Σοβιετική Κεντρική Τηλεόραση

Πρώτες δεκαετίες

Το ραδιόφωνο ήταν το κυρίαρχο μέσο ενημέρωσης στην Σοβιετική Ένωση, ωστόσο, στην δεκαετία του 1930 οι προετοιμασίες για την τηλεόραση ήταν σε πλήρη εξέλιξη. Την 1η Μαΐου του 1931 διεξήχθη η πρώτη πειραματική μετάδοση μηχανικής τηλεόρασης στην Σοβιετική Ένωση, χωρίς ήχο. 
Στις 1 Οκτωβρίου 1934, οι πρώτες τηλεοράσεις έγιναν διαθέσιμες στο κοινό. Το επόμενο έτος, ξεκίνησαν οι πρώτες τηλεοπτικές μεταδόσεις. 
Η τηλεοπτική υπηρεσία της Σοβιετικής Ένωσης ξεκίνησε τις πειραματικές τηλεοπτικές εκπομπές στις 1 Μαρτίου 1938. 
Οι τακτικές δημόσιες μεταδόσεις ξεκίνησαν στις 9 Μαρτίου 1938 με μια βραδιά προγραμμάτων, που περιελάμβανε ειδήσεις, ντοκιμαντέρ και ψυχαγωγία στο Κανάλι 1 της Μόσχας. Την ίδια στιγμή, το Κανάλι 5 του Λένινγκραντ, η εθνική τηλεοπτική υπηρεσία από το Λένινγκραντ και την βόρεια Σοβιετική Ένωση, ξεκίνησε στις 7 Ιουλίου του ίδιου έτους.
Τα προγράμματα σταμάτησαν το 1941 κατά την έναρξη της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα, λόγω του φόβου ότι ο μεταδότης στην Σαμπολόβκα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως φάρος του εχθρού. Το Κέντρο Τηλεόρασης της Μόσχας σταμάτησε τις μεταδόσεις στα μεσαία κύματα την 1η Απριλίου του 1941. Το ίδιο συνέβη και στο Λένινγκραντ, λόγω της σχεδόν τετράχρονης πολιορκίας στην πόλη. 
Η τηλεοπτική υπηρεσία της ΕΣΣΔ ξεκίνησε τις πειραματικές μεταδόσεις στις 7 Μαΐου του 1945 (δύο ημέρες πριν από τη Γερμανική παράδοση), στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την πλήρη επαναλειτουργία της.
Ο τακτικός δημόσιος προγραμματισμός ξεκίνησε στις 7 Μαρτίου 1948. Εκείνη την εποχή, οι βασικές εκπομπές ήταν αφιερωμένες στην ζωή της Σοβιετικής Ένωσης, στις πολιτιστικές εκδηλώσεις, στην επιστήμη, και τον αθλητισμό.
Η τηλεοπτική υπηρεσία της ΕΣΣΔ σταμάτησε προσωρινά τις τηλεοπτικές εκπομπές για σημαντική αναβάθμιση στον εξοπλισμό εκπομπών τον Δεκέμβριο του 1948. Ωστόσο, την 1η Μαΐου του επόμενου έτους, το Λένινγκραντ και η βορειο-βορειοδυτική ΕΣΣΔ συνέχισαν τις τηλεοπτικές μεταδόσεις για τους εορτασμούς της Πρωτομαγιάς. 
Ο τακτικός προγραμματισμός συνέχισε στις 16 Ιουνίου του 1949, στις 625 γραμμές.
Στις 22 Μαρτίου του 1951, η Τηλεόραση της Μόσχας μετονομάστηκε, για να αποφευχθεί η σύγχυση με τα επικείμενα τοπικά κανάλια από τους θεατές. Έτσι, μετονομάστηκε σε Κεντρικός Τηλεοπτικός Σταθμός, αργότερα γνωστός ως Πρόγραμμα 1. Η τηλεοπτική υπηρεσία του Λένινγκραντ μετονομάστηκε σε Τηλεόραση του Λένινγκραντ, και συνέχισε τις εθνικές εκπομπές.
Στις 26 Αυγούστου του 1952, εγκαινιάστηκε το Κέντρο Τηλεόρασης του Λένινγκραντ, και έγινε το πρώτο τηλεοπτικό στούντιο της ΕΣΣΔ με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. 
Για την Πρωτοχρονιά του 1955, ο Κεντρικός Τηλεοπτικός Σταθμός άρχισε να εκπέμπει καθημερινό πρόγραμμα. 
Στις 14 Φεβρουαρίου του 1956, το νέο Πρόγραμμα της Μόσχας ξεκίνησε τις εκπομπές για τους θεατές στην Μόσχα και την γύρω Περιφέρεια Μόσχας.
Η τηλεοπτική υπηρεσία της ΕΣΣΔ (το Πρόγραμμα 1 και Πρόγραμμα της Μόσχας 2) ξεκίνησαν τις πειραματικές έγχρωμες μεταδόσεις στις 14 Ιανουαρίου 1960.
Το επόμενο έτος, η Τηλεόραση του Λένινγκραντ μετακίνησε το στούντιο και τους υπαλλήλους του σε μεγαλύτερες εγκαταστάσεις. 
Οι αρχές της ΕΣΣΔ άρχισαν την κατασκευή ενός τηλεοπτικού κέντρου στο Οστάνκινο για τα τηλεοπτικά δίκτυα, το 1963. Άνοιξε το 1967, ως μέρος των εορτασμών για την 50η επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης. Το Λένινγκραντ θα ακολουθήσει το επόμενο έτος, καθώς το ανακαινισμένο και επεκταμένο Κέντρο Μεταδόσεων της Τηλεόρασης του Λένινγκραντ ξανάνοιξε τις πόρτες του.
Στις 1 Σεπτεμβρίου 1964, το Πρόγραμμα 1 της Κεντρικής Τηλεόρασης της ΕΣΣΔ ξεκίνησε το Spokoynoy nochi, malyshi! (Καληνύχτα, Παιδιά!) ως απάντηση στο Ανατολικογερμανικό Sandmännchen. Η ιδέα ήταν μια ταινία κινουμένων σχεδίων και, στη συνέχεια, η αποστολή των παιδιών στο κρεβάτι πριν την αρχή των προγραμμάτων για ενήλικες στις 21:00 (με το κεντρικό βραδινό δελτίο ειδήσεων Vremya). Καθώς αρκετές γενιές παιδιών μεγάλωσαν με την εκπομπή, η εκπομπή αυτή έχει παραμείνει μια δημοφιλής παιδική ανάμνηση. Το τηλεοπτικό κανάλι Ρωσία 1 συνεχίζει τη συγκεκριμένη πρακτική μέχρι σήμερα. 
Στις 29 Μαρτίου 1965, ξεκίνησαν οι μεταδόσεις του Τρίτου Προγράμματος. Αρχικά, ήταν ένα εκπαιδευτικό κανάλι. Αυτό το κανάλι μεταδιδόταν μόνο στις μεγάλες πόλεις της Ευρωπαϊκής ΕΣΣΔ (π. χ. στη Μόσχα και το Λένινγκραντ), και ο προγραμματισμός ήταν συμπαραγωγή με το Υπουργείο Παιδείας της ΕΣΣΔ. Προσανατολιζόταν στην μόρφωση του φοιτητικού πληθυσμού της χώρας, από το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο. 
Τον Οκτώβριο του 1990 ιδρύθηκαν τα πρώτα ιδιωτικά κανάλια στην Σοβιετική Ένωση, δίνοντας τέλος στο κρατικό μονοπώλιο στην τηλεόραση.

