google/wiki40b huggingface dataset:
Πάτρικ Νούο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου του 1982 στο Γκετνάου της Λουκέρνης. Ο πατέρας του είναι από την Αλβανία και η μητέρα του Ελβετίδα. Σε ηλικία 14 ετών ο Πάτρικ εγκατέλειψε τις προσπάθειές του να ασχοληθεί επαγγελματικά με την αντισφαίριση και να αφοσιωθεί σε μουσική καριέρα. Έπειτα από μερικά αποτυχημένα βήματα στη χώρα του, αποφάσισε να εγκατασταθεί στο Αμβούργο της Γερμανίας, όπου εργάστηκε ως τραγουδιστής κάνοντας φωνητικά σε πολλές δισκογραφικές δουλειές. Στο μεταξύ, εργάστηκε επίσης ως φωτομοντέλο. Τον Ιούλιο του 2005 παντρεύτηκε την ηθοποιό Μόλι Σαντ και έναν χρόνο μετά γεννήθηκε η κόρη τους.
Το 2002 γνώρισε τον παραγωγό και τραγουδοποιό Ντέιβιντ Γιοστ ο οποίος βοήθησε τον καλλιτέχνη να υπογράψει συμβόλαιο με τη  Warner Music. Τους επόμενους μήνες, το ντουέτο κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ, με τον τίτλο Welcome , το Σεπτέμβριο του  2003. Με τα τραγούδια "5 Days" και  "Reanimate" το άλμπουμ έδωσε δύο επιτυχίες που εισήλθαν στον κατάλογο των 30 καλύτερων τραγουδιών στην Ελβετία και στη Γερμανία. Η συνεχής επιτυχία επέφερε την επανακυκλοφορία του άλμπουμ, τον Απρίλιο του 2004 με ένα επιπλέον τραγούδι από τον  Πάτρικ Νούο, με τίτλο "Undone".
Ο καλλιτέχνης έλαβε μέρος στο φιλανθρωπικό μουσικό εγχείρημα Zeichen der Zeit, στα πλαίσια του οποίου κυκλοφόρησε τα επιτυχημένα τραγούδια "Du Bist Nicht Allein" και "Ein Weiterer Morgen". Στη συνέχεια οι Γιοστ και Νούο συνεργάστηκαν ξανά για το δεύτερο δίσκο του Ελβετού με τίτλο Superglue, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2005 και έκανε επιτυχία με τα τραγούδια: "Girl In The Moon" και "Beautiful".
Τον Ιούνιο του 2007, κυκλοφόρησε το τρίτο άλμπουμ του Νούο, με τίτλο   "Nuo"  και με πρώτο τραγούδι το "Too Late (To Save It With A Love Song)", το οποίο περιορίστηκε στην 83η θέση στη Γερμανία. Το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ, με τίτλο "Watchin' Over You", κυκλοφόρησε στα τέλη του 2006 και δεν πήγε καλύτερα , καθώς ήταν 54ο στη Γερμανία, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη.
Exile on Main St.

Ηχογράφηση

Μετά την κυκλοφορία του "Sticky Fingers", οι Rolling Stones έφυγαν από την Αγγλία λόγω της βαριάς φορολογίας των στούντιο ηχογραφήσεων και μετακόμισαν στη νότια Γαλλία, όπου ο Κιθ Ρίτσαρντς νοίκιασε τη βίλα Νελκότ για τα μέλη του σχήματος και τους συνοδούς τους. Χρησιμοποιώντας το φορητό τους στούντιο, ολοκλήρωσαν τις συνθέσεις τους, κάποιες εκ των οποίων είχαν δημιουργηθεί στα "Sunset Studios" του Λος Άντζελες το 1969.  Ο εθισμός του Ρίτσαρντς στα ναρκωτικά τον απέτρεψε από το να συμμετέχει καθημερινά στην σύνθεση του άλμπουμ, ενώ συχνή ήταν η απουσία των Γουάιμαν και Τζάγκερ, για άλλους λόγους.
Επίσης, πολλά κομμάτια ηχογραφήθηκαν στα "Olympic Studios" του Λονδίνου από το 1969 ως το 1971, όπως και στο Λος Άντζελες από τον Δεκέμβριο του 1971 ως τον Μάρτιο του 1972.

Εμπορική επιτυχία

Το "Exile on Main St." ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, όπως και στον Καναδά, την Ολλανδία, τη Νορβηγία και αρκετές ακόμη χώρες ανά τον κόσμο. Έχει βραβευθεί ως πλατινένιος δίσκος στην Μεγάλη Βρετανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία.
Τα σινγκλ που συνόδευσαν τον δίσκο ήταν τα "Tumbling Dice" και "Happy", με το πρώτο εξ αυτών να μπαίνει στο Top-10 στην πατρίδα του συγκροτήματος, το αμερικάνικο Billboard, την Ολλανδία, τη Νορβηγία και τον Καναδά, ενώ το δεύτερο σκαρφάλωσε στο # 22 στις ΗΠΑ.

Κριτικές και κατατάξεις

Οι κριτικές που έλαβε το άλμπουμ υπήρξαν διθυραμβικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με την άριστη βαθμολογία των πέντε αστέρων, το "Entertainment Weekly" με Α+, το "Metacritic" με 100%, το "Clash Magazine" με 10 / 10, ο Robert Christgau με Α+ και το "Sputnik Music" με 4,4 / 5.
Το "Entertainment Weekly" τοποθέτησε το "Exile on Main St." στην κορυφή της λίστας με τα εκατό καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών το 1993, όπως και στην τρίτη θέση στην παρόμοια λίστα του είκοσι χρόνια αργότερα. Το "Popblerd" το κατέταξε πέμπτο στα εκατό καλύτερα άλμπουμ της δεκαετίας του '70, το "Rolling Stone" έβδομο στα 500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών, όπως και τρίτο στα εκατό καλύτερα άλμπουμ της τελευταίας εικοσαετίας που εκδόθηκε το 1987, το "Classic Rock" στην ένατη θέση των καλύτερων βρετανικών δίσκων, το "Mojo" στην τέταρτη θέση των εκατό καλύτερων άλμπουμ που έχουν φτιαχτεί και το "Q" στην τρίτη θέση των εκατό καλύτερων βρετανικών άλμπουμ.
Εθνόσημο της Ουκρανίας

Το εθνόσημο της Ουκρανίας (Tryzub) έχει τα ίδια χρώματα με τη σημαία της Ουκρανίας: γαλάζιος θυρεός με κίτρινη τρίαινα, το σύμβολο των αρχαίων σλαβικών φύλων, που τελικά υποτάχθηκαν στους Ρως.
Η ιστορία του σύγχρονου εθνόσημου ξεπερνά τα χίλια χρόνια. Η πρώτη γνωστή αρχαιολογική μαρτυρία και ιστορικό τεκμήριο για το σύμβολο βρίσκεται στις σφραγίδες της δυναστείας των Ρούρικ. Η αρχαιότερη από αυτές είναι αυτή του ηγεμόνα Σβιατοσλάβου του Κιέβου, ο οποίος πέθανε το 972).
Δεν υπάρχει σωστή ερμηνεία του συμβόλου, ωστόσο οι περισσότεροι ερευνητές συμφωνούν ότι πρόκειται για τοτέμ από τους Ριουρικίδες, που υποσκελίστηκε από χριστιανικά σύμβολα (εικόνες του Αγίου Γεωργίου και του Αρχαγγέλου Μιχαήλ) από τον 11ο αιώνα και έπειτα.
Η τρίαινα δε θεωρούνταν εθνικό σύμβολο μέχρι το 1917, οπότε και προτάθηκε από τον ιστορικό Μιχαήλο Χρουσέβσκι.

Το ανεπίσημο Μεγάλο Εθνόσημο

Στην πιο δημοφιλή εκδοχή του εθνόσημου (Μεγάλο Εθνόσημο), που όμως δεν καθιερώθηκε επίσημα, οι υποστηρικτές είναι ένα λιοντάρι με στέμμα από το εθνόσημο της Γαλικίας στα αριστερά και ένας Κοζάκος ντυμένος με παραδοσιακή φορεσιά κρατώντας ένα όπλο στα δεξιά. Το στέμμα του Βολοντίμιρ του Μεγάλου στέφει την κορόνα και στο κάτω μέρος είναι διακοσμημένο με σιτάρι και βιβούρνο.
Όσοι μιλούν ουκρανικά τονίζουν ότι η τρίαινα μπορεί να χωριστεί στα τέσσερα γράμματα του κυριλλικού αλφάβητου σχηματίζοντας τη λέξη ‘ελευθερία’ (ВОЛЯ, volya).
Διαίρεση Τσιταγκόνγκ

Η Διαίρεση Τσιταγκόνγκ, επίσημα γνωστή ως Διαίρεση Τσατογκράμ, είναι μια από τις οκτώ διαιρέσεις του Μπανγκλαντές. Είναι η μεγαλύτερη διαίρεση από τις οκτώ της χώρας. Καλύπτει τις νοτιοανατολικότερες περιοχές της χώρας, με συνολική έκταση 33.771,18 τ.χλμ. και είχε πληθυσμό 28.423.019 κατοίκων στην απογραφή του 2011. Η διαίρεση Τσιταγκόνγκ περιλαμβάνει την ηπειρωτική επαρχία Τσιταγκόνγκ και τις γειτονικές Λοφώδεις Διαδρομές της Τσιταγκόνγκ.
Η διαίρεση Τσιταγκόνγκ συμπεριλαμβάνει το Κοξσμπαζάρ, το οποίο περιέχει μια από τις μεγαλύτερες φυσικές παραλίες στο κόσμο, καθώς και τη Νήσο του Αγίου Μαρτίνου, τον μοναδικό κοραλλιογενή ύφαλο του Μπανγκλαντές.
Άαρον Στάνφορντ

Πρώτα χρόνια

Ο Στάνφορντ γεννήθηκε στο Γουέστφορντ, στην Μασαχουσέτη, και είναι ο γιος της Τζούντιθ (το γένος Ντούπρας), μιας Αγγλίδας επιστήμονα, και του Ντον Στάνφορντ, που δουλεύει δημόσια. Αρχικά φοίτησε στο SUNY Purchase, αλλά μεταφέρθηκε στο Πανεπιστήμιο Ράτζερς Σχολή Τεχνών Μέισον Γκρος. Αποφοίτησε το 2000, με μεγάλη επιτυχία.

Καριέρα

Ο πρώτος ρόλος ταινίας του Στάνφορντ ήταν στην χαμηλή σε εισόδημα ταινία με τίτλο Γυρίνος (2002), στην οποία απεικονίζει τον Όσκαρ Γκρούμπμαν, έναν πρώορο 15χρονο με μια σύγκρουση με τη θετή μητέρα του, η οποία παίχθηκε από την Σιγκούρνι Γουίβερ. Στον καιρό των γυρισμάτων (2000) ήταν 23 χρονών. Για αυτήν την απόδοση βραβεύτηκε με Βραβείο Χρυσού Δορυφόρου. Το 2001 και το 2002 εμφανίστηκε πολλαπλές φορές σε τηλεοπτικές σειρές όπως το Τρίτο Ρολόι στο ρόλο ενός Ρώσου έφηβου Σέργκει. Τον ίδιο χρόνο ονομάστηκε ως "Ο Τοπ Τεν Ηθοποιός Για Να Δείτε" της Ημερήσιας Ποικιλίας και συμπεριλήφθηκε στη Λίστα της Εβδομαδιαίας Διασκέδασης. Το 2004 εμφανίστηκε στην ταινία Χειμερινό Ηλιοστάσιο.
Ο σκηνοθέτης Μπράιαν Σίνγκερ εντυπωσιάστηκε με την απόδοση του Στάνφορντ στο Γυρίνος, και τον συμπεριέλαβε στο καστ στο ρόλο του Πάιρο στην επιτυχία του 2003 με τίτλο X2, μια συνέχεια του X-Men. Συνέχισε τον ρόλο του στην τρίτη έκδοση, X-Men: Η Τελική Αναμέτρηση, που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2006. Και οι δύο ταινίες είναι βασισμένες στις σειρές της Marvel Comics με τίτλο X-Men. Ο Στάνφορντ επίσης πρωταγωνίστησε στην αντικατάσταση στα μέσα της σεζόν του ABC με τίτλο Ο Ταξιδιώτης, ένα δράμα που αφορά δύο φίλους που πιστεύουν πως είναι τοποθετημένοι από τον καλό τους φίλο (Στάνφονρτ) ώστε να τους κάνει να μοιάζουν ως συνωμότες μιας τρομοκρατικής επίθεσης.
Ο Στάνφορντ εμφανίστηκε στην μεταποίηση του Οι Λόφοι Έχουν Μάτια του Βες Κράβεν το 2006. Επίσης κέρδισε το "Ένας Για Να Δεις" βραβείο στα Βραβεία Νεαρού Χόλυγουντ του 2006. Το ίδιο έτος, πρωταγωνίστησε στην κωμωδία, Ζήσε Ελεύθερα ή Πέθανε, παίζοντας έναν νταή εγκληματία με το όνομα Τζον Ράντγκειτ. Ο Άαρον επίσης ήταν η φωνή του Ιδιωτικού Πολόνσκι στο Call of Duty: Ο Κόσμος σε Πόλεμο. Το 2009 έπαιξε μια ιδιοφυΐα του πόκερ σε μπελάδες σε ένα επεισόδιο του Law & Order: Η σεζόν 8 της πρόθεσης του Εγκληματία, όπως επίσης και τον Οράτιο Κουκ Τζ. σε ένα επεισόδιο του αναγνωρισμένου σόου του AMC με τίτλο Τρελοί Άντρες. Το 2010 εντάχθηκε στο Νικίτα του CW στο ρόλο του Σίμουρ Μπίρκοφ.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1982-83

Το πρωτάθλημα της Ένωσης Πειραιώς της περιόδου 1982-83 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά, στα πειραϊκά πρωταθλήματα πήραν μέρος 74 σύλλογοι. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησαν ο Περαμαϊκός και ο Ηρακλής Ελευσίνας. Και οι δυο πρωταθλητές ανέβηκαν στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα της περιόδου 1983-84. Υπερπρωταθλήτρια Πειραιώς ανακηρύχθηκε η ομάδα του Περάματος, σαρώνοντας τον αντίπαλό της με σκορ 6-2.
Βάρτισλαβ Ζ΄ της Πομερανίας-Στολπ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μπόγκισλαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ και της Αδελαΐδας των Γουέλφων, κόρης τού Ερνέστου Α΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊκ-Γκρούμπενχαγκεν.
Το 1377 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Καζιμίρ Δ΄ και κατά περιόδους είχε συγκυβερνήτη τον επόμενο αδελφό του Μπόγκισλαβ Η΄. Ελισσόταν μεταξύ δύο δυνατών γειτόνων του, των Τευτόνων Ιπποτών και της Πολωνίας. Το 1386 συμμάχησε αρχικά με τους Τεύτονες, αλλά το 1390 με τη Συνθήκη τού Πύτσντρυ, συμμάχησε με την Πολωνία και δεσμεύτηκε να είναι υποτελής τού Γιαγκιέλλο ([Β]Λαδισλάου Β΄) βασιλιά της Πολωνίας. Σε αντάλλαγμα έλαβε το έδαφος τού Νάκουο από τον Γιαγκιέλλο.
Το 1392-93 μετέβη ως προσκυνητής στην Παλαιστίνη. Μαζί με τον Βάρτισλαβ Η΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ (γιο τού εξαδέλφου του) ταξίδεψαν νότια στην Ουγγαρία. Στην πόλη Σμεντέρεβο (νότια τού Βελιγραδίου, νυν στη Σερβία) ο Βάρτισλαβ Ζ΄ ασθένησε και το 1393 επέστρεψε στην Πομερανία· ο Βάρτισλαβ Η΄ συνέχισε μόνος του. Κατά την απουσία του ο ευγενής Μάτσκε φον Μπόρκε άουφ Στράμεχλ λήστευε ταξιδιώτες, όπως τον Γιόχανν φον Μύχλχαϊμ αξιωματικό των Τευτόνων Ιπποτών, το 1392. Τότε ο Κόνρατ φον Βάλλενροντε μεγάλος μάγιστρος τού Τευτονικού Τάγματος, διαμαρτυρήθηκε στον Μπόγκισλαβ Η΄ και μετά στον Βάρτισλαβ Ζ΄ και ζήτησε ικανοποίηση. Τού επέτρεψαν να λεηλατήσει την κατοικία τού Μάτσκε στο Στράμεχλ, το οποίο και έγινε. Ο Βάρτισλαβ Ζ΄ απεβίωσε ο 1395.
EEPROM

Σύγκριση με τις προγενέστερες μνήμες ROM, PROM και EPROM

Οι μνήμες ROM είναι οι πρώτες μνήμες ημιαγωγών που κατασκευάστηκαν και διατηρούσαν τα περιεχόμενά τους και μετά την διακοπή της τροφοδοσίας (Non Volatile Memory). Αυτές προγραμματίζονται στο εργοστάσιο στα στάδιο της κατασκευής τους. Δεν είναι δυνατός ο προγραμματισμός τους από το χρήστη.
Οι μεταγενέστερες μνήμες PROM (Programmable ROM) μπορούσαν να προγραμματιστούν μία μόνο φορά από το χρήστη, με τη χρήση ειδικών συσκευών, που λέγονται προγραμματιστές PROM, αλλά δεν μπορούσαν να επαναπρογραμματιστούν. Δηλαδή εάν έπρεπε να αλλάξει το πρόγραμμα λειτουργίας μιας συσκευής ή τα δεδομένα, τότε η μνήμη έπρεπε να αντικατασταθεί με μία άλλη.
Τέλος όσα αφορούν τις μνήμες EPROM αναφέρθηκαν παραπάνω. Στο παράθυρο προγραμματισμού αυτών μνημών τοποθετούμε ένα αδιαφανές αυτοκόλλητο, ώστε να μην διαγράφονται τα περιεχόμενά τους από την υπεριώδη ακτινοβολία του περιβάλλοντος.
Κρεολοί

Κρεολοί (ισπ.: criollos, [ενικός criοllo], πορτ.: crioulos [ενικός crioulo]) ονομάζονταν τα μέλη της αριστοκρατίας της Λατινικής Αμερικής, κατά τα χρόνια της ισπανικής κυριαρχίας. Γενικότερα, κρεολοί αποκαλούνταν οι Ισπανοί που είχαν γεννηθεί στη Λατινική Αμερική, δηλαδή οι λευκοί κάτοικοι της ηπείρου.
Σήμερα ο όρος κρεολός αναφέρεται σε διάφορες εθνικές ομάδες, άσχετων με τους Ισπανούς κονκισταδόρες και τους απογόνους τους, όπως οι κρεολοί της Αλάσκα και της κρεολοί της Σιέρα Λεόνε.

