google/wiki40b huggingface dataset:
Γιάννης Ιμβριώτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1898 στην Αθήνα. Σπούδασε φιλολογία, φιλοσοφία και ψυχολογία στην Αθήνα, το Βερολίνο και το Παρίσι.
Το 1932 αναγορεύθηκε υφηγητής και το 1937 έγινε καθηγητής της έδρας της Συστηματικής Φιλοσοφίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής συμμετείχε στην Αντίσταση ως μέλος του ΕΑΜ, με αποτέλεσμα να συλληφθεί από τους Γερμανούς και να φυλακισθεί, ενώ κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου απολύθηκε από τη θέση του στο πανεπιστήμιο και εξορίστηκε.
Το 1951 εξελέγη βουλευτής με την ΕΔΑ. Το 1967 εξορίστηκε και πάλι από τη χούντα στη Λέρο.
Υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών (1975) και σύζυγος της παιδαγωγού Ρόζας Ιμβριώτη.
Πέθανε στις 5 Νοεμβρίου του 1979 στην Αθήνα.
Ραμπιά Μπαλά Χατούν

Πρώιμα Χρόνια

Η Ραμπιά Μπαλά γεννήθηκε ως κόρη του Σεΐχη Εντεμπαλί, απόγονος της φυλής Ταμίμ (αραβικά: بنو تميم) και της οικογένειας Αλ Κατέρ (αραβικά: خاطر) Σύμφωνα με το μύθο, μετά την πρώτη τοπική νίκη του Οσμάν πάνω στους γειτονικούς βυζαντινούς άρχοντες, είχε ένα όνειρο το νόημα του οποίου ήταν ασαφής σ 'αυτόν. Σε αυτό το όνειρο, ένα φεγγάρι ανήλθε από το στήθος του ευρέως σεβαστού σεΐχη Εντεμπαλί και τέθηκε στο στήθος του Οσμάν και από εκεί ξεφύτρωσε ένα δέντρο που έριξε σκιά σε όλο τον κόσμο. Κάτω από τα κλαδιά του δέντρου ήταν βουνά, από όπου έρεε νερό που χρησίμευε για να σβήσει τη δίψα κάποιων και για την άρδευση των πεδιάδων. Όταν ο Οσμάν ζήτησε από τον Εντεμπαλί να του εξηγήσει το νόημα του ονείρου εκείνος του εξήγησε ότι το φεγγάρι εκπροσωπούσε την κόρη του, με την οποία ο Οσμάν ενώθηκε αμέσως με γάμο.

Γάμος με τον Οσμάν

Ο γάμος του Οσμάν και της Ραμπιά Μπαλά Χατούν έγινε το 1289. Σύμφωνα με τα αρχεία της κεντρικής κυβέρνησης το ακίνητο που έλαβε ήταν το χωριό Κοζαγάτς, στην περιοχή Μπελιτσίκ.
Η επιτυχία της πρώιμης οθωμανικής στρατιωτικής επιχείρησης, καθώς και η μετατροπή του μεγάλου αριθμού των Χριστιανών των Βαλκανίων, οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στην πνευματική δικαιοδοσία των ηγετών, όπως ο Εντεμπαλί. Ο γάμος του Οσμάν Α' και της Ραμπιά Μπαλά Χατούν ήταν ίσως το πρώτο παράδειγμα της εξυπηρετικής παγιοποίησης των δεσμών της δυναστεία με αυτούς του ηγέτες.

Θάνατος και ταφή

Πέθανε τον Ιανουάριο του 1324 στο Σογιούτ. Παρά το γεγονός, ότι ο θάνατος της προηγήθηκε του θανάτου του συζύγου της Οσμάν Α', θάφτηκε με τον πατέρα της στο Μπελιτσίκ ίσως γιατί δεν είχε γίνει ακόμη καμία σκέψη για την κατάλληλη τοποθεσία για έναν αυτοκρατορικό τάφο.
1707 Σαντάλ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σαντάλ εκτιμάται σε 10 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης). Η Σαντάλ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πιθανώς μία φορά κάθε 10 περίπου ώρες.
Ακμάτσιτσι (Σεκόβιτσι)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

Το 1991, το χωριό αριθμούσε 79 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν στο σύνολό τους Σέρβοι.
ΝτεΧουάν Κόλινς

Καριέρα

Ο Κόλινς αγωνίστηκε στο NCAA με την ομάδα του Τασκέγκι από το 1994 ως το 1997 και με τους Τάιγκερς του LSU για την σεζόν 1997-98. Στην τελευταία του χρονιά, αγωνίστηκε σε 23 αγώνες με μέσους όρους 8,8 πόντων, 3,7 ριμπάουντ και 3,4 ασίστ.
Το 2000, υπέγραψε στην Τάιγκερς Τούμπιγκεν, παραμένοντας εκεί για δύο χρόνια με μέσο όρο που πλησίαζε τους 24 πόντους ανά αγώνα. Συνέχισε για δύο ακόμη σεζόν στην Άλμπα Βερολίνου, με την οποία είχε 16,1 πόντους το 2002-03 και 16,6 πόντους το 2003-04, κατακτώντας το πρωτάθλημα Γερμανίας στον πρώτο του χρόνο.
Την σεζόν 2004-05 φόρεσε την φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης, πετυχαίνοντας 13,2 πόντους κατά μέσο όρο σε 26 αγώνες της κανονικής περιόδου του ελληνικού πρωταθλήματος, ενώ είχε και 14,3 πόντους σε τρία παιχνίδια των πλέι-οφ. Αναδείχθηκε δεύτερος στα κλεψίματα και πέμπτος στις ασίστ, βοηθώντας τον Άρη να καταλάβει την τρίτη θέση, αλλά η ομάδα της Θεσσαλονίκης ηττήθηκε με πλεονέκτημα έδρας από την ΑΕΚ στην προημιτελική φάση των πλέι-οφ. Επίσης, η ομάδα του Άρη έφθασε μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας, όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 72-68.
Το 2005-06, ο Κόλινς αγωνίστηκε με την ιταλική Βαρέζε, συνεχίζοντας την επόμενη σεζόν στην Γερμανία και την Μπάμπεργκ, πριν υπογράψει στην Ζάλγκιρις Κάουνας. Την σεζόν 2008-09, φόρεσε την φανέλα της ρωσικής Λοκομοτίβ Ροστόβ και της ισπανικής Σεβίλλης, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα το 2009-10 με την ομάδα της Καβάλας.
Συνέχισε για δύο ακόμη χρονιές στην Ζάλγκιρις Κάουνας, με την οποία κατέκτησε συνολικά δύο πρωταθλήματα και ένα κύπελλο Λιθουανίας, όπως και την Βαλτική Λίγκα του 2008.
Το 2012, συμφώνησε με την Αλ Ριγιάντι από την Βηρυττό και ολοκλήρωσε την σεζόν 2012-13 με την Κράσνιε Κρίλια, κατακτώντας το EuroChallenge του 2013, όπως και το κύπελλο Ρωσίας, πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση σε ηλικία 37 ετών.
Κονσεπσιόν

Ιστορία

Η Κονσεπσιόν ιδρύθηκε το 1550 από τον Πέδρο ντε Βαλβίδια βόρεια του ποταμού Μπίο-Μπίο, στην τοποθεσία γνωστή σήμερα ως Πένκο. Εκείνη την εποχή πήρε το όνομα Κονσεπσιόν ντελ Νουέβο Εξτρέμο. Ο νέος οικισμός της Κονσεπσιόν βρίσκονταν μερικά χιλιόμετρα βόρεια από την περιοχή Λα Φροντέρα, το όριο μεταξύ της Ισπανικής Χιλής και της περιοχής των ινδιάνων Μαπούτσε. Ο οικισμός αναγνωρίζονταν επίσημα από τις ισπανικές αρχές ως πόλη και δύο χρόνια αργότερα καθιερώθηκε με βασιλικό διάταγμα ο θυρεός που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα.
Η Κονσεπσιόν αποτέλεσε σημαντικό στρατιωτικό κέντρο για το βασίλειο της Χιλής, αλλά καταλήφθηκε και καταστράφηκε το 1554, αλλά και μετά την επανίδρυσή της το 1555, από ορδές των Μαπούτσε κατά τον πόλεμο του Αράουκο την πρώτη περίοδο της ισπανικής αποικιοκρατίας. Η πόλη επανιδρύθηκε κατά την περίοδο εξουσίας του Γκαρσία Ουρτάδο ντε Μεντόσα, ο οποίος έπλευσε εκεί και κατασκεύασε ένα οχυρό στη θέση Άλτο ντε Πίντο το 1557, ενώ ο πλοίαρχος Χερόνιμο ντε Βιγιέγας ίδρυσε τον αστικό ιστό τον Ιανουάριο του 1558. Η Κονσεπσιόν αποτέλεσε την έδρα των στρατιωτικών δυνάμεων που μάχονταν τους Μαπούτσε στην Αραουκανία για τους σχεδόν δύο επόμενους αιώνες, και ο πληθυσμός της αυξήθηκε στις 10,000 παρά μία πολιορκία το 1564 και διαδοχικές επιθέσεις των ινδιάνων. Επίσης, η πόλη ήταν η έδρα του πιο σημαντικού κυβερνητικού οργανισμού της ισπανικής αποικιοκρατικής περιόδου, της Ρεάλ Αουδιένσια, για το διάστημα από το 1565 ως το 1575.
Οι σεισμοί και τα επακόλουθα τσουνάμι που διαδοχικά έπληξαν την πόλη το 1570, το 1657, το 1687, το 1730 και το 1751, οδήγησαν τελικά τις αρχές να μεταφέρουν τους κατοίκους σε νέο αστικό ιστό που ιδρύθηκε στην σημερινή τοποθεσία της πόλης στη θέση Βάγιε ντε Μότσα, κατά μήκος του ποταμού Μπίο-Μπίο, ενώ παράλληλα απαγορεύτηκε η εποίκιση του παλαιού οικισμού, ο οποίος παρέμεινε ακατοίκητος μέχρι το 1842, όταν ιδρύθηκε εκεί η πόλη Πένκο.
Η νέα θέση της Κονσεπσιόν αποτέλεσε την έδρα της τοπικής εξουσίας με αρμοδιότητες από τον ποταμό Μάουλε ως την Λα Φροντέρα. Πρώτος διοικητηής ήταν ο Ιρλανδός Αμπρόσε Ο'Χίγκινς, μαρκήσιος του Οσόρνο, ο οποίος αργότερα έγινε βασιλικός κυβερνήτης της Χιλής και αντιβασιλέας του Περού.
Όταν η πρώτη εθνική κυβερνητική επιτροπή συνήλθε για πρώτη φορά στο Σαντιάγο το 1810, οι κάτοικοι της Κονσεπσιόν συμμετείχαν στην εθνική διακήρυξη ανεξαρτησίας. Η πόλη όμως αποτέλεσε το σημείο απόβασης του ισπανικού στρατού στην προσπάθειά της αντιβασιλείας του Περού να επανακτήσει τον έλεγχο της Χιλής.
Την πρωτοχρονιά του 1818, ο γιος του Αμπρόσε Ο'Χίγκινς, Μπερνάρδο Ο' Χίγκινς, ξεκίνησε τον χιλιανό πόλεμο ανεξαρτησίας με τη διακήρυξή του στην κεντρική πλατεία της Κονσεπσιόν, η οποία από τότε ονομάζεται πλατεία ανεξαρτησίας. Η πόλη καταστράφηκε ξανά από σεισμό το 1835 και ξαναχτίστηκε.
Μάρινερ 1

Περιγραφή της εκτόξευσης

Το Μάρινερ 1 ήταν η πρώτη αποστολή στα πλαίσια του προγράμματος Μάρινερ. Προορισμός του ήταν η προσέγγιση της Αφροδίτης, ο πύραυλος όμως καταστράφηκε εσκεμμένα 293 δευτερόλεπτα μετά από την εκτόξευση στις 09:26:16 UT, αφού βγήκε εκτός πορείας.
Κατά τη διάρκεια της εκτόξευσης ο πύραυλος απέδιδε ικανοποιητικά ώσπου ξαφνικά ο αξιωματικός ασφάλειας πεδίου αντιλήφθηκε μια απότομη στροφή (βορειοανατολικά). Η λανθασμένη εφαρμογή των εντολών καθοδήγησης έκανε αδύνατη τη διόρθωση της πορείας του πυραύλου, ο οποίος κατευθυνόταν προς συντριβή, ενδεχομένως στις γραμμές ναυσιπλοΐας του βόρειου Ατλαντικού ή σε κάποια κατοικημένη περιοχή. 
Η εντολή αυτοκαταστροφής εστάλη έξι δευτερόλεπτα πριν από τον προγραμματισμένο διαχωρισμό του πρώτου σταδίου, μετά από τον οποίο θα ήταν αδύνατο να καταστραφεί ο πύραυλος φορέας. Ο ραδιοπομπός του σκάφους συνέχισε να μεταδίδει σήματα για 64 δευτερόλεπτα μετά την αποστολή του σήματος αυτοκαταστροφής.
Δύο παράγοντες οδήγησαν στην αποτυχία. Η κακή λειτουργία μιας κεραίας του πυραύλου οδήγησε σε απώλεια του σήματος του σκάφους για μια παρατεταμένη περίοδο. Συνολικά υπήρξαν τέσσερις περίοδοι απώλειας σήματος, διαρκείας από 1,5 έως και 61 δευτερόλεπτα. 
Επιπλέον, η επιτροπή για την ανάλυση του ατυχήματος του Μάρινερ 1, καθόρισε ότι η παράλειψη μιας παύλας κατά την εισαγωγή δεδομένων στο λογισμικό επέτρεψε τη μετάδοση εσφαλμένων σημάτων καθοδήγησης στον πύραυλο. Κατά τη διάρκεια των περιόδων απώλειας σήματος, το σφάλμα στο λογισμικό προκάλεσε την εσφαλμένη αποδοχή από τον υπολογιστή της συχνότητας σάρωσης του δέκτη εδάφους, καθώς ο τελευταίος έψαχνε το σήμα του σκάφους. Στη συνέχεια ο υπολογιστής συνδύασε τη συχνότητα σάρωσης με τα δεδομένα τηλεμετρίας που στάλθηκαν στον εναπομείναντα υπολογισμό καθοδήγησης. Αυτό οδήγησε τον υπολογιστή να ξεκινήσει αυτόματα μια σειρά από περιττές διορθώσεις πορείας με εσφαλμένες εντολές καθοδήγησης, οι οποίες τελικά έβγαλαν το σκάφος εκτός πορείας.

Περιγραφή του σκάφους

Ο στόχος της αποστολής του Μάρινερ 1 ήταν να μελετήσει την ατμόσφαιρα του πλανήτη και να κάνει μετρήσεις του μαγνητικού πεδίου, να ανιχνεύσει σωματίδια και να προσδιορίσει τη μάζα του πλανήτη. Θα έκανε επίσης διάφορες μετρήσεις του διαπλανητικού μέσου, τόσο κατά τη διάρκεια της πτήσης στην Αφροδίτη, όσο και μετά από την προσέγγιση.
Δαμιανός Γεωργίου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Καστοριά το 1809, όπου έζησε τα παδικά του χρόνια και φοίτησε στο Ελληνικό Σχολείον του Νικολάου Πετρίτη. Ήταν αδελφός του μεγάλου ευεργέτη της πόλης της Καστοριάς, Ναούμ Γεωργίου Δράσκα. Η οικογένεια Δράσκα καταγόταν από την Κατράνιτσα (Πύργοι) Εορδαίας. Οι πρόγονοί τους υπήρξαν πρόκριτοι των Πύργων απ' όπου αναγκάστηκαν να φύγουν και να εγκατασταθούν στην Καστοριά, λόγω των Οθωμανικών αντιποίνων, εξαιτίας των τοπικών επαναστάσεων. Σπούδασε ιατρική στα Πανεπιστήμια της Λειψίας, όπου αναγορεύθηκε διδάκτωρ το 1833, του Βερολίνου, της Χαϊδελβέργης και του Βύρτσμπουργκ.
Το 1840 εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής ανατομίας και φυσιολογίας στο Οθώνειο Πανεπιστήμιο και δίδαξε ως το 1883. Υπήρξε ο δεύτερος καθηγητής ανατομίας μετά τον Δημήτριο Μαυροκορδάτο. 
Κατά την περίοδο που δίδασκε ο Δαμιανός Γεωργίου, η διδασκαλία της ανατομίας γινόταν κυρίως θεωρητικά. Ο ίδιος μετέφραζε τους πίνακες Βέμπερ. Επίσης ίδρυσε το «Ανατομικόν ταμείον», όπου εκτός από χρήματα, συγκεντρωνόταν και διάφορα όργανα, εργαλεία και ανατομικοί πίνακες από το εξωτερικό. Ο Όθων δώρισε στο πανεπιστήμιο τους ανατομικούς πίνακες Μασκάνι.
Από την αρχή της ανάληψης των καθηκόντων του, ο Δαμιανός Γεωργίου Δράσκας προσπάθησε να συνεργαστεί με την Αστυκλινική για την αναζήτηση νέου υλικού για τις ασκήσεις των φοιτητών. Ο αριθμός των φοιτητών που παρακολουθούσαν μαθήματα ανατομίας ήταν επίσης μικρός και δεν ξεπερνούσε τους 12. Καθώς το υλικό που προτεινόταν δεν επαρκούσε μιας και τα νεκροτομικά υλικά σπάνιζαν, ο Δαμιανός Γεωργίου αποφάσισε να υλοποιήσει τη λύση των ξηρών παρασκευασμάτων που χρησιμοποιούνταν ευρύτατα στα Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια. Σύστησε (παρά τις αντιδράσεις) προσλήψεις επικουρικού προσωπικού στο Ανατομείο, όπως παρασκευστές και τεχνίτες που απασχολούνταν στην κατασκευή κέρινων και γύψινων εκμαγείων. 
Μετά το κλείσιμο της Ιονίου Ακαδημίας, ο Δαμιανός Γεωργίου προώθησε την αγορά τμήματος της συλλογής ανατομικών παρασκευασμάτων του καθηγητή Κωνσταντίνου Βαλσαμάκη, που είχε μεταφέρει η ανηψιά του Πηνελόπη στη γενέτειρά του, Αργοστόλι. Η συλλογή αυτή αποτέλεσε τη μεγαλύτερη αγορά του Εθνικού Πανεπιστημίου εκείνη την εποχή, καθώς αποκτήθηκε έναντι του ποσού των 7,5 χιλιάδων δραχμών.
Αποχώρησε από το πανεπιστήμιο στις 11 Ιανουαρίου 1883, με τον τίτλο του επίτιμου καθηγητή. Ήταν μέλος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας και απεβίωσε στις 10 Νοεμβρίου 1899 στην Αθήνα.
Πλεύση Ελευθερίας

Ιστορικό

Μετά την σύναψη δανειακής σύμβασης από την πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, διαχώρισε την θέση της από το κόμμα και κατέβηκε στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 ανεξάρτητη - συνεργαζόμενη με τη Λαϊκή Ενότητα στην Α΄ Αθηνών. Ωστόσο, το κόμμα δεν συγκέντρωσε το απαραίτητο ποσοστό για να εισέλθει στο Κοινοβούλιο.
Στις 19 Απριλίου 2016 η Ζωή Κωνσταντοπούλου ανακοίνωσε την ίδρυση της Πλεύσης Ελευθερίας. Με βάση την ιδρυτική του διακήρυξη, σκοπός της δράσης του κόμματος είναι: Η Δημοκρατία, η Δικαιοσύνη, η Διαφάνεια, τα Δικαιώματα, η Διαγραφή του χρέους και η Διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Η ιδρυτική εκδήλωση του κόμματος έγινε στις 19 Απριλίου 2016, ενώ στις 5 Ιουλίου 2016, πρώτη επέτειο του Δημοψηφίσματος, κατατέθηκε η Ιδρυτική Διακήρυξη του κόμματος στον Άρειο Πάγο. Η δράση του κόμματος είναι αμεσοδημοκρατική, χωρίς γραφειοκρατία και χωρίς κομματικούς μηχανισμούς και στηρίζεται στην οριζόντια ανάπτυξη, μέσα από Πυρήνες Ελευθερίας .
Η Πλεύση Ελευθερίας συμμετείχε στις ευρωεκλογές του 2019 με 26 υποψήφιους (16 άντρες & 10 γυναίκες) και κατέλαβε την 8η θέση.

Συνεργασίες

Η Πλεύση Ελευθερίας συνεργάζεται στενά με το Κίνημα «δεν πληρώνω», καθώς οι επικεφαλής του κόμματος αυτού, Λεωνίδας και Ηλίας Παπαδόπουλος, αλλά και άλλα μέλη του συμπεριλήφθηκαν στο εθνικό και ευρωεκλογικό ψηφοδέλτιο της Πλεύσης. 
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου απέκλεισε την συνεργασία με ΣΥ.ΡΙΖ.Α., Ν.Δ., ΚΙΝ.ΑΛ. και ιδιαίτερα με το κόμμα του κυρίου Βαρουφάκη, ΜέΡΑ25
Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, η Πλεύση Ελευθερίας έχει κοινή διεθνή πορεία με το γαλλικό κόμμα «Ανυπότακτη Γαλλία», καθώς η Ζωή Κωνσταντοπούλου συνεργάζεται με τον πρόεδρο του κόμματος Ζαν-Λυκ Μελανσόν για την κατάρτιση ενός εναλλακτικού σχεδίου για τους λαούς της Ευρώπης (Plan B). Επίσης, βρίσκεται σε επικοινωνία με το ισλανδικό κόμμα «Αριστερό-Πράσινο Κίνημα» και τον πρώην Υπουργό Οικονομικών του, Ogmundur Jonasson.
Όρος Γάνος

Το Όρος Γάνος ήταν ένα από τα πολλά μοναστικά όρη (ορισμένες φορές αναφερόμενα από ορισμένους βυζαντινολόγους και ως «όσια όρη» ή  «ιερά όρη») της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, εκ των οποίων το Όρος Άθως είναι το πλέον γνωστό.
Ευρισκόταν στην Θράκη, χωρίς ωστόσο να είναι δυνατός ο ακριβής προσδιορισμός της γεωγραφικής τοποθεσίας του, ενώ αριθμούσε, κατά το απόγειο της ακμής του, παραπάνω από 190 μοναστήρια
Σύμφωνα με τον Βίο του, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Αθανάσιος Α΄ μετέβη εκεί κατά την διάρκεια της περιόδου περιπλανήσεών του.
Αλεύρι

Το αλεύρι είναι λεπτή σκόνη που γίνεται από τα δημητριακά ή άλλα αμυλούχα φυτά. Χρησιμοποιείται ως συστατικό σε πολλά τρόφιμα. Το αλεύρι είναι το κύριο συστατικό του ψωμιού, το οποίο είναι βασικό τρόφιμο σε πολλές χώρες, και επομένως η διαθεσιμότητα και επάρκεια του αλευριού είναι συχνά ένα σημαντικό οικονομικό και πολιτικό ζήτημα. Συνηθέστερα παράγεται από το σιτάρι, αλλά και το καλαμπόκι, τη σίκαλη, το κριθάρι και το ρύζι. Το αλεύρι μπορεί επίσης να παραχθεί από τα όσπρια, όπως και τη σόγια, τα φιστίκια, τα αμύγδαλα, και καρπούς δέντρων. 
Σπουδαιότητα έχουν κυρίως τα καλούμενα άλευρα της αρτοποιίας, δηλαδή τα άλευρα σταριού και σίκαλης, γιατί μόνο αυτά δίνουν ψωμί πορώδες και εύγευστο. Στην αρχαιότητα άλευρα ονόμαζαν μόνο το προϊόν του αλέσματος του σταριού ενώ, αντίθετα, ονόμαζαν όλφιτα το χοντροαλεσμένο κριθάρι.

Χρήσεις

Χρησιμοποιείται κυρίως σε μείγμα με νερό για την παρασκευή διάφορων ζυμών, που με τη σειρά τους χρησιμοποιούνται για την παρασκευή μύριων ειδών μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής.

Αρτοποιία

Το αλεύρι ανήκει στις πρώτες ύλες, οι οποίες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ανθρώπινη διατροφή, καθώς το ψωμί συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πιο σημαντικά παράγωγά του. Από τεχνολογική άποψη ο μετασχηματισμός του σιταριού σε ψωμί περιλαμβάνει τα παρακάτω στάδια: άλεση σιταριού και παραγωγή αλεύρου, ανακάτεμα και ζύμωμα αλεύρου, νερού, αλατιού και μαγιάς, ωρίμανση ζυμαριού και ανάπτυξη ιδιοτήτων μαγιάς, και τελικά τη διαδικασία αρτοποίησης. Το ενδιαφέρον στην όλη διαδικασία είναι, ότι το αλεύρι και το ψωμί δεν διαφέρουν σημαντικά ως προς τη χημική τους σύσταση, με εξαίρεση το περιεχόμενό τους σε νερό. Η κύρια διαφορά τους έγκειται στη δομή τους.

Ιστορία

Δεν είναι γνωστό πότε και πώς παρήγαγε για πρώτη φορά ο άνθρωπος το αλεύρι. Πάντως τούτο πρέπει να συνέβη σε αρχαιότατη εποχή, καθώς ο Όμηρος επανειλημμένα αναφέρει τους αλευρόμυλους και το άλεσμα σαν κοινότατα πράγματα, πολύ γνωστά σ' όλους τους λαούς της εποχής του. Ο τρόπος της κατασκευής των αλεύρων κατά την αρχαιότητα δεν διέφερε, κατά βάση, από τις νεότερες μεθόδους, δεδομένου ότι οι περιγραφόμενοι από τους αρχαίους μύλοι αποτελούνταν από δύο θεμελιώδεις μυλόπετρες, που χρησιμοποιούνται και σήμερα. Ουσιαστική διαφορά υπάρχει μόνο όσον αφορά την κινητήρια δύναμη, που παλιότερα ήταν το νερό ή ο ατμός και σήμερα ο ηλεκτρισμός ή μηχανές εσωτερικής καύσης, και την εμφάνιση των κυλινδρόμυλων που δεν έχουν εκτοπίσει τελείως, κυρίως στις υπανάπτυκτες χώρες, τους πετρόμυλους.
Σε έρευνα του ιταλικού Ινστιτούτου Προϊστορίας που δημοσιεύθηκε το 2010 στην επιθεώρηση Proceedings of the National Academy of Sciences, ανακοινώθηκε πως ανακαλύφθηκαν λίθινα όργανα για το άλεσμα φυτών στην κοιλάδα του Μπιλανσίνο στην Ιταλία, στην κοιλάδα Ποκρόφσκι της Ρωσίας και στους λόφους Πάβλοφ της νότιας Μοραβίας στην Τσεχία. Η ηλικία αυτών των ευρημάτων φτάνει τουλάχιστον τα 30.000 χρόνια.
Παραλογή

Παραλογές είναι τα τραγούδια με πλαστή, παραποιημένη υπόθεση, που δεν μεταφέρουν στον ποιητικό χώρο ένα απλό επεισόδιο αλλά περιγράφουν μια ολοκληρωμένη πράξη. Οι παραλογές και στην περίπτωση που περιγράφουν ένα πραγματικό γεγονός, το εμφανίζουν σαν μια οριακή, ακραία κατάσταση, όπου προβάλλεται το ουσιώδες ενώ απωθείται το τυχαίο.
Γιώργος Κατσαρός

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 7 Μαρτίου του 1934. Φοίτησε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και είναι απόφοιτος του Ελληνικού Ωδείου. Πάμπολλες συνθέσεις του έχουν παρουσιαστεί από το 1959 που πρωτοξεκίνησε στο θέατρο, τον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση καθώς και σε πολλούς μουσικούς δίσκους.
Ο Γιώργος Κατσαρός και η Μιρέλλα είχαν παντρευτεί το 1969 και απέκτησαν δύο παιδιά, τον δημοσιογράφο Αντώνη Κατσαρό και τον σκηνοθέτη Αλέξανδρο Κατσαρό.
Ο Γιώργος Κατσαρός είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, της Ένωσης Μουσικοσυνθετών Στιχουργών Ελλάδος και του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου. Έχει δώσει πολλές συναυλίες στο εξωτερικό, όπως στην πρώην Σοβιετική Ένωση, την Αλβανία, τη Βραζιλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία κ.α. 
Έχει τιμηθεί με το Β΄ Βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Σόποτ της Πολωνίας και Βρυξελλών (1965), το Γ΄ Βραβείο στο Φεστιβάλ τραγουδιού Μάλτας (1969), και το Δ΄ Βραβείο Φεστιβάλ τραγουδιού στο Ρίο ντε Τζανέιρο (1970). Επίσης έχει λάβει μέρος στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 1974 ως συνθέτης και διευθυντής ορχήστρας και ως μέλος σε πολλές καλλιτεχνικές επιτροπές ανάδειξης νέων καλλιτεχνών. Το 1960 έδωσε εξετάσεις, τις οποίες πέρασε και διετέλεσε μαέστρος της μεγάλης Ορχήστρας Ποικίλης Μουσικής του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ). Σήμερα επιμελείται επίσης όλων των καλλιτεχνικών εκδηλώσεων του Δήμου Αθηναίων ως αρχιμουσικός και καλλιτεχνικός διευθυντής.
Είναι μόνιμος κάτοικος Αθηνών (Παλαιό Φάληρο). Έχει διατελέσει κατά το παρελθόν μέλος του Δ.Σ. του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.
Κατρίν Ανριέτ ντε Μπαλζάκ ντ'Αντράγκ

Βίος

Η Εριέττα ντ' Αντράγκ (Henriette d'Entragues) γεννήθηκε το 1579. Πατέρας της ήταν ο Φραγκίσκος ντε Μπαλζάκ ντ΄Αντράγκ και μητέρα της η Μαρία Τουσσέ, άλλοτε ερωμένη του Καρόλου Θ'. Όταν ο Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας εκστράτευσε στη νότια Γαλλία με σκοπό να καταπνίξει μία τοπική εξέγερση, φιλοξενήθηκε για κάποιο χρονικό διάστημα στην οικία του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας. Είχε μόλις πεθάνει η Γκαμπριέλ ντ'Εστρέ την οποία παρ' ολίγον θα παντρευόταν. Μία από τις κόρες του οικοδεσπότη του ήταν και η εικοσάχρονη τότε Εριέττα. Τον κερδίζει η γοητεία της και έτσι αρχίζει να την φλερτάρει. Εκείνη του ζητά μεταξύ άλλων και μια γραπτή υπόσχεση γάμου. Ο μόνος όρος τον οποίο θέτει ο Ερρίκος είναι να του χαρίσει εντός έξη μηνών ένα άρρενα απόγονο. Για τον πατέρα της Εριέττας δεν ήταν παρά μια ευκαιρία για να κερδίσει την βασιλική εύνοια. Έτσι διαπραγματευόμενος με τον υπόψηφιο γαμπρό του ζητά διάφορα αξιώματα. Τελικά ο Ερρίκος εγκαθιστά την Εριέττα στο Μέγαρο Λαρσάν. Τέλη Δεκεμβρίου 1599 καθίσταται έγκυος. Στις 3 Νοεμβρίου 1601 γεννά ένα αγοράκι, τον Ερρίκο των Βουρβόνων, δούκα του Βερνέιγ. Η Εριέττα αξιώνει πως αυτή είναι η νόμιμη σύζυγος του Ερρίκου αφού εκπλήρωσε την βασική της υπόσχεση που ήταν η απόκτηση άρρενα απογόνου. Ο Ερρίκος νομιμοποιεί τον μικρό Έρρίκο. Η μητέρα του για να εξασφαλίσει τον γιο της, μια και θεωρεί πως εκπλήρωσε την βασική της υπόσχεση να χαρίσει στον βασιλιά της Γαλλίας έναν άρρενα απόγονο, ζητά να του δοθεί η διοίκηση της Νορμανδίας, του Ανζού, της Ορλεάνης και των πόλεων της περιοχής του Λίγηρος. Τον Μάιο του 1604 καταγγέλλεται και αποκαλύπτεται στον Ερρίκο Δ' από τον βασιλιά της Αγγλίας μία συνωμοσία που σχεδίαζαν σε βάρος του και σε αυτή συνεργαζόταν πρόσωπα από τον Ισπανικό θρόνο. Μεταξύ των συνομοτών συγκατελεγόταν και ο πατέρας της Εριέττας, ο οποίος μετά από ανακρίσεις καταδικάζεται σε αποκεφαλισμό. Η ίδια κλείνεται σε μοναστήρι ως ύποπτη αφού έχει βρεθεί επιστολή που την ενοχοποιεί. Τελικά ο Ερρίκος δίνει χάρη στον πατέρα της και στην ίδια. Μετά τη δολοφονία του Ερρίκου, η Εριέττα θα είναι ένα από τα πρόσωπα που ενοχοποιήθηκαν και ανακρίθηκε, αλλά ήταν η Μαρία των Μεδίκων η οποία παρενέβη για να μη καταδικασθεί. Στην τελευταία περίοδο της ζωής της ασχολήθηκε με έργα αποκλειστικώς θρησκευτικά ιδρύοντας το Μοναστήρι του Τάγματος των Γαλάζιων Παρθένων. Πέθανε στις 9 Φεβρουαρίου 1633
Σασλίκ

Ετυμολογία και ιστορία

Η λέξη "σις" (αζερικά: şiş‎, τουρκικά: şiş) σημαίνει σούβλα. Η λέξη "σισλίκ" κυριολεκτικά μεταφράζεται από Τουρκικές γλώσσες ως "σουβλιστός". Παρόλο που η λέξη "σασλίκ" ήταν δάνειο από τα ταταρικά της Κριμαίας από τους Κοζάκους από τον 16ο αιώνα, το σάσλικ δεν είχε φτάσει στη Μόσχα μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Από τότε, η δημοτικότητα τους εξαπλώθηκε γρήγορα από τη δεκαετία του 1910 ήταν μια βάση στα εστιατόρια της Αγίας Πετρούπολης και από την δεκαετία του 1920 είχε γίνει διάσημο φαγητό δρόμου σε όλη την αστική Ρωσία. 
Αν και σήμερα δεν είναι ασυνήθιστη η πώληση του σασλίκ στο μενού των εστιατορίων, πιο συχνά πωλούνται με τη μορφή γρήγορου φαγητού από τους πλανόδιους πωλητές που ψήνουν το σασλίκ σε ξύλο, κάρβουνο, ή άνθρακα. Επίσης μαγειρεύεται σε υπαίθρια περιβάλλοντα κατά την διάρκεια κοινωνικών εκδηλώσεων, όπως το μπάρμπεκιου στον αγγλόφωνο κόσμο. 

Προετοιμασία

Στην Ιρανική κουζίνα, το κρέας για σάσλικ (σε αντίθεση με άλλες μορφές του σις κεμπάπ) είναι συνήθως σε μορφή μεγάλα κομμάτια κρέατος, ενώ αλλού το κρέας μέσου μεγέθους σε κύβους το καθιστά παρόμοιο με το μπροσέτ. Το κρέας μαρινάρεται για μια νύχτα σε μαρινάδα υψηλής οξύτητας, όπως το ξύδι, ξηρό κρασί ή ξινά φρούτα/χυμό λαχανικών με την προσθήκη κρεμμυδιών, μυρωδικών και μπαχαρικών. Το σασλίκ ψήνεται συνήθως σε μια σχάρα γνωστή ως μανγκάλ.