Έγχρωμη μετάδοση

Η έγχρωμη τηλεόραση εισήχθη στις 1 Οκτωβρίου 1967, καθιστώντας την Σοβιετική Ένωση τη τέταρτη χώρα στην Ευρώπη που ξεκίνησε τις έγχρωμες εκπομπές, μετά το Ηνωμένο Βασίλειο, την Δυτική Γερμανία και την Γαλλία. Το Πρόγραμμα Μόσχας και η Τηλεόραση του Λένινγκραντ ήταν τα πρώτα έγχρωμα κανάλια στην ΕΣΣΔ, καθώς οι παρελάσεις για την Οκτωβριανή Επανάσταση στις 7 Νοεμβρίου του 1967 μεταδόθηκαν ασπρόμαυρες από τα κύρια εθνικά κανάλια και από το Πρόγραμμα 4. Η Κεντρική Τηλεόραση της ΕΣΣΔ υιοθέτησε το γαλλικό πρότυπο SÉCAM. 
Το 1976, ξεκίνησαν οι πλήρεις χρωματικές εκπομπές στην Σοβιετική Ένωση , χρησιμοποιώντας το σύστημα SÉCAM σε όλα τα τηλεοπτικά κανάλια εθνικής εμβέλειας, δηλαδή στο Πρώτο Πρόγραμμα, στο Πρόγραμμα Δύο, στο Πρόγραμμα Μόσχας, στο Πρόγραμμα Τέσσερα, στο Πρόγραμμα Πέντε - Τηλεόραση του Λένινγκραντ, καθώς και στα δίκτυα των Σοβιετικών δημοκρατιών. 

