google/wiki40b huggingface dataset:
198 Αμπέλλα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αμπέλλας υπολογίσθηκε σε 57,2 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,2517. Η Αμπέλλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 20 ώρες και 47 λεπτά.
Στέλιος Μαλεζάς

Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Μαλεζάς ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την Α.Ε. Ποντίων Κατερίνης. Το 2003 πήρε μεταγραφή στον ΠΑΟΚ, ενώ κατά την περίοδο 2004-05 δόθηκε δανεικός στον Ηρόδοτο, για να επιστρέψει την επόμενη χρονιά και πάλι στον "δικέφαλο του Βορρά".
Το καλοκαίρι του 2012, αποχώρησε από τον ΠΑΟΚ έπειτα από εννέα χρόνια παρουσίας, κατά τα οποία πραγματοποίησε 129 συμμετοχές πρωταθλήματος, για να συνεχίσει την καριέρα του στη Γερμανία και τη Φορτούνα Ντίσελντορφ, όπου στα δύο χρόνια παραμονής του είχε 33 συμμετοχές πρωταθλήματος, 21 στην Μπουντεσλίγκα (2012-13) και 12 στη δεύτερη κατηγορία (2013-14).
Τον Ιούλιο του 2014 επέστρεψε στο ελληνικό πρωτάθλημα υπογράφοντας συμβόλαιο διετούς συνεργασίας με τον Παναιτωλικό, όμως την επόμενη χρονιά κι έπειτα από τρία χρόνια απουσίας επέστρεψε στον ΠΑΟΚ. Τη δεύτερη χρονιά μετά την επιστροφή του στην ομάδα της Θεσσαλονίκης (2016-17), κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος, που ήταν και ο πρώτος τίτλος στην καριέρα του. Στον τελικό ο ΠΑΟΚ επικράτησε της ΑΕΚ με 2-1, με τον ίδιο να αγωνίζεται ως αλλαγή. Την επόμενη χρονιά με την ομάδα της Θεσσαλονίκης, αποτέλεσε έναν από τους τρεις αρχηγούς, ενώ ήταν μία αξιόπιστη λύση για την ομάδα, προερχόμενος κυρίως από τον πάγκο. Επίσης, στο φινάλε της σεζόν στέφθηκε ξανά Κυπελλούχος Ελλάδος για το 2017-2018, με τον ΠΑΟΚ να αντιμετωπίζει και να κερδίζει ξανά την ΑΕΚ με σκορ 2-0 αυτήν την φορά. Ο ίδιος αγωνίστικε ως αλλαγή. Μπήκε στο 82' στην θέση του αρχηγού Αντελίνο Βιεϊρίνια, ενώ με την είσοδό του στον αγώνα πήρε αυτός το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Ανανέωσε τη συνεργασία του με τον ΠΑΟΚ για έναν ακόμη χρόνο και τη σεζόν 2018-2019 κατέκτησε το νταμπλ (πρωτάθλημα και κύπελλο) με την ομάδα, αν και αγωνίστηκε μόλις σε τρία παιχνίδια για το κύπελλο Ελλάδας και στο πρωτάθλημα έγραψε μία συμμετοχή, «τιμητική», στο ματς που έκρινε τον τίτλο (ΠΑΟΚ - Λεβαδειακός 5-0). Με την λήξη της συνεργασία του με την ομάδα του ΠΑΟΚ, ήρθε σε συμφωνία με την ομάδα της Ξάνθης.

Στην εθνική Ελλάδας

Στις 28 Φεβρουαρίου 2010 ο προπονητής της εθνικής Ελλάδας Ότο Ρεχάγκελ τον κάλεσε να συμμετάσχει στον φιλικό αγώνα της Ελλάδας με τη Σενεγάλη, όμως φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της στις 15 Νοεμβρίου 2011, στον φιλικό αγώνα εναντίον της Ρουμανίας (1-3) στην Αυστρία, με προπονητή τον Φερνάντο Σάντος.
Ο Μαλεζάς ήταν μέλος της αποστολής της Ελλάδας στο Μουντιάλ του 2010 στη Νότια Αφρική και στο Euro 2012 που συνδιοργάνωσαν Πολωνία και Ουκρανία.
Lili Marleen

Το Lili Marleen  (ελληνική απόδοση:Λιλή Μαρλέν) είναι το πλέον διάσημο τραγούδι στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου που τραγουδήθηκε και από τις δύο πλευρές των αντιμαχομένων, με διάφορο χαρακτήρα. Αρχική ερμηνεύτρια του τραγουδιού ήταν η Λάλε Άντερσεν.

Σύντομη ιστορία

Η «Λιλή Μαρλέν» ήταν ένα παλαιό γερμανικό ερωτικό ποίημα που φέρεται να γράφηκε από τον δάσκαλο Hans Leip (1893–1983) στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου περί το 1915, το οποίο πρωτοδημοσιεύτηκε το 1937 με τον τίτλο «Das Lied eines Jungen Soldaten auf der Wacht» (= «Το τραγούδι ενός νεαρού στρατιώτη στη σκοπιά»). Τον επόμενο χρόνο μελοποιήθηκε από τον Νόρμπερτ Σουλτζ και το 1939 ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά υπό εκτέλεση της Γερμανίδας τραγουδίστριας Λάλε Άντερσεν (1905-1972) υπό τον νέο τίτλο «Das Mädchen unter der Laterne» (= «Το Κορίτσι κάτω απ΄ το φανάρι»).
Μετά την ταυτόχρονη Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα και Γιουγκοσλαβία ο καταληφθείς ραδιοφωνικός σταθμός του Βελιγραδίου από το Ράιχ άρχισε ν'  αναμεταδίδει με τον πολύ ισχυρό πομπό που είχε στο μεταξύ εγκατασταθεί, το τραγούδι αυτό, ως πιο πρόχειρο στη δισκοθήκη, χωρίς ιδιαίτερο προπαγανδιστικό χαρακτήρα, απ΄ όπου και διαδόθηκε στη συνέχεια σ΄ όλη την Ευρώπη, τη Μεσόγειο και Β. Αφρική, ακόμα και στις ΗΠΑ και μάλιστα μεταγλωττισμένα. Τελικά  ο τίτλος του καθιερώθηκε από το αναφερόμενο στο τραγούδι όνομα του κοριτσιού Λιλή Μαρλέν Τον Ιούνιο του 1942 σε μια νεότερη διασκευή με κρουστά έλαβε την μορφή εμβατηρίου, που συνδυαζόταν άριστα με τον γερμανικό στρατιωτικό βηματισμό. Από τότε και μετά για μεν τους Γερμανούς και τους συμμάχους τους έφερε προπαγανδιστικό χαρακτήρα, για δε τους αντιπάλους παρέμενε ένα ιδιαίτερα δημοφιλές τραγούδι, με την γλυκιά και γεμάτη πάθος φωνή της Άντερσεν.
Το τραγούδι αυτό μεταγλωττισμένο στην ιταλική έχει ένα ιδιαίτερο αργό τέμπο σε χαμηλότερη φωνή που προσέδιδε μάλλον απογοήτευση παρά ενθουσιασμό. Μεταγλωττίστηκε και στην ελληνική με κάποιο σκωπτικό όμως χαρακτήρα που αποδιδόταν με νεαρές φωνές από θεατρικούς θιάσους της επιθεώρησης. Μεταγλωττίστηκε και τραγουδήθηκε ακόμα και στα φιλανδικά όχι όμως με τον γερμανικό στόμφο. Υπολογίζονται σε περίπου 200 διαφορετικές εκτελέσεις να έχουν κυκλοφορήσει από τότε μέχρι σήμερα.
Ιβάν Κόλιεβιτς

Καριέρα

Ο Ιβάν Κόλιεβιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 2000 σε ηλικία 16 ετών με την Λόβτσεν Τσετίνιε. Με την ομάδα του Μοντενέγκρο αγωνίστηκε για δύο χρόνια.
Το 2002, μεταπήδησε στη Μπούντουνκοστ, επίσης ομάδα του Μοντενέγκρο. Στη Μπούντουνκοστ παρέμεινε μέχρι και το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2004-05.
Το καλοκαίρι του 2005 μετεγγράφη στην ισπανική Μπιλμπάο Μπάσκετ, στην οποία ωστόσο παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες.
Το Φεβρουάριο του 2006, ο Κόλιεβιτς άφησε την Ισπανία και ταξίδεψε στην Ισπανία για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς μετά από θερμή εισήγηση του τότε προπονητή του Ολυμπιακού, Γιόνας Καζλάουσκας. Ωστόσο, δεν κατάφερε ποτέ να προσαρμοστεί στα δεδομένα των ερυθρόλευκων, με αποτέλεσμα να μείνει ελεύθερος από την ομάδα του Πειραιά το καλοκαίρι του ίδιου έτους.
Μετά το αποτυχημένο πέρασμά του από την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό, ο Κόλιεβιτς επέστρεψε στην Ισπανία και τη Μπιλμπάο Μπάσκετ, ωστόσο στα μέσα της σεζόν 2006-2007 μεταπήδησε στη Λιθουανία για λογαριασμό τη Λιέτουβος Ρίτας, με την οποία μάλιστα κατάφερε να κατακτήσει ένα Βαλτικό Πρωτάθλημα Μπάσκετ (2007).
Το καλοκαίρι του 2007 μεταπήδησε στην Ουράλ Γκρέιτ, ομάδα της Ρωσίας, ενώ μετά από ένα χρόνο πήρε μεταγραφή στην Ουκρανική Τσερκάσι Μάβπι.
Τη διετία 2009-11, ο Κόλιεβιτς πέρασε από αρκετές ομάδες της Ευρώπης. Συγκεκριμένα, πέρασε από τη Μπόρνοβα Μπελεντιγιέσι (Τουρκία), τη Σιμίκ Ζούζνι (Ουκρανία), τα Τρίκαλα (Ελλάδα), αλλά και από τις πολωνικές Τυρόβ Ζγκροτζέλτς και Στάρογκαρντ Γκντάνσκι.
Στις αρχές του 2012, ο Κόλιεβιτς επέστρεψε στην ουκρανική Τσερκάσι Μάβπι, ενώ λίγους μήνες αργότερα υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την επίσης ουκρανική Μπάσκετμπολ Οντέσσα. Στις αρχές του Ιανουαρίου του 2014, ο Κόλιεβιτς αποφάσισε να ταξιδέψει στο Ιράν προκειμένου να συνεχίσει την καριέρα του στη Ζαρίν Κεσμ. Στην ομάδα του Ιράν παραμένει μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Κόλιεβιτς ήταν μέλος στην Εθνική ομάδα νέων της Γιουγκοσλαβίας το 2002, ενώ ήταν και μέλος της καλύτερης πεντάδας του Μοντενέγκρο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων το 2004 στην Τσεχία μαζί με τους Λίνας Κλέιζα, Κώστα Βασιλειάδη, Γιοτάμ Χαλπερίν και Έραζεμ Λόρμπεκ.
Γιάννης Λουκάκος

Βιογραφία

Ο Γιάννης Λουκάκος γεννήθηκε στις ΗΠΑ στις 19/11/1973. Μεγάλωσε στην Αθήνα, ενώ τελειώνοντας το λύκειο το 1991 επέστρεψε στις ΗΠΑ για σπουδές. Σπούδασε Μηχανολόγος Μηχανικός στο Pennsylvania State University, όπου αποφοίτησε το 1996. Άρχισε να εργάζεται σε εστιατόρια κατά τη διάρκεια της φοίτησής του, αρχικά για χαρτζιλίκι αλλά και για να ασκεί το αγαπημένο του χόμπι, τη μαγειρική. Αποδείχθηκε ότι η μαγειρική για τον Γιάννη ήταν κάτι πολύ παραπάνω από χόμπι και έτσι αποφάσισε να την ακολουθήσει επαγγελματικά.
Το 1997 ξεκίνησε σπουδές στο Culinary Institute of America (CIA), μία από τις καλύτερες σχολές μαγειρικής στον κόσμο. Οι σπουδές μαζί με την πεντάμηνη πρακτική άσκηση σε ξενοδοχείο 5 αστέρων στο Φοίνιξ της Αριζόνα διήρκεσαν δύο έτη. Μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε, μεταξύ άλλων, στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης στο ξενοδοχείο "Waldorf Astoria" και στο εστιατόριο "Park Avenue Cafe". Η εμπειρία του στην εστιατορική σκηνή της Νέας Υόρκης υπήρξε καθοριστική για την εξέλιξη της πορείας του στο χώρο. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, το 2000, εργάστηκε στο "Boschetto", αρχικά ως sous chef ενώ αργότερα ανέλαβε για μικρό χρονικό διάστημα την ηγεσία της κουζίνας ως σεφ. Το 2004 ξεκίνησε να εργάζεται στον Όμιλο Yes Hotels & Restaurants ("Semiramis", "Twentyone", "Periscope"), στη θέση του Executive Chef της εταιρείας. Μέσα από αυτήν τη θέση κατάφερε να δημιουργήσει το προσωπικό του στυλ στη μαγειρική για το οποίο αναδείχτηκε και έλαβε το βραβείο Gourmet της Ελευθεροτυπίας το 2006 και το 2007. 
Ακολουθώντας το όραμά του για ένα δικό του εστιατόριο αποχώρησε από τα ξενοδοχεία τον Ιούλιο του 2008 και άρχισε να ψάχνει για χώρο στην περιοχή του Χαλανδρίου. Το άνοιγμα του "Ψωμί & αλάτι" στις 2 Απριλίου 2009, αποτελεί, μέχρι στιγμής, την πραγμάτωση ενός από τους σημαντικότερους επαγγελματικούς του στόχους. Το 2010 ο Γιάννης Λουκάκος συμμετείχε, ως κριτής, στο επιτυχημένο τηλεοπτικό πρόγραμμα Master Chef, το οποίο προβλήθηκε από το Mega Channel, ενώ ένα χρόνο αργότερα συμμετέχει επίσης ως κριτής στην τηλεοπτική εκπομπή "Master Chef Junior".
Το βιβλίο του "Ψωμί και αλάτι: The cookbook" βραβεύτηκε από τα βραβεία Gourmet ως το καλύτερο βιβλίο μαγειρικής της χρονιάς 2010-2011 από Έλληνα συγγραφέα.
Τον Δεκέμβριο του 2011 κυκλοφόρησε το βιβλίο του "Chef από την αρχή". Στο νέο του βιβλίο, ο Γιάννης Λουκάκος εμπνεύστηκε από την παιδική του ηλικία, όταν έφτιαξε το πρώτο του φαγητό: μια μηλόπιτα. Το δεύτερο βιβλίο του Γιάννη Λουκάκου "Chef από την αρχή" απευθύνεται με προσιτό τρόπο σε μικρούς chef, αλλά και σε ενήλικες που αναζητούν ένα χέρι βοήθειας στην κουζίνα. Μέσα από το βιβλίο Chef από την αρχή μικρά και μεγάλα "παιδιά" προσεγγίζουν με τη βοήθεια του chef, πάνω από 50 συνταγές, έξυπνα δομημένες σε βήματα, με τη συνοδεία όλων των αντίστοιχων φωτογραφιών.
Λοζέρ

