Γιώργος Νταλάρας

Πρώτα βήματα

Ο Γιώργος Νταλάρας ξεκίνησε το 1965 σε ηλικία 16 χρονών, παίζοντας κιθάρα και τραγουδώντας στο πάλκο "Στου Στελλάκη", με τον βετεράνο Στέλιο Περπινιάδη και τον γιο του Βαγγέλη στο Χαϊδάρι.
Ο Βαγγέλης Περπινιάδης, φίλος του πατέρα του Λουκά Νταράλα, βλέποντας τα φωνητικά χαρίσματα του έφηβου ακόμα Γιώργου, προσπάθησε να τον βοηθήσει να μπει στην δισκογραφία. Του έγραψε μάλιστα και δύο τραγούδια και του πρότεινε να τα ηχογραφήσουν σ΄ ένα στούντιο στα Εξάρχεια. Ο 17χρονος Γ. Νταλάρας καθώς πηγαίνει στο στούντιο την ημέρα που θα ηχογραφούσαν τα τραγούδια, δύο άρματα μάχης είχαν σταθμεύσει προς το μέρος της Στουρνάρη. Προς την άλλη κατεύθυνση επικρατούσε η ίδια εικόνα. Ήταν Παρασκευή 21 Απριλίου 1967, η ημέρα που η στρατιωτική χούντα κατέλαβε την εξουσία, γεμίζοντας το κέντρο της Αθήνας με τανκς. Έτσι λοιπόν δεν κατάφερε να πάει στο στούντιο. Η ηχογράφηση ματαιώθηκε και δεν γράφτηκαν ποτέ αυτά τα τραγούδια. Από την αυτοβιογραφία του Βαγγέλη Περπινιάδη  μαθαίνουμε ότι αυτά τα δύο τραγούδια ήταν το "Μπροστά στα σκαλοπάτια σου" ένα κανταδορίστικο χασάπικο και το "Πάντα σε φίλους πίστευα" ένα ζεϊμπέκικο.
Πέντε μήνες αργότερα ηχογραφεί το πρώτο του τραγούδι από την εταιρία "Αυλός" του Γ. Περγαντή. Η "Προσμονή" σε μουσική του Βασίλη Αρχιτεκτονίδη και σε στίχους Παναγιώτη Καλαποθαράκου ηχογραφήθηκε το 1967 σε ένα μικρό στούντιο στην οδό Μασσαλίας, που είναι πάροδος της Σόλωνος. Το τραγούδι αυτό κυκλοφόρησε σε δίσκο 45 στροφών, αλλά κόπηκε αμέσως και όχι τυχαία από την λογοκρισία των συνταγματαρχών. Οι στίχοι ήταν καθαρά πολιτικοί:
"Πότε η καμπάνα του λαού / του γερο-Μακρυγιάννη / λεύτερο χώμα κι ουρανό / για όλους θα σημάνει"
Όπως έχει παραδεχτεί και ο ίδιος, το όνομα του πατέρα του διευκόλυνε σημαντικά τα πρώτα του βήματα και του άνοιξε πόρτες. Άρχισε να εμφανίζεται σε διάφορα λαϊκά μαγαζιά παίζοντας κιθάρα και τραγουδώντας με ονόματα όπως την Καίτη Γκρέυ, τον Νίκο Καλλέργη και άλλους. Λίγο αργότερα, ο Σπύρος Ζαγοραίος, αδελφικός φίλος του πατέρα του, καλεί το Μάκη Μάτσα στο μαγαζί του στην Πλάκα για να ακούσει τον Νταλάρα. Ο Μάτσας ενθουσιάζεται και ο Γιώργος υπογράφει την ίδια εβδομάδα το πρώτο του συμβόλαιο συνεργασίας στην "ΜΙΝΟΣ". Ένα συμβόλαιο και μία συνεργασία που κράτησε από το 1968 έως το 2005.
Το 1969, μετά από κάποιες συμμετοχές σε δίσκους με τραγούδια των Λοΐζου, Μητσάκη κ.α., ηχογραφεί τον πρώτο προσωπικό του δίσκο με τραγούδια των Σταύρου Κουγιουμτζή, Λουκιανού Κηλαηδόνη, Γρηγόρη Φούντα, Γιώργου Μητσάκη σε στίχους Κουγιουμτζή, Άκου Δασκαλόπουλου, Δημήτρη Ιατρόπουλου και Κώστα Βίρβου.
Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του πρώτου δίσκου, τον οποίο ηχογράφησε σε ηλικία 20 χρόνων, ήταν το "Πού ΄ναι τα χρόνια" και το "Ο ουρανός φεύγει βαρύς" τα οποία ακούγονται μέχρι σήμερα. Αμέσως μετά την κυκλοφορία του πρώτου αυτού δίσκου συνεργάστηκε με την ήδη καταξιωμένη τότε Μαρινέλλα στο "Στορκ" για 3 χρόνια. Με αυτό τον τρόπο η Μαρινέλλα σύστησε στο κοινό τον Γ. Νταλάρα.
Το 1970 κυκλοφόρησε ο δίσκος "Να ΄τανε το 21", εξ ολοκλήρου με τραγούδια του Σταύρου Κουγιουμτζή. Από αυτόν το δίσκο ξεχώρισαν κομμάτια όπως το "Νά ΄τανε το 21", "Αν δεις στον ύπνο σου ερημιά", "Μ΄ έκοψαν, με χώρισαν στα δυο" και "Κάπου νυχτώνει".
Ακολούθησε η συνεργασία με τον Μάνο Λοΐζο, που μεταξύ άλλων απέδωσε τραγούδια όπως το "Αχ χελιδόνι μου", το "Έχω ένα καφενέ", το "Πάνε να πεις", το "Μάνα δεν φυτέψαμε", το "Δέκα παλικάρια", όλα σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου.
Μακρά υπήρξε επίσης και η συνεργασία του με τον Απόστολο Καλδάρα. Χαρακτηριστικά δείγματα της δουλειάς τους είναι οι δίσκοι "Μικρά Ασία", που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1972 και ο "Βυζαντινός Εσπερινός" το 1973, στους οποίους συμμετείχε και η Χάρις Αλεξίου, αλλά και μερικά σκόρπια λαϊκά τραγούδια όπως η "Φαντασία" και το "Αχ ο μπαγλαμάς". Η κυκλοφορία του δίσκου "Μικρά Ασία" συνέπεσε με την επέτειο των 50 χρόνων από τη Μικρασιατική καταστροφή.
Η ηχογράφηση των "Λιανοτράγουδων της πικρής πατρίδας" του Μίκη Θεοδωράκη και του Γιάννη Ρίτσου με λαϊκή ενορχήστρωση σφραγίζουν την επιστροφή στη Δημοκρατία 1974. Δημιουργούνται τραγούδια σταθμοί όπως "Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις", "Εδώ το φως", "Κουβέντα με ένα λουλούδι", "Το κυκλάμινο", "Καρτέρεμα" κ.α. Τα "Λιανοτράγουδα" ηχογραφήθηκαν για πρώτη φορά στο Παρίσι από τη Μαρία Φαραντούρη το 1972 και δεύτερη φορά στην Αθήνα κρυφά (λόγω της δικτατορίας) με τον Γιώργο Νταλάρα και την Άννα Βίσση, που τότε έκανε την πρώτη της εμφάνιση. Δύο χρόνια μετά, το 1976, ηχογραφούν δύο τραγούδια ("Κόκκινο τριαντάφυλλο" και "Εκείνος ήταν μόνος") στην μνήμη του Αλέκου Παναγούλη. Τα τραγούδια αυτά κυκλοφόρησαν σε δισκάκι 45 στροφών, αλλά αργότερα συμπεριληφθήκαν και σε μεγάλους δίσκους.

Δισκογραφία

Μέχρι σήμερα έχει ηχογραφήσει περισσότερους από 80 προσωπικούς δίσκους (που έχουν ξεπεράσει τα 15.000.000 αντίτυπα σε όλο τον κόσμο), ενώ συμμετέχει (ως ερμηνευτής, μουσικός, παραγωγός) σε περισσότερους από 120 δίσκους άλλων καλλιτεχνών. (Αναλυτικός κατάλογος της δισκογραφίας του εδώ)
Κατάλογος Δισκογραφίας
Μερικοί δίσκοι-σταθμοί στην πορεία του Νταλάρα είναι: "Μικρές πολιτείες", "Μικρά Ασία", "Οι Μάηδες οι ήλιοι μου", "Latin", "50 Χρόνια Ρεμπέτικο", "Τα Τραγούδια μου", "Ζωντανή Ηχογράφηση στο Αττικόν", "Live recording at the Mann Auditorium", "Αφιέρωμα στο Βασίλη Τσιτσάνη".
Η κυκλοφορία του δίσκου "Μικρά Ασία" το 1972 αποτελεί σταθμό για την ελληνική δισκογραφία, καθώς με 50.000 πωλήσεις θεωρείται ως ο πρώτος χρυσός δίσκος στην Ελλάδα. Το 1975 ο δίσκος "50 Χρόνια Ρεμπέτικο" μέσα σε λίγους μόνο μήνες από την κυκλοφορία του καθιέρωσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον όρο "πλατινένιος δίσκος" με περισσότερες από 500.000 πωλήσεις. Δε σημαίνει βέβαια ότι πριν απ΄ αυτόν δεν πουλούσαν οι δίσκοι του Καζαντζίδη, του Μπιθικώτση και του Θεοδωράκη, κλπ. Απλά μέχρι τότε δεν είχαν καθιερωθεί οι απονομές των πλατινένιων δίσκων. Το ρεκόρ όμως των πωλήσεων έχει ο δίσκος "Τα Τραγούδια μου" (1983) με περισσότερες από 700.000 πωλήσεις και εξακολουθεί και πουλάει ακόμα καθιστώντας τον δίσκο έναν από τους εμπορικά πιο επιτυχημένους όλων των εποχών. Το 1987 ακολούθησε ο δίσκος "Λάτιν (Latin)" με 650.000 πωλήσεις και το 1989 ο δίσκος "Μη μιλάς, κινδυνεύει η Ελλάς" με περισσότερες από 300.000 πωλήσεις.

Συνεργασίες

Πολλοί Ελληvες δημιoυργoί συvαvτήθηκαv μαζί τoυ κατά τη διάρκεια της μoυσικής τoυ διαδρoμής. Ο Σταύρος Κουγιουμτζής, o Μίκης Θεοδωράκης, o Μάνος Λοΐζος, ο Μάνος Χατζιδάκις, o Απόστολος Καλδάρας, ο Άκος Δασκαλόπουλος, o Πυθαγόρας, o Λευτέρης Παπαδόπουλος, o Μάvoς Ελευθερίoυ, o Νίκος Γκάτσος, ο Μιχάλης Γκανάς, η Λίνα Νικολακοπούλου, o Γιάvvης Μαρκόπoυλoς, o Γιάvvης Σπαvός, Xρήστoς Νικoλόπoυλoς, o Ακης Πάvoυ, o Μιχάλης Γενίτσαρης, o Σταύρoς Ξαρχάκoς, o Θάvoς Μικρoύτσικoς, o Κώστας Τριπoλίτης, o Αντώνης Βαρδής,  η Ελένη Καραΐνδρου, o Νότης Μαυρουδής, ο Μάριος Τόκας, o Γιώργος Ζήκας, o Βασίλης Δημητρίου, o Ηλίας Κατσούλης, o Νίκος Αντύπας είναι μερικοί μόνο από τους δημιουργούς που τoυ εμπιστεύτηκαv τα τραγoύδια τoυς. Ο Γιώργος Νταλάρας έχει συνεργαστεί και με καλλιτέχνες από το διεθνή χώρο όπως τους Γκόραν Μπρέγκοβιτς, Στινγκ, Jethro Tull, Πάκο ντε Λουθία, Al di Meola, Μπρους Σπρίνγκστιν, Sezen Aksu, Peter Paul and Mary, Dulce Pontes, Εmma Shapplin, Joan Faulkner, Jocelyn B. Smith, Deborah Myers, Eddy Napoli, Noa, Yasmin Levy, Zulfü Livaneli, Chico & the Gypsies κ.α.
Στηv πoρεία τoυ πρωτoπαρoυσίασε και στήριξε τη δoυλειά πoλλώv vέωv συvθετώv, τραγoυδoπoιώv και τραγουδιστών, όπως την Χαρούλα Αλεξίου, τον Χάρη και Πάvo Κατσιμίχα, την Ελένη Τσαλιγοπούλου, τον Μιχάλη Τερζή, τον Αvτώvη Βαρδή, τον Δημήτρη Λάγιo, τον Λαυρέvτη Μαχαιρίτσα, τους Άγαμους Θύτες, τον Τάκη Μπoυρμά, την Μελίνα Ασλανίδου, την Αρετή Κετιμέ, τον Ανδρέα Κατσιγιάννη αλλά και την ορχήστρα της Εστουδιαντίνας της Ν.Ιωνίας του Βόλου.

Η εποχή των λαϊκών κέντρων

Έως το 1969 εμφανιζόταν σε διάφορα λαϊκά μαγαζιά στα οποία έπαιζε κιθάρα, συνόδευε τους τραγουδιστές και τις τραγουδίστριες και έλεγε τις "παραγγελίες". Η πρώτη φορά που ανέβηκε σε μεγάλη πίστα, ήταν το 1970 όταν τον πήρε να τραγουδήσει δίπλα της στο "Stork" η Μαρινέλλα. Το σχήμα ήταν πετυχημένο έτσι επαναλήφθηκε για δύο ακόμα σεζόν. Τις επόμενες χρονιές (1972-1974) εμφανιζόταν στα "Δειλινά" με διάφορα σχήματα και με ονόματα όπως ο Στράτος Διονυσίου, ο Γιάννης Πάριος, η Χαρούλα Αλεξίου, η Δήμητρα Γαλάνη, ο Δάκης, η Λιζέτα Νικολάου, ο Πασχάλης και άλλοι.

Η εποχή των μπουάτ

Μετά από τα διάφορα λαϊκά μαγαζιά που εμφανίστηκε μέχρι το 1974 ο Νταλάρας δεν ξαναεμφανίστηκε σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης και μετέφερε τις παραστάσεις του σε μπουάτ και θέατρα.
Έπειτα το 1975, πήγε στην Πλάκα, στις μπουάτ, όπου ήρθε σε επαφή με το καινούργιο ρεύμα του τραγουδιού. Στις μπουάτ τραγουδούσε κυρίως πολιτικά, ρεμπέτικα, βαλκανικά αλλά και δημοτικά τραγούδια. Τραγούδια του Κουγιουμτζή, του Λοίζου και του Θεοδωράκη. Έτσι ξεκίνησε μία νέα εποχή στην καριέρα του Γ.Νταλάρα. Η εποχή των μπουάτ. Η εποχή στο "Θεμέλιο" (1975-1976) και στην "Διαγώνιο" (1976-1980). Η επιτυχία στις μπουάτ ήταν πολύ μεγάλη και κάνουν τρία προγράμματα την ημέρα. Στην μπουάτ "Θεμέλιο" εμφανιζόταν με την Χαρούλα Αλεξίου, την Άννα Βίσση, και τον Αντώνη Βαρδή. Στην μπουάτ "Διαγώνιος" είχε κάνει εμφανίσεις για τέσσερις σαιζόν. Το 1976 με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και την Άννα Βίσση και το 1976-1977 με την Χαρούλα Αλεξίου, την Άννα Βίσση, την Λιζέττα Νικολάου και τον Χ.Γαργανουράκη. Το 1977 κάνει μία παύση και στις εμφανίσεις του αλλά και δισκογραφικά. Πεθαίνει ο πατέρας του Λουκάς Νταράλας σε ηλικία 50 ετών από κίρρωση του ήπατος και παθαίνει έμφραγμα η μητέρα του. Από το Νοέμβριο του 1978 έως και τον Ιανουάριο του 1979 ο Γιώργος Νταλάρας παρουσιάζει στη "Διαγώνιο" την καινούρια του δουλειά με τον μεγάλο συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο. Ο δίσκος "Σεργιάνι στον κόσμο" θα κυκλοφορήσει μετά το τέλος των παραστάσεων. Αμέσως μετά, από τις 5 εως τις 23 Σεπτεμβρίου πραγματοποιεί εμφανίσεις στο θέατρο "Κατερίνα" της Θεσ/νίκης με την Βίκυ Μοσχολιού, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, την Αλκηστη Πρωτοψάλτη και την Βασιλική Λαβίνα. Ήταν η πρώτη φορά που έκανε κοινές εμφανίσεις με την Βίκυ Μοσχολιού και όπως φάνηκε ήταν και η μοναδική. Τελευταία φορά που εμφανίστηκε στην "Διαγώνιο" ήταν την σαιζόν 1979-1980 οπου εμφανίστηκε πάλι με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, την Τάνια Τσανακλίδου, την Αλκηστη Πρωτοψάλτη και τον Λουκιανό Κηλαηδόνη.

Η εποχή των θεάτρων και των σινεμά

Οι εμφανίσεις του στις μπουάτ κράτησαν μέχρι το 1980. Το κοινό του εξάλλου είχε αρχίσει να αυξάνεται. Έτσι, ο Γιώργος Νταλάρας κάνει μία προσπάθεια να πάει την μουσική του στα θέατρα και στα σινεμά και ξεκινάει έτσι μία νέα εποχή στην καριέρα του. Την εποχή των θεάτρων και των σινεμά. Στη συνέχεια στο  "Super Star" από τα Χριστούγεννα του 1981 εως τον Ιανουάριο του 1982, στο οποίο εμφανίστηκε με την Γλυκερία και την Μαργαρίτα Ζορμπαλά, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Παντελή Βούλγαρη. Έπειτα εμφανίστηκε στο θέατρο "Ορφεάς" το 1983 για 15 μόνο παραστάσεις. Οι παραστάσεις αυτές ηχογραφήθηκαν και κυκλοφόρησαν σε δίσκο ο οποίος σήμερα έχει ξεπεράσει τις 700.000 πωλήσεις. Την επόμενη χρονιά (Μάιο & Ιούνιο) εμφανίστηκε με την Χαρούλα Αλεξίου στο θέατρο "Τέντα" (1984) της Λεωφόρου Συγγρού για 40 παραστάσεις. Η επιτυχημένη συνεργασία τους συνεχίστηκε με μία περιοδεία σε όλη την Ελλάδα, την Αμερική και τον Καναδά. Ήταν η τελευταία φορά που το κοινό είδε την Χαρούλα Αλεξίου να κάνει κοινές εμφανίσεις με τον Γιώργο Νταλάρα. Επόμενη στάση ήταν στο θέατρο "Περοκέ", όπου ξαναζωντάνεψε τον ιστορικό αυτό χώρο μαζί με τους αδελφούς Κατσιμίχα το χειμώνα του 1985. Την σκηνοθεσία είχε αναλάβει ο σκηνοθέτης του "Ρεμπέτικου", Κώστας Φέρρης. Έπειτα έκανε εμφανίσεις σε χώρους σινεμά όπως στο σινεμά "Ρεξ" στην Θεσσαλονίκη (1989) με την Αφροδίτη Μάνου και την Ελένη Τσαλιγοπούλου, και στο σινεμά "Αττικόν" στο οποίο εμφανίστηκε τρεις χρονιές. Από τις 9 έως τις 16 Φεβρουαρίου 1990 με την Ελένη Τσαλιγοπούλου και τον Διονύση Θεοδόση, το 1991 με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και το 1993 με τους Άγαμους Θύτες. Τον Μάρτιο του 1990 εμφανίστηκε στο κινηματοθέατρο "Ράδιο Σίτυ" της Θεσσαλονίκης με την Ελευθερία Αρβανιτάκη και τον Διονύση Θεοδόση και τον Φεβρουάριο και Μάρτιο του1991, στον ίδιο χώρο, έκανε εμφανίσεις με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Τα Χριστουγεννα του 1991 παρέμεινε στην Θεσσαλονίκη όπου παρουσίασε το πρόγραμμά του με του Κατσιμιχαίους στο σινεμά "Ολύμπιον" μέχρι τον Ιανουάριο του 1992. Το ίδιο πρόγραμμα το παρουσίασε την ίδια χρονιά και στην Αθήνα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά το Πάσχα και αμέσως μετά στο θέατρο "Ακροπόλ". Η εποχή των συναυλιών σε θέατρα και σινεμά, που ξεκίνησε 13 χρόνια νωρίτερα τελειώνει με εμφανίσεις στο ιστορικό κινηματοθέατρο "Παλλάς" το 1995 με τους Οπισθοδρομικούς, την Αναστασία Μουτσάτσου και την Αθηνά Μόραλη. Η κίνηση του Νταλάρα να μεταφέρει τις παραστάσεις σε θέατρα και σινεμά, σε κλειστούς δηλαδή χώρους όπου ο θεατής δεν καταναλώνει αλκοόλ αλλά προσέχει πραγματικά τη μουσική ήταν ριζοσπαστική για την εποχή της. Μετέφερε το κοινό σε χώρους όπου τον πρώτο λόγο είχε η μουσική και το τραγούδι και όχι το ποτό και το κοινό ανταποκρίθηκε με τεράστια επιτυχία.

Επιστροφή στη νύχτα

Ο Γιώργος Νταλάρας επιστρέφει στη νύχτα το 1996. Ένας νέος χώρος - η Ιερά Οδός - δημιουργείται ειδικά γι' αυτόν από τον Ηλία Μαρασούλη και διαμορφώνεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Γ.Νταλάρα, δημιουργώντας αίσθηση στη νυχτερινή Αθήνα. Ο χώρος της Ιεράς Οδού κατασκευάστηκε σαν μία μεγάλη μουσική σκηνή (σχεδόν 2.000 θέσεων) και όχι σαν μία νυχτερινή πίστα. Ο ίδιος διευκρίνισε: «H προσδοκία του χώρου δεν είναι να αποκτήσουμε άλλο ένα νυχτερινό κέντρο. Ο χώρος αυτός πρέπει να λειτουργήσει ως χώρος εμφάνισης νέων ανθρώπων από όλα τα είδη του ελληνικού τραγουδιού και όχι μόνον...». Ο Γιώργος Νταλάρας θα παραμείνει για τρεις συνεχόμενες σεζόν στο χώρο αυτό, ως το 1999, και θα συνεργαστεί με τους Πυξ Λαξ, την Ελένη Τσαλιγοπούλου, το Μάριο Φραγκούλη, τον Γκόραν Μπρέγκοβιτς, τον Γιάννη Βαρδή αλλά και νέα συγκροτήματα όπως τους Συνήθεις Υπόπτους, τους Ποδηλάτες και τα Υπόγεια Ρεύματα. Ως καλλιτεχvικός διευθυvτής αυτoύ τoυ vέoυ χώρoυ, προσπάθησε στη συνέχεια να διατηρήσει το χώρο ως μουσική σκηνή που θα φιλοξενούσε σημαντικούς καλλιτέχνες απ' όλο τον κόσμο αλλά και νέους ταλαντούχους μουσικούς διαφόρων ειδών μουσικής. Η εξέλιξη όμως του χώρου τελικά ήταν διαφορετική. Το 2001 επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια στην Πλάκα, και για τα επόμενα 3 χρόνια θα παρουσιάσει μουσικά προγράμματα στο Ζυγό, κάνοντας αναδρομή στο παλιό λαϊκό τραγούδι αλλά και σε latin τραγούδια που είχε πει παλιότερα. Τελευταία εμφάνιση του σε νυχτερινό μαγαζί αποτελούν οι παραστάσεις που έδωσε στο Αθηνών Αρένα τη σεζόν 2004-05 με τον Αντώνη Ρέμο. Το σχήμα προκάλεσε αίσθηση και συζητήθηκε ευρέως θετικά και αρνητικά. Ήταν μια κίνηση του Νταλάρα να απευθυνθεί σ' ένα διαφορετικό και πιο νεανικό κοινό αλλά και η διάθεση του να ανακαλύψει ξανά τη νύχτα 30 χρόνια μετά.

Συναυλίες

Από το 1974, τη μεταπολίτευση, μέχρι το 1979, τραγούδησε σε περισσότερες από 700 συναυλίες, σε κοινωνικές και πολιτικές συναυλίες αλλά και σε χώρους δουλειάς. Μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει χιλιάδες συναυλίες στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.
Από τις άκρες της Ελλάδας
Έχει πραγματοποιήσει δεκάδες καλοκαιρινές περιοδείες στις οποίες ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα και έχει εμφανιστεί κυριολεκτικά σχεδόν σε κάθε θεατρικό και συναυλιακό χώρο της Ελλάδας. Έχει πραγματοποιήσει δεκάδες αφιλοκερδείς συναυλίες σε απομακρυσμένες περιοχές της Ελλάδος όπως  στο χωριό Κέλλη της Φλώρινας κοντά στα σύνορα (2006), στην Κάλυμνο (2001), στην Σύμη (1999), στην Κάρπαθο (2006), στην Χάλκη (1984), στο τριεθνές των Πρεσπών, ενώ πραγματοποίησε πολιτιστικές αποστολές στο Καστελόριζο (1996) και στην Τήλο (1997) εκδηλώνοντας με αυτό τον τρόπο την αγάπη του για την ακριτική Ελλάδα. Το 1996 πραγματοποίησε μία ιστορική συναυλία για τους εναπομείναντες Έλληνες στο Σχοινούδι στην Ίμβρο, απέναντι από τα γρεμισμένα σπίτια.
Στις άκρες του Ελληνισμού και σε κάθε γωνιά της Γης
Από τις αρχές της δεκαετίας 1980, έχει βοηθήσει στην προβολή του ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό τραγουδώντας σε περισσότερες από 850 συναυλίες στις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου αλλά και σε πολλά μέρη του κόσμου που είναι χαμένοι οι 'Έλληνες όπως στηv Γεωργία (Τυφλίδα), στηv Ουκραvία (Οδησσός), στην Ιταλία (Συρακούσες), στη Γερμανία (Μόναχο, Φρανκφούρτη, Ντίσελντορφ, Αμβούργο, Στουτγκάρδη, Βερολίνο), στη Ουγγαρία (Βουδαπέστη), στην Αυστραλία (Μελβούρνη, Σίδνεϊ), στη Νέα Ζηλανδία (Ουέλλινγκτον), Γαλλία (Παρίσι), στην Αγγλία (Λονδίνο, Μάντσεστερ, Νιούκασλ), στην Δανία (Κοπεγχάγη), στην Ολλανδία (Χάγη, Άμστερνταμ, Ρότερνταμ), στην Ελβετία (Ζυρίχη), στην Αυστρία (Βιέννη), στην Φινλανδία (Ελσίνκι), στο Βελγίο (Βρυξέλλες), στη Νότια Αφρική (Γιοχάνεσμπουργκ), στη Ρουμανία (Βουκουρέστι), στη Βουλγαρία (Σωζόπολη), στηv Γιoυγκoσλαβία (Βελιγράδι), στην Αργεντινή (Μπουένος Άιρες), στην Ουρουγουάη (Μοντεβιδέο), Ισραήλ (Τελ Αβίβ, Ιερουσαλήμ), Καππαδοκία (Καισάρεια), Τουρκία (Κωνσταντινούπολη, Προύσα), Αίγυπτος (Αλεξάνδρεια, Κάιρο), στην Ρωσία (Μόσχα), στην Βραζιλία, στο Μεξικό, στην Κούβα (Αβάνα), στον Καναδά (Τορόντο, Μόντρεαλ), σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ και πολλές άλλες συναυλίες σε κάθε γωνιά της γης.
Έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμα πολιτιστικά και ανθρωπιστικά φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως στηv Κoύβα το 1981 και το 1998, στις Βρυξέλλες γιά τα "Ευρωπάλια" το 1982, στο Φεστιβάλ Ειρήνης στη Βιέννη το 1983, στη Μόσχα στo Φεστιβάλ Νεoλαίας το 1985, στη συναυλία Aid to Africa στην Αθήνα το 1986, στο Φεστιβάλ Μαγιόρκας το 1989, στο Poznan Jazz Festival της Πολωνίας το 1999, στην Παλαιστίνη στο Φεστιβάλ «Βηθλεέμ 2000», στο  Crossing Border Festival στο Αμστερνταμ το 2001. Σταθμό απoτελεί η συμμετoχή τoυ στη μεγάλη συναυλία Human Rights Now! της Διεθνούς Αμνηστίας στην Αθήνα που έγινε στο Ολυμπιακό Στάδιο στις 3/10/1988, όπου τραγούδησε με τους Peter Gabriel, Sting, Bruce Springsteen, Tracy Chapman και Youssou N’Dour.
Από την αρχή της καριέρας του και σχεδόν κάθε χρονιά πραγματοποιεί περιοδείες σε όλη την Ελλάδα με πολλούς σταθμούς κάθε φορά. Ενδεικτική είναι η καλοκαιρινή περιοδεία στην Ελλάδα το 1998 με περισσότερες από 30 συναυλίες σε 28 πόλεις. Σημαντικές είναι και οι περιοδείες του και στο εξωτερικό. Από το 1977 πραγματοποιεί συστηματικά κάθε δύο-τρία χρόνια περιοδείες σε πολλές πόλεις του εξωτερικού καλύπτοντας όλες τις ηπείρους.
Έχει τραγουδήσει στους μεγαλύτερους συναυλιακούς χώρους παγκοσμίως (Royal Albert Hall, Metropolitan Opera, Olympia, Roy Thompson Hall, Meadowlands Arena, Sydney Opera House, Hammerstein Ballroom, Madison Square Garden, Wembley Arena, Rosemont Theatre, Trump Taj Mahal, The Wang Theatre, Place des Arts, Wiener Konzerthaus κ.α.) και θεωρείται ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της ελληνικής μουσικής διεθνώς. "Ο Γιώργος Νταλάρας τραγουδάει ελληνικά, η μουσική του όμως μιλάει σε όλο τον κόσμο", έγραφε για τον Έλληνα ερμηνευτή η γαλλική Le Figaro το 1993.

