Repsol

Ιστορία

Το 1927 η CAMPSA (Compañía Arrendataria del Monopolio de Petróleos S.A.), με επικεφαλής τον Μιγέλ Πρίμο ντε Ριβέρα ι Ορμπανέχα, δημιουργήθηκε με στόχο τη διαχείριση των εταιρειών πετρελαιοειδών του κρατικού μονοπωλίου. Αρχικά η εταιρεία είχε διαμορφωθεί έτσι ώστε το κράτος να έχει μειοψηφική συμμετοχή. Η δημιουργία της CAMPSA ενέτεινε την πρόοδο της ισπανικής βιομηχανίας διύλισης.
Το 1941 η ισπανική κυβέρνηση υπό τον Φρανθίσκο Φράνκο δημιούργησε το INH (Instituto Nacional de Hidrocarburos), με σκοπό τη χρηματοδότηση και την προώθηση της ισπανικής βιομηχανίας. Το INI υποστήριζε την CAMPSA στην εξερεύνηση υδρογονανθράκων στην Τουδάνκα της Κανταβρίας, σε μια μνημειώδη στιγμή για την εξερεύνηση υδρογονανθράκων στην Ιβηρική χερσόνησο. Το έτος 1947 σηματοδότησε το τέλος μιας 20ετούς σύμβασης μεταξύ του ισπανικού κράτους και της CAMPSA, με την αποκέντρωση των υπηρεσιών, ενώ την ίδια στιγμή δίνονταν ειδικά δικαιώματα στο κράτος ούτως ώστε να παρεμβαίνει στις υποθέσεις της εταιρείας, εκτός από τη διανομή και την εμπορία, οι οποίες παρέμειναν αποκλειστικά στη δικαιοδοσία της CAMPSA.
Το 1948, συστάθηκε η REPESA (Refinería de Petróleos de Escombreras Α.Ε.) με σκοπό την εγκατάσταση ενός διυλιστηρίου στην κοιλάδα του Εσκομπρέρας (Καρταχένα). Η «REPESA έγινε το σύμβολο της αυξανόμενης βιομηχανικής ενοποίησης στον τομέα της διύλισης, καθώς ανέλαβε την παραγωγή και την εμπορία βενζίνης, λαδιών και λιπαντικών με το εμπορικό σήμα της». Εξ αρχής, η REPSOL ήταν σημαντική μάρκα πετρελαίου της REPESA.
Η ισπανική κυβέρνηση δημιούργησε την INH το 1981 ως δημόσιο οργανισμό για να ενσωματώσει τις διάφορες εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου οι οποίες ήταν κρατικές. Η INH δημιούργησε τη Repsol τον Οκτώβριο του 1987 ως θυγατρική εταιρεία, συγκεντρώνοντας τις εταιρείες, στις οποίες η ισπανική κυβέρνηση είχε την πλειοψηφία των μετοχών, στους τομείς της εξερεύνησης και παραγωγής (πρώην Hispanoil), διύλισης (πρώην ENPETROL), χημικών ουσιών και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), βουτανίου (πρώην Butano S.A.), CAMPSA και Petronor και Repsol Química (Alcudia).
Το 1989, η ΙΝΗ ιδιωτικοποίησε μερικώς τη Repsol, με αρχική δημόσια εγγραφή του 26% του κεφαλαίου της Repsol. Οι μετοχές της Repsol S.A. εισήχθησαν στα χρηματιστήρια της Ισπανίας και στη Νέα Υόρκη. Η ιδιωτικοποίηση ολοκληρώθηκε το 1997, όταν η ισπανική κυβέρνηση πούλησε το υπόλοιπο 10% του κεφαλαίου της Repsol.

Διεθνής επέκταση

Το 1999, η Repsol αγόρασε το 97,81% της αργεντίνικης εταιρείας πετρελαίου και φυσικού αερίου YPF SA, η οποία εκείνη την εποχή ήταν η μεγαλύτερη εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Λατινική Αμερική. Η εξαγορά βελτίωσε τη θέση της Repsol ως πολυεθνική εταιρεία. Η εξαγορά της YPF από τη Repsol αύξησε επίσης το κεφάλαιό της σε 288 εκατομμύρια μετοχές σε όλο τον κόσμο. Η παρουσία της Repsol στη Λατινική Αμερική ήταν ένα από τα κλειδιά για την εταιρική ανάπτυξη. Ήταν το πρώτο πλήρες έτος μετά την εξαγορά της YPF και την εδραίωση της Gas Natural SDG από την παγκόσμια ολοκλήρωση. Η επιχειρηματική δομή της εταιρείας ήταν πιο ισορροπημένη και διεθνείς.
Στη συνέχεια, το Δεκέμβριο του 2001 η Repsol ολοκλήρωσε μια συμφωνία ανταλλαγής περιουσιακών στοιχείων με την Petrobras, καθιστώντας την έτσι τη δεύτερη μεγαλύτερη ενοποιημένη επιχείρηση πετρελαίου στη Βραζιλία. Την ίδια χρονιά η Repsol ανακοίνωσε νέες ανακαλύψεις κοιτασμάτων στη Λιβύη, την Ινδονησία, την Ισπανία, τη Βενεζουέλα, την Αργεντινή, τη Βολιβία, με αποτέλεσμα την ανάπτυξη και την εμπορία των επιχειρήσεων ηλεκτρικής ενέργειας της μέσω Gas Natural SDG. Το 2003, η Repsol τριπλασίασε τα αποθέματα και την παραγωγή υδρογονανθράκων στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Με την επέκταη στη Βόρεια Αμερική το 2008, η Repsol δημιούργησε ένα τεράστιο εργοστάσιο επαναεριοποίησης στην ανατολική ακτή του Καναδά, με αρκετή χωρητικότητα για να παρέχει έως και 20% της ζήτησης φυσικού αερίου για τη Νέα Υόρκη και τη Νέα Αγγλία.