google/wiki40b huggingface dataset:
Έβερτον Σοάρες

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Ο Έβερτον γεννήθηκε στο Μαρακαναού της Σεαρά και εντάχθηκε στις ακαδημίες νέων της Γκρέμιο το 2012, από τη Φορταλέζα. Αρχικά με δανεισμό, υπέγραψε συμβόλαιο μόνιμης μετακίνησης τον Οκτώβριο του 2013, ενώ παράλληλα στην πορεία συνδέθηκε με πιθανή μεταγραφή στη Μάντσεστερ Σίτι.  
Προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα από τον Έντερσον Μορέιρα πριν από τη σεζόν 2014. Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του για την ομάδα στις 19 Ιανουαρίου του ίδιου έτους, μπαίνοντας ως δεύτερη αλλαγή στη θέση του Γιούρι Μαμούτε, στην εκτός έδρας ήττα με 1-0 εναντίον της Σάο Ζοζέ για το Καμπεονάτο Γκαούσο. Το πρώτο γκολ του ήρθε τέσσερις μέρες αργότερα, καθώς σημείωσε το πρώτο γκολ στη νίκη με 2-1 επί της Κλούμπε Εσπορτίβο Λαζεαντένσε. 
Έκανε το ντεμπούτο του στη Σέριε Α στις 20 Απριλίου 2014, μπαίνοντας ως αλλαγή στην εκτός έδρας ήττα με 1-0 εναντίον της Ατλέτικο Παραναένσε. Χρησιμοποιήθηκε σπάνια κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος και άρχισε να εμφανίζεται πιο τακτικά κατά τη διάρκεια της σεζόν 2015, σημειώνοντας το πρώτο του γκολ στις 6 Σεπτεμβρίου, στην εντός έδρας νίκη με 2-1 επί της Γκοϊάς. 
Στις 15 Αυγούστου 2016, ο Έβερτον ανανέωσε το συμβόλαιο του με τη Γκρέμιο μέχρι το 2020. Στις 23 Νοεμβρίου, στον πρώτο αγώνα των τελικών του κυπέλλου 2016, μπήκε ως αλλαγή αργά στον αγώνα και σημείωσε το τελευταίο γκολ στην εκτός έδρας νίκη με 3-1 εναντίον της Ατλέτικο Μινέριο. Αγωνίστηκε ως βασικός στο δεύτερο αγώνα, μία εντός έδρας ισοπαλία με 1-1, που έδωσε τον τίτλο στους Tricolor. 
Έπαιξε τον 100ο αγώνα του για τη Γκρέμιο στις 9 Μαρτίου 2017, αφού αγωνίστηκε ως αλλαγή στην εκτός έδρας νίκη με 2-0 επί της Ζαμόρα για το Κόπα Λιμπερταδόρες.

Διεθνής σταδιοδρομία

Στις 17 Αυγούστου 2018, ο Έβερτον κλήθηκε στην Εθνική Βραζιλίας, από τον προπονητή Τίτε, για τους φιλικούς αγώνες εναντίον των ΗΠΑ και του Ελ Σαλβαδόρ. Έτσι, ήταν στον πρώτο κατάλογο της Βραζιλίας μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018. 
Το Μάιο του 2019, συμπεριλήφθηκε στην 23μελή ομάδα της Βραζιλίας για το Κόπα Αμέρικα 2019, που διεξήχθη στη χώρα του. Σημείωσε το πρώτο διεθνές γκολ του στο εναρκτήριο αγώνα της Βραζιλίας στη διοργάνωση, σκοράροντας το τελευταίο γκολ στη νίκη με 3-0 εναντίον της Βολιβίας στις 15 Ιουνίου. Επτά ημέρες αργότερα, σημείωσε το δεύτερο διεθνές γκολ του στη νίκη με 5-0 εναντίον του Περού, στον τελευταίο αγώνα της φάσης ομίλων της Βραζιλίας, γεγονός που επέτρεψε στους οικοδεσπότες να προχωρήσουν στην προημιτελική φάση. 
Στον τελικό στις 7 Ιουλίου, που διεξήχθη στο Στάδιο Μαρακανά, ο Έβερτον σημείωσε το πρώτο γκολ στη νίκη με 3-1 επί του Περού και ανακηρύχθηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης του αγώνα. Επίσης, ολοκλήρωσε τη διοργάνωση ως ο Κορυφαίο Σκόρερ με 3 γκολ, παράλληλα με τον Πάολο Γκερέρο του Περού, αλλά κέρδισε τον τίτλο λόγω του ότι είχε παίξει λιγότερα λεπτά από το Περουβιανό παίκτη στη διοργάνωση.
Χρήστος Χατζηπέτρος (αξιωματικός)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1873. Εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία και εξήλθε το 1895 ως ανθυπολοχαγός. Μετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 στην αρχή ως δεύτερος υπασπιστής του Διαδόχου Κωνσταντίνου και κατά την έκβαση του πολέμου ως ουλαμαγός της 4ης ορεινής πυροβολαρχίας. Επίσης συμμετείχε σε όλες τις επιχειρήσεις των Βαλκανικών πολέμων ως διοικητής πυροβολαρχίας. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διετέλεσε διοικητής πυροβολικού μεραρχίας. Στη Μικρασιατική εκστρατεία στις μεν επιχειρήσεις του 1921 ήταν διοικητής συντάγματος βαρέος πυροβολικού, στις δε επιχειρήσεις του 1922 ήταν αρχηγός πυροβολικού του Β' Σώματος Στρατού.
Στη μεταπολεμική περίοδο διετέλεσε Διευθυντής πυροβολικού στο Υπουργείο Στρατιωτικών προαχθείς σε υποστράτηγο όπου και ανέλαβε στη συνέχεια γενικός διευθυντής του Υπουργείου των Στρατιωτικών. Αποστρατεύθηκε το 1930. Πέθανε στην Αθήνα το 1945.
Υποψηφιότητα Ελλάδας–Σερβίας–Βουλγαρίας–Ρουμανίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2030

Η υποψηφιότητα Ελλάδας-Σερβίας-Βουλγαρίας-Ρουμανίας είναι κοινή υποψηφιότητα για τη διοργάνωση του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2030. Υποβλήθηκε από τέσσερις βαλκανικές χώρες, την Ελλάδα, τη Σερβία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.
Κατά την συνάντησή τους στις 25 Φεβρουαρίου 2019 στη Σόφια ο Υπουργός Νεολαίας και Αθλητισμού της Ρουμανίας Κονσταντίν Μπογκντάν Ματέι, ο Βουλγάρος Κράσεν Κράλεφ, ο Σέρβος Βάνια Ουντόβιτσιτς και ο Αναπληρωτής Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ελλάδας, Γιώργος Βασιλειάδης επιβεβαίωσαν επισήμως ότι αυτές οι τέσσερις χώρες θα υποβάλλουν κοινή υποψηφιότητα για την οργάνωση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου 2028 και του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2030. Μετά τη δεύτερη συνάντηση στις 10 Απριλίου 2019 στη Θεσσαλονίκη, οι υπουργοί υπέγραψαν μνημόνιο κατανόησης.
Αντώνιος Χατζής

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1885 στο Άργος. Σπούδασε στην Αθήνα και με υποτροφία στη Γερμανία. Επέστρεψε και διορίστηκε καθηγητής στη μέση εκπαίδευση. Αργότερα διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στην Αθήνα.
Διετέλεσε Έφορος της Βιβλιοθήκης στο Υπουργείο Παιδείας και συντάκτης του Ιστορικού Λεξικού.
Έμβλημα της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας

Το  έμβλημα του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας καθιερώθηκε με νόμο το 1953 και περιέχεται στην κρατική σημαία της.

Περιγραφή

Το έμβλημα αποτελείται από έναν θυρεό, ο οποίος έχει κύρια χρώματα το πράσινο και το κόκκινο. Στο κέντρο διαιρείται. Στο α΄ μισό του θυρεού (αριστερά) βλέπουμε κύματα, ενώ στο β΄ μισό (δεξιά) εικονίζεται ένα λευκό άλογο, με το κεφάλι γερμένο προς τα αριστερά και  με τα δυο μπροστινά του πόδια σηκωμένα, που φαίνεται να πηδά. Στο κάτω μέρος βρίσκεται ένα κόκκινο τριαντάφυλλο σε λευκό φόντο.

Συμβολισμός

Τα βασικά χρώματα αντιπροσωπεύουν τις ιδιαιτερότητες των δύο περιοχών, της Ρηνανίας και της Βεστφαλίας , από τις οποίες προήλθε το σημερινό κρατίδιο.  Ειδικότερα, το πράσινο συμβολίζει τα λιβάδια της Ρηνανίας και το κόκκινο την παροιμιώδη ερυθρή γη της Βεστφαλίας. Τα κύματα εκπροσωπούν τα κύματα του ποταμού Ρήνου και τη Ρηνανία, ενώ το άλογο είναι σύμβολο της Βεστφαλίας από πολύ παλιά. Το τριαντάφυλλο είναι το σύμβολο της επαρχίας Λίππε του κρατιδίου, που έχει έδρα το Ντέτμολτ.
Γιώργος Μαρκόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε οικονομικά και στατιστική στην Α.Β.Σ.Π. και είναι διευθυντής στο Υπουργείο Πολιτισμού. Είναι ένας από τους πρώτους ποιητές της λεγόμενης "ποιητικής Γενιάς του '70".Το 1996 τιμήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου με το Βραβείο Καβάφη και το 1999 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή του «Μη σκεπάζεις το ποτάμι», η οποία, στη συνέχεια, ήταν υποψήφια για το Ευρωπαϊκό Αριστείο του 2000. Επίσης το 2012 για δεύτερη φορά με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή του «Κρυφός Κυνηγός». Την προηγούμενη χρονιά (2011) βραβεύτηκε με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών (Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη) για το σύνολο του έργου του. Παράλληλα με την ποίηση γράφει λογοτεχνικές κριτικές και άλλα κείμενα σε περιοδικά και εφημερίδες. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων από το 1982, ενώ κατά το διάστημα 1984-1986 υπηρέτησε και ως μέλος του Διοικητικού της Συμβουλίου.
Άρσος Λεμεσού

Τοποθεσία

Το Άρσος βρίσκεται στα σύνορα των επαρχιών Λεμεσού και Πάφου. Η απόσταση του χωριού από τη Λεμεσό είναι 40 χιλιόμετρα και η απόσταση του από την Πάφο είναι 45 χιλιόμετρα. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 790 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στην πλαγιά του βουνού Λαόνα. Στα νότια συνορεύει με τη Μαλιά, στα νοτιοδυτικά με τη Γεροβάσα-Τρόζενα, στα δυτικά με το Πραιτώρι, στα βόρεια με τον Άγιο Νικόλαο Πάφου, στα βορειοανατολικά με το Όμοδος και στα ανατολικά με τη Βάσα Κοιλανίου.

Αμπελοκαλλιέργειες

Το χωριό είναι ένα από τα κρασοχώρια της επαρχίας Λεμεσού και είναι γνωστό για την αμπελοκαλλιέργεια του από τα αρχαία χρόνια.

Ιεροί ναοί

Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Απόστολο Φίλιππο, ο οποίο είναι ο πολιούχος Άγιος της κοινότητας. Κατασκευάστηκε τον 13ο αιώνα και ανοικοδομήθηκε τον 19ο αιώνα. Δίπλα από την εκκλησία υπάρχει ένας μικρός ναός της Αγίας Μαριάμνης. Έξω από το χωριό υπάρχει ένα παρεκκλήσι της Παναγίας της Καθολικής.
Γενικές εκλογές στην Παπούα Νέα Γουινέα (2012)

Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στην Παπούα Νέα Γουινέα (PNG), από τις 23 Ιουνίου έως τις 13 Ιουλίου 2012, μετά την αναβολή για μια ακόμη εβδομάδα προκειμένου να επιτραπεί στο προσωπικό ασφαλείας να διασχίσουν τη χώρα, ιδίως στις ορεινές επαρχίες. Των εκλογών προηγήθηκε διαμάχη για τους ελλιπείς εκλογικούς καταλόγους και τη συνταγματική κρίση του 2011-12 μεταξύ των δύο αμφισβητούμενων πρωθυπουργών, του Σερ Μάικλ Σομάρε και Πίτερ Ο ' Νιλ.

Πλαίσιο

Το 2011 προέκυψε διαμάχη μεταξύ του Σερ Μάικλ Σομάρε και του Πίτερ Ο ' Νιλ για το ποιος ήταν ο νόμιμος πρωθυπουργός. Ο Σομάρε  υποστηρίχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, ενώ ο Ο' Νιλ κέρδισε την υποστήριξη της πλειοψηφίας του κοινοβουλίου, του Στρατού και των δημοσίων υπηρεσιών. Ο Ο' Νιλ ήταν διεθνώς αναγνωρισμένος ως πρωθυπουργός. Οι δύο αντίπαλοι επίσης, όρισαν τους δικούς τους αρχηγούς της αστυνομίας και επικεφαλής του στρατού. Εν μέσω συνεχόμενων συγκρούσεων ξέσπασε ανταρσία το 2012 μεταξύ των φατριών του στρατού. Επίσης,η κυβέρνηση της Αυστραλίας υπό την Τζούλια Γκίλαρντ κατηγορήθηκε για την υποστήριξή της προς την κυβέρνηση Ο' Νιλ.

Εκλογικό σύστημα

Το Εθνικό Κοινοβούλιο εκλέγει 111 βουλευτές σε ισάριθμες μονοεδρικές περιφέρειες. Οι 89 από αυτούς είναι ανοιχτοί ψηφοφόρους που κατανέμονται σε όλη τη χώρα. Επιπλέον, κάθε μια από τις 22 επαρχίες εκλέγει 1 περιφερειακό μέλος, το οποίο παίρνει τον τίτλο του επαρχιακού κυβερνήτη. Οι υποψήφιοι εκλέγονται χρησιμοποιώντας την περιορισμένη προτιμησιακή ψήφο, όπου ο ψηφοφόρος κατατάσσει 3 υποψηφίους κατά σειρά προτίμησης.

Κανιβαλισμός

Στην απομακρυσμένη περιοχή της ζούγκλας των χωριών Τανγκού και Μπιάμπ κοντά στο Μαντάνγκ, έγιναν τελετουργικές δολοφονίες που κατέστρεψαν τη διαδικασία της ψηφοφορίας μετά τον θάνατο τουλάχιστον επτά ανθρώπων - πέντε αντρών και δύο γυναικών, οι οποίοι σκοτώθηκαν τους τελευταίους τρεις μήνες, καθώς ασκήθηκε sanguma. Τα  εκτελεσθέντα άτομα έπεσαν θύματα κανιβαλισμού. Στις 4 Ιουλίου, η αστυνομία συνέλαβε είκοσι εννέα άτομα που φέρονται να έφαγαν τα θύματά τους.

Αντιδράσεις

Οι παρατηρητές των εκλογών ανέφεραν ότι οι εκλογές δεν ήταν αποτυχία, παρόλο που δεν ήταν για πολλούς επαίνους.
Ιμπραΐμ Σισσοκό

Βόλφσμπουργκ

Ο Σισσοκό εντάχθηκε στον γερμανικό σύλλογο προερχόμενος από την πορτογαλική Ακαντέμικα ντε Κοΐμπρα, τον Ιανουάριο του 2012, έναντι ποσού ύψους €1.5 εκατομμυρίου, αφού η Βόλφσμπουργκ έκανε χρήση της σχετικής ρήτρας αγοράς που υπήρχε στο συμκβόλαιο του παίκτη με την Ακαντέμικα.

Δανεικός στον Παναθηναϊκό

Ο Σισσοκό δεν συγκαταλεγόταν μεταξύ των βασικών επιλογών της πρώτης ομάδας στην Βόλφσμπουργκ, κι έτσι, τον Ιούλιο του 2012, δόθηκε δανεικός στον Παναθηναϊκό για διάρκεια ενός χρόνου, ώστε να "αποκτήσει εμπειρίες αγωνιζόμενος σε μία ομάδα υψηλού επιπέδου", όπως ανέφερε ο προπονητής των Λύκων, Φέλιξ Μάγκατ. Ο Παναθηναϊκός παρακολουθούσε τον παίκτη, από την εποχή που αυτός αγωνιζόταν, ακόμη, στην Πορτογαλία, αλλά, τελικά, οι Γερμανοί τον πρόλαβαν στην "μάχη" για την απόκτησή του. Από τις πρώτες του εμφανίσεις με την νέα του ομάδα, και συγκεκριμένα τον επαναληπτικό αγώνα με αντίπαλο την ισπανική Μάλαγα, όταν και πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του, στα πλαίσια του γύρου των προκριματικών πλέι-οφ του Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2012-13, ο Ιβοριανός ποδοσφαιριστής άρχισε να δείχνει την αξία του, κερδίζοντας, με την αξία του, θέση βασικού στους Πράσινους. Μετά την αποχώρηση του Ζεσουάλδο Φερέιρα από την ομάδα, στα τέλη Νοεμβρίου του 2012, πολλοί ήταν οι αθλητικοί δημοσιογράφοι που συμφώνησαν πως επρόκειτο για την σημαντικότερη παρακαταθήκη που άφησε ο Πορτογάλος τεχνικός στην ομάδα του Παναθηναϊκού και την καλύτερη μεταγραφή της ομάδας στη διάρκεια της καλοκαιρινής μεταγραφικής περιόδου.
Μιχαλάκης Κυπριανού

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Μιχαλάκης Κυπριανού γεννήθηκε στη Μόρφου το 1937. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική, τη γαλλική και την τουρκική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Μίτολ Τεμπλ και εργαζόταν ως δικηγόρος. Διετέλεσε Εισαγγελέας (1968-1970) και Ανώτερος Εισαγγελέας (1970-1991) στη Νομική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ήταν νυμφευμένος με την Ιωάννα Κυπριανού και είχε μία κόρη και δύο υιούς. Απεβίωσε στις 10 Απριλίου 2018.

