google/wiki40b huggingface dataset:
Στέφανος Β΄ του Ωξόν

Βιογραφία

Ήταν γιος του Γουλιέλμου Γ΄ κόμη του Μακόν, Βιεν & Ωξόν και της Αδελαΐδας-Ποντίας, κόρης και κληρονόμου του Θεοβάλδου κυρίου του Τράβες και κοντόσταυλου της Βουργουνδίας.
Αδελφός του ήταν ο Ζερώ· τα δύο αδέλφια διαδέχθηκαν τον πατέρα τους το 1156. Ο Ζερώ έλαβε το Μακόν & Βιεν και ο Στέφανος Β΄ το Ωξόν και την κυριότητα του Τράβες της μητέρας του. Ήταν εγγονός του Στεφάνου Α΄ κόμη της Βουργουνδίας & Μακόν.
Απεβίωσε μετά το 1173 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Στέφανος Γ΄.
Αντρέι της Στάριτσα

Βιογραφία

Ήταν ο έκτος γιος τού Ιβάν Γ΄ μεγάλου πρίγκιπα της Μόσχας και της {Ζωής) Σοφίας Παλαιολογίνας, κόρης τού Θωμά δεσπότη τού Μωρέως.
Το 1490 απεβίωσε ο πρώτος αδελφός του Ιβάν και το 1505 ο πατέρας του, οπότε τον διαδέχθηκε ο δεύτερος αδελφός του Βασίλι Γ΄ ως μέγας πρίγκιπας της Μόσχας. Όπως ίσχυε και για τους αδελφούς του, απαγορευόταν να παντρευτεί, ώσπου ο Βασίλι Γ΄ να αποκτήσει διάδοχο. Αυτό έγινε το 1530· παρ' όλα αυτά έπρεπε να περιμένει δύο έτη, για να γεννηθεί και ο δεύτερος γιος τού Βασίλι Γ΄.
Το επόμενο έτος ο Βασίλι Γ΄ απεβίωσε και έπειτα από 40 ημέρες πένθους, ο Αντρέι αιτήθηκε από τη χήρα του Ελένα Γκλίνσκαγια επέκταση των γαιών του. Όταν η Ελένα αρνήθηκε, ο Αντρέι έφυγε θυμωμένος για τη Στάριτσα. Εντωμεταξύ είχαν αποβιώσει οι αδελφοί του Συμεών (1518), Ντμίτρι (1521) και ο μόνος επιζών Γιούρι φυλακίστηκε· απεβίωσε στη ειρκτή (1536). Η Ελένα ζητούσε επίμονα από τον Αντρέι να επισκεφτεί τη Μόσχα, αλλά εκείνος ζούσε στη Στάριτσα σε απομόνωση για τα επόμενα τρία έτη. Έκτισε έναν ωραίο καθεδρικό, που σώζεται ως τις ημέρες μας.
Το 1537 φημολογήθηκε ότι ο Αντρέι θα διέφευγε στη Λιθουανία· μόλις το άκουσε η Έλενα, έκλεισε τα σύνορα της Λιθουανίας και έστειλε τον υποτακτικό της πρίγκιπα Ομπολένσκι για να τον συλλάβει. Ο Αντρέι δραπέτευσε στο Νόβγκοροντ, όπου προσπάθησε να πείσει τους ευγενείς να πάρουν το μέρος του. Όμως αυτοί ήταν απρόθυμοι να εγείρουν όπλα στον Ομπολένσκι και ο Αντρέι παραδόθηκε στην επιείκεια εκείνου. Στη Μόσχα δικάστηκε και φυλακίστηκε με την οικογένειά του. Απεβίωσε αρκετά έτη μετά και τον διαδέχθηκε ο γιος του στη Στάριτσα.
Δοράς

Αξιοσημείωτα στον αστερισμό

Το σπουδαιότερο για τη Δοράδα είναι ότι σε αυτή ανήκει το βόρειο (και σημαντικότερο) ήμισυ του Μεγάλου Νέφους του Μαγγελάνου (LMC), του ενός από τα δύο Νέφη του Μαγγελάνου, και το μεγαλύτερο αστρονομικό ενδιαφέρον κρύβεται σε αυτό το γαλαξία και τα όσα του ανήκουν. Το άλλο μισό του LMC βρίσκεται στον αστερισμό Τράπεζα.
- Το τεράστιο νεφέλωμα και αστρικό σμήνος 30 Δοράδος ή NGC 2070 του LMC περιγράφηκε από τον Τζων Χέρσελ και είναι σήμερα γνωστό με το δημοφιλές όνομα Νεφέλωμα Ταραντούλα, στο οποίο και παραπέμπουμε.
- Χαρακτηριστικά, στο Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου παρατηρήθηκε το 1987 η πρώτη έκρηξη υπερκαινοφανούς που ήταν ορατή με γυμνό μάτι μετά από 380 χρόνια, γνωστή σήμερα ως SN 1987 A. Αλλά και πριν από 1.600 χρόνια περίπου θα πρέπει να σημειώθηκε και άλλη τέτοια έκρηξη στη Δοράδα, καθώς ο πάλσαρ PSR 0540-69 στο LMC υπολογίζεται ότι έχει αυτή περίπου την ηλικία.
- Το ανοικτό σμήνος αστέρων και νεφέλωμα NGC 1816 στο LMC έχει φαινόμενο μέγεθος 9,0, ενώ το πολύ μικρότερο NGC 1818 έχει φαινόμενο μέγεθος 9,8. Το ανοικτό σμήνος NGC 1850 έχει φαιν. μέγεθος 9,3 και περιλαμβάνεται στο νεφέλωμα Henize N103, ενώ τα ανοικτά σμήνη NGC 1974 και NGC 1968 προβάλλονται στην ίδια περιοχή του LMC. Το πρώτο περιλαμβάνει το νεφέλωμα NGC 1991.
- Το μεγάλο σφαιρωτό σμήνος NGC 1978 έχει έντονα ελλειπτικό σχήμα και φαιν. μέγεθος 9,9.
-Ο αστέρας S Δοράδος, που βρίσκεται στο LMC είναι ένας υπεργίγαντας με φαινόμενο μέγεθος 9,27 και που αποτελεί το πρωτότυπο των μεταβλητών αστέρων τύπου S Δοράδος.
- Εκτός του LMC υπάρχουν οι γαλαξίες NGC 1672 και NGC 1566 με φαιν. μέγεθος 9,7.
-Ο μεταβλητός αστέρας R Δοράδος (φαιν .μέγεθος 5,73) ανακαλύφθηκε ότι διαθέτει τη μεγαλύτερη φαινόμενη διάμετρο από όλα τα αστέρια εκτός του Ήλιου.
Παναγιώτης Μπρατσιώτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γιός ιερέα, γεννήθηκε στη Θήβα το 1889. Σπούδασε στην Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή (1902-1907) και στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1907-1911). Συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Γερμανία, στα Πανεπιστήμια της Λειψίας και της Ιένας. Εκπόνησε, την διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1918. 
Επέστρεψε και την περίοδο 1915-1923 δίδαξε στη μέση εκπαίδευση. Το 1924 εξελέγη υφηγητής της ερμηνείας της Καινής Διαθήκης και το 1925 έκτακτος καθηγητής βιβλικής ιστορίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Από το 1927 και μετά από απόφαση της Σχολής άρχισε να διδάσκει εισαγωγή της Καινής Διαθήκης και Ερμηνευτική των Εβδομήκοντα, ενώ το 1928 εξελέγη τακτικός καθηγητής. Διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά το ακαδημαϊκό έτος 1955-1956, αντιπρύτανης το 1954-1955 και δύο φορές κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1934-1935 και 1943-1944. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1960. Το 1966 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Την περίοδο 1968-1969 υπήρξε πρόεδρος του Αρσάκειου Σχολείου.
Το 1955 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος πέντε χρόνια μετά, το 1960.
Πέθανε στις 31 Ιανουαρίου 1982 στην Αθήνα και κηδεύτηκε την επομένη σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Έργο

Εκπροσώπησε την Εκκλησία της Ελλάδος σε πολλές διεθνές συναντήσεις και συνέδρια. Υπήρξε ιδρυτής και διευθυντής αρκετών κοινωφελών ιδρυμάτων, μεταξύ των οποίων η Χριστιανική Κοινωνική Ένωση (1932), το Ελληνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο και το νοσοκομείο Άγιος Σάββας (1935), και τον Χριστιανικό Κοινωνικό Κύκλο, στην Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944.
Drahtziehmühle

Περιγραφή

Εικονίζει ένα χωριουδάκι έξω από την Νυρεμβέργη. Στο κέντρο της εικόνας βλέπουμε ένα εργαστήριο παραγωγής σύρματος, την Drahtziehmühle Großweidenmühle, ένα πρωτοβιομηχανικό κέντρο εργασίας.
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Άλμα εις ύψος ανδρών