Ολυμπιακοί Αγώνες

Η διοργάνωση των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1980 στη Μόσχα ήταν μια πηγή υπερηφάνειας για το Ανατολικό Μπλοκ. Ωστόσο, η Σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν το 1979, είχε προκαλέσει οργή στην Δύση, με αποτέλεσμα να γίνει μποϊκοτάζ από τις ΗΠΑ και 64 άλλες χώρες. Η Κεντρική Τηλεόραση της ΕΣΣΔ, καθώς ήταν ο τηλεοπτικός φορέας της διοργανώτριας χώρας, παρουσίασε μία έγχρωμη μετάδοση των Αγώνων παγκοσμίως. Σε σοβιετικό έδαφος, οι αγώνες μεταδόθηκαν στα δύο κύρια κανάλια με πρόσθετη κάλυψη στο Πρόγραμμα 3, στο Πρόγραμμα 4 και στην Τηλεόραση του Λένινγκραντ, καθώς και στα κανάλια της Λευκορωσίας και Ουκρανίας (ποδόσφαιρο) και της Εσθονίας (ιστιοπλοΐα).

Γκοριζόντ

Το 1988, έγινε η εκτόξευση του Σοβιετικού δορυφόρου Γκοριζόντ, ο οποίος παρείχε τα τηλεοπτικά προγράμματα σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης και της βόρειας Αφρικής, καθώς και σε ανατολικά τμήματα της Αμερικής. Τα προγράμματα όλων των Ανατολικοευρωπαϊκών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, συμπεριλαμβανομένων των καναλιών της Κεντρικής Τηλεόρασης της Σοβιετικής Ένωσης, μεταδιδόντουσαν μέσω του δορυφόρου.

Οι αλλαγές

Η δεκαετία του 1980 περιείχε σημαντικές αλλαγές στην Σοβιετική Κεντρική Τηλεόραση, καθώς η ΕΣΣΔ δέχτηκε σημαντικές οικονομικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις επί προεδρίας Μιχαήλ Γκορμπατσώφ. 
Πρώτα, η ΚΤ της ΕΣΣΔ αναφερόταν σπάνια στην αντίθεση στο κομμουνιστικό καθεστώς. Ωστόσο, καθώς η εξουσία του ΚΚΣΕ άρχισε να καταρρέει το 1990, η Κεντρική Τηλεόραση της ΕΣΣΔ αναμόρφωσε τα προγράμματά της, προκειμένου να αφαιρεθεί η προπαγάνδα και να αναφέρονται οι ειδήσεις ελεύθερα. 
Από τότε που ξεκίνησε η ισχύς της Γκλάσνοστ, η κύρια ενημερωτική εκπομπή στο τότε Πρόγραμμα 1, η Βρέμια, παραγόταν χωρίς λογοκρισία ή παρεμβάσεις, και επομένως έκανε πλήρη κάλυψη των γεγονότων. Σε αναγνώριση της αξιόπιστης κάλυψής της, η εκπομπή αναμεταδόθηκε σε διάφορα τηλεοπτικά κανάλια σε όλο το κόσμο (όπως το ΑυστραλιανόSBS και το βρετανικό Sky News).
Την ίδια περίοδο, η ΚΤ της ΕΣΣΔ, ξεκίνησε την μετάδοση αρκετών νέων προγραμμάτων, συμπεριλαμβανομένων των talk shows.
Στις 4 Μαρτίου του 1988, δίνοντας έμφαση στην καμπάνια Γκλάσνοστ, το Πρόγραμμα 3 και το Πρόγραμμα 4, καθώς και η Τηλεόραση του Λένινγκραντ έγιναν διαθέσιμα σε όλη την Σοβιετική επικράτεια μέσω δορυφόρου. 
Επίσης, την δεκαετία του 1980, ξεκίνησαν την λειτουργία τους ιδιωτικά κανάλια όπως το ATV και το 2×2, δίνοντας τέλος στο κρατικό μονοπώλιο στην τηλεόραση. Το 1990, η Κεντρική Τηλεόραση της Σοβιετικής Ένωσης ξεκίνησε το πρώτο διεθνές πρόγραμμα συνεργασίας με την Αμερικανική Εταιρεία Μεταδόσεων.

Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης

Μετά την τελική διάλυση της χώρας στις 25 Δεκεμβρίου 1991, η Κεντρική Τηλεόραση της ΕΣΣΔ (η οποία αποτελούσε μέρος της Εθνικής Εταιρείας Μεταδόσεων Ραδιοφώνου και Τηλεόρασης Όλης της Ένωσης από μια μεταρρύθμιση του 1990) σταμάτησε να είναι ο κρατικός τηλεοπτικός φορέας της πρώην ΕΣΣΔ. 
Στις 27 Δεκεμβρίου 1991, η Τηλεόραση Οστάνκινο 1 και η Τηλεόραση Οστάνκινο 4 (τα σημερινά κανάλια Channel One και NTV) ανέλαβαν τις συχνότητες του Προγράμματος 1 και του Προγράμματος 4, αντίστοιχα. Η Τηλεόραση Λένινγκραντ 5 σύντομα έγινε το Κρατικό Τηλεοπτικό Δίκτυο της Αγίας Πετρούπολης, το οποίο ήταν διαθέσιμο σε όλη τη Ρωσία μέχρι το 1997.
Οι εργαζόμενοι της Κεντρικής Τηλεόρασης της ΕΣΣΔ ανησύχησαν για τις εργασιακές προοπτικές του νέου φορέα και είχαν αφοσίωση στην Κεντρική Τηλεόραση της ΕΣΣΔ. Οι θεατές που ήταν συνηθισμένοι στο Ρωσικό προγραμματισμό, παραπονέθηκαν για την απώλεια των αγαπημένων τους εκπομπών. (Μερικές από τις εκπομπές της Κεντρικής Τηλεόρασης της ΕΣΣΔ μεταδίδονται μέχρι σήμερα από το ρωσικό Channel One και το Ρωσία 1). Επιπροσθέτως, τρία μεγάλα Ρωσικά κανάλια, το Κανάλι 1, το Ρωσία 1 και το Πετρούπολη-Κανάλι 5, έχουν ένα καλό ποσοστό παρουσίας στην πρώην Σοβιετική επικράτεια. Επίσης, οι περισσότεροι σταθμοί των Σοβιετικών δημοκρατιών είναι πλήρως ανεξάρτητοι.

Ιστορία λογότυπων

Στην ιστορία της, η Κεντρική Τηλεόραση της ΕΣΣΔ είχε μόνο ένα λογότυπο, το οποίο αποτελούταν από πέντε κύκλους με μια κεραία που είχε την μορφή κόκκινου αστεριού.

Ημέρα

Η Σοβιετική Κεντρική Τηλεόραση (Δεύτερο Πρόγραμμα και Πρόγραμμα της Μόσχας) ξεκινούσε το πρόγραμμά της στις 08:00 το πρωί με την δοκιμαστική κάρτα μαζί με μουσική. Το Πρώτο Πρόγραμμα ξεκινούσε το πρόγραμμά του στις 06:30 το πρωί. Μετά, εμφανιζόταν το ψηφιακό ρολόι, ο εθνικός ύμνος μαζί με μια πανοραμική θέα της Μόσχας, της πρωτεύουσας της Σοβιετικής Ένωσης, καθώς και το λογότυπο του σταθμού.

Βράδυ

Η Σοβιετική Κεντρική Τηλεόραση (Πρώτο Πρόγραμμα, Δεύτερο Πρόγραμμα και Πρόγραμμα της Μόσχας) ξεκινούσε το πρόγραμμά της στις 16:00 το βράδυ με την δοκιμαστική κάρτα μαζί με μουσική. Μετά, εμφανιζόταν το ψηφιακό ρολόι, ο εθνικός ύμνος μαζί με μια πανοραμική θέα της Μόσχας, της πρωτεύουσας της Σοβιετικής Ένωσης, καθώς και το λογότυπο του σταθμού. Ωστόσο, το δεύτερο μέρος του προγράμματος ξεκινούσε στις 14:30 το μεσημέρι το 1978 και στις 14:50 το μεσημέρι από το 1979 έως το 1986.

Ημέρα

Η Σοβιετική Κεντρική Τηλεόραση (Πρώτο Πρόγραμμα, Δεύτερο Πρόγραμμα και Πρόγραμμα Μόσχας) σταματούσε το πρόγραμμά της στις 13:00 το μεσημέρι. Εμφανιζόταν το λογότυπο του σταθμού, το ψηφιακό ρολόι, καθώς και το μήνυμα Μην ξεχάσετε να απενεργοποιήσετε την τηλεόραση (ρωσικά: Не забудьте выключить телевизор) με διαλείπων ήχο και δοκιμαστική κάρτα. 

Βράδυ 

Η Σοβιετική Κεντρική Τηλεόραση (Πρώτο Πρόγραμμα, Δεύτερο Πρόγραμμα και Πρόγραμμα Μόσχας) σταματούσε το πρόγραμμά της στις 23:00 το βράδυ, ωστόσο μερικές φορές το πρόγραμμα τελείωνε τα μεσάνυχτα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το πρόγραμμα του Πρώτου Προγράμματος τελείωνε λίγο πριν τις 01:00 το βράδυ. Εμφανιζόταν το λογότυπο του σταθμού, το ρολόι, καθώς και το μήνυμα Μην ξεχάσετε να απενεργοποιήσετε την τηλεόραση (ρωσικά: Не забудьте выключить телевизор) με δυνατό διαλείπων ήχο και δοκιμαστική κάρτα. 

Ρολόγια

Υπήρχε μόνο μία μετάδοση ρολογιού. 

Δοκιμαστική κάρτα 

Η δοκιμαστική κάρτα που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ΟΥΕΙΤ. 

Πρότυπο έγχρωμης τηλεόρασης

Όταν εισήχθη η έγχρωμη τηλεόραση το 1967, επιλέχθηκε το σύστημα SÉCAM. Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, ορισμένες από τις πρώην δημοκρατίες άλλαξαν στο σύστημα PAL.

Οικονομία

Η χρηματοδότηση στην Κεντρική Τηλεόραση της ΕΣΣΔ προερχόταν κυρίως από το κράτος. 

Διαφήμιση

Η διαφήμιση εισήχθη στην Σοβιετική τηλεόραση την δεκαετία του 1980. Ωστόσο, η σχεδιασμένη οικονομία είχε μικρό ή καθόλου ανταγωνισμό μεταξύ των εμπορικών σχημάτων, οπότε η διαφήμιση περιοριζόταν στην ενημέρωση των θεατών σχετικά με τις τιμές και την διαθεσιμότητα των προϊόντων.
Με την περεστρόικα, εισήχθησαν τα διαφημιστικά σποτ, προκειμένου να καλυφθεί καλύτερα το κόστος του συστήματος. 

Στον σημερινό πολιτισμό

Ένα επεισόδιο της σατιρικής εκπομπής SCTV του 1980, αποτελούταν από μια διακωμώδηση κεντραρισμένη γύρω από μια σύγκρουση ενός Ρωσικού δορυφόρου με τον δορυφόρο της SCTV, με αποτέλεσμα η Ρωσική τηλεόραση να μεταδίδεται στο σήμα της SCTV, ενώ η Σοβιετική Κεντρική Τηλεόραση σατιριζόταν ως '3CCCP1' (Τρεις Σοβιετικές Ενώσεις 1) και '3CCCP2' ('Τρεις Σοβιετικές Ενώσεις 2'), και ακόμη περιλαμβανόταν περαιτέρω διακωμώδηση του Ρωσικού προγράμματος με εκπομπές όπως το Τρακτέρ του Τιμπόρ (ένας αγρότης που έχει ένα τρακτέρ και λέει ότι είναι η μετενσάρκωση του Χρουστσόφ), την Όπα Γκεόργκι (ένας άνδρας που τριγυρίζει γύρω από την Ρωσία και βοηθάει τον οποιοδήποτε), καθώς και μία ημερήσια εκπομπή, την Σήμερα είναι Μόσχα.