Πολιτική διαδρομή

Εξελέγη βουλευτής Βουλευτικές εκλογές 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων.

Πρόεδρος ΚΟΠ

Διετέλεσε πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) την περίοδο 1979-1987.
Αστέρι Αχαΐας

Ιστορία

Η ονομασία είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από τους πρώτους οικιστές του, την οικογένεια με το επώνυμο Αστερή.
Είναι άγνωστο πότε οικίστηκε πρώτη φορά το χωριό. Αναφέρεται σε Ενετικό έγγραφο χωριών του 1697 ενώ το 1700 είχε 5 κάτοικους. Το 1828 είχε 7 οικογένειες, 153 το 1851, ενώ επί Καποδίστρια σε απογραφή αναφέρεται, άγνωστο πως, ως ακατοίκητο. Το 1891 αναφέρεται ότι κατοικείτο από 8 οικογένειες. Στα τέλη του 19ου αιώνα υπήρχε κοντά στο χωριό το χάνι του Λόντου.
Μετά την επανάσταση του 1821 κατέβαιναν τον χειμώνα στην ευρύτερη περιοχή της κοιλάδας του ποταμού Πείρου ποιμένες από του Μοίρα. Στο Αστέρι αναφέρεται ότι είχε βοσκότοπους, μεγάλη έκταση, η οικογένεια Νικολακόπουλου από τα γειτονικά Μοιραίικα που είχε καταγωγή από του Μοίρα.

Διοικητική εξέλιξη

Από το 1835 έως το 1912 ανήκε στον τότε Δήμο Φαρών.Το 1912 (ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912) αποτέλεσε οικισμό της τότε Κοινότητας Λαλουσίου, που αργότερα μετονομάστηκε σε κοινότητα Σταροχωρίου. Το 1946 (ΦΕΚ 290Α της 26/09/1946) αποσπάται από την κοινότητα Σταροχωρίου στην κοινότητα Κριθαρακίων έως το 1997 που αποτέλεσε οικισμό του κοινοτικού διαμερίσματος Κριθαρακίων του Δήμου Φαρρών.

Λαογραφία

Σύμφωνα με ένα δημοτικό τραγούδι, ο Γιαννιάς στάθηκε έφιππος και αποχαιρέτησε στο Αστέρι φίλους και γνωστούς, προαισθανόμενος το τέλος του, πηγαίνοντας στην Πάτρα όπου μετά από λίγες μέρες δολοφονήθηκε από τους Οθωμανούς.
2041 Λανσελότος

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Λανσελότου εκτιμάται σε 13,37 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,130 ± 0,026.
Άσυλο Φρενοβλαβών Σύρου

Το Άσυλο Φρενοβλαβών Σύρου ήταν άσυλο που λειτούργησε στο νησί της Σύρου από το 1908 έως το 1949 και χρησιμοποιήθηκε για την περίθαλψη και τη θεραπεία φρενοβλαβών από διάφορες περιοχές της Ελλάδας.

Ιστορία

Το άσυλο φρενοβλαβών ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Οκτώβριο του 1908 και στεγάστηκε σε κτίριο που παραχωρήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση στο σωματείο "Φιλάνθρωπος Επιτροπή Ερμουπόλεως", του οποίου πρόεδρος ήταν ο Μητροπολίτης Σύρου, Αθανάσιος Λεβεντόπουλος.
Το κτίριο βρίσκεται στην περιοχή Λαζαρέττα, λίγο έξω από το κέντρο της Ερμούπολης και συγκεκριμένα στη βορειοδυτική πτέρυγα του συγκροτήματος που στέγασε το λοιμοκαθαρτήριο (στα μέσα του 19ου αιώνα) αλλά και φυλακές (τέλη 19ου έως μέσα 20ού αιώνα). 
Χάρη σε διάφορες δωρεές και εράνους των συριανών, το κτίριο ανακαινίστηκε και ήταν έτοιμο για την παροχή βοήθειας σε όσους είχαν ανάγκη. Διέθετε αυλόγυρους που τους περιέβαλλαν ψηλοί πέτρινοι τοίχοι ώστε να είναι ασφαλισμένοι, όπως και δύο πύργους στις άκρες. Την πρόσοψή του κτιρίου κοσμούσε μια μεγάλη μάυρη σιδερένια πόρτα με ένα παραθυράκι στη μέση, καθώς και μια τεράστια μαύρη επιγραφή στην κορυφή όπου αναγραφόταν "ΑΣΥΛΟΝ ΦΡΕΝΟΒΛΑΒΩΝ".
Στις 23 Απριλίου 1915 απέκτησε νομική προσωπικότητα με τον τίτλο "Φιλάνθρωπος Επιτροπή Ερμουπόλεως". Στις 29 Οκτωβρίου 1945, μετονομάστηκε σε "Βαρδάκειο Άσυλο Φρενοβλαβών Σύρου" εξαιτίας των κληροδοτημάτων που άφησε υπέρ του ο Ιωάννης Βαρδάκας, μέγας ευεργέτης του νησιού στον τομέα της υγείας που είχε αποβιώσει λίγους μήνες νωρίτερα. Η λειτουργία του ασύλου σταμάτησε τελικά το 1949.
Κίκο Ραμίρεθ

Σταδιοδρομία ως ποδοσφαιριστής

Γεννημένος στην Ταρραγόνα της Καταλονίας, ο Ραμίρεθ δεν αγωνίστηκε ποτέ σε υψηλότερη κατηγορία από τη Σεγούντα Ντιβισιόν Β. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του με την Ταρραγόνα το 1989, αλλά ποτέ δεν κατόρθωσε να εδραιωθεί ως βασικός παίκτης, κατορθώνοντας μόνο να αγωνίζεται πιο τακτικά ύστερα από το δανεισμό του στη Μογιερούσα. Η καλύτερη απόδοση του ήρθε τη σεζόν 1993-94, όπου σημείωσε 12 γκολ σε 33 αγώνες. 
Στη συνέχεια, αγωνίστηκε στις Σαμπαδέλ, Μάλαγα, Θέουτα, Καρταχένα, Νοβέλδα και Τάρεγα, σταματώντας το ποδόσφαιρο με την τελευταία το 2002, σε ηλικία 32 ετών. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 1996-97, σημείωσε 18 γκολ, το οποίο είναι ρεκόρ καριέρας, ενώ αγωνιζόταν στη Σαμπαδέλ και κέρδισε τη μοναδική του άνοδο με τη Μάλαγα την επόμενη σεζόν.

Σταδιοδρομία ως προπονητής

Ο Ραμίρεθ ασχολήθηκε με την προπονητική αμέσως μετά την ποδοσφαιρική συνταξιοδότησή του, ενεργώντας ως βοηθός προπονητής στην πρώτη ομάδα του, Ταρραγόνα, μέχρι το 2007. Το Μάιο του 2010, μετά από τρία χρόνια υπεύθυνος της ομάδας νέων, ορίστηκε προπονητής της δορυφορικής ομάδας Πόμπλα ντε Μαφούμετ της Τερθέρα Ντιβισιόν.  
Στις 23 Ιουνίου 2012, ανέλαβε τα ηνία της πρώτης ομάδας, η οποία είχε προσφάτως υποβιβαστεί στη Σεγούντα Ντιβισιόν.  Απολύθηκε στις 14 Οκτωβρίου, μετά από μία μόνο νίκη σε οκτώ αγώνες. 
Τον Οκτώβριο του 2013, ονομάστηκε προπονητής της Λ'Οσπιταλέτ. Ολοκλήρωσε την πρώτη σεζόν του στη 2η θέση, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει την άνοδο μέσω των πλέι οφ ανόδου. 
Ανανέωσε με το σύλλογο στις 27 Ιουνίου 2014, αλλά αποχώρησε στις 10 Μαΐου, αφού η ομάδα τερμάτισε εκτός των θέσεων στα πλέι οφ ανόδου. Στις 20 Οκτωβρίου 2015, ανέλαβε την Καστεγιόν της τέταρτης κατηγορίας. Την οδήγησε στην 3η θέση στο τέλος της κανονικής περιόδου, αλλά αποκλείστηκε στα πλέι οφ ανόδου από την CF Gavà, στα πέναλτι και παραιτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2016. 
Στις 3 Ιανουαρίου 2017, μετακόμισε για πρώτη φορά στη σταδιοδρομία του στο εξωτερικό, αφού προσλήφθηκε ως προπονητής της πολωνικής Βίσλα Κρακοβίας της Εκστρακλάσα. 
Ύστερα από ένα σύντομο πέρασμα από τη Σαμπαδέλ το 2019, στις 20 Μαΐου 2019 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του από τη Ξάνθη.
Ελένη Αρχιγένους

Βιογραφία

Η Ελένη Αρχιγένους, το γένος Φενερλή, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από πλούσια οικογένεια του Φαναρίου. Παππούς της ήταν ο Εθνικός Ευεργέτης Ιωάννης Φάχρη και αδέλφια της η Εθνική Ευεργέτρια Ευανθία Θεοφιλίδου και ο γιατρός των Ανακτόρων και Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Γαλατά Παυλάκης Φενερλής Πασάς.
Το 1848 παντρεύτηκε τον Σαράντη Αρχιγένη, και συμμερίστηκε το όνειρό του για τη μόρφωση του Γένους. Το 1857 τον βοήθησε να οργανώσει στους Επιβάτες τα Αρχιγένεια Εκπαιδευτήρια, ενώ η ίδια θέλοντας να μιμηθεί το παράδειγμα του συζύγου της, πούλησε όλα της κοσμήματα και με τα χρήματα ανήγειρε την Ελένειο Σχολή το 1868.
Μετά τον θάνατο του συζύγου της το 1873, ανέλαβε διευθύντρια και ανώτατη αρχή των Αρχιγενείων Εκπαιδευτηρίων, ενώ διατέλεσε για πολλά χρόνια και Κοσμήτρια Μεγάλων Σχολών θηλέων της Κωνσταντινούπολης, συμβάλλοντας τα μέγιστα στη γυναικεία μόρφωση. Υπήρξε καλή φίλη και συνεργάτιδα της Πολίτισσας λόγιας και διευθύντριας του Παρθεναγωγείου "Παλλάς" Σαπφούς Λεοντιάδος.
Πέθανε στους Επιβάτες της Ανατολικής Θράκης.
Κρίτων Τορναρίτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1902.
Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας με διάκριση αριστείας και ήταν υποψήφιος για την απόκτηση διδακτορικού τίτλου το 1923. Αργότερα, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Λονδίνο αποκτώντας τον τίτλο Barrister-at-Law το 1946.
Άσκησε με επιτυχία στη Λεμεσό το επάγγελμα του δικηγόρου από το 1924 έως 1940. Στην ίδια πόλη, ήταν μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής Εκπαιδευτικής και ο Επιθεωρητής των ελληνικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων.
Το 1940, διορίστηκε ως Επαρχιακός Δικαστής στη Λευκωσία και στη συνέχεια, το 1942, ως Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμόχωστου - ο πρώτος Κύπριος Πρόεδρος. Το 1944, διορίστηκε ως γενικός δικηγόρος μέχρι το 1952 και στη συνέχεια ως Γενικός Εισαγγελέας 1952-1960.
Κατά την περίοδο του 1955-1959, είχε αποσπαστεί ως νομικός σύμβουλος στο Υπουργείο Αποικιών στο Λονδίνο και ως Επίτροπος για την Αναθεώρηση της κυπριακής νομοθεσίας, μια θέση στην οποία ο ίδιος είχε εξοικειωθεί με την αγγλική μέθοδο της δημόσιας διοίκησης. Από το 1960-1984, διετέλεσε Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εκπροσώπησε την Κύπρο σε παγκόσμια συνέδρια νομικής, διεθνή σεμινάρια και ευρωπαϊκά συμβούλια. Το 1984, διορίστηκε ως Ειδικός Σύμβουλος του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας σχετικά με τα νομικά και άλλα διεθνή θέματα.
Έγραψε 65 βιβλία και περισσότερα από 5.000 κείμενα, το περιεχόμενο των οποίων ήταν κυρίως νομικό. Το έργο του βρίσκεται σε πανεπιστήμια και σε βιβλιοθήκες του εξωτερικού. Ανάμεσα στις δεκάδες τιμητικές διακρίσεις και διακρίσεις που απένειμε σ' αυτόν όπως του Συμβούλου της Βασίλισσας (QC) και από την Αθήνα το Ακαδημαϊκό Βραβείο για το εξαιρετικό λογοτεχνικό του έργο.
Απεβίωσε το Σάββατο 1 Μαρτίου 1997. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε δημοσία δαπάνη την Τρίτη 4 Μαρτίου 1997 στο Καθεδρικό Ναό Παναγίας Ευαγγελίστριας στην Παλλουριώτισσα στη Λευκωσία και του δόθηκαν πλήρεις τιμές με την παρουσία του Προέδρου Γλαύκου Κληρίδη, του Συμβουλίου των Υπουργών και των ηγετών των πολιτικών κομμάτων στην Κύπρο.
Αλ Κασράυν (Κυβερνείο)

Το Κυβερνείο (νομός) Αλ Κασράυν, ή Κασερίν είναι ένας από τους 24 νομούς της Τυνησίας. Βρίσκεται στο δυτικό κεντρικό μεσόγειο τμήμα της χώρας, στην παραμεθόριο με την Αλγερία. Πρωτεύουσα είναι η ομώνυμη πόλη Αλ Κασράυν. Έχει συνολική έκταση 8.066 τετρ. χλμ., (5ο σε έκταση), και πληθυσμό 439.243 (2014). Δημιουργήθηκε το 1956.
Πάολο Όρσι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1859 στο Ροβερέτο. Σπούδασε κλασική ιστορία και αρχαιολογία στην Βιέννη και στην Πάδοβα και αναγορεύτηκε διδάκτωρ στην Ρώμη. Αφοσιώθηκε στις ανασκαφές και ιδίως στους προϊστορικούς τόπους της Σικελίας. Επί τεσσαρακονταετία διετέλεσε διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου στις Συρακούσες που έφερε και το όνομά του. Έγινε ιδρυτικό μέλος της Società Italiana di Archeologia το 1909 και από το 1924 συμμετείχε στη Γερουσία του Βασιλείου της Ιταλίας.
Απεβίωσε στις 8 Νοεμβρίου 1935 στην γενέτειρά του.
Κατρίν Γιακομπσντότιρ

Εκπαίδευση και επαγγελματική σταδιοδρομία

Η Κατρίν γεννήθηκε στο Ρέικιαβικ την 1 Φεβρουαρίου 1976. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Ισλανδίας το 1999 με πτυχίο στα Ισλανδικά και δευτερεύουσα ειδίκευση στα Γαλλικά, ενώ απέκτησε και μάστερ από το ίδιο πανεπιστήμιο το 2004 έχοντας εκπονήσει μια διατριβή πάνω στον συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων Άρναλντουρ Ιντρίντασον.
Εργάστηκε ως γλωσσικός σύμβουλος στο ειδησεογραφικό πρακτορείο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης RÚV από το 1999 μέχρι το 2003, ενώ έγραφε για διάφορα έντυπα από το 2004 μέχρι το 2006. Εργάστηκε στον εκδοτικό οίκο Edda και στο περιοδικό JPV από το 2005 μέχρι το 2006, ενώ δίδαξε και στο Πανεπιστήμιο της Ισλανδίας και στο Πανεπιστήμιο του Ρέικιαβικ.

Πρωθυπουργός της Ισλανδίας

Ύστερα από τις βουλευτικές εκλογές του 2017, ο Πρόεδρος της Ισλανδίας Γκούντνι Θορλάσιους Γιοχάνεσον ανέθεσε στην Κατρίν την έναρξη συζητήσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης μεταξύ του Αριστερού-Πράσινου Κινήματος, του Προοδευτικού Κόμματος, της Σοσιαλδημοκρατικής Συμμαχίας και του Κόμματος Πειρατών. Οι συζητήσεις ξεκίνησαν επισήμως στις 3 Νοεμβρίου 2017, ωστόσο δεν είχαν αποτέλεσμα, καθώς το Προοδευτικό Κόμμα διατηρούσε επιφυλάξεις λόγω της μικρής πλειοψηφίας που θα είχε η κυβέρνηση. Ως αποτέλεσμα, επιδίωξε τον σχηματισμό κυβέρνησης μαζί με το Κόμμα Ανεξαρτησίας και το Προοδευτικό Κόμμα. Ύστερα από το πέρας των συζητήσεων, ο Πρόεδρος της χώρας την όρισε ως πρωθυπουργό. Είναι η δεύτερη γυναίκα πρωθυπουργός της χώρας.
Μαρέ

Γεωγραφία

Το νησί έχει μήκος 42 χιλιόμετρα και πλάτος 16 έως 33 χλμ. Βρίσκεται βορειοανατολικά του νησιού Γκραντ Τερ, της ηπειρωτικής χώρας της Νέας Καληδονίας. Όπως και το γειτονικό, προς το βορρά, το Λίφου, το Μαρέ είναι μια ανυψωμένη κοραλλιογενής ατόλλη, μια πρώην ατολή που έχει ανυψωθεί περίπου 120 μέτρα. Το εσωτερικό του νησιού ήταν πρώην λιμνοθάλασσα, που περιβάλλεται από ένα χείλος ψηλότερης γης που ήταν ο δακτύλιος των νησίδων και των υφάλων. Λόγω της ανύψωσης, η σημερινή ακτογραμμή είναι σχετικά πρόσφατη και έχει μόνο μικρά τμήματα υφάλων, σε αντίθεση με τα εκτεταμένα τμήματα υφάλων που βρίσκονται στο κύριο νησί της Νέας Καληδονίας, Γκραντ Τερ. Πίσω από τους παραθαλάσσιους γκρεμούς του Μάρε βρίσκονται στενές παραλίες.