Σύνοψη αγωνίσματος

Το αγώνισμα διεξήχθη στις 10 Απριλίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας. Πέντε αθλητές από τρεις χώρες πήραν μέρος στον αγώνα και νικητής αναδείχθηκε ο Αμερικανός Έλερι Κλαρκ, ο οποίος είχε κερδίσει λίγες ημέρες νωρίτερα και στο άλμα εις μήκος. Στη δεύτερη θέση ισοβάθμησαν οι συμπατριώτες του, Ρόμπερτ Γκάρετ και Τζέιμς Κόνολι.
Και οι πέντε αθλητές που συμμετείχαν, πέρασαν τόσο τα 1,50 όσο και τα 1,55 μέτρα. Ο Φριτς Χόφμαν από τη Γερμανία δεν κατάφερε να περάσει τα 1,60 μέτρα και έμεινε στην τελευταία θέση, ενώ ο Σουηδός Χένρικ Σέμπεργκ είχε επιτυχημένη προσπάθεια σε αυτό το ύψος άλλα όχι στα 1,625 μέτρα, τερματίζοντας τέταρτος. 
Έτσι, στον αγώνα έμειναν οι τρεις Αμερικανοί οι οποίοι πέρασαν και τα 1,65 μέτρα και συνέχισαν να μάχονται για την πρωτιά. Όμως ο Κλαρκ ήταν ο μόνος που πέρασε τα 1,675 μέτρα, κάτι που δεν κατάφεραν οι αντίπαλοί του. Είχε πια σιγουρέψει την πρώτη θέση και συνέχισε χωρίς άγχος τις επιτυχημένες προσπάθειές του στα 1,70, 1,75 και 1,81 μέτρα.
Γιάννης Αγγελόπουλος (ποδοσφαιριστής)

Ποδοσφαιρική καριέρα

Ο Γιάννης Αγγελόπουλος ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις ακαδημίες της Προοδευτικής, σε ηλικία 13 χρονών, έπειτα από παρότρυνση του πατέρα του, χρόνια φίλαθλος της ομάδας, ο οποίος τον έπερνε μαζί του από πολύ μικρό στο γήπεδο. Ξεκίνησε το 1982 από το παιδικό και με την ενηλικίωση του το 1987, ο προπονητής του όλο αυτό το διάστημα στις ακαδημίες Βασίλης Τερκεσίδης, τον προώθησε σε ηλικία 18 ετών στην ανδρική ομάδα. Με την Προοδευτική αγωνίστηκε σε όλη τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής καριέρας του, επί πολλά έτη ως αρχηγός, αγωνιζόμενος σε Γ', Β' και Α' Εθνική, μέχρι το 2004 που σταμάτησε το ποδόσφαιρο. Το 2002, σύμφωνα με τα Ποδοσφαιρικά βραβεία ΠΣΑΠ, αναδείχθηκε καλύτερος ποδοσφαιριστής στη Β' Εθνική. Το 1992, ο προπονητής της ΑΕΚ, Ντούσαν Μπάγεβιτς, έδειξε ενδιαφέρον, αλλά ο ίδιος ποτέ δεν αποχώρησε από την Προοδευτική, όπου με τα χρώματά της είχε συνολικά 341 συμμετοχές, αποτελώντας έναν από τους ποδοσφαιριστές με τις περισσότερες συμμετοχές στην ιστορία του συλλόγου.
Ως ποδοσφαιριστής διακρίθηκε για το πάθος και την φυσική του κατάρτιση, ενώ εκτός από αμυντικός, αγωνίστηκε και σε άλλες θέσεις όταν το είχε ανάγκη η ομάδα. Η εξαιρετική του φυσική κατάσταση τον βοηθούσε να αντεπεξέλθει, ενώ ήταν γρήγορος στις αντιδράσεις του, αφοσιωμένος και πάντα με πνεύμα αγωνιστικότητας.

Μετά το ποδόσφαιρο

Με το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας το 2004, συνέχισε στην Προοδευτική από το πόστο του τεχνικού διευθυντή και μάνατζερ της Π.Α.Ε. Προοδευτικής. Τον Ιούλιο του 2007 ανέλαβε τεχνικός διευθυντής της Π.Α.Ε. Ατρομήτου Αθηνών, έπειτα από πρόταση του προέδρου της Γιώργου Σπανού, θέση την οποια διατηρεί μέχρι σήμερα.
Παράλληλα, δραστηριοποιείται και με τον Σύλλογο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής.
Ρένα Καρθαίου

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν κόρη του γνωστού θεατρικού μεταφραστή και ποιητή Κ. Καρθαίου (1878–1955). Σπούδασε στο Γερμανικό Σχολείο και έπειτα στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Καλλιέργησε ιδιαίτερα την ποίηση για παιδιά και εργάστηκε για τη διάδοση του παιδικού βιβλίου στην Ελλάδα. Το 1963 εξέδωσε, μαζί με τον σύζυγό της δημοσιογράφο Αντώνη Μπρούσαλη, το περιοδικό "Η Πλώρη", με σκοπό την καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, στράφηκε σχεδόν αποκλειστικά στην παιδική λογοτεχνία, ιδιαίτερα στην ποίηση, την οποία ανανέωσε αισθητικά και θεματολογικά. Η ποίησή της έχει θεματικούς πυρήνες τη φύση και το παιδί και διακρίνεται για την τεχνική της αρτιότητα (με προτίμηση στην παραδοσιακή στιχουργική), την αμεσότητα, το χιούμορ και τη ζωντάνια.
Υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη συλλόγων όπως η Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά (έως το 1966) και ο Κύκλος Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Επίσης μετέφρασε ξένους Ποιητές και συγγραφείς (Ρίλκε, Ταγκόρ, Γκαλίν, Κέρνερ κ.ά.)
Σωσιπάτρα

