Πολιτική του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων

Πολιτικές συνθήκες

Το Λαϊκό Πολιτικό Κόμμα (PPP) ιδρύθηκε το 1952 από τον Εμπενέζερ Τζόσουα και ήταν το πρώτο σημαντικό πολιτικό κόμμα στο νησιωτικό κράτος. Το εν λόγω κόμμα έχει τις ρίζες του στο εργατικό κίνημα και είχε κερδίσει τις εκλογές από το 1957 ως το 1966. Με την ανάπτυξη μιας μεσαίας τάξης από εγχρώμους, το κόμμα άρχισε να χάνει έδαφος και κατέρρευσε έπειτα από την εκλογική ήττα του 1979. Το 1984 αυτοδιαλύθηκε.
Το 1955 ιδρύθηκε το Εργατικό Κόμμα (SVLP), από το Μίλτον Κάτο και κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη της μεσαίας τάξης. Το SVLP ακολούθησε φιλοδυτική πολιτική και κυριάρχησε στην πολιτική ζωή από τη δεκαετία του 1960 μέχρι τη δεκαετία του 1980. Κέρδισε τις εκλογές του 1967 και του 1974 και οδήγησε τη χώρα στην ανεξαρτησία από το Ηνωμένο Βασίλειο, το 1979. Αναμένοντας μια εύκολη νίκη για το SVLP, ο Κάτο προκήρυξε πρόωρες εκλογές το 1984. Τα αποτελέσματα όμως ήταν μια έκπληξη, με το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα να κατακτά 9 έδρες στο κοινοβούλιο και τη συμμετοχή να είναι της τάξης του 89% . Μετά τις εκλογές του 1984 και μέχρι το 2001 η πολιτική ζωή κυριαρχείται από το NDP. Παράλληλα, σημειώθηκε οικονομική ανάπτυξη με αποτέλεσμα στις εκλογές του 1989 το κόμμα του Μίτσελ να κερδίσει και τις 15 έδρες στο κοινοβούλιο. Στις εκλογές του Φεβρουαρίου του 1994 το κόμμα της Αντιπολίτευσης κέρδισε 3 έδρες. Το 1998 ο Μίτσελ κέρδισε για 4η συνεχή φορά τις εκλογές, κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της χώρας, με οριακή διαφορά από την αντιπολίτευση (οκτώ έδρες πήρε το κόμμα του Μίτσελ και 7 το κόμμα της Αντιπολίτευσης). Το Μάρτιο του 2001, το ULP, με ηγέτη το Ραλφ Γκονσάλβες, ήρθε στην εξουσία κερδίζοντας 12 επί συνόλου 15 εδρών στο κοινοβούλιο. Το κόμμα διατηρήθηκε και έπειτα από τη διενέργεια των εκλογών του 2005. Το κόμμα της αντιπολίτευσης αμφισβήτησε τη γνησιότητα των αποτελεσμάτων του 2005. Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 7 Δεκεμβρίου του 2005.Το κυβερνών Εργατικό Κόμμα Ενότητας (ULP) κέρδισε 12 επί συνόλου 15 εδρών και παρέμεινε στην εξουσία. Τις υπόλοιπες 3 έδρες κέρδισε το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα (NDP).

Εκτελεστική εξουσία

Αρχηγός Κράτους είναι ο εκάστοτε Μονάρχης του Ηνωμένου Βασιλείου. Από τις 6 Φεβρουαρίου του 1952 στο αξίωμα είναι η Ελισάβετ Β΄, εκπροσωπούμενη από το Γενικό Κυβερνήτη.

Γενικός Κυβερνήτης

Ο Γενικός Κυβερνήτης εκπροσωπεί τη Βασίλισσα και τα καθήκοντά του είναι σχεδόν εθιμοτυπικά.

Νομοθετική εξουσία

Η Βουλή (House of Assembly of Saint Vincent and the Grenadines) είναι Κοινοβούλιο με ένα σώμα και αποτελείται από 15 εκλεγμένα μέλη σε μονοεδρικές περιφέρειες και έξι διορισμένους γερουσιαστές. Οι γερουσιαστές διορίζονται από το Γενικό Διοικητή, οι 4 με συμβουλή του πρωθυπουργού και 2 με συμβουλή του αρχηγού της αντιπολίτευσης. Η θητεία των μελών του κοινοβουλίου είναι πενταετής, παρότι ο πρωθυπουργός μπορεί να προκηρύξει εκλογές οποτεδήποτε.

Πρωθυπουργός

Αρχηγός κυβερνήσεως είναι ο πρωθυπουργός. Από τις 29 Μαρτίου του 2001 στο αξίωμα είναι ο Ραλφ Γκονσάλβες.

Δικαιοσύνη

Η Δικαιοσύνη βασίζεται στο αγγλικό δίκαιο. Υπάρχουν 11 δικαστήρια σε 3 δικαστικές περιφέρειες. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ανατολικής Καραϊβικής είναι το κυριότερο. Υπάρχει επίσης ένα εφετείο. Έδρα του είναι η Αγία Λουκία. Ένας δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατοικεί στον Άγιο Βικέντιο.Το δικαστήριο που είναι το τελευταίο στο οποίο μπορεί να προσφύγει κανείς είναι το ανακτοβούλιο (Privy Council) στο Λονδίνο. Ήδη γίνονται κινήσεις για αλλαγές σε αυτό το (Ανώτατο) δικαστήριο και αντικατάστασή του.

Πολιτικά κόμματα και εκλογές

Στη χώρα ισχύει το δικομματικό σύστημα, που σημαίνει ότι δύο είναι τα κυρίαρχα πολιτικά κόμματα. Σήμερα κυβερνών κόμμα είναι το Ενωμένο Κίνημα του Λαού.

Διοικητική διαίρεση

Η χώρα διαιρείται σε έξι ενορίες (parishes): Σαρλότ (Charlotte), Άγιος Γεώργιος (Saint George), Άγιος Ανδρέας (Saint Andrew), Άγιος Πατρίκιος (Saint Patrick), Άγιος Δαβίδ (Saint David). Δεν υφίσταται τοπική κυβέρνηση στον Άγιο Βικέντιο. Όλες οι ενορίες διοικούνται από την κεντρική κυβέρνηση.

Διεθνείς οργανισμοί

Η χώρα είναι μέλος πολλών διεθνών οργανισμών. Οι σημαντικότεροι από αυτούς είναι:
ACP, Κοινοπολιτεία, Caricom, FAO, G-77, IBRD, ICAO, ICC, ICFTU, ICRM, ILO, IMF, IMO, Intelsat (δεν υπέγραψε), Interpol, Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, ITU, OAS, OECS, ΟΗΕ, UNESCO, UNIDO, UPU, WHO, WIPO, WTrO και άλλοι.