Κάστρο του Τούμπεα

Ιστορία

Σύμφωνα με έναν μύθο, ολόκληρος ο λόφος του Τούμπεα δημιουργήθηκε από την Λίντα, η οποία τον έχτισε, βράχο προς βράχο, με τα ίδια της τα χέρια. Για λόγους σχετιζόμενους με τον συγκεκριμένο μύθο, το Ταλίν αναφέρεται παραδοσιακά σε ορισμένες περιπτώσεις ως Λίντανισε ("Η θηλή της Λίντα") στα εσθονικά. Η περισσότερη πεζή αλήθεια είναι πως έποικοι κατά την περίοδο της Παλαιάς Εσθονίας χρησιμοποίησαν τον φυσικό αυτό λόφο ως μια εύκολα υπερασπιζόμενη οχυρή θέση. Με την πάροδο του χρόνου, η τοποθεσία αναπτύχθηκε, επίσης, σε εμπορικό κόμβο. Θεωρείται πιθανό να ήταν μια από τις πρώτες κατοικημένες περιοχές που αποτέλεσαν, μετέπειτα, το Ταλίν.
Το 1219, το κάστρο κατακτήθηκε από Δανούς Σταυροφόρους υπό τον Βάλντεμαρ Β΄. Σύμφωνα με λαϊκό δανικό μύθο, η πρώτη εκδοχή της σημαίας της Δανίας (Dannebrog) έπεσε από τον ουρανό εν μέσω μιας κρίσιμης στιγμής της μάχης (γνωστή ως Μάχη του Λίντανισε). Το πρώτης μορφής αυτό κάστρο ήταν γνωστό ως το "Κάστρο των Δανών", στα λατινικά Castrum Danorum και στα εσθονικά Taanilinnus. Από το τελευταίο όνομα, ενδεχομένως και να προήλθε η σύγχρονη ονομασία της πόλης του Ταλίν (δείτε Σύγχρονη ονομασία του Ταλίν).
Το 1227, το κάστρο κατελήφθη από το Τάγμα των Αδελφών του Ξίφους, οι οποίοι ξεκίνησαν εργασίες ανακατασκευής του. Το κάστρο του οποίου την ανέγερση ξεκίνησαν είναι, σε μεγάλο βαθμό, το κάστρο το οποίο είναι, έως σήμερα, ορατό. Το κάστρο κατελήφθη εκ νέου από τους Δανούς, μόλις, δέκα χρόνια αργότερα, ωστόσο πωλήθηκε στο Τευτονικό Τάγμα το 1346, ενώ παρέμεινε υπό τον έλεγχο των τελευταίων για το υπόλοιπο του Μεσαίωνα.
Καθώς το σταυροφορικό Τευτονικό Τάγμα ήταν μοναστικό τάγμα, το κάστρο μετατράπηκε, σε μεγάλο βαθμό, ώστε να μοιάζει με μοναστήρι. Στις προσθήκες περιλαμβάνονταν ένα παρεκκλήσιο, μία συνοδική αίθουσα και έναν κοιτώνα για τους ιππότες. Το Τάγμα προχώρησε, επίσης, στην ανέγερση των έως σήμερα ορατών πύργων της εκκλησίας, συμπεριλαμβανομένου του "Pilsticker" (μεταφράζεται ως "ξύστη βελών"), του "Stür den Kerl" ("απόκρουση του εχθρού"), του "Landskrone" ("στέμμα της γης") και του πιθανώς δημοφιλέστερου, "Pikk Hermann", ("Langer Hermann" ή "Υψηλός Χέρμαν".
Ο Υψηλός Χέρμαν είναι ύψους 48 μ. και δεσπόζει τον ορίζοντα του κάστρου. Η σημαία της Εσθονίας ανυψώνεται στην κορυφή του πύργου σε καθημερινή βάση κατά την ανατολή του ηλίου, υπό τον ήχο του εθνικού ύμνου, ενώ κατεβαίνει κατά την δύση.
Με τις μεγάλες αλλαγές που προκλήθηκαν από τον Λιβονικό Πόλεμο κατά την διάρκεια του 16ου αιώνα, τα σταυροφορικά τάγματα τα οποία παλαιότερα ήλεγχαν τα σημερινά βαλτικά κράτη διαλύθηκαν, ενώ η περιοχή πέρασε υπό τον έλεγχο της Σουηδίας, της Πολωνίας και της Ρωσίας. Το 1561, η Βόρεια Εσθονία είχε καταστεί Σουηδική κτήση. Οι Σουηδοί μετέτρεψαν το κάστρο από ένα σταυροφορικό φρούριο σε ένα τελετουργικό και διοικητικό κέντρο πολιτικής εξουσίας στην Εσθονία, λειτουργία την οποία το κάστρο εξακολούθησε να έχει έκτοτε.
Το 1710, η Σουηδία έχασε τον έλεγχο επί των εδαφών της σημερινής Εσθονίας απέναντι στην Ρωσική Αυτοκρατορία. Η ρωσική διοίκηση στην συνέχεια ξεκίνησε μεγάλες εργασίες ανακατασκευής, οι οποίες μετέτρεψαν οριστικά το κάστρο σε παλάτι. Μία νέα επιβλητική μπαρόκ και νεοκλασικού αρχιτεκτονικού ρυθμού, σχεδιασμένη από τον Γιόχαν Σουλτς, προστέθηκε στο ανατολικό τμήμα του κτιριακού συμπλέγματος του κάστρου. Φιλοξενούσε την διοίκηση του Κυβερνείου, καθώς και την οικία του κυβερνήτη. Κατά την τσαρική περίοδο, ένα δημόσιο πάρκο κατασκευάστηκε στο νοτιοανατολικό τμήμα του κάστρου, ενώ ένα κτίριο φύλαξης αρχείων ανεγέρθηκε σε κοντινή απόσταση.
Μετά την Εσθονική Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας το 1918, ένα κτίριο για την φιλοξενία του κοινοβουλίου της δημοκρατίας ανεγέρθηκε στην θέση του πρώην μοναστικού κτιρίου του Τευτονικού Τάγματος. Η κατασκευή του αποπερατώθηκε το 1922, ενώ σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Οίγκεν Χάμπερμαν και Χέρμπερτ Γιόχανσον. Παρά το γεγονός πως το εξωτερικό του είναι παραδοσιακού τύπου, το εσωτερικό είναι εξπρεσιονιστικού ρυθμού - το μοναδικό παγκοσμίως εξπρεσιονιστικού ρυθμού κτίριο κοινοβουλίου.