Ζωή και εκπαίδευση

Γεννήθηκε στην Έφεσο. Όταν ήταν πέντε χρονών, δύο άνδρες ήρθαν να εργαστούν στο κτήμα του πατέρα της. Όταν έφεραν μια πλούσια συγκομιδή, πέρα από κάθε προσδοκία, τον έπεισαν να παραδώσει τη Σωσίπατρα και το κτήμα του στην φροντίδα τους. Ο πατέρας της έφυγε για πέντε χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων η Σωσίπατρα εκπαιδεύτηκε από τους δύο άνδρες στην αρχαία χαλδαϊκή σοφία. Όταν ο πατέρας της επέστρεψε, η Σωσίπατρα ακτινοβολούσε από την ομορφιά της και λέγεται ότι διέθετε εξαιρετικές ψυχικές και διορατικές ικανότητες. Υπονοείται ότι οι δύο άνδρες ήταν υπερφυσικά όντα.

Διδασκαλία

Αργότερα παντρεύτηκε τον Ευστάθιο της Καππαδοκίας, προφανώς με την πλήρη γνώση ότι θα πεθάνει πριν από αυτήν. Ο Ευνάπιος μας λέει ότι «η υπερβολική σοφία της έκανε τον άντρα της να φαίνεται κατώτερος και ασήμαντος». Ο Ευστάθιος και η Σωσιπάτρα είχαν τρεις γιους, ένας από τους οποίους, ο Αντωνίνος, έγινε σημαντικός φιλόσοφος και θεουργός.
Μετά το θάνατο του συζύγου της η Σωσιπάτρα αποσύρθηκε στην Περγάμο, όπου οι ικανότητές της στην φιλοσοφία την έκαναν τόσο δημοφιλή όσο ο Αιδέσιος, ο οποίος δίδαξε επίσης τη φιλοσοφία του εκεί. Ο Ευνάπιος μας λέει ότι αφού οι φοιτητές παρακολούθησαν τις διαλέξεις του νεοπλατωνικού φιλόσοφου Αιδέσιου, πηγαίναν να ακούσουν και την Σωσιπάτρα.

Μαγεία

Ένας συγγενής της που λεγόταν Φιλομήτωρ ήταν ερωτευμένος μαζί της και της έκανε μάγια για να κερδίσει την αγάπη της. Εξομολογήθηκε τα αλληλοσυγκρουόμενα συναισθήματά της στον Μάξιμο, ο οποίος ήταν μαθητής του Αιδέσιου και αργότερα θα γίνει δάσκαλος του αυτοκράτορα Ιουλιανού. Ο Μάξιμος ήταν σε θέση να ανιχνεύσει την παρουσία του ξορκιού και να το αντιμετωπίσει με ένα δικό του ξόρκι, νικώντας την πρόθεση του Φιλομήτορα. Επειδή ντρεπόταν, η Σωσιπάτρα μπόρεσε να συγχωρήσει τον Φιλομήτορα και αργότερα, όταν μιλούσε για την ψυχή μετά τον θάνατο, είχε ένα όραμα για το Φιλομήτορα σε ένα ατύχημα και ήταν σε θέση να στείλει υπηρέτες για βοήθεια.
Ινδική λογοτεχνία

Ως ινδική λογοτεχνία εννοείται η λογοτεχνία της ινδικής υποηπείρου έως το 1947 και τη Δημοκρατία της Ινδίας μεταγενέστρα. Η ινδική δημοκρατία έχει 22 επίσημα αναγνωρισμένες γλώσσες.

Αρχαία ινδική λογοτεχνία

Στο σύνολό τους οι χρονολογίες που καταγράφονται για την αρχαία ινδική λογοτεχνία είναι αβέβαιες και συχνά αντιφατικές. Οι Ευρωπαίοι λόγιοι του 18ου αι. κ.ε. εκτίμησαν τις ημερομηνίες των διαφόρων κειμένων, βασισμένοι σε μεθόδους τις οποίες θεωρούν αυθαίρετες οι Ινδοί λόγιοι. Τα πρωιμότερα έργα της ινδικής λογοτεχνίας ήσαν προφορικά, περί το 1200 ΠΚΕ. Τα σανσκριτικά έπη Ραμαγιάνα και Μαχαμπαράτα εμφανίστηκαν προς τα τέλη της 1ης χιλιετίας ΠΚΕ. Η κλασική σανσκριτική λογοτεχνία αναπτύχθηκε γοργά και τα πρώτους αιώνες της πρώτης χιλιετίας ΠΚΕ, όπως και η Ταμίλ λογοτεχνία η Σανγκάμ λογοτεχνία και ο Κανόνας Πάλι.

Μεσαίωνας και μεταγενέστεροι χρόνοι

Κατά τη μεσαιωνική περίοδο, αναπτύχθηκαν οι Καννάντα λογοτεχνία και η Τελούγκου λογοτεχνία τον 9ο και 11ο αιώνα αντίστοιχα.  
Σε μεταγενέστερους χρόνους άρχισαν να παρουσιάζονται επίσης λογοτεχνικά έργα στη Μαράθι γλώσσα, τη Μπενγκάλι γλώσσα, διάφορες διαλέκτους των Χίντι,  στα Περσικά και τα Ουρντού. Στις αρχές του εικοστού αιώνα, ο Μπενγκάλι ποιητής Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ έγινε ο πρώτος νομπελίστας της Ινδίας.

Σύγχρονη ινδική λογοτεχνία

Στη σύγχρονη ινδική λογοτεχνία, υπάρχουν δύο μείζονα λογοτεχνικά βραβεία, η Υποτροφία της Ακαδημίας Σατίγια και το Βραβείο Τζυανπίθ. Οκτώ βραβεία Τζυανπίθ αποδίδονται σε Χίντι και Καννάντα έργα ακολουθούμενα από πέντε σε Μπενγκάλι και Μαλαγιάλαμ, τέσσερα σε Ορίγια], τρία σε Γκουγιαράτι, Μαράθι, Τελούγκου και Ουρντού δύο σε Ασσαμεζικά και Ταμίλ και ένα σε Σανσκριτικά.
Ρεσάμ Χαλίλ Πασάς (ζωγράφος)

Βιογραφία

Η οικογένειά του ήταν αρχικά από τη Ρόδο και ο πατέρας του, Σελίμ, ήταν ένας από τους ιδρυτές της Τουρκικής Στρατιωτικής Ακαδημίας. Όπως πολλοί ντόπιοι Τούρκοι καλλιτέχνες του Δυτικού τύπου, έλαβε την εκπαίδευσή του στην τεχνική σχεδίαση και ζωγραφική στο "Mühendishane-i Berrî-i Hümâyûn" (Στρατιωτική Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών, τώρα γνωστή ως Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης).  Μετά την αποφοίτησή τους, οι σπουδαστές κανονικά αναγκάζονταν να γίνουν καθηγητές στρατιωτικών σχολών, αλλά ο Χαλίλ επέμεινε να του επιτραπεί να συνεχίσει τις σπουδές του στο Παρίσι. Το 1880, ο πατέρας του τελικά συμφώνησε και έτσι ο Χαλίλ πέρασε οκτώ χρόνια δουλεύοντας στα στούντιο του Jean-Léon Gérôme.  Το πρώτο του έργο εμφανίστηκε στο Εξποσισιόν Γιουνεβερσέλ το 1889 και κέρδισε ένα μετάλλιο. Όπως αποδείχθηκε, όταν επέστρεψε στην Τουρκία, έγινε έτσι και αλλιώς δάσκαλος σε στρατιωτική σχολή. 
Το 1906 του δόθηκε ο τίτλος του "Πασά". Δύο χρόνια αργότερα, όμως, στην αρχή της Δεύτερης Συνταγματικής Εποχής, επέλεξε να αποσυρθεί με τον βαθμό του συνταγματάρχη και να γίνει ιδιωτικός δάσκαλος τέχνης. Αργότερα, διδάσκει στο «Sanayi-i Nefise Mekteb-i Alisi» (Σχολή Καλών Τεχνών και Χειροτεχνίας, τώρα το Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών Μιμάρ Σινάν)  και διετέλεσε ως Διευθυντής του από το 1917 έως το 1918.  
Κατά τον τουρκικό πόλεμο της Ανεξαρτησίας, πήγε στην Αίγυπτο κατόπιν πρόσκλησης του Αμπάς Χιλμί Πασά, του πρώην (και τελευταίου) Χεδίβη . Αργότερα, ήταν μακροχρόνιος φιλοξενούμενος στο  αρχοντικό του Χεδίβη στην Κωνσταντινούπολη και είχε στούντιο εκεί.

Έργο

Στις 18 Ιανουαρίου 2009, ο πίνακας του Χαλίλ Πασά Ο ποταμός Γκοκσού (Καλύκαδνος) πωλήθηκε σε ιδιωτική συλλογή για 621.188 δολλάρια .

Επιλεγμένοι πίνακες

Από το Μουσείο Σεκίπ Σαμπανσί στη Κωνσταντινούπολη:
Άλεκ Τσέινι

Αμπερντίν

Ο Τσέινι ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα αγωνιζόμενος για λογαριασμό της Αμπερντίν, όπου μεταγράφηκε το 1925, προερχόμενος από την Σέτλστον Τζούνιορς. Κατά την διάρκεια της παρουσίας του στο Πίτοντρι κατέστη ως είδωλο του τοπικού φίλαθλου κοινού, ενώ τα τέρματά του συνέβαλαν ώστε να βελτιωθούν οι επιδόσεις της ομάδας και από την μέση του βαθμολογικού πίνακα του πρωταθλήματος να τερματίσει στην τρίτη θέση, κατά την διάρκεια της τελευταίας σεζόν του με τα χρώματά της.

Τσέλσι και Νιμ

Μεταγράφηκε στην Τσέλσι του Ντέιβιντ Κόλντερχεντ το 1930, έναντι ποσού ρεκόρ στην ιστορία του συλλόγου, ύψους £6.000, ωστόσο, παρά το γεγονός πως αγωνιζόταν δίπλα σε άλλους ταλαντούχους επιθετικούς, όπου οι Χιούι Γκάλαχερ και Άλεξ Τζάκσον, δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί.
Το 1932, μεταγράφηκε στην γαλλική Νιμ Ολιμπίκ, από την οποία επέστρεψε στην Τσέλσι δύο χρόνια αργότερα, αποχωρώντας, τελικώς, από την τελευταία το 1936.

Διεθνής

Ο Τσέινι πραγματοποίησε συνολικά πέντε διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Σκωτίας, πετυχαίνοντας συνολικά τέσσερα γκολ, συμπεριλαμβανομένου ενός χατ τρικ σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Νορβηγία, καθώς και ενός γκολ με απευθείας εκτέλεση κόρνερ – τρόπος επίτευξης τέρματος ο οποίος είχε επιτραπεί μόλις την αμέσως προηγούμενη σεζόν – σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Αγγλία. Το συγκεκριμένο γκολ θεωρείται ότι ξεκίνησε την παράδοση του «Hampden Roar»: καθώς η Σκωτία αγωνιζόταν με δέκα παίκτες και απέμενε χρόνος μικρότερος του ενός λεπτού έως την λήξη της αναμέτρησης, το φίλαθλο κοινό, αριθμητικά μεγαλύτερο των 110.000 θεατών, ξεκίνησε έναν βρυχηθμό ενθάρρυνσης, ο οποίος συνεχίστηκε ακόμη και μετά την λήξη της αναμέτρησης, ενώ, στην συνέχεια, επαναλήφθηκε σε εντός έδρας αναμετρήσεις της Σκωτίας. Ο Τσέινι αναφέρεται πως είχε μετατρέψει την επίτευξη τερμάτων από απευθείας εκτελέσεις κόρνερ ως ειδικότητά του, επαναλαμβάνοντας το συγκεκριμένο επίτευγμα ακόμη δύο φορές με την ομάδα του κατά την διάρκεια της αμέσως επόμενης σεζόν.

Προπονητική Καριέρα

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ο Τσέινι ξεκίνησε καριέρα ως προπονητής, αρχικά εργαζόμενος στην Τσέλμσφορντ Σίτι, με την οποία και κατέκτησε τρόπαια στην Σάουδερν Φούτμπολ Λιγκ. Στην συνέχεια, εργάστηκε ως προπονητής για λογαριασμό της Άρμπροουθ, χωρίς ωστόσο να σημειώσει κάποια επιτυχία.
Λιμάνι Καραβοστασίου

Το λιμάνι Καραβοστασίου είναι λιμάνι στο Καραβοστάσι του κόλπου της Μόρφου, στη κατεχόμενη πλευρά του νησιού της Κύπρου.
Μέχρι την δεκαετία του 1930, όταν άρχισαν να λειτουργούν τα ορυχεία της Λεύκας, το λιμάνι χρησιμοποιούταν κυρίως για την εξαγωγή των εσπεριδοειδών της Λεύκας σε Ευρωπαϊκές και μεσανατολικές αγορές. Στη δεκαετία του 1930, το λιμάνι μετατράπηκε σε σημαντικό κέντρο εξαγωγής Κυπριακού χαλκού. Σύμφωνα με τον τουρκοκύπριο ιστορικό Ναζίμ Μπερατλί, η ιστορία του λιμανιού ανάγεται στην αρχαιότητα. Το λιμάνι είναι ανενεργό από το 1992.
Το λιμάνι βρίσκεται υπό τον ντε φάκτο έλεγχο της Βόρειας Κύπρου. Τα λιμάνια της ΤΔΒΚ δεν είναι εγγεγραμμένα στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΔΟΝ).
Αθηνά και Γίγαντας (Μουσείο Ακρόπολης αρ. 631)

Περιγραφή

Η σκηνή είναι εμπνευσμένη από την Γιγαντομαχία, κατά την οποία θεμελιώθηκε η κυριαρχία του Δία στον Όλυμπο. Η θεά Αθηνά στέκει όρθια βηματίζοντας με το αριστερό πόδι μπροστά και το αριστερό χέρι τεταμένο και οπλισμένο με την αιγίδα της που έχει μπορντούρα από φίδια. Το δεξί πόδι στηρίζεται στα δάκτυλα, ενώ η φτέρνα είναι ανασηκωμένη. Φοράει χιτώνα ιωνικού ρυθμού και ιμάτιο. Είναι οπλισμένη με την αιγίδα της και με περικεφαλαία. Το πρόσωπό της είναι στραμμένο μπροστά και χαμηλά, για να παρακολουθεί το Γίγαντα που έχει πέσει στο έδαφος και αμύνεται. Ο Γίγαντας είναι γυμνός. Τα μακρυά του μαλλιά του ήταν ζωγραφισμένα σε σκούρο μπλε ή πράσινο.
Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Αγγλικής Παροικίας Πάτρας

Ο Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Αγγλικής Παροικίας Πάτρας ιδρύθηκε το 1921 από νεαρούς Άγγλους που ζούσαν στην Πάτρα. 
Για γήπεδο χρησιμοποιούσε ένα οικόπεδο στην περιοχή του σημερινής συνοικίας του Σκαγιοπουλείου, που τότε ήταν εξοχή. Λόγω έλλειψης αντίπαλου σωματείου στην αρχή αγωνιζόταν με τα πληρώματα πολεμικών και εμπορικών ξένων πλοίων, κυρίως αγγλικών, που έπιαναν στο λιμάνι της πόλης. Το 1922 όταν ο Παναχαϊκός Γ.Σ. επανίδρυσε το ποδοσφαιρικό του τμήμα έγιναν πολλοί αγώνες μεταξύ των δύο ομάδων. Το 1922 έδωσαν έναν αγώνα υπέρ του ταμείου αποκατάστασης προσφύγων με εισιτήριο 2,50 δρχ., στον οποίο νικητής αναδείχτηκε ο Παναχαϊκός με σκορ 3-2. Το 1924 το σωματείο λόγω ίδρυσης πολλών πλέον σωματείων στα οποία προσχώρησαν οι παίκτες του, διαλύθηκε.
Σχέσεις Ελλάδας και Νήσων του Σολομώντα

Επισκόπηση

Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών δημιουργήθηκαν το 1987. Σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών, «οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είναι καλές και υπάρχει μια ικανοποιητική πολυμερής συνεργασία μεταξύ τους».
Βασίλης Κουμπής

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Πάτρα. Μόλις τέλειωσε το Γυμνάσιο, σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών. Πρωτοεμφανίστηκε στο τραγούδι το 1967. Το 1971 σε συνεργασία με το στιχουργό Λευτέρη Παπαδόπουλο, έβγαλε το δίσκο 12 μήνες. Τα τραγούδια του ερμήνευσαν μεγάλοι τραογυδιοστές όπως ο Μιχάλης Βιολάρης, η Καίτη Χωματά, η Πόπη Αστεριάδη και η Ρένα Κουμιώτη. Πέθανε στις 17 Νοεμβρίου του 2003 σε ηλικία μόλις 61 ετών.
Ηλεκτρικό οξύ

Ιδιότητες

Σε ΚΣ είναι σε μορφή άχρωμης κρυσταλλικής σκόνης με σημείο τήξης τους 187 - 189°C. Είναι ευδιάλυτο στο νερό αλλά ελάχιστα διαλυτό στην αιθανόλη, τον αιθέρα και την ακετόνη. Είναι ουσιαστικά αδιάλυτο στο βενζόλιο και τον τετραχλωράνθρακα.
Αποτελεί περίπου το 8% του ήλεκτρου, ενώ πέρα από το φυτικό βασίλειο ανευρίσκεται σε ζωικούς ιστούς και στο αίμα. Έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες.
Το ηλεκτρικό οξύ, όπως τα περισσότερα δικαρβοξυλικά οξέα, σχηματίζει εύκολα ανυδρίτη κατά την θέρμανση. Κατά την θέρμανση του αμμωνιακού του άλατος ή του διαμιδίου του σχηματίζεται σουκκινιμίδιο (ετεροκυκλικό ιμίδιο).

Ιστορία

Το ηλεκτρικό οξύ χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα στην Ευρώπη ως φυσικό αντιβιοτικό για πολλούς αιώνες και ιδιαίτερα την περίοδο του Μεσαίωνα χρησιμοποιήθηκε ως όπλο εναντίον των λοιμών που μάστιζαν την περιοχή.
Τις δεκαετίες του 1930 και 1940, Ευρωπαίοι βιοχημικοί ανακάλυψαν ότι το ηλεκτρικό οξύ παράγεται στα κύτταρα του σώματος και συμμετέχει ως ενδιάμεσο προϊόν στο κύκλο του κιτρικού οξέος κατά τον οποίο οι ζωντανοί οργανισμοί μετατρέπουν την τροφή σε ενέργεια.

Παραγωγή

Το ηλεκτρικό οξύ παράγεται συνήθως με απόσταξη του ήλεκτρου ή με τη ζύμωση του τρυγικού αμμωνίου ή του μηλικού ασβεστίου.
Συνθετικά μπορεί να παρασκευαστεί από την ένωση με νάτριο του μηλονικού διαιθυλεστέρα, σύμφωνα με την παρακάτω πορεία:
Επίσης μπορεί να παρασκευαστεί με την καταλυτική υδρογόνωση του μαλεϊκού οξέος ή του ανυδρίτη αυτού, και σε μικρές ποσότητες από την οξείδωση του οξικού οξέος με υπερθειϊκό κάλιο.

Χρήσεις

Το ηλεκτρικό οξύ χρησιμοποιείται ως πρόσθετο στα τρόφιμα (Ε363), κυρίως ως βελτιωτικό γεύσης και ως ρυθμιστής οξύτητας.
Επίσης χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη για την παρασκευή ενδιάμεσων προϊόντων για χρώματα, αρώματα, φωτογραφικά χημικά, αλκυδικές ρητίνες και πλαστικοποιητές, ενώ τα τελευταία χρόνια αυξάνεται η χρήση του για θεραπευτικούς σκοπούς, ως αντιβιοτικό και αντιοξειδωτικό για την καταπολέμηση των τοξικών ελεύθερων ριζών.

Κίνδυνοι για την υγεία

Το ηλεκτρικό οξύ γενικά δεν παρουσιάζει κανένα σημαντικό κίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων. Είναι φυσικό συστατικό των κυττάρων του σώματος και έτσι μεταβολίζεται από το σώμα. Δεν έχει καθοριστεί ανώτατο όριο καθημερινής λήψης, ούτε έχουν παρατηρηθεί παρενέργειες από τη λήψη του.
Κλάρα της Ασίζης

Βιογραφία

Ήταν από τις πρώτες που ακολούθησαν τον άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης και ίδρυσε το Τάγμα των Φτωχών Κυριών. Το 1255, ανακηρύχθηκε σε Αγία, προστάτιδα των ματιών, και το 1958 ο Πάπας Πίος ΙΒ΄ την όρισε αγία, προστάτιδα της τηλεοράσεως.
Υποστράτηγος (Αστυνομίας)

Ο Υποστράτηγος είναι βαθμός αξιωματικού στην ιεραρχία της Ελληνικής Αστυνομίας. Ανήκει στην κατηγορία των Ανωτάτων Αξιωματικών από κοινού με τον Ταξίαρχο και τον Αντιστράτηγο. Αποτελεί βαθμό μεγαλύτερο του Ταξιάρχου και μικρότερο του Αντιστρατήγου. Αντίστοιχοι βαθμοί στον Στρατό Ξηράς είναι ο Υποστράτηγος, στο Πολεμικό Ναυτικό ο Υποπλοίαρχος και στην Πολεμική Αεροπορία ο Υποπτέραρχος. 
Ο Υποστράτηγος καταλαμβάνει οργανική θέση Υποστρατήγου. Ο ελάχιστος χρόνος παραμονής στον βαθμό είναι 1 έτος στο βαθμό υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 39 του Π.Δ. 24/1997 (ΦΕΚ Α-29/1997).

Διακριτικά

Τα διακριτικά βαθμού του Ταξιάρχου αποτελούνται από δύο αδαμάντινους αστέρες, σύμπλεγμα ράβδου και σπάθης και φλογοφόρο ροιά τα οποία τοποθετούνται στον διαμήκη άξονα των επωμίδων, κατά σειρά από την κορυφή προς την βάση, η φλογοφόρος, το σύμπλεγμα ράβδου και σπάθης, κατά τρόπο ώστε το άνοιγμα να βρίσκεται προς τα εμπρός και στη συνέχεια δύο αστέρες. Στην στολή εκστρατείας τοποθετούνται στο αριστερό πέτο κεντητά σε μικρογραφίες.