google/wiki40b huggingface dataset:
Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών

Κτίριο

Το ίδρυμα στεγάζεται σε κτίριο στην βόρεια πλευρά του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το οποίο ολοκληρώθηκε το 1997 και εγκαινιάστηκε τον Δεκέμβριο του 1999 ύστερα από χρόνιες προσπάθειες της Αλίκης Τέλλογλου (ο Νέστορας Τέλλογλου πέθανε το 1972).  Έχει συνολικό εμβαδό 6500 τετραγωνικά μέτρα και περιβάλλεται από ένα αλσύλλιο έκτασης 24 στρεμμάτων. Διαθέτει επίσης συνεδριακό κέντρο 230 θέσεων και διάφορους βοηθητικούς χώρους κατάλληλους για τη διεξαγωγή εκδηλώσεων. Τμήμα του ιδρύματος είναι και η ανακαινισμένη οικία Τέλλογλου στην οδό Αριστοτέλους που άνοιξε για το κοινό το 2016.

Η Συλλογή

Πυρήνας της συλλογής είναι η αρχική δωρεά των Τέλλογλου που αριθμεί περισσότερα από 5000 έργα τέχνης από ποικίλους πολιτισμούς. Αποτελείται κυρίως από έργα ζωγραφικής και περιλαμβάνει επιπλέον ελληνιστικά και ρωμαϊκά αγγεία, εδώλια της ελληνιστικής εποχής, κομμάτια κινεζικής και αραβικής τέχνης (βάζα, πιάτα κοκ) και περσικές μινιατούρες. Σημαντικό κομμάτι της συλλογής αποτελούν είναι έργα σημαντικών Ελλήνων και Ευρωπαίων καλλιτεχνών από τον 19ο και 20ό αιώνα: γλυπτά, λάδια, σχέδια, χαρακτικά και ακουαρέλες.
Στο πέρασμα των χρόνων η συλλογή του ιδρύματος εμπλουτίστηκε με αγορές αλλά και με δωρεές από θεσμούς, φορείς, καλλιτέχνες κλπ. Μεταξύ των μεγάλων ευεργετών συγκαταλέγονται η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Δήμος Θεσσαλονίκης, οι Τώνης και Ιωάννα Σπητέρη, ο Δημήτριος Τσάμης, ο Πέτρος Μολυβιάτης, ο Απόστολος Κ. Φιλιππίδης κ.ά. 
Συγκεκριμένα το Τελλόγλειο διαθέτει έργα καλλιτεχών όπως οι Νικόλαος Γύζης, Νικόλαος Λύτρας, Κωνσταντίνος Παρθένης, Νίκος Χατζηκυριάκος - Γκίκας, Φώτης Κόντογλου, Γιώργος Μπουζιάνης, Δημήτρης Μυταράς, Άγγελος Γιαλλινάς, Νίκος Εγγονόπουλος, Βασίλειος Χατζής, Ιωάννα Σπητέρη, Όπυ Ζούνη κ.ά.

Βιβλιοθήκη

Σημαντικό κομμάτι του Τελλόγλειου είναι η βιβλιοθήκη του: δημιουργήθηκε με βάση τη δωρεά του Τώνη και της Ιωάννας Σπητέρη που παραχώρησαν στο ίδρυμα το αρχείο και τη βιβλιοθήκη τους. Περιλαμβάνει επίσης τη συλλογή της Αλίκης Τέλλογλου, το αρχείο και τα βιβλία του Γεωργίου Μουρέλου, μέρος της βιβλιοθήκης του Μαρίνου Καλλιγά, καταλόγους εκθέσεων, εκδόσεις θεωρητικών κειμένων και πλήθος περιοδικών τέχνης κ.ά. Συνολικά αριθμεί περίπου 22.000 τόμους.

Οργάνωση

Το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών αποτελεί Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου και εποπτεύεται από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με το ιδρυτικό καταστατικό, διοικείται από επταμελές Διοικητικό Συμβούλιο, τα μέλη του οποίου είναι καθηγητές του πανεπιστημίου. Επιπροσθέτως, το ίδρυμα στελεχώνεται από διάφορους επιστημονικούς συνεργάτες, ερευνητές, τεχνικούς, και λοιπό προσωπικό, το οποίο εργάζεται για την απρόσκοπτη λειτουργία του Ιδρύματος. 
Στο Διοικητικό Συμβούλιο του ιδρύματος έχουν θητεύσει σημαντικές προσωπικότητες των τεχνών και των γραμμάτων όπως οι Μανόλης Ανδρόνικος, Χρύσανθος Χρήστου, Γιώργος Μούρελος, Νίκος Σαχίνης και Δημήτρης Φατούρος.
Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Κοκάνγκ

Η Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Κοκάνγκ (Βιρμανικά: ကိုးကန့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဒေသ, προφέρεται kóka̰ɴ kòbàɪɴ ʔoʊʔtɕʰoʊʔ kʰwɪ̰ɴja̰ dèθa̰), όπως ορίζεται από το Σύνταγμα της Μιανμάρ του 2008, είναι μια αυτοδιοικούμενη ζώνη στη βόρεια Πολιτεία Σαν.
Χριστιανός Α΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ και της Αγνής, κόρης του Βόλφγκανκ Α΄ κόμη του Μπάρμπυ-Μύλινγκεν.
Το 1630 απεβίωσε στο Μπέρνμπουρκ σε ηλικία 62 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του: ο Χριστιανός Β΄ στο μεγαλύτερο μέρος του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ και ο Φρειδερίκος στο Χάρτσγκεροντε.
Ολυμπιακό Χωριό 2004

Το Ολυμπιακό Χωριό 2004 είναι οι εγκαταστάσεις στέγασης που κατασκευάστηκαν στις Αχαρνές για να στεγάσουν τους 17.000 αθλητές των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων του 2004.
Πρόκειται για 2.292 πρότυπες κατοικίες που κατασκευάστηκαν από τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ) και την (συσταθείσα για αυτό το σκοπό) θυγατρική του ΟΕΚ "Ολυμπιακό Χωριό Α.Ε.". Μετά το πέρας των αγώνων ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας έκανε τις απαραίτητες μετατροπές στα διαμερίσματα, ώστε να παραδοθούν σε 2.292 οικογένειες της Αττικής. Οι οικογένειες αυτές επιλέχθηκαν με κλήρωση που πραγματοποιήθηκε στο διάστημα 7-10 Οκτωβρίου 2004 μεταξύ των 17.500 δικαιούχων του Ο.Ε.Κ. που έκαναν σχετική αίτηση.
Η "Ολυμπιακό Χωριό Α.Ε." καταργήθηκε τον Απρίλιο του 2004.
Οδός Πανός

Η Οδός Πανός είναι λογοτεχνικό περιοδικό, κατά καιρούς τετραμηνιαίο, τριμηνιαίο και διμηνιαίο, με τον υπότιτλο «Εργοτάξιο εξαιρετικών αισθημάτων», που εκδίδεται στην Αθήνα από τον Ιανουάριο του 1981. Εκδότης είναι ο ποιητής και λογοτέχνης Γιώργος Χρονάς.
Το περιοδικό έχει κάνει αφιερώματα σε τόσο σε Έλληνες καλλιτέχνες, όπως ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Κώστας Ταχτσής, η Σωτηρία Μπέλλου, η Κατερίνα Γώγου, ο Κωνσταντίνος Καβάφης κ.ά., όσο και σε πρόσωπα παγκοσμίως γνωστά, όπως ο Πιερ Πάολο Παζολίνι, ο Ντέιβιντ Μπάουι, ο Λουκίνο Βισκόντι, ο Λόρενς Ολίβιε, ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ κ.ά.
Μελέτιος Βλαστός

Ο Μελέτιος Βλαστός ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο Κρήτης. Ασπάστηκε τον μοναχικό βίο. Φαίνεται ότι διέτριψε στην Ελλάδα και δίδασκε γράμματα στα παιδιά. Μαθητής του ήταν ο Κύριλλος Λούκαρις. Φέρεται επιστολή του προς τον Μαργούνιο το 1590.
Στασινός της Άκοβας

Ο προύχοντας Στασινός ήταν ένας από τους επιφανέστερους και πλουσιότερους κατοίκους της Αρκαδίας του 17ου αιώνα με μεγάλη πολιτική ισχύ. Κατά την παράδοση η καταγωγή του ήταν από τους δεσπότες Παλαιολόγους, μάλιστα το όνομα αυτό χρησιμοποιούσε η οικογένεια ως βαπτιστικό. Αναδείχθηκε σε υπολογίσιμο προύχοντα της Άκοβας κατά τα πρώτα έτη της Ενετοκρατίας της Πελοποννήσου (1685-1715) όπου κι έλαβε το αξίωμα του συνδίκου, με το οποίο έγινε γνωστός και ως "Σύντυχος". Το όνομα αυτό έφεραν και οι απόγονοί του οι οποίοι χρίζονταν ως "μοραγιάνηδες" (αγιάνηδες του Μορέως), ακόμη και μετά την απομάκρυνση των Ενετών και την εγκατάσταση των Τούρκων. 
Παντρεύτηκε την Κανέλλα Λαμπαρδοπούλου, κόρη ενός από τους πλέον έξοχους προκρίτους της Δημητσάνας του 17ου αιώνα, του Φιλόσοφου Λαμπαρδόπουλου, άνδρα πλουσιότατου και εξαιρετικής υπόληψης μεταξύ των συμπολιτών του. Με τον γάμο αυτόν και την σύνδεση των δυο επιφανών οικογενειών Στασινού-Λαμπαρδόπουλου δημιουργήθηκε ο άξονας συμμαχίας μεταξύ Δημητσάνας-Άκοβας με σπουδαία πολιτική σημασία ο οποίος διατηρήθηκε μακροχρόνια. Μετά τον γάμο ονομάζεται επισήμως πλέον "Στασινός Άκοβας, γαμπρός Φιλοσόφου" και διαθέτη μεγάλη περιουσία καθώς και γαίες στον λεγόμενο "κάμπο της Καρκαλούς", στον άξονα Δημητσάνας-Λαγκαδίων-Άκοβας. 
Ο Στασινός με την Κανέλλα απέκτησαν τέσσερις κόρες (Χρυσάφη, Ευγενία, Βενετίτζα, Βελιότα) και τρεις γιους (Παναγιωτάκης, Γιαννάκης, Ασημάκης). Διάδοχος του τίτλου του Συντύχου υπήρξε ο Ασημάκης. Απέκτησε δυο κόρες οι οποίες παντρεύτηκαν δυο επιφανείς γόνους οικογενειών από την Δημητσάνα. Η νεότερη παντρεύτηκε τον Θεοφίλη από την Δημητσάνα οι οποίοι απέκτησαν γιο, τον Αναστάσιο, μετέπειτα Μητροπολίτη Ανανία Θεοφίλη. 
Η οικογένεια έκτοτε έλαβε το επώνυμο Στασινόπουλος.
Έκλειψη Ηλίου της 29ης Μαΐου 1919

Η ολική έκλειψη Ηλίου της 29ης Μαΐου 1919 είναι φημισμένο αστρονομικό γεγονός με το οποίο επαληθεύτηκε για πρώτη φορά το φυσικό φαινόμενο της καμπύλωσης της τροχιάς φωτός υπό την επήρεια πεδίου βαρύτητας, έτσι όπως το είχε προαναγγείλει ο Αϊνστάιν με τη Γενική θεωρία της Σχετικότητας.
Η έκλειψη του Ήλιου παρατηρήθηκε από επιστήμονες υπό τη διεύθυνση του Έντινγκτον από την ηφαιστειογενή νήσο Πρίνσιπε. Πίσω από τον Ήλιο στον ουρανό βρίσκονταν το ανοικτό αστρικό σμήνος των Υάδων, έτσι ώστε το πείραμα είχε ευνοϊκούς όρους διεξαγωγής.
Σπλήνας

Θεωρίες στην ιστορική πορεία της ιατρικής

Η κατανόηση των λειτουργιών του σπλήνα απασχολεί τον άνθρωπο για περισσότερα από 2.500 χρόνια. Ο Ιπποκράτης δίδασκε ότι ο σπλήνας είναι απαραίτητος για να απορροφά τις υγρές τροφές από το στομάχι, ο Αριστοτέλης πίστευε ότι ο σπλήνας δε συμμετέχει στις ζωτικές λειτουργίες του οργανισμού, ενώ οι αρχαίοι Έλληνες νόμιζαν ότι η διόγκωσή του χειροτερεύει την απόδοση των αθλητών και χρησιμοποιούσαν καυτά επιθέματα σιδήρου για να ελαττώσουν το μέγεθός του. Αργότερα, ο Γαληνός περιγράφει το σπλήνα ως "όργανο μυστηριώδες" και μόλις το 18ο αιώνα άρχισαν οι γιατροί να αντιλαμβάνονται τη σπουδαιότητά του και να συσχετίζουν τις λειτουργίες του με το ανοσολογικό και αιμοποιητικό σύστημα. Το 1919, οι χειρουργοί Morris και Bullock ήταν οι πρώτοι που παρατήρησαν σε πειραματόζωα ότι η εκτομή του σπλήνα δεν οδηγεί σε θάνατο, αλλά αυξάνει την ευπάθεια στις λοιμώξεις.

