Blood on Ice

Ηχογράφηση

Ο Quorthon είχε αποφασίσει ότι το "Twilight of the Gods" του 1991 θα είναι το τελευταίο άλμπουμ των Bathory. Για τον εορτασμό των δέκα χρόνων του στην δισκογραφία, κυκλοφόρησε το 1992 και το 1993 τις συλλογές "Jubileum Volume I" και "Jubileum Volume II", αντίστοιχα.
Το 1994, κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ με τίτλο "Album", βρίσκοντας, όπως δήλωσε ο ίδιος, και πάλι την όρεξη να παίξει και να ηχογραφήσει. Επιστρέφοντας στην Στοκχόλμη μετά από ένα ταξίδι για την προώθηση της προσωπικής του κυκλοφορίας, ηχογράφησε το "Requiem" και επτά μήνες αργότερα το "Octagon".
Θέλοντας να συνεχίσει να ηχογραφεί, αποφάσισε να δουλέψει πάνω σε ένα άλμπουμ που είχε δημιουργήσει το καλοκαίρι του 1989 και είχε ξεκινήσει να συνθέτει από την προηγούμενη χρονιά. Η αρχική ηχογράφηση υπήρχε σε μία κασέτα διάρκειας μίας ώρας, την οποία είχε φτιάξει στο 14κάναλο σύστημα των "Heavenshore Studios" και υπήρχε σοβαρό πρόβλημα στον ήχο όταν παιζόταν σε σύστημα 24 καναλιών. Ο Quorthon αναγκάστηκε να διαχωρίσει κάθε όργανο, πριν αποφασίσει αν θα διατηρήσει ή όχι το κάθε κομμάτι σε δύο 24κάναλες κασέτες των δύο ιντσών.
Τα τραγούδια βρίσκονταν σε αρχικό στάδιο, με μοναδικά όργανα την κιθάρα και τα τύμπανα, που κρατούσαν έναν απλό ρυθμό, ενώ περιστασιακά ακουγόταν και το μπάσο μέσω ενός ενισχυτή κιθάρας. Μόνο τα τρία τέταρτα των κομματιών περιελάμβαναν φωνητικά και δεν υπήρχε καθόλου σόλο κιθάρας ή δεύτερα φωνητικά. Ο Quorthon έπαιξε και πάλι τα ριφ της κιθάρας, ενώ ηχογραφήθηκε το μπάσο και τα τύμπανα διαχωρίστηκαν για να λάβουν έναν εντελώς νέο ήχο και μερικά συμπληρώματα σε γυρίσματα. Με σκοπό να δώσει ένα πιο μοντέρνο ήχο στο υλικό, αποφάσισε να ανεβάσει την ταχύτητα της μουσικής κατά 15%. Μετά την ηχογράφηση των κύριων φωνητικών, απέμενε μόνο η ηχογράφηση των δεύτερων φωνητικών και των ηχητικών εφέ, τα οποία αποσκοπούσαν στο να δώσουν στον ακροατή την αίσθηση του σκανδιναβικού κλίματος, όπου διαδραματιζόταν η ιστορία των στίχων.
Η ηχογράφηση ολοκληρώθηκε μέσα σε διάστημα πενήντα ημερών, το καλοκαίρι του 1995. Σύμφωνα με τον Quorthon, οι ηχογραφήσεις αυτές δεν κυκλοφόρησαν το 1989 λόγω του ότι θα ήταν μεγάλη η αλλαγή από το black metal των πρώτων του δίσκων προς την επική κατεύθυνση του υλικού του δίσκου. Το εξώφυλλο είναι δημιουργία του Κρίστιαν Βόχλιν.

Ιστορία των στίχων

Η ιστορία του δίσκου ξεκινάει με τον δεκάχρονο πρωταγωνιστή να είναι ο μοναδικός επιζών μίας επίθεσης είκοσι μαυροντυμένων ανδρών στο χωριό του, οι οποίοι έφεραν το σύμβολο του "δικέφαλου θηρίου". Μετά την σφαγή όλων των ανδρών, οι γυναίκες και τα παιδιά μεταφέρθηκαν βόρεια, ενώ ο ανώνυμος πρωταγωνιστής κρύφτηκε σε ένα δέντρο αποφεύγοντας τους απαγωγείς.
Αφού έζησε για τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια απομονωμένος από οποιαδήποτε ανθρώπινη επαφή, έμαθε να επιζεί και να εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες που του προσέφερε το δάσος και το άγριο περιβάλλον. Έχοντας μεγαλώσει πλέον, συνάντησε τον Θεό Όντιν μεταμφιεσμένο σε μονόφθαλμο άνδρα, ο οποίος του είπε ότι προέβλεψε τον ερχομό του χιλιάδες χρόνια πριν και ότι έχει επιλεγεί από τους Θεούς για να πολεμήσει γι' αυτούς. Ως αντάλλαγμα, θα του δοθούν κάποια αντικείμενα και ικανότητες, ενώ ο ίδιος ο μονόφθαλμος άνδρας θα τον εκπαίδευε για εκατό χρόνια. Τα πρώτα εξ αυτών των αντικειμένων ήταν το σπαθί Τίρφινγκ και το οκτάποδο άλογο Σλεϊπνίρ. Επίσης, δύο κοράκια θα καθοδηγούσαν τα βήματα του, ο Χούγκιν και ο Μανίν, ενώ μία μάγισσα πήρε την καρδιά του με αντάλλαγμα να μην βλάπτεται από οποιοδήποτε χτύπημα. Στη συνέχεια, ταξίδεψε στην απύθμενη λίμνη όπου αποθηκεύονται όλες οι γνώσεις του κόσμου, με τον Όντιν να πετάει το αριστερό του μάτι στην λίμνη με σκοπό να του δώσει σοφία και προνοητικότητα. Ο πρωταγωνιστής άφησε και τα δύο του μάτια στην λίμνη, λαμβάνοντας όλη την γνώση και ενόραση, αλλά χάνοντας την δυνατότητα να δει το θηρίο κατά την τελική τους μονομαχία. Καθοδηγούμενος από τα κοράκια, ταξίδεψε βόρεια και αφού εισέβαλε στο Χελχέιμ, νίκησε το θηρίο και απελευθέρωσε τις ψυχές που παρέμεναν εκεί οδηγώντας τις στην Βαλχάλλα.