google/wiki40b huggingface dataset:
Μπολέσλαφ Β΄ ο Γενναιόδωρος

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Καζιμίρ Α΄ τού αποκαταστάτη δούκα της Πολωνίας και της Μαρίας Ντομπρονιέγκας των Ρουρικιδών, κόρης τού Βλαντίμιρ Α΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου. 
Ο Μπολεσλάφ Β΄ θεωρείται ένας από τους πιο ικανούς ηγεμόνες. Το 1075 επανεγκατέστησε την αρχιεπισκοπή τού Γκνιέζνο (είχε καθαγιαστεί το 1064) και ίδρυσε την επισκοπή τού Πουότσκ. Εγκατέστησε μονές Βενεδικτίνων στο Μογκίλνο, Λούμπιν και Βρότσλαφ. Ήταν ο πρώτος Πολωνός μονάρχης, που έκοψε δικό του νόμισμα σε μεγάλες ποσότητες, ώστε να αντικαταστήσει τα ξένα, που είχαν επικρατήσει στη χώρα κατά τα έτη των πρώτων βασιλέων. Ίδρυσε βασιλικά νομισματοκοπεία στην Κρακοβία και στο Βρότσλαφ και αναμόρφωσε το νόμισμα, που απέφερε σημαντικά έσοδα στα βασιλικά θησαυροφυλάκια. Οι προσπάθειες αυτές είχαν τεράστια επιρροή στην οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας.
Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Γάλλο τον Ανώνυμο, τον αποκαλούσαν largus (γενναιόδωρο), καθώς έκτισε πολλούς ναούς και μονές σε όλη τη χώρα. Επίσης τολμηρός (śmiały) ή σκληρός (οkrutny) αποκαλείται από το μεταγενέστερο Χρονικό των Πολωνών βασιλέων.
Δημήτριος Ρέντης

Ο Δημήτριος Ρέντης (1330 ή 1335 - 1402), υπήρξε συμβολαιογράφος (νοτάριος) στο δουκάτο της Αθήνας τον 14ο αιώνα. Ήταν πατέρας της Μαρίας Ρέντη, που ήταν μη νόμιμη σύζυγος του φλωρεντινού δούκα των Αθηνών Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι. Ήταν παππούς του δούκα των Αθηνών (1402 -1435) Αντώνιο Α΄ Ατσαγιόλι.

Βιογραφία

Η καταγωγή του πιθανολογείται Αρβανίτικη. Σύμφωνα με τον Κώστα Μπίρη, το επώνυμο Ρέντης στα αρβανίτικα σημαίνει «βαρύς, βαρετός, οχληρός». Ήταν από τους λίγους Αθηναίους υποστηρικτές των Καταλανών, όταν αυτοί κατήχαν το δουκάτο των Αθηνών, προφανώς από λόγους συμφέροντος. Σε γενικές γραμμές οι εξουσία των Καταλανών υπήρξε καταπιεστική έναντι των Αθηναίων υπηκόων.
Στις 29 Ιουλίου το 1362, ο βασιλέας της Σικελίας Φρειδερίκος ο Γ΄ είχε παραχωρήσει προνόμια Φράγκου πολίτη σε αυτόν, στα τέκνα του και τους απογόνους του. Του είχε παραχωρήσει εκτάσεις στην Αττική, αρκετές ώστε να θεωρείται πλούσιος και ισχυρός. Τόσο αυτός όσο και οι απόγονοί του είχαν το δικαίωμα στην Ορθόδοξη Χριστιανική πίστη και το δικαίωμα να συνάπτουν γάμους με Λατίνους Καθολικούς πολίτες. Είχε το δικαίωμα να αγοράζει, πουλάει, ανταλλάσσει και γενικά να διαχειρίζεται την κινητή και ακίνητη περιουσία του με όποιον τρόπο αυτός θα ήθελε.
Στην επίθεση κατάληψης των Μεγάρων από τον Νέριο Ατσαγιόλι, το 1374, είχε αγωνιστεί γενναία στο πλευρό των Καταλανών. Λέγεται ότι ήταν επικεφαλής της φρουράς των Αθηνών που είχε σταλεί να συνδράμει αυτή των Μεγάρων. Είχε αμειφθεί τότε με την παραχώρηση της περιουσίας του αποβιώσαντος Constantine Calochini, μετά από εντολή του Φρειδερίκου του Γ΄ κάπου μεταξύ 1375 και 1377.
Το ίδιο γενναία αντιστάθηκε μαζί με τους Καταλανούς κατά την επίθεση των Ναββαραίων το 1380, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να καταλάβουν την Ακρόπολη και αποσύρθηκαν. Στις 20 Μαΐου του 1380, μετά την επίθεση, συγκεντρώθηκε μία αντιπροσωπεία για να εκθέσει την κατάσταση και να αιτηθεί κάποιες διευθετήσεις από τον βασιλέα Πέτρο Δ´, που ήταν τότε ο δούκας των Αθηνών. Αυτή η έκθεση που αποτελείτο από 16 ή 17 άρθρα έγινε γνωστή σαν τα «Άρθρα των Αθηνών». Σε αυτά τα κείμενα επιβεβαιωνόταν η αφοσίωση του Δημήτριου Ρέντη και εζήτησαν κάποιες χάρες για λογαριασμό του. Ο Πέτρος ο Δ΄ επικύρωσε όλα όσα είχαν παραχωρηθεί στον Δημήτριο και τους απογόνους του, όπως και στον υιοθετημένο γιο Ιωάννη Ρέντη. Ακόμα τον όρισε καγκελάριο (αρχιγραμματέα) της Αθήνας με ετήσιο μισθό 40 χρυσά δηνάρια που θα πληρώνονταν από τα τέλη της πόλης και από τους φόρους στο εμπόριο.
Συνέχισε να είναι νοτάριος ακόμα και όταν εκδιώχθηκαν οι Καταλανοί το 1385, από τον νέο κατακτητή της Αθήνας Νέριο Ατσαγιόλι και αυτό λόγω της φιλελληνικής και μη καταπιεστικής πολιτικής του Νέριο.
Η κόρη του Μαρία υπήρξε μη νόμιμη σύζυγος του Νέριο Ατσαγιόλι, που απέκτησε μαζί του ένα γιό, τον Αντώνιο Α΄ Ατσαγιόλι, ο οποίος όμως δεν ήταν νόμιμος κληρονόμος του δουκάτου της Αθήνας. Ο Αντώνιος κατέκτησε αργότερα το δουκάτο.
Παγκόσμιος Νότος

