google/wiki40b huggingface dataset:
Εκλογές στην Ταϊβάν

Στην Ταϊβάν διεξάγονται προεδρικές εκλογές και βουλευτικές εκλογές. Ο Πρόεδρος (και ο Αντιπρόεδρος) εκλέγεται από το λαό για θητεία 4 ετών και η εθνοσυνέλευση (Legislative Yuan) αναδεικνύεται με την ψήφο των πολιτών κάθε 5 χρόνια. Ο αριθμός των εδρών της εθνοσυνέλευσης είναι 113.

2008

Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 12 Ιανουαρίου του 2008, το κόμμα Κουομιντάν, κατήγαγε συντριπτική νίκη, εξασφαλίζοντας 81 επί συνόλου 113 εδρών στο Κοινοβούλιο έναντι μόλις 27 για το κυβερνών κόμμα DPP του πρώην Προέδρου Τσεν Σουέι Πιεν. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 58,5%.

Δημοψηφίσματα

Το 2003 ο πρόεδρος Τσεν υπέγραψε το νόμο περί δημοψηφισμάτων. Οι πολλές και αυστηρές όμως προϋποθέσεις που απαιτούνται από το νόμο για την ψήφιση δημοψηφισμάτων, κατέστησαν πρακτικά αδύνατη την έγκρισή τους.

2004

Ένα δημοψήφισμα με δύο ερωτήματα έλαβε χώρα στην Δημοκρατία της Κίνας, ταυτόχρονα με τις προεδρικές εκλογές, στις 20 Μαρτίου του 2004. Τα ερωτήματα ήταν σχετικά με την αυξανόμενη εγκατάσταση πυραύλων στην Κίνα και τη στρατιωτική άμυνα της Δημοκρατίας της Κίνας, αλλά και με το αν η Δημοκρατία της Κίνας θα έπρεπε να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας με στόχο την ειρήνη και τη σταθερότητα στις διμερείς τους σχέσεις. Αν και η συντριπτική πλειοψηφία απάντησε "ναι" στα δύο ερωτήματα, το ποσοστό συμμετοχής (45,10%) δεν ήταν αρκετό για να εγκριθεί το δημοψήφισμα.

2008

Στις 12 Ιανουαρίου 2008 και ταυτόχρονα με τις βουλευτικές εκλογές, ένα διπλό δημοψήφισμα προτάθηκε επίσης. Το ένα αναφερόταν στο δικαστικό σύστημα αλλά και στο χειρισμό των περιουσιών που απέκτησε κατά αμφίβολο τρόπο το κόμμα του Κουομιντάν, ενώ το δεύτερο ήταν ένα αντι-δημοψήφισμα, που ζήτησε το Κουομιντάν και αφορούσε τη διαφθορά στην πολιτική. Και τα δύο δημοψηφίσματα δεν επισημοποιήθηκαν λόγω χαμηλής συμμετοχής των ψηφοφόρων (κάτω του 50%), παρά το γεγονός ότι όσοι και όσες ψήφισαν, ενέκριναν και τις δύο προτάσεις.ref>台選舉公投爭議落幕將采一階段投票 BBC News, 30 Δεκεμβρίου 2007 </ref> 
Την ίδια τύχη είχαν και άλλα δύο δημοψηφίσματα (ένα προτεινόμενο από το κάθε μεγάλο κόμμα) που έλαβαν χώρα τη μέρα των προεδρικών εκλογών της 22ας Μαρτίου 2008. Και στα δύο οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να εγκρίνουν την είσοδο της Δημοκρατίας της Κίνας στον ΟΗΕ, αλλά με διαφορετικές προτάσεις για το όνομα της χώρας.
Ροβέρτος της Βυρτεμβέργης

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φιλίππου πρίγκιπα της Βυρτεμβέργης και της Μαρίας-Τερέζας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Αλβέρτου αρχιδούκα της Αυστρίας & δούκα του Τέσεν. 
Γεννήθηκε στο Μεράν της Αυστρίας (νυν Μεράνο Ιταλίας). Από τον πρόππαπο τού Φιλίππου είχαν δημιουργηθεί πέντε κλάδοι· ο Ροβέρτος και ο μεγαλύτερος αδελφός του Αλβέρτος ανήκαν στον πέμπτο. Τα μέλη του πρώτου κλάδου από δούκες έγιναν βασιλείς της Βυρτεμβέργης, αλλά ο κλάδος εξέλιπε το 1921 και ο τρίτος το 1903. Ο δεύτερος και ο τέταρτος είχαν μοργανατικούς γάμους και αποκλείστηκαν της διαδοχής, έτσι το 1921 η διαδοχή πήγε στον Αλβέρτο.
Ο Ροβέρτος το 1947 απεβίωσε στο ανάκτορο Άλτσχαουζεν της Βυρτεμβέργης σε ηλικία 74 ετών.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1900 τη Μαρία-Ιμμακουλάτα των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Καρόλου-Σαλβαδόρ αρχιδούκα της Αυστρίας· δεν απέκτησαν τέκνα.
Γρίδια Χίου

Παναγία η Αγριδιώτισσα

Η Παναγία η Αγριδιώτισσα, εξωκκλήσι πάνω από το ακρωτήριο, είναι γνωστή για τις υστεροβυζαντινες θαυματουργές εικόνες, που πλέον φυλάσσονται στην κοινότητα του οικισμού. Πολλοί είναι οι πιστοί που επισκέπτονται κάθε χρόνο το μέρος για να δουν από κοντά αυτές τις εικόνες και να κάνουν ένα τάμα. Γιορτάζει προς τιμή της Παναγίας την Παρασκευή του Πάσχα (της Ζωοδόχου Πηγής).
Νάνσυ Μπρίλι

Καριέρα

Το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο η Μπρίλι το έκανε το 1984 με την ταινία Κλαρέτα του Πασκουάλε Σκουιτιέρι, 
Το 1990 κέρδισε το Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο Καλύτερης Ηθοποιού και μια Αργυρή Κορδέλα στην ίδια κατηγορία για το ρόλο της Σόφι στην ταινία "Little Misunderstandings".

Προσωπική ζωή

Η Νάνσυ Μπρίλι ήταν παντρεμένη από το 1991 έως 1994 με τον ηθοποιό Μασίμο Τζίνι και αργότερα, είχε μια σχέση με τον ιταλό τραγουδοποιό Ιβάνο Φοσάτι. Το 2000 γεννήθηκε ο γιος της, Φρανσέσκο, τον οποίο απέκτησε από τον δεύτερο γάμο της (1997-2002) με τον σκηνοθέτη Λούκα Μανφρέντι, γιο του ηθοποιού και σκηνοθέτη Νίνο Μανφρέντι.
Ροίτειον Βακτριανής

Το Ροίτειον (αλλιώς και Ροιτία), ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Βακτρίας.
Η μοναδική αναφορά για την ύπαρξη της πόλεως είναι ο Στέφανος ο Βυζάντιος. Πιθανότατα να ιδρύθηκε κατά τους ελληνιστικούς χρόνους με αποίκους από την πόλη Ροίτειον της παραλιακής Τρωάδος.
Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.
Λιβαρτζινό Αχαΐας

Τοποθεσία

Το Λιβαρτζινό απέχει 9,2 χλμ. από τα Τριπόταμα, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 819 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 35 κατοίκους.

Διοικητική ιστορία

Το Λιβαρτζινό αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Λιβαρτζίου. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής  διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αροανίας ως τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος Λιβαρτζίου. Από το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" αποτελεί οικισμό της Τοπικής κοινότητας Λιβαρτζίου του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων.
Λούκας Τορέιρα

Σε συλλόγους

Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά το 2014 στην Πεσκάρα, προερχόμενος από την ομάδα νέων του συλλόγου. Τον Ιούλιο του 2015 υπέγραψε στη Σαμπντόρια, η οποία τον παραχώρησε δανεικό στην Πεσκάρα και επέστρεψε στη Σαμπντόρια τον Ιούλιο του 2016. Τον Ιούλιο του 2018 υπέγραψε στην Άρσεναλ.

Στην εθνική ομάδα

Στην Εθνική Ουρουγουάης έκανε το ντεμπούτο του τον Μάρτιο του 2018 στον αγώνα με την Τσεχία για το China Cup όπου και το κατέκτησαν. Κλήθηκε στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.
Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα για την Εκπαίδευση στην Παρεμβατική Επιδημιολογία

Το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα για την Εκπαίδευση στην Παρεμβατική Επιδημιολογία (αγγλικά: European Programme for Intervention Epidemiology Training, ΕΡΙΕΤ) είναι πρόγραμμα που παρέχει εκπαίδευση και πρακτική στην παρεμβατική επιδημιολογία σε εθνικά κέντρα επιτήρησης και ελέγχου μεταδοτικών νοσημάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε ιατρούς, νοσηλευτές, μικροβιολόγους και, γενικά, σε επαγγελματίες υγείας με ενδιαφέρον στη Δημόσια Υγεία και την Επιδημολογία. Χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων.
Οδοάρδος Φαρνέζε, δούκας της Πάρμας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος (επιζήσας) γιος τού Ρανούτσο Α΄ δούκα της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο και της Μαργαρίτας Αλντομπρανντίνι, κόρης τού Τζοβάννι Φραντσέσκο Αλντομπρανντίνι και ανιψιάς τού πάπα Κλήμη Η΄. 
Ο πατέρας του πριν τον γάμο του είχε το 1598 έναν νόθο γιο, τον Οκτάβιο, που ελλείψει νόμιμου γιού τον είχε νομιμοποιήσει ως διάδοχό του. Όταν το 1612 γεννήθηκε ο Οδοάρδος, ο Ρανούτσιο Α΄ τον έκανε διάδοχό του. Τότε ο Οκτάβιος εξεγέρθηκε, αλλά φυλακίστηκε. Το 1622 ο Οδοάρδος διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 10 ετών υπό την επιτροπεία τού θείου του καρδιναλίου Οδοάρδου Φαρνέζε. Όταν αυτός απεβίωσε το 1626, τον διαδέχθηκε στην επιτροπεία η Μαργαρίτα Αλντομπρανντίνι. 
Ο Οδοάρδος ενηλικιώθηκε το 1628 και τότε έγινε ο γάμος του με τη Μαργαρίτα των Μεδίκων. Η πρώτη αξιοσημείωτη ενέργειά του ήταν η συμμαχία του με τη Γαλλία το 1633, μία κίνηση που έγινε για εξισορρόπηση της Ισπανικής κυριαρχίας στη βόρειο Ιταλία και για να υποστηρίξει τις εδαφικές διεκδικήσεις του. Ζήτησε δάνειο για να βελτιώσει τη στρατό του, αλλά οι πρώτες εκστρατείες ήταν αναποτελεσματικές: η Πλακεντία καταλήφθηκε από Ισπανικό στρατό και ο δικός του στρατός ηττήθηκε από τον Φραντσέσκο Α΄ των Έστε δούκα της Μόντενα. Ισπανικά στρατεύματα διέτρεχαν τη χώρα του και κατέστρεφαν την επαρχία, δεν επιχείρησαν όμως πολιορκία πόλης. Επειδή δεν ερχόταν Γαλλική συνδρομή, πείστηκε από τον πάπα Ουρβανό Η΄ να υπογράψει συνθήκη ειρήνης με την Ισπανία το 1637.
Η επιθετική εξουσία του επί τού Κάστρο, φέουδου εντός τού Παπικού κράτους βόρεια της Ρώμης που οι Μπαρμπερίνι (ο Οίκος τού πάπα) επιθυμούσαν να αποκτήσουν, προκάλεσε τον αφορισμό τού Οδοάρδου το 1641. Αντί να συμφιλιωθεί, ζήτησε συμμαχία με τη Βενετία, τη Φλωρεντία και τη Μόντενα και εισέβαλε στο Λάτιο με 7000 άνδρες. Ο στρατός του απετελείτο κυρίως από ιππείς, που δεν μπορούσαν να ανακτήσουν το Κάστρο με πολιορκία. Αν και ο στόλος τού Οδοάρδου καταστράφηκε και ο δούκας αποδείχθηκε συχνά δύστροπος, στην ειρήνη τού 1644 η πόλη τού Κάστρο τού επεστράφη· ο δούκας συμφιλιώθηκε με την Καθολική Εκκλησία και έγινε πάλι αποδεκτός στα μυστήρια. 
Ο Οδοάρδος απεβίωσε στην Πλακεντία, το ενδιαίτημα που προτιμούσε, το 1646 σε ηλικία 34 ετών.
Φράγκο Τόγκο

Το φράγκο ήταν το νόμισμα το οποίο χρησιμοποιήθηκε στο Τόγκο από το 1924 έως και το 1956. Χρησιμοποιήθηκε παράλληλα και συμπληρωματικά με άλλα νομίσματα τα οποία ήταν σε χρήση στην αφρικανική αυτή χώρα. Υποδιαιρείτο σε 100 σαντίμ και η ισοτιμία του με το γαλλικό φράγκο ήταν 1/1. Δεν εκδόθηκαν ποτέ χαρτονομίσματα του νομίσματος αυτού.

Ιστορικό

Από το 1884 έως και το 1914 στο Τόγκο ήταν τμήμα του Γερμανικού προτεκτοράτου Τόγκολαντ  και το νόμισμα που ήταν σε χρήση ήταν το γερμανικό μάρκο. Το 1914 ως αποτέλεσμα του πρώτου παγκοσμίου πολέμου το Τόγκολαντ έρχεται υπό τον έλεγχο των βρετανικών και γαλλικών δυνάμεων και το 1922, σύμφωνα με τους όρους που όριζε η εντολή της Κοινωνίας των Εθνών, η χώρα διαμελίζεται. Το δυτικό Τόγκολαντ έρχεται υπό τον έλεγχο της Βρετανίας, υιοθετεί την λίρα της Βρετανικής Δυτικής Αφρικής και τελικά ενσωματώνεται με την Γκάνα. Το ανατολικό Τόγκολαντ, το οποίο αργότερα μετονομάζεται σε Τόγκο, έρχεται υπό τον έλεγχο της Γαλλίας και υιοθετεί το γαλλικό φράγκο ως νόμισμα. Το 1924 όμως και συμπληρωματικά του γαλλικού φράγκου εκδίδονται κέρματα τα οποία προορίζονταν για χρήση μόνο μέσα στα όρια του υπό γαλλικού έλεγχου Τόγκο. Τα κέρματα αυτά έφεραν την ονομασία φράγκο του Τόγκο. Μέχρι και το 1956 γίνονταν επανεκδόσεις των κερμάτων αυτών και από το 1945 κυκλοφορούσαν παράλληλα και με το Φράγκο CFA Δυτικής Αφρικής
Γεώργιος Αρκέντης

Βιογραφία

Διορίστηκε ως δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω. Πολιτεύτηκε με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1946 στην εκλογική περιφέρεια Αιτωλοακαρνανίας, χωρίς να εκλεγεί, καθώς συγκέντρωσε μόνο 139 ψήφους.
Διορίστηκε Νομάρχης Κιλκίς στις 22 Σεπτεμβρίου 1949 και υπηρέτησε ως τις 7 Οκτωβρίου του ίδιου έτους.
Ανέλαβε Νομάρχης Καστοριάς το 1950 ,  και Νομάρχης Φωκίδας το 1951.
Ήταν παντρεμένος με την Ευανθία Αρκέντη. Πέθανε τον Μάρτιο του 1965 και η κηδεία του έγινε στις 23 Μαρτίου από τον ιερό ναό του Πρώτου Νεκροταφείου.
ΜΕΑΠ Πέρα Χωρίου-Νήσου

Δημιουργία

Η κοινότητα Πέρα Χωριό-Νήσου αποτελείται από 2 γειτονικά χωριά, τη Νήσου και το Πέρα Χωριό. Το 1958 δημιουργήθηκε το πρώτο αθλητικό σωματείο στο Πέρα Χωριό με το όνομα Αθλητικός Όμιλος Νεολαίας (Α.Ο.Ν.). Λίγους μήνες μετά την ίδρυση του σωματείου ήλθε στην Κύπρο για φιλικούς αγώνες ο Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου, σημαντική και πολύ γνωστή ομάδα της εποχής στην Ευρώπη. Ο Α.Ο.Ν. φιλοξένησε τον Ερυθρό Αστέρα στο σωματείο της και για το λόγο αυτό, το 1959, αποφασίστηκε η μετονομασία του σωματείου σε Ερυθρό Αστέρα. Παράλληλα, στη Νήσου είχε δημιουργηθεί το σωματείο Πρόοδος. Και οι δύο ομάδες ήταν ενταγμένες στην ίδια ομοσπονδία αγροτικού ποδοσφαίρου, την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Επαρχίας Λευκωσίας (ΠΟΕΛ), στην οποία ο Ερυθρός Αστέρας υπήρξε ιδρυτικό μέλος  και διαγωνίζονταν στο ίδιο πρωτάθλημα. Μεταξύ των δύο ομάδων υπήρχε αντιπαλότητα.
Το 1979, αποφασίστηκε η ενοποίηση των δύο ομάδων, γεγονός που πραγματοποιήθηκε το 1980. Η νέα ομάδα ονομάστηκε Μικτή Ερυθρού Αστέρα Προόδου (ΜΕΑΠ). Από την πρώτη περίοδο, η ενοποιημένη ομάδα διεκδίκησε την ένταξη της στην Γ΄ κατηγορία, αλλά έχασε στα ημιτελικά του πρωταθλήματος ΣΤΟΚ.

Πρώτα χρόνια

Τα πρώτα χρόνια η παρουσία της ΜΕΑΠ στο αγροτικό πρωτάθλημα που συμμετείχε ήταν μέτρια. Το 1984 δημιουργείται η Δ΄ κατηγορία, στην οποία θα συμμετείχαν σωματεία από τις αγροτικές ομοσπονδίες, μετά από υπόδειξη των ίδιων των ομοσπονδιών. Για πολιτικούς λόγους, η ΠΟΕΛ δεν πρότεινε την ΜΕΑΠ, παρόλο που εκείνη την περίοδο είχε κερδίσει το πρωτάθλημα της ομοσπονδίας, το πρωτάθλημα πρωταθλητριών των αγροτικών πρωταθλημάτων και είχε φτάσει μέχρι τα ημιτελικά του πρωταθλήματος ΣΤΟΚ. Ωστόσο, την επόμενη περίοδο εξασφάλισε την άνοδο της μέσω του πρωταθλήματος ΣΤΟΚ.
Ούγος Γ΄ του Λουζινιάν

Βιογραφία

Ήταν μάλλον γιος του Ούγου Β΄ κυρίου του Λουζινιάν.
Επικύρωσε τη δωρεά από έναν υποτελή του, τού ναού του Μεζώ στο αββαείο του Σαιν-Συπριέν και ο ίδιος χορήγησε στο αββαείο το δάσος και τον δημόσιο δρόμο μεταξύ του Λουζινιάν και του Πουατιέ. Μάλλον ήταν οικείος με την Αυλή της κομητείας του Πουατιέ, διότι όταν η Έμμα, σύζυγος του Γουλιέλμου Δ΄ δούκα της Ακουιτανίας έθεσε φόρο στο αββαείο του Σαιν-Μαϊσέν, του έδωσε τις προσόδους.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1990-91

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1990-91 συμμετείχαν 10 ομάδες. Στην Α΄ φάση όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Ακολούθως, οι ομάδες έδωσαν αγώνες play-offs για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ομάδας.
Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία.
Αθάνατη παρτίδα

Η Αθάνατη παρτίδα είναι μία παρτίδα σκάκι που παίχτηκε στις 21 Ιουνίου 1851 από τον Άντολφ Άντερσεν και τον Λαϊονέλ Κιζερίτσκι.

Γενική περιγραφή

Ο Άντολφ Άντερσεν ήταν ένας από τους ισχυρότερους παίκτες της εποχής του, και πολλοί τον θεωρούσαν ως τον ισχυρότερο παίκτη στον κόσμο μετά τη νίκη του στο τουρνουά σκακιού του Λονδίνου το 1851. Ο Κιζερίτσκι έζησε στη Γαλλία, μεγάλο μέρος της ζωής του, όπου έδινε μαθήματα σκακιού, και έπαιζε παιχνίδια για πέντε φράγκα την ώρα στο Καφέ ντε λα Ρέγκανς (γαλλικά:Café de la Régence) στο Παρίσι. Ο Κιζερίτσκι ήταν γνωστός για την ικανότητά του να νικά κατώτερους αντιπάλους αν και τους παραχωρούσε πλεονεκτήματα όπως, για παράδειγμα, παίζοντας χωρίς τη βασίλισσα του.
Η παρτίδα παίχτηκε στη διάρκεια ενός διαλείμματος του τουρνουά στο Λονδίνο. Ο Κιζερίτσκι εντυπωσιάστηκε φοβερά από το παιχνίδι και τηλεγράφησε αμέσως τις κινήσεις στο κλαμπ του στη Γαλλία. Το γαλλικό σκακιστικό περιοδικό "La Régence" δημοσίευσε το παιχνίδι τον Ιούλιο του 1851. Η παρτίδα αυτή πήρε την ονομασία Αθάνατη Παρτίδα από τον Ερνστ Φόλκμπερ το 1855. Η Αθάνατη παρτίδα αποτελεί κλασικό παράδειγμα παιξίματος του 19ου αιώνα όταν η γρήγορη ανάπτυξη των κομματιών και η επίθεση θεωρούνταν ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για τη νίκη. Το άνοιγμα που παίχτηκε ήταν Γκαμπί του Βασιλιά αποδεκτό.

Παράδοξα

Ο Άντερσεν παίζει με τα Μαύρα αλλά ξεκινάει πρώτος. Μια τακτική που ήταν αποδεκτή παλαιότερα. Στις περισσότερες σημερινές καταγραφές φέρεται ως Λευκός για να συμφωνεί με το σημερινό τρόπο γραφής.
See You in Hell

Ιστορία του δίσκου

Το 1982, ο τραγουδιστής Στιβ Γκρίμετ αντικατέστησε τον Πολ ΝτεΜερκάντο στο μικρόφωνο των Grim Reaper, ηχογραφώντας το ντέμο "For Demonstration Only". Στο συγκρότημα επανεντάχθηκε ο ντράμερ Λι Χάρις και υπέγραψαν στην "Ebony Records" για τον πρώτο τους δίσκο. Την παραγωγή του άλμπουμ ανέλαβε ο Ντάριλ Τζόνστον, ολοκληρώνοντας την δουλειά μέσα σε διάστημα μόλις τεσσάρων ημερών.
Το ντεμπούτο των Grim Reaper με τίτλο "See You in Hell", κυκλοφόρησε το 1983 στην Ευρώπη και το καλοκαίρι του 1984 στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Παρά την κακή παραγωγή του, οι πωλήσεις ήταν ιδιαίτερα ικανοποιητικές, αφού κατάφερε να μπει στο Top-100 του Billboard, και τελικά ξεπέρασαν τις 200.000 αντίτυπα.
Ο τίτλος του δίσκου ήταν παρεμφερής στην στιχουργική του συγκροτήματος, το οποίο ασχολήθηκε με "σκοτεινή" θεματολογία, ιδιαίτερα σε κομμάτια όπως το "Dead on Arrival".
Για μία μικρή περίοδο, το 1983, οι Grim Reaper ενέταξαν στην σύνθεση τους τον κιμπορντίστα Άντι Τόμας για τις ζωντανές τους εμφανίσεις, αλλά επέστρεψαν στο να είναι τετραμελές σχήμα για την περιοδεία του άλμπουμ στην Βόρεια Αμερική, όπου έπαιζαν με συγκροτήματα όπως οι Exciter και οι Santers.
Το άλμπουμ επανεκδόθηκε το 1998 μαζί με τον δεύτερο τους δίσκο, "Fear No Evil" και δύο χρόνια αργότερα από την "Spitfire Records" σε μορφή CD.

Τραγούδια

1. See You in Hell (Bowcott, Grimmet) - 4:18

2. Dead on Arrival (Bowcott, Grimmet) - 4:34

3. Liar (Bowcott, Grimmet) - 2:49

4. Wrath of the Ripper (Bowcott, Grimmet) - 3:14

5. Now or Never (Bowcott, Grimmet) - 2:53

6. Run for Your Life (Bowcott, Grimmet) - 3:42

7. The Show Must Go On (Bowcott, DeMercado) - 7:26

8. All Hell Let Loose (Bowcott, Grimmet) - 4:25
Ψηφιακά ηλεκτρονικά

Τα ψηφιακά ηλεκτρονικά είναι ηλεκτρονικά συστήματα που επεξεργάζονται ψηφιακά σήματα, δηλαδή σήματα με διακριτά επίπεδα τάσης. Στις εφαρμογές αυτές κυριαρχεί το ψηφιακό σήμα που εναλλάσσεται μεταξύ δύο επιπέδων τάσης, μίας ελάχιστης (low) και μίας μέγιστης (high). Τα δύο επίπεδα τάσης αντιστοιχίζονται με τα δυαδικά ψηφία "1" (για το επίπεδο high) και "0" (για το επίπεδο low) κάτι που επιτρέπει την μελέτη του ψηφιακού σήματος με την χρήση του δυαδικού αριθμητικού συστήματος. 
Κύρια δομικά στοιχεία των ψηφιακών ηλεκτρονικών είναι ηλεκτρονικά κυκλώματα που αποκαλούνται λογικές πύλες ή ηλεκτρονικές πύλες. Αυτές πραγματοποιούν τις πράξεις της άλγεβρας λογικής ή Άλγεβρας Boole από το όνομα του δημιουργού της. Η επεξεργασία του ψηφιακού σήματος γίνεται με συνδυασμένα τέτοια κυκλώματα που αποκαλούνται ψηφιακά κυκλώματα ή λογικά κυκλώματα

Πλεονεκτήματα των ψηφιακών συστημάτων

Σημαντικό πλεονέκτημα των ψηφιακών συστημάτων είναι η μικρή αλλοίωση που προκαλεί στα ψηφιακά σήματα ο ηλεκτρονικός θόρυβος. Αυτό καθιστά τα ψηφιακά σήματα κατάλληλα για μετάδοση καθώς μπορούν να αναπαραχθούν πλήρως ακόμα και αν έχουν υποστεί μεγάλη εξασθένιση. 
Τα ψηφιακά ηλεκτρονικά έχουν την δυνατότητα να μεταβάλλουν την λειτουργία τους χωρίς να απαιτείται αλλαγή στην κατασκευή του κυκλώματος. Αυτό δίνει την δυνατότητα προγραμματισμού για καθορισμό της λειτουργίας ενός ψηφιακού κυκλώματος, γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί το ίδιο κύκλωμα κατασκευαστικά να χρησιμοποιείται σε πολυάριθμες διαφορετικές εφαρμογές μεταβάλλοντας προγραμματίζοντας απλά την λειτουργία του.

Μειονεκτήματα των ψηφιακών ηλεκτρονικών

Τα ψηφιακά ηλεκτρονικά είναι λιγότερο αξιόπιστα στην περίπτωση κατασκευής επιστημονικών οργάνων μετρήσεων. Τα περισσότερα σήματα, που προέρχονται από μετατροπή σε ηλεκτρικό σήμα κάποιου φυσικού μεγέθους (π.χ. θερμοκρασία, ήχος, ηλεκτρική αγωγιμότητα κλπ.), είναι σε αναλογική μορφή. Για την ψηφιακή επεξεργασία αυτών των σημάτων απαιτούνται επιπλέον κυκλώματα μετατροπής των αναλογικών αυτών σημάτων σε ψηφιακά σήματα και το αντίθετο, κάτι που αυξάνει την πιθανότητα σφαλμάτων στην μέτρηση

Βασικά ψηφιακά κυκλώματα

Συνδυάζοντας τις βασικές λογικές πύλες δημιουργούνται μία σειρά από βασικά ψηφιακά κυκλώματα, τα οποία με την σειρά τους αποτελούν δομικές μονάδες πολυπλοκότερων ψηφιακών κυκλωμάτων. Τέτοια κυκλώματα είναι οι αθροιστές και ημιαθροιστές, οι πολυπλέκτες και αποπολυπλέκτες, οι κωδικοποιητές και αποκωδικοποιητές, οι δισταθείς πολυδονητές (flip-flop), οι απαριθμητές οι καταχωρητές κλπ. Πολυπλοκότερα κυκλώματα είναι οι ψηφιακές μνήμες.

Σύνθετα ψηφιακά κυκλώματα

Πολυπλοκότερα ψηφιακά κυκλώματα που ενσωματώνουν όλες σχεδόν τις παραπάνω δομικές μονάδες είναι οι μικροελεγκτές, οι μικροϋπολογιστές και οι επεξεργαστές. Τα κυκλώματα αυτά κατασκευάζονται ως ολοκληρωμένα κυκλώματα (ICs) και έχουν την δυνατότητα να πραγματοποιήσουν πολύπλοκες λειτουργίας κατόπιν προγραμματισμού.
Χένρι Νάιτ Στορκς

Στρατιωτική καριέρα

Σπούδασε στο Charterhouse School και κατατάχθηκε στο στρατό στις 10 Ιανουαρίου 1828 ως σημαιοφόρος του 61ου συντάγματος πεζικού. Προήχθη σε λοχαγό στις 2 Μαρτίου 1832, μεταπήδησε στο 14ο σύνταγμα πεζικού στις 23 Μαρτίου 1832 και προήχθη σε λοχαγό στις 30 Οκτωβρίου 1835. Μετατέθηκε στο 38ο σύνταγμα πεζικού στις 30 Μαΐου, υπηρέτησε στα Ιόνια νησιά το 1840 και προήχθη σε ταγματάρχη στις 7 Αυγούστου 1840. Συνταξιοδοτήθηκε από το τάγμα του στις 23 Μαΐου 1845 και υπηρέτησε σε διάφορες διοικητικές θέσεις. Υπηρέτησε ως Βοηθός Υπασπιστής κατά τη διάρκεια του 7ου πολέμου των Κάφρων από το 1846 έως το 1847 και στη συνέχεια προήχθη στο βαθμό του αντισυνταγματάρχη στις 15 Σεπτεμβρίου 1848. Από το 1849 έως το 1854 ήταν Βοηθός Στρατιωτικός Γραμματέας στον Μαυρίκιο. Προήχθη σε συνταγματάρχη στις 28 Νοεμβρίου 1854.
Έχοντας πια το βαθμό του υποστράτηγου ο Στορκς επόπτευε τις βρετανικές βάσεις που βρίσκονταν σε οθωμανικά εδάφη κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κριμαίας. Εκεί συνεργάστηκε με τη Φλόρανς Ναϊτινγκέιλ και την υποστήριξε στις νοσηλευτικές της προσπάθειες. Μετά τον πόλεμο τιμήθηκε με το μετάλλιο του τάγματος του Μπαθ (KCB). Προσελήφθη και υπηρέτησε από το 1857 έως το 1859 στο Γραφείο Πολέμου (μετέπειτα υπουργείο Άμυνας) ως Γραμματέας της Στρατιωτικής Αλληλογραφίας.
Ξεκίνησε την καριέρα του ως αποικιακός Κυβερνήτης, διορισμένος Λόρδος Ύπατος Αρμοστής των Ιονίων Νήσων στις 2 Φεβρουαρίου 1859. Το 1860, κι ενώ ήταν ακόμα Ύπατος Αρμοστής των Ιονίων Νήσων, του αποδόθηκε ο τιμητικός τίτλος του Ιππότη του Τάγματος των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου. Πριν το τέλος της θητείας του στις 14 Νοεμβρίου 1863 αναδιοργάνωσε το νομικό και δικαστικό σύστημα των νησιών. Του αποδόθηκε ο τιμητικός τίτλος του Ιππότη του Τάγματος του Μπαθ την 1 Ιουλίου 1864. Στάλθηκε στη Μάλτα ως διορισμένος κυβερνήτης στις 15 Νοεμβρίου 1864. Ανακλήθηκε τον επόμενο χρόνο και στάλθηκε στην Τζαμάικα προκειμένου να ερευνήσει τις τοπικές εξεγέρσεις, συμπεριλαμβανομένης και της εξέγερσης του Μοράντ Μπέι (Κόλπος του Μοράντ). Διορίστηκε Κυβερνήτης της Τζαμάικα στις 12 Δεκεμβρίου 1865. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι τις 16 Ιουλίου 1866. Με την επιστροφή του έγινε δεκτός στο Μυστικό Συμβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου στις 10 Νοεμβρίου 1866. Παραιτήθηκε από τη θέση του Κυβερνήτη της Μάλτας στις 15 Μαΐου 1867.
Κατά την επιστροφή το στο Υπουργείο Πολέμου, διορίστηκε Πρώτος Ελεγκτής και υφυπουργός στις 19 Δεκεμβρίου 1867. Ως Πρώτος Ελεγκτής αναδιοργάνωσε τη διοικητική μέριμνα του Στρατού όπως αυτή είχε διαμορφωθεί μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο. Διορίστηκε Γενικός Επόπτης Ανεφοδιασμού κι Εξοπλισμών του Στρατού στις 5 Αυγούστου 1870, ο πρώτος σε αυτή τη θέση μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο. Στις 10 Οκτωβρίου 1870 διορίστηκε συνταγματάρχης του 70ου τάγματος Πεζικού, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Γ΄ Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης

Η Γ' Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης ονομάζεται Εθνοσυνέλευση με μέρος από τους πληρεξούσιους της Ελλάδας, η οποία έγινε από τις 18 Ιανουαρίου 1827 μέχρι τις 17 Μαρτίου 1827 στην Ερμιόνη Αργολίδος 
. 
Οι υπόλοιποι από τους πληρεξουσίους ήταν στην Αίγινα όπου είχε συγκαλέσει εκεί η επιτροπή της Γ' Εθνοσυνέλευσης να γίνουν οι εργασίες της.

Η διοργάνωση

Η Γ' Εθνοσυνέλευση ξεκίνησε στην Επίδαυρο στις 6 Απριλίου του 1826
 
αλλά διαλύθηκε λόγω της πτώσης του Μεσολογγίου στις 16 Απριλίου
 
με εντολή να επαναληφθεί τον Αύγουστο. Από τον Αύγουστο μέχρι το Δεκέμβριο του 1826 έγιναν προσκλήσεις των πληρεξουσίων για συνέχιση της Συνέλευσης αρχικά στον Πόρο και μετά στην Αίγινα, αν και αρκετοί από πληρεξουσίους μαζεύτηκαν στην Ερμιόνη όπου άρχισαν συνεδριάσεις στις 18 Ιανουαρίου 1827, αρχικά υπό την προεδρία του «γεροντότερου κυρίου» Ζώη Πάνου και στη συνέχεια, σε όλες τις συνεδριάσεις με πρόεδρο τον Γεώργιος Σισίνη (επίσης αναφερόμενου ως «Προεδρεύοντος του γεροντοτέρου κυρίου Γεωργίου Σισίνη»).
Στις 11 Φεβρουαρίου 1827, οι πληρεξούσιοι ορκίστηκαν και αποφάσισαν να αρχίσει επίσημα η Εθνοσυνέλευση (παρόλο που δεν είχαν έλθει όσοι βρίσκονταν στην Αίγινα ή τους υποστήριζαν).
Μετά από συμβιβασμό με όσους βρίσκονταν στην Αίγινα (την Επιτροπή της Συνελεύσεως, τη Διοικητική επιτροπή και αρκετοί από τους πληρεξουσίους επαρχιών) η Συνέλευση σταμάτησε τις εργασίες της στην Ερμιόνη στις 17 Μαρτίου 1827 και μετακινήθηκε στην Τροιζήνα, όπου συνέχισε τις εργασίες της μαζί με όσους ήλθαν από την Αίγινα από τις 19 Μαρτίου 1827, στη συνέλευση η οποία αναφέρεται ως Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας.