google/wiki40b huggingface dataset:
Γκέιρ Χάαρντε

Προφίλ

Γεννήθηκε στο Ρέικιαβικ στις 8 Απριλίου 1951 και ανήκει στο Κόμμα Ανεξαρτησίας, του οποίου ήταν Πρόεδρος από το 2005 ως το 2009. Μέλος του Κοινοβουλίου από το 1987, εργάστηκε ως οικονομολόγος στην Κεντρική Τράπεζα της χώρας του. Ήταν Υπουργός Οικονομικών από το 1998 ως το 2005.
Έγινε πρωθυπουργός μετά την παραίτηση του Χαλντόρ Ασγκρίμσον, τον Ιούνιο του 2006. Το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές του 2007.

Κρίση 2008

Επί προεδρίας του, τον Οκτώβριο του 2008 η Ισλανδία απειλήθηκε από τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση και ο Χάαρντε σε τηλεοπτικό διάγγελμά του έκανε λόγο για «απειλή εθνικής χρεοκοπίας». Το κράτος εισήγαγε επείγουσα νομοθεσία και θα δοθούν στην κυβέρνηση ενισχυμένες εξουσίες επί του τραπεζικού τομέα, ενώ κλειδώθηκε προσωρινά και η ισοτιμία της κορόνας έναντι του ευρώ. Η Ρωσία φέρεται έτοιμη να παράσχει δάνειο ύψους 4 δισ. ευρώ.

Διαμαρτυρίες και παραίτηση

Στις 23 Ιανουαρίου του 2009 ο Γκέιρ ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί για λόγους υγείας από την προεδρία του κόμματός του (Κόμμα της Ανεξαρτησίας) στο επόμενο συνέδριο του κόμματος. Ο πρωθυπουργός υπό το βάρος αυξανόμενων πιέσεων ανακοίνωσε ότι παραιτείται με σκοπό να διεξαχθούν πρόωρες εκλογές στις 9 Μαΐου. Ο Χάαρντε ανακοίνωσε επίσημα την κατάρρευση της κυβέρνησής του στις 26 Ιανουαρίου του 2009.
Μέιν Ρόουντ

Σχέδια για μετακίνηση

Οι άνθρωποι της τότε Σίτι σκέφτονταν σοβαρά το θέμα της μετακίνησης από το Χάιντ Ρόουντ, ιδίως μετά την φωτιά που κατέστρεψε την κύρια κερκίδα του. Τα πρώτα σχέδια έγιναν το 1922. Στην αρχή σκέφτονταν να χτιστεί στα ανατολικά της πόλης, όπου βρίσκονται οι περισσότεροι οπαδοί της ομάδας αλλά η έλλειψη χώρου τους οδήγησε να πάνε στα νότια της πόλης.

Χτίσιμο

Ένα οικόπεδο περίπου 16 στρέμματα αγοράστηκε για 5500 λίρες. Εκεί βρισκόταν και μια αποικία αθίγγανων οι οποίοι λέγεται ότι καταράστηκαν το μέρος. Η κατασκευή διήρκησε 300 μέρες ενώ δαπανήθηκαν 100.000 λίρες για αυτήν.

Τα πρώτα χρόνια

Ο πρώτος αγώνας εκεί έγινε στις 25 Αυγούστου του 1923, όταν η Μάντσεστερ Σίτι κέρδισε με 2-1 την Σέφιλντ Γιουνάιτεντ. Τον αγώνα παρακολούθησαν σχεδόν 60.000 θεατές. Το 1934 σημειώθηκε ρεκόρ προσέλευσης κόσμου στα Αγγλικά γήπεδα από μια μόνο ομάδα με σχεδόν 85.000 κόσμο να στριμώχνεται ώστε να παρακολουθήσει έναν αγώνα (το πρώτο ρεκόρ είχε σημειωθεί σε έναν τελικό κυπέλλου με 120.000 κόσμο αλλά και από τις δυο ομάδες). Για την ιστορία, το ματς διεξήχθει στις 3 Μαρτίου, όπου η Μάντσεστερ Σίτι κέρδισε 1-0 την Στόουκ. Κατά τη διάρκεια και μετά τον Δεύτερο Πσγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι και το 1949, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το χρησιμοποίησε σαν έδρα επειδή το Ολντ Τράφορντ είχε βομβαρδισθεί.

1950-1980

To 1953 τοποθετήθηκαν οι προβολείς ενώ το 1957 ανακατασκευάστηκε η κερκίδα απέναντι από την κύρια κερκίδα και ονομάστηκε Κίππαξ (η κερκίδα). Εκεί εγκαταστάθηκαν οι φανατικοί οπαδοί της ομάδας. Την δεκαετία του '70 κατασκευάστηκε και η Βόρεια κερκίδα που παρέμεινε απαράλλαχτη μέχρι και την κατεδάφιση του γηπέδου.

1990

Επειδή κάποια μέρη του γηπέδου είχαν παλιώσει έπρεπε να ανακατασκευαστούν. Για αυτό το Πλαττ Λειν (Platt Lane) αναδημιουργήθηκε. Επίσης, γκρεμίστηκε το παλιό Κίππαξ και χτίστηκε ένα νέο, τριώροφο κομμάτι που ονομάστηκε "Νέο Κίππαξ". Επίσης, με βάση νέους κανονισμούς, το γήπεδο απέκτησε καρεκλάκια σε όλες τις κερκίδες.

Το τέλος

Έτσι, στις 11 Μαϊου του 2003, διεξήχθη το τελευταίο παιχνίδι του γηπέδου. Τα εισητήρια κόστισαν μέχρι και 250 λίρες. Για την ιστορία, η Σίτι έχασε με σκορ 0-1 από τη Σαουθάμπτον ΦΚ.

Μετά τη κατεδάφιση

Σε ένα άρθρο μιας αγγλικής εφημερίδας γράφτηκε ότι σαν την ατμόσφαιρα του Μέιν Ρόουντ δεν μπορεί να συγκριθεί κανένα άλλο γήπεδο και ότι για πάντα θα είναι ένα από τα πιο θρυλικά γήπεδα στην Αγγλιά.
Αλέξης Κυρίτσης

Καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα του Παπάγου όπου μετά από τρία πήρε μεταγραφή στον Άρη. Με τους "κιτρινόμαυρους" της Θεσσαλονίκης αγωνίστηκε για δύο σεζόν (2003-04 & 2004-05) πανηγυρίζοντας το Κύπελλο Ελλάδος το 2004. Το 2005 πήγε στο Μαρούσι και συνέχισε διαδοχικά σε ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Ε.Κ. Καβάλας, Ηλυσιακό.
Το 2011 η ομάδα του Παναθηναϊκού, μετά από την μεταγραφή του Ντρού Νίκολας στην Ολίμπια Μιλάνου, του υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο αγωνιζόμενος στην θέση σούτινγκ γκαρντ. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος και έφτασε στο Final-4 της Κωνσταντινούπολης. 
Το καλοκαίρι του 2012, υπέγραψε στην ομάδα του Ίκαρου Καλλιθέας και το 2013 υπέγραψε στην ομάδα του Πανιωνίου. Με την ομάδα της Νέας Σμύρνης, έφτασε έως τους 32 του EuroCup, ενώ στην Basket League κατέλαβε την 4η θέση. 
Μετά το πέρασμα του από την ομάδα της Δόξας Λευκάδας, φόρεσε την φανέλα του Α.Σ.Ε. Δούκα, αγωνιζόμενος στην Β΄ εθνική κατηγορία. Με τον Δούκα αγωνίστηκε για 3 χρόνια.

Εθνική Ελλάδος

Συμμετείχε με την Εθνική ομάδα στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2009, κερδίζοντας το ασημένιο μετάλλιο. Με το εθνόσημο μέτρησε 9 συμμετοχές με 82 πόντους (μ.ο: 9.11).
Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Αραβίας

Η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Αραβίας είναι μια πρωτοβουλία του Αραβικού συνδέσμου υπό την αιγίδα της UNESCO της οποίας στόχος είναι  η ανάδειξη του Αραβικού πολιτισμού και η ενθάρρυνση της συνεργασίας μεταξύ των αραβικών κρατών.
Φιλ Νέβιλ

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στο Μπέρι, στην Ευρύτερη περιφέρεια του Μάντσεστερ. Μαζί με τον αδελφό του, Γκάρι, ξεκίνησε την εκπαίδευση απο τις ακαδημίες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Ο Φιλ Νέβιλ, μαζί με τον αδελφό του, Γκάρι, ήταν ένας από τους τρομερούς νεαρούς που ανέβασε ο προπονητής Άλεξ Φέργκιουσον στην πρώτη ομάδα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Έκανε στην πρώτη ομάδα το ντεμπούτο του στη σεζόν 1994-95, αλλά δεν πήρε πολλές ευκαιρίες για να αγωνίστεί στην πρώτη ομάδα  μέχρι την επόμενη σεζόν. Έμεινε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ως το 2005 και κέρδισε έξι  Πρωτθλήματα Αγγλίας, τρία Κύπελλα Αγγλίας και το Τσάμπιονς Λιγκ το 1999.

Έβερτον

Στις 4 Αυγούστου 2005, ο Νέβιλ υπέγραψε στην Έβερτον πενταετές συμβόλαιο έναντι αμοιβής άνω των £ 3,5 εκατομμυρίων. Έκανε το ντεμπούτο του σε ένα προκριματικό αγώνα για το Τσάμπιονς Λιγκ  εναντίον της Ισπανικής Βιγιαρεάλ Π.Σ., όντας αντίπαλος με τον πρώην συμπαίκτη του στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Ντιέγκο Φορλάν. Το επόμενο Σαββατοκύριακο, ο Νέβιλ έκανε  το ντεμπούτο για τα "Ζαχαρωτά", κόντρα στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ο αγώνας σηματοδότησε την πρώτη φορά που ο Φιλ και ο αδελφός Γκάρι έπαιξαν για αντίπαλες ομάδες.
Ο Νέβιλ αγωνίστηκε με την φανέλα της Έβερτον για 8 χρόνια, πραγματοποιώντας 303 συμμετοχές, σε όλες τις διοργανώσεις, και σημειώνοντας 5 γκολ. Τον Απρίλιο του 2013, η Έβερτον ανακοίνωσε πως δεν θα ανανεώσει το συμβόλαιό του μετά την λήξη του, το καλοκαίρι του έτους. Μετά το τέλος της σεζόν, ο ίδιος ο παίκτης ανακοίνωση το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας.

Εθνική Αγγλίας

Ο Φιλ Νέβιλ αγωνίστηκε αρκετές φορές με την εθνική ομάδα της χώρας του, με την οποία πέρασε απο όλα τα κλιμάκια της μέχρι να φτάσει στην Εθνική αντρών, κάνοντας το ντεμπούτο του στα 19α γενέθλιά του εναντίον της Κίνας. Παρά το γεγονός ότι ήταν στην ομάδα της Αγγλίας για τα Ευρωπαικά πρωταθλήματα του 1996, 2000 και 2004, και έχοντας 59 συμμετοχές (23 ως αλλαγή), ο Νέβιλ δεν έχει ποτέ αγωνιστεί για την Αγγλία σε Παγκόσμιο Κύπελλο.
Γεννήτρια

Η γεννήτρια ή ηλεκτρογεννήτρια, (generator), είναι μηχανή που βασίζεται πάνω στους νόμους της ηλεκτροφυσικής και ιδιαίτερα του φαινομένου της ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής που ανακάλυψε ο διάσημος άγγλος φυσικός Μιχαήλ Φαραντέϋ, το 1831, και που αφορά την ενέργεια και τη μετατροπή της από τη μια μορφή σε μια άλλη.
Συγκεκριμένα η γεννήτρια μετατρέπει τη μηχανική ενέργεια σε ηλεκτρική, σύμφωνα με φαινόμενο της φυσικής κατά το οποίο εαν ένα πηνίο περιστραφεί μέσα σ' ένα μαγνητικό πεδίο, τότε στις άκρες του πηνίου παράγεται ηλεκτρικό ρεύμα.
Η γεννήτρια αποτελείται από δύο μέρη: το ακίνητο μέρος της που λέγεται στάτορας, ή στατόν, ή επαγωγέας ή πόλοι της μηχανής, στο οποίο υπάρχουν μαγνήτες (μόνιμοι μαγνήτες ή ηλεκτρομαγνήτες) και το κινητό μέρος της που λέγεται επαγώγιμο, ή στρεπτόν ή ρότορας (εκ του αγγλικού rotor), στο οποίο υπάρχουν πηνία. Γυρίζοντας το ρότορα μέσα στο στάτορα παράγεται ηλεκτρικό ρεύμα. Η περιστροφή του ρότορα γίνεται με ατμομηχανή, με υδροστρόβιλο κλπ. Η πιο γνωστή και απλούστερη ηλεκτρογεννήτρια είναι το γνωστό «δυναμό» των ποδηλάτων.

Γεννήτριες συνεχούς ρεύματος

Οι γεννήτριες στην έξοδό τους παράγουν είτε εναλλασσόμενο ρεύμα είτε συνεχές ρεύμα («δυναμό»).Οι περισσότερες γεννήτριες συνεχούς ρεύματος μοιάζουν με τις γεννήτριες εναλλασσόμενου ρεύματος.Η διαφορά τους έγκειται στην ύπαρξη ενός συγκεκριμένου μηχανισμού στις γεννήτριες συνεχούς ρεύματος, που ονομάζεται συλλέκτης.Οι γεννήτριες συνεχούς ρεύματος χωρίζονται σε γεννήτριες ανεξάρτητης διέγερσης, γεννήτριες παράλληλης διέγερσης, γεννήτριες διέγερσης σειράς, γεννήτριες με αθροιστική σύνθετη διέγερση και γεννήτριες με διαφορική σύνθετη διέγερση. Οι γεννήτριες συνεχούς ρεύματος είναι αρκετά σπάνιες στα σύγχρονα συστήματα ισχύος, λόγω της αντικατάστασής τους από την συνδυασμένη χρήση γεννήτριας εναλλασσόμενου ρεύματος και ανορθωτή προκειμένου να παραχθεί το συνεχές ρεύμα.
Fiat G.49

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Το G.49 αναπτύχθηκε για να αντικαταστήσει τα εκπαιδευτικά αμερικανικής προέλευσης T-6 Texan και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση το 1952. Ήταν ένα χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο ολομεταλλικής κατασκευής με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης. Εκπαιδευτής και εκπαιδευόμενος κάθονταν ο ένας πίσω από τον άλλο.
Neograeca Medii Aevi

Η σειρά των συνεδρίων

Τα ακόλουθα συνέδρια έχουν λάβει χώρα μέχρι στιγμής με τον τίτλο Neograeca Medii Aevi:

2. Istituto Ellenico di Studi Bizantini e Postbizantini di Venezia, Βενετία 1991

Πρακτικά:
Nikolaos M. Panagiotakis (Εκδ..): Origini della letteratura neogreca. Atti del secondo Congresso internazionale Neograeca medii aevi, Venezia, 7-10 novembre 1991. Βενετία 2000.

6. Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων 2005

Πρακτικά:
Γιάννης Μαυρομάτης, Νίκος Αγιώτης (εκδ..): Πρώιμη νεοελληνική δημώδης γραμματεία. Γλώσσα, παράδοση και ποιητική. Πρακτικά του 6ου Διεθνούς Συνεδρίου Neograeca Medii Aevi. Ηράκλειο: Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη 2012. – Βιβλιοκρισία: Walter Puchner, in: Südost-Forschungen 71, 2012, S. 710-711.

Η εκδοτική σειρά

Στην  εκδοτική σειρά Neograeca Medii Aevi του εκδοτικού οίκου Romiosini έχουν εκδοθεί 9 μελέτες με θέμα την πρώιμη νεοελληνική λογοτεχνία:
I: Hans Eideneier: Neograeca medii aevi: Text und Ausgabe. Tagungsakten zum internationalen wissenschaftlichen Symposion von 1986 zur Herausgabe von Texten der Byzantinischen Volksliteratur. 1987, ISBN 978-3-923728-90-9
II: Ulrich Moennig: Zur Überlieferungsgeschichte des mittel- und neugriechischen Alexanderromans. 1987, ISBN 978-3-923728-91-6
III: Krasopateras. Kritische Ausgabe der Versionen des 16.-18. Jahrhunderts. Besorgt von Hans Eideneier. 1988, ISBN 978-3-923728-92-3
IV: Cornelia Pochert: Die Reimbildung in der spät- und postbyzantinischen Volksliteratur. 1991, ISBN 978-3-923728-93-0
V: Ptochoprodromos. Einführung, kritische Ausgabe, deutsche Übersetzung, Glossar. Von Hans Eideneier. 1991, ISBN 978-3-923728-94-7
VI: Ulrich Moennig: Die spätbyzantinische Rezension *ζ des Alexanderromans. (Dissertation Köln 1991), 1992, ISBN 978-3-923728-95-4
VII: Helma Winterwerb: Porikologos. 1992, ISBN 978-3-923728-98-5
VIII: Panagiotis Toufexis: Das Alphabetum vulgaris linguae graecae des deutschen Humanisten Martin Crusius (1526-1607). Ein Beitrag zur Erforschung der gesprochenen griechischen Sprache im 16. Jh. (Dissertation Hamburg 2003), 2005, ISBN 3-929889-71-4
IX: Apokopos. A fifteenth century Greek (Veneto-Cretan) catabasis in the vernacular. Synoptic edition with an introduction, commentary and index verborum by Peter Vejleskov, with an English translation by Margaret Alexiou, 2005, ISBN 3-929889-60-9
Από το 2014 ο εκδοτικός οίκος Romiosini αποτελεί τμήμα του CeMoG (Centrum Modernes Griechenland).
Κανάλια Κέρκυρας

Ιστορία

Πριν υπαχθούν στον δήμο Κερκυραίων τα Κανάλια ήταν κοινότητα που προέκυψε από την συγχώνευση των τριών κοινοτήτων, Αρβανιτοκάναλου, Ρωμαίικου καναλιού και Αγίας Ελένης. Όταν έγινε η ένωση των κοινοτήτων συμπεριλήφθηκαν οι περιοχές Καντακαλού, Αγίας Βουργής, Καλλιθέας, Ραδιοφωνικού Σταθμού, η περιοχή μέχρι τά Τρία Γεφύρια, η περιοχή μέχρι τήν Αλεπού καί η περιοχή μέχρι την κοινότητα Βυρού(Βρυώνη).
Εθνικός ύμνος του Πακιστάν

Ιστορία

Την ημέρα της ανεξαρτησίας του, στις 14 Αυγούστου του 1947, το Πακιστάν δεν είχε εθνικό ύμνο. Όταν έγινε η έπαρση της σημαίας στην τελετή, ακούστηκε το τραγούδι "Pakistan Zindabad, Azadi Paendabad". Η σημαία είχε εγκριθεί από τη συμβουλευτική συνέλευση μόλις τρεις ημέρες νωρίτερα.  Ο Μοχάμετ Άλι Τζίναχ, πρώτος κυβερνήτης του Πακιστάν ανέθεσε στον Αζάντ να γράψει έναν ύμνο μέσα σε λίγες ημέρες. Ο ύμνος που γράφτηκε από τον Αζάντ εγκρίθηκε αμέσως από τον Τζίνα και παίχτηκε στο ραδιόφωνο του Πακιστάν. Το έργο του Αζάντ παρέμεινε ο εθνικός ύμνος επί σχεδόν 18 μήνες, παρότι είχε ανταγωνισμό από κάποιον Μπ. Τ. Μπαγκάρ.
Το 1950 το θέμα να γραφεί ένας νέος εθνικός ύμνος παρουσιάστηκε ξανά επιτακτικό, ενόψει της επίσημης επίσκεψης του σάχη του Ιράν Ρεζά Παχλεβί στο Πακιστάν. Παρουσιάστηκε μια μουσική σύνθεση από τον Τσάγκλα. Ο ύμνος καθιερώθηκε επίσημα το 1954.
Ωστόσο, η μουσική ήταν σύνθεση του 1950 και είχε ήδη χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιστάσεις προτού γίνει η καθιέρωση. Το 1950 ο ύμνος παίχτηκε χωρίς στίχους. Τον Αύγουστο του 1954 έγινε η επίσημη καθιέρωσή του. Ο ύμνος παίχτηκε επίσης στη διάρκεια της επίσκεψης του πρωθυπουργού του Πακιστάν στις ΗΠΑ. Στο ραδιόφωνο του Πακιστάν ο ύμνος ακούστηκε για πρώτη φορά μετά την επίσημη έγκρισή του στις 13 Αυγούστου του 1954. Ο συνθέτης Τσάγκλα είχε πεθάνει το 1953, λίγο πριν την επίσημη καθιέρωση του ύμνου.
Κώστας Μενδρινός

Σε συλλογικό επίπεδο

Η πρώτη ομάδα που αγωνίστηκε ήταν η Α.Ε. Χαραυγής, ομάδα της γενέτειρας του στον Πειραιά. Από εκεί μετεγγράφηκε στις ακαδημίες του Ολυμπιακού και το 2002 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα των "ερυθρολεύκων". Αγωνίστηκε δύο φορές ως δανεικός στον Ιωνικό Νίκαιας (2003-04, 2005-06), ενώ είχε προηγηθεί και μία στον Ατρόμητο Αθηνών (2002-03). Την περίοδο 2009-10 αποχώρησε ως ελεύθερος και αγωνίστηκε στον ΠΑΣ Γιάννινα, ενώ την επόμενη (2010-11) στον Άρη Θεσσαλονίκης. Το πρώτο μισό της περιόδου 2011-12 βρέθηκε στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία και την Παναχαϊκή, ενώ τον Ιανουάριο του 2012 επέστρεψε στη μεγάλη κατηγορία για να αγωνιστεί στον Πανιώνιο. 
Δύο χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 2014, συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στον Πλατανιά, όπου παρέμεινε 3½ χρόνια, καταγράφοντας 83 συμμετοχές πρωταθλήματος και τρία τέρματα. Το καλοκαίρι του 2017 υπέγραψε ως ελεύθερος στον Απόλλωνα Σμύρνης. Στις 7 Αυγούστου του 2018 υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ηρακλή. Στις 21 Δεκεμβρίου του 2018 το συμβόλαιό του με την ομάδα της Θεσσαλονίκης λύθηκε. Στις 4 Ιανουαρίου του 2019 μεταγράφηκε στον Παναργειακό. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους πήρε μεταγραφή στην Προοδευτική.

Στις εθνικές ομάδες

Ο Μενδρινός υπήρξε τρεις φορές διεθνής με την εθνική Ελπίδων ενώ έχει αγωνιστεί και με τη μεσογειακή εθνική ομάδα.

Σκάνδαλο στημένων αγώνων

Στις 23 Ιουνίου 2011 έγινε γνωστό ότι ο Κώστας Μενδρινός είχε συμμετοχή στο σκάνδαλο των στημένων αγώνων που είχε ως αποτέλεσμα την άμεση αποχώρησή του από τον Άρη, αν και ανακοινώθηκε επίσημα από τον σύλλογο ότι λύθηκε το συμβόλαιό του έναν περίπου μήνα αργότερα, στις 27 Ιουλίου 2011.
Ιωσήφ Κοράλλης

Βιογραφία

Ο Ιωσήφ Κοράλλης, γεννήθηκε το 1803 στον Άγιο Ιωάννη και είχε αδερφούς τον Μιχαήλ Κοράλλη, ιερέα του Αγίου Ιωάννη και τον Κωνστάντιο Κοράλλη, επίσης μοναχό και ηγούμενο της Μονής Λουκούς. Το 1816, οι γονείς του πέθαναν και μετέβη στη Μονή Λουκούς, όπου μόναζε ο αδερφός του, Κωνστάντιος. Το 1818, «έλαβε μετάνοια» από τον τότε ηγούμενο Νεόφυτο Τζαφέρη (Ζαφείρη ή Ζαφειρόπουλο).
Κατά την Επανάσταση του 1821, ο Ιωσήφ μετέφερε με ζώα της Μονής, τρόφιμα στο νεοσυσταθέν Στρατόπεδο των Βερβένων, όπου γενικός προμηθευτής ήταν ο προεστός του Αγίου Ιωάννη, Πάνος Σαρηγιάννης. Με την εγκατάσταση 70 Αγιορειτών μοναχών στη Μονή Λουκούς, κατόπιν διαταγής της Προσωρινής Κυβερνήσεως, οι μοναχοί της Λουκούς την εγκατέλειψαν και ο Ιωσήφ με τον Κωνστάντιο εγκαταστάθηκαν στην Μονή Θεολόγου, πλησίον του Αγίου Ιωάννη. Το 1822, κατετάγη στο στρατιωτικό σώμα του συγχωριανού του Πάνου Ζαφειρόπουλου (Άκουρου).
Το ίδιο έτος, μετά την καταστροφή του Δράμαλη, ο Ιωσήφ αντί να επιστρέψει στην Μονή Θεολόγου, μετέβη στο μετόχι της Λουκούς, τον Άγιο Δημήτριο, κοντά στον Άγιο Ιωάννη, όπου διέμενε ο ηγούμενος Νεόφυτος Τζαφέρης. Εκεί, αποφάσισαν την εκδίωξη των Αγιορειτών μοναχών και την επανεγκατάστασή τους στη μονή. Την εκτέλεση του σχεδίου, ανέλαβε ο ίδιος ο Ιωσήφ. Οι μοναχοί, έφτασαν στην Λουκού, προσποιούμενοι ότι ήθελαν να τρυγήσουν τα μελίσσια τους. Έτσι, εισήλθαν στην Μονή και έδιωξαν τους Αγιορείτες, όπως αναφέρει σε χειρόγραφό του ο Ιωσήφ. Μετά από αυτό, ο Ιωσήφ εγκαταστάθηκε και πάλι στη Λουκού και εκάρη μοναχός.
Το 1823, ο Ιωσήφ μαζί με τον αδερφό του ανακαίνισαν το μοναστήρι. Στα τέλη Ιουλίου του 1826, ο Ιμπραήμ Πασάς, εισέβαλε στην Κυνουρία. Τότε, ο Ιωσήφ βρισκόταν στο μετόχι του Αγίου Δημητρίου, όταν είδε έφιππους Οθωμανούς να πλησιάζουν και αμέσως ενώθηκε με τους μοναχούς της Μονής Θεολόγου και εγκαταστάθηκαν στη θέση Ισιώματα, μέχρι τις 3 Αυγούστου. Οι υπόλοιποι μοναχοί της Λουκούς, κατέφυγαν στην πεδιάδα του Ναυπλίου, όπου αργότερα τους συνάντησε ο Ιωσήφ. Από εκεί, είδε το μοναστήρι της Λουκούς να καίγεται το βράδυ της 5ης με 6ης Αυγούστου. Το απόγευμα της 6ης Αυγούστου, επέστρεψε στη Λουκού και μαζί με άλλους μοναχούς έσβησαν τη φωτιά.
Το 1830, χειροτονήθηκε ιερέας στην Μονή Αρτοκωστάς και μετά από παράκληση των συγχωριανών του έγινε εφημέριος του Αγίου Ιωάννη. Εκεί παρέμεινε εφημέριος μέχρι το 1851, που πέθανε ο αδερφός του Κωνστάντιος και τον διαδέχτηκε ως ηγούμενος. Ο Ιωσήφ, με αναφορά του Έπαρχου Κυνουρίας προς τον Νομάρχη Αρκαδίας, «έχαιρε μεγάλης εκτίμησης και υπολήψεως» και ηγουμένευσε μέχρι το 1855, οπότε και παραιτήθηκε. Ηγουμένευσε επίσης και για 4 μήνες το 1857, οπότε και πάλι παραιτήθηκε.
Ο Ιωσήφ, είχε γράψει τον «Καταγραφικόν Κώδικα, ἱστορικόν τῆς Μονής Λουκοῦς», ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο της Μονής μαζί με άλλα χειρόγραφά του.
Κάρλα Μονρόιγ

Πρώτα Βήματα

Η Κάρλα Μονρόιγ γεννήθηκε στην Γκουαγιάμα, Πουέρτο Ρίκο, που βρίσκεται στη νότια παράκτια περιοχή της κοιλάδας του νησιού του Πουέρτο Ρίκο. Άρχισε να παίρνει μαθήματα του μοντελισμού και έχει ένα πτυχίο στην επικοινωνία στο πανεπιστήμιο. Ήλθε δεύτερη σε δύο σημαντικούς διαγωνισμούς ομορφιάς στο Πουέρτο Ρίκο.

Επαγγελματίας μοντέλο

Αμέσως, η επαγγελματική καριέρα της ως μοντέλο απογειώθηκε. Πόζαρε για διάφορα γνωστά περιοδικά του Πουέρτο Ρίκο. Έχει επίσης γράψει άρθρα σχετικά με την ομορφιά και τον μοντελισμό στα διάφορα περιοδικά.
Το 2000 γίνεται ανταποκρίτρια ειδήσεων στην Univision του Πουέρτο Ρίκο. Το ίδιο έτος παρουσίασε ένα ριάλιτι σόου. Το 2001, παρουσίασε μια άλλη τηλεοπτική εκπομπή, στην οποία πήρε συνεντεύξεις από διεθνείς προσωπικότητες όπως ο Αλεχάντρο Σανθ, και ο Τσαγιάν, μεταξύ άλλων. Ήταν η παρουσιάστρια της τηλεοπτικής εκπομπής Caliente (Καυτός), στο Μεξικό.
Γάλιπε Ηρακλείου

Ιστορικά και στατιστικά στοιχεία

Η αρχαιότερη μνεία του οικισμού αναφέρεται στη συνθήκη Βενετίας - Αλεξίου Καλλέργη του 1299 (Galippe), ως φέουδο του Jano Michael. Ο οικισμός όμως πρέπει να είναι πολύ προγενέστερος, όπως μαρτυρεί το αραβικής προέλευσης όνομά του, πράγμα το οποίο τον ανάγει πριν την β΄ βυζαντινή περίοδο. Επίσης αναφέρεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάντακα το 1368 (Galipe) ως φέουδο του Petro Zampani, που το αφήνει στο βουβό γιο του Marinello.
Αναφέρεται στην επαρχία Πεδιάδας το 1577 από το Fr. Barozzi (Galipe), από τον Kαστροφύλακα (Galipe) το 1583, με 295 κατοίκους. Επίσης αναφέρεται από τον Basilicata ως Galipe, το 1630 και στην τουρκική απογραφή του 1671 με 55 χαράτσα, στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 (ως Ghálipi) με 15 χριστιανικές και 10 μουσουλμανικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στο Δήμο Επισκοπής, με 123 χριστιανικές 128 μουσουλμανικές οικογένειες. Το 1900 είναι στον ίδιο Δήμο, ενώ το 1928 είναι έδρα ομώνυμου αγροτικού Δήμου με 193 κατοίκους. Το 1928 αναφέρεται στην κοινότητα Γαλίφας με 224 κατοίκους. Το 1940 αναφέρεται στην κοινότητα Καινούργιου Χωριού με 238 κατοίκους. Θα παραμείνει στην κοινότητα Καινούργιου Χωριού έως την εφαρμογή του "Σχεδίου Καποδίστριας" (Νόμος 2539/1997) όπου και αποτέλεσε οικισμό του Δήμου Επισκοπής Πεδιάδος. Στην απογραφή του 2001 αναφέρεται με 150 κατοίκους.

Μνημεία

Στο υπέρθυρο της παλιάς Εκκλησίας του Αγίου Νικολάου υπάρχει ανάγλυφο στέμμα του 15ου αιώνα. Επίσης στην εκκλησία η οποία είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, υπάρχει ενετικό ταφικό μνημείο (σαρκοφάγος) του 16ου αιώνα, το οποίο φέρει άγνωστα ανάγλυφα οικόσημα, ένα εκ των οποίων απεικονίζει λιοντάρι με σπαθί το οποίο πιθανώς παραπέμπει στο «λιοντάρι του Αγ. Μάρκου», σύμβολο της Βενετίας. Το συγκεκριμένο ανάγλυφο οικόσημο υπάρχει και στην στέγη της εκκλησίας, πάνω από το ιερό.

Προσωπικότητες

Από τη Γάλιπε αντλεί την καταγωγή του ο διάσημος και διακεκριμένος Έλληνας μουσικοσυνθέτης Χρήστος Λεοντής. Στις 25 Ιουλίου του 2010 , σε μία εκδήλωση διοργανωμένη από τον Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού, παρουσία αρχών και φορέων της περιοχής καθώς και της τοπικής αυτοδιοίκησης, η Γάλιπε τίμησε το μεγάλο Έλληνα μουσικοσυνθέτη.
Βερντιτζανάν Καντινεφέντι

Βιογραφία

Η Βερντιτζανάν Καντινεφέντι γεννήθηκε το 1830 στο Σουχούμι, και ήταν κόρη του Καϊτούκ Τζιόρτζι Ατσμπά και της συζύγου του Γελισαβέτα Χανίμ. Είχε δυο αδελφούς, τον Ισλάμ Μπέη και τον Αχμέτ Μπέη και δυο αδελφές, την Πιριμριούζ Χανίμ και την Εμπρουβάζ Χανίμ. Ήταν θεία του πατέρα της Φατμά Πεσέντ Χανιμεφέντι, συζύγου του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄.
Το 1843 η Σαλίχα άφησε το Σουχούμι και πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1844 η Σαλιχά παντρεύτηκε για πολιτική συμμαχία, τον σουλτάνο Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ στο Παλάτι Τσιραγάν. Μετονομάστηκε σε "Βερντιτζανάν" ενώ έλαβε την έκτη θέση της αυτοκρατορικής συζύγου. Ολόκληρη η οικογένειά της ήταν εξευγενισμένη, πατέρας, αδέλφια και ανίψια. Ο πιο γνωστός ήταν ο γιος του αδελφού της Ισλάμ Μπέη, ο Ρασίμ Μπέης, ο οποίος έλαβε τη θέση του γιατρού στο παλάτι και ο γιος του αδελφού της Αχμέτ Μπέη, ο Οσμάν Πασάς, ο οποίος έλαβε τη θέση του βοηθού του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ στο παλάτι.
Στις 9 Δεκεμβρίου 1844 γέννησε την κόρη της Μουνιρέ Σουλτάν. Τον Αύγουστο το 1845 έλαβε την πέμπτη θέση της αυτοκρατορικής συζύγου. Στις 3 Δεκεμβρίου 1847 γέννησε τον γιο της, Ηγεμόνα Αχμέτ Κεμαλεντίν Εφέντι στο Παλάτι Τσιραγάν. Τον Νοέμβριο του 1851 έλαβε την τέταρτη θέση της αυτοκρατορικής συζύγου και τον Οκτώβριο του 1852 έλαβε την τρίτη θέση της αυτοκρατορικής συζύγου.
Μετά τον θάνατο της Γκιουλουστού Σουλτάν μιας άλλης συζύγου του Αμπντούλ Μετζίτ, η κόρη της Μεντιχά Σουλτάν δόθηκε στην Βερντιτζανάν για να την φροντίσει. Το 1879 η Βερντιτζανάν έπαιξε μεγάλο ρόλο στον γάμο της Μεντιχά Σουλτάν με τον Σαμιπασαζαντέ Νετζίπ Μπέη.
Η Βερντιτζανάν Καντινεφέντι πέθανε στις 9 Δεκεμβρίου 1889 στο Παλάτι Φεριγιέ σε ηλικία 59 ετών. Είναι θαμμένη στο Γενί Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη.
Παραπρεσβείας γραφή

Στην αρχαία Αθήνα κατά το Αττικό Δίκαιο με την ονομασία παραπρεσβείας γραφή φερόταν η καταγγελία που υποβαλλόταν από οποιονδήποτε πολίτη εναντίον πρέσβη που φερόταν να μη είχε συμμορφωθεί επακριβώς σε οδηγίες της πολιτείας κατά την άσκηση των καθηκόντων του, είτε από αμέλεια, είτε από απερισκεψία, είτε ακόμα λόγω δωροδοκίας ή και προδοσίας.

Τέτοιου είδους γραφή ήταν για παράδειγμα η καταγγελία που έκανε ο Δημοσθένης, κατά του αντιπάλου του Αισχίνη μετά την επάνοδό τους σε πρεσβεία που είχαν μεταβεί στον Βασιλέα Φίλιππο.
Η Παραπρεσβείας γραφή γινόταν άλλοτε με εισαγγελία (= καταγγελία) προς την Εκκλησία του Δήμου και άλλοτε ενώπιον της Αρχής των Λογιστών ειδικότερα στη περίπτωση που ο πρέσβης είχε διαχειριστεί και δημόσιο χρήμα.