google/wiki40b huggingface dataset:
Ευστάθεια ατμόσφαιρας

Στη Μετεωρολογία με τον όρο ευστάθεια ατμόσφαιρας νοούνται οι συνθήκες εκείνες κατά τις οποίες δεν παρατηρούνται φαινόμενα διέγερσης της κανονικής τιμής τόσο της βαροβαθμίδας, όσο και της θερμοβαθμίδας, δηλαδή δεν παρατηρούνται μεταφορές αερίων μαζών.
Επίσης ευσταθής λέγεται ο αέρας (ατμόσφαιρα) όταν η τιμή της κατακόρυφου θερμοβαθμίδας του (Κ.Θ.) είναι μικρότερη των 0,64°C / 100 m, γιατί η αναλογία αυτή αποκλείει τη δημιουργία ανοδικών ρευμάτων, δηλαδή «κατακόρυφου μεταφοράς».
Ακόμη συνθήκη εξαιρετικής ευστάθειας αποτελεί η παρά την επιφάνεια της Γης αναστροφή θερμοκρασίας ή θερμοκρασιακή αναστροφή, κατά την οποία ο ψυχρότερος αέρας, (κατά συνέπεια και ο βαρύτερος) βρίσκεται παρά την επιφάνεια και ο θερμότερος υπεράνω αυτού. Τούτο βεβαίως με την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχουν αίτια που να επιφέρουν κατακόρυφη ανάμιξη του ψυχρού και θερμού αέρα.
Μιλούνκα Σάβιτς

Στρατιωτική καριέρα

Η Σάβις γεννήθηκε το 1892, σε ένα χωριό της Κοπριβίντσα, κοντά στη Ράσκα, της Σερβίας. Το 1913, ο αδελφός της έλαβε χαρτή να παρουσιαστεί για τον Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο. Εκείνη επέλεξε να πάει στη θέση του, κόβοντας κοντά τα μαλλιά της και φορώντας αντρικό ρουχισμό, ώστε να μπορέσει να ενταχθεί στον σερβικό στρατό. Πολύ σύντομα έδωσε την πρώτη της μάχη, ενώ έλαβε και το πρώτο της μετάλλιο, παράλληλα έγινε και δεκανέας στη Μάχη της Μπρεγκάλιντσα. Εμπλεκόμενη σε μία μάχη, τραυματίστηκε και ήταν τότε που αποκαλύφθηκε το φύλο από τον έκπληκτο ιατρό, μεταφερόμενη στο νοσοκομείο.
Κατόπιν μεταφέρθηκε στο αξιωματικό, χωρίς όμως να τιμωρηθεί, αφού είχε αποδειχθεί πολύτιμη στη μάχη. Επειδή όμως δεν μπορούσε λόγω φύλου να συνεχίσει να πολεμάει της προτάθηκε να να μεταφερθεί σε ένα νοσοκομείο, όμως εκείνη αρνήθηκε, θέλοντας να πολεμήσει για την πατρίδα, εν συνεχεία της επέτρεψε να πολεμήσει και την έστειλα ξανά πίσω στο πεζικό.
Το 1914, κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Σάβτις τιμήθηκε με το πρώτο της Karađorđe Αστέρι, μετά τη Μάχη της Κολουμπάρα. Το 1916, έλαβε και δεύτερο αστέρι, μετά τη Μάχη Σρνα Μπεντ, αφού είχε καταφέρει να αιχμαλωτίσει 23 Βούλγαρους στρατιώτες μόνη της. Μετά το τέλος του Πολέμου, έλαβε μετάλλιο από το Εθνικό Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής, της Γαλλίας δις, τον Σταυρό του Άγιου Γεωργίου της Ρωσίας, το βρετανικό μετάλλιο του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου, καθώς και το σερβικό μετάλλιο Miloš Obilić. Υπήρξε η πρώτη και η μοναδική γυναίκα που έλαβε το Croix de Guerre της Γαλλίας για τις υπηρεσίες της στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Κατοπινή ζωή

Το 1919, αποστρατεύθηκε και αρνήθηκε πρόταση να μετακομίσει στη Γαλλία και να λαμβάνει στρατιωτική σύνταξη. Αντί αυτού, αποφάσισε να ζήσει στο Βελιγράδι και να εργαστεί ως υπάλληλος του ταχυδρομείου. Το 1923, παντρεύτηκε τον Βέλικο Γκλιγκορίεβιτς, τον οποίον τον είχε συναντήσει στη Μόσταρ. </references> Παρόλα αυτά χώρισαν σύντομα, μετά τη γέννηση της κόρης του Μιλένα. Αργότερα, υιοθέτησε άλλες τρεις κόρες. Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, η Σάβιτς ήταν ξεχασμένη από την κοινή γνώμη. Έως και το 1927, έκανε διάφορες εργασίες, ενώ κατόπιν αυτού εργάστηκε ως καθαρίστρια στην Κρατική Τράπεζα Υποθηκών. Οκτώ έτη αργότερα, προβιβάστηκε ως η καθαρίστρια των γραφείων του διευθυντή.
Αργότερα ξέσπασε και ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, με τη Σάβιτς να φυλακίζεται για δέκα μήνες, αφού αρνήθηκε να συμμετάσχει σε συμπόσιο που οργάνωνε ο Μίλαν Νέντιτς και στο οποίο θα παρευρίσκοταν και Ναζί, οι οποίοι είχαν ήδη υπό κατάληψη τη Σερβία. Μετά το τέλος του Πολέμου και την έναρξη του σοσιαλιστικού καθεστώτος στη Σερβία, το κράτος της παραχώρησε σύνταξη κι εκείνη συνέχισε να ζει στο σπίτι της στο Βελιγράδι. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, οι ηρωικές πράξεις γνωστοποιήθηκαν κι εκείνη έλαβε αναγνώριση. Απεβίωσε σε ηλικία 81 ετών, στις 5 Οκτωβρίου του 1973 και ενταφιάστηκε σε νεκροταφείο του Βελιγραδίου. Προς τιμήν της δρόμος πήρε το όνομά της, στη σερβική πρωτεύουσα.
Κωνσταντίνος Ασπιέτης

Βιογραφία

Η οικογένειά του ήταν αρμενικής καταγωγής. Μάλλον ήταν συγγενής του σύγχρονού του Μιχαήλ Ασπιέτη, διακεκριμένου στρατηγού που σκοτώθηκε το 1176. Όπως και εκείνος, ο Κωνσταντίνος κέρδισε διάκριση κατά την εκστρατεία του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού εναντίον των Ούγγρων του 1167. Ο ιστορικός Ιωάννης Κίνναμος αναφέρει ότι κατείχε το αξίωμα του σεβαστού.
Η επόμενη αναφορά τον δείχνει ενεργό το 1190/91, κατά την προσπάθεια καταστολής της εξέγερσης των Βουλγαρο-Βλάχων υπο τους αδελφούς Πέτρο Ασέν και Ιβάν Ασέν. Ο ιστορικός Νικήτας Χωνιάτης γράφει, ότι σε μία προσπάθειά του να συγκρατήσει το στράτευμα και να ενισχύσει το ηθικό τους, ο Ασπιέτης αποφάσισε να τους διανείμει τους καθυστερημένους ετήσιους μισθούς τους. Ο καχύποπτος Ισαάκιος Β΄ Άγγελος θεώρησε ότι αυτό ήταν προσπάθεια να δωροδοκηθεί ο στρατός για να υποστηρίξει τον Ασπιέτη και να εκθρονίσει τον ίδιο, έτσι αφού τον συνέλαβε, τον τύφλωσε. Δεν αναφέρεται ξανά στις πηγές· μάλλον απεβίωσε κατά τα πρώτα έτη του 13ου αι.
Ιωάννης Θ. Τσιριμώκος

Βιογραφία

Ήταν γιος του Θαλή Τσιριμώκου, βουλευτή. Ο ίδιος εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος. Εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών με την Ένωση Κέντρου το 1963 και επανεξελέγη το 1964. Αποστάτησε από την Ένωση Κέντρου μαζί με άλλους βουλευτές το 1965. Πολιτεύτηκε ξανά με την Εθνική Δημοκρατική Ένωση χωρίς επιτυχία στις εκλογές το 1974 στην Α΄ Αθηνών (πήρε 110 ψήφους). Πέθανε λίγο αργότερα, την ίδια χρονιά.
Ντε Αντάμ Χαν

Το Ανταμχάν είναι μια κοινότητα στην Επαρχία Χελμάντ στο Αφγανιστάν. Βρίσκεται περίπου δύο χιλιόμετρα ανατολικά του Γκερέσκ, την πρωτεύουσα της Επαρχίας Γκερέσκ.
Στις 3 Ιουνίου 2008 το Ανταμχάν χτυπήθηκε από αεροπορικές επιδρομές που προορίζονται να χτυπήσουν μαχητές των Ταλιμπάν.
Οι κάτοικοι δήλωσαν ότι οι αεροπορικές επιδρομές προκάλεσαν σημαντικές απώλειες αμάχων.
Θεώρημα κεντρικού ορίου

Το Κεντρικό Οριακό Θεώρημα (αγγλικά: Central Limit Theorem) είναι ένα από τα πιο αξιοσημείωτα αποτελέσματα της Θεωρίας Πιθανοτήτων. Σύμφωνα με το θεώρημα, το άθροισμα ενός μεγάλου αριθμού ανεξάρτητων τυχαίων μεταβλητών ακολουθεί μία κατανομή η οποία προσεγγίζει την κανονική κατανομή.
Τόμας Χόλλαντ, 1ος κόμης του Κεντ

Στρατιωτικές υπηρεσίες στον Εδουάρδο Γ΄

Τα πρώτα χρόνια συμμετείχε στην Αγγλική εκστρατεία στην Φλάνδρα (1340) και δυο χρόνια αργότερα απεστάλη με τον Σερ Τζων Ντ'Αρτεβέλ στο Μπαγιόν να υπερασπιστεί την Γασκώνη από τους Γάλλους, πολέμησε ξανά εναντίον των Γάλλων (1343). Το 1346 συμμετείχε στην εκστρατεία του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας στην Νορμανδία στην συνοδεία του κόμητος του Γουόρικ, συμμετείχε στην άλωση της Καέν, της κομητείας της Έ και της Γκιν, ο Κοντόσταυλος της Γαλλίας και ο κόμης του Τάνκαρβιλ του παραδόθηκαν αιχμάλωτοι. Συμμετείχε στην μάχη του Κρεσί σαν ένας από τους αρχηγούς της οπισθοφυλακής υπό τον πρίγκιπα της Ουαλίας και κατόπιν στην πολιορκία του Καλαί. Ο Τόμας Χόλλαντ ήταν ένας από τους ιδρυτές και 13ος ιππότης του Τάγματος του Περικνημίδας.

Γάμος

Την ίδια εποχή που έγινε η πρώτη εκστρατεία ο Τόμας παντρεύτηκε μυστικά την Ιωάννα του Κεντ, κόρη του  Εδμόνδου του Γούντστοκ, 1ου κόμη του Κεντ και της Μαργαρίτας Γουέι, 3ης βαρόνης του Λίντελ, εγγονή του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας και της δεύτερης συζύγου του του Μαργαρίτα της Γαλλίας. Την περίοδο της απουσίας του και κάτω από σκληρή πίεση της οικογένειας της η Ιωάννα παντρεύτηκε τον Γουίλιαμ Μόντακιουτ, 2ο κόμη του Σόλσμπερι. Ο δεύτερος γάμος της Ιωάννας ακυρώθηκε με εντολή του πάπα όταν νομιμοποίησε τον γάμο της με τον Τόμας με τον οποίο είχε κάνει τέσσερα παιδιά. Την περίοδο 1353 - 1356 κλήθηκε από το Κοινοβούλιο και πήρε τον τίτλο του δεύτερου βαρόνου του Χόλλαντ.

Τίτλοι

Διορίστηκε Υπολοχαγός του βασιλιά στην Βρετάνη (1354) για την περίοδο που ήταν ανήλικος ο δούκας και έγινε ένας από τους στρατηγούς των Αγγλικών κτήσεων στην Γαλλία (1359). Ο κουνιάδος του Τζων, 3ος κόμης του Κεντ πέθανε πρόωρα (1352) και ο Τόμας κληρονόμησε την κομητεία του Κεντ χάρη στα δικαιώματα της συζύγου του.
Ο γιος του Τόμας τον διαδέχθηκε στην βαρονία, η κομητεία παρέμεινε στην σύζυγο του και ο γιος του την κληρονόμησε αργότερα χάρη στα δικαιώματα της, ο γιος του Τζων έγινε κόμης του Χάντινγκτον και δούκας του Έξετερ.
287 Νέφθυς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Νέφθυος υπολογίσθηκε σε 67,6 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 323 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης) και το άλβεδό της 0,185 (εκτίμηση από δεδομένα του IRAS). Η Νέφθυς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 36 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Χαβιέ Ματίγια

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του ανάπτυξης στις ακαδημίες της Βιγιαρρεάλ, έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στην Πριμέρα Ντιβισιόν στις 4 Απριλίου 2009, ξεκινώντας βασικός στην εκτός έδρας ήττα με 0-3 από την Αλμερία. Επιπλέον, έπαιξε τρεις ολόκληρες σεζόν με τη Βιγιαρρεάλ Β, μία στη Σεγούντα Ντιβισιόν και δύο στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β. 
Στις 28 Ιουνίου 2011, υπέγραψε στην Ρεάλ Μπέτις, η οποία είχε επιστρέψει στην Πριμέρα Ντιβισιόν, για 3+1 χρόνια και 1,3 εκατομμύρια €. Πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του στις 18 Σεπτεμβρίου, περνώντας ως αλλαγή στις καθυστερήσεις του αγώνα μιας νίκης με 3-2 επί της Αθλέτικ Μπιλμπάο. 
Χρησιμοποιήθηκε ακανόνιστα κατά τη διάρκεια των 4,5 χρόνων του στην Ανδαλουσία. Βοήθησε στην άνοδο της ομάδας από τη 2η Κατηγορία, αγωνιζόμενος σε 15 αγώνες και σημειώνοντας 1 γκολ. Την σεζόν 2012-13, σημείωσε 12 γκολ(ρεκόρ καριέρας), κατά τη διάρκεια του δανεισμού του στη Ρεάλ Μούρθια, συμπεριλαμβανομένου ενός στην εντός έδρας νίκη με 1-0 επί της Λας Πάλμας στον τελευταίο αγώνα που πιστοποίησε την παραμονή στην κατηγορία. 
Στα μέσα Οκτωβρίου του 2013, το συμβόλαιο του επεκτάθηκε μέχρι το 2017, αλλά τερματίστηκε αμοιβαία στις 15 Ιανουαρίου 2016, καθώς ο παίκτης εξακολουθούσε να αναρρώνει από σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο. Στη συνέχεια, πέρασε δοκιμαστικά στην αγγλική Ρέντινγκ της Τσάμπιονσιπ, χωρίς τελικά να υπογράφει συμβόλαιο μαζί της. 
Στις 6 Ιουλίου 2016, υπέγραψε στην Έλτσε της Σεγούντα Ντιβισιόν. Μετά από τον υποβιβασμό της ομάδας, πέρασε έξι μήνες χωρίς σύλλογο πριν υπογράψει στην Ταρραγόνα. 
Στις 10 Ιουλίου 2018, μετακόμισε για πρώτη φορά στην καριέρα του στο εξωτερικό, υπογράφοντας στον Άρη με συμβόλαιο ενός έτους, με δυνατότητα επέκτασης για μία επιπλέον σεζόν. Στις 14 Ιανουαρίου 2019, σημείωσε το νικητήριο γκολ με ελεύθερο χτύπημα, σε μια δραματική νίκη με 1-0 επί της Λαμίας.

Διεθνής σταδιοδρομία

Η μοναδική συμμετοχή του με την Εθνική Ισπανίας U21 έγινε στις 4 Σεπτεμβρίου 2009, καθώς έπαιξε για 15 λεπτά σε μια νίκη με 2-0 επί της Πολωνίας για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U21 του 2009 στο Οβιέδο.
Γιοχάνες Ίττεν

Τα πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο Südern-Linden της Ελβετίας. Την περίοδο 1904-6 εκπαιδεύτηκε ως δάσκαλος της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Βέρνη, ερχόμενος σε επαφή με τις καινοτόμες ιδέες του παιδαγωγού Φρίντριχ Βίλχελμ Φρέμπελ, αλλά και την ψυχανάλυση. Το 1909 αποφάσισε να αφιερωθεί στη ζωγραφική και γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Γενεύης, ωστόσο απογοητευμένος από την εμπειρία του με τους δασκάλους του, επέστρεψε για ένα διάστημα στη Βέρνη. Επιστρέφοντας στη Γενεύη, παρακολούθησε τα μαθήματα του Ελβετού ζωγράφου Eugène Gilliard (1861–1921), ενώ το 1913 μετέβη στη Στουτγκάρδη για σπουδές στην ακαδημία του Adolf Hölzel, πρωτοπόρου στο είδος της αφηρημένης τέχνης.

Τα πρώτα έργα και η καταξίωση

Ήρθε σε επαφή με τις περιοδικές εκδόσεις του κινήματος του Γαλάζιου Καβαλάρη (Der Blaue Reiter) και από το 1915 χρονολογούνται μερικοί από τους πρώτους σημαντικούς πίνακες που φιλοτέχνησε, όπως ο Καλός Σαμαρείτης, καθώς και οι πρώτες αφηρημένες συνθέσεις του. Υπήρξε ιδρυτής μίας ιδιωτικής σχολής καλών τεχνών, χρησιμοποιώντας μη συμβατικές μεθόδους διδασκαλίας με στόχο τη μάθηση μέσα από τη δημιουργία και το παιχνίδι. Τον Οκτώβριο του 1919 διορίστηκε ως δάσκαλος στη σχολή Μπαουχάους της Βαϊμάρης, αναλαμβάνοντας τα εργαστήρια της ξυλουργικής, της τοιχογραφίας και της επεξεργασίας του μετάλλου. Υπήρξε μία από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες της σχολής και εκείνος που διαμόρφωσε και δίδασκε τον πρώτο κύκλο σπουδών της (Vorkurs), ένα προπαρασκευαστικό στάδιο διάρκειας έξι μηνών. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1910 συνδέθηκε στενά με το συγκριτικό θρησκευτικό κίνημα Mazdaznan, βασισμένο σε ιδέες του Χριστιανισμού και του Ζωροαστρισμού. Ο Ίττεν ενσωμάτωσε στοιχεία του κινήματος αυτού στη διδασκαλία του, καθιερώνοντας για παράδειγμα ειδικό διαιτολόγιο ή ασκήσεις διαλογισμού, ενώ αρκετοί μαθητές ακολούθησαν το παράδειγμά του, γεγονός που οδήγησε τελικά στη δημιουργία μίας διακριτής ομάδας μαθητών, οπαδών του Mazdaznan, επιφέροντας πόλωση στις τάξεις της σχολής.

Η αποχώρηση από το Μπαουχάους

Το 1923 αποχώρησε από τη σχολή Μπαουχάους και μετέβη στην κοινότητα Mazdaznan του Herrliberg, όπου λειτούργησε εργαστήριο υφαντουργίας. Τρία χρόνια αργότερα ίδρυσε νέα σχολή ζωγραφικής, γραφικών τεχνών, φωτογραφίας και αρχιτεκτονικής στο Βερολίνο, ενώ από το 1932 μέχρι το 1938 ανέλαβε τη διεύθυνση της Flächenkunstschule του Κρέφελντ, στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. Έργα του παρουσιάστηκαν στην έκθεση «Εκφυλισμένης τέχνης» των Εθνικοσοσιαλιστών που διοργανώθηκε το 1937 στο Μόναχο. Ο Ίττεν μετανάστευσε για ένα μικρό χρονικό διάστημα στην Ολλανδία και κατόπιν επέστρεψε στην Ελβετία όπου ανέλαβε τη διεύθυνση του Μουσείου Βιομηχανικού Σχεδιασμού (Museum für Gestaltung) της Ζυρίχης, μέχρι το 1954.
Λουτσιάνο Γκαλέτι

Τα πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στις 9 Απριλίου 1980 στην πόλη Λα Πλάτα. Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε στην ομάδα της γενέτειράς του Εστουδιάντες, όπου αγωνίστηκε δυο σεζόν (1997-98, 1998-99). Στη συνέχεια πήρε μεταγραφή στην Πάρμα, όπου αγωνίστηκε μισή σεζόν χωρίς να έχει ούτε μία συμμετοχή - το 2ο μισό αυτής της σεζόν (1999-2000) μεταγράφηκε στη Νάπολι όπου είχε 11 συμμετοχές και 2 γκολ.

Ρεάλ Σαραγόσα

Αφού δεν έπιασε στην Ευρώπη, επέστρεψε στην Εστουδιάντες. Κάνοντας μια παραγωγική σεζόν (28 αγώνες, 9 γκολ) έρχεται ξανά το κάλεσμα απ'την Ευρώπη και συγκεκριμένα απ' τη Ρεάλ Σαραγόσα, στην οποία αγωνίστηκε 4 σεζόν έχοντας 135 συμμετοχές και 15 γκολ. Το πιο σημαντικό γκολ ήταν εκείνο τη σεζόν 2003-04 στον τελικό του Copa del Rey απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, καθώς χάρισε τη νίκη στη Σαραγόσα στην παράταση (τελικό σκορ 3-2).

Ατλέτικο Μαδρίτης

Στις 29 Ιουλίου 2005 υπέγραψε συμβόλαιο ύψους 4 εκατομμυρίων στην Ατλέτικο Μαδρίτης, όπου αγωνίστηκε 2 σεζόν έχοντας 62 συμμετοχές και 5 γκολ.

Ολυμπιακός

Τον Ιούλιο του 2007 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας τεσσάρων χρόνων.
Στη φανέλα του στον Ολυμπιακό είχε αρχικά το νούμερο 8, αλλά όταν ο Νέρι Καστίγιο πήρε μεταγραφή στη Σαχτάρ, πήρε το νούμερο 7, που είναι το αγαπημένο του και το είχε στη Ρεάλ Σαραγόσα και στην Ατλέτικο Μαδρίτης.
Τον Ιούνιο του 2013, επέστρεψε στην ενεργό δράση για λογαριασμό του ΟΦΗ. Ωστόσο, λίγο καιρό αργότερα αναγκάστηκε και πάλι να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. 
Το Σεπτέμβριο του 2014 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του στο τεχνικό τιμ του Ολυμπιακού με τον Γκαλέτι να αναλαμβάνει χρέη σκάουτερ στη Λατινική Αμερική.

Εθνική Αργεντινής

Ο Γκαλέτι, τέλος, είναι διεθνής με την Εθνική Αργεντινής έχοντας 13 συμμετοχές και 3 γκολ.

Προβλήματα υγείας

Το Φεβρουάριο του 2010, ο Γκαλέτι διαγνώστηκε με προβλήματα στα νεφρά του, όπου αυτό τον οδήγησε να χάσει όλη την σεζόν. Μετά από κάποιες θεραπείες, γεννήθηκε η ελπίδα πως θα μπορούσε να επανέλθει, αλλά ο γιατρός του είπε ότι είναι καλύτερο να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Όμως, δυο χρόνια αργότερα βρέθηκε συμβατός δότης, ο πατέρας του Αργεντίνου ποδοσφαιριστή, με αποτέλεσμα να επιστρέψει στην ενεργό δράση το 2013, φορώντας τη φανέλα του ΟΦΗ.
Λέρικος

Ο Λέρικος είναι παραδοσιακός ελληνικός χορός, που χορεύεται σε κύκλο. Οι χορευτές κρατούν τα χέρια στο επίπεδο των ώμων και χορεύουν αριστερόστροφα.
Unisonic (άλμπουμ)

Τραγούδια

1. Unisonic (Μέϊερ, Χάνσεν) - 3:25

2. Souls Alive (Μέϊερ) - 5:13

3. Never Too Late (Χάνσεν) - 4:30

4. I’ve Tried (Γουάρντ) - 4:56

5. Star Rider (Γουάρντ) - 4:16

6. Never Change Me (Χάνσεν) - 3:44

7. Over the Rainbow (European bonus track) (Χάνσεν) - 5:16

8. Renegade (Γουάρντ) - 4:38

9. My Sanctuary (Γουάρντ, Χάνσεν) - 4:16

10. King for a Day  (Χάνσεν) - 4:07

11. We Rise (Γουάρντ, Χάνσεν) - 4:43

12. No One Ever Sees Me (Κίσκε) - 6:13

13. The Morning After (Japanese bonus track) (Μέϊερ) - 4:03

14. I Want Out (live at Loud Park) (North American bonus track) (Χάνσεν) - 5:34
Χέρμπερτ Τίσι

Βίος

To 1933 ο Τίσι μαζί με τον Μαξ Ράις έκανε ταξίδι με μοτοσικλέτα στην Ινδία. Το 1935 έκανε και δεύτερο ταξίδι στην Ινδία και από εκεί ταξίδεψε προσκυνητής στο ιερό βουνό Καϊλάς στο Θιβέτ. Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, επιχείρησε με δύο σχοινοσυντρόφους του την πρώτη ανάβαση της Γκούρλα Μαντχάτα σε αλπικό στιλ, αλλά αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω από τα 7.200 μ.
Μετά το διδακτορικό του στη γεωλογία ο Τίσι ταξίδεψε στην Αλάσκα το 1938. Στη διάρκεια του Β' Π.Π. μέχρι το 1948 βρέθηκε στην Κίνα και στην Ιαπωνία, όπου εργάστηκε ως γεωλόγος και δημοσιογράφος. Το φθινόπωρο του 1953 πραγματοποίησε την πρώτη διάσχιση του δυτικού Νεπάλ.
Γλώσσα Κοκμοντσάκ

Η Κοκμοντσάκ είναι μικτή γλώσσα που βασίζεται στα καζακικά, τα μογγολικά και τη Σόλον. Η γλώσσα ομιλείται από περίπου 200 άτομα (1995)στην Αυτόνομη Περιοχή των Ουιγούρων των Σιντσιάνγκ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.
Κάρολος Μπερναντότ

Βιογραφία

Ο Κάρολος-Γουσταύος-Όσκαρ-Φρειδερίκος-Χριστιανός ήταν ο μόνος γιος του Καρόλου δούκα του Βέστεργκετλαντ και της Ίνγκεμποργκ των Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ, κόρης του Φρειδερίκου Η΄ της Δανίας. Για να τον ξεχωρίσουν από τον ομώνυμο πατέρα του, τον αποκαλούσαν Κάρολο τον νεότερο. Η αδελφή του Άστριντ ήταν σύζυγος του Λεοπόλδου Γ΄ του Βελγίου.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ο Κάρολος και άλλοι κέρδισαν την εμπιστοσύνη της ηλικιωμένης Φλόρενς Στέφενς, μίας πλούσιας, κληρονόμου μεγάλων ιδιοκτησιών στο Χούσεμπυ, κοντά στο Βέκχε της Βόρειας Σουηδίας. Ένα περίπλοκο σύστημα συναλλαγών οδήγησε στην καταστροφή της Στέφενς και έγινε δίκη. Ο Κάρολος ομολόγησε, αλλά ο δικαστής έκρινε ότι δεν είχε εγκληματικό σκοπό και τον αθώωσε. Το σκάνδαλο έλαβε μεγάλη δημοσιότητα και ο Κάρολος έφυγε από τη χώρα για την Ισπανία. Εκεί πέρασε την υπόλοιπη ζωή του, ώσπου απεβίωσε στη Μάλαγα.
Περιφέρεια Καγιές

Γεωγραφία

Η Περιφέρεια Καγιές βρίσκεται βορειοδυτικά του Μαλί. Συνορεύει στα ανατολικά με την Περιφέρεια Κουλικορό, στα βόρεια με την Αλγερία, στα νοτιοδυτικά με τη Γουινέα, στα νοτιοανατολικά με τη Μπουρκίνα Φάσο και στα δυτικά με τη Σενεγάλη. Έχει έκταση 119.743 km².

Δημογραφία

Η Περιφέρεια Καγιές έχει 1.996.743 κατοίκους (2009) (δηλαδή περίπου το 18,1 % του συνολικού πληθυσμού του Μαλί). Έχει πυκνότητα 37,3 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Πρωτεύουσα είναι το Καγιές με πληθυσμό 127.368 κατοίκων.
Κόξαρη Ηρακλείου

Ιστορική αναφορά

Αναφέρεται στην επαρχία Πεδιάδος το 1577 από το Fr. Barozzi, σαν Coxari, από τον Καστροφύλακα, το 1583 από το Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630, στην τουρκική απογραφή του 1671 σαν Koksari, με 42 χαράτσα. Το όνομα του οικισμού προέρχεται από το βυζαντινό επίθετο Κόξαρης.Σε έγγραφο του 1378, του Δουκικού αρχείου του Χάνδακα αναφέρεται ο Costi Coiri, από τα Χανιά. Το χωριό Κόξαρη ήταν φέουδο της οικογένειας Grego, και δόθηκε μέρος απo αυτό, προίκα στην Έλλενα Γρέγκον , που παντρεύτηκε το 1618 τον ποιητή του «Φορτουνάτο» Μάρκο Αντώνιο Φώσκολο.
Κοντά στην Κόξαρη είναι η Μονή της Κερα- Ελεούσας. Η Κόξαρη ανήκε στο Λατινικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης.
Μπλα (Μάλι)

Γεωγραφία

Η Μπλα βρίσκεται κεντρικά του Μαλί, νότια-κεντρικά της Περιφέρειας Σεγκού και κεντρικά της Επαρχίας Σεγκού. Βρίσκεται σε συνταγμένες 12°57′Β 5°45′Δ.
Ρωμαϊκό υδραγωγείο Πάτρας

Ιστορικά στοιχεία

Η χρήση του υδραγωγείου ήταν αδιάκοπη μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα και επισκευάστηκε πολλές φορές με τελευταία το 1838 από τον δήμαρχο Ι. Μπουκαούρη το 1874 σταμάτησε η χρήση του μετά την διοχέτευση νερού στην πόλη με σωλήνες.
Το υδραγωγείο κατασκευάστηκε τον 2ο αιώνα μ.Χ. πιθανότατα από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αδριανό για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας στην Πάτρα που έως τότε υδρευόταν από πηγάδια. Το υδραγωγείο ήταν μήκους 7,5 χιλιομέτρων από τις πηγές του σημερινού χωριού Ρωμανός έως και την ακρόπολη, όπου σήμερα βρίσκεται το κάστρο της πόλης, από τις ίδιες πηγές υδρεύεται και σήμερα η πόλη της Πάτρας. Το υδραγωγείο σε πολλά τμήματα του ήταν υπόγειο ενώ σε άλλα χρειάστηκε να κτιστεί γεφύρωση, τμήματα της οποίας διασώζονται σήμερα στη Σαμακιά. 
Η Χριστιανική θρησκευτική παράδοση αναφέρει ότι κατασκευάστηκε επί βασιλείας του αυτοκράτορα Κωνστάντιου. Ο Κωνστάντιος στην Αδριανούπολη συνάντησε και γνώρισε τον επίσκοπο Πατρών Πλούταρχο που είχε συμμετάσχει στην σύνοδο της Σαρδικής, από τον οποίο έμαθε ότι στην Πάτρα φυλάσσονταν τα λείψανα του Αγίου Ανδρέα. Ο Κωνστάντιος κάλεσε τον Αρτέμιο και τον διέταξε να μεταβεί στην Πάτρα και να μεταφέρει το λείψανο στην Κωνσταντινούπολη. Ο Αρτέμιος ερχόμενος στην Πάτρα συνάντησε την αντίδραση των Πατρέων και την άρνηση τους να δώσουν το λείψανο παρά μάλιστα και τις απειλές του. Τελικά οι Πατρείς φοβούμενοι μην το πάρει με την βία αποφάσισαν και του ζήτησαν σαν ανταπόδοση να τους φέρει πόσιμο νερό από το Παναχαϊκό στην πόλη. Ο Αρτέμιος δέχτηκε και κατασκεύασε το υδραγωγείο μετά από αρκετά χρόνια λόγω της μορφολογίας του εδάφους, έπειτα οι Πατρείς έδωσαν το λείψανο του Αγίου που μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 353 ή το 357 μ.Χ. 
Ξένοι περιηγητές που πέρασαν από την πόλη τον 17ο αιώνα αναφέρουν ότι διατηρούνταν σε καλή κατάσταση ακόμα και μετέφερε νερό. Είχε δυο σειρές τόξα που ήταν κατασκευασμένα από πελεκητή πέτρα και επενδυμένα με τούβλα και στην κορυφή το αυλάκι που μετέφερε το νερό.
Χόουλταουν

Γεωγραφία

Η Χόουλταουν βρίσκεται δυτικά του Μπαρμπάντος και κεντρικά της του Αγίου Ιακώβου. Βρίσκεται βόρεια της Κόλορ Κλαμπ και βορειοδυτικά της Λάσκελς.
Αραφήν Αιγηίδας

Ονομασία

Ο δήμος πήρε το όνομά του  από τον μυθικό επώνυμο ήρωα Αραφήνα.

Τοποθεσία του αρχαίου δήμου

Ο δήμος του Αραφήνος, ήταν δήμος της Παραλίας. Βρίσκεται στην ανατολική ακτή της Αττικής βόρεια της Βραυρώνας και του δήμου των Αλών Αραφηνίδων, στην περιοχή της σύγχρονης πόλης της Ραφήνας, η οποία υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Ραφήνας - Πικερμίου, ενώ σύμφωνα με τον John S. Traill το κέντρο του δήμου βρίσκεται σε θέση δυτικά της Ραφήνας. 
Οι ερευνητές του 19ου αιώνα Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβήςκαι Διονύσιος Σουρμελής,  επίσης επιβεβαιώνουν την διαχρονική ύπαρξη του δήμου στην περιοχή της σύγχρονης Ραφήνας.

Αρχαιολογικά ευρήματα

Εκτός από τα διάφορα οικιστικά κατάλοιπα της αρχαίας Ραφήνας, η οποία εκτιμάται ότι βρισκόταν πάνω από το σύγχρονο λιμάνι, στην περιοχή του Δήμου Ραφήνας έχουν επίσης εντοπισθεί ευρήματα της πρωτοελλαδικής ανάπτυξης, καθώς και Βαλανείο της ρωμαϊκής εποχής, ενώ στην παραλία Μαρίκες, στη θέση Ασκηταριό έχουν βρεθεί οχυρωμένοι οικισμοί της πρώιμης εποχής του Χαλκού.

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Αιγηίδας φυλής, συμμετείχε με 2 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν επίσης με 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.

Οι κάτοικοι του Αραφήνος

Ο δημότης του αρχαίου Αραφήνος ονομαζόταν Αραφήνιος. Η περιοχή του δήμου κατοικήθηκε ήδη από τα αρχαία χρόνια και ο αρχικός οικισμός άκμασε χάρη στο λιμάνι, το οποίο δίνει καλή πρόσβαση από/προς τα νησιά των Κυκλάδων. Δύο οικισμοί αυτής της περιόδου βρέθηκαν σε λόφο δύο χιλιόμετρα νότια του λιμανιού της Ραφήνας, ενώ μέχρι σήμερα παραμένουν και διάφορα αρχαιολογικά κατάλοιπα, σε όποια σημεία δεν καλύφθηκαν από τα σύγχρονα κτίρια.

Προσωπικότητες από τον Αραφήνα

Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο του Αραφήνος, όπως ο Δείφιλος ο Αραφήνιος, ο Δημόφιλος ο Αραφήνιος γιος του Μηνοδότου, ο Διονύσιος ο Αραφήνιος γιος του Επιγένους κ.α.