Volkswagen Lupo

Εμπορική πορεία

Η εμπορική απήχηση του Lupo ήταν σχετικά χαμηλή. Μετά τις αρχικά καλές πωλήσεις, σημειώθηκε μια κατακόρυφη πτώση της ζήτησης. Οι βασικοί λόγοι ήταν, πιθανότατα, η σχετικά υψηλή τιμή ως προς το μέγεθός του και οι περιορισμένοι χώροι για τους πίσω επιβάτες.
Στα μέσα του 2005, διακόπηκε η παραγωγή των Volkswagen Lupo και Seat Arosa, με εξαίρεση τις εκδόσεις 3L και GTI. Η παραγωγή των δύο τελευταίων μοντέλων έληξε στα τέλη του 2005. Το τμήμα της αγοράς του Volkswagen Lupo κατελήφθη εκ νέου από το Volkswagen Fox, που κατασκευάζεται στη Βραζιλία. Όσες εκδοχές του Fox προορίζονταν για τις αγορές της Βραζιλίας και του Μεξικού, διατέθηκαν στα κράτη αυτά ως Lupo.

Κινητήρες

Αρχικά, διατέθηκε μόνο με τον ατμοσφαιρικό κινητήρα ντίζελ και τον κινητήρα βενζίνης σε εκδοχές ισχύος 37 kW και 55 kW. Το 1999, προστέθηκαν οι δύο turbodiesel TDI και το ισχυρότερο Lupo 16V και με την έως 74 kW 1.4 λίτρων τετρακύλινδρη έκδοση. Το χάσμα μεταξύ των δύο μικρότερων κινητήρων καλύφθηκε το 2000, με την έκδοση των 44 kW του κινητήρα βενζίνης των 1.4 λίτρων.
Την ίδια χρονιά, ακολούθησε επίσης το Lupo GTI και το FSI των 77 kW, το οποίο συνδυάστηκε με το αμάξωμα του Lupo 3L. Ειδικότερα ο FSI ήταν η μοναδική έκδοση που δεν είχε παραχθεί μέχρι το 2005, καθώς η παραγωγή της έφτασε έως το 2003. Οι προηγμένοι κινητήρες 1.0 λίτρων προήλθαν από τα παλαιότερα Škoda με τον κινητήρα πίσω.

Lupo 3L TDI

Η έκδοση Lupo 3L TDI εμφανίστηκε το 1999, και τότε ανακοινώθηκε για αυτήν μια τυπική κατανάλωση καυσίμου 2,99 λίτρα diesel ανά 100 χιλιόμετρα σε μικτό κύκλο, με αποτέλεσμα να γίνει το πρώτο ολοκληρωμένο μαζικής παραγωγής αυτοκίνητο στον κόσμο με μέση κατανάλωση 3 λίτρων. Έφερε έναν 3-κύλινδρο κινητήρα και χαμηλό αεροδυναμικό συντελεστή Cd μόλις 0,29.
Εκτός από την ανάπτυξη ενός ακόμα πιο οικονομικού κινητήρα, στο Lupo 3L TDI είχε γίνει και μια σειρά από τεχνικές αλλαγές. Αυτές περιλαμβάνουν τη χρήση ελαφρών υλικών μαγνησίου και αλουμινίου και τη σχετική ανάπτυξη των νέων στοιχείων. Επιπλέον, οι δίσκοι κατασκευάζονταν από λεπτό γυαλί. Συνολικά, κατάφερε εξοικονόμηση βάρους 150 κιλά σε σύγκριση με το VW Lupo SDI.
Η αεροδυναμική της πίσω πόρτας είχε βελτιστοποιηθεί. Για επιπλέον εξοικονόμηση βάρους, είχε λάβει χώρα και μείωση του πάχους του παραθύρου στο πίσω τζάμι της πίσω πόρτας και είναι κατασκευασμένα από σύνθετα υλικά: Είναι κατασκευασμένο από αλουμίνιο εξωτερικό και το εσωτερικό του μαγνησίου. Αυτή η μείωση του βάρους οδήγησε, σε συνδυασμό με τη χρήση των φορολογικών πλεονεκτημάτων που προβλέπονται για την εξοικονόμηση ενέργειας ελαστικά, τα προβλήματα συμπεριφοράς κατά την οδήγηση: ιδίως η φορτώνονται μόνο με μία δυναμική οδηγική εμπειρία έδειξε μια ισχυρή τάση υπερστροφής. Προκειμένου να διατηρηθεί η ήδη ανεπτυγμένη αλουμινίου-μαγνησίου liftgate και οι υπάρχουσες εγκαταστάσεις παραγωγής μπορεί να οδηγήσει βάρη έχουν εγκατασταθεί ως προσωρινή λύση στον πίσω προφυλακτήρα. Αυτή η σύνθετη πτερύγιο έχει αποκλειστεί μόνο μέχρι το Μάιο του 2001, από την σεζόν του 2002, η πίσω πόρτα χάλυβα από τις «κανονικές» Lupo εγκατασταθεί. Αργότερα, ήταν τότε δυνατό να χρεώνουν με την εγκατάσταση της μπαταρίας εκκίνησης στο χώρο της ρεζέρβας στο πορτμπαγκάζ στους πίσω τροχούς, ώστε μαζί με τις μπαταρίες και τα μεγαλύτερα βάρη, η πόρτα θα μπορούσε να παραλειφθεί.
Η οροφή και οι πόρτες ήταν από αλουμίνιο. Ένα αυτόματο κιβώτιο εξασφαλίζει την έγκαιρη και ανεβάζει έτσι χαμηλές ταχύτητες. Το εργαλείο έχει σχεδιαστεί για να μεταφράσει πολύ καιρό. Τεχνικά, είναι μια ειδική λύση: ένα συμβατικό μηχανικό συμπλέκτη και ωθούνται από ένα υδραυλικό σύστημα. Η ανταλλαγή των εν λόγω εξαρτημάτων είναι σχετικά ακριβά.
Λόγω της περιορισμένης λειτουργικότητας (3-πορτο, μικρό αμάξωμα, μικρό χώρο στο πίσω μέρος), της υψηλής τιμής αγοράς και του συνακόλουθου μεγάλου χρονικού διαστήματος αποπληρωμής, το VW Lupo 3L TDI δεν γνώρισε ποτέ μεγάλη απήχηση στο ευρύ κοινό. Οι επικριτές της Volkswagen θεώρησαν ότι το μοντέλο αυτό δημιουργήθηκε κυρίως για λόγους οικολογικής διαφημιστικής πολιτικής, παρά για να προσελκύσει σημαντικό πελατολόγιο.
Με τις εκπομπές καυσαερίων από 81 γραμμάρια CO₂ ανά χιλιόμετρο, το VW Lupo 3L πληρούσε από την έναρξή του τα κριτήρια για την ταξινόμηση στα αυτοκίνητα τριών λίτρων στη Γερμανία (το πολύ 90 gr CO₂/km). Ήταν επίσης το πρώτο ντιζελοκίνητο αυτοκίνητο που κατάφερε να εκπληρώσει τις προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro 4. Τα παλαιότερα μοντέλα VW Lupo 3L πληρούσαν το στάνταρ  Euro 3 στις προδιαγραφές εκπομπών ρύπων. Η επέκταση του συστήματος start-stop από το free-running (ρόλους με τον συμπλέκτη) συμβάλλει στην εξοικονόμηση καυσίμων και τη μείωση των εκπομπών καυσαερίων.
Μετά τη σειρά ήταν το τέλος του άλλου Lupo 3L (καθώς και το GTI) συνέχισε να κατασκευαστούν μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού του 2005. Από το Μάιο του 2005, ήταν πλέον διαθέσιμη. Ένα φίλτρο σωματιδίων diesel της Volkswagen είναι το Lupo 3L δεν προσφέρθηκε ποτέ, ακόμη και με μια επιπλέον καταβολή ή τεχνικής αναβάθμισης κιτ, ένα πράσινο αυτοκόλλητο θα πρέπει να ανατεθεί στο όχημα, αλλά και χωρίς φίλτρο.

Lupo GTI

Το Lupo GTI παρήχθη από το 2002, αρχικά στο κύριο εργοστάσιο στο Βόλφσμπουργκ το 2003 και στις Βρυξέλλες, στο Βέλγιο, λόγω της χαμηλής ζήτησης, αλλά και το νέο εισαγωγικό μοντέλο Fox έχει σταματήσει την παραγωγή.
Ο κινητήρας των 1.6 λίτρων 16V (εξοπλισμένο με κάμερα πρόσληψη προσαρμογή) με στάνταρ εξατάχυτο κιβώτιο ταχυτήτων (από το 2001) και κίνηση στους μπροστινούς τροχούς, απέδιδε ισχύ 92 kW (125 hp) στις 6.500 σ.α.λ. και ροπή 152 N·m στις 3.000 σ.α.λ. H επιτάχυνση 0 - 100 χιλιόμετρα ανά ώρα ερχόταν σε 8,2 δευτερόλεπτα και η τελική ταχύτητα ήταν 205 χλμ/ώρα. Ο κατασκευαστής έδινε μια μέση κατανάλωση των 7,3 λίτρων βενζίνης Super Plus (98 οκτανίων) στα 100 χιλιόμετρα. Ο κινητήρας αυτός πληρούσε τις προδιαγραφές εκπομπών καυσαερίων Euro 4.
Τα φτερά, οι πόρτες και το καπό του κινητήρα ήταν από αλουμίνιο. Η μπαταρία είχε εγκατασταθεί για λόγους κατανομής βάρους στο πίσω μέρος, ένα εφεδρικό δεν παρέχεται.
Το όχημα είχε χαμηλώσει κατά 20 χιλιοστά και έφερε σπορ φτερά και πλαϊνές ποδιές, ελαστικά διαστάσεων 205/45 R 15 V, διπλές απολήξεις εξάτμισης στη μέση, και μια διευρυμένη πίσω αεροτομή. Στο εσωτερικό, είχε σπορ καθίσματα με κόκκινες ραφές, κόκκινες ζώνες ασφαλείας, αλουμινένια πεντάλ, σπορ τιμόνι, πίνακα οργάνων με δακτυλίους και άλλες λεπτομέρειες από Χρώμιο, συν ένδειξη εξωτερικής θερμοκρασίας. Το τιμόνι και το χειρόφρενο ήταν δερμάτινα. Η επένδυση της οροφής, οι λαβές και τα αλεξήλια ήταν διαφορετικά από το στάνταρ μοντέλο. Επιπλέον, έφερε στάνταρ προβολείς με φώτα bi-xenon και «Aerotwin» υαλοκαθαριστήρες από την Bosch.
Στον τομέα της ασφάλειας, είχε μπροστινούς και πλευρικούς αερόσακους, 4 δισκόφρενα, ABS, ASR (αντισπίν) και ESP. Μπορούσε να παραγγελθεί με κόκκινο χρώμα στο μαύρο χρώμα του αμαξώματος, ανεμοστρόβιλος / Ραβέννα μπλε / μπλε λέιζερ, αντανακλαστικό ασημί και μπλε φεγγάρι ανθρακί. Το ακριβές χρώμα κώδικα για το χρώμα ήταν κόκκινο, μπλε και ασημί, ανάλογα με το έτος μοντέλου.