Τάγμα του Κρίνου και του Αετού

Το Τάγμα του Κρίνου και του Αετού (Τ.Κ+Α), όπως συστάθηκε και εγκαταστάθηκε από του ιδρυτές του, είναι μια ανεξάρτητη πνευματική εσωτερική κίνηση. Έχει σκοπό να αναγεννήσει την παραδοσιακή μύηση κάτω από νέο φως, αυτό της Εωνικής Παράδοσης, και έτσι να συμβάλει στην ατομική και κοινωνική αναγέννηση του Ανθρώπου και να γνωρίσει την αντικειμενική αλήθεια.
Το Τ.Κ+Α ιδρύθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου, την 6η /19η Ιανουαρίου 1915 (Ιουλιανή/Γρηγοριανή ημερομηνία), από την Μαρία Routchine-Dupré (Ρουτσίν-Ντυπρέ) με την συμπαράσταση του Δημητρίου Πλάτωνος Σεμελά. Και οι δύο ήταν Διδάσκαλοι Ροδόσταυροι της Ανατολικής Παράδοσης (Αδελφοί της Ανατολής).
Μετά τον θάνατο της Μαρίας Routchine Dupré, στο Παρίσι, το 1918, την ηγεσία του Τάγματος ανέλαβε ο Δημήτριος Σεμελάς, ο οποίος και το ανασύστησε, στο Παρίσι, την 23η Οκτωβρίου 1919. Η ανασύσταση εκείνη βρίσκεται σε λειτουργία μέχρι σήμερα.

Η Μαρία Routcine

Η Μαρία Routchine, γεννήθηκε στην Οδησσό της Ρωσίας, στις 25 Νοεμβρίου του 1883. Η οικογένειά της μετακόμισε στο Παρίσι, όταν εκείνη ήταν ακόμα μικρό παιδί. Ως νέα, εκδήλωσε από νωρίς την αγάπη της για την ανθρωπότητα και ιδιαίτερα για την κοινωνικά καταπιεσμένη γυναίκα της εποχής της. To 1905 παντρεύτηκε τον Ευγένιο Dupré, Γάλλο, σχεδιαστή μηχανικών σχεδίων, και απέκτησε τρία παιδιά.
Το 1910, στο Κάιρο, το ζεύγος Dupré συνάντησε τον Δημήτριο Σεμελά, κληρονόμο και διάδοχο της Ανατολικής Ροδοσταυρικής Παράδοσης (Αδελφοί της Ανατολής) και συνδέθηκε μαζί του με βαθύτατους πνευματικούς δεσμούς.
Κάτω από ειδική μυητική εκπαίδευση , η Μαρία Routchine-Dupré αποκάλυψε βαθμιαία τις υψηλότερες όψεις της πνευματικότητάς της, συλλαμβάνοντας και μεταδίδοντας μια νέα και πρωτότυπη δοξασία για την ηθική Αναγέννηση του ανθρώπου και της ανθρωπότητας.
Παρά το γεγονός ότι οι Ροδόσταυροι δεν δέχονταν γυναίκες στο Τάγμα τους, σε αναγνώριση της υψηλής πνευματικότητάς της, έγινε δεκτή και μυήθηκε (1913) στον τελευταίο εναπομείναντα Κλάδο των Αδελφών της Ανατολής, αυτόν των «Αδελφών της Αλήθειας», που έδρευε στην Αθήνα της Αττικής, στην Ελλάδα.
Το 1915, στο Κάιρο, η Μαρία ίδρυσε το Τάγμα του Κρίνου και του Αετού παρουσία τριών μαρτύρων: των Αντώνιου Χατζηαποστόλου, Νικόλαου Κονταρού και Γεώργιου Αγάθου, όλοι ελληνικής καταγωγής, οι οποίοι, μαζί με τον Ευγένιο Ντυπρέ, υπήρξαν οι τέσσερις πρώτοι περιφερειακοί διοικητές (Μεγάλοι Tαξιάρχες) του Τάγματος.
Αμέσως μετά, η Μαρία εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, από όπου εργάστηκε ακούραστα για την «Αγάπη της Ανθρωπότητας» αποκαλύπτοντας ανώτερες διδασκαλίες στους μαθητές της, στο Παρίσι και στο Κάιρο. Πέθανε στις 30 Ιανουαρίου 1918, σε ηλικία 34 ετών, σε νοσοκομείο του Παρισιού (Tenon).

Ο Δημήτριος Πλάτωνος Σεμελάς

Ο Δημήτριος Πλάτωνος Σεμελάς, γεννήθηκε στην Σηλυβρία της Θράκης, στις 2/14 Μαΐου 1884. Αποφοίτησε από την Γαλλική Σχολή και παρακολούθησε την Εμπορική Σχολή της Κωνσταντινούπολης. Αμέσως μετά, πήγε στην Αίγυπτο για να εργαστεί. Σε ηλικία περίπου 19 ετών πήγε στην Αθήνα για να σπουδάσει Ιατρική (1903). Εκεί συνεζεύχθη την Σοφία Πλυτά με την οποίαν απέκτησαν έναν γιο, τον Πλάτωνα (1910).
Κατά την διάρκεια της παραμονής του στην Αθήνα, οδηγήθηκε να ανακαλύψει μεσαιωνικά-ναϊτικά χειρόγραφα που του ενέπνευσαν την ιδιαίτερή αποστολή του: να αναβιώσει το Έργο των Ιπποτών του Ναού (Ναϊτών), το οποίο, σύμφωνα με τα χειρόγραφα εκείνα, είναι: «Πανεθνής Εταιρεία της Ενώσεως των Ανθρώπων υπό έναν Θεόν και μίαν Κοινωνίαν».
Ο Σεμελάς παρέμεινε μέχρι το 1909 στην Αθήνα όπου συνάντησε τον τελευταίο εναπομείναντα κλάδο των ΡοδοΣταύρων Αδελφών της Ανατολής, αυτόν των «Αδελφών της Αλήθειας», έλαβε την Μύησή τους και κληρονόμησε την διαδοχή τους.
Το 1911, έχοντας επιστρέψει στο Κάιρο, ο Δημήτριος Σεμελάς μυήθηκε στο Μαρτινιστικό Τάγμα του Papus και ίδρυσε την Μαρτινιστική ‘Στοά των Εσσαίων, Νο.ΙΙΙ’. Συμπλήρωσε τον Τύπο του Τάγματος αυτού με τα τυπικά του 2ου, 3ου και 4ου βαθμού, τα οποία ο Papus υιοθέτησε και τα οποία ευρίσκονται σε χρήση, ακόμα και σήμερα, σε κάποιες από τις σύγχρονες εκφράσεις του Μαρτινισμού.
Το 1913, συνέστησε το Συμβούλιο της Αδελφοποιΐας, μαζί με άλλους επτά συνεργάτες, και σχεδίασε μαζί τους τον «Παγκόσμιο Κώδικα», εμπνευσμένο χάρτη αρχών και ιδεών για μια παγκόσμια κοινωνική αναγέννηση.
Ευρισκόμενος στην Γαλλία (1915-1924), εξέδωσε τα κοινωνικο-πολιτικά περιοδικά: Méditerranée Orientale (1917) και Hellénisme Irrédimée (1919), καθώς και τις μυητικές Επιθεωρήσεις: La Force de la Vérité (1918) και EΟN (1920). Έγινε μέλος του Υπάτου Συμβουλίου του Καβαλιστικού ΡοδοΣταυρικού Τάγματος (1916), Εντεταλμένος Αντιπρόσωπος του Μαρτινιστικού Τάγματος (1916), ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας των Φίλων του Louis Claude de Saint Martin (1920).
Από το 1910 συνεργάστηκε στενά με την Μαρία Routchine-Dupré για την ίδρυση, εγκατάσταση και διάδοση του Τάγματος του Κρίνου και του Αετού (1915).
Μετά τον θάνατο της Μαρία Routchine-Dupré (1918), ο Δημήτριος Σεμελάς ανέλαβε, εν λευκώ, την διεύθυνση του Τ.Κ+Α και το ανασύστησε (23/10/1919) σύμφωνα με τις θελήσεις της ιδρύτριας. Για πέντε συνεχή χρόνια εργάστηκε για το Τ.Κ+Α, εκπαιδεύοντας προσωπικά τους μαθητές του και εμπλουτίζοντάς το με πρωτότυπες και εμπνευσμένες διδασκαλίες, νομοθεσίες και τυπικά.
Καταπονημένος από βαρειά φυματίωση, άφησε την τελευταία του πνοή στο Σανατόριο του Dûrtol της Γαλλίας, στις 6 Αυγούστου 1924, ενώ η κηδεία του έγινε στις 9 Αυγούστου, στον ορθόδοξο Ναό του Αγίου Στεφάνου, στο Παρίσι.
Στην γραπτή διαθήκη του όρισε ως διαδόχους του, πρώτα τον Ευγένιο Dupré και, μετά από αυτόν, τον Γεώργιο Αγάθο.