Ο "Παγκόσμιος Νότος" είναι ένας όρος με όλο και μεγαλύτερη απήχηση στο πλαίσιο των διεθνών σπουδών και ιδιαίτερα των μετα-αποικιακών μελετών, για να αναφερθεί στις περιοχές εκείνες του κόσμου που άλλοτε είναι γνωστές ως "Τρίτος Κόσμος" (δηλαδή, την Αφρική, τη Λατινική Αμερική και τις αναπτυσσόμενες χώρες της Ασίας), ως "αναπτυσσόμενες χώρες", ως "λιγότερο αναπτυγμένες χώρες" και ως "λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες." Μπορεί επίσης να συμπεριλαμβάνει φτωχότερες "νότιες" περιοχές σε αντιδιαστολή με πλούσιες "βόρειες" χώρες. Ο Παγκόσμιος Νότος, ωστόσο, είναι κάτι περισσότερο από απλο συνώνυμο για τις υπανάπτυκτες χώρες." Σε γενικές γραμμές, δίνει ιδιαίτερη έμφαση σε ορισμένες πτυχές των χωρών αυτών που έχουν μεταξύ τους κοινή ως ένα βαθμό ιστορία αποικιοκρατίας, νεο-ιμπεριαλισμού, και γενικά εκτεταμένης οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής επιρροής από τις ισχυρές χώρες. Ορισμένες από αυτές τις πτυχές είναι οι τερατώδεις διαφορές που προκύπτουν στο βιοτικό επίπεδο, το προσδόκιμο ζωής, καθώς και την πρόσβαση σε πόρους των ανθρώπων σε αυτές τις χώρες λόγω των ανισοτήτων.
Αρμενικό νεκροταφείο της Τζούλφα

Το αρμενικό νεκροταφείο της Τζούλφα (αρμενικά: Ջուղայի գերեզմանատուն, Τζουγαγί γκερεζμανατούν) ήταν νεκροταφείο κοντά στην πόλη Τζούλφα (γνωστή ως Τζουγά στα αρμενικά), στο εξκλάβιο Ναχτσιβάν του Αζερμπαϊτζάν που αρχικά φιλοξενούσε περίπου 10.000 ταφικά μνημεία. Οι επιτύμβιες στήλες αποτελούνταν κυρίως από χιλιάδες χατσκάρ - μοναδικά διακοσμημένοι πέτρινοι σταυροί χαρακτηριστικό της μεσαιωνικής χριστιανικής αρμενικής τέχνης. Το νεκροταφείο έστεκε ακόμα στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν άρχισε μια συστηματική εκστρατεία καταστροφής των μνημείων.
Αρκετές εκκλήσεις υποβλήθηκαν τόσο από αρμενικούς όσο και από διεθνείς οργανισμούς, καταδικάζοντας την κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν και καλώντας την να σταματήσει αυτού του είδους τη δραστηριότητα. Το 2006, το Αζερμπαϊτζάν απαγόρευσε στα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να διερευνήσουν τις αξιώσεις, επιβάλλοντάς τα μια «μεροληπτική και υστερική προσέγγιση» στο ζήτημα και δηλώνοντας ότι θα δεχόταν μια αντιπροσωπεία μόνο αν επισκεπτόταν επίσης ελεγχόμενο από την Αρμενία έδαφος. Την άνοιξη του 2006, ένας δημοσιογράφος από το Ινστιτούτο για την Αναφορά Πολέμου και Ειρήνης (αγγλικά: Institute for War and Peace Reporting) που επισκέφθηκε την περιοχή ανέφερε ότι δεν υπήρχαν ορατά ίχνη του νεκροταφείου. Την ίδια χρονιά, φωτογραφίες που ελήφθησαν από το Ιράν έδειξαν ότι η περιοχή του νεκροταφείου είχε μετατραπεί σε στρατιωτικό πεδίο βολής. Η καταστροφή του νεκροταφείου περιγράφηκε ευρέως από τις αρμενικές πηγές και από ορισμένες μη αρμενικές πηγές ως πράξη «πολιτιστικής γενοκτονίας».
Μετά τη μελέτη και τη σύγκριση των δορυφορικών φωτογραφιών της Τζούλφα που ελήφθησαν το 2003 και το 2009, το Δεκέμβριο του 2010 ο Αμερικανικός Σύνδεσμος για την Πρόοδο της Επιστήμης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το νεκροταφείο κατεδαφίστηκε και ισοπεδώθηκε.
The Very Beast of Dio

Τραγούδια

1. Stand Up and Shout (Dio, Bain) - 3:19

2. Holy Diver (Dio) - 5:54

3. Rainbow in the Dark (Dio, Campbell, Bain, Appice) - 4:16

4. Straight Through the Heart (Dio, Bain) - 4:36

5. We Rock (Dio) - 4:35

6. The Last in Line (Dio, Bain, Campbell) - 5:47

7. Mystery (Dio, Bain) - 3:58

8. King of Rock 'n' Roll (Dio. Campbell, Bain, Appice) - 3:52

9. Sacred Heart (Dio, Campbell, Bain, Appice) - 6:28

10. Hungry for Heaven (Dio, Bain) - 4:11

11. Rock 'n' Roll Children (Dio) - 4:32

12. Man on the Silver Mountain (Live) (Blackmore, Dio) - 2:29

13. Dream Evil (Dio, Goldie) - 4:29

14. I Could Have Been a Dreamer (Dio, Goldy) - 4:44

15. Lock Up the Wolves (Dio, Bain, Robertson) - 8:34

16. Strange Highways (Dio, Appice, Grijalva, Pilson) - 6:54
Σημαία της Πορτογαλίας

H σημαία της Πορτογαλίας αποτελείται από ένα ορθογώνιο σε λόγο 2:3, με δύο ανισομεγέθη χρωματικά μέρη, ένα πράσινο και ένα κόκκινο. Το φόντο χωρίζεται κάθετα και στη μέση υπάρχει η μικρότερη έκδοση του εθνοσήμου της χώρας. Το εθνόσημο βρίσκεται σε ίση απόσταση από τις άνω και κάτω γωνίες.
Η επίσημη καθιέρωση της σημαίας έγινε στις 30 Ιουνίου 1911. Η σημαία αυτή αντικατέστησε τη σημαία που χρησιμοποιούνταν από το μοναρχικό καθεστώς την περίοδο 1834-1910.
Τα χρώματα στο φόντο -ιδιαίτερα το πράσινο- δεν είναι παραδοσιακά. Από την εποχή της αποτυχημένης επανάστασης στις 31 Ιανουαρίου 1891 για δημοκρατία, το πράσινο και το κόκκινο είχαν καθιερωθεί στη συνείδηση του λαού ως τα χρώματα του Δημοκρατικού Κόμματος της χώρας και των συναφών κινημάτων. Η κορύφωση της δράσης των τελευταίων οδήγησε στην Επανάσταση του 1910, με την οποία αποτινάχθηκε η μοναρχία στη χώρα, στις 5 Οκτωβρίου.
Στις επόμενες δεκαετίες, έγινε εκτεταμένη προπαγάνδα για τα χρώματα αυτά και δόθηκε έμφαση στο πράσινο ως χρώμα του έθνους και της ελπίδας και στο κόκκινο για το αίμα των αγωνιστών.
Η σημερινή σημαία διαφέρει τα μάλα από την πρώτη βασιλική του Αλφόνσου της Πορτογαλίας, η οποία είχε ως βασικά χρώματα το λευκό και το γαλάζιο.
Wring that Neck

Το Wring that Neck (επίσης γνωστό ως Hard Road) είναι ορχηστρικό τραγούδι του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δεύτερο δίσκο τους με τίτλο "The Book of Taliesyn", του οποίου αποτέλεσε το δεύτερο κομμάτι.

Σύνθεση και ηχογράφηση

Η σύνθεση του τραγουδιού πραγματοποιήθηκε από τον κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ, τον κιμπορντίστα Τζον Λορντ, τον μπασίστα Νικ Σίμπερ και το ντράμερ Ίαν Πέις και η συνολική του διάρκεια είναι στα πέντε λεπτά και δεκατρία δευτερόλεπτα.
Το κομμάτι είναι καθοδηγούμενο από τα πλήκτρα του Λορντ και περιέχει σόλο από τον ίδιο και τον Μπλάκμορ. Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στα "De Lane Lee Studios" του Λονδίνου τον Αύγουστο του 1968 με παραγωγό τον Ντέρεκ Λώρενς.

Ζωντανές εκτελέσεις

Το ""Wring that Neck" αποτέλεσε μέρος του set list για τις ζωντανές εμφανίσεις των Deep Purple, και όπως και το "Mandrake Root", οι ζωντανές του εκτελέσεις είχαν πολύ μεγαλύτερη διάρκεια σε σχέση με την αρχική έκδοση, αγγίζοντας και ξεπερνώντας τα τριάντα λεπτά.
Όταν οι Deep Purple ηχογράφησαν το τραγούδι "Child in Time", του οποίου το ριφ είχε ηχογραφηθεί πιο πριν από τους It’s A Beautiful Day για το τραγούδι "Bombay Calling", οι τελευταίοι χρησιμοποίησαν το ριφ του "Wring that Neck" για το τραγούδι τους "Don and Dewey".

Σινγκλ κυκλοφορίες

Το "Wring that Neck" συμπεριλήφθηκε στις κυκλοφορίες σινγκλ των τραγουδιών "Kentucky Woman" τον Δεκέμβριο του 1968, "Emmaretta" τον Φεβρουάριο του 1969 και στο ΕΡ του "Smoke on the Water" μαζί με τα "April" και "Painted Horse" που κυκλοφόρησε στην Γερμανία το 1993 σε μορφή CD.
Δελφοί (Μαλέας)

Δελφοί είναι πίνακας του Κωνσταντίνου Μαλέα.

Πληροφορίες

Δελφοί είναι λάδι σε μουσαμά διαστάσεων 61Χ77 και βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη. Δημιουργήθηκε μεταξύ 1922 και 1923.Η σύνθεση διαμορφώνεται  στη βάση της αντίθεσης φωτεινού και σκοτεινού και στο χωρισμό της επιφάνειας σε μεγάλες χρωματικές ενότητες. Εικονίζεται το τοπίο ιδωμένο από τους Δελφούς, όπως κατεβαίνει μέχρι τη θάλασσα. Γύρω από την κεντρική πράσινη ζώνη εναλλάσσονται τμήματα με διαφορετκό βαθμό φωτεινότητας: έντονο πορτοκαλί (βερμιγιόν), κεραμιδί (σιένα), ανοικτό γαλάζιο, λαμπρό πορτοκαλί, κεραμιδί, ανοικτό γκρίζο, Η χρωματική εναλλαγή δίδει ρυθμό. Οι όγκοι διαγράφονται με σαφήνεια και η όλη προοπτική του έργου τους επιπεδοποιεί.
Νομός Μαγνησίας

Μυθολογία

Η περιοχή της Μαγνησίας αναφέρεται σε μερικούς από τους πιο σημαντικούς ελληνικούς μύθους.
Γενάρχης της περιοχής υπήρξε ο Μάγνης, του Άργου ή του Δία ή γιος του Αιόλου, ο οποίος εγκαταστάθηκε στο Πήλιο. Στο Πήλιο κατοικούσαν οι Κένταυροι, ιππόμορφα όντα που προήλθαν από την ένωση του Ιξίωνα και της Νεφέλης. Γνωστός Κένταυρος της μυθολογίας ήταν ο Χείρων, ο οποίος μεσολάβησε για τον γάμο του Πηλέα με την Θέτιδα, που έγινε στο Πήλιο. Στην διάρκεια του γάμου και εξαιτίας του μήλου της Έριδος, προκλήθηκε ο Τρωικός πόλεμος.
Κοντά στον σοφό Κένταυρο Χείρωνα μαθήτευσε ο Ασκληπιός, πατέρας της ιατρικής, καθώς και ο Αχιλλέας. Από την Μαγνησία, επίσης, ξεκίνησε η Αργοναυτική εκστρατεία, που σχετίζεται ιστορικά με την απαρχή της τεχνικής επεξεργασίας του χρυσού στον ελλαδικό χώρο.
Σεργκέι Γκοτσμάνοφ

Βιογραφικό

Ο Λευκορώσος επιθετικός γεννήθηκε στο Μινσκ στις 27 Μαρτίου του 1959 και ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στα γήπεδα από την Ντιναμό Μπρέστ και το 1979 μεταπήδησε στην Ντιναμό Μίνσκ με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Σοβιετικής Ένωσης το 1982. Μετά απο 12 σεζόν στο Μινσκ αγωνίστηκε το 1990 στην Πρέμιερ Λιγκ με την Μπράιτον Χόουβ Άλμπιον και το 1991 με την Σαουθάμπτον χωρίς όμως επιτυχία, για να ακολουθήσει ένα πέρασμα και από το γερμανικό πρωτάθλημα με την VfL Halle 1896 πρωτού επιστρέψει το 1992 στην Ντιναμό Μινσκ. Αργότερα αγωνίστηκε στην FC Dinamo-93 Minsk και έκλεισε την καριέρα του στην αμερικανική Μινεσότα Θάντερ το 1999.
Σε επίπεδο εθνικών ομάδων είχε 31 συμμετοχές και 2 γκολ με την Σοβιετική Ένωση και αντίστοιχα 3 συμμετοχές και 1 γκολ με τη Λευκορωσία.
Ο γιος του, Σάσα Γκοτσμάνοφ είναι και αυτός ποδοσφαιριστής .
Janakantha

Η Dainik Janakantha (βεγγαλικά: দৈনিক জনকণ্ঠ, Dainik Janakanṭha "Καθημερινή Φωνή του Λαού") είναι μια Βεγγαλική ημερήσια εφημερίδα που εκδίδεται από τη Ντάκα του Μπαγκλαντές. και ανήκει στην Janakantha Shilpa Paribar (GJSP). Αυτή η εφημερίδα εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 21 Φεβρουαρίου του 1993. Ο Μοχαμμάντ Ατικουλάχ Χαν είναι ο συντάκτης της εφημερίδας. Το 1999, το στρατιωτικό προσωπικό του Μπανγκλαντές εξουδετέρωσε μια νάρκη από ύποπτους ισλαμιστές μαχητές αριστερά από τα γραφεία της εφημερίδας.
Βραβείο Βολφ

Ιστορία

Το Βραβείο Βολφ απονέμεται από το ομώνυμο «Ίδρυμα Βολφ», το οποίο ιδρύθηκε από τον δρα. Ρικάρντο Βολφ, έναν Γερμανοεβραίο και Κουβανό εφευρέτη και διπλωμάτη - πρώην πρεσβευτή της Κούβας στο Ισραήλ. Το βραβείο απονέμεται σε πέντε επιστήμες: Στη Γεωπονία, στη Χημεία, στα Μαθηματικά, στην Ιατρική, στη Φυσική. Επίσης, απονέμεται και ένα στις καλές τέχνες, εναλλάξ σε αρχιτέκτονες, μουσικούς, ζωγράφους και γλύπτες. Το κάθε βραβείο αποτελείται από ένα δίπλωμα και το ποσό των εκατό χιλιάδων δολαρίων ΗΠΑ. Αν και το βραβείο χαρακτηρίζεται ως «ετήσιο» από το Ίδρυμα Βολφ, στην πραγματικότητα δεν απονέμεται κάθε χρόνο: μόνο έξι βραβεία δόθηκαν μεταξύ του 2000 και του 2010 στις περισσότερες κατηγορίες, και μόλις τέσσερα στη φυσική.
Στις κατηγορίες της φυσικής και της χημείας, τα Βραβεία Βολφ θεωρούνται από πολλούς τα μεγαλύτερου κύρους διεθνώς σε αυτές τις επιστήμες μετά το αντίστοιχο Βραβείο Νόμπελ. Ειδικότερα το Βραβείο Βολφ Φυσικής έχει τη φήμη ότι απονέμεται σε μελλοντικούς αποδέκτες του Νόμπελ Φυσικής: από τους 26 τιμηθέντες με Βολφ Φυσικής μεταξύ του 1978 και του 2010, οι 14 πήραν αργότερα και το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής, και μάλιστα οι πέντε το αμέσως επόμενο έτος.
Αλλά και στην ιατρική, το Βολφ είναι πιθανώς το τρίτο σημαντικότερο βραβείο μετά το Νόμπελ Ιατρικής και το Βραβείο Λάσκερ, ενώ στα μαθηματικά είναι επίσης ένα από τα κορυφαία. Το βραβείο της γεωπονίας έχει παρομοίως χαρακτηρισθεί ισοδύναμο με ένα «Βραβείο Νόμπελ στη γεωπονία».
Αιλία Φλασίλλα

Αυτοκράτειρα

Παντρεύτηκε τον Θεοδόσιο Α΄ γύρω στο 375-376. Ο Θεοδώρητος αναφέρει τα φιλανθρωπικά της έργα στα άτομα με ειδικές ανάγκες. Αναφέρει ότι η Φλασίλλα είχε πει ότι «η διανομή των χρημάτων ανήκει στην αυτοκρατορική αξιοπρέπεια, αλλά προσφέρω προσωπική εξυπηρέτηση στον Θεό για την αυτοκρατορική αξιοπρέπεια». 
Πέθανε στις αρχές του 386. Ο θάνατός της αναφέρεται από τον Κλαυδιανό, τον Ζώσιμο, τον Φιλοστόργιο και τον Ιωάννη Ζωναρά. Σύμφωνα με τον Πασχάλιο Χρονικό, το Palatium Flaccillianum της Κωνσταντινούπολης ονομάστηκε προς τιμήν της. Άγαλμά της τοποθετήθηκε στη Βυζαντινή Γερουσία.

Αγιοποίηση

Η Φλασίλλα είναι αγία της Ορθόδοξης Εκκλησίας και η μνήμη της εορτάζεται στις 14 Σεπτεμβρίου.
Μελανούρι

Χαρακτηριστικά

Το σώμα του είναι αρκετά φαρδύ στη μέση, τα μάτια του είναι μεγάλα με διάμετρο σχεδόν το μισό ύψος του κεφαλιού και το στόμα  του είναι λοξό με λεπτά χείλια και μόνο κοπτήρες μπροστά χωρίς άλλα δόντια.
Το πιο συνηθισμένο μέγεθος είναι στα 300-400 γραμμάρια, ενώ κάποιες φορές μπορεί να ξεπεράσει και τα 700 γρ. Το μήκος του είναι 34 εκ. και παρόλο το μικρό του μέγεθος σε σχέση με άλλα ψάρια, μπορεί να ζήσει 11 χρόνια και κάποιες φορές λίγο παραπάνω.
Το χρώμα του στη ράχη είναι ασημοκάστανο ή ασημογάλαζο, στα πλευρά είναι ασημί και στην κοιλιά έχει δέκα περίπου πολύ ψιλές μακρουλές γκριζόμαυρες γραμμές. Όταν ερεθίζεται το χρώμα του σκουραίνει προς το καφέ και το βαθύ μενεξεδί. Στη ρίζα της ουράς έχει μια πλατιά μαύρη κηλίδα, σχεδόν κλειστή σαν δαχτυλίδι ανάμεσα σε δυο άσπρες πιο στενές.

Τρόπος ζωής

Τα μελανούρια είναι παμφάγα. Καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας μετακινούνται πολύ αναζητώντας την τροφή τους.Σε μικρή ηλικία τρέφονται με κρουστοφόρα και μικρά ασπόνδυλα, καθώς και με κάποια είδη του ζωοπλαγκτού, ενώ μεγαλώνοντας θα εμπλουτίσουν το διαιτολόγιό τους και με φυτικές τροφές.Τα συναντάμε σε ρηχά και βαθειά νερά, σε μικρά κοπάδια στο βυθό, σε αμμούδες και φυκιάδες και κοντά σε βράχους της ακτής.

Αναπαραγωγή

Τα μελανούρια είναι γονοχωριστικό είδος, δηλαδή έχουν ένα φύλο σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Υπάρχουν, όμως και περιπτώσεις όπου παρατηρήθηκε ότι μπορεί να κάνουν αλλαγή φύλου από θηλυκά και να γίνουν αρσενικά (όχι όμως το αντίστροφο), χωρίς να έχει βρεθεί προφανής αιτία. Γεννούν μια φορά το χρόνο, την περίοδο από Απρίλιο μέχρι Ιούνιο.

Αλιεία

Το μελανούρι πιάνεται συνήθως με παραγάδια , δίχτυα  και αρμίδι με φελά καθώς και με συρτή δολωμένη με απλό πούπουλο γλάρου που σκεπάζει το αγκίστρι.
Οξαζιριδίνη

«Μητρική» και «θυγατρικές» οξαζιριδίνες

Η οξααζιριδίνη είναι η «μητρική ένωση» για μια σειρά «θυγατρικών» του παραγώγων, που μαζί με τη «μητρική ένωση», ονομάζονται συλλήβδην «οξαζιριδίνες».

Ιστορία

Τα πρώτα παράγωγα οξαζιρίνης (που ονομάζονται γενικά «οξαζιρίνες») συνθέθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1950 από τον Γουΐλλιαμ Έμμονς (William D. Emmons) και μεταγενέστερα από τους Krimm, Horner και Jürgens.

Από μεθανιμίνη

Με οξείδωση μεθανιμίνης από καρβοξυλικό υπεροξύ (RCO₃H), παράγεται οξαζιρίνη:

Από μεθανάλη

Με επίδραση αλαμίνης (NH₂X) σε μεθανάλη, παράγεται οξαζιρίνη:

Χημική συμπεριφορά

Στην οξαζιριδίνη, τόσο το οξυγόνο όσο και το άζωτο δρουν τυπικά ως πυρηνόφιλα, εξαιτίας της υψηλής τους ηλεκτραρνητικότητας. Αυτό επιτρέπει την ηλεκτρονιόφιλη μεταφορά και των δυο ετεροατόμων. Επιπλέον έχει ασυνήθιστα υψηλή δραστικότητα, επειδή περιέχει έναν τριμελή δακτύλιο, αλλά και γιατί επιλέον διαθέτει ένα σχετικά ασθενή δεσμό N-O. Τα πυρηνόφιλα αντιδραστήρια τείνουν να αντιδρούν πιο συχνά με το άζωτο της οξαζιριδίνης. Η πρώτη χρήση οξαζιριδίνης για τη μεταφορά αζώτου καταγράφηκε το 1964 από τους Ohme και Schmitz. Η οξαζιριδίνη παρεμβάλλει την αμινομάδα σε μια σειρά πυρηνόφιλα, όπως για παράδειγμα τα ακόλουθα:

Επίδραση σε αλκόλες

1. Η επίδραση της οξαζιριδίνης σε κορεσμένες αλκοόλες (ROH) παράγει αλκοξυαμίνες (RONH₂):
2. Η επίδραση της οξαζιριδίνης σε ενόλες (RCH=C(OH)R), όπου τα R όχι απαραίτητα τα ίδια, παράγει α-αμινοκετόνες (ή α-αμιναλδεΰδες αν το δεύτερο R είναι υδρογόνο):

Επίδραση σε θειόλες

Η επίδραση της οξαζιριδίνης σε θειόλες (RSH) παράγει αλκυλοθειαμίνες (RSNH₂):

Επίδραση σε θειαιθέρες

Η επίδραση της οξαζιριδίνης σε θειαιθέρες (RSR), όπου τα R όχι απαραίτητα τα ίδια, παράγει θειιμίδια (R₂S=NH):

Επίδραση σε σεληναιθέρες

Η επίδραση της οξαζιριδίνης σε σεληναιθέρες (RSeR), όπου τα R όχι απαραίτητα τα ίδια, παράγει σεληνιμίδια (R₂Se=NH):

Επίδραση σε αμίνες

Η επίδραση της οξαζιριδίνης σε αμίνες (RNH₂), παράγει αλκυλυδραζίνες (RNHNH₂):

Επίδραση σε αλκένια

Η επίδραση της οξαζιριδίνης σε αλκένια τύπου (-CH=CH-), παράγει αζιριδινες. Π.χ. με αιθένιο:
Sukhoi Su-31

Ανάπτυξη και σχεδιασμός

Παράλληλα με την ανάπτυξη του Su-29, η Sukhoi ανέπτυξε μια μονοθέσια εκδοχή του με την ονομασία Su-29T. Το μονοθέσιο αργότερα μετονομάστηκε σε Su-31 και χρησιμοποιεί τον ισχυρότερο κινητήρα Vedeneyev M-14PF. Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική πτήση του στις 22 Ιουνίου 1992 με τον δοκιμαστή πιλότο Yurgis Kairis. Το αεροσκάφος μπήκε σε παραγωγή το 1994.
Καρλσρούη ΣΚ

