Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Πελοποννήσου

Διαδρομή

Ο Αυτοκινητόδρομος 7 ξεκινάει από την Ολυμπία Οδό (πλησίον της Κορίνθου) και καταλήγει στην πόλη της Καλαμάτας. Οι πόλεις που συνδέει είναι η Κόρινθος, η Τρίπολη, η Μεγαλόπολη και η Καλαμάτα. Το 2016 ολοκληρώθηκε, πρώτα με την παράδοση της γέφυρας Τσάκωνας, όλο το τμήμα του οδικού άξονα και έπειτα της παράκαμψης της Καλαμάτας, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας παραδόθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2016.

Δεκαετία του 1980

Κατά την περίοδο 1982-1985, Οι εταιρείες ΤΕ.Β ΑΤΕ και ΑΤΕΝΕ είχαν πραγματοποιήσει τις επιχώσεις της οδού Τρίπολης - Καλαμάτας. Τις μελέτες εξεπόνησαν τα Συνεργαζόμενα Γραφεία Γ. Μπουρτζίκος, Οδογεωδετική, Δρόμος, Δομή Γ4, Κάστωρ, Ι. Μαραντίδης, Οδοτεχνική, ΕΜΑ, Γεωμηχανική, Γ. Σταθόπουλος και Π. Διαμαντόπουλος. Το έργο είχε προϋπολογισμό 5 δισ. δρχ. από το Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης - 1, χρήματα που γρήγορα εξαντλήθηκαν και εντάχθηκε στο ΚΠΣ - 2 για να συνεχιστεί. Στις 17 Ιανουαρίου 1983, για το τμήμα αυτό, μήκους 13 χλμ., εγκρίθηκε η μελέτη Κομποχώρη από τις υπηρεσίες του ΥΠΕΧΩΔΕ. Την περίοδο 1985 - 1986, ανατίθεται από τον Υπουργό του ΠΕΧΩΔΕ Ευάγγελου Κουλουμπή η μελέτη για την κατασκευή του Αυτοκινητοδρόμου.

Δεκαετία του 1990

Τον Οκτώβριο του 1990, δημοπρατείται η κατασκευή της οδού από τον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ Αχιλλέα Καραμανλή με προϋπολογισμό 3 δισ. δρχ. για τα πρώτα πέντε χιλιόμετρα προς Τρίπολη, που περιελάμβανε την περιοχή της Τσακώνας και εντάχθηκε στο Α΄ ΚΠΣ. Αλλά, ενώ η παλαιότερη μελέτη προέβλεπε δρόμο μιας λωρίδας ανόδου και μιας λωρίδας καθόδου, το δημοπρατηθέν έργο προέβλεπε δύο λωρίδες ανόδου και δύο καθόδου με διαχωριστικό κεντρικό στηθαίο ασφαλείας, δηλαδή κανονικό αυτοκινητόδρομο. Επομένως επρόκειτο για άλλο έργο, το οποίο δημιουργούσε άλλες διατομές και άλλα φορτία.
Την περίοδο 1990 - 1991, ολοκληρώνεται ο Α7. Το 1991, εγκαινιάζεται τον Υπουργό. Την περίοδο 1998 - 1999, το έργο παρουσίασε προβλήματα στην περιοχή της Νεμέας (Τμήμα Βαλανιδιά - Αρτεμίσιο), τμήμα που κατασκεύασε η εργοληπτική εταιρεία ΑΤΤΙΚΑΤ ΑΤΕ. Το φαινόμενο παρακολουθούσε το Υ.ΠΕΧΩΔΕ και δόθηκε στην κυκλοφορία παρακαμπτήριος δρόμος. Εκπονήθηκε μελέτη που προσδιόρισε το φαινόμενο της κατολίσθησης και αποφασίστηκε να γίνουν παρεμβάσεις, όπως αποστραγγιστικά έργα και τοιχία, που δημοπρατήθηκαν ως επείγον έργο με προϋπολογισμό 2 δισ. δρχ.
Τον Μάρτιο του 1992, με απόφαση του τότε Γενικού Γραμματέως Δημοσίων Έργων του ΥΠΕΧΩΔΕ Α. Παναγιωτόπουλου, εκπονείται νέα μελέτη για το νέο έργο, που εγκρίθηκε από τις υπηρεσίες του ΥΠΕΧΩΔΕ μετά τη δημοπράτηση και έναρξη κατασκευής του έργου από την εργοληπτική επιχείρηση Νέστος του Ομίλου Θεμελιοδομή, η οποία το ανέλαβε με έκπτωση 48% και συνεργάστηκε με τις εταιρείες Αφοι Κηρομύτη και Ευκλείδης για την κατασκευή της επιδομής του δρόμου. 
Στις 29 Μαρτίου 1996, τα Συνεργαζόμενα Γραφεία απέστειλαν αναφορά διαμαρτυρίας στο ΥΠΕΧΩΔΕ και στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, στην ευθύνη της οποίας είχε περιέλθει το έργο, στην οποία τόνιζαν ότι δεν εφαρμόστηκε η μελέτη τους, αγνοήθηκαν οι προτάσεις τους και οι τεχνικές λύσεις και τα μεγάλα τεχνικά έργα που απαιτούντα. Κατά την περίοδο 1997 - 1998, τα 10 χλμ. του ίδιου δρόμου χωρίστηκαν σε δύο εργολαβίες και δημοπρατήθηκαν για να ολοκληρωθεί η κατασκευή. Τότε έγινε νέα μελέτη, η οποία έδειξε γεωλογικά προβλήματα, ωστόσο δεν περιέλαβε το τμήμα της Τσακώνας.

Συνδέσεις

Ο Μορέας συνδέεται με τους παρακάτω αυτοκινητόδρομους: