google/wiki40b huggingface dataset:
Μιχαήλ Σακελλαρίου

Βίος

Ο Μιχαήλ Σακελλαρίου γεννήθηκε στην Πάτρα το 1912 και ήταν γιος του Βασιλείου Σακελλαρίου. Ήταν εγγονός του δημοσιογράφου Μιχαήλ Σακελλαρίου καθώς και απόγονος του Γεωργίου Λογοθέτη Λυκούργου από την πλευρά της γιαγιάς του, Μαρίας.Το 1928 εισήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών.ς δημοτικιστής.  To 1934, ο Σωκράτης Κουγέας τον πρότεινε για βοηθό του στο Ιστορικό Σπουδαστήριο της Φιλοσοφικής Αθηνών, όμως απορρίφθηκε ενώ ήταν μελετητής και ιστοριογράφος του νέου Ελληνισμού. Το 1946 μετέβη στο Λονδίνο και στο Public Record Office και φωτογράφησε βρετανικές προξενικές εκθέσεις του 16ου, 17ου και 18ου αι, τις φωτογράφησε και τις δώρισε στην Ακαδημία Αθηνών.  Διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής (1965-1966), αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Κρατικού θεάτρου Βορείου Ελλάδος (1964-1967), πρόεδρος της Association Lyonnaise d’ Etudes Anciennes (1974), πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής Ιστορικών Επιστημών (1978-1985), μέλος της Διεθνούς Επιτροπής Ιστορικών Επιστημών (1978-1985), ιδρυτής και διευθυντής του Κέντρου Ελληνικής και Ρωμαϊκής Αρχαιότητος στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (1979-1992), μέλος του Δ.Σ. του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (1992-1995), πρόεδρος του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού (1993-1995), επίσης εκ των συνδιευθυντών του δεύτερου τόμου της Ιστορίας της Ανθρωπότητας της UNESCO. Διετέλεσε πρόεδρος του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών, μέλος της Accademia dei Lincei και αντεπιστέλλον μέλος της Accademia Pontaniana και της Academie des Incriptions et Belles Lettres.

Η διατριβή του Σακελλαρίου

Έγραψε ιστορικές μελέτες όπως «Η Πελοπόννησος κατά την δευτέραν Τουρκοκρατίαν», η οποία υποβλήθηκε ως εναίσιμος διδακτορική διατριβή στη Φιλοσοφική Αθηνών,στις 15 Ιανουαρίου 1937, αλλά τελικώς απερρίφθη. με την αιτιολογία ότι ήταν επηρεασμένη από τον ιστορικό υλισμό κι ο συγγραφέας της 'εκανε χρήση δημογραφικών και οικονομικών στοιχείων. Ο Μιχαήλ Βολονάκης απέρριψε τη διατριβή με βάση την ορθή χρήση της ιστορικής μεθόδου, τη χρήση και έλεγχο των πηγών, την σαφήνεια της έκφρασης. Ο καθηγητής Χατζής από την μεριά του τον μέμφθηκε για κομμουνίζοντα επείδή παρέπεμπε στους Κορδάτο και Βλαχογιάννη. Ο Νικόλαος Βέης με τη σειρά του την εγκωμίασε ως "μία των εξοχωτέρων διατριβών των όσων εγράφησαν περί της Πελοποννήσου κατά τον 18ο αιώνα Ο Νικόλαος Εξαρχόπουλος διατύπωσε ένσταση περί του ελέγχου των πολιτικών φρονημάτων του Σακελλαρίου. Τελικά υπέρ της απόρριψής της ψήφισαν οι Χατζής, Κουκουλές, Οικονόμος,Βολονάκης, Λογοθέτης, Πεζόπουλος, Σκάσσης, Εξαρχόπουλος, Βορέας και ο κοσμήτωρ Αρβανιτόπουλος. Υπέρ της απόσυρσης και της επανυποβολής της οι Βέης, Άμαντος Κουγέας. Ο Άμαντος ζήτησε να ξαναγραφτεί προκειμένου να "τονισθούν οι εθνικοί παράγοντες συμφώνως προς το πνεύμα της Σχολής.
Σε κάθε περίπτωση μία από τις συμβολές της εργασίας αυτής ήταν η κατάρριψη της μαρξιστικής άποψης περί ύπαρξης αστικής τάξης προεπαναστατικώς. 
Με την δημοσίευσή του στα 1939 έθεσε το θέμα της καλλιέργειας των οθωμανικών σπουδών στην Ελλάδα ως αναγκαία προϋπόθεση της μελέτης της περιόδου της τουρκοκρατίας.
Σχέσεις Ελλάδας-Βενεζουέλας

Ελληνική κοινότητα στη Βενεζουέλα

Τα στοιχεία του Προξενικού Γραφείου στη Βενεζουέλα, εκτιμούν ότι η ελληνική κοινότητα έχει πληθυσμό περίπου 3.000 ατόμων, με την πλειοψηφία να εργάζεται στις εμπορικές, οικονομικές και επιχειρηματικές δραστηριότητες. Υπάρχουν οργανωμένες ελληνικές κοινότητες, κυρίως στο Καράκας και μικρότερες στη Βαλένθια, όπου διδάσκεται η ελληνική γλώσσα και λειτουργούν ελληνορθόδοξες εκκλησίες.
Έβρικ Γκρέι

Κολλεγιακή καριέρα

Ο Έβρικ Γκρέι εισήχθη στο Πανεπιστήμιο του Λας Βέγκας, της πολιτείας της Νεβάδα το 1987 και φοίτησε σε αυτό μέχρι το 1991.
Μοναδική εξαίρεση στη τετραετή παρουσία του Γκρέι στο Πανεπιστήμιο του Λας Βέγκας ήταν η σεζόν 1988-99 κατά τη διάρκεια της οποίας φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, το Ριβερσάιντ.

Επαγγελαμτική καριέρα

Ο Έβρικ Γκρέι συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 1993, ωστόσο δεν κατάφερε να διακριθεί.
Το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το υπέγραψε το 1993 με την ιταλική Καζέρτα, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.
Την περίοδο 1994-95 αγωνίστηκε αρχικά στη γαλλική Βιλερμπάν-Λυόν κι έπειτα στην Ολίμπια Βενάδο Τουέρτο, ομάδα της Αργεντινής.
Την περίοδο 1995-96 αγωνίστηκε στο CBA αρχικά με την ομάδα του Πανεπιστημίου του Σαν Ντιέγκο κι έπειτα με τους Φορτ Γουέιν Φιούρι.
Το 1996 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Φοίνιξ Σανς, στους οποίους όμως δεν αγωνίστηκε ποτέ, καθώς λίγο καιρό μετά την μεταγραφή του έμεινε ελεύθερος από την ομάδα.
Η αρχή της περιόδου 1996-97 τον βρήκε να αγωνίζεται και πάλι στους Φορτ Γουέιν Φιούρι στο πρωτάθλημα του CBA, ωστόσο το Δεκέμβριο του 1996 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Νιου Τζέρσεϊ Νετς και αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του στο ΝΒΑ.
Τον Ιανουάριο του 1997 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στην ελληνική ομάδα έμεινε για λίγους μόνο μήνες καθώς βρέθηκε θετικός σε έλεγχο ντόπινγκ κατά τη διάρκεια της Ευρωλίγκας για χρήση απαγορευμένης ουσίας, με αποτέλεσμα η ομάδα του Πειραιά να του σπάσει το συμβόλαιο και τον παίκτη να αφήνεται ελέυθερος.
Από το καλοκαίρι του 1997, μέχρι και τον Ιανουάριο του 1999, ο Γκρέι αγωνίστηκε στην Ιαπωνία (Νταΐουα) και την Κροατία (ΚΚ Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ).
Τον Ιανουάριο του 1999 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς, στους οποίους όμως δεν πραγματοποίησε καμία συμμετοχή λόγω τραυματισμού. Το τέλος της σεζόν 1999-2000 τον βρήκε να αγωνίζεται για τρίτη φορά στους Φορτ Γουέιν Φιούρι στο πρωτάθλημα του CBA.
Μετά τους Φόρτ Γουέιν Φιούρι, ο Έβρικ Γκρέι αγωνίστηκε στη Χιμνάσια Εσγκρίμα (Αργεντινή), στη Σολέ Μπασκέτ (Γαλλία) και στη Λιμπερτάδ ντε Σουντσάλες (Αργεντινή).
Το 2001 αγωνίστηκε αρχικά στην Ατλέτικο Ουέλκαμ (Ουρουγουάη) κι έπειτα στη Λιμπερτάδ ντε Σουντσάλες (Αργεντινή).
Την περίοδο 2002-03 αγωνίστηκε στη Γκαιτέρος ντελ Ζούλια (Βενεζουέλα), ενώ τη διετία 2003-05 αγωνίστηκε στην Κίλμες Μαρ ντελ Πλάτα (Αργεντινή).
Το 2005 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Ουνιβερσιδάδ Κατόλικα. Στην ομάδα της Χιλής παρέμεινε για περίπου δύο χρόνια.
Το 2008 επέστρεψε στην Αμερική και αγωνίστηκε στο ΑBA με τους Σολτ Λέικ Σίτι Σεντς.
Μετά το πέρας της περιόδου 2008-09, ο Έβρικ Γκρέι αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του.
Δημήτριος Τσούμπας

Βουλευτής

Εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος. Ο Τσούμπας εξελέγη βουλευτής Ηλείας στις εκλογές του 1950 με το Μέτωπο Εθνικής Αναδημιουργίας. Ήταν υποψήφιος με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1956 αλλά δεν εξελέγη βουλευτής στην Ηλεία. Ήταν ξανά υποψήφιος στις εκλογές του 1958 και πήρε 3.024 σταυρούς στην Ηλεία .
Πέθανε αιφνιδίως το Νοέμβριο του 1975.
Μάινχαρτ Β΄ της Γκορίτσια

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ένγκελμπερτ Β΄ κόμη της Γκορίτσια και της Αδελαΐδας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Σέγιερν-Ντάχαου-Βάλλεϋ.
Έγινε γνωστός όταν έλαβε μέρος στη Σταυροφορία του 1197, που οργάνωσε ο Ερρίκος ΣΤ΄ των Χοεντάουφεν της Γερμανίας. Ήταν παρών όταν απεβίωσε ο φίλος του Φρειδερίκος Α΄ των Μπάμπενμπερκ δούκας της Αυστρίας το 1198 στην Άκρα.
Το 1220 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ένγκελμπερτ Γ΄ κόμη της Γκορίτσια. Απεβίωσε το 1231 σε ηλικία 71 ετών και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Μάινχαρτ Γ΄ κόμης της Γκορίτσια, που το 1253 ως σύζυγος της Αδελαΐδας κληρονόμησε την κομητεία του Τυρόλου (και έγινε ο Μάινχαρτ Α΄ κόμης του Τυρόλου).

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε πρώτα την Κουνιγκούντε, κόρη του Κορράδου Α΄ κόμη του Πάιλσταϊν, από τον Οίκο των Ζηγκχαρτιδών.
Έπειτα ο Μάινχαρτ Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αδελαΐδα.
Τέλος έκανε τρίτο γάμο με μία κόρη του Ερρίκου Α΄ κόμη του Τυρόλου. Η ανιψιά της Αδελαΐδα κόμισσα του Τυρόλου παντρεύτηκε τον ανιψιό τού Μάινχαρτ Β΄, τον Μάινχαρτ Γ΄ κόμη της Γκορίτσια και από τότε το Τυρόλο πέρασε στον Οίκο της Γκορίτσια.
Από τα αρκετά τέκνα του, κανέναν δεν επέζησε της ενηλικίωσης.
Αναστάσιος Ορλάνδος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Δεκεμβρίου 1887 και ήταν γιος του ιατρού Κίμωνα Ορλάνδου, μέλους της οικογένειας Ορλάνδου και απογόνου του Σπετσιώτη πολιτικού της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, Ιωάννη Ορλάνδου, της γνωστής οικογένειας Ορλάνδου.

Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία

Σπούδασε στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Μετσόβιου Πολυτεχνείου (1904-1908). Στην προσπάθεια του να στηρίξει τη μελέτη των μνημείων σε εδραιότερες βάσεις εγγράφηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών της οποίας και ανακηρύχτηκε αριστούχος διδάκτορας (1915) με τη διατριβή του «Το αέτωμα του εν Σουνίω ναού του Ποσειδώνος». Στη συνέχεια μετέβη στη Γαλλία για μετεκπαίδευση. Διετέλεσε σύμβουλος (1927-1951) της Αρχαιολογικής Εταιρείας και γραμματέας της (1951-1979), αρχιτέκτων της αναστήλωσης των μνημείων της Ακρόπολης (1910-1917) και στη συνέχεια όλης της Ελλάδας (1920-1958). Υπηρέτησε ως τακτικός καθηγητής στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Δίδαξε αρχιτεκτονική μορφολογία και ρυθμολογία και ιστορία της αρχιτεκτονικής στο Πολυτεχνείο και βυζαντινή αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο. 
Ήταν ιδρυτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών το 1926, πρόεδρός της το 1950 και γενικός γραμματέας της από το 1956 έως το 1966. Ακόμη, ήταν αντιπρόεδρος και πρόεδρος της Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, αντιπρόεδρος της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, αντεπιστέλλον μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου του Βερολίνου, τακτικό μέλος του Αυστριακού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου της Βιέννης, και επίτιμο μέλος της Εταιρείας Ελληνικών Σπουδών του Λονδίνου και του Αμερικανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 6 Οκτωβρίου 1979. Μετά το θάνατό του ευεργέτησε την Αρχαιολογική Εταιρεία, κληροδοτώντας σε αυτήν χρηματικό ποσό, καθώς και κτίριο, ενώ τιμήθηκε με αρκετά παράσημα για το έργο του.

Επιστημονικό έργο

Το έργο του επικεντρώνεται σε όλους τους τομείς της ελληνικής αρχαιολογίας, ενώ διετέλεσε και διευθυντής εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής του Υπουργείου Παιδείας. Μεταξύ άλλων πραγματοποίησε ανασκαφές στο Μολύκρειο, τη Φιγαλεία, τη Σικυώνα, τη Στύμφηλο, τη Μεσσήνη, τον Μυστρά, τη Φωκίδα και το Άγιο Όρος. Αναστήλωσε το άγαλμα της Απτέρου Νίκης, τμήματα του Ναού του Ποσειδώνα στο Σούνιο και το Ναό Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη. Επίσης, υλοποίησε τα αρχιτεκτονικά σχέδια του Ναού του Αγίου Διονυσίου στη Ζάκυνθο. Εξέδιδε από το 1935 το περιοδικό «Αρχείον βυζαντινών και μεσαιωνικών μνημείων της Ελλάδας» στο οποίο περιελαμβανόταν προσωπικές του εργασίες. Μεταξύ των βοηθών του στο αρχαιολογικό του έργο ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Β΄ κατά τη διάρκεια των σπουδών του.
Ιωάννης Β΄ της Νυρεμβέργης

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Δ΄, βουργράβου της Νυρεμβέργης και της Μαργαρίτας των Γκορίτσια, κόρης του Αλβέρτου Β΄ (γιου του Μάινχαρτ, δούκα της Καρινθίας).
Το 1357 απεβίωσε σε ηλικία 48 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιός του Φρειδερίκος Ε΄.
Μουχάμετ Χαράσοφ

Βιογραφία

Ο Χαράσοφ γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1948 στο Σερμένεβο, στην επαρχία Μπελορέτσκι της Βασκιρικής Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας στην ΕΣΣΔ (σύγχρονο Μπασκορτοστάν, Ρωσία).
Το 1971, αποφοίτησε από το Τμήμα Φυσικής του Βασκιρικού Κρατικού Πανεπιστημίου, όπου συνέχισε να εργάζεται ως βοηθός στο Τμήμα Θεωρητικής και Πειραματικής Φυσικής. Από το 1972 έως το 1975 ήταν μεταπτυχιακός φοιτητής και από το 1975 έως το 1991 ήταν βοηθός, λέκτορας, αναπληρωτής καθηγητής στο πανεπιστήμιο. 
Από το 1980 έως το 1984 εργάστηκε ως δάσκαλος στηνΑλγερία (επαγγελματικό ταξίδι).
Από το 1991 έως το 1994 σπούδασε σε διδακτορικό στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Από το 1994 έως το 1999 ήταν Αναπληρωτής Καθηγητής, Καθηγητής, Κοσμήτορας της Σχολής Φυσικής του Βασκιρικού Κρατικού Πανεπιστημίου (ΒΚΠ).
Από το 1999 έως το 2000 εργάστηκε ως αναπληρωτής, προσωρινός πρόεδρος της Κρατικής Επιτροπής για την Επιστήμη της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν, για τη τριτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια επαγγελματική εκπαίδευση.
Στις 17 Ιανουαρίου 2000 εξελέγη πρύτανης του "Βασκιρικού Κρατικού Πανεπιστημίου."
Μέχρι την άνοιξη του 2010 εργάστηκε ως πρύτανης του Βασκιρικού Κρατικού Πανεπιστημίου. 
Έχει υπηρετήσει ως μέλος της Εθνοσυνέλευσης του Μπασκορτοστάν.
Είναι μέλος του πολιτικού κόμματος " Ενωμένη Ρωσία".
Ερευνητικά ενδιαφέροντα: η φυσική της υπεραγωγιμότητας σε υλικό επίπεδο, στοχαστικές διαδικασίες διάχυσης σε διαλυτικές συστήματα, δυναμική ανταλλαγή αλληλεπιδράσεων σε συμπυκνωμένης ύλης. Ανέπτυξε τη θεωρία αλληλεπιδράσεων δυναμικής ανταλλαγής σε συστήματα συμπυκνωμένης ύλης που είναι εγκατεστημένα με μαθηματικές συσχετίσεις σε ένα σύστημα με σπασμένη συμμετρία.
Οικογένεια: Σύζυγος - Αλφίγια Μουκαντάσοβνα, μαθηματικός. Παιδιά: Σαλαβάτ (δικηγόρος), Γκουζέλ (με διδακτορικό στη νομική), Εγγόνια: Μουράτ.
Ρένια Λουιζίδου

Βιογραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Φοίτησε στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Ανατόλια, ενώ, στη συνέχεια, πραγματοποίησε σπουδές στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ, καθώς και στη δραματική σχολή του ΚΘΒΕ. Έχει εμφανιστεί σε αρκετές γνωστές ελληνικές τηλεοπτικές σειρές, όπως Οι Απαράδεκτοι - από αυτή τη σειρά για χρόνια της «έμεινε» το παρατσούκλι «αστροπελέκι» το οποίο της έδωσε ο Γιάννης Μπέζος - Μάνα είναι μόνο μία, Της Ελλάδος τα παιδιά, Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή, Ουδέν πρόβλημα της Μιρέλλας Παπαοικονόμου, Δροσουλίτες με τον Πέτρο Φιλιππίδη και στη σειρά Το Καφέ Της Χαράς, που έγραφε ο Χάρης Ρώμας. Το 2006-07 πρωταγωνίστησε στην ελληνική σειρά της Μιρέλλας Παπαοικονόμου Ιωάννα της καρδιάς. Εμφανίστηκε στην ελληνική ταινία Safe Sex και πρωταγωνίστησε στην Πολίτικη Κουζίνα. Στην τηλεοπτική σειρά του Alpha, Το σόι σου, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο ως Χαρούλα Χαμπέα.
Αγία Βαρβάρα Παραβόλας Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία

H Αγία Βαρβάρα βρίσκεται στη ΒΚ. Αιτωλοακαρνανία, σε πεδινή περιοχή, βόρεια της Τριχωνίδας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 160. Απέχει από το Μεσολόγγι 45 χλμ. περίπου, προς τα ΒΒΑ.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού του οικισμού έχει ως εξής: κάτοικοι 71 (2001), 46 (2011).
Δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια

Ο δημοσιογράφος Σωκράτης Γκιόλιας δολοφονήθηκε στις 19 Ιουλίου 2010 έξω από το σπίτι του στην Ηλιούπολη. Ο Γκιόλιας πυροβολήθηκε 16 φορές από μικρή απόσταση. Την ευθύνη ανέλαβε η τρομοκρατική οργάνωση Σέχτα Επαναστατών, ενώ, ως σήμερα, οι δράστες της επίθεσης παραμένουν ασύλληπτοι.

Η ζωή και το έργο του Σωκράτη Γκιόλια

Ο Γκιόλιας γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1973 στη Γερμανία. Ήταν παιδί πολύτεκνης οικογένειας Ελλήνων μεταναστών, η οποία επέστρεψε στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Από 19 ετών άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος στην εκπομπή του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου, στον τηλεοπτικό σταθμό New Channel και συνεργάστηκαν έως και τον Οκτώβριο του 2008. Επίσης εργάστηκε σε αθλητικές εφημερίδες, καλύπτοντας για χρόνια ρεπορτάζ στίβου. Το διάστημα πριν από τη δολοφονία του εργαζόταν ως συντάκτης στην εφημερίδα Πρώτο Θέμα και ήταν διευθυντής στον ραδιοφωνικό σταθμό Θέμα 9,89.
Το όνομα του Γκιόλια είχε συνδεθεί με το ειδησεογραφικό ιστολόγιο troktiko, σαν ένα από τα πρόσωπα που το δημιούργησαν το 2008. Οι συντάκτες του μπλογκ δεν παραδέχτηκαν τη σχέση του Γκιόλια μαζί του αν και αυτό ήταν κάτι ευρύτερα γνωστό, τουλάχιστον στους δημοσιογράφους.
Το 2003 παντρεύτηκε τη σύζυγό του Αδαμαντία και το 2008 απέκτησαν έναν γιο.

Δολοφονία

Ο Γκιόλιας πυροβολήθηκε 16 φορές από μικρή απόσταση έξω από το σπίτι του στην Ηλιούπολη. Οι δράστες, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, χτύπησαν το κουδούνι νωρίς το πρωί και με κάποια πρόφαση του ζήτησαν να κατέβει στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου και τον περίμεναν για να τον πυροβολήσουν. Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή, το θύμα δέχτηκε και τις 16 σφαίρες στο σώμα. Οι περισσότερες είχαν πύλη εισόδου από πίσω, ενώ δέχτηκε και τρεις σφαίρες στο κεφάλι.
Από την έρευνα της αστυνομίας προέκυψε ότι τα δύο όπλα των δραστών χρησιμοποιήθηκαν σε προηγούμενες επιθέσεις της τρομοκρατικής οργάνωσης Σέχτα Επαναστατών.
Η Σέχτα Επαναστατών ανέλαβε την ευθύνη για τη δολοφονία του δημοσιογράφου με προκήρυξή της που στάλθηκε στα Νέα στις 27 Ιουλίου. Οι δράστες παραμένουν ασύλληπτοι μέχρι σήμερα.
Ο αδελφός του Σωκράτη Γκιόλια φωτογράφισε τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο ως ηθικό αυτουργό της δολοφονίας του Σωκράτη.
Ψευδές δίλημμα

Νομικές επιπτώσεις

Στις Η.Π.Α., οι δικαστικές μάχες μεταξύ των οπαδών του δημιουργισμού και αυτών της εξελικτικής θεωρίας έχουν αποκληθεί «ψευδο-δυισμός» και αποτελούν περίπτωση ψευδούς διλήμματος.
Ματέο Τσιάτσι

Προφίλ

Γεννήθηκε στην Μπόργκο Ματζιόρε στις 5 Μαΐου 1990 και σπούδασε νομικά στο Ούρμπινο. Είναι μέλος του συμβουλίου στην έδρα του κόμματος Civico 10 και μάνατζερ του Fiorentino Calcio. Δραστηριοποιείται στον πολιτιστικό τομέα. Είναι αρραβωνιασμένος με την συναδέλφισσά του, Βαλεντίνα Μπολίνι.
Ισαάκ Ρούζβελτ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Hyde Park της Νέας Υόρκης και ήταν γιος του Τζέιμς Ρούζβελτ, γόνου μεγάλης οικογένειας της Νέας Υόρκης. Ασχολήθηκε με τις επιχειρήσεις και απέκτησε μεγάλη περιουσία. Μάλιστα το 1819 είχε ανακηρυχθεί ως ο πλουσιότερος επιχειρηματίας του έτους.
Παντρεύτηκε την Μαίρυ Άσπινγουολ (Mary Aspinwall) και απέκτησε δύο παιδιά, τον Τζέιμς και τον Τζον Ρουζβελτ. Εγγονός του ήταν ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Φραγκλίνος Ρούζβελτ. Απεβίωσε και ενταφιάστηκε στη Νέα Υόρκη.
Εύμολπος (μυθολογία)

Ο μύθος

Κατά την παράδοση, όταν η Χιόνη γέννησε τον Εύμολπο, επειδή φοβήθηκε τον πατέρα της, έριξε το βρέφος στη θάλασσα, οπότε ο πατέρας του, ως θεός της θάλασσας, το προστάτευσε, το πήγε στην Αιθιοπία και εκεί το παρέδωσε στην κόρη του Βενθεσικύμη για να το αναθρέψει. Μετά από χρόνια, όταν ο Εύμολπος ενηλικιώθηκε, ο σύζυγος της θετής μητέρας του (η οποία ουσιαστικά ήταν ετεροθαλής αδελφή του) τον πάντρεψε με μία από τις κόρες τους. Γρήγορα ο Εύμολπος και η σύζυγός του απέκτησαν ένα γιο, τον Ίσμαρο. Αλλά ο Εύμολπος άρχισε να φλερτάρει και τις υπόλοιπες κόρες των θετών του γονέων και επεχείρησε να κλέψει τη μία από αυτές, οπότε και τον έδιωξαν (εξόρισαν) μαζί με τον γιο του.
Ο Εύμολπος κατέφυγε στον βασιλιά των Θρακών, τον Τεγύριο, ο οποίος πάντρεψε την κόρη του με τον Ίσμαρο. Και από εκεί όμως αναγκάσθηκε να απομακρυνθεί, καθώς αποκαλύφθηκε ότι είχε λάβει μέρος σε μία συνωμοσία κατά του Τεγυρίου. Τότε βρήκε καταφύγιο στην Ελευσίνα, με τους κατοίκους της οποίας συνδέθηκε με φιλικούς δεσμούς. Μετά τον θάνατο του γιου του μετακλήθηκε από τον Τεγύριο στη Θράκη, με τον οποίο συμφιλιώθηκε και τον διαδέχθηκε στον θρόνο μετά από επιθυμία του ίδιου του Τεγυρίου.
Μετά από χρόνια, ενώ ο Εύμολπος βασίλευε στη Θράκη, οι Ελευσίνιοι άρχισαν πόλεμο με τους Αθηναίους. Τότε οι Ελευσίνιοι κάλεσαν σε βοήθεια τον Εύμολπο και αυτός προσέτρεξε με πολύ στρατό. Ο ηγεμόνας των Αθηναίων, ο Ερεχθέας, θυσίασε μετά από χρησμό μια κόρη του για να νικήσει και έτσι μπόρεσε να σκοτώσει τον Εύμολπο. Ο Ποσειδώνας όμως οργίσθηκε για τον θάνατο του παιδιού του και γι' αυτό χτύπησε με την τρίαινά του τον Ερεχθέα και τον σκότωσε (ή, κατά άλλη εκδοχή, μεσολάβησε στον Δία και εκείνος κεραυνοβόλησε τον Ερεχθέα). Ο Εύμολπος τάφηκε στην Αθήνα, αλλά τόσο οι Ελευσίνιοι όσο και οι Αθηναίοι κατά τους ιστορικούς χρόνους έδειχναν το «μνήμα» του (Παυσανίας Α 38,2).
Υπάρχουν πολυάριθμες παραδόσεις για το πρόσωπο του Ευμόλπου. Σύμφωνα με μία από αυτές, ήταν γηγενής Ελευσίνιος βοσκός και στην Ελευσίνα συναντήθηκε με τη θεά Δήμητρα, ενώ ορισμένοι υποστηρίζουν ότι αυτός ήταν και ο ιδρυτής των Ελευσίνιων Μυστηρίων. Ο Εύμολπος εξάγνισε και τον Ηρακλή για τον φόνο των Κενταύρων. Σε άλλη παράδοση, είχε και άλλο γιο, τον Κήρυκα, που έγινε ο γενάρχης των Κηρύκων, οι οποίοι είχαν την επίβλεψη των μυούμενων στα Μυστήρια. Κάποιες συγκεχυμένες παραδόσεις εμφανίζουν τον Κήρυκα ως πατέρα του Ευμόλπου και τον Εύμολπο ως πατέρα του Μουσαίου, ενώ άλλες θέλουν τον Εύμολπο γιο της Δηιόπης και εγγονό του Τριπτολέμου. Τέλος, αναφέρεται ως γιος του Ευμόλπου ο Ιμμάραδος.
Το όνομα του Ευμόλπου έχει σχέση με τη γλυκύτατη φωνή του, πράγμα που ταιριάζει και είναι προσόν για ένα ιεροφάντη όπως αυτός. Στην Ακρόπολη των Αθηνών υπήρχε ένα σύμπλεγμα από δύο χάλκινους ανδριάντες, αντιμέτωπους ο ένας προς τον άλλο. Ο Παυσανίας (Α 27,4) γράφει ότι ο ένας παριστάνει τον Ερεχθέα και ο άλλος τον Ιμμάραδο, και ότι κάνουν λάθος όσοι νομίζουν ότι παριστάνεται ο Εύμολπος, ενώ στην πραγματικότητα παριστάνεται ο γιος του να μονομαχεί με τον Αθηναίο βασιλιά.
Νίκος Ζωγράφος (φωτογράφος)

Βίος

Ο Νίκος Ζωγράφος γεννήθηκε στη Σμύρνη και σπόυδασε φωτογραφία στο Παρίσι. Το 1905 επέστρεψε στην γενέτειρά του και άνοιξε φωτογραφείο στην οδό Φράγκων. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην οδό Χατζηστάμου. Ήταν από τους πρώτους που φωτογράφησαν την αποβίβαση του ελληνικού στρατού. Στο φωτογραφείο του φωτογραφήθηκε η Ασπασία Παπαδοπούλου, αδελφή του Μακεδονομάχου Παύλου Μελά, γνωστή ως μάνα του στρατιώτη. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή βρέθηκε στην Αθήνα όπου συνέχισε την ίδια εργασία.
Αθήνα - Θεσσαλονίκη

Υπόθεση

Ο Θεσσαλονικιός στην καταγωγή Ανδρέας Καπετανίδης (Σπύρος Παπαδόπουλος) είναι μουσικός και ζει στην Αθήνα με την οικογένειά του. Η Σοφία Φωκά (Φιλαρέτη Κομνηνού), φιλόλογος που παραμελεί τον εαυτό της εδώ και χρόνια, ζει με τον άνδρα της Γιάννη (Ντίνος Λύρας) και την κόρη της στη Θεσσαλονίκη. Ένα λάθος τηλεφώνημα του Ανδρέα φέρνει στην άλλη άκρη της γραμμής την Σοφία. Η απροσδόκητη γνωριμία μέσω τηλεφώνου θα διατηρηθεί και θα τους φέρει κοντά, όταν η Σοφία με την κόρη της βρίσκονται στην Αθήνα και συναντούν τυχαία τον Ανδρέα, χωρίς αυτός να το αντιληφθεί (η Σοφία αναγνωρίζει την τηλεφωνική φωνή στο πρόσωπο που τυχαία συναντά σε ένα μουσείο). Αυτό αναστατώνει τη Σοφία σε βαθμό, που συνεπικουρούμενη από τη φίλη της Ρένα αλλάζει την εμφάνισή της και βελτιώνει την παραμελημένη εξωτερική εικόνα της, πριν παρουσιαστεί "επίσημα" στον άγνωστο του τηλεφώνου. Η γνωριμία των δύο θα αποτελέσει το έναυσμα για να αλλάξει η ζωή τους.
1039 Ζοννεμπέργκα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ζοννεμπέργκας εκτιμάται σε 36,7 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0476. Η Ζοννεμπέργκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 34 ώρες και 12 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Παύλος Μυλωνάς (πολιτικός)

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Παύλος Μυλωνάς γεννήθηκε στον Άγιο Αμβρόσιο Κερύνειας την 1η Μαρτίου 1967. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 η οικογένεια του πήγε στην Ελλάδα (Αιγάλεω και Μεσολόγγι). Επέστρεψαν στην Κύπρο το 1977. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε επιστήμη της φυσικής αγωγής και του αθλητισμού στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μέχρι την εκλογή του στη θέση του βουλευτή εργαζόταν ως δημοσιογράφος.
Έχει τρεις υιούς.

Πολιτική διαδρομή

Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τη Συμμαχία Πολιτών. Λόγω διαφωνιών, αποχώρησε από τη Συμμαχία Πολιτών στις 18 Μαΐου 2017 και συνέχισε ως ανεξάρτητος βουλευτής. Διαφώνησε με την υποβολή υποψηφιότητας του προέδρου του κόμματος, Γιώργου Λιλλήκα, στις προεδρικές εκλογές του 2018. Μαζί με άλλα στελέχη που επίσης αποχώρησαν από τη Συμμαχία Πολιτών προχώρησαν στην σύσταση Αυτόνομης Πλατφόρμας Πολιτών. Στις προεδρικές εκλογές του 2018 υποστήριξαν τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ, Νικόλα Παπαδόπουλο. Στις 3 Μαΐου 2018 ο Παύλος Μυλωνάς εντάχθηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΔΗΚΟ.
Ως βουλευτής, είναι μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού. 
Από τον Σεπτέμβριο του 2018 είναι εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΚΟ.