google/wiki40b huggingface dataset:
Ουρακοτάγκος

Ανατομία και φυσιολογία

Το ύψος του ουρακοτάγκου κυμαίνεται κοντά στο 1,5 μέτρο. Κατά μέσον όρο, ένας ουρακοτάγκος ζυγίζει μεταξύ 33 και 82 κιλών. Το βάρος των αρσενικών μπορεί να ανέρχεται στα 110 κιλά ή περισσότερο. Τα χέρια του ουρακοτάγκου θυμίζουν αρκετά τα ανθρώπινα χέρια: έχουν τέσσερα μακριά δάχτυλα και έναν αντιτάξιμο αντίχειρα. Τα δάχτυλα των ποδιών τους έχουν σχεδόν τον ίδιο σχηματισμό. Οι ουρακοτάγκοι μπορούν να κρατούν αντικείμενα με τα χέρια ή τα πόδια τους.
Οι ουρακοτάγκοι έχουν μακρύ, ογκώδες σώμα, έναν χοντρό λαιμό, μακριά και δυνατά χέρια, κοντά και λυγισμένα πόδια και δεν έχουν ουρά. Το μακρύ τρίχωμα τους είναι κυρίως κόκκινο-καφέ, αν και διαφέρει από είδος σε είδος: Οι ουρακοτάγκοι της Σουμάτρα έχουν πιο αραιό και ανοιχτόχρωμο τρίχωμα.
Το κεφάλι των ουρακοτάγκων είναι μεγάλο, με προεξέχουσα την στοματική περιοχή. Ο μέγιστος χρόνος ζωής τους είναι γύρω στα 50 χρόνια. 
Χαρακτηριστικό των ουρακοτάγκων είναι πως αποτελούν το πιο δενδρόβιο είδος μεταξύ των μεγάλων πιθήκων, καθώς ζουν σχεδόν αποκλειστικά στα δέντρα. Κάθε νύχτα φτιάχνουν μικρά "καταφύγια" για να κοιμηθούν, από δέντρα και φυτά. Είναι οι πιο μοναχικοί πίθηκοι: τα αρσενικά και τα θηλυκά έρχονται σε επαφή μόνο για να ζευγαρώσουν. Οι μητέρες μένουν με τα μωρά τους για έξι-εφτά χρόνια.
Τα χέρια των ουρακοτάγκων είναι διπλάσια από τα πόδια τους. Αυτό οφείλεται κυρίως στο μήκος της ακτίνας της ωλένης και όχι του βραχίονα. Τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών είναι κυρτά, γεγονός που τους επιτρέπει να κρατιούνται ευκολότερα από τα κλαδιά. Οι ουρακοτάγκοι έχουν λιγότερους περιορισμούς στις κινήσεις τους, χάρη στον σχηματισμό των αρθρώσεων τους. Σε αντίθεση με τους γορίλες και τους χιμπαντζήδες, οι ουρακοτάγκοι δεν στηρίζονται στις αρθρώσεις των δαχτύλων τους όταν περπατούν, αλλά περπατούν κυρίως στηριζόμενοι στις γροθιές τους.

Ομοιότητα με τον άνθρωπο

Οι ουρακοτάγκοι μοιάζουν σε τόσο μεγάλο βαθμό με τους ανθρώπους, που στο παρελθόν πιστευόταν ότι ήταν άνθρωποι οι οποίοι κρύβονταν για να αποφύγουν την εργασία.
Χριστόφορος Β΄ του Μπάντεν-Ρόντεμαχερν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βερνάρδου Γ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Φραντσίσκας του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρης του Καρόλου Α΄ κόμη του Λινύ & Μπριέν.
Το 1575 απεβίωσε στο Ρόντεμαχερν σε ηλικία 38 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Εδουάρδος-Φορτουνάτος.
Ηλίας Βενέζης (εργογραφία)

Χρονολογικός κατάλογος των έργων του Ηλία Βενέζη.
Κάρολος της Δανίας

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Χριστιανού Ε΄ της Δανίας και της Καρλόττας-Αμαλίας, κόρης του Γουλιέλμου ΣΤ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φρειδερίκος Δ΄ της Δανίας.
Γεννήθηκε στο κάστρο Κοπενχάγκεν και η εκπαίδευσή του ανατέθηκε στον Γιόχαν-Γκέορκ Χόλσταϊν, που τον αντικατέστησε το 1696 ο Κάρλ Άλεφεντ. Υπεύθυνος για την ανατροφή του ήταν ο Χρίστιαν-Ζήγκφρητ φον Πλέσεν.
Υπέφερε από ασθενή υγεία και άκουγε δύσκολα. Για να επωφεληθεί από ένα πιο ήπιο κλίμα, στάλθηκε σε εκπαιδευτικό ταξίδι στη Γαλλία, όπου διέμεινε πιο πολύ στο Μονπελιέ και στην Ιταλία. Στο ταξίδι συνοδευόταν από τον γιο του παιδαγωγού του Καρλ-Άντολφ φον Πλέσεν, τον οποίο αργότερα έκανε Αυλάρχη και Καγκελάριο.
Δεν νυμφεύτηκε. Το διάστημα 1697-99 η πολιτική της Δανίας ήταν να συμμαχήσει με τη Σουηδία και σχεδιάστηκε ο γάμος της αδελφής του Σοφίας-Χέντβιχ με τον Κάρολο ΙΒ΄ της Σουηδίας και ο δικός του με την μία αδελφή του Καρόλου ΙΒ΄, αλλά κανείς γάμος δεν υλοποιήθηκε.

Ιδιοκτήτης γης και ιπποτρόφος

Επέστρεψε στη Δανία και εγκαταστάθηκε στο κάστρο Γιέγκερσπρις, που του παραχώρησε ο αδελφός του, όταν το 1699 ανέλαβε βασιλιάς. Ξεκίνησε αμέσως μία μεγάλη επέκταση του κάστρου και μια και αγαπούσε τα άλογα, όπως ο πατέρας και ο αδελφός του, έφτιαξε ένα ιπποφορβείο.
Η μητέρα του απεβίωσε το 1715 και από αυτήν κληρονόμησε τις ενορίες Βέμμετοφτε και Χόιστρουπ στη νήσο Ζέαλαντ και το ανάκτορο Σαρλόττενμπορκ στην Κοπεγχάγη. Μεταξύ των ιδιοκτησιών του ήταν και ένας ευχάριστος κήπος έξω από τη Βόρεια πύλη της Κοπεγχάγης, γνωστός με το όνομα ο κήπος του πρίγκιπα ή το μπλε αγρόκτημα, ονόματα που επέζησαν ως τοπωνύμια.

Τα επόμενα έτη

Ο αδελφός του, χωρίς να χωρίσει την 1η του σύζυγο, νυμφεύτηκε 2η και όταν αυτή απεβίωσε, νυμφεύτηκε μοργανατικά την Άννα-Σοφία Ρέβεντλοβ. Όταν απεβίωσε η 1η, ο Φρειδερίκος Δ΄ ανύψωσε την Άννα-Σοφία σε βασίλισσα. Σε αυτό εναντιώθηκε o Κάρολος και η αδελφή του Σοφία-Χέντβιχ. Ο Κάρολος μετακινήθηκε μόνιμα στην ενορία Βέμμετοφτε και διατηρούσε μία υπερβολική οικοσκευή. Ο φον Πλέσεν ασκούσε μεγάλη επιρροή στον πρίγκιπα.
Ο Κάρολος συμφιλιώθηκε με τον Φρειδερίκο Δ΄, μάλιστα έγινε ανάδοχος ενός τέκνου, που απέκτησε ο αδελφός του με την Άννα-Σοφία. Υπέφερε από ασθενή υγεία σε όλη τη ζωή του· απεβίωσε το 1729 και τάφηκε στον καθεδρικό του Ρόσκιλντε.
Γεώργιος Γουλιμής

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Αγγελόκαστρο Μεσολογγίου και ήταν γιος του Μιλτιάδη Γουλιμή, γόνου παλαιάς οικογένειας πολιτικών. Συμμετείχε στην επανάσταση του 1821 πολεμώντας στις πολιορκίες του Μεσολογγίου. Κατά την έξοδο της τελευταίας πολιορκίας διέφυγε. Το 1844 εξελέγη βουλευτής επανεκλεγόμενος αρκετές φορές (1850, 1853, 1865 κ.α.).
Γιος του ήταν ο Μιλτιάδης Γουλιμής.
Ίδα της Βερνικίας

Η οικογένεια του Ίδα

Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει ότι η βασιλεία του Ίδα ξεκίνησε το 547, καταγράφεται σαν γιος του Εόππα, εγγονός του Έσα και δισέγγονος του Ινγκουί. Η "Βρεττανική Ιστορία" αναφέρει αντίστοιχα ότι ήταν γιος του Εόππα και ο πρώτος βασιλιάς στην Βερνικία. Σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό βασίλευσε 12 χρόνια και ίδρυσε την πρωτεύουσα της Βερνικίας στο κάστρο του Μπάμπουργκ, το χρονικό συγχέει την Βερνικία με το μετέπειτα βασίλειο της Νορθουμβρίας αφού αναφέρει σαν διάδοχο του τον Αέλα της Ντέιρα. Η Νορθουμβρία δεν υπήρξε ποτέ ως βασίλειο μέχρι την ένωση της Βερνικίας με την Ντέιρα γεγονός το οποίο συνέβη με τον εγγονό του Ίδα Έθελφριθ. Τα γενεαλογικά δέντρα του Αγγλοσαξονικού χρονικού και της Βρετανικής Ιστορίας αναφέρουν ότι είχε 12 γιους τους ανάμεσα τους οι Άντα, Έθελρικ, Θεοδώριχο, Έντρικ, Θεόδωρο, Όσμιρ και Έλρικ, μερικοί από αυτούς καταγράφονται ως βασιλείς. Ένας από τους γιους του ο Θεοδώριχος της Βερνικίας πολέμησε εναντίον μιας Βρετανικής συμμαχίας υπό τον Ούριεν Ρέγκεντ και τους γιους του. Τα γενεαλογικά δέντρα των χρονικών παρουσιάζουν έξι από τους γιους του που γεννήθηκαν με την νόμιμη σύζυγο του τους Άντα της Βερνικίας, Μπίρλικ, Θεοδώριχο, Έθελρικ της Βερνικίας, Οσμίρ και Θεόδωρο και έξι γιους του που γεννήθηκαν από ερωμένες τους Όκγκα, Άλρικ, Έκκα, Όσβαλντ, Σόγκορ και Σογκοθίρ. Ο διάδοχος του Ίδα Γκλάππα της Βερνικίας δεν αναφέρεται σαν γιος του ούτε εμφανίζεται σαν γιος του σε καμιά πηγή, οι απόγονοι του Ίδα κυβέρνησαν στην Βερνικία και αργότερα στην Νορθουμβρία.
Κράι

To κράι  (ρωσικά: край‎ πληθυντικός края́, κραγιά/κραϊά) ήταν είδος γεωγραφικής διοικητικής διαίρεσης στην Ρωσική Αυτοκρατορία και στη σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ρωσίας, και ένας από τους τύπους τον ομοσπονδιακών υποκειμένων της σύγχρονης Ρωσίας. 
Ετυμολογικά, η λέξη σχετίζεται με το ρήμα кроить (κροΐτ, προφέρεται: κραΐτ), που σημαίνει «κόβω"». Ιστορικά, τα κράι περιλάμβαναν αχανή εδάφη που βρίσκονταν στο έδαφος της Ρωσικής επικράτειας, και η λέξη επίσης σημαίνει σύνορο ή άκρη. Στα αγγλικά συχνά μεταφράζεται ως "έδαφος". Το 2015, η διοικητική χρήση του όρου είναι κυρίως παραδοσιακή, καθώς μερικές περιφέρειες ταιριάζουν σε αυτήν την περιγραφή και δεν υπάρχει διαφορά στο νομικό στάτους ανάμεσα στα κράι και τις περιφέρειες (ομπλάστ).
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2000-01

Το πρωτάθλημα της περιόδου 2000-01 ήταν το 9ο από την καθιέρωση της Πρέμιερ Λιγκ. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για 14η φορά στην ιστορία της ακολουθούμενη στη βαθμολογία από την Άρσεναλ. Θέση στο Champions League εξασφάλισε επίσης η Λίβερπουλ.
Λουδοβίκος Φερδινάνδος της Ορλεάνης

Βιογραφία

Ήταν γιος του Αντωνίου δούκα της Γκαλιέρα και της Ευλαλίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φραγκίσκου δούκα του Κάδιθ.

Οικογένεια

Το 1930 νυμφεύτηκε την Μαρία-Κωνσταντία-Καρλόττα Σάυ, κυρία του Σατώ ντε Σωμόν. Ήταν 31 έτη μεγαλύτερή του.
Μιλτιάδης Δεληγιάννης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε σε χωριό της Καλαμπάκας και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του Αυγούστου 1910 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1912, του Μαΐου 1915 και, ως βουλευτής Φαρσάλων, του 1923  .
Νέος Αγωνιστής

Ο  Νέος Αγωνιστής (πλήρες όνομα: Νέος Αγωνιστής-Δίκτυο Αριστερών Σοσιαλιστών) ήταν ελληνική αριστερή πολιτική οργάνωση, πρώην μέλος του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) και νυν μέλος της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑΕ). Ιδρύθηκε το 2006 από μέλη που ανήκαν τότε στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα και ανένταχτους σοσιαλιστές, υπό τις αρχές του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Το 2010, μετά την υπογραφή της δανειακής συνθήκης, αποχώρησαν από το ΠΑΣΟΚ. Από το 2011, ο Νέος Αγωνιστής συμμετείχε στο ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ το 2015 και εντάχθηκε στη Λαϊκή Ενότητα για τις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015.
Φρούριο της Δυναστείας Χο

Ιστορικό

Κατασκευάστηκε το 1397. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν μεγάλοι ογκόλιθοι, οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν μήκος 2 μ., πλάτος 1 μ. και ύψος 70 εκ.
Το φρούριο έχει ορθογώνιο σχήμα: η βόρεια και η νότια πλευρά του έχουν μήκος 870,5 μ. ενώ η ανατολική και δυτική πλευρά του έχουν μήκος 883,5 μ. Σε κάθε μια από τις πλευρές υπάρχει και μια πύλη. Η πύλη στην νότια πλευρά έχει 9,5 μ. ύψος και 15,17 μ. πλάτος.
Εκτός από τις πύλες, το μεγαλύτερο τμήμα του φρουρίου είναι κατεστραμμένο.
Το 2011 το Φρούριο της Δυναστείας Χο συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Nakajima G8N

Σχεδίαση και ανάπτυξη

Τον Φεβρουάριο του 1943 το Αυτοκρατορικό Ναυτικό ζήτησε από την κατασκευάστρια Nakajima να σχεδιάσει ένα τετρακινητήριο βομβαρδιστικό μακράς ακτίνας δράσης που θα επιχειρούσε από βάσεις στην ξηρά, προκειμένου να καλυφθεί παλαιότερη απαίτηση του. Η τελική απαίτηση, που εκδόθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1943, προέβλεπε ένα αεροσκάφος με μέγιστη ταχύτητα της τάξεως των 590 km/h και δυνατότητα μεταφοράς φορτίου βομβών 4,000 kg σε απόσταση 3,700 km ή μειωμένου φορτίου σε απόσταση 7,400 km.
Το G8N ήταν ένα μεσοπτέρυγο αεροσκάφος με μικρή πτερυγική επιφάνεια, τρίκυκλο σύστημα προσγείωσης και μεγάλο κάθετο ουραίο. Προωθούνταν από τέσσερις αστεροειδείς κινητήρες Nakajima NK9K-L "Homare" 24 των 2,000 hp. Ο οπλισμός αποτελούνταν από τηλεχειριζόμενους πυργίσκους πολυβόλων στο ρύγχος, την ράχη, την κοιλιά και το πίσω μέρος της ατράκτου καθώς και από δύο ακόμα πολυβόλα.

Επιχειρησιακή ιστορία

Το πρώτο από τα πρωτότυπα δοκιμών ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 1944 και παραδόθηκε στο Ναυτικό τον Ιανουάριο του 1945, μόλις ένα χρόνο μετά την έναρξη του προγράμματος ανάπτυξης. Μέχρι τον Ιούνιο του 1945 είχαν ολοκληρωθεί ακόμα τρία αεροσκάφη δοκιμών, ένα εκ των οποίων καταστράφηκε στο έδαφος από αμερικανικά αεροσκάφη.
Εκτός από κάποια προβλήματα ήσσονος σημασίας με τους υπερσυμπιεστές, το Renzan κρίθηκε ικανοποιητικό από το Ναυτικό που ήλπιζε να έχει μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1945 16 πρωτότυπα καθώς και 48 αεροσκάφη παραγωγής διαθέσιμα. Όμως, η έκβαση του πολέμου ήταν πολύ δυσμενής για τους Ιάπωνες που αντιμετώπιζαν σημαντικές ελλείψεις σε πρώτες ύλες, όπως το αλουμίνιο, που ήταν απαραίτητων για την κατασκευή του G8N. Συνέπεια ήταν η ακύρωση του προγράμματος τον Ιούνιο του 1945.
Υπήρξαν σκέψεις για την δημιουργία μιας έκδοσης, του G8N2, με τους ισχυρότερου κινητήρες 2,200 hp Mitsubishi MK9A που θα μετέφερε το πυραυλοκίνητο αεροσκάφος αποστολών καμικάζι Okha, όπως και πρόταση κατασκευής της ατράκτου από ατσάλι, αντί του αλουμινίου που βρίσκονταν σε έλλειψη. Τα σχέδια αυτά δεν ευοδώθηκαν εξ' αιτίας της συνθηκολόγησης της Ιαπωνίας.
Μεταπολεμικά ένα G8N μεταφέρθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες για αξιολόγηση. Κανένα δεν σώζεται σήμερα.
Ανδρέας Παπαδιαμαντόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Δημητρίου. υποστράτηγου και μέλους της οικογένειας Παπαδιαμαντόπουλου. Αδέρφια του ήταν οι Ιωάννης και Γεώργιος Παπαδιαμαντόπουλος. Το 1881 έγινε υφηγητής του Ποινικού Δικαίου, ενώ το 1885 εξελέγη αντιπρόεδρος του φιλολογικού συλλόγου Παρνασσού. Εν συνεχεία διορίστηκε από τον Θ.Δεληγιάννη πάρεδρος δικαστής στο Γενικό Προξενείο Σμύρνης αλλά και στην Αλεξάνδρεια. Δέκα χρόνια αργότερα διορίστηκε για πρώτη φορά γενικός πρόξενος της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη, ενώ το 1898 ακολούθησε τον πρίγκηπα Γεώργιο στην Κρήτη, ως ιδιαίτερος γραμματέας, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1906. Κατά τη διάρκεια της θητείας του συγκέντρωσε το μένος της αντιπολίτευσης γι'αυτό και αντικαταστάθηκε μετά την επανάσταση στο Θέρισσο. Το 1906 - 1908 διετέλεσε γενικός πρόξενος στην Κωνσταντινούπολη και στη Θεσσαλονίκη και την περίοδο 1912-1914 των βαλκανικών πολέμων διορίστηκε πρεσβευτής στο Βουκουρέστι, στη Χάγη και στις Βρυξέλλες όπου και εργάστηκε θετικά για την προπαρασκευή της συνθήκης του Βουκουρεστίου την οποία και προσυπέγραψε με τον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδας Ελευθέριο Βενιζέλο. Το 1915 ήταν διευθυντής του υπουργείου Εξωτερικών μέχρι το 1917 που και ετέθη σε διαθεσιμότητα.
Είχε γράψει διάφορα επιστημονικά έργα όπως τα «Περί υποτροπής» (1881), «Περί των ορίων του ανθρωπίνου πνεύματος» (1883), «Περί θανατικής ποινής» (1884) και «Περί υπνωτισμού και δικαιοσύνης» (1891).
Εργογραφία
’’Περί υποτροπής[Ακρόπολη] (1881)’’.
’’Περί των ορίων του ανθρώπινου πνεύματος[Ακρόπολη] (1883)’’.
’’Περί θανατικής ποινής[Ακρόπολη] (1884)’’.
’’Περί υπνωτισμού και δικαιοσύνης[Ακρόπολη] (1891)’’.
Αναγέννηση Γερμασόγειας

Καλαθόσφαιρα ανδρών

Το τμήμα καλαθόσφαιρας ανδρών χρησιμοποιεί για έδρα το γήπεδο του Λυκείου Αγίου Νικολάου. Έχει κατακτήσει 3 φορές το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και 3 φορές το Κύπελλο Κύπρου Β΄ κατηγορίας.

Καλαθόσφαιρα γυναικών

Το τμήμα καλαθόσφαιρας γυναικών χρησιμοποιεί για έδρα το γήπεδο του Λυκείου Αγίου Νικολάου. Μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας είναι η συμμετοχή της στον τελικό του κυπέλλου Κύπρου το 2009 όπου έχασε από την ΑΕΛ.
Κόμμα Ταυτότητας και Δημοκρατίας

Ιστορικό

Μετά τις Ευρωεκλογές 2014, τα κόμματα που συμμετείχαν στην Ευρωπαϊκή Συμμαχία για την Ελευθερία προσπάθησαν ανεπιτυχώς να συγκροτήσουν μια πολιτική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Αργότερα το 2014, αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια νέα δομή ευρωπαϊκού επιπέδου, η οποία έγινε το Κίνημα για μια Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας. Το ολλανδικό Κόμμα για την Ελευθερία επέλεξε να μην συμμετάσχει σε αυτό το πανευρωπαϊκό κόμμα, επειδή αρνήθηκε να χρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. 
Αναγνωρίστηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2015. Η μέγιστη επιχορήγηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το τρέχον έτος είναι € 1.170.746 πλέον € 621.677 για το συνδεδεμένο πολιτικό ίδρυμά του, το Fondation pour une Europe des Nations et des Libertés.
Στις 16 Ιουνίου 2015 δημιουργήθηκε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ευρώπης των Εθνών και της Ελευθερίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με μέλη από το Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας, τον Εθνικό Συναγερμό, το Φλαμανδικό Συμφέρον, το Συνέδριο για τη Νέα Δεξιά καθώς και η ανεξάρτητη Ευρωβουλευτής Τζάνις Άτκινσον, που αποχώρησε από το Κόμμα Ανεξαρτησίας Ηνωμένου Βασιλείου.
Στις 24 Οκτωβρίου 2015, ο ηγέτης του Κινήματος για μία Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας και Αντιπρόεδρος του Εθνικού Συναγερμού Λουί Αλιό συναντήθηκε με την επικεφαλής του κόμματος Αδελφοί της Ιταλίας Γιωργία Μελόνι στην Τεργέστη για μια διάσκεψη για τη μετανάστευση.\
Η Μαρίν Λε Πεν επαίνεσε τη νίκη του Ελβετικού Λαϊκού Κόμματος κατά τις Ελβετικές Ομοσπονδιακές Εκλογές 2015, αν και το ελβετικό κόμμα δεν έχει επίσημους δεσμούς με το κίνημα. Το κίνημα ξεκίνησε επίσης μια εκστρατεία κατά της μετανάστευσης το 2015 όπως ακριβώς και η εκστρατεία του Ελβετικού Λαϊκού Κόμματος κατά τη διάρκεια του ελβετικού δημοψηφίσματος για τη μετανάστευση το 2014.
Τον Φεβρουάριο του 2019, το κόμμα Είμαστε Οικογένεια εντάχθηκε στο κόμμα.
Στις 25 Απριλίου 2019, το Συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα της Εσθονίας προσχώρησε επισήμως στην ομάδα.
Το 2019, το κόμμα μετονομάστηκε στο Κόμμα Ταυτότητας και Δημοκρατίας ως ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα και ως Ομάδα Ταυτότητας και Δημοκρατίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Γεώργιος Βερνάρδος του Άνχαλτ-Ντεσάου

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου διαδόχου του Άνχαλτ-Ντεσάου και της Αμαλίας, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Χόμμπουρκ.
Το 1865 απεβίωσε στη Δρέσδη της Σαξονίας σε ηλικία 69 ετών.
Κύπελλο Ιντερτότο 1988

Στο Κύπελλο Ιντερτότο 1988 δεν υπήρχαν νοκ-άουτ γύροι και έτσι δεν υπήρξε τελικός νικητής.

Ομίλοι

Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 11 ομίλους των 4 ομάδων ο κάθε ένας.
Tesseract (λογισμικό)

Ιστορία

Η κατασκευή του λογισμικού ξεκίνησε το 1984 ως διδακτορική διατριβή υπό την χορηγία της Hewlett Packard στο Μπρίστολ του Ηνωμένου Βασιλείου. Το 1987 προστέθηκε και δεύτερο άτομο το οποίο συμμετείχε στην ανάπτυξη του λογισμικού στις εγκαταστάσεις της Hewlett Packard στο Γκρήλεϋ του Κολοράντο στις ΗΠΑ και ξεκίνησαν οι πρώτες προσπάθειες για την εμπορική αξιοποίηση του ως λειτουργία για συσκευές σαρωτών. Το 1995 αξιολογήθηκε ως μια από τις κορυφαίες μηχανές οπτικής αναγνώρισης χαρακτήρων ως προς την ακρίβεια αναγνώρισης,το 1996 δημιουργήθηκε έκδοση για Windows, ενώ το 1998 ξαναγράφτηκε τμήμα του παλαιού κώδικα ο οποίος ήταν γραμμένος σε C στην C++. Κατόπιν η ανανέωση συνεχίστηκε εν μέρει έτσι ώστε να είναι δυνατό όλος ο κώδικας να μεταγλωττιστεί με χρήση μεταγλωττιστή C++. 
Από το 1999 δεν υπήρξε καμία δραστηριοποίηση και πέρασε τελείως στην αφάνεια, έως το 2005 όταν η Hewlett Packard σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο της Νεβάδα, Λας Βέγκας αποφάσισε να το διαθέσει υπό ελεύθερη άδεια χρήσης (Apache 2.0), ενώ από το 2006 την συντήρηση και επέκταση του λογισμικού ανέλαβε η Google (ως έκδοση 1) και έλαβε θετική μετέπειτα αποδοχή ως προς την ποιότητα των αποτελεσμάτων του.

Γενικά χαρακτηριστικά

Όλες οι εκδόσεις του λογισμικού είναι διαθέσιμες για τα λειτουργικά συστήματα GNU/Linux, Windows και Mac OS X. Η ποιότητα των αποτελεσμάτων του εξαρτάται σημαντικά από την ποιότητα και ευκρίνεια των εικόνων κειμένων τα οποία λαμβάνει ως είσοδο, και προβλήματα όπως ημιπεριστραμένες ή χαμηλής φωτεινότητας σελίδες χρειάζονται ξεχωριστή επιμέλεια πριν ξεκινήσει η διαδικασία της αναγνώρισης χαρακτήρων.
Το λογισμικό εκτελείται σε περιβάλλον τερματικού/κονσόλας και το ίδιο δεν διαθέτει γραφικό περιβάλλον, ωστόσο υπάρχουν άλλα ξεχωριστά εγχειρήματα τα οποία διαθέτουν γραφικό περιβάλλον και χρησιμοποιούν το Tesseract στο υπόβαθρο για τις εργασίες της οπτικής αναγνώρισης. Η απευθείας χρήση του γίνεται με παροχή παραμέτρων κατά το παρακάτω πρότυπο:
tesseract imagename outputbase [-l lang] [configfile [[+|-]varfile]...]

Έκδοση 1.x

Στην αρχική του έκδοση ως ελεύθερο λογισμικό το 2006, παρείχε υποστήριξη μόνο για αναγνώριση λατινικών χαρακτήρων στα πλαίσια της αγγλικής γλώσσας. Ως δεδομένα εισόδου δεχόταν μόνο φωτογραφίες τύπου TIFF και δεν πρόσφερε καμία υποστήριξη για ανάλυση διάταξης εγγράφων, πολύστηλα κείμενα, και άλλα χαρακτηριστικά τα οποία θα προστίθονταν στις μετέπειτα εκδόσεις.

Έκδοση 2.x

Η έκδοση 2 διατέθηκε το 2007 και εκτός από τα αγγλικά παρείχε υποστήριξη και για 6 ακόμα λατινογενείς γλώσσες, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, πορτογαλικά, καθώς και γερμανικά και ολλανδικά, καθώς και πρώιμη υποστήριξη για εκπαίδευση του προγράμματος για καλύτερη αναγνώριση.
Γεώργιος Τερτσέτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο από πατέρα καθολικό και μητέρα ορθόδοξη, που άρχισαν να καβγαδίζουν αν το γιο τους θα τον είχε θρησκευτικό υπήκοο ο Πάπας ή ο Πατριάρχης. Ο πατέρας του τον βάφτισε καθολικό, μα η μητέρα τον βούτηξε κρυφά στην ορθόδοξη κολυμπήθρα. Όταν το έμαθε ο πατέρας του, τον ξαναβάφτισε για τρίτη φορά καθολικό. Όταν μεγάλωσε ο Τερτσέτης προτίμησε το ορθόδοξο βάπτισμα. Η οικογένειά του είχε σημαντικό όνομα στον τόπο του, όμως δεν ήταν από τις ντόπιες αρχοντικές οικογένειες της Ζακύνθου και τον λογάριαζαν για ποπολάρο. 
Στα παιδικά του χρόνια πήγε στο ίδιο σχολείο με τα δύο μεγαλύτερα παιδιά του Θ. Κολοκοτρώνη, τον Πάνο και τον Γενναίο. Το 1816 έφυγε για την Ιταλία, όπου σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Πάντοβα νομικά καθώς και λατινική - ιταλική φιλολογία. Επέστρεψε στο νησί του το 1820, μετά το πέρας των σπουδών του. 
Με την έκρηξη της επαναστάσεως ο Τερτσέτης βρέθηκε στο Μοριά με πολλούς άλλους συμπατριώτες του. Ασθενικής όμως κράσης, δεν άντεξε τις κακουχίες και αρρώστησε. Μεταφέρθηκε στο μικρό νησί Κάλαμος και στη συνέχεια πίσω στη Ζάκυνθο.
Στη Ζάκυνθο δέθηκε με αδελφική φιλία με τον Δ. Σολωμό. Σ' αυτόν χρωστάμε τον περίφημο «Διάλογο» για τη γλώσσα του εθνικού μας ποιητού, όπως το μόνο αντίγραφο που σώθηκε βρέθηκε στα χέρια του. Παρ' όλο που δεινοπάθησε την πρώτη φορά που κατέβηκε να αγωνιστεί, τον ξαναβρίσκουμε στη πρώτη γραμμή, όταν ο Ι. Καποδίστριας ελευθέρωνε τη Ρούμελη.
Το 1832-1833 διετέλεσε καθηγητής της γενικής και της ελληνικής ιστορίας στο Κεντρικό Πολεμικό Σχολείο του Ναυπλίου. Με την έλευση της Αντιβασιλείας σχετίστηκε τόσο με τον Μαιζών όσο και με τον πρόεδρό της, Άρμανσπεργκ, καθώς μάθαινε ελληνικά στις κόρες του.  
Το 1832 διορίστηκε από την Αντιβασιλεία μέλος του πενταμελούς δικαστηρίου του Ναυπλίου που δίκαζε τους Κολοκοτρώνη, Πλαπούτα κ.ά. Ο Τερτσέτης τότε μαζί με τον πρόεδρο του δικαστηρίου Αναστάσιο Πολυζωίδη, γνωρίζοντας πολύ καλά την αθωότητα των κατηγορουμένων, αρνήθηκε να υπογράψει την απόφαση καταδίκης τους σε θάνατο δια αποκεφαλισμού για εσχάτη προδοσία.  
Το πνεύμα της ηθικής του και οι αξίες του ανθρωπιστού του φαίνονται από το παρακάτω απόσπασμα του λόγου που εκφώνησε κατά τη διάρκεια αυτής της δίκης:  
«Δεν είμαι από την Σπάρτη, δεν είμαι Αθηναίος, πατρίδα μου έχω όλην την Ελλάδα. Τοιουτοτρόπως εκφράζεται ο γενναίος Πλούταρχος, είναι σχεδόν δύο χιλιάδες έτη, εις ένα των συγγραμμάτων του. Ημείς γεννημένοι εις πλέον ευτυχισμένην εποχήν, δηλαδή όταν η θρησκεία και η φιλοσοφία εφώτισαν, εκήρυξαν, εσφράγισαν το δόγμα της αγάπης και της ισότητος, δυνάμεθα να ειπούμεν, ότι ημείς δεν είμεθα ούτε από την Ελλάδα, ούτε από την Ιταλία, ούτε από την Γερμανία, ούτε από την Αγγλία, πατρίδα μας έχομεν το ανθρώπινο γένος. Όση γη περιαγκαλιάζει ο εύμορφος αιθέρας είναι αγαπητή μας πατρίδα.
Η κίνησή τους αυτή προκάλεσε την οριστική τους παύση, τη φυλάκιση και την άγρια κακοποίησή τους από την Αντιβασιλεία.
Το 1864 εξελέγη αντιπρόσωπος της Ζακύνθου στη Βουλή. Πέθανε στις 15 Απριλίου 1874 στην Αθήνα.
Ζακ Ρενέ Εμπέρ

Σταδιοδρομία

Ήταν μέλος της Λέσχης των Κορδελλιέρων, με έδρα στην Παρισινή Κομμούνα και ανέλαβε την αποχριστιανοποίηση της Γαλλίας. Από το 1792 ως το θάνατό του ήταν μέλος της Συμβατικής Εθνοσυνέλευσης. Κατάφερε να αναδειχθεί μέσω της δημοφιλούς εφημερίδας του. Αρχικά υποστήριζε τη βασιλεία, στη συνέχεια όμως αναδείχθηκε σε πολέμιο της βασιλικής οικογένειας. Κατά τη διάρκεια της δίκης της Μαρίας Αντουανέτας, ο Εμπέρ την κατηγόρησε για αιμομιξία με τον 7χρονο γιο της, Λουδοβίκο.

Θάνατος

Ήρθε σε ρήξη με τον Νταντόν και στη συνέχεια με τον Ροβεσπιέρο, με αποτέλεσμα να συλληφθεί, να καταδικαστεί σε θάνατο και να καρατομηθεί στη λαιμητόμο μαζί με τους συντρόφους του Εμπερτιστές (Βενσάν, Ρονσέν, Μομορό και άλλοι) τον Μάρτιο του 1794. Καθ' οδόν για το ικρίωμα, ο Εμπέρ λιποθύμησε πολλές φορές και όταν τον έβαλαν κάτω από τη λεπίδα, κραύγαζε υστερικά. Οι δήμιοι του Εμπέρ, για να κολακεύσουν το πλήθος, προσάρμοσαν τη λεπίδα ώστε να σταματήσει λίγες ίντσες πάνω από το λαιμό του Εμπέρ.  Η εκτέλεση δεν πραγματοποιήθηκε παρά μόνο στην τέταρτη απόπειρα. Το ακέφαλο πτώμα του ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Μαντλέν. Η χήρα του εκτελέστηκε κι αυτή, στις 13 Απριλίου 1794.
Μάρκο Εσθονίας

Το μάρκο ήταν νόμισμα της υπό γερμανική κατοχή Εσθονίας από το 1918, έως το 1928 όταν πια είχε καταρρεύσει η Γερμανική Αυτοκρατορία. Η αρχική του ισοτιμία έναντι του γερμανικού Papiermark ήταν 1/1, ήταν σε κυκλοφορία στην Εσθονία παράλληλα με το  σοβιετικό ρούβλι και υποδιαιρείτο σε 100 πένι (penni). Το 1928 αντικαταστάθηκε από την κορόνα της Εσθονίας με ισοτιμία 1 κορόνα = 100 μάρκα.

Κέρματα

Μεταξύ των ετών 1922 και 1926 κυκλοφόρησαν κέρματα σε ονομαστικές αξίες των 1, 3, 5 και 10 μάρκων.

Χαρτονομίσματα

Το 1919 εκδόθηκαν ομόλογα δημοσίου («kassatäht») με ονομαστικές αξίες 5, 10, 20 και 50 πένι και 1, 3, 5, 10, 25 και 100 μάρκων και ταυτόχρονα κυκλοφόρησαν χαρτονομίσματα («pangatäht») των 50 μάρκων.
Αργότερα, εκδόθηκαν ομόλογα με ονομαστικές αξίες έως και 1000 μάρκων και τραπεζογραμμάτια με αξίες έως και 5000 μάρκων. Το 1922 επίσης υπήρξε ειδική έκδοση χαρτονομισμάτων («vahetustäht»), με ονομαστικές αξίες των 10 και 25 μάρκων.