Ρόλος στην άμυνα του οργανισμού

Ο σπλήνας αποτελείται από λεμφικό ιστό και φαγοκύτταρα και συμμετέχει στη μη ειδική και ειδική άμυνα του οργανισμού. Παράγοντας ουσίες, όπως οι οψωνίνες, βοηθά στην απομάκρυνση των μικροβίων από την κυκλοφορία. Ο κίνδυνος νόσησης από σοβαρές λοιμώξεις μετά από αφαίρεση του σπλήνα (σπληνεκτομή) ή λειτουργική παύση των δράσεών του (ασπληνία) είναι αυξημένος. Φαίνεται ότι τα παιδιά που έχουν υποστεί σπληνεκτομή έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο λοίμωξης από ό,τι οι ενήλικες. Ο παθογενετικός μηχανισμός της θανατηφόρου λοίμωξης στα άτομα με ασπληνία δεν είναι πλήρως διασαφηνισμένος, ενώ εξακολουθούν να υπάρχουν αμφισβητήσεις ως προς τον αποτελεσματικότερο τρόπο πρόληψης.

Περιγραφή

Ο καφεκόκκινος σπλήνας βρίσκεται στο άνω αριστερό μέρος της κοιλίας. Στους ενήλικες ακουμπά στο διάφραγμα. Ο σπλήνας συνδέεται με δύο συνδέσμους στο στομάχι και στον αριστερό νεφρό. Διαθέτει μία πύλη, από την οποία μπαίνουν στο σπλήνα τα αιμοφόρα αγγεία. Περιβάλλεται από κάψα συνδετικού ιστού, από την οποία ξεκινούν ινώδεις δοκίδες (ίνες συνδετικού ιστού) που εκτείνονται προς τα μέσα. Αποτελούν το στήριγμα για το σπληνικό ιστό ή πολφό.
Ο σπλήνας διαιρείται σε ερυθρό και λευκό πολφό. Ο ερυθρός πολφός αποτελείται από πολφικές χορδές (του Μπίλροθ), οι οποίες παρεμβάλλονται ανάμεσα σε κολποειδή, ενώ ο λευκός πολφός αποτελείται από λεμφικό ιστό, ο οποίος συνδέεται στενά με αρτηρίες. Ο εν λόγω λεμφικός ιστός σχηματίζει καλύμματα λεμφοκυττάρων Τ γύρω από τα αιμοφόρα αγγεία (περιαρτηριακά λεμφικά έλυτρα), ή λεμφοζίδια από λεμφοκύτταρα Β. Η περιοχή μεταξύ ερυθρού και λευκού πολφού είναι γνωστή ως επιχείλια ζώνη και είναι πλούσια σε αγγεία και δραστήρια φαγοκύτταρα. Ο ερυθρός πολφός διαθέτει δενδροειδές δίκτυο αιμοφόρων αγγείων με διευρυμένες περιοχές κατά τόπους, τα σπληνικά κολπώματα.
Παρά τη σπουδαιότητα του έργου που επιτελεί δε θεωρείται ζωτικό όργανο και μπορεί να αφαιρεθεί αν χρειαστεί. Σε αυτή τη περίπτωσή του, οι λειτουργίες που επιτελεί ανατίθενται σε άλλα όργανα, πχ. η καταστροφή των γερασμένων ερυθροκυττάρων γίνεται στο ήπαρ και η παραγωγή λεμφοκυττάρων στο μυελό των οστών και τους λεμφαδένες.
Τζον Εντουίστλ

Βιογραφία

Ο Τζον Εντουίστλ γεννήθηκε το 1944 στο Τσίζγουικ, από τον τρομπετίστα Χέρμπερτ Έντουιστλ και την Κουίνι Μοντ. Μεγάλωσε με τους γονείς του πατέρα του όταν οι γονείς του πήραν διαζύγιο. Στα επτά του χρόνια ξεκίνησε μαθήματα πιάνο και συνέχισε με τρομπέτα και κόρνα, ενώ φοιτούσε στο Acton County Grammar School. Το ίδιο διάστημα, εντάχθηκε στην Middlesex School's Symphony Orchestra, όπου γνώρισε τον Πιτ Τάουνσεντ και σχημάτισαν τους The Confederates. Το συγκρότημα ξεκίνησε να παίζει ροκ εντ ρολ, με τον Εντουίστλ να μεταβαίνει στην κιθάρα για ένα μικρό διάστημα, πριν αλλάξει σε μπάσο λίγο αργότερα. Ο Ρότζερ Ντάλτρι, επίσης μαθητής του ίδιου σχολείου, ζήτησε από τον Εντουίστλ να παίξει στο συγκρότημα του, τους The Detours, ενώ λίγο αργότερα έγινε μέλος του συγκροτήματος και ο Τάουνσεντ.
Το 1964, εντάχθηκε στο συγκρότημα ο ντράμερ Κιθ Μουν και το συγκρότημα μετονομάστηκε σε High Numbers και στη συνέχεια σε The Who. Αρχικά, οι Ντάλτρι και Τάουνσεντ ήταν κιθαρίστες του σχήματος, με τον Ντάλτρι να συνεχίζει μόνο ως τραγουδιστής. Η αλλαγή αυτή, η οποία άφησε έναν κιθαρίστα στο συγκρότημα, ήταν πολύ σημαντική για τον μπασίστα, ο οποίος ξεκίνησε να παίζει πιο δυνατά και πολύπλοκα λόγω της απουσίας ρυθμικής κιθάρας. Ως συνθέτης δεν ήταν το ίδιο γόνιμος με τον Ταόυνσεντ, αλλά παρουσίασε ένα σκοτεινό χιούμορ που αποτέλεσε χαρακτηριστικό του.
Ως προς την προσωπική του καριέρα, ο Εντουίστλ κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Smash Your Head Against the Wall" το 1971, χωρίς να καταφέρει να ανέβει στο Top-100 του Billboard. Ο δίσκος παρουσίασε έντονα στοιχεία των Who, ενώ το "Whistle Rhymes" του 1972, το οποίο κυκλοφόρησε την ίδια εβδομάδα με το "Who Came First" του Τάουνσεντ, παρουσίασε ένα άνισο σύνολο. Εννέα μήνες αργότερα, κυκλοφόρησε το τρίτο του προσωπικό άλμπουμ με τίτλο "Rigor Mortis Sets In". Ο μπασίστας επανήλθε στην προσωπική του καριέρα το 1975 με το "Mad Dog", ενώ το 1981 κυκλοφόρησε το "Too Late the Hero", ο μοναδικός του δίσκος που μπήκε στο Top-100 των αμερικάνικων τσαρτ, φθάνοντας στο # 71.
Οι The Who διαλύθηκαν το 1982, αλλά τα οικονομικά προβλήματα του Εντουίστλ τον οδήγησαν να δεχτεί την επανένωση του συγκροτήματος το 1989, η οποία τον βοήθησε να αντεπεξέλθει στα προβλήματα του αλλά έλαβε αρνητικές κριτικές. Το 1996, κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ που είχε ηχογραφηθεί στα μέσα της δεκαετίας του '80, με τίτλο "Rock" μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Griffin". Την προηγούμενη χρονιά σχημάτισε τους John Entwistle Band με τον κιθαρίστα Γκόντφρι Τάουνσεντ και τον κιμπορντίστα Γκόρντον Κότον, ενώ τα φωνητικά μοιράστηκαν στα μέλη του σχήματος. Το 1999, κυκλοφόρησαν το "Left for Live".
Στα τέλη Ιουνίου του 2002, οι The Who ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν μία αμερικάνικη περιοδεία, όταν ο Εντουίστλ βρέθηκε νεκρός σε δωμάτιο του "Hard Rock Hotel" στο Λας Βέγκας. Σύμφωνα με τον το ιατρικό προσωπικό που εξέτασε το σώμα του, ο θάνατος του προήλθε από καρδιακή προσβολή μετά από χρήση κοκαΐνης.
Σιλεσία

Η Σιλεσία (πολωνικά: Śląsk, [ɕlɔ̃sk] ( ακούστε), τσεχικά: Slezsko, γερμανικά: Schlesien) είναι περιοχή στη Νότια Πολωνία και ιστορική περιοχή του γερμανικού έθνους. Στις 31 Αυγούστου 1939, μια σκηνοθετημένη (από τους Ναζί) επίθεση κατά του γερμανικού ραδιοφωνικού σταθμού της περιοχής αποτέλεσε την αφορμή για την εισβολή της Γερμανίας στην Πολωνία και την τυπική έναρξη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου. Στη Γερμανία, από την παλαιά Σιλεσία, σήμερα ανήκει μόνο η περιφέρεια του Γκέρλιτς (Gӧrlitz).
Ένα μικρό τμήμα της Σιλεσίας σήμερα ανήκει στην Τσεχία.
Ντόσσο Ντόσσι

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ντόσσι γεννήθηκε στο Σαν Τζοβάννι ντελ Ντόσσο, στην περιοχή της Μάντοβα. Σε άλλες πηγές αναφέρεται ως τόπος γέννησής του το Τραμούσκιο, Μιράντολα (Tramuschio, Mirandola). Ο πατέρας του, ο οποίος καταγόταν από το Τρέντο, εργαζόταν ως διαχειριστής γαιών και ταμίας στην οικογένεια των Δουκών Έστε (Este) της Φερράρα, οι οποίοι αργότερα θα γίνονταν οι πάτρονες του γιού του. Το προσωνύμιο "Ντόσσι" τού δόθηκε από την περιοχή που οι Έστε διέθεταν κτήμα, κοντά στον τόπο γέννησής του.
Τα παιδικά χρόνια και η εκπαίδευσή του δεν καταγράφονται με επιμέλεια από τον πατέρα του. Πιθανόν, όπως αναγράφει ο Τζόρτζο Βαζάρι εκπαιδεύτηκε από τον ζωγράφο της Φερράρα Λορέντσο Κόστα (Lorenzo Costa), ο οποίος έγινε ζωγράφος της Αυλής το 1506/7, διαδεχόμενος τον Αντρέα Μαντένια. Είναι επίσης πιθανόν να εκπαιδεύτηκε στη Μάντοβα, όπου είναι γνωστό ότι βρισκόταν το 1512.
Ήδη από το 1514 (έχοντας προφανώς ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του), τίθεται στην υπηρεσία των Δουκών της Φερράρα, αρχικά του Αλφόνσο ντ' Έστε (1476 – 1534) και στη συνέχεια του γιού του, Έρκολε ΙΙ ντ' Έστε  (1508 – 1559), όπου έγινε ο βασικός ζωγράφος της Αυλής. Συνεργαζόταν συχνά με τον αδελφό του, επίσης ζωγράφο Μπαττίστα Ντόσσι, ο οποίος είχε εκπαιδευτεί στο εργαστήριο του Ραφαήλ. Ζωγράφισε πολλά θέματα από τη μυθολογία και αλληγορίες με ονειρική ατμόσφαιρα και συχνά με ηθελημένες χρωματικές δυσαρμονίες. Στα πορτρέτα του υιοθετεί μάλλον ασυνήθεις στάσεις ή εκφράσεις, κάτι που δεν συνάδει με την απεικόνιση πορτρέτων σε Αυλή. Είναι γνωστό ότι συνεργάστηκε, επίσης, με τον Γκαροφάλο (Μπενβενούτο Τίζι) στο πολύπτυχο Costabili. Μαθητής του υπήρξε ο Τζοβάνι Φραντσέσκο Ζούρκι (Giovanni Francesco Surchi) (προσωνύμιο ιλ Ντιελάι).
Ο Ντόσσι είναι λιγότερο γνωστός για τον νατουραλισμό του και την προσεκτική του σχεδίαση, αλλά πολύ περισσότερο γνωστός για τις κρυπτικές αλληγορίες που εισήγαγε σε μυθολογικά θέματα, αγαπημένα στην ανθρωπιστική Αυλή των Δουκών της Φερράρα. Ο Ντόσσι υιοθέτησε εκκεντρικές παραμορφώσεις και αλλοιώσεις στις αναλογίες, κάνοντας τις μορφές του να μοιάζουν καρικατούρες ή ακόμη και πρωτόγονες. Ο ιστορικός τέχνης Σίντνεϊ Τζ. Φρίντμπεργκ (Sydney J. Freedberg) θεωρεί αυτό το χαρακτηριστικό  ως την έκφραση της Αναγεννησιακής αισθητικής της sprezzatura, δηλ, της "προμελετημένης αμέλειας" ή "καλλιτεχνικής αμέλειας". Ο Ντόσσι είναι επίσης γνωστός για τις μη τυπικές επιλογές φωτεινών αποχρώσεων για τους μικρών διαστάσεων πίνακές του. Μερικά έργα του, όπως Η Εκδίωξη έχουν αποχρώσεις που δημιουργούν την εντύπωση του "τρεμοσβήματος", όπως συμβαίνει σε ορισμένα έργα του Κορρέτζο. Τα περισσότερα έργα του έχουν χριστιανική ή αρχαιοελληνική θεματολογία και για τη δημιουργία τους ο καλλιτέχνης χρησιμοποίησε ελαιοχρώματα.
Πάβελ Φίλιπ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Πανασέστι της Μολδαβίας (τότε Σοβιετική Ένωση) το 1966. Σπούδασε στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας. Έγινε πρωθυπουργός στις 20 Ιανουαρίου 2016. Προηγουμένως υπηρέτησε ως υπουργός Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών από το 2011 ως τον Ιανουάριο του 2016. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος της Μολδαβίας και προσκείμενος στο Συνασπισμό για την Ένταξη στην Ευρώπη ΙΙΙ.
Μπερτσιά Αρκαδίας

Επισκόπηση

Οι κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία, τη γεωργία, τη μελισσοκομία και την ελαιοκομία. Ο ιερός ναός του χωριού είναι ο Άγιος Γεώργιος. Δίπλα από το κοιμητήριο του ναού υπάρχουν τμήματα του παλαιού ναού από την εποχή της Τουρκοκρατίας, ενώ στην αρχαία εποχή υπήρχε και ένας ναός αφιερωμένος στον Θεό Ασκληπιό και το μνήμα της Τρυγόνος. Σύμφωνα με τον Παυσανία στα Αρκαδικά στο 25.11-12, απέναντι από την συμβολή του ποταμού Τουθόα με τον Λάδωνα βρίσκεται ο ναός του Ασκληπιού παίδος. Τα αγάλματα που έχουν βρεθεί στο χωριό φυλάσσονται στο αρχαιολογικό μουσείο της Ολυμπίας.
Καλυκόσχημος κρατήρας, Βρετανικό Μουσείο αρ. E466

Περιγραφή

Ως κρατήρας χρησίμευσε για την ανάμειξη κρασιού με νερό πριν σερβιριστεί. Είναι διακοσμημένος με αγγειογραφία που αποδίδει με παραστατικό τρόπο την ανατολή του θεού Ηλίου. Το τέθριππο του Ηλίου καλπάζει από δεξιά βγαίνοντας μέσα από τον Ωκεανό σκορπίζοντας άπλετο φως. Οι Αστέρες της Νύχτας χάνονται κάνοντας βουτιά στην θάλασσα. Πρόδρομος του Ήλιου είναι η φτερωτή «ροδοδάκτυλη» θεά Ηώ φορώντας τον μακρύ χιτώνα της. Συναντάει στον δρόμο της τον Κέφαλο που έχει βγει για κυνήγι μαζί με τον σύντροφο σκύλο του. Ο Κέφαλος αντιστέκεται στον σφοδρό κεραυνοβόλο έρωτα της Ηώς και την απειλεί οπλισμένος με μια πέτρα στο χέρι. Ακόμα πιο αριστερά βλέπουμε την Σελήνη να εγκαταλείπει την σκηνή επάνω στο αλογάκι της.
Ντμίτρι Κοζάκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1958 στο χωριό  Μπαντούροβο  (Бандурово), στην περιοχή Κιροβογκράντ της Ουκρανικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ, (σημερινή Αγία Πετρούπολη), το 1985 με πτυχίο νομικής. Από το 1985 έως το 1989 εργάστηκε στο γραφείο του εισαγγελέα του Λένινγκραντ. Το 1989 άρχισε να δραστηριοποιείται στον τομέα των επιχειρήσεων, και εργάζεται ως επικεφαλής του νομικού τμήματος της κατασκευαστικής εταιρείας Μονολίτ-Κιροφστρόι (Монолит-Кировстрой)  και νομικός επικεφαλής  σύμβουλος του Συνδέσμου Εμπορικών Λιμένων. Σήμερα είναι αναπληρωτής πρωθυπουργός εντός της κυβέρνησης Μεντβέντεφ .
Πολιτισμός Νακάντα

Ο πολιτισμός Νακάντα είναι ένας αρχαιολογικός πολιτισμός της Χαλκολιθικής Προδυναστικής Αιγύπτου (περ. 4400 με 3000 π.Χ.), που πήρε το όνομά του από την πόλη Νακάντα, σήμερα στο Κυβερνείο της Κένα. Μία μελέτη ραδιοχρονολόγησης με άνθρακα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, υποδεικνύει μια πολύ πιο κατοπινή χρονολόγηση, με αρχή κάπου μεταξύ του 3800 με 3700 π.Χ.  
Η τελευταία φάση του πολιτισμού Νακάντα είναι ο Νακάντα ΙΙΙ, περίοδος που είναι κοντινή με την Προδυναστική Περίοδο (Πρώιμη εποχή του Χαλκού), περ. 3200 με 3000 π.Χ.) της αρχαίας Αιγύπτου.

Ανασκαφές

Οι Αιγύπτιοι της Προδυναστικής περιόδου της Νακάντα Ι κάνανε εμπόριο με τη Νουβία στα νότια, τις οάσεις στη Δυτική Έρημο στα δυτικά, και τους πολιτισμούς της Ανατολικής Μεσογείου στα ανατολικά. Εισήγαγαν επίσης οψιανό από την Αιθιοπία για την κατασκευή λεπίδων και άλλων αντικειμένων από θραύσματα λίθων. Δείγματα από κάρβουνα που βρέθηκαν σε τάφους στην Ιερακόπολη, που χρονολογούνται στις περιόδους Νακάντα Ι και ΙΙ, έχουν αναγνωριστεί ως κέδρος του Λιβάνου. 
Κρανιομετρική ανάλυση από απολιθώματα της προδυναστικής Νακάντα βρήκε ότι σχετίζονταν στενά και με άλλους πληθυσμούς αφροασιατικών γλωσσών που κατοικούσαν στο Κέρας της Αφρικής και το Μαγκρέμπ, όπως και Νούβιους της Εποχής του Ορείχαλκου, της εποχής του Μεσαίωνα, καθώς και δείγματα από την αρχαία Ιεριχώ. Οι σκελετοί της Νακάντα επίσης ήταν μορφολογικά κοντά σε σύγχρονες οστεολογικές σειρές από την Ευρώπη και την Ινδική υποήπειρο. Όμως, τα απολιθώματα της Νακάντα και οι αρχαίοι και σύγχρονοι εκείνοι σκελετοί διαφέρουν φαινοτυπικά από απολιθώματα σύγχρονων σκελετών πληθυσμών Νιγηριο-Κονγκολέζικων γλωσσών που κατοικούν στη Τροπική Αφρική, όπως και από Μεσολιθικούς σκελετούς που βρέθηκαν στο Ουάντι Χάλφα και την Κοιλάδα του Νείλου.
Θεοφανία Παπαθωμά

Βιογραφία

Έχει καταγωγή από τις Σέρρες. Σπούδασε Νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και υποκριτική στην Αθήνα.

Σταδιοδρομία

Το ντεμπούτο της στην ηθοποιία και την τηλεόραση το έκανε το 1998, ως πρωταγωνίστρια στην τηλεοπτική σειρά του Μανούσου Μανουσάκη "Άγγιγμα ψυχής" στον ΑΝΤ1, με συμπρωταγωνιστή το Σταύρο Ζαλμά. Το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο το έκανε το 2002, στην ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου "Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου". 
Έχει γράψει και σκηνοθετήσει δύο μικρού μήκους ταινίες, το "ΦΥΓΕ ΕΣΥ-ΕΛΑ ΕΣΥ" που βραβεύτηκε στο φεστιβάλ Δράμας το 2008 και την "ΕΠΕΤΕΙΟ".  
Έχει συγγράψει 4 παιδικά βιβλία, "Οι Περιπέτειες του Ηρακλή Μπιμπερό", α) Η Σύλληψη, β) Η Κύηση, γ) Η Γέννηση, και το παιδικό μιούζικαλ "Ήρθαν τα Χριστούγεννα". Έχει μεταφράσει 4 θεατρικά έργα, ενώ έχει σκηνοθετήσει στο θέατρο το έργο του Νιλ Σαιμον "Ο Τελευταίος Εραστής".  
Έχει λάβει δύο βραβεία ως ηθοποιός : αγαπημένης ηθοποιού για το "Άγγιγμα ψυχής" και καλύτερης ηθοποιού για το "Ακροβατώντας".

Προσωπική ζωή

Το 2006 παντρεύτηκε με τον ηθοποιό Πασχάλη Τσαρούχα, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον οποίο ονόμασαν Αχιλλέα. Ο γάμος τους κράτησε μέχρι το 2012, ενώ το διαζύγιό τους βγήκε το 2013. Από τότε έχει σχέση με τον τραγουδιστή Γρηγόρη Πετράκο, με τον οποίο έχει αποκτήσει δυο κόρες.
Ηλεκτρονικό περιοδικό

Τα ηλεκτρονικά περιοδικά είναι τα περιοδικά που διαθέτουν το περιεχόμενό τους σε ηλεκτρονική μορφή. Το περιοδικό παράγεται ηλεκτρονικά από τον εκδότη του ή από άλλον φορέα ο οποίος έχει την άδεια του εκδότη για την διαδικασία της ψηφιοποίησης του περιεχομένου του περιοδικού. Το ηλεκτρονικό περιεχόμενο μπορεί να παρέχεται δωρεάν στο διαδίκτυο ή να απαιτεί εισφορά για την διάθεση των πληροφοριών που φέρει. Τα δεδομένο πλεονέκτημα του ηλεκτρονικού περιοδικού είναι η άμεση και εύκολη πρόσβαση στην πιο πρόσφατη πληροφορία από χρήστες σε απομακρυσμένες τοποθεσίες. Σήμερα, οι περισσότερες βιβλιοθήκες, κυρίως οι ακαδημαϊκές αναπτύσσουν βάσεις δεδομένων με ηλεκτρονικά περιοδικά, αφιερώνοντας ένα μεγάλο μέρος του οικονομικού τους προϋπολογισμού σε συνδρομές, ώστε να καλύπτουν ικανοποιητικά τα ερευνητικά ενδιαφέροντα του κοινού που εξυπηρετούν. Τα ηλεκτρονικά περιοδικά εντοπίζονται είτε σε πλήρη μορφή είτε με μια μικρή περίληψη και αυτό εξαρτάται από την εκάστοτε συνδρομή της βιβλιοθήκης. Βέβαια υπάρχουν και περιοδικά με ελεύθερη πρόσβαση. Οι μορφές στις οποίες βρίσκουμε τα περιοδικά είναι σε HTML ή PDF.