Στέφανος Κότσιανος

Βιογραφία

Καταγόταν από αρχοντική οικογένεια και πήρε το όνομά του επειδή γεννήθηκε την ημέρα που εορτάζεται ο Άγιος Στέφανος. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι. Αναγορεύτηκε διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, στις 29 Ιανουαρίου 1949. Νωρίτερα, πήρε μέρος στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, πολεμώντας στα βουνά της Αλβανίας, έχει αποτυπώσει μάλιστα σε μεταγενέστερα σημειώματά του ορισμένες εντυπώσεις του από τον πόλεμο αυτό. Στην Κατοχή πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, από τους κόλπους του ΕΑΜ, ιδιαίτερα μετά την εν ψυχρώ δολοφονία, στις 22 Αυγούστου 1943, του αγαπημένου αδελφού του Γιαννάκη Αθ. Κότσιανου.

Η πορεία του

Συνέγραψε πολλές νομικές εργασίες και ιστορικές μελέτες, ιδίως για τη Χαλκιδική, ως νομικός εξειδικευμένος στο Δίκαιο και ως αναγνωρισμένος ιστοριοδίφης.
Στις εκλογές του 1951 εξελέγη βουλευτής Χαλκιδικής με την ΕΠΕΚ (Εθνική Πολιτική Ένωσις Κέντρου) του Ν. Πλαστήρα . Κατέρχεται και πάλι αργότερα στις εκλογές με την ΕΡΕ (Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις) του Κ. Καραμανλή, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.
Το 1954 έγινε πρόεδρος του Παγχαλκιδικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης. Συνεργάστηκε με πλήθος τοπικών και μή εφημερίδων, ενώ δημοσίευσε πλήθος άρθρα, ποικίλου περιεχομένου, στις εφημερίδες «Φωνή της Χαλκιδικής», «Η Χαλκιδική», «Η Παγχαλκιδική», «Ο Πρωτοπόρος της Χαλκιδικής», «Το Μέλλον της Χαλκιδικής», σε όλα σχεδόν τα τεύχη των «Χρονικών της Χαλκιδικής», στο «Φως της Χαλκιδικής», στους «Αντίλαλους της Αρναίας», στη «Συνεταιριστική Ενημέρωση», επίσης σε εφημερίδες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, όπως η «Πρωία», το «Ελεύθερον Βήμα», η «Ελευθερία», η «Νέα Αλήθεια», το «Φως της Θεσσαλονίκης», και σε περιοδικά όπως η «Μακεδονική Ζωή» της Θεσσαλονίκης, όπως επίσης και στο «Νομικό Βήμα» της Αθήνας και στον «Αρμενόπουλο» της Θεσσαλονίκης.
Ο Στέφανος Κότσιανος ήταν παντρεμένος με την Καίτη Κοτσιάνου. Απεβίωσε στις 7 Ιανουαρίου 1989. Επάνω στη μαρμάρινη πλάκα του τάφου του έχει χαραχθεί το δίστιχο του Βάρναλη :
«Την ευτυχιά τη γνώρισα στο δόσιμο χωρίς μιστό
τη Λευτεριά στο σκλάβωμα σε κάποιο ιδανικό σωστό»

Η συνεισφορά του

Η συνεισφορά του στον τόπο του θεωρείται ανεκτίμητη, καθώς βοηθούσε συνεχώς συνανθρώπους του που βρισκόταν σε ανάγκη. Χαρακτηριστικές δωρεές του ήταν το οικόπεδο στο οποίο κτίστηκε το σχολείο των Καλυβών, το οικόπεδο στο οποίο ανεγέρθηκε το Δημοτικό Θέατρο Πολυγύρου, το αρχοντικό των Κοτσανέων με τη Βιβλιοθήκη και το σημαντικό αρχείο του που δόθηκαν στην Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Χαλκιδικής. Η οικία Κότσιανου, πρόκειται να μετατραπεί σε Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο μαζί με το πλούσιο και σημαντικό αρχείο του και όλα τα αντικείμενα και έγγραφα, που υπάρχουν σε αυτή. Στα σχέδια του Δήμου Πολυγύρου βρίσκεται ακόμη, η σύσταση του Ιδρύματος Κότσιανου, σκοπός του οποίου κατά τον διαθέτη είναι η οικονομική ενίσχυση άπορων μαθητών γυμνασίων και λυκείων, που διακρίνονται για τις καλές επιδόσεις τους, προκειμένου να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους στη μέση και ανώτατη εκπαίδευση. Η σύσταση του κοινωφελούς ιδρύματος με την επωνυμία «Ίδρυμα Στεφάνου Αθανασίου Κοτσιάνου και Καίτης Στεφάνου Κοτσιάνου» ήταν μία από τις τελευταίες επιθυμίες του Στέφανου Κότσιανου, όπως την κατέγραψε στη διαθήκη του.

Το αρχείο του

Το αρχείο Στέφανου Κότσιανου είναι πολύ σημαντικό, καθώς από μικρή ηλικία έβαλε σκοπό να δημιουργήσει ένα αξιόλογο αρχείο, με σκοπό κάποτε, το αρχείο αυτό, να αποτελέσει την «πρώτη ύλη» για τη δημιουργία ενός ιστορικού και λαογραφικού Μουσείου. Η καταγραφή που έχει γίνει από το Δήμο περιλαμβάνει υλικό σε 364 φακέλους έντυπου και χειρόγραφου υλικού, πάνω από 2500 βιβλία, εκατοντάδες περιοδικά και χιλιάδες εφημερίδες, ενώ τα διάφορα αποκόμματα εφημερίδων και περιοδικών, επιστολές και άλλα σημαντικά τεκμήρια αριθμούνται σε δεκάδες χιλιάδες.