Πρόγραμμα Μπουράν

Το Σοβιετικό πρόγραμμα επαναχρησιμοποιήσιμου διαστημοπλοίου Μπουράν ("Бура́н" σημαίνει Χιονοθύελλα  στα Ρωσικά) ξεκίνησε στο TsAGI το 1974 ως μια απάντηση στο Αμερικανικό Διαστημικό Λεωφορείο. Το έργο ήταν το μεγαλύτερο και το πιο ακριβό στην ιστορία της Σοβιετικής εξερεύνησης του διαστήματος. Το Μπουράν ολοκλήρωσε μια μη επανδρωμένη διαστημική πτήση το 1988, πριν από την ακύρωση του το 1993. Το διαστημικό σκάφος Μπουράν ήταν παρόμοιο στην εμφάνιση με το Διαστημικό Λεωφορείο της NASA, και καταστράφηκε σε κατάρρευση υπόστεγου στις 12 Μαΐου 2002.

Ιστορικό

Οι ρίζες του Σοβιετικού επαναχρησιμοποιήσιμου διαστημοπλοίου ξεκινάνε από τις αρχές της διαστημικής εποχής στη δεκαετία του 1950. Η ιδέα των Σοβιετικών επαναχρησιμοποιήσιμων διαστημικών πτήσεων είναι πολύ παλιά, αν και δεν ήταν ούτε συνεχής, ούτε συστηματικά οργανωμένη. Πριν από το Μπουράν, κανένα άλλο έργο του προγράμματος δεν έφτασε στην παραγωγή.
Η πρώτη επανάληψη της ιδέας έγινε με το Burya, ένα αεροσκάφος υψηλού υψομέτρου, το οποίο έφτασε στο στάδιο του πρωτότυπου. Πολλές πτήσεις δοκιμής είναι γνωστό ότι έγιναν, πριν από την ακύρωση του, με απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής. Το Burya είχε ως στόχο τη μεταφορά πυρηνικού φορτίου, πιθανώς στις Ηνωμένες Πολιτείες, και την επιστροφή στη βάση. Η ακύρωση αυτή βασίζεται σε μια τελική απόφαση για την ανάπτυξη διηπειρωτικών βλημάτων. Η επόμενη επανάληψη της ιδέας ήταν το Zvezda στις αρχές της δεκαετίας του 1960, το οποίο επίσης έφτασε στο στάδιο του πρωτότυπου. Δεκαετίες αργότερα, ένα άλλο έργο με το ίδιο όνομα χρησιμοποιήθηκε ως θαλαμίσκος για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Μετά το Zvezda, υπήρξε ένα κενό στα σχέδια επαναχρησιμοποιήσιμων διαστημοπλοίων  μέχρι το Μπουράν.

Ανάπτυξη

Η ανάπτυξη του Μπουράν ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ως απάντηση στο Αμερικανικό Διαστημικό Λεωφορείο. Οι Σοβιετικοί ένιωθαν στρατιωτική απειλή από το Διαστημικό Λεωφορείο. Κατά τη γνώμη τους, η ικανότητα του Λεωφορείου για μεταφορά σε τροχιά 30 τόνων φορτίου, και πιο σημαντικά, η ικανότητα επιστροφής 15 τόνων από τροχιά, ήταν σαφής ένδειξη ότι ένας από τους κύριους στόχους του θα είναι η μεταφορά μαζικών πειραματικών όπλων λέιζερ σε τροχιά που θα μπορούσαν να καταστρέψουν τους εχθρικούς πυραύλους από απόσταση πολλών χιλιάδων χιλιομέτρων.
Το σκεπτικό τους ήταν ότι τα όπλα αυτά θα μπορούσαν να δοκιμαστούν αποτελεσματικά σε πραγματικές συνθήκες διαστήματος και ότι, προκειμένου να μειώσουν το χρόνο ανάπτυξής και την εξοικονόμηση του κόστους θα ήταν απαραίτητη η επιστροφή πίσω στη Γη για τροποποιήσεις και για προσαρμογές. Οι Σοβιετικοί είχαν επίσης την ανησυχία ότι Διαστημικό Λεωφορείο των ΗΠΑ θα μπορούσε να κάνει μια ξαφνική βουτιά στην ατμόσφαιρα και να ρίξει βόμβες στην Μόσχα, παρά το γεγονός ότι ένα τέτοιο σενάριο ήταν φυσικώς αδύνατο..
Την ανάπτυξη είχε αναλάβει η NPO Molniya υπό την ηγεσία του Gleb Lozino-Lozinskiy.
Η κατασκευή ξεκίνησε το 1980, και από το 1984, η πρώτη πλήρη κλίμακα του Μπουράν ήταν έτοιμη. Η πρώτη υποτροχιακή δοκιμαστική πτήση ενός μοντέλου κλίμακας (BOR-5) έγινε τον Ιούλιο του 1983. Όπως το έργο προχωρούσε έγιναν άλλες πέντε πτήσεις μοντέλων. Ένα δοκιμαστικό όχημα κατασκευάστηκε, με τέσσερις τζετ μηχανές στα πλάγια. Οι πτήσεις του έδωσαν σημαντικές πληροφορίες για χαρακτηριστικά σχεδιασμού του Μπουράν, έκανε 24 πτήσεις οπότε και εφθάρη.

Πρώτη πτήση

Η πρώτη και τελευταία πτήση του Μπουράν 1.01 έγινε στις 3:00 UTC  τη 15 Νοεμβρίου του 1988, έκανε δύο φορές τη τροχιά της Γης και προσγειώθηκε στο Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, η όλη διαδικασία ήταν αυτόματη.

Ακύρωση

Μετά την πρώτη πτήση, το σχέδιο είχε ανασταλεί λόγω της έλλειψης κονδυλίων και της πολιτικής κατάστασης στη Σοβιετική Ένωση. Τα δύο επόμενα σκάφη (Μπουράν 1.02 και Μπουράν 2.01) δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ. Το έργο σταμάτησε επίσημα στις 30 Ιουνίου 1993 από τον Πρόεδρο Μπόρις Γιέλτσιν. Κατά τη στιγμή της ακύρωσης του, 20 δισεκατομμύρια ρούβλια είχαν δαπανηθεί για το πρόγραμμα Μπουράν.
Το πρόγραμμα έχει σχεδιαστεί για την ενίσχυση της εθνικής υπερηφάνειας, διεξαγωγή έρευνας, και την επίτευξη τεχνολογικών στόχων παρόμοιων με το Αμερικανικό πρόγραμμα, συμπεριλαμβανομένων ανεφοδιασμό του διαστημικού σταθμού Μιρ, το οποίο εκτοξεύτηκε το 1986 και παρέμεινε στην υπηρεσία μέχρι το 2001. Όταν τελικά το Μιρ επισκέφτηκε το διαστημικό λεωφορείο ήταν το Αμερικανικό Διαστημικό λεωφορείο, όχι το Μπουράν.
Το Μπουράν SO ήταν ενότητα σύνδεσης για τον διαστημικό σταθμο Μιρ με το Μπουράν το οποίο τελικά ετοιμάστηκε για χρήση κατά τη διάρκεια των αποστολών Διαστημικού Λεωφορείου-Μιρ (Shuttle - Mir).

Μελλοντικές δυνατότητες

Μετά την καταστροφή του Διαστημικού Λεωφορείου Κολούμπια πολλοί αναρωτήθηκαν αν ο πύραυλος Energia_πύραυλος Energia ή το Μπουράν θα μπορούσαν να ξαναχρησιμοποιηθούν. Επειδή το Αμερικανικό πρόγραμμα σταματάει το 2010 και χρειάζονται διαστημόπλοια για την ολοκλήρωση του Διεθνή Διαστημικού Σταθμού μερικοί Αμερικανοί και Ρώσοι επιστήμονες σκέφτηκαν ότι είναι προτιμότερο να επανατεθεί σε λειτουργία το πρόγραμμα Μπουράν παρά να κατασκευαστεί από την αρχή ένα νέο διαστημόπλοιο αλλά τα σχέδια δεν πραγματοποιήθηκαν. Πρόσφατα υπήρξαν νέα ενδιαφέροντα για την ανανέωση του προγράμματος προσωρινά, ενώ η Ρωσία αγωνίζεται με τα στάδια του σχεδιασμού των CSTS και Kliper.

Σύγκριση με το Διαστημικό Λεωφορείο της NASA

Επειδή το ντεμπούτο του Μπουράν ακολούθησε του διαστημικού λεωφορείου Κολούμπια, και επειδή υπήρχαν μεγάλες οπτικές ομοιότητες μεταξύ των δύο συστημάτων, πολλοί υποστήριξαν ότι κατασκοπεία κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου έπαιξε ρόλο στη κατασκευή του Σοβιετικού διαστημοπλοίου. Παρά τις εξωτερικές ομοιότητες των δύο διαστημοπλοίων υπάρχουν βασικές διαφορές, που υποδηλώνουν ότι αν η κατασκοπεία έπαιξε ρόλο στη κατασκευή του Μπουράν αυτή θα ήταν στη μορφή εξωτερικών φωτογραφιών ή σχεδίων ατράκτου.