google/wiki40b huggingface dataset:
Άραβες στην Ελλάδα

Οι Άραβες στην Ελλάδα (αραβικά: العرب في اليونان‎) αναφέρονται στους ανθρώπους Αραβικών χωρών, κυρίως από χώρες όπως ο Λίβανος, η Συρία, τα Παλαιστινιακά Εδάφη, το Ιράκ και η Ιορδανία. Αρκετοί από τους Άραβες με καταγωγή από αυτές τις χώρες είναι χριστιανοί. Μικρότερες κοινότητες Αραβοελλήνων προέρχονται από την Αίγυπτο, την Αλγερία, την Τυνησία, το Μαρόκο, τη Λιβύη και το Σουδάν. Οι Άραβες της Ελλάδας κατάγονται από Κόπτες, Βέρβερους, Σύριους και Κούρδους, οι οποίοι μπερδεύονται συχνά με τους Άραβες. Στην Ελλάδα ζουν 30.800 Άραβες. Στην Ελλάδα ζουν πολλοί Αιγύπτιοι, Λίβυοι, Ιρακινοί και Λιβανέζοι. Επίσης, στην Ελλάδα ζουν αρκετοί Σύριοι, Παλαιστίνιοι, Ιορδανοί, Μαροκινοί, Αλγερινοί και Τυνήσιοι. Οι περισσότεροι Άραβες της Ελλάδας ζουν στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Ωστόσο, μπορούν να βρεθούν σε όλα τα μέρη της χώρας.
Επιπλέον, στην Ελλάδα φιλοξενούνται Άραβες πρόσφυγες (π.χ. πρόσφυγες του Συριακού εμφυλίου πολέμου) ή παράνομοι μετανάστες που θέλουν να μεταναστεύσουν σε κάποια χώρα της δυτικής Ευρώπης.

Άραβες στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία

Το 904, οι Άραβες λεηλάτησαν τη Θεσσαλονίκη, το μεγαλύτερο επίτευγμα τους στο σημερινό έδαφος της Ελλάδας, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα νικήθηκαν από τον Βυζαντινό στρατηγό Ιμμέριο στο Αιγαίο. Το 961, ο Νικηφόρος Φωκάς σημείωσε ότι ο αριθμός των Αράβων στην Ελλάδα έχει αυξηθεί.
Αναστάσιος Ρομπότσης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Ύδρα το 1800. Μπήκε στο ναυτικό ως απλός ναύτης (μούτσος). Η έναρξη της επανάστασης τον βρήκε ναύτη σε εμπορικό πλοίο που μεταβλήθηκε σε πολεμικό μαζί με όλα τα άλλα πλοία της Ύδρας. Έλαβε μέρος σε όλες τις μάχες στην ξηρά και στις ναυμαχίες, και διακρίθηκε για την ανδρεία του. Ο Ναύαρχος Μιαούλης τον αναφέρει επαινετικά στο ημερολόγιό του. Αργότερα έγινε αξιωματικός του πληρώματος της ναυαρχίδας «Ελλάς», και αργότερα πλοίαρχος.
Τεστοστερόνη (ταινία)

Aπήχηση ταινίας

Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 2004-2005 και έκοψε 7.000 εισιτήρια πανελλαδικά. Ήρθε στην 6η θέση από 16 ταινίες.
Βενζίνη

Φυσικές ιδιότητες

Είναι υγρό άχρωμο ή ελαφρά χρωματισμένο, έχει χαρακτηριστική οσμή και αποστάζει μεταξύ 40° και 210° C.

Χημική σύσταση

Χημικά είναι μίγμα τριών κυρίως κορεσμένων υδρογονανθράκων: εξανίου, επτανίου και οκτανίου.

Χρήσεις

Χρησιμοποιείται ως καύσιμο υλικό (βενζίνη αυτοκινήτων, αεροσκαφών κλπ.) στη βιομηχανία για την κατεργασία των υφαντικών ινών, για τις απολιπάνσεις, για την παρασκευή κόλλας με βάση το καουτσούκ κ.ά. και ως διαλύτης (βενζίνη εκχύλισης, αποκηλίδωσης κλπ.).
Βάλεραν Γ΄ του Λινύ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γκυ κόμη του Λινύ και της Μαχώς/Ματθίλδης των Σατιγιόν, κόρης και κληρονόμου του Ιωάννη κόμη του Σαιν-Πολ.
Το 1371 απεβίωσε ο πατέρας του στη μάχη του Μπάεσβαϊλερ και τον διαδέχθηκε. Ο Βάλεραν Γ΄ αιχμαλωτίστηκε στη μάχη, αλλά με την παρεμβολή του Καρόλου Δ΄ της Γερμανίας (3ου εξαδέλφου του πατέρα του), ελευθερώθηκε. Το 1374 αιχμαλωτίστηκε από τους Άγγλους στην Αρντρ, οι οποίοι προσπάθησαν να τον ανταλλάξουν με τον Ιωάννη Γ΄ άρχοντα του Μπουχ, χωρίς επιτυχία. Το 1380 στην αιχμαλωσία νυμφεύτηκε τη Μωντ, κόρη της Ιωάννας (εγγονής του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας) από τον 1ο της σύζυγο, ενώ τώρα είχε 3ο σύζυγο τον Εδουάρδο τον μαύρο πρίγκιπα. Έτσι κατάφερε να μειώσει τα λύτρα και να ελευθερωθεί.
Ήταν ένας από τους πρέσβεις για ειρήνη που εστάλησαν το 1396 στο Λονδίνο. Το 1405 επιτέθηκε στους Άγγλους στο Μερκ, κοντά στο Καλαί, αλλά μάταια . Πήγε με τη μερίδα του Φιλίππου Β΄ δούκα της Βουργουνδίας, μάλιστα πάντρεψαν τα παιδιά τους: ο Αντώνιος Βαλουά-Βουργουνδίας δούκας της Βραβάντης νυμφεύτηκε την Ιωάννα Λουξεμβούργου-Λινύ. Οι δούκες της Βουργουνδίας του έδειξαν εύνοια και τον έκαναν μεγάλο διδάσκαλο των Υδάτων και των Δασών, κυβερνήτη του Παρισιού το 1410 και (όταν δέσποζαν στη Γαλλία) κοντόσταυλο (στρατάρχη) της Γαλλίας το 1411. Όμως το 1413 εκδιώχθηκαν οι Βουργουνδοί και έτσι χάθηκαν τα δύο τελευταία αξιώματα.
Απεβίωσε το 1415 και τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Φίλιππος ως κόμης του Σαιν-Πολ & Λνύ.
Κλόβις Γ΄

Βιογραφία

Ήταν ίσως (ο πρώτος) γιος τού Θευδέριχου Γ΄ της Νευστρίας & Αυστρασίας (γιου τού Κλόβι Β΄ της Νευστρίας & Βουργουνδίας). Μερικοί τον θεωρούν γιο του Κλόβι Β΄. 
Οι μεγιστάνες υποστηρικτές του στην Αυστρασία τον περιγράφουν ως νόθο γιο τού Χλωτάριου Γ΄ της Αυστρασίας (αδελφού τού Θευδέριχου Γ΄). Τον τοποθέτησαν στον θρόνο σε αντίθεση με τον Δαγοβέρτο Β΄ (εξάδελφο τού Θευδέριχου Γ΄), που τον προωθούσε ο Βούλφοαλντ μαγιορδόμος της Αυστρασίας. Την εποχή εκείνη ο Εμπρόιν, πρώην μαγιορδόμος της Νευστρίας, δραπέτευσε από την φυλάκισή του σε μονή και ενώθηκε με τους πατριώτες τού Κλόβι Γ΄. Πιθανώς ήλπιζε να χρησιμοποιήσει τον διεκδικητή για να αντιπαρατεθεί στον Θευδέριχο Γ΄ και στον Πεπίνο τού Χέρσταλ μαγιορδόμο της Νευστρίας-Βουργουνδίας. Παρ' όλη την πρόθεσή του, δεν μπόρεσε να εκτοπίσει τον Θευδέριχο Γ΄ ούτε τον Πεπίνο, έλαβε όμως την παλιά θέση του ως μαγιορδόμου της Νευστρίας. 
Ο Κλόβις Γ΄ απεβίωσε σύντομα μετά την ανακήρυξή του σε βασιλιά και δεν έκανε τίποτε με τη θέλησή του· ήταν υποχείριο μίας μερίδας. Υπάρχει η πιθανότητα να ήταν απατεώνας και όχι ένας Μεροβίγγειος· μερικοί δεν τον συναριθμούν με τους βασιλείς των Φράγκων.
Ιερός Ναός Παναγίας Ζερβιώτισσας (Στύλος Αποκορώνου)

Ο ναός της Παναγιάς της Ζερβιώτισσας ή Μυρτιδιώτισσας, γνωστός και ως «Μοναστήρα», κτίστηκε στις παρυφές του Στύλου Αποκορώνου κατά τον 12ο αι. Ήταν καθολικό της Μονής Παναγιάς της Ζερβιώτισσας, ένα κοινόβιο το οποίο ιδρύθηκε από τη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου της Πάτμου. Ο ναός είναι σταυροειδής με οκτάπλευρο τρούλο και η κάτοψη του θυμίζει τρίκλιτη βασιλική. Σήμερα, ο τοιχογραφικός διάκοσμος του σώζεται ελάχιστα.
Η Παναγιά Ζερβιώτισσα είναι σταυρεπίστεγου ρυθμού, ενός ρυθμού ο οποίος είναι διαδεδομένος στην ενδοχώρα της Ελλάδας. Η τοιχοποιία της αποτελείται από τετραγωνισμένες πέτρες, μαζί με πέτρες λατομείου και πλίνθους. Ως γεμίσματα έχουν χρησιμοποιηθεί πέτρες από προγενέστερα κτίρια. Οι πλίνθοι έχουν χρησιμοποιηθεί μόνο στην εξωτερική επιφάνεια (στον τρούλο, το τύμπανο και σε κάποιες τυφλές καμάρες).
Αμεδαίος ΣΤ΄ της Σαβοΐας

Βιογραφία

Όταν ο πατέρας του απεβίωσε, ήταν 9ετής και η διαθήκη του πατέρα του όριζε επιτρόπους της αρχής τα εξαδέλφια του Αμεδαίος Γ' κόμης της Γενεύης και Λουδοβίκος Β' κύριος του Βωντ. Τις αποφάσεις τους επικύρωνε το συμβούλιο των ευγενών. Έμεινε γνωστός και με το προσωνύμιο "Ο Πράσινος Κόμης", από τα αγαπημένα του χρώματα που φορούσε σχεδόν πάντα, κυρίως στα τουρνούα και στις μάχες.
Άγιος Δημήτριος Κρωπίας Αττικής

Χαρακτηριστικά

O οικισμός ήταν παλαιότερα καθαρά αγροτικής μορφής. Σήμερα παραμένει αραιοκατοικημένος, και περιλαμβάνει κυρίως εξοχικές (αλλά και μόνιμες) κατοικίες, κυρίως υψηλής αξίας, αφού γειτνιάζει με την περιοχή Γαλάζια Ακτή Λαγονησίου, έναν από τους πιο δημοφιλείς τόπους παραθερισμού στην Αττική τους θερινούς μήνες.  Το όνομα ο οικισμός το πήρε από την ομώνυμη βυζαντινή εκκλησία που βρίσκεται περίπου 300 μέτρα εσωτερικά από την ακτή, αποτελεί αρχιτεκτονικό και θρησκευτικό μνημείο με μεγάλη πλατεία με παιδική χαρά γύρω από την εκκλησία, ενώ στο ίδιο σημείο βρίσκεται και η έδρα του ομώνυμου εξωραϊστικού συλλόγου. Ο οικισμός συνεχίζεται κατά μήκος της οδού Αγίου Δημητρίου στους πρόποδες του όρους Βόρος, μέχρι περίπου 500 μέτρα πριν τη διασταύρωση με τη Λεωφόρο Αγίας Μαρίνας.

Ιστορία

Τα αρχαία χρόνια η περιοχή του Αγίου Δημητρίου Κορωπίου ανήκε στο δήμο Παραλίων Λαμπτρών, αλλά δεν έχουν βρεθεί ίχνη κατοίκησης από εκείνη την εποχή, βρέθηκαν όμως πολλά όστρακα από τα αρχαία και τα πρωτοβυζαντινά χρόνια, κάτι που δείχνει ότι υπήρχαν ανθρώπινες δραστηριότητες. Ο αρχαιολόγος Νικόλαος Κοτζιάς σε αγρόκτημα δίπλα από την εκκλησία ανακάλυψε κίονα του 412 π.Χ., που είχε χρησιμοποιηθεί αργότερα στην ανέγερση ναού του Αγίου Δημητρίου, με επιγραφή με το όνομα κάποιου Γεισίου, πλούσιου γαιοκτήμονα των Λαμπτρών: «Ανάθημα Γεισίου Οικοτελούς Λαμπτρέως». Τα νεώτερα χρόνια η περιοχή κατοικήθηκε από παραθεριστές προερχόμενους κυρίως από την Αθήνα και την πόλη του Κορωπίου, ενώ γενικά οι δραστηριότητες των κατοίκων έχουν μεγάλη σχέση με τη γειτονική παραλία της Γαλάζιας Ακτής.

Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου

Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής (Δ΄ Αρχιερατική Περιφέρεια Κρωπίας-Παιανίας-Γλυκών Νερών), και υπάγεται στην ενορία του Ιερού Ναού Αναλήψεως του Κυρίου που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης του Κορωπίου. Σύμφωνα με προφορικές παραδόσεις των κατοίκων προσάραξε στην περιοχή ύστερα από βλάβη κάποιο πλοίο που μετέφερε πέτρες σε κάποιο νησί, οπότε οι ναυαγοί είδαν το όραμα του νεαρού Αγίου Δημητρίου που τους σύστησε την ανέγερση του ναού στο συγκεκριμένο σημείο, αφού πρώτα τους βοήθησε να ελευθερωθεί το πλοίο. Είναι από τους πρώτους χριστιανικούς ναούς που ανηγέρθη τον 11ο αιώνα μ.Χ., ενώ το μεγαλύτερο τμήμα του ανοικοδομήθηκε ξανά τον 17ο αιώνα, ύστερα από κατάρρευση. Ο ναός έχει σταυροειδές σχήμα με τρεις ημιεξαγωγικές κόγχες και οκταγωνικό τρούλο, ο δε τρούλος έχει συνολικό ύψος 8,23 μέτρα. Η τυπολογία του τρίκογχου ναού γεννά την υπόνοια ότι ήταν καθολικό μονής.
Ούγος ΙΒ΄ του Λουζινιάν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ούγου ΙΑ΄ κυρίου του Λουζινιάν, ΣΤ΄ κόμη του Λα Μαρς & Β΄ κόμη του Ανγκουλέμ και της Γιολάντας των Ντρε, κόρης του Πέτρου Α΄ δούκα της Βρετάνης.
Συμμετείχε στην Θ΄ Σταυροφορία του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας, αλλά σε μία μάχη απεβίωσε το 1270. Τον διαδέχθηκαν τα παιδιά του: πρώτα ο Ούγος ΙΓ΄, άτεκνος, μετά ο Γκυ Α΄, άγαμος και έπειτα η Γιολάντα στο Λα Μαρς (ο Κάρολος Δ΄ της Γαλλίας το προσάρτησε όταν αυτή απεβίωσε) με την Ιωάννα και την Ισαβέλλα στο Ανγκουλέμ (που το πώλησαν στον Κάρολο Δ΄).
Κύπελλο Αζερμπαϊτζάν (ποδόσφαιρο ανδρών)

Συμμετοχές

Συμμετέχουν ομάδες από τις δύο κορυφαίες κατηγορίες Πρεμιέρ Λικασί και Ι Ντιβιζιόν.
Μαρία Κυράτζα

Στο πλευρό του Ανδρονίκου Δ΄

Στις 17 Αυγούστου 1355 η μόλις επτάχρονη Μαρία αποφασίστηκε να νυμφευτεί το συνομήλικό της διάδοχο-συναυτοκράτορα, για πολιτικούς λόγους. Για να συναφθεί όμως ένας τέτοιος αρραβώνας και γάμος απαραίτητη ήταν η έγκριση από το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης, οπότε χρειάστηκε ειδική συνοδική απόφαση, ώστε να υπάρχει και η συγκατάθεση της Εκκλησίας. Έτσι, το Πατριαρχείο ευλόγησε το συνοικέσιο, αφού γίνεται προς κοινό όφελος των χριστιανών. Η επιχειρούμενη βέβαια βυζαντινοβουλγαρική συμμαχία δεν τελεσφόρησε, με αποτέλεσμα το 1364 να οδηγηθούν τα κράτη σε ένοπλη σύγκρουση.
Αργότερα, το 1373, την εντοπίζουμε έγκλειστη σε φυλακή μαζί με τον επαναστατημένο Ανδρόνικο και το μικρό γιο τους, Ιωάννη, οι οποίοι τιμωρήθηκαν με -μερική, τελικά- τύφλωση εξαιτίας του αποτυχημένου πραξικοπήματος του Ανδρονίκου. Πρώτα φυλακίζονται στον Πύργο του Ανεμά και στη συνέχεια στη Μονή Καυλέως, συνολικά τρία έτη. Η απόδραση έρχεται ως επακόλουθο των καλών σχέσεων του σφετεριστή με τους Γενουάτες, αλλά επίσης είναι αξιομνημόνευτη η διαρκής φροντίδα της Μαρίας προς τους πάσχοντες οφθαλμολογικά άντρες, το σύζυγο και το γιο, που θεραπεύονται χάρη και σε κάποια αλοιφή από τους Γενοβέζους. Το 1376, λοιπόν, ακολουθεί τον Ανδρόνικο στο Παλάτιον, όντες οι δυο τους πλέον το αυτοκρατορικό ζεύγος (για τα επόμενα τρία χρόνια), μιας και ο σύζυγος της Μαρίας είχε καταλάβει την εξουσία εκδιώκοντας τον πατέρα και το μικρότερο αδελφό του.

Μετά το θάνατο του Ανδρονίκου Δ΄

Ο αιφνίδιος θάνατος του πρωτότοκου γιου του Ιωάννη αναγκάζει τη χήρα του, πλέον, να αναλάβει την προστασία του διαδόχου Ιωάννη. Όταν ο τελευταίος αποσύρεται εξαναγκαστικά στη Σηλυβρία, ως τιμωρία για την πραξικοπηματική κατάληψη της Κων/πολης για μερικούς μήνες το 1390, τον ακολουθεί εκεί, όμως την περίοδο 1399-1402 επανέρχεται στην Πόλη με το γιο της που αντικαθιστά προσωρινά το Μανουήλ. Τελικά κείρεται μοναχή και πεθαίνει λίγο μετά το 1404.
1558 Γιάρνεφελτ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Γιάρνεφελτ εκτιμάται σε 65,09 ± 7,1 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0347. Ο Γιάρνεφελτ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 13 ως 23 ώρες περίπου.
Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη (συνοικία Λευκωσίας)

Τοποθεσία

Στα βόρεια και ανατολικά συνορεύει με την Παναγία (Παλλουριώτισσα), στα νότια με την Αγλαντζιά και στα δυτικά με τον Άγιο Αντώνιο.

Ιστορία

Αρχικά, η περιοχή της συνοικίας Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης άνηκε στο Συμβούλιο Βελτιώσεως Παλλουριώτισσας, το οποίο στις 29 Μαρτίου 1968 ενσωματώθηκε στον Δήμο Λευκωσίας. Την 1η Αυγούστου 1977 η συνοικία της Παλλουριώτισας διαχωρίστηκε σε δύο συνοικίες: στη συνοικία Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης και στη συνοικία Παναγίας.
Καραμελοποίηση

Η Καραμελοποίηση είναι το καφέτισμα της ζάχαρης, μια διεργασία που χρησιμοποιείται ευρέως στη μαγειρική για την προκύπτουσα γλυκιά καρυοειδή γεύση και το καστανό χρώμα. Τα καφετιά χρώματα οφείλονται σε τρεις ομάδες πολυμερών: καραμελάνες (C₂₄H₃₆O₁₈), καραμελένες (C₃₆Χ₅₀O₂₅), και καραμελίνες (C₁₂₅H₁₈₈O₈₀). Κατά την διάρκεια της διεργασίας, απελευθερώνονται πτητικές χημικές ουσίες όπως το διακετύλιο, που δίνουν την χαρακτηριστική γεύση και το άρωμα καραμέλας.
Όπως και η αντίδραση Maillard, η καραμελοποίηση είναι ένας τύπος μη-ενζυμικού μαυρίσματος τροφίμων. Διαφέρει από την αντίδραση Maillard που είναι αντίδραση με αμινοξέα στο ότι η καραμελοποίηση είναι αντίδραση πυρολυτική.
Η καραμελοποίηση περιλαμβάνει διάσπαση του δισακχαρίτη σακχαρόζη προς τον μονοσακχαρίτη φρουκτόζη και γλυκόζη.
RNA πολυμεράση

Η RNA πολυμεράση (ή RNAP ή RNApol) είναι ένα ένζυμο που είναι υπεύθυνο για την μεταγραφή μιας ακολουθίας DNA ή RNA σε RNA. Στη βιολογία, το RNAP είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία αλυσίδων RNA από τα γονίδια του DNA. Τα ένζυμα της RNA πολυμεράσης είναι απαραίτητα για τη ζωή και απαντώνται σε όλους τους οργανισμούς. Σε χημικούς όρους, η RNAP είναι μία νουκλεοτιδική τρανσφεράση που πολυμερίζει τα ριβονουκλεοτίδια στο (3') άκρο τους μεταγραφέντος RNA.

Ιστορία

Το RNAP ανακαλύφθηκε από τους Σαμ Βάις (Sam Weiss) και Τζέραρντ Χέρβιτς (Jerard Hurwitz) το 1960. Το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής του 1959 απονεμήθηκε στους Σεβέρο Οτσόα (Severo Ochoa) και Άρθουρ Κόρνμπεργκ (Arthur Kornberg) για την ανακάλυψη που πιστευόταν ότι ήταν το RNAP, αλλά ουσιαστικά ήταν μια ριβονουκλεοπρωτεϊνη. Το Βραβείο Νόμπελ Χημείας του 2006 απονεμήθηκε στον Ρότζερ Κόρνμπεργκ (Roger Kornberg) για την αναλυτική μοριακή περιγραφή της RNA πολυμεράσης κατά τη διάρκεια της μετάφρασης.

Έλεγχος της μεταγραφής

Ο έλεγχος της μεταγραφής επηρεάζει τη γονιδιακή έκφραση και έτσι επιτρέπει το κύτταρο να προσαρμόζεται σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον και να έχει ειδικούς ρόλους μέσα σε ένα οργανισμό, όπως το να διατηρεί σταθερές τις βασικές μεταβολικές διαδικασίες που είναι απαραίτητες για την επιβίωση. Έτσι, δεν εκπλήσσει το ότι η λειτουργία της RNAP υπόκειται σε ένα εξαιρετικά πολύπλοκο ρυθμιστικό μηχανισμό. Στο βακτήριο Escherichia coli έχουν βρεθεί περισσότεροι από 100 παράγοντες που επηρεάζουν τη δραστηριότητα του RNAP.
Η RNAP μπορεί να ξεκινήσει την μεταγραφή σε ειδικές ακολουθίες DNA, που είναι γνωστές σαν υποκινητές. Παράγει στη συνέχεια μια αλυσίδα συμπληρωματική στην αρχική ακολουθία DNA από την οποία προήλθε. Η διαδικασία της προσθήκης νουκλεοτιδίων είναι γνωστή ως επιμήκυνση. Στα ευκαρυωτικά κύτταρα η RNAP μπορεί να κατασκευάσει αλυσίδες μέχρι και 2,4 εκατομμυρίων νουκλεοσιδίων. Επίσης, προτιμά να απελευθερώνει το αντίγραφο του DNA εκλεκτικά μόνο όταν απαντά ειδικές ακολουθίες DNA που ονομάζονται τερματιστές (κωδικόνια λήξης, terminators).
Σπίτι του Παιδιού

Σπίτι του Παιδιού ονομάστηκαν ιδρύματα που δημιούργησε το 1950-1955 το Βασιλικό Ίδρυμα Πρόνοιας κάτω από την προσωπική φροντίδα της Βασίλισσας Φρειδερίκης για τη φροντίδα των παιδιών σε 260 Ακριτικά χωριά της Βόρειας Ελλάδας. Το 1955 αναφέρονταν ότι λειτουργούσαν 140 Σπίτια του Παιδιού και 20 παραρτήματα στα οποία φοιτούσαν 25.000 άτομα και πλέον ετησίως στην Ήπειρο, Μακεδονία και Θράκη, ενώ το 1965 λειτουργούσαν 260 Σπίτια του Παιδιού στα οποία παρακολουθούσαν τα προγράμματά τους 53.857 παιδιά.
Η «Πρόνοια Βορείων Επαρχιών της Ελλάδος», που ιδρύθηκε στις 11 Ιουλίου 1947 με σκοπό τη φροντίδα των παιδιών που βρισκόταν στις περιοχές που μαινόταν ο Εμφύλιος πόλεμος, δημιούργησε τις Παιδουπόλεις στις οποίες φιλοξένησε περίπου 20.000 παιδιά, τα περισσότερα από τα οποία επέστρεψαν στους γονείς τους το 1950 με το τέλος του Εμφυλίου. Με την επιστροφή αυτή, το Βασιλικό Ίδρυμα Πρόνοιας ίδρυσε τα Σπίτια του Παιδιού. Σκοπός της ίδρυσής τους ήταν η εξύψωση του επιπέδου ζωής, τόνωση του πατριωτικού και θρησκευτικού συναισθήματος καθώς και να δώσει κοινωνική και ηθική αγωγή στους νέους καθώς και μια στοιχειώδη επαγγελματική κατάρτιση στον αγροτικό και τεχνικό τομέα.
Η αρχιτεκτονική των «Σπιτιών του Παιδιού» διέφερε από χωριό σε χωριό. Στα Σπίτια του Παιδιού λειτουργούσαν βιβλιοθήκες, αίθουσες παιχνιδιών και δραστηριοτήτων.
Η Βασίλισσα Φρειδερίκη παρακολουθούσε τα Σπίτια του Παιδιού με επισκέψεις οι οποίες είχαν σημαντική κάλυψη από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της εποχής.

Περιοδικό «Σπίτι του Παιδιού»

Μαζί με τη δημιουργία των Σπιτιών του Παιδιού, κυκλοφόρησε και ομώνυμο περιοδικό από το 1950 έως το 1969 με ενημερωτικό επιμορφωτικό και ψυχαγωγικό χαρακτήρα.
Λουί Λανσανά Μπεαβογκί

Βιογραφικά στοιχεία και πολιτική σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στη Μασεντά της νότιας Γουινέας στις 28 Δεκεμβρίου 1923 και ήταν μέλος της εθνοτικής ομάδας Λομά. Σπούδασε στην Ιατρική και Φαρμακευτική Σχολή της Ντακάρ, πρωτεύουσας της Σενεγάλης. Αρχικά εργάστηκε ως βοηθός στην Γκεκεντού και έπειτα ως αρχίατρος στην Κισιντουγκού. Η πολιτική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1953 ως δημοτικός σύμβουλος. Σε ηλικία 31 ετών εξελέγη δήμαρχος της Κισιντουγκού το 1954 και τον Ιανουάριο του 1956 αναδείχθηκε μέλος της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης, ως ένας από τους τρεις αντιπροσώπους της Γαλλικής Γουινέας. Επί προεδρίας του Αχμέτ Σεκού Τουρέ, ο Μπεαβογκί διορίστηκε στην κυβέρνηση στο υπουργείο Οικονομικών και Σχεδιασμού όταν η Γουινέα κέρδισε την ανεξαρτησία της το 1958. Στη συνέχεια έγινε υπουργός Εξωτερικών το 1961, θέση στην οποία παρέμεινε ως τον Οκτώβριο του 1966. Μετά την παραχώρηση ασύλου στον ανατραπέντα Γκανέζο πρόεδρο Κουάμε Νκρούμαχ, οι αρχές στην Γκάνα έθεσαν υπό κράτηση τον Μπεαβογκί στο αεροδρόμιο της Ακρά, ενώ μετέβαινε αεροπορικώς στην Αιθιοπία για τη σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Αφρικανικής Ενότητας το 1966. Τον Μάιο του 1969 επανήλθε στο χαρτοφυλάκιο των Οικονομικών.
Κατά τη λήξη του 9ου συνεδρίου του κυβερνώντος κόμματος (PDG) στις 25 Απριλίου 1972, ο πρόεδρος Τουρέ ανακοίνωσε ότι ο Μπεαβογκί θα γινόταν πρωθυπουργός. Έτσι έγινε το πρώτο πρόσωπο που υπηρέτησε στη νεοσύστατη θέση, από τις 26 Απριλίου 1972 ως τις 3 Απριλίου 1984.

Μεταβατική προεδρία κα στρατιωτικό πραξικόπημα

Ο Τουρέ απεβίωσε στις 26 Μαρτίου 1984 και ο Μπεαβογκί τον διαδέχθηκε ως μεταβατικός πρόεδρος μέχρι τις 3 Απριλίου, οπότε ανατράπηκε σε στρατιωτικό πραξικόπημα από τον Λανσανά Κοντέ και τον Ντιαρά Τραορέ.
Ο ανατραπείς πρωθυπουργός, ο οποίος υπέφερε από διαβήτη συνελήφθη και φυλακίστηκε στην Κιντιά, για να μεταφερθεί στη συνέχεια για νοσηλεία στην Κονακρί. Πέθανε από την ασθένειά του ενώ νοσηλευόταν στην πρωτεύουσα της Γουινέας στις 19 Αυγούστου 1984.
Ζοάο Μπουσότι

Βιογραφία

Ο Μπουσότι μετανάστευσε στην Ιταλία το 2002 με τη μητέρα του, Κλοντίν. Ο πατριός του μένει στο Λιβόρνο, εκεί που μένει και ο Μπουσότι. Άρχισε τον στίβο το 2007. Συμμετέχει με την Ιταλία από τον Μάιο του 2012.
Σιρατζούλ Ισλάμ

Καριέρα

Ο Ισλάμ υπηρέτησε ως καθηγητής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα. Εγκατέλειψε την θέση, πέντε χρόνια πριν από την επίσημη ημερομηνία συνταξιοδότησης για να έχει χρόνο για τη δημιουργία της Banglapedia το 2000.
Ένα μέλος ανταποκριτής της Βασιλικής Ιστορικής Εταιρείας, ο Ισλάμ ήταν Μέλος του Προσωπικού της Ανώτερης Κοινοπολιτείας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (1978-79), Ανώτερος Επιστήμανος Φούλμπραϊτ στο Ουρμπάνα-Σαμπέν (1990-91), και Επισκέπτης Καθηγητής της Βρετανικής Ακαδημίας (2004).

Εργασία

Το 2002, 10 τόμοι της Banglapedia, που δημοσιεύθηκε από την Ασιατική Κοινωνία, κυκλοφόρησε υπό την επιμέλειά του. Το 1991, 3 τόμοι της Ιστορίας του Μπαγκλαντές (πολιτική, οικονομική και κοινωνικο-πολιτιστική), που δημοσιεύθηκε από την Ασιατική Κοινωνία, βγήκαν στην επιμέλεια. Για την κοινωνία, εργάζεται για τη Παιδική Banglapedia και την Πολιτιστική Έρευνα του Μπαγκλαντές. Επίσης, είναι υπεύθυνος για το εγχείρημα Εθνική Διαδικτυακή Βιογραφίατης Κοινωνίας και της Εμπιστοσύνης Banglapedia.
Με μια θητεία 34 χρόνων στο Πανεπιστήμιο, έγραψε σημαντικά έργα όπως το Μόνιμη εγκατάσταση στη Βεγγάλη (1978), Κατοχή Γης της Βεγγάλης (1990) και Αγροτική Ιστορία του Μπαγκλαντές (1990). Έχει, επίσης, επιμεληθεί την τετράτομη Έρευνα Καταγραφής των Επαρχιών του Μπανγκλαντές.
Αξίνα

Η αξίνα (ή κασμάς) είναι εργαλείο για την χειρωνακτική επεξεργασία του εδάφους. Έχει δύο μυτερές ή μια μυτερή και μια πλατιά άκρη που είναι κάθετες στο κοντάρι.
Βοηθητικό ρήμα

Σχηματισμός Χρόνων

Στην ελληνική γλώσσα, τα ρήματα “έχω” και “είμαι” χρησιμοποιούνται για το σχηματισμό του παρακείμενου, του υπερσυντέλικου και του συντελεσμένου μέλλοντα. Παραδείγματα:
T-killah

Προφορά Ονόματος

Το ψευδώνυμο T-killah, προφέρεται (Τε-κίλα, τεκίλα) σαν το οινοπνευματώδες ποτό.
Νικ Μένζα

Βιογραφία

Ο Μένζα γεννήθηκε στο Μόναχο το 1964. Ο πατέρας του, Ντον Μένζα, ήταν διάσημος μουσικός της τζαζ και αποτέλεσε μεγάλη επιρροή κατά την παιδική του ηλικία ώστε να ξεκινήσει να παίζει τύμπανα.
Το πρώτο του συγκρότημα ήταν οι Rhoads το 1982 με τους οποίους κυκλοφόρησε το Into the Future τέσσερα χρόνια αργότερα. Στη συνέχεια έπαιξε ως session μουσικός και έγινε τεχνικός τυμπάνων του ντράμερ των Megadeth, Τσακ Μπέλερ. Όταν ο Μπέλερ αρρώστησε, ο Μένζα τον αναπλήρωσε για κάποιες εμφανίσεις του συγκροτήματος, ενώ έγινε μόνιμο μέλος τους το 1989. Μαζί ηχογράφησαν μία σειρά από επιτυχημένα άλμπουμ όπως το Rust In Peace, το Countdown to Extinction, το Youthanasia και το Cryptic Writings. Όλα τα άλμπουμ έγιναν πλατινένια στις Ηνωμένες Πολιτείες και οι Megadeth αναγνωρίστηκαν ως ένα από τα σπουδαιότερα ονόματα του είδους. Το 1998, απολύθηκε από το συγκρότημα όταν αναγκάστηκε να κάνει επέμβαση για όγκο στο γόνατο του, με τον Ντέιβ Μαστέιν να προσλαμβάνει τον Τζίμι ΝτεΓκράσο στη θέση του.
Παράλληλα, ο Μένζα συνεργάστηκε με τον κιθαρίστα των Megadeth, Μάρτι Φρίντμαν σε τρία προσωπικά του άλμπουμ, το Scenes (1992), το Introduction (1994) και το True Obsessions (1996). Το 1997, δημιούργησε τους Menza με τους οποίους κυκλοφόρησε το Life After Deth το 2002. Το 2004, του ζητήθηκε να επιστρέψει στους Megadeth, αλλά μερικές ημέρες αργότερα απολύθηκε και πάλι, δίνοντας τη θέση του στον Σον Ντρόβερ.
Το 2006 έγινε μέλος των Orphaned to Hatred κυκλοφορώντας μαζί τους το ΕΡ "War Plow" και παραμένοντας στο συγκρότημα ως το 2010. Από το 2006 και έπειτα διατηρούσε το συγκρότημα Deltanaut χωρίς να έχουν πραγματοποιήσει κάποια επίσημη κυκλοφορία. Το 2007, ένα ατύχημα με αλυσοπρίονο παραλίγο να του στοιχίσει το χέρι του, το οποίο σώθηκε μετά από εγχείρηση. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 21 Μαΐου 2016.
Αμπού Ισά αλ-Ουαρράκ

Απόψεις για τις εξ αποκαλύψεως θρησκείες

Ο αλ-Ουαρράκ ήταν σκεπτικός σχετικά με την ύπαρξη του θεού, καθώς «αυτός που διατάζει τον σκλάβο του να κάνει πράγματα για τα οποία ξέρει πως είναι ανίκανος να κάνει, και μετά τον τιμωρεί, είναι ηλίθιος».
Ο αλ-Ουαρράκ αμφισβήτησε την αντίληψη της εξ αποκαλύψεως αλήθειας. Υποστήριξε πως αν οι ανθρωποι είναι ικανοί να κατανοήσουν από μόνοι τους, για παράδειγμα, πως είναι καλό να συγχωρείς, τότε ο προφήτης θα ήταν αχρείαστος και δεν θα λαμβάναμε υπόψην τους αυτόκλητους προφήτες, αν οι ισχυρισμοί τους ήταν αντίθετοι με την λογική. Ο αλ-Ουαρρακ θαύμαζε τους διανοούμενους, οχι για την ικανότητα να υποταχθεί σε ένα θεό, αλλά μάλλον για το ερευνητικό πνέυμα απέναντι στα θαύματα της επιστήμης. Εξηγούσε πως οι ανθρώποι ανέπτυξαν την επιστήμη της αστρονομίας ξεκινώντας με το να βλέπουν τον ουρανό, και πως ο Προφήτης δεν ηταν απαραίτητος για να τους πει να βλέπουν τα άστρα. Επίσης, έλεγε πως κανένας προφήτης δεν ήταν απαραίτητος για να τους μάθει να φτιάχνουν και να παίζουν με το φλαούτο.

Απόψεις για το Ισλάμ

Ο αλ-Ουαρρακ αμφισβητούσε ισχυρισμούς που παρουσίαζαν τον Μωάμεθ ως προφήτη

Το ότι ο Μωάμεθ μπορούσε να προβλέψει μερικά γεγονότα, δεν αποδεικνύει πως είναι προφήτης. Μπορεί να κατάφερε να μαντέψει με επιτυχία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είχε γνώση του μέλλοντος. Και φυσικά το γεγονότος ότι ήταν ικανός να ανακαλέσει γεγονότα του παρελθόντος, δεν τον κάνει προφήτη, αφού θα μπορούσε να είχε διαβάσει για αυτά τα γεγονότα στην Βίβλο και αν ήταν αγράμματος, θα μπορούσε πάλι να είχε βάλει κάποιον να του διαβάσει την Βίβλο