Ευγένιος Dupré (1924-1945)

Μετά τον θάνατο του Δημητρίου Σεμελά (1924) και σύμφωνα με την γραπτή διαθήκη του, η ηγεσία του Τάγματος ανατέθηκε στον Μεγάλο Ταξιάρχη Ευγένιο Dupré, σύζυγο της Μαρίας Routchine, ιδρύτριας του Τ.Κ+Α. Παρ’ όλες τις πολλές και διάφορες δυσκολίες που αντιμετώπισε, ο Ευγένιος κατόρθωσε να συλλέξει και να ταξινομήσει τις διδασκαλίες των ιδρυτών του Τάγματος. Επ’ αυτών, προσέθεσε πολύτιμα και διαφωτιστικά σχόλια και αναφορές στις προφορικές τους διδασκαλίες, από τις προσωπικές του σημειώσεις και αναμνήσεις. Οργάνωσε και επέκτεινε το Τάγμα, δίνοντάς έμφαση στην κοινωνική διάσταση και την κατεύθυνση που είχαν από την αρχή οραματιστεί οι ιδρυτές του.

Γεώργιος Αγάθος (1945-1958)

Μετά τον θάνατο του Ευγενίου Dupré, το 1945, και σύμφωνα με την γραπτή διαθήκη του Δημητρίου Σεμελά, η ηγεσία του Τάγματος ανετέθη στον Μεγάλο Ταξιάρχη Γεώργιο Αγάθο, Έλληνα Αιγυπτιώτη. Ο Γεώργιος Αγάθος έδωσε έμφαση στην ακόμα μεγαλύτερη πρακτική εφαρμογή της διδασκαλίας, ενώ αναδιάρθρωσε το Τάγμα, σύμφωνα με τις ανάγκες της εποχής του, και επέκτεινε ακόμα περισσότερο τις διδασκαλίες των ιδρυτών του με διαφωτιστικά σχόλια. Πέθανε το 1958, αφού όρισε ως διάδοχό του τον Βασίλειο Γουλέτα, και αυτός Έλληνας Αιγυπτιώτης, και ονόμασε την Madeleine Weill, Γαλλίδα, ως την γυναίκα συναρχηγό του Τάγματος.

Οι συνεχιστές του έργου (1958 - μέχρι σήμερα )

Κατά την πρόσφατη ιστορία του Τάγματος (1960 και μετά), ένας αριθμός διαφωνιών περί του πνευματικού προσανατολισμού του, δίχασε τόσο την ηγεσία όσο και τα μέλη του. Σήμερα, εκτός από την γραμμή της κανονικής διαδοχής (που ορίζεται με γραπτή διαθήκη του εκάστοτε αρχηγού του Τάγματος) τουλάχιστον τρεις ή τέσσερις ακόμα κύριοι Σχηματισμοί λειτουργούν με το ίδιο όνομα και έμβλημα, αλλά με διαφορετικές διοικήσεις. Από το 2007, μια επίσημη προσπάθεια αδελφικής σύγκλισης, εκ μέρους των Σχηματισμών αυτών, βρίσκεται σε εξέλιξη.

Όραμα και Σκοποί

Όραμα του Τ.Κ+Α είναι να εγκαταστήσει την Αγάπη και την Αμοιβαιότητα μέσα στην Ανθρωπότητα. Αυτό, σύμφωνα με την δοξασία των ιδρυτών του, θα επιτευχθεί με την πραγματοποίηση των τριών σκοπών του, οι οποίοι συνοπτικά είναι:
Α) Η προσωπική εκπαίδευση κάθε μέλους του Τάγματος ώστε να αναπτύξει ελεύθερη και ανεξάρτητη προσωπικότητα. Αυτή η προσωπικότητα (και όχι η ‘διασημότητα’) – διδάσκουν οι ιδρυτές του - είναι το μόνο μέσο που επιτρέπει στο άτομο να αμύνεται απέναντι σ’ εκείνες τις επιρροές και πιέσεις του περιβάλλοντος (φυσικού και κοινωνικού) που το αποδιοργανώνουν, το αποπροσανατολίζουν και το αλλοτριώνουν. Αυτή η προσωπικότητα είναι το μέσο με το οποίο ο άνθρωπος μπορεί να δει τον κόσμο με την δική του καθαρή ματιά και, τελειοποιώντας την, να διεκδικήσει ο ίδιος, αλλά και να προσφέρει στους ομοίους του, ένα άξιο μερίδιο στην πραγματική κοινωνική αναγέννηση.
Β) Η άσκηση της υλικής, ψυχικής και πνευματικής Αλληλεγγύης προς όλους τους πάσχοντες. Με την άσκηση της πραγματικής και ολοκληρωμένης αλληλεγγύης συμβάλλει ώστε οι βοηθούντες να ασκήσουν αγαθοεργά την ισχύ τους οι δε βοηθούμενοι να ανακτήσουν την αυτοδυναμία τους και την αξιοπρέπειά τους.
Γ) Η ανάπτυξη και διάδοση ενός ‘Παγκόσμιου Κώδικα’ κοινωνικής οργάνωσης, βασισμένου στην παρατήρηση και μελέτη της Φύσης και των Νόμων της. Μέσα από την ηθική αναγέννηση των ατόμων της, η κοινωνία των ανθρώπων θα φτάσει να αναζητήσει και να υποδεχθεί μια φυσική, ηθική και λογική οργάνωση που θα την οδηγήσει στην συλλογική της πλέον υγεία, ευτυχία και πρόοδο.

Σύμβολα και Εμβλήματα

Τα σύμβολα του Κρίνου και του Αετού δηλώνουν και περιγράφουν την Αποστολή του. Το Κρίνο αντιπροσωπεύει την Αγάπη, την Φιλία και την Αλληλεγγύη, ενώ ο Δικέφαλος Αετός αντιπροσωπεύει την Σοφία, την Δικαιοσύνη και την Ευθύτητα (το αίσθημα της δικαιοσύνης).
Εκτός από το Έμβλημα αυτό, υπάρχουν και άλλα εμβλήματα ή σύμβολα που χρησιμοποιούνται σε διάφορες περιστάσεις. Για παράδειγμα, το παρακάτω έμβλημα, , είναι η γραμμική αναπαράσταση του Κρίνου και του Αετού.

Διδασκαλία

Εκτός από την κληρονομιά της Ανατολικής Ροδοσταυρικής Παράδοσης, η μύηση του Τ.Κ+Α είναι βασισμένη στις πρωτότυπες διδασκαλίες των δύο ιδρυτών του. Η διδασκαλία τους μεταδίδει στα μέλη του αρχές για την ανάπτυξη μιας ελεύθερης και ανεξάρτητης προσωπικότητας, έτσι ώστε – εφαρμόζοντας αυτές τις αρχές - να καταστούν παράγοντες ευτυχίας και προόδου για τους εαυτούς τους και την κοινωνία τους.

Οι Κανονισμοί

Για να υποστηρίξουν την συλλογικότητα και να προαγάγουν την αμοιβαιότητα μεταξύ των μελών του, οι ιδρυτές του Τ.Κ+Α συνέταξαν Καταστατικό Χάρτη (23/10/1919) και Κανονισμούς, ώστε η συλλογική ζωή μέσα στο Τάγμα να ιεραρχείται, να προστατεύεται και να προοδεύει.

Τα Τυπικά

Οι εσωτερικές εργασίες του Τάγματος συνοδεύονται από απλούς και κατάλληλους για κάθε περίσταση τελετουργικούς τύπους. Η προσευχή, η επίκληση, ο διαλογισμός, η συγκέντρωση, η μελέτη και η διαλεκτική συζήτηση είναι τα διάφορα μέσα που χρησιμοποιούνται στις εργασίες του.

Οργάνωση

Το Τ.Κ+Α είναι οργανωμένο και διοικείται σύμφωνα με το πρότυπο των Ιπποτικών Ταγμάτων της Ανατολής. Διαθέτει έναν (1) εισαγωγικό βαθμό (Αδελφός/Αδελφή Εταίρος) και επτά (7) βαθμούς Ιπποσύνης. Οι τρεις πρώτοι βαθμοί της Ιπποσύνης είναι μυητικοί (διδασκαλία – εκπαίδευση - έργο), οι τρεις επόμενοι είναι βαθμοί εσωτερικής διοίκησης ή διεύθυνσης κοινωνικών έργων. Ο έβδομος βαθμός ανήκει στην ηγεσία του Τάγματος.

Οικονομικά

Σύμφωνα με την θέληση των ιδρυτών του, το Τάγμα δεν κατέχει κανένα ταμείο, περιουσία ή άλλους οικονομικούς πόρους, ενώ οι υπηρεσίες του προσφέρονται εντελώς δωρεάν. Όλα τα έξοδα και τα μέσα για την πραγματοποίηση του έργου του, καλύπτονται αποκλειστικά από τις εθελοντικές εργασίες και τις ελεύθερες συνεισφορές των μελών του.

Η Εωνική Παράδοση

Η «Εωνική Παράδοση» είναι το νέο πνευματικό μήνυμα, το οποίο οι ιδρυτές του Τ.Κ+Α μετέδωσαν στην ανθρωπότητα. ΕΩΝ είναι το όνομα που επιλέχτηκε, για να μεταφέρει την ιδέα του Υπέρτατου Όντος, της αρχικής Πηγής και του τελικού Προορισμού κάθε Δημιουργίας.
Η λέξη «ΕΩΝ» προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό «ΩΝ», το οποίο, με την προσθήκη του γράμματος «Ε», σημαίνει «Ο Υπάρχων αφ’ Εαυτού και δι’ Εαυτού», δηλαδή Αυτός που υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει αιωνίως και απείρως.
Σύμφωνα με την Εωνική Παράδοση, στην αρχή του Παντός, ο Έων, το Υπέρτατο Ον, η αεικίνητη και συνειδητή ζώσα Ουσία, εισέδυσε στο μη-Ον, την αδρανή και χαοτική Υπόσταση ενάντια της Ουσίας. Η Υπόσταση, η οποία είναι γνωστή και ως «Πρώτη Δημιουργία», εμφανίστηκε σε κάποια στιγμή της αιωνιότητας, ως αποτέλεσμα μιας ηθελημένης παύσης των συνειδητών κινήσεων του Όντος.
Για να αποκαταστήσει την τάξη και την αρμονία στο αδρανές χάος που δημιουργήθηκε με αυτόν τον τρόπο, το Ον πρόβαλε την διπλή Του φύση Αγάπης-Σοφίας και εισέδυσε στο μη-Ον για να δημιουργήσει εκεί το Πνεύμα (Πνευματική Δημιουργία ή Κύκλος Ουρανός), ως εκπρόσωπό Του στην ανώτερη περιοχή της Υπόστασης την πλησιέστερη στο ΟΝ (Ουσία). Αργότερα, ακατανόητες επιλογές και γεγονότα έφεραν το Πνεύμα στην κατώτερη περιοχή της Υπόστασης με αποτέλεσμα την εμφάνιση της Υλικής Δημιουργίας (Κύκλος Κόσμος). Έτσι, ο Χρόνος, ο Χώρος και η Μορφή εμφανίστηκαν στο κατώτερο επίπεδο της Δημιουργίας.
Από τότε, η τακτοποίηση και η εξέλιξη του υλικού Κόσμου γίνεται μέσα στα βήματα του χωροχρόνου, εκδηλώνοντας τις αναρίθμητες μορφές ζωής του ορατού και αόρατου Σύμπαντος. Η διαδοχή και η εναλλαγή των μορφών αυτών αντανακλά τον έλλογο και σοφό συλλογισμό του Υπέρτατου Όντος.
Κατά την Εωνική Παράδοση, υπάρχουν 7 Πνεύματα που εισδύουν στην Υλική Δημιουργία ή Κύκλο Κόσμο για να υπηρετήσουν τα Σχέδια του Υπέρτατου Όντος και να πραγματοποιήσουν το Έργο της Δημιουργίας.
Η ανθρώπινη μορφή - όχι κατ’ ανάγκην όπως έχουμε συνηθίσει να την διακρίνουμε και να την αντιλαμβανόμαστε - εμφανίζεται τελευταία μέσα στην Δημιουργία και αντιπροσωπεύει την κορύφωση της συνειδητής δραστηριότητας του Όντος στο επίπεδο αυτό.
Ως ενσαρκωμένο, το ανθρώπινο πνεύμα εργάζεται για να εξελιχθεί, αφυπνίζοντας και τελειοποιώντας τον εαυτό του, σύμφωνα με την αρχετυπική του καταγωγή και αποστολή. Αυτή η «αλχημική μεταστοιχείωση» (=εξέλιξη) έρχεται ως αποτέλεσμα της δημιουργίας μιας ελεύθερης και ανεξάρτητης προσωπικότητας, η οποία πιστοποιεί την ανύψωση της συνείδησης του ανθρώπου στο επίπεδο της καταγωγής του, της αποστολής του και του προορισμού του.
Αυτή είναι η βαθειά ανάγκη και η πνευματική προτεραιότητα όλων των ανθρωπίνων όντων, τα οποία λαμβάνουν συνεχώς βοήθεια, προστασία και οδήγηση στην εργασία και τις προσπάθειές τους από τις συνειδητές Δυνάμεις της Πνευματικής Δημιουργίας ή Κύκλου Ουρανού.
Σύμφωνα με την Εωνική δοξασία, η σταδιακή αφύπνιση και τελειοποίηση των ανθρωπίνων προσωπικοτήτων θα έχει ως αποτέλεσμα την σύνθεση μιας ανθρώπινης συλλογικότητας (κοινωνίες, έθνη, φυλές, ανθρωπότητα, κλπ.), η οποία δεν θα είναι ένα συνονθύλευμα ατόμων, αλλά μια ανώτερη οντότητα με ενιαία συνείδηση και ενιαία δράση μέσα στην Δημιουργία. Αυτή η ενωμένη ανθρωπότητα, ως ένας ενιαίος, ανώτερος και υπερσυνείδητος οργανισμός, αντιπροσωπεύει τον τελικό στόχο της ανθρώπινης εξέλιξης επάνω σε αυτόν τον πλανήτη (αλλά και αλλού).
Το Τ.Κ+Α εγκαταστάθηκε από τους ιδρυτές του προκειμένου να αναγγείλει την Εωνική Παράδοση, υποδεικνύοντας: 1) στους ανθρώπους: την ανάπτυξη της ελεύθερης και ανεξάρτητης προσωπικότητας τους, 2) στην ανθρώπινη συλλογικότητα: την αναγέννησή της μέσα από την Αγάπη και την Αμοιβαιότητα, και 3) στην ενωμένη ανθρωπότητα: την επιστροφή της στην αρχική Πηγή της.