google/wiki40b huggingface dataset:
Ανιχνευτές Σέλους

Εκπαίδευση

Οι Ανιχνευτές Σέλους εκπαιδεύονταν για να επιχειρούν σε μικρές ομάδες ικανές να διαβιώσουν στη ζούγκλα και τη σαβάνα για εβδομάδες και να μπορούν να διεισδύουν στον τοπικό πληθυσμό και τις αντάρτικες ομάδες. Όλα τα μέλη τους ήταν εθελοντές και ήταν άντρες με εξαιρετικά σωματικά και ψυχικά χαρίσματα, απαραίτητα για την εκπλήρωση των αποστολών. Οι Ανιχνευτές Σέλους επιζητούσαν στις τάξεις τους άντρες ικανούς να εργαστούν ως ομάδα αλλά και ατομικά με εξαιρετική επιτυχία. Η επιλογή ήταν σχεδόν απάνθρωπη. Όταν οι εθελοντές κατέφθαναν στο Wafa Wafa, το στρατόπεδο εκπαίδευσης των Ανιχνευτών, στις όχθες της λίμνης Καρίμπα, είχαν ήδη περπατήσει 25 χιλιόμετρα στον καυτό αφρικάνικο ήλιο κουβαλώντας τις αποσκευές τους για να φτάσουν σε αυτή καθώς είχαν αφεθεί μακρύτερα, δοκιμασία-πρόγευση τού τι θα ακολουθούσε. Όταν έμπαιναν στη βάση δεν υπήρχαν στρατώνες ούτε καμιά σκηνή υποδοχής, μόνο κάτι σαν καλύβες και μια μικρή φωτιά που ψυχορραγούσε. Κανένα φαγητό δεν τους δινόταν. Ο σκοπός της εκπαίδευσης σε αυτό το στάδιο ήταν να μικρύνει η λίστα με αποχωρήσεις των περισσότερων, μέσω της πείνας, της εξάντλησης και της επίδρασης του στρες του ανταγωνισμού μεταξύ τους. Στο στάδιο αυτό περίπου 40-50 άτομα από 60 εθελοντές εγκατέλειπαν μέσα σε δυο μέρες. Το στάδιο της επιλογής κρατούσε 17 μέρες. Στη συνέχεια στο στάδιο εκπαίδευσης οι εκπαιδευόμενοι από τα χαράματα μέχρι τις 7 το απόγευμα περνούσαν από εξαντλητική άσκηση ταχείας και θεαματικής βελτίωσης της φυσικής κατάστασης. Ολοκληρώνοντας αυτό το στάδιο ακολουθούσε η εκπαίδευσή τους σε τεχνικές αυτοάμυνας και τεχνικές και τακτικές μάχης. Επίσης έκαναν πορείες διασχίζοντας μεγάλες εκτάσεις κατά τη διάρκεια των οποίων πολλές φορές έτρεχαν επί πολλά χιλιόμετρα, πλήρεις εξαρτύσεων. Όταν έπεφτε η νύχτα ξεκινούσε η νυχτερινή εκπαίδευση. Τις πρώτες 5 ημέρες του προγράμματος εκπαίδευσης δεν τους δινόταν φαγητό παρά μόνο τούς επιτρεπόταν να τρώνε νεκρά ζώα σε διαδικασία αποσύνθεσης. Μάθαιναν επίσης να επιβιώνουν μόνοι στη ζούγκλα, αντίπαλοι με τα άγρια θηρία, τα δηλητηριώδη ερπετά, την πείνα, τη ζέστη της σαβάνας, τις τεράστιες αποστάσεις, τον ίδιο τον εαυτό τους με τις φοβίες του. Η φιλοσοφία ήταν ότι για να πολεμήσει κάποιος και να επιβιώσει σε ακραίες συνθήκες πρέπει να εκπαιδευτεί το ίδιο ακραία.
Ουλουγκούρου Όρη

Γεωγραφία

Τα Ουλουγκούρου Όρη βρίσκονται σε απόσταση 200 χλμ. εσωτερικά από τον Ινδικό Ωκεανό. Αποτελούν μέρος μιας αλυσίδας βουνών στην Ανατολική Αφρική που συλλογικά ονομάζονται Όρη της Ανατολικής Αψίδας (Eastern Arc Mountains), τα οποία περιλαμβάνουν τους Λόφους Ταΐτα (Taita Hills), τα Πάρε Όρη (Pare Mountains), τα Ουσαμπάρα Όρη (Usambara Mountains), τα Νγκούρου Όρη (Nguru Mountains), τα Ρουμπέχο (Rubeho), Ουκαγκούρου (Ukaguru), Ουντζούνγκουα Όρη (Udzungwa Mountains) και Όρη Μαχένγκε (Mahenge Mountains).

Βλάστηση

Η βλάστηση στην κύρια κορυφογραμμή των Ουλουγκούρου  και στα απομακρυσμένα τμήματα είναι εξαιρετικά ευμετάβλητη. Κυμαίνεται από τους ξηρότερους πεδινούς παράκτιους δασικούς οικοτόπους, στα μεταβατικά τροπικά δάση, στους υπο-ορεινούς ορεινούς και στους άνω ορεινούς τύπους δασών.

Κλίμα

Κλιματικά, τα Ουλουγκούρου Όρη αιχμαλωτίζουν την υγρασία που διέρχεται την ενδοχώρα από τον Ινδικό Ωκεανό και οι ανατολικές πλαγιές είναι ιδιαίτερα υγρές, με βροχοπτώσεις που εκτιμώνται σε πάνω από 3.000 χιλιοστά (120) ετησίως και σε κάποιες από τις πλαγιές να βρέχει κάθε μήνα.

Λεκάνες απορροής υδάτων

Τα δάση των βουνών παρέχουν τις περιοχές με τις λεκάνες απορροής των υδάτων για τα ρέματα και τους ποταμούς. Το νερό ρέει κυρίως από τις δασικές βουνοκορφές των Ουλουγκούρου με τα ρεύματα να ενώνονται για να σχηματίσουν τον ποταμό Ρούβου (Ruvu River), ο οποίος παρέχει την παροχή νερού προς την πόλη του Νταρ ες Σαλαάμ. Οι περισσότεροι από το γειτονικό πληθυσμό, περίπου 3 εκατομμύρια άνθρωποι και οι μεγάλες βιομηχανίες στην Τανζανία βασίζονται σε αυτή την παροχή του νερού, για τη διασφάλιση της επιβίωσης τους. Η απώλεια των δασών από τα Ουλουγκούρου και οποιαδήποτε μείωση του δυναμικού της ύδρευσης των βουνών θα μπορούσε, επομένως, να έχει δραστικές επιπτώσεις στην ευημερία του πληθυσμού και στη βιομηχανική ικανότητα της Τανζανίας.

Οι ντόπιοι

Οι κάτοικοι των Ουλουγκούρου είναι η φυλή των Ουαλουγκούρου (Waluguru). Ζουν στα βουνά για αρκετές εκατοντάδες χρόνια και προέρχονται από άλλες περιοχές της Τανζανίας. Η ιδιοκτησία γης είναι μέσω της θηλυκής γραμμής και οι γυναίκες έχουν ισχύ στην ζωή του χωριού, σε αντίθεση με τις άλλες φυλές στην Τανζανία, όπου οι άνδρες κατέχουν τη γη και να λαμβάνουν τις περισσότερες από τις αποφάσεις, σχετικά με τη χρήση και τη διαχείρισή της.

Βιοποικιλότητα

Τα Ουλουγκούρου είναι πατρίδα για πάνω από 100 φυτά, 2 πουλιά, 2 θηλαστικά, 4 ερπετά και 6 αμφίβια τα οποία δεν είναι γνωστά πουθενά αλλού στον κόσμο. Εκτός από αυτά υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός από πρόσθετα είδη που είναι κοινά μόνο με ένα ή δύο άλλα στα Όρη της Ανατολικής Αψίδας και ως εκ τούτου είναι παγκοσμίως σπάνια. Τα ενδημικά είδη περιλαμβάνουν Αφρικανικές Βιολέτες, Impatiens (ένα φυτό της Ανατολικής Αφρικής με άφθονα κόκκινα, ροζ ή άσπρα άνθη. Συχνά καλλιεργείται ως φυτό εσωτερικού χώρου και πολλά υβρίδια του καλλιεργούνται ως κρεμοκλαδή φυτά) και μπιγκόνιες τα οποία στον υπόλοιπο κόσμο, είναι δημοφιλή φυτά γλάστρας.

Τουρισμός

Τα βουνά προσελκύουν στην περιοχή πολλούς τουρίστες, κυρίως λόγω της εγγύτητας των βουνών με την πρώην πρωτεύουσα και το οικονομικό κέντρο της Τανζανίας, την πόλη του Νταρ ες Σαλαάμ.
Ινστιτούτο της Δανίας στην Αθήνα

Το Ινστιτούτο της Δανίας στην Αθήνα (δανέζικα: Det Danske Institut I Athen) είναι ένα από τα 17 ξένα αρχαιολογικά ιδρύματα που λειτουργούν στην Αθήνα. 
Ιδρύθηκε το 1992 και επικεντρώνεται στην αρχαιολογική έρευνα στην Ελλάδα, αλλά λειτουργεί και ως πολιτιστικό ινστιτούτο, με πρόγραμμα εκθέσεων και συναυλιών. Είναι συνεισφέρων (με τους φινλανδούς, νορβηγούς και σουηδούς ομολόγους τους) στη βιβλιοθήκη Βόρειων Χωρών της Αθήνας. Ασχολείται με την αρχαιολογική έρευνα στην Καλυδώνα και την Κάτω Βασιλική (Αιτωλία), καθώς και στο Λιμάνι Ζέας (Πειραιάς).
Κριστίνε Οπολάις

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Η Οπολάις γεννήθηκε στο Ρέζεκνε της Λετονίας και σπούδασε στη Λετονική Ακαδημία Μουσικής.

Καριέρα

Η Οπολάις ξεκίνησε την καριέρα της ως μέλος της χορωδίας με την Εθνική Λυρική Όπερα της Λετονίας το 2001 και το 2003 έγινε σολίστ. Εκεί συναντήθηκε με τον μελλοντικό σύζυγό της, τον Άντρις Νέλσονς.
Έλαβε για πρώτη φορά ευρύτερη αναγνώριση το 2006, όταν έκανε το ντεμπούτο της στο Staatsoper Unter den Linden στο Βερολίνο, ακολουθούμενο από ντεμπούτο το 2008 στη Λα Σκάλα του Μιλάνου και την Κρατική Όπερα της Βιέννης το 2008. Τον Οκτώβριο του 2010, στη Βαυαρική Κρατική Όπερα, είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ρουσάλκας του Ντβόρακ σε μια νέα παραγωγή που σκηνοθέτησε ο Μάρτιν Κούσεϊ.
Το 2011, η Οπολάις έκανε το ντεμπούτο της με τη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου, τραγουδώντας τον ρόλο του τίτλου στην Μαντάμα Πεταλούδα του Πουτσίνι, με διευθυντή τον Νέλσονς. Το 2013, έκανε το ντεμπούτο της στο The Proms στο Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ του Λονδίνου, τραγουδώντας τις άριες του Βέρντι και του Τσαϊκόφσκι, με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Μπέρμιγχαμ.
Στις 5 Απριλίου 2014, η Οπολάις αντικαταστάθηκε ως Μιμί στο La bohème του Πουτσίνι στην παράσταση της Μητροπολιτικής Όπερας. Η αντικατάσταση απαιτείτο από την προγραμματισμένη Ανίτα Χάρτιγκ καθώς ήταν πολύ άρρωστη για να συμμετάσχει. Παρόλο που η Οπολάις είχε αναλάβει το ρόλο αρκετές φορές στο παρελθόν, συμπεριλαμβανομένης της Κρατικής Όπερας της Βιέννης, αυτή τη στιγμή βρισκόταν στον πρωταγωνιστικό ρόλο μιας άλλης όπερας, της Μαντάμα Πεταλούδας του Πουτσίνι όπου είχε τραγουδήσει εκεί για πρώτη φορά το προηγούμενο βράδυ. Δεν είχε κοιμηθεί μέχρι τις 5 π.μ., αλλά ξύπνησε με τηλεφωνική κλήση στις 7:30 π.μ. ζητώντας της να τραγουδήσει και πάλι στις 1 μ.μ. Η συναλία μεταδόθηκε σε όλο τον κόσμο ως μέρος της σειράς Live in HD της Μητροπολιτικής Όπερας. Η Οπολάις έπαιξε το ρόλο και πάλι στην σεζόν παραγωγής 2014/15 της Μητροπολιτικής Όπερας.
Το τραγούδι της Οπολάις στο Μαντάμα Πεταλούδα στη μητροπολιτική όπερα έχει λάβει θετικές κριτικές. Ο Παρατηρητής της Νέας Υόρκης σημείωσε την "φωνή της και τη διείσδυση της θεατρικής παρουσίας" και ότι "είναι η πιο συναρπαστική Κίο-Κίο-Σαν της Μητροπολιτικής Όπερας από τότε που η Ντιάνα Σοβιέρο τραγούδησε τον ρόλο εδώ πριν σχεδόν 20 χρόνια".
Η εμφάνισή της ως Μιμί στο La bohème στη μητροπολιτική όπερα της Νέας Υόρκης έχει επαινεθεί επίσης. Η Community Digital News σημείωσε ότι «συνδέεται άμεσα με το υπάρχον κάστινγκ» και «βρήκε τη στιγμιαία χημεία στη σκηνή» και έχει μια "υπέροχη, νεανική, αβίαστη φωνή".
Η Οπολάις υποδύθηκε τον ρόλο του τίτλου στο Μανόν Λεσκώ του Πουτσίνι στο Κόβεντ Γκάρντεν κατά την περίοδο 2013/14 και επίσης στη μητροπολιτική όπερα της Νέας Υόρκης τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2016.
Τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2017 εμφανίστηκε ως Ρουσάλκα στη νέα παραγωγή της όπερας του Ντβόρακ στη Μητροπολιτική Όπερα.

Προσωπική ζωή

Η Οπολάις παντρεύτηκε τον Άντρις Νέλσονς, επίσης Λετονό, το 2011 και χώρισαν το 2018. Η κόρη τους γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 2011.
Ερυθρίνα

Η ερυθρίνα (Erythrina), γνωστή και ως Coral Tree, είναι δένδρο της οικογένειας Pea, Fabaceae. Υπάρχουν περίπου 130 διαφορετικά είδη τα οποία ευδοκιμούν παγκοσμίως, κυρίως στις τροπικές περιοχές. Το ύψος του μπορεί να φτάσει ακόμη και τα τριάντα μέτρα, ενώ η ονομασία του προκύπτει από την ελληνική λέξη ερυθρóς (erythros) και χαρακτηρίζει το κόκκινο χρώμα του άνθους του.
Μπόμπι Ρόμπσον

Ποδοσφαιρική καριέρα

Η επαγγελματική του καριέρα, κατά την οποία διακρίθηκε στη θέση του περιφερειακού επιθετικού, διήρκεσε σχεδόν είκοσι χρόνια, στα οποία έπαιξε μόνο σε τρεις ομάδες: την Φούλαμ, την Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον και τους Βανκούβερ Ρόαγιαλς. Έκανε και είκοσι εμφανίσεις με την Εθνική Αγγλίας, πετυχαίνοντας τέσσερα γκολ.

Προπονητική καριέρα

Ωστόσο ήταν περισσότερο γνωστός για την επιτυχία του ως προπονητής και μάνατζερ διάφορων ομάδων στην Αγγλία και το εξωτερικό. Οι ομάδες που υποστήριξε κέρδισαν πρωταθλήματα και διακρίσεις στην Ολλανδία, την Πορτογαλία, την Αγγλία και την Ισπανία. Υπό την καθοδήγησή του επίσης η Εθνική Αγγλίας έφτασε στα ημιτελικά του Μουντιάλ του 1990. Διατέλεσε και σύμβουλος στην Εθνική Ιρλανδίας.
Στέφθηκε Ιππότης το 2002 και ήταν επίτιμος πρόεδρος της Ίπσουιτς Τάουν. Από το 1991 έπασχε από καρκίνο. Απεβίωσε στις 31 Ιουλίου του 2009 σε ηλικία 76 ετών.
Δημήτρης Τζούριτς

Οικογενειακά στοιχεία

Ο Τζούριτς προέρχεται από αθλητική οικογένεια και στο άθλημα τον μύησε ο πατέρας του, Μίλαν. Ο Δημήτρης γεννήθηκε στο Σαράγεβο, ωστόσο από τριών έως επτά ετών έζησε στην Ορεστιάδα. Αργότερα μετακόμισε στην Κύπρο όπου αγωνίστηκε στον Παφιακό, που αποτέλεσε τη δεύτερή του ομάδα μετά την Μπούντοσνοστ. Επέστρεψε στην Ορεστιάδα σε ηλικία 15 ετών όπου αγωνίστηκε στο παιδικό και εφηβικό τμήμα της τοπικής ομάδας. Η αδελφή του, Ιβάνα Τζούριτς, είναι επίσης αθλήτρια της πετοσφαίρισης και μάλιστα στη γυναικεία ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς.

Καριέρα

Ο Τζούριτς ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στον Ολυμπιακό Πειραιώς, καταλαμβάνοντας αρχικά θέση ξένου, μέχρι που πήρε και τυπικά την ελληνική υπηκοότητα. Το 2009, κατέκτησε το νταμπλ έχοντας κομβικό ρόλο, φέρνοντας το Πρωτάθλημα Ελλάδας στον Ολυμπιακό μετά από πέντε χρόνια και το Κύπελλο μετά από επτά. Την αγωνιστική περίοδο 2009-10 κατέκτησε το πρωτάθλημα με την ομάδα του Ολυμπιακού, καθώς και το Σούπερ Καπ απέναντι στην ομάδα του Παναθηναϊκού, αγώνα στον οποίο αναδείχθηκε MVP. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2010-11, κατέκτησε και πάλι το νταμπλ με τον Ολυμπιακό, παίρνοντας το Μάρτιο το Κύπελλο  και το Μάιο της ίδιας χρονιάς το Πρωτάθλημα Ελλάδος. Παράλληλα η Ε.Ο.ΠΕ. ανακοίνωσε πως ο Τζούριτς με 100 βαθμούς ήταν και ο νικητής του Επάθλου Forthnet.
Τον Ιούνιο του 2011 ο παίκτης έκλεισε έναν πενταετή κύκλο στην ομάδα του Πειραιά και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ιταλική ομάδα Τρεντίνο για τα επόμενα δύο χρόνια, όπου αγωνίστηκε ως κεντρικός. Με τα χρώματα της ιταλικής ομάδας κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ιταλίας (2012), το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων (2012, 2013), δύο φορές το Κύπελλο Ιταλίας (2012, 2013) και μία φορά το Πρωτάθλημα Ιταλίας (2013).
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14, αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα Τουρκίας με την Χάλκμπανκ Άνκαρα, κατακτώντας όλους τους εγχώριους τίτλους, ενώ παράλληλα ήταν Φιναλίστ στο Champions League. Αφού έκανε στη συνέχεια ένα πέρασμα από το Πρωτάθλημα της Κορέας και τους Σούγουον Βίξτορμ, επέστρεψε ξανά στην Τρεντίνο, όπου κατέκτησε ένα ακόμη Πρωτάθλημα Ιταλίας (2015), και γίνοντας δύο φορές Φιναλίστ στο CEV Cup (2015) και στο Champions League (2016).
Την περίοδο 2016-18, αγωνίστηκε με την ομάδα της Μπλου Βόλεϊ Βερόνα και τον Ιούνιο του 2018, επέστρεψε μετά από επτά χρόνια στην Ελλάδα για λογαριασμό του Π.Α.Ο.Κ. όπου παρέμεινε μέχρι και τις αρχές του 2019 οπότε και προέβη στην από κοινού λύση της συνεργασίας του με τον σύλλογο.
Τρύφων Κουταλίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Καλαμάτα, όπου ο πατέρας του ασκούσε το δικηγορικό επάγγελμα. Η καταγωγή του πατέρα του ήταν από τον Πύργο της έξω Μάνης. Επιχείρησε να σπουδάσει αρχιτεκτονική στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο αποτυγχάνοντας στρεφόμενος τελικά προς τα νομικά. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου έγινε και διδάκτωρ, με εισήγηση του Καθηγητή Κωνσταντίνος Ρόκας, και μετεκπαιδεύτηκε στο αεροπορικό δίκαιο στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Επέστρεψε στην Αθήνα αναλαμβάνοντας νομικός σύμβουλος στην Ασπίς Πρόνοια. Στη συνέχεια προσελήφθη στην Ολυμπιακή Αεροπορία και στο νομικό επιτελείο του Αριστοτέλη Ωνάση, του οποίου εξελίχθηκε σε στενό φίλο και προσωπικό σύμβουλο. Το 1974 παραιτήθηκε από το διοικητικό συμβούλιο της Ολυμπιακής Αεροπορίας, στο οποίο είχε ήδη διατελέσει μια φορά πρόεδρος, διαφωνώντας με την κρατικοποίησή της, επέστρεψε όμως σύντομα πάλι ως πρόεδρος της Ολυμπιακής, θέση από την οποία παραιτήθηκε σε μικρό χρονικό διάστημα.
Μέχρι τον θάνατό του διατηρούσε μια από τις σημαντικότερες δικηγορικές εταιρίες. Υπήρξε στενός φίλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στην διαθήκη του οποίου είχε οριστεί εκτελεστής, καθώς και του Χρήστου Λαμπράκη. Ως φίλος του τελευταίου διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ίδρυση του πρώτου ιδιωτικού τηλεοπτικού καναλιού του "Mega Channel". Είχε διατελέσει μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη (ΔΟΛ), αντιπρόεδρος της Εμπορικής Τράπεζας και πρόεδρος του δ.σ. της Γενικής Τράπεζας. Αρθρογραφούσε τακτικά στην εφημερίδα "Το Βήμα" υπογράφοντας με το ψευδώνυμο Παπινιανός. Είχε γράψει ένα βιβλίο με τις αναμνήσεις του από το δικηγορικό επάγγελμα υπό τον τίτλο Παπινιανός, ο δικηγόρος (εκδόσεις Εστία, 2003).
Απεβίωσε στις 20 Μαρτίου 2012 στην Αθήνα από οξεία παγκρεατίτιδα και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Είχε παντρευτεί δύο φορές, σε α΄ γάμο με την Χριστίνα Θ. Λαναρά, κόρη της γνωστής οικογένειας, και σε β΄ γάμο με την Σόφη Δασκαλάκη, χήρα του Μιχαήλ Βρανόπουλου. Από τον γάμο του με την Χριστίνα Λαναρά είχε αποκτήσει μια κόρη, την σκηνοθέτη Όλγα Μαλέα.
Μετάξινο βιβλίο

Το μετάξινο βιβλίο είναι ένα αρχαίο βιβλίο αστρονομίας με κείμενα Κινέζων αστρονόμων, περίπου του 400 π.Χ., το οποίο ανακαλύφτηκε στον τάφο Mawangdui της Κίνας το 1973. Έχει καταγραμμένους 29 κομήτες που ονομάζει 彗星, που μεταφράζεται "αστέρια σκούπες" και οι οποίοι είχαν γίνει ορατοί από τη γη σε μία περίοδο περίπου 300 ετών.

Περιεχόμενο

Το περιεχόμενο του μετάξινου βιβλίου είναι ο πρώτος άτλαντας κομητών. Καταγράφει περίπου είκοσι απεικονίσεις κομητών. Μερικές από τις σελίδες του έχουν μήκος ενάμιση μέτρο. Κάθε εικόνα συνοδεύεται και από ένα κείμενο που περιγράφει ένα γεγονός που συμπίπτει χρονικά με την εμφάνιση του εκάστοτε κομήτη, παραδείγματος χάριν, "ο θάνατος του πρίγκηπα", "ο ερχομός της πανούκλας", ή "η ξηρασία 3 ετών".
Εύδης Α΄ του Τρουά

Ο Εύδης, γαλλ. Eudes/Odo I (απεβ. 10 Ιουνίου 871) ήταν κόμης του Τρουά (852-859) και κόμης του Σατωντάν (871).

Βιογραφία

Η καταγωγή του δεν είναι σίγουρη. Το όνομά του είναι σύνηθες στον Οίκο των Ουνταλριχιδών του Εύδη Α΄ κόμη της Ορλεάνης, πεθερού του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού. Οι πιο πρόσφατες μελέτες τον κάνουν γιο του Ροβέρτου Γ΄ κόμη του Βορμς, από τον Οίκο των Ροβερτιδών και της Βάλντραντα, κόρης του Εύδη Α΄. Αν αυτή η θεωρία είναι ορθή, τότε είναι νεότερος αδελφός του Ροβέρτου του Ισχυρού δούκα του Μαιν.
Όπως και οι υπόλοιποι του Οίκου του, ήταν πιστός ακόλουθος του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού βασιλιά της Δυτικής Φραγκίας. Αν και είχε καλά προικιστεί με ιδιοκτησίες στην Αυστρασία, όπως και ο αδελφός του Ροβέρτος, τις εγκατέλειψε έπειτα από τη συνθήκη του Βερντέν το 843 με σκοπό να ακολουθήσει πάλι τον Κάρολο Β΄. Το 846 του χορηγήθηκαν γαίες στην περιοχή του Σατωντάν, που τον έκαναν κόμη του Ανζού και νυμφεύτηκε τη Βαντιλμόντις.
Το 852, έπειτα από το τέλος του Αλέραν μαργράβου της Σεπτιμανίας, ορίστηκε στη θέση του και ο Ροβέρτος τον διαδέχθηκε στο Ανζού. Το 853 συμμετείχε στην υλοποίηση της συνθήκης μεταξύ του Καρόλου Β΄ και του ετεροθαλούς αδελφού εκείνου Λοθαρίου Α΄ της Μέσης Φραγκίας στο Σερβαί, ως απεσταλμένος μαζί με τον Βένιλο επίσκοπο του Σαν. Το 858 ο Κάρολος Β΄ ονόμασε τον γιο του Λουδοβίκο Β΄ τον Τραυλό ως δούκα του Μαιν (ducatus Cenomannicus) και ο Ροβέρτος, θυμωμένος για την απώλεια της επιρροής του εκεί, εξεγέρθηκε με τη βοήθεια του Λουδοβίκου Β΄ του Γερμανικού βασιλιά της Ανατολικής Φραγκίας. Ο Εύδης Α΄ σύντομα τους ακολούθησε. Τότε οι δύο αδελφοί εκτοπίστηκαν από τις κομητείες τους και το Τρουά κατασχέθηκε και ανατέθηκε σε κάποιον Ροδόλφο.
Ο Εύδης Α΄ ίσως ανέκτησε το Τρουά, όταν το 866 απεβίωσε ο Ροδόλφος, ίσως όχι. Πάντως ο γιος του Εύδης Β΄ ήταν στο Τρουά το 876. Όπως και να έχει, ο Ροβέρτος δήλωσε υποτέλεια και έλαβε τη μαρκιωνία της Νευστρίας.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Έβρου

Ιστορία

Η «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Έβρου» συστάθηκε το 1969, έπειτα από την απόσχιση των σωματείων του νομού Έβρου από την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θράκης.
Χριστάκης Κατσαμπάς

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χριστάκης Κατσαμπάς γεννήθηκε στους Άγιους Ομολογητές το 1925. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Εργαζόταν ως δημοσιογράφος.
Την περίοδο 1967-1969 διετέλεσε Πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Κύπρου και την περίοδο 1990-1995 διετέλεσε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων.
Απεβίωσε στις 4 Αυγούστου 2002.

Πολιτική διαδρομή

Το 1944 έγινε μέλος του ΑΚΕΛ, στο οποίο προσλήφθηκε ως γραμματειακό προσωπικό. Ακολούθως, ανέλαβε Γενικός Γραμματέας της Ανορθωτικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΑΟΝ), έως το 1953. Στη συνέχεια, εργοδοτήθηκε στην εφημερίδα Νέος Δημοκράτης. Το 1955, λόγω του αγώνα της ΕΟΚΑ, η βρετανική διοίκηση της Κύπρου έθεσε εκτός νόμου το ΑΚΕΛ, την ΑΟΝ και τον Νέο Δημοκρατή και συνέλαβε στελέχη του ΑΚΕΛ, του Χριστάκη Κατσαμπά συμπεριλαμβανομένου. Πέρασε 17 μήνες στα κρατητήρια.
Στη συνέχεια εργοδοτήθηκε στην εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος, της οποίας έγινε αρχισυντάχτης το 1960.
Συμμετείχε στις Βουλευτικές εκλογές 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων ως αριστίνδην υποψήφιος αλλά δεν εξελέγη. Ωστόσο, το 1995, επειδή ο βουλευτής εκλογικής περιφέρειας Λευκωσίας του ΔΗΣΥ, Αλέκος Μαρκίδης, διορίστηκε Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας, τη θέση του στη βουλή πήρε ο Χριστάκης Κατσαμπάς στις 2 Φεβρουαρίου 1995 ως πρώτος επιλαχών. Ωστόσο, τον Μάρτιο του 2006 το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την εκλογή του λόγω μη διενέργειας αναπληρωματικής εκλογής.

Τιμητικές διακρίσεις

Στις 20 Μαρτίου 2002 το Ινστιτούτο Μέσων Επικοινωνίας του Intercollege του απένειμε το Βραβείο Συνολικής Δημοσιογραφικής Προσφοράς Θεόδουλου Φ. Κωνσταντινίδη. Στις 9 Απριλίου 2002 η Ένωση Συντακτών Κύπρου τίμησε τον Χριστάκη Κατσαμπά για τη μισού αιώνα προσφορά του στη δημοσιογραφία.
Εθνόσημο της Καρπαθο-Ουκρανίας

Το εθνόσημο της Καρπαθο-Ουκρανίας είναι το επίσημο εραλδικό έμβλημα της περιφέρειας Ζακαρπάτια στην Ουκρανία.
Το εθνόσημο δημιουργήθηκαν μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η περιοχή της Ρουθηνίας των Καρπαθίων αποσπάστηκε από την Ουγγαρία και προσαρτήθηκε στο νεοσύστατο κράτος της Τσεχοσλοβακίας. Το σχεδίασε ο Γκούσταφ Φρίντριχ. Οι Ρουθηνοί είχαν λάβει υποσχέσεις για αυτονομία στο πλαίσιο της νέας χώρας και ως εκ τούτου δημιουργήθηκε εθνόσημο για τη γη τους.
Τα χέρια δείχνουν τα ουκρανικά βάμματα (εραλδικά χρώματα μπλε και του χρυσού στο πρώτο (dexter) πεδίο και μια κόκκινη αρκούδα σε ασημί στο δεύτερο πεδίο. Η αρκούδα είναι ίσως σύμβολο για τη άγρια ζωή στα καρπάθια. Οι οριζόντιες γραμμές θα μπορούσαν να ήταν έμπνευση από εθνόσημο της Ουγγαρίας, στην οποία άνηκε προηγουμένως η περιοχή.
Τα εθνόσημο χρησιμοποιήθηκε από το βραχύβιο κράτος της Καρπαθο-Ουκρανίας το 1939, αλλά με την προσθήκη της Ουκρανικής τρίαινας στο πάνω μπλε μέρος, το οποίο χρησιμοποιήθηκε προηγουμένως από την Ουκρανική λαϊκή Δημοκρατία.

Επειδή το έδαφος της Καρπαθο-Ουκρανίας είναι η σημερινή περιφέρεια Ζακαρπατίας, το εθνόσημο χρησιμοποιείται από τη Ζακαρπατία σήμερα.
Αγία Σοφία (ναός, Μερόπειο Ίδρυμα)

Ιστορικό

Είναι αφιερωμένος στην Αγία Σοφία και στις τρεις κόρες της Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη που βρήκαν μαρτυρικό θάνατο στη Ρώμη, στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού. Ο ναός γιορτάζει στις 17 Σεπτεμβρίου. Αποστολή του Μεροπείου Ιδρύματος ήταν η μόρφωση φτωχών κοριτσιών. Γι' αυτό και το πρώτο συμβούλιο του Ιδρύματος το 1914 αποφάσισε να ανεγείρει ναό εντός των εγκαταστάσεών του επ' ονόματι της Αγίας Σοφίας.
Τα θεμέλιά του τέθηκαν το 1919 από τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρυσόστομο Α΄. Τα εγκαίνια έγιναν το 1926. Χτίστηκε σε σημείο όπου βρίσκονταν τα ερείπια ιερού της Αθηνάς. Το ιερό υπήρχε στη νότια πλευρά του σπιτιού όπου κατοικούσε ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος Πρόκλος, διευθυντής της πλατωνικής Ακαδημίας. Κατά τη διάρκεια των εργασιών για να μπουν τα θεμέλια του ναού, ανακαλύφθηκαν μωσαϊκά, άγαλμα της θεάς Αθηνάς και άλλα αντικείμενα. Σημειωτέον ότι για να κατασκευαστεί η τοιχοδομή του ναού χρησιμοποιήθηκαν τμήματα προϋπαρχόντων εκεί κλασικών και ελληνιστικών κτισμάτων.
Σιμ Ντε Γιονγκ

Καριέρα

Ο Ντε Γιονγκ ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τις ακαδημίες της Ντε Χράαφσχαπ. Το 2005 πήγε στις ακαδημίες του Άγιαξ, ενώ δύο χρόνια αργότερα προάχθηκε στην ανδρική ομάδα. Το πρώτο του ντεμπούτο το έκανε στον εκτός έδρας αγώνα με την Σπάρτα Ρότερνταμ. Τη σεζόν 2007-08, ήταν ένας από τους νεότερους παίκτες και ο μοναδικός, ο οποίος ήταν κάτω των 20 ετών και έχει αγωνιστεί σε 20 ματς . Στις 16 Ιανουαρίου, ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι τον Ιούνιο του 2013 . Όμως τραυματίστηκε στον αγώνα με τη Βίλεμ ΙΙ, και βγήκε εκτός αγωνιστικής δράσης για δύο μήνες. Επέστρεψε τον Απρίλη στην αγωνιστική δράση και αγωνίστηκε ως αλλαγή με την Ντε Χράαφσχαπ.
Κατά το ξεκίνημα της σεζόν 2009-10, ο Ντε Γιονγκ χρησιμοποιούνταν ως αλλαγή. Όμως τελικά κατάφερε να κερδίσει μία θέση στην αρχική εντεκάδα. Τον Ιανουάριο του 2010 σκόραρε το νικηφόρο γκολ στην παράταση του ημιτελικού αγώνα κυπέλλου με αντίπαλο την ΝΕΚ. Στις 21 Φεβρουαρίου  σκόραρε ένα γκολ στην νίκη του Άγιαξ με 4-0 με αντίπαλο την Φίτεσε.
Στις 15 Μαΐου 2011, ο Ντε Γιονγκ αγωνίστηκε στον κρίσιμο αγώνα με τη Τβέντε, καθώς όποια ομάδα νικούσε, θα κατακτούσε και το πρωτάθλημα. Ο Ντε Γιονγκ βοήθησε τον Άγιαξ να κερδίσει τον αγώνα (3-1), με αποτέλεσμα η ομάδα του Άμστερνταμ να κατακτήσει το 30ό πρωτάθλημα στην ιστορία του.
Τη σεζόν 2011–12 συνήθιζε να αγωνίζεται σαν επιθετικός, βοηθώντας την ομάδα, όταν κάποιοι από τους βασικούς επιθετικούς είναι τραυματίες. Ο Ντε Γιονγκ σκόραρε και τα 2 γκολ στον αγώνα με τη Φένλο στις 2 Μαΐου 2012, βοηθώντας τον Άγιαξ να διατηρήσει τον τίτλο της Ερεντιβίζιε.
Το καλοκαίρι του 2012, ο Ντε Γιονγκ έγινε αρχηγός της ομάδας, μετά την μεταγραφή του Γιαν Βερτόνχεν στην Τότεναμ. Ο Ντε Γιονγκ ήταν σε καλή φόρμα στο Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς σκόραρε ένα γκολ επί της Μάντσεστερ Σίτι.

Εθνική Ομάδα

Στις 11 Αυγούστου 2010 ο Ντε Γιονγκ έκανε το διεθνές ντεμπούτο του με αντίπαλο την Εθνική Ουκρανίας (1-1). Σκόραρε το πρώτο του γκολ με την εθνική στις 7 Ιουνίου 2013, με αντίπαλο την Ινδονησία.