google/wiki40b huggingface dataset:
Γεώργιος Αλεξανδρόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Είχε σπουδάσει νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ήταν δικηγόρος. Εξέλεγη βουλευτής Ευρυτανίας στις εκλογές του 1895 και επανεξελέγη σε αυτές του 1899. Στις εκλογές του 1910 επανεξελέγη βουλευτής Αιτωλίας και Ακαρνανίας όπως και σε αυτές του 1915, του 1920 και του 1926. Το 1932 εξελέγη γερουσιαστής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1935.
Στις 8 Μαΐου 1921 διορίστηκε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στην κυβέρνηση Γούναρη.
Χαμάμ στο Μπατς

Περιγραφή

Το χαμάμ ανεγέρθηκε κατά την διάρκεια της οθωμανικής περιόδου κατοχής του Μπατς, μεταξύ του 1529 και του 1687. Αποτελεί ένα από τα σπάνια παραδείγματα οθωμανικής αρχιτεκτονικής στη Βοϊβοντίνα.
Βάση αποτελεσμάτων αρχαιολογικών ερευνών, είναι γνωστό πως το χαμάμ αριθμούσε έξι θαλάμους, εκ των οποίων ο ένας προοριζόταν για το προσωπικό, ένα σαντιρβάν (κρήνη), έναν αντιθάλαμο και ένα βεστιάριο, ένα λουτρό και μία δεξαμενή νερού. Το χαμάμ είναι μερικώς κατεστραμμένο, ωστόσο διατηρεί έναν θόλο ο οποίος σκέπαζε το κεντρικό τμήμα του.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1939

Tο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών του 1939 διεξήχθη στην Αθήνα με διοργανωτή στον ΣΕΓΑΣ στις 12 Μαρτίου. Νικητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πειραϊκός Σύνδεσμος και στο ατομικό ο Αθανάσιος Ραγάζος του Γ.Σ. Αλμυρού Βόλου. Μια εβδομάδα νωρίτερα, στος 5 Μαρτίου, είχε διεξαχθεί το πανελλήνιο εφηβικό πρωτάθλημα με νικητή τον Ιωαννίδη της ΑΕΚ και στον ομαδικό την Παναχαϊκή.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1976

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1976 διεξήχθη στις 29 Φεβρουαρίου στην Καλογρέζα, σε απόσταση 2.000μ με συμμετοχή 46 αθλητριών. Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο ΓΣ Τρικάλων για πέμπτη φορά και στο ατομικό η Παρασκευή Μιχολίτση για έκτη συνεχόμενη χρονιά. Ταυτόχρονα έγιναν τα πρωταθλήματα νεανίδων και κορασίδων.
Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση

Το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός που συστάθηκε το 2005 με σκοπό την υποστήριξη κοινωφελών δραστηριοτήτων στους τομείς της επιστήμης, της εκπαίδευσης, του πολιτισμού, της κοινωνικής πρόνοιας, του περιβάλλοντος κτλ. στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Το Ίδρυμα συστάθηκε στη μνήμη του Ιωάννη Λάτση (1910-2003), οι ποικίλες επιχειρηματικές δραστηριότητες του οποίου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό συνοδεύτηκαν από κοινωφελές έργο. 
Στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος αναφέρεται ότι, "το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση επενδύει σημαντικό χρόνο και σκέψη στην εξεύρεση εκείνων των χρηματοδοτήσεων που θα έχουν τη μεγαλύτερη πολλαπλασιαστική ωφέλεια."

Διοικητική Οργάνωση

Γενική Διευθύντρια:
Εύα Λιανού
Αναπληρώτρια Γενική Διευθύντρια & Οικονομικές Υπηρεσίες: 
Αγγελική Κοντοπούλου
Σύμβουλος Προγραμμάτων & Λειτουργίας:
Ivan Juric
Διαχείριση Προγραμμάτων & Δωρεών: 
Χριστίνα Ατάρογλου
Γιάννης Μόσχος
Λουκία Ψαράκη
Διοικητική Γραμματεία
Ναταλία Ανδρόνικου
Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ

Ίδρυση - εγκαταστάσεις

Ιδρύθηκε το 1802 και βρίσκεται στο Γουέστ Πόιντ της Νέας Υόρκης, περίπου 80 χλμ βόρεια της πόλης, σε γραφικό λόφο πάνω από τον ποταμό Χάντσον.
Οι εγκαταστάσεις της Σ.Α. δίνουν την εικόνα πανεπιστημιούπολης με πολλά ιστορικά κτίρια, μεταξύ των οποίων ένα έχει σήμερα μετατραπεί σε μουσειακό χώρο όπου και φιλοξενεί το αρχαιότερο Μουσείο Στρατού των ΗΠΑ, βέβαια με αρχαιότερα εκθέματα όπλα, κανόνια, στολές, παράσημα και έγγραφα από τον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο.

