HIStory: Past, Present and Future, Book I (άλμπουμ)

Προϊστορία και παραγωγή

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο Τζάκσον και ο τύπος είχαν δύσκολη σχέση. Το 1986, ο τύπος κυκλοφόρησε μια ιστορία, σύμφωνα με την οποία ο Τζάκσον κοιμόταν σε υπερβαρικό θάλαμο οξυγόνου, κάτι που ο ίδιος αποκάλεσε ψέμα. Αναφέρθηκε ότι ο Τζάκσον πρότεινε να αγοράσει τα οστά του Τζόσεφ Μέρρικ (γνωστός ως άνδρας-ελέφαντας). Ο Τζάκσον δήλωσε ότι η ιστορία είναι «απόλυτο ψέμα». Αυτές οι ιστορίες του έδωσαν το υποτιμητικό παρατσούκλι «Wacko Jacko», το οποίο περιφρονούσε τον Τζάκσον. Σταμάτησε να διαρρέει ψευδείς πληροφορίες στον τύπο, και έτσι τα μέσα ενημέρωσης άρχισαν να επινοούν δικές τους ιστορίες. Το 1989, ο Τζάκσον κυκλοφόρησε το τραγούδι και το μουσικό βίντεο Leave Me Alone, ένα τραγούδι για τη μετατροπή του σε θύμα στα χέρια του τύπου. Το βίντεο έδειξε τον Τζάκσον να σπρώχνει τη διασκέδαση όχι μόνο στον τύπο αλλά και στην κατάσταση που βρισκόταν.
Το 1993, οι σχέσεις μεταξύ του Τζάκσον και του τύπου έφτασαν στο χειρότερο σημείο τους τελείως όταν κατηγορήθηκε για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων. Παρόλο που δεν κατηγορήθηκε για κάποιο έγκλημα, ο Τζάκσον υποβλήθηκε σε εξονυχιστικό έλεγχο από τον τύπο, κατά τη διάρκεια της δικαστικής έρευνας. Τα παράπονα για την κάλυψη και τα μέσα συμπεριλαμβάνουν: χρήση πηχυαίων τίτλων για να επηρεαστούν οι θεατές και οι αναγνώστες με θέμα άσχετο προς τον τίτλο - αποδοχή των ιστοριών για υποτιθέμενη εγκληματική δραστηριότητα του Τζάκσον με αντάλλαγμα τα χρήματα - αποδοχή εμπιστευτικού υλικού που διέρρευσε από την αστυνομική έρευνα με αντάλλαγμα τα χρήματα - σκόπιμη χρήση φωτογραφιών όπου ο Τζάκσον εμφανίζεται στο χειρότερο σημείο - έλλειψη αντικειμενικότητας - και χρήση κεφαλίδων που υποστηρίζουν την ενοχή του Τζάκσον. Το 1994, ο Τζάκσον δήλωσε για την κάλυψη των μέσων, «Θα πω ότι είμαι θυμωμένος για την κάλυψη του υλικού από τα μέσα. Με κάθε ευκαιρία, τα μέσα έχουν διαχωρίσει και επηρεάσει αυτούς τους ισχυρισμούς για να φθάσουν σε δικά τους συμπεράσματα».
Ο Τζάκσον άρχισε να παίρνει αναλγητικά, Valium, Xanax και Avitan για να αντιμετωπίσει το άγχος. Όταν οι ισχυρισμοί έγιναν νέο, λίγους μήνες αργότερα, ο Τζάκσον σταμάτησε να τρώει. Λίγο αργότερα, η υγεία του Τζάκσον είχε επιδεινωθεί και ο Τζάκσον αναγκάστηκε να ακυρώσει μερικές συναυλίες και άρχισε την αποκατάσταση του. Ο Τζάκσον ζήτησε όλο τον 4ο όροφο μιας κλινικής και έλαβε Valium IV για να απεξαρτηθεί από τα αναλγητικά. Όταν ο Τζάκσον έφυγε από τις ΗΠΑ για αποκατάσταση, τα μέσα έδειξαν στον Τζάκσον λίγη συμπάθεια. Το 1993, η Daily Mirror, διοργάνωσε τον διαγωνισμό «Spot the Jacko», προσφέροντας στους αναγνώστες ταξίδι στο Disney World, αν μπορούσαν να γράψουν ακριβώς που θα εμφανιζόταν μετά ο Τζάκσον. Τον ίδιο χρόνο, η Daily Express, δημοσίευσε άρθρο με τον τίτλο «Drug Treatment Star Faces Life on the Run», ενώ ο τίτλος ενός άρθρου του News of the World κατηγορούσε τον Τζάκσον ότι ήταν φυγόδικος - οι εφημερίδες επίσης εσφαλμένα ισχυρίστηκαν ότι ο Τζάκσον ταξίδεψε στην Ευρώπη για να κάνει πλαστική εγχείρηση, με αποτέλεσμα να γίνει αγνώριστος κατά την επιστροφή του. Στις αρχές Νοεμβρίου του 1993, ο Τζέραλντο Ριβέρα σύστησε μια παρωδία δίκης, με μια επιτροπή αποτελούμενη από τα μέλη του ακροατηρίου, αν και ο Τζάκσον δεν κατηγορήθηκε για κανένα έγκλημα.
Το HIStory: Past, Present and Future, Book I ηχογραφήθηκε από τον Σεπτέμβριο του 1994 έως τον Μάρτιο του 1995. Ο Τζάκσον έγραψε τα περισσότερα τραγούδια του άλμπουμ, καθώς ήταν και συμπαραγωγός. Εκτός από τον Τζάκσον, τραγούδια συνέθεσαν ο Ντάλλας Όστιν, ο The Notorious B.I.G., ο Μπρους Σβήντεν, ο Ρ. Κέλλι και ο Ρεν Μουρ, ενώ άλλοι παραγωγοί ήταν ο Ντέιβιντ Φόστερ και ο Μπίλ Μπόττρελ. Το HIStory ήταν το πρώτο στούντιο άλμπουμ μετά το Dangerous, το οποίο κυκλοφόρησε το 1991, και το πρώτο μετά τις κατηγορίες για παιδική σεξουαλική κακοποίηση το 1993. Το HIStory κυκλοφόρησε ως two-disc άλμπουμ - ο πρώτος δίσκος (HIStory Begins) περιέχει υλικό, το οποίο είχε ήδη κυκλοφορήσει, και ο δεύτερος δίσκος (HIStory Continues) περιλαμβάνει νέο υλικό. Ο πρώτος δίσκος του HIStory είχε 15 τραγούδια από τα προηγούμενα 4 στούντιο άλμπουμ του Τζάκσον, Off the Wall (1979), Thriller (1982), Bad (1987) και Dangerous (1991). Το άλμπουμ ήταν διαθέσιμο σε χρυσό CD, διπλή κασέτα, και σε triple vinyl. Μουσικά, το HIStory συμπεριλαμβάνει ποπ, R&B, ροκ, χορευτική μουσική,urban, new jack swing, funk, και χιπ χοπ. Το HIStory κυκλοφόρησε στις 16 Ιουνίου 1995, από τη Sony Music's Epic Records. Στις 13 Νοεμβρίου 2011, κυκλοφόρησε το Greatest Hits: HIStory, Volume I. Το greatest hits album έχει πωλήσει περίπου 4 εκατομμύρια αντίγραφα παγκοσμίως έως τις αρχές του 2010.

Συγγραφή

Το HIStory, όπως και τα προηγούμενα άλμπουμ του Τζάκσον, Thriller και Bad, περιέχει στίχους σχετιζόμενους με την παράνοια. Η πλειονότητα των κομματιών γράφτηκε από τον Τζάκσον. Αρκετά από τα 15 τραγούδια του άλμπουμ αφορούν τη δίκη για παιδική σεξουαλική κακοποίηση κατά του Τζάκσον το 1993 και την κακομεταχείριση του Τζάκσον από τον τύπο, κυρίως από τα tabloids. Το HIStory περιγράφηκε ως το πιο «προσωπικό άλμπουμ» του Τζάκσον. Δύο από τα νέα κομμάτια του άλμπουμ ήταν καλύψεις. Τα μουσικά είδη του άλμπουμ ήταν R&B, ποπ, hard rock και μπαλάντες. Οι στίχοι αναφέρονται στην απομόνωση, στην απληστία, στις περιβαλλοντικές ανησυχίες και στην αδικία. Το Scream είναι ντουέτο με την νεώτερη του αδερφή, Τζάνετ Τζάκσον - οι σύγχρονοι κριτικοί δηλώνουν ότι είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς τις φωνές τους. Έχει γραφτεί ότι το ρεφρέν του τραγουδιού Stop pressurin' me! είναι «επιτακτικό» και ότι ο Τζάκσον «φτύνει τους στίχους ηθελημένα και με δραματικότητα». Το Scream μιλά για την αδικία.
Οι στίχοι της  R&B μπαλλάντας You Are Not Alone, γραμμένοι από τον Ρ. Κέλι, αφορούν την απομόνωση. Δύο στιχουργοί από το Βέλγιο, τα αδέρφια Έντι και Νταννί Βαν Πάσσελ, ισχυρίστηκαν ότι έγραψαν τη μελωδία το 1993 - τον Σεπτέμβριο του 2007, ένας δικαστής από το Βέλγιο αποφάσισε ότι το τραγούδι ήταν λογοκλεμμένο από τα αδέρφια Βαν Πάσσελ, και ακυρώθηκε η κυκλοφορία του στα ράδιο του Βελγίου. Το D.S είναι τραγούδι της hard rock, του οποίου οι στίχοι , σύμφωνα με τους κριτικούς, φαίνονται ως επίθεση κατά του εισαγγελέα Τόμας Σνέντον, ο οποίος συμμετείχε στη δίκη του Τζάκσον. Πολλοί κριτικοί αξιολόγησαν το τραγούδι σε συνδυασμό με τον Σνένντον, το Fox News Channel και το CNN, σημειώνοντας ότι ο «κρύος άνδρας» στο τραγούδι είναι ο Σνέντον - η χορωδία τραγουδά το όνομα «Ντομ Σ. Σλέντον» θυμίζει το «Τόμας Σνέντον».
Το Money ερμηνεύθηκε ότι είχε διευθυντή τον Έβαν Τσάντλερ, ο οποίος είναι ο πατέρας του παιδιού που κατηγόρησε τον Τζάκσον για παιδική σεξουαλική κακοποίηση. Οι στίχοι του Childhood αφορούν την παιδική ηλικία του Τζάκσον. Όπως και το Scream, οι στίχοι του They Don't Care About Us αφορούν την αδικία, καθώς και τον ρατσισμό. Στο This Time Around, ο Τζάκσον δηλώνει ότι «κατηγορήθηκε ψευδώς». Στο τραγούδι συμμετείχε και ο The Notorious B.I.G. (γνωστός ως Biggie Smalls) 2 χρόνια πριν τον θάνατο του, το 1997. Ο Τζάκσον συνεργάστηκε με τον Biggie και πάλι μετά θάνατον το 2001, στο άλμπουμ Invincible, στο τραγούδι Unbreakable - αυτός ήταν ο πρώτος ράπερ που εμφανίζεται σε πολλά LP του Τζάκσον. Το Earth Song περιγράφτηκε ως «αργό blues-μελοδραματικό», και αφορούσε τις περιβαλλοντικές ανησυχίες. Στο HIStory, ο Τζάκσον εκτέλεσε το Smile του Τσάρλι Τσάπλιν και το Come Together των The Beatles. Το Stranger in Moscow είναι ποπ μπαλάντα συνοδευόμενη με ήχο βροχής. Ο Τζάκσον περιέγραψε τους στίχους ως «άμεση και ξαφνική πτώση από την επιείκεια». Το Tabloid Junkie είναι κομμάτι της hard funk, του οποίου οι στίχοι έχουν ως στόχο να πείσουν τους αναγνώστες να μην πιστεύουν αυτά που λένε τα μέσα ενημέρωσης και τα tabloids. Το τραγούδι HIStory περιλαμβάνει πολλά δείγματα, όπως την ομιλία του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ στο I Have a Dream. Το HIStory δεν κυκλοφόρησε ως single από το άλμπουμ HIStory, αλλά από το Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix το 1997.
Ως εισαγωγή για το Little Susie, ο Μάικλ χρησιμοποίησε τη δική του παραλλαγή του Pie Jesu από το ρέκβιεμ του Μαουρίς Ντουρουφλέ. Φημολογείται ότι ο Τζάκσον εμπνεύστηκε από τη δολοφονία ενός κοριτσιού ονόματι Σούσι το 1978, αλλά παραμένει φήμη. Η έμπνευση πίσω από το τραγούδι φαίνεται να ήρθε από τον Γκόττφριεντ Χέλνβεϊν. Ο Μάικλ θαύμαζε και αγόραζε πολλούς από τους πίνακες του. Ένα από αυτό, το Beautiful Victim, ενέπνευσε το τραγούδι. Ο Χέλνβεϊν θεωρείται αρκετά προκλητικός καθώς οι πίνακες του για την κατάσταση του ανθρώπου συμπεριλαμβάνουν πίνακες που απεικονίζουν τραυματισμένα παιδιά. Ο Μάικλ, ο οποίος ήταν ευαίσθητος όσο αφορά την παιδική κακοποίηση, τα παραμελημένα και άπορα παιδιά, έμεινε συγκενημένος από το έργο του Χέλνβεϊν. Ο Χέλνβεϊν αργότερα ζωγράφισε ένα πορτραίτο του Μάικλ. Εκεί εμφανίζεται μια ομοιότητα μεταξύ του Beautiful Victim και των έργων τέχνης που συμπεριλαμβάνονται σε κομμάτια στο HIStory.

Σχετικά με τους στίχους They Don't Care About Us

Η πιθανότητα ότι οι στίχοι του They Don't Care About Us περιέχουν αντισημιτισμό για πρώτη φορά αναφέρθηκε από τη The New York Times στις 15 Ιουνίου 1995, λίγες μέρες πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ. Η δημοσίευση επικεντρώθηκε στους στίχους Jew me, sue me, everybody do me/ Kick me, kike me, don't you black or white me και έγραψε ότι τους δυσφήμισε. Ο Τζάκσον απάντησε στη δημοσίευση, λέγοντας:
Η ιδέα ότι αυτοί οι στίχοι μπορούν να θεωρηθούν απαράδεκτοι είναι επιζήμια για μένα και παραπλανητική. Το τραγούδι, στην πραγματικότητα, αφορά τον πόνο της προκατάληψης και του μίσους και είναι τρόπος να δοθεί προσοχή στα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα. Είμαι η φωνή του κατηγορούμενου και του επιτιθέμενου. Δεν είμαι αυτός που επιτίθεται. Είμαι η φωνή του καθενός. Είμαι ο Εβραίος, είμαι ο μαύρος άνδρας, είμαι ο λευκός άνδρας. Αφορά τις αδικίες κατά των νέων και πως το σύστημα μπορεί να τους κατηγορήσει άδικα. Είμαι θυμωμένος και εξοργισμένος που οι στίχοι παρερμηνεύθηκαν.
Όταν ρωτήθηκε σχετικά με τους στίχους, ο Τζάκσον αρνήθηκε ότι το They Don't Care About Us ήταν αντισημιτικό, δηλώνοντας «Δεν είμαι αντισημίτης επειδή δεν είμαι ρατσιστής... Δεν μπορούσα ποτέ να είμαι ρατσιστής. Αγαπώ όλες τις φυλές». Εκείνη την ημέρα, ο Τζάκσον έλαβε υποστήριξη από τον μάνατζερ του, ο οποίος περιέγραψε τους στίχους ως «διαμαντένιους», και ότι είναι κατά των αντιλήψεων. Την επόμενη μέρα, ο Ράμπι Χίερ και ο Ράμπι Μάρβιν Χίερ, μέλη της εβραϊκής κοινότητας, δήλωσαν ότι η προσπάθεια του Τζάκσον να κάνει με το τραγούδι κριτική στις διακρίσεις απέτυχε. Εξέφρασαν τη γνώμη ότι οι στίχοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν ακατάλληλοι για νεαρό ακροατήριο, επειδή δεν μπορούσαν να καταλάβουν το νόημα του τραγουδιού. Παραδέχθηκαν ότι ο Τζάκσον πρότεινε να γράψει μια εξήγηση στο booklet του άλμπουμ.
Στις 17 Ιουνίου, ο Τζάκσον απολογήθηκε ξανά δημοσίως σε όσους προσβλήθηκαν από τα λόγια του και υποσχέθηκε ότι μελλοντικά αντίγραφα του άλμπουμ θα περιέχουν μια απολογία, και συνέχισε λέγοντας, «Απλά θέλω να ξέρετε όλοι σας πόσο έντονα είμαι αποφασισμένης με την ανοχή, και απολογούμαι σε όποιον μπορεί να προκάλεσα πόνο». Την επόμενη μέρα, ο Τζων Πάρελς της The New York Times δήλωσε, «Στο They Don't Care About Us, ο ίδιος διαψεύδει ολόκληρο τον κατάλογο των αδελφικών ύμνων με μια έκρηξη αντισημιτισμού: Jew me, sue me, everybody do me/ Kick me, kike me, don't you black or white me».
Στις 23 Ιουνίου, ο Τζάκσον αποφάσισε να επιστρέψει στο στούντιο και να μεταβάλλει την παραβατική διατύπωση σχετικά με τα μελλοντικά αντίτυπα του άλμπουμ - το Jew me και Kike me αντικαταστάθηκαν με το do me και strike me. Επανάλαβε την αποδοχή του ότι το τραγούδι ήταν προσβλητικό για ορισμένους. Ο Σπάικ Λι, ο οποίος αργότερα θα διευθύνει το βίντεο για το They Don't Care About Us, δήλωσε ότι υπάρχει διπλό standard στη μουσική βιομηχανία, σχολιάζοντας ότι η χρήση της λέξης nigger (Αράπης ή νέγρος) στη μουσική, δεν προκαλεί συζητήσεις και αντιθέσεις. Επιπλέον, ο Τζάκσον, ο οποίος είναι Αφροαμερικανός, χρησιμοποίησε αυτή τη λέξη σε άλλο κομμάτι του άλμπουμ στο This Time Around, αλλά ο τύπος δεν έσωσε σημασία.

Singles

Από το HIStory κυκλοφόρησαν 5 singles. Το Scream/Childhood έγινε το πρώτο single που κυκλοφόρησε από το HIStory, τον Μάη του 1995. Το Scream εκτελέστηκε από τον Τζάκσον και την αδερφή του, Τζάνετ Τζάκσον. Το single είχε το καλύτερο ντεμπούτο στην 5η θέση - έως εκεί έφθασε - στο Billboard Hot 100. The song received a Grammy nomination for "Best Pop Collaboration With Vocals". Το μουσικό βίντεο για το Scream είναι ένα από τα πιο θρυλικά κομμάτια και βίντεο του Τζάκσον και έλαβε πολλά βραβεία. Με προϋπολογισμό 9 εκατομμυρίων δολαρίων είναι το πιο ακριβό βίντεο στην ιστορία έως το 2010.
Το You Are Not Alone ήταν το δεύτερο single που κυκλοφόρησε από το HIStory. Έχοντας κάνει το ντεμπούτο του στην 1η θέση στο Billboard Hot 100, στις 2 Σεπτεμβρίου 1995, θα γίνει το πρώτο τραγούδι στην ιστορία που έκανε το ντεμπούτο του στην 1η θέση του τσαρτ, ξεπερνώντας το ρεκόρ του Scream. Το You Are Not Alone κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1995, και έφθασε στην 1η θέση των τσαρτ σε πολλές παγκόσμιες αγορές, όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Γαλλία και στην Ισπανία. Το τραγούδι αποτελεί μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία.
Το Earth Song ήταν το τρίτο single του άλμπουμ και κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1995. Το Earth Song δεν έλαβε θέση στο  Billboard 100. Παγκοσμίως, το τραγούδι έφθασε στην 1η θέση σε 4 χώρες, καθώς και στο top-ten σε άλλες 9 χώρες. Το τραγούδι έφθασε στην 1η θέση στο UK Singles Chart για 6 εβδομάδες κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων του 1995 και πώλησε 1 εκατομμύρια αντίγραφα εκεί, και έγινε ως το επιτυχημένο single στο Ηνωμένο Βασίλειο, σπάζοντας το ρεκόρ του Billie Jean.
Το They Don't Care About Us ήταν το τέταρτο single. Το They Don't Care About Us έφθασε έως την 30η θέση στο Billboard 100, και έφθασε στο top-ten του Billboard Hot Dance Music and Hot R&B Singles Charts. Το κομμάτι έλαβε καλύτερες θέσεις σε παγκόσμια τσαρτ, σε αντίθεση με τα τσαρτ των ΗΠΑ, καθώς έφθασε στο  top-ten σε 14 χώρες. Το They Don't Care About Us έφθασε στην 1η θέση στο German Singles Chart όπου έμεινε για 3 εβδομάδες, ενώ έφθασε στη 2η θέση στην Ισπανία, στην 3η θέση στην Αυστρία, στη Σουηδία και στην Ελβετία, ενώ έφθασε έως τη 4η θέση στη Γαλλία και την Ολλανδία.
Το Stranger in Moscow ήταν το πέμπτο και τελευταίο single και κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1996. Το κομμάτι έλαβε θετικές κριτικές. Το κομμάτι ήταν το λιγότερο επιτυχημένο single στις ΗΠΑ. Στις ΗΠΑ, το κομμάτι έφθασε στη 90η θέση στο Billboard Hot 100. Εκτός των ΗΠΑ, το κομμάτι ήταν επιτυχία, φθάνοντας στην 1η θέση στην Ισπανία και στην Ιταλία, και έφθασε στο top-ten στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ελβετία, στη Νέα Ζηλανδία και σε άλλες χώρες.