google/wiki40b huggingface dataset:
Παπινιανός

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Συρία ή στην Αφρική και έλαβε μέρος στην εκστρατεία της Βρετάννης επί Αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου, ως πραίτορας. Εκτελέστηκε το 212 , με διαταγή του Καρακάλλα, επειδή αρνήθηκε να δικαιολογήσει δημοσίως τη δολοφονία του αδερφού του, Γέτα.

Έργα

Συνέγραψε 30 βιβλία ερωτήσεων (Quaestiones), 19 βιβλία Responsa, 2 βιβλία Definitiones και 596 χωρία των Πανδεκτών. Η μεγάλη αναγνώριση ήρθε για εκείνον μετά το θάνατό του, το 321 όταν ο Μέγας Κωνσταντίνος με ειδικό θέσπισμα (που ονομάστηκε Νόμος των Παραπομπών) αποφάσισε ότι αν οι γνώμες των νομομαθών έχουν ουσιαστικές διαφορές, θα υπερισχύουν όσες υποστήριζαν τη γνώμη του Παπινιανού.
Δημήτρης Ζευγάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Νεάπολη της Θεσσαλονίκης. 
Πρωτοεμφανίστηκε στο τραγούδι το 1967 τραγουδώντας σε μπουάτ της συμπρωτεύουσας μαζί με το Μανώλη Μητσιά. Στην Αθήνα τραγούδησε για πρώτη φορά στην Πλάκα, κατά την περίοδο της χούντας. Είχε ενταχθεί στο Νέο Κύμα. Απεβίωσε στις 20 Ιανουαρίου 1980 σε τροχαίο δυστύχημα από την πρόσκρουση του οχήματος που οδηγούσε σε τοίχο σε διασταύρωση οδών στο Χαλάνδρι.Κηδευτηκε στο νεκροταφειο του Αμαρουσιου..
Ήταν παντρεμένος με την Ανθή Ζευγά και απέκτησαν 1 κόρη.

Δισκογραφία

Ο Ζευγάς τραγούδησε γνωστά τραγούδια, μερικά από τα οποία όπως "Ο σιδεράς", "Ξημέρωσε"  έγιναν επιτυχίες.
Μυρρίνη Σερρών

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Μυρρίνη βρίσκεται στις νότιες άκρες του κάμπου των Σερρών και νότια του Αγγίτη ποταμού που καταλήγει στο Στρυμόνα. Απέχει 11 χλμ. ΝΑ. από τη Νέα Ζίχνη και 39 χλμ. ΝΑ. από τις Σέρρες. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Κοτσάκι και έτσι αναφέρεται το 1920 στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1927 με ΦΕΚ 7Α - 14/01/1927 μετονομάστηκε σε Μυρρίνη που πιθανολογείται ότι προέρχεται από γλωσσική παραφθορά του φυτού μυρσίνη ή αλλιώς μυρτιά, που αφθονεί περιοχή. Την περίοδο της τουρκοκρατίας υπήρχαν δυο γειτονικοί οικισμοί,  το Κολτσάκι και το Κοτσάκι, που ήταν τσιφλίκια του Φιτά Μπέη και μετά το 1821 συνενώθηκαν. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Μυρρίνης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νέας Ζίχνης του Δήμου Νέας Ζίχνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 236 κατοίκους.
Δαμάρετος ο Ηραίος

Ιστορικές μαρτυρίες

[5-8.10]. [10] τῶν δὲ ὁπλιτῶν ὁ δρόμος ἐδοκιμάσθη μὲν ἐπὶ τῆς πέμπτης Ὀλυμπιάδος καὶ ἑξηκοστῆς, μελέτης ἐμοὶ δοκεῖν ἕνεκα τῆς ἐς τὰ πολεμικά: τοὺς δὲ δραμόντας ἀσπίσιν ὁμοῦ πρῶτος Δαμάρετος ἐκράτησεν Ἡραιεύς. ...... - Παυσανίου Ἑλλάδος Περιήγησις 5. Ἠλιακῶν Α' 
  
[5-8.10] 10. Το αγώνισμα  του δρόμου οπλιτών  καθιερώθηκε στην εξηκοστή πέμπτη ολυμπιάδα, για λόγους στρατιωτικής άσκησης, υποθέτω. Πρώτος ανάμεσα στους δρομείς με ασπίδες βγήκε ο Δαμάρετος από την Ηραία. .....
 
[8-26.2]. ὄργια ἄγουσιν. ἔστι καὶ ναὸς ἐν τῇ Ἡραίᾳ Πανὸς ἅτε τοῖς Ἀρκάσιν ἐπιχωρίου, τῆς δὲ Ἥρας τοῦ ναοῦ καὶ ἄλλα ἐρείπια καὶ οἱ κίονες ἔτι ἐλείποντο: ἀθλητὰς δὲ ὁπόσοι γεγόνασιν Ἀρκάσιν ὑπερῆρκε τῇ δόξῃ Δαμάρετος Ἡραιεύς, ὃς τὸν ὁπλίτην δρόμον ἐνίκησεν ἐν Ὀλυμπίᾳ πρῶτος. - Παυσανίου Ἑλλάδος Περιήγησις 8. Ἀρκαδικά' 
  
[8-26.2] Υπάρχει στην Ηραία και ναός του Πανός που είναι για την Αρκαδία ο θεός του τόπου. Από το ναό της Ήρας σώζονται ερείπια μόνο, μεταξύ των οποίων οι κίονες. Τους αθλητές της Αρκαδίας όλους τους ξεπέρασε στη φήμη ο Ηραίoς Δαμάρετος, πρώτος νικητής στο Αγώνισμα του δρόμου με όπλα στην Ολυμπία.
Σωτήριος Βισβίκης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Σ. Βισβίκης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Βογατσικό. Ανέπτυξε κλέφτικη δράση και έδρασε στα βουνά της περιoχής των νομών Καστοριάς και Κοζάνης, Βέρνο, Τρικλάριο, Γράμμο, Άσκιο και Βόιο. Στη συνέχεια, λόγω της επιδεινούμενης κατάστασης του Ελληνισμού της Μακεδονίας ανέπτυξε έντονη δράση κατά των Οθωμανικών αρχών και των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Το 1904, στο Δέλινο (σήμερα Τριγωνικό) Κοζάνης, στο σπίτι του Νικολάου Μαλούτα, συναντήθηκε με τον Παύλο Μελά και συμφωνήσαν να συνεργαστούν για τον κοινό σκοπό. Το σώμα του τότε απαρτίζονταν από 8 άντρες.
Ήταν παρών μαζί με άλλους οπλαρχηγούς τη νύχτα της 12ης Οκτωβρίου του 1904 στη Στάτιστα Καστοριάς, όπου στρατοπεύδευσε ο Παύλος Μελάς. Μαζί με τον οπλαρχηγό Αλέξανδρο Καραλίβανο και τους άνδρες τους διέμειναν σε γειτονικό σπίτι και δεν ήταν παρόντες στα γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατο του Παύλου Μελά. Συνέχισε τη δράση του στις περιοχές Καστοριάς και Κοζάνης αλλά πέρα από την εθνική αποστολή του, συνέχισε και τις κλέφτικες συνήθειες, αποσπώντας χρηματικά ποσά από πλουσίους. Συνεργάστηκε επίσης με τον Γεώργιο Τσόντο (Βάρδα).
Τελικά συνελήφθη στην Κοζάνη από τις Οθωμανικές αρχές μετά από προδοσία.
Έρις

Η Έριδα των Ρωμαίων

Οι Ρωμαίοι είχαν μία ανάλογη θεά, που την ονόμαζαν Ντισκόρντια (λατ. Discordia) που σημαίνει διχόνοια.

Το μήλο της Έριδος και ο Τρωικός πόλεμος

Όταν οι θεοί δεν την κάλεσαν στον γάμο του Πηλέα και της Θέτιδος, αυτή από θυμό άφησε με τρόπο ένα χρυσό μήλο, το κατόπιν γνωστό και ως «μήλο της Έριδος», να κατρακυλήσει ώστε να το δουν οι καλεσμένοι θεοί και να το ζηλέψουν. Το μήλο αυτό έφερε την επιγραφή «τῇ καλλίστῃ«, δηλαδή (αφιερωμένο ...) στην ομορφότερη ( ... θεά). Ήταν φυσικό λοιπόν οι τρεις παρευρισκόμενες θεές, η Ήρα, η Αθηνά και η Αφροδίτη να διεκδικήσουν το μήλο, η κάθε μία για τον εαυτό της. Είδε ο Δίας τον τσακωμό και είπε στον Ερμή να τις πάει γρήγορα στον Πάρη για να διαλέξει αυτός, τρόπον καλλιστειών, ποια θα πάρει το μήλο. Έτσι και έγινε. Για να τον καλοπιάσει, η Αθηνά του έταξε πνευματική σοφία, και η Ήρα δύναμη σωματική. Η Αφροδίτη όμως του έταξε την ωραία Ελένη, την πιο όμορφη γυναίκα του κόσμου. Ο Πάρης, μην ξέροντας ότι η ωραία Ελένη ήταν γυναίκα του Μενελάου, έδωσε το μήλο στην Αφροδίτη. Με την αρπαγή της Ελένης από τον Πάρη άρχισε λοιπόν κατά τον μύθο ο Τρωικός πόλεμος και η Έρις πέτυχε αυτό που ήθελε.
Γουλιέλμος των Μονφόρ

Βιογραφία

Ήταν ο πέμπτος γιος τού Σίμωνα Α΄ κυρίου τού Μονφόρ και της Αγνής τού Οίκου της Νορμανδίας, κόρης τού Ριχάρδου κόμη τού Εβρέ.
Έγινε επίσκοπος τού Υβ κάποια στιγμή, πριν γίνει επίσκοπος τού Παρισιού.
Η αδελφή του Βερτράδη εγκατέλειψε τον πρώτο σύζυγό της για να παντρευτεί τον Φίλιππο Β΄. Το 1095 ο Πάπας Ουρβανός Β΄ έκανε τη Σύνοδο τού Κλερμόν στο Κλερμόν-Φερράν στη Γαλλία. Η Σύνοδος αφόρισε τον Φίλιππο Α΄ της Γαλλίας και τη Βερτράδη του Μονφόρ για μοιχεία. Ο Γουλιέλμος καταγράφτηκε ως μεγάλος υποστηρικτής τού Ουρβανού Β΄ και έπειτα από το τέλος τού Γοδεφρείδου τού Μπουλόν επισκόπου τού Παρισιού, ήταν ο υποψήφιος για τη θέση.
Ήταν αφοσιωμένος στη θρησκεία και ως αδελφός της βασίλισσας της Γαλλίας, είχε σημαντική δύναμη και εξουσία επί τού συμβουλίου που θα τον εξέλεγε. Πάντως ήταν νέος και ένα αρκετά μικρό σε ηλικία μέλος της Γαλλικής Εκκλησίας.
Ο Ουρβανός Β΄ τον θεωρούσε μία υποψηφιότητα που θα εξελεγόταν, αλλά λόγω τού αφορισμού, δεν είχε καλές σχέσεις με τον Φίλιππο Α΄ και ο Γουλιέλμος δεν εξελέγη. Όμως το 1096 ήρθη ο αφορισμός τού Φιλίππου Α΄ και ο Γουλιέλμος έγινε επίσκοπος.
Πολέμησε στην Α΄ Σταυροφορία και σε μάχη το 1101, σκοτώθηκε.
Τρικοκκιά Γρεβενών

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Τρικοκκιά βρίσκεται στα νότια όρια του νομού με το νομό Τρικάλων. Είναι κτισμένο σε λόφο στους βορειοδυτικούς πρόποδες των ορέων Χάσια και νότια στον χείμαρρο Σούτσα που καταλήγει στον Αλιάκμονα ποταμό. Απέχει 26 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Δεσκάτη και 42,5 χλμ. ΝΑ. από τα Γρεβενά. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Τσαπουρνιά.και πιθανότατα προέρχεται από το θάμνο τσαπουρνιά (επίσημα Προύνος η ακανθώδης - Prunus spinosa). Ο οικισμός ιδρύθηκε το 1860 από κατοίκους κοντινών οικισμών της περιοχής των Χασίων (Καλαπόδι, 6 χλμ. ΒΑ, Παλιοχώρια, 1 χλμ. ΒΑ και Βαλάνι, 3 χλμ. Ν). Πολλοί σημερινοί κάτοικοί της είναι από την Κόνιτσα της Ηπείρου που εγκαταστάθηκαν μόνιμα γύρω στο 1900.

Ονομασία - Διοικητικά

Το χωριό με την παλιά του ονομασία Τσαπουρνιά αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Κοζάνης. Το 1927 μετονομάζεται σε Τρικοκκιά και το 1964 αποσπάται στο νομό Γρεβενών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Άνοιξη και το Τριφύλλι αποτελούν την τοπική κοινότητα Τρικοκκιάς που ανήκει στην δημοτική ενότητα Χασίων του Δήμου Δεσκάτης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως οικισμός έχει 235 μόνιμους κατοίκους ενώ ως κοινότητα 469.
Εσθονική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου

Έμβλημα

Το έμβλημα της Εσθονικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου.
Air Madagascar

Η Société Nationale Malgache de Transports Aériens, που λειτουργεί με το όνομα Air Madagascar, είναι αερογραμμές στο Ανταναναρίβο της Μαδαγασκάρης και αποτελεί τον εθνικό αερομεταφορέα του νησιού. Τα αεροσκάφη της εταιρείας πετούν σε χώρες της Ευρώπης, της Ασίας και του Ινδικού Ωκεανού. Εξυπηρετεί επίσης ένα εκτεταμένο δίκτυο εσωτερικών πτήσεων. Η κύρια έδρα της είναι το διεθνές αεροδρόμιο Ιβατό στο Ανταναναρίβο.

Ιστορία

Οι αερογραμμές ιδρύθηκαν την 1η Ιανουαρίου του 1962 και ξεκίνησαν τη λειτουργία τους στις 14 Οκτωβρίου του 1962. Αρχικά είχαν συσταθεί με την επωνυμία Madair από την κυβέρνηση της νεοσύστατης τότε Μαλαγασικής Δημοκρατίας και την Air France. Το 1963 η εταιρεία έλαβε τη σημερινή της ονομασία. Στη διάρκεια των δεκαετιών του 1980 και του 1990 απέκτησε, μεταξύ άλλων, ένα Boeing 747. Την περίοδο από το 2000 ως το 2002 αντιμετώπισε προβλήματα και ανασυγκροτήθηκε με τη βοήθεια της Lufthansa Consulting. Στα τέλη του 2004 παρουσίασε ένα νέο χρωματικό μοτίβο. Οι αερογραμμές είναι ιδιοκτησία της κυβέρνησης της Μαδαγασκάρης κατά 90,6%, της Société Nationale de Participation SONAPAR (4,85%), της Air France (3,17%), της Assurances Ny Havana (0,62%) και εργαζομένων (0,77%). Απασχολεί 1.380 άτομα, σύμφωνα με στοιχεία για το Μάρτιο του 2007.
Μνημείο για τα θύματα της σφαγής του Χόγιαλι (Βερολίνο)

Ιστορία

Μαζί με τους επιχειρηματίες του μνημείου Σαλχάμπ Μαμάντοφ, Ακίφ Ασγάροφ και Αλί Ιμπαντουλάγιεφ, ένας από τους συνιδρυτές του, είναι ένας ζωγράφος και γλύπτης από το Αζερμπαϊτζάν, ο Ιβραχίμ Αχραρ, ο οποίος ζει στη Γερμανία εδώ και 45 χρόνια.
Στην τελετή έναρξης που πραγματοποιήθηκε στις 30 Μαΐου 2011, συμμετείχαν ο Νόρμπερτ Κοπ, επικεφαλής του δημοτικού διαμερίσματος του Στέγκλιτς-Τσέλεντορφ, ο Ανταλάτ Βαλίγεφ, ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού του Αζερμπαϊτζάν, εκπρόσωποι της διασποράς του Αζερμπαϊτζάν, επιστήμονες και προσωπικότητες του πολιτισμού από τις δύο χώρες.
Φίλινα

Βιογραφία

Η Φίλινα παντρεύτηκε τον βασιλιά Φίλιππο Β΄, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Φίλιππο Γ΄ Αρριδαίο το 359 π.Χ. Όταν η Ολυμπιάδα (5η σύζυγος τού Φιλίππου Β΄), η μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μπήκε στην Μακεδονική αυλή, βρήκε δύο τέκνα τού Φιλίππου Β΄: τη θυγατέρα της Αυδάτης (1ης συζύγου τού Φιλίππου Β΄) Κυνάνη και τη Φίλινα (2η σύζυγο τού Φιλίππου β΄) με τον γιο της Αρριδαίο. Το σίγουρο ήταν, ότι η Ολυμπιάδα μισούσε τόσο τη Φίλινα, όσο και τον γιο της Φίλιππο Γ΄ Αρριδαίο, γιατί ήθελε να δει στον θρόνο τον δικό της γιο, Αλέξανδρο. 
Για τη ζωή της Φίλινας δεν γνωρίζουμε ιδιαίτερα πολλά πράγματα.
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – 110 μέτρα με εμπόδια ανδρών

Σύνοψη αγωνίσματος

Έλαβαν μέρος συνολικά οκτώ αθλητές από έξι χώρες, οι οποίοι χωρίστηκαν σε δύο προκριματικές σειρές. Η προκριματκή φάση διεξήχθη στις 7 Απριλίου και ήταν το πρώτο χρονολογικά αγώνισμα στίβου της ημέρας. Την πρόκριση για τον τελικό της 10ης Απριλίου πήραν οι δύο πρώτοι από κάθε σειρά.
Στην πρώτη σειρά, ο Γκράντλεϊ Γκούλντινγκ από τη Μεγάλη Βρετανία τερμάτισε πρώτος σε 18.4 δευτερόλεπτα. Μαζί του προκρίθηκε στον τελικό και ο Γάλλος Φραντζ Ρέιτσελ εκμεταλλευόμενος το λάθος του Λάγιος Σόκολι, ο οποίος σκόνταψε στο τελευταίο εμπόδιο και έμεινε τρίτος. Στην τελευταία θέση τερμάτισε ο Ελληνοκύπριος Αναστάσιος Ανδρέου.
Στη δεύτερη σειρά ξεχώρισαν οι δύο Αμερικανοί, Τόμας Κέρτις και Γουίλιαμ Χόιτ, με τον πρώτο να κερδίζει την κούρσα σε 18 δευτερόλεπτα. Ο Χόιτ έμεινε δεύτερος, ενώ παραμένει άγνωστη η τελική κατάταξη του Γερμανού Κερτ Ντόερι και του Έλληνα Αθανάσιου Σκαλτσογιάννη.
Στον τελικό, όμως, συμμετείχαν οι δύο από τους τέσσερις αθλητές που είχαν προκριθεί, αφού ο Ρέιτσελ υπηρέτησε ως βοηθός του Αλμπίν Λερμουζιό στον μαραθώνιο, ενώ ο Χόιτ προτίμησε να αποσυρθεί ώστε να προετοιμαστεί για τον τελικό του άλματος επί κοντώ που ήταν προγραμματισμένος να διεξαχθεί λίγο αργότερα (κατέκτησε τελικά την πρωτιά).
Έτσι, αντιμέτωποι στην τελική κούρσα βρέθηκαν μόνο οι Κέρτις και Γκούλντινγκ. Ο Γκούλντινγκ κρατούσε τη νίκη μέχρι και το τελευταίο εμπόδιο, όντας καλύτερος στο πέρασμα των εμποδίων, αλλά ο Κέρτις ήταν γρηγορότερος στο τρέξιμο και προσπέρασε τον Βρετανό στο τέλος παίρνοντας την πρώτη θέση με διαφορά ελαχίστων εκατοστών του δευτερολέπτου.
Βασίλης Τόγιας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1962 στην Ταμπάχνα Λιβαδειάς. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1986. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, εξελέγη πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής με την στήριξη της ΠΑΣΠ, καθώς και μέλος του Προεδρείου της ΕΦΕΕ.
Από το 1986 ως το 1989 ήταν μέλος του Πρυτανικού Συμβουλίου του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1989 μέχρι το 1994 διετέλεσε γραμματέας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, της οποίας υπήρξε ο πρώτος εκλεγμένος γραμματέας, ενώ το διάστημα 1990 - 1993 ήταν και πρόεδρος της Ένωσης Σοσιαλιστικών Νεολαιών Ευρώπης.
Το 1993 τοποθετήθηκε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν εξελέγη, και ανέλαβε γενικός γραμματέας Νέας Γενιάς στο υπουργείο Παιδείας. Το 1994, με το θάνατο της Μελίνας Μερκούρη, την αντικατέστησε στη Βουλή καταλαμβάνοντας την έδρα της, μέχρι το 1996.
Από το 2000 μέχρι το 2002 διετέλεσε πρόεδρος της ΕΥΔΑΠ, ενώ από το 2004 μέχρι το 2012 εκλεγόταν βουλευτής Βοιωτίας του ΠΑΣΟΚ.
Εξέγερση του Χατζί Προντάνοβα

Η Εξέγερση του Χατζί Προντάνοβα (σερβικά: Хаџи Проданова буна) ήταν μια Σερβική εξέγερση που έγινε το 1814. Αρχηγός της ήταν ο Χατζί Προντάν Γκλιγκορίεβιτς που εξεγέρθηκε κατά των Οθωμανικών μέτρων και βίας μετά την καταστολή της πρώτης Σερβικής εξέγερσης. Τελείωσε με νίκη των Οθωμανών με την συμβολή του Μίλος Ομπρένοβιτς.
Η εξέγερση ξέσπασε ξαφνικά και χωρίς καμία προετοιμασία στο Ναχαγιέ Ποζέτσκα σε απάντηση σε μια σειράς κατασταλτικών μέτρων και φόρων που επιβάλλονται από τους Τούρκους. Η άμεση αιτία ήταν μια σύγκρουση στο μοναστήρι Τρνάβα μεταξύ Σέρβων και Τούρκων, οι αρχηγοί των Σέρβων ήταν ο ηγούμενος Παΐσιος και ο Μιχαήλο, αδελφός του Χατζή όπου συνελήφθησαν. Τότε ο  Χατζή Προντάν ξεκίνησε εξέγερση που επεκτάθηκε και στο Κραγκούγιεβατς και στο Ναχαγιέ Γιαγκόντινα.
Προτάθηκε στον Μίλος Ομπρένοβιτς η ηγεσία αλλά αρνήθηκε λόγω έλλειψης προετοιμασίας. Ωστόσο ο Μίλος πρόσφερε στον βεζίρη Σουλεϊμάν Πασά την βοήθειά του για να καταστείλει την εξέγερση, με την υπόσχεση ότι θα συγχωρεθούν όσοι επαναστάτες πιαστούν αιχμάλωτοι και θα αφεθούν ελεύθεροι. Ο Μίλος κατέστειλε την εξέγερση αντιμετωπίζοντας μεγάλη αντίσταση στο Κραγκούγεβατς. Μετά από μια νίκη σε μάχη οι εξεγερμένοι δεν κατάφεραν άλλη νίκη, όσοι μπόρεσαν και ο Χατζής κατέφυγαν στην Αυστρία.
Μετά τη καταστολή της εξέγερση ο Βεζύρης δεν τήρησε την υπόσχεση στον Ομπρένοβιτς, έδωσε εντολή και μεταφέρθηκαν οι 300 που υψηλοί αιχμάλωτοι στο Βελιγράδι όπου εκτελέστηκαν, άλλοι με αποκεφαλισμό κι άλλοι με παλούκωμα.
Θερσίτης

Ο μύθος

Ο Θερσίτης είναι κυρίως γνωστός ως ο μόνος ίσως καθαρά «αρνητικός» χαρακτήρας στον Τρωικό Πόλεμο: Μέσα στο στρατόπεδο των Ελλήνων ήταν παρασιτικό στοιχείο, ένας δειλός που μόνο έβριζε, φιλονικούσε και προκαλούσε συνεχώς με την αυθάδη συμπεριφορά του. Η κακή ψυχή του ίσως οφειλόταν και στην άσχημη εμφάνισή του: ήταν αλλοίθωρος, κουτσός και στραβοπόδαρος, με ελάχιστα μαλλιά στο κεφάλι του. Σε ένα περιστατικό, ο Οδυσσέας αγανακτεί ακούγοντας τον Θερσίτη να βρίζει τον Αγαμέμνονα και να παρακινεί τον στρατό σε ανταρσία, γι' αυτό και τον κτυπά δυνατά με το σκήπτρο του.
Κατά μία παράδοση, που αναφέρεται στην Ιλιάδα, ο Θερσίτης πήρε μέρος στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου, αλλά όταν αντίκρυσε το θηρίο, «εγκατέλειψε την θήραν, την σωτηρίαν θηρώμενος». Τα Κύκλια Έπη αναφέρουν ότι τελικώς ο Θερσίτης σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα με αφορμή το ακόλουθο περιστατικό: Προς το τέλος του Τρωικού Πολέμου ο Αχιλλέας βρέθηκε αντιμέτωπος με την Πενθεσίλεια, βασίλισσα των Αμαζόνων, που πολεμούσε με το μέρος των Τρώων φορώντας πολεμική μάσκα. Ο Αχιλλέας κατόρθωσε να την τραυματίσει θανάσιμα, οπότε πήγε κοντά της και έβγαλε τη μάσκα της. Η συγκίνηση του ήρωα ήταν τότε καταφανής σε όλους. Η ομορφιά της Πενθεσίλειας τον γέμισε μελαγχολία και όσοι ήταν παρόντες δεν είχαν καμιά αμφιβολία ότι ο Αχιλλέας είχε εκείνη τη στιγμή ερωτευθεί τη γυναίκα που σε λίγο θα πέθαινε. Αλλά ο Θερσίτης, ακόμα και την τραγική αυτή ώρα, αισθάνθηκε την ανάγκη να περιγελάσει τον Αχιλλέα, έμπηξε μάλιστα και το κοντάρι του μέσα στο μάτι της Πενθεσίλειας. Τότε ο ήρωας, έξαλλος από θυμό, σηκώθηκε και τον σκότωσε με γροθιές «εν βρασμώ ψυχής». Για τον λόγο αυτό, ο Αχιλλέας αναγκάσθηκε μετά να ταξιδέψει στη Λέσβο, όπου θυσίασε στον Απόλλωνα, στην Αρτέμιδα και στη Λητώ προκειμένου να εξαγνισθεί από το μίασμα του φόνου. Ο Διομήδης είχε οργισθεί πολύ με τον Αχιλλέα, καθώς ο Θερσίτης ήταν συγγενής του (ο Διομήδης ήταν εγγονός του Οινέα), παρότι είχε ανατρέψει τον σφετερισμό του θρόνου της Καλυδώνας (βλ. Διομήδης). Με αρκετό κόπο κατάφεραν οι πολεμιστές να συμφιλιώσουν τους δύο ήρωες.
Πέρα από τη μυθολογική και φιλολογική θεώρηση αρκετοί σύγχρονοι μελετητές κι αναγνώστες της Ιλιάδας αναγνωρίζουν στο πρόσωπο του Θερσίτη έναν λαϊκό πολεμιστή που εκφράζει τους απλούς μαχητές του στρατοπέδου των Αχαιών. Είναι αυτός, που παρά τις αδυναμίες του, τολμά κι αμφισβητεί το κύρος και την αυθεντία των αριστοκρατών. Το τίμημα βαρύ, λοιδωρείται, ξυλοφορτώνεται αλλά δεν σωπαίνει,αντιμιλά στον Αγαμέμνονα, αλλά αποκαλύπτει τα κίνητρα των ευγενών πολεμιστών που κατάγονται από θεούς: "Θερσίτης δ' έτι μούνος εθορύβει, ος πολλά τε και άτακτα λέγειν ... φιλονείκειν τοις βασιλεύσιν,36-39Δ  
Η τοιχογραφία του Πολυγνώτου στη «Λέσχη των Κνιδίων» στους Δελφούς παρίστανε τον Θερσίτη γενειοφόρο, να παίζει κύβους (ζάρια) με τον Παλαμήδη, όπως μας πληροφορεί ο Παυσανίας (Α 31, 1 κ.ε.).
Κάρολος Α΄ του Μπουρμπόν

