google/wiki40b huggingface dataset:
Πετρονίλα της Αραγωνίας

Ως Χήρα

Μετά το θάνατο του άντρα της το 1162, η Πετρονίλια έλαβε τις ευημερούσες κομητείες του  Besalú και του  Vall de Ribes για το υπόλοιπο της ζωής της. Ο μεγαλύτερος εν ζωή γιος της, Ραϋμόνδος Βερεγγάριος, ήταν επτά ετών όταν στις 18 ιουλίου 1164 η Πετρονίλια παραιτήθηκε του θρόνου της Αραγωνίας και του τον μεταβίβασε. Όταν ο Ραϋμόνδος Βερεγγάριος κληρονόμησε τον θρόνο από τη μητέρα του, άλλαξε το όνομά του σε Αλφόνσος, από σεβασμό προς τους Αραγώνες. Ο δεύτερος γιος της με το όνομα Πέτρος στη συνέχεια άλλαξε το όνομά του σε Ραϋμόνδος Βερεγγάριος.
Η Πετρονίλια πέθανε στη Βαρκελώνη τον Οκτώβριο του 1173 και θάφτηκε στο Καθεδρικό ναό της Βαρκελώνης, όμως ο τάφος έχει χαθεί. Μετά το θάνατό της, οι κομητείες των Besalú και Vall de Ribes επανήλθαν στον άμεση διοίκηση του Κόμη της Βαρκελώνης, στον γιο της Αλφόνσο, ο οποίος από το 1174 παραχώρησε το Besalú στην βασίλισσα του Σάντσα. Στο Ribes, ο τοπικός δικαστικός επιμελητής, Ραμόν, είχε δημιουργήσει εκεί για λογαριασμό του "μια εικονικά ανεξάρτητη διοικητική αρχή". Είχε διενεργήσει απογραφή κτήσεων για την Πετρονίλια μετά τον θάνατο του  Ραϋμόνδου Βερεγγάριου, και ο συνονόματος γιος του ανέβηκε στην εξουσία το 1198.

Η ιστορική σημασία

Το 1410, μετά το θάνατο του Μαρτίνου της Αραγωνίας χωρίς νόμιμους απογόνους, τελευταίου άρρενα του Οίκος της Βαρκελώνης, ο Οίκος εξέλιπε. Δύο χρόνια αργότερα, ο Φερδινάνδος Α΄ των Τραστάμαρα ενθρονίστηκε με τον Συμβιβασμό του Κάσπε. Ο Φερδινάνδος Α΄ επικράτησε κυρίως για πολιτικούς και στρατιωτικούς λόγους. Ήταν ανιψιός του αποθανόντος βασιλιά, αλλά συσχετιζόταν μέσω γυναίκας, καθώς ήταν γιος της αδελφής του Μαρτίνου. Ο κύριος αντίπαλός του στην διαδοχή, ο Ιάκωβος Β΄ κόμης του Ουρζέλ ήταν γιος του εξαδέλφου του Μαρτίνου, δηλ. με πιο μακρινή συγγένεια, αλλά στην εξ αρρενογονίας γραμμή διαδοχής. Η θεωρητική βάση της υποψηφιότητας του Φερδινάνδου Α΄ ήταν ότι η σειρά διαδοχής του ήταν συντομότερη, αν και εκ θηλυγονίας, για την οποία προηγούμενη περίπτωση ήταν αυτή της Πετρονίλας. Στην Καταλονία υπάρχουν ενδείξεις, ότι οι γυναίκες απαγορευόταν να κατέχουν κομητεία, αλλά στην Αραγωνία δεν υπήρχε νομοθεσία γι' αυτό το θέμα. Και στα δύο μέρη ήταν λίγες οι περιπτώσεις των γυναικών, που είχαν περάσει το δικαίωμά τους κατευθείαν στους γιους τους: η πιο σημαντική περίπτωση ήταν αυτή της Πετρονίλας.
Υπάρχει μεγάλη συζήτηση για το αν η Πετρονίλα ήταν ο πραγματικός κυβερνήτης της Αραγωνίας. Ορισμένοι ισχυρίζονται, ότι ο Ραμίρο Β΄ έδωσε το βασίλειο της Αραγωνίας στον γαμπρό του και ότι η παρουσία του Πετρονίλιας ήταν δευτερεύουσας σημασίας. Σύμφωνα με τον ιστορικό Jerónimo de Zurita, υπήρχε μία ρήτρα στη συμφωνία με τον Ραϋμόνδο-Βερεγγάριο Δ΄, δηλώνοντας ότι αν η Πετρονίλια απεβίωνε άτεκνη, η Αραγωνία θα περνούσε στα παιδιά του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου μέσω μελλοντικού δεύτερου γάμου. Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει επαρκής τεκμηρίωση για έχουμε οριστικό συμπέρασμα σχετικά με το ερώτημα αυτό και ο Συμβιβασμός του Κάσπε επιβεβαίωσε τη νομιμότητα της μέσω θηλυγονίας μεταβίβασης.
Ελέα

Ιστορία

Η πόλη ιδρύθηκε όταν άποικοι Φωκαείς εκτοπισμένοι από τους Πέρσες που πολιορκούσαν την Φώκαια, εγκατέλειψαν την πόλη με τα πλοία τους με σκοπό να εγκατασταθούν στην αποικία τους στην Κορσική, Αλαλία. Τελικά ύστερα από οκτώ ή δέκα χρόνια περιπλάνησης κατέληξαν στο Ρήγιο της Καλαβρίας. Μετά την συνάντησή τους με τον φιλόσοφο Ξενοφάνη, ο οποίος βρισκόταν εκείνη την περίοδο απέναντι στην Μεσσήνη, κατευθύνθηκαν βόρεια όπου ίδρυσαν μία νέα πόλη. Το αρχικό όνομα της νέας πόλης ήταν Υέλη, στην συνέχεια έγινε Έλη και τελικά Ελέα. Η Ελέα βρισκόταν στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος με την μητρόπολή τους την Φώκαια. Από τα ερείπια των τειχών της πόλης που σώζονται ίχνη τους ακόμα και σήμερα φαίνεται πως η πόλη είχε περίμετρο τριών μιλίων.

Ελεατική σχολή

Η Ελεατική σχολή ήταν μία προσωκρατική φιλοσοφική σχολή και ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. στην Ελέα. Ιδρυτής της ήταν ο Παρμενίδης και κατά άλλους ο Ξενοφάνης. Άλλα σημαντικά μέλη της σχολής ήταν ο Ζήνων ο Ελεάτης και ο Μέλισσος ο Σάμιος.
Πιερ Μπερνάρ (γραφίστας)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Παρίσι. Αποφοίτησε το 1964 από την Εθνική Ανωτάτη Σχολή Διακοσμητικών Τεχνών (École nationale supérieure des arts Décoratifs) στο Παρίσι. Κατόπιν σπούδασε με υποτροφία στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βαρσοβίας, ενώ το 1971 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Ινστιτούτο Περιβάλλοντος (Institut de l'Environnement) στο Παρίσι. Συμμετείχε ενεργά στις διαδηλώσεις κατά τη διάρκεια της φοιτητικής εξέγερσης του Μάη του 1968, και μετά το τέλος των διαδηλώσεων γράφτηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Γαλλίας. Σύντομα αργότερα, το 1970, ο Μπερνάρντ ίδρυσε το Grapus (Γκράπους), μια κολεκτίβα σχεδιαστών οι οποίοι ήταν μέλη του κομμουνιστικού κόμματος.
Ήταν αρχικά μέλος και μετέπειτα ο διευθυντής του L’Atelier Création Graphique στο Παρίσι, ενώ μετέπειτα έγινε μέλος της Alliance Graphique Internationale (Διεθνής Συμμαχία Γραφιστών) από το 1987. Το 2006 έλαβε το βραβείο Εράσμους για τη συνολική προσφορά του.
Υγειονομικό σύστημα της Ουγγαρίας

Η Ουγγαρία διαθέτει ένα ολοκληρωμένο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, που χρηματοδοτείται από φόρους και βρίσκεται υπό τη διαχείριση του κρατικού Εθνικού Ταμείου Ασφάλισης Υγείας (ουγγρικά: Országos Egészségbiztosítási Pénztár (OEP)). Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το 100% του συνολικού πληθυσμού καλύπτεται από το σύστημα ασφάλισης υγείας, το οποίο είναι απολύτως δωρεάν για παιδιά (όλα τα άτομα κάτω των 16 ετών), μητέρες ή πατέρες με παιδιά, φοιτητές, συνταξιούχους, άτομα με χαμηλό εισόδημα, άτομα με ειδικές ανάγκες (συμπεριλαμβανομένων σωματικών και ψυχικών διαταραχών), ιερείς και άλλους εκκλησιαστικούς παράγοντες. Η υγεία στην Ουγγαρία μπορεί να χαρακτηριστεί από το ταχέως αυξανόμενο προσδόκιμο ζωής (7,48 έτη για τους άνδρες και 4,92 έτη για τις γυναίκες μεταξύ 1993 και 2013) και ένα ποσοστό πολύ χαμηλής βρεφικής θνησιμότητας (4,6 ανά 1.000 γεννήσεις το 2014). Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ η Ουγγαρία δαπάνησε το 7,8% του ΑΕΠ της για την υγειονομική περίθαλψη το 2012. Οι δαπάνες για το σύνολο του τομέα της υγείας έφθασαν το 2011 τα 1.688,7 δολάρια ΗΠΑ ανά κάτοικο, εκ των οποίων τα 1.098.3 προέρχονταν από κυβερνητική χρηματοδότηση (65%) και τα 590,4 από ιδιωτικούς πόρους (35%).
Η αμοιβή των ιατρών είναι από τη χαμηλότερη στις χώρες του ΟΟΣΑ. Οι γενικοί ιατροί πληρώνονται 1,4 φορές το μέσο μισθό και οι νοσοκομειακοί ειδικευμένοι ιατροί 1,6 φορές το μέσο μισθό της χώρας.

Υποδομές

Ως έθνος υψηλών εισοδημάτων, η Ουγγαρία διαθέτει σχετικά αναπτυγμένη υγειονομική υποδομή. Τα ασθενοφόρα της Εθνικής Υπηρεσίας Ασθενοφόρων (Országos Mentőszolgálat) φτάνουν σε περιστατικά σε όλη τη χώρα το πολύ σε 15 λεπτά. Το 2013 η Υπηρεσία δημιούργησε 20 νέους σταθμούς ασθενοφόρων και ανανέωσε 60 άλλους με την αγορά 200 νέων ασθενοφόρων.
Η υπηρεσία αεροασθενοφόρων εγκαινιάστηκε το 2009 με το άνοιγμα του σταθμού ασθενοφόρων στην πόλη Ζέντες. Οι βάσεις των αεροασθενοφόρων (στο Μπουνταόρς, το Μπαλατονφρέντ, το Σάρμελεκ, το Πετς, το Ζέντες, το Ντέμπρετσεν και το Μίσκολτς) καλύπτουν ολόκληρη τη χώρα. Τα ελικόπτερα μπορούν να φτάσουν στο 85% της επικράτειας της χώρας το πολύ σε 15 λεπτά. Όλα τα εθνικά και τα περιφερειακά νοσοκομεία διαθέτουν ελικοδρόμια, ενώ υπάρχουν εξειδικευμένες και επαγγελματικές πανεπιστημιακές κλινικές και κέντρα έκτακτης ανάγκης στη Βουδαπέστη, το Πετς, το Σέγκεντ και το Ντέμπρετσεν.
Ρόμπερτ Ουίλιαμς

Ζωή και εργασία

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 ήταν κιθαρίστας και τραγουδιστής της ροκ μπάντας Poll. Από το 1974 ήταν επίσης ενεργός τραγουδιστής ποπ και ροκ. Εκπροσώπησε την Ελλάδα με τρεις άλλους τραγουδιστές στο διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον 1977 και έφτασε με το τραγούδι Μάθημα Σολφέζ στην πέμπτη θέση.  
Από τις αρχές της δεκαετίας του '90, κυκλοφόρησε άλμπουμ ενώ στη συνέχεια δημιούργησε μουσική για διαφημίσεις.
Μιτσινμαουίδα

Το Μιτσινμαουίδα (ισπανικά: Michinmahuida, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [mitʃinmaˈwiða]), επίσης γνωστό ως Minchinmávida (Μιντσινμάβιδα) είναι ένα καλυμμένο με πάγους στρωματοηφαίστειο, που βρίσκεται στην Περιφέρεια Λος Λάγος της Χιλής. Βρίσκεται περίπου 15 χιλιόμετρα ανατολικά του ηφαιστείου Τσαϊτέν, και καλύφθηκε εκτενώς με τέφρα κατά τη διάρκεια της έκρηξης του 2008 του Τσαϊτέν. Το ηφαίστειο βρίσκεται πάνω από την επαρχιακή ζώνη του ρήγματος Λικίνιε Όφκι. Έχει υψόμετρο κορυφής 2.450 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Ιερά Μητρόπολις Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας

Ιστορία

Το 1895 η υφιστάμενη μέχρι τότε "Επισκοπή Βουθρωτού και Γλυκέος", που υπάγονταν στη Μητρόπολη Ιωαννίνων ανυψώθηκε σε Ιερά Μητρόπολη Παραμυθίας από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Άνθιμο Ζ΄. Το όνομα της μητρόπολης δόθηκε από την ιστορική Μονή Παναγίας της Παραμυθίας. Το όνομα Φιλιατών και Γηρομερίου έλαβε μετά τη συγχώνευση της ομώνυμης βραχύβιας μητρόπολης που δημιουργήθηκε την περίοδο 1924-1929.
Ιατρομάντης

Ο ιατρομάντης είναι τίτλος που συναντάται στην αρχαία ελληνική και ασιατική παράδοση. Η λέξη είναι σύνθετη και προέρχεται από τις λέξεις ιατρός και μάντης. Είναι η ελληνική εκδοχή του σαμάνου και σχετίζεται με μυθικές φιγούρες όπως οι Άβαρις Υπερβόρειος, Αριστέας, Επιμενίδης και Ερμότιμος Κλαζομενές.
Κατά την αρχαιότητα η μαντική ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιατρική η οποία ήταν αποκλειστικό προνόμιο των ιερέων μέχρι και την εποχή του Ιπποκράτη. Η κύρια διαλογιστική πράξη του ιατρομάντη ήταν η ἐγκοίμησις, η οποία του επέτρεπε να βρεθεί στην τέταρτη κατάσταση συνειδητότητας, κάτι περισσότερο από αυτό που αντιλαμβανόμαστε σαν κατάσταση ύπνου, ονείρου και αφύπνισης.

Ο μύθος του Μελάμποδα

Χαρακτηριστικός είναι ο μύθος του Μελάμπους ο οποίος γεννήθηκε στην Πύλο. Ήταν γιος του Αμυθάονος και της Ειδομένης και σύμφωνα με την παράδοση πήρε το όνομα του επειδή όταν ήταν βρέφος τον άφησε η μητέρα του στην σκιά ενός δένδρου, εκτός των ποδιών του, τα οποία έμειναν εκτεθειμένα στον ήλιο και μαύρισαν. Σύμφωνα με τα λεγόμενα, σε μετέπειτα ηλικία, φίδια τα οποία ο ίδιος είχε προστατέψει και αναθρέψει, καθάρισαν με την γλώσσα τους τα αυτιά του κι έτσι απέκτησε την ιδιότητα να προλέγει τα μέλλοντα. Σύμφωνα με τον Στράβωνα, την μαντική τέχνη την διδάχθηκε από τον ίδιο τον Απόλλωνα. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Κάδμος είναι αυτός που τον μύησε στα μυστήρια του θεού.
Δείγμα της θεραπευτικής του ιδιότητας είναι η θεραπεία των Προιτίδων ή σύμφωνα με τον Παυσανία η θεραπεία των Αργείων γυναικών, που τιμωρήθηκαν με την πάθηση της μανίας  από τους θεούς. Αυτό το συμβάν συντέλεσε στο να να γίνει ένας από τους τρεις βασιλείς του Άργους και με την θεραπεία του για τη μανία με τον μέλανα ελλέβορο κατέκτησε την λαϊκή και επιστημονική ιατρική. Όπως τονίζει ο Απολλόδωρος, ο Μελάμπους, «μάντης ων, και δια φαρμάκων και καθαρμών θεραπείαν πρώτος ευρηκώς».
Γκάγκρα ΦΚ

Ιστορία

Το 2004 -η χρονιά ίδρυσης της Γκάργκα- αγωνίστηκε στη Regionuli Liga (τρίτη κατηγορία) και πήρε την άνοδο για την Pirveli Liga (δεύτερη κατηγορία). Τις περιόδους 2005-06 και 2006-07 κέρδισαν τη συμμετοχή τους στα play-off, αλλά απέτυχαν να προαχθούν στην πρώτη κατηγορία, σε αντίθεση με την περίοδο 2007-08 όπου τα κατάφεραν. Την περίοδο 2008-09 αγωνίστηκαν στην πρώτη κατηγορία, αλλά στο τέλος διαβαθμίστηκαν. Την περίοδο 2010-11 κέρδισε το Κύπελλο Γεωργίας, κερδίζoντας την με FC Torpedo Kutaisi 1-0 στην παράταση.

Ευρωπαϊκές συμμετοχές

Η Γκάργκα αγωνίστηκε μία φορά στο Europa League, αντιμετωπίζοντας την Ανόρθωση. Έχασε με 0-3 στην Κύπρο και κέρδισε 2-0 εντός έδρας με αποτέλεσμα να αποκλειστεί   .
Rake

Το Rake είναι ένα εργαλείο για τη διεύθυνση εργασιών λογισμικού. Επιτρέπει τον ορισμό εργασιών και την περιγραφή εξαρτήσεων ενώ μπορεί να ομαδοποιήσει εργασίες σε χώρους ονομάτων (namespaces). 
Αν και μοιάζει με το SCons και το make, έχει κάποιες διαφορές. Το εργαλείο έχει γραφεί στη γλώσσα προγραμματισμού Ruby και τα Rakefiles (αντίστοιχα των Makefiles του make) χρησιμοποιούν σύνταξη Ruby. Αρχικά αναπτύχθηκε από τον Jim Weirich.
Το Rake χρησιμοποιεί τα μπλοκ ανώνυμων συναρτήσεων της Ruby για τον ορισμό διάφορων εργασιών, επιτρέποντας σύνταξη Ruby. Διαθέτει μια βιβλιοθήκη από κοινές εργασίες όπως συναρτήσεις για κοινές εργασίες με αρχεία και μια βιβλιοθήκη που αφαιρεί τα μεταγλωττισμένα αρχεία (η εργασία "clean"). Όπως το Make, το Rake μπορεί να συνθέσει εργασίες με βάση πρότυπα (patterns), για παράδειγμα μπορεί να κατασκευάζει αυτόματα μια εργασία μεταγλώττισης αρχείων με βάση πρότυπα ονομάτων αρχείων. Το Rake αποτελεί μέρος της βασικής βιβλιοθήκης της Ruby από την έκδοση 1.9.

Παράδειγμα

Ακολουθεί ένα παράδειγμα ενός απλού σεναρίου Rake που κατασκευάζει ένα πρόγραμμα HelloWorld σε C:
  file 'hello.o' => ['hello.c'] do
    sh 'cc -c -o hello.o hello.c'
  end
  file 'hello' => ['hello.o'] do
    sh 'cc -o hello hello.o'
  end
Ακολουθεί ένα παράδειγμα μιας συνταγής σε rake:
namespace :cake do
  desc 'make pancakes'
  task :pancake => [:flour,:milk,:egg,:baking_powder] do
     puts "sizzle"
  end
  task :butter do
    puts "cut 3 tablespoons of butter into tiny squares"
  end
  task :flour => :butter do
    puts "use hands to knead butter squares into 1 1/2 cup flour"
  end
  task :milk do
    puts "add 1 1/4 cup milk"
  end
  task :egg do
   puts " 1 egg "
  end
  task :baking_powder do
   puts " 3 1/2 teaspoons baking powder"
  endend
Εκκλησία της Πίρκκαλα

Περιγραφή

Το χαμηλότερο τμήμα του κλίτους έχει ύψος 7 μέτρων, ενώ το υψηλότερο 12 μέτρων. Το κλίτος είναι δυνατό να χωρέσει, συνολικά, 300 άτομα. Μαζί με τους χώρους ενοριακής χρήσεως είναι δυνατό να χωρέσει, συνολικά, έως 500 καθήμενα άτομα.
Σε αντίθεση με τις λουθηρανικές εκκλησίες το κλίτος διαθέτει επτά χώρους προσευχής, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν τις επτά λέξεις του Ιησού επί του σταυρού. Οι πίνακες οι οποίοι διακοσμούν τους συγκεκριμένους επτά χώρους είναι έργο της Τουούλα Λέχτινεν.
Το σύνολο του εξοπλισμού της εκκλησίας είναι κινητό, με εξαίρεση το εκκλησιαστικό όργανο. Το εκκλησιαστικό όργανο, 20 σειρών αυλών, εγκαινιάστηκε στις 26 Μαρτίου 1995. Στα νότια της εκκλησίας ευρίσκεται χωριστό κωδωνοστάσιο, ύψους 21,5 μέτρων. Οι 3 καμπάνες που διαθέτει, προέρχονται από το χυτήριο Petit & Fritsen, στην Ολλανδία.
Κλίμα της Βιρτζίνια

Κλιματικές ζώνες

Πολλές παραλλαγές υπάρχουν λόγω του σημαντικού αναγλύφου της πολιτείας. Τα υψόμετρα στη Βιρτζίνια ποικίλουν από το επίπεδο της θάλασσας έως το Όρος Ρότζερς στα 1.746 μέτρα από το επίπεδο της θάλασσας, με μεγάλες διαβαθμίσεις να συμβαίνουν στις άκρες του Ατλαντκού Ωκεανού, στο τέλος του Πίντμοντ, και στις αλυσίδες Μπλου Ριτζ και Αλλέγκενι των Αππαλαχίων Ορέων. Η κατευναστική επίδραση του ωκεανού από τα ανατολικά, που ενδυναμώνεται από το Ρεύμα του Κόλπου, επίσης δημιουργεί το ενεδεχόμενο τροπικών κυκλώνων κοντά στο στόμιο του Κόλπου Τσέσαπικ. Μάζες ψυχρού αέρα φθάνουν από τα βουνά, ειδικά τον χειμώνα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικές χιονοπτώσεις όταν οι παράκτιες θύελλες γνωστές ως noreasters ανεβαίνουν την ακτή του Ατλαντικού.
Η αλληλεπίδραση των στοιχείων αυτών με την τοπογραφία της πολιτείας δημιουργεί μικροκλίματα στην Κοιλάδα Σεναντόα, τα ορεινά νοτιοδυτικά, και στις παράκτιες πεδιάδες οι οποίες διακρίνονται ελαφρά αλλά ευκρινώς η μία από την άλλη.

Δριμύς καιρός

Οι ακραίες καιρικές συνθήκες είναι ένα ζήτημα στη Βιρτζίνια.  Οι τροπικοί κυκλώνες καθιστούν τρωτή την παράκτια περιοχή της Βιρτζίνια. Είναι σπάνιο ένας μεγάλος τροπικός κυκλώνας να απειλήσει την ακτή της Βιρτζίνια καθώς οι κυκλώνες τόσο βόρεια τείνουν να εξασθενούν λόγω των ψυχρότερων παράκτιων υδάτων και των αυξανόμενα υψηλών δυτικών ανέμων.  Η βαριά βροχόπτωση άπό τους τροπικούς κυκλώνες παραμένει μια ανησυχία, όμως. Ο Τροπικός κυκλώνας Ιζαμπέλ το 2003 επέφερε μεγάλες καταστροφές από τον άνεμο και την βροχή, σκοτώνοντας άμεσα 10 κα προκαλώντας ζημιά δύο δισεκατμμυρίων δολλαρίων. Ο Τροπικός κυκλώνας Γκαστόν το 2004 κατέκλυσε το Ρίτσμοντ αφού κινήθηκε στην ακτογραμμή της Νότιας Καρολίνας.  Η Βιρτζίνια συχνά πλήττεται από τα απομεινάρια συστημάτων τα οποία χτυπούν κατά μήκος της ακτογραμμής του  Κόλπου του Μεξικού, τα οποία επίσης φέρνουν χειμαρρώδη βροχόπτωση στην πολιτεία.  Ο Τροπικός κυκλώνας Καμίλ ήταν ένα ακραίο παράδειγμα, φέρνοντας 690 χιλιοστά (27 ίντσες) βροχής σε τμήματα της κομητείας Νέλσον σε περίοδο μερικών ωρών.
Η Βιρτζίνια βιώνει κατά μέσο όρο επτά σίφωνες ετησίως, αν και οι περισσότεροι είναι κατηγορίας F2 και χαμηλότερα στην κλίμακα Φουτζίτα. Όμως το 2004, η Βιρτζίνια είχε ογδόντα πέντε σε ένα έτος.
Ιάκωβος Α΄ του Μονακό

Βιογραφία

Ο Ιάκωβος γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1689 και προερχόταν από μια ιστορική οικογένεια της Νορμανδίας. Ο πατέρας του ήταν ο Ζακ Γ΄ Γκουαγιόν ντε Ματινιόν, Κόμης του Τορινί και μητέρα του η Σαρλότ Γκουαγιόν ντε Ματινιόν, Κόμισσα του Τορινί. Η Σαρλότ ήταν ανιψιά του Ζακ Γ΄, ο οποίος ήταν δισεγγονός του Λεονόρ των Βαλουά δούκα του Λονγκεβίλ.
Όταν ο Αντώνιος Α΄ του Μονακό και η σύζυγός του Μαρία της Λωρραίνης έψαχναν σύντροφο για την κόρη τους Λουίζα-Ιππολύτη, θεώρησαν τον Ιάκωβο ως κατάλληλο. Υποστηρικτής της υποψηφιότητάς του ήταν και ο Λουδοβίκος ΙΔ´ της Γαλλίας, ο οποίος επιθυμούσε να ενισχύσει τη γαλλική επιρροή στο Μονακό.
Ο Ιάκωβος και η Λουίζα-Ιππολύτη παντρεύτηκαν στις 20 Οκτωβρίου 1715 και απέκτησαν εννέα παιδιά. Ο γάμος τους, ωστόσο, δεν θεωρούνταν χαρούμενος. Ο Ιάκωβος προτιμούσε να μένει περισσότερο στο Παλάτι των Βερσαλλιών, όπου είχε πολλές ερωμένες, παρά στο Μονακό.
Μετά το θάνατο του πατέρα της Αντωνίου Α΄, η Λουίζα-Ιππολύτη μετέβη από το Παρίσι στο Μονακό για να αναλάβει το θρόνο του Πριγκιπάτου. Κατά την άφιξή της στις 4 Απριλίου 1731 έλαβε πολύ θερμή υποδοχή από τον πληθυσμό. Αντίθετα, όταν ο Ιάκωβος έφθασε εκεί, η υποδοχή ήταν πολύ πιο κρύα.
Στις 29 Δεκεμβρίου 1731 η Λουίζα Ιππολύτη πέθανε από ευλογιά. Έτσι, στο θρόνο ανέβηκε ο Ιάκωβος, ο οποίος εξαιτίας αντιδράσεων αναγκάστηκε να τον εγκαταλείψει μέσα σε λίγους μήνες υπέρ του γιου του Ονώριου.
Πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στις Βερσαλλίες και στο Παρίσι. Στις Βερσαλλίες του προτάθηκε ως νέα σύζυγός του η Λουίζα-Φραντζέσκα των Βουρβόνων, εγγονή του Βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας. Ωστόσο, αυτός ο γάμος δεν υλοποιήθηκε.
Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας των ΗΠΑ

Γενικά

Ο τότε Πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν με την Πράξη McMahon / Ατομικής Ενέργειας, που υπέγραψε την 1η Αυγούστου του 1946, (ήτοι ένα χρόνο μετά τη ρίψη ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι), μετέφερε τον έλεγχο της αμερικανικής ατομικής ενέργειας από στρατιωτικά σε πολιτικό χέρια, με έναρξη ισχύος από 1 Ιανουαρίου, 1947. Αυτή η μεταφορά αρμοδιότητας έδωσε στα πρώτα μέλη της εν λόγω Επιτροπής πλήρη έλεγχο για την παραγωγή και εξέλιξη της ατομικής βόμβας.
Κατά τη διάρκεια της αρχικής εγκατάστασης στην Ουάσιγκτον (1946-1957), και μετέπειτα λειτουργικότητα, στη Germantown, Μαίρυλαντ (1958-1975) η AEC έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του θεσμικού πλαισίου των οικοσυστημάτων οικολογίας. Συγκεκριμένα, υπό την προϋπόθεση ζωτικής σημασίας οικονομικών πόρων, επέτρεψε σε οικολόγους με ένα ευρύ φάσμα πρωτοπορειακών τεχνικών την ολοκλήρωση των ερευνών τους. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και αρχές της δεκαετίας του 1960, η AEC ενέκρινε επίσης τη χρηματοδότηση για πολλά βιο-περιβαλλοντικά έργα στην Αρκτική και περί την Αρκτική. Τα έργα αυτά είχαν ως σκοπό την εξέταση των συνεπειών της πυρηνικής ενέργειας στο περιβάλλον που ήταν ένα μέρος της προσπάθειας της Επιτροπής για τη δημιουργία ειρηνικών εφαρμογών της ατομικής ενέργειας.
Ένας αυξανόμενος όμως αριθμός των επικριτών, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, υποστήριζαν ακυρωτικά ότι οι κανονισμοί της AEC ήταν αρκετά αυστηροί σε ορισμένους σημαντικούς τομείς, συμπεριλαμβανομένης της ακτινοβολίας και πρότυπα προστασίας, της ασφάλειας των πυρηνικών αντιδραστήρων, της επί των σχεδιασμών χωροθέτησής τους, καθώς και στην προστασία του περιβάλλοντος γενικότερα, με συνέπεια η εφαρμογή τους να καθίσταται ιδιαίτερα δαπανηρή μέχρι αποτρεπτική, τουλάχιστον στον ιδιωτικό τομέα. Μέχρι το 1974, τα ρυθμιστικά προγράμματα της AEC είχαν έρθει κάτω από τέτοιες ισχυρές επιθέσεις που το Κογκρέσο αποφάσισε τελικά την κατάργησή της. Ο οργανισμός αυτός καταργήθηκε με το νόμο περί Ενέργειας Αναδιοργάνωση του 1974, δια του οποίου δημιουργήθηκαν δύο νέες υπηρεσίες: η Διοίκηση Ενεργειακής Έρευνας και Ανάπτυξης και η Ρυθμιστική Επιτροπή Πυρηνικής Ενέργειας. Στις 4 Αυγούστου του 1977, ο Πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ υπέγραψε σε νόμο Το Τμήμα του Οργανισμού Ενέργειας Πράξη του 1977, που δημιούργησε το Υπουργείο Ενέργειας. Η νέα υπηρεσία ανέλαβε τις ευθύνες της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ενέργειας, της Ενεργειακής Έρευνας και Ανάπτυξης Διοίκησης, της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Ισχύος, καθώς και τα προγράμματα διαφόρων άλλων οργανισμών.
Κου - Κου (Γύζης)

Το Κου- Κου είναι ζωγραφικός πίνακας του Νικόλαου Γύζη, που φιλοτεχνήθηκε το 1882. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 1,00 × 0,75 μέτρο. Φυλάσσεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας. Προέρχεται από δωρεά ανώνυμου στη μνήμη Δ. Τζιρακοπούλου.

Περιγραφή

Σε εσωτερικό χώρο βαυαρικού δωματίου, με γοτθικά σταυροθόλια και ξύλινες επενδύσεις, στέκει όρθια γιαγιά, κρατώντας με στοργή το μικρό της εγγόνι που προσπαθεί να δει τη μητέρα του, ενώ εκείνη μισοκρύβεται, έχοντας παρατήσει για λίγο το κέντημα, πίσω από τον ώμο της γιαγιάς κι από ένα κομματι ύφασμα. Είναι καθιστή, γελαστή και στα γόνατά της έχει απλωμένο ένα μεγάλο κέντημα. Στο δεξιό άκρο της εικόνας το μεγαλύτερο παιδί, όρθιο, με μισγυρισμένη την πλάτη, προσπαθεί κι αυτό να συμμετάσχει στο παιχνίδι.

Πληροφορίες

Πρόκειται για μια ηθογραφικού περιεχομένου οικογενειακή σκηνή γερμανικού τύπου. Στο στιλ βρίσκεται πλησίον των ζωγράφων της αγροτικής ζωής (Bauernmaler). Είναι φανερή η επίδραση του Ντέφρεγκερ. Τα μοντέλα είναι εμπνευσμένα από την οικογένεια του Γύζη, όπως προκύπτει από το προσχέδιο που βρίσκεται στο αρχείο των απογόνων του στο Μόναχο. Το φως είναι συγκεντρωμένο στη μάνα και στο παιδί, αναδεικνύοντας τις λεπτομέρειες του κεντήματος, διαπερνώντας το διαφανές ύφασμα. Το πρόσωπο της μάνας είναι εξαϋλωμένο και το παιδί είναι αυτόφωτο. Η συμβολική ατμόσφαιρα της ευτυχισμένης οικογένειας δημιουργείται από όλα αυτά τα στοιχεία. Διακρίνεται από ένα σκληρό ρεαλισμό.
Ξημερώνει

Το Ξημερώνει είναι θεατρικό έργο του Νίκου Καζαντζάκη.

Υπόθεση

Η Λαλώ είναι σύζυγος ενός εύπορου αστού, του Αλέκου, και μητέρα ενός μικρού κοριτσιού, της Χρυσούλας. Η οικογένεια ζει ευτυχισμένη μέχρι τη στιγμή που ο αδερφός του Αλέκου, Φίλιππος, αποφασίζει να τους επισκεφθεί αναπάντεχα. Η Λαλώ είναι κρυφά ερωτευμένη με τον Φίλιππο, ο οποίος ανταποκρίνεται στα αισθήματά της. Αδυνατεί να καταπνίξει τον έρωτά της, ούτε, όμως, μπορεί να φύγει μαζί του, εγκαταλείποντας την κόρη της αλλά ούτε και να συνάψει μαζί του παράνομη σχέση, όπως τη συμβουλεύει η φίλη της, Φωφώ. Η ηρωίδα παλεύει με όλες τις δυνάμεις της σε μια άνιση μάχη μεταξύ των παρακείμενων εξωτερικών παραγόντων και του εσωτερικού συναισθηματικού κόσμου της. Τελικά, αποφασίζει τη λύτρωση από το μαρτύριό της, αυτοκτονώντας.

Παρατηρήσεις

Υποβλήθηκε τον Ιανουάριο του 1907 στον Παντελίδειο Δραματικό Διαγωνισμό του Εθνικού Πανεπιστημίου Αθηνών και επαινείται από τον Σπυρίδωνα Λάμπρο αλλά δεν βραβεύεται, διότι διατυπώνονται επιφυλάξεις για το τολμηρό περιεχόμενο. Το έργο ανεβαίνει το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου στο θέατρο Αθήναιον του Θωμά Οικονόμου, με την Ευαγγελία Παρασκευοπούλου στον κεντρικό ρόλο. Το θεατρικό έργο περιγράφει το ηθικό δίλημμα και το συναισθηματικό μαρτύριο της κεντρικής ηρωίδας, Λαλώς, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη από τη μία, με την οικογενειακή ισορροπία και τον κοινωνικό καθωσπρεπισμό και από την άλλη, με την προσωπική επιθυμία της. Ο Καζαντζάκης συγγράφει το κείμενο σαφέστατα επηρεασμένος από την εποχή του, ενώ το θέμα του είναι παρόμοιο με την πλοκή του μυθιστορήματος Άννα Καρένινα του Τολστόι. Μελετητές επισημαίνουν τα αυτοβιογραφικά στοιχεία του έργου: η Λαλώ είναι η Γαλάτεια, η οποία εκείνη την εποχή χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Lalo de Castro. Ο καταπνιγμένος έρωτας μάλλον προερχόταν από τη δική του τη μεριά, σύμφωνα με τις μαρτυρίες της εποχής.