Σημαντικές συναυλίες

Στις 11 Σεπτεμβρίου 1973 γίνεται στρατιωτικό πραξικόπημα στη Χιλή. Ο Σαλβαδόρ Αγιέντε, ο εκλεγμένος πρόεδρος δολοφονείται και ο στρατηγός Αουγούστο Πινοσέτ εγκαθιδρύει δικτατορία. Λίγους μήνες μετά (το 1974) διοργανώθηκε στην Ελλάδα η ιστορική συναυλία αλληλεγγύης προς το χιλιανό λαό που πραγματοποιήθηκε στο γήπεδο του Πανιωνίου. Η συναυλία διοργανώθηκε από την τη Λήδα Χαλκιαδάκη (κόρη της Δανάης Στρατηγοπούλου) μαζί με την επιτροπή αλληλεγγύης προς τον χιλιανό λαό, στην οποία συμμετείχαν μεταξύ άλλων η Μελίνα Μερκούρη, η Αμαλία Φλέμινγκ και η Δανάη. Στην συναυλία παρευρέθηκε και η χήρα του Αγιέντε. Είχαν πάρει μέρος δύο χιλιανά συγκροτήματα και από Έλληνες τραγούδησε ο Αντώνης Καλογιάννης και ο Γιώργος Νταλάρας. Ήταν από πρώτες φορές που ο Γ.Νταλάρας είχε αρχίσει να συμμετέχει σε συναυλίες με τραγούδια διαμαρτυρίας.
Στις 30 Σεπτεμβρίου και στις 3 Οκτωβρίου του 1983, πραγματοποίησε δύο συναυλίες στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας (Ο.Α.Κ.Α.), συγκεντρώνοντας συνολικά 160.000 κόσμου, καθιστώντας τες ως τις μεγαλύτερες διοργανώσεις ελληνικής μουσικής που έχουν πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα. "Η ελληνική μουσική εισέρχεται στο χώρο των μεγάλων σταδίων" σχολίασε το περιοδικό των Rolling Stone, με αφορμή το ρεκόρ του Έλληνα τραγουδιστή. Στις συναυλίες συμμετείχε και ο Γιάννης Πάριος, η Χαρούλα Αλεξίου και ο Λουκιανός Κηλαηδόνης. Στην πρώτη συναυλία συμμετείχε και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ενώ από τις κερκίδες την παρακολούθησαν ο Βασίλης Τσιτσάνης και η Μελίνα Μερκούρη. Τα έσοδα της δεύτερης συναυλίας δόθηκαν -κυρίως- σε υποτροφίες φοιτητών. Στις 28 Σεπτεμβρίου του 1987, πραγματοποίησε και τρίτη προσωπική συναυλία στο Ολυμπιακό Στάδιο γεμίζοντας το πάλι ασφυκτικά.
Στις 27 Ιουνίου του 1992 το Wembley Arena του Λονδίνου γεμίζει για πρώτη φορά τόσο ασφυκτικά για μια συναυλία ελληνικής μουσικής, εvώ τo Brendan Byrne Arena (Meadowlands Arena) του Νιου Τζέρσεϊ στις 9 Απριλίου του 1994 κατακλύζεται από 22.000 θεατές. Και οι δύο συναυλίες πραγματοποιήθηκαν με προσωπική πρωτοβουλία του ίδιου με σκοπό για την ανάδειξη του προβλήματος της Κύπρου. Όλα τα έσοδα των συναυλιών δόθηκαν για τον σκοπό αυτό, ενώ με αφορμή την συναυλία στο New Jersey μαζεύτηκαν δεκάδες χιλιάδες υπογραφές για το θέμα των εγκλωβισμένων της Κύπρου, που στάλθηκαν στον Λευκό Οίκο και τα Ηνωμένα Εθνη. Η συναυλία εμφανίστηκε πρώτη σε εισπράξεις εκείνη την περίοδο, στηv επίσημη σειρά τoυ περιoδικoύ Billboard. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη συναυλία που έχει πραγματοποιήσει ποτέ Έλληνας καλλιτέχνης στο εξωτερικό.
Στις 27 Mαρτίου 1997 πραγματοποίησε μία συναυλία στο Rod Laver Arena της Mελβούρνης εγκαινιάζοντας τις εκδηλώσεις για την 100ή επέτειο της παρουσίας της Eλληνο-Ορθόδοξης Kοινότητας της Mελβούρνης και της Bικτώριας. Την συναυλία αυτή παρακολούθησαν περισσότεροι από 6.000 θεατές. Δύο ημέρες αργότερα πραγματοποίησε συναυλία για τις εκδηλώσεις του μεγαλύτερου υπαίθριου Eλληνοαυστραλιανού Πολιτιστικού Φεστιβάλ της Aυστραλίας στους Aντίποδες, στη Mελβούρνη, τραγουδώντας για 100.000 περίπου θεατές. Tη συναυλία παρακολούθησαν ο τότε κυβερνήτης της πολιτείας της Bικτώριας Tζεφ Kένετ, ο πρώην πρωθυπουργός της Aυστραλίας Γκοφ Γουίτλαμ και ο γενικός γραμματέας Aπόδημου Eλληνισμού Σταύρος Λαμπρινίδης. Τις επόμενες ημέρες πραγματοποίησε συναυλία στο Ουέλλινγκτον της Nέας Zηλανδίας, όπου κατοικούν συνολικά 4.000 Eλληνες. Οι εμφανίσεις τελείωσαν με δύο μεγάλες συναυλίες (2 & 3 Aπριλίου 1997) στη φημισμένη Opera House του Σίδνεϊ.
Τον Οκτώβριο του 1998 πραγματοποίησε μία συναυλία στην Κούβα, στο ιστορικό θέατρο Karl Marx Theatre στην Αβάνα. Τη συναυλία παρακολούθησαν περισσότεροι από 5.500 Κουβανοί, γεμίζοντας ασφυκτικά το θέατρο.
Στις 8 Απριλίου 1999, την περίοδο που το Βελιγράδι βομβαρδίζεται, ο Γ. Νταλάρας και ο Αλκίνοος Ιωαννίδης μαζί με 5 μουσικούς πραγματοποίησαν μεγάλη αντιπολεμική συναυλία συμπαράστασης, στην κεντρική πλατεία της Δημοκρατίας, μπροστά στο μουσείο στο κέντρο του Βελιγραδίου. «Ήρθαμε γιατί σας αγαπάμε, σαν φίλοι. Δεν ήρθαμε να στηρίξουμε πρόσωπα ή καθεστώτα. Ήρθαμε για την ειρήνη, να σταματήσει ο πόλεμος», δήλωσε ο Γιώργος Νταλάρας. Και αμέσως μετά ο Αλκίνοος Ιωαννίδης είπε: «Είμαι περήφανος που υπηρετώ αυτή την τέχνη εδώ στο Βελιγράδι. Μα πάνω από όλα είμαι περήφανος γιατί εγώ, ένας καλλιτέχνης της κατεχόμενης Κύπρου, τραγουδώ μαζί σας». Ήταν απόγευμα όταν πραγματοποιήθηκε η συναυλία. Το ίδιο βράδυ βομβαρδίστηκε το κτίριο της τηλεόρασης του Βελιγραδίου.
Το 1999 πραγματοποίησε μία μεγάλη συναυλία στο γήπεδο της Ξάνθης για τους σεισμούς της Τουρκίας μαζί με τον Θανάση Γκαϊφύλλια. Η συναυλία μεταδόθηκε από τηλεοπτικούς σταθμούς της Ελλάδας και της Τουρκίας.
Τον Ιούνιο του 2000, πραγματοποίησε συναυλία στην Παλαιστίνη. Στα πλαίσια του φεστιβάλ εκδηλώσεων που οργανώθηκε στη Βηθλεέμ, μέρος του προγράμματος της UNESCO με τίτλο "Βηθλεέμ 2000", για τον εορτασμό της ιστορικής επετείου των 2.000 ετών Χριστιανισμού. Το πρόγραμμα αυτό έχει χαρακτηρισθεί από τον γενικό γραμματέα της UNESCO Φεντερίκο Μαγιόρ «Ορόσημο στον δρόμο για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή». Ο Γ.Νταλάρας πήρε μέρος στις εκδηλώσεις "Βηθλεέμ 2000" με μία συναυλία που έδωσε την Παρασκευή 23 Ιουνίου του 2000. Συνοδευόμενος από τους ήχους της δεκαμελούς μπάντας του και τη νεαρή τραγουδίστρια Γιώτα Δρακιά πραγματοποίησε συναυλία στην πιο κεντρική πλατεία της πόλης, στην Πλατεία Manger (όπου βρίσκεται και η περίφημη εκκλησία της Γέννησης), μπροστά σε 3.000 θεατές. Ήταν η πρώτη φορά που Έλληνας καλλιτέχνης πραγματοποιούσε συναυλία στα μέρη της Παλαιστίνης.
Στις 20 Μαΐου 2003 η Πολιτιστική Ολυμπιάδα σε συνεργασία με το American Ballet Theater, στη Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης παρουσίασε την παράσταση του Γ.Νταλάρα «Ολα γύρω είναι Φως» - (All Around Is Light), μπροστά σε περίπου 3.000 θεατές. Την παράσταση σκηνοθέτησε ο Κώστας Γαβράς και έλαβαν μέρος η Σαβίνα Γιαννάτου, η Μελίνα Ασλανίδου, η ηθοποιός Λυδία Κονιόρδου, ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Λουκάς Καρυτινός, το ποντιακό συγκρότημα "Αργοναύται-Κομνηνοί" και η Αρχιεπισκοπική Μητροπολιτική Χορωδία Νέων της Νέας Υόρκης. Μεταξύ άλλων, το πρόγραμμα περιλάμβανε παγκόσμια πρεμιέρα του μπαλέτου "Αρτεμις", καθώς επίσης και προβολή μικρού μήκους ταινίας με τίτλο "Παρθενών" σε σκηνοθεσία του Κώστα Γαβρά και σε μουσική του Μίνωα Μάτσα. Η παράσταση «Ολα γύρω είναι φως», όπως γράφει στον εθνικό μας ύμνο ο Διονύσιος Σολωμός -απ' όπου και ο τίτλος- αποτέλεσε ένδειξη τιμής και αναγνώρισης της προσφοράς της Ελλάδας στον παγκόσμιο πολιτισμό. Το ελληνικό τραγούδι καταλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος του προγράμματος με τους τραγουδιστές να ερμηνεύουν μια επιλογή από τα ωραιότερα ελληνικά τραγούδια των μεγαλύτερων Ελλήνων δημιουργών. Τα τραγούδια ήταν ενορχηστρωμένα για συμφωνική ορχήστρα, την οποία διηύθυνε ο Λουκάς Καρυτινός. Παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, περί τους 900 ξένους διπλωμάτες και πρέσβεις, μέλη των αντιπροσωπειών των χωρών-μελών στον ΟΗΕ, η αναπληρωτής γ.γ. του ΟΗΕ κ. Λ. Φασέτ, ο διαμεσολαβητής μας Αλβαρο ντε Σότο, ο επιθεωρητής του ΟΗΕ Χανς Μπλιξ, ο αρχιτέκτοντας Σ. Καλατράβα, ο Ελληνας υπουργός Πολιτισμού Ευάγγελος Βενιζέλος και εκπρόσωποι των ελληνικών πολιτιστικών ιδρυμάτων της Νέας Υόρκης.