εύβουλη, η οποία ήταν υπεύθυνη για τη χριστιανική μόρφωσή του.
Βέγορα Φλώρινας

Ιστορία

Στις παρυφές του χωριού και σε άμεση σχέση με τη λίμνη έχουν εντοπιστεί λείψανα της ανθρώπινης παρουσίας, τα οποία χρονολογούνται από τη Νεολιθική και την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (τοποθεσίες Νησί, Τσαΐρια, Γκαγιά, Μέτλα), ενώ ερείπια ελληνιστικών, ρωμαϊκών και βυζαντινών αρχαιοτήτων πιστοποιούν τη διαχρονική σημασία της περιοχής, η οποία ενισχύθηκε και από τη διέλευση της Εγνατίας Οδού. Ορισμένοι ερευνητές, μάλιστα, επιχειρούν να ταυτίσουν τις πόλεις Λεβαία και Βοκερία της αρχαίας Εορδαίας με κάποιες από αυτές τις εγκαταστάσεις, στηριζόμενοι και στις ιστορικές αναφορές αρχαίων συγγραφέων. Οι παραγωγικές τους δραστηριότητες καθιστούν τη Βεγόρα μια από τις πιο δυναμικές αγροτικές κοινότητες της περιοχής, με έμφαση κυρίως στις καλλιέργειες οπωροφόρων δένδρων (ροδάκινα, μήλα), αμπελιών, σπαραγγιών.
Κίρκη (όνομα)

Κίρκη, ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία του ονόματος

Όνομα αρχαιοελληνικής προέλευσης, που πιθανώς ανάγεται στο ουσιαστικό κίρκος «γεράκι», αβέβαιου ετύμου, ίσως ονοματοποιημένη λέξη που συνδέεται με το αρχαιοελληνικό συνώνυμο κρέξ.
Στην αρχαιοελληνική μυθολογία, η ἐϋπλόκαμος Κίρκη ήταν κόρη του θεού Ήλιου και της ωκεανίδας Πέρσης (Οδύσσεια, κ΄ 135). Σύμφωνα με τον Ησίοδο, με τον Οδυσσέα έκανε τον Ἄγριο (Θεογονία, 1011).
Σήμερα, μετωνυμικά, Κίρκη είναι η καταλυτική γοητεία που επιδρά πάνω στον άνθρωπο, που δεσμεύει και αιχμαλωτίζει κάποιον, λ.χ. η Κίρκη της εξουσίας.
Αν δεχτούμε ότι η ετυμολόγηση της Κίρκης ανάγεται στη λέξη κίρκος, τότε σημασιολογικά το όνομα Κίρκη είναι παρεμφερές με τα ονόματα Ιέραξ, Γεράκης, Γερακίνα, Παχώμιος, Φάλκος κτλ.

Διάδοση του ονόματος

Το βαφτιστικό ανασύρθηκε από τη λήθη τις παραμονές της επανάστασης του 1821 μαζί με άλλα αρχαιοελληνικά ονόματα σαν σύμβολο της συνέχειας του ελληνισμού και της επιθυμίας του έθνους να ζήσει ελεύθερο.

Ονομαστική εορτή

Το όνομα Κίρκη δεν καταγράφεται στα συναξάρια και τα αγιολόγια της Ορθόδοξης Εκκλησίας, επομένως μπορεί να γιορτάζει τη γιορτή των αγίων Πάντων (56 ημέρες ή 8 εβδομάδες μετά την Κυριακή του Πάσχα).
Πεζοπορικός Όμιλος Λάρνακας

Ίδρυση και πρώτα χρόνια

Ο Πεζοπορικός ιδρύθηκε το Μάρτιο του 1924 από μια ομάδα νέων της Λάρνακας, οι οποίοι από τις αρχές της δεκαετίας επέδειξαν ενδιαφέρον για πεζοπορίες, εκδρομές ποδηλασίας, τη φυσιολατρεία και τη μουσική. Μέχρι το 1926 το σωματείο, από αθλητικής πλευράς, ασχολείτο με τις πεζοπορίες (από τις οποίες προήλθε και το όνομα του), τα θαλάσσια σπορ και το στίβο. Το 1926 συγκρότησε ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Παλιό ΓΣΖ, ενώ ταυτόχρονα ασχολήθηκε με το χόκεϊ, τα θαλάσσια σπορ και τον κλασσικό αθλητισμό.

ΑΜΟΛ

Στις 3 Οκτωβρίου 1926 μερίδα μελών, εξαιτίας κάποιων διαφωνιών, αποχώρησε από τον Πεζοπορικό και ίδρυσε τον Αθλητικό Μουσικό Όμιλο Λάρνακος (ΑΜΟΛ). Τα δύο σωματεία ανέπτυξαν πλούσια, αθλητική και πολιτιστική δράση στην πόλη. Το 1926 ο ΑΜΟΛ, όπως και ο Πεζοπορικός, συγκρότησε ποδοσφαιρική ομάδες με έδρα το Παλιό ΓΣΖ, ενώ ταυτόχρονα ασχολήθηκε με το χόκεϊ, τα θαλάσσια σπορ και τον κλασσικό αθλητισμό. Ισχυρότερος στον αθλητικό τομέα ήταν ο Πεζοπορικός ενώ στον καλλιτεχνικό τομέα υπερτερούσε ο ΑΜΟΛ.

ΕΠΑ

Στις 17 Οκτωβρίου 1932 ο Πεζοπορικός ενοποιήθηκε με τον ΑΜΟΛ δημιουργώντας την ΕΠΑ (Ένωσις Πεζοπορικού ΑΜΟΛ). Η ίδρυση της ΕΠΑ είχε ως στόχο τη συνένωση των αθλητικών και κυρίως των ποδοσφαιρικών δυνάμεων της Λάρνακας προκειμένου να δημιουργηθεί μια ισχυρή ομάδα που να εκπροσωπεί επάξια τη Λάρνακα στα διάφορα πρωταθλήματα. Η ΕΠΑ συμμετείχε στο δεύτερο (1933) και τρίτο (1933-34) ανεπίσημο πρωτάθλημα. Το 1934 ιδρύθηκε η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) με την ΕΠΑ να αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά της μέλη. Η ΕΠΑ συμμετείχε στα πρώτα δύο πρωταθλήματα (1934-35, 1935-36) της ΚΟΠ.

Επανίδρυση Πεζοπορικού

Την 1η Ιουνίου 1936 η ΕΠΑ αποχώρησε από την ΚΟΠ εξαιτίας εσωτερικών προβλημάτων που προέκυψαν. Οι μέτριες παρουσίες της ποδοσφαιρικής ομάδας στα πρωταθλήματα, οι αντιδράσεις ανθρώπων οι οποίοι παρέμεναν εκτός διοικητικών, αλλά και ποδοσφαιριστές οι οποίοι τέθηκαν σε αδράνεια οδήγησαν  μια ομάδα μελών και ποδοσφαιριστών να αποχωρήσουν από την ΕΠΑ και να επανιδρύσουν στις 21 Μαρτίου 1937 τον Πεζοπορικό. Μεταξύ των δύο ομάδων υπήρχε μεγάλη αντιπαλότητα ως ομάδες της ίδιας πόλης. Επιπλέον, μεταξύ των δύο ομάδων υπήρχε ταξική διαφορά. Στον Πεζοπορικό συγκεντρώθηκε μεγάλο μέρος της εύπορης τάξης της Λάρνακας. Οι φίλαθλοι της ΕΠΑ προέρχονταν κυρίως από τα μικρομεσαία και λαϊκά κοινωνικά στρώματα της Λάρνακας. Η ΕΠΑ είχε επίσης την υποστήριξη της πολυάριθμης αρμενικής κοινότητας της Λάρνακας. Στην ΕΠΑ, εκτός από Ελληνοκύπριοι, αγωνίζονταν και εγνωσμένης αξίας Αρμένιοι ποδοσφαιριστές, όπως και Τουρκοκύπριοι.

Χρώματα και έμβλημα

Χρώματα του Πεζοπορικού ήταν το πράσινο και το άσπρο. Έμβλημα της ομάδας ήταν η καμήλα.
Σταύρος Ντίλιος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1976. Σπούδασε σκίτσο στη Σχολή Σκίτσου Ορνεράκη από το 1997 έως το 2000. Έχει ασχοληθεί με την εικονογράφηση και τα κόμικς για τα περιοδικά 9 και Γαλέρα. Έχει συμμετάσχει σε εκθέσεις είτε ατομικά, είτε ως μέλος της εικαστικής ομάδας ΜΜ.
Το 1999 συμμετείχε στη μικρού μήκους ταινία του Ρουσέλου Αραβαντινού "Χρονοπαγίδα".
Τον Ιούλιο του 2004, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό ΜότοΚόμικς για το διήγημά  του "Η τελευταία "δουλειά" (Οι 5 μέρες του εκτελεστή)" σε σκίτσο  Βασίλη Κωλέττη.
Το ίδιο χρόνο, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο διαδικτυακό διαγωνισμό διηγήματος με θέμα τους Ολυμπιακούς Αγώνες, που διοργάνωσαν οι Εκδόσεις Καστανιώτη και η διαδικτυακή πύλη Pathfinder, για το διήγημα του "Μάλλον Ουαλλοί".
Βίλεμ ντε Σίτερ

Βιογραφία

Ο Βίλεμ ντε Σίτερ γεννήθηκε στο Σνέικ (Sneek) του Φρίσλαντ της Ολλανδίας και σπούδασε Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Χρόνινγκεν. Στη συνέχεια εργάσθηκε στο Αστρονομικό Εργαστήριο του Χρόνινγκεν και στο Αστεροσκοπείο του Ακρωτηρίου, στη Νότιο Αφρική (1897-1899). Το 1908 ο ντε Σίτερ εκλέχθηκε στην έδρα της Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν. Διετέλεσε διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Λέιντεν από το 1919 μέχρι τον θάνατό του.
Ο ντε Σίτερ συνέγραψε μια ερευνητική εργασία μαζί με τον Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1932, στην οποία υποστηριζόταν ότι ίσως να υπήρχαν στο Σύμπαν τεράστιες ποσότητες ύλης που δεν εκπέμπει φως και που σήμερα είναι γνωστή ως σκοτεινή ύλη. Επίσης, ο ντε Σίτερ πρότεινε αυτό που είναι γνωστό σήμερα ως Σύμπαν του ντε Σίτερ, μια λύση για τις εξισώσεις της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας στην περίπτωση που δεν υπάρχει ύλη και η κοσμολογική σταθερά είναι θετικός αριθμός. Αυτές οι παραδοχές έχουν ως αποτέλεσμα ένα εκθετικώς διαστελλόμενο άδειο Σύμπαν.
Ο Βίλεμ ντε Σίτερ διακρίθηκε επίσης για τις έρευνές του σχετικά με τον πλανήτη Δία. Πέθανε στο Λέιντεν της Ολλανδίας, σε ηλικία 62 ετών.

Ερνάουτ ντε Σίτερ

Ο γιος του Βίλεμ, Ερνάουτ ντε Σίτερ (Aernout de Sitter), έγινε διευθυντής του Αστεροσκοπείου Bosscha στο Λεμπάνγκ της Ινδονησίας (τότε τμήμα των Ολλανδικών «Ανατολικών Ινδιών»), όπου μελέτησε το σφαιρωτό σμήνος M4. Αιχμαλωτίσθηκε από τους Ιάπωνες όταν κατέλαβαν την περιοχή στην αρχή του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου και πέθανε σε στρατόπεδο εργασίας στη Σουμάτρα τον Σεπτέμβριο του 1944.
2716 Τούουλικκι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τούουλικκι είναι άγνωστα.
Το Πράσινο Βιβλίο (ταινία)

Υπόθεση

Το 1962 ο Τόνι Βαλελόνγκα (Βίγκο Μόρτενσεν), ένας σκληροτράχηλος πορτιέρης, μένει άνεργος αφού το νυχτερινό κέντρο όπου εργάζεται κλείνει για ανακαίνιση. Μπαίνει στην διαδικασία να ψάξει για δουλειά και η καλύτερη προσφορά έρχεται από τον Αφροαμερικανό βιρτουόζο της τζαζ Ντον Σίρλεϊ (Μαχερσάλα Αλί), ο οποίος ζητάει από τον Τόνι να τον συνοδεύσει, εκτελώντας χρέη σοφέρ και σωματοφύλακα στην περιοδεία που πρόκειται να κάνει στον αμερικανικό νότο. Παρά το γεγονός ότι ο Τόνι δε συμπαθεί ιδιαίτερα τους μαύρους κι ούτε θέλει να εργάζεται για εκείνους, δέχεται τη δουλειά. Ο Σίρλεϊ προμηθεύει τον Τόνι με έναν τουριστικό οδηγό για Αφροαμερικανούς, στον οποίο αναγράφονται όλα τα ξενοδοχεία και εστιατόρια του νότου όπου επιτρέπεται η είσοδος στους μαύρους, προκειμένου το ταξίδι τους στο νότο να είναι ασφαλές. Δεδομένης της διαφορετικότητας μεταξύ του μορφωμένου και καλαίσθητου πιανίστα και του πεζού σοφέρ, το ταξίδι των δύο ανδρών φαίνεται στην αρχή να είναι καταδικασμένο να αποτύχει λόγω των διαφορετικών τους πεποιθήσεων πάνω στη ζωή. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους γίνονται μάρτυρες των φυλετικών και όχι μόνο διακρίσεων, που χαρακτηρίζουν τον αμερικανικό νότο της δεκαετίας του '60, μαθαίνουν να εκτιμούν ο ένας τα ταλέντα του άλλου και να αποδέχονται τη διαφορετικότητά τους και μια φιλία μεταξύ τους ανθίζει.
Αριθμοδείκτης

Οι αριθμοδείκτες ή χρηματοοικονομικοί δείκτες (αγγλικά: financial ratio  ή accounting ratio) είναι το πηλίκο μεταξύ επιλεγμένων αριθμητικών τιμών που λαμβάνονται από τις οικονομικές καταστάσεις μιας επιχείρησης. Καταρτίζονται με σκοπό τον προσδιορισμό της πραγματικής θέσεως ή της αποδοτικότητας των διάφορων τμημάτων ή ολόκληρων τομέων οι οποίοι αφορούν μία οικονομική μονάδα και σε τελική ανάλυση της πραγματικής καταστάσεως ολόκληρης της οικονομικής μονάδας ή και γενικότερα του κλάδου στον οποίο ανήκει η μονάδα αυτή.
Ένας αριθμοδείκτης παριστάνεται συνήθως είτε με τη μορφή πηλίκου κάποιων μεγεθών είτε με τη μορφή ποσοστού.
Εάν προτιμηθεί η μορφή του ποσοστού, τότε συνήθως λαμβάνουμε ως διαιρετέο τον αριθμό που δείχνει την ευνοϊκή αξία για την επιχείρηση ούτως ώστε οποιαδήποτε βελτίωση της κατάστασης να μεταφράζεται σε αύξηση του ποσοστού .
Ισίδωρος Κυριακόπουλος

Βίος

Ο Ισίδωρος Κυριακόπουλος γεννήθηκε στον Μαραθόκαμπο Σάμου το 1819. Το 1839 εκάρη μοναχός στη Μονή Ιωάννου Θεολόγου στην Πάτμο. Έγινε υποτακτικός του Απολλώ για είκοσι χρόνια. Το 1859 ο ηγούμενος της Μονής Ευαγγελισμού της Ικαρίας να αναλάβει την ηγουμενία ως τέταρτος κατά σειρά ηγούμενος, μετά τον Αγάθωνα και τον ιδρυτή και κτήτωρα Νήφωνα.

Η ηγουμενία του Ισιδώρου

Κατά τη διάρκεια της Ηγουμενίας του φύτευσε ελαιώνα και αμπέλια, έκτισε υδρόμυλο και ίδρυσε βιβλιοθήκη, συνέταξε μοναχολόγιο και κτηματολόγιο και άρχισε να γράφει τον κώδικά της. Το 1867 ή 1869 παραιτήθηκε από την ηγουμενία και ίδρυσε κοντά στον τόπο καταγωγής του, στους πρόποδες του όρους Κέρκης, το κάθισμα του Αγίου Ιωάννου του Ελεήμονος, πάνω στα ερείπια αρχαίας Μονής. Στη συνέχεια ο Ισίδωρος παρέδωσε το μοναστικό του ίδρυμα στον υποτακτικό του Κάλλιστο, ο οποίος με διαθήκη το αφιέρωσε στον Πανάγιο Τάφο,όπου ανήκει μέχρι σήμερα.

Κατοπινή δράση

Το 1871 μετά από παρακλήσεις της αδελφότητας της μονής αναλαμβάνει ηγούμενος στη Μονή Προφήτη Ηλία, στο Καρλόβασι Σάμου, την οποία κάνει κοινόβιο. Στη συνέχεια αναλαμβάνει την ηγουμενία της Μονής Μεγάλης Παναγιάς Σάμου, όπου και πέθανε στις 7 Σεπτεμβρίου 1882.
Βακούφι

Το βακούφι (αραβικά: وقف) είναι δωρεά, συνήθως κτηματική, η οποία παραχωρείται σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο, για μουσουλμανικούς θρησκευτικούς ή φιλανθρωπικούς σκοπούς, χωρίς πρόθεση ανάκτησης των περιουσιακών στοιχείων. Η δωρεά περιουσιακών στοιχείων μπορεί να κατέχεται από φιλανθρωπικό ίδρυμα. Το πρόσωπο που κάνει τη δωρεά είναι γνωστό ως waqif, δωρητής. Στο οθωμανικό δίκαιο και αργότερα υπό τη Βρετανική Εντολή της Παλαιστίνης, το βακούφι ορίστηκε ως επικαρπία κρατικής γης (ή περιουσίας) της οποίας τα κρατικά έσοδα είναι εξασφαλισμένα σε ευσεβή ιδρύματα. Αν και βασίζεται σε αρκετά χαντίθ και παρουσιάζει στοιχεία παρόμοια με τις πρακτικές των προϊσλαμικών πολιτισμών, φαίνεται ότι η συγκεκριμένη πλήρης ισλαμική νομική μορφή της περιουσίας που ονομάζεται βακούφι χρονολογείται από τον 9ο αιώνα μ.Χ.

Ορολογία

Στη σουνιτική νομολογία, το βακούφι (αραβικά: وقف, προφέρεται: [wɑqf], πληθ. أوقاف, awqāf, τουρκικά: vakıf, πληθ. evkâf) είναι συνώνυμο με το χαμπίς (αραβικά: ﺣﺒﺲ, πληθ. الحبوس, γαλλικά: habis, πληθ. habous). Το χάμπς και παρόμοιοι όροι χρησιμοποιούνται κυρίως από τους νομικούς Μαλίκι. Στο δωδεκαδικό σιιτισμό, το χάμπς είναι ένας ιδιαίτερος τύπος βακουφίου, στον οποίο ο ιδρυτής διατηρεί το δικαίωμα να διαθέτει την ιδιοκτησία του βακουφίου. Ο άνθρωπος που κάνει την επιχορήγηση ονομάζεται αλ-βακίφ (ή αλ-μουχαμπίς) ενώ οι προικισμένοι με τα περιουσιακά στοιχεία ονομάζονται αλ-μαουκούφ (ή αλ-μουχαμπάς).
Εμίλια Κλαρκ

Πρώιμη ζωή και οικογένεια

Η Κλάρκ γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου το 1986 στο Λονδίνο και μεγάλωσε στο Oxfordshire. Ο πατέρας της ήταν θεατρικός μηχανικός ήχου. Η μητέρα της είναι αντιπρόεδρος μάρκετινγκ σε μία παγκόσμια συμβουλευτική. Έχει μόνο ένα μεγαλύτερο αδερφό. Το ενδιαφέρον της για την ηθοποιία αναπτύχθηκε στις ηλικία των τριών αφού είδε το θεατρικό Show Boat, στο οποίο εργάστηκε ο πατέρας της. Εκπαιδεύτηκε στην σχολή του Αγίου Αντωνίου στο Headington και στην σχολή του Αγίου Ενδουάρδου στο Oxford εγκαταλείποντας το, το 2005. Ακολούθησε την δραματική σχολή Λονδίνου και αποφοίτησε το 2009.

Προσωπική ζωή

Η Κλάρκ είναι μερικής καταγωγής από την Ινδία, έχοντας αποκαλύψει σε μια συνέντευξη της το 2018 ότι η γιαγιά της γεννήθηκε ως αποτέλεσμα μυστικής σχέσης μεταξύ της μητέρας της γιαγιάς και ενός άνδρα ινδικής καταγωγής. Πιστεύει ότι η οικογένεια της έχει μια ιστορία μαχητών, λέγοντας: « Το γεγονός ότι η γιαγιά μου έπρεπε να κρύψει το χρώμα του δέρματος της ουσιαστικά και να προσπαθεί απεγνωσμένα να μοιάσει με τους άλλους πρέπει να ήταν απίστευτα δύσκολο». Ζει στο Hampstead του Λονδίνου. Το 2016 αγόρασε ένα σπίτι αξίας 4,64 εκατομμυρίων δολαρίων στην παραλία της Βενετίας στην Καλιφόρνια. 
Το 2014 ψηφίστηκε η πιο επιθυμητή γυναίκα από τους αναγνώστες του AskMen. To 2015 ονομάστηκε η πιο σέξυ γυναίκα της Esquire. To 2017 εμφανίστηκε στο εξώφυλλο των Rolling Stone. Τον Ιούλιο του 2015 ο πατέρας της πέθανε από καρκίνο. Πρωταγωνιστούσε στο Above Suspicion στο Kentucky και αδυνατούσε να  ήταν σπίτι τις τελευταίες μέρες της ζωής του πατέρα της. Τέλειωσε την ταινία νωρίς, αλλά έφτασε στο αεροδρόμιο για να μάθει ότι είχε πεθάνει. « Αισθάνθηκα τον κόσμο πιο τρομακτικό μέρος μόλις ο πατέρας μου δεν ήταν μέσα σε αυτόν. Και τότε αυτά τα δύο πράγματα [ το άλλο είναι το Brexit] που συνέβησαν σε γρήγορο χρονικό διάστημα με έριξαν εκτός ισορροπίας και με έκαναν να συνειδητοποιήσω ποια είμαι».
Σε άρθρο της τον Μάρτιο του 2019  αποκάλυψε για το The New Yorker ότι είχε μια υπαραχνοειδή αιμορραγία, μια μορφή εγκεφαλικού επεισοδίου από ρήξη ενός ανευρύσματος, το 2011. Υποβλήθηκε  σε επείγουσα ενδοαγγειακή περιελισσόμενη χειρουργική επέμβαση και ακολούθως υπέφερε από αφασία, σε σημείο να μην μπορεί να θυμηθεί το όνομά της. Είχε ένα δεύτερο ανεύρυσμα που υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση το 2013.
Θωθ

Ιδιότητες

Στις αρχέγονες περιόδους του αιγυπτιακού πολιτισμού ήταν θεός της Σελήνης και από το σεληνιακό συσχετισμό του λέγεται ότι αντλεί την πολυμορφία του, καθώς εκφράζεται με πολλά και διαφορετικά πρόσωπα. Όπως η Σελήνη αντλεί το φως της από τον Ήλιο, έτσι και ο Θωθ αντλούσε ένα μεγάλο μέρος της εξουσίας του από τον ηλιακό θεό Ρα, όντας γραφέας και σύμβουλός του. Στην πραγματικότητα, τόσο σημαντικές ήταν οι φάσεις της Σελήνης για τους ρυθμούς της αιγυπτιακής ζωής, ώστε ο Θωθ θεωρήθηκε αρχή της κοσμικής τάξης, καθώς και των θρησκευτικών και κοινωνικών ιδρυμάτων. Ήταν παρών σχεδόν σε κάθε όψη λατρείας στους ναούς, στην απονομή δικαιοσύνης και στις μαγικές τέχνες, με τις οποίες σχετιζόταν ιδιαιτέρως. 
Επίσης είναι ο θεϊκός γραφέας, εκείνος που επινόησε τη γραφή και κύριος της σοφίας. Το ιερατείο απέδιδε σ' εκείνον πολλές από τις ιερές γραφές, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγεται η Βίβλος των Αναπνοών και ένα τμήμα της Βίβλου των Νεκρών. Πιστευόταν άλλωστε ότι είχε μεταδώσει την τέχνη της ιερογλυφικής γραφής στους Αιγυπτίους από τα πανάρχαια χρόνια, ενώ ήταν και προστάτης των γραφέων. Του αποδίδονταν τιμές ως Κύριου της Γνώσης όλων των Επιστημών, θεωρούμενος η προσωποποίηση της Κατανόησης και της Λογικής. Υπήρξε, επίσης, μεσολαβητής για να επέλθει ειρήνη ανάμεσα στον Ώρο και τον Σηθ. Ιδιαίτερο πεδίο δράσης του ήταν η εσωτερική σοφία και γι' αυτό αποκαλείτο «ο Μυστηριώδης» ή «ο Άγνωστος». Οι μαγικές του δυνάμεις τον συνέδεσαν, επίσης, με την ιατρική και, όταν το σώμα υπέκυπτε τελικώς στο θάνατο, εκείνος ήταν πάλι που οδηγούσε το νεκρό στο βασίλειο των θεών και ακολουθούσε η κρίση της ψυχής του.

Λατρεία και απεικονίσεις

Η πιο γνωστή απεικόνισή του είναι εκείνη του άνδρα με κεφάλι ίβιδας, ιερό πουλί το οποίο οι Αιγύπτιοι θεωρούσαν σοφό. Πολλές φορές απεικονιζόταν και ως μπαμπουίνος. Προς τιμήν του είχαν ιδρυθεί στην Αίγυπτο πολλές πόλεις, με σπουδαιότερη τη Μεγάλη Ερμούπολη, σύμφωνα με τις ελληνικές αποδόσεις. Η πόλη αυτή, είχε φτάσει να θεωρείται από τους Αιγύπτιους ως ο αρχαιότερος τόπος στη Γη, ενώ ο Θωθ είχε ταυτιστεί με τον ίδιο το Δημιουργό, ο οποίος δημιούργησε τα πάντα απλώς και μόνο με τον ήχο της φωνής του.
Περιφέρεια Τουργκάι (Ρωσική Αυτοκρατορία)

Δημογραφικά στοιχεία

Το 1897, 453.416 κάτοικοι κατοικούσαν στην περιφέρεια. Οι Καζάκοι αποτελούσαν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Σημαντικές μειονότητες αποτελούνταν από Ρώσους. Οι συνολικοί ομιλητές τουρκικών γλωσσών ήταν 415.829 (91,7%).