Ιστορία

Η Λοζέρ είναι ένας από τα αρχικούς 83 νομούς που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, στις 4 Μαρτίου 1790. Δημιουργήθηκε από τμήμα της προϋπάρχουσας επαρχίας Λανγκντόκ (Languedoc).
Είναι γνωστή για το Κτήνος της Ζεβοντάν και για το τυρί της που καταγράφηκε στη Φυσική Ιστορία του Πλίνιου:«Στη Ρώμη, όπου πολλά καλά αγαθά, από διάφορα έθνη, συγκρίνονται, από τα είδη τυριού που θεωρούνται καλύτερα είναι αυτά που έρχονται από τις επαρχίες Nemausus, και περισσότερο από τα εκεί χωριά Lesura και Gabalis. Αλλά το τέλειο έχει μόνο μικρή ζωή: Πρέπει [τα τυριά] να τρώγονται όσο είναι φρέσκα.».

Γεωγραφία

Από το 2016, η Λοζέρ αποτελεί τμήμα της περιοχής Οξιτανία που προέκυψε από τη συνένωση της περιοχής Λανγκντόκ - Ρουσιγιόν , στην οποία ανήκε ο νομός, με την περιοχή Μιντί-Πυρηναία. 
Περιβάλλεται από τους νομούς Καντάλ (Cantal), Άνω Λίγηρα (Haute-Loire), Αρντές (Ardèche), Γκαρ (Gard) και Αβερόν (Aveyron). Έχει επιφάνεια 5.167 km².

Οικονομία

Η οικονομία της περιοχής βασίζεται στη γεωργία και τον τουρισμό. Ο νομός έχει έναν από τους μικρότερους δείκτες ανεργίας της Γαλλίας.

Τουρισμός

Οι τουριστικές δραστηριότητες της περιοχής περιλαμβάνουν αξιοθέατα σπήλαια και μια ποικιλία αθλημάτων, όπως σκι και καγιάκ. Η Λοζέρ περιλαμβάνει ακόμη τμήμα του Εθνικού Πάρκου Cévennes και θεωρείται μια από τις καλύτερες περιοχές της Γαλλίας για ψάρεμα. Οι ποταμοί Λοτ, (Lot), Ταρν (Tarn) και Τρυγιέρ (Truyère) είναι ιδιαίτερα κατάλληλοι για βαρκάδα.
Ευρυδίκη η Αθηναία

