google/wiki40b huggingface dataset:
Καλαμπάκα

Ιστορία

Το 1995 ανακαλύφθηκε στην Καλαμπάκα ένας αρχαίος τάφος που χρονολογείται από το 2.000 περίπου π.Χ. Μια Ελληνική επιγραφή στον τοίχο μιας από τις παλιότερες εκκλησίες της πόλης (Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστή) μαρτυρεί την ύπαρξη αρχαιοελληνικού οικισμού με το όνομα Αιγίνιον.
Η πόλη χτίστηκε στη θέση της αρχαίας πόλης του Αιγινίου. Το 10ο αίωνα μ.Χ. ήταν γνωστή ως Σταγοί, Βυζαντινό φρούριο και επισκοπή. Από τα μεσαιωνικά μνημεία της σώζεται μόνο η Εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου. Ηταν ένα κτίσμα του τέλους του 11ου ή αρχών του 12ου αιώνα, που χτίστηκε πάνω στα υπολείμματα παλιότερης εκκλησίας της ύστερης αρχαιότητας. Υπολείμματα αρχαίου ελληνικού ναού -πιθανόν του θεού Απόλλωνα- έχουν ενσωματωθεί στον τοίχο της παλιότερης και γνωστότερης εκκλησίας της πόλης, αφιερωμένης στην Παναγία.
Οι Σταγοί μνημονεύονται για πρώτη φορά στο έργο Διατύπωσις του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄ του Σοφού (886-812). Το 1163 υπήρξε αναφορά στο κάστρο των Σταγών. Το 1204 οι Σταγοί περιήλθαν στο Δεσποτάτο της Ηπείρου. Στο τέλος του 13ου αιώνα περιήλθαν στο Δουκάτο των Νέων Πατρών. Το 1334 καταλήφθηκαν εκ νέου από το Δεσπότη της Ηπείρου Ιωάννη Β΄ Ορσίνι και στη συνέχεια περιήλθαν πάλι για λίγο υπό τον έλεγχο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το 1348 καταλήφθηκαν από τους Σέρβους του Στέφανου Δουσάν. Έφθασαν  επί της βασιλείας του αδελφού του, Βασιλιά Συμεών Ούρεση. Όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν τη Θεσσαλία η Καλαμπάκα τέθηκε υπό τη διοίκηση του Πασά της Λάρισας και αργότερα του Σαντζακίου των Τρικάλων.
Ονομάστηκε «Καλαμπάκα» πριν έξι ή επτά αιώνες. Είναι Τουρκικής προέλευσης και σημαίνει «ισχυρό φρούριο».

Συγκοινωνίες

Από την πόλη της Καλαμπάκας ξεκινά το σιδηροδρομικό δίκτυο που ενώνει την Καλαμπάκα με την κωμόπολη των Φαρσάλων και την Αθήνα. Η σύνδεση έχει βοηθήσει σημαντικά την περιοχή όσον αφορά την οικονομία καθώς επιβάτες από κοντινές περιοχές μεταβαίνουν στην πόλη για να χρησιμοποιήσουν τον σιδηρόδρομο.

Αξιοθέατα

Στην πόλη της Καλαμπάκας υπάρχουν αρκετά κέντρα πολιτισμού και γραμμάτων να επισκεφτεί κανείς όπως το Μουσείο Ελληνικής Παιδείας, η βιβλιοθήκη της Καλαμπάκας, ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου, και το Μουσείο φυσικής ιστορίας και μανιταριών.
Μετρό Βρυξελλών

Διοίκηση

Το μετρό των Βρυξελλών διοικείται από τη STIB/MIVB.
Καλτσοδέτα

Τρέχουσα ελληνική πολιτική

Τον Νοέμβριο του 2011, η λέξη "καλτσοδέτα" απασχόλησε την ελληνική δημοσιογραφική επικαιρότητα, όταν σε συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του τότε κυβερνώντος κόμματος, μέλος της Κυβέρνησης αποκάλεσε (οπωσδήποτε απαξιωτικά και μάλλον απρεπώς) γυναίκα-βουλευτή, μέλος του ιδίου κόμματος,  "καλτσοδέτα".  Το επεισόδιο σχολιάσθηκε ιδιαίτερα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Στησιχόρου 73 (τηλεοπτική σειρά)

Στησιχόρου 73 ήταν ο τίτλος μιας ελληνικής τηλεοπτικής κοινωνικής σειράς 52 ημίωρων επεισοδίων της εταιρείας Ελληνικαί Επιχειρήσεις Τηλεοράσεως Ε.Π.Ε. (παραγωγός ήταν ο Σπύρος Σπυρίδης), που προβλήθηκε στην Ελλάδα από το 1972 έως το 1973, από το κρατικό κανάλι της ΥΕΝΕΔ.
Η σκηνοθεσία ήταν του Ερρίκου Ανδρέα ενώ το σενάριο της Κικής Σεγδίτσα βασιζόταν στο έργο του Δημήτρη Ιωαννόπουλου "Λίγα λουλούδια, μια χαρά, ένας πόνος". Η σειρά βγήκε στον αέρα στις 12 Οκτωβρίου του 1972 και προβαλλόταν κάθε Πέμπτη. Πρωταγωνιστούσαν οι ηθοποιοί Ιάκωβος Ψαρράς, Μαρία Αλιφέρη, Λουίζα Ποδηματά, Νόρα Βαλσάμη, Λυκούργος Καλλέργης, Γιώργος Τσιτσόπουλος, Χρήστος Ζορμπάς, Γιάννης Ευαγγελίδης, Θάλεια Παπάζογλου, Βαγγέλης Βουλγαρίδης, Καίτη Λαμπροπούλου, Βύρων Πάλλης, Νίκος Βερλέκης, Αθηνά Μιχαηλίδου, Λίλιαν Μηνιάτη, Ρίκα Διαλυνά, Ζωζώ Σαπουντζάκη, Τέλης Ζώτος, Καίτη Ιμπροχώρη, Μαίρη Λαλοπούλου, Βασίλης Μητσάκης, Γιώργος Ζαχαριάδης κ.α. Η μουσική του σίριαλ ήταν του Μιχάλη Καρρά και τα σκηνικά του Διονύση Φωτόπουλου.
Γεώργιος Β. Μαγκάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Νάξο. Ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Άρχισε να δικηγορεί το 1930 και παρέμεινε στο δικηγορικό στίβο επί 60 χρόνια. Κατά τον πόλεμο του 1940 πολέμησε εναντίον των Ιταλών ως έφεδρος ανθυπολοχαγός και έπειτα ανέπτυξε αντιστασιακή δράση με την Ιερά Ταξιαρχία.
Η δράση αυτή υπέρ της εθνικής αντίστασης συνεχίστηκε και στη διάρκεια της χούντας, όταν υπερασπίστηκε με μαχητικότητα τα μέλη αντιδικτατορικών οργανώσεων, την Αμαλία Φλέμινγκ, τον Τάσο Μήνη και άλλους αγωνιστές.
Ο στενός φίλος του Παναγιώτης Κανελλόπουλος,, τον συμπεριέλαβε στην κυβέρνησή του. Υπηρέτησε ως υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ από τις 5 Νοεμβρίου 1945 ως τις 22 Νοεμβρίου του ίδιου χρόνου.
Μετά τη Μεταπολίτευση εξελέγη βουλευτής (στην Αναθεωρητική Βουλή) στις βουλευτικές εκλογές του 1974 με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις στην Α΄ Αθηνών. Το κόμμα μετονομάστηκε σε ΕΔΗΚ το 1976. 
Ήταν ο εισηγητής της μειοψηφίας στο κεφάλαιο του Συντάγματος για τη δικαιοσύνη, όταν ήταν βουλευτής της Αναθεωρητικής Βουλής. Συνέβαλε ακόμα στη διαμόρφωση διατάξεων που αφορούν τις πολιτικές ελευθερίες και τα ατομικά δικαιώματα.
Ο Γεώργιος Β. Μαγκάκης συνέχισε να δικηγορεί και μετά την αποχώρησή του από το Κοινοβούλιο. Πέθανε σε ηλικία 85 ετών στην Αθήνα το 1991.
Χαλίλ Χουλουσί εφέντης

Βιογραφία

Ο Χαλίλ Χουλουσί εφέντης, γνωστός επίσης και ως Χαλήλ Χουλιασής,  ή Χαλήλ Χουλιουσή, ήταν Αλβανικής καταγωγής και ζούσε με την οικογένειά του στην Πρέβεζα το δεύτερο μισό του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα. Ήταν γιος του κτηματία Σιεΐχ Χασάν Χουσνή εφέντη. Είχε σπουδάσει τη νομική επιστήμη σε Τουρκικό πανεπιστήμιο και ήταν από το 1890 περίπου δικηγόρος στην Πρέβεζα. Στις 10 Μαρτίου 1909, κατά τη διαδικασία εκλογής δημάρχου Πρέβεζας της οθωμανικής περιόδου, ήρθε τρίτος με 101 ψήφους. Ο έπαρχος (mutasarrıf) της Πρέβεζας αναγνώρισε αυτόν ως δήμαρχο της πόλης με απόφασή του της 17 Μαρτίου 1909. Πριν την απελευθέρωση της Πρέβεζας ήταν πρόεδρος της Λέσχης των Νεοτούρκων της πόλης. Με τη σύζυγό του Ρεφιά, απέκτησαν τέσσερις γιους: τον Μουζαφέρ, τον Μουαμέρ, τον Μουσαβέρ και τον Μουνεβέρ, καθώς και δύο κόρες: τη Βεντιά και τη Μουγεσέρ. Τα παιδιά τους είχαν μάθει την Ελληνική ως μητρική γλώσσα.
Ανώνυμος αρθρογράφος της ελληνικής εφημερίδας ''Αλεξάνδρεια'', που εκδιδόταν στην ομώνυμη πόλη της Αιγύπτου, τον χαρακτηρίζει ως ένα πολύ ευφυή και μεγάλης αντιλήψεως άνδρα, με ισχυρό διοικητικό πνεύμα. Στο αξίωμά του, ως δημάρχου της Πρέβεζας κατά την οθωμανική περίοδο, ήταν προσηνέστατος με όλους τους συνδημότες του, ανεξαρτήτως έθνους και θρησκεύματος και πολύ συμπαθής μεταξύ του ελληνικού πληθυσμού της πόλης και των περιχώρων της.
Κατά τον ίδιο αρθρογράφο ο Χαλίλ εφέντης ήταν ο πρώτος από μια ομάδα προκρίτων που πίεσαν ώστε να αναγκασθεί ο Τούρκος στρατιωτικός διοικητής της Πρέβεζας να παραδώσει την πόλη αμαχητί, μετά τη Μάχη της Νικοπόλεως της 20ής Οκτωβρίου 1912. Όταν ο δεύτερος είπε ότι «ως στρατιώτης δεν μου επιτρέπεται να παραδώσω την πόλη, προτιμώ να αυτοκτονήσω» ο Χαλίλ του απάντησε στωϊκότατα «όπλο και τόπο έχεις, πήγαινε και σκοτώσου» και συνέχισε λέγοντας ότι δεν έχουν άλλη διέξοδο παρά να σώσουν την πόλη παραδίδοντάς την στον Ελληνικό Στρατό, ο οποίος την πολιορκεί στενότατα, δεν έχουν άλλη ελπίδα παρά την μη αισχρή ήττα, για την οποία υπεύθυνος είναι ο στρατιωτικός διοικητής και μόνον.
Πέθανε στην Πρέβεζα τον Ιανουάριο του 1917.
Με την ανταλλαγή των πληθυσμών του 1923 η οικογένειά του προτίμησε να δηλώσει Τουρκική υπηκοότητα και όχι Αλβανική και έφυγαν από την Πρέβεζα. Τη δεκαετία του 1970, ο γιος τού Χαλίλ εφέντη, Μουζαφέρ Επιρντέν, μετά τη συνταξιοδότησή του από την Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας, της οποίας υπήρξε διευθυντής, επισκέφθηκε την Πρέβεζα και συνάντησε παλαιούς παιδικούς του φίλους. Ενημέρωσε, τότε, έναν από αυτούς, τον Γεώργιο Αντύπα, ότι το Κεμαλικό καθεστώς της Τουρκίας έστειλε τον πατέρα του, Χαλίλ, σε στρατοδικείο, το οποίο τον καταδίκασε σε θάνατο για τον εκβιασμό που έκανε, ως δήμαρχος της Πρέβεζας, στον στρατιωτικό διοικητή της πόλης Μεχμέτ Ασάφ, ώστε να την παραδώσει στον Ελληνικό Στρατό χωρίς περαιτέρω αντίσταση.
Αντόνιο Τοβάρ

Βιογραφία και έργο

Από μικρός έμαθε καταλανικά και βασκικά λόγω των συνεχών μετακινήσεων της οικογένειάς του. Σπούδασε Δίκαιο, Ιστορία και Κλασική Φιλολογία σε πανεπιστήμια της Ισπανίας, στο Παρίσι και το Βερολίνο έχοντας ως καθηγητή τον Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ. Με την έκρηξη του Ισπανικού Εμφυλίου ανέλαβε σημαντικές θέσεις στο εθνικιστικό στρατόπεδο (υπεύθυνος προπαγάνδας και διευθυντής του Εθνικού Ραδιοφώνου της Ισπανίας που μόλις είχε ξεκινήσει τη λειτουργία του) δίπλα στον φίλο του Ντιονίσιο Ριδρουέχο και υπό τη σκέπη του πολιτικού Ραμόν Σεράνο Σούνιερ. Παρότι είχε υποστηρίξει τη Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία, μετά τη διαμονή του στο Βερολίνο για ένα σύντομο χρονικό διάστημα υπήρξε θερμός υποστηρικτής του εθνικοσοσιαλισμού. Υπήρξε ο διερμηνέας του Σεράνο Σούνιερ σε συνομιλίες του με τον Χίτλερ και σε συναντήσεις τον Μουσολίνι.
Έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα το 1941 με μια μετάφραση του Παυσανία και έκτοτε απομακρύνθηκε από την πολιτική. Μεταξύ άλλων ίδρυσε την πρώτη έδρα βασκικής φιλολογίας με τη συνδρομή του Βάσκου φιλολόγου Κόλντο Μιτσελένα. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, ως ένδειξη συμπαράστασης στην απομάκρυνση από το πανεπιστήμιο ακαδημαϊκών όπως ο Αγουστίν Γκαρθία Κάλβο και ο Ενρίκε Τιέρνο Γκαλβάν, εγκαταστάθηκε στο μόνιμα εξωτερικό, στο Πανεπιστήμιο της Τυβίνγκης μέχρι την συνταξιοδότησή του το 1979. Προηγουμένως είχε εργαστεί στην Αργεντινή και τις ΗΠΑ γύρω από τις ιθαγενείς γλώσσες και την κλασική φιλολογία.
Αιγυπτιακή Μάου

Η Αιγυπτιακή Μάου είναι φυλή εξημερωμένης γάτας με καταγωγή τόσο από την Αίγυπτο όσο και από την Ιταλία. Θεωρείται άμεσος απόγονος της εξημερωμένης αφρικανικής αγριόγατας, που εξημερώθηκε από τους Αιγυπτίους κατά την αρχαιότητα, καθώς παρουσιάζει αρκετή ομοιότητα με τις γάτες που απεικονίζονται στις αρχαίες αιγυπτιακές τοιχογραφίες. Λαμβάνοντας υπόψιν αυτή τη θεωρία, τότε η αιγυπτιακή Μάου θα μπορούσε να θεωρείται η αρχαιότερη εξημερωμένη φυλή γάτας σε όλον τον κόσμο. Εξάλλου, στα αρχαία Αιγυπτιακά, η λέξη «μάου» σήμαινε «γάτα».

Ιστορία

Η Αιγυπτιακή Μάου δημιουργήθηκε το 1956 από την Ναταλί Τρουμπεσκόι, η οποία μετέφερε αδέσποτες γάτες από το Κάιρο στην Ιταλία, όπου και τις ζευγάρωσε με τις ντόπιες οικόσιτες γάτες, καταφέρνοντας έτσι να διασώσει την φυλή από τον αφανισμό, στα όρια του οποίου έφτασε κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μάλιστα, το 1977 αναγνωρίστηκε από τον Όμιλο Φίλων Γάτας (CFA στα αγγλικά), για να ακολουθήσει τρία χρόνια αργότερα η αναγνώριση από τον Διεθνή Όμιλο Φίλων Γάτας (TICA στα αγγλικά).

Η προσωπικότητα της Μάου

Οι Αιγυπτιακές Μάου είναι ευγενικές και συγκροτημένες. Αγαπούν τους ανθρώπους της οικογένειάς τους και επιζητούν την προσοχή. Μάλιστα, διαλέγουν το δικό τους «ξεχωριστό πρόσωπο». Παρ' όλα αυτά, τείνουν να είναι επιφυλακτικές με τους ξένους. Ακόμη, στην «επικράτειά» τους μπορεί να είναι υπερβολικά εξωστρεφής, χωρίς ίχνος φόβου αλλά με αρκετή περιέργεια.
Τέλος, οι Αιγυπτιακές Μάου είναι δραστήριες και αρκετά έξυπνες. Ακόμη, είναι ιδιαίτερα κοινωνικές και επικοινωνούν είτε με ευγένια είτε με ενθουσιασμό και συνήθως αποτελούν αναπόσπαστα μέλη της κάθε οικογένειας. Παρ' όλα αυτά, είναι ιδιαίτερα ζωηρές και έχουν την δική τους άποψη σχετικά με το ποιος θα τις χειρίζεται και πότε.

Σωματική διάπλαση

Το σώμα των Μάου είναι μεσαίου μεγάθους αλλά αρκετά μυώδες και αθλητικό, τα πίσω πόδια της είναι λίγο πιο μακριά από τα μπροστινά, γεγονός που προσδίδει επιπλέον ταχύτητα. Το τρίχωμα της είναι πυκνό και γυαλιστερό, ενώ οι αποχρώσεις του είναι ασημί, χάλκινο και γκρίζο. Επιπλέον, τα μάτια της είναι αρκετά μεγάλα και εκφραστικά, ενώ τα αυτιά της είναι μεσαία είτε αρκετά μεγάλα. Παρ' όλα αυτά, υπάρχει αρκετό κενό ανάμεσά τους.

Η υγεία των Αιγυπτιακών Μάου

Λόγω της παλαιότητάς της, η φυλή έχει αναπτύξει αρκετά αντισώματα που της επιτρέπουν να είναι υγιείς στα περισσότερα χρόνια της ζωής της. Παρ' όλα αυτά, είναι αρκετά επιρρεπής στην παχυσαρκία. Ακόμη, μεταξύ τεσσάρων και έξι μηνών ενδέχεται να παρουσιάσει πρόβλημα στην στοματική κοιλότητα λόγω συνύπαρξης των νεογιλών και των μόνιμων δοντιών. Τέλος, η περίοδος κύησης διαρκεί περισσότερο από των υπόλοιπων αιλουροειδών (60 - 70 ημέρες).
1η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 1η Συμφωνία σε Μι ύφεση μείζονα, K. 16 (γερμανικά: Sinfonie Es-Dur KV 16) είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, την οποία συνέθεσε σε ηλικία μόλις 8 ετών. Εκείνη την περίοδο ήταν γνωστός στην Ευρώπη ως «παιδί θαύμα», παρά ως συνθέτης. Χειρόγραφο της σύνθεσης βρίσκεται στη Biblioteka Jagiellońska, στην Κρακοβία.

Υπόβαθρο

Το κομμάτι γράφτηκε όταν, κατά την Μεγάλη Περιοδεία στην Ευρώπη, η οικογένεια βρισκόταν στο Λονδίνο και χρειάστηκε να μετακομίσουν στο Τσέλσι, εξ αιτίας μίας ασθένειας του Λέοπολντ. Στο σπίτι, όπου διέμεναν, βρισκόταν στον αριθμό 180, στον Ebury Street, που τώρα είναι προάστιο του Γουέστμινιστερ, μάλιστα στο σπίτι που γράφτηκε υπάρχει και blue plaque.
Η Συμφωνία έκανε πρεμιέρα στις 21 Φεβρουαρίου του 1765. Η συγκεκριμένη σύνθεση του Μότσαρτ, δείχνει τις επιρροές που είχε, ανάμεσα σε αυτές ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ και ιδιαίτερα ο γιος του, ο Γιόχαν Κρίστιαν Μπαχ, τον οποίον ο Μότσαρτ τον είχε συναντήσει κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Λονδίνο.
Ντιναμό Τιράνων

Ιστορία

Η Ντιναμό Τιράνων ιδρύθηκε το 1950 από το Υπουργείο Άμυνας όπου ίδρυσε όλες τις ομάδες που βρίσκονται στην Αλβανία, ώστε να αναπτυχθεί ο αθλητισμός στην χώρα τους. Η Ντιναμό μέχρι το 1995 χρησιμοποιούσε το όνομα αυτό ενώ από το ´95 και μετά μετονομάστηκε σε Ολίμπικ Τιράνων. Όμως το 1997 μετονομάστηκε σε Ντιναμό και από τότε λέγεται έτσι. Η Ντιναμό έχει στο δυναμικό της συνολικά 18 τίτλους στο πρωτάθλημα και 13 συνολικά τα κύπελλα Αλβανίας. 
Η Πρώτη έξοδος στην Ευρώπη ήρθε το 1971 στο ΟΥΕΦΑ Καπ, με αντίπαλο την Αούστρια Βιέννης με σκορ (1-1) και (0-1). Η επόμενη της έξοδο έγινε εννέα χρόνια μετά, πιο συγκεκριμένα το 1980/81 με μεγαλύτερο αντίπαλο, αυτόν του Άγιαξ. Η Τελευταία έξοδος ήταν το 2010 στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ χάνοντας από τη Σερίφ Τιράσπολ (1-0) και (1-3).

Υποστηρικτές

Οι μόνοι υποστηρικτές της Ντιναμό είναι οι «Ντιναμοβίτετ» (Dinamovitët) που ιδρύθηκαν το 2008 και έχουν προκαλέσει διάφορα επεισόδια σε ντέρμπι, κυρίως αυτά με τη Βλάζνια. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια παραμένει ένα μεγάλο γκρουπ από οπαδούς και είναι ήσυχοι και κατά την διάρκεια αλλά και μετά το τέλος κάθε αγώνα.
Νέναντ Κρίστιτσιτς

Πρώιμη σταδιοδρομία και διάγνωση καρκίνου

Ξεκίνησε την καριέρα του στην ΟΦΚ Βελιγραδίου. Την 1η Σεπτεμβρίου 2008 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Σαμπντόρια, ύστερα από την επιμονή του Τζουζέπε Μαρότα, ο οποίος πίστευε ότι ο 17χρονος ήταν ένας από τους πιο ταλαντούχους παίκτες που είχε φέρει ποτέ στο σύλλογο. Εντάχθηκε στην ομάδα νέων, με την οποία αγωνίστηκε στο τουρνουά νέων Τορνέο ντι Βιαρέτζο (Torneo di Viareggio). Το Νοέμβριο του 2008, αποκόμισε έναν τραυματισμό στο γόνατο και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για να αποκαταστήσει το πρόβλημα στο μηνίσκο. Κατά τη διάρκεια της αποθεραπείας του, το Δεκέμβριο του 2008 παρουσιάστηκαν στομαχικά προβλήματα και ενώ η αρχική διάγνωση μιλούσε για παγκρεατίτιδα, το αποτέλεσμα της ιστολογικής εξέτασης που είχαν διεξαγάγει οι γιατροί στην Ιταλία, έδειξε πως έπασχε από μια σπάνια και επιθετική κακοήθη αιματολογική νόσο, το λέμφωμα Burkitt Κατόπιν τούτου τον κάλεσαν εσπευσμένα πίσω στην Ιταλία (βρισκόταν για ολιγοήμερες διακοπές στην πατρίδα του) με σκοπό να αρχίσει αμέσως θεραπεία και φέρεται να του είπαν πως χωρίς άμεση θεραπεία είχε 48 ώρες ζωής. Ευτυχώς η άμεση υποβολή σε θεραπεία κατάφερε να αναστρέψει την ανάπτυξη του καρκίνου και ο Κρίστιτσιτς έζησε και συνέχισε να παίζει ποδόσφαιρο, αν και η περιπέτεια αυτή έφερε μεγάλο πισωγύρισμα στη σταδιοδρομία του. Παρέμεινε στο νοσοκομείο για τρεις μήνες και κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του έχασε 25 κιλά. Τελικά, έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της Σαμπντόρια σε έναν αγώνα του Γιουρόπα Λιγκ εναντίον της Ντεμπρέτσενι, στις 16 Δεκεμβρίου 2010. Στις 2 Δεκεμβρίου 2012, σημείωσε το πρώτο του γκολ για τη Σαμπντόρια εναντίον της Φιορεντίνα. Τραυματίστηκε στον αστράγαλο (ρήξη συνδέσμων αριστερής ποδοκνημικής) στις 14 Απριλίου στο τοπικό ντέρμπι με την Τζένοα, χάνοντας όλη την υπόλοιπη σεζόν.
Στις 2 Φεβρουαρίου 2015, μετακινήθηκε με δανεισμό στη Μπολόνια. Ωστόσο τραυματίστηκε στο δεξί γόνατο στις 2 Μαρτίου, μένοντας εκτός δράσης για περίπου ενάμιση μήνα. Το συμβόλαιο του με τη Σαμπντορία ολοκληρώθηκε στις 18 Ιουλίου 2016.

Ντεπορτίβο Αλαβές

Στις 25 Ιουλίου 2016, αποκτήθηκε με ελεύθερη μεταγραφή από την ισπανική Ντεπορτίβο Αλαβές. Ο συμπατριώτης του Αλεξάνταρ Κατάι, ο οποίος είχε επίσης διαγνωστεί με σοβαρή ασθένεια νωρίτερα στη σταδιοδρομία του, υπέγραψε στην Αλαβές αργότερα το ίδιο καλοκαίρι και οι δύο τους έγιναν συμπαίχτες στη μεσαία γραμμή.

Ερυθρός Αστέρας

Στις 23 Αυγούστου 2017, εντάχθηκε στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου υπογράφοντας διετές συμβόλαιο. Έκανε το ντεμπούτο του στο ντέρμπι εναντίον της Παρτίζαν στις 27 Αυγούστου 2017. Στις 3 Μαρτίου 2018, σημείωσε το πρώτο του γκολ για το σύλλογο στη νίκη με 2-1 επί της Βόζντοβατς. Οκτώ ημέρες αργότερα, σκόραρε πάλι στην ισοπαλία 1-1 με την Νάπρεντακ.

ΑΕΚ

Στις 26 Δεκεμβρίου 2018, ο Ερυθρός Αστέρας ανακοίνωσε τη μετακίνηση του στην ΑΕΚ, η οποία ενεργοποίησε τη ρήτρα αποδέσμευσής του, ύψους 500.000 ευρώ, έξι μήνες πριν από το τέλος του συμβολαίου του.

Διεθνής σταδιοδρομία

Έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Σερβίας στις 6 Φεβρουαρίου 2013, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Κύπρου, σε ηλικία 22 ετών.
Ο Λυκάνθρωπος (1941 ταινία)

Πλοκή

Με τον θάνατο του αδερφού του, ο Λόρενς Στούαρτ "Λάρι" Τάλμποτ (Τσάνεϊ Τζούνιορ) επιστρέφει από την Αμερική στην γεννητέρα του στην Ουαλλία. Εκεί ερωτέυεται την Γκούεν (Άνκερς), που δουλεύει σε ένα κατάστημα με αντίκες. Ο Λάρι αγοράζει ένα μπαστούνι που αντιπροσοπεύει έναν ασημένιο λυκάνθρωπο στην κορυφή. 
Ο Λάρι επισκέφτεται με την φίλη της Γκούεν, Τζένι (Χελμ), μια κατασκήνωση για τσιγγάνους για να τους διαβάσουν τη μοίρα τους. Η Τζένη επιτίθεται από έναν τσιγγάνο-λυκάνθρωπο, τον Μπέλα (Λουγκόζι), αλλά ο Λάρι τον σκοτώνει με το μπαστούνι. Μέσα στη μάχη ο λυκάνθρωπος δαγκώνει τον Λάρι. Η μητέρα του Μπέλα, η Μαλέβα (Ουσπενσκάγια), λεει στον Λάρι πως αυτό θα τον μεταμορφώνει σε λυκάνθρωπο κάθε νύχτα με πανσέληνο. 
Ο Λάρι παραμονεύει στην εξοχή με την μορφή λυκάνθρωπου. Ο πατέρας του, ο σερ Τζον (Ράινς), συνοδεύει τους χωρικούς σε ένα κυνήγι για το λύκο. Ο Λάρι μεταμορφώνεται και μπαίνει στο δάσος όπου τον σκοτώνει ο πατέρας του με το μπαστούνι. Καθώς πεθαίνει, παίρνει την μορφή ανθρώπου, και ο σερ Τζον καταλαβαίνει πως σκότωσε τον γιο του. Οι μόνοι που το ξέρουν είναι ο σερ Τζον, η Γκούεν και η Μαλέβα.
Λέμκοι

Οι Λέμκοι (λεμκικά: Лeмкы, ουκρανικά: Лeмки, πολωνικά: Łemkowie) είναι εθνοτική υποομάδα που κατοικεί σε ένα τμήμα των ορεινών περιοχών των Καρπαθίων, γνωστών ως Λεμκίβτσινα. Πολλοί Λέμκοι κατατάσσονται ως υποομάδα των Ουκρανών από την ουκρανική κυβέρνηση. Η Σλοβακία τους χαρακτηρίζει ως υποομάδα Ρουθηνών (Ρουθενιανών), μιας ανατολικής σλαβικής μειονότητας διαφορετικής από τους Ουκρανούς.
Η ομιλούμενη γλώσσα, η οποία κωδικοποιείται στον κώδικα ISO 639-3, έχει περιγραφεί ως αυτόνομη γλώσσα, ως διάλεκτος της ρουθηνικής γλώσσας ή μια διάλεκτος της ουκρανικής. Στην Ουκρανία, σχεδόν όλοι οι Λέμκοι μιλούν τόσο τα λεμκικά όσο και τα ουκρανικά (σύμφωνα με την ουκρανική απογραφή του 2001). Η Ουκρανία (σε αντίθεση με τις γειτονικές χώρες) αρνείται στοους Λέμκους ξεχωριστή εθνική και γλωσσική ιδιότητα.
Στην πολωνική απογραφή του 2011, 11.000 άτομα προσδιόρισαν την εθνικότητά τους ως Λέμκοι, εκ των οποίων 6.000 δήλωσαν ως μοναδική την εθνικότητά τους ως Λέμκοι, 4.000 δήλωσαν διπλή εθνική ταυτότητα Λεμκο-Πολωνοί και 1.000 δήλωσαν τη λεμκική ταυτότητα μαζί με μια μη πολωνική ταυτότητα.
Ερλ Χάινς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Πίτσμπουργκ από γονείς μουσικούς. Ο πατέρας του έπαιζε κόρνο και η μητέρα του εκκλησιαστικό όργανο. Σε νεαρή ηλικία ξεκίνησε να εξασκείται στο όργανο της τρομπέτας, ωστόσο αργότερα αφοσιώθηκε στο πιάνο. Η επαγγλεματική του σταδιοδρομία άρχισε στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Το 1923 εγκαταστάθηκε στο Σικάγο, που αποτελούσε την εποχή εκείνη το κέντρο της τζαζ μουσικής σκηνής. Εκεί συμμετείχε στις ορχήστρες των Erskine Tate και Caroll Dikerson, ενώ το 1926 ξεκίνησε η συνεργασία του με τον Λούις Άρμστρονγκ, ο οποίος θαύμαζε το πρωτότυπο ύφος του Χάινς. Μαζί ηχογράφησαν αρκετούς δίσκους, ενώ ο Χάινς υπήρξε επίσης μέλος της μεγάλης ορχήστρας του Άρμστρονγκ Louis Armstrong's Hot Five.
Στη δεκαετία του 1930, ο Χάινς ηγήθηκε της προσωπικής του μεγάλης ορχήστρας, με την οποία εμφανίστηκε σε μουσικά κέντρα, στο Σικάγο και τη Νέα Υόρκη, ενώ περιόδευσε και στην Ευρώπη, στα τέλη της δεκαετίας. Στις ορχήστρες του, συμμετείχαν αρκετοί νεωτεριστές - την εποχή εκείνη - μουσικοί, όπως ο Τσάρλι Πάρκερ και ο Ντίζι Γκιλέσπι. Το 1948, αναγκάστηκε να διαλύσει την ορχήστρα του για οικονομικούς λόγους και για τα επόμενα τρία χρόνια υπήρξε μέλος της ορχήστρας All Stars του Λούις Άρμστρονγκ. Μετά την αποχώρησή του, ηγήθηκε μικρότερων μουσικών σχημάτων καθώς και μίας ορχήστρας ντίξιλαντ. Αν και η φήμη του είχε υποχωρήσει σημαντικά μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '60, στη συνέχεια επανήλθε στα μουσικά δρώμενα, κυρίως χάρη σε μία σειρά συναυλιών που έδωσε στη Νέα Υόρκη το 1964, οι οποίες συνοδεύτηκαν από πολύ θετικές κριτικές. Περιόδευσε στην Ασία και την Αυστραλία ενώ συνέχισε να δίνει συναυλίες μέχρι τις αρχές του 1980.
Πέθανε το 1983 στο Ώκλαντ.
Μικροελεγκτής

Ο μικροελεγκτής (αγγλικά, microcontroller) είναι ένας τύπος επεξεργαστή, ουσιαστικά μια παραλλαγή μικροεπεξεργαστή, ο οποίος μπορεί να λειτουργήσει με ελάχιστα εξωτερικά εξαρτήματα, λόγω των πολλών ενσωματωμένων υποσυστημάτων που διαθέτει. Χρησιμοποιείται ευρύτατα σε όλα τα ενσωματωμένα συστήματα (embedded systems) ελέγχου χαμηλού και μεσαίου κόστους, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται σε αυτοματισμούς, ηλεκτρονικά καταναλωτικά προϊόντα (από ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές έως παιχνίδια), ηλεκτρικές συσκευές και κάθε είδους αυτοκινούμενα τροχοφόρα οχήματα.

Γλώσσες προγραμματισμού και εργαλεία ανάπτυξης

Η επιτυχία μιας οικογένειας μικροελεγκτών καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τη διαθεσιμότητα και την ευχρηστία των σχετικών εργαλείων ανάπτυξης, όπως μεταφραστές από γλώσσες υψηλού επιπέδου σε γλώσσα κατανοητή από τον μικροελεγκτή (assembly), προγραμματιστές της εσωτερικής μνήμης και εργαλεία εκσφαλμάτωσης (debuggers). Στους μικροελεγκτές, τα εργαλεία αυτά δεν αποτελούνται μόνον από λογισμικό, καθώς δεν υπάρχει τυποποιημένος τρόπος επικοινωνίας με αυτούς. Έτσι διατίθενται προγραμματιστές της εσωτερικής μνήμης (συνήθως μέσω θύρας JTAG ή USB) καθώς και έτοιμες πλακέτες (evaluation boards) με ψηφιακές ή και αναλογικές εξόδους. Οι πλακέτες αυτές έχουν ως κεντρική τους μονάδα τον εκάστοτε μικροελεγκτή, δυνατότητα εύκολου προγραμματισμού και συνήθως συνοδεύονται από λογισμικό ανάπτυξης εφαρμογών με έτοιμα  παραδείγματα. Ετσι ο χρήστης μπορεί να δοκιμάσει τις περισσότερες δυνατότητες του μικροελεγκτή πριν καν σχεδιάσει τη δική του πλακέτα. Στον τομέα των εργαλείων ανάπτυξης, δραστηριοποιούνται όχι μόνο οι ίδιοι οι κατασκευαστές μικροελεγκτών αλλά και εξειδικευμένες εταιρείες.
Η πιο διαδεδομένη γλώσσα προγραμματισμού των μικροελεγκτών είναι η C, η C++ και οι παραλλαγές τους. Σε τμήματα του λογισμικού όπου απαιτείται ταχύτητα η μικρό μέγεθος χρησιμοποιούμενης μνήμης, μπορεί να χρησιμοποιείται η Assembly. Όμως οι μεγαλύτερες απαιτήσεις σε λειτουργικότητα και η ευκολία προγραμματισμού της C έναντι της assembly, σε συνδυασμό με την επάρκεια μνήμης των σύγχρονων μικροελεγκτών, έχουν γενικά εκτοπίσει την Assembly από τις περισσότερες εφαρμογές.