google/wiki40b huggingface dataset:
Αλάντρα

Χαρακτηριστικά

Ο Αλάντρα είναι ένας λαμπρός υπεργίγαντας, όπως και ο γείτονάς του Ουέζεν, όμως είναι φασματικού τύπου Β5. Η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι 18.000 Κ, ενώ η μάζα του είναι 15 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και η διάμετρός του εκτιμάται ότι είναι 30 με 40 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Το απόλυτο μέγεθος του Αλάντρα είναι το εντυπωσιακό -7,5 (ο Ήλιος έχει απόλυτο μέγεθος +4,86), που αντιστοιχεί σε πραγματική λαμπρότητα 70 με 100 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και εξηγεί το γεγονός ότι είναι εύκολα ορατός παρά τη μεγάλη απόστασή του. Εξαιτίας του ισχυρού αστρικού ανέμου του, έχει σχηματιστεί ένα νέφος γύρω από το άστρο που είναι ορατό στο υπέρυθρο φάσμα. Η λαμπρότητά του μεταβάλλεται ελαφρά από + 2,38 μέχρι + 2,48 κάθε 4,7 μέρες και θεωρείται μεταβλητός τύπου Α Κύκνου. Έχει ηλικία σχεδόν 12 εκατομμυρίων ετών και αναμένεται να εκραγεί ως υπερκαινοφανής αστέρας.
Ο Αλάντρα μαζί με τα κοντινά άστρα Ουέζεν, ο1, ο2 και σίγμα Μεγάλου Κυνός δεν αποτελούν μια απλή ευθυγράμμιση άστρων, αλλά σχηματίζουν ένα χαλαρό ανοικτό σμήνος, το Cr 121, το βρίσκεται σε μία απόσταση περίπου 1.750 ετών φωτός. Ο δορυφόρος Ίππαρχος με βάση την παράλλαξη υπολόγισε μία απόσταση περίπου 3.200 ετών φωτός με μεγάλο περιθώριο λάθους, που σημαίνει ότι ο Αλάντρα μπορεί πράγματι να είναι μέλος του σμήνους.
Ο Αλάντρα αποτελεί ένα οπτικό διπλό αστέρα με ένα αστέρα τύπου Α με φαινόμενο μέγεθος +7 και ακτινική απόσταση 2 λεπτών της μοίρας. Όμως ο αστέρας απέχει από το ηλιακό σύστημα μόνο 600 έτη φωτός, που είναι μικρότερη από αυτή του Αλάντρα.
Χούγκο Μπαλ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη γερμανική πόλη Pirmasens και ανήκε σε μία Καθολική οικογένεια με έξι παιδιά. Σπούδασε κοινωνιολογία και φιλοσοφία στα πανεπιστήμια του Μονάχου και της Χαϊδελβέργης (1906-1907), ενώ το 1910 εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο προκειμένου να ασχοληθεί με την ηθοποιΐα και παρακολούθησε μαθήματα στη δραματική σχολή του Max Reinhardt. Αργότερα εργάστηκε ως βοηθός του Reinhardt στη σκηνοθεσία θεατρικών παραστάσεων ενώ το 1913 ανέλαβε ο ίδιος σκηνοθέτης σε θέατρο του Μονάχου. Στο Μόναχο γνώρισε και την ποιήτρια Έμμυ Χένινγκς, την οποία παντρεύτηκε. 
Το 1915 και κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου πολέμου, εγκαταστάθηκε στην ουδέτερη Ζυρίχη και όπως χαρακτηριστικά έγραψε ο Χανς Ρίχτερ: "[...] οδηγημένος και βασανισμένος, ίσως από τη συνείδησή του, έγινε ο καταλύτης που συνένωσε γύρω του όσα στοιχεία έμελλαν τελικά να γεννήσουν το Νταντά". Το 1916 εγκαινίασε το Καμπαρέ Βολταίρ, έναν χώρο αφιερωμένο στην καλλιτεχνική ψυχαγωγία αλλά και τόπο δημιουργίας της πρώτης ντανταϊστικής ομάδας στη Ζυρίχη.     
Σε ότι αφορά στο προσωπικό, καλλιτεχνικό του έργο, ο Μπαλ είναι περισσότερο γνωστός ως ο δημιουργός μίας νέας μορφής τέχνης, αυτής των ηχητικών ποιημάτων αλλά και εν γένει για την συνεισφορά του στο είδος της αφηρημένης ποίησης. Τα ηχητικά ποιήματα αποτελούσαν ουσιαστικά έργα που συνδύαζαν την ποιητική με τη μουσική σύνθεση, περιλαμβάνοντας όμως στίχους χωρίς πραγματικές λέξεις ή νόημα και προορισμένα κυρίως να απαγγέλονται δημόσια. Ο ίδιος ο Μπαλ στήριζε την σύλληψή του στην ιδέα πως "το επόμενο βήμα για την ποίηση είναι να αποβάλλει τη γλώσσα, όπως η ζωγραφική απέβαλε το αντικείμενο". Τα αφηρημένα ηχητικά ποιήματα του Μπαλ βρήκαν αργότερα μιμητές και συνεχιστές, ενώ κατά τη δεκαετία του 1940 εξελίχθηκαν στον γαλλικό λετρισμό. Από το συγγραφικό του έργο ξεχωρίζουν ακόμα τo βιβλίo του Κριτική της γερμανικής διανόησης (Zur Kritik der deutschen Intelligenz), όπου αναλύει το πνευματικό κλίμα στη Γερμανία την εποχή εκείνη, καθώς και η βιογραφία του για τον Έρμαν Έσσε (Herman Hesse: Sein Leben und sein Werk).  
Η συμμετοχή του Μπαλ στο ντανταϊστικό κίνημα διήρκεσε περίπου δύο χρόνια και θεωρείται πιθανό πως διαφωνούσε με την τροπή που έπαιρνε η ομάδα των ντανταϊστών υπό την καθοδήγηση του Τριστάν Τζαρά. Ο ίδιος σημείωνε σχετικά με αυτό στα ημερολόγια του: "Εξέτασα τον εαυτό μου και δεν θα μπορούσα να καλωσορίσω το χάος". Εργάστηκε για ένα διάστημα στη Βέρνη ως δημοσιογράφος στην Freie Zeitung αλλά στη συνέχεια αποσύρθηκε στο καντόνι του Τιτσίνο στην Ελβετία, όπου έζησε μία θρησκευτική και φτωχική ζωή, έχοντας αποκηρύξει τη δράση των νεανικών του χρόνων. 
Πέθανε το 1927 στο χωριό Σαν Αμπόντιο του Τιτσίνο. Μετά το θάνατό του, δημοσιεύτηκαν τα ημερολόγιά του με τον τίτλο Flucht aus der Zeit (Φυγή από το χρόνο), τα οποία καλύπτουν χρονικά την περίοδο της ζωής του από το 1913 ως το 1921 και το τέλος της ανάμιξης του με το ντανταϊσμό.
Ναύκληρος

Ο Ναύκληρος ή Λοστρόμος ή μπότσμαν ή μποσης (boatswain), ανήκει στο κλάδο του προσωπικού καταστρώματος του πλοίου. Θεωρείται υπαξιωματικός του Εμπορικού Ναυτικού (Ε.Ν.) και κατά τον Κ.Δ.Ν.Δ. αρθ. 73 πρέπει να είναι κάτοχος «πτυχίου ναυκλήρου».
Ο Ναύκληρος προΐσταται του προσωπικού καταστρώματος και είναι υπεύθυνος για την τακτοποίηση και συντήρηση των υλικών και εξαρτημάτων που βρίσκονται στις αποθήκες που διαχειρίζεται αυτός (boatswain's store room) και που βρίσκονται κυρίως στο πρόστεγο ή και επίστεγο. Εκ των καθηκόντων του αυτών στην αγγλική «αργκό» ονομάζεται και «ρίφερ» (reefer = συμμαζευτής).
Στους αρχαίους χρόνους ναύκληρος ήταν ο ίδιος ο ιδιοκτήτης ή ο κυβερνήτης του ιδιόκτητου σκάφους, κοινώς «καραβοκύρης» ή επίσημα πλοιοκτήτης. Αργότερα κατά τον Μεσαίωνα αναλάμβανε χρέη υποπλοιάρχου και μέχρι τις αρχές του προηγούμενου αιώνα αναλάμβανε την είσπραξη των ναύλων ως αντιπρόσωπος του πλοιοκτήτη. Σήμερα θεωρείται ο επιστάτης όλων των εργασιών καταστρώματος. Ο αντίστοιχος βαθμός σε καθήκοντα στο Πολεμικό Ναυτικό ονομάζεται Πρωρεύς (ή Πρωρέας) αν και συνηθίζεται και εκεί ο όρος Ναύκληρος.
Μίκι Τζέιμς

Πρώτα χρόνια

Η Τζέιμς ξεκίνησε την πορεία της στο χώρο το 1999, συμμετέχοντας στην ανεξάρτητη σκηνή της πάλης. Το 2003, η Τζέιμς έφθασε να παλεύει στο Ring of Honor, έκανε ένα πέρασμα απο το Total Nonstop Action Wrestling.

WWE (2003-2010)

Τον Αύγουστο του 2003, η Μίκι Τζέιμς υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και στάλθηκε στο θυγατρικό Ohio Valley Wrestling, για να εκπαιδευτεί. Τον Οκτώβριο του 2005, έκανε το ντεμπούτο της στο WWE Raw.
Σύντομα συμμετείχε σε ένα σενάριο που υποδυόταν την φανατική θαυμάστρια της Τρις Στράτους. Η ιστορία συνεχίστηκε με την Τζέιμς να αποκτά εμμονή και να ερωτεύεται την Στράτους, χωρίς η τελευταία να ανταποκρίνεται. Η Τζέιμς έγινε αντιπαθής στο κοινό, όταν χτύπησε την Στράτους τον Μάρτιο του 2006. Στην WrestleMania 22, η Τζέιμς την νίκησε και κατέκτησε το Αυθεντικό Πρωτάθλημα Γυναικών. Η Τζέιμς υπερασπίστηκε τον τίτλο της ενάντια σε αρκετές παλαίστριες του σόου και συνέχισε την κόντρα της με την Τρις Στράτους. Τον Αύγουστο του 2006, η Τζέιμς έχασε το πρωτάθλημα απο την Λίτα.
Στο Survivor Series, η Τζέιμς νίκησε την Λίτα και έγινε η νέα πρωταθλήτρια. Τον Φεβρουάριο του 2007 έχασε τον τίτλο απο την Μελίνα. Τον Απρίλιο η Τζέιμς κατάφερε να κερδίσει το πρωτάθλημα, έχοντας μια πολύ μικρή θητεία. Για το υπόλοιπο 2007, η Τζέιμς δεν συμμετείχε σε σενάρια του σόου. Τον Απρίλιο του 2008, η Τζέιμς κατέκτησε για τέταρτη φορά το Πρωτάθλημα Γυναικών, νικώντας την Μπεθ Φίνιξ. Οι δυο τους άρχισαν μια κόντρα, με την Τζέιμς να χάνει τελικά το πρωτάθλημα τον Αύγουστο.
Τον Ιούλιο του 2009, η Τζέιμς ξεκίνησε μια κόντρα με την Μαρίς, την οποία και νίκησε για να κερδίσει το πρώτο της Γυναικείο Πρωτάθλημα WWE. Τον Οκτώβριο έχασε το πρωτάθλημα απο την Τζίλιαν Χολ και μεταφέρθηκε στο WWE SmackDown. Μετά, άρχισε μια σε μεγάλη διάρκεια κόντρα με τις Μισέλ ΜακΚουλ και Λέιλα. Τον Ιανουάριο του 2010 στο Royal Rumble, η Τζέιμς νίκησε την ΜακΚουλ και έγινε Πρωταθλήτρια Γυναικών για πέμπτη φορά. Μετά απο ένα μήνα έχασε τον τίτλο και αποδεσμεύτηκε απο το WWE τον Απρίλιο του 2010.

TNA Wrestling (2010-2013)

Τον Οκτώβριο του 2010, η Μίκι Τζέιμς υπέγραψε συμβόλαιο με το TNA Wrestling. Μετά απο διάφορες αντιπαλότητες, η Τζέιμς κέρδισε το Γυναικείο Πρωτάθλημα TNA, νικώντας την Μάντισον Ρέιν. Τον Αύγουστο, η Τζέιμς έχασε το πρωτάθλημα απο την Γουίντερ. Τον επόμενο μήνα η Τζέιμς ανέκτησε το πρωτάθλημα, όμως το διατήρησε για λίγες ημέρες.
Αφού έμεινε άτιτλη όλο το 2012, η Τζέιμς κατέκτησε για τρίτη φορά τον τίτλο τον Μάιο του 2013. Σύντομα έγινε αντιπαθής στο κοινό, αρχίζοντας κόντρα με την Βέλβετ Σκάι. Ως πρωταθλήτρια έκανε αλαζονικές δηλώσεις και υπερασπίστηκε το πρωτάθλημα κόντρα στην Βέλβετ Σκάι και αργότερα κόντρα στην Γκέιλ Κιμ. Τον Σεπτέμβριο έχασε το πρωτάθλημα απο την Ο Ντι Μπι και τελείωσε η συνεργασία της με το TNA.
Νήσος Τιβερίνα

Η Τιβερίνα ή νήσος του Τίβερη, (ιταλικά : Isola Tiberina, λατινικά : Insula Tiberina) είναι τμήμα γης στην πόλη της Ρώμης που γύρω του διαρρέει ο ποταμός Τίβερης. Είναι ένα από τα δύο νησιά που έχει ο ποταμός, το άλλο είναι η Νήσος της Αφροδίτης. Βρίσκεται πάνω σε μία στροφή του Τίβερη, έχει μήκος 270 μέτρα και πλάτος 67 μέτρα.
Η Τιμπερίνα συνδέεται με την Ρώμη με δύο γέφυρες, η μία είναι η πόντε Φαμπρίτσιο και την συνδέει με την συνοικία του Γκέτο και η άλλη πόντε Σέστιο που την συνδέει με την συνοικία Τραστεβέρε.
Πάνω στο νησί σήμερα βρίσκονται ένας ναός και ένα νοσοκομείο που βρίσκεται σε λειτουργία.

Ιστορία

Η Τιβερίνα συνδεόταν με την υπόλοιπη πόλη της Ρώμης από την αρχαιότητα με δύο γέφυρες, μάλιστα λεγόταν και "το νησί ανάμεσα στις δύο γέφυρες". Για την δημιουργία του νησιού υπάρχει ένας μύθος που σχετίζεται με τον βασιλιά, τύραννο, Ταρκύνιο (535 – 496). Όταν έχασε την εξουσία του οι Ρωμαίοι τον σκότωσαν και τον πέταξαν στον Τίβερη, τα νερά τον παρέσυραν μέχρι την στροφή του ποταμού όπου σκάλωσε εκεί το σώμα του, σιγά σιγά γύρω από αυτό συσσωρεύτηκαν φερτές ύλες και δημιουργήθηκε η Τιβερίνα. Μια άλλη εκδοχή του μύθου λέει ότι εκεί συσσωρεύτηκε το σιτάρι που έριξαν οι Ρωμαίοι στον ποταμό για να μην το δώσουν στον Ταρκύνιο και δημιουργήθηκε το νησί. 
Πάνω στην Τιβερίνα υπήρχε ναός του Ασκληπιού και αργότερα τον 2ο αιώνα κατασκευάστηκαν κι άλλα ιερά αφιερωμένα σε άλλες θεότητες. Το 998 πάνω στο νησί κατασκευάστηκε ναός του Αγίου Βαρθολομαίου πάνω στα ερείπια του ναού του Ασκληπιού. Με την επικράτηση του φασισμού το νησί ονομάστηκε "νήσος του Αγίου Βαρθολομαίου". 
Στην άλλη πλευρά του νησιού, την δυτική,  βρίσκεται κτισμένο από το 1584 νοσοκομείο από το Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη.
Ρουμπέν Βολκοβίσκι

Επαγγελματική Καριέρα

Ο Ρουμπέν Βολκοβίσκι ξεκίνησε την μπασκετική του καριέρα από την Κίλμες Μαρ ντελ Πλάτα, ομάδα της Αργεντινής, στην οποία αγωνίστηκε για ένα χρόνο.
Στη συνέχεια, μεταπήδησε στην Μπόκα Τζούνιορς, ομάδα επίσης της Αργεντινής στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το 1999.
Το καλοκαίρι του 1999, ο Βολκοβίσκι μεταπήδησε στην Εστουδιάντες Ντε Ολαβαρία, στην οποία αγωνίστηκε για μία σεζόν.
Το 2000, ο Ρουμπέν Βολκοβίσκι έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του και αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο ΝΒΑ με τη φανέλα των Σιατλ Σούπερσονικς, που αποτελεί πρόγονο της σημερινής Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ. Στην Αμερικανική ομάδα αγωνίστηκε για μόλις μία σεζόν, καθώς την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Κίλμες Μαρ ντελ Πλάτα, την ομάδα από την οποία ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα.
Την περίοδο 2002-2003 πέρασε από αρκετές ομάδες όπως ήταν η ρωσική ΤΣΣΚΑ Μόσχας, η Αμερικάνικη Μπόστον Σέλτικς, και η ισπανική Τάου Θεράμικα.
Το καλοκαίρι του 2003 ταξίδεψε στην Ελλάδα με προορισμό τον Πειραιά και συγκεκριμένα τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Η πρώτη του χρονιά στους ερυθρόλευκους ήταν ιδιαίτερα άσχημη μιας και η ομάδα δεν κατέκτησε κανένα από τους τίτλους που διεκδικούσε. Συγκεκριμένα κατετάγη 8η στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, θέση που είναι μια από τις χειρότερες που έχει βρεθεί ο Ολυμπιακός στην ιστορία του αθλήματος. Στο Κύπελλο Ελλάδος έφτασε μεν στον τελικό αλλά έχασε το τρόπαιο από τον ΆΡΗ Θεσσαλονίκης, ενώ στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε στη φάση των 16 της Ευρωλίγκας. Η τότε διοίκηση της ΚΑΕ Ολυμπιακός αποφάσισε να αλλάξει ριζικά το ρόστερ της ομάδας, με αποτέλεσμα να αποχωρήσουν από την ομάδα αρκετοί παίκτες, μεταξύ άλλων και ο Ρουμπέν Βολκοβίσκι.
Από το 2004 μέχρι και τις αρχές του 2007 αγωνίστηκε στη ρωσική Κίμκι Μόσχας, ενώ προς το τέλος της σεζόν 2006-07 αγωνίστηκε με την πολωνική Πρόκομ Γκντίνια.
Την περίοδο 2007-08 αγωνίστηκε με την ιταλική Σκαφάτι Μπάσκετ, ενώ την αμέσως επόμενη περίοδο αγωνίστηκε με την Κλουμπ Μπιγουά, ομάδα της Ουρουγουάης.
Στις αρχές της περιόδου 2009-10 αγωνίστηκε με την Ατλέτικος ντε Σαν Χερμάν, ομάδα του Πουέρτο Ρίκο, ενώ στη συνέχεια και μέχρι το καλοκαίρι του 2011 αγωνίστηκε με τη Κλουμπ Ντεπορτίβο Λιμπερτάδ.
Από το καλοκαίρι του 2011 και για τα επόμενα δύο χρόνια, ο Ρουμπέν Βολκοβίσκι αγωνιζόταν στην αργεντίνικη Κλουμπ Λα Ουνιόν, ενώ από το 2013 και μέχρι σήμερα, αγωνίζεται με τα χρώματα της Σαρμιένο ντε Ρεσιστένσια, ομάδα επίσης της Αργεντινής.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Ρουμπέν Βολκοβίσκι έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα μπάσκετ της Αργεντινής. Μεταξύ άλλων έχει αγωνιστεί στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα του 2002 και του 2006, ενώ έχει πάρει μέρος με την Εθνική Αργεντινής μπάσκετ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 και του 2004.
Ηγεμονία του Αγίου Αβραάμ

Η Ηγεμονία του Αγίου Αβραάμ ή της Χεβρώνας, ήταν βασάλος του σταυροφορικού βασιλείου της Ιερουσαλήμ. Τα εδάφη του εκτείνονταν στα νότια της Ιερουσαλήμ.

Ιστορία

Ένα Χαλιφάτο κυβερνούσε την περιοχή, η οποία κατοικείτο κυρίως από αγροτικούς πληθυσμούς διαφορετικών χριστιανικών δογμάτων όταν, το 1099, οι Σταυροφόροι υπό τον Γοδεφρείδο του Μπουιγιόν κατέλαβαν την Χεβρώνα και την μετονόμασαν σε "Κάστρο του Αγίου Αβραάμ".
Ο Γοδεφρείδος την κατέστησε ως μία από τις πρώτες ηγεμονίες του Βασιλείου, ενώ την παραχώρησε ως φέουδο στον Ζεράρ ντ'Αβέν.
Οι Σταυροφόροι μετέτρεψαν το τζαμί και την συναγωγή σε εκκλησίες και εκδίωξαν τους Εβραίους που κατοικούσαν εντός των τειχών της πόλης.
Ως χριστιανική φρουρά του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ, υπό την ηγεσία του Τανκρέδου, Πρίγκιπα της Γαλιλαίας, η θέση της ήταν επισφαλής, καθώς επρόκειτο για "λίγο περισσότερο από μία νησίδα σε έναν μουσουλμανικό ωκεανό".
Το 1106, οι Αιγύπτιοι ξεκίνησαν στρατιωτική εκστρατεία, εισβάλλοντας στα νότια της Παλαιστίνης και, το 1107, σχεδόν πέτυχαν να ανακαταλάβουν την Χεβρώνα από τα στρατεύματα του Βαλδουίνου Α΄ της Ιερουσαλήμ, ο οποίος ηγήθηκε αυτοπροσώπως της αντεπίθεσης για την απώθηση των μουσουλμανικών δυνάμεων.
Το 1167, ιδρύθηκε η επισκοπική έδρα της Χεβρώνας, καθώς και αυτές του Κεράκ και της Σεβάστειας (τάφος του Ιωάννη του Βαπτιστή).
Η Ηγεμονία του Αγίου Αβραάμ διέθετε δικό της υποβασάλο, την Ηγεμονία του Μπεθ Γκιμπελίν, η οποία ιδρύθηκε από τον Φούλκων των Ιεροσολύμων το 1149.
Λίγο καιρό αργότερα, η Χεβρώνα κατέστη βασιλική κτήση και το Μπεθ Γκιμπελίν πέρασε στην κατοχή των Οσπιταλιέρων.
Η Χεβρώνα είχε βρεθεί υπό βασιλικό έλεγχο και σε άλλες περιπτώσεις προ του 1149.
Ο Κούρδος Μουσουλμάνος Σαλαντίν κατέλαβε την Χεβρώνα το 1187 και μετονόμασε την πόλη στην παλιά ονομασία της, Αλ-Χαλίλ. Ωστόσο, λίγο καιρό αργότερα, ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος ανακατέλαβε την Χεβρώνα.
Ο Ριχάρδος της Κορνουάλης κατέφθασε από την Αγγλία, προκειμένου να θέσει ένα τέλος στην διαμάχη μεταξύ Ναϊτών και Οσπιταλιέρων, η μεταξύ των οποίων αντιπαλότητα έθετε σε κίνδυνο το σύμφωνο που εγγυόταν την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή, το οποίο είχε υπογραφεί από τον Αιγύπτιο Σουλτάνο Ας-Σαλίχ Αγιούμπ.
Πέτυχε να επιβάλει την ειρήνη στην περιοχή, ωστόσο, λίγο μετά την αναχώρησή του, η διαμάχη αναζωπυρώθηκε εκ νέου και, το 1241, οι Ναΐτες παραβίασαν το σύμφωνο πραγματοποιώντας επιδρομή στην περιοχή η οποία αποτελούσε, εκείνη την εποχή, την μουσουλμανική Χεβρώνα.
Το 1260, ο Σουλτάνος Μπαϊμπάρ κατέλαβε την περιοχή και επέβαλε την κυριαρχία των Μαμελούκων.
Βιντεοπαιχνίδι περιπέτειας

Τα βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας (αγγλικά: adventure) είναι είδος βιντεοπαιχνιδιών, όπου ο παίκτης χειρίζεται τον πρωταγωνιστή του παιχνιδιού, ο οποίος έχει τη ικανότητα αλληλεπίδρασης με τα αντικείμενα του περιβάλλοντός του καθώς επίσης και συνομιλίας με άλλους χαρακτήρες. Βασικό στοιχείο κάθε παιχνιδιού περιπέτειας είναι η ύπαρξη μίας σειράς γρίφων που πρέπει να επιλύσει ο παίκτης για να εξελιχθεί η σεναριακή πλοκή. Τα παιχνίδια περιπέτειας καλύπτουν μια ευρεία θεματολογία, συμπεριλαμβανομένου της φαντασίας, της επιστημονικής φαντασίας, του μυστηρίου, του τρόμου και της κωμωδίας ή της σάτιρας.
Κυκλοφορούν επίσης παιχνίδια που περιέχουν τόσο στοιχεία παιχνιδιού περιπέτειας όσο και στοιχεία παιχνιδιού δράσης, τα λεγόμενα βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας.

Ιστορία

Η «χρυσή εποχή» των παιχνιδιών περιπέτειας ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του '80. Για την επόμενη δεκαετία οι μεγάλες εταιρείες παραγωγής βιντεοπαιχνιδιών (κυρίως οι αμερικανικές LucasArts και Sierra) θα κυκλοφορούσαν πολυάριθμους τίτλους με σημαντική εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 ωστόσο, οι πωλήσεις των adventure άρχισαν να μειώνονται σημαντικά. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα για το τέλος της εποχής αυτής θα μπορούσε να αναφερθεί το παιχνίδι Grim Fandango (1998) της LucasArts, το οποίο παρά την υψηλή ποιότητά του και τα πολλά βραβεία που απέσπασε (συμπεριλαμβανομένου του «Καλύτερου Παιχνιδιού του 1998» από το GameSpot) δεν έγινε εμπορική επιτυχία. Η οικονομική αυτή αποτυχία φέρεται να επηρέασε τους μεγάλους και παραδοσιακούς παραγωγούς, με αποτέλεσμα να σταματήσουν την ανάπτυξη βιντεοπαιχνιδιών περιπέτειας μετά το 1999.
Τη σκυτάλη ανέλαβαν μικρότερες εταιρείες ανάπτυξης, κυρίως από την Ευρώπη και τον Καναδά, οι οποίες απευθύνονταν πλέον σε ένα μικρό αλλά αφοσιωμένο κοινό, στο περιθώριο της αγοράς βιντεοπαιχνιδιών.
Γιαν Κόξι

Βιογραφία

Ο Γιαν Κόξι γεννήθηκε στο Μέχελεν, γιος του Μίχιελ Κόξι ΙΙΙ. Ήταν δισέγγονος του Μίχιελ Κόξι, ενός από τους κορυφαίους ζωγράφους της φλαμανδικής και ολλανδικής Αναγέννησης, γνωστού και ως "Φλαμανδός Ραφαήλ". Ο Γιαν πιθανότατα εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα του και έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά το 1651.
Ο Γιαν Κόξι νυμφεύτηκε τη Γιοάννα Μπισέτ το 1650 ή το 1667, σύμφωνα με άλλες πηγές. Η Γιοάννα ήταν αδελφή του ζωγράφου Σαρλ Εμμανυέλ Μπισέτ, που προερχόταν επίσης από το Μέχελεν, αν και είχε εγκατασταθεί στην Αμβέρσα όπου ήταν διευθυντής της Ακαδημίας της Αμβέρσας.
Δύο από τους γιους του Γιαν έγιναν ζωγράφοι: Ο Γιαν Αντόνι Κόξι, ο οποίος έκανε διεθνή σταδιοδρομία ως προσωπογράφος και ο Γιαν Μίχιελ Κόξι, ο οποίος παρέμεινε στο Μέχελεν, όπου εργάστηκε ως ζωγράφος ιστορικών θεμάτων. Αυτά τα τρία μέλη της οικογένειας Κόξι ορισμένες φορές συγχέονται, καθώς το πρώτο τους όνομα είναι "Γιαν".
Ο Γιαν Κόξι εργάστηκε στο Μέχελεν κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Ο Λίμπερτ ντε Πέπε (Libert de Paepe), ηγούμενος της Μονής Abdij van Park (μονή του Πάρκου) στο Χέφερλεϊ ήταν μεγάλος θαυμαστής του Κόξι και του παράγγειλε τουλάχιστον τριανταέναν πίνακες.

Έργο

Ήταν το μόνο μέλος της οικογένειας Κόξι που ειδικεύτηκε στα τοπία. Λίγα μόνον έργα του είναι γνωστά. Πρόκειται συνήθως για τοπία, στα οποία περιλαμβάνεται και κάποια θρησκευτική σκηνή, αν και μερικά από αυτά είναι "τοπογραφικά" τοπία. Παράδειγμα για τα πρώτα είναι οι δύο πίνακες με το ίδιο θέμα Η Άγαρ και ο Άγγελος στην ερημιά (ένα σήμερα βρίσκεται στο Ανάκτορο Καλών Τεχνών της Λιλ και το άλλο στο Μουσείο Φογκ (Κέιμπριτζ Μασσαχουσέτης)), ενώ ορισμένα έργα που δημιούργησε για τη "μονή του Πάρκου" στο Χέφερλεϊ (βρίσκεται λίγο νοτιότερα από το Λέουβεν), απεικονίζουν σκηνές από τον βίο του Αγίου Νόρμπερτ του Ξάντεν, όπως η συνάντηση μεταξύ Αγίου Νόρμπερτ και Γοδεφρείδου.
Στους πίνακες της μονής του Πάρκου συγκαταλέγονται και τοπογραφικά τοπία, όπως το τοπίο με άποψη του Χέφερλεϊ. Τέσσερα έργα στη μονή (τεκμηριώνονται το 1651) έχουν μικρότερες μορφές που ζωγράφισε ο Γιαν φαν Ρίντελ, ενώ τα δύο άλλα υπογεγραμμένα δεν φέρουν μορφές.
Επαρχία Μαλεβιζίου

Ιστορικά στοιχεία

Το όνομα της επαρχίας οφείλεται στο φρούριο Castel Malvisin ή  Malvicino, από το οποίο σώζονται ερείπια σε λόφο, επάνω από τον οικισμό Κεραμούτσι. Η θέση λέγεται ακόμα και σήμερα Καστέλι. Σύμφωνα με την ετυμολογία, το φρούριο ήταν κακός γείτονας (ενετ. mal vicino) των επαναστατών. Νεότεροι ερευνητές απέδειξαν ότι η ονομασία οφείλεται στην πολιορκητική μηχανή malvesin, που ήταν σε χρήση κατά το Μεσαίωνα, είδος petriera, η οποία ονομαζόταν από τους Γάλλους και mauvais voisin. Το 1821 η επαρχία μετονομάστηκε επαρχία Κνωσού, ονομασία που δεν επικράτησε.
Αργυρά

Η Αργυρά  (Ἀργυρᾶ) ήταν αρχαία πόλη της Αχαΐας.
Βρισκόταν μετά το Ρίο και ήταν κοντά στην Βολίνη,  μετά τον ποταμό Χάρανδρο και δίπλα στην ομώνυμη πηγή . Την εποχή που πέρασε από εκεί ο Παυσανίας ήταν ερειπωμένη και καταστρεμένη από χρόνια. Το όνομα της το οφείλει στην Νύμφη Αργυρά που σύμφωνα με την μυθολογία ζούσε σε μια πηγή και αγάπησε έναν νεαρό βοσκό, τον Σέλεμνο, αλλά όταν γέρασε, η Νύμφη τον εγκατέλειψε. Από τον Σέλεμνο έχει πάρει το όνομα του και ο ποταμός που περνάει από την περιοχή. 
Η αρχαία πόλη σήμερα οριοθετείται στα χωριά Καστρίτσι και Αργυρά του σημερινού Δήμου Ρίου.
Κανάλι του Κιέλου

Το Κανάλι του Κιέλου (αγγλικά και διεθνώς: Kiel Canal, γερμανικά: Nord-Ostsee-Kanal) γνωστό μέχρι το 1945 ως Κανάλι του Κάιζερ Γουλιέλμου είναι το κανάλι που συνδέει τη Βόρεια Θάλασσα με την Βαλτική, παρακάμπτοντας διαμέσω του γερμανικού κρατιδίου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν τη χερσόνησο της Γιουτλάνδης. Έχει συνολικό μήκος 250 ναυτικά μίλια. 
Μέσω του σύντομου καναλιού Γκίεζελαου συνδέεται και με τον ποταμό Άιντερ (Eider), τον μεγαλύτερο ποταμό του κρατιδίου.

Ιστορία

Η πρώτη σύνδεση μεταξύ της Βόρειας και της Βαλτικής Θάλασσας κατασκευάστηκε όταν ακόμη η περιοχή ανήκε στη Δανία-Νορβηγία. Το Κανάλι του Έιντερ (όπως ονομάστηκε) ολοκληρώθηκε επί βασιλείας του Χριστιανού Ζ΄ της Δανίας το 1784.
Μετά τον Δέυτερο Πόλεμο του Σλέσβιχ το 1864, που απέδωσε την περιοχή στην Πρωσία (έπειτα Γερμανική Αυτοκρατορία), ο συνδυασμός των ναυτικών συμφερόντων του γερμανικού πολεμικού ναυτικού και η ανάγκη της παράκαμψης της Δανίας για τα εμπορικά πλοία προώθησε την κατασκευή ενός νέου καναλιού.
Τον Ιούνιο του 1887, η διάνοιξη ξεκίνησε στο Χόλτεναου, κοντά στο Κίελο. Μετά από οκτώ χρόνια και τη χρήση εννιά χιλιάδων εργατών, στις 20 Ιουνιίου 1895, ο κάιζερ Γουλιέλμος Β΄ το εγκαινίασε, διασχίζοντάς το από άκρη σε άκρη. Την επόμενη ημέρα ο Γουλιέλμος το ονόμασε Κανάλι Κάιζερ Γουλιέλμου, προς τιμήν του παππού του, Γουλιέλμου Α΄. Τα εγκαίνια του καναλιού κινηματογραφήθηκαν από τον βρετανό σκηνοθέτη Μπερτ Άκρες· η ταινία σώζεται στο Μουσείο Επιστήμης του Λονδίνου.

Διαπλάτυνση

Με σκοπό την εξυπηρέτηση της αυξανόμενης κίνησης και τις απαιτήσεις του Γερμανικού Αυτοκρατικού Ναυτικού, το κανάλι διαπλατύνθηκε μεταξύ 1907 και 1914. Αυτό το γεγονός επέτρεψε τη μετάβαση από τη Βαλτική στην Βόρεια θάλασσα πολεμικών πλοίων του μεγέθους των Dreadnought. Η διαπλάτυνση ολοκληρώθηκε με την εγκατάσταση δύο μεγαλύτερων δεξαμενών ανύψωσης στις δύο του άκρες.

Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η συνθήκη των Βερσαλλιών απαίτησε το κανάλι να είναι ανοικτό σε οποιοδήποτε κράτος δεν ήταν σε πόλεμο με τη Γερμανία, η οποία διατήρησε την διαχείρισή του. Ο Αδόλφος Χίτλερ το 1936 απαγόρευσε τη διέλευση ξένων πλοίων, που επανήλθε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο.
Μπέρναρντ Μπόργκγκρέβε

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1836 στο Μαγδεμβούργο. Φοίτησε στην δασοπονική ακαδημία του Έμπερσβάλντε, και συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια του Γκράιφσβαλντ και της Βόννης. Διορίστηκε διευθυντής δασοκομίας των ιδιωτικών δρυμών του οίκου των Χοενλόε στην Σιλεσία. Το 1866 διορίστηκε διδάκτωρ στην δασοπονική ακαδημία της Βόνης-Πόππελσντορφ. Με την ίδρυση της βασιλικής δασοπονικής ακαδημίας της Πρωσίας στο Μίντεν του Αννοβέρου ανέλαβε την έδρα ζωολογίας, ορνιθολογίας και εντομολογίας, όπου προάχθηκε μέχρι το βαθμό του διευθυντή. Αποσύρθηκε το 1905 ως ομότιμος καθηγητής. Αναδείχθηκε διεθνώς για τις επιστημονικές του έρευνες. Απεβίωσε στις 5 Απριλίου 1914 στο Μπέντορφ.
Αφροδίσιο Όρος

Ονομασία

Το βουνό οφείλει την ονομασία του στη Ολύμπια Θεά Αφροδίτη, η οποία λατρευόταν στην περιοχή με την προσωνυμία Ερυκίνη. Ερείπια ενός ιερού της θεάς βρίσκονται κοντά σε μία από της κορυφές του βουνού, περίπου 4 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Κοντοβάζαινας.

Λοιπά στοιχεία

Καλύπτεται κυρίως από πουρνάρια και χαμηλή βλάστηση, εκτός από τις βορειοανατολικές πλαγιές του, κοντά στο χωριό Νάσια, όπου εκεί απλώνεται ένα μικρό δάσος αποτελούμενο κυρίως από αιωνόβιες καστανιές, βελανιδιές, και κρανιές, με την ονομασία Δάσος της Μπαρμπούς. Στην ίδια περιοχή, περίπου 3 χιλιόμετρα δυτικά της Δάφνης Καλαβρύτων στις παρυφές της Κορακοφωλιάς, ανατολικής απόληξης του Αφροδισίου, δεσπόζει το γυναικείο βυζαντινό μοναστήρι της Ευαγγελίστριας, που αποτελεί σημείο αναφοράς και σημαντικό ιστορικό-θρησκευτικό μνημείο της ευρύτερης περιοχής.