Μάγκνους Β΄ της Νορβηγίας

Εκστρατεία του Μάγκνους στην Ιρλανδία

Το 1058 ο μικρός Μάγκνους μπήκε επικεφαλής της εκστρατείας στην Ιρλανδική θάλασσα με στόχο να επεκτείνει την εξουσία της Νορβηγίας στην περιοχή, στόχος του ήταν βασικά ο πόλεμος με τον Γαλάτη βασιλιά της Ιρλανδίας Έσμαρκας μακ Ραγκναγ. Η εκστρατεία του Μάγκνους είχε την υποστήριξη ενός κλάδου της Γαλατικής δυναστείας του Ιβάρ που βρισκόταν σε εμφύλια σύγκρουση με τον Ιρλανδό βασιλιά. Ο Μάγκνους στρατολόγησε έναν στόλο από τις Ορκάδες, τις Εβρίδες και το Δουβλίνο, οι δυνάμεις του ήταν ενεργές στην Ουαλία και πιθανότατα στην Αγγλία.  Ο Άγγλος χρονικογράφος Ιωάννης του Ουόρσεστερ αναφέρει οτι ο Νορβηγικός στόλος συνεργαζόταν με τον εξόριστο κόμη της Μερκίας Έλφγκαρ. Τα Ιρλανδικά χρονικά προχωρούν περισσότερο αναφέροντας ότι ο Μάγκνους διεκδικούσε τον θρόνο της Αγγλίας αλλά αυτό δεν έχει βάση σε Αγγλικές, Ουαλικές πηγές όπως και στα Αγγλοσαξονικά χρονικά. 
Η εκστρατεία του Μάγκνους στην Ιρλανδία ήταν μέρος των σχεδίων του πατέρα του για μια οργανωμένη επίθεση στη Αγγλία, ήθελε να έχει πρώτα τον έλεγχο των νησιών τα οποία θα μπορούσαν να του παρέχουν περισσότερα στρατεύματα. Ο ιστορικός Κέλλυ Ντέβρις (γεν. 1956) προχωράει ακόμα περισσότερο αναφέροντας ότι ο Χάραλντ Χαράλντα ετοιμαζόταν να κάνει επίθεση στην Αγγλία στην περίπτωση που έκλεινε ειρήνη με την Δανία επειδή δεν μπορούσε να πολεμάει σε διπλό μέτωπο.  Η παρουσία στον θρόνο της Αγγλίας του Εδουάρδου του Εξομολογητή ήταν πρόκληση για τον Χάραλντ επειδή θεωρούσε τον εαυτό του διάδοχο του. Η δυναμική εμφάνιση όμως του Γκόντγουιν, κόμη του Ουέσσεξ του χάλασε τα σχέδια ιδιαίτερα ο δυναμικός γιος του Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας αποτελούσε μεγάλη απειλή για τις φιλοδοξίες του. Ο ιστορικός Άλεξ Γουλφ (γεν.1963) από την άλλη πλευρά ότι η εκστρατεία του Μάγκνους είχε στόχο τις Ορκάδες, το βρήκε σαν ευκαιρία να συνεργαστεί με τον κόμη Έλφγκαρ ο οποίος έκανε επίθεση την ίδια εποχή.  Η ακριβής ημερομηνία θανάτου του Θόρφιν του Μέγα, κόμη των Ορκάδων δεν είναι γνωστή αλλά όπως αναφέρουν τα Σάγκας των Ορκάδων συνέβη τα τελευταία χρόνια του Χάραλντ Χαράλντα, ο Μάγκνους βρήκε την κατάλληλη ευκαιρία να υποτάξει τους διαδόχους του Πόλ και Έρλεντ Θόρφινσον. Ο Άλεξ Γουλφ αναφέρει επίσης οτι ο Μάγκνους Χάραλντσον μπλέχτηκε στον πόλεμο διαδοχής της Σκωτίας υποστηρίζοντας τον Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας που βρισκόταν σε διαμάχη με τον Λούλαχ της Σκωτίας.

Συμβασιλέας με τον μικρότερο αδελφό του Όλαφ

Ο Μάγκνους συνόδευσε τον πατέρα του στην εκστρατεία του εναντίον της Δανίας (1062), στον δρόμο για την Δανία ο Μάγκνους συγκρούστηκε στην ναυμαχία της Νύσα με τον στόλο του Σβεν Β΄ της Δανίας με θρίαμβο των Νορβηγών.  Μετά την σύναψη ειρήνης με τον Σβεν Έστριντσον (1066) ο Χάραλντ εξεστράτευσε να κατακτήσει την Αγγλία από τον Χάρολντ Γκόντουινσον, πριν αναχωρήσει όρισε τον μεγαλύτερο γιο του Μάγκνους βασιλιά της Νορβηγίας κατά την διάρκεια της απουσίας του και πήρε μαζί του τον μικρότερο γιο του Όλαφ να τον συνοδεύσει. Μετά από μερικές επιτυχίες στην Μάχη του Φούλφορντ ο Χάραλντ Χαράλντα ηττήθηκε και σκοτώθηκε από τον Χάρολντ Γκόντουινσον στην μάχη της γέφυρας του Στάμφορντ (1066). Ο μικρότερος γιος του Όλαφ που τον συνόδευε διασώθηκε, επέστρεψε στην Νορβηγία την επόμενη χρονιά (1067) και ανακηρύχτηκε συμβασιλέας μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Μάγκνους.  Άν και επίσημα ο Μάγκνους με τον Όλαφ κυβερνούσαν επίσημα μαζί το βασίλειο στην πραγματικότητα είχαν χωρίσει τις περιοχές διακυβέρνησης τους, ο Όλαφ κυβερνούσε το Βίκεν στο νοτιοανατολικό τμήμα της Νορβηγίας ενώ ο Μάγκνους κυβερνούσε το Άπλαντ και το Τρόντελαγκ στην κεντρική Νορβηγία. Δεν υπάρχει όμως η παραμικρή ένδειξη εχθρότητας μεταξύ των δυο αδελφών ή εμφύλιου πολέμου κυβέρνησαν μαζί όσο ζούσαν και οι δυο ειρηνικά.

Πρόωρος θάνατος

Ο Μάγκνους κυβέρνησε λιγότερο από τρία χρόνια, αρρώστησε και πέθανε πρόωρα στο Τρόντχαϊμ στις 28 Απριλίου 1069. Τα Σάγκας αναφέρουν οτι ο Μάγκνους πέθανε απο λειχήνα αλλά σύγχρονες έρευνες απέδειξαν ότι δηλητηριάστηκε από μύκητα, ο Σνόρρι Στούρλουσον αναφέρει ότι ήταν "φιλόξενος βασιλιάς και πατριάρχης του λαού του". Ο Μάγκνους υποτιμήθηκε στην Νορβηγική ιστορία χάρη στο γεγονός ότι πέθανε νέος και δεν άφησε βασιλείς απογόνους οι οποίοι κατάγονται απο τον μικρότερο αδελφό του Όλαφ. O Μάγκνους ΣΤ΄ της Νορβηγίας ανέφερε τον εαυτό του στην αρίθμηση ως Μάγκνους Δ΄, με αυτόν τον τρόπο προσπάθησε να αγνοήσει τον Μάγκνους Χάραλντσον. Ο Μάγκνους Χάραλντσον είχε αφήσει έναν γιο τον Χάραλντ Τόρεσφοστρ ο οποίος γεννήθηκε την ίδια χρονιά που πέθανε ο Μάγκνους, έγινε βασιλιάς για σύντομο χρονικό διάστημα μετά τον θάνατο του θείου του Μάγκνους του Ειρηνικού (1093) μαζί με τον ξάδελφο του και γιο του Όλαφ Μάγκνους Γ΄ της Νορβηγίας γιο του Όλαφ αλλά πέθανε και αυτός νέος και πρόωρα χωρίς απογόνους (1095).