google/wiki40b huggingface dataset:
Ιμμάραδος

Στην ελληνική μυθολογία ο Ιμμάραδος ήταν γιος του Ευμόλπου. Ο Ιμμάραδος πήρε μέρος στην επίθεση κατά των Αθηνών, ηττήθηκε και σκοτώθηκε από τον Ερεχθέα (Παυσαν. Α).
Στην Ακρόπολη των Αθηνών υπήρχαν δύο χάλκινοι ανδριάντες, χάλκινο σύμπλεγμα, αντιμέτωποι ο ένας προς τον άλλο, έργο του Μύρωνος. Ο Παυσανίας (Α 27,4) γράφει ότι ο ένας παριστάνει τον Ερεχθέα και ο άλλος τον Ιμμάραδο, και ότι κάνουν λάθος όσοι νομίζουν ότι παριστάνεται ο Εύμολπος, ενώ στην πραγματικότητα παριστάνεται ο γιος του. Επίσης πολλοί τον Ιμμάραδο τον ταύτιζαν με τον Ίσμαρο που μνημονεύει ο Απολλόδωρος.
Αναφέρεται επίσης ότι ο Ιμμάραδος διαδραμάτιζε κάποιο ρόλο ως αρχηγός των Μυστηρίων.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1999-00

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 1998-99 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2000-01. 
Σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος θα διαβαθμίζονταν οι τρεις τελευταίες ομάδες στη Γ΄ κατηγορία 2000-01. Ωστόσο, λόγω της ενοποίησης του Ευαγόρα Πάφου (συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία) με τον ΑΠΟΠ Πάφου (συμμετείχε στην Α΄ κατηγορία) τον Ιούνιο του 2000 (αφότου είχε ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα), δημιουργώντας την ΑΕΠ Πάφου (που πήρε τη θέση του ΑΠΟΠ στην Α΄ κατηγορία), δημιουργήθηκε μια κενή θέση για το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2000-01. Για το λόγο αυτό διεξήχθησαν αγώνες μπαράζ στους οποίους συμμετείχαν οι τρεις τελευταίες στη βαθμολογία ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1999-00 και η τέταρτη στη βαθμολογία ομάδα της Γ΄ κατηγορίας 1999-00. Η νικήτρια θα συμμετείχε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2000-01. Πρώτη στην τελική κατάταξη των μπαράζ αναδείχθηκε η Αναγέννηση Γερμασόγειας, η οποία είχε τερματίσει στη 13η θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1999-00. Ως εκ τούτου μόνο δύο ομάδες από το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1999-00 υποβιβάστηκαν.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Ρίμπνικ

Πληθυσμός και τοποθεσία

Η πόλη μόνον έχει 141,387 (μεταξύ αυτών και 0.03% αλλοδαπούς), πυκνότητα: 955.3 ανά χλμ². (στις 30 Ιουνίου 2009). Το Ρίμπνικ κατατάσσεται ως η 25η μεγαλύτερη πόλη της Πολωνίας. Η ανεργία στο Ρίμπνικ είναι εντυπωσιακά χαμηλότερη (4.6%) απ' ό,τι ο εθνικός μέσος όρος των 8.8% (Οκτώβριος 2008). Από εθνολογική άποψη, το 88% του πληθυσμού του Ρίμπνικ δηλώνουν ότι είναι Πολωνοί, 9% Σιλεσιανοί και 3% ως "άλλοι".
Η πόλη του Ρίμπνικ είναι το κέντρο μιας Μητροπολιτικής Περιοχής, της Rybnik Coal Region (στα πολωνικά:Rybnicki Okręg Węglowy) με έναν πληθυσμό 0.7 εκατομμυρίων. Η απόσταση από το Κατοβίτσε είναι περίπου 50 χλμ, και από την Οστράβα είναι περίπου 30 χλμ.
Σάββα Λίκα

Ζωή και αθλητικές διοργανώσεις

Η Λίκα γεννήθηκε ως Βογισάβα Λίκα στην Κρούγια της Αλβανίας και είναι κόρη αλβανών γονέων. Είναι Αλβανικής Ορθόδοξης πίστης. Εκπροσωπούσε τη γενέτειρα της Αλβανία μέχρι το 2002. Στις 11 Οκτωβρίου 1987, σε ηλικία μόλις 17 ετών, έγινε πρωταθλήτρια Αλβανίας και έθεσε ένα νέο εθνικό ρεκόρ στον ακοντισμό με 53.30μ. 
Μετανάστευσε στην Ελλάδα το 1997. 
Η προσωπική της καλύτερη βολή είναι 63,13 μέτρα, που επιτεύχθηκε τον Αύγουστο του 2007, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2007 στην Οσάκα, στο οποία κατέλαβε την 5η θέση. 
Αποσύρθηκε μετά το Ελληνικό Πρωτάθλημα το 2014.
Βάκχαι (τραγωδία)

Σχετικά έργα

Το μύθο του Θηβαίου θεομάχου είχε πραγματευτεί και ο Αισχύλος σε μια τετραλογία που περιείχε μια τραγωδία με τον τίτλο Πενθεύς. Για το δράμα αυτό δεν γνωρίζουμε τίποτε. Ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος αναφέρει πως είχε το ίδιο θέμα με τις Βάκχες. Μια άλλη τετραλογία του Αισχύλου, η Λυκουργεία, πραγματευόταν την ασέβεια και την τιμωρία του βασιλιά της Θράκης, Λυκούργου. Μερικοί πιστεύουν πως κάποια μοτίβα των Βακχών αντιγράφουν τη Λυκουργεία.

Η υπόθεση του έργου

Στο έργο του Ευριπίδη, συνυπάρχουν το τραγικό, το δραματικό και το θεατρικό στοιχείο. Είναι το μοναδικό έργο της αρχαιότητας, όπου ο Διόνυσος πρωταγωνιστεί ως ανθρωποποιημένος θεός, καθώς αυτό αποτελεί το δράμα του θεού, που είναι το δράμα του ανθρώπου. Δραματοποιούνται τα Θεοφάνια του Διονύσου και εξανθρωπίζεται το θείο. Μια καινούργια θρησκεία απειλεί, μια νέα δύναμη εισχωρεί που θέλει να επιβάλει τη δική της λατρεία.
Ο Διόνυσος, γιος του Δία και της κόρης του Κάδμου Σεμέλης, φτάνει στη Θήβα με μορφή ανθρώπου, για να επιβάλει τη λατρεία του. Οι κόρες του Κάδμου αμφισβητούν τη θεϊκή του καταγωγή αλλα τρελαίνονται από αυτόν και ως μαινάδες πια πηγαίνουν και παραμένουν στο Κιθαιρώνα λατρεύοντας. Ο βασιλιάς Πενθέας, εγγονός του Κάδμου και γιος της Αγαύης, αποφασίζει να στραφεί ενάντια στις μαινάδες. Συλλαμβάνει τον Διόνυσο, αλλ' αυτός ελευθερώνεται και με σεισμό καταστρέφει το παλάτι. Στη συνέχεια ο Πενθέας μεταβαίνει στο βουνό, αλλά εκεί οι μαινάδες, με πρώτη τη μητέρα του Αγαύη, τον διαμελίζουν. Η Αγαύη επιστρέφει θριαμβευτικά στην πόλη, αλλά ο Κάδμος την κάνει να συνειδητοποιήσει τι έπραξε. Το έργο κλείνει με την εμφάνιση του Διονύσου ως θεού και το μένος που πέφτει στην περιοχή. Δεν υπάρχει πρόσωπο στο έργο που δεν θα μεταμορφωθεί, ο ίδιος ο θεός μεταμορφώνεται από ζώο σε θνητό, ο Πενθέας από βασιλιάς γίνεται μαινάδα, ηδονοβλεψίας, αδύναμο παιδί, ελάφι σφάγιο.
Αλβέρτος Β΄ του Μπρούνσβικ-Λύνεμπουργκ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Α΄ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της Αδελαΐδας του Μονφερά. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1279 και την επιτροπεία του 11ετούς Αλβέρτου Β΄ ανέλαβε πρώτα ο θείος του Κόνραντ πρίγκιπας-επίσκοπος του Βερντέν και έπειτα ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος Α΄.
Το 1286 ο Αλβέρτος Β΄ και οι αδελφοί του Ερρίκος Α΄ και Γουλιέλμος Α΄ μοίρασαν το πριγκιπάτο του Βολφενμπύτελ του πατέρα τους. Ο Ερρίκος Α΄ πήρε το Γκρουμπενχάγκεν, ο Αλβέρτος Β΄ πήρε το Γκέτινγκεν που το έκανε μόνιμη κατοικία του και ο Γουλιέλμος Α' το υπόλοιπο Βολφενμπύτελ (Μπράουνσβαϊκ, κλπ).
Το 1292 απεβίωσε ο Γουλιέλμος Α΄ και οι δύο αδελφοί μοιράστηκαν την κτήση του Βολφενμπύτελ, αλλά διαφώνησαν. Ο Ερρίκος Α΄ υποχώρησε και έτσι ο Αλβέρτος Β΄ επικράτησε.
Τριαντάφυλλος Παπατριανταφύλλου

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1897 στη Μακρακώμη Φθιώτιδας. Περατώνοντας τις γυμνασιακές του σπουδές στη Λαμία, το 1916 εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία και αποφοίτησε το 1919 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού και έλαβε μέρος στη Μικρασιατική Εκστρατεία.

Ακολούθως έλαβε μέρος στον Β' Π.Π. πολεμώντας στη συνέχεια κατά του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στα Δεκεμβριανά.
Στη συνέχεια, την περίοδο του εμφυλίου πολέμου, σημείωσε ηρωική δράση στη Κόνιτσα, τον Γράμμο και στα Τζουμέρκα. Στά μέσα Ιανουαρίου 1949 ανέλαβε τη διοίκηση της φρουράς Καρπενησίου. Κατά την κατάληψη του Καρπενησίου από τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ) στις 21 Ιανουαρίου του 1949 έπεσε ηρωικά μαχόμενος με το αυτόματο "ανά χείρας".
2322 Κιτ Πηκ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Κιτ Πηκ εκτιμάται σε 16,04 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0571 ± 0,009.
Κιγκάλι (επαρχία)

Γεωγραφία

Η Επαρχία Κιγκάλι βρίσκεται κεντρικά της Ρουάντα. Συνορεύει στα βόρεια με τη Βόρεια, στα νότια και ανατολικά με την Ανατολική και στα δυτικά με τη Νότια. Έχει έκταση 730 km². Είναι σε έκταση η μικρότερη επαρχία της Ρουάντα.

Δημογραφία

Η Επαρχία Κιγκάλι έχει 965.398 κατοίκους (2006). Είναι σε πληθυσμό μικρότερη επαρχία της Ρουάντα. Έχει πυκνότητα 1322,5 κατοίκων ανά km². Είναι κατά πυκνότητα η μεγαλύτερη επαρχία της Ρουάντα.
Τάκσονυ της Ουγγαρίας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ζόλταν και μίας κόρης τού Μενούμορουτ.
Διαδέχθηκε τον εξάδελφό του Τας (εγγονού του Άρπαντ). Μετά την καταστροφική ήττα το 955 στη μάχη του Λέχφελτ, ήταν μέγας πρίγκιπας της Ουγγαρίας. Νέος συμμετείχε σε επιδρομές στη Δυτική Ευρώπη· κατά την ηγεμονία του οι Ούγγροι στόχευαν μόνο τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Το χρονικό Gesta Hungarorum (Περί των Ουγγρικών Πραγμάτων) αναφέρει ότι κατά την εξουσία του σημαντικές ομάδες Μουσουλμάνων και Πετσενέγκων εγκαταστάθηκαν στην Ουγγαρία.
Στις αρχές της δεκαετίας του 970 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Γκέζα.
ΦΚ Σούτιεσκα Νίκσιτς

Ιστορία

Το πρώτο όνομα του συλλόγου κατά την ίδρυσή του ήταν ΣΚ Χάιντουκ. Αργότερα όμως (πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο), ο σύλλογος άλλαξε το όνομά του σε ΣΚ Χερτσέγκοβατς. Δεδομένου του ότι ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος μαινόταν στα εδάφη της Γιουγκοσλαβίας, το όνομα του συλλόγου άλλαξε το 1945 σε Σούτιεσκα προς τιμήν των Γιουγκοσλάβων Κομμουνιστών που σκοτώθηκαν στη Μάχη της Σούτιεσκα.

Στάδιο

To γήπεδο Κράι Μπίστριτσε έχει χωρητικότητα 11.000 θεατές. Η επιφάνεια του χόρτου δεν είναι τεχνητή και εμπεριέχει χώρο για αθλήματα στίβου καθώς περιβάλλεται από "ταρτάν". Γύρω από το στάδιο υπάρχει χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων. Το αθλητικό συγκρότημα δίπλα στο γήπεδο είναι ένα σύγχρονο κτίριο με αμφιθέατρο.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών

Ιστορία

Ιδρύθηκε επίσημα το 1924, η ιστορία της ωστόσο ξεκινά το 1919 όταν ιδρύεται η Ε.Π.Σ. Αθηνών-Πειραιώς. Λόγω της μεγάλης αντιπαλότητας Αθήνας και Πειραιά που υπήρχε τότε, η ένωση διαλύθηκε και έτσι δημιουργήθηκαν οι Ε.Π.Σ. Αθηνών και Ε.Π.Σ. Πειραιώς.
Κατά τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος 1923-24 της Ε.Π.Σ. Αθηνών-Πειραιώς, οι αθηναϊκές ομάδες είχαν πολλά παράπονα από τη διαιτησία, την οποία κατηγορούσαν για μεροληψία εις βάρος τους. Αποκορύφωμα των διαμαρτυριών ήταν η αποχώρηση από το πρωτάθλημα τριών ομάδων της Αθήνας στις 30 Μαρτίου 1924, δύο αγωνιστικές πριν από τη λήξη του και ενώ ο τίτλος φαινόταν πως θα κριθεί ανάμεσα στον Ο.Φ. Πειραιώς και τον Α.Π.Σ. Πειραιώς, ο οποίος τελικά κατέκτησε τον τίτλο. Οι ομάδες που αποχώρησαν ήταν ο Παναθηναϊκός, ο Απόλλων Αθηνών και ο Αθηναϊκός 
Σχεδόν αμέσως οι τρεις αυτοί σύλλογοι μαζί με τον Ατρόμητο Αθηνών, τον Πανιώνιο και τον τότε ιδρυθέντα Μίλωνα Αθηνών δημιούργησαν την «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών» (ΕΠΣΑ) και προχώρησαν στη διεξαγωγή ξεχωριστού πρωταθλήματος με τη συμμετοχή πέντε συλλόγων (δεν μετείχε ο Ατρόμητος), το οποίο ξεκίνησε στις 20 Απριλίου και έληξε στις 8 Ιουνίου 1924. Πρωτοπόροι παράγοντες για τη δημιουργία της ΕΠΣΑ ήταν οι: Καλαφάτης, Δεμερτζής, Νικολαΐδης, Καμπουρόπουλος, Μαντούδης και Παπάζογλου. Το πρώτο πρωτάθλημα της ΕΠΣΑ κατέκτησε ο Απόλλων Αθηνών, ο οποίος ισοβάθμησε με τον Παναθηναϊκό αλλά τον νίκησε στον τελικό αγώνα κατάταξης.
Τη δεκαετία του 2000 αποσπάστηκαν τα σωματεία της πρώην νομαρχίας Ανατολικής Αττικής δημιουργώντας την Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής, όπως και τα αντίστοιχα της πρώην νομαρχίας Δυτικής Αττικής ιδρύωντας την Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής.
Διονυσία Ρώη

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Ευάγγελου Κουμαριώτη, που διετέλεσε ταμίας του Συνδέσμου Ελλήνων Ηθοποιών και η μητέρα της ήταν ηθοποιός. Γόνος θεατρικής οικογένειας, ο αδελφός της ήταν χορογράφος και χορευτής. Ολοκλήρωσε την Σχολή του Εθνικού Θεάτρου με «άριστα» και συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους. 
Στον κινηματογράφο έπαιξε σε μικρούς ρόλους, σε διάφορες ταινίες, όπως Γοργοπόταμος, Ο παπατρέχας, Του Κουτρούλη ο γάμος κ.ά. Παράλληλα, επιμελήθηκε το μακιγιάζ σε ταινίες. 
Ήταν παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό και μακιγιέρ, Γιώργο Ρώη. Την περίοδο της Χούντας εγκαταστάθηκε μαζί με τον σύζυγό της στις ΗΠΑ, παίζοντας σε διάφορα θεατρικά έργα, όπου και πέθανε.
Πολωνικό Λαγωνικό

Το Πολωνικό Λαγωνικό (γνωστό και ως Ogar Polski) είναι ράτσα κυνηγόσκυλου από τη Πολωνία.
Σύμφωνα με ιστορικούς προέρχεται από διασταύρωση σκύλων Bloodhound, που εισήχθησαν στη Πολωνία τον Μεσαίωνα, με ντόπια κυνηγόσκυλα η δε πρώτη περιγραφή του υπάρχει σε βιβλίο του Krzysztof Kluk, το 1779. Ο Jan Szytier, ανέφερε το Πολωνικό λαγωνικό, στον «Οδηγό Κυνηγιού» που έγραψε, το 1819. Στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ο πληθυσμός των Πολωνικών λαγωνικών μειώθηκε. Αργότερα έγιναν προσπάθειες για την αναβίωση της φυλής, που οδήγησαν σε δύο τύπους Πολωνικών κυνηγόσκυλων: ο ένας, του οποίου ο σκελετός είναι πιο ελαφρύς και ανατράφηκε από το Συνταγματάρχη Józef Pawłusiewicz  και ο δεύτερος, με πιο βαρύ σκελετό, που ανατράφηκε από το Συνταγματάρχη Piotr Kartawik. Ο δεύτερος τύπος αναγνωρίστηκε από το  FCI ως Ogar Polski το 1966.
Η όσφρηση του Πολωνικού Λαγωνικού είναι έντονη και το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την αντοχή του το καθιστούν ιδανικό για κυνήγι και σε δύσκολο περιβάλλον. Το ύψος του κυμαίνεται από 55 έως 65 εκ. ενώ το βάρος του από 25 έως 32 κ. για τα αρσενικά και από 20 με 26 κ. για τα θηλυκά. Συνήθως έχει καφέ χρώμα στη κοιλιά, τα πόδια και το κεφάλι ενώ είναι μαύρο στη ράχη από το λαιμό μέχρι την ουρά. Ζει κατά μέσο όρο 13 με 14 χρόνια.
Είναι έξυπνο σκυλί, ήρεμο και στοργικό και εκπαιδεύεται εύκολα. Είναι φιλικό με άλλα σκυλιά, εγκλιματίζεται γρήγορα σε νέες συνθήκες και  είναι πολύ προστατευτικά με το χώρο τους. Για το λόγο αυτό υπάρχει η άποψη ότι μπορούν να είναι καλοί φύλακες. Υπάρχει όμως και αντίθετη άποψη ότι δηλαδή επειδή είναι φιλικά και ήρεμα ζώα δε κάνουν για φύλακες.
Προεδρικές εκλογές στη Γεωργία 2008

Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στη Γεωργία στις 5 Ιανουαρίου 2008 επανεξελέγη με ποσοστό 53,47% ο Μιχαήλ Σαακασβίλι έναντι 25,69% για τον κύριο αντίπαλό του, Λέβαν Γκατσετσιλάντζε. Η αντιπολίτευση αμφισβήτησε το αποτέλεσμα και έκανε λόγο για νοθεία., Οι εκλογές επίσης επικρίθηκαν από διεθνείς παρατηρητές.
Κάστρο των Αντεμάρ

Ιστορία

Οι καταβολές του ανάγονται στον 11ο αιώνα όταν το πρώτο κάστρο χτίστηκε από τον Κόμη της Τουλούζ, τον Δούκα της Ναρμπόν. Λίγα πράγματα όμως έχουν απομείνει στην θέση τους από αυτή την αρχική κατασκευή. 
Κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 12ου αιώνα πέρασε στην ιδιοκτησία της οικογένειας των Αντεμάρ ντε Μοντέιγ, λόρδων του Ροσμώρ και μετέπειτα λόρδων του Γκρινιάν, τότε στο αποκορύφωμα της ισχύος τους. Το παλάτι το οποίο έχτισαν διατηρείται εν μέρει μέχρι και σήμερα. 
Στη διάρκεια του 14ου αιώνα, πέρασε στον έλεγχο της παποσύνης, παραμένοντας ως κάστρο του Πάπα ως το 1447, όταν το Μοντελιμάρ επεστράφη στο Βασίλειο της Γαλλίας. Τόπος πολλών ενόπλων συγκρούσεων, ειδικά κατά την διάρκεια των Θρησκευτικών Πολέμων, το κάστρο υπέστη πολλές ζημιές και μετατράπηκε σε φρούριο, και στην συνέχεια σε παλάτι με τον ερχομό του καιρού ειρήνης. Τον 15ο αιώνα χρησιμοποιούνταν ως φυλακή.
Στα μέσα του 16ου αιώνα, ο Λουί Αντεμάρ το ξανάκτισε σε αναγεννησιακό αρχιτεκτονικό ρυθμό. Στη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, το κάστρο σε ένα μεγάλο τμήμα του διαλύθηκε.
Το κάστρο επαναχρησιμοποιήθηκε ως φυλακή την περίοδο μεταξύ 1791 και 1926, μια χρήση που σημαίνει πως έχει παραμείνει σε πολύ καλή κατάσταση μέχρι και σήμερα.

Αρχιτεκτονική

Το κάστρο θεωρείται ως ένα από τα τελευταία κατάλοιπα της ρομανικής αρχιτεκτονικής των κάστρων. Έχοντας ένα οχυρωμένο εξωτερικό τοίχος, κυκλικού σχήματος, με έναν πύργο, μια κατοικία και ένα παρεκκλήσι, συνδυάζοντας την κοινωνική, οικογενειακή, πολική και θρησκευτική ζωή σε ένα. Μόνο ο πύργος της Ναρμπόν βρίσκεται εξωτερικά του του πρώτου τείχους, λίγα μέτρα βορειότερα. Από τα αρχικά κατοικήσιμα κτίσματα του 12ου αιώνα, μονάχα το παλάτι απομένει. Υπάρχουν τρεις μεγάλες αίθουσες ορθογώνιου σχήματος, η πρόσβαση στις οποίες γίνεται μέσω ενός μεγάλου διαδρόμου. Η εντυπωσιακή διακόσμηση των καταλυμάτων βρίσκεται κυρίως στην στοά του πρώτου ορόφου, με όχι λιγότερες από εννέα ημικυκλικά τόξα με σκαλισμένες κολώνες. Αυτή η σειρά παραθύρων εκτείνεται σε όλη την έκταση του κτιρίου. 
Ο πύργος έχει τρία πατώματα. Η λιτή αρχιτεκτονική, με παχείς τοίχους, θυμίζει στους επισκέπτες τις μεσαιωνικές καταβολές του κάστρου.
Το κάστρο κατεγράφη ως Ιστορικό μνημείο από το Γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού το 1889. Το κάστρο ανακαινίστηκε χάρη στην Μαντάμ Φονταίν, η οποία το διατηρεί από το 1912. Ο χώρος βρίσκεται ακόμη υπό αρχαιολογικές έρευνες. Είναι ανοιχτός στο κοινό.

Σύγχρονη Τέχνη

Το κάστρο των Αντεμάρ στο Μοντελιμάρ, το οποίο ανήκει στον Νομό του Ντρομ, είναι ένα καταγεγραμμένο ιστορικό μνημείο το οποίο, από το 2000, φιλοξενεί ένα Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης. Αυτό το κέντρο ποιοτικής διανομής στηρίζει καλλιτεχνικές πρωτοβουλίες που αφορούν την ιδιαίτερη κατηγορία του συνδυασμού μεταξύ τέχνης και χώρου. Αποτελεί μέρος ενός σχεδίου μεταξύ των τριών κάστρων του νομού (Μοντελιμάρ, Γκρνιάν, Συζ-λα-Ρους), στόχος του οποίου είναι η δημιουργία ενός δεσμού μεταξύ της σύγχρονης τέχνης και της πολιτιστικής κληρονομιάς. 
Το κάστρο των Αντεμάρ - Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης έχει την υποστήριξη του DRAC Rhône-Alpes, της περιοχής Ρον-Αλπ και του Δήμου του Μοντελιμάρ.
Άντζελο Μπανιάσκο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ποντεβίκο στις 14 Ιανουαρίου 1943, όπου και χειροτονήθηκε ιερέας το 1966.
Από το 1998 ως το 2003 διετέλεσε επίτιμος επίσκοπος και αρχιεπίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα το Πέζαρο (Pesaro) της Ανκόνα της Ιταλίας, αντικαθιστώντας τον Γκαετάνο Μικέττι (Gaetano Michetti) και από το 2003 ως το 2006 διετέλεσε στρατιωτικός Αρχιεπίσκοπος για την Ιταλία, αντικαθιστώντας τον Τζουζέππε Μάνι (Giuseppe Mani).
Από το 2007 είναι, επίσης, πρόεδρος της Ιταλικής Επισκοπικής Διάσκεψης.
Τάφος των Εθνικών Ηρώων (Καλεμέγκνταν)

Παρουσίαση

Το μνημείο ανεγέρθηκε το 1948, προκειμένου να φιλοξενήσει τα λείψανα του Ίβο Λόλα Ρίμπαρ (1916-1943) και του Ιβάν Μιλουτίνοβιτς (1901-1944). Εκείνα του Τζούρο Τζάκοβιτς (1886-1929) τοποθετήθηκαν εντός του μνημείου στις 29 Απριλίου 1949, στα πλαίσια των 20 ετών από τον θάνατό του, ενώ εκείνα του Μόσα Πίγιαντε (1890-1957) τον Μάρτιο του 1957.
Οι προτομές των Ίβο Λόλα Ρίμπαρ, Ιβάν Μιλουτίνοβιτς και Τζούρο Τζάκοβιτς φιλοτεχνήθηκαν το 1949 από τον, καταγόμενο από το Βελιγράδι, ζωγράφο και γλύπτη Στεβάν Μποντνάροβ, ενώ εκείνη του Μόσα Πίγιαντε από τον γλύπτη Σλάβολιουμπ Βάβα Στάνκοβιτς, το 1959.
Συνάρτηση Ψι

Αναδρομικός ορισμός

Η παρούσα συνάρτηση μπορεί να οριστεί και αναδρομικά, ως εξής:
Gamla bankhuset

Το κτήριο

Το κτήριο έχει χτιστεί με πέτρα και είναι τυπικό είδος αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής με κάτοψη του 1877. Ο αρχιτέκτονας είναι ο Αξέλ Σέντερμπεργκ ο οποίος την εποχή εκείνη ήταν τεχνικό σύμβουλος της πόλης. Το κτήριο έχει δύο ορόφους και είναι χρωματισμένο κίτρινο.  Αρχικά στο κτήριο στο ισόγειο υπήρχε μια τράπεζα και τα τα γραφεία ενώ στο δεύτερο όροφο υπήρχε διαμέρισμα έξι δωματίων και μια γκαρσονιέρα.

