Κουτάνς

Γεωγραφία

Η πόλη βρίσκεται στη χερσόνησο του Κοταντέν, απέχοντας 12 χλμ. από τη δυτική ακτή της χερσονήσου. Καταλαμβάνει έκταση 1.251 εκταρίων  (12,51 km²) ενώ το υψόμετρό της κυμαίνεται από 12 έως 150 μ. Στο κέντρο της πόλης, κτισμένος σε μια προεξοχή της όχθης του ποταμού Σουλ (Soulle) που διασχίζει την πόλη, δεσπόζει το κτίσμα του καθεδρικού ναού της Νοτρ Νταμ.
Η πόλη γειτνιάζει με τις εξής κοινότητες: ΒΔ: Γκρατό (Gratot), Β: Μοντυσόν (Monthuchon), ΒΑ: Μοντυσόν, Καμπερνόν (Cambernon), Α: Κουρσύ (Courcy) και Σεν-Πιέρ-ντε-Κουτάνς (Saint-Pierre-de-Coutances), ΝΑ: Νικόρ (Nicorps), Ν: Σεν-Πιέρ-ντε-Κουτάνς, ΝΔ: Μπρικβίλ-λα-Μπλουέτ (Bricqueville-la-Blouette), Δ: Μπρικβίλ-λα-Μπλουέτ, Γκρατό.

Ιστορία

Η πόλη αποτελούσε οικιστικό κέντρο της κελτικής φυλής των Ουνέλλων (Unelles) με το όνομα Κοσέντια (Cosedia). Το 289 μ.Χ. μετονομάστηκε σε Κωνσταντία (Constantia) προς τιμήν του Κωνστάντιου του Χλωρού. Η ευρύτερη περιοχή έγινε γνωστή με τη λατινική ονομασία pagus Constantinus, ονομασία από την οποία προήλθε και το όνομα της χερσονήσου Κοταντέν (Cotentin). Η πόλη  έγινε επισκοπική έδρα ήδη από τον 5ο αιώνα. Η πρώτη εκκλησία στην Κουτάνς οικοδομήθηκε επίσης τον 5ο αιώνα από τον πρώτο της επίσκοπο Άγιο Ερεπτιόλ (saint Éreptiole), ο οποίος είναι και ο προστάτης της πόλης. Το κτίσμα αυτό καταστράφηκε κατά τον 9ο αιώνα (866) ύστερα από επιδρομή των Βίκινγκς, ενώ η επισκοπική έδρα μεταφέρθηκε στη Ρουέν για περισσότερο από έναν αιώνα. Το 1030 ο επίσκοπος Ζοφρουά ντε Μονμπρέ (Geoffroy de Montbray) βοήθησε οικονομικά στην ανέγερση ενός νέου ναού, τα εγκαίνια του οποίου έγιναν το 1057. Είχε την ίδια έκταση και ευρυχωρία με το ναό που είχε καταστραφεί. Το 1218 ο επίσκοπος Ούγος ντε Μορβίλ (Hugues de Morville) ξεκίνησε την αποκατάσταση των τμημάτων του ναού που είχαν καταστραφεί από πυρκαϊά, αντικαθιστώντας την παλαιά ρωμαϊκή τεχνοτροπία με την αντίστοιχη γοτθική. Η πρόσοψη του ναού ολοκληρώθηκε σε δεύτερο στάδιο εργασιών (1251 - 1274) υπό την επίβλεψη του επισκόπου Ζαν ντ' Εσσύ (ean d'Essey), ενώ την ίδια περίοδο οικοδομήθηκαν και τα πλαϊνά παρεκκλήσια. Το 14ο αιώνα ο ναός απέκτησε τις ροζέτες (παράθυρα σε σχήμα τριαντάφυλλου) από έγχρωμο γυαλί.
Κατά το Μεσαίωνα έγινε η έδρα υποκομητείας και γνώρισε πολλές πολιορκίες. Το 1562, κατά τη διάρκεια των θρησκευτικών συγκρούσεων, ο ναός λεηλατήθηκε από τους Ουγενότους. Υπέστησαν επίσης καταστροφές και ορισμένα από τα αγάλματα που κοσμούν το εξωτερικό του. Από το 1569 ο επίσκοπος της Κουτάνς επεξέτεινε τη δικαιοδοσία του και στα νησιά της Μάγχης.
Στις αρχές του 18ου αιώνα ο βαρόνος Ντιαμέλ (Duhamel), δήμαρχος της πόλης ανακατασκεύασε τις λεωφόρους στο κέντρο της πόλης, δημιουργώντας κατάφυτους χώρους περιπάτου.
Η πόλη βρέθηκε στο επίκεντρο των μαχών κατά την Απόβαση της Νορμανδίας το 1944. Υπέστη σφοδρό βομβαρδισμό, που κατέστρεψε μεγάλο τμήμα της και στοίχισε περισσότερους από 300 θανάτους αμάχων. Με τη λήξη του πολέμου, η πόλη ανοικοδομήθηκε υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Λουί Αρέτς (Louis Arretche) (ο οποίος ασχολήθηκε επίσης και με την ανοικοδόμηση του Σαιν-Μαλό), ο οποίος φρόντισε να της δώσει ξανά την ατμόσφαιρα που είχε πριν καταστραφεί. Ευτυχώς ο καθεδρικός ναός υπέστη μόνον ελάχιστες ζημιές.
Το 1965 η πόλη απορρόφησε την ως τότε περιφερειακή κοινότητα του Σεν-Νικολά-ντε Κουτάνς (Saint-Nicolas-de-Coutances), η οποία είχε τότε 800 κατοίκους.
Σήμερα αποτελεί κέντρο παροχής υπηρεσιών για τους κατοίκους της γύρω περιοχής, κύρια ενασχόληση των οποίων είναι η εκτροφή αγελάδων και η παραγωγή γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων, με αρκετές βιομηχανικές μονάδες παραγωγής κρέατος και γαλακτοκομικών.

Εκδηλώσεις

Η σημαντικότερη εκδήλωση που γίνεται στην πόλη είναι το "Φεστιβάλ τζαζ κάτω από τις μηλιές" (Jazz sous les Pommiers). Διεξάγεται για περισσότερα από 30 χρόνια, κάθε άνοιξη και συγκεντρώνει πλήθος εκτελεστών και θεατών, ενώ θεωρείται από τα σημαντικότερα του είδους του σε διεθνές επίπεδο.