google/wiki40b huggingface dataset:
Σπυρίδων Τρικούπης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1788 και ήταν γόνος εύπορης οικογένειας της περιοχής. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Τρικούπης και μητέρα του η Αλεξάνδρα Παλαμά. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του στη Σχολή των Παλαμάδων στο Μεσολόγγι και μετά στην Πάτρα συνέχισε στην Ευρώπη, όπου σπούδασε φιλολογία στη Ρώμη και στο Παρίσι, τις οποίες όμως διέκοψε με την έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης και επέστρεψε προκειμένου να συμμετάσχει ενεργά σ΄ αυτήν. Από το 1824, που πέθανε ο πατέρας του, ασχολήθηκε με την πολιτική, όπου και εκλεγόταν συνεχώς πληρεξούσιος του Μεσολογγίου και από το 1826 μέλος της Προσωρινής Επαναστατικής Κυβέρνησης, όπου και εξακολούθησε σε όλη τη διάρκεια του Αγώνα να μετέχει στην πρώτη γραμμή της πολιτικής κίνησης, έτσι ώστε ν΄ αποβεί από τους σπουδαιότερους τότε άνδρες του έθνους διευθύνοντας ιδίως τα εξωτερικά ζητήματα της κρίσιμης εκείνης περιόδου.
Επί Ιωάννη Καποδίστρια διορίσθηκε γενικός γραμματέας της Επικράτειας επί εξωτερικών θεμάτων. Αργότερα, διαφώνησε με την πολιτική που ασκούσε ο Κυβερνήτης και παραιτήθηκε από τη θέση του, αλλά και από την ιδιότητα του πληρεξούσιου του Μεσολογγίου. Ως εχθρός του πλέον αντιπολιτευόμενος συνεργάστηκε με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, του οποίου την αδερφή Αικατερίνη παντρεύτηκε και κατέφυγε μεταξύ άλλων αντιπολιτευομένων στην Ύδρα. Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια επέστρεψε στο Ναύπλιο, όπου χρημάτισε υπουργός εξωτερικών και διεύθυνε τις διαπραγματεύσεις που κατέληξαν στην εκλογή του Όθωνα, πρώτου αλλά και μόνου υπό τον τίτλο «Βασιλεύς της Ελλάδος». 
Στη διάρκεια της Αντιβασιλείας ο Σπυρίδων Τρικούπης διορίσθηκε Πρωθυπουργός και Υπουργός των Εξωτερικών του Βασιλείου της Ελλάδος. Ερχόμενος όμως σε αντίθεση με τις απολυταρχικές διαθέσεις των περί τον Όθωνα βαυαρικών κύκλων παραιτήθηκε αναλαμβάνοντας τη διεύθυνση της ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο. Το 1838, ερχόμενος σε αντιπαράθεση με τον Όθωνα, ανεκλήθη όπου και επανήλθε στη θέση του το 1841. Το 1843 επέστρεψε στην Ελλάδα και συμμετείχε στην Εθνοσυνέλευση του 1843 συμβάλλοντας στην ψήφιση του Συντάγματος του 1844 και μετέχοντας στην κυβέρνηση του Μαυροκορδάτου ως Υπουργός Εξωτερικών και Παιδείας. Μετά την ανατροπή όμως της κυβέρνησης Μαυροκορδάτου ο Σπυρίδων Τρικούπης ως γερουσιαστής τάχθηκε με το τότε λεγόμενο Αγγλικό κόμμα, από το οποίο όμως απομακρύνθηκε, όταν άρχισε να παρουσιάζει στασιαστικές τάσεις. Στη συνέχεια υποστήριξε την κυβέρνηση του Κουντουριώτη και συνέδραμε το Βασιλέα Όθωνα. Όταν ανασυστάθηκαν οι Πρεσβείες, ο Σπυρίδων Τρικούπης ανέλαβε εκ νέου τη διεύθυνση της ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο μέχρι το 1861, οπότε και παραιτήθηκε, αυτή τη φορά για λόγους υγείας. Πέθανε στην Αθήνα το 1873. 
Το 1829 εκδίδονται οι Λόγοι του σε πρώτη συγκεντρωτική μορφή. Το 1857 κυκλοφόρησε στο Λονδίνο το τετράτομο έργο του, «Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως» ενώ είχε γράψει θούρια όπως: «Ο Δήμος», «Η λίμνη του Μεσολογγίου», «Ο καιρός αδελφοί της ελευθερίας φθάνει» κ.ά.
Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος, ο Σπυρίδων Τρικούπης ήταν μασόνος.
Κύρος Β΄ της Περσίας

