google/wiki40b huggingface dataset:
Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγος

Τα πρώτα χρόνια

Η γέννησή του κατά την ημέρα του Πάσχα του 1277, και μάλιστα, καθώς θρυλείται, την ώρα κατά την οποία ο ιερέας έψελνε το Χριστός Ανέστη, χρησιμοποιήθηκε από τη δυναστική προπαγάνδα ως σημείο εκ Θεού που ανήγγειλε καλύτερες ημέρες στον λαό και την αυτοκρατορία, αλλά οι προσδοκίες αυτές δεν επαληθεύθηκαν.
Επεδίωξε να νυμφευθεί με την Αικατερίνη Κουρτεναί (εγγονή του Βαλδουΐνου Β΄), αλλά τελικά ο γάμος δεν πραγματοποιήθηκε.
Το 1296 νυμφεύτηκε την 18χρονη Ρίτα της Αρμενίας, κόρη του Λέοντος Γ΄ των Χετουμιδών βασιλιά της Αρμενίας που μετονομάσθηκε σε Μαρία και την αποκαλούσαν η Ξένη, με την οποία έκανε τέσσερα παιδιά. Η Ρίτα ήταν 5η απόγονος της Μαρίας Κομνηνής, εγγονής του Ανδρόνικου Κομνηνού.
Στην νεότητά του πήρε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις κατά τον Βουλγάρων, οι οποίοι βρισκόταν υπό την ηγεσία του φιλόδοξου βασιλιά τους Θεόδωρου Σβετοσλάβ που κατέλαβε την Αγχίαλο, τη Μεσημβρία, τη Σωζόπολη και την Αγαθούπολη (1304). Η Βυζαντινή αντεπίθεση απέτυχε και ο διάδοχος Μιχαήλ αποκρούστηκε στη μάχη του Σκαφίδα κοντά στη Σωζόπολη.

Εξέγερση των Καταλανών

Παρόμοιες αποτυχίες είχε και με τους εξεγερμένους Καταλανούς, όπου στάλθηκε από τον πατέρα του (1304-1305) για συνεννοήσεις. Μετά τη δολοφονία του αρχηγού τους, Ρογήρου ντε Φλορ, άρχισαν εξοργισμένοι να λεηλατούν την Βυζαντινή ύπαιθρο. Ο ίδιος ο Μιχαήλ οδήγησε στρατεύματα εναντίον τους, αλλά συνετρίβη και τραυματίστηκε. Με τον Βούλγαρο ηγεμόνα είχε επανειλημμένες προστριβές, ώσπου ο Αλνταμίρ, θείος του Θεοδώρου Σβετοσλάβ, άρχισε τις διαπραγματεύσεις με τους Βυζαντινούς προκειμένου να κλείσει ειρήνη (1306). Στις διαπραγματεύσεις βοήθησε και ο Αλάν, προδότης των βυζαντινών που κατέφυγε στην Βουλγαρική αυλή το 1307. Ο Θεόδωρος Σβετοσλάβ κέρδισε τα κατακτηθέντα εδάφη και νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα, κόρη του Μιχαήλ.

Το τέλος

Μετά από νέα αποτυχία με τον Τούρκο Οθωμανό σουλτάνο Οσμάν Α΄ το 1311 κατέφυγε στη Θεσσαλονίκη απογοητευμένος, όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του. O πατέρας του, Ανδρόνικος Β΄, τον προόριζε ως διάδοχο του θρόνου, αλλά ο Μιχαήλ δεν πρόλαβε να τον διαδεχθεί. Απεβίωσε από την νέα μεγάλη λύπη του, λόγω της δολοφονίας του γιου του Μανουήλ, στην οποία είχε πιθανότατα ανάμιξη και ο άλλος του γιος, Ανδρόνικος.
Αυτό ήταν αιτία να ξεσπάσει μετά τον θάνατό του μακρόχρονος ο πόλεμος μεταξύ των δύο Ανδρόνικων, παππού και εγγονού.

Νομίσματα

Ο Μιχαήλ Θ΄ μαζί με τον πατέρα του εισήγαγαν τα χαλκά ασσάρια. Εκτός από αυτά έκοψαν χρυσά υπέρπυρα, αργυρά βασιλικά, τραχέα αργυρά, τορνέζια εκ κράματος και τραχέα χαλκά.
Στο υπέρπυρον εικονίζονται οι δύο βασιλείς να γονατίζουν εκατέρωθεν του Χριστού που τους ακουμπά στο κεφάλι με τα χέρια του. Επιγραφή: ΑVTOKΡΑΤΟΡΕC ΡΩΜΑΙΩΝ. Στην άλλη όψη τείχη πόλεως με πύργους (η Κωνσταντινούπολη) και την προτομή της Θεοτόκου στη μέση.
Τα νομισματοκοπεία ήταν στην Κωνσταντινούπολη και στη Θεσσαλονίκη.
Βασίλειος Κίλιξ

Βίος

Για τον Βασίλειο Κίλιξ δεν γνωρίζουμε πολλές λεπτομέρειες. Υπήρξε πρεσβύτερος στην Αντιόχεια κι έπειτα επίσκοπος Ειρηνουπόλεως Κιλικίας από όπου και καταγόταν. Ήταν μονοφυσίτης.

Συγγραφικό έργο

Έγραψε Εκκλησιαστική ιστορία σε τρία βιβλία που κάλυπτε την περίοδο 450 μέχρι το 540 μ.Χ. Ο Φώτιος ο Μέγας τον επικρίνει για την ασάφεια της γλώσσας του και για την τεχνηέντως διόγκωση του έργου του με την παράθεση πληθώρας επιστολών οι οποίες αντηλλάγησαν από τους επισκόπους, με σκοπό τη καλύτερη τεκμηρίωση του έργου του.
Αμράτιος πολιτισμός

Ο Αμράτιος πολιτισμός ήταν ένας πολιτισμός της προϊστορίας της Άνω Αιγύπτου. Διήρκησε περίπου από το 4000 ως το 3500 π.Χ.

Περιγραφή

Ο Αμράτιος πολιτισμός πήρε το όνομά του από τον αρχαιολογικό χώρο στο Ελ Άμρα, που βρίσκεται περίπου 120 χιλιόμετρα νότια του Μπαντάρι στην Άνω Αίγυπτο. Το Ελ Άμρα είναι η πρώτη τοποθεσία που αυτή η πολιτιστική ομάδα έχει βρεθεί χωρίς να είναι αναμεμειγμένη με τον επόμενο Γκερζέριο πολιτισμό (Νακάντα ΙΙ). Όμως, ο πολιτισμός αυτός μαρτυρείται καλύτερα στον αρχαιολογικό χώρο της Νακάντα, γι’ αυτό και αποκαλείται επίσης και πολιτισμός Νακάντα Ι. Συνεχίζονται να κατασκευάζονται κεραμικά με μαύρο πάνω μέρος, αλλά αυτή την περίοδο αρχίζουν να κατασκευάζονται κεραμικά με διάκοσμο λεπτές άσπρες παράλληλες γραμμές που τέμνουν άλλες άσπρες γραμμές. Η Αμράτια περίοδος βρίσκεται μεταξύ του S.D. 30 και 39 στο σύστημα χρονολόγησης του Φλίντερς Πέτρι. 
Το εμπόριο μεταξύ των φορέων του αμράτιου πολιτισμού στην Άνω Αίγυπτο με πληθυσμούς στην Κάτω Αίγυπτο μαρτυρείται σε αυτή την περίοδο μέσω νέων αντικειμένων από ανασκαφές. Ένα βάζο από πέτρα έχει βρεθεί από το βορρά στο Ελ Άμρα, και επίσης χαλκός, ο οποίος δεν υπάρχει στην Αίγυπτο, που προφανώς εισήχθη από το Σινά ή ίσως τη Νουβία. Οψιανός και μια ελάχιστη ποσότητα χρυσούέχει ανακαλυφθεί ότι σίγουρα εισήχθησαν από τη Νουβία κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Το εμπόριο με τις οάσεις επίσης ήταν πιθανό. 
Νέες καινοτομίες όπως σπίτια από πλίνθους, για τα οποία είναι γνωστός ο Γκερζέριος πολιτισμός, αρχίζουν να εμφανίζονται αυτή την περίοδο, μαρτυρώντας πολιτιστική συνέχεια. Όμως, δεν έφτασαν ούτε καν τη διαδεδομένη χρήση που των επόμενων περιόδων. Επίσης, αυτή την περίοδο αρχίζει να κάνει την εμφάνισή της η χρήση οβάλ ζωόμορφων χρωματοτριπτών. Όμως, η τέχνη ακόμα ήταν πολύ πρωτόλεια, η τέχνη των ανάγλυφών τους για τα οποία είναι γνωστοί αργότερα δεν υπάρχει ακόμα.
Ακίρα Σουζούκι

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ακίρα Σουζούκι γεννήθηκε στη μικρή πόλη Μουκάβα στο Χοκκάιντο. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Χοκκάιντο στο Σαππόρο και μετά το διδακτορικό του εργάσθηκε εκεί ως βοηθός καθηγητής. Από το 1963 ως το 1965, ερεύνησε ως μεταδιδάκτορας με τον Χέρμπερτ Μπράουν (Βραβείο Νόμπελ 1979) στο Πανεπιστήμιο Περντιού στις ΗΠΑ. Στη συνέχεια, επιστρέφοντας στο Πανεπιστήμιο του Χοκκάιντο, έγινε καθηγητής εκεί. Μετά τη συνταξιοδότησή του από το Πανεπιστήμιο του Χοκάιντο το 1994, ο Σουζούκι ανέλαβε θέσεις σε άλλα ΑΕΙ, όπως στο Πανεπιστήμιο Φυσικών Επιστημών της Οκαγιάμα (1994–1995) και στο Πανεπιστήμιο του Κουρασίκι (1995–2002).
Αρτάβασδος

Βιογραφία

Στις αρχές του 8ου αι. φέρεται να έχει τιμηθεί με το αξίωμα του «στρατηγού» του  θέματος των Αρμενιακών. Για τη βοήθεια που πρόσφερε στον στρατηγό του θέματος των Ανατολικών Λέοντα Γ΄, ώστε να καταλάβει τον θρόνο της Κωνσταντινούπολης και να ανακηρυχθεί Αυτοκράτορας (717-741), έλαβε το αξίωμα του «κουροπαλάτη» και αργότερα το αξίωμα του στρατηγού του Οψικίου θέματος και του διοικητή της στρατιωτικής δύναμης που έδρευε εκεί. Παρά ταύτα δεν συμφωνούσε με την πολιτική, που ακολουθούσε ο Αυτοκράτορας επί της εικονομαχίας. Αντιθέτως, αν και Αρμένιος, όπως και αρκετοί εικονομάχοι στρατιωτικοί, ο συγκεκριμένος ήταν εικονολατρικών τάσεων.
Μετά τον θάνατο του Λέοντα Γ΄ (741) και την άνοδο του Κωνσταντίνου Ε΄ στον θρόνο, ο Αρτάβασδος, ο οποίος ήταν γαμπρός επ' αδελφή του νέου Αυτοκράτορα, καθώς είχε νυμφευθεί την αδελφή αυτού Άννα, αφού εξασφάλισε την υποστήριξη των Θεμάτων του Οψικίου, του Αρμενιακών και της Θράκης επαναστάτησε το 742 κατά του Κωνσταντίνου Ε΄ χτυπώντας τον αιφνιδιαστικά, όταν αυτός και οι δυνάμεις του διέσχιζαν το Οψίκιο κατά τη διάρκεια εκστρατείας εναντίον των Αράβων. Μετά το τέλος τής νικηφόρας γι' αυτόν μάχης, διέδωσε, ότι ο Κωνσταντίνος ήταν νεκρός και μετέβη στην Κωνσταντινούπολη όπου, εκμεταλλευόμενος τη δυσαρέσκεια αφενός των αριστοκρατών, τους οποίους η συγκεντρωτική πολιτική των Ισαύρων είχε περιθωριοποιήσει και αφετέρου τα εικονολατρικά αισθήματα μερίδας του λαού και του κλήρου, αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας και στέφθηκε από τον Πατριάρχη Αναστάσιο. Αμέσως ο νέος Αυτοκράτορας διακήρυξε την υποστήριξή του στην εικονολατρία, ακύρωσε όλα τα εικονομαχικά διατάγματα που είχαν εκδοθεί, αποκατέστησε την τιμή στις εικόνες, ενίσχυσε τις θέσεις των εικονολατρών στις δημόσιες θέσεις, ενώ αναγνωρίστηκε ως νόμιμος Αυτοκράτορας από τον εικονόφιλο πάπα Ζαχαρία.
Όμως ο νόμιμος διάδοχος του θρόνου Κωνσταντίνος Ε΄ ανασυντάχθηκε, συγκέντρωσε ισχυρή στρατιωτική δύναμη και αντεπιτέθηκε, νικώντας τον Μάιο του 743 τον Αρτάβασδο στις Σάρδεις. Συνεχίζοντας την καταδίωξη έφτασε μετά από τέσσερις μήνες έξω από τα τείχη της Κωνσταντινούπολης, την οποία κατέλαβε δύο μήνες αργότερα, αιχμαλωτίζοντας μάλιστα τον Αρτάβασδο, ο οποίος προσπάθησε να διαφύγει.
Μετά την επικράτησή του, ο Κωνσταντίνος Ε΄ τιμώρησε σκληρά όλους όσοι ήταν εμπλεκόμενοι στην ανταρσία εναντίον του: συγκεκριμένα ο Αρτάβασδος καθώς και οι δύο γιοι του Νικήτας και Νικηφόρος, τυφλώθηκαν, αφού πρώτα διαπομπεύτηκαν δημόσια στους δρόμους της πρωτεύουσας, ενώ την ίδια τύχη φαίνεται να είχε και ο Πατριάρχης Αναστάσιος.
1966 Τριστάνος

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τριστάνου είναι άγνωστα.
Δαίμονες των κυμάτων (ταινία 1937)

Υπόθεση

Ο Χάρβεϊ Τσέιν (Φρέντι Μπαρθόλομιου) είναι ένα πλούσιο και κακομαθημένο δεκάχρονο σχολιαρόπαιδο, το οποίο λόγω του γεγονότος ότι έχει μεγαλώσει μόνο του σ'ένα σπίτι γεμάτο υπηρέτες κι ένα πατέρα (Μέλβιν Ντάγκλας) που είναι συνεχώς απών λόγω των επιχειρήσεων του, νομίζει ότι μπορεί να εξαγοράσει τους πάντες και τα πάντα. Όταν κάποια στιγμή ο καυχησιάρης μικρός προσπαθεί να δωροδοκήσει έναν απ´τους καθηγητές του, ο διευθυντής του σχολείου προτείνει στον πατέρα του, να περάσουν οι δυο τους λίγο χρόνο μαζί με σκοπό να δημιουργήσουν το δεσμό πατέρα γιου που λείπει από τη ζωές τους. Όταν όμως οι δυο τους ξεκινάνε για να πάνε ταξίδι στην Ευρώπη, ο μικρός πέφτει στη θάλασσα και τον σώζει ένας Πορτογάλος ψαράς ο Μάνουελ (Σπένσερ Τρέισι). Ο Μάνουελ πηγαίνει το μικρό στο ψαροκάικο που δουλεύει και μεταξύ των δυο τους δημιουργείται ο δεσμός που ο Χάρβεϊ δεν κατάφερε να δημιουργήσει με τον πατέρα του. Ο Χάρβεϊ βλέπει το Μάνουελ σαν πατέρα και μέντορά του κι η μεταμόρφωσή του αρχίζει.

Πληροφορίες

Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ η ταινία χάρισε το πρώτο Όσκαρ α' ανδρικού ρόλου στον Σπένσερ Τρέισι για την ερμηνεία του Πορτογάλου ψαρά Μάνουελ Φιντέλο, ο οποίος αποτελεί πατρική φιγούρα σ' ένα κακομαθημένο μικρό. Ένα χρόνο αργότερα ο Τρέισι ξανακέρδισε το όσκαρ ερμηνείας για το "Αδέσποτα νιάτα" (The Boys Town, 1938) όπου ερμήνευσε το ρόλο του πατέρα Φλάναγκαν, ιδρυτή ενός χωριού που κατοικούνταν από ορφανά. Ο μοναδικός άλλος ηθοποιός που έχει καταφέρει δύο συνεχόμενες νίκες στην κατηγορία του α' ανδρικού ρόλου είναι ο Τομ Χανκς (για τις ταινίες Φιλαδέλφεια (Philadelphia, 1993) και Φόρεστ Γκαμπ (Forrest Gump, 1994)).
Ο μικρός της ταινίας Φρέντι Μπαρθολομιού ήταν ένα παιδί ηθοποιός που είχε ανακαλύψει ο παραγωγός της Metro-Goldwin-Mayer Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Κάρολου Ντίκενς Δαυίδ Κόπερφιλδ (David Copperfield, 1935) σε σκηνοθεσία Τζορτζ Κιούκορ. Ο μικρός μέσα σε διάστημα δυο χρόνων εμφανίστηκε μια σειρά επιτυχημένων κλασικών ταινιών.
Gateway Geyser

Όραμα

Για να ολοκληρωθεί το όραμα ενός μνημείου σε κάθε πλευρά του ποταμού Μισσισσιππή, το Gateway Geyser σχεδιάσθηκε και κατασκευάσθηκε από την St. Louis–based Hydro Dramatics.  Ολοκληρώθηκε το 1995 με κόστος $4 εκατομμύρια.  Τρεις αντλίες 800 ίππων (600 kW) λειτουργούν το σιντριβάνι, διοχετεύοντας 8.000 αμερικανικά γαλόνια νερού το λεπτό (50 L/s)με ταχύτητα 76 μέτρων ανά δευτερόλεπτο.  Το σιντριβάνι έχει ώθηση 103.000 460 kN· το νερό εκτοξεύεται από το ύψους 1,8 μέτρων αεριούχου ακροφυσίου με πίεση 3,8  MPa.
Στις 27 Ιουνίου 2005, η ιδιοκτησία του Gateway Geyser και της τοποθεσίας του των 14 εκταρίων μεταφέρθηκε στην Εast Park and Recreation District. Το σιντριβάνι τώρα είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του Malcolm W. Martin Memorial Park, το οποίο άνοιξε επίσημα τον Ιούνιο 2009.
Το Geyser φωταγωγήθηκε για πρώτη φορά στις 28 Οκτωβρίου 2005, προς εορτασμό της 40της επετείου της Αψίδας του Σαιντ Λούις (St. Louis Arch).
Στις 16 Σεπτεμβρίου, 2006, το έδαφος έσπασε στο πρόγραμμα Mississippi River Overlook στα εδάφη του πάρκου. Η πλατφόρμα κατόπτευσης ύψους 40-ft (12 m) προσφέρει μια πανοραμική θέα του Gateway Geyser, του Ποταμού Μισσισσιππή, και της Αψίδας και του ορίζοντα της Σαιντ Λούις. Άνοιξε την άνοιξη του 2008.
Το γκέυζερ έχει τέσσερις προγραμματισμένες εκτοξεύσεις κάθε μέρα από τις 15 Απριλίου έως τις 15 Οκτωβρίου, το μεσημέρι, 3 μ.μ. και 6 μ.μ. Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες εκτοξεύσεις από τι 16 Οκτωβρίου έως τις 14 Απριλίου.
Περιοχή H I

Μια περιοχή H I ή περιοχή ουδέτερου υδρογόνου (H I region ή HI region) είναι ένα νεφέλωμα στον διαστρικό χώρο, το οποίο αποτελείται κυρίως από ουδέτερο (μη ιονισμένο) ατομικό (όχι μοριακό) υδρογόνο (H I), μαζί με την τοπική περιεκτικότητα σε ήλιο και άλλα στοιχεία της ύλης. Είναι συνηθισμένο στην αστρονομία να χρησιμοποιείται ο ρωμαϊκός αριθμός I για τα ουδέτερα άτομα, ο II για τα μία φορά ιονισμένα (H⁺ σε άλλες επιστήμες), ο III για τα διπλά ιονισμένα άτομα (π.χ. το οξυγόνο O III είναι O⁺⁺), κλπ.)
Οι περιοχές H I δεν εκπέμπουν ανιχνεύσιμο ορατό φως, παρά μόνο σε φασματικές γραμμές από άλλα στοιχεία πλην του υδρογόνου. Παρατηρούνται όμως εύκολα από τη γραμμή των 21 εκατοστών του υδρογόνου στα ραδιοκύματα (συχνότητα 1420 MHz). Αυτή η γραμμή πάντως έχει πολύ μικρή πιθανότητα μεταπτώσεως, οπότε απαιτούνται γιγαντιαίες ποσότητες αραιού αερίου υδρογόνου για να παρατηρηθεί. Στα μέτωπα ιονισμού, όπου περιοχές H I συγκρούονται με διαστελλόμενες περιοχές ιονισμένου αερίου (όπως περιοχές H II), οι δεύτερες εκπέμπουν περισσότερο φως από όσο κανονικά. Ο βαθμός ιονισμού σε μια περιοχή H I είναι πολύ μικρός, περίπου 1 άτομο στις δέκα χιλιάδες. Σε συνηθισμένες διαστρικές πιέσεις που επικρατούν σε γαλαξίες όπως ο δικός μας, οι περιοχές HI είναι σταθερότερες σε θερμοκρασίες είτε κάτω των 100 K, είτε άνω των αρκετών χιλιάδων K: το αέριο ανάμεσα σε αυτές τις δύο θερμοκρασίες θερμαίνεται ή ψύχεται πολύ γρήγορα, φθάνοντας σε μία από τις κατηγορίες αυτές. Μέσα σε μία από αυτές τις φάσεις, το αέριο θεωρείται συνήθως ισοθερμικό, εκτός και αν βρίσκεται κοντά σε μία διαστελλόμενη περιοχή H II. Κοντά σε μία τέτοια περιοχή H II, υπάρχει μία πυκνή περιοχή H I, που διαχωρίζεται από την αδιατάρακτη περιοχή H I με ένα κρουστικό μέτωπο και από την περιοχή H II με ένα μέτωπο ιονισμού.

Χαρτογράφηση

Η χαρτογράφηση των εκπομπών από περιοχές H I με ραδιοτηλεσκόπιο αποτελεί μία μέθοδο προσδιορισμού της δομής των σπειροειδών γαλαξιών. Χρησιμεύει επίσης για την απεικόνιση βαρυτικών διαταραχών από την αλληλεπίδραση μεταξύ γαλαξιών: όταν δύο γαλαξίες συγκρούονται, το υλικό τους σχηματίζει λωρίδες, επιτρέποντας στους αστρονόμους να προσδιορίσουν προς τα πού κινούνται οι γαλαξίες.
Οι περιοχές H I απορροφούν αποτελεσματικά τα φωτόνια που έχουν αρκετά υψηλές ενέργειες ώστε να ιονίζουν το υδρογόνο, δηλαδή άνω των 13,6 ηλεκτρονιοβόλτ. Υπάρχουν σχεδόν παντού στον γαλαξία μας, ώστε η λεγόμενη Οπή του Λόκμαν να αποτελεί ένα από τα λίγα «παράθυρα» για καθαρές παρατηρήσεις μακρινών εξωγαλαξιακών σωμάτων στο άπω υπεριώδες και στις μαλακές ακτίνες Χ. Στην κατεύθυνση της Οπής του Λόκμαν καταγράφεται η απόλυτα χαμηλότερη πυκνότητα στήλης ουδέτερου υδρογόνου. Η πυκνότητα αυτή είναι 6 x 10¹⁹ άτομα/cm², ενώ η περιοχή του κέντρου της παρουσιάζει ένα ελάχιστο στα 4,5 x 10¹⁹ άτομα/cm² .
Δωρόθεος Πρώιος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε περίπου το 1765 στην Χίο. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην πατρίδα του αλλά και στην Πατμιάδα Σχολή με καθηγητή τον Δανιήλ Κεραμέα. Έπειτα, μεταξύ 1786 και 1793, πραγματοποίησε πανεπιστημιακές σπουδές στους τομείς της φιλοσοφίας και της φυσικής στα πανεπιστήμια της Πίζας, της Φλωρεντίας και του Παρισιού όπου γνωρίστηκε με τον Αδαμάντιο Κοραή. Στη συνέχεια επέστρεψε στην πατρίδα του όπου δίδαξε στην εκεί σχολή μέχρι ττο 1796 όταν και μετακόμισε σε Κωνσταντινούπολη και Βουκουρέστι, ακολουθώντας τον Κωνσταντίνο Χαντζέρη, τότε δραγουμάνο του στόλου και μετέπειτα ηγεμόνα της Βλαχίας.
Το 1804 του ανατέθηκε η διεύθυνση της Μεγάλης του Γένους Σχολής. Σε διάστημα τριών ετών κατάφερε να προσελκύσει πληθώρα νέων σπουδαστών, επιβάλλοντας νέες διδακτικές μεθόδους που καθόρισε σε συνεργασία με τον Κοραή ο οποίος βρισκόταν στο Παρίσι. Επίσης οργάνωσε τη βιβλιοθήκη της Σχολής, αλλά και τη συλλογή με τα εποπτικά υλικά διδασκαλίας μαθημάτων όπως η γεωγραφία, η φυσική και η χημεία.
Από το 1805 υπήρξε μητροπολίτης Φιλαδελφείας ενώ το 1813 μετακινήθηκε στη μητρόπολη Αδριανούπολης, όπου αναδιοργάνωσε το γυμνάσιο της πόλης. Οι Τούρκοι τον συνέλαβαν με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης το 1821 και τον αποκεφάλισαν. Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται κυρίως σχολικά εγχειρίδια, ενώ συνεργάστηκε και για τη συγγραφή της Κιβωτού του ελληνικής γλώσσας το 1819.
Αρτηρία

Ιστολογία

Οι αρτηρίες αποτελούνται, όπως και τα υπόλοιπα αιμοφόρα αγγεία, από τρεις συγκεχυμένους χιτώνες, τον έσω, το μέσο και τον έξω χιτώνα. Ο έσω χιτώνας αποτελείται από μια στιβάδα ενδοθηλιακών κυττάρων που επενδύουν την εσωτερική επιφάνεια των αγγείων και από ποικίλη ποσότητα υπερενδοθηλιακού συνδετικού ιστού. Περιβάλλει τον αυλό του αγγείου, τη περιοχή από την οποία μεταφέρεται το αίμα. Προς τα έξω ο έσω χιτώνας των αρτηριών περιλαμβάνει τον έσω ελαστικό υμένα. Ο μέσος χιτώνας είναι συνήθως ο παχύτερος από τους τρεις χιτώνες. Αποτελείται από κυκλικώς διατεταγμένα λεία μυϊκά κύτταρα και ινοελαστικό συνδετικό ιστό. Το ελαστικό στοιχείο αυτού του ιστού παρουσιάζει αύξηση παράλληλα με την αύξηση του μεγέθους του αγγείου. Ο έξω χιτώνας είναι ο πιο εξωτερικός χιτώνας του αγγείου και αποτελείται από ινοελαστικό συνδετικό ιστό και είναι πλούσιος σε κολλαγόνο. Στα μεγαλύτερα αγγεία περιέχει αγγεία των αγγείων, μικρά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν με αίμα τον έξω και τον μέσο χιτώνα αυτών των αγγείων.

Τύποι αρτηριών

Οι αρτηρίες διακρίνονται σε τρεις τύπους: ελαστικές, μυϊκές και αρτηρίδια.

Ελαστικού τύπου αρτηρίες

Οι ελαστικού τύπου αρτηρίες (ή μεταφορικές αρτηρίες) είναι οι μεγαλύτερες και δέχονται αίμα κατευθείαν από την καρδία. Ως αποτέλεσμα του τελευταίου δέχονται μεγάλες περιοδικές μεταβολές της πίεσης του αίματος. Για να αντισταθμίσουν αυτές τις αλλαγές, τα τοιχώματα αυτών των αρτηριών διαθέτουν άφθονες ελαστικές ίνες. Οι ίνες πέρα από τη στερεότητα και δυνατότητα διάτασης των αγγείων που προσφέρουν, διατηρούν σταθερή τη πίεση του αίματος στο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ δύο καρδιακών παλμών.
Στις αρτηρίες αυτού του τύπου περιλαμβάνονται η αορτή, οι κοινές καρωτίδες και οι υποκλείδιες αρτηρίες.

Μυϊκού τύπου αρτηρίες

Στις αρτηρίες μυϊκού τύπου ανήκουν οι περισσότερες από τις αρτηρίες του σώματος. Ο μέσος χιτώνας τους αποτελείται κατ’ εξοχήν από πολλά στρώματα λείων μυϊκών κυττάρων. Αυτές οι αρτηρίες διανείμουν το αίμα στα διάφορα όργανα.

Αρτηρίδια

Τα αρτηρίδια αποτελούν τις μικρότερες αρτηρίες και έχουν το ρόλο να ρυθμίζουν τη πίεση του αίματος. Τα μεταρτηρίδια αποτελούν τις απολήξεις των αρτηριδίων. Έχουν διάμετρο μικρότερη από 100 μm. Τα αρτηρίδια διανείμουν το αίμα στα δίκτυα τριχοειδών αγγείων.
567 Ελευθερία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ελευθερίας εκτιμάται σε 93,42 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι CFB (τύπος ανθρακούχου), ενώ το άλβεδό της είναι 0,044. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ελευθερία γύρω από τον εαυτό της.
Ντεμέτ Οζντεμίρ

Βιογραφία

Η Οζντεμίρ γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1992 και είναι η μικρότερη από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη με την μητέρα και τα αδέρφια της μετά το διαζύγιο των γονιών της, όταν η ίδια ήταν 8 ετών. 
Η γιαγιά της είναι Τουρκάλα βουλγαρικής καταγωγής, η οποία μετανάστευσε από την Βουλγαρία στην Τουρκία. Η γιαγιά της με τον αδερφό της αργότερα μετανάστευσαν στην Γερμανία.
Αρχικά, εργάστηκε ως χορεύτρια στο Bengü και αργότερα έγινε μέλος της χορευτικής ομάδας Efes Kızları. Ο Οζντεμίρ εμφανίστηκε στο βίντεοκλιπ του Mustafa Sandal "Ateş Et ve Unut" και λίγο αργότερα συμμετείχε στην σειρά του καναλιού Fox Sana Bir Sır Vereceğim μαζί με τους Esra Ronabar, Murat Han και Ekin Koç, όπου ενσάρκωσε τον χαρακτήρα της        
Αργότερα ενσάρκωσε τον ρόλο της "Ayla" στην σειρά Kurt Seyit ve Şura και τον ρόλο της "Demet" στην ταινία Tut Sözünü. Μετά ενσάρκωσε τον ρόλο της "Aslı" στην τηλεοπτική σειρά Çilek Kokusu. Η Οζντεμίρ εμφναίστηκε και στο βίντεοκλιπ του Bengü "Hodri Meydan".
Σήμερα πρωταγωνιστεί στην σειρά Φτερωτός Θεός στον ρόλο της "Sanem" μαζί με τον Τζαν Γιαμάν. Από τον Νοέμβριο του 2018 είναι ζευγάρι με τον συμπρωταγωνιστή της, Τζαν Γιαμάν.
Φρούριο του Ασέν

Ιστορία

Τα πρώτα αρχαιολογικά ευρήματα χρονολογούνται από την εποχή των Θρακών, ενώ η περιοχή του φρουρίου είχε επίσης κατοικηθεί κατά την Αρχαία Ρωμαϊκή και την Πρώιμη Βυζαντινή περίοδο. Το φρούριο απέκτησε σημασία κατά το Μεσαίωνα και αναφέρθηκε για πρώτη φορά στο καταστατικό της Μονής του Μπάτσκοβο ως Πέτριτς τον 11ο αιώνα. Το φρούριο κατακτήθηκε από τις στρατιές της Γ΄ Σταυροφορίας.
Ανακαινίστηκε σημαντικά το 13ο αιώνα (ακριβέστερα το 1231) επί της βασιλείας του Βούλγαρου τσάρου Ιβάν Ασέν Β΄ για να χρησιμεύσει ως μεθοριακή οχύρωση κατά των Λατινικών επιδρομών, όπως αποδεικνύεται από οκτάγραμμη επίτοιχη επιγραφή. Τα θεμέλια των οχυρωματικών τοίχων - που οι εξωτερικοί είναι πάχους 2,9 μέτρων και σώζωνται μέχρι το ύψος των 3 μέτρων, από το αρχικό τους των 9 έως 12 μέτρων. Από αυτή την περίοδο έχουν ανασκαφεί ένα φεουδαρχικό κάστρο, 30 δωμάτια και 3 δεξαμενές νερού.
Το καλύτερα διατηρημένο και πιο αξιοσημείωτο στοιχείο του Φρουρίου Ασέν είναι η εκκλησία της Παναγίας Θεοτόκου του 12ου-13ου αιώνα. Πρόκειται για ένα διώροφο σταυροειδές με τρούλο μονόκλιτο κτίριο με ένα φαρδύ νάρθηκα και ένα μεγάλο ορθογώνιο πύργο και διαθέτει τοιχογραφίες του 14ου αιώνα. Οι εργασίες συντήρησης και μερικής αποκατάστασης στην εκκλησία ολοκληρώθηκαν το 1991 (το σύνολο του φρουρίου εγκαταλείφθηκε μετά την Οθωμανική κατάκτηση το 14ο αιώνα και μόνο η εκκλησία διατήρησε την αρχική της εμφάνιση, καθώς τη χρησιμοποιούσαν οι ντόποιοι Χριστιανοί) και τώρα λειτουργεί κανονική ως Βουλγαρική Ορθόδοξη εκκλησία.
Αφού καταλήφθηκε από τους Βυζαντινούς μετά το θάνατο του Ιβάν Ασέν Β΄, το φρούριο πέρασε για μια ακόμη φορά στα χέρια των Βουλγάτωνκατά την εποχή του Ιβάν Αλεξάνταρ το 1344 μόνο για να καταληφθεί και να καταστραφεί από τους Οθωμανούς κατά την Τουρκοκρατία.
Η πόλη του Ασένοβγκραντ πήρε το σύγχρονο όνομά της από το φρούριο, ενώ πριν ονομαζόταν Στανιμάκα (Στενήμαχος).
Λάκης Εμμανουηλίδης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα «τσικό» της ΑΕΚ και το 1947 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου, όταν σε ηλικία 18 ετών καθιερώθηκε ως δεξιός ακραίος επιθετικός. Συμπαίκτες του την εποχή εκείνη υπήρξαν, μεταξύ άλλων, οι Κλεάνθης Μαρόπουλος, Γιάννης Κανάκης, Γουίλιαμ Αρβανίτης, Κώστας Νεστορίδης, Ανδρέας Σταματιάδης, Κώστας Πούλης, Στέλιος Σεραφείδης και Γιώργος Πετρίδης, ενώ στη δωδεκαετή παρουσία του στους «κιτρινόμαυρους» κατέκτησε τρία κύπελλα Ελλάδας (1949, 1950, 1956).
Το 1958 αντιμετώπισε ένα πρόβλημα υγείας, με αποτέλεσμα να παραμείνει εκτός αγωνιστικής δράσης για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Μετά την επιστροφή του στην ενεργό δράση μεταγράφηκε στην Παναχαϊκή, όπου και έκλεισε τη σταδιοδρομία του.

Στις εθνικές ομάδες

Αγωνίστηκε 12 φορές στην εθνική Ελλάδας, σημειώνοντας τρία τέρματα. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1950 στην εντός έδρας αναμέτρηση με τη Γαλλία (B'), στο πλαίσιο του «Κυπέλλου Φιλίας Ανατολικής Μεσογείου», υπό τις οδηγίες του Κώστα Νεγρεπόντη. Υπήρξε επίσης μέλος της ολυμπιακής εθνικής ομάδας που συμμετείχε στην Ολυμπιάδα του Ελσίνκι το 1952.
Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1973

To Bαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων 1973 ήταν το 11ο Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου, μια ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία μετείχαν έξι σύλλογοι βαλκανικών κρατών. Διεξήχθη σε δύο ομίλους με βαθμολογία και οι νικητές αγωνίστηκαν σε διπλό τελικό. Το Κύπελλο κατέκτησε αήττητη η Λοκομοτίβ Σόφιας από τη Βουλγαρία για πρώτη φορά στην ιστορία της. Στον τελικό αντιμετώπισε την Τίργκου Μούρες από τη Ρουμανία. Η διοργάνωση διάρκεσε από το Μάρτιο ως τον Οκτώβριο του 1973.