google/wiki40b huggingface dataset:
Γιάννης Βαλυράκης

Βιογραφικά στοιχεία

Σταδιοδρόμησε ως αξιωματικός του Στρατού, πολεμώντας στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο και την περίοδο της Κατοχής ανάπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση, πολεμώντας με τον ΕΛΑΣ. Όπως ανέφερε σε συνέντευξή του ο ίδιος, πολέμησε στο ΕΑΜ με τον βαθμό του Λοχαγού εναντίον των Γερμανών και όχι ως μέλος οποιασδήποτε κομματικής παράταξης.
Εξελέγη βουλευτής Χανίων, το 1964 με την Ένωση Κέντρου.
Το 1965 απέρριψε πρόταση να στηρίξει την κυβέρνηση του Στέφανου Στεφανόπουλου, κάτι που κατήγγειλε ο ίδιος στη Βουλή μαζί με τον βουλευτή Πιερίας Θεόφιλο Καμπερίδη.
Κατά την περίοδο της χούντας διώχθηκε και φυλακίστηκε, μαζί με άλλους αντιστασιακούς.
Πέθανε σε ηλικία 67 ετών έπειτα από καρδιακό νόσημα, στο νοσοκομείο των Χανίων, το 1971.
Ο γιος του, Σήφης Βαλυράκης, εξελέγη αργότερα βουλευτής και έγινε υπουργός στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.
The Magician's Birthday Party

Τραγούδια

1. Return to Fantasy (Byron, Hensley) - 4:49
2. Tales (Hensley) - 5:55

3. Sweet Pretender (Bolder) - 4:17

4. I'll Keep On Trying (Box, Byron) - 4:28

5. July Morning (Byron, Hensley) - 10:12

6. Paradise / The Spell (Hensley) - 11:09

7. Circle of Hands (Hensley) - 6:47

8. The Magician's Birthday (Box, Hensley, Kerslake) - 10:28

9. Sympathy (Hensley) - 5:25

10. Free 'n' Easy (Box, Lawton) - 3:18

11. Sunrise (Hensley) - 4:14

12. Easy Livin'  (Hensley) - 3:33
Ευγένιος Ιονέσκο

Βιογραφία

Ο Ιονέσκο γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1909 στη Σλάτινα της Ρουμανίας από Ρουμάνο πατέρα και Ρουμάνα-Γαλλίδα μητέρα. Πέρασε την παιδική του ηλικία στη Γαλλία, αλλά επέστρεψε στη Ρουμανία με τον πατέρα του το 1925, μετά το διαζύγιο των γονιών του. Μετά τις σπουδές του στο κολλέγιο, σπούδασε Γαλλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου από το 1928 ως το 1933 και έγινε καθηγητής της γαλλικής γλώσσας. 
To 1936 ο Ιονέσκο παντρεύτηκε τη Ροντίκα Μπουριλεάνου. Απέκτησαν μια κόρη κι επέστρεψαν στη Γαλλία το 1938, ώστε ο Ιονέσκο να τελειώσει τη διδακτορική του διατριβή. Το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939 τον βρήκε στη Γαλλία. Παρέμεινε στη Μασσαλία κατά τη διάρκεια του πολέμου και τελικά εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο Παρίσι μετά την απελευθέρωσή του, το 1944. 
Ο Ιονέσκο έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας το 1970 , ενώ κέρδισε πολυάριθμα βραβεία και τιμητικές διακρίσεις. Πέθανε στις 28 Μαρτίου 1994.

Συγγραφικό προφίλ

Όπως κι ο Σάμιουελ Μπέκετ, ο Ιονέσκο εμφανίστηκε σχετικά αργά στο θέατρο, καθώς το πρώτο του έργο, "Η Φαλακρή Τραγουδίστρια", γράφτηκε το 1948 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1950 με τον αγγλικό τίτλο "The Bald Soprano".

Πρώιμα μονόπρακτα έργα

Τα πρώτα και πιο καινοτόμα έργα του Ιονέσκο ήταν θεατρικά μονόπρακτα: Η Φαλακρή Τραγουδίστρια (1950), Το Μάθημα (1951), Οι Καρέκλες (1952). Τα έργα αυτά εκφράζουν το αίσθημα της αποξένωσης και την αδυναμία και ματαιότητα επικοινωνίας με σουρεαλιστικό και κωμικό τρόπο, παρωδώντας τον κομφορμισμό της αστικής τάξης και τις κοινές θεατρικές φόρμες. Ο Ιονέσκο απεικονίζει έναν αποκτηνωμένο κόσμο με μηχανικούς χαρακτήρες σαν μαριονέτες.

Κύρια περίοδος θεατρικών έργων

Το 1959, παρουσιάζεται το έργο του Δολοφόνος χωρίς αμοιβή, όπου πρωταγωνιστεί για πρώτη φορά ο κεντρικός του ήρωας, Μπερανζέ, ο οποίος εμφανίζεται σε μια σειρά έργων του Ιονέσκο (Ρινόκερος, Ο βασιλιάς πεθαίνει, Ο πεζός στον αέρα). 
Ο Μπερανζέ αποτελεί μια σχεδόν αυτοβιογραφική φιγούρα, η οποία εκφράζει την απορία και την αγωνία του Ιονέσκο για την παράδοξη πραγματικότητα. Είναι κωμικός κι αφελής, κερδίζοντας έτσι τη συμπάθεια του κοινού. Στο Δολοφόνο χωρίς αμοιβή, συναντά το Θάνατο με τη φιγούρα ενός εκτελεστή. Στο Ρινόκερο, παρατηρεί τους φίλους του να προσβάλλονται από τον ιό της "ρινοκερίτιδας" και να μεταμορφώνονται σε ρινόκεροι, παραμένοντας στο τέλος μόνος ενάντια σε αυτό το κύμα κομφορμισμού. Σε αυτό το έργο, ο Ιονέσκο εκφράζει την απέχθειά του για τον ιδεολογικό κομφορμισμό, εμπνεόμενος από την άνοδο του φασισμού τη δεκαετία του '30. Στο έργο Ο βασιλιάς πεθαίνει, παρουσιάζεται ως ο Βασιλιάς Μπερανζέ Α', μια καθημερινή φιγούρα που παλεύει να συμβιβαστεί με το θάνατό του.

Θεωρητικά έργα

Όπως ο Μπέρναρντ Σω κι ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο Ιονέσκο συνέβαλε στο θέατρο με διάφορες θεωρητικές μελέτες, κυρίως απόπειρες να διορθώσει τους κριτικούς που είχαν παρεξηγήσει το έργο του κι έτσι επηρέαζαν εσφαλμένα το κοινό.
Ειρηναίος Ασώπιος

Βιογραφία

Ο Ειρηναίος Ασώπιος γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1825 στην Κέρκυρα. Πατέρας του ήταν ο λόγιος Κωνσταντίνος Ασώπιος και καθηγητής στην Ιόνιο Ακαδημία. Η μητέρα του λεγόταν Ελένη Ασημακοπούλου. Η οικογένειά του καταγόταν από την Ήπειρο. Το οικογενειακό τους όνομα ήταν Ντσόλμπας που το άλλαξε ο Αθανάσιος Ψαλίδας, σχολάρχης του Κωνσταντίνου Ασώπιου. Ανάδοχος του Ειρηναιου ήταν ο Φρειδερίκος Γκύλφορδ, του οποίου είχε το όνομα, επειδή του Ειρηναίος είναι το Φρειδερίκος εξελληνισμένο Αφού αποφοίτησε από την Ιόνιο Ακαδημία σπούδασε φιλολογία (γράφτηκε τον Οκτώβριο του 1842) και ιατρική (μετά από προτροπή του πατέρα του τον Οκτώβρη του 1843) στην Αθήνα και στην Πίζα το 1845.Το 1846 δημοσίευσε το πρώτο του άρθρο. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ στο πανεπιστήμιο της Πίζας και εως το 1852 έμεινε στη Φλωρεντία όπου εργάστηκε ως γιατρός.
Στη συνέχεια ταξίδεψε στο Παρίσι(από τον Νοέμβριο του 1852 έως τον Ιούνιο του 1856) για την τελειοποίηση των κλασικών σπουδών. Εκεί συνεργάστηκε με περιοδικά και εφημερίδες και γνωρίστηκε με τον Αλέξανδρο Δουμά και το Χάινριχ Χάινε, τον οποίο πρώτος έκανε γνωστό στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό με την δημοσίευση σε πέντε συνέχειες, μιας διεξοδικής βιογραφίας του στο περιοδικό του Χρυσαλλίς. Στην Αθήνα επέστρεψε το 1857 και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και τη λογοτεχνία. Πέθανε στις 29 Ιανουαρίου 1905.

