google/wiki40b huggingface dataset:
Στάση του Ίλλου

Η Στάση του Ίλλου ήταν εξέγερση στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία εναντίον του Αυτοκράτορα Ζήνωνα που έγινε το 484.
Τη στάση ξεκίνησε στο Θέμα Ανατολικών ο Ίλλος ο Ίσαυρος, αξιωματούχος της αυτοκρατορίας που είχε εξασφαλίσει και τη βοήθεια της Αυγούστας Αιλίας Βηρίνας, πεθεράς του Ζήνωνα και συζύγου του Λέοντος Α΄. Παρόλο που αρχηγός της εξεγέρσεως ήταν ο Ίλλος, δεν ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας, αλλά προώθησε για αυτή τη θέση τον Λεόντιο. Η εξέγερση ξεκίνησε το καλοκαίρι του 484 και μετά από λίγους μήνες ο Ίλλος αναγκάστηκε να κλειστεί στο Κάστρο της Χερρίδος, όπου πολιορκήθηκε για τέσσερα χρόνια. Το 488 έληξε η πολιορκία και ο Ίλλος παραδόθηκε μαζί με τον Λεόντιο στις αυτοκρατορικές δυνάμεις. Έπειτα καταδικάστηκαν σε θάνατο, αποκεφαλίστηκαν, και τα κεφάλια τους καρφωμένα σε κοντάρια περιφέρονταν στην Κωνσταντινούπολη.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων

Ιστορία

Το 2010, η UAEFA συνεργάστηκε με την Mubadala Development Company για να ξεκινήσει το UAEFA Grassroots Festivals, μια κρατική εκστρατεία για την πρόσληψη και εκπαίδευση νέων παικτών.
Τον Ιούλιο του 2011, υπογράφηκε τριετής συμφωνία χορηγίας με την Panasonic. Τον Ιανουάριο του 2016, η UAEFA υπέγραψε σύμπραξη με την Αμερικανική Ακαδημία Αθλητισμού για να παρασχεθεί στην ομοσπονδία των Εμιράτων πρόγραμμα αδειοδότησης φορέων ποδοσφαιρικών συλλόγων.
Τον Δεκέμβριο του 2016, η UAEFA ανανέωσε τη συνεργασία της με την Ιαπωνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία.

Διαμάχες

Το Φεβρουάριο του 2017, η UAEFA προειδοποίησε 46 ποδοσφαιριστές (συμπεριλαμβανομένου του Ασαμόα Γκιάν) σχετικά με τα ακατάλληλα χτενίσματα που δεν συμμορφώνονταν με τις κατευθυντήριες γραμμές του Ισλάμ.
Τον Οκτώβριο του 2017, η UAEFA ζήτησε να αναβληθεί το 23ο Αραβικό Κύπελλο του Κόλπου, ενώ επιλύθηκε το ζήτημα με το Κατάρ.
Ναυλολόγιο

Ο όρος ναυλολόγιο, (tariff rate), φέρεται με δύο έννοιες: α) ως τιμοκατάλογος ναύλων, και β) ως υποχρεωτική τιμή ναύλων.
Στη πρώτη περίπτωση το ναυλολόγιο αποτελεί ένα κατάλογο με τις τιμές των ναύλων κατά είδος εμπορεύματος, μονάδα όγκου και απόσταση μεταφοράς, το οποίο είναι ανάλογο με τον τιμοκατάλογο που τηρούν διάφορες βιομηχανίες ή εταιρίες μεταφορών, (χερσαίες, ναυτιλιακές, σιδηροδρομικές και αεροπορικές). Ιδιαίτερα στις θαλάσσιες μεταφορές το ναυλολόγιο, υπό αυτή την έννοια, χρησιμοποιείται κυρίως στα πλοία τακτικών γραμμών (liners) και περισσότερο από τους συνασπισμούς ναυτιλιακών επιχειρήσεων γνωστών ως "ενώσεις", κόνφερανς.
Στη δεύτερη περίπτωση το ναυλολόγιο αποτελεί υποχρεωτικό καθορισμό τιμών ναύλων μεταφοράς κυρίως προσώπων ή εμπορευμάτων που καθορίζεται συνήθως για μαζικά μέσα μεταφοράς, π.χ. λεωφορεία, ταξί, τρένα, αεροπλάνα κ.λπ. ή για τις εσωτερικές ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες. Στις περιπτώσεις αυτές στην Ελλάδα αρμόδιος φορέας καθορισμού ναυλολογίου είναι το Υπουργείο Συγκοινωνιών και για τις θαλάσσιες μεταφορές (ακτοπλοϊκές) το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Το εκάστοτε καθοριζόμενο ναυλολόγιο συνήθως ισχύει για ορισμένη χρονική περίοδο.
Ιωσήφ της Πάρμας

Βιογραφία

Ο Ιωσήφ-Μάριος-Πέτρος-Παύλος-Φραγκίσκος-Ροβέρτος-Θωμάς του Ακουίνο-Ανδρέας Αβελίνο-Μπιάτζιο-Μάουρο-Κάρολος-Σταλισλάος-Λουδοβίκος-Φίλιππος Νέρι-Λέων-Βερνάρδος-Αντώνιος-Φερδινάνδος γεννήθηκε στο Μπιαρίτς της νοτιοδυτικής Γαλλίας. Ήταν δευτερότοκος (επιζών) γιος του Ροβέρτου δούκα της Πάρμας & Πλακεντίας και της Μαρίας-Πίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου Β΄ των Δύο Σικελιών.
Το δουκάτο της Πάρμας ενσωματώθηκε στην Ιταλία το 1859. Ο πατέρας του συνέχισε να φέρει τον τίτλο του δούκα της Πάρμας· απεβίωσε το 1907. Ο Ιωσήφ, όπως και ο πρωτότοκος Ερρίκος, είχε μαθησιακές δυσκολίες. Έτσι το 1907 πραγματικός (de facto) αρχηγός του Οίκου των Βουρβόνων-Πάρμας ανέλαβε ο τριτότοκος Ηλίας. 
Απεβίωσε το 1950 άγαμος και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ηλίας.
Άλκης Στέας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Σύρο το 1933. Νεαρός ακόμα μετέβη στη Θεσσαλονίκη και ασχολήθηκε με τη διαφήμιση. Ήταν συνιδρυτής μιας από τις παλιότερες εταιρείες του χώρου, με το όνομα ΗΧΩ. Νυμφεύθηκε την τραγουδίστρια Νέλλη Μάνου και απέκτησαν έναν γιο, τον Κωνσταντίνο. Σπούδασε μαθηματικός στη Θεσσαλονίκη.
Είχε γίνει ήδη γνωστός στο πανελλήνιο από το ραδιοφωνικό «τηλεφωνικό παιγνίδι», που μεταδιδόταν από τον τότε στρατιωτικό ραδιοφωνικό σταθμό Θεσσαλονίκης με πρώτους χορηγούς τα ξυραφάκια «ASTOR» και στη συνέχεια τη σοκολατοποιία "ΠΑΥΛΙΔΟΥ".
Στη συμπρωτεύουσα επίσης άρχισε να παρουσιάζει το φημισμένο Φεστιβάλ τραγουδιού του τότε ΕΙΡ. Καθιερώθηκε στη θέση αυτή και παρουσίαζε συνεχώς τον θεσμό επί περιπου 25 χρόνια. Επίσης, ήταν από τους πρώτους παραγωγούς του Κρατικού Ραδιοφωνικού Σταθμού Μακεδονίας.
Με τη διεύρυνση της αγοράς της διαφήμισης, ο Στέας πήγε στην Αθήνα και εργάστηκε σε γραφείο της εταιρείας του. Στο πλευρό του θεατρικού συγγραφέα Λάκη Μιχαηλίδη παρήγαγε πολλά γνωστά διαφημιστικά συνθήματα της εποχής. Παράλληλα ο Στέας συνέχισε τη δουλειά του ως παρουσιαστής και παρουσίαζε το Πατρινό καρναβάλι (από το 1974) και διάφορα τηλεπαιχνίδια, όπως το "Αν εχεις γνώσεις διαβαινε". Στο κοινό είχε γίνει γνωστός με τό ρήμα  "Ευτυχήτε" (η ορθή γραφή κατά την εποχή της εκφωνήσεως (λόγω υποτακτικής) και έτσι έχει αποτυπωθεί σε όλα τα οπτικά αρχεία), που επαναλάμβανε στην προσφώνηση - εκφώνηση - αποφώνηση όλων των εκπομπών του.
Απεβίωσε από καρκίνο, στις 8 Μαρτίου του 1999. Κηδεύτηκε από τον ναό του Αγίου Αλεξάνδρου στο Παλαιό Φάληρο.
Λέβι Μουαναγουάσα

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο Μουφουλίρα στις 3 Σεπτεμβρίου του 1948 και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Ζάμπιας. Δημιούργησε τη δική του εταιρεία, Mwanawasa & Company. Παντρεύτηκε τη Μορίν και απέκτησαν μαζί 4 παιδιά. Απέκτησε άλλα 2 παιδιά από πρώτο γάμο.

Πολιτική καριέρα

Το 1991 έγινε αντιπρόεδρος στην κυβέρνηση του Προέδρου Φρέντερικ Τσιλούμπα. Παραιτήθηκε το 1994, καταγγέλλοντας διαφθορά και απέτυχε να εκλεγεί Πρόεδρος το 1996. Το 2001 κέρδισε τις προεδρικές εκλογές επικρατώντας 10 ακόμα υποψηφίων και ορκίστηκε Πρόεδρος στις 2 Ιανουαρίου του 2002, ενώ η Αντιπολίτευση κατήγγειλε νοθεία. Το 2005, ο Μουαναγουάσα ζήτησε συγγνώμη από το λαό του επειδή απέτυχε να αντιμετωπίσει τη φτώχεια.

Επανεκλογή

Επανεξελέγη στις προεδρικές εκλογές της 28 Σεπτεμβρίου του 2006 (ως υποψήφιος του Κινήματος για την Πολυκομματική Δημοκρατία- Movement for Multiparty Democracy) με 43% των ψήφων, έναντι 29,4% για τον υποψήφιο του Πατριωτικού Μετώπου, Μάικλ Σάτα και 25,3% για τον Χακαΐντε Χιτσιλέμα της Ενωμένης Δημοκρατικής Συμμαχίας (United Democratic Alliance) .

Ασθένεια

Στις 29 Ιουνίου του 2008 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο ενώ βρισκόταν το Σαρμ ελ Σεΐχ της Αιγύπτου για τη σύνοδο της Αφρικανικής Ένωσης. Στις 2 Ιουλίου μεταφέρθηκε αεροπορικώς στο Παρίσι για επιπλέον νοσηλεία. Ο Μουαναγουάσα ήταν σε ημικωματώδη κατάσταση. 
Στις 3 Ιουλίου του 2008 ήρθαν στο φως εσφαλμένες πληροφορίες ότι ο Μουαναγουάσα είχε πεθάνει στο νοσοκομείο του Παρισιού. Τις ψεύτικες πληροφορίες διέψευσε η ίδια η κυβέρνηση της Ζάμπιας.
Ο Μουαναγουάσα εισήχθη για νοσηλεία στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο του Περσί, στο Παρίσι. Σε ιατρικό ανακοινωθέν στις 7 Ιουλίου του 2008 αναφέρθηκε ότι η κατάστασή του ήταν σταθερή  Ωστόσο, ο πρόεδρος υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση, εξαιτίας αναπνευστικού προβλήματος.Η εν λόγω επέμβαση ήταν επιτυχής.

Θάνατος

Ο προσωρινός πρόεδρος Ρουπία Μπάντα δήλωσε στις 18 Αυγούστου ότι η κατάσταση της υγείας του Μουαναγουάσα είχε παρουσιάσει ξαφνική επιδείνωση. Παρά την επέμβαση των ιατρών, η κατάστασή του παρέμεινε κρίσιμη. Ο Πρόεδρος κατέληξε στη Γαλλία στις 19 Αυγούστου και τη θλιβερή ανακοίνωση έκανε μέλος της οικογένειάς του, που επιθύμησε να κρατήσει την ανωνυμία του.
Web Gallery of Art

Η Web Gallery of Art (WGA) είναι εικονική διαδικτυακή πινακοθήκη. Παρουσιάζει ιστορικά ευρωπαϊκά έργα τέχνης, κυρίως των εποχών μπαρόκ, γοτθικής και Αναγέννησης. Τα έργα που παρουσιάζονται διατίθενται για εκπαιδευτικούς σκοπούς και για προσωπική χρήση.

Επισκόπηση

Στον ιστότοπο περιέχονται εικόνες περισσότερων από 35.000 έργων, ενώ περιλαμβάνεται και συνοδευτικό κείμενο, τόσο για κάθε έργο τέχνης όσο και για τον κάθε δημιουργό. Τα έργα και τα κείμενα είναι προσβάσιμα μέσω βάσης δεδομένων με δυνατότητα αναζήτησης. Η WGA αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα συλλογής που συγκροτήθηκε από ανεξάρτητο φορέα και περιλαμβάνει υψηλής ποιότητας εικόνες ιστορικών έργων τέχνης.
Ο επισκέπτης μπορεί να επιλέξει το μέγεθος της εικόνας που θέλει να δει. Η περιήγηση συνοδεύεται από μουσική, ενώ διατίθενται και αφίσες των έργων τέχνης που περιλαμβάνει η βάση δεδομένων. Η δημιουργία αυτή ανήκει στους Εμίλ Κρεν (Emil Kren) και Ντάνιελ Μαρξ (Daniel Marx).
Στρατονίκη της Καππαδοκίας

Βιογραφικά στοιχεία

Πατέρας της Στρατονίκης ήταν ο Αντίοχος Β', ο επονομαζόμενος «ο Θεός», βασιλιάς της Συρίας κατά την περίοδο 261 – 246 π.Χ., και μητέρα της η Λαοδίκη, γνωστή για την εμπλοκή της στα γεγονότα που οδήγησαν στην έναρξη του Τρίτου Συριακού Πολέμου.
Ο ηγεμόνας της Καππαδοκίας, Αριαράμνης Β', φρόντισε να συσφύξει τους δεσμούς του οίκου του με τους Σελευκίδες, κανονίζοντας το 255 π.Χ. γάμο ανάμεσα στη Στρατονίκη και στον πρωτότοκό του, Αριαράθη Γ'. Οι Σελευκίδες, έχοντας εμπλακεί στο Δεύτερο Συριακό Πόλεμο (260 - 253 π.Χ.), είχαν κάθε συμφέρον να αναγνωρίσουν τη Μεγάλη Καππαδοκία την περίοδο αυτή ως ανεξάρτητο βασίλειο προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συνεργασία της. Κατά μία εκδοχή την περίοδο αυτή πέρασε στους Αριαραθίδες η περιοχή της Καταονίας, ίσως ως προίκα της πριγκίπισας Στρατονίκης ή μέσω κατακτητικών πολέμων. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αριαράθη Γ' εμφανίζεται στην καππαδοκική νομισματοκοπία για πρώτη φορά ο βασιλικός τίτλος.
Κατά τη διαμάχη των δύο αδερφών της συζύγου του, Σέλευκου Β' του Καλλίνικου και Αντίοχου Ιέρακα για την εξουσία, ο Αριαράθης Γ' τάχθηκε με το μέρος του δεύτερου, βρίσκοντας πάτημα να επεκτείνει το βασίλειό του. Το ζευγάρι απέκτησε ένα γιο, ο οποίος διαδέχτηκε τον πατέρα του σε νηπιακή ηλικία, και έμεινε γνωστός ως Αριαράθης Δ' ο Ευσεβής.
Λούκιος Άκκιος

Το έργο του

Ο Άκκιος ήταν πολυγραφότατος και είχε μεγάλη φήμη και κύρος, θεωρούμενος ως ο καλύτερος από τους σύγχρονούς του τραγικούς ποιητές. Οι τίτλοι και αρκετοί στίχοι (περί τους 700) περίπου 50 έργων του έχουν διασωθεί. Κρίνοντας από αυτούς, οι φιλόλογοι έχουν φθάσει στο συμπέρασμα ότι τα περισσότερα, αν όχι όλα, από τα έργα του ήταν τραγωδίες, αν και ο Πλίνιος ο Νεότερος τον κατατάσσει στους ερωτικούς ποιητές.
Τα περισσότερα εκ των έργων του Ακκίου ήταν μιμήσεις ή ακόμα και ελεύθερες μεταφράσεις ελληνικών έργων, ιδιαίτερα του Αισχύλου. Το παλαιότερο από αυτά ήταν μάλλον ο Ατρεύς, που ανέβηκε στη σκηνή το 140 π.Χ., αλλά χάθηκε. Συνέγραψε επίσης και λίγα έργα με ρωμαϊκά θέματα, ένα από τα οποία, μία εξέταση της τυραννίας του Λούκιου Ταρκυνίου του Υπερήφανου και της εξώσεώς του από τον Λούκιο Ιούνιο Βρούτο, είχε τον τίτλο Βρούτος και γράφτηκε πιθανώς προς τιμή του προστάτη του, Δεκίμου Βρούτου. Τα αγαπημένα του θέματα ήταν οι μύθοι του Τρωικού Πολέμου και του οίκου του Πέλοπα. Τα σωζόμενα αποσπάσματα (το σημαντικότερο από τα οποία διασώθηκε σε κείμενο του Κικέρωνα) φαίνεται να δικαιολογούν τον θαυμασμό με τον οποίο μιλούσαν για τον Άκκιο οι αρχαίοι συγγραφείς. Τον επαινούν ιδίως για τη δύναμη της γλώσσας του, καθώς και για τη λεπτότητα των σκέψεών του. Αν και το πομπώδες και βερμπαλιστικό ύφος του γινόταν κάποτε αντικείμενο ειρωνείας από κάποιους συναδέλφους του, ο Άκκιος και το έργο του συνέχισαν να αναφέρονται από άλλους συγγραφείς πολύ μετά τον θάνατό του.
Ο Άκκιος συνέγραψε και άλλα είδη λογοτεχνίας: Το Libri Didascalicon είναι μία έμμετρη πραγματεία για την ιστορία της ελληνικής και ρωμαϊκής ποιήσεως, ιδίως της δραματικής. Σώζονται μόνο οι τίτλοι των Libri Pragmaticon, Parerga και Praxidica, ενώ έγραψε και «Χρονικά» (Annales) σε εξάμετρο στίχο, που περιέχουν την ιστορία της Ρώμης, έργο ανάλογο με το προγενέστερο αντίστοιχο του Εννίου.

Ως λόγιος και γραμματικός

Ο Άκκιος επεχείρησε να εισαγάγει καινοτομίες στην ορθογραφία και τη γραμματική της λατινικής, οι περισσότερες από τις οποίες αποσκοπούσαν στην προσέγγιση της γραπτής γλώσσας στην πραγματική προφορά της. Λίγες από αυτές επεκράτησαν, μολονότι η προτίμησή του να μη δίνονται λατινικές καταλήξεις στα ελληνικά ονόματα είχε αρκετούς υποστηρικτές, ιδίως τον Βάρρωνα, ο οποίος αφιέρωσε το έργο του De antiquitate litterarum στον Άκκιο.
Μία σύμβαση γραφής των μακρών φωνηέντων με διπλό γράμμα (π.χ. aa για το μακρό ā) συνδέεται επίσης με τον Άκκιο και βρίσκεται σε κείμενα της εποχής του.

Πολιτική και χαρακτήρας

Ο Άκκιος υπήρξε πολιτικά συντηρητικός και γενικώς με αξιοσημείωτη αξιοπρέπεια και επιφύλαξη. Ωστόσο πίστευε ότι κάποιος με λογοτεχνικό ταλέντο, όπως αυτός, θα έπρεπε να τυγχάνει μεγαλύτερου σεβασμού από κάποιον που απλώς γεννήθηκε σε οικογένεια ευγενών. Μερικοί συγγραφείς εξέφρασαν τον σαρκασμό τους για τα υπερφυσικού μεγέθους αγάλματα του εαυτού του που είχε εγκαταστήσει στον ναό των Μουσών.
Ένα απόσπασμα από τον Ατρέα του Ακκίου περιέχει τον στίχο «oderint dum metuant» (= «αφήστε τους να μισούν, εφόσον φοβούνται»), που αργότερα έγινε διαβόητη φράση του Καλιγούλα.
Περιφέρεια Σινυάνγκα

Αδαμαντορυχείο Ουίλλιαμσον

Στην Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region), βρίσκεται και το ανοιχτό λατομείο του αδαμαντορυχείου Ουίλλιαμσον (Williamson diamond mine) (επίσης γνωστού και ως ορυχείου Μουαντούι [Mwadui]), βρίσκεται στην Περιοχή Κισάπου (Kishapu District), μεταξύ των περιοχών «Μπουμπίκι» (Bubiki) και «Κιζούμπι» (Kizumbi) και σύμφωνα με τον Δημήτριο Τζαμτζή, πρώην συνεργάτη του Ουίλλιαμσον, ανακαλύφθηκε το 1942 από έναν επιστάτη του Ουίλλιαμσον.

Απαρίθμηση των Ελλήνων στην Περιφέρεια Σινυάνγκα (κατά το 1950)

Σε ολόκληρη την Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) και συγκεκριμένα στην πόλη Σινυάνγκα (Shinyanga), βρισκόταν εγκατεστημένος μόλις ένας Έλληνας, ο εκ Σάμου Ιωάννης Γιάκας. Ήταν ιδιοκτήτης ξενοδοχείου και τριών οικιών. Ασχολείτο με εργολαβικές επιχειρήσεις, όπου όλες σχεδόν οι ανοικοδομήσεις των Κυβερνητικών οικημάτων, ανατίθεντο σε αυτόν. Είχε επίσης αναλάβει την τροφοδοσία και τον εφοδιασμό όλων των χρειωδών του προσωπικού και των εργατών του αδαμαντορυχείου του Ουίλλιαμσον, με τον οποίο συνδεόταν και προσωπικά. Ο Ιωάννης Γιάκας, ήταν μια πολλή δυναμική προσωπικότητα.

Πολιτισμός

Οι επικρατούσες φυλές στην Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) είναι οι φυλές Σουκούμα (Sukuma), Νυαμουέζι (Nyamwezi) και Σούμπουα (Sumbwa).

Οικονομία

Η παραδοσιακή γεωργία στην περιοχή ποικίλλει, αλλά συχνά είναι αραβόσιτος, βαμβάκι και η παραγωγή ρυζιού.
Βαρκαρόλα

Η βαρκαρόλα, ή βαρκαρόλλα (από την ιταλική λέξη barca = βάρκα), ή επί το ελληνικότερο λεμβωδία, είναι είδος τραγουδιού ή οργανικής μουσικής, που συσχετίζεται με τη βαρκάδα, ειδικότερα δε αυτήν σε βενετσιάνικη γόνδολα. Από το ρεπερτόριο της κλασικής μουσικής, ξεχωρίζει η βαρκαρόλα από την όπερα "Τα Παραμύθια του Χόφμαν" του Ζακ Όφενμπαχ, καθώς και η "Βαρκαρόλα σε φα δίεση μείζονα", έργο για πιάνο του Φρεντερίκ Σοπέν.
Το κύριο χαρακτηριστικό της βαρκαρόλας δεν είναι άλλο από τη ρυθμική αγωγή της, η οποία σχεδόν απαρέγκλιτα είναι σε μέτριας ταχύτητας 6/8, θυμίζοντας το λίκνισμα της γόνδολας κατά την κωπηλασία. Αν και το είδος ήταν γνωστό κατά τον 18ο αιώνα, τα πλέον γνωστά δείγματα προέρχονται από τη Ρομαντική περίοδο. Καθώς η θεματολογία της υπήρξε ιδιαίτερα πρόσφορη για τα οπερατικά κείμενα της εποχής (λιμπρέτι), οι άριες σε ύφος βαρκαρόλας αποτελούν σημαντικό μέρος των οπερατικών έργων του Ρομαντισμού. Πλήθος συνθετών, όπως ο Τζοακίνο Ροσσίνι, ο Βάγκνερ, ο Γκαετάνο Ντονιτσέττι κ.α., έχουν ενσωματώσει λεμβωδίες στα έργα τους, ιδιαιτέρως σε σκηνές που σχετίζονται με τη Βενετία, ή τις βαρκάδες εν γένει. Από την οργανική μουσική, ξεχωρίζουν οι βαρκαρόλες του Φέλιξ Μέντελσον και του Τσαϊκόφσκι, καθώς και άλλα έργα γραμμένα τόσο για σολιστικά όργανα όσο για ορχήστρα. Στον 20ο αιώνα το είδος μεταπήδησε από την όπερα στο μιούζικαλ, μέσα από τα ευρύτερα γνωστά έργα του Τζωρτζ Γκέρσουιν, του Λέοναρντ Μπερνστάιν του Στέφεν Σόντχάιμ κ.α.
Γιάκομπ Λάυσσενς

Βιογραφία

Ήταν μαθητής του Πέτερ Άικενς το 1674. Ταξίδεψε στη Ρώμη σε μικρή ηλικία και αναφέρεται εκεί το 1680. Έγινε μέλος στους Bentvueghels, ένα σύνδεσμο κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών ζωγράφων που δραστηριοποιούνταν στη Ρώμη και, όπως συνηθιζόταν στον σύνδεσμο, έλαβε το προσωνύμιο Notenkraker (= καρυοθραύστης). Ήταν, πιθανόν, ένα από τα νεότερα μέλη που έγιναν ποτέ δεκτά στον σύνδεσμο.
Η δυσχερής οικονομική κατάσταση του πατέρα του τον ανάγκασε να επιστρέψει στην Αμβέρσα. Έγινε δεκτός ως wijnmeester στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1698. Καθώς ο τίτλος αυτός αποδιδόταν μόνο στους γιους των μελών της Συντεχνίας, φαίνεται ότι τότε ήταν μέλος της Συντεχνίας και ο πατέρας του. Δραστηριοποιήθηκε ως ζωγράφος στην Αμβέρσα κατά την περίοδο 1698–1710.

Έργο

Διακόσμησε πολλές αίθουσες και οροφές σε κατοικίες επιφανών και σε κτίσματα στην Αμβέρσα και συνεργάστηκε με άλλους καλλιτέχνες, όπως οι Γιαν Μπάπτιστ Μπόσχερτ και Γκάσπαρ Πέιτερ Φερμπρούγκεν ο νεότερος, οι οποίοι ζωγράφισαν τα άνθη και τα άλλα βοηθητικά στοιχεία.
Ήταν ειδήμονας στην απεικόνιση νεκρών φύσεων με φρούτα. Ο πρώιμος Ολλανδός βιογράφος Γιάκομπ Κάμπο Βάιερμαν αναφέρει τον Γιάκομπ Λάυσσενς ως ζωγράφο ιστορικών θεμάτων, που σημαίνει ότι ασχολήθηκε και με αυτό το είδος ζωγραφικής. Πίνακας με θρησκευτικό περιεχόμενο που τιτλοφορείται Ο Άγιος Ιωσήφ με τον Ιησού ως παιδί αναφέρεται στην απογραφή που έγινε με τον θάνατο του Γ. Γ. Μορέτους (J.J. Moretus) και μεταβιβάστηκε στην πόλη της Αμβέρσας όταν ο εκδοτικός οίκος Πλαντέν - Μορέτους πωλήθηκε στην πόλη. Ορισμένα έργα του έχουν διασωθεί και υπάρχουν σε μουσεία όπως το Μουσείο Ερμιτάζ στην Αγία Πετρούπολη.
Άγιος Φίλιππος, Μπαρμπάντος

Γεωγραφία

Ο Άγιος Φίλιππος βρίσκεται νοτιοανατολικά του Μπαρμπάντος. Συνορεύει στα δυτικά με την Εκκλησία του Χριστού, στα βόρεια με τον Άγιο Ιωάννη και στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Γεώργιο. Στα ανατολικά βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Έχει έκταση 60 km².

Δημογραφία

Ο Άγιος Φίλιππος είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2000 25.110 κατοίκους με πυκνότητα 419 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Πρωτεύουσα είναι η Σιξ Κρος Ρόουντς με λιγότερους από 1.000 κατοίκους.
Ρυέιγ-Μαλμαιζόν

Όνομα

Το Ρυέιγ-Μαλμαιζόν αρχικά ονομαζόταν απλώς Ρυέιγ. Στους μεσαιωνικούς χρόνους το όνομα Ρυέιγ προφερόταν διαφορετικά ως Roialum, Riogilum, Rotoialum, Ruolium ή Ruellium. Αυτό το όνομα προέρχεται από την κελτική λέξη ialo (που σημαίνει "clearing, glade", "place of"), με μια κατάληξη που σημαίνει "brook, stream" (λατινικά rivus, αρχαία γαλλικά rû) ή ίσως από μια κατάληξη που σημαίνει "ford" (κελτικά ritu).
Το 1928, το όνομα της κοινότητας μετονομάστηκε επίσημα σε Ρυέιγ-Μαλμαιζόν ως αναφορά στο διασημότερο τουριστικό θέρετρό της, το Κάστρο Μαλμαιζόν, που ήταν το σπίτι της πρώτης συζύγου του Ναπολέοντα, Joséphine de Beauharnais.
Το όνομα Μαλμαιζόν προέρχεται από την λατινική λέξη mala mansio, που σημαίνει "ill-fated domain", "estate of ill luck". Στον πρώιμο Μεσαίωνα, το Μαλμαιζόν ήταν μια περιοχή βασιλικής κατοικίας που καταστράφηκε από τους Βίκινγκς το 846.

Μεταφορές

Το Ρυέιγ-Μαλμαιζόν εξυπηρετείται από τον σταθμό Ρυέιγ-Μαλμαιζόν στο Paris RER γραμμή A.
MTV Middle East

Ιστορικό

Η πρώτη αναφορά για το πρότζεκτ προήλθε από κάλυψη της 25ης επετείου του MTV το 2006, και αποκαλύφθηκε από τον Φέισαλ Άμπας, τον συντάκτη της εδρευόμενης στο Λονδίνο παναραβικής εφημερίδας Asharq Al-Awsat, που ανέφερε ότι το MTV «ενδιαφέρεται πολύ για την Αραβική αγορά δορυφορικών σταθμών» και παρέθεσε τον Ντιν Ποσένισκι, τον τότε αντιπρόεδρο του δικτύου και γενικό μάνατζερ για αναδυόμενες αγορές, λέγοντας, «Ελπίζουμε ότι θα είμαστε στην αγορά για τους επόμενους 24 μήνες» αλλά «όλα εξαρτώνται από την εύρεση των κατάλληλων τοπικών συνεργατών».
Κατά την περίοδο που εξέπεμψε για πρώτη φορά πρόγραμμα το κανάλι, ο τότε αντιπρόεδρος του δικτύου Μπιλ Ρίντι είπε ότι: «στόχος του [καναλιού] είναι να ανατρέψει τις προκαταλήψεις της Δύσης για τον αραβικό κόσμο και κυρίως τους νέους που ζουν σε αυτόν». Οι Άκον, Ludacris, καθώς και ο Λιβανός-Καναδός Καρλ Βολφ, ο ράπερ Κουσάι Κιντρ (γνωστός κι ως Don Legend the Kamelion) - ο πρώτο Σαουδάραβας καλλιτέχνης της χιπ χοπ, και οι Desert Heat της UAE πήραν μέρος στις τελετές έναρξης του καναλιού τον Νοέμβριο του 2007. Επίσης, το σινγκλ του Καρλ Βολφ «Africa» αποτέλεσε το πρώτο μουσικό βίντεο κλιπ που προβλήθηκε ποτέ στο κανάλι. Οι δύο πρώτοι και η Λιβανέζα Χάιφα Ουέχμπε ήταν επίσης οι πρώτοι που τραγούδησαν στο τότε νεοσύστατο κανάλι. Το πρόγραμμα του σταθμού αρχικά περιελάμβανε 60% αραβικά τραγούδια και 40% ξένα, και την εκπομπή «Ηip ΗopΝa» (ελληνικά: Το χιπ χοπ μας), την σημαντικότερη του καναλιού, όπου ο Κουσάι και ο παραγωγός Φρεντ Ρεκ (50 Cent, Snoop Dogg) περνούσαν από ακροάσεις τραγουδιστές χιπ χοπ από εφτά πόλεις της Μέσης Ανατολής. Οι εφτά νικητές θα ηχογραφούσαν σε παραγωγή του τελευταίου.
Το MTV Europe ήταν προηγουμένως διαθέσιμο στην περιοχή μέσω ειδικής συμφωνίας με την Showtime Arabia. Tο κανάλι της Showtime Arabia μετέδιδε Αραβικά μουσικά βίντεο κλιπ και μια εκπομπή τοπικής παραγωγής ονόματι «Mashaweer» που αργότερα μετονομάστηκε σε «Salaam», οι οποίοι παρουσιαστές της περιελάμβαναν τον τοπικό DJ Madjam και την κύρια παρουσιάστρια Σούζι Ιλίαν.
Φρειδερίκος Λουδοβίκος του Νασσάου-Όττβαϊλερ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη-Λουδοβίκου κόμη του Νασσάου-Όττβαϊλερ και της Δωροθέας-Αικατερίνης, κόρης του Χριστιανού Α΄ Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Μπίσβαϊλερ. 
Το 1690 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Ως το 1705 είχαν αποβιώσει οι τρεις μικρότεροι αδελφοί του. Ο ίδιος δεν είχε άρρενα τέκνα, έτσι όταν το 1728 απεβίωσε τον κληρονόμησε ο γιος του εξαδέλφου του, ο Κάρολος κόμης του Νασσάου-Ούζινγκεν.
Πέπα Τσάβαρι

Καριέρα στην αντισφαίριση

Για μία δεκαετία θεωρούνταν η καλύτερη αντισφαιρίστρια της Ισπανίας. Στο ισπανικό πρωτάθλημα ήταν νικήτρια στο μονό το 1934, 1935, 1936, 1941, 1943, 1945, οκτώ φορές στο διπλό και τέσσερις στο μεικτό, ενώ έπαιζε και στο Γουίμπλεντον.

Καριέρα στο Χόκεϊ

Στο χόκεϊ αγωνίστηκε αρχικά με την Αθλέτικο Μαδρίτης και το 1930 εντάχθηκε στο Club de Campo. Ήταν προπονήτρια της Ρεάλ Μαδρίτης και της ισπανικής εθνικής ομάδας. Το 1936 συμμετείχε στα προκριματικά για τους Ολυμπιακούς αγώνες στο Βερολίνο κερδίζοντας την συμμετοχή της, αλλά η Ισπανία δεν συμμετείχε λόγω του εμφύλιου πολέμου .
Το 1939 ήταν σύμβουλος αθλητισμού και το 1946 ήταν μέλος της Διεθνούς επιτροπής γυναικών του χόκεϊ και μέλος της Βασιλικής Ισπανικής ομοσπονδίας .