google/wiki40b huggingface dataset:
Ιουλία Αβίτα Μαμαία

Καταγωγή

Ήταν η δεύτερη κόρη τού Γάιου Ιούλιου Άβιτου ευγενούς από τη Συρία και της Ιουλίας Μαίσας ισχυρής Ρωμαίας, Συριακής καταγωγής. Αδελφή της ήταν η Ιουλία Σοαιμιάς, μητέρα τού Ελαγάβαλου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Η θεία της Ιουλία Δόμνα ήταν σύζυγος τού Σεπτίμιου Σεβήρου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Η Αβίτα Μαμαία γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Έμεσα (νυν Χομς) της Συρίας.
Ο πρώτος της σύζυγος (αγνώστου ονόματος) ήταν πρώην ύπατος. Όταν αυτός απεβίωσε, η Αβίτα Μαμαία παντρεύτηκε τον Μάρκο Ιούλιο Γέσσιο Μαρκιανό προμάγιστρο από τη Συρία. Με αυτόν έκανε δύο τέκνα, τη Θεόκλια, τον Αλέξανδρο και ίσως ακόμη έναν μεγαλύτερο γιο, τον Μάρκο Ιούλιο Γέσσιο Βασσιανό. Αντίθετα από την αδελφή της, η Αβίτα Μαμαία ήταν ενάρετη και δεν ανακατευόταν ποτέ σε σκάνδαλα. Πρόσεξε την εκπαίδευση του γιου της Αλεξάνδρου, που τον προετοίμασε επαρκώς για να γίνει Αυτοκράτορας. Ο Αλέξανδρος άκουγε τις συμβουλές τις μητέρας του και ακολουθούσε αυτό που εκείνη τού έλεγε.

Αντιβασίλισσα του Αλέξανδρου

Ως μέλος της Αυτοκρατορικής Οικογένειας της Ρώμης, παρακολούθησε από κοντά το τέλος τού εξαδέλφου της Καρακάλλα και την άνοδο στην εξουσία τού ανιψιού της Ελαγάβαλου. Τον τελευταίο την είχε επιλέξει η μητέρα της, καθώς ο Ελαγάβαλος ήταν ο μεγαλύτερος εγγονός τής Ιουλίας Μαίσας. Όμως αυτός και η μητέρα του Σοαιμιάς αποδείχθηκαν ανίκανοι ηγεμόνες και η εύνοια δόθηκε στον Αλέξανδρο. Όταν η Πραιτοριανή Φρουρά φόνευσε τον Ελαγάβαλο το 222, ο γιος τής Αβίτας Μαμαίας έγινε Αυτοκράτορας, αν και 14 ετών και η ίδια έγινε αντιβασίλισσα. Ο Αλέξανδρος δεν προσπάθησε να αποφύγει την κυριαρχία της μητέρας του, η οποία στην αρχή κυβερνούσε πολύ αποτελεσματικά. 
Αυτή αντέστρεψε όλες τις σκανδαλώδεις πολιτικές τού Ελαγάβαλου, επέλεξε 16 διακεκριμένους Συγκλητικούς ως συμβούλους και ακολουθούσε πιστά τον νομικό Γ. Δ. Ούλπιο, επίσης από τη Συρία. Ο Ούλπιος έγινε επικεφαλής της Πραιτοριανής Φρουράς· δεν μπόρεσε όμως να ελέγξει τους Πραιτοριανούς και δολοφονήθηκε από αυτούς το 228. 
Ο Αλέξανδρος κατά την ανηλικιότητά του επιβεβαίωσε την εκτίμηση για τη μητέρα του και την ονόμασε βασιλική συνοδό (consors imperii). Με δική του πρωτοβουλία η Αβίτα Μαμαία τον ακολουθούσε στις εκστρατείες, μία συνήθεια που ξεκίνησε με την Ιουλία Δόμνα.
Εν τω μεταξύ η αντιβασίλισσα φθόνησε εξωφρενικά τη σύζυγο τού Αλεξάνδρου, τη Βαρβία Ορβιάνα που ο γιος της είχε νυμφευτεί το 225, όταν ο πατέρας εκείνης έγινε καίσαρ (συγκυβερνήτης). Η Αβίτα Μαμαία πέταξε έξω από το παλάτι τη νύφη της και εκτέλεσε τον καίσαρα. Η αντιβασίλισσα κάλεσε τον Ωριγένη, αρχηγό των Χριστιανών της Αλεξάνδρειας, να την καθοδηγήσει στη Χριστιανική πίστη.

Το τέλος της

Έπειτα από μία αναποτελεσματική εκστρατεία το 232 για την απόκρουση των Περσών, η Αβίτα Μαμαία και ο γιος της μετέβησαν στον βορρά για να ασχοληθούν με μία Γερμανική επίθεση. Εκεί ο Αλέξανδρος με την έλλειψη ανδρείας και την ακαμψία στις πληρωμές τού στρατού, αποξενώθηκε από τις λεγεώνες τόσο, ώστε αυτές εξέλεξαν τον Μαξιμίνο τον Θράκα ως Αυτοκράτορα το 235. Οι στρατιώτες που στάλθηκαν να τον σκοτώσουν, τον βρήκαν προσκολλημένο στη μητέρα του, μέσα στη σκηνή της. Σφαγιάστηκαν μαζί και ήταν οι τελευταίοι της δυναστείας των Σεβήρων.
2335 Τζέιμς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Τζέιμς είναι Sa. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Αρμένοι Ρεθύμνου

Γεωγραφική θέση

Οι Αρμένοι βρίσκεται 10,5 χλμ. νότια από το Ρέθυμνο, στο δρόμο προς το δήμο Αγίου Βασιλείου. Βρίσκεται σε μια κοιλάδα σε υψόμετρο 380 μ. η οποία βρίσκεται δυτικά του όρους Βρύσινα, ύψους 858 μέτρων. Στην κοιλάδα, γνωστή ως Αρμενόκαμπος καλλιεργούνται αμπέλια, ελιές και άλλα καρποφόρα δέντρα, καθώς και πατάτες και βελανιδιές.

Ιστορικά στοιχεία

Στη θέση Πρινοκέφαλο έχει ανακαλυφθεί υστερομινωικό νεκροταφείο. Έχουν ανασκαφεί μέχρι σήμερα πάνω από 220 τάφοι. Σχεδόν όλοι οι τάφοι είναι λαξευτοί θολωτοί, με εξαίρεση τον τάφο 200 ο οποίος είναι κτιστός θολωτός. Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι η παρουσία του νεκροταφείου υποδεικνύει την παρουσία οικισμού στην περιοχή. Οι τάφοι χρονολογούνται ανάμεσα στο 1420 και το 1200 π.Χ.
Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι το όνομα του χωριού προέρχεται από τους Αρμένιους οι οποίοι ήρθαν στην Κρήτη ως στρατιώτες κατά την ανάκτηση της Κρήτης από τον Νικηφόρο Φωκά το 961. Κατά την βενετική εποχή υπήρχαν δύο χωριά, οι Απάνω και Κάτω Αρμένοι. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 τα αναφέρει ως Armenus Cato και Armenus Apano. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα οι Κάτω Αρμένοι είχαν 155 κατοίκους και οι Απάνω Αρμένοι 228 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα τους αναφέρει επίσης, το 1630. Ο οικισμός Απάνω Αρμένοι φαίνεται να κατοικήθηκε από Τούρκους και εγκαταλήφθηκε κατά τους Οθωμανικούς χρόνους. Δεν αναφέρεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834.
Στην απογραφή του 1881 οι Αρμένοι υπαγόταν στον δήμο Χρωμοναστηρίου, με 348 Χριστιανούς και 142 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχαν 424 κατοίκους και ανήκαν στον δήμο Βρυσιναίων. Το 1925, οι Αρμένοι ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας, στην Επαρχία Ρεθύμνης, η οποία συνέχισε να υφίσταται μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκαν στο δήμο Ρεθύμνης.
Νιγηρικές βουλευτικές εκλογές 2009

Στις βουλευτικές εκλογές του Νίγηρα, οι οποίες διεξήχθησαν στις 20 Οκτωβρίου 2009, παρά τις αντιδράσεις και με χαμηλή συμμετοχή, κέρδισε το κυβερνών κόμμα MNSD του προέδρου Μαμαντού Ταντζά. Η αντιπολίτευση δεν έλαβε μέρος. Η συμμετοχή ήταν 51,27% και οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι ήταν 6 εκατομμύρια. Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, το κυβερνών MNSD κέρδισε 76 επί συνόλου 113 εδρών στην Εθνοσυνέλευση. Το MNSD κατείχε 47 έδρες στην προηγούμενη βουλή. Πέντε κόμματα που θεωρούνται προσκείμενα στο MNSD έλαβαν 25 έδρες: 15 για το Σοσιαλδημοκρατικό Συναγερμό (RSD), 7 για το Συναγερμό για Δημοκρατία και Πρόοδο (RDP), μία για το Alkalami, μία για το κόμμα του Νίγηρα των μαζών για Δουλειά και για το Νιγηρικό Κόμμα για Αυτοδιαχείριση. Για πρώτη φορά σε βουλευτικές εκλογές εξασφάλισαν έδρες, 12 στο σύνολο, και οι ανεξάρτητοι. Λίγο μετά τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας η συμμετοχή του Νίγηρα στην Οικονομική Κοινότητα των Χωρών της Δυτικής Αφρικής (ECOWAS) ανεστάλη και ο ίδιος ο οργανισμός δεν αναγνώρισε τα αποτελέσματα.
Τύλλος Οστίλιος

Φήμες για τον πολεμοχαρή χαρακτήρα του

Τα γεγονότα σχετικά με την βασιλεία του Τύλλος Οστίλιος ακούγονται με σκεπτικισμό από τους σύγχρονους ιστορικούς όπως και σε όλους τους Ρωμαίους βασιλείς επειδή δεν υπάρχουν επαρκή ιστορικά στοιχεία και πολλές πηγές βρίσκονται σε αντίθεση. Με τον ίδιο τρόπο που πολλοί ιστορικοί συγχέουν γεγονότα της εποχής του Ταρκύνιου του Πρεσβύτερου με τον Ταρκύνιο τον Υπερήφανο γίνεται σύγχυση ανάμεσα στον Τύλλος Οστίλιος και τον Ρωμύλο. Ο Τύλλος Οστίλιος φαίνεται περισσότερο πολεμοχαρής βασιλιάς σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Νουμά Πομπίλιο που περιγράφεται σαν ειρηνικός, χαρακτηριστικότερα παραδείγματα οι πόλεμοι απέναντι στους Φιδήναι και τους Βήιους. Το προσωνύμιο "Οστίλιος" θεωρείται η μεγαλύτερη απόδειξη για τον χαρακτηρισμό, στα Ρωμαϊκά το όνομα αυτό μεταφράζεται σαν "Εχθρικός" κάτι που εκδηλώνει σχέση με τον πόλεμο.
Το "Οστίλιος" δείχνει ότι ήταν πραγματικά ιστορική φυσιογνωμία αλλά το πλήρες όνομα "Τύλλος Οστίλιος" παραπέμπει σε βασιλιά. Το όνομα "Τύλλος" ήταν συνηθισμένο στους Ρωμαίους από τα πανάρχαια χρόνια, υπήρχε και στην εποχή του συνεπώς δεν είναι μετέπειτα εφεύρεση, επιπλέον δύο γεγονότα που αναφέρονται στην βασιλεία του είναι αποδεδειγμένα ιστορικά. Η Άλμπα Λόνγκα ήταν μεγάλος οικισμός, οι αρχαιολογικές έρευνες έδειξαν ότι καταστράφηκε πραγματικά από επιδρομή αλλά η εποχή που έγινε η καταστροφή δεν έχει προσδιοριστεί με ακρίβεια. Το πιθανότερο είναι να την κατέστρεψαν οι Λατίνοι επειδή οι Ρωμαίοι σέβονταν πάντοτε τους τόπους της μητρικής τους καταγωγής.

Οικοδόμηση του κτιρίου της Γερουσίας

Το δεύτερο ιστορικό γεγονός στην βασιλεία του ήταν η οικοδόμηση του κτιρίου της Γερουσίας με πρώτη ονομασία "Κουρία Οστίλιος", βρισκόταν στο βορειοδυτικό άκρο του Ρωμαϊκού Forum, χρονολογείται η κατασκευή του γύρω στο 600 π.χ. και πήρε το όνομα του Οστίλιος. Οι ημερομηνίες γύρω στο 600 π.χ. δεν έχουν καμιά σχέση με την περίοδο βασιλείας του Τύλλος Οστίλιος αλλά όπως είναι γνωστό οι ημερομηνίες που κυβέρνησαν οι Ρωμαίοι βασιλείς αμφισβητούνται από τους ιστορικούς. Οι περίοδοι των 34 ετών που αποτελούν τον μέσο όρο των βασιλιάδων της Ρώμης θεωρούνται πολύ μεγάλες, οι Άγγλοι βασιλείς που ήταν οι μακροβιότεροι τον μεσαίωνα είχαν μέσον όρο βασιλείας μόλις τα 21 χρόνια. Ο ιστορικός Τιμ Κόρνελ (γεν.το 1946) με νέες αρχαιολογικές έρευνες και ανακαλύψεις προσδιόρισε την περίοδο του Ρωμαϊκού βασιλείου από το 625 π.χ. μέχρι το 500 π.χ., 125 χρόνια αντί για 240 όπως είχαν αρχικά προσδιοριστεί. Με την νέα χρονολόγηση η βασιλεία του Τύλλος Οστίλιος μετατίθεται γύρω στο 600 π.χ., αυτό δείχνει ότι ο ίδιος κατασκεύασε το κτίριο που πήρε το όνομα του.

Τέχνη

Τα γεγονότα για την ζωή του Τύλλος Οστίλιος χρησιμοποιήθηκαν σαν θέμα στην όπερα "Τύλλος Οστίλιος" του Τζιοβάννι Μπονοντσίνι στην Μπαρόκ περίοδο της μουσικής της Ρώμης (1694). Η αναπαραγωγή της όπερας έγινε αργότερα στην Πράγα (1727) και στο Μπρνο (1735) με μουσική του Αντόνιο Βιβάλντι.
Ο Τύλλος Οστίλιος έγινε επίσης ο κεντρικός χαρακτήρας στο μυθιστόρημα του Ρομπέρ Κιθ (1898 - 1966) "Η διαμάχη των νικητών", εμφανίζεται επίσης στην Αινειάδα στην περιγραφή της ασπίδας του Αινεία και στο μυθιστόρημα του Φίλιπ Χοσέ Φάρμερ (1918 - 2009) "Ρίβεργουορλντ".
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1977

Το πολιτικό πλαίσιο

Κανονικά οι εκλογές θα διενεργούνταν τον Νοέμβριο του 1978. Από τον Σεπτέμβριο του 1977 ο Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής διερεύνησε τις απόψεις των πολιτικών αρχηγών για ενδεχόμενη επίσπευση των εκλογών. Ο Παπανδρέου φάνηκε ψύχραιμος και σίγουρος για τη δυναμική του κόμματός του, ενώ ο Μαύρος, ανήσυχος, αντέδρασε έντονα, παρά το γεγονός ότι ο Καραμανλής έκανε και νύξη για ενδεχόμενη μετεκλογική συνεργασία ΝΔ και ΕΔΗΚ.
Οι λόγοι που προβλήθηκαν από τον πρωθυπουργό για την επίσπευση των εκλογών αφορούσαν τα εθνικά θέματα: Κυπριακό, διένεξη με την Τουρκία και την ένταξη στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες. Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι τα ζητήματα αυτά θα εισέρχονταν σε μια κρίσιμη φάση, ότι όφειλε να τα χειριστεί κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή και να αποφευχθεί παρατεταμένη προεκλογική  περίοδος. Ασφαλώς στα δύο πρώτα ζητήματα σημειώθηκαν σημαντικές εξελίξεις, όπως ο θάνατος του Μακαρίου το καλοκαίρι του 1977. Περισσότερο όμως στο θέμα της ένταξης στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες είναι σαφές πως η ανανέωση της λαϊκής εντολής είχε σημασία, αφού οι διαπραγματεύσεις είχαν εισέλθει σε κρίσιμο στάδιο, καθώς παρουσιάζονταν ορισμένες τεχνικές δυσκολίες: παράλληλα με το ζήτημα της ένταξης της Ελλάδας αντιμετωπιζόταν και το πρόβλημα της ένταξης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας.

Αποτίμηση του αποτελέσματος των εκλογών

Σε γενικές γραμμές Δεξιά και Αριστερά μοιράστηκαν και πάλι από 50% των ψήφων. Η σημαντική πτώση του ποσοστού της ΝΔ οφειλόταν κυρίως «στην ύπαρξη ενός ισχυρού πολιτικού οργανισμού στα δεξιά της, με στάση ιδιαίτερα εχθρική προς τον Καραμανλή για τις επιλογές του στο θέμα του δημοψήφισματος του 1974». Πάντως η ΝΔ είχε χάσει την κοινοβουλευτική παντοδυναμία και δεν διέθετε πλέον ούτε την πλειοψηφία των τριών πέμπτων για την εκλογή αρχηγού κράτους το 1980
Στο χώρο της αντιπολίτευσης οι αλλαγές ήταν περισσότερο εντυπωσιακές: κύριος αντιπολιτευτικός πόλος και μελλοντικός διεκδικητής της εξουσίας γινόταν πλέον το ΠΑΣΟΚ, ενώ διαγραφόταν η κατάρρευση του  παραδοσιακού Κέντρου: πράγματι μετά τις εκλογές θα παραιτηθεί από τη θέση του αρχηγού της ΕΔΗΚ ο Μαύρος,τον οποίο θα να αντικαταστήσει ο Ιωάννης Ζίγδης και αυτή όμως η εξέλιξη δεν θα αποτρέψει τελικά τη σταδιακή διάλυση του κόμματος.
Χόφενχαϊμ 1899

Ίδρυση

Το σημερινό σωματείο δημιουργήθηκε το 1945 από τη συγχώνευση του αθλητικού συλλόγου Turnverein Hoffenheim (που είχε ιδρυθεί την 1η Ιουλίου 1899) και του ποδοσφαιρικού συλλόγου Fußballverein Hoffenheim (που είχε ιδρυθεί το 1921). Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’90, η Χόφενχαϊμ ήταν μια τοπική ερασιτεχνική ομάδα, που αγωνιζόταν στο όγδοο επίπεδο του γερμανικού ποδοσφαίρου στην A-Liga της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Σταδιακά άρχισε να προοδεύει και το 1996 είχε ανεβεί στο πέμπτο επίπεδο, στην Verbandsliga Nordbaden.

Η εποχή Χοπ

Στα 1990 ο πάμπλουτος επιχειρηματίας Ντίτμαρ Χοπ (Dietmar Hopp) επέστρεψε στο σωματείο που έπαιζε ως έφηβος, όχι όμως ως παίκτης ή προπονητής αλλά ως χρηματοδότης. Ο Χοπ, συνιδρυτής της εταιρίας λογισμικού SAP, επένδυσε χρήματα στο σωματείο. Η εμπλοκή του είχε άμεσα αποτελέσματα. Το 2000 η Χόφενχαϊμ πήρε τον τίτλο της Verbandsliga και ανέβηκε στην τέταρτη κατηγορία, την Oberliga Baden-Württemberg. Το 2001 τερμάτισε ξανά πρώτη και ανέβηκε στον νότιο όμιλο της τρίτης κατηγορίας, την Regionalliga Süd, όπου τερμάτισε 13η την πρώτη σεζόν, 5η ως 7η τις επόμενες τρεις σεζόν και 4η το 2005–06.
Το 2003-04, στην πρώτη συμμετοχή της στο Κύπελλο Γερμανίας, έκανε αισθητή την παρουσία της φθάνοντας μέχρι τα προημιτελικά αποκλείοντας μεταξύ άλλων την Καρλσρούη, την Άιντραχτ Τριρ και την Μπάγερ Λεβερκούζεν.
Το 2005 έγιναν ενέργειες να συγχωνευτεί με την Αστόρια Βάλντορφ (FC Astoria Walldorf) και τη Σαντχάουζεν (SV Sandhausen) και να δημιουργηθεί ένας δυνατός σύλλογος με την επωνυμία: FC Heidelberg 06. Οι προσπάθειες δεν καρποφόρησαν, λόγω των αντιδράσεων των δύο άλλων σωματείων και κυρίως για το αν η έδρα της νέας ομάδας θα ήταν η Χαϊδελβέργη (όπως ήθελε ο Χοπ) ή το Έπελχαϊμ (όπως ήθελαν οι παράγοντες των άλλων σωματείων).

Στάδιο

Πριν ανεβεί στην Μπούντεσλιγκα η ομάδα αγωνιζόταν στο Στάδιο Ντίτμαρ Χοπ (Dietmar Hopp Stadion), το οποίο χτίστηκε το 1999 και έχει χωρητικότητα 5.000 θεατών (1.620 καθίσματα).
Το 2006 αποφασίστηκε να χτιστεί νέο στάδιο 30.000 θέσεων στο Σίνσχαϊμ, συμβατό με την εξέλιξη που είχε ο σύλλογος. Έτσι ξεκίνησε η κατασκευή του «Ράιν-Νέκαρ Αρένα» (Rhein-Neckar-Arena) το οποίο ήταν έτοιμο να υποδεχτεί τον σύλλογο τον Ιανουάριο του 2009.
Προσωρινά αγωνίστηκε στο Καρλ Μπένζ Στάντιον (Carl-Benz-Stadion) στο Μάνχαϊμ, όπου συγκέντρωνε κατά μέσο όρο 26.022 θεατές. Στις 31 Ιανουαρίου του 2009 έδωσε τον πρώτο της αγώνα στη νεόχτιστη Ραιν-Νέκαρ Αρένα.
Requiem (άλμπουμ)

Τραγούδια του δίσκου

1. Requiem (Quorthon) - 5:00
2. Crosstitution (Quorthon) - 3:16
3. Necroticus (Quorthon) - 3:19
4. War Machine (Quorthon) - 3:18
5. Blood and Soil (Quorthon) - 3:34
6. Pax Vobiscum (Quorthon) - 4:13
7. Suffocate (Quorthon) - 3:36
8. Distinguish to Kill (Quorthon) - 3:16
9. Apocalypse (Quorthon) - 3:49
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2001-2002

Το πρωτάθλημα της περιόδου 2001-02 ήταν το 43ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας και το 23ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το κατέκτησε ο Ολυμπιακός για έκτη συνεχόμενη χρονιά και 31η στην ιστορία του. Ο Ολυμπιακός ισοβάθμησε στο τέλος του πρωταθλήματος με την ΑΕΚ, όμως κατέλαβε την πρώτη θέση καθώς υπερίσχυσε στους μεταξύ τους αγώνες. Λόγω της επικείμενης αύξησης των ομάδων από 14 σε 16 την επόμενη περίοδο, υποβιβάστηκε μόνο μία ομάδα στη Β΄ Εθνική.

Οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο της «παράγκας»

Κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος υπήρξαν σημαντικές αποκαλύψεις που αφορούσαν το σκάνδαλο της «παράγκας», όπως χαρακτηρίστηκε τότε το βρώμικο ποδοσφαιρικό παρασκήνιο των τελευταίων χρόνων. Συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια του Απριλίου του 2002, η εκπομπή «ζούγκλα» του δημοσιογράφου Μάκη Τριανταφυλλόπουλου έβγαλε στον αέρα συνομιλίες διαιτητών και παραγόντων, όπως ο διαιτητής του συνδέσμου Πειραιώς Γιάννης Σπάθας και ο παράγοντας Θωμάς Μητρόπουλος, οι οποίες υποδείκνυαν μία έντονη παρασκηνιακή δράση στον χώρο του ποδοσφαίρου. Την ίδια περίοδο η δημοσιογραφική εκπομπή "Η Δίκη", του δημοσιογράφου Κυριάκου Θωμαΐδη, έριχνε φως στον τρόπο που έλεγξαν την ΕΠΟ και την ΕΠΑΕ συγκεκριμένοι παράγοντες. Η έρευνα των τηλεφωνικών συνομιλιών, στην ουσία ξεκίνησε από το γραφείο του τότε Υφυπουργού Αθλητισμού, Γιώργου Φλωρίδη, και δεν είχε ουσιαστικά αποτελέσματα παρά την θύελλα των δημοσιευμάτων. Ωστόσο, μετά τη δημοσιοποίηση των συνομιλιών, ο Θωμάς Μητρόπουλος αποσύρθηκε και την ΕΠΟ ανέλαβε ο Βασίλης Γκαγκάτσης. Η εμπλοκή διαφόρων ομάδων στο εν λόγω "κύκλωμα" δεν αποδείχτηκε ποτέ, γι' αυτό και δεν υπήρξαν τιμωρίες.
Λογισμός π

Στην επιστήμη υπολογιστών ο Λογισμός π (αγγλ. π-Calculus) αποτελεί μια υποκατηγορία του Λογισμού Διεργασιών και έχει ως στόχο όπως και ο Λογισμός Διεργασιών την τυπική μοντελοποίηση και μελέτη παράλληλων συστημάτων. Αναπτύχθηκε το 1992 από τους Robin Milner, Joachim Parrow και David Walker και μπορεί να θεωρηθεί η συνέχεια της δουλειάς του Milner πάνω στο λογισμό διεργασιών με τίτλο "Calculus of Communicating Systems".

Βασικές έννοιες

Βασικές έννοιες στο λογισμό π αποτελούν οι διεργασίες ή αλλιώς πράκτορες (αγγλ. agents) και τα κανάλια επικοινωνίας. Ένας πράκτορας ορίζεται ως μια οντότητα που παρουσιάζει κάποια συμπεριφορά και ένα κανάλι επικοινωνίας αποτελεί το μέσο για την επικοινωνία μεταξύ των πρακτόρων. Το βασικό χαρακτηριστικό που κάνει το λογισμό π να διαφέρει από άλλους λογισμούς διεργασιών είναι πως οι συνδέσεις μεταξύ των πρακτόρων μπορούν να αλλάξουν αυθαίρετα καθώς πάνω απ' τα κανάλια επικοινωνίας μπορούν να μεταφερθούν πληροφορίες ικανές να αλλάξουν τις συνδέσεις αυτές.
Ρόμπερτ Οπενχάιμερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου και μεγάλωσε, από Εβραίους γονείς. Σπούδασε στα πανεπιστήμια του Χάρβαρντ και Κέμπριτζ. Έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας. Ασχολήθηκε με την κβαντική φυσική των υποατομικών σωματιδίων και τις πυρηνικές αντιδράσεις. Εκτός από τη φυσική, τον γοήτευε η φιλοσοφία και η γαλλική φιλολογία, ενώ έμαθε λατινικά, αρχαία ελληνικά και σανσκριτικά.
Έγινε γνωστός για τον ρόλο του ως διευθυντής του Σχεδίου Μανχάτταν, την προσπάθεια της κατασκευής του πρώτου πυρηνικού όπλου, στο μυστικό εργαστήριο στο Λος Άλαμος στην πολιτεία του Νέου Μεξικού. Ως «πατέρας της ατομικής βόμβας», που είχε ισχύ 18.000 τόνων ΤΝΤ, υποστήριξε τη χρησιμοποίησή της, που κατέστρεψε τις ιαπωνικές πόλεις της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι στις 6 και 9 Αυγούστου 1945, στην τελική φάση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Άλλες εργασίες του είχαν σχέση με τη θεωρητική αστρονομία, την κβαντική θεωρία πεδίου και τη φασματοσκοπία.

Μετά τον πόλεμο

Μετά τον πόλεμο έγινε επικεφαλής σύμβουλος στη νεοσύστατη Επιτροπή Ατομικής Ενεργείας των Ηνωμένων Πολιτειών και χρησιμοποίησε τη θέση του για να ασκήσει πιέσεις για τον διεθνή έλεγχο της πυρηνικής ενέργειας και την αποτροπή της διάδοσης των πυρηνικών όπλων και της κούρσας εξοπλισμών με τη Σοβιετική Ένωση. Η μεγάλη συμβολή του στον σχεδιασμό και την κατασκευή της πρώτης ατομικής βόμβας αλλά και στη δημιουργία μίας ισχυρής παράδοσης στη θεωρητική φυσική στις Η.Π.Α., με σημαντικό ρόλο και σε θέματα στρατιωτικών εξοπλισμών, δεν στάθηκαν ικανά να τον προστατεύσουν την μακαρθική περίοδο. Αφού προκάλεσε την οργή πολλών πολιτικών με τις ειλικρινείς απόψεις του κατά τη διάρκεια του δευτέρου «Ερυθρού Τρόμου», κρίθηκε "ακατάλληλος να υπηρετήσει τη χώρα", σύρθηκε σε δίκη -με πολύ μεγάλη δημοσιότητα- για τις φιλειρηνικές και δημοκρατικές του θέσεις και η διαβάθμιση ασφαλείας του ανακλήθηκε το 1954 και ουσιαστικά έχασε την άμεση πολιτική επιρροή του. Συνέχισε να παραδίδει μαθήματα, να γράφει και να εργάζεται στη φυσική. Μία δεκαετία αργότερα, αποκαταστάθηκε όταν ο πρόεδρος Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι του απένειμε (και ο Λίντον Τζόνσον του παρέδωσε) το βραβείο «Ενρίκο Φέρμι» ως χειρονομία της πολιτικής αποκατάστασης.
Ο Ρόμπερτ Οπενχάιμερ πέθανε το 1967. Ο θάνατός του αποτέλεσε μεγάλη απώλεια για τον επιστημονικό χώρο.
Γερβάσιος Σουμελίδης

Βιογραφικό-Σπουδές

Ο Γερβάσιος (κατά κόσμον Ευριπίδης Σουμελίδης του Χαραλάμπους) γεννήθηκε το 1882 στη Βαρενού της Κρώμνης,  στον ανατολικό Πόντο, που ανήκε στη Μητρόπολη Χαλδίας. Σπούδασε στην Αργυρούπολη (Γκιουμούσχανε), την Καισάρεια και το 1906  αποφοίτησε από την Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Το 1911-12 ανέλαβε τη διεύθυνση της Ιερατικής σχολής Πρασάρεως. Εργάσθηκε ως δάσκαλος και ιερέας στην Κωνσταντινούπολη, Καισάρεια, Θράκη και το 1912 εξορίσθηκε για τη θρησκευτική και εθνική του δράση στη Σόφια.

Επίσκοπος Σεβαστείας

Με τη λήξη των Βαλκανικών πολέμων χειροτονήθηκε  επίσκοπος Σεβαστείας. Το 1919 τοποθετήθηκε στη μητρόπολη Κολωνίας και Νικοπόλεως με έδρα τη Νικόπολη Πόντου. Εκεί ανέπτυξε έντονη δράση για την ανακούφιση των διωκόμενων χριστιανών της επαρχίας του . Την ίδια όμως εποχή αυξήθηκε η επιρροή του κινήματος του Κεμάλ και το 1921 ο πληθυσμός της περιοχής εκτοπίστηκε  στο εσωτερικό της Μ. Ασίας ενώ ο Γερβάσιος έζησε περιορισμένος στη μονή Ζιντζίντερε μέχρι την Ανταλλαγή. Το 1919 εξέδωσε και τη μελέτη του για το φαινόμενο του Κρυπτοχριστιανισμού στον Πόντο με τίτλο Σταυριώται.

Η προσφορά του στη Νίκαια

Το 1924, μετά από πολλές περιπέτειες, έφθασε στον Πειραιά προερχόμενος από την Μερσίνα της Μ. Ασίας με 38 κιβώτια γεμάτα ιερά κειμήλια που μπόρεσε να περισυλλέξει. Τα περισσότερα άφησε στη Νίκαια και άλλα έστειλε σε εκκλησίες της Καστοριάς και στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών όπου και εκτίθενται.
Στη Νίκαια του Πειραιά ονομάσθηκε αρχιερατικός επίτροπος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και εκτός των άλλων φρόντισε για την ανέγερση εκκλησιών, την ίδρυση (1928) Εμπορικής Σχολής για τους εργαζομένους νέους, του Γυμνασίου Νικαίας και δημιούργησε το Γυμναστήριο Νικαίας - Κορυδαλλού. Αυτός επιστατούσε και πρωτοστατούσε όχι μόνο για τη θρησκευτική αλλά και για την κοινωνική και πνευματική μέριμνα των προσφύγων που είχαν εγκαταλειφθεί στη μοίρα τους .

Μητροπολίτης Γρεβενών

Το 1934 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Γρεβενών. Στα Γρεβενά περισυνέλεξε και φρόντισε τα ορφανά και αγωνίστηκε με όλες του τις δυνάμεις κατά των Γερμανών κατακτητών. Πέθανε στην έδρα του στις 16 Απριλίου 1943. 
Η Νίκαια τον τίμησε για την ανεκτίμητη προσφορά του με τη μεταφορά των οστών του στο κοιμητήριο της πόλεως που τόσο αγάπησε και με την αφιέρωση κεντρικής οδού στο όνομά  του .
Ιωάννης ντε Λενκάστρε του Αβέιρο

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γεωργίου ντε Λενκάστρε 2ου δούκα της Κοΐμπρα και της Βεατρίκης ντε Βιλλένα, κόρης τού Άλβαρο, 4ου γιου τού δούκα της Μπραγκάνσα. Οι γονείς του ήταν 3α εξαδέλφια. 
Όταν ήταν 12 ετών, υπηρέτησε τον 2ο εξάδελφό του Ιωάννη Γ΄ τότε διάδοχο και ο Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας, πατέρας τού Ιωάννη Γ΄, έκανε τον Ιωάννη ντε Λενκάστρε μαρκήσιο τού Τόρρες Νόβας το 1520. Την εποχή αυτή ανακοινώθηκαν οι γάμοι τού Φερδινάνδου, 3ου γιου τού Εμμανουήλ Α΄, με την πολύφερνη και ερίτιμη δόνα Γκουιομάρ Κουτίνο κόμισσα της Μαριάλβα & Λουλέ. Τότε ο Ιωάννης ντε Λενκάστρε δήλωσε, ότι είχε νυμφευτεί μυστικά με αυτή. Δημιουργήθηκε σκάνδαλο στην Αυλή και ο βασιλιάς Ιωάννης Γ΄ τον φυλάκισε στο κάστρο τού Σαο Ζόρζε στη Λισαβόνα. Έτσι έγινε ο γάμος τού Φερδινάνδου και εορτάστηκε. Ο Ιωάννης ντε Λενκάστρε αφέθηκε 9 έτη μετά και μετέβη να ζήσε στο Σετούμπαλ, ίσως από ντροπή. Το 1535 επέστρεψε στην Αυλή και συνόδευσε τον Λουδοβίκο, 2ο γιο τού Εμμανουήλ Α΄, που ήταν ηγέτης τού Πορτογαλικού στόλου στην εκστρατεία τού Καρόλου Α΄ της Ισπανίας εναντίον της Τύνιδας. Το έτος αυτό  Ιωάννης Γ΄ τού χορήγησε τον τίτλο τού 1ου δούκα τού Αβέιρο.
Το 1539 απεβίωσε η Ισαβέλλα, 1η κόρη τού Εμμανουήλ Α΄ και σύζυγος τού Καρόλου Α΄ των Αψβούργων. Ο Ιωάννης ντε Λενκάστρε εστάλη για να παρουσιάσει επίσημα τα συλλυπητήρια στον βασιλιά της Ισπανίας. Το 1552 εστάλη να συνοδεύσει από τα σύνορα την Ιωάννα των Αψβούργων, κόρη τού Καρόλου Α΄, η οποία θα παντρευόταν τον Ιωάννη-Εμμανουήλ, μόνο γιο τού Ιωάννη Γ΄.
Έγραψε αρκετά βιβλία και έκτισε μία καταπληκτική μονή στην Αρράμπιντα, πλησίον τού Σετούμπαλ. Στην εποχή μας γίνεται εκεί ένα φεστιβάλ μουσικής κάθε χρόνο.