google/wiki40b huggingface dataset:
Θρηνούντες Άγγελοι

Περιγραφή

Σύμφωνα με τον Δόκτωρ, «οι άγγελοι είναι τόσο παλιοί όσο το σύμπαν (ή σχεδόν), αλλά κανένας δεν ξέρει πραγματικά από πού κατάγονται.» Τους περιγράφει ως τα μοναχικότερα πλάσματα στο σύμπαν, επειδή λόγω της χρονικής αορατότητάς τους καθίσταται δύσκολο να κοινωνικοποιηθούν· τους πριγράφει ακόμα ως «πιο θανατηφόρα,  δυνατότατη, κακοβουλότατη μορφή ζωής που έχει παραχθεί ποτέ.»
Κολομβιανές βουλευτικές εκλογές 2010

Στις 14 Μαρτίου του 2010 έγιναν βουλευτικές εκλογές στην Κολομβία. Ο συνασπισμός του προέδρου Αλβάρο Ουρίμπε κέρδισε τις εκλογές και στα δύο σώματα του Κογκρέσου . Η Εθνική Ένωση  και το Συντηρητικό Κόμμα, τα οποία πρόσκεινται στον Ουρίμπε, εξασφάλισαν τις περισσότερες έδρες, 27 και 24 αντίστοιχα, στη Γερουσία. Το αντιπολιτευόμενο Φιλελεύθερο Κόμμα εξασφάλισε 18 έδρες. Καταγγέλθηκαν παρατυπίες, που αφορούν την  παράνομη ανοιχτή εκστρατεία για επιβολή υπέρ συγκεκριμένων υποψηφίων του κυβερνώντος κόμματος εκ μέρους εκλογικών και δικαστικών αντιπροσώπων. Οι διεθνείς παρατηρητές ανέφεραν ότι "νεο-παραστρατιωτικές ομάδες" επιδόθηκαν σε όργιο εκφοβισμού και τρομοκρατίας προς τους ψηφοφόρους κυρίως στις νότιες και δυτικές επαρχίες, ενώ επίσης κατήγγειλαν προσπάθειες για εξαγορά ψήφων εκ μέρους του πρωτοεμφανιζόμενου στις εκλογές Κόμματος Εθνικής Ενσωμάτωσης.
Μάγκι Σμιθ

Πρώτα Βήματα

Η Μάργκαρετ Νάταλι Σμιθ γεννήθηκε στο Ίλφορντ του Λονδίνου το 1934. Ο πατέρας της, Ναθάνιελ Σμιθ, ήταν παθολόγος ενώ η μητέρα της ήταν γραμματέας. Η Σμιθ που έχει δυο μεγαλύτερα αδέλφια τον Ίαν και τον Άλιστερ, φοίτησε στο Λύκειο της Οξφόρδης.

Καριέρα

Η Σμιθ ξεκίνησε την καριέρα της στο Oxford Playhouse με τον Φρανκ Σέλεϊ και έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1958 στην ταινία τρόμου του Σεθ Χολτ Nowhere to Go. Κατά τη δεκαετία του '60 έγινε μόνιμο μέλος του Βασιλικού Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας, έχοντας αναλάβει το ρόλο της Δυσδαιμόνας στο πλευρό του Λόρενς Ολίβιε που ερμήνευε το ρόλο του Οθέλλου. Όταν το έργο του Σαίξπηρ μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη από τον Στιούαρτ Μπουρτζ το 1965, η Σμιθ επανέλαβε το ρόλο που είχε ερμηνεύσει στο θέατρο κερδίζοντας τα μέλη της ακαδημίας των Όσκαρ που την τίμησαν με την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου. Στη συνέχεια εμφανίστηκε πλάι στον Ρόνι Μπάρκερ στη θεατρική παράσταση The Housemaster, αλλά ο Μπάρκερ δεν είχε καλή άποψη για την τεχνική της, τονίζοντας ότι το εύρος της ήταν περιορισμένο, εφόσον κατά την άποψή του είχε μόνο δυο στυλ παιξίματος.
Το 1969 ήταν σημαντική χρονιά για τη Σμιθ, εφόσον η ερμηνεία της στη μεταφορά του μυθιστορήματος της Μύριελ Σπαρκ Η Δεύτερη Νιότη της Τζιν Μπρόντι της απέφερε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Ο ρόλος της αντισυμβατικής Σκωτσέζας καθηγήτριας Τζιν Μπρόντι, που είχε ερμηνεύσει πρώτη στο θέατρο η Βανέσα Ρεντγκρέιβ, της άνοιξε το δρόμο για κινηματογραφική καριέρα. Ακολούθησε η ταινία Ταξίδια με τη Θεία μου (Travels With My Aunt, (1972) βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γκράχαμ Γκρην. Ο ρόλος της Αουγκάστα Μπέρτραμ προοριζόταν αρχικά για την Κάθριν Χέπμπορν, αλλά η αντιπαράθεση στην οποία μπήκε η ηθοποιός με την εταιρία Metro-Goldwyn-Mayer την ανάγκασε να αποχωρήσει αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο για τη Σμιθ, η οποία την αντικατέστησε. Έτσι η Σμιθ έδωσε άλλη μια αξιομνημόνευτη ερμηνεία και έλαβε την τρίτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Το 1978 έλαβε το δεύτερό της Όσκαρ για τη συμμετοχή της στην ταινία του Χέρμπερτ Ρος, βασισμένη σε θεατρικό του Νιλ Σάιμον Καλιφόρνια Οτέλ (California Suite), ενώ παράλληλα εμφανίστηκε στο πλευρό των Πίτερ Ουστίνοφ και Μπέτι Ντέιβις στην ταινία του Τζον Γκίλερμιν Έγκλημα στο Νείλο.
Από τη δεκαετία του '80 κι έπειτα ανέλαβε κυρίως ρόλους, ως καρατερίστα με σημαντικότερους εκείνους στις ταινίες Δωμάτιο με θέα (Room With A View, 1985) του Τζέιμς Άιβορι, Ριχάρδος ο Γ' (Richard III, 1995) και Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ (Gosford Park, 2001).
Πιο πρόσφατη κινηματογραφική εμφάνιση της ηθοποιού αποτελεί η συμμετοχή της στην ταινία του Τζον Μάντεν Εξωτικό Ξενοδοχείο Μάριγκολντ (The Best Exotic Marigold Hotel, 2012) καθώς κι η ταινία Quartet σε σκηνοθεσία Ντάστιν Χόφμαν, που αναμένεται να κυκλοφορήσει στα τέλη του 2012.

Προσωπική Ζωή

Η Σμιθ υπήρξε παντρεμένη δυο φορές. Απέκτησε δυο γιους από τον πρώτο της γάμο με τον ηθοποιό Ρόμπερτ Στίβενς. Οι δυο τους χώρισαν το 1974 ενώ ο γάμος τους κράτησε 7 χρόνια. Το 1975 παντρεύτηκε τον δραματουργό Μπέβερλι Κρος, ο οποίος απεβίωσε το 1998.
Αθανάσιος Κανακάρης - Ρούφος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν πρωτότοκος γιος του Μπενιζέλου Ρούφου, πρωθυπουργού και δημάρχου Πατρέων, και της Μαρίας Κουντουριώτη, κόρης του Γεώργιου Κουντουριώτη. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Παρίσι, όπου επηρεάστηκε από το φιλελεύθερο κλίμα της πόλης.
Κατά την επανάσταση για την έξωση του Όθωνα έλαβε ενεργή συμμετοχή και μαζί με τον αδελφό του, Γεώργιο, ξεσήκωσαν και ηγήθηκαν του λαού της Πάτρας. Το 1864 εκλέχτηκε πληρεξούσιος Πατρών στην εθνοσυνέλευση και το 1865 βουλευτής. Το 1867 απεβίωσε ο πατέρας του Μπενιζέλος και έτσι μαζί με τον αδελφό του ανέλαβε την συν αρχηγία του Ρουφικού κόμματος. Τον ίδιο χρόνο απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής, πράγμα το οποίο πέτυχε τελικά το 1869. Το 1887 και 1892 επανεκλέκτηκε βουλευτής Πατρών. Το 1900 σε επαναληπτική ψηφοφορία εκλέχτηκε για τελευταία φορά βουλευτής. Το 1877 και το 1890 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου εκκλησιαστικών στις κυβερνήσεις Επαμεινώνδα Δεληγιώργη και Χαριλάου Τρικούπη αντίστοιχα.
Εξελέγη δύο φορές δήμαρχος Πατρέων, την πρώτη το 1879 και την δεύτερη το 1895. Και οι δύο θητείες διήρκεσαν τέσσερα χρόνια. Το 1899 έθεσε για τρίτη φορά υποψηφιότητα για τον δημαρχιακό θώκο με την διαφορά όμως ότι αυτή τη φορά το Ρουφικό Κόμμα ήταν διασπασμένο, αφού και ο αδελφός του Αγγελής Ρούφος, βουλευτής, είχε θέσει υποψηφιότητα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μειοψηφίσει και να καταταγεί τρίτος χάνοντας έτσι την δημαρχία. Μαζί με τον αδελφό του Γεώργιο Ρούφο θεωρούνται οι αναμορφωτές της Πάτρας. Επί δημαρχίας του μεταμόρφωσε την Πάτρα σε αξιοπρεπή πόλη: Ίδρυσε εργοστάσιο αεριόφωτος στην Κρύα Ιτεών, επιχωμάτωσε το έλος που βρίσκονταν δίπλα στον ναό του Αγίου Ανδρέα, διάνοιξε οδούς, κατασκεύασε την πλατεία Ομονοίας, θεμελίωσε και κατασκεύασε το Α΄ νεκροταφείο, ίδρυσε δημοτικά σχολεία, ανήγειρε το Β΄ Δημοτικό Σχολείο Θηλέων στην άνω πόλη, κατάφερε να παραχωρηθούν στον δήμο δημόσιες εκτάσεις, ανήγειρε την αγορά του Μαρκάτου, σύναψε δάνειο με την Εθνική Τράπεζα με αρκετά ευνοϊκούς όρους, κατασκεύασε το κτίριο του ειρηνοδικείου, αγόρασε μετοχές του Θεάτρου Απόλλων και πρότεινε την σύνδεση των προαστίων με το κέντρο της πόλης με την επέκταση του ιπποσιδηρόδρομου.
Απεβίωσε στην Πάτρα το 1902 και ενταφιάστηκε στο μαυσωλείο των Ρούφων στο Α΄ νεκροταφείο Πατρών. Η κηδεία του τελέστηκε με μεγαλοπρέπεια, ενώ ο επικήδειος εκφωνήθηκε από τον Δημήτριο Γούναρη. Ήταν παντρεμένος με την Κυριακούλα Ιωάννου Προβελλέγιου, αδελφή του Αριστομένη Προβελέγγιου, λογοτέχνη και πολιτικού, και απέκτησαν πέντε παιδιά: τον Λουκά Κανακάρη - Ρούφο, βουλευτή και υπουργό, τον Βασίλειο Ρούφο, βουλευτή και δήμαρχο Πατρών, τον Μπενιζέλο Ρούφο, τραπεζίτη, την Μαρία Ρούφου, σύζυγο του τραπεζίτη Τζων Σουλτάνη και την Αικατερίνη Ρούφου, σύζυγο του Ιωάννη Αθηνογένη, τραπεζίτη και πολιτικού. Εγγονός του ήταν ο λογοτέχνης και διπλωμάτης Ρόδης Κανακάρης - Ρούφος.
Τρωίλος ο Ηλείος

Ιστορικές μαρτυρίες

[6-1.4] ...... πλησίον δὲ τοῦ Κλεογένους Δεινόλοχός τε κεῖται Πύῤῥου [τε] καὶ Τρωίλος  Ἀλκίνου. τούτοις γένος μὲν καὶ αὐτοῖς ἐστιν ἐξ Ἤλιδος, γεγόνασι δέ σφισιν οὐ κατὰ ταὐτὰ αἱ νῖκαι: ἀλλὰ τῷ μὲν ἑλλανοδικεῖν τε ὁμοῦ καὶ ἵππων ὑπῆρξεν ἀνελέσθαι νίκας τῷ Τρωίλῳ [δὲ] τελείᾳ τε συνωρίδι καὶ πώλων ἅρματι --Ὀλυμπιάδι δὲ ἐκράτει δευτέρᾳ πρὸς ταῖς ἑκατόν,
[1.5] ἀπὸ τούτου δὲ καὶ νόμος ἐγένετο Ἠλείοις μηδὲ ἵππους τοῦ λοιποῦ τῶν ἑλλανοδικούντων καθιέναι μηδένα--, τούτου μὲν δὴ τὸν ἀνδριάντα ἐποίησε Λύσιππος: ....... - Παυσανίου Ἑλλάδος Περιήγησις 6. Ἠλιακῶν Β' 
  
[6-1.4] ..... Κοντά στον Κλεογένη, βρίσκονται ο Δεινόλοχος, γιος του Πύρρου, και ο Τρωίλος, γιος του Αλκίνου . 'Ήταν κι αυτοί από την 'Ηλιδα, αλλά δεν είχαν νικήσει στα ίδια αγωνίσματα. Ο Τρωίλος ήταν ελλανοδίκης και συγχρόνως νίκησε στη συνωρίδα με αναπτυγμένα άλογα και στην αρματοδρομία με πουλάρια.

5. Αναδείχτηκε νικητής στην εκατοστή δεύτερη ολυμπιάδα. Μετά απ' αυτή οι Ηλείοι θέσπισαν νόμο που απέκλειε τους ελλανοδίκες από τους ιππικούς αγώνες. Ο ανδριάντας τον Τρωίλου ήταν έργο του Λυσίππου. .........
Τέιλορ Στ. Κλερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη 1 Ιουνίου 1969 (κατά άλλους στη 1 Ιουνίου 1972) στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια. Άρχισε την καριέρα της παίρνοντας μέρος σε φτηνές κινηματογραφικές παραγωγές (B movies) και πόζαρε ως φωτομοντέλο σε διάφορα περιοδικά. Μαζί με τον σύντροφό της παρουσιάστηκε σε ταινίες πορνό. Έχει ιδρύσει την ιστοσελίδα Femdom Desire Forums.
Μωρίς Μπεζάρ

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Μασσαλία το 1927, και ο πατέρας του ήταν ο Γάλλος φιλόσοφος Γκαστόν Μπεργκέρ. Παρακολουθώντας ένα ρεσιτάλ του χορευτή Σερζ Λιφάρ, επηρεάστηκε τόσο πολύ ώστε αποφάσισε να αφιερώσει τον χρόνο του αποκλειστικά στον χορό. Κατά την περίοδο που βρισκόταν στη Μασσαλία σπούδασε υπό την Ματίλντ Ξεσίνσκα.
Το 1945, γράφτηκε στην ομάδα μπαλέτου της Όπερας της Μασσαλίας, και από το 1946 σπούδασε υπό την Μαντάμ Ρουσάν Σαρκισιάν, τον Λίο Στάατς, την Μαντάμ Λιούμποβα Γεγκόροβα, και την Όλγκα Πριομπραζένσκα στο Παρίσι. Το 1948, συνεργάστηκε επίσης με τους Ζανίν Σαρά, Υβέτ Σωβιρέ, και κατόπιν με τον Ρολάντ Πετί, καθώς και με τη Βέρα Βόλκοβα στο Λονδίνο.Το 1954 ίδρυσε την σχολή Ballet de l'Étoile, και το 1960 την Ballet du XXe Siècle στις Βρυξέλλες. Το 1987 μετεγκαταστήθηκε στη Λωζάνη, όπου και ίδρυσε τη σχολή χορού Béjart Ballet Lausanne, μια από τις διασημότερες και πλέον επιτυχημένες σχολές χορού παγκοσμίως.
Το 1973, μαζί με το Ballet du XXe siecle, έκανε την πρεμιέρα της παράστασης με την ονομασία Golestan, η οποία βασίζονταν στην Ιρανική παραδοσιακή μουσική, και ακολούθησαν και άλλες παρόμοιες παραστάσεις βασισμένες στην ίδια θεματολογία. Κατά τη διάρκεια των παραστάσεων αυτών ο Μπεζάρ γνώρισε την πρώην Αυτοκράτειρα του Ιράν με την οποία και διατήρησε ισχυρούς δεσμούς.
Ανάμεσα στα διάσημα έργα του, είναι και μια διασκευασμένη εκδοχή του Καρυοθραύστη, την οποία παρήγαγε το 2000 και βασίζεται στην προσωπική του ζωή, και η οποία περιείχε έντονο ερωτικό περιεχόμενο και παράξενες σεξουαλικές παραστάσεις.
1132 Ολλανδία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ολλανδίας εκτιμάται σε 34 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, όπως και το άλβεδό της. Η Ολλανδία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 34 λεπτά.
Τάσος Ζαφειριάδης

Καριέρα στα κόμικς

Ο Ζαφειριάδης γεννήθηκε το 1981 στην Θεσσαλονίκη. Η ενασχόλησή του με τα κόμικς ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Μια από τις πρώτες του δουλειές ήταν η σειρά χιουμοριστικών στριπ Σπιφ & Σπαφ, που δημοσιευόταν στο free press περιοδικό Εξώστης μεταξύ 2003 και 2004. Το 2005 η σειρά εκδόθηκε σε ένα άλμπουμ από τις εκδόσεις Futura, ενώ το 2008 κυκλοφόρησε το βραβευμένο Σπιφ κ' Σπαφ - Η μεγάλη περιπέτεια.
Τα επόμενα χρόνια, ο Ζαφειριάδης δημιούργησε ορισμένα αξιόλογες αυτοεκδόσεις (Ο Dr Salepi συμβουλεύει... – 2009, Η Πορτογαλία όπως τη φαντάζομαι – 2010). Παράλληλα, συνεργάστηκε με το περιοδικό 9 για τη σειρά Intra Muros σε σχέδιο του Πέτρου Χριστούλια και έγραψε, μαζί με τον Γιάννη Παλαβό, το σενάριο για το άλμπουμ Το Πτώμα (2011), που σχεδίασε ο Θανάσης Πέτρου. Το κόμικ έλαβε πολλές υποψηφιότητες στα Comicdom Awards του 2012, μεταξύ των οποίων αυτές για Καλύτερο Κόμικ και Καλύτερο Σεναριογράφο.
Το 2014 κυκλοφόρησε το Χαρακώματα - Ιστορίες από την Οδό Γάγγραινας, που παρουσιάζει με χιουμοριστικό τρόπο την καθημερινή ζωή των στρατιωτών στα χαρακώματα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και θεωρείται μια από τις σημαντικότερες δουλειές του Ζαφειριάδη με τον Πέτρο Χριστούλια. Το ίδιο έτος κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος της σειράς Σλαπ, και πάλι σε σχέδιο του Χριστούλια. Το κόμικ του Το Σκορποχώρι, μια συλλογή παλαιότερων στριπ του, έλαβε τρεις υποψηφιότητες στα ΕΒΚ 2016.
Το 2017, ο Ζαφειριάδης ενώθηκε και πάλι με την ομάδα πίσω από το Πτώμα και δημιούργησαν το βραβευμένο Γρα-Γρου, που συνοδεύεται από πρωτότυπη μουσική του Μιχάλη Σιγανίδη. Το κόμικ αυτό χάρισε στον Ζαφειριάδη το τρίτο του βραβείο Καλύτερου Σεναρίου στα ΕΒΚ.
Ο Ζαφειριάδης ήταν επί σειρά ετών μέλος του ιστολογίου The Very Closed Circle, στο οποίο συνέβαλαν διάφοροι δημιουργοί (Tomek, Σταύρος Κιουτσιούκης, Δήμητρα Αδαμοπούλου κ.ά.), με μόνο κανόνα όλα τα στριπ να αποτελούνται από τέσσερα τετράγωνα, ισομεγέθη καρέ.
Ίχνευμα

Ίχνευμα ονομάζεται το τμήμα του βιβλιογραφικού δελτίου ενός καταλογογραφημένου τεκμηρίου, που υποδεικνύει στο χρήστη τα υπόλοιπα σημεία πρόσβασης που θα τον οδηγήσουν στο ίδιο τεκμήριο όπως π.χ. τίτλος τεκμηρίου, δεύτερος συγγραφέας, μεταφραστής, επιμελητής κ.ά.
Στέργιος Χασαπίδης

Βιογραφία

Από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με το συνδικαλισμό και συνετέλεσε στην ίδρυση του ΚΕΣ (Κίνημα Ελεύθερου Συνδικαλισμού). Παράλληλα ακολούθησε σπουδές στη Θεσσαλονίκη στο χώρο των Νομικών, Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών. Μετά την απόκτηση του Πτυχίου του, επιδόθηκε στις ξένες γλώσσες. Συνελήφθη κατά το τελευταίο έτος του Εμφυλίου Πολέμου και τέθηκε για λίγο καιρό υπό κράτηση, λόγω της συνδικαλιστικής του δράσης.
Συνίδρυσε το Δημοκρατικό Συνδικαλιστικό Κίνημα (ΔΣΚ) το 1955 και κατήλθε υποψήφιος στις εκλογές του 1958 με το Δημοκρατικό Κόμμα του Εργαζομένου Λαού χωρίς επιτυχία. Το ΔΚΕΛ συγχωνεύτηκε στην Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου και με την τελευταία ο Χασαπίδης εξελέγη βουλευτής Πιερίας, στις εκλογές που διεξήχθησαν το 1963 και το 1964. Την περίοδο εκείνη ασχολήθηκε με γεωργικά και εργατικά θέματα. Ήταν μάλιστα μέλος και εισηγητής της μικτής επιτροπής Ελλάδας-ΕΟΚ (1964-67). Υπήρξε ένας από τους 45 βουλευτές που ανήκαν στον κύκλο του Ανδρέα Παπανδρέου. 
Λίγο πριν τη χούντα, με φυλλάδιο που εξέδωσε, ζήτησε την αναμόρφωση των πολιτικών κομμάτων. Το 1967 επιβάλλεται η δικτατορία των συνταγματαρχών και ο Χασαπίδης εκτοπίστηκε αρχικά στη Φολέγανδρο και έπειτα στην Ανάφη, ως το 1969. Παρά τους εκφοβισμούς από την στρατιωτική κυβέρνηση, ίδρυσε την Εθνική Δημοκρατική Ομαλότητα και μέσω αυτού συντονίζει τον αντιδικτατορικό αγώνα. Το 1974 ανέλαβε γραμματέας Οργανωτικού της Ένωσης Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (που μετονομάστηκε σε ΕΔΗΚ), κατήλθε υποψήφιος στις εκλογές του 1974 (χωρίς να εκλεγεί βουλευτής) και μετά την εκλογική ήττα της τελευταίας συγκρότησε το 1977 τη Δημοκρατική Σοσιαλιστική Ενωτική Κίνηση. Τον Μάιο του 1981 αποχώρησε από το ΚΟΔΗΣΟ. Τα επόμενα χρόνια δραστηριοποιήθηκε με την Πανελλαδική Κίνηση Πολιτών και με την οργάνωση Σύνδεσμοι για τη Δημοκρατική και Κοινωνική Αφύπνιση. Το 1989 κατήλθε ξανά υποψήφιος στις εκλογές, αυτή τη φορά με το Συνασπισμό στην Α΄ Θεσσαλονίκης, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.
Πέθανε το 2005 και κηδεύτηκε στις 28 Απριλίου στη Θεσσαλονίκη.
Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ

Ιστορία

Την σεζόν 2004-05, η Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ ανακοίνωσε συνολική προσέλευση (συμπεριλαμβανομένων των μπαράζ) της τάξεως των 9,8 εκατομμυρίων, η οποία όπως ανακοινώθηκε ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη συνολική προσέλευση για ένα Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, πίσω από την Πρέμιερ Λιγκ (12.88 εκατομμύρια), την Ισπανική Πριμέρα Ντιβιζιόν (11.57 εκατομμύρια) και την Γερμανική Μπουντεσλίγκα (10.92 εκατομμύρια), αλλά μπροστά από την Ιταλική Σέριε Α (9.77 εκατομμύρια) και την Γαλλική Λιγκ 1 (8.17 εκατομμύρια). Πάντως αυτά τα νούμερα προέκυψαν κυρίως από το γεγονός της παρουσίας 24 ομάδων στο συγκεκριμένο πρωτάθλημα, σε αντίθεση με τις 20 ομάδες της Σέριε Α και της Λιγκ 1, και των 18 της Μπουντεσλίγκα. Ένας σημαντικός παράγοντας για την επιτυχία της διοργάνωσης είναι τα έσοδα από τα τηλεοπτικά δικαιώματα.

Χορηγίες

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2009 η Coca Cola ανακοίνωσε ότι θα τερματίσει την συμφωνία χορηγίας της με την Φούτμπολ Λιγκ στο τέλος της περιόδου 2009–10. Στις 16 Μαρτίου 2010, η αγγλική εταιρεία Npower ανακοινώθηκε ως ο νέος χορηγός του ονόματος της Φούτμπολ Λιγκ, και από την έναρξη της περιόδου 2010–11 της Φούτμπολ Λιγκ, η Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ ήταν γνωστή ως Npower Championship. Από την περίοδο 2013–14 το πρωτάθλημα ονομάζεται Sky Bet Championship.
Οικογένεια Τομπάζη

Η οικογένεια Τομπάζη είναι παλιά ναυτική οικογένεια της Ύδρας, τα μέλη της οποίας διακρίθηκαν κατά την επανάσταση του '21.
Το αρχικό επώνυμο των μελών της οικογένειας ήταν Γιακουμάκης αλλά το 1816 μετονομάστηκε σε "Τομπάζης" εξαιτίας κάποιου πλοίου του οποίου ο τύπος λεγόταν τουμπαζιά. Η οικογένεια Γιακουμάκη εγκαταστάθηκε στην Ύδρα τα 1668 προερχόμενη από τα Βουρλά της Σμύρνης. Τα περισσότερα μέλη της ασχολήθηκαν με την ναυτιλία και το εμπόριο, τομείς στους οποίους διέπρεψαν. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 τα αδέρφια, Ιάκωβος και Μανώλης, συμμετείχαν με όλον τους τον στόλο, ο οποίος αριθμούσε τέσσερα πλοία, στις ναυμαχίες του αγώνα. Για τις υπηρεσίες τους πήραν κτήματα σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας μεταξύ άλλων και στην Τροιζηνία.
Μετά την ανεξαρτησία της Ελλάδας αρκετοί ασχολήθηκαν με την πολιτική και εξελέγησαν βουλευτές Ύδρας. Τα τελευταία χρόνια διαπρέπει στον τομέα της αρχιτεκτονικής, ο Αλέξανδρος Τομπάζης.
Αλλά και των γραφικών τεχνών, Βασίλειος Τομπάζης του Γεωργίου (Μακεδονία).
Γενειοφόρος χαλκή κεφαλή

Περιγραφή

Η χάλκινη κεφαλή έχει μέγεθος περίπου φυσικό, ίδιο με αυτό ενός άνδρα μέσης ηλικίας. Το όλο πρόσωπο είναι συμμετρικό. Το πηγούνι έχει σχήμα σφηνοειδές, τα χείλη του στόματος είναι παχιά και σχηματίζουν την χαρακτηριστική διαστολή, το γνωστό αρχαϊκό μειδίαμα. Τα μάτια είναι μακρόστενα, η μύτη λεπτή, τα φρύδια γοητεύουν με την άψογη καμπύλη τους. Οι ένθετες κόρες των οφθαλμών λείπουν. Το μακρουλό σχήμα του κεφαλιού είναι παράξενο, και εξηγείται καλύτερα αν στο κεφάλι ήταν προσαρμοσμένη μια περικεφαλαία. Το μουστάκι, τα γένια και η κόμη είναι περιποιημένα και χαραγμένα με λεπτομέρεια. Το εσωτερικό της κεφαλής αποτελεί πήλινος πυρήνας.

Ερμηνεία

Η γενική εντύπωση του έργου θυμίζει κάπως τα γνωστά αγάλματα από την Αίγινα. Γι' αυτό και εξάγεται το συμπέρασμα πως το χέρι του Αττικού καλλιτέχνη που το έφτιαξε, είχε επηρεαστεί από τους σύγχρονους συναδέλφους του στο γειτονικό νησί. Υπερτερεί δε ως προς την ζωντάνια της έκφρασής σε σύγκριση με το καθ' εαυτό Αιγινίτικο ύφος. Σίγουρα παρουσίαζε κάποιον θνητό, αφού ο καλλιτέχνης προσπάθησε να αποδώσει ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Ίσως να απεικονίζει κάποιον πολεμιστή, ο οποίος αφιέρωσε τον ανδριάντα του στην Αθηνά, όπως ήταν συνηθισμένο την εποχή του 6ου και 5ου π.Χ. αιώνα.

Ιστορική τοποθέτηση

Αν και το υπόλοιπο του ανδριάντα δεν σώθηκε, αναγνωρίζουμε την χαρακτηριστική τέχνη της προπερσικής χρονικής περιόδου. Βρέθηκε επίσης στην επίχωση της Ακρόπολης, η οποία έγινε λίγο μετά την αποχώρηση των Περσών, και κατά την παλινόρθωση του Ιερού Βράχου.
Knossos Palace

Διαδρομή

Το Knossos Palace εξυπηρετεί την γραμμή Ηράκλειο- Πειραιάς και Πειραιάς - Ηράκλειο.

Ιστορικό

Στις 28 Ιουνίου 2000 απωπερατώθηκε, το πλοίο Κνωσσός Παλλάς, από τα ναυπηγεία της Fincatieri. Ήταν το πρώτο από τα τέσσερα νέα πλοία της προμήθειας των Μινωικών γραμμών. Παραδόθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2000, και στις 30 του ιδίου μήνα, βαπτίστηκε στον Πειραιά. Τον Δεκέμβριο του 2000, δρομολογήθηκε στην γραμμή Πειραιάς - Ηράκλειο, την οποία εξυπηρετεί μέχρι και σήμερα. Στις 24 Φεβρουαρίου 2011, αναχώρησε από το Ηράκλειο προς το Misurata για την εκκένωση ανθρώπων από τη Λιβύη. Έφτασε στη Βαλέτα στις 28 του ιδίου μήνα με 2000 επιβάτες στο πλοίο. Στις 2 Μαρτίου αναχώρησε από την Βαλέτα προς την Τρίπολη. Στις 7 του ιδίου μήνα, έφτασε στη Λατάκια από την Τρίπολη. Την επομένη, αφήχθη στον Πειραιά, και στη συνέχεια επέστρεψε στην κανονική λειτουργία.
Ριχάρδος Ρέτι

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ρέτι γεννήθηκε στην πόλη Μπαζέν (αργότερα Πεζινόκ, που την εποχή εκείνη ήταν στην ουγγρική πλευρά της Αυστροουγγαρίας), όπου ο πατέρας του, Δρ. Σαμουήλ Ρέτι, εργαζόταν ως γιατρός στην υπηρεσία του Αυστριακού στρατού. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ροδόλφος, υπήρξε γνωστός πιανίστας, συνθέτης και θεωρητικός της μουσικής.
Ο Ρέτι πήγε στην Βιέννη για να σπουδάσει μαθηματικός στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Δεν άργησε όμως να επιδοθεί στο σκάκι και τη συγγραφή σκακιστικών βιβλίων, τα οποία μελετούνται μέχρι σήμερα. Πέθανε από οστρακιά στις 6 Ιουνίου 1929 στη Πράγα. Η τέφρα του τάφηκε στον ίδιο τάφο με τον πατέρα του, στο εβραϊκό τμήμα του νεκροταφείου Zentralfriedhof της Βιέννης (τμήμα Τ1, ομάδα 51, σειρά 5, τάφος 34).

Σκακιστική καριέρα

Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους σκακιστές στον κόσμο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1910 και του 1920, που ξεκίνησε την καριέρα του ως συνδυαστικός κλασικός παίκτης, ευνοώντας ανοίγματα, όπως το Γκαμπί του βασιλιά (1.ε4 ε5 2.ζ4). Ωστόσο, μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το στυλ παιχνιδιού του άλλαξε και έγινε ένας από τους κύριους υποστηρικτές του υπερμοντερνισμού, μαζί με τον Άρον Νίμζοβιτς και άλλους.
Έκανε τις πρώτες μεγάλες του επιτυχίες κατά την περίοδο 1918 έως 1921, σε τουρνουά στο Κόζιτσε το 1918, στο Ρότερνταμ το 1919, στο Άμστερνταμ το 1920, στη Βιέννη το 1920 και στην Γκέτεμποργκ το 1921.
Το Άνοιγμα Ρέτι (1.Ιζ3 δ5 2.γ4) πήρε το όνομά του. Ο Ρέτι χρησιμοποιώντας το άνοιγμα αυτό, νίκησε σε τουρνουά σκακιού τον παγκόσμιο πρωταθλητή Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα στην Νέα Υόρκη το 1924, ήταν η μοναδική νίκη για τον Ρέτι, αλλά η πρώτη ήττα του Καπαμπλάνκα μετά από οκτώ χρόνια και η πρώτη του αφού έγινε Παγκόσμιος Πρωταθλητής.
Το 1925 έκανε παγκόσμιο ρεκόρ στο τυφλό σκάκι παίζοντας 29 παιχνίδια ταυτόχρονα, όταν κέρδισε τα 21, έφερε έξι ισοπαλίες και έχασε μόνο δύο.

Συγγραφική καριέρα

Με εξαίρεση το βιβλίο του Νίμζοβιτς Το σύστημά μου, ο Ρέτι θεωρείται ως ο συγγραφέας που έχει συνεισφέρει περισσότερο από όλους στο κίνημα του υπερμοντερνισμού. Τα κείμενά του έχουν γίνει κλασικά έργα της σκακιστικής λογοτεχνίας και τα βιβλία του Modern Ideas in Chess (1923) και Masters of the Chess Board (1933) μελετούνται ακόμα.
Μιλησίων Τείχος

Ιστορία

Η πόλη αυτή, η οποία αναφέρεται από τον Στράβωνα, ιδθρύθηκε από Έλληνες το 664 π.Χ. Ο φαραώ Ψαμμήτιχος Α΄ συμμάχησε με τους Ίωνες και Κάρες θαλασσινούς, οι οποίοι την εποχή εκείνη καλά εξοπλισμένοι με χάλκινους χιτώνες και ικανοί θαλασσοπόροι λεηλατούσαν τον τόπο. Με την βοήθεια των Ελλήνων ο Ψαμμήτιχος πολέμησε εναντίον των υπόλοιπων ένδεκα συνηγεμόνες της Αιγύπτου και αναδείχτηκε μόνος κύριος όλου του βασιλείου. Για ανταμοιβή τους παραχώρησε τόπο για να εγκατασταθούν αντικριστά στις όχθες του Νείλου. Μετά την απόπειρα εγκαταστάσεως, οι Μιλήσιοι έφθασαν με 300 πλοία στις ακτές της Αιγύπτου, προσώρμησαν στο Δέλτα του Νείλου και ίδρυσαν εμπορική πόλη. Ο Στράβων ονομάζει την πόλη αυτή «Μιλησίων Τείχος».
Πύργος

Οι πύργοι είναι υψηλά συνήθως κτίρια στα οποία το ύψος υπερβαίνει το πλάτος. Είναι κατασκευασμένα για να εκμεταλλευτούν το ύψος τους. Μπορούν σταθούν μόνα τους ή να αποτελούν μέρους ενός άλλου κτιρίου.

Ιστορία

Οι πύργοι χρησιμοποιούνται από την προϊστορικές εποχές. Ο παλαιότερος γνωστός πύργος βρίσκεται στην Ιεριχώ. Οι παλαιότεροι γνωστοί πύργοι ήταν τα λεγόμενα Ζιγκουράτ τα οποία υπήρχαν στην Σουμεριανοί αρχιτεκτονική από την 4 χιλιετία προ χριστού. Τα πιο γνωστά ζιγκουράτ θεωρούνται το Ζιγκουράτ της Ουρ κατασκευασμένο της τρίτη χιλιετία προ χριστού και το Etemenaki ένα από τα πιο διάσημα έργα της Βαβυλωνιακής αρχιτεκτονικής. Το τελευταίο κατασκευάστηκε στην Βαβυλώνα κατά τη διάρκεια της δεύτερης χιλιετίας προ χριστού και θεωρείται ο ψηλότερος πύργος του αρχαίου κόσμου.
Μερικά από τα πρώτα παραδείγματα που διασώζονται είναι οι δομές Broch στο βόρειο τμήμα της Σκωτίας, τα οποία είναι κωνικά φυλάκια. Αυτά και άλλα παραδείγματα από τον φοινικικό και Ρωμαϊκό πολιτισμό τόνισαν τη χρήση ενός πύργου για την οχύρωση.
Οι Κινέζοι χρησιμοποιούσαν τους πύργους ως μέρος του Τείχους κατά την δυναστεία των Qin το 210 π.Χ.
Οι Μιναρέδες αποτελούν μορφή πύργου στην Ισλαμική αρχιτεκτονική.

Ουρανοξύστες

Ένας σύγχρονος τύπος πύργου είναι ο ουρανοξύστης ο οποίος χρησιμοποιεί λιγότερο χώρο στο έδαφος ως προς το ποσοστό του εμβαδού του συνολικού κτιρίου. Οι ουρανοξύστες συχνά δεν ταξινομούνται ως πύργοι, αν και οι περισσότεροι έχουν την ίδια σχεδίαση και δομή με τους πύργους. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα ψηλά κτήρια ονομάζονται ως μπλοκ πύργων. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου είχε το παρατσούκλι «Δίδυμοι Πύργοι», το οποίο μοιραζόταν με τους Πύργους Πετρόνας στην Κουάλα Λουμπούρ.

Στρατηγικά πλεονεκτήματα

Ο πύργος έχει χρησιμοποιηθεί στη ιστορία για να παρέχει τα στρατηγικά του πλεονεκτήματα, όπως η παροχή καλύτερης θέας της περιοχής. Έχει χρησιμοποιηθεί και σε τοίχους άμυνας.