google/wiki40b huggingface dataset:
Βασίλειος Μαραγκόπουλος

Φιλανθρωπική δράση

Ο Μαραγκόπουλος ήταν μεγάλος ευεργέτης της Αχαΐας, ανέγειρε το δημοτικό σχολείο των Βραχναιίκων, το σχολείο Παραλίας, που τα καλοκαίρια λειτουργούσε σαν κατασκήνωση ΠΙΚΠΑ, αποπεράτωσε το Στρατιωτικό Νοσοκομείο Πατρών, όπου στην αυλή του σήμερα υπάρχει άγαλμα του. Με προσωπικά του έξοδα περιθάλπτει πρόσφυγες της μικρασιατικής καταστροφής. Στο Παναχαϊκό και κοντά στη Ζάστοβα ξεκίνησε εργασίες κατασκευής σανατορίου, που σταμάτησαν λόγω του επερχόμενου πολέμου χωρίς να ολοκληρωθεί ποτέ. 
Για την Φιλανθρωπική του δράση τιμήθηκε με το παράσημο του χρυσού φοίνικα, ανακηρύχθηκε "μέγας εθνικός ευεργέτης" και "ευεργέτης των Βραχνέικων".

Αθλητική δράση

Ο Μαραγκόπουλος διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Παναχαϊκής αλλά και πρόεδρος του Ν.Ο. Πατρών την περίοδο 1937-1940, ήταν αυτός που δημιούργησε την μεγάλη ομάδα του Ομίλου που κατέκτησε στην συνέχεια πέντε (5) πρωταθλήματα Ελλάδος στην υδατοσφαίριση. Με ενέργειες του Μαραγκόπουλου ο Όμιλος μεταφέρθηκε στο "λιμενοβραχίονα της Γούναρη" σε νέες αθλητικές εγκαταστάσεις με ξύλινες κερκίδες 1.000 θεατών. Μετά το θάνατό του ο Ν.Ο. Πατρών τον τίμησε με την ετήσια διοργάνωση των αγώνων κολύμβησης και υδατοσφαίρισης "Μαραγκοπούλεια", τα οποία έγιναν από το 1947 ως το 1973 όταν και σταμάτησαν λόγω μόλυνσης των υδάτων του μόλου .
Χάρτης του Πόιτινγκερ

Ο χάρτης του Πόιτινγκερ, ή Πευτιγγεριανός Πίνακας, είναι ένα αντίγραφο του 12ου-13ου αιώνα ενός αρχαίου χάρτη του οδικού δικτύου της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και έχει ενταχθεί στο αρχείο του προγράμματος "Μνήμη του Κόσμου" της UNESCO. Δείχνει τους δρόμους που διέσχιζαν την επικράτεια ξεκινώντας από τα νησιά της Μεγάλης Βρετανίας δια μέσου των μεσογειακών χωρών και της Μικράς Ασίας και φτάνοντας μέχρι την Ινδία και τον ποταμό Γάγγη, την Σρι Λάνκα, τον Ινδικό Ωκεανό, και την αυτοκρατορία της Κίνας.
Ο χάρτης ονομάστηκε έτσι από τον Γερμανό ουμανιστή και συλλέκτη Κόνραντ Πόιτινγκερ (1465–1547) και φυλάσσεται στη Βιέννη. Λόγω της εύθραυστης κατάστασής του, δεν είναι προσβάσιμος στο ευρύ κοινό. Βρίσκεται στην Österreichische Nationalbibliothek (Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας) στο Hofburg, με αριθμό καταλόγου 324.
Έμβλημα Κόκκινου Κρυστάλλου

Το έμβλημα του Κόκκινου Κρυστάλλου είναι το νέο (τρίτο) πολιτικά (και θρησκευτικά) ουδέτερο προστατευτικό έμβλημα που υιοθετήθηκε από το Διεθνές Κίνημα Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου. Το έμβλημα αυτό απομακρύνει το εμπόδιο για το Ερυθρό Αστέρι του Δαβίδ ("Magen David Adom", ο 'Ερυθρός Σταυρός' του Ισραήλ) ώστε να συμμετάσχει στη Διεθνή Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού (ICRC).
Πρόβλεψη πληθυσμού

Η πρόβλεψη πληθυσμού, στον τομέα της δημογραφίας, είναι μια εκτίμηση του μελλοντικού πληθυσμού. Σε αντίθεση με τις διααπογραφικές εκτιμήσεις και απογραφές, οι οποίες συνήθως περιλαμβάνουν κάποιο είδος τομέα συλλογής δεδομένων. Οι προβλέψεις συνήθως περιλαμβάνουν μαθηματικά μοντέλα που βασίζονται μόνο σε προϋπάρχοντα στοιχεία. Μια τέτοια πρόβλεψη μπορεί να γίνει από ένα κυβερνητικό οργανισμό ή από εκείνους που δεν συνδέονται με κάποια κυβέρνηση.
Μαραθώνιος στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Ο Μαραθώνιος Δρόμος είναι το πιο κλασικό ολυμπιακό αγώνισμα στίβου, αφού δημιουργήθηκε για να τιμηθεί η Ελλάδα με την ευκαιρία της αναβίωσης των Ολυμπιάδων το 1896, στην Αθήνα.
Ο αγώνας διεξάγεται εκτός σταδίου στους δρόμους της διοργανώτριας πόλης. Όμως, ο τερματισμός γίνεται πάντα στο Ολυμπιακό Στάδιο και συγκεντρώνει τεράστιο ενδιαφέρον. Με την τέλεσή του έχουν συνδεθεί πολλά δραματικά επεισόδια και αγωνιώδεις τερματισμοί.
Ο Μαραθώνιος γυναικών εντάχθηκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα στίβου το 1984 στην Ολυμπιάδα του Λος Άντζελες.

Ολυμπιακό Ρεκόρ

Το ολυμπιακό ρεκόρ για το αγώνισμα των ανδρών είναι 2:06:32 και σημειώθηκε από τον Κενυάτη Σάμιουελ Γουανχίρου στις 24 Αυγούστου 2008 κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου. 
Το αντίστοιχο ρεκόρ για τις γυναίκες είναι 2:23:07 και σημειώθηκε από την Τίκι Γκελάνα (Αιθιοπία) στις 5 Αυγούστου 2012 κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.
Ιάκωβος της Σεγόβια

Βιογραφία

Ήταν γιος του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας και της Βικτωρίας-Ευγενίας της Έσσης-Μπάττενμπερκ, κόρης του Ερρίκου πρίγκιπα του Μπάττενμπερκ.
Έμεινε κωφός, ως αποτέλεσμα εγχείρησης κατά την παιδική του ηλικία, γι' αυτό το 1933 παραιτήθηκε από διάδοχος του Ισπανικού θρόνου, ο ίδιος και οι απόγονοί του. Ο Αλφόνσος ΙΓ΄ του έδωσε τον τίτλο του δούκα της Σεγκόβια. Το 1941 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Ιάκωβος τον κληρονόμησε στη διεκδίκηση του βασιλείου της Γαλλίας και έλαβε τον τίτλο του δούκα του Ανζού. Οι Νομιμόφρονες της Γαλλίας τον αναγνωρίζουν ως Ερρίκο (ΣΤ΄) της Γαλλίας.
Το 1921 έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Το 1925 έγινε ιππότης του Τάγματος του Καρόλου Γ΄ και του Τάγματος της Ισαβέλλας Α΄.
Λούκας φαν Φάλκενμπορχ

Βιογραφία

Ο φαν Φάλκενμπορχ γεννήθηκε στο Λέουβεν. Ο βιογράφος του 17ου αιώνα Κάρελ φαν Μάντερ ανέφερε ότι ο φαν Φάλκενμπορχ έμαθε να ζωγραφίζει τοπία στο Μέχελεν, που τότε ήταν γνωστό ως κέντρο ζωγραφικής, ιδιαίτερα τοπίων, με ελαιοχρώματα ή υδροχρώματα. .   Κατά τη διάρκεια του Beeldenstorm (εικονοκλασίας) του 1566 εγκατέλειψε την Αμβέρσα μαζί με τον αδελφό (ή ανεψιό) του Μάρτεν φαν Φάλκενμπορχ και ταξίδεψαν από το Λούικ ως το Άαχεν μέσω του ποταμού Μεύση ζωγραφίζοντας απόψεις της κοιλάδας. . Όταν ο Γουλιέλμος ο Σιωπηλός εξεγέρθηκε κατά της ισπανικής κυριαρχίας, επέστρεψαν στη Φλάνδρα. Εκεί μπόρεσαν να δημιουργήσουν ευπώλητα έργα. . Ο φαν Μάντερ αναγράφει ότι πάτρονας του Λούκας έγινε ο αυτοκράτορας Ματθίας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας λόγω της ικανότητάς του ως προσωπογράφου και ταξίδεψε μαζί του στον ποταμό Δούναβη ως το Λιντς .
Ήταν εξάδελφος των ζωγράφων Φρέντερικ και Χίλλις φαν Φάλκενμπορχ και ανεψιός ή αδελφός του ζωγράφου Μάρτεν φαν Φάλκενμπορχ.
Διετέλεσε Δάσκαλος του Γκέοργκ Φλέγκελ (Georg Flegel). Απεβίωσε στη Φρανκφούρτη.

Έργο

Είναι γνωστός για τα τοπία, τα πορτρέτα και τις αλληγορικές σκηνές του. Το ύφος του ήταν παρόμοιο με του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου, αλλά τροποποίησε αυτή του την επίδραση με προσωπικό τρόπο και δεν ήταν ένας απλός αντιγραφέας. Το έργο του έχει τις ρίζες του στην ίδια φλαμανδική παράδοση, χωρίς να ακολουθεί την νεότερη μανιεριστική κίνηση.
Τα τοπία του εν γένει ακολουθούν τις συμβάσεις της σύνθεσης, με πανοραμικές σκηνές από υπερυψωμένο σημείο θέασης. Εν τούτοις, βασιζόταν περισσότερο στην άμεση παρατήρηση της Φύσης και φιλοτέχνησε τοπία πραγματικών θέσεων αντί για φανταστικά τοπία, όπως έκαναν άλλοι Φλαμανδοί τοπιογράφοι. Δημιούργησε, επίσης, ορισμένες κοντινές (close-up) αναπαραστάσεις δασικών τοπίων. Φιλοτέχνησε, επίσης, μια σειρά μεγάλων πινάκων, στους οποίους απεικονίζει τις εργασίες που γίνονταν ανάλογα με τον μήνα κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1580.
Δημιούργησε, επίσης, προσωπογραφίες του πάτρονά του, Αυτοκράτορα Ματθία. Ήταν, επίσης, ζωγράφος μορφών όπως δείχνει μια σειρά πινάκων με εννέα αλληγορίες των εποχών, που ζωγράφισε στη Φρανκφούρτη από το 1592.

Πολιτιστικές αναφορές

Ο Λούκας φαν Φάλκενμπορχ αναφέρεται από τον Γερμανό συγγραφέα W. G. Sebald στο βιβλίο του Austerlitz, όπου περιγράφεται ο πίνακας Άποψη της Αμβέρσας με τον παγωμένο Σκάλδη του 1590.
Αθανάσιος Παπούλης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1921. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έπειτα συνέχισε τις σπουδές του στο Πολυτεχνικό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, όπου και δίδαξε από το 1952 έως το 1994. Υπήρξε επισκέπτης καθηγητής σε μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών του τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και ήταν επίτιμος διδάκτορας στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ως ερευνητής ασχολήθηκε με την ανάλυση σημάτων, τις επικοινωνίες, τη θεωρία σημάτων και τη θεωρία συστημάτων.
Πέθανε στις 25 Απριλίου του 2002 και σε ηλικία 81 ετών.
Γκυ Δ΄ του Σαιν-Πολ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γκύ Γ΄ κόμη του Σαιν-Πολ και της Ματθίλδης της Βραβάντης, κόρης του Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάντης. 
Είχε το αξίωμα του μεγάλου Οινοχόου (Butler) της Γαλλίας. 
Τοποθετήθηκε, μαζί με τον Ρομπέρ ΣΤ΄ ντ' Ωβέρν, σε μία μάχη των Γαλλικών στρατευμάτων, παράπλευρη της κύριας μάχης των Χρυσών Σπιρουνιών. Όταν οι Φλαμανδοί τους υπερκέρασαν, ο αδελφός του Ιάκωβος και πολλοί συγγενείς του σκοτώθηκαν· εκείνος μπόρεσε να διαφύγει.
Γνωστικισμός

Χαρακτηριστικά

Η λέξη γνωστικισμός προέρχεται από την ελληνική λέξη γνώσις, και αναφέρεται στην αντίληψη ότι υπάρχει μια ιδιαίτερη εσωτερική γνώση, ένα κλειδί στην υπερβατική κατανόηση που μόνον ορισμένοι κατέχουν. Η απόκρυφη φύση της γνωστικής διδασκαλίας και το γεγονός ότι τα περισσότερα στοιχεία μας για αυτήν έρχονται παραδοσιακά από τις επιθέσεις των ορθόδοξων χριστιανών συγγραφέων, δυσκολεύουν την προσπάθειά μας να είμαστε ακριβείς για το περιεχόμενο των πρώιμων γνωστικών συστημάτων, ιδιαίτερα για τα προχριστιανικά. Ο Ειρηναίος στο Κατά των Αιρέσεων περιέγραψε αρκετές διαφορετικές σχολές του γνωστικισμού του δευτέρου αιώνα, αντιπαραθέτοντας -ενίοτε με σαρκαστικό τρόπο- τις διαφορές τους με τον χριστιανισμό. Ωστόσο, η ανακάλυψη της βιβλιοθήκης του Ναγκ Χαμαντί στην Αίγυπτο το 1945 βοήθησε τους ερευνητές να μελετήσουν τα κείμενά του από πρώτο χέρι.
Η λέξη "γνωστικισμός" εμφανίζεται σε αρκετές σύγχρονες σέκτες, στις οποίες μόνον οι μυημένοι έχουν πρόσβαση στις μυστικές του διδασκαλίες. Έτσι και ο αρχαίος γνωστικισμός διέθετε στάδια μύησης με την ανώτερη βαθμίδα ("πνευματικοί γνωστικοί") να οδηγεί στην ατομική λύτρωση, αλλά κατά τ' άλλα πολύ λίγο ομοιάζει με τις σύγχρονες γνωστικές δοξασίες. Πολλά στοιχεία του γνωστικισμού είναι προχριστιανικά και είναι γενικά αποδεκτό σήμερα ότι ο χριστιανισμός και τα κανονικά του κείμενα δεν είναι πρότερα του γνωστικού κινήματος αλλά αναπτύχθηκαν παράλληλα, χρησιμοποιώντας ενίοτε τις ίδιες πηγές. Αρκετοί σύγχρονοι ερευνητές είναι πεπεισμένοι ότι το Κατά Θωμάν Ευαγγέλιο χρησιμοποιείτο από τους γνωστικούς του πρώτου αιώνα. Κάποια γνωστικά κείμενα δεν περιέχουν καμία αναφορά στον Ιησού ή άλλες χριστιανικές μορφές.
Πολλές γνωστικές σέκτες ήταν χριστιανικές ομάδες που αγκάλιασαν τις μυστηριακές αντιλήψεις περί της αληθινής φύσης του Ιησού, αυτές που βρίσκονταν πέρα από το πλαίσιο της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης. Για παράδειγμα οι γνωστικοί δίδασκαν τον δοκητισμό, την πίστη δηλαδή ότι ο Ιησούς Χριστός δεν είχε φυσικό σώμα, ότι η φυσική του υπόσταση ήταν μια απάτη και συνεπώς η σταύρωσή του δεν ήταν υλική. Αυτές οι θεωρήσεις βασίζονταν στην υποτιμητική αντίληψη για τη σάρκα που έτρεφαν οι γνωστικοί και την άποψη ότι ένας θεός ποτέ δεν θα φυλακιζόταν στην "ποταπή" ύλη. Ο χριστιανικός γνωστικισμός αποπειράθηκε να λύσει ορισμένα από τα μεγάλα προβλήματα τα οποία κληροδότησε η υιοθέτηση της ελληνιστικής μεταφυσικής από τον χριστιανισμό.
Β36 Τόρσχαβν

Ιστορία

Η Β36 Τόρσχαβν ιδρύθηκε επίσημα στις 28 Μαρτίου του 1936 (παρότι έπαιζε παιχνίδια ήδη από το 1935) ως αντίβαρο προς την άλλη ομάδα της πόλης ΗΒ που είχε ιδρυθεί 32 χρόνια νωρίτερα και αποτελεί ακόμα σήμερα τον αιώνιο αντίπαλο. Η αντιπαλότητα όμως έχει και όρια, καθώς όταν το 1997 εκδώθηκε βιβλίο με την ιστορία της ομάδας, η Β36 στηρίχτηκε στα αρχεία της ΗΒ, καθώς τα πρωτότυπα ντοκουμέντα της είχαν χαθεί. Επίσης μοιράζονται μαζί το ίδιο γήπεδο. 
Ήδη το 1946 θα κατακτήσει για πρώτη φορά το πρωτάθλημα, για να ακολουθήσουν άλλοι 10 τίτλοι. Το τελευταίο πρωτάθλημα μέχρι στιγμής θα το κατακτήσει το 2015. 
Το πρώτο της κύπελλο θα το κατακτήσει το 1965 κερδίζοντας στον τελικό τον αιώνια αντίπαλο ΗΒ. Τέλος το 2007 θα πάρει το Σούπερ Καπ της χώρας. 
Η ευρωπαϊκή πορεία της Β36 ξεκινά το 1992, μαζί με την πρώτη χρονιά της συμμετοχής ομάδων των Νήσων Φερόε (μόλις το 1990 έγιναν μέλη της ΟΥΕΦΑ). Ως κυπελλούχος η Β36 θα συμμετάσχει στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, όπου κληρώθηκε ενάντια στην ΦΚ Αβενίρ Μπέγκεν από την οποία αποκλείστηκε δύσκολα με 1-0 εκτός και 1-1 εντός έδρας. 
Την περίοδο 2005/06 θα περάσει για πρώτη φορά σε δεύτερο γύρο διοργάνωσης, αποκλείωντας την ισλανδική Βεστμάναεϊγια στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου όμως σταμάτησε η πορεία της απέναντι από τη ΦΚ Μίντιλαντ της Δανίας. Την επόμενη χρονιά θα ξαναπεράσει σε δεύτερο γύρο, αυτή τη φορά του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ περνώντας την μαλτέζικη Μπιρκιρκάρα ΦΚ για να αποκλειστεί όμως στη συνέχεια από την τουρκική Φενέρμπαχτσε.
Νέα Καλλικράτεια

Ιστορικά στοιχεία

Φαίνεται ότι η περιοχή κατοικούνταν ήδη από τη νεολιθική εποχή, ενώ αρχαιολογικές έρευνες έφεραν στο φως και επιτύμβια στήλη κόρης  που κρατάει περιστέρι στο αριστερό της χέρι (χρονολογείται στο 440 π.Χ.), που φυλάσσεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.
Ο σύγχρονος οικισμός ιδρύθηκε μετά το 1922, με την Ανταλλαγή πληθυσμών από πρόσφυγες προερχόμενους από την Καλλικράτεια Ανατολικής Θράκης που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, η οποία ήταν Μετόχι της Μονής Ξενοφώντος του Αγίου Όρους και ονομαζόταν Στόμιον.
Μάριος Μερκάτωρ

Βίος

Ο Μάριος Μερκάτωρ γεννήθηκε στην Ιταλία. Στα 418 τον βρίσκουμε στην Ρώμη για να καταγγείλει τους Πελεγιανούς. Ο Μάριος Μερκάτωρ είναι κυρίως γνωστός ως θαυμαστής του Αυγουστίνου και αντιπελαγιαννός συγγραφέας, συμπιλητής και συλλογέας. Το 429 τον βρίσκουμε στην Θράκη να μονάζει Εκεί συντάσσει στην ελληνική γλώσσα έργο κατά του Πελαγιανού Καιλεστίου. Το 431 συντάσσει ένα Commonitorium κατά το Πελαγίου, Καιλεστίου και Ιουλιανού Αικλάνων. Ο Μάριος Μερκάτωρ συγκεντρώνει ότι έχει διατυπωθεί από τους Πελαγιανούς και τις πολεμικές σε βάρος τους, κυρίως αυτές του Αυγουστίνου. Τα κείμενά του το 550 περιλήφθηκαν στο Collegio Palatina. Μετέφρασε επίσης έργα του Νεστόριου, και του Κύριλλου συμβάλλοντας κατ'αυτόν τον τρόπο στο να γίνει γνωστή η θεολογία των Ανατολικών στη δύση.Ο Μάριος υπηρέτησε ως εκπρόσωπος του Πάπα στην Κωνσταντινούπολη, ενώ ήταν παρών στη Σύνοδο της Εφέσου (431). Μετά από αυτήν δεν αναφέρεται πλέον.
Βάρκιζα Αττικής

Περιγραφή

Απέχει περίπου δύο χιλιόμετρα νότια της Βάρης και 22 χλμ νότια της Αθήνας. Συνδέεται με το διεθνές αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος και της Αττικής Οδού μέσω της λεωφόρου Βάρης - Κορωπίου και συνδέεται το κέντρο της Αθήνας με τη λεωφόρο Ποσειδώνος (ΕΟ 91). Παλαιότερα η περιοχή καλύπτονταν από δασώδεις εκτάσεις από πεύκα και ελαιώνες, ενώ η Βάρκιζα ήταν αλιευτικός οικισμός. Μετά την δεκαετία του 1960, η περιοχή αναπτύχθηκε οικιστικά και ενσωματώθηκε αργότερα στην σημερινή πόλη της Βάρης. Η περιοχή έγινε ευρύτερα γνωστή το 1945 ως η τοποθεσία στην οποία συνάφθηκε μεταπολεμικά η Συμφωνία της Βάρκιζας.
Η Βάρκιζα υπήρξε αρχικά παραθεριστική περιοχή στην οποία σταδιακά αναπτύχθηκαν και ξενοδοχειακές μονάδες ενώ πλέον αποτελεί βασικό μέρος της Αθηναϊκής Ριβιέρας. 
Τις τελευταίες δεκαετίες η Βάρκιζα έχει εξελιχθεί σε μια από τις ακριβότερες περιοχές των νοτίων προαστίων της Αττικής για αγορά κατοικίας.
Η πιο γνωστή και οργανωμένη παραλία της Βάρκιζας με χρυσή αμμουδιά και ρηχά νερά θεωρείται η πλαζ Varkiza Resort Yabanaki μέσα στην οποία υπάρχουν μεταξύ άλλων, Αθλητικές εγκαταστάσεις, Χώροι στάθμευσης, Χώροι εστίασης, Υγειονομικές εγκαταστάσεις, Κλαμπ, Δοκιμαστήρια, και Ναυταθλητικές εγκαταστάσεις.
Πέρα από την Πλαζ η Βάρκιζα έχει και άλλες ωραίες παραλίες οι οποίες όμως είναι μη οργανωμένες όπως Οι Αλκυονίδες – Κανάρια, Η Ανατολική παραλία, Η Παραλία Island, Τα Λιμανάκια και Οι Σπηλιές κάτω από το Ribas ενώ διαθέτει και ένα πάρα πολύ ωραίο Λιμάνι όπου οι κάτοικοι το καλοκαίρι κάνουν την βόλτα τους.
Επίσης στη Βάρκιζα βρίσκεται και το εμβληματικό διεθνούς φήμης Νυχτερινό Κέντρο Island Club το οποίο έχουν επισκεφθεί προσωπικότητες όπως οι Meryl Streep, Valentino, Hugh Jackman, Tommy Hilfiger, Bruce Willis, Moby, James Blunt, Zaz, Ethan Hawke, Princess Rosario, Pierce Brosnan. Επίσης δημοφιλές είναι το νυχτερινό κέντρο Ρίμπας, στη απομονωμένη τοποθεσία του οποίου ωστόσο οργανώνονται τις τελευταίες δεκαετίες παράνομες κούρσες ταχύτητας.
Ορίμπε Περάλτα

Καριέρα σε συλλόγους

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με την Μονάρκας Μορέλια το 2003, με την οποία πραγματοποίησε μόνο 2 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα, προτού πάρει μεταγραφή για τη Λεόν το 2004 και αργότερα για τη Μοντερρέι το 2006. Στη συνέχεια πήγε με μόνιμη μεταγραφή στη Σάντος Λαγούνα η οποία τον έδωσε δανεικό για ένα χρόνο στην Τσιάπας, όπου είχε μια επιτυχημένη σεζόν. Επιστρέφοντας στη Σάντος Λαγούνα ο Περάλτα έγινε ο βασικός της επιθετικός για τα επόμενα πέντε χρόνια, πραγματοποιώντας πάνω από 200 εμφανίσεις και βρίσκοντας τα δίχτυα 79 φορές. Τον Μάιο του 2014 πήρε μια πολυσυζητημένη μεταγραφή για την Κλουμπ Αμέρικα, τον μεγαλύτερο σύλλογο του Μεξικού, μια μεταγραφή που φημολογείται πως κόστισε $10 εκατομμύρια.

Καριέρα με την Εθνική

Ο Περάλτα κλήθηκε στην Εθνική Μεξικού για πρώτη φορά το 2005 αλλά δεν έγινε βασικός παρά το 2011, όταν ήταν και ένας από τους τρεις παίκτες άνω των εικοσι δύο ετών της ομάδας του Μεξικού που κατέκτησε τον τίτλο στος Παναμερικανικούς αγώνες του 2011. Σκόραρε δύο φορές στον τελικό του ποδοσφαίρου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στη νίκη ενάντια στη Βραζιλία, συνεισφέροντας στην κατάκτηση του πρώτου χρυσού μεταλίου για τη χώρα του στο συγκεκριμένο άθλημα . Συμμετέχει στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας, που αποτελεί και την πρώτη του συμμετοχή σε Παγκόσμιο Κύπελλο.
Δωρόθεος Ντμπάρ

Νεανικά χρόνια

Γεννήθηκε το 1972 στην Αμπχαζία. Οι γονείς του, Ζαούρ και Κλάβα Ντμπάρ είχαν άλλα δύο παιδιά. Αφού τελείωσε τον κύκλο της μέσης εκπαίδευσης στο Γυμνάσιο Γουνταούτας της Αμπχαζία, εισήχθη στην Θεολογική Ακαδημία της Μόσχας, ετ. 1997-2001, βαθμός Άριστα για να παρακολουθήσει μαθήματα με απώτερο σκοπό την Ιεροσύνη.
Σχολή Καλών Τεχνών του Σουχούμ (Αμπχαζία), ετ. 1988-1991, Πτυχίο.
Θεολογικό Σεμινάριο της Μόσχας (Ρωσική Ομοσπονδία), ετ. 1993-1997, Πτυχίο.
Οκρούγκ Ζβετσάνσκι

Η Οκρούγκ Ζβετσάνσκι (σερβικά: Звечански округ) ήταν διοικητική διαίρεση του Βασίλειου της Σερβίας και της Γιουγκοσλαβίας στο Κόσοβο από το 1913 έως το 1922. Πρωτεύουσα ήταν η Κόσοβσκα Μιτρόβιτσα.

Ιστορία

Το 1912 με την Συνθήκη του Βουκουρεστίου το Κοσσυφοπέδιο αποσπάστηκε από τη Οθωμανική Αυτοκρατορία και δόθηκε στην Σερβία. Το Κόσοβο χωρίστηκε σε τέσσερις Ογκρούτ ή διοικητικές περιοχές με την Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας.
Με την δημιουργία του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων και του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας παρέμεινε διοικητική διαίρεση έως το 1929. Το 1923 μετονομάστηκε σε Οκρούγκ Ράσκας και Ζβετσάνσκι (σερβικά : "Раш-ко-Звечанским округ"), το 1929 εντάχτηκε στην Μπανόβινα του Βαρδάρη. Το 1920 το 60,5% του πληθυσμού δήλωσε Αλβανικής καταγωγής.
Ιάκωβος Ζαρκάδης

Βιογραφικές πληροφορίες

Ο Ιάκωβος Ζαρκάδης γεννήθηκε το 1927 και πρωτοέπαιξε μπάλα στην ομάδα Πράσινη Θύελλα Κουκακίου στις αρχές της δεκαετίας του '40. Παράλληλα, ανήκε στην ομάδα στίβου του Πανιωνίου. Το αγώνισμά του ήταν το άλμα τριπλούν. Το 1942 εντάχτηκε στην ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιώνιου, στην οποία δυο χρόνια νωρίτερα είχε πάει και ο αδερφός του Νίκος μαζί με τους περισσότερους ποδοσφαιριστές της Θύελλας, η οποία ήταν υπό διάλυση.
Ο Νίκος Ζαρκάδης αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού μπακ με το νούμερο 3. Αγωνίστηκε στον Πανιώνιο ως το 1955, πάντα ως βασικός στην αμυντική γραμμή. Ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος το 1952 και κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθηνών το ίδιο έτος.
Ήταν σε όλη του τη ζωή κοντά στον Πανιώνιο, μέλος του Συνδέσμου Παλαιμάχων. Πέθανε το 2007.

Τρία αδέρφια ποδοσφαιριστές

Η οικογένεια του Ιάκωβου Ζαρκάδη ανέδειξε δυο ακόμα επιφανείς ποδοσφαιριστές, τους δύο μεγαλύτερους αδερφούς του: το Βασίλη, που έπαιξε σε Αθηναϊκό και Ολυμπιακό και το Νίκο που αγωνίστηκε στον Πανιώνιο.
Λίμνη Μπορ

Η λίμνη Μπορ (σερβικά : Борско језеро) είναι τεχνητή λίμνη της ανατολικής Σερβίας κοντά στην πόλη Μπορ. Δημιουργήθηκε το 1959 με την κατασκευή φράγματος στους πρόποδες του όρους Κρνι Βρχ για χρήση της εταιρείας εξόρυξης και φρύξης μεταλλεύματος χαλκού RTB Bor (Rudarsko-topioničarski basen Bor).
Καλύπτει έκταση 300 στρεμμάτων και φτάνει σε βάθος 52 μέτρων. Κατά το χρόνο της μέγιστης στάθμης του νερού η δεξαμενή χωρά 12 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού. Η λίμνη δέχεται τα νερά των ποταμών Ζλότσκε και Μάρετς. Έχει πολλά ψάρια και τα καλοκαίρια στις ακτές της έρχονται πολλοί κολυμβητές και τουρίστες ενώ τον χειμώνα η επιφάνεια της παγώνει.
Σημαία του Σουρινάμ

Η σημαία του Σουρινάμ αποτελείται από πέντε οριζόντιες λωρίδες χρώματος πράσινου (στην κορυφή, διπλού πλάτους), άσπρου - κόκκινου (τετραπλού πάχους) και άσπρου- πράσινου (διπλού πλάτους). Μέσα στην κόκκινη λωρίδα βρίσκεται ένα μεγάλο κίτρινο αστέρι με πέντε ακτίνες.

Συμβολισμός

Η σημαία υιοθετήθηκε την ημέρα της ανεξαρτησίας του Σουρινάμ, στις 25 Νοεμβρίου 1975. Το αστέρι συμβολίζει την ενότητα ανάμεσα σε όλες τις εθνοτικές ομάδες, ενώ η κόκκινη λωρίδα είναι για την πρόοδο και την αγάπη, η πράσινη για την ελπίδα και την ευφορία και οι λευκές λωρίδες αντιπροσωπεύουν την ειρήνη και τη δικαιοσύνη.

Σημαία προ ανεξαρτησίας

Η σημαία που ήταν σε χρήση πριν από την ανεξαρτησία αποτελούνταν από πέντε χρωματιστά αστέρια, ενωμένα με μια έλλειψη. Τα αστέρια αυτά συμβόλιζαν τις σημάντικότερες εθνοτικές ομάδες που απαρτίζουν τον πληθυσμό του Σουρινάμ: τους αυτόχθονες Ινδοαμερικανούς, τους αποικιοκράτες Ευρωπαίους, τους Αφρικανούς που ήρθαν ως δούλοι για να εργαστούν στις φυτείες και τους Ινδουιστές, κατοίκους της Ιάβας και Κινέζους, οι οποίοι έφτασαν στη χώρα ως ανειδίκευτοι εργάτες προς αντικατάσταση των Αφρικανών. Οι τελευταίοι αποτίναξαν τη δουλεία και έφυγαν στο εσωτερικό της χώρας για να εργαστούν. Η έλλειψη συμβολίζει τις αρμονικές σχέσεις που διέπουν τις εθνοτικές ομάδες.
Γιούκιο Μισίμα

Η ζωή του

Γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου του 1925 και ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας. Το πραγματικό του όνομα ήταν Κιμιτάκε Χιραόκα (平岡 公威). Εκπαιδεύτηκε στρατιωτικά στις Δυνάμεις Αυτοάμυνας και άρχισε να στρατολογεί φοιτητές για έναν στρατό που είχε ως αποστολή την υπεράσπιση της χώρας του από τον επιταχυνόμενο εξαμερικανισμό της. Ήρθε από νωρίς σε επαφή με την ευρωπαϊκή λογοτεχνία και τους Ιάπωνες κλασικούς συγγραφείς. Σκηνοθέτησε την ταινία Τελετουργία του έρωτα και του θανάτου το 1965. Ασχολήθηκε και με το θέατρο (έγραψε θεατρικά έργα, Ταράτσα του λεπρού βασιλιά κ.ά. Ήταν επίσης γνωστός για την καριέρα του ως μοντέλο και τη σωματοδόμηση χωρίς χρήση αναβολικών ουσιών. 
Ήταν υποψήφιος τρεις φορές για το βραβείο Νόμπελ που τα έχασε, πιθανώς  λόγω των ακροδεξιών του απόψεων. Στις 25 Νοεμβρίου 1970, αφού πρώτα παρέδωσε το τελευταίο του έργο «Εκπεσών Άγγελος», αυτοκτόνησε με την μέθοδο του σεπούκου (το περιβόητο χαρακίρι) στο ιαπωνικό γενικό επιτελείο των Δυνάμεων Αυτοάμυνας μετά από απόπειρα πραξικοπήματος. 
Τα τελευταία του λόγια ήταν: Βλέπουμε την Ιαπωνία να γλεντοκοπά βυθισμένη σε ευμάρεια και να κολυμπάει στο χρήμα και στην πνευματική της κενότητα. Είναι δυνατόν να δίνεις αξία στη ζωή, μέσα σε μια πλάση που το πνεύμα έχει πεθάνει; Ζήτω ο αυτοκράτορας! Νομίζω ότι ούτε καν με προσέχουν...
Το τέλος του Γιούκιο Μισίμα, η τελετουργική δημόσια αυτοκτονία του κάνοντας χαρακίρι μαζί με τον εραστή του, έμελλε να επηρεάσει, ενδεχομένως και να συσκοτίσει, όλο του το έργο.