Hügelkultur

To Hügelkultur είναι μια διαδικασία κομποστοποίησης που χρησιμοποιεί εξυψωμένες κλίνες φύτευσης ή αναχώματα, θεμελιωμένα σε σάπια ξύλα και άλλου είδους κομποστοποιήσιμη βιομάζα. Η διαδικασία βοηθά στη βελτίωση της γονιμότητας, στη συγκράτηση του νερού και τη θέρμανση του εδάφους κατά τους χειμερινούς μήνες, ιδιαίτερα για τα φυτά που καλλιεργούνται στα ή κοντά στα αναχώματα.

Περιγραφή

Το Hügelkultur αναπαράγει τη φυσική διαδικασία αποσύνθεσης που λαμβάνει χώρα στο έδαφος του δάσους. Τα δέντρα που πέφτουν για διάφορες αιτίες στο δάσος γίνονται συχνά βάση για τη διαμόρφωση υπερυψωμένων κλινών κατά την αποσύνθεσή τους παρέχοντας ταυτόχρονα οικολογικό καταφύγιο για τα έντομα. Καθώς αποσυντίθεται, το ξύλο γίνεται το πορώδες, κάτι που τού επιτρέπει να αποθηκεύει το νερό «σαν σφουγγάρι». Σταδιακά το νερό απελευθερώνεται πίσω στο περιβάλλον, προς όφελος των κοντινών φυτών
Οι υπερυψωμένες κλίνες Hügelkultur είναι ιδανικές για χώρους στους οποίους το υποκείμενο έδαφος είναι κακής ποιότητας ή εξαιρετικά συμπιεσμένο. Επίσης είναι εύκολα διαχειρίσιμες εξαιτίας του σχετικού ύψους τους από το έδαφος. Οι κλίνες έχουν έκταση περίπου 0,90 m x 1,8 m και ύψος περίπου 0,90 m.

Πλεονεκτήματα

Η σταδιακή αποσύνθεση του ξύλου είναι μακροπρόθεσμη πηγής θρεπτικών συστατικών για τα φυτά. Μία μεγάλη κλίνη θα μπορούσε να δώσει σταθερή παροχή θρεπτικών συστατικών για 20 χρόνια ή περισσότερο με την προϋπόθεση να χρησιμοποιεί κανείς κατά την κατασκευή μόνο σκληρά ξύλα. Η δαδικασία της κομποστοποίησης παράγει επίσης θερμότητα, η οποία επεκτείνει την καλλιεργητική περίοδο. Εκτός αυτών, η υπερυψωμένη κλίνη αυξάνει τον αερισμό του εδάφους καθώς τα κλαδιά και τα παρακλάδια τους σπάζουν, κάτι που σημαίνει βέβαια ότι η κλίνη μακροπρόθεσμα χρειάζεται αναδημιουργία. Οι κορμοί και τα κλαδιά δρουν σαν σφουγγάρι. Το νερό της βροχής αποθηκεύεται και απελευθερώνεται υγρασία κατά τη διάρκεια ξηρότερων περιόδων. Στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται πότισμα, εκτός από περιόδους παρατεταμένης ξηρασίας.

Ιστορία

Η λέξη Hügelkultur είναι Γερμανική και σημαίνει κυριολεκτικά «καλλιεργητικό ανάχωμα» ή «λοφοκαλλιέργεια». Εφαρμόζεται στη Γερμανία και Ανατολική Ευρώπη επί εκατοντάδες χρόνια, πριν αναπτυχθεί περαιτέρω από τον Sepp Holzer, Αυστριακό ειδικό στην αεικαλλιέργεια (Permaculture). Επιπλέον, εκπρόσωποι της αεικαλλιέργειας, όπως ο Paul Wheaton και ο Geoff Lawton υποστηρίζουν σθεναρά τη χρήση καλλιεργητικών κλινών Hügelkultur ως πλήρη αεικαλλιεργητικό σχεδιασμό.

Κατασκευή

Στη βασική τους μορφή τα αναχώματα κατασκευάζονται από συσσωρευμένους κορμούς, κλαδιά, φυτικά απόβλητα, λίπασμα και επιπλέον χώμα απευθείας στο έδαφος ή σε ρηχό βάλτο. Η υπερύψωση μπορεί να γίνει σταδιακά από εναλλασσόμενα στρώματα ξύλου, χλοοτάπητα κομπόστ, άχυρου και χώματος. Παρά το γεγονός ότι η κατασκευή τους είναι απλή, ο σχεδιασμός είναι αναγκαίος για να μη δημιουργηθούν απότομες πλαγιές που οδηγούν πιθανώς σε διάβρωση. Σε ορισμένα σχέδια συνιστάται βαθμός κλίσης μεταξύ 65 και 80 βαθμών.
Στο βιβλίο του Desert or Paradise: Restoring Endangered Landscapes Using Water Management, Including Lake and Pond Construction, ο Holzer περιγράφει μια μέθοδο κατασκευής Hügelkultur στην οποία ενσωματώνονται σκουπίδια, όπως χαρτόνι, ρούχα και απορρίμματα της κουζίνας. Συνιστά αναχώματα με 1 μέτρο πλάτος και οποιοδήποτε μήκος. Οι καλλιεργητικές κλίνες δημιουργούνται σε 0,7 μέτρα όρυγμα σε αμμώδες έδαφος και χωρίς τάφρο αν το έδαφος είναι υγρό.