Ετυμολογία

Τόσο ο ισπανικός όρος criοllo, όσο και ο πορτογαλικός crioulo προέρχονται από το κοινό στις δύο γλώσσες ρήμα criar, που σημαίνει "ανατρέφω" ή "μεγαλώνω". Η λέξη χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τον 15ο αιώνα από τους Πορτογάλους αποίκους της Δυτικής Αφρικής, ως χαρακτηρισμός των μιγάδων ή όσων δεν είχαν γεννηθεί στη χώρα καταγωγής τους.

Κοινωνική και οικονομική θέση

Στην κοινωνική πυραμίδα, οι κρεολοί βρίσκονταν ανάμεσα στους πενινσουλάρες (Ισπανούς γεννημένους στην Ευρώπη) και του μιγάδες και μη λευκούς, την πλειονότητα του πληθυσμού της Νότιας Αμερικής, που όμως ήταν υπόδουλοι και ζούσαν μέσα στην ανέχεια.
Γενικά, οι κρεολοί ήταν πλούσιοι γαιοκτήμονες, κάτοχοι μεγάλων χασιέντα (κτημάτων), όπου εργάζονταν πολλοί δούλοι. Οι γιοι τους σπούδαζαν στην Ευρώπη και οι οικογένειές τους κατοικούσαν στις ωραιότερες συνοικίες του Καράκας, της Λίμα και του Μπουένος Άιρες.

Πολιτική εξουσία και σύγκρουση με τους Ισπανούς

Παρ' όλη την οικονομική τους δύναμη, οι κρεολοί δεν είχαν στα χέρια τους την πολιτική εξουσία, η οποία ασκούνταν από τους πενινσουλάρες, κατόχους όλων των διοικητικών, στρατιωτικών και θρησκευτικών θέσεων. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την υπεροψία των πενινσουλάρες, έτρεφε για αιώνες την οργή της αφρόκρεμας που είχε γεννηθεί στη Λατινική Αμερική. Κατά το 19ο αιώνα, οι νέοι κρεολοί, εμπνεόμενοι από την Αμερικανική και τη Γαλλική Επανάσταση, βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα για ανεξαρτησία από την Ισπανία.
Ωστόσο, η απελευθέρωση δεν επέφερε τη χαλάρωση των αυστηρών ταξικών διακρίσεων του νοτιοαμερικανικού κόσμου. Υπήρχε ακόμη το τεράστιο χάσμα μεταξύ των πλούσιων κρεολών, οι οποίοι απλώς αντικατέστησαν τους Ισπανούς στην κορυφή της κοινωνίας, και των φτωχών μαζών, όπως και προγενέστερα.
Επιχείρηση Κρεμλίνο

Η Επιχείρηση Κρεμλίνο (αγγλικά: Operation Kremlin), ήταν μια επιτυχημένη επιχείρηση εξαπάτησης της Ναζιστικής Γερμανίας κατά των Σοβιετικών δυνάμεων τον Μάιο-Ιούνιο του 1942. Αφού οι Γερμανοί στρατιώτες κατέλαβαν την πόλη Χάρκοβο τον Οκτώβριο του 1941, η Γερμανική Ανώτατη Διοίκηση σχεδίαζε επίθεση για να καταστρέψει τις σοβιετικές δυνάμεις προς τον νότιο τομέα του Ανατολικού Μετώπου. Για να εκτρέψει την προσοχή των Σοβιετικών από αυτή την επίθεση, στις 29 Μαΐου 1942, η Ανωτάτη Διοίκηση διέταξε "την όσο το δυνατόν νωρίτερα επανάληψη της επίθεσης στη Μόσχα" από το Κέντρο Στρατιωτικής Ομάδας.
Ο παράγοντας που έκανε την επιχείρηση Κρεμλίνο να φαίνεται αληθινή στην Σοβιετική Ανωτάτη Διοίκηση (Σταβάκα) ήταν  ότι συνέπεσε με τη σκέψη των Σοβιετικών, την  οποία οι Γερμανοί δεν γνώριζαν. Οι Σοβιετικοί είχαν ήδη πιστέψει ότι οι Γερμανοί θα κάνουν μια δεύτερη προσπάθεια για να πάρουν τη Μόσχα σε μια μεγαλύτερη  επίθεση το καλοκαίρι του 1942. 
Η οδηγία που δόθηκε στο Κέντρο Στρατιωτικής Ομάδας, η οποία  ανέθεσε σε δύο μεραρχίες Πάντσερ τις πανομοιότυπες αποστολές που είχαν λάβει το προηγούμενο φθινόπωρο που θα μπορούσε να  είχε ληφθεί ως  πραγματική, ακόμη και από τους γερμανούς αξιωματικούς που την γνώριζαν. Οι περισσότεροι από αυτούς κρατήθηκαν όμως στο σκοτάδι για αυτήν την εξαπάτηση, γεγονός που την  έκανε ακόμα πιο πιστευτή.

Το σχέδιο

Στο πλαίσιο της επιχείρησης Κρεμλίνο, ήταν οι αυξημένες αεροπορικές πτήσεις της Λουφτβάφε προς και γύρω από τη Μόσχα, καθώς και οι αξιωματικοί που ήταν υπεύθυνοι για τις ανακρίσεις των αιχμαλώτων πολέμου 
έλαβαν λίστες ερωτήσεων για να ρωτήσουν σχετικά με την άμυνα της Μόσχας και για  τα σφραγισμένα πακέτα των χαρτών της Μόσχας. Η υποτιθεμένη επίθεση είχε οριστεί για την 1η Αυγούστου του 1942.
Σχέσεις Ελλάδας-Μονακό

Οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Μονακού είναι οι επίσημες διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Πριγκιπάτου του Μονακό .

Επισκόπηση

Οι σχέσεις μεταξύ του Μονακό και της Ελλάδας περιέχουν "υψηλό επίπεδο συνεργασίας" σύμφωνα με το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών. Υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών για την πρόληψη της διπλής φορολογίας. Οι πολίτες του Μονακό και της Ελλάδας δεν χρειάζονται βίζα για να εισέλθουν στην Ελλάδα και στο Μονακό αντίστοιχα.  
Ο Αλβέρτος Β΄ του Μονακό, πρίγκιπας του Μονακό , πραγματοποίησε ιδιωτική επίσκεψη στην Αθήνα στις 17 και 18 Μαΐου 2010, κατά τη διάρκεια της οποίας συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια.
Χάρης Παυλίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χάρης Παυλίδης, από το 1991 έως το 2000 έγινε ένας από τους παίκτες του Ολυμπιακού που συντέλεσε στην άνοδο και την παραμονή των «ερυθρόλευκων» στην κορυφή, κατακτώντας το νταμπλ την πρώτη χρονιά του. 
Έμεινε στον Ολυμπιακό τα δύο χρόνια του Νίκολα Στάμενιτς, από το 1998 έως το 2000 και συγκέντρωσε στοιχεία που τον βοήθησαν στην προπονητική φιλοσοφία του. 
Ο Χάρης Παυλίδης, που ξεκίνησε την καριέρα του ως προπονητής της ομάδας πόλο Ανδρών του Εθνικού. Στο γυναικείο πόλο έφτιαξε, παίρνοντας αρκετές παίκτριες από τη Γλυφάδα στην οποία ήταν κόουτς, την ομάδα πόλο Γυναικών του Ολυμπιακού που κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (2009, 2011) και έπαιξε σε δύο Final 4 του Champions Cup (του 2010 και του 2011 στα οποία ο Ολυμπιακός κατέκτησε την 4η και την 3η θέση αντίστοιχα)
Νώε (ταινία)

Πλοκή

Έμπειρος μαχητής, μάγος και θεραπευής, ο Νώε ήθελε μόνο την ειρήνη για τον ίδιο και την οικογένειά του. Ωστόσο, κάθε βράδυ, ο Νώε βασανίζεται από οράματα μιας ατέλειωτης πλημμύρας, που συμβολίζει την καταστροφή όλης της ζωής. Σταδιακά, αρχίζει να κατανοεί το μήνυμα που του έστειλε ο Θεός. Ο Θεός αποφάσισε να τιμωρήσει τους ανθρώπους και να τους σκοτώσει όλους. Αλλά έδωσε στο Νώε μια τελευταία ευκαιρία να διατηρήσει τη ζωή στη Γη.

Ανάπτυξη

Ο Ντάρεν Αρονόφσκι συζήτησε για πρώτη φορά το Νώε με την εφημερίδα The Guardian τον Απρίλιο του 2007 λέγοντας ότι η φιγούρα του Νώε τον εντυπωσίαζε από όταν ήταν δεκατριών ετών. Ο Αρονόφσκι εξήγησε ότι έβλεπε τον Νώε ως "ένα σκοτεινό, πολύπλοκο χαρακτήρα, ο οποίος βίωνε την ενοχή του επιζήσαντα μετά την πλημμύρα". Ο Αρονόφσκι δούλευε στα πρώτα προσχέδια του σεναρίου για το Νώε την περίδο που προσπαθούσε να γυρίσει την ταινία Η Πηγή της Ζωής (The Fountain, 2006) και απέτυχε όταν ο Μπραντ Πιτ αποχώρησε από το πρότζεκτ.
Ο Άρι Χάντελ, συνεργάτης του Αρονόφσκι στις ταινίας Η Πηγή της Ζωής (The Fountain, 2006), Ο Παλαιστής (The Wrestler, 2008) και Μαύρος Κύκνος (Black Swan, 2010), τον βοήθησε στην ανάπτυξη του σεναρίου. Πριν βρουν οικονομική υποστήριξη για την ταινία, συνεργάστηκαν με τον Καναδό καλλιτέχνη Νίκο Χένρικον για να μεταφέρουν το σενάριο σε μια γραφική νουβέλα. Ο πρώτος τόμος της νουβέλας κυκλοφόρησε στη γαλλική γλώσσα από το βελγικό εκδοτικό οίκο Le Lombard τον Οκτώβριο του 2011 με τον τίτλο Noé: Pour la cruauté des hommes (Noah: For the Cruelty of Men). Μετά τη δημιουργία της νουβέλας, ο Αρονόφσκι έκλεισε συμφωνία με την Paramount και τη New Regency να παράγουν την ταινία με προϋπολογισμό 130 εκατομμύρια δολάρια.

Κάστινγκ

Ο Αρονόφσκι προσέφερε το ρόλο του Νώε στους Κρίστιαν Μπέιλ και Μάικλ Φασμπέντερ, οι οποίοι τον απέρριψαν. Ο Μπέιλ προτίμησε το ρόλο του Μωυσή στην ταινία Exodus του Ρίντλεϊ Σκοτ. Η Ντακότα Φάνινγκ πήρε αρχικά το ρόλο της Ίλα, αλλά αποχώρησε λόγω άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων. Η Τζούλιαν Μουρ θεωρήθηκε πιθανή για το ρόλο της Νάμι. Οι Λίαμ Νίσον, Λιβ Σράιμπερ και Βαλ Κίλμερ θεωρήθηκαν πιθανοί για το ρόλο του Τούμπαλ-κάιν..

Box office

Με προϋπολογισμό 125.000.000 δολάρια, η ταινία Νώε έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 43,7 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 101,2 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 261,4 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 362,6 εκατομμύρια δολάρια.
Γιαροσλάβ Β΄ του Βλαντίμιρ

Η ζωή του

Ήταν ο 4ος γιος του Βσέβολοντ Γ΄ του Βλαντιμίρ και της Μαρίας πριγκίπισσας της Οσετίας. Ο πατέρας του τον έστειλε το 1200 κυβερνήτη στο Περειασλάβλ. Έπειτα τον έστειλε να καταλάβει το Ριαζάν, αλλά οι κάτοικοί του αντιστάθηκαν σθεναρά. Το 1209 τον έστειλε να αντιταχθεί στον Μστισλάβ πρίγκιπα του Νόβγκοροντ και μετά από αρκετές μάχες οι δύο τους έκαναν ειρήνη. Μάλιστα ο Γιαροσλάβ Β' νυμφεύθηκε την Ροστισλάβα, κόρη του Μστισλάβ. Οι αντιπαράθεση επαναλήφθηκε το 1216: ο Μστισλάβ νίκησε τον Γαροσλάβ Β' στον ποταμό Λίπιτσα, που υποχωρώντας έχασε το κράνος του: βρέθηκε το 1808 από τους αρχαιολόγους. Τότε χώρισε τη σύζυγό του. Τελικά έγινε πρίγκιπας του Νόβγκοροντ το 1222 και άρχισε εκστρατείες: πολιόρκησε την πρωτεύουσα της Εσθονίας, κατέστρεψε τη Φινλανδία και νίκησε τους εχθρούς του Λιθουανούς και Τεύτονες Ιππότες. Το 1236 μεταφέρθηκε από το Νόβγκοροντ στο Κίεβο, αφήνοντας αντιπρόσωπό του εκεί τον γιο του Αλέξανδρο. 
Το 1238 οι Μογγόλοι εισέβαλαν και στη μάχη σκοτώθηκε ο αδελφός του Γιούρι Β', ενώ ο ίδιος μεταφέρθηκε στο Βλαντιμίρ όπου αποκατέστησε τις δηωμένες πόλεις. Το 1243 τον κάλεσε ο Μπατού χαν και έπειτα από μακρά συζήτηση έφυγε με τιμές, όμως όταν το 1245 τον κάλεσε ο εξάδελφός του Γκουγιούκ χαν, δηλητηριάστηκε από τη μητέρα τού χαν.
Ξενοδοχείο Λοντόνσκαγια

Ιστορικό ίδρυσης

Το Ξενοδοχείο "Λοντόνσκαγια" κτίστηκε αρχικά ως ιδιωτική κατοικία στα 1826 - 1828 από τον αρχιτέκτονα Φ. Κ. Μπόφο (F. K. Boffo) σε ρυθμό της πρώιμης Ιταλικής Αναγέννησης. Το 1846, ο Jean-Batiste Karuta, διάσημος Γάλλος ζαχαροπλάστης, έγινε ο πρώτος ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου, που του έδωσε το όνομα "Λοντόνσκαγια" σ' αντίθεση με τη μόδα της εποχής, που ξενοδοχεία, εστιατόρια-ταβέρνες ή καφε-ζαχαροπλαστεία είχαν γαλλικές ονομασίες.
Από τα μέσα του 19ου αιώνα,Έλληνες επιχειρηματίες είχαν δραστηριοποιηθεί στην Οδησσό, η οποία, σύμφωνα με απογραφή του 1897, αριθμούσε 5.000 κατοίκους που δήλωναν Έλληνες. Ανάμεσα σ' αυτούς, ο Έλληνας επιχειρηματίας Στέφανος Ράλλης, καταγόμενος από μεγάλη αρχοντική οικογένεια της Χίου, ήταν για μεγάλο διάστημα ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου "Λοντόνσκαγια".
Στα 1899 - 1900, το ξενοδοχείο "Λοντόνσκαγια" ανακαινίστηκε ριζικά από τον αρχιτέκτονα Γιούρι Ντμιτρένκο (J. M. Dmitrenko), ο οποίος, παρ' όλες τις νέες προσθήκες του σχεδίου του, διατήρησε με σεβασμό τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά στο εσωτερικό του κτηρίου και την αναγεννησιακή πρόσοψή του. 
Όπως αναφέρει η Μαρία Καραβία ("Οδησσός: Η Λησμονημένη Πατρίδα"), "ο αρχιτέκτονας Γιούρι Ντμιτρένκο είχε κουραστεί πολύ το 1899, όταν έχτιζε το περίφημο ξενοδοχείο "Λοντόνσκαγια", να εντάξει τον νεομπαρόκ όγκο του στην αρμονική αρχιτεκτονική του Πριμόρσκι μπουλβάρ, που εθεωρείτο ήδη παλαιά, "καλή" αρχιτεκτονική. Αλλά οι άνθρωποι της "νέας τάξης", όπως βεβαιώνει άλλος παρατηρητής της εποχής, ο Ηλία Έρενμπουργκ, έβαλαν το πολυτελές ξενοδοχείο στη ζωή τους αμέσως".
Το ξενοδοχείο "Λοντόνσκαγια" αποτελεί εθνικό και πολιτιστικό μνημείο της Οδησσού, που συνδέεται με διασημότητες από όλο τον κόσμο που φιλοξενήθηκαν στα δωμάτιά του, αλλά και με τις ιστορικές μνήμες και τα δραματικά γεγονότα που εκτυλίχτηκαν εκεί κοντά στις Σκάλες Ποτέμκιν.

Διάσημοι επισκέπτες

Ανάμεσα στους πρώτους και πιο διάσημους επισκέπτες του ξενοδοχείου "Λοντόνσκαγια", από τα τέλη ακόμη του 19ου αιώνα, περιλαμβάνονται ο αυτοκράτορας της Βραζιλίας Πέτρος Β' (Dom Pedro ΙΙ), ο Άντον Τσέχοφ, ο Ρώσος μυθιστοριογράφος Αλεξάντρ Κουπρίν, ο Σκωτσέζος συγγραφέας Ρόμπερτ Λιούις Στήβενσον και ο διάσημος Ρώσος θαλασσογράφος Ιβάν Αϊβαζόβσκι.
Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 και καθ' όλη τη διάρκεια του σοβιετικού καθεστώτος, το "Λοντόνσκαγια" αποτέλεσε το ξενοδοχείο της αριστοκρατίας και των αξιωματούχων του καθεστώτος, αλλά και διασημοτήτων από ολόκληρο τον κόσμο, όπως ήταν οι Γάλλοι κομμουνιστές συγγραφείς Ανρί Μπαρμπύς και Λουί Αραγκόν, η ρωσικής καταγωγής Γαλλίδα λογοτέχνις Έλσα Τριολέ, η Αμερικανίδα χορεύτρια Ισιδώρα Ντάνκαν κ. ά.
Ο Ιταλός ηθοποιός Μαρτσέλο Μαστρογιάνι και ο Σοβιετικός σκηνοθέτης Νικήτα Μιχάλκοφ, ο οποίος απέκτησε διεθνή φήμη με τη σκηνοθεσία του στην ιταλοσοβιετική συμπαραγωγή "Τα μαύρα μάτια" (1987), βασισμένη σε διηγήματα του Άντον Τσέχοφ και με πρωταγωνιστή τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, είχαν φιλοξενηθεί στο πολυτελές "Λοντόνσκαγια" της Οδησσού.