Έργο

Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα ασχολήθηκε με την έκδοση του περιοδικού Χρυσαλλίς από την 1η Ιανουρίου 1863 έως τις 30 Δεκεμβρίου 1866 και του Αττικού Ημερολογίου από το 1867 έως το 1896.Παράλληλα ταέτη 1888, 1889, 1890 έβγαζε το Ημερολόγιον των Κυριών Στο χώρο της λογοτεχνίας ασχολήθηκε με το χρονογράφημα, ενώ έγραψε επίσης ιστορικές πραγματείες και ευθυμογραφήματα. Μέσα από τα περιοδικά με τα οποία συνεργάστηκε, άσκησε κριτική στην ελληνική κοινωνία που έφτανε έως το σαρκασμό. Θεωρείται πρόδρομος της ελληνικής ευθυμογραφίας. Το μόνο έργο που εξέδωσε ήταν το 1903 η συλλογή χρονογραφημάτων και μελετών με τίτλο Παλαιά και Νέα σε έναν μόνο τόμο χωρίς συνέχεια.στη σειρά της Βιβλιοθήκης Μαρασλή
Ελληνική Σχολή Αδριανούπολης

Η Ελληνική Σχολή Αδριανούπολης ήταν η αρχαιότερη των σχολών, λειτούργησε στη Θράκη, πριν την κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Η σχολή, η οποία προϋπήρχε της κατάληψης της Θράκης από τους Τούρκους το 1361, οπότε και σταμάτησε να λειτουργεί για μικρό χρονικό διάστημα. Επαναλειτούργησε κανονικά στα μέσα του 16ου αιώνα κατά την αρχιερατεία του Μητροπολίτη Αδριανούπολης και μετέπειτα Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωάσαφ, ο οποίος ανέθεσε τη διεύθυνση της σχολής στο διακεκριμένο λόγιο της εποχής εκείνης Ζυγομαλά.
Γκίντο φον Μαντάι

Βιογραφία

Γεννήθηκε την Πρωτοχρονιά του 1810 στη Χάλε παρά τον Ζάαλε. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Χάλε όπου αποφοίτησε το 1834. Διορίστηκε το 1839, και προάχθηκε σε περιφεριάρχη (γερμ. Landrat) της περιφέρειας του Κόστεν της επαρχίας Πόζεν. Κλήθηκε στις 28 Ιουλίου 1866 να αναλάβει καταρχήν δήμαρχος της Φρανκφούρτης, διάδοχος του αυτόχειρα Καρλ Κόνσταντς Βίκτορ Φέλλνερ. Αργότερα υπηρέτησε ως αρχηγός της αστυνομίας της Φρανκφούρτης, και μετά ως περιφεριάρχης της Φρανκφούρτης. Πήρε μετάθεση στις 12 Αυγούστου 1872 για το Βερολίνο, όπου συνέχισε ως διευθυντής της αστυνομίας. Αποσύρθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1872 με υψηλό βαθμό (Geheimrat).
Απεβίωσε στις 24 Νοεμβρίου 1892 στο Μπαντ Χόμπουργκ φορ ντερ Χέε. Κηδεύτηκε στο Βερολίνο, δίπλα στον τάφο της γυναίκας του και του γιου του, στρατηγού Καρλ φον Μαντάι.

Έργο του

Ο Μαντάι αναδιοργάνωσε την αστυνομία της Φρανκφούρτης, καθώς και την εκτελεστική εξουσία της περιφέρειας Φρανκφούρτης. Διοίκησε με σύνεση, και αναδείχτηκε άξιος δημόσιος υπάλληλος. Έργο του είναι επίσης τα δημόσια ουρητήρια της Φρανκφούρτης, που ανακούφισαν σημαντικά την κατάσταση της υγιεινής στην πόλη, στην εποχή του.
Εθνόσημο της Σομαλίας

Το εθνόσημο της Σομαλίας καθιερώθηκε στις 10 Οκτωβρίου του 1956. Η λεοπάρδαλη που κρατά το θυρεό και το λευκό αστέρι βρίσκονταν επίσης στο εθνόσημο της εποχής της ιταλικής κατοχής.
Προηγούμενα, το εθνόσημο της Σομαλίας από τις 8 Ιουνίου του 1919 είχε ένα θυρεό που χωριζόταν οριζόντια από μια λευκή κυματιστή γραμμή (Σμιθ, 1980). Το επάνω μισό του θυρεού ήταν μπλε με μία λεοπάρδαλη με φυσικά χρώματα και από πάνω της ένα λευκό πεντάκτινο αστέρι.
Φραγκίσκος Σφόρτσα (ο μικρός δούκας)

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος τού Τζαν-Γκαλεάτσο δούκα τού Μιλάνου και της Ισαβέλλας των Τραστάμαρα, κόρης τού Αλφόνσου Β΄ της Νάπολης. 
Έγινε κόμης της Παβίας το 1491 ως το 1499, οπότε ο Γαλλικός στρατός κατέλαβε το Μιλάνο και ο Φραγκίσκος μεταφέρθηκε στη Γαλλία από τον Λουδοβίκο ΙΒ΄. Στην Αγκουλέμ το 1512 έπεσε από το άλογο και απεβίωσε. Ήταν 21 ετών.
Αδελφή του ήταν η Μπόνα, σύζυγος τού Σιγισμούνδου Α΄ των Γιαγκελλόνων της Πολωνίας.
Τουργκέν (περιφέρεια Αλμάτι)

Γεωγραφική θέση

Η οροσειρά Τιεν Σαν βρίσκεται κοντά στην πόλη. Το Εσίκ, η επαρχιακή πρωτεύουσα απέχει 12 χιλιόμετρα από εδώ ενώ το Αλμάτι την πενταπλάσια απόσταση, δηλαδή 60 χιλιόμετρα. 

Πληθυσμός

Το 1999, σύμφωνα με την απογραφή ο πληθυσμός ήταν 9.741 κάτοικοι, από τους οποίους 4.747 άνδρες και 4.994 γυναίκες, ενώ το 2009 αυξήθηκε, στους 12.116 κατοίκους, με 6.004 άνδρες και 6.112 γυναίκες.
Κάρολος Φρειδερίκος της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου-Αυγούστου μεγάλου δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης & Άιζεναχ και της Λουίζας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Περιφερειάρχης

Περιφερειάρχης ονομάζεται ο αιρετός επικεφαλής μιας περιφέρειας της Ελλάδας. 
Παλαιότερα οριζόταν από την εκάστοτε Κυβέρνηση, ενώ σύμφωνα με τον νόμο 3852/2010 «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης», εκλέγεται άμεσα από το λαό, κατά τη διάρκεια των Δημοτικών και περιφερειακών εκλογών. Ο περιφερειάρχης μαζί με τους αντιπεριφερειάρχες και το περιφερειακό συμβούλιο αποτελεί το αιρετό όργανο του δευτέρου βαθμού τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Ο περιφερειάρχης συνεπικουρείται από τους αντιπεριφερειάρχες που είναι επιλεγμένοι από το περιφερειάρχη, περιφερειακοί σύμβουλοι.
Διακρίνονται σε χωρικούς και θεματικούς, με τους θεματικούς να αναλαμβάνουν την ευθύνη των βασικών τομέων αρμοδιότητας της περιφέρειας και τους χωρικούς να είναι αρμόδιοι για συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης, που ταυτίζονται με τις τέως Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις και τα Νομαρχιακά Διαμερίσματα.
Τάκης Τριανταφύλλης

Βιογραφικά στοιχεία

Διατηρούσε φαρμακείο επί της οδού Ερμού στο κέντρο του προαστίου για δεκαετίες. Παρείχε ιατρική βοήθεια σε συναθλητές του στον Παναθηναϊκό, δεδομένου ότι ξεκίνησε σπουδές από την αντίστοιχη σχολή (εξ ου και το προσωνύμιο "ο Γιατρός") πριν μετεγγραφεί στη Φαρμακευτική. Μέσος της ομάδας κατά το διάστημα 1923-1927 προϋπήρξε και ο ένας μεγαλύτερος αδερφός του Βαγγέλης, που επίσης είχε αρχίσει την ποδοσφαιρική του πορεία στον τοπικό ΓΣ Αμαρουσίου.
Ο εκδότης περιοδικών Πέτρος Τριανταφύλλης μία δεκαετία έπειτα το θάνατο του πατέρα του στην ηλικία των 82, δημοσίευσε το πολύτιμο αρχείο φωτογραφιών εκείνου. Το βιβλίο περιέχει ακόμη ντοκουμέντα του τύπου της εποχής, πρωτότυπες έρευνες από ιστορικούς του αθλητισμού, μαρτυρίες ανθρώπων του ποδοσφαίρου και πρώην συμπαικτών/αντιπάλων, στοιχεία της αθλητικής/επαγγελματικής του ζωής, και τέλος αναμνήσεις προσωπικές του ποδοσφαιριστή αλλά και του γιου για τον πατέρα.

Παναθηναϊκός

Επί περισσότερο των 15 ετών και συγκεκριμένα μεταξύ τελών του 1931 και αρχών του 1947, διετέλεσε βασικός επιθετικός στην α' ομάδα του Παναθηναϊκού, όπου είχε ενταχθεί από το 1930 όντας επιλογή του καινούριου προπονητή του, Γιόζεφ Κιούνσλερ. Ο Τριανταφύλλης ήταν εξαιρετικός στις πάσες και διακρινόταν για τη διορατικότητα και την τεχνική του. Αγωνιζόταν ως μέσα (ντεμί κυνηγός) ή έξω (εξτρέμ) αριστερά, αλλά και στη δεξιά πλευρά, προσαρμόστηκε δε ιδανικά στο σύστημα τακτικής 3-2-2-3 που εισήγαγε στην Ελλάδα ο Ούγγρος προπονητής. Υπήρξε ικανός σκόρερ και κατά την περίοδο 1932–1940 σημείωσε 79 τέρματα, ενώ έως το 1947 άλλα 53.

Εθνική Ελλάδας

Αγωνίστηκε με την εθνική Ελλάδας σε 9 αγώνες από το 1932 έως το 1935 (και επίσης 9 που δεν αναγνωρίζει η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ΕΠΟ, με τελευταίο το 1938).

Στα ντέρμπι "αιωνίων"

Αξιόλογη υπήρξε η παρουσία του σε αγώνες ντέρμπι των δύο "αιωνίων" αντιπάλων του ελληνικού ποδοσφαίρου, δηλαδή εναντίον του Ολυμπιακού Πειραιώς. Συγκεκριμένα, πέτυχε συνολικά 13 τέρματα στα πλαίσια πρωταθλήματος (7) και κυπέλλου Ελλάδας (1), κυπέλλου Πάσχα του ΠΟΚ (2) και φιλικών συναντήσεων (3), σε ένα διάστημα 8 ακριβώς ετών (22 Απρ. 1932 – 19 Απρ. 1940). Ο Παναθηναϊκός κατά τους 11 αγώνες που ο Τριανταφύλλης χρίστηκε σκόρερ (από μία ή δύο φορές), γνώρισε μόλις μία ήττα και αντίθετα νίκησε σε 8, εκ των οποίων στους 6 με την ευρύτατη -για ντέρμπι- διαφορά των τριών τερμάτων. Αήττητη επίσης παρέμεινε η μικτή Αθηνών από την αντίστοιχη Πειραιώς, όταν ο ίδιος σκόραρε τέσσερις φορές σε τρεις αναμετρήσεις για το κύπελλο Πόλεων (24 Νοε. 1935: 3-3, 12 Ιαν. 1936: 5-2 και 30 Νοε. 1936: 5-1).
Φούτμπολ Λιγκ Του

Διαδικασία προβιβασμού

Οι τρεις πρώτες ομάδες της βαθμολογίας στην Λιγκ Του προβιβάζονται κατευθείαν στην Φούτμπολ Λιγκ Ουάν, ενώ οι ομάδες από την θέση 4 έως 7 μπαίνουν σε διαδικασία πλέι οφ με διπλούς ημιτελικούς και τους νικητές να αγωνίζονται σε τελικό με έπαθλο το τέταρτο εισιτήριο του προβιβασμού.

Υποβιβασμός

Οι 2 τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται στην Κόνφερενς Πρέμιερ.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Γρεβενών 2014–15

Κύπελλο

Στον τελικό: ΑΕΠ Βατολάκκου - Καμβουνιακός Δεσκάτης = 2-0
Aérospatiale Corvette

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Η ανάπτυξη ξεκίνησε το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1960, με συνεργασία των εταιρειών Sud Aviation και Nord Aviation. Τον Ιανουάριο του 1968 Sud και Nord αποφάσισαν να προσχωρήσουν το όλο πρόγραμμα, διότι η SNECMA ανέπτυσε κινητήρα jet κατάλληλο για αεροσκάφη αυτής της κλάσης. Στο αεροπορικό σαλόνι του 1968 στο Αμβούργο (Hanover ILA) παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ως στατικό έκθεμα ένα μοντέλο του SN 600, φέροντας τότε την ονομασία SN 600 Diplomate. Επρόκειτο για ένα χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο συμβατικής σχεδιασης το οποίο προωθούνταν από δύο κινητήρες turbofan που ήταν τοποθετημένοι στο πίσω μέρος. Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 16 Ιουλίου 1970, με κινητήρες Pratt & Whitney Canada JT15D διότι οι Larzac δεν ήταν διαθέσιμοι. Το SN 600 συνετρίβη στις 23 Μαρτίου 1971.
Το πρώτο από δύο πρωτότυπα SN 601 (πλέον με την ονομασία Corvette 100) μεγαλύτερων διαστάσεων πέταξε για πρώτη φορά στις 20 Δεκεμβρίου 1972. Μετά από τέσσερα μόλις χρόνια η Aérospatiale αποφάσισε να σταματήσει την παραγωγή του τύπου διότι μέσα σε διόμισυ χρόνια είχε λάβει ελάχιστες παραγγελίες. Εξετάστηκε το ενδεχόμενο ανάπτυξης μιας επιμηκυμένης έκδοσης ικανής να μεταφέρει περισσότερους επιβάτες, του Corvette 200, αλλά δεν υλοποιήθηκε.

Επιχειρησιακή ιστορία

Αριθμός αεροσκαφών πωλήθηκε στις γαλλικές αεροπορικές εταιρείες Air Alsace, Air Alpes, Air Champagne και TAT καθώς και στην δανέζικη Sterling Airways. Η Πολεμική Αεροπορία του Κονγκό αξιοποίησε ένα Corvette σαν αεροσκάφος VIP. Η Airbus Industrie χρησιμοποίησε από το 1981 μέχρι το 2009 πέντε τέτοια αεροσκάφη για την μεταφορά προσωπικού.

Ατυχήματα

Συνολικά χάθηκαν οκτώ αεροσκάφη σε ατυχήματα, συμπεριλαμβανομένου του πρωτοτύπου SN 600. Το ατύχημα με τους περισσότερους νεκρούς συνέβη στις 3 Σεπτεμβρίου 1979, ανοιχτά της Νίκαιας. Και οι δέκα επιβένοντες έχασαν την ζωή τους.
Γεροσκήπου FC Ladies

Ιστορία

Η Γεροσκήπου FC Ladies ιδρύθηκε το 2019 και δήλωσε συμμετοχή στο Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2019-20.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1979-1980

Το πρωτάθλημα  Β΄ Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών της σεζόν 1979-80 διεξήχθη σε δύο ομίλους, Νότιο και Βόρειο, με συμμετοχή 24 ομάδων (2Χ12). Πρωταθλητές των δύο ομίλων αναδείχθηκαν ο Έσπερος Καλλιθέας και ο  Γ.Σ. Λάρισας, οι οποίοι ανήλθαν στην  Α΄ Εθνική.
Καμπάλα

Ονομασία και ιστορία

Πριν τον ερχομό των Ευρωπαίων (Βρετανών), ο βασιλιάς των Μπουγκάντα, ο Καμπάκα, είχε επιλέξει την περιοχή της μελλοντικής πόλεως ως ένα από τα αγαπημένα του κυνηγετικά πεδία. Η περιοχή αποτελείται από πολλούς λόφους και πλούσιους υγρότοπους στις όχθες της λίμνης Βικτόρια. Επρόκειτο για ιδανικό τόπο για διάφορα είδη αντιλόπης, και ιδιαίτερα το ίμπαλα (Aepyceros melampus). Μάλιστα, όταν έφθασαν εδώ οι Βρετανοί, απεκάλεσαν την περιοχή «Λόφοι του Ίμπαλα».
Η γλώσσα των Μπουγκάντα, η λουγκάντα, υιοθέτησε πολλές λέξεις από την αλληλεπίδραση με τους Βρετανούς. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η λέξη ιμπάλα (που και οι Βρετανοί την είχαν πάρει από τους Ζουλού) έδωσε στους Μπουγκάντα τη μετάφραση Κασόζι κα Ιμπάλα = Λόφος του Ίμπαλα (κα = του, εμπάλα = ίμπαλα). Στην ομιλούμενη λουγκάντα τα κα και εμπάλα προφέρονταν μαζί ως μία λέξη: Κααμπάλα. Από αυτό προέρχεται και η σημερινή ονομασία της πόλης Καμπάλα.
Η πόλη μεγάλωσε ως η πρωτεύουσα του βασιλείου των Μπουγκάντα, από την οποία σώζονται αρκετά οικοδομήματα, όπως οι Τάφοι Κασούμπι (κτισμένοι το 1881), το κοινοβούλιο, το δικαστήριο, κ.ά.. Η Καμπάλα καταστράφηκε μερικώς κατά τον πόλεμο Ουγκάντας-Τανζανίας και ανοικοδομήθηκε.
Άτκινσον, Δομινίκα

Γεωγραφία

Η Άτκινσον βρίσκεται βορειοδυτικά της Δομινίκας και βόρεια του Αγίου Δαβίδ. Βρίσκεται νότια του Κόλπου Παγκουά.
1670 Μιναέρτ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Μιναέρτ εκτιμάται σε 28 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, όπως και το άλβεδό του. Ο Μιναέρτ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 32 λεπτά.
Ερνέστος της Βαυαρίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Β΄ δούκα της Βαυαρίας-Μονάχου και της Αικατερίνης, κόρης του Μάινχαρντ ΣΤ΄ κόμη της Γκορίτσια.
Ο θείος του Στέφανος Γ΄ δούκας της Βαυαρίας-Ίνγκολστατ είχε, μετά από ένοπλη σύγκρουση, γίνει συγκυβερνήτης με τον Ιωάννη Β΄. Το 1397 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε μαζί με τον αδελφό του Γουλιέλμο Γ΄. Συγκράτησε τις εξεγέρσεις των πολιτών του Μονάχου το 1396 και το 1410. Το 1402 ανάγκασε τον θείο του να περιοριστεί στο Ίνγκολστατ και αργότερα ακόμη πολεμούσε με επιτυχία εναντίον του Λουδοβίκου Ζ΄, γιου του Στεφάνου Γ΄. Σε αυτό ήταν σύμμαχος του εξαδέλφου του Ερρίκου ΣΤ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ και μέλος της ομάδας του, της Εταιρείας του Παπαγάλου, μία ένωση των εχθρών του Λουδοβίκου Ζ΄, που συνεδρίασε το 1415 στην Κωνσταντία.
Με την εξάλειψη του κλάδου των Βίττελσμπαχ, που ήταν δούκες της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ και κόμητες Ολλανδίας & Αινώ, ο Ερνέστος με τον αδελφό του ήρθαν σε αντιπαράθεση με τον Ερρίκο ΣΤ΄ και τον Λουδοβίκο Ζ΄. Τελικά το 1429 έλαβαν το ήμισυ της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ.
Υποστήριξε τον σύζυγο της αδελφής του Σοφίας, τον Βεντσεσλάβο Δ΄ της Βοημίας ως υποψήφιο βασιλιά της Γερμανίας, αν και ο άλλος υποψήφιος Ρούπερτ ήταν τρίτος εξάδελφός του από τον κλάδο Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου. Επίσης υποστήριξε τον αδελφό του Βεντσεσλάβου Δ΄, τον Σιγισμούνδο της Γερμανίας στους πολέμους του εναντίον των οπαδών του Ιωάννη Χους, πράγμα που κατέστρεψε το βόρειο Βαυαρία ως το 1434.
Όταν το 1432 ο γιος του Αλβέρτος Γ΄ νυμφεύτηκε κρυφά την Αγνή Μπερνάουερ, ο Ερνέστος την κατηγόρησε για μαγεία και την έριξε στον Δούναβη, όπου πνίγηκε. Ο γιος του τότε ξεκίνησε εμφύλιο πόλεμο, αλλά τελικά συμφιλιώθηκε. Ο Ερνέστος απεβίωσε το 1438 στο Μόναχο και τάφηκε στο Φράουενκιρχε του Μονάχου.
Έμμα Λάμπερτ Κούπερ

Πρώιμα χρόνια

H Έμμα Έσθερ Λάμπερτ γεννήθηκε στην Νούντα της Νέας Υόρκης, στις 24 Φεβρουαρίου το 1855 και γονείς της ήταν ο Χένρι και η Τζάνετ (Σμιθ) Λάμπερτ. Εκείνο τον χρόνο ο πατέρας της -ο οποίος ήταν γεννημένος στο Ανόβερο της Γερμανίας- ήταν βυρσοδέψης και άλλοι δύο Γερμανοί βυρσοδέψες και ένας υπηρέτης ζούσαν στο σπίτι με την οικογένεια. Η Έμμα είχε μια μεγαλύτερη αδελφή τη Μαίρη, δύο μικρότερες αδερφές την Κάρι και την Αντέλα και έναν μικρότερο αδελφό τον Χένρι. Η οικογένεια ζούσε στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης και ο πατέρας της ήταν χονδρέμπορος δερμάτων από το 1870. Ο πατέρας της είχε εγγραφεί στο σχέδιο για το Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο τον Ιούνιο του 1863. Πέθανε στις 10 Ιουνίου του 1880.

Εκπαίδευση και πρώιμη καριέρα

Αποφοίτησε από το Κολέγιο Γουέλς στο Aurora της Νέας Υόρκης το 1875. Η Κούπερ ήταν ιδρυτικό μέλος του συλλόγου Eastern Association των αποφοίτων του Κολεγίου Γουέλς.
Το 1877, ιδρύθηκε η Λέσχη Τέχνης Ρότσεστερ και η Κούπερ ήταν η πρώτη αντιπρόεδρος της, σηματοδοτώντας την αρχή μιας μακράς σχέσης με τη λέσχη. Διατέλεσε αντιπρόεδρος, γραμματέας και πρόεδρος και ήταν μέλος έως το 1895. Από το 1870-1886 η Κούπερ είχε ένα στούντιο στο ιστορικό Powers Building. Είχε μια «σημαντική επιρροή» για την τέχνη στην κοινότητα της πόλης του Ρότσεστερ,.
Επέστρεψε στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει στο Art Students League και στο Cooper Union, και σπούδασε με καθηγητή τον William Merritt Chase. Η Κούπερ σπούδασε στο Παρίσι στην Académie Delécluse για 18 μήνες στα μέσα της δεκαετίας του 1880 και με καθηγητή τον Hein Kever στην Ολλανδία το 1891.

Διδασκαλία

Από το 1891-1893 δίδαξε ζωγραφική και ήταν η καλλιτεχνική διευθύντρια στο Σχολείο Φόστερ στο Clifton Springs στη Νέα Υόρκη, το οποίο λειτουργούσε μεταξύ 1876 και 1885. Από το 1893 έως το 1897, η Κούπερ δίδαξε στο Ινστιτούτο Μηχανικής, το σημερινό Rochester Institute of Technology.

Γάμος

Το 1897, ενώ εργαζόταν και ζουν σε Dordrecht, συνάντησε τον ζωγράφο Κόλιν Κάμπελ Κούπερ. Παντρεύτηκαν στις 9 Ιούνη του 1897 στο Ρότσεστερ. Το ζευγάρι ταξίδεψε στο εξωτερικό μεταξύ 1898 και 1902, όπου έζησαν στην αποικία καλλιτεχνών στο Λάρεν της Ολλανδίας για ένα έτος. Στη συνέχεια ζούσαν κυρίως στην πόλη της Νέας Υόρκης, ενώ ταξίδευαν εκτενώς στην Ευρώπη και στην γενέτειρά της στο Ρότσεστερ. Λέγεται πως βρίσκονταν στην Ινδία το 1913, όταν ανέλαβαν και οι δύο προμήθεια έργων από την προστάτιδά τους από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα έργα από αυτό το ταξίδι παρουσιάστηκαν στο Ρότσεστερ το 1915.  Λόγω της δουλειάς της στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο εξωτερικό, θεωρείτο γνώστης της διεθνούς καλλιτεχνικής κοινότητας.

Έργα τέχνης και εκθέσεις

Τα θέματα των έργων της ήταν κυρίως νεκρές φύσεις και τοπία από τα ταξίδια της. Το 1886 έκλεισε το στούντιό της στο Ρότσεστερ και ταξίδεψε στο Παρίσι. Το 1887 παρουσίασε το έργο της Βουνοπλαγιά στην Πικαρδία  στο Σαλόνι του Παρισιού. Για τη ζωγραφική της προστάτης της οικογένειας,  της απονεμήθηκε βραβείο στο  Παγκόσμια Έκθεση του Σικάγου  το 1893 και στην Cotton States and International Exposition στην Ατλάντα το 1895. Στην Κούπερ απονεμήθηκε το χρυσό μετάλλιο στην έκθεση της Αμερικανικής Ένωσης Τέχνης το 1902 στη Φιλαδέλφεια.
Αλέκος Ζαρταλούδης

Βιογραφία

Το 1965 αποφοίτησε από τη δραματική σχολή του Κώστα Μιχαηλίδη και την ίδια χρονιά έγινε μέλος του ΣΕΗ. Στο θέατρο συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τον θίασο Αλίκης Βουγιουκλάκη - Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Έζησε για αρκετό καιρό στις ΗΠΑ. Εμφανίστηκε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες και σε τηλεοπτικές σειρές.
Ωρίων ο Θηβαίος

Οι αναφορές στον Σουίδα

Στο λεξικό του Σουίδα αναφέρεται ο Ωρίων ο Αλεξανδρεύς, ως γραμματικός που συνέθεσε ανθολόγιο, την «Αττικών λέξεων συναγωγή», σχετικό με ετυμολογία, με εγκώμιο στον Καίσαρα Αδριανό (76-138), δείχνοντας ως περίοδο δράσης του Ωρίωνα τον 2ο αιώνα. 
Εκεί αναφέρεται και ο Ωρίων ο Θηβαίος από την Αίγυπτο, ο συγγραφέας του έργου «Συναγωγή γνωμών» (σε τρία βιβλία), το οποίο ήταν ένα ανθολόγιο, γραμμένο προς την Αιλία Ευδοκία (401 - 460), σύζυγο του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β´ του Μικρού η οποία προώθησε πολύ την παιδεία. Από την αναφορά στην Αιλία Ευδοκία, συνάγεται περίοδος δράσης του ο 5ος αιώνας, 
Όπως ήδη αναφέρθηκε, σήμερα θεωρείται ότι τα δυο λήμματα του λεξικού του Σουίδα αφορούν το ίδιο πρόσωπο.

Επιπλέον βιβλιογραφία

Medard Haffner (2001), Das Florilegium des Orion, Stuttgart: Franz Steiner Verlag, 3515077588, ISBN 3515077588, OCLC 48576655

(το βιβλίο στα google books, εν μέρει ελεύθερο σε πρόσβαση: εδώ)