google/wiki40b huggingface dataset:
Σεμπαστιάο Σαλγκάδο

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην πόλη Αιμορές της Βραζιλίας και σπούδασε οικονομικά στο πανεπιστήμιο της Βιτόρια. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο, εγκατέλειψε όμως το 1969 τη χώρα μετά την επιβολή της στρατιωτικής δικτατορίας για να εγκατασταθεί στο Παρίσι, όπου και συμπλήρωσε τις σπουδές του. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, όπου εργάστηκε στον Διεθνή Οργανισμό Καφέ, εργασία η οποία του έδωσε την ευκαιρία να ταξιδέψει στην Αφρική σε αποστολές της Παγκόσμιας Τράπεζας. Το 1973 εγκατέλειψε την καριέρα του οικονομολόγου για να αφιερωθεί στη φωτογραφία και επέστρεψε στο Παρίσι. Εργάστηκε αρχικά ως φωτογράφος για αθλητικά γεγονότα και το 1979 εντάχθηκε στο φωτογραφικό πρακτορείο Magnum, από το οποίο αποχώρησε το 1994 ιδρύοντας, μαζί με τη γυναίκα του, το φωτογραφικό πρακτορείο "Amazonas images". Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ανέλαβε να αναγγενήσει το δάσος δίπλα από το ράτζο της οικογένειας του στη Βραζιλία φυτεύοντας 2,5 εκατομμύρια δέντρα. Η επιτυχία του προγράμματος αυτού τον οδήγησε, το 1998, μαζί με τη σύζυγο του να ιδρύσουν το ινστιτούτου Terra με αποκλειστικό σκοπό την αναδάσωση και την προστασία του περιβάλλοντος μέσω της σωστής εκπαίδευσης.
Το 2001 έγινε πρέσβης καλής θελήσεως της UNESCO.
Ζεί στο Παρίσι. Είναι παντρεμένος με τη Λέλια Σαλγάδο και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά μεταξύ των οποίων τον Τζουλιάνο Ριμπέιρο Σαλγκάδο, σκηνοθέτη.

Έργο

Την περίοδο 1977 - 1984 ταξίδεψε στην Λατινική Αμερική και το Μεξικό. Καρπός αυτού του ταξιδιού του ήταν η συλλογή φωτογραφιών με τίτλο "Other Americas". Στη συνέχεια πραγματοποίησε ταξίδια κυρίως στην Αφρική, την Ασία αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο παρουσιάζοντας τις φωτογραφικές συλλογές "Σαχέλ", "Workers" (1986 - 1992) και "Migrations and portraits", για το οποίο ταξίδεψε στη Ρουάντα, το Κογκό, την Αιθιοπία και τη Γιουγκοσλαβία φωτογραφίζοντας τους πληθυσμούς που αναγκάστηκαν να μετακινηθούν λόγω φτώχειας και πολέμου, και "Africa". Το τελευταίο του έργο είναι το "Genesis", στο οποίο παρουσιάζει φωτογραφίες ζώων, τοπίων αλλά και κοινωτήτων που έχουν παραμείνει αναλλοίωτες από τον σύγχρονο πολιτισμό.
Για το έργο του έχει τιμηθεί πολλές φορές ενώ εκθέσεις με το έργο του έχουν πραγματοποιηθεί σε όλο τον κόσμο. Τις χρονιές 1986 και 1988 κέρδισε την διάκριση του "Φωτογράφου της χρονιάς" από το International Center of Photography της Νέας Υόρκης, το 1991 τιμήθηκε με το Grand Prix de la Ville de Paris και το 1998 με το βραβείο του πρίγκιπας της Αστούριας. Έχει επίσης ανακηρυχθεί επίτιμο μέλος της Ακαδημίας των Τεχνών και των Επιστημών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2014 γυρίστηκε από τους Βιμ Βέντερς και Τζουλιάνο Ριμπέιρο Σαλγκάδο το ντοκυμαντέρ το αλάτι της γης που καταπιάνεται με το έργο και τη ζωή του Σαλγκάδο.
Γιάννης Βαρβέρης

Εργογραφία

Το συγγραφικό του έργο υπήρξε πολυσχιδές.
Σάντσια της Προβηγκίας

Γάμος της Σάντσιας με τον Ριχάρδο της Κορνουάλης

Η αδελφή της Σάντσιας, Ελεονώρα τακτοποίησε τον γάμο της με τον μικρότερο αδελφό του συζύγου της Ριχάρδο της Κορνουάλης του οποίου η πρώτη σύζυγος είχε πεθάνει πρόσφατα. Η Ελεονόρα και ο θείος της Πέτρος Β΄ της Σαβοΐας ρύθμισαν τα θέματα του γάμου (1242) ο άλλος θείος της Φίλιππος Α΄ της Σαβοΐας την συνόδευσε στην Αγγλική αυλή όπου συνάντησε την Ελεονόρα, τον Ερρίκο και την μικρότερη αδελφή τους Βεατρίκη. Ο γάμος έγινε στο αβαείο του Ουέστμινστερ στις 23 Νοεμβρίου.
Ο Ριχάρδος ήταν ο πλουσιότερος άντρας εκείνη την εποχή στην Αγγλία και ίσως σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η Βεατρίκη της Σαβοΐας μητέρα της Σάντσιας την συνόδευσε στην Αγγλία αλλά ο πατέρας της Ραϊμόνδος συνελήφθη για χρέη τα οποία ξεπλήρωσε η μητέρα της με δάνειο 4.000 μάρκων από τον Ερρίκο. Το κόστος του γάμου καλύφτηκε από μια υψηλή έκτακτη εισφορά στους Εβραίους της χώρας, μια απόδειξη για το τεράστιο κόστος του γάμου ήταν ο αριθμός των 30.000 πιάτων τα οποία είχαν παραγγείλει. Οι 4 αδελφές από την Προβηγκία παντρεύτηκαν αντίστοιχα δυο αδελφούς από την βασιλική οικογένεια της Γαλλίας οι δυο και δυο αδελφούς από την βασιλική οικογένεια της Αγγλίας οι άλλες δυο δημιουργώντας ισχυρούς δεσμούς συμμαχίας ανάμεσα στις δυο χώρες. Οι συμμαχικές σχέσεις ανάμεσα στην Αγγλία και στην Γαλλία καθορίστηκαν με την Συνθήκη των Παρισίων, η Σάντσια ήταν παρών μαζί με την μητέρα και τις αδελφές της.

Βασίλισσα της Γερμανίας

Ο Ριχάρδος εξελέγη βασιλιάς της Γερμανίας από πλειοψηφία 7 εκλεκτορικών πριγκίπων (1256) με τον τίτλο «βασιλιάς των Ρωμαίων» ήταν προκαταρκτικός τίτλος gia να γίνει η στέψη του σαν Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον πάπα. Oι απεσταλμένοι έφεραν τα ευχάριστα νέα τον Ιανουάριο του 1257 στην αίθουσα που ο Ριχάρδος και η σύζυγος του Σάντσια γευμάτιζαν. Ο Ριχάρδος ξέσπασε σε δάκρυα λέγοντας ότι δεν είναι φιλόδοξος για τον εαυτό του το μόνο που θέλει είναι να κυβερνήσει με δικαιοσύνη και να φέρει την ευτυχία στα Γερμανικά κράτη. Oι απεσταλμένοι έμειναν κατενθουσιασμένοι με την ομιλία του Ριχάρδου πολύ περισσότερο η σύζυγος του που θα γινόταν και αυτή βασίλισσα όπως οι δυο μεγαλύτερες αδελφές της.
Η Σάντσια και ο σύζυγος της Ριχάρδος στέφθηκαν «Βασιλείς των Ρωμαίων» στις 27 Μαΐου 1257 στον Καθεδρικό ναό του Ααχέν στην Γερμανία, ταξίδευσε με τον σύζυγο της 15 περίπου μήνες σε περιοχές γύρω από το Μάιντς kai επέστρεψαν στην Αγγλία όταν επιδεινώθηκε η πολιτική κατάσταση.

Θάνατος και κληρονόμοι

Η Σάντσια αρρώστησε το φθινόπωρο του 1260 κι πέθανε έναν χρόνο αργότερα στις 9 Νοεμβρίου 1261 στο κάστρο του Μπέρκχαμστεντ, τάφηκε στο αβαείο του Χάιλες.
Το μόνο παιδί που επέζησε από τον γάμο της με τον Ριχάρδο ήταν ο γιος της Εδμόνος, 2ος κόμης της Κορνουάλης (1249 - 1300), ο Ριχάρδος είχε επίσης άλλον έναν νόθο γιο από μια ερωμένη του που τον έλεγαν επίσης Ριχάρδο και τον έλεγαν πολλές φορές εσφαλμένα γιο της Σάντσιας.
Γύπας