Ιστορία

Το κτήριο στέγαζε την τράπεζα Westerbottens enskilda banks. Μετά τη μεγάλη φωτιά στο Ούμεο το 1888 η δυνατότητα ανοίγματος νέας τράπεζας σε κεντρική τοποθεσία ήταν δυνατή. Το 1894 η τράπεζα μετέφερε την έδρα σε αυτό το κτήριο. Κατά τη διάρκεια του χρόνου το κτήριο έλαβε αλλαγές χρήσης: έγινε προσωρινή αποθήκη για τις συλλογές του μουσείου Västerbottens το διάστημα 1936-1946, έγινε η βιβλιοθήκη της πόλης του Ούμεο το 1935-1954.  Από το 1980 το κτήριο ανήκει στην λίστα κτηρίων κληρονομιάς της Σουηδίας  και σήμερα ανήκει στην δημοτική επιχείρηση ενέργειας της Ούμεο η οποία έκανε αναστήλωση του κτηρίου το 1992.
Hololepta plana

Βιολογία

Προνύμφες και ακμαία  συναντούμε κάτω από τον φλοιό διάφορων φυλλοβόλων δέντρων, ιδιαίτερα της λευκής (Populus sp.), όταν ο φλοιός από κάποιο τραυματισμό αρχίζει να ξεκολλάει από το ξύλο.

Γεωγραφική εξάπλωση

Το είδος το συναντούμε σχεδόν σε όλη την Ευρώπη.
Σελίνι της Ουγκάντας

Ιστορία

Το πρώτο σελίνι της Ουγκάντας (UGS) αντικατέστησε το Σελίνι της Ανατολικής Αφρικής το 1966 και είχαν ίση αξία. Εξαιτίας του υψηλού πληθωρισμού, ένα νέο σελίνι (UGX) εισάχθηκε το 1987 και άξιζε όσο 100 παλαιά σελίνια.
Το σελίνι είναι πλέον ένα σταθερό νόμισμα και κυριαρχεί στις περισσότερες χρηματοοικονομικές συναλλαγές στην Ουγκάντα, η οποία διαθέτει μια πολύ αποτελεσματική αγορά συναλλάγματος με χαμηλά spreads. Το δολάριο ΗΠΑ είναι επίσης ευρέως αποδεκτό. Επίσης, χρησιμοποιούνται η στερλίνα και όλο και περισσότερο το ευρώ.
Η Τράπεζα της Ουγκάντας έθεσε σε κυκλοφορία νέα επανασχεδιασμένα χαρτονομίσματα τον Μάιο του 2010. Τα σημερινά χαρτονομίσματα των 1.000 και των 5.000 σελινιών, υπέστησαν επεξεργασία ενσωματώνοντας όχι μόνο τα πλέον σύγχρονα χαρακτηριστικά ασφαλείας αλλά, επιπλέον, ένα νέο χαρτονόμισμα αξίας 2.000 σελινιών Ουγκάντας, ισοδύναμο με περίπου 1 δολάριο ΗΠΑ.

Πρώτο σελίνι

Το 1966 εισάχθηκαν κέρματα σε ονομαστική αξία των 5, 10, 20 και 50 cents , καθώς επίσης του 1 και των 2 σελινιών. Τα κέρματα των 5, 10 και των 20 cent ήταν φτιαγμένα από χαλκό και οι μεγαλύτερες ονομαστικές αξίες από χαλκονικέλιο. Μόνο εκείνη τη χρονιά κυκλοφόρησε το κέρμα των 2 σελινιών. Το 1972 βγήκαν στην κυκλοφορία τα κέρματα των 5 σελινιών από χαλκονικέλιο, για να αποσυρθούν αργότερα από την κυκλοφορία, με αποτέλεσμα να είναι σήμερα πολύ σπάνια. Το 1976 τα κέρματα των 5 και των 10 cent άρχισαν να κατασκευάζονται από επιχαλκωμένο χάλυβα, ενώ το χαλκονικέλιο στα κέρματα των 50 cents και του 1 σελινιού αντικαταστάθηκε από επινικελωμένο χάλυβα. Το 1986 κατασκευάστηκαν τα τελευταία κέρματα του πρώτου σελινιού, από επινικελωμένο χάλυβα, εκείνα των 50 cent και του 1 σελινιού.

Δεύτερο σελίνι

Το 1987, εισάχθηκαν κέρματα του 1 και των 2 σελινιών από επινικελωμένο χάλυβα και εκείνα των 5 και των 10 σελινιών από ανοξείδωτο χάλυβα. Τα κέρματα των 5 και των 10 σελινίων είχαν σχήμα επτάγωνο. Το 1998 κυκλοφόρησαν κέρματα των 50, 100, 200 και των 500 σελινιών. Πιο πρόσφατα κυκλοφόρησαν κέρματα αξίας 10, 50, 100, 200 και 500 σελινιών.

Πρώτο σελίνι

Το 1966 κυκλοφόρησαν από την Τράπεζα της Ουγκάντας χαρτονομίσματα αξίας των 5, 10, 20 και των 100 σελινιών. Το 1973 ακολούθησαν τα 50 σελίνια και το 1983 τα 500 και 1000. Το 1985 κυκλοφόρησαν τραπεζογραμμάτια των 5.000 σελινιών.

Δεύτερο σελίνι

Το 1987 είδε την κυκλοφορία χαρτονομισμάτων σε ονομαστική αξία των 5, 10, 20, 50, 100 και των 200 σελινιών. Το 1991 προστέθηκαν τα τραπεζογραμμάτια των 500 και των 1000 σελινιών, τα 5.000 σελίνια το 1993, τα 10.000 το 1998, τα 20.000 το 1999, τα 50.000 το 2003 και τα 2.000 σελίνια το 2010. Σήμερα κυκλοφορούν χαρτονομίσματα αξίας των 1000, 2.000, 5.000, 10.000, 20.000 και των 50.000 σελινιών. Το 2005 η Τράπεζα της Ουγκάντας σκόπευε να αντικαταστήσει τα χαρτονομίσματα μικρής αξίας (όπως τα 1000 σελίνια) με κέρματα. Πολύ συχνά τα χαρτονομίσματα χαμηλής ονομαστικής αξίας είναι βρόμικα και πολλές φορές διαλύονται εξαιτίας της καθημερινής χρήσεως.

Τρέχουσα ισοτιμία

Το 1 δολάριο ΗΠΑ = 2.105 σελίνια Ουγκάντας είναι η ισοτιμία (στις 25 Μαρτίου 2010).
Νομός Αργυροκάστρου (Ελλάδα)

O Νομός Αργυροκάστρου ήταν νομός της Ελλάδας από το 1914 έως το 1916 που βρισκόταν στην Βόρεια Ήπειρο και ήταν ο ένας από δύο νομούς της περιοχής. Βρισκόταν στο βορειοδυτικό άκρο της χώρας και πιο συγκεκριμένα ήταν ένας από τους πέντε νομούς της γεωγραφικής περιφέρειας της Ηπείρου στα σύνορα με την τότε νεοσύστατη Αλβανία, και δυτικά βρεχόταν από το Ιόνιο πέλαγος. Ανήκε στους ακριτικούς νομούς της χώρας. Πρωτεύουσα του νομού ήταν η ομώνυμη πόλη Αργυρόκαστρο.

Ιστορία

Η Βόρεια Ήπειρος απελευθερώθηκε το 1913 κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο αλλά προσαρτήθηκε επίσημα στο Ελληνικό κράτος στις 20 Μαρτίου 1916. Η Βόρεια Ήπειρος χωρίστηκε σε δύο νομούς, τον Νομό Αργυροκάστρου και τον Νομό Κορυτσάς. Νομάρχης Αργυροκάστρου είχε διορισθεί ο Τρ. Κ. Κριωνάς και πρωτεύουσα του νομού ήταν το Αργυρόκαστρο. Ο νομός σταμάτησε να υπάρχει όταν τα εδάφη του προσαρτήθηκαν επίσημα στην Αλβανία στις 26 Μαΐου 1918.
Σήμερα τα εδάφη του τέως ελληνικού νομού αποτελούν τους δυο από τους δώδεκα σημερινούς Αλβανικούς νομούς Αργυροκάστρου και Αυλώνα που έχουν διαφορετική έκταση.

Επαρχίες

Ο Νομός Αργυροκάστρου κατά το 1915 διαιρούνταν σε 6 επαρχίες: 
Αργυροκάστρου, Δελβίνου, Λεσκοβικίου, Πρεμετής, Τεπελενίου και Χιμάρας
Beyond Magnetic

Τραγούδια

1. Hate Train (Hetfield, Hammett, Ulrich, Trujillo) - 6:59

2. Just a Bullet Away (Hetfield, Hammett, Ulrich, Trujillo) - 7:11

3. Hell and Back (Hetfield, Hammett, Ulrich, Trujillo) - 6:57

4. Rebel of Babylon (Hetfield, Hammett, Ulrich, Trujillo) - 8:01

Τα μέλη του συγκροτήματος

Το Beyond Magnetic ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Τζέιμς Χέτφιλντ - κιθάρα, φωνητικά
Κερκ Χάμμετ - κιθάρα
Ρόμπερτ Τρουτζίλο - μπάσο
Λαρς Ούλριχ - τύμπανα
The Dungeons Are Calling

Τραγούδια

1. The Dungeons Are Calling (J.Oliva, C.Oliva, Collins) - 4:55

2. By the Grace of the Witch (J.Oliva, C.Oliva) - 3:16

3. Visions (J.Oliva, C.Oliva) - 3:05

4. Midas Knight (J.Oliva, C.Oliva, Collins) - 4:24

5. City Beneath the Surface (J.Oliva, C.Oliva) - 5:49

6. The Whip (J.Oliva) - 3:31