google/wiki40b huggingface dataset:
Κυκλοπροπυλομεθανόλη

Κυκλοπροπάνια

«Κυκλοπροπάνια» ονομάζονται τα κυκλοαλκάνια με τριμελή δακτύλιο, που αποτελεί και το χαρακτηριστικό της δομής τους. Οι πλευρικές αλυσίδες, όταν υπάρχουν, διαμορφώνονται όπως στα αλκάνια. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της μοριακής δομής τους είναι η εμφάνιση γωνίας δεσμού   που είναι η συνηθισμένη γωνία δεσμού sp³-sp³ που αντιστοιχεί σε κορεσμένο. Ύστερα από ενεργειακή ανάλυση των πιθανών δομών - μοριακών μοντέλων με κβαντομηχανικές μεθόδους προέκυψε ως πιθανότερη η εκδοχή του sp² υβριδισμού και της δημιουργίας δύο μοριακών τροχιακών τριών κέντρων (των τριών ατόμων C), σ (2sp²-2sp²-2sp²) και π (2p-2p-2p), με 3 ηλεκτρόνια ανά μοριακό τροχιακό, ώστε να χρησιμοποιηθούν τα 6 διαθέσιμα ηλεκτρόνια των 3 ατόμων C (τα άλλα 6 χρησιμοποούνται για τους 6 σ δεσμούς με τα 6 άτομα υδρογόνου ή και τα αλκύλια). Αντί δηλαδή των κλασσικών 3 ομοιοπολικών δεσμών δύο κέντρων μεταξύ των ατόμων C, υπάρχουν 2 ομοιοπολικοί δεσμοί τριών κέντρων.
Εξαιτίας αυτού του γεγονότος προκύπτει η λεγόμενη «ενέργεια τάσης δεσμών» που συνυπολογίζει την ενέργεια παραμόρφωσης δεσμικής γωνίας (κατά Baeyer), που οφείλεται στη διαφορά γωνίας από την κανονική, και την ενέργεια στρέψης (κατά Piltzer), που οφείλεται στην αδυναμία του συστήματος να στρέψει τους δεσμούς του και να πάρει διαμόρρφωση αποφυγής των απώσεων τύπου Van der Waals, που αναπτύσσονται από την προσέγγιση αλληλοαπωθούμενων ατόμων και ομάδων αυτών. Ενώ λοιπόν το ισομερές προπένιο έχει θερμότητα ολικής καύσης 1.971 kcal/mole το κυκλοπροπάνιο έχει 2.088 kcal/mole. Το ΔQ = 117 kJ/mole αντιστοιχεί ακριβώς στην επιπλέον ενέργεια που παγιδεύει η ιδιάζουσα δομή του τριμελή δακτυλίου.
Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι τα κυκλοπροπάνια (και τα παράγωγά τους) να δείνουν αντιδράσεις προσθηκοδιάσπασης-1,3.
Σε σύγκριση με το κυκλοπροπάνιο, η κυκλοπροπυλομεθανόλη έχει ένα υδροξυμεθύλιο (CH₂OH), αντί ενός ατόμου υδρογόνου, ενωμένο στο άτομο άνθρακα #1.

Από 2,4-διαλοβουτανόλη-1

Με επίδραση ψευδαργύρου σε 2,4-διαλοβουτανόλη-1 παράγεται κυκλοπροπυλομεθανόλη, με ενδομοριακή αντίδραση Wurtz :

Από κυκλοπροπυλομεθυλαλογονίδιο

1. Με επίδραση διαλύματος υδροξειδίου του αργύρου σε κυκλοπροπυλομεθυλαλογονίδιο παράγεται κυκλοπροπυλομεθανόλη:
2. Με επίδραση διαλύματος αιθανικού νατρίου σε 1-αλο-1-μεθυλοκυκλοπροπάνιο παράγεται αρχικά αιθανικός 1'-μεθυλοκυκλοπροπυλεστέρας, που στη συνέχεια υδρολύεται σχηματίζοντας 1-μεθυλοκυκλοπροπανόλη :
Βίγλιστα

Γεωγραφία

Η Βίγλιστα βρίσκεται σε υψόμετρο 930 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας ανατολικά από την οροσειρά Μοράβα σε οροπέδιο, το οποίο διασχίζεται από τα άνω τμήματα του ποταμού Ντεβόλ. Από την πόλη διέρχεται η σημαντική οδός η οποία συνδέει την Κορυτσά με τη Φλώρινα στην Ελλάδα. Η συνοριακή διέλευση της Καπστίτσα απέχει 8 χιλιόμετρα.

Πληθυσμός

Η Βίγλιστα έχει 6250 κατοίκους (2011). Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι Μουσουλμάνοι (κυρίως Σουνίτες), αλλά και Μπεκτασήδες. Ωστόσο υπάρχει και μεγάλη χριστιανική ορθόδοξη κοινότητα και μικρές μειονότητες άλλων χριστιανικών δογμάτων. Ο πληθυσμός ασχολείται κυρίως από το εμπόριο και τη γεωργία.

Ιστορία

Η Βίγλιστα αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε γραπτά κείμενα το 1505. Εκείνη την εποχή, η περιοχή ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το 1913 η πόλη προσαρτήθηκε στην Αλβανία, αλλά για μικρό χρονικό διάστημα μέχρι το 1920 ήταν υπό ελληνική και κατά καιρούς γαλλική κατοχή. Το 1917 ιδρύθηκε το πρώτο σχολείο. Το 1921 η Βίγλιστα είχε περίπου 2000 κατοίκους. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η περιοχή του Ντεβόλ ήταν θέατρο πολέμου. Από την περιοχή οι Ιταλοί εισέβαλαν στην Ελλάδα το 1940. Αλλά απωθήθηκαν και οι Έλληνες κατέλαβαν τη Βίγλιστα μέχρι τον Απρίλιο του 1941. Στη συνέχεια, οι Ιταλοί ήταν και πάλι κυρίαρχοι στην πόλη, μέχρι να αντικατασταθούν το 1943 από τη Βέρμαχτ. Το καλοκαίρι του 1944 η Βίγλιστα απελευθερώθηκε από Αλβανούς αντάρτες.

Οικονομία

Στη Βίγλιστα υπάρχει εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας με περίπου 500 υπαλλήλους. Επιπλέον, υπάρχουν μερικές μικρότερες εμπορικές επιχειρήσεις. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού απασχολείται επίσης στη γεωργία και στην κτηνοτροφία και κάποιοι εργάζονται στη γειτονική Κορυτσά.

Αθλητισμός

Ο τοπικός ποδοσφαιρικός σύλλογος ΚΦ Μπιλίστ Σπορτ αναδείχθηκε πρωταθλήτρια της δεύτερης κατηγορίας και θα αγωνίζεται στην πρώτη την περίοδο 2019-20.
Μάχη του Κάρτζαλι

Η μάχη

Ύστερα από την ενσωμάτωση και της Ανατολικής Ρωμυλίας στο Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας , η οποία επετεύχθη το φθινόπωρο του 1885, -αν και η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν είχε αναγνωρίσει την πράξη αυτή - η Βουλγαρία διατηρούσε σημαντικό τμήμα του στρατού της στην περιοχή.

Έτσι με το ξέσπασμα του Α' Βαλκανικού πολέμου, ο διοικητής της 2ης βουλγαρικής στρατιάς Νικόλα Ιβάνωφ (Nikola Ivanov) διέταξε τον διοικητή του «στρατιωτικού απσπάσματος του Χάσκοβο» ισυνταγματάρχη Βασίλι Ντέλοφ (Vasil Delov) να διώξει τον τουρκικό στρατό από την περιοχή και να τον απωθήσει μέχρι την νότια πλευρά του ποταμού Μαρίτσα (σημ. Άρδας.

Το Βουλγάρικο απόσπασμα στρατού του Χάσκοβο με 8. 700 στρατιώτες και 42 πυροβόλα βαρέως τύπου ήρθε σε σύγκρουση με τμήμα του Οθωμανικού στρτού του Κάρτζαλι υπό τις διαταγές του  Γιαβέρ Πασά, (Yaver Pasha), που αριθμούσε 24.000 στρατιώτες αλλά ελάχιστα πυροβόλα.

Στις 18 Οκτωβρίου 1912 το σώμα που διοικούσε ο Ντέλοφ ξεκίνησε να βαδίζει προς το νότο, στα σύνορα των δυο χωρών και την επόμενη μέρα 19 Οκτωβρίου συγκρούστηκαν με τις οθωμανικές δυνάμεις στα χωριά που σήμερα ονομάζονται Πτσελάροβο (Pchelarovo) και Στρέμτσι (Stremtsi) απωθώντας τους Οθωμανούς προς το  Κάρτζαλι. Οι οθωμανοί στρατάρχες διαβλέποντας τον κίνδυνο αποκοπής των στρατών της Θράκης και της Μακεδονίας αν οι Βούλγαροι προχωρούσαν και άλλο, διέταξαν τον Γιαβέρ Πασά να αντεπιτεθεί - στην περιοχή του Κάρτζαλι για να σταματήσει την προέλαση. Ο Γιαβέρ Πασά ακολούθησε τις εντολές αν και διέθετε μόνο 9 τάγματα και μόλις 8 πυροβόλα όπλα.

Το βουλγαρικό Αρχηγείο Στρατού την ίδια μέρα, 19 Οκτωβρίου, διέταξε τον στρατηγό Ντέλοφ να σταματήσει την προέλαση, ως άκρως επικίνδυνη. Ωστόσο, ο Ντέλοφ - όταν πήρε την άδεια να πράξει κατά βούληση, συνέχισε την πορεία προς το νότο, και έφτασε στα βουνά βόρεια του Κάρτζαλι πριν από τους Οθωμανούς.

Οι δυο στρατοί συγκρούστηκαν στα περίχωρα της πόλης, το πρωί της 21ης Οκτωβρίου. Οι Βούλγαροι είχαν από την αρχή την υπεροχή, καθώς υπερτερούσαν σε πυροβόλα όπλα, αλλά και κέρδιζαν τις μάχες σώμα με σώμα με τις ξιφολόγχες τους. Έτσι, στις 4 το απόγευμα οι Οθωμανοί οπισθοχώρησαν και ανασυντάχτηκαν πίσω από τον ποταμό Άρδα, αφήνοντας πίσω τους εφόδια και εξοπλισμό.
Μετά την μάχη, οι Τούρκοι αλλά και οι Έλληνες κάτοικοι της πόλης εγκατέλειψαν την περιοχή.

Το απόσπασμα του Χάσκοβο, δημιούργησε  αμυντική γραμμή στον ποταμό Άρδα ( εκτός από ενώ ο οθωμανικός στρατός αποσύρθηκε στην πόλη Μεστανλί (σημ. Μόχχιλγκραντ).

Ο φόβος των Οθωμανών  ότι ο Βουλγάρικος στρατός θα μπορούσε να καταλάβει και να κόψει την σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκη - Διδυμότειχο, οδήγησε στην απόφαση να δώσουν ακόμα μια μάχη στην περιοχή, την μάχη του Κιρκ-κιλίζ.

Ωστόσο ο βουλγάρικος στρατός δεν συνέχισε - όπως φοβούνταν οι Οθωμανοί - τη προέλαση προς τα νότια, αφού το απόσπασμα του Χάσκοβο διατάχτηκε στις 23 Οκτωβρίου, να βαδίσει προς την Ανδριανούπολη, για να βοηθήσει στην πολιορκία της πόλης.
ΛΟΑΤ αργκό

ΛΟΑΤ αργκό (ή λεξιλόγιο ή και gay αργκό) ονομάζεται ένα λεξιλόγιο αργκό λέξεων ή εκφράσεων που χρησιμοποιείται από ΛΟΑΤ άτομα. Η αργκό αυτή χρησιμοποιείται σε πολλές γλώσσες, μεταξύ αυτών τα αγγλικά και τα ιαπωνικά, στις οποίες χρησιμοποιείται από τις αρχές του 20ου αιώνα. Οι λέξεις και οι εκφράσεις αυτού του λεξιλογίου, βοηθούν τη ΛΟΑΤ κοινότητα να επικοινωνήσουν γρήγορα μεταξύ τους με κωδικούς ή απλά να προσδιορίσουν κάπως τους εαυτούς τους.
Μερικά παραδείγματα αυτού του λεξιλογίου, μπορούν να ονομαστούν λόγου χάριν τα καλιαρντά, μία διάλεκτος που χρησιμοποιεί η ελληνική κοινότητα ΛΟΑΤ, στα αγγλικά για παράδειγμα, το "Uros" σημαίνει πρωκτικό σεξ, ενώ το "box" αναφέρεται στα γυναικεία γεννητικά όργανα. Φυσικά, η αγγλική αργκό, διαφοροποιείται ανάλογα την περιοχή. Στα ιαπωνικά, για παράδειγμα, το okama αντιστοιχεί στα χυδαία και προσβλητικά "πούστης" ή "αδελφή".
Τσχινβάλι

Όνομα

Το όνομα Τσχινβάλι προέρχεται από το παλαιό γεωργιανό Κρτσχινβάλι (Γεωργιανά: ქრცხინვალი), από το παλαιότερο Κρτσχιλβάνι (Γεωργιανά: ქრცხილვანი), που σημαίνει κυριολεκτικά "η γη των καρπίνων", το οποίο είναι το ιστορικό όνομα της πόλης.
Από το 1934 έως το 1961, η πόλη ήταν ονομασμένη Σταλινίρι (Γεωργιανά: სტალინირი, Οσετιανά: Сталинир), το οποίο ήταν η μεταγλώττιση του επωνύμου του Ιωσήφ Στάλιν με την οσετιανή λέξη "Ιρ" που σημαίνει Οσσετία. Οι σύγχρονοι Οσετιανοί αποκαλούν την πόλη Τσχινβάλ (αφήνοντας το τελικό γράμμα "ι", το οποίο είναι η Ονομαστική κατάληξη στα γεωργιανά)· το άλλο Οσετιανό όνομα της πόλης είναι το Τσρέμπα (Οσετιανά: Чъреба) το οποίο είναι διαδεδομένο μόνο στην καθομιλούμενη.
Οξικό βάριο

Ιδιότητες

Το οξικό βάριο είναι άοσμη λευκή σκόνη, που κρυσταλλώνεται στο τετραγωνικό σύστημα και απαντά και σε ένυδρη μορφή με ένα μόριο νερού ανά μόριο (CH₃COO)₂Ba. Το οξικό βάριο είναι πολύ διαλυτό στο νερό (βλ. πίνακα δεξιά). Με ισχυρή θέρμανση στον αέρα (πάνω από τους 500 °C) διασπάται σε ανθρακικό βάριο.
Το οξικό βάριο αντιδρά με οξέα. Η αντίδραση με το θειικό οξύ, το υδροχλωρικό οξύ και το νιτρικό οξύ δίνει το θειικό, το χλωριούχο και το νιτρικό άλας, αντιστοίχως.

Χρήσεις

Το οξικό βάριο χρησιμεύει ως στερεωτικό χρώματος στα εμπριμέ υφάσματα, για τη στέγνωση χρωμάτων και βερνικιών, καθώς και σε λιπαντικά λάδια. Στη χημεία χρησιμοποιείται στην παρασκευή άλλων οξικών αλάτων και ως καταλύτης στην οργανική σύνθεση.
Το οξικό βάριο είναι δηλητήριο, που χρησιμοποιήθηκε τουλάχιστον μία φορά στα ιατροδικαστικά χρονικά: στη δολοφονία ενός άνδρα το 1993 από την έφηβη κόρη του, τη Μαρί Ρόμπαρντς (Marie Robards).
Ανδρέας Κόρακας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Μαγούλα της Ελασσόνας και σπούδασε νομικά.
Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του Μαΐου 1915 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1923 και, ως βουλευτής Ελασσόνας στις εκλογές του 1926.
Απεβίωσε το 1932. Γιος του ήταν ο Χρήστος Κόρακας.
Πύργος Γαλατά (παλαιός)

Ο παλαιός Πύργος Γαλατά ήταν πύργος ο οποίος στεκόταν στην βόρεια πλευρά του Κεράτιου Κόλπου στην Κωνσταντινούπολη, εντός του φρουρίου του Γαλατά. Ο πύργος βρισκόταν στο βορειότερο άκρο της μεγάλης αλυσίδας, η οποία εκτεινόταν κατά μήκος της εισόδου του Κεράτιου Κόλπου για την αποτροπή της εισόδου στο λιμάνι των εχθρικών πλοίων. Ο πύργος διέθετε έναν μηχανισμό για το ανήψωμα και κατέβασμα της αλυσίδας.
Ο πύργος καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό από τους Λατίνους Σταυροφόρους στην διάρκεια της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης το 1204, στα πλαίσια της Δ΄ Σταυροφορίας, δίνοντάς τους την δυνατότητα να εισέλθουν στο λιμάνι και να επιτεθούν στην πόλη από την θάλασσα, όπου τα τείχη ήταν ευκολότερα στην αναρρίχηση.
Ο πύργος αυτός δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον σημερινό Πύργο Γαλατά, ο οποίος βρίσκεται ακόμη όρθιος. Ο τωρινός πύργος ανεγέρθηκε από τους Γενουάτες το 1348, σε διαφορετική θέση, στο βορειότερο και υψηλότερο σημείο του φρουρίου του Γαλατά.
Οι Γενουάτες ονόμασαν τον νέο πύργο Christea Turris (Πύργο του Χριστού). Οι Βυζαντινοί, ωστόσο, αποκαλούσαν, επίσης, τον νέο αυτό πύργο με την ονομασία Μεγάλος Πύργος.
Ερρίκος Ε΄ της Γκορίτσια

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Β΄ κυρίου της Κοιλάδας του Πούστερ και της Ευφημίας του Μετς, κόρης του Ούλριχ Β΄, διοικητή (bailiff). Είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Αλβέρτο Γ΄ (από την πρώτη σύζυγο τού Αλβέρτου Β΄, την Ελισάβετ τη Έσσης) και έναν μικρότερο αμφιθαλή αδελφό, τον Μάινχαρτ ΣΤ΄.
Το 1338 διαδέθηκε, μαζί με τους αδελφούς του, τον εξάδελφό τους Ιωάννη Ερρίκο Δ΄ κόμη της Γκορίτσια. Διορίστηκε τo 1349 διοικητής του Φρίουλι. Το 1362 απεβίωσε και έμειναν μόνοι οι δύο αδελφοί του Αλβέρτος Γ΄ και Μάινχαρτ Ε΄ ως κόμητες της Γκορίτσια.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Τσιλιόλα, κόρη του Ιάκομπο δούκα της Καρράρα· δεν απέκτησαν απογόνους.
Σταγονόμετρο

Το σταγονόμετρο η πιπέττα Παστέρ είναι μικρό εργαστηριακό εργαλείο που χρησιμοποιείται για μεταφορά μικρών ποσοτήτων υγρού. Το σταγονόμετρο αποτελείται από έναν λεπτό γυάλινο ή πλαστικό σωλήνα ο οποίος καταλήγει σε στενή οπή από την οποία στάζει το υγρό. Στην άλλη του πλευρά είναι προσαρμοσμένη μία ελαστική προέκταση που βοηθάει στην αναρρόφηση του υγρού. Το υγρό ρέει από την οπή ασκώντας μικρή πίεση στην ελαστική προέκταση. Ονομάζεται και πιπέττα Παστέρ από τον Γάλλο μικροβιολόγο Λουί Παστέρ ο οποίος το χρησιμοποίησε σε μεγάλο βαθμό στα πειράματά του.
Γιόχαν Φρίντριχ Χέρμπαρτ

Η ζωή του

Ο Χέρμπαρτ γεννήθηκε στις 4 Μαΐου του 1776 στο Όλντενμπουρκ, στην Κάτω Σαξονία. Μαθητής του Γιόχαν Γκότλιμπ Φίχτε και του Φρίντριχ Σίλερ στην Ιένα, το 1802 άρχισε τη σταδιοδρομία του ως πανεπιστημιακός καθηγητής στο Γκέτινγκεν, όπου έμεινε έως τον θάνατό του το 1841. 
Ο Γιόχαν Φρίντριχ Χέρμπαρτ έδωσε έμφαση στις κοινωνικές αρετές και στην ανάπτυξη ενός πλήρους κύκλου ανθρωπιστικών και ιστορικών ενδιαφερόντων, και υποστήριξε πως η παιδεία θα πρέπει να ενεργοποιεί τους ανθρώπους προς την επίτευξη της αρετής, δηλαδή της εσωτερικής ελευθερίας. Θεμελίωσε και συστηματοποίησε την επιστήμη της αγωγής. Θεωρείται ο πατέρας του "ψυχολογισμού" στη φιλοσοφία.
Παντελής Ράλλης

Ο Παντελής Ράλλης (28 Μαΐου 1845 - 21 Αυγούστου 1928) ήταν Βρετανός, ελληνικής καταγωγής, έμπορος και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Μασσαλία και ήταν γιος του Θωμά Ράλλη, εμπόρου και συνιδρυτή του εμπορικού οίκου Ράλλη, και της Μαρίας Αργέντη. Η απώτερη καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από τη Χίο. Σπούδασε στο Kings College στο Λονδίνο. Ασχολήθηκε με την πολιτική και διετέλεσε βουλευτής του βρετανικού κοινοβουλίου την περίοδο 1875 - 1885.
Απεβίωσε το 1928 στο Σάσσεξ.
Γουόρνερ Μπάξτερ

Πρώτα Βήματα

Ο Μπάξτερ γεννήθηκε στο Κολούμπους του Οχάιο το 1889. Ήταν γιος του Έντγουιν Μπάξτερ και της Τζέιν Μπάρετ. Ο πατέρας του απεβίωσε όταν εκείνος ήταν 9 ετών και μεταφέρθηκε μαζί με τη μητέρα του στο Σαν Φρανσίσκο. Μετά το σεισμό του Σαν Φρανσίσκο το 1906, η οικογένειά του έζησε σε σκηνή για δυο εβδομάδες. Το 1910 ο Μπάξτερ άρχισε να συμμετέχει σε επιθεωρήσεις κι έπειτα εμφανίστηκε στο θεατρικό σανίδι.

Καριέρα

Την περίοδο που εμφανιζόταν σε επιθεωρήσεις, ο Μπάξτερ εργάστηκε παράλληλα και ως ασφαλιστής και πωλητής. Το 1914 εμφανίστηκε ως κομπάρσος στην ταινία Her Own Money, την οποίο ακολούθησαν άλλες εμφανίσεις στις ταινίες All Woman, 1918 και Lombardi, Limited, 1919. Το 1921 ο Μπάξτερ ανέλαβε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Sheltered Daughters και έγινε αστέρας πρώτου μεγέθους. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '20 γύρισε συνολικά 48 ταινίες με σημαντικότερες την πρώτη μεταφορά του μυθιστορήματος του Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ Ο Μέγας Γκάτσμπι (The Great Gatsby), τη συνεργασία του με την χορεύτρια Γκίλντα Γκρέι στο Aloma of the South Seas, 1926 και την εμφάνισή του στο πλάι του Λον Τσάνεϊ στο ρόλο ενός αλκοολικού γιατρού στο Ο Λευκος Μάγος (West of Zanzibar, 1928).
Ο σημαντικότερος ρόλος του Μπάξτερ, ήταν εκείνος του Σίσκο Κιντ στην ταινία Ο Ληστής της Αριζόνα (In Old Arizona, 1929) που του χάρισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου στη δεύτερη τελετή των βραβείων το 1929. Έπειτα εμφανίστηκε στις ταινίες 42η Οδός (42nd Street, 1932), Grand Canary (1934),  Μπρόντγουεϊ Μπιλ (Broadway Bill, 1934) και Ο Κουρσάρος (Kidnapped, 1938). Κατά το 1936 ήταν ο πιο ακριβοπληρωμένος ηθοποιός του Χόλιγουντ αλλά η καριέρα του άρχισε να φθίνει και από το 1943 κι έπειτα άρχισε να εμφανίζεται σε ταινίες β' διαλογής. Ο ηθοποιός γύρισε συνολικά πάνω από 100 ταινίες μεταξύ του 1914 και του 1950.

Προσωπική ζωή

Ο Μπάξτερ παντρέυτηκε δυο φορές. Τη δεύτερη με την ηθοποιό Γουίνιφρεντ Μπράισον το 1918 με την οποία έμεινε παντρεμένος μέχρι και το θάνατό του το 1951. Έπασχε από χρόνια αρθρίτιδα και το 1951 υπέστη λοβοτομή για να καταπραΰνει τον πόνο. Απεβίωσε μερικές μέρες αργότερα από χτύπημα πνευμονίας.
Ο ηθοποιός ήταν στενός φίλος του Γουίλιαμ Πάουελ με τον οποίο γύρισε τρεις ταινίες και παραστάθηκε στο φίλο του μετά το θάνατο της Τζιν Χάρλοου το 1937.
Ο Γουόρνερ Μπάξτερ έχει το δικό του αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ, στο 6290 Hollywood Boulevard.
Σφίγγα (Ρουμανία)

Η Σφίγγα (ρουμανικά: Sfinxul‎) είναι ένας φυσικός σχηματισμός βράχου στο φυσικό πάρκο Μπουτσέγκι που βρίσκεται στα βουνά Μπουτσέγκι της Ρουμανίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 2.216 μέτρων στο συγκρότημα σχηματιστών βράχων Μπαμπέλε.
Η πρώτη φωτογραφία της Μεγάλης Σφίγγας του Μπουτσέγκι πιθανότατα τραβήχτηκε γύρω στο 1900. Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε από μπροστινή θέση και όχι από πλευρική, όπως φαίνεται συνήθως στις φωτογραφίες σήμερα. Απόκτησε το ψευδώνυμό του, αναφερόμενο στη Μεγάλη Σφίγγα της Γκίζας, το 1936. Η εικόνα της σφίγγας εμφανίστηκε όταν ο βράχος, με ύψος 8 μ. και πλάτος 12 μ., παρατηρούταν από μια ορισμένη γωνία. Ο μεγαλίθος έχει το σαφέστερο περίγραμμα του στις 21 Νοεμβρίου, τη στιγμή που ο ήλιος δύει.

Στον σύγχρονο πολιτισμό

Η Σφίγγα εμφανίζεται στην ταινία του 1967 Οι Δακιανοί, όπου είναι ένας τόπος θυσίας στον θεό Ζαλμόξις. Διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην ταινία Μπουρεμπίστα του 1980, στην οποία εξισώνεται με τον επώνυμο αρχαίο βασιλιά της Δακίας και την αιωνιότητα της ρουμανικής ταυτότητας.
Πράτσικα Πάτρας

Του Πράτσικα ονομάζεται μια συνοικία της Πάτρας, στη νότια πλευρά της πόλης.

Ιστορικά στοιχεία

Η παλαιότερη ονομασία της περιοχής ήταν Πόρτες και ονομαζόταν έτσι διότι ήταν η νότια είσοδος της πόλης, δηλ. η πόρτα μεταφορικά. Γύρω στα 1800 αγόρασε μεγάλες εκτάσεις και εγκαταστάθηκε στην περιοχή ο Σιδέρης Πράτσικας, ερχόμενος από την Δρόβιανη της Ηπείρου. Το 1850 οι ανηψιοί του Νικόλαος, Δημήτριος και Σπυρίδων έκτισαν τον ιδιωτικό ναό του Αγίου Ιωάννη Πράτσικα, που σώζεται και σήμερα και από τον οποίο πήρε το όνομά της όλη η συνοικία. Το κτήμα της οικογένειας Πράτσικα ανήκει σήμερα στους απογόνους της.
Μανιάκι Φλώρινας

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Μανιάκι βρίσκεται στα δυτικά του νομού στα όρια με το νομό Πέλλας και Κοζάνης. Είναι κτισμένο κοντά στις νοτιοανατολικές όχθες της λίμνης Βεγορίτιδας. Απέχει 14,5 χλμ. Δ. από το Αμύνταιο, 35 χλμ. ΝΑ. από την Έδεσσα και 53 χλμ. Β. από την Κοζάνη. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία, κυρίως με τη δενδροκαλλιέργεια μήλων, κερασιών και ροδάκινων όπως συνηθίζεται στην ευρύτερη περιοχή του Φιλώτα.    
Η περιοχή είναι κατοικήσιμη από την προϊστορική εποχή και αυτό μαρτυρούν ευρήματα προϊστορικής εγκατάστασης της Ύστερης Εποχής του Χαλκού και της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου στην τοποθεσία "Κηπάκια". Στην τοποθεσία "Κιοσελέρ Οβασί" εντοπίστηκαν  ευρήματα των ύστερων ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων. Βορειοδυτικά και σε απόσταση 3,5 χλμ. βρίσκεται το χωριό Φαράγγι που η γύρω περιοχή αφθονεί σε ευρήματα.    
Οι κοινότητες Μανιακίου, Aγίου Παντελεήμονος και Bεγόρων μαζί με τη λίμνη Βεγορίτιδα, από το 1977 έχουν κηρυχθεί σε Τόπο Ιδιαιτέρου Φυσικού Κάλλους (ΤΙΦΚ).

Ονομασία - Διοικητικά

Το χωριό, επί τουρκοκρατίας, ονομαζόταν Κολάρτζα και με το όνομα αυτό αναφέρεται το 1918 στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας που τότε ανήκε στο νομό Κοζάνης. Μετονομάστηκε σε Μανιάκη το 1927 και το 1939 υπάγεται από στην τότε επαρχία Φλωρίνης. Το 1940 το όνομά του διορθώνεται σε Μανιάκιον. Από το 2010, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μανιακίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φιλώτα του Δήμου Αμυνταίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 484 κατοίκους.
Ελικώνας

Οικολογία

Η βλάστηση του Ελικώνα είναι αρκετά πλούσια, κυρίως στην βόρεια πλευρά του όπου καλύπτεται από έλατα (κυρίως τα τμήματα γύρω από τις δύο ψηλότερες κορυφές του). Στις πιο νότιες περιοχές του σε ενδιάμεσο υψόμετρο, συναντώνται δάση βελανιδιάς. Η πλευρά του όμως προς τον Κορινθιακό κόλπο έχει πολύ φτωχή βλάστηση.

Μυθολογία

Ο Ελικώνας είναι γνωστός από την Ελληνική μυθολογία διότι υπήρχαν σε αυτόν δύο πηγές αφιερωμένες στις Μούσες: η Αγανίππη και η Ιπποκρήνη, και οι δύο έχουν τη λέξη "άλογο" (ίππος) στο τοπωνύμιο τους. Κατά τον ύστερο έβδομο αιώνα π.Χ., ο ποιητής Ησίοδος εξύμνησε τη νεότητά του όταν βοσκούσε τα πρόβατά του στις πλαγιές του Ελικώνος (Θεογονία, 23), όπου ο Έρως και οι Μούσες ήδη είχαν ιερά και ένα χορευτικό πεδίο κοντά στην κορυφή, όπου "τα παλλόμενα πόδια τους ξυπνούν την ερωτική επιθυμία" (Ησίοδος, 8). Εκεί οι Μούσες τον ενέπνευσαν και άρχισε να τραγουδά την απαρχή των θεών. Έτσι ο Ελικών έγινε το έμβλημα της ποιητικής εμπνεύσεως.  Ο Ησίοδος αναφέρει άλλες πηγές που ήταν άντρα των Μουσών: "Λούζουν τα μικρά τους σώματα στο νερό του Περμεσσού ή της Ιπποκρήνης ή του στοιχειωμένου Ολμειού". Στον Ελικώνα ευρίσκετο επίσης η πηγή όπου ο Νάρκισσος εμπνεύστηκε από την ίδια του την ομορφιά.
Στον Ομηρικό Ύμνο στον Ποσειδώνα, μία σύντομη επίκληση, ο θεός χαιρετίζεται ως "κύριος του Ελικώνος".
Ιωάννης Α΄ του Βρανδεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτου Β΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου και της Ματίλντας των Βέττιν, κόρης του Κορράδου Β΄ μαργράβου της Λουσατίας.
Το 1266 απεβίωσε σε ηλικία 53 ετών και τάφηκε στη μονή του Μάριενσεε. Στην εξουσία έμεινε μόνος ο αδελφός του Όθων Γ΄, που απεβίωσε το επόμενο έτος και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Α΄, ο Όθων Δ΄.
Σαν Λεονάρντο ιν Πασίρια

Ιστορία

Το 1116 χτίστηκε στην περιοχή από Τεύτονες ναός του Αγίου Λεονάρδου και σταδιακά γύρω από αυτόν δημιουργήθηκε αρχικά ένας οικισμός για εξελιχθεί στην σημερινή κωμόπολη. Μέχρι το 1923 ανήκε στην Αυστρία και στο καντόνι του Τιρόλο, από το 1923 μαζί με όλο το Νότιο Τιρόλο ανήκει στην Ιταλία.

Αξιοθέατα

Από τα αξιοθέατα της πόλης είναι ο ναός του Αγίου Λεονάρδου χτισμένη σε γοτθικό ρυθμό. Ο ναός του Αγίου Ιππόλυτου ρωμανικές τοιχογραφίες από το 1380. Το κάστρο Τζιόβο με το παρεκκλήσι του με γοτθικές τοιχογραφίες. Το μουσείο πρώην πανδοχείο και κατοικία του Ανδρέα Χόφερ εθνικού ήρωα της Αυστρίας που γεννήθηκε εδώ.
Ρούπρεχτ Γ΄ του Νασσάου

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Άρνολντ Α΄ συγκυβερνήτη του Λάουρενμπουργκ και μίας γυναίκας αγνώστου ονόματος. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ερρίκος Α΄.
Από το 1160 ήταν συγκυβερνήτης του Νασσάου με τον αδελφό του Ερρίκο Α΄ και τον εξάδελφό τους Βάλραμ Α΄. Έγινε κύριος του Ζήγκεν το 1170 και διοικητής (vogt) των αββαείων του Σενώ το 1172 και του Κόμπλεντς το 1182. Ήταν πιστός υποστηρικτής του Φρειδερίκου Α΄ Χοενστάουφεν και τον ακολούθησε στη μάχη του Μόντε Πόρτσιο το 1167 του Λενιάνο το 1176. Επίσης συμμετείχε στους πολέμους του βασιλιά της Γερμανίας εναντίον του Ερρίκου ΙΒ΄ του λέοντος δούκα της Βαυαρίας και Γ΄ της Σαξονίας (1180-81).
Μαζί με τον αδελφό του έλαβαν μέρος στη Γ΄ Σταυροφορία (1189-90) ως σημαιοφόρος του Γερμανικού στρατού. Οι δύο αδελφοί έφτασαν ως αντιπρόσωποι στην Κωνσταντινούπολη για να προετοιμάσουν την άφιξη του στρατού του Φρειδερίκου Α΄. Αν και πιο πριν ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος αυτοκράτορας των Ρωμαίων είχε υποσχεθεί συνεργασία με τον Φρειδερίκο Α΄, ήταν δύσπιστος με την αντιπροσωπία, που την κράτησε σε ομηρία. 
Τελικά έφθασε στους Αγίους Τόπους, αλλά όταν ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής το 1191, απεβίωσε.
Stand and Sing of Zambia, Proud and Free

Το "Stand and Sing of Zambia, Proud and Free" ή "Lumbanyeni Zambia" είναι ο εθνικός ύμνος της Ζάμπιας. Η μελωδία προέρχεται από τον ύμνο Nkosi Sikelel' iAfrika (Ο Θεός να ευλογεί την Αφρική), του οποίου συνθέτης είναι ο Νοτιαφρικανός, Ένοκ Σόντονγκα (1897). Οι στίχοι γράφτηκαν κατά την περίοδο της ανεξαρτησίας της Ζάμπιας ή λίγο πριν αυτήν. Το Nkosi Sikelel' iAfrika επίσης αποτελεί την πρώτη στροφή του εθνικού ύμνου της Νότιας Αφρικής.