Μορφολογία

Οι γύπες είναι μεγαλόσωμα πουλιά, αποκρουστικά στην θέα και την μυρωδιά, τα οποία όπως προαναφέρθηκε δεν έχουν φτερά στο κεφάλι και τον λαιμό. Το κεφάλι τους είναι σχετικά μακρουλό. Το κοφτερό τους ράμφος είναι  μακρύ και ευθύγραμμο, με κυρτό προς τα κάτω άκρο. Ο λαιμός τους είναι μακρύς και κυρτός. Το κεφάλι και ο λαιμός τους έχουν ζωηρόχρωμο δέρμα ή καλύπτονται μόνον από από λεπτά άσπρα πούπουλα. Έχουν ογκώδη, προεξέχοντα προλοβό, εξαιρετικά μεγάλα και πλατιά φτερά, αρκετά ισχυρά και κατάλληλα για πολύωρες πτήσεις· έχουν μεγάλη ικανότητα ολισθαίνουσας πτήσης (δηλαδή να εκμεταλλεύονται τα θερμά αέρια ρεύματα για να ανεβούν σε μεγαλύτερο ύψος και ύστερα να γλιστρούν έχοντας απλωμένα τα φτερά) που του επιτρέπει να παραμένει στον αέρα για ώρες. Τα πόδια είναι αδύναμα αλλά διαθέτουν μεγάλα και γαμψά νύχια κατάλληλα προσαρμοσμένα για να γραπώνουν και να συγκρατούν την λεία αλλά και για το περπάτημα. Τα δύο φύλα δεν έχουν εξωτερικές διαφορές (απουσία φυλετικού διμορφισμού).Το στομάχι τους έχει την ικανότητα να πέπτει με ευκολία τις οπλές και τα οστά της λείας τους.

Αναπαραγωγή

Το θηλυκό γεννά μόνο ένα αυγό το οποίο κλωσά μαζί με το αρσενικό για περίπου πενήντα ημέρες. Μετά την εκκόλαψη, ο νεοσσός τρέφεται με κρέας μασημένο από τους γονείς.

Σίτιση

Οι γύπες σπανίως επιτίθενται σε υγειή ζώα. Μπορεί όμως να επιτεθούν σε άρρωστα ή τραυματισμένα ζώα. Μόλις ανακαλύψουν ένα πτώμα ή ένα ετοιμοθάνατο ζώο ορμούν πάνω του με κάθετη εφόρμηση και φοβερή ταχύτητα, έχοντας τεντωμένο τον λαιμό, την ουρά σηκωμένη και τα φτερά μισόκλειστα. Αν το δέρμα του ζώου είναι πολύ σκληρό για να το σχίσουν με τα ράμφη τους, περιμένουν τον ερχομό κάποιου άλλου μεγαλυτέρου πτωματοφάγου ζώου, όπως ύαινες, τσακάλια και περιπλανώμενα αρσενικά λιοντάρια, που θα φάει πρώτο. Οι γύπες μάχονται γύρω από το πτώμα για να διεκδικήσουν ένα μερίδιο από την τροφή. Σε αυτά τα πεδία μάχης έχουν παρατηρηθεί τεράστιοι αριθμοί γυπών. Οι πιο μεγαλόσωμοι γύπες και αυτοί με το δυνατότερο ράμφος κερδίζουν την μερίδα του λέοντος καθώς επιβάλλονται στους υπόλοιπους. Πάντως όλοι υποχωρούν όταν έρχονται αντιμέτωποι με τα ανταγωνιστικά τους θηλαστικά. Εκτός από κουφάρια ζώων οι γύπες τρώνε -αν και σπανίως- και ζωντανή λεία όπως αρνιά και χελώνες.
Το είδος της τροφής τους, τους καθιστά ωφέλιμους για τον άνθρωπο, γιατί καθαρίζουν τον τόπο από πηγές μολύνσεως.

Απειλούμενα είδη

Ο αριθμός των γυπών της νότιας Ασίας, κυρίως αυτών της Ινδίας και του Νεπάλ, έχει μειωθεί δραματικά τα τελευταία 10-15 χρόνια. Είναι πιθανό ότι αυτή η μείωση μπορεί να οφείλεται σε κατάλοιπα του κτηνιατρικού φαρμάκου Diclofenac σε κουφάρια ζώων  . Η κυβέρνηση της Ινδίας έχει λάβει πολύ αργά γνώση για  το γεγονός αυτό και έχει απαγορευτεί πλέον αυτό το φάρμακο για τα ζώα . Ωστόσο, μπορεί να χρειαστούν δεκαετίες για να επανέλθουν οι γύπες στο προηγούμενο επίπεδο του πληθυσμού τους. Το ίδιο πρόβλημα παρατηρείται επίσης στο Νεπάλ, όπου η κυβέρνηση έχει λάβει καθυστερημένα κάποια μέτρα για την προστασία των γυπών.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1998–99

Τα Αθηναϊκά τοπικά πρωταθλήματα Αθηνών της αγωνιστικής περιόδου 1998-99 διεξήχθησαν σε δυο ομίλους (των 18 ομάδων έκαστος) για την πρώτη κατηγορία, τέσσερις ομίλους (των 18 ομάδων) στη δεύτερη και έξι ομίλους (των 14-15 ομάδων) στην τρίτη κατηγορία. Συνολικά, στη διοργάνωση έλαβαν μέρος 195 σωματεία (36 στην Α΄, 72 στη Β΄ και 87 στη Γ΄Αθηνών).
Το πρωτάθλημα της Α΄ ΕΠΣΑ κατέκτησαν ο Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου στον Α΄ όμιλο και ο Ηλυσιακός στο Β΄ όμιλο. Υπερπρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Ηλυσιακού, που νίκησε στον άτυπο Τελικό με σκορ 3-2 τον αντίπαλό της.
Ο Ηλυσιακός και ο Άγιος Δημήτριος συμμετείχαν στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, μέσω του οποίου διεκδίκησαν και πέτυχαν αμφότεροι την άνοδο στη Δ΄Εθνική.
Στους τέσσερις ομίλους της Β΄ Αθηνών τους τίτλους πήραν οι Α.Ο. Περιστερίου, Καματερό, Θρίαμβος Χαϊδαρίου και Νεάπολη.
Κυπελλούχος ΕΠΣΑ για το 1999 αναδείχτηκε ο Αστέρας Ζωγράφου. Επικράτησε στον Τελικό της 31ης Μαρτίου με σκορ 5-4 στα πέναλτι (καν. αγώνας και παράταση 1-1) του Ακράτητου, στο γήπεδο της Ριζούπολης.
Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία

Ιστορικό

Οι Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία ιδρύθηκαν το 2014. Απαρτίζονται κυρίως από τις πολιτικές κινήσεις Πολιτεία 2012, Πρωτοβουλία Β, Νέοι Μεταρρυθμιστές και Δυναμική Ελλάδα καθώς και από στελέχη από τον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς. Η πρώτη Διοικούσα Επιτροπή του φορέα αποτελούνταν από τον Νίκο Διακουλάκη, Παναγιώτη Ιωακειμίδη και Γιάννη Τούντα.
Οι Κινήσεις συμμετέχουν ενεργά στην ανασυγκρότηση και ενοποίηση του χώρου της κεντροαριστεράς, σε συνεργασία με άλλα κόμματα. Συμμετείχαν στον συνδυασμό Ελιά - Δημοκρατική Παράταξη στις ευρωεκλογές του 2014, ο οποίος έλαβε 8,02%, ενώ στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 υποστήριξαν το συνδυασμό ΠΑ.ΣΟ.Κ.-Δημοκρατική Παράταξη.
Εν όψει των εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, ίδρυσαν μαζί με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τη Δημοκρατική Αριστερά τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, της οποίας αποτελεί συνιστώσα. Η Δημοκρατική συμπαράταξη έλαβε το 6,28% της λαϊκής ψήφου και εξέλεξε 17 βουλευτές, από τους οποίους κανένας δεν προέρχεται από τις Κινήσεις Πολιτών.
Τον Απρίλιο του 2018, οι Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία συμμετείχαν στην ίδρυση του Κινήματος Αλλαγής, του οποίου αποτελούν συνιστώσα. Τον Μάιο του ίδιου έτους, κατά την 3η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του φορέα, συστάθηκε η θέση Γραμματέα, στην οποία εκλέχτηκε ομόφωνα από το σώμα της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης ο Μιχάλης Χάλαρης.
Ιωάννης ο Ελεήμων

Η ζωή του

Γεννήθηκε το 556 στην Αμαθούντα της Κύπρου. Η μητέρα του ονομαζόταν Ευκοσμία ή Κοσμία και ο πατέρας του Επιφάνιος, και ήταν έπαρχος Κύπρου. Ο Ιωάννης παντρεύτηκε και απέκτησε και παιδιά, όμως η σύζυγός του και τα παιδιά του πέθαναν σύντομα, και έμεινε μόνος. Τότε αφιερώθηκε στο Θεό. Χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και έγινε ευρύτατα γνωστός για τις φιλάνθρωπες πράξεις του.
Μετά το θάνατο του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοδώρου Α΄, ο λαός και ο πατρίκιος Νικήτας, έπαρχος της Αιγύπτου και εξάδελφος του αυτοκράτορα Ηράκλειου, ζήτησαν από τον Αυτοκράτορα να τοποθετηθεί ο Ιωάννης στη θέση αυτή, πράγμα που έγινε το 610.
Ως επίσκοπος (Πατριάρχης) Αλεξαδρείας έκανε πλουσιότατο έργο. Αύξησε τους ναούς της πόλης από 7 σε 70, επιδίωξε την προσέγγιση με τους Μονοφυσίτες, έχτισε νοσοκομεία, ξενοδοχεία, πτωχοτροφεία, οργάνωνε συσσίτια και γενικά ελεούσε αυτούς που είχαν ανάγκη σε τέτοιο βαθμό, ώστε να του δοθεί το προσωνύμιο «Ελεήμων». Όταν οι Πέρσες κατέκτησαν την Αλεξάνδρεια, αναγκάστηκε να καταφύγει στην πατρίδα του, την Κύπρο, όπου και πέθανε στις 23 Ιανουαρίου του 619.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του ως αγίου στις 12 Νοεμβρίου.Θεωρείτε επίσης άγιος από την Κοπτική Ορθόδοξη εκκλησία.

Το σκήνωμά του

Μετά το θάνατό του, το σκήνωμά του μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1249 μεταφέρθηκε στη Βενετία, ενώ ένα μέρος του εστάλη το 1489 από τον Σουλτάνο Βαγιαζήτ Β΄ στο Βασιλιά Ματθία Κορβίνο της Ουγγαρίας και τοποθετήθηκε στο βασιλικό παρεκκλήσι του Κάστρου της Βούδα.
Σήμερα, μέρος του σκηνώματός του βρίσκεται σε παρεκκλήσι του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Μαρτίνου στη Μπρατισλάβα και άλλο στο Ναό San Giovanni in Bragora της Βενετίας.

Πολιούχος

Ο άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων είναι πολιούχος άγιος της Λεμεσού και της κωμόπολης Casarano της Νότιας Ιταλίας. Ναός αφιερωμένος σε αυτόν, χρονολογούμενος στον 12ο αιώνα, έχει βρεθεί στο Λυγουριό Αργολίδας, ενώ άλλος ναός αφιερωμένος σε αυτόν κατεδαφίστηκε πρόσφατα στη Βέροια. Τέλος, αξιόλογος είναι ο ναός του αγίου Ιωάννη του Ελεήμονος στη Βενετία (San Giovanni Elemosinario), που χρονολογείται στο 1071.
Ναισκος αφιερωμενος στον αγιο,13ου αι., βρισκεται στη Σαλαμινα, στην περιοχη Κανακια, ακριβως κατω απο τη ,νεωτερη,μονη του αγιου Νικολαου "στα λεμονια" ( παραφθορα του Ελεημων).
Τζον Μπάτον

Σύντομο βιογραφικό

Ο Μπάτον γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 27 Ιουλίου του 1943. Το 1970 ξεκίνησε πολύ καλά την καριέρα του στο Ραλικρός στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μόλις ο γιος του, Τζένσον, εντάχθηκε στη Φόρμουλα 1 το 2000, χάρηκε τόσο πολύ, ώστε σε όλους τους αγώνες βρισκόταν στο Πάντοκ και τους παρακολουθούσε. Ο μοναδικός αγώνας από τον οποίο απουσίασε λόγω ασθενείας, ήταν το Γκραν Πρι Βραζιλίας του 2001. Είχε 4 παιδιά, τη Σαμάνθα, τη Νατάσα, την Τάνια και τον Τζένσον. Πέθανε τα ξημερώματα της Κυριακής 12 Ιανουαρίου του 2014 σε ηλικία 70 ετών από καρδιακή προσβολή στο σπίτι του στη Ριβιέρα της Νότιας Γαλλίας και περίπου 10 ώρες αργότερα το πτώμα του εντοπίστηκε από ένα φίλο του ο οποίος πήγε να τον επισκεφθεί .
Αγία Τριάδα Χόμορης Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία

Η Αγία Τριάς Χόμορης είναι κτισμένη στις νότιοανατολικές πλαγιές του όρους Ξεροβούνι, κοντά στην επαρχιακή οδό Ναύπακτου - Πλατάνου - Ψηλού Σταυρού. Βρίσκεται Β της Ναυπάκτου σε απόσταση 51 χλμ. και ιστορικά αποτελεί οικισμό της Χόμορης. Στην περιοχή υπήρχε κατά τη περίοδο του Βυζαντίου ομώνυμο μοναστήρι που σύμφωνα με την παράδοση είχε 40 μοναχούς. Το μοναστήρι την περίοδο της τουρκοκρατίας καταστράφηκε και οι μοναχοί του μετακινήθηκαν στο Μοναστήρι της Παναγιάς Καβαδιώτισσας Χόμορης. Όταν έγινε η απελευθέρωση της Ελλάδας μετά την επανάσταση του 1821 καλλιεργητές των κτημάτων της περιοχής δημιούργησαν τον σημερινό οικισμό και ξαναέκτισαν την κατεστραμένη εκκλησία της μονής.
Ελνούρ Χουσέινοφ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ασγκαμπάτ. Εκπροσώπησε το Αζερμπαϊτζάν στο Διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 2008 και στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2015.
Έγινε επίσης ο νικητής στην 4η σεζόν του τουρκική εκδοχή του "The Voice", στην ομάδας της Εμπρού Γκιουντές.
Škoda 440

Διάδοχοι

Τα σεντάν και στέισον βάγκον 440 και 445 αντικαταστάθηκαν από το Škoda Octavia, ενώ το 450 convertible (καμπριολέ) από το Škoda Felicia.
Κύπελλο Ιντερτότο 1984

Στο Κύπελλο Ιντερτότο 1984 δεν υπήρχαν νοκ-άουτ γύροι και έτσι δεν υπήρξε τελικός νικητής.

Ομίλοι

Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 10 ομίλους των 4 ομάδων ο κάθε ένας.
Επισκοπικό Ιωαννίνων

Ιστορία

Το χωριό, ως Μπάρτζι αναφέρεται από τον Άγγλο περιηγητή William Martin Leake, ο οποίος ταξιδεύοντας από την Άρτα στα Γιάννενα στα 1805 και αφού πέρασε από τα χάνια Πέντε Πηγαδίων και Αγίου Δημητρίου λέει: “.....το Μπαρτζι (Bartzi) που βρισκεται αριστερά στην πλευρά των λόφων”. Στις αρχές του Οκτώβρη του 1912 , κάηκε από Τουρκαλβανούς όπως και άλλα χωριά της περιοχής.

Ονομασία - Διοικητικά

Το 1928 μετονομάστηκε σε Επισκοπείον και στη συνέχεια σε Επισκοπικό, επειδή στην περιοχή (μεταξύ καταβόθρας και χωριού) υπήρχε στο παρελθόν η έδρα Επισκοπής.
Μέχρι το 1930 λειτουργούσε ως οικισμός της κοινότητας Μανολιάσας. Την 14-2-1930 αποσπάστηκε από την Μανολιάσα και καθίσταται αυτόνομη πλέον ως κοινότητα με έδρα το Επισκοπικό, όπου προσαρτάται και ο οικισμός Αμπελιά ο οποίος εν τω μεταξύ αποσπάστηκε από την Κοσμηρά. (Αριθμός ΦΕΚ 47 -142-1930)
Την 20-9-1947 αποδεσμεύεται ο οικισμός Αμπελιά, ενώ το Επισκοπικό εξακολουθεί να λειτουργεί μόνο του ως κοινότητα. (Αριθμός ΦΕΚ 203 Α 20-9-1947).
Από το 1999 λειτουργεί ως δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Αγίου Δημητρίου, στο πλαίσιο του προγράμματος “Ι. Καποδίστριας” ( Νόμος 2539/1997, ΦΕΚ 244Α/4-12-97)
Από 1-1-2011 στο πλαίσιο του προγράμματος “Καλλικράτης” (Ν 3852/2010) (ΦΕΚ Α' 87/07-06-2010) ανήκει στο Δήμο Δωδώνης με έδρα την Αγ. Κυριακή.
Σαλγανέας

Ο Σαλγανέας (αρχ. "Σαλγανεύς") σύμφωνα με την αναφορά του Στράβωνα στα Γεωγραφικά του και του Παυσανία στα Βοιωτικά του, υπήρξε Βοιωτός, ο οποίος ήταν ο οδηγός του περσικού στόλου για τη διέλευσή του μέσα από τον πορθμό του Ευρίπου και την Ευβοϊκή θάλασσα, το καλοκαίρι του 480 π.Χ. μετά τη μάχη των Θερμοπυλών και τον θάνατο του Σπαρτιάτη βασιλέα Λεωνίδα. 
Διαπλέοντας ο περσικός στόλος τον βόρειο Ευβοϊκό κόλπο με κατεύθυνση από βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά, δεν μπορούσε να διακρίνει τον πορθμό του Ευρίπου και την πόλη της Χαλκίδας, την οποία για να τη δουν από θαλάσσης έπρεπε να διαπλεύσουν τη χερσόνησο όπου βρίσκεται σήμερα το δημοτικό διαμέρισμα της Δροσιάς, του Δήμου Ανθηδώνας. Έτσι νόμισαν ότι ο Σαλγανέας τους είχε οδηγήσει σε αδιέξοδο και σε παγίδα και τον σκότωσαν. Περιπλέοντας όμως την ανωτέρω χερσόνησο, εντόπισαν τον πορθμό του Ευρίπου και κατάλαβαν το λάθος τους. Διέταξε λοιπόν ο Πέρσης βασιλέας Ξέρξης να θάψουν με τιμές τον αδικοσκοτωμένο Σαλγανέα και να του φτιάξουν τύμβο. 
Ο Τύμβος του Σαλγανέα αποτελεί σήμερα έναν τεχνητό λόφο, ο οποίος βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Μεσσάπιο (σημερινός Κτυπάς), μεταξύ των Δ.Δ. Δροσιάς και Λουκισίων του Δήμου Ανθηδώνας. Η περιοχή από τους γηγενείς κατοίκους ονομάζεται "Σωρός", πιθανότατα από το σωρό του χώματος που απαιτήθηκε για την κατασκευή του τύμβου, ή αλλιώς "Τσούμπα του Σωρού". Η λέξη "τσούμπα" αποτελεί παραφθορά της λέξης "Τύμβος". 
Παρόλα αυτά φαίνεται ότι η συγκεκριμένη περιοχή δεν επιλέχθηκε τυχαία, γιατί κοντά στον Τύμβο του Σαλγανέα έχουν βρεθεί από την αρχαιολογική σκαπάνη κτίσματα που χρονολογούνται μέχρι τους μυκηναϊκούς χρόνους.
Βαλκανικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου 2015

Τόπος διεξαγωγής

Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Ατακόι Αθλέτικς Αρίνα, στην Κωνσταντινούπολη για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά από το 2012. Το Ατακόι Αθλέτικς Αρίνα είναι ένας κλειστός χώρος για στίβο που άνοιξε στις 27 Ιανουαρίου του 2012, έχει χωρητικότητα 7,450 θεατές και κόστισε 11.000.000 ευρώ.
Ο χώρος κατασκευάστηκε ειδικά για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2012 και αποτελεί τον πρώτο κλειστό χώρο για στίβο στην χώρα. Επίσης ύστερα από την κατασκευή του διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 2012 το Τουρκικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου.

Ρεκόρ

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Γεώργιος Αλβέρτος του Βρανδεμβούργου-Μπάυροϊτ-Κούλμμπαχ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστιανού μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπάυροϊτ και της Μαρίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Αλβέρτου-Φρειδερίκου δούκα της Πρωσίας.
Το 1666 απεβίωσε στο Σρετς σε ηλικία 47 ετών.
Τόσι Γιοσίντα

Βιογραφία και έργο

Ο Τόσι κατά τη διάρκεια της παιδική του ηλικίας έχασε το ένα του πόδι. Μην μπορώντας να παρακολουθήσει σχολείο απολάμβανε την παρέα ζώων και την τέχνη στο εργαστήριο ξυλογραφίας του πατέρα του. Ενθαρρυμένος από τη γιαγιά του Ρούι Γιοσίντα (μέλος της φημισμένης οικογένειας καλλιτεχνών Γιοσίντα) άρχισε να σχεδιάζει σκίτσα ζώων.
Η καριέρα του Toshi Yoshida ήταν μια προσωπική μάχη του καλλιτέχνη ανάμεσα στην πίστη στην καλλιτεχνική κληρονομιά του πατέρα του και στην απεγνωσμένη τάση φυγής του από αυτήν. Ο Χιρόσι Γιοσίντα (1876-1950), φημισμένος καλλιτέχνης τοπίων (σιν χάνγκα) όρισε την καλλιτεχνική καριέρα του Τόσι. Το 1962 ο Τόσι άρχισε να σχεδιάζει τοπία κα αφίσες ουκίγιο-ε παρόμοια με αυτά του πατέρα του. Πατέρας και γιος ταξίδευαν και ζωγράφιζαν μαζί. Μεταξύ του 1930 και 1931 οι Χιρόσι και Τόσι ταξίδεψαν στην Ινδία, Κίνα, Χονγκ Κονγκ, Μαλαισία και Μπούρμα. Το 1940 παντρεύτηκε την Κίσο Γιοσίντα και απέκτησαν 5 γιους.
Η καριέρα του Τόσι ξεκίνησε κάτω από αντίξοες συνθήκες. Ο Τόσι ήταν ακόμα μαθητευόμενος καλλιτέχνης στην οικογένεια Γιοσίντα. Είχε πολύ μικρή καλλιτεχνική αυτονομία. Το 1936 η άνοδος της στρατιωτικής δικτατορίας απαγόρευσε την τέχνη στην Ιαπωνία. Ο Τόσι δημιούργησε πίνακες με λάδι που απεικονίζουν τους εργάτες των εργοστασίων και αστούς που εργάζονταν στην παραγωγή όπλων. Μετά τον πόλεμο το 1951 δημιούργησε 17 έργα που απεικονίζουν τοπία για Αμερικανούς αξιωματούχους και τις γυναίκες τους.
Ο θάνατος του Χιρόσι το 1950 σημαδεύει την αποχώρηση του καλλιτεχνικά από τον παρελθόν και τον νατουραλισμό στα έργα του. Το 1952 ζωγράφισε μια σειρά έργων ξυλογραφίας εμπνευσμένη από τον αδελφό του Χοντάκα Γιοσίντα (1926-1995). Το 1953, ο Toshi ταξίδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, στο Μεξικό, Λονδίνο και στην Εγγύς Ανατολή. Έκανε παρουσιάσεις σε 30 μουσεία και αίθουσες τέχνης σε 18 κράτη. Από το 1954 εώς το 1973, παρήγαγε 300 αφηρημένης τέχνης έργα. 
Το 1971 επέστρεψε στην εγγενή συνάφειά του με τις απεικονίσεις ζώων και πτηνών. Το έργο του Το κολυμπρί και η φούξια το 1971 ήταν το προοίμιο στα Αφρικανικής έμπνευσης έργα του που ξεκίνησε την επόμενη χρονιά. Από το 1971 εώς τοo 1994 μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Τόσι δούλεψε αποκλειστικά με με τις απεικονίσεις ζώων. Ο Τόσι δημιούργησε επίσης εικονογραφημένα παιδικά βιβλία.
Haytarma

Παραγωγή

Η παραγωγή της ταινίας ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2012, στην Κριμαία. Το αρχικό μπάτζετ της ταινίας έφτανε το πόσο των 2.5 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο Λένουρ Ισλάμ, Ουκρανός ιδιοκτήτης του καναλιού ATR Channel, είχε δώσει το κεφάλαιο. Η μεγαλύτερη δαπάνη έγινε στα σκηνικά και στα ενδυματολογικά. 
Τον Μάρτιο του 2013, κυκλοφόρησε μία ανεπίσημη προβολή της ταινίας. Η επίσημη πρεμιέρα της ταινίας έγινε στις 18 Μαΐου του 2013, στην 69 επέτειο των απελάσεων. Η εγγονή του Σουλτάν, η οποία είναι πρέσβειρα ξένων χορών, δέχτηκε πρόσκληση να παρακολουθήσει την πρεμιέρα.

Υποδοχή και αντιδράσεις

Η  Kyiv Post, έδωσε θετική κριτική στην ταινία, περιγράφοντας την ως «μια ταινία που πρέπει να δουν όλοι όσοι είναι λάτρεις της ιστορίας».  Στη Συμφερόπολη, ο κινηματογράφος Kosmos Cinema, εκτιμούν ότι την ταινία την παρακολούθησαν περίπου έξι χιλιάδες, μόλις την πρώτη εβδομάδα, και περίπου χίλιοι κάθε μέρα, έως και τις 4 Ιουνίου. Τα Kosmos Cinema είχαν στην αρχή δύο οθόνες για την ταινία, όπως εξ αιτίας της αναπάντεχης δημοτικότητάς της πρόσθεσε άλλη μία.  Επίσης, προβλήθηκε και στο Διεθνές Φεστιβάλ Antalya Golden Orange, τον Οκτώβριο του 2013. Η ταινία ήταν προτεινόμενη για να εισαχθεί στην κατηγορία των Όσκαρ για την Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία, χωρίς όμως να προκριθεί. Αυτή είναι μόλις η τρίτη ουκρανική ταινία που το καταφέρνει.
Ο Ρώσος πρόξενος στη Συμφερούπολη, Βλαντίμιρ Αντρέγεφ, προκάλεσε την κοινή γνώμη με τα σχόλιά του, λέγοντας ότι «το φιλμ διαστρεβλώνει την αλήθεια», αφού δεν αναφέρει καθόλου τη συνεργασία που είχαν οι Τάταροι της Κριμαίας με τη Ναζιστική Γερμανία, κατά τη διάρκεια της Κατοχής στην Ουκρανία. Μέλη της κοινότητας προσβλήθηκαν με το παραπάνω σχόλιο και στις 23 Μαΐου του 2013, περίπου 300 άνθρωποι κάνανε διαμαρτυρία έξω από το προξενείο, απαιτώντας ο Αντριέγεφ να ανακηρυχθεί persona non grata. Παράλληλα το Υπουργείο Εξωτερικών της Ουκρανίας, περιέγραψε τις δηλώσεις του ως ανάρμοστες. Ο Αντρέγιεφ, ωστόσο επέμεινε στις δηλώσεις του. Την επομένη, όμως, το Υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας, χαρακτήρισε τις δηλώσεις αυτές, ανάρμοστες και ανακριβείς.