Έμβλημα

Το έμβλημα του συλλόγου όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Σπύρος Σκλαβενίτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Λευκάδα στις 21 Φεβρουαρίου του 1927, ενώ το 1936 με την οικογένειά του, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Με το τέλος της Κατοχής, εργάστηκε σε εργοστάσιο σαπωνοποιίας και ως φύλακας στον Ερυθρό Σταυρό, ενώ αργότερα, έγινε μικροπωλητής στην οδό Αθηνάς, διαθέτοντας μπαχαρικά και λεμόνια.
Το 1954, ήταν συνιδρυτής της εταιρείας «Σ. ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ & ΣΙΑ Ο.Ε.Ε.», που το 1971, μετεξελίχθηκε στην Ι. & Σ. ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ Α.Ε.Ε. (σημερινός Σκλαβενίτης). Αρχικά δραστηριοποιούνταν στο εμπόριο μπαχαρικών, αλλά αργότερα, επέκτεινε τις δραστηριότητές της στο λιανικό εμπόριο. Η εταιρεία αργότερα θα αναδεικνύοταν η τρίτη Ελληνική εταιρεία λιανικού εμπορίου.
To 2004, ο Σπύρος Σκλαβενίτης μαζί με τα παιδιά του ίδρυσε την χαρτοβιομηχανία “Γλάρος”, μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες ελληνικές βιομηχανίες, με βάση τον κύκλο εργασιών της. 
Είχε τρία αδέρφια τον Γιάννη, τον Σπύρο και τον Νάσο και μια αδερφή, την Δώρα. Ήταν παντρεμένος και είχε τέσσερα παιδιά: την Μαρία, τον Γεράσιμο, τον Στέλιο και την Βίκυ. Απεβίωσε στις 9 Μαρτίου του 2006, σε ηλικία 79 ετών.
Ευρωπαϊκή Ένωση Ιατρικών Βιβλιοθηκών και Πληροφόρησης

Η Ευρωπαϊκή Ένωση Ιατρικών Βιβλιοθηκών και Πληροφόρησης (αγγλ.European Association for Health Information and Libraries - EAHIL) ιδρύθηκε το 1987 με έδρα το Άμστερνταμ και αποτελεί τον επαγγελματικό οργανισμό για την εκπροσώπηση των ιατρικών βιβλιοθηκών της Ευρώπης και την προώθηση του έργου τους.

Ιστορία

Κατά τη διάρκεια του 5ου Διεθνούς Συνεδρίου Ιατρικής Βιβλιοθηκονομίας (Fifth International Congress of Medical Librarianship) που έλαβε χώρα στην Ιαπωνία το 1985, αποφασίστηκε η διοργάνωση του 1ου Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Ιατρικών Βιβλιοθηκών (First European Conference of Medical Libraries), το οποίο διεξήχθη το 1986 στις Βρυξέλλες, υπό την οικονομική υποστήριξη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (World Health Organization), της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Commission of the European Communities) και του Περιφερειακού Γραφείου για την Ευρώπη (Regional Office for Europe). Απόρροια του συνεδρίου ήταν η ίδρυση μιας επαγγελματικής ένωσης για την εκπροσώπηση των ιατρικών βιβλιοθηκών και την προώθηση των συμφερόντων τους σε διεθνές επίπεδο .

Διοίκηση

Η EAHIL διευθύνεται  από την Εκτελεστική Επιτροπή (Executive Board), η οποία είναι υπεύθυνη για τη συνολική διαχείριση των υποθέσεων του οργανισμού και απαρτίζεται από τον Πρόεδρο (President), τον Προηγούμενο Πρόεδρο (Past President), τον Πρώτο και το Δεύτερο Αντιπρόεδρο (First and Second Vice Presidents), τον Ταμία (Treasurer), έναν Εκτελεστικό Γραμματέα (Executive Secretary) και ένα Βοηθό Γραμματέα (Assistant Secretary). Το έργο της Εκτελεστικής Επιτροπής ενισχύεται από το Συμβούλιο (EAHIL Council), το οποίο έχει συμβουλευτικό ρόλο ως προς την πολιτική, τον προσανατολισμό και την πορεία της Ένωσης.

Δράση

Οι δραστηριότητες της EAHIL χρηματοδοτούνται από τα έσοδα του οργανισμού, τα οποία προέρχονται από τα συνέδρια (Conferences) (Workshops) και τα εργαστήρια (Workshops) που διοργανώνει, καθώς και από τις ετήσιες συνδρομές των μελών της. Η EAHIL εργάζεται για να προωθήσει την επαγγελματική εξέλιξη των μελών της, μέσα από εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες, ευκαιρίες δικτύωσης και έγκυρης πληροφόρησης για σημαντικά ζητήματα και εξελίξεις του τομέα. Επιπλέον, προάγει την ανάπτυξη συνεργατικών σχέσεων μεταξύ των μελών της, αποσκοπώντας στην ενδυνάμωση της πληροφόρησης σχετικά με την υγεία και την Ιατρική. Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της EAHIL έγκειται και η δημοσίευση του περιοδικού με τίτλο «JEAHIL - Journal of the European Association for Health Information and Libraries» , το οποίο πραγματεύεται θέματα που συνδέονται είτε με την EAHIL είτε με την πληροφόρηση στον τομέα της υγείας γενικότερα.