Εριέττα της Γαλλίας (1727-1752)

Γέννηση και παιδική ηλικία

Τα δίδυμα γεννήθηκαν στο Ανάκτορο των Βερσαλλιών στις 14 Αυγούστου 1727. Ενώ η γέννηση των δίδυμων θεωρήθηκε πολιτική απογοήτευση, ο Λουδοβίκος ήταν ευχαριστημένος. Η Εριέττα πήρε το όνομα της προπρογιαγιάς της Εριέττας, δούκισσας της Ορλεάνης. Ως νόμιμη κόρη του βασιλιά, ήταν πριγκίπισσα της Γαλλίας, αλλά ως η μικρότερη από τα δίδυμα, αναφερόταν ως Δεύτερη Κυρία.
Τα μεγαλύτερα παιδιά του Λουδοβίκου, (οι δίδυμες Ελισάβετ και Εριέττα, η Μαρία Λουίζα, η Μαρία Αδελαΐδα και ο αδελφός τους Δελφίνος της Γαλλίας) μεγάλωσαν στις Βερσαλλίες υπό την εποπτεία της Δούκισσας Μαρίας Ισαβέλλας, ενώ τα μικρότερα αδέρφια τους, Σοφία, Βικτωρία, Θηρεσία και Λουίζα, στάλθηκαν για να ανατραφούν στο Αββαείο του Fontevraud τον Ιούνιο του 1738. Ένας από τους λόγους για τους οποίους οι μικρότερες αδελφές της στάλθηκαν για να ανατραφούν από τις Βερσαλλίες, ήταν τα μεγάλα έξοδα των βασιλικών παιδιών, τα οποία είχαν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στη ζωή του βασιλείου καθώς και να οργανώσουν τις δικές τους εορτές ήδη ως παιδιά. Όσα παρέμειναν στις Βερσαλλίες, όπως η Εριέττα, προφανώς παρακολούθησαν τις εορταστικές εκδηλώσεις και την παραστατική ζωή ήδη από την ηλικία των δώδεκα. Από τουλάχιστον το 1744, μαζί με την αδερφή της Αδελαΐδα συνόδευαν τον πατέρα της στην Όπερα στο Παρίσι και κυνηγούσαν μαζί του πέντε ημέρες την εβδομάδα από τις αρχές του 1746 και μετά.
Το 1739, η Ελισάβετ μετακόμισε στην Ισπανία για να παντρευτεί τον Φίλιππο, έναν νεώτερο γιο του βασιλιά Φίλιππου Ε΄. Η Εριέττα φέρεται να ήταν απελπισμένη που αποχωρίστηκε τη δίδυμή της .

Η ζωή της Εριέττας ως ενήλικη

Η Εριέττα θεωρήθηκε πιο ωραία από την δίδυμή της.  Περιγράφεται ως επιφυλακτική, αλλά έντονα πιστή και ταλαντούχα στη μουσική  Προφανώς ήταν το αγαπημένο παιδί του πατέρα της και λέγεται ότι δεν είχε εχθρούς στο βασίλειο.  Η Εριέττα ερωτεύτηκε τον ξάδελφό της, τον Λουδοβίκο Φίλιππο της Ορλεάνης και ήθελε να τον παντρευτεί. Στον βασιλιά αρχικά άρεσε η ιδέα, αλλά αργότερα άλλαξε γνώμη και τα σχέδια διακόπηκαν το 1743. Η Εριέττα δεν παντρεύτηκε ποτέ και καμία διαπραγμάτευση γάμου δεν έγινε ποτέ γι' αυτήν.
Η δίδυμή της, Ελισάβετ, η οποία χαρακτηρίστηκε ως φιλόδοξη, δεν ήταν ικανοποιημένη ως σύζυγος ενός πρίγκιπα χωρίς θρόνο. Διατηρούσε επαφή με το γαλλικό δικαστήριο μέσω αλληλογραφίας και ήδη από το 1740 καθιέρωσε δίκτυο επαφών στο γαλλικό δικαστήριο για να την βοηθήσει στη φιλοδοξία της να αποκτήσει μια ανεξάρτητη θέση εξουσίας για τον εαυτό της και τον σύζυγό της, με την Εριέττα να είναι μια από τις πιο ένθερμες επαφές της σε αυτό το θέμα. Αν και δεν ασχολείτο με την πολιτική, η Εριέττα φέρεται να ήταν αφοσιωμένη στην προσπάθεια για την πολιτική φιλοδοξία της δίδυμής της, όπως και η μικρότερη αδελφή της Αδελαΐδα και την νύφη της Ινφάντα Μαρία Θηρεσία Ραφαέλα της Ισπανίας. Η μητέρα τους συμμάχησε με άλλους για να επιτύχει το ίδιο, όπως και ο Γάλλος πρεσβευτής στη Μαδρίτη, ο Αρχιεπίσκοπος Ρεμς.
Η Εριέττα, όπως και τα αδέλφια της, αντιπαθούσε τους εξωσυζυγικούς δεσμούς του πατέρα της. Η δυσαρέσκεια τους με τη μοιχεία του πατέρα τους κατευθυνόταν προς τις ερωμένες του, κυρίως τη Μαρκησία ντε Πομπαντούρ, που από το 1745 ήταν η επίσημη ερωμένη του πατέρα. Μαζί με τον αδερφό της Λουδοβίκο και την αδερφή της Αδελαΐδα αποκαλούσαν την ισχυρή ερωμένη του πατέρα τους "Μητέρα πόρνη".  Ωστόσο, όταν η Ελισάβετ επέστρεψε από την Ισπανία για μια επίσκεψη στις Βερσαλλίες το 1748, η ίδια και η Μαντάμ ντε Πομπαντούρ έγιναν στενές φίλες, προκαλώντας μια προσωρινή αποξένωση μεταξύ των δύο αδελφών.
Ο αδερφός της Ερριέτας Λουδοβίκος Φερδινάνδος της Γαλλίας, εξαναγκάστηκε μετά τον θάνατο της αγαπημένης πρώτης του συζύγου, Μαρίας Θηρεσίας Ραφαέλας, να παντρευτεί την Μαρία Ιωσηφίνα της Σαξονίας, την οποία αντιπαθούσε. Ο πρόωρος θάνατος της κόρης του με τη Μαρία Θηρεσία, Θηρεσίας μεγάλωσε την αντιπάθειά του για τη νέα του σύζυγο. Με τη βοήθεια της Εριέττας, η Ιωσηφίνα κατάφερε να κερδίσει την αγάπη του συζύγου της.

Θάνατος

Η Εριέττα πέθανε από την ευλογιά το 1752, όταν ήταν μόλις είκοσι τεσσάρων. Τον Φεβρουάριο εκείνου του έτους, αισθανόταν κάπως κουρασμένη, αλλά όταν ο βασιλιάς της ζήτησε να τον συνοδεύσει σε μια βόλτα με έλκηθρο, δέχτηκε την πρόσκληση ούτως ή άλλως. Επηρεασμένη από τον ψυχρό καιρό, πέθανε μετά από μόλις τρεις ημέρες ασθένειας. Η οικογένειά της φέρεται να ήταν σε «κατάσταση ενόχλησης για την ταχύτητα της ασθένειας».  Θάφτηκε στο Βασιλικό Νεκροταφείο του Αγίου Ντενί μαζί με την αδελφή της Ελισάβετ. Ο τάφος της, όπως άλλοι βασιλικοί τάφοι στο Νεκροταφείο του Αγίου Ντενί, καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης.