google/wiki40b huggingface dataset:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1982–83

Τα Αθηναϊκά τοπικά πρωταθλήματα Αθηνών της αγωνιστικής περιόδου 1982-83 διεξήχθησαν σε τρεις ομίλους (των 16 ομάδων έκαστος) για την πρώτη κατηγορία, τρεις ομίλους (των 18 ομάδων) στη δεύτερη και τέσσερις ομίλους (των 14 ομάδων) στην τρίτη κατηγορία. Συνολικά, στη διοργάνωση έλαβαν μέρος 158 σωματεία (48 στην Α΄, 54 στη Β΄ και 56 στη Γ΄Αθηνών).
Το πρωτάθλημα της Α΄ ΕΠΣΑ κατέκτησαν ο Γ.Σ. Πετραλώνων στον Α΄ όμιλο, η Α.Ε. Χαλανδρίου στο Β΄ όμιλο και ο Χαραυγιακός στο Γ΄ όμιλο. Υπερπρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Χαραυγιακού, έπειτα από αγώνες μπαράζ που δόθηκαν με πολύ μεγάλη καθυστέρηση, μεταξύ των τριών πρωταθλητών ομίλων. Η καθυστέρηση οφείλονταν σε μια ένσταση του Διαγόρα Αιγάλεω, ο οποίος αμφισβητούσε το αποτέλεσμα του ισόπαλου τελευταίου του αγώνα κατά του Α.Ο. Πεύκης, λόγω του οποίου απώλεσε τον τίτλο του Α΄ομίλου. Τελικά, τα μπαράζ διεξήχθησαν το Σεπτέμβριο στο γήπεδο Ζωγράφου και οι δυο πρώτες ομάδες, Χαραυγιακός και Α.Ε. Χαλανδρίου, κέρδισαν την άνοδο στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα της περιόδου 1983-84, ενώ ο Α.Σ. Πετράλωνα (προέκυψε τον Ιούλιο από συγχώνευση των Γ.Σ. Πετραλώνων και Α.Ο. Πετραλώνων) παρέμεινε στην Α΄ Αθηνών. Τα αποτελέσματα ήταν: Χαραυγιακός-Α.Σ. Πετράλωνα 1-0, Α.Ε. Χαλανδρίου-Α.Σ. Πετράλωνα 1-0 και Χαραυγιακός-Α.Ε. Χαλανδρίου 3-0. 
Στους τρεις ομίλους της Β΄ Αθηνών τους τίτλους πήραν ο Εθνικός Νέας Μάκρης, η Α.Ε. Γαλατσίου και ο Γ.Σ. Πατησίων. 
Κυπελλούχος ΕΠΣΑ για το 1983 αναδείχτηκε η Α.Ε. Χαλανδρίου, πραγματοποιώντας έτσι το νταμπλ. Επικράτησε στον Τελικό της 23ης Φεβρουαρίου με 3-0 στα πέναλτι του Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου.
1801 Τιτικάκα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Τιτικάκα εκτιμάται σε 23,18 ± 2,4 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,131 ± 0,032. Ο Τιτικάκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες 12 λεπτά και 38 δευτερόλεπτα, μία γρήγορη περιστροφή.
Σαρλ Γκλαιρ

Τα πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο Σεβιγύ, στο Καντόνι της Βωντ στις 2 Μαΐου 1806. Έχασε τους γονείς του σε παιδική ακόμα ηλικία, 8-9 ετών κι έτσι μεγάλωσε με τον θείο του στη Λυών. Εκείνος τον έστειλε στη Βιομηχανική Σχολή της πόλης. Στα 18 του πηγαίνει στο Παρίσι και φοιτά 4 χρόνια στο Στούντιο Τέχνης του Λουί Χέρσεντ της Ελβετικής Σχολής στις Γκαλερί του Λούβρου.
Σε αυτή τη πολύ παραγωγική περίοδο στρέφεται στην Ιταλική επίδραση τέχνης και πηγαίνει με τον Χόρας Βερνέ και τον Λεοπόλντ Ρομπέρ εξαετές ταξίδι σε Ελλάδα, Αίγυπτο, Νουβία και Συρία. Στο Κάιρο τον έπιασε οφθαλμία και στον Λίβανο πυρετός, κι έτσι επιστρέφει στη Λυών με κλονισμένη υγεία. Όσο αναρρώνει μετακομίζει στο Παρίσι και φτιάχνει ατελιέ στην οδό ντε λ' Ουνιβερσιτέ. Ξεκινά να δουλεύει προσεκτικά τις συνθέσεις του, δίνοντας μορφή στις μνήμες των ταξιδιών του.

Οι εκθέσεις

Εκθέτει στο Σαλόν το 1840 "Το Όραμα Του Ευαγγελιστή Ιωάννη" πράγμα που εκτινάσσει τη καριέρα του. Το 1843 εκθέτει το "Σούρουπο", κερδίζοντας το Β΄ Μετάλλιο, μα εκείνο που τον κάνει ευρύτερα γνωστό είναι "Η Φυγή Των Ψευδαισθήσεων". Δείχνει έναν ποιητή που κάθεται στην όχθη του ποταμού, κρατώντας το κεφάλι, ενώ έχει παρατήσει τη λύρα κοιτάζοντας λυπημένα κι ανήμπορα τις ψευδαισθήσεις να φεύγουν. Είναι παρομοιασμένες με παρθένες και το τραγούδι τους πεθαίνει σιγά-σιγά στα αφτιά του, καθώς το πλοίο τους απομακρύνεται από αυτόν!

Τα αριστουργήματα

Το 1845 δημιουργεί τους "Αποστόλους" και το 1849 τον "Χορό Των Βακχιδών". Ακολούθησαν και άλλα αριστουργήματα και από το στούντιό του αργότερα πέρασαν μαθητές άξιοι όπως οι Χουΐστλερ, Σισλέ, Μπαζίλ, Μονέ και Ρενουάρ. Πεθαίνει ξαφνικά στις 5 Μαΐου 1874 κι αφήνει ημιτελή τον "Επίγειο Παράδεισο".

Οι μαθητές του

Ο πλήρης κατάλογος των μαθητών του, εκτός των προαναφερθέντων: Jean-Leon Jerome (1824-1904), Jean-Louis Hamon (1821-1874), Daniel Ridgway Knight (1839-1924), Jean-Jules-Antoigne Lecomte Du Nouy (1842-1923), Sir Edward Poynter (1836-1919).
Μάκης Τσίτας

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1971 στα Γιαννιτσά. Σπούδασε δημοσιογραφία στη Θεσσαλονίκη και ασχολήθηκε με το ραδιόφωνο. Από το 1994 ζει μόνιμα στην Αθήνα κι εργάζεται στο χώρο των εκδόσεων. Ήταν αρχισυντάκτης του περιοδικού "Περίπλους" (1994-2005), συνεκδότης και διευθυντής του περιοδικού "Index" (2006-2011). Σήμερα διευθύνει το μεγαλύτερο ελληνικό ενημερωτικό site για το βιβλίο και τον πολιτισμό diastixo.gr. 
Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.
Λογοτεχνικά κείμενά του έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες, έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες κι έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.
Το 2014 έλαβε το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το βιβλίο του «Μάρτυς μου ο Θεός» το οποίο κυκλοφορεί σε 12 ευρωπαϊκές γλώσσες.
Έργα του σκηνοθέτησαν η Ρούλα Πατεράκη (Δημοτικό Θέατρο Πειραιά), Έρση Βασιλικιώτη («Θέατρο των Καιρών»), η Σοφία Καραγιάννη (Θέατρο «Vault»), η Taru Makela (Christine and Goran Schildt Foundation, Φιλανδία), ο Alexandru Mazgareanu (Θέατρο «Nottara», Ρουμανία).
Στίχους του μελοποίησαν ο Γιώργος Σταυριανός, ο Τάκης Σούκας, και η Τατιάνα Ζωγράφου.
Έχει εκδώσει 22 βιβλία για παιδιά και 3 για ενήλικες.
Κιότζα

Ιστορία

Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος είναι ο πρώτος που αναφέρει για την Κιότζα και την Σοτομαρίνα, τις καταγράφει με το όνομα "Κλοντία", πιθανότατα ιδρύθηκε από κάποιον Κλόντιο αλλά οι λεπτομέρειες είναι άγνωστες.
Η πόλη αναφέρεται στο παρελθόν με διάφορα ονόματα όπως Κλόντια (Clodia), Κλούζα (Cluza), Κλούτζα (Clugia), Κιότσα (Chiozza) και Κιότζα (Chioggia). Το παλιότερο έγγραφο με το όνομα Κιότζα χρονολογείται τον 6ο αιώνα, ανήκε στην Βυζαντινή αυτοκρατορία. Ο Πεπίνος της Ιταλίας την κατέστρεψε τον 9ο αιώνα αλλά οικοδομήθηκε ξανά με νέο σχέδιο με βάση την βιομηχανία του άλατος. Τον Μεσαίωνα γνωστή σαν "Κλούγκια" ήταν γνωστή σαν μία Αλυκή σε απόσταση περίπου 600 μέτρα από την Αδριατική Θάλασσα. Αργότερα ιδρύθηκε μία επισκοπή (1110) που έπαιξε σημαντικό ρόλο στον "Πόλεμο της Κιότζα" ανάμεσα στην Δημοκρατία της Βενετίας και την Δημοκρατία της Γένοβας, κατακτήθηκε αρχικά από την Γένοβα (1378) και τελικά από την Βενετία (1380). Η πόλη παρέμεινε αυτόνομη αλλά υποταγμένη στην Βενετία, αργότερα συμμάχησε με την Ζαντάρ και την Τρογκίρ εναντίον της Βενετίας (14 Μαρτίου 1381). Η Δημοκρατία της Βενετίας την ανέλαβε υπό την προστασία της (1412) επειδή είχε το μονοπώλιο στο εμπόριο αλατιού με την Σιμπένικ και την Αδριατική.

Έθιμα και αξιοθέατα

Οι γυναίκες μέχρι τον 19ο αιώνα φορούσαν στην Κιότζα μία ποδιά που μπορούσε να σηκωθεί και να μετατραπεί σε πέπλο. Η Κιότζα είναι κέντρο παραγωγής δαντελών αλλά σε αντίθεση με το νησί Μπουράνο χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή τους ροδέλες. Ο διάσημος ποιητής Κάρλο Γκολντόνι επέλεξε την Κιότζια για να κάνει την κωμωδία του "Ο Κιοτζανός καυγάς", χρησιμοποίησε έντονα τα έθιμα των κατοίκων της πόλης όπως την αλιεία και τις δαντέλες.
Η Κιότζα με την αρχιτεκτονική της και τους στενούς δρόμους της θεωρείται μικρογραφία της Βενετίας, γι'αυτό μερικές φορές αποκαλείται "Μικρή Βενετία". Υπάρχουν πολλές μεσαιωνικές εκκλησίες οι οποίες επισκευάστηκαν την εποχή που η πόλη βρισκόταν σε μεγάλη ευημερία τον 16ο και τον 17ο αιώνα. 
Η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα και έγινε ο Καθεδρικός ναός της πόλης (1110), αργότερα ξανακτίστηκε (1623).
Η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα του 18ου αιώνα είχε ένα ψηλό Καμπαναριό που χρονολογείται από τον 11ο αιώνα, είναι ο αρχαιότερος πύργος με ρολόι στον κόσμο, στο εσωτερικό του ναού υπάρχει η Σταύρωση του Πάλμα Βέκκιο.
Η οικονομία της πόλης στηρίζεται στην αλιεία, την κλωστουφαντουργεία και τον τουρισμό, η Σοτομαρίνα διαθέτει 60 ξενοδοχεία και 17 κατασκηνώσεις.
Κωνσταντίνος Μουσούρος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Κωνσταντινούπολη και καταγόταν από την αρχοντική Κρητική - Φαναριώτικη οικογένεια των Μουσούρων που είχε ρίζες στο Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ήταν γιος του Στέφανου Μουσούρου και της Κασσάνδρας, και αδελφός του Παύλου Μουσούρου. Διετέλεσε πρέσβης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ελλάδα, από το 1834 μέχρι 1848, επί Βασιλείας του Όθωνα και στη συνέχεια στη Βιέννη, το Λονδίνο, και το Τορίνο. 
Υπήρξε σθεναρός υπερασπιστής των Οθωμανικών συμφερόντων και διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στα δύο διπλωματικά επεισόδια που έγιναν γνωστά με το όνομα Μουσουρικά, το 1846, από αδέξιο χειρισμό της τουρκικής πλευράς, στο επεισόδιο με τον υπασπιστή του Όθωνα Τσάμη Καρατάσσου, που επέφερε τη διακοπή των διπλωματικών σχέσεων των δύο χωρών, περίπου για ένα χρόνο.
 
Μετά την αποκατάσταση των σχέσεων και την επάνοδό του στην Αθήνα, στις 23 Απριλίου του 1848 εκδηλώθηκε απόπειρα δολοφονίας του με συνέπεια να τραυματιστεί ελαφρά και να ακολουθήσει νέα ένταση στις διπλωματικές σχέσεις. Τελικά τον ίδιο χρόνο μετατέθηκε στη Βιέννη όπου και παρέμεινε εκεί μέχρι το 1867.
Ο Κωνσταντίνος Μουσούρος ή Κωστάκης Μουσούρος υπήρξε και λόγιος ελληνομαθής όπου μετέφρασε σε έμμετρη αρχαιοπρεπή διάλεκτο την "Θεία Κωμωδία" του Δάντη, την οποία και εξέδωσε στο Λονδίνο το 1883.
Ήταν παντρεμένος και είχε έναν γιό, τον Στέφανο Μουσούρο, τον μετέπειτα Ηγεμόνα της Σάμου, που έλαβε σύζυγο την κόρη του σπουδαίου εθνικού ευεργέτη από την Αίγυπτο (εκ Λήμνου) Σερ Τζον Αντωνιάδη.
GNOME Terminal

Χαρακτηριστικά

Το GNOME Terminal έχει παρόμοια λειτουργικότητα με το xterm.

Προφίλ

Το πρόγραμμα υποστηρίζει πολλαπλά προφίλ (αγγλ. profile). Ο χρήστης έχει την δυνατότητα να δημιουργεί και να διαγράφει προφίλ, καθώς και να ρυθμίζει το καθένα από αυτά ξεχωριστά. Υπάρχει πληθώρα επιλογών ρύθμισης, όπως η ρύθμιση γραμματοσειράς, η χρήση διαφορετικών χρωμάτων, η ρύθμιση του τρόπου με τον οποίο ο τερματικός σταθμός διαχειρίζεται τα πλήκτρα delete και backspace και άλλες.
Το GNOME Terminal μπορεί να ρυθμιστεί έτσι ώστε κατά την εκκίνηση του να ξεκινά το προεπιλεγμένο προφίλ του χρήστη. Κάθε προφίλ ρυθμίζεται ξεχωριστά. Για παράδειγμα ένας χρήστης θα μπορούσε να έχει ένα προφίλ το οποίο να εκκινεί το προεπιλεγμένο κέλυφος και ένα δεύτερο προφίλ με το οποίο να κάνει απομακρυσμένη σύνδεση με ένα άλλο υπολογιστή.

Καρτέλες (tabs)

Το πρόγραμμα υποστηρίζει καρτέλες (αγγλ. tabs). Χάρη σε αυτές οι χρήστες μπορούν να εκτελούν πολλές εργασίες παράλληλα, χωρίς να χρειάζεται να ανοίξουν το τερματικό σε διαφορετικά παράθυρα. Το πρόγραμμα δίνει την δυνατότητα στον χρήστη να ανοίγει, να κλείνει και να μετονομάζει τις καρτέλες στο ίδιο παράθυρο του τερματικού. Επίσης είναι δυνατό να αναδιαταχθούν οι καρτέλες στο ίδιο παράθυρο, να μετακινηθεί μια καρτέλα με το ποντίκι από το ένα παράθυρο του τερματικού σε άλλο ή ακόμα και να δημιουργηθεί νέο παράθυρο με τη μετακίνηση της καρτέλας και την κατάλληλη χρήση του ποντικιού.

Ανίχνευση διευθύνσεων URL

Το GNOME Terminal μπορεί να ανιχνεύσει αυτόματα τα σημεία του κειμένου που μπορεί να είναι διευθύνσεις URL ή διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Όταν ο δείκτης βρεθεί πάνω σε μια τέτοια διεύθυνση, η διεύθυνση υπογραμμίζεται και εάν ο χρήστης κάνει κλικ με το ποντίκι, η διεύθυνση θα ανοίξει στον προεπιλεγμένο φυλλομετρητή. Οι διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μπορούν ακόμα να ανοιχθούν με χρήση του επιλεγμένου προγράμματος διαχείρισης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (αγγλ. mail client).

Εμφάνιση

Το πρόγραμμα δίνει αρκετές επιλογές σε σχέση με την εμφάνιση του. Για παράδειγμα ο χρήστης μπορεί να αλλάξει τη μορφή του δρομέα, το είδος και το μέγεθος της γραμματοσειράς, το χρώμα των γραμμάτων και του φόντου (αγγλ. background) ή το μέγεθος του παραθύρου του τερματικού.

Ανάπτυξη

Το GNOME Terminal βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο widget VTE. Το VTE είναι επίσης μέρος του πακέτου λογισμικού του GNOME και παρέχει όλη την λειτουργικότητα ενός τερματικού σταθμού. Τόσο το GNOME Terminal όσο και το VTE είναι υλοποιημένα σε C.
Βολιβιανές γενικές εκλογές 2014

Στη Βολιβία διεξήχθησαν γενικές εκλογές το 2014, οι δεύτερες με βάση το σύνταγμα του 2009 και οι πρώτες που εποπτεύτηκαν από ένα πολυεθνικό εκλογικό όργανο, ένα νεοσύστατο τέταρτο κυβερνητικό κλάδο. Ο  πρόεδρος Έβο Μοράλες επανεξελέγη για 3η θητεία.
Η ψηφοφορία διενεργήθηκε τον Οκτώβριο του 2014. Οι Βολιβιανοί ψήφισαν για Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο , τη Βουλή των Αντιπροσώπων (130 μέλη) και για 36 μέλη της Γερουσίας.

Πλαίσιο

Τον Απρίλιο του 2013 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η πρώτη θητεία του προέδρου Έβο Μοράλες δεν υπόκειται στους περιορισμούς του συντάγματος καθώς το σύνταγμα της χώρας έκτοτε έχει αναθεωρηθεί. Στις 20 Μαΐου ο αντιπρόεδρος Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα υπέγραψε το σχετικό νόμο ενώπιον των βουλευτών, μελών των ενόπλων δυνάμεων και αντιπροσώπων του Κινήματος για το Σοσιαλισμό. Ανέφερε: "ο πρόεδρος Έβο Μοράλες επιτρέπεται να διεκδικήσει την επανεκλογή του το 2015." Αυτό έγινε παρότι ο Μοράλες δεν είχε ανακοινώσει την πρόθεσή του να είναι ξανά υποψήφιος για το ύπατο αξίωμα. Ανώνυμα μέλη της αντιπολίτευσης υποσχέθηκαν να προσφύγουν στο εφετείο κατά της απόφασης." 
Το Νοέμβριο του 2013 ανακοινώθηκε το χρονοδιάγραμμα των εκλογών για τον Οκτώβριο του 2014 έτσι ώστε να διεξαχθεί (αν χρειαζόταν) και δεύτερος γύρος το μήνα Δεκέμβριο, παραδοσιακό μήνα διεξαγωγής εκλογών για τη Βολιβία. Στις 10 Μαΐου 2014 άρχισε η εγγραφή των νέων ψηφοφόρων στους εκλογικούς καταλόγους, διαδικασία που κράτησε ως τον Ιούνιο.
Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης

Διοίκηση και Δομή

Ο Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 1916. Μέλη του είναι οι έμποροι της Θεσσαλονίκης. Σκοπός του είναι η προάσπιση των συμφερόντων των μελών του, και η προώθηση του εμπορίου της πόλης μας.
Ο Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης (Ε.Σ.Θ.) διοικείται από το Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ) που εκλέγεται από την Γενική του Συνέλευση με τριετή θητεία και έχει είκοσι πέντε (25) μέλη.
Η Διοικούσα Επιτροπή (Δ.Ε.) έχει έξι (6) μέλη και εκλέγεται για αντίστοιχη θητεία από το Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.).
Ο Ε.Σ.Θ. διαθέτει Διαχειριστική Επάρκεια τύπου Β & τύπου Γ για υλοποίηση Εθνικών και Κοινοτικών Προγραμμάτων.

Συμμετοχές

Ο Ε.Σ.Θ. είναι μέλος της Ομοσπονδίας Εμπορίου, Παραγωγικότητας και Επιχειρηματικότητας Κεντρικής  Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης 
Συμμετοχή εκπροσωπώντας το Εμπόριο της πόλης: 
1. στα Κοινοτικά Όργανα :
•Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή 
•Επιτροπή Εμπορίου και Διανομών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
2.  Επιτροπές :
•Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης Δήμου Θεσσαλονίκης
•Επιτροπές Υπαιθρίου Εμπορίου
•Επιτροπή Διακανονισμού Μισθώσεων Π.Κ.Μ.
3. σε επιτροπές και Συμβούλια άλλων φορέων:  
Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης 
•Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης 
•Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης

Παρεχόμενες υπηρεσίες στα μέλη του

Τακτική ενημέρωση μελών του για θέματα που αφορούν στο εμπόριο (νέοι νόμοι/αποφάσεις, θέματα λειτουργίας της αγοράς, προγράμματα επιδότησης επιχειρήσεων, δράσεις του Ε.Σ.Θ. για την στήριξη των καταστημάτων κ.α.
•Δωρεάν νομικές συμβουλές, συνεργαζόμενος με ειδικό νομικό γραφείο 
•Δωρεάν παροχή συμβουλών μηχανογράφησης 
•Οργάνωση σεμιναρίων και εκπαιδευτικών προγραμμάτων για εμπόρους και στελέχη εμπορικών επιχειρήσεων
Εθνική Φρουρά της Γεωργίας

Ιστορία

Η Εθνική Φρουρά ιδρύθηκε στις 20 Δεκεμβρίου του 1990, όταν ο Πρόεδρος Ζβιάντ Γκαμσαχούρντια διέταξε τη δημιουργία των γεωργιανών ενόπλων δυνάμεων και πραγματοποιήθηκε η πρώτη στρατιωτική παρέλαση στο Στάδιο Μπόρις Παϊχάτζε. Ο Τενγκίζ Κιτοβάνι διορίστηκε ως επικεφαλής της Εθνικής Φρουράς.
Η Εθνική Φρουρά επανδρώθηκε κυρίως από εθελοντές και πιο έμπειρους γεωργιανούς αξιωματικούς, οι οποίοι υπηρετούσαν στο παρελθόν στο σοβιετικό στρατό και επέστρεψαν στη Γεωργία για να υπηρετήσουν στο νεοσύστατο γεωργιανό στρατό. Έτσι, συγκροτήθηκε ο πρώτος εθνικός στρατιωτικός σχηματισμός στην τότε Σοβιετική Γεωργία, ο οποίος θα παρείχε αργότερα τη βάση για τις τακτικές ένοπλες δυνάμεις.
Σχεδόν από τη σύστασή της, η Εθνική Φρουρά άρχησε άμεσα να εμπλέκεται στη γεωργιανή πολιτική. Τον Αύγουστο του 1991, αμέσως μετά την σύστασή της, η Εθνική Φρουρά χωρίστηκε μεταξύ των υποστηρικτών του Γκαμσακχούρντια και του Κιτοβάνι. Ο διαχωρισμός συνέβη έπειτα από την ανακοίνωση του Κιτοβάνι ότι ο Πρόεδρος ήταν έτοιμος να διαλύσει το γεωργιανό στρατό. Ο Κιτοβάνι και οι υποστηρικτές του άφησαν τους στρατώνες και στάθμευσαν κοντά στην Τιφλίδα. Σ' αυτούς προσχώρησαν ο Πρωθυπουργός Τενγκίζ Σίγκουα και ο παραστρατιωτικός ηγέτης Γιάμπα Ιοσελιάνι, κατά τη διάρκεια του γεωργιανού εμφυλίου πολέμου που ξεκίνησε το Δεκέμβριο του 1991. Τα υπόλοιπα τμήματα της Εθνικής Φρουράς παρέμειναν πιστά στον Γκαμσακχούρντια.
Οι μονάδες της Εθνικής Φρουράς αποτέλεσαν μια μεγάλη παραστρατιωτική δύναμη, κατά τη συμμετοχή τους στο γεωργιανό εμφύλιο πόλεμο, όπως και στις συγκρούσεις της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Θεοβάλδος Γ΄ του Μπλουά

Αύξηση της ισχύος του

Ο Θεοβάλδος Γ΄ αναγνώρισε τον Ερρίκο Γ΄ της Γερμανίας συμμετέχοντας στην συνάντηση που έγινε στο Ιβουά ανάμεσα στον Ερρίκο Γ΄ και στον Ερρίκο Α΄ των Φράγκων.[3] Έγινε πιστός σύμμαχος της Γερμανικής Αυλής, επιχειρώντας να αποκτήσει βασιλική εύνοια και τον τίτλο του "κόμη του Παλατινάτου".
Ο ανιψιός τού Θεοβάλδου Γ΄, ο Όντο Β΄ του Τρουά συμμετείχε στην Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας υπό τον Γουλιέλμο Α΄ τον Κατακτητή. Τότε ο ίδιος ο Θεοβάλδος Γ΄ εκμεταλλεύτηκε την απουσία του, για να καταλάβει περιοχές της Καμπανίας.    
Η δύναμή του αυξήθηκε σημαντικά μετά τον δεύτερο γάμο του με την κόρη του Ραούλ Β΄ του Βαλουά, την Αδέλα του Κρεπύ. Το 1074, ηλικιωμένος πλέον, άφησε τη διοίκηση των κομητειών στον γιο του Στέφανο Β΄. Μετά το τέλος του, ο Φίλιππος Α΄ της Γαλλίας μπόρεσε να μοιράσει το Μπλουά και την Καμπανία στους δύο γιους τού Θεοβάλδου Γ΄. Ο τρίτος έλαβε το Μω & την Τρουά.
Ιμαλία (δορυφόρος)

Όνομα

Μέχρι το 1975, ο δορυφόρος δεν είχε πάρει κάποιο όνομα και ήταν γνωστός ως Δίας VI (Jupiter VI), αν και η ανάγκη για ονομασία του είχε προκύψει λίγο μετά την ανακάλυψή αυτού καθώς και του δορυφόρου Ελάρα. Την περίοδο από το 1955 έως το 1975 αναφερόταν και με το όνομα Εστία, από την ομώνυμη θεά  Τελικά το 1976 του δόθηκε η επίσημη ονομασία Ιμαλία.

Τροχιά

Είναι το μεγαλύτερο μέλος μίας ομάδας από δορυφόρους που έχουν το όνομα ομάδα Ιμαλίας, από αυτήν, και κινούνται σε μία απόσταση μεταξύ 11,4 και 13 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Δια, σε κλίση περίπου 27,5° (στοιχεία από Ιανουάριο 2000). Η τροχιά τους δεν είναι σταθερή λόγω διαφόρων ηλιακών και πλανητικών διαταραχών.

Φυσικά χαρακτηριστικά

Εμφανίζεται φυσικά, όπως και τα άλλα μέλη της ομάδας της, με χρώματα B-V=0,62 και V-R= 0,4, όμοια με αστεροειδείς τύπου C. Σύμφωνα με μετρήσεις του Κασσίνι, επιβεβαιώνεται μια απορρόφηση προσβολών στα 3 μm, που θα μπορούσε να δηλώνει την παρουσία νερού.

Εξερεύνηση

Τον Νοεμβρίου 2000, το διαστημικό σκάφος Κασσίνι- Χόιχενς, έχοντας κατεύθυνση προς τον Κρόνο, τράβηξε διάφορες εικόνες της Ιμαλίας, συμπεριλαμβανομένων φωτογραφιών από μια απόσταση 4,4 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Ο δορυφόρος καλύπτει μόνο μερικά εικονοστοιχεία, αλλά φαίνεται να είναι ένα επιμηκυμένο αντικείμενο, με άξονες 150 ± 20 και 120 ± 20 χλμ, κοντά σε αυτούς της Γης (βασισμένες σε εκτιμήσεις).
Τον Φεβρουάριο και τον Μαρτίου 2007, το νέο διαστημικό σκάφος New Horizons με κατεύθυνση προς τον Πλούτωνα τράβηξε μια σειρά φωτογραφιών από την Ιμαλία, μέχρι και οκτώ εκατομμύρια km. μακρυά από αυτή. Πάλι, η Ιμαλία εμφανίζεται ως μερικά εικονοστοιχεία.
Πρωταπριλιά

Το έθιμο στην Ελλάδα

Το έθιμο αυτό ήρθε και στην Ελλάδα και διαφοροποιήθηκε αποκτώντας μια ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Επίσης το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χήρεψει γρήγορα.
Σύμφωνα με τον Έλληνα λαογράφο Λουκάτο το έθιμο αυτό αποτελεί ένα σκόπιμο "ξεγέλασμα των βλαπτικών δυνάμεων που θα εμπόδιζαν την όποια παραγωγή" όπως είναι η αρχή του μήνα τόσο για τον Μάρτιο, όσο και τον Απρίλιο υποχρεώνοντας πολλούς να λαμβάνουν διάφορα "αντίμετρα" (αλεξίκανα μέτρα). Επίσης και ο Έλληνας λαογράφος Γ. Μέγας συμφωνεί πως η πρωταπριλιάτικη "ψευδολογία" παραπλανά ελλοχεύουσες δυνάμεις του κακού, έτσι ώστε να θεωρείται από τον λαό ως σημαντικός όρος μαγνητικής ενέργειας (έλξης ή αποτροπής) για μια επικείμενη επιτυχία.
Ερνστ Μος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1925 στην Τσεχοσλοβακία. Γονείς του ήταν οι γερμανικής καταγωγής Αντρέας και Αλμπίνε Μος. Ο πατέρας του ήταν εργάτης στα ορυχεία, η μητέρα του δούλευε σε υφαντουργείο. 
Ο μικρός Ερνστ μπήκε και αυτός στο μεροκάματο το 1935, όταν ο πατέρας του έμεινε ανάπηρος μετά από δυστύχημα στο ορυχείο που δούλευε. Παράλληλα έπαιζε τρομπέτα (γερμ. Flügelhorn) στην ορχήστρα ενός ιδιωτικού ωδείου. Τέλειωσε το σχολείο και έπιασε δουλειά ως μηχανικός σε ένα εργοστάσιο κατασκευής αεροπλάνων. Γρήγορα όμως εγκατέλειψε για να γίνει επαγγελματίας μουσικός. Το 1940 γράφτηκε σε δημόσιο ωδείο για να συνεχίσει τις μουσικές του σπουδές. Έμαθε βιολί και τρομπόνι. Κλήθηκε στο στρατό το 1943 και υπηρέτησε στα γερμανικά πάντσερ. Εκεί κατά την διάρκεια της θητείας του ανακαλύφτηκε από τον διοικητή του που τον μετέθεσε στην στρατιωτική μπάντα. 
Το 1944 επέστρεψε στο Φάλκεναου και γνωρίστηκε την γυναίκα που παντρεύτηκε το 1945, και με την οποία απόκτησε τρεις θυγατέρες. Τον ίδιο χρόνο εγκαταστάθηκε στην Βαυαρία και άρχισε να παίζει μουσική τζαζ στα κλαμπ των Αμερικανών στρατιωτών. Το 1946 ίδρυσε δικό του συγκρότημα και γνώρισε μια κάποια επιτυχία. Την εποχή αυτή συνεργάστηκε και με διάφορες άλλες ορχήστρες, ενώ άρχισε να παρουσιάζεται και ως τραγουδιστής. Απέκτησε την φήμη του καλύτερου τζαζ τρομπονίστα της δεκαετίας του 1950. Η μεγάλη ευκαιρία του δόθηκε το 1955, όταν ανέλαβε την διεύθυνση μιας μεγάλης ορχήστρας σε κάποια σημαντική εορταστική εκδήλωση της γερμανικής κυβέρνησης. Λίγο αργότερα ίδρυσε δική του μεγάλη ορχήστρα και ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο. Την ορχήστρα του την ονόμασε Die Egerländer Musikanten, με την οποία έκανε διεθνώς περιοδείες και γνώρισε τεράστια επιτυχία. Απεβίωσε στις 15 Μαΐου 1999 στο Γκέρμαρινγκεν.
Ο Εύθυμος Πότης

Περιγραφή

Ο πίνακας έχει διαστάσεις 81 x 66,5 εκατοστά. Σήμερα βρίσκεται στη συλλογή του Ρέικσμουζεουμ, Άμστερνταμ.

Ανάλυση

Ο πίνακας δείχνει έναν άνδρα που φοράει δερμάτινο σακάκι, δαντελένιο γιακά και μανσέτες, και ένα καπέλο αδέξια τοποθετημένο σε γωνία. Κάνει μια χειρονομία με το δεξί του χέρι κρατώντας ένα ποτήρι λευκό κρασί στο αριστερό του χέρι. Φαίνεται να αποτυπώνεται σε μια στιγμή συζήτησης με τον θεατή. Ένα μενταγιόν κρέμεται από το λαιμό του με αλυσίδα, για το οποίο ο Χοφστέντε ντε Χρόοτ (Hofstede de Groot) ισχυρίστηκε ότι ήταν ένα ομοίωμα του Πρίγκηπα Μάουριτς της Οράγγης. Διάφοροι ειδικοί υποστήριξαν ότι ο πίνακας αντιπροσωπεύει την αίσθηση της γεύσης. Στην ολλανδική παράδοση το θέμα του εύθυμου πότη παρουσιάζεται συχνά. Το συγκεκριμένο έργο του Χαλς πιθανώς δεν προοριζόταν ως πορτρέτο αλλά ηθογραφικό έργο (ρωπογραφία).
Νταβίντ Οσπίνα

Σε συλλόγους

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 2005 από την Ατλέτικο Νασιονάλ και το 2007 κατέκτησε το πρωτάθλημα Κολομβίας. Το 2008 πήρε μεταγραφή για τη Νις, όπου αγωνίστηκε έξι χρόνια. Το 2014 έγινε είναι παίκτης της Άρσεναλ, με την οποία κέρδισε δύο Κύπελλα Αγγλίας και ένα Κομιούνιτι Σιλντ. Τον Αύγουστο του 2018 παραχωρήθηκε δανεικός στη Νάπολι και τον Ιούλιο του 2019 έγινε παίκτης της.

Στην εθνική ομάδα

Είναι μέλος της Εθνική Κολομβίας από το 2010. Ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Μουντιάλ του 2014 και στο Κόπα Αμέρικα του 2015. Επίσης, έπαιξε στο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο το 2016, όπου η Κολομβία κατέκτησε την τρίτη θέση. Επελέγη στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.