Οι κατακτήσεις του Κύρου

Οι κατακτήσεις του επεκτάθηκαν από το Αιγαίο Πέλαγος και τον Ελλήσποντο ως τον Ινδό ποταμό, ήταν η μεγαλύτερη αυτοκρατορία που γνώρισε ποτέ η ανθρώπινη ιστορία, οι κατακτήσεις του Κύρου τον έκαναν κυρίαρχο της Ασίας. Οι σπουδαιότερες αυτοκρατορίες που κατέλαβε ήταν οι νεο – Βαβυλώνιοι, οι Μήδοι και το πανίσχυρο εκείνη την εποχή βασίλειο των Λυδών του Κροίσου το οποίο κυριαρχούσε εκείνη την εποχή σε ολόκληρη την Μικρά Ασία. Η κατάκτηση της Λυδίας και η κατάλυση του βασιλείου του Κροίσου ολοκλήρωσε την κατάκτηση της Ασίας για λογαριασμό του Κύρου, η επόμενη περιοχή που σχεδίαζε να κατακτήσει ήταν η Αίγυπτος αλλά δεν έγινε επειδή τον πρόλαβε ο θάνατος. Σύμφωνα με την ιστορία που διασώζει ο Ηρόδοτος όταν ήταν ο Κροίσος πάνω από την αναμμένη πυρά του Κύρου φώναξε τρεις φορές το όνομα του Αθηναίου σοφού Σόλωνα ο οποίος τον είχε προειδοποιήσει για τις παλινωδίες της τύχης. Ο Κύρος όταν έμαθε την ιστορία σχετικά με την συνάντηση του Κροίσου με τον Σόλωνα χάρισε στον Λυδό βασιλιά την ζωή και τον κράτησε σύμβουλο ολόκληρο το υπόλοιπο διάστημα της ζωής του. Ο Κύρος Β’ σύμφωνα με τους αρχαιολόγους είναι ο πρώτος βασιλιάς στην ιστορία που έκανε την διακήρυξη των ανθρώπινων δικαιωμάτων, τα κατέγραψε από το 539 π.Χ.  ως το 530 π.Χ.  στον περίφημο Κύλινδρο του Κύρου. Μοίρασε την απέραντη αυτοκρατορία του σε σατραπείες με ανώτερο κυβερνήτη τον ίδιο τον μεγάλο βασιλιά (σάχη) ο οποίος είχε τα ανάκτορα του στις Πασαργάδες.

Ο θάνατος του Κύρου

Ο θάνατός του περιβάλλεται από πλήθος θρύλων, που αναφέρουν διάφοροι συγγραφείς κατά τον Ξενοφώντα, πέθανε μετά από τη νίκη του εναντίον των Σκυθών. Ο Ηρόδοτος αντίστοιχα λέει στο βιβλίο του (Ηροδότου ιστορίες, Κλειώ, 201) ότι ο Κύρος σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον των Μασσαγετών και της βασίλισσας τους Τόμυρις ενός βάρβαρου Ιρανικού λαού που ταυτίζεται με τους Σκύθες. Σύμφωνα με τις παραδόσεις πέθανε πολεμώντας. Το πτώμα του αποκεφαλίστηκε από την Τόμυρις και μεταφέρθηκε αργότερα στις Πασαργάδες όπου και θάφτηκε. Ήταν ο θεμελιωτής του μεγάλου κράτους των Περσών της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών γι'αυτό πήρε το προσωνύμιο Μέγας.
Όρισε διάδοχο του τον μεγαλύτερο γιο του Καμβύση Β’ αλλά σύμφωνα με εντολή της διαθήκης του κληροδότησε στον μικρότερο γιο του Σμέρδι τις ανατολικές σατραπείες της αυτοκρατορίας του.

Μυθικές ιστορίες σχετικά με τον Κύρο

Ο ίδιος ο Κύρος καταγράφει στον κύλινδρο ότι κληρονόμησε χωρίς προβλήματα φυσιολογικά τον θρόνο του βασιλείου του από τον πατέρα του Καμβύση Α’ και τον παππού του Κύρο Α’ βασιλείς του Ανσνάν. Έλληνες ιστορικοί αντίθετα όπως ο Ηρόδοτος προσπαθούν να τον μπλέξουν σε μυθικές ιστορίες οι οποίες αντιστοιχούν με εκπληκτική ομοιότητα σε αντίστοιχους ήρωες της Ελληνικής μυθολογίας όπως ο Οιδίποδας, ο Ρωμύλος και ο Ρέμος.

Ο Κύρος στη Βίβλο

Ο Κύρος είναι επιπλέον ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα της Βίβλου, περιγράφεται σαν ο μεγάλος φιλάνθρωπος βασιλιάς των Περσών που επέτρεψε στους Ιουδαίους να επιστρέψουν στα Ιεροσόλυμα και να λατρέψουν ελεύθερα τον θεό τους. Εξέδωσε τα διατάγματα της αποκατάστασης, γι’αυτό πήρε από τη Βίβλο τον τίτλο του χρισμένου.
Αρσινόη Γ΄ της Αιγύπτου

Βιογραφία

Μόλις ο αδελφός της, Πτολεμαίος Δ' ανέβηκε στο θρόνο το 222 π.Χ., ακούγωντας τις συμβουλές των πολυμήχανων υπουργών του και κυρίως ενός Έλληνα από την Αλεξάνδρεια, του Σωσίβιου, θανάτωσε πολλά συγγενικά του πρόσωπα, όπως τη μητέρα τους Βερενίκη Β', τον αδελφό τους Μάγα και το θείο τους Λυσίμαχο. Η ζωή χαρίστηκε στη νεαρή Αρσινόη, η οποία λίγα χρόνια μετά, το 217 π.Χ., έλαβε μέρος στη μάχη ενάντια στον Αντίοχο Γ' το Μέγα, ηγεμόνα των Σελευκιδών, στη Ράφια. Καθώς ο στρατός αποτελούταν και από γηγενείς Αιγύπτιους ίσως η παρουσία της εκεί να ήταν καθαρά για λόγους ανύψωσης του ηθικού των ανδρών.
Μετά την επιστροφή των δύο αδελφών από την εκστρατεία αυτή, ο Πτολεμαίος και η Αρσινόη παντρεύτηκαν το 217 π.Χ. και εισήχθησαν στην οικογενειακή λατρεία ως "Θεοί Φιλοπάτορες". Ο Πτολεμαίος εξακολούθησε να απολαμβάνει έκλυτη ζωή και να επηρεάζεται από το Σωσίβιο και έναν άλλο υπουργό, τον Αγαθοκλή, η αδελφή του οποίου Αγαθόκλεια ήταν ερωμένη του βασιλιά. 
Πιθανώς μοναδικός σκοπός του γάμου του Πτολεμαίου του Δ' με την Αρσινόη να ήταν η γέννηση του Διαδόχου, πράγμα που έγινε το 209 π.Χ. Η Αρσινόη πρέπει να ζούσε κλεισμένη στο παλάτι χωρίς πολλά περιθώρια για να δραπετεύσει από την άνοστη ζωή της, κάτω από την πλήρη αδιαφορία του Πτολεμαίου. Ο μεγάλος μαθηματικός και αστρονόμος Ερατοσθένης ο Κυρηναίος έγραψε ένα κείμενο από τις αναμνήσεις του γι' αυτήν που σήμερα έχει χαθεί. Αφηγείται ωστόσο ένα περιστατικό, όπου εκείνη του εξέφρασε τη βαθιά πικρία της για την κατάντια του Οίκου του πατέρα της.
Το καλοκαίρι του 204 π.Χ. η Αρσινόη Γ' δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια πραξικοπήματος, θύμα συνωμοσίας που προετοίμασε ο Αγαθοκλής, και που εκτελέστηκε από αυτούς που ήθελαν στο θρόνο το γιο της Πτολεμαίο Ε', ο οποίος ήταν έξι ετών.
Θεοδόσιος Α΄ της Μπραγκάνσα

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Ιακώβου Α΄ 4ου δούκα της Μπραγκάνσα, κ.λπ. και της Ελεονώρας Πέρες ντε Γκουζμάν, κόρης τού Ιωάννη-Αλφόνσου-Πέρες ντε Γκουσμάν 3ου δούκα της Μεντίνα Σιντόνια.
Έγινε ένας με καλή εκπαίδευση και τρόπους ευγενής, τυπικός πρίγκιπας της Αναγέννησης. Αγαπούσε τη ζωγραφική και τη γλυπτική. Η αδελφή του Ισαβέλλα παντρεύτηκε τον 3ο εξάδελφο τού πατέρα της Εδουάρδο των Αβίς. Το 1537 ο Θεοδόσιος Α΄, που ήταν ο 3ος δούκας τού Γκουιμαράες, παραχώρησε το δουκάτο στην αδελφή του και τον Εδουάρδο μαζί με μερικές ιδιοκτησίες από την περιουσία τού Οίκου του. Έτσι ο Εδουάρδος έγινε ο 4ος δούκας τού Γκουιμαράες.
758 Μανκουνία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μανκουνίας εκτιμάται σε 85,48 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1317. Η Μανκουνία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 54 λεπτά.
Παρακράτος

Το παρακράτος (Λατ. imperium in imperio ή status in statu), ή και Κράτος εν κράτει είναι σύνολο παράνομων κρυφών μηχανισμών που στέκουν δίπλα στην πολιτική εξουσία, ή μέρος αυτής, και πράττουν ακολουθώντας εντολές της, ή και ανεξάρτητα, ώστε να χειραγωγείται η πολιτική ζωή ενός τόπου. 
Τέτοιες ομάδες συνήθως αναπτύσσονται και δρουν στην αστυνομία, τον στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες.
Γενικότερα, παρακράτος είναι σύνολα ανθρώπων ή μηχανισμών που ασκούν παράνομα εξουσία.

Παρακράτος στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα το παρακράτος λειτούργησε μετεμφυλιακά με βάση στελέχη του στρατού και της αστυνομίας καθώς και ακροδεξιών ομάδων πολιτών που στήριζαν τις δεξιές κυβερνήσεις και έκαναν ποικίλες επεμβάσεις. 
Η πιο διάσημη περίπτωση δράσης παρακράτους στην Ελλάδα ήταν η δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ  Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963. Η δολοφονία του έδειξε την ισχύ του παρακράτους στις μετεμφυλιακές κυβερνήσεις Παπάγου και Καραμανλή. Κατευθυνόταν εν πολλοίς από τον Αντιστράτηγο Αλέξανδρο Νάτσινα, ιδρυτή και αρχηγό για δέκα χρόνια (1953 - 1963) της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΚΥΠ) αλλά και του ΙΔΕΑ, της οργάνωσης που ήλεγχε τις Ένοπλες Δυνάμεις. Υπήρχε και η μυστηριώδης Κόκκινη Προβιά, το ελληνικό παρακλάδι του νατοϊκού Gladio, που διαλύθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου τη δεκαετία του '80.
Στη σύγχρονη εποχή το παρακράτος συνεχίζει να υπάρχει.
Η στρατιωτική δικτατορία του 1967 είχε ως πρωτεργάτες στελέχη του στρατού που δραστηριοποιούνταν σε παρακρατικές οργανώσεις.

Παραδείγματα σε άλλες χώρες

Στην Τουρκία χρησιμοποιείται ο όρος «βαθύ κράτος» (derin devlet) για τη διαπλοκή των Δυνάμεων Ασφαλείας, της Πολιτικής, της Δικαιοσύνης και της Δημόσιας Διοίκησης με το οργανωμένο έγκλημα ή με πολιτικές αποκλίνουσες από τις επίσημες  (https://tr.wikipedia.org/wiki/Derin_devlet)https://en.wikipedia.org/wiki/Deep_state_in_Turkey.
La Renaissance

"La Renaissance" είναι ο εθνικός ύμνος της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας, ο οποίος υιοθετήθηκε όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη το 1960. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον τότε πρωθυπουργό, Μπαρτελεμί Μπογκάντα. Η μουσική αποτελεί σύνθεση του Χέρμπερτ Πέπερ, ο οποίος επίσης συνέθεσε τον εθνικό ύμνο της Σενεγάλης, "Pincez Tous vos Koras, Frappez les Balafons".
Υπάρχει επίσης μία έκδοση στη γλώσσα Σάνγκο με τον τίτλο "E Zingo".
Αμάσις

Βιογραφία

Στο εργαστήριο του Αμάσι διέπρεψε ένας επίσης σημαντικός αγγειογράφος, ο οποίος είναι συμβατικά γνωστός ως ζωγράφος του Αμάσι. Τα αγγεία του Αμάσι είναι ως επί το πλείστον μελανόμορφα, αργότερα ερυθρόμορφα. Ο Αμάσις και ο Εξηκίας είναι οι πρώτοι αξιόλογοι κατασκευαστές αγγειογραφημένων αμφορέων με διπλή όψη.
Βεσκουκαίικα Αχαΐας

Τοποθεσία

Ο οικισμός των Βεσκουκαίικων βρίσκεται σε πεδινή περιοχή της δυτικής Αχαΐας. Εγγύς του οικισμού βρίσκονται: στα βόρεια η Εθνική Οδός Πάτρας-Πύργου, στα βορειοανατολικά η Κάτω Αχαΐα και οι οικισμοί της Τ.Κ. Αγιοβλασίτικων, στα ανατολικά η Καρυά (Κασνεσαίικα) και το κεφαλοχώρι της Άνω Αχαΐας, στα νοτιοανατολικά ο Λογοθέτης και ο συνοικισμός των Ζαμπετέικων, στα νότια το Πετροχώρι, ενώ στα νοτιοδυτικά του βρίσκονται τα Λαμπραίικα.
Απέχει λιγότερο από 4 χλμ. από το Πετροχώρι, έδρα της Τ.Κ. Πετροχωρίου στην οποία υπάγεται, 7 χλμ. από την Κάτω Αχαΐα, έδρα του Δήμου Δυτικής Αχαΐας, ενώ βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 70 μέτρων.

Ιστορικά στοιχεία

Η ονομασία του οικισμού είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο της οικογένειας Βεσκούκη που κατοικέι στην περιοχή. Οι αρχικοί κάτοικοι του χωριού είχαν αρβανίτικη καταγωγή.

Διοικητική εξέλιξη

Ο οικισμός των Βεσκουκαίικων αναγνωρίστηκε στις 18/12/1920, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Δραγάνου (μετέπειτα: Κοινότητα Πετροχωρίου). Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Δύμης ως τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Πετροχωρίου.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 2010–11

Το πρωτάθλημα της Α΄Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας της περιόδου 2010-11 διεξήχθη σε έναν όμιλο με τη συμμετοχή 12 ομάδων. Τον τίτλο, ύστερα από 22 αγωνιστικές κατέκτησε, για τέταρτη φορά στην ιστορία του, ο Διαγόρας Πολυδρόσου, ο οποίος όμως, λόγω οικονομικής αδυναμίας, παραιτήθηκε από το δικαίωμα προαγωγής στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα. Πρωτάθλημα διεξήχθη και για τη Β΄τοπική κατηγορία (επίσης ένας όμιλος), όπου όμως έλαβαν μέρος μόλις επτά ομάδες. Κυπελλούχος Φωκίδας για το 2011 αναδείχθηκε ο Α.Σ. Τολοφώνα/Ερατεινή, ο οποίος επικράτησε στον Τελικό που έγινε στο Ενωσιακό Γήπεδο Άμφισσας, με σκορ 3-1 του Αετού Λιδωρικίου.

1ος σκόρερ

Την πρωτιά στους σκόρερ κατέκτησε, για δεύτερο συνεχόμενο χρόνο, ο Γιάννης Δελής, του Αστέρα Ιτέας, με 29 τέρματα. Δεύτερος ήταν ο Ρέββας του Διαγόρα Πολυδρόσου.
3009 Κόβεντρυ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Κόβεντρυ εκτιμάται σε 6,1 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του σε 0,110 ± 0,024.
Θανάσης Ρέλλης

Ποδοσφαιρική πορεία

Ξεκίνησε από τα εφηβικά τμήματα του Παναθηναϊκού, για να συνεχίσει στο Φωστήρα. Αγωνίζεται ως δανεικός με τον Αστέρα Ζωγράφου στην Α' Κατηγορία της ΕΠΣ Αθηνών και το 1970 επιστρέφει στην ομάδα του Ταύρου, η οποία έχει κερδίσει την άνοδό της στην Α' Εθνική. Επί τέσσερις περιόδους αποτελεί βασικότατο στέλεχος του αποκαλούμενου "Φονέα των γιγάντων" και αποκτά τη φήμη σκληροτράχηλου ποδοσφαιριστή, ενώ τον υποβιβασμό του 1973-74 ακολουθεί η μεταγραφή του στο γειτονικό Πανιώνιο.
Τη δεύτερη χρονιά στη Νέα Σμύρνη δεν συμμετέχει σε κάποιον αγώνα πρωταθλήματος, με συνέπεια το καλοκαίρι να μετακινηθεί στο νεοφώτιστο, τότε, ΟΦΗ. Με το σύλλογο του Ηρακλείου ολοκληρώνει την καριέρα του έπειτα από μία τριετία (αφού την ενδιάμεση περίοδο αγωνίζεται εκ νέου στη Β' Εθνική με τον Ηρόδοτο Νέας Αλικαρνασσού), ελάχιστα πριν συμπληρώσει 200 συμμετοχές στη μεγάλη κατηγορία.

Ολυμπιακή ομάδα

Το 1967 χρίζεται δύο φορές διεθνής με την ελληνική Ολυμπιακή ομάδα εναντίον της Ανατολικής Γερμανίας για το προολυμπιακό τουρνουά 1968.
Βίκτωρ Α' δούκας του Ράτιμπορ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1818 στο Λάνγκενμπουργκ της Βυρτεμβέργης. Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Φραγκίσκου-Ιωσήφ πρίγκιπα τού Χόενλοε-Σίλλινγκσφυρστ και της Κωνσταντίας, κόρης τού Καρόλου-Λουδοβίκου πρίγκιπα τού Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ. Αδελφός τού Βίκτωρα Α΄ ήταν ο Χλόντβιχ, που διετέλεσε αργότερα πρωθυπουργός της Βαυαρίας, Πρωσίας και Γερμανίας. 
Αφού πήγε διδάχθηκε αρχικά από ιδιωτικούς διδασκάλους, έπειτα φοίτησε στο Ευαγγελικό Γυμνάσιο της Ερφούρτης. Σπούδασε νομική και νεότερες γλώσσες στο Γκέτινγκεν, στη Βόννη, στη Χαϊδελβέργη και στη Λωζάνη. Προς ολοκλήρωση της μόρφωσής του περιόδευσε στην Ελβετία, Ιταλία, Γαλλία και Αγγλία. Επέστρεψε και υπηρέτησε στο ιππικό, όπου προάχθηκε στον βαθμό του ταγματάρχη. Πήρε μέρος σε μάχες και προάχθηκε στο βαθμό στρατηγού. Ακολούθως διαχειρίστηκε τις ιδιοκτησίες τού Βίκτωρα-Αμεδαίου λάντγκραβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ. Ο Βίκτωρ-Αμεδαίος ήταν σύζυγος της Ελισάβετ, αδελφής της Κωνσταντίας (μητέρας τού Βίκτωρα Α΄). Η ιδιοκτησίες περιελάμβαναν το Ράτιμπορ στην Άνω Σιλεσία -μία έκταση 34.000 εκταρίων με δάση κυρίως- και την πρώην μονή τού Κόρβεϋ στη Βεστφαλία. Το 1840 ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Δ΄ της Πρωσίας τον έκανε δούκα τού Ράτιμπορ & πρίγκιπα τού Κόρβεϋ. Από το 1847 εντάχθηκε στην πολιτική με το Φιλελεύθερο Συντηρητικό κόμμα και διέπρεψε.
Απεβίωσε στις 30 Ιανουαρίου 1893 στη μονή του Ράουντεν.
Επαρχία Ναυπακτίας

Η επαρχία Ναυπακτίας ήταν μία από τις πέντε επαρχίες του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Καταλάμβανε το ανατολικό τμήμα του νομού και συνόρευε στα ανατολικά με την επαρχία Δωρίδας και στα δυτικά με τις επαρχίες Τριχωνίδας και Μεσολογγίου. Έδρα της ήταν η Ναύπακτος.

Διοικητικές μεταβολές

Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις τέσσερις αρχικά επαρχίες του νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Η επαρχία στην συνέχεια παρέμεινε αμετάβλητη μέχρι την κατάργησή της το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας. Στην θέση της δημιουργήθηκαν οι δήμοι Ναυπάκτου, Αποδοτίας, Πυλήνης, Πλατάνου, Χάλκειας και Αντιρρίου. Με το σχέδιο Καλλικράτης που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστριας τα εδάφη της επαρχίας αποτέλεσαν πάλι αυτοδιοικούμενη μονάδα ως δήμος Ναυπακτίας.
Γενικές εκλογές στην Ουρουγουάη 2014

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ουρουγουάη στις 26 Οκτωβρίου 2014, ταυτόχρονα με ένα συνταγματικό δημοψήφισμα. Καθώς κανείς υποψήφιος δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία, διεξήχθη δεύτερος γύρος στις 30 Νοεμβρίου 2014. Οι προκριματικές εκλογές έγιναν την 1η Ιουνίου 2014.
Ο πρόεδρος Χοσέ Μουχίκα δεν μπορούσε να διεκδικήσει και άλλη θητεία λόγω συνταγματικού κωλύματος. Το κυβερνών Ευρύ Μέτωπο όρισε ως υποψήφιο τον Ταμπαρέ Βάσκες, ο οποίος επικράτησε του υποψηφίου του Εθνικού Κόμματος Λουίς Αλμπέρτο Λακάγιε με τη μεγαλύτερη διαφορά από τότε που εισήχθη το σύστημα των δύο γύρων, το 1999. Το Ευρύ Μέτωπο διατήρησε την πλειοψηφία του στη Βουλή με 50 επί συνόλου 99 εδρών.

Πλαίσιο

Γύρω στις 250.000 ήταν οι νέοι ψηφοφόροι που ψήφισαν στις εκλογές εκείνες. Σημαντικό μέρος της προεκλογικής εκστρατείας έγινε μέσω των κοινωνικών δικτύων.
Χρήστος Σταϊκούρας

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Χρήστος Σταϊκούρας γεννήθηκε στη Λαμία στις 12 Αυγούστου 1973.
Τελείωσε το 39ο Γενικό Λύκειο Κυψέλης και αποφοίτησε από τη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου το 1996. Απέκτησε MBA από το Imperial College of Science του Λονδίνου το 1997 ενώ το 2001 απέκτησε το Διδακτορικό του δίπλωμα (PhD) στην Τραπεζική από το Cass Business Scholl στο Πανεπιστήμιο City του Λονδίνου.
Έχει εργαστεί στην Κεντρική Τράπεζα της Αγγλίας κατά το 2000 και στον τραπεζικό Όμιλο Eurobank από το 2000 έως και το 2004 ως αναλυτής και μετέπειτα ως σύμβουλος Διοίκησης στο Τμήμα Στρατηγικής, Επενδύσεων και Σχεδιασμού της τράπεζας. Επίσης, έχει διατελέσει μέλος του Συνεργαζόμενου Εκπαιδευτικού Προσωπικού στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο από το 2004 έως το 2007, λέκτορας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο  Αθηνών (2002-2006), επισκέπτης καθηγητής / επικ. καθηγητής στα Πανεπιστήμια Θεσσαλίας (2004), Αθηνών (2002) και City (1999).
Έχει δημοσιεύσει σημαντικό αριθμό επιστημονικών άρθρων σε διεθνή αναγνωρισμένα περιοδικά με κριτές, μελέτες σε συλλογικούς τόμους και συμμετείχε σε πολλά διεθνή επιστημονικά συνέδρια.
Από το 2007 μέχρι και σήμερα εκλέγεται βουλευτής Φθιώτιδας με τη Νέα Δημοκρατία. Το 2009 ορίστηκε αναπληρωτής Τομεάρχης Οικονομικών του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης της ΝΔ, ενώ από το 2007 είναι μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής. Παράλληλα, είναι μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και μέλος της Ομάδας Εργασίας για την Οικονομική και Κοινωνική Πολιτική του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
Στις 9 Ιουλίου 2019, ορκίστηκε Υπουργός Οικονομικών, στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, που προέκυψε απο τις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019.
Θεοδόσιος Γεωργιάδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στον Πύργο της Ανατολικής Ρωμυλίας το 1878. Έμαθε γράμματα στη πατρίδα του από τον θείο του, τον ιεράρχη Βασίλειο Γεωργιάδη. Πήγε στη Κωνσταντινούπολη και σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους σχολή και στην Πατριαρχική Μουσική Σχολή. Έγινε ιεροψάλτης και διδάσκαλος σε πολλές εκκλησίες της Κωνσταντινούπολης. Δίδαξε θεωρία, ορθογραφία και μελοποιία στην Πατριαρχική Μουσική Σχολή. Ίδρυσε την φημισμένη χορωδία Τριακονταμελής Βυζαντινός Εκκλησιαστικός Χορός. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1925, όπου δίδαξε βυζαντινή μουσική στο Μουσικό Λύκειο Αθηνών. Το 1944 συγκρότησε νέα χορωδία για την διάδοση της βυζαντινής μουσικής. 
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1962.
Μπέογουλφ (ήρωας)

Άθλοι

Ο Μπέογουλφ έκανε τρεις μεγάλους άθλους: στα 22 του σκότωσε το μυθικό τέρας-τρολλ Γκρέντελ, αλλά και τη διψασμένη για εκδίκηση μητέρα του Γκρέντελ. Ο τρίτος άθλος του θα του κοστίσει τη ζωή αφού θα σκοτωθεί από λίγο μετά τη νίκη του από ένα θανάσιμο δάγκωμα του Δράκου.
Ευστράτιος Φωτάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Εμμανουήλ Φωτάκη, βουλευτή και δημάρχου, και μεγάλωσε στις Μέλαμπες Ρεθύμνης. Σπούδασε νομικά και το 1918 έγινε εισαγγελέας πρωτοδικών στην Αθήνα.
Το 1910 εξελέγη βουλευτής στην κρητική βουλή. Στο ελληνικό κοινοβούλιο εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ρεθύμνης στις εκλογές του 1926 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1936. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής Ρεθύμνης για εννιαετή θητεία με το Κόμμα των Φιλελευθέρων.
Σήμερα στο Ρέθυμνο ένας δρόμος φέρει το όνομά του
Βρέχει στη φτωχογειτονιά

Το βρέχει στη φτωχογειτονιά είναι τραγούδι σε στίχους Τάσου Λειβαδίτη, μουσική Μίκη Θεοδωράκη και αρχική ερμηνεία του Γρηγόρη Μπιθικώτση στην ταινία του Αλέκου Αλεξανδράκη "Συνοικία το όνειρο". Το τραγούδι, που ακουγόταν και από την ορχήστρα κατά την απεικόνιση της συνοικίας Ασύρματος στην Αθήνα, έγινε ύμνος της φτωχολογιάς, παρά τη λογοκρισία στην ταινία από τη δεξιά. Ερμηνεύτηκε και από τους Μαρία Φαραντούρη,  Δημήτρη Μητροπάνο, Γιώργο Νταλάρα, Γιάννη Κότσιρα και πολλούς άλλους.
Περιλαμβάνεται στο σάουντρακ της ταινίας που κυκλοφόρησε το 2006 από την δισκογραφική εταιρία Minos-EMI.