Βιογραφικά στοιχεία

Οι αρχαίες πηγές μας πληροφορούν πως καταγόταν από την επιφανή γενιά του στρατηγού των Περσικών Πολέμων, Μιλτιάδη, πρόγονο του πατέρα της, που επίσης ονομαζόταν Μιλτιάδης.
Πρώτος της σύζυγος υπήρξε ο Οφέλλας από την Πέλλα, ο οποίος κυβέρνησε την Κυρηναϊκή στη Βόρεια Αφρική, αρχικά ως τοποτηρητής του Πτολεμαίου και αργότερα ως ανεξάρτητος ηγεμόνας. Μετά την ανατροπή και το θάνατο του τελευταίου γύρω στο 309 π.Χ., η Ευρυδίκη επέστρεψε στην πατρίδα της.
Το 307 π.Χ. ο Δημήτριος ο Πολιορκητής εξεστράτευσε στην ηπειρωτική Ελλάδα με σκοπό να διαγράψει την επιρροή του Πτολεμαίου και του Κάσσανδρου. Αφού πολιόρκησε την Αθήνα, έδιωξε τον διορισμένο από τον Κάσσανδρο ηγεμόνα της, το Δημήτριο το Φαληρέα, και αποκατέστησε το δημοκρατικό της πολίτευμα. Ο Δημήτριος και ο πατέρας του, Αντίγονος, δέχτηκαν τότε εξωφρενικές τιμές από τους πολίτες της Αθήνας. Κατά την παραμονή του στην Αθήνα ο Δημήτριος παντρεύτηκε την Ευρυδίκη, κάτι που θεωρήθηκε μεγάλη τιμή τόσο για τον ίδιο όσο και για την πόλη.
Η Ευρυδίκη δεν ήταν η πρώτη, ούτε η τελευταία σύζυγος του Δημητρίου, ο οποίος απολάμβανε τη συντροφιά πολλών γυναικών, συζύγων και παλλακίδων. Δεν είναι γνωστό κατά πόσο ήταν ακόμη εν ζωή και στο πλευρό του συζύγου της όταν αυτός ανήλθε στο θρόνο της Μακεδονίας το 294 π.Χ. Αν και καμία άλλη πληροφορία δεν έχει διασωθεί για τη μετέπειτα ζωή της Ευρυδίκης, πληροφορούμαστε πως απέκτησε από το Δημήτριο έναν γιο, ο οποίος ονομάστηκε Κόρραγος.
Φριτς Ζάουκελ

Πολιτική σταδιοδρομία

Αφού το 1923 προσχώρησε στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα των Γερμανών Εργατών (NSDAP), έγινε το 1925 πρόεδρος της κομματικής οργάνωσης του κρατιδίου της Θουριγγίας, μετά την πτώση του πρώην υπεύθυνου Άρθουρ Ντίντερ, την οποία οργάνωσε ο ίδιος.
Με τις πρώτες εκλογικές επιτυχίες του NSDAP το 1929 ο Ζάουκελ έγινε μέλος της κρατιδιακής Βουλής της Θουριγγίας, όπου ανέλαβε επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος. Αφού το 1932 το NSDAP έγινε δυνατότερο κόμμα του Ράιχσταγκ, η Δ’ κρατιδιακή Βουλή της Θουριγγίας τον εξέλεξε στις 26 Αυγούστου 1932 Υπουργό Εσωτερικών του κρατιδίου. Στις 5 Μαΐου 1933 ορίστηκε Reichstatthalter της Θουριγγίας. Το νέο αυτό αξίωμα του Τρίτου Ράιχ του εξασφάλιζε ελεγκτική, παρεμβατική και καθοδηγητική δύναμη στη Θουριγγία. Στις 12 Νοεμβρίου 1933 έγινε βουλευτής του Ράιχσταγκ. Επίσης το 1933 δέχτηκε επίτιμα αξιώματα από τα SA και την SS.
Στις 17 Μαΐου 1936 ίδρυσε στη Βαϊμάρη το Ίδρυμα Βίλχελμ Γκούστλοφ (de facto επιχείρηση όπλων), και ορίστηκε από τον Αδόλφο Χίτλερ διευθυντής της. Στις 21 Μαρτίου 1942 έγινε πληρεξούσιος σχετικά με τον ανεφοδιασμό κυρίως της βιομηχανίας του Ράιχ με άτομα για καταναγκαστική εργασία.
Στις 2 Αυγούστου 2000 η γερμανική Βουλή αποφάσισε την οικονομική αποζημίωση των θυμάτων της καταναγκαστικής εργασίας μέσω του ιδρύματος "Erinnerung, Verantwortung und Zukunft" ("Μνήμη, Ευθύνη και Μέλλον").

Ο Ζάουκελ και η Δίκη της Νυρεμβέργης

Μεταξύ των κατηγορουμένων ο Ζάουκελ ήταν ο μόνος εργάτης. Κατά τη διάρκεια της δίκης έγινε αξιοπρόσεχτος κυρίως για τα άσχημα γερμανικά που μιλούσε. Το συντακτικό του ήταν σε τέτοιο βαθμό λανθασμένο, ώστε οι προτάσεις του συχνά ήταν ακατανόητες για διερμηνείς και δικαστές, οι οποίοι επανειλημμένα ζήτησαν να μιλήσει πιο καθαρά.

Η υπεράσπιση του Ζάουκελ προσπάθησε μάταια να αποδείξει ότι η υπό φοβερές συνθήκες πραγματοποιηθείσα απαγωγή ξένων και η χρησιμοποίηση τους για καταναγκαστική εργασία δεν ήταν παράνομη αλλά ούτε και απάνθρωπη. Υποστήριξε ότι ο Ζάουκελ δεν είχε την πλήρη εξουσιοδότηση στην πραγματοποίηση των σχεδίων αυτών και ότι σε καμία περίπτωση δεν ήταν απάνθρωπος χαρακτήρας αλλά "απλά έκανε το καθήκον του". Το ότι ήταν όμως πληρεξούσιος αποδεικνύει το γραπτό διάταγμα του ίδιου του Χίτλερ (Reichsgesetztblatt I/1942, σελ. 179), το οποίο στάθηκε λόγος για την απαγωγή εκατομμυρίων Ευρωπαίων και τη χρησιμοποίηση τους ως εργατικό δυναμικό της γερμανικής πολεμικής βιομηχανίας.
Όταν καταδικάστηκε σε θάνατο, ο Ζάουκελ αρχικά είπε απλά ότι ποτέ του δεν ήταν απάνθρωπος. Αργότερα άρχισε να κλαίει. Μέχρι την εκτέλεσή του στις 16 Οκτωβρίου πίστευε ότι η καταδίκη του σε θάνατο ήταν λάθος μετάφραση του διερμηνέα και ότι δε θα εκτελούνταν. Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ο υπουργός Εξοπλισμών και υψηλότερος βιομηχανικός ηγέτης του Τρίτου Ράιχ, ο Άλμπερτ Σπέερ, βάσει εντολών του οποίου ανεφοδίαζε την πολεμική βιομηχανία όλο με περισσότερους ανθρώπους για καταναγκαστική εργασία, την γλίτωνε απλά με ποινή φυλάκισης.
Λεάντρο Άλβαρες

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Κωνσταντίνος Γκούτας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Κωνσταντίνος Γκούντας γεννήθηκε το 1835 στο Μεσολούρι Γρεβενών. Έδρασε ως κλέφτης και αρματολός στη Δυτική Μακεδονία  (περιοχή Σαμαρίνας) και τον Όλυμπο για 30 χρόνια. Εγκατέστησε την οικογένειά του στο Μεγάροβο της Πελαγονίας. Συμμετείχε στη Μακεδονική επανάσταση του 1896, συνεργαζομενος με τον Αθανάσιο Μπρούφα και το Λουκά Κόκκινο. Έκτοτε συνέχισε την κλέφτικη δράση έως το Μακεδονικό Αγώνα. Στη συνέχεια εγκατέστησε την οικογένειά του (σύζυγο και τέσσερις γιους) για λόγους ασφαλείας στον Τύρναβο. Στις 7 Μαρτίου του 1904 έσπευσε στη Μονή Ρουσάνης στην Καλαμπάκα να συνδράμει με τους άντρες του και το γιο του Στέργιο, στο σώμα του Στ. Δούκα (Μάλλιου) που ετοιμάζονταν να αναλάβει δράση στη Μακεδονία. Τελικά ανέλαβε δράση στη Μακεδονία το Δεκέμβριο του ίδιου έτους και συγκεκριμένα στα Καστανοχώρια. Παρά τη μεγάλη του ηλικία, ήταν ετοιμοπόλεμος, αποκαλούνταν δε, συχνά, "γερο-Γκούντας" ή "παππούς". Στις 25 Μαρτίου του 1905 συμμετείχε με τους δυο γιους του Στέργιο και Θεόδωρο (μετέπειτα ήρωες των Βαλκανικών Πολέμων) και το ογδονταμελές σώμα του, στην Επιχείρηση της Ζαγορίτσανης, όπου καταστράφηκε ολοσχερώς άνδρο Βουλγάρων κομιτατζήδων. Στις 30 Απριλίου του 1905 συμμετείχε με το σώμα του στη Μάχη του Εζερετσίου (Πετροπουλακίου) κατά Βουλγάρων κομιτατζήδων. Στις 13 Ιουνίου του 1905 συμμετείχε στη Μάχη της Οσνίτσανης (Καστανόφυτου) κατά Βουλγάρων κομιτατζήδων. Ο Κωνσταντίνος Γκούντας με το σώμα του, συμμετείχε επίσης στη Μάχη του Παλιοκριμνίου στις 15 Ιουλίου του 1905 και στη Μάχη Πέτρας Μούκα του Γράμμου στις 27 Ιουλίου του ίδιου έτους με Οθωμανικά στρατιωτικά αποσπάσματα. Στην τελευταία μάχη μάλιστα διακρίθηκαν οι Κωνσταντίνος Γκούντας και Σ. Δούκας, καθώς μάχονταν όρθιοι επί ώρες. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους πήρε μέρος στη δεύτερη Μάχη της Οσνίτσανης (Καστανόφυτου), στις 24 Αυγούστου, ενάντια στις ομάδες του Μήτρο Βλάχο και Κωνσταντίνο Κυριάζο. Την άνοιξη του 1906 ανέλαβε δράση στο Βαρνούντα (Περιστέρι) και την Πελαγονία, ιδιαίτερα στις περιοχές Ρέσνας (σήμερα Ρέσεν) - Μηλόβιστας. Εκεί συναντήθηκε στα τέλη Μαΐου με τον Γ. Δικώνυμο Μακρή, με τον οποίο, κατόπιν, συνεργάστηκε στενά. Κατά τη συνάντησή τους στο Μεγάροβο περικυκλώθηκαν από Οθωμανικό απόσπασμα. Ο Γ. Δικώνυμος Μακρής τραυματίστηκε βαριά κατά τη συμπλοκή αλλά με τη βοήθεια του Κωνσταντίνου Γκούντα και του σώματός του κατάφερε να φυγαδευτεί από τους Ζαχαριουδάκη, τον Παύλο Ρακοβίτη και τον Δήμο Ευαγγέλου (από το Σρέμπενο). Από το καλοκαίρι του 1906 με το εξηνταμελές σώμα του ανέλαβε δράση με περιοχή ευθύνης, αυτήν του Σμιλέβου. Στις 26 Αυγούστου του ίδιου έτους συγκρούστηκε με κομιτατζήδες έξω από το Σμίλεβο και στη συνέχεια εισήλθε στο χωριό, όπου εκτέλεσε τους αρχικομιτατζήδες που το έλεγχαν. Φρόντισε μάλιστα να επανέλθουν τα ελληνικά εκκλησιαστικά βιβλία στο ναό που είχαν αφαιρέσει οι Βούλγαροι, αφού κατέστρεψε τα νεοεισαχθέντα βουλγαρικά. Έδρασε στην περιοχή Βαρνούντα (Περιστερίου) και την Πελαγονίας έως το 1908, συνεργαζόμενος με τον Γ. Δικώνυμο Μακρή. Το 1908 με την επανάσταση των Νεοτούρκων προσέφυγε στην ελεύθερη Ελλάδα για λόγους ασφαλείας, όπου διέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Γιάννης Οικονομίδης

Πρώτα χρόνια

Ο Οικονομίδης γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1967, ο μεγαλύτερος από τρία αδέλφια. Σύμφωνα με τον ίδιο, παρότι ήταν μικρός όταν έγινε το πραξικόπημα της Κύπρου, η εμπειρία αυτή του έχει εντυπωθεί και επηρέασε αργότερα το έργο του. Τελειώνοντας το σχολείο, μετακόμισε στην Αθήνα και παρακολούθησε μαθήματα στη σχολή κινηματογράφου της Ευγενίας Χατζίκου.
Η καριέρα του Οικονομίδη ξεκίνησε με ταινίες μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ. Τα Σταδιακή βελτίωση του καιρού και Μόνο μυρίζοντας γιασεμί τιμήθηκαν, το 1992 και το 1994 αντίστοιχα, στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας.

Μεγάλου μήκους ταινίες

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Οικονομίδη ήταν το Σπιρτόκουτο (2002), η οποία διακρίθηκε στο 44ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το Βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου. Θεωρείται μια ταινία πρωτοποριακή για το ρεαλιστικό της ύφος, που ξεχώρισε από άλλες παραγωγές της εποχής και επαναπροσδιόρισε τον ελληνικό κινηματογράφο. Το 2006 ακολούθησε Η ψυχή στο στόμα. Προβλήθηκε σε διάφορα διεθνή φεστιβάλ και ήταν υποψήφια για τον Χρυσό Αλέξανδρο στο 47ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Ο Μαχαιροβγάλτης (2010), η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του, έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μπούσαν το 2010 και απέσπασε επτά βραβεία από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου. Το μικρό ψάρι (2014) έλαβε καλές κριτικές, ιδιαίτερα για την ερμηνεία του πρωταγωνιστή Βαγγέλη Μουρίκη. Η ταινία συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου το 2014 και απέσπασε τέσσερα βραβεία από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου. Και οι τέσσερις μεγάλου μήκους ταινίες του Οικονομίδη διακρίθηκαν με το βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου για την καλύτερη ελληνική ταινία της χρονιάς.

Θέατρο

Το 2016 σκηνοθέτησε το πρώτο θεατρικό έργο στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου με το δικό του έργο Στέλλα κοιμήσου. Το θεατρικό έλαβε καλές κριτικές και τιμήθηκε με βραβεία Χορν και Μελίνα Μερκούρη.

Επιρροές

Σύμφωνα με μια συνέντευξή του, ο Οικονομίδης έχει επηρεαστεί από μια μεγάλη γκάμα πηγών. Στις κινηματογραφικές του επιρροές ανήκουν ονόματα τόσο της ελληνικής (Κώστας Μανουσάκης, Πάνος Γλυκοφρύδης, Αλέξης Δαμιανός, Τώνια Μαρκετάκη), όσο και της διεθνούς σκηνής (αδελφοί Κοέν, Ρόμπερτ Όλτμαν, Μάικ Λι, Κεν Λόουτς, Τζον Κασσαβέτης, Γκασπάρ Νοέ, Λουί Μαλ, Ρίτσαρντ Μπρουκς). Από τον χώρο της λογοτεχνίας έχει επηρεαστεί από τους Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, Χούλιο Κορτάσαρ και Ερνέστο Σάμπατο.
Τριζόνια Φωκίδας

Ετυμολογία

Για την προέλευση της ονομασίας κυριαρχούν δύο απόψεις. Σύμφωνα με την πρώτη το νησί πήρε το όνομά του από το ομώνυμο έντομο, ενώ σύμφωνα με την δεύτερη άποψη το όνομα αποτελεί παραφθορά του "τριονήσια", όνομα που περιέγραφε το σύμπλεγμα των Τριζονίων που περιλαμβάνει τρία κύρια νησιά (Τριζόνια, Άγιος Ιωάννης και Πρασούδι).

Γεωγραφία

Το νησί αποτελεί μέρος ενός συμπλέγματος που περιλαμβάνει άλλα τρία μικρότερα ακατοίκητα νησάκια, τον Άγιο Ιωάννη, το Πλανέμι και το Πρασούδι. Στο κέντρο του δεσπόζει το γραφικό και άριστα προφυλαγμένο φυσικό λιμάνι, και ο οικισμός, διαμορφωμένο τα τελευταία χρόνια σε μαρίνα σκαφών αναψυχής, που πλέουν στον Κορινθιακό. Το ψηλότερο σημείο του, η Aετόραχη, βρίσκεται σε υψόμετρο 106 περίπου μέτρων από τη θάλασσα.
Το νησί διαθέτει τρεις παραλίες. Η μεγαλύτερη, με την κοκκινωπή αμμουδιά της, βρίσκεται στην θέση "Πούντα" 2 χλμ. ΝΑ από το λιμάνι. Δύο ακόμα μικρές παραλίες  που ονομάζονται "Άσπρα Χαλίκια" και "Καψάλες", βρίσκονται στην νότια και δυτική πλευρά αντίστοιχα του νησιού, απέναντι από την Πελοπόννησο.
Η βλάστηση του νησιού περιλαμβάνει ελιές, αμυγδαλιές, αμπέλια, φραγκοσυκιές, δενδροκυπάρισσα, πυκνούς σχίνους, πουρνάρια και ευκαλύπτους. Λόγω της ιδιαίτερης αισθητικής του αξίας έχει χαρακτηριστεί ως "Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους".

Μεταφορά

Στο νησί έχει διατηρηθεί το παραδοσιακό τοπικό του χρώμα και το φυσικό του κάλλος ενώ απαγορεύεται η κυκλοφορία τροχοφόρων (αυτοκίνητα - μηχανάκια). Απέχει από την Αθήνα 240 χλμ. και από την Πάτρα 40 χλμ. Βρίσκεται σε απόσταση 500 μέτρων από την ακτή, απέναντι από τον οικισμό Γλυφάδα. Το νησί είναι προσβάσιμο με τακτική επικοινωνία μέσω πλοιαρίου από τον οικισμό Χάνια, ο οποίος απέχει 25 χλμ. από την Ναύπακτο.

Ιστορία

Στη θέση "Παλιόκαστρο", σε απόσταση περίπου 1.500 μέτρων από το λιμάνι, υπάρχουν ερείπια μεσαιωνικού πύργου. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας υπήρξε στο νησί λοιμοκαθαρτήριο. Τον Αύγουστο του 1828 έγινε μάχη μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων με επικεφαλής τους Γιαννάκη Στράτο, Κίτσο Τζαβέλα και Νικόλαο Τζαβέλα.
Μάτιτς Κότνικ

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία στις ακαδημίες της ΝΚ Ντράβογκραντ και το 2009 μετακινήθηκε στη ΝΚ Τσέλιε, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το τέλος της σεζόν 2016-17, έχοντας 157 συμμετοχές στο Πρωτάθλημα Σλοβενίας. Ενδιάμεσα, για ένα εξάμηνο από τον Ιανουάριο του 2011, είχε αγωνιστεί ως δανεικός στη Ντραβίνια, στη 2η Κατηγορία Σλοβενίας, έχοντας 12 συμμετοχές. 
Στις 11 Ιουνίου 2017, μετακόμισε για πρώτη φορά στο εξωτερικό, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο με τον Πανιώνιο.

Διεθνής σταδιοδρομία

Έχει υπάρξει διεθνής με τις μικρές Εθνικές Ομάδες της Σλοβενίας. 
Τον Αύγουστο του 2016, κλήθηκε στην Εθνική Σλοβενίας για τον προκριματικό αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 εναντίον της Λιθουανίας.