Υπηρεσίες του Καρόλου στον βασιλικό στρατό

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα του Μπουρμπόν και της Μαρίας των Βαλουά δούκισσας του Ωβέρν, κόρης τού Ιωάννη δούκα του Μπερρύ & Ωβέρν.
To 1425 o Κάρολος αρραβωνιάστηκε την Αγνή των Βαλουά, κόρη του Ιωάννη του Ισχυρού δούκα της Βουργουνδίας, μπαίνοντας σε συμμαχία μαζί του. Έγινε πασίγνωστος για τις πολύτιμες υπηρεσίες του στο κράτος, την πίστη και την αφοσίωσή του στον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΑ΄. Πρόσφερε σημαντικές υπηρεσίες στον Γαλλικό στρατό κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς πολέμου, παρ'όλα αυτά δεν χάλασε τις σχέσεις του με τον κουνιάδο του Φίλιππο Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας, που συμφιλιώθηκε και συμμάχησε μαζί του (1440). Ορκίστηκε πίστη και στον βασιλιά Κάρολο Ζ΄ , έπειτα όμως συμμετείχε στην εξέγερση εναντίον του (1439 - 1440). Μετά την καταστολή της εξέγερσης, ο βασιλιάς τον ανάγκασε να ζητήσει συγγνώμη και κατάσχεσε τμήμα των εδαφών του.
Τροπολόνη

Ισομερείς και «θυγατρικές» τροπολόνες

Η τροπολόνη αυτού του λήμματος είναι η α-τροπολόνη, που αντιστοιχεί στην 2-υδροξυτροπόνη. Υπάρχει, όμως επίσης, η β-τροπολόνη, με γραμμικό τύπο και αριθμό CAS 3324-76-3, που αντιστοιχεί στην 3-υδροξυτροπολόνη. Ακόμη, υπάρχει και η γ-τροπολόνη, με γραμμικό τύπο και αριθμό CAS 4636-39-9. Τέλος, ο όρος χρησιμοποιείται ενίοτε και σε «θυγατρικά» παράγωγα των τριών (3) ισομερών «μητρικών» τροπολονών.

Φυσική παρουσία

Υπάρχουν πολλά φυσικά προϊόντα που αποτελούν «θυγατρικές» τροπολόνες, περιέχουντας στη δομή τους τον τροοπολονικό σκελετό. Σε αυτές πειριλαμβάνονται το πουβερουλικό οξύ, το στιπιτατονικό οξύ, το στιπιτατικό οξύ, το πουβερουλονικό οξύ, η σεπεδονίνη και τη θεαφιβίνες του μαύρου τσαγιού.
Προκύπτει μέσω της μεταβολικής οδού πολυκετιδίου, που περιέχει ένα φαινολικό ενδιάμεσο προϊόν που υφίσταται επέκταση του δακτυλίου του.

Παραγωγή και αντιδράσεις

Πολλές μέθοδοι έχουν περιγραφεί για τη σύνθεση της τροπόνης.
Μια από αυτές περιλαμβάνει βρωμίωση της 1,2-κυκλοεπτανοδιόνης με N- βρωμηλεκτριμίδιο, που ακολουθείται από αφυδραλογόνωση σε υψηλές θερμοκρασίες.
Σύμφωνα με μια άλλη, εφαρμώζεται ακυλοϊνική συμπύκνωση του πιμελικού διαιθυλεστέρα σε ακυλοΐνη, που στη συνέχεια οξειδώνεται με στοιχειακό βρώμιο (Br₂) σε τροπολόνη,

Χημικές αντιδράσεις και παράγωγα

Η τροπολόνη εύκολα δίνει O-αλκυλίωση, δίνοντας κυκλοετατριενυλοπαράγωγα, που με τη σειρά τους αποτελούν ευέλικτες συνθετικές πρόδρομες ενώσεις.  Με μεταλλικά κατιόντα συμβα΄νει αποπρωτονίωση, που δίνει χηλικά σύμπλοκα των αντιστοίχων μετάλλων, όπως για παράδειγμα ο δι(κυκλοεπτατριενυλο)χαλκός [Cu(O₂C₇H₅)₂].

Βιολογικές δράσεις

Είναι αναστολέας του ενζύμου οξειδάση των πολυφαινολών του  σταφυλιού και του ενζύμου τυροσινάση των μανιταριών.
Ελαιώνας Φωκίδας

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Ελαιώνας είναι κτισμένος στους πρόποδες του Παρνασσού μέσα σε ελαιόδεντρα, πεύκα και πλατάνια, δίπλα στην ΕΟ Άμφισσας - Μπράλου. Η παλιά ονομασία του, μέχρι το 1927, ήταν η Τοπόλια και προερχόταν από τη σλαβική λέξη topol που σημαίνει λεύκα. Αξιοθέατα του χωριού θεωρούνται τα δώδεκα μικρά ξωκλήσιά του, η εκκλησία του Αγίου Βασιλείου με ξυλόγλυπτο τέμπλο από τα τέλη του 19ου αιώνα και το κτίριο του Δημοτικού Σχολείου που κατασκευάστηκε από τον εθνικό ευεργέτη Ανδρέα Συγγρό. Στην ευρύτερη περιοχή, στο λόφο "Άμπλιανος", το 2014 η Εφορεία Αρχαιοτήτων Φωκίδας ανέσκαψε θολωτό τάφο ο οποίος χρησιμοποιήθηκε από τον 13ο έως τον 11ο αι. π.Χ. Στην ίδια περιοχή στις 14 Ιουλίου 1824, μεταξύ των Ελλήνων αγωνιστών και των Τούρκων έγινε η νικηφόφορα για τους Έλληνες μάχη της Άμπλιανης.

Διοικητικά

Το 1912, με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912, συστάθηκε κοινότητα Τοπόλιας με έδρα την Τοπόλια (το παλιό όνομα του Ελαιώνα). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, από το 2011, αποτελεί την τοπική κοινότητα Ελαιώνος που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αμφίσσης του Δήμο Δελφών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 338 κατοίκους .
Ροδόλφος Α΄ της Σαξονίας-Βίττενμπερκ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτου Β΄ δούκα της Σαξονίας και της Αγνής των Αψβούργων, κόρης του Ροδόλφου Α΄ της Γερμανίας.
Το 1356 απεβίωσε σε ηλικία 72 ετών και τάφηκε στο Φραγκισκανό ναό της Βυρτεμβέργης. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Ροδόλφος Β΄ και μετά ο Βεγκέσλαος Α΄.
Σειρές Αχαΐας

Ονομασία

Η ονομασία του προέρχεται από την αρχαία κώμη Σείραι ενώ η παλιά ονομασία Βερσίτσι είναι σλαβική και σημαίνει σειρές κορυφών.

Ιστορία

Στην αρχαιότητα ανήκε στη γεωγραφική περιοχή της σημερινής Αρκαδίας, όπως όλη σχεδόν η Καλαβρυτινή γη, που τότε λεγόταν Αζανία και οι κάτοικοι της Αζάνες. Κατά το Μεσαίωνα (1200 μ.Χ. περίπου) πέρασε στην διοικητική περιφέρεια των Καλαβρύτων, στην οποία ανήκει μέχρι σήμερα. Επί Τουρκοκρατίας το Βερσίτσι ήταν πρωτεύουσα Καλεμίου και περιλάμβανε τα χωριά Βερσίτσι, Σκούπι, Δεχούνι, Αλέσταινα και Λόπεσι.

Δημοτικό Διαμέρισμα Σειρών

Το Δημοτικό Διαμέρισμα Σειρών περιλαμβάνει, εκτός από το ομώνυμο χωριό, και τα χωριά "Άγιοι Θεόδωροι" με πληθυσμό 23 κατοίκων, "Άγιος Γεώργιος" με πληθυσμό 116 κατοίκων, "Θωμαίικα" με πληθυσμό 60 κατοίκων και την "Κρήνη" με πληθυσμό 75 κατοίκων. Αποτελεί πλέον Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων. Στην απογραφή του 2011 ο ομώνυμος οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 76 μόνιμους κατοίκους και όλη συνολικά η πρώην κοινότητα 263 κάτοικους. 
Η μεγαλύτερη συγκέντρωση πληθυσμού του δημοτικού διαμερίσματος παρατηρείται στους οικισμούς που αναπτύχθηκαν κατά μήκος της κοιλάδας του Σειραίου ποταμού, δηλ. στους οικισμούς Κρήνη (συμπεριλαμβανομένου του συνοικισμού του Αγίου Βασιλείου) και Άγιο Γεώργιο.
Γνωσιακή επιστήμη

Η γνωσιακή επιστήμη (cognitive science) είναι το επιστημονικό πεδίο που ασχολείται με τη μελέτη του νου. Πρόκειται για ένα διεπιστημονικό αντικείμενο το οποίο αντλεί γνώσεις και ερευνητική μεθοδολογία από τις γνωστικές νευροεπιστήμες, τη γνωστική ψυχολογία, την τεχνητή νοημοσύνη, τη γλωσσολογία και τη φιλοσοφία του νου. Η έρευνα στη γνωσιακή επιστήμη εστιάζεται κυρίως στη μελέτη της αντίληψης, της προσοχής, της νόησης, της δράσης, της γλώσσας, της μνήμης, της μάθησης και της γνωστικής ανάπτυξης.

Ιστορία

Η γνωσιακή επιστήμη άρχισε να αναδύεται ως αυτόνομο επιστημονικό πεδίο στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Σε αυτό συνετέλεσαν διάφοροι παράγοντες εκείνης της εποχής όπως η εγκατάλειψη του  συμπεριφορισμού στη μελέτη του νου, η ανάπτυξη των υπολογιστών και της  τεχνητής νοημοσύνης ειδικότερα, και ο φορμαλισμός στη γλωσσολογία που εισήγαγε ο Νόαμ Τσόμσκι.