Φοίτηση

Η φοίτηση στην Ακαδημία είναι τετραετής και κάθε χρόνο εισάγονται περίπου 1300 σπουδαστές που καλούνται δόκιμοι (- ευέλπιδες -) ενώ αποφοιτούν περίπου οι 1000 με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού, λαμβάνοντας πιστοποιητικό επιπέδου «Bachelor of Science». Η φοίτηση είναι εσώκλειστη και παρέχεται δωρεάν μαζί με τη σίτιση, διαμονή και ένδυση, με την υποχρέωση της αναγκαστικής παραμονής στο στρατό για κάποιο χρονικό διάστημα. Μεταξύ των αποφοίτων της Σχολής περιλαμβάνονται δύο Πρόεδροι των ΗΠΑ και ο πρώην Βασιλεύς των Ελλήνων Κωνσταντίνος Β΄ (τότε διάδοχος), ο οποίος παρακολούθησε ειδική ταχύρρυθμη εκπαίδευση στρατιωτικής τακτικής.
Χρυσαυγή Χανίων

Η Χρυσαυγή (πρώην Μούλετες) είναι ένας ημιορεινός οικισμός (υψόμ. 160 μ. ) του νομού Χανίων, ο οποίος διοικητικά ανήκει στον Δήμο Βουκολίων.
Το χωριό έχει 169 κατοίκους σύμφωνα με την Απογραφή του 2001.
Ναός Απόλλωνα Πυθίου Σωτήρα (Άρτα)

Τοποθεσία

Βρίσκεται στην οδό Bασιλέως Πύρρου, δίπλα στην Πλατεία Κιλκίς και σε μικρή απόσταση από το ναό της Αγίας Θεοδώρας, πολιούχου της Άρτας και του Μικρου Θεάτρου της Αμβρακίας. Το 1965 με υπουργική απόφαση ο ναός ανακηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο.

Δομή

Ο ναός είναι Δωρικού ρυθμού με πρόναο και επιμήκη σηκό, χωρίς οπισθόδομο και από το μνημείο σώζεται μόνο η κρηπίδα και η ευθυντηρία. Είναι προσανατολισμένος από Ανατολάς προς Δυσμάς και έχει διαστάσεις 20,75 x 44 μ. Στο βάθος του σηκού βρίσκεται η θεμελίωση του βάθρου, πάνω στο οποίο υπήρχε το άγαλμα του Απόλλωνα.
Ανάσταση του Χριστού

Ο εορτασμός της Ανάστασης του Χριστού

Την Ανάσταση του Χριστού όρισε η Ορθόδοξη Εκκλησία να εορτάζεται την Κυριακή του Πάσχα, (εκ της Ιουδαϊκής θρησκείας που σημαίνει έξοδος, και που έχει μεταφερθεί στον Χριστιανισμό ως μία χαρακτηριστική μορφή Θεοκρασίας), και που αποτελεί κινητή εορτή, που κανονίζεται από τη πρώτη πανσέληνο (αρχαίο υπόλειμμα σεληνιακής λατρείας), μετά τη πρώτη εαρινή ισημερία (συνδυασμός με αρχαίο υπόλειμμα Ηλιακής λατρείας).
Της εορτής αυτής που θεωρείται η μεγαλύτερη και σπουδαιότερη του Ανατολικού Χριστιανισμού προηγείται η μακρά και αυστηρή νηστεία και η Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών όπου η Εκκλησία με πένθιμες τελετές επαναφέρει στη μνήμη των πιστών τις ταπεινώσεις και τα μαρτύρια που υπέστη ο Χριστός πριν το σταυρικό θάνατό του.
Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 1936

Εκστρατεία

Η εκλογή διεξάχθηκε την 3η Νοεμβρίου 1936.
Αυτή η εκλογή είναι αξιοσημείωτη για την δημοσκόπηση του The Literary Digest, η οποία βασίστηκε σε 10 εκατομμύρια ερωτηματολόγια που ταχυδρομήθηκαν σε αναγνώστες και πιθανούς αναγνώστες - από αυτά, τα 2,3 εκατομμύρια επιστράφηκαν. Το Literary Digest, το οποίο είχε σωστά προβλέψει τον νικητή των προηγούμενων 5 εκλογών, ανακοίνωσε στην έκδοση της 31ης Οκτωβρίου ότι ο Λάντον θα ήταν ο νικητής με 370 εκλεκτορικές ψήφους. Η αιτία του λάθους έχει συχνά αποδοθεί σε ακατάλληλη δειγματοληψία: περισσότεροι Ρεπουμπλικανοί ήταν συνδρομητές του Literary Digest από ότι Δημοκρατικοί και ήταν πιθανότερο να ψηφίσουν τον Λάντον αντί για τον Ρούζβελτ. Όμως, ένα άρθρο του 1976 στο The American Statistician έδειξε ότι ο πραγματικός λόγος για το σφάλμα ήταν ότι το Literary Digest βασιζόταν σε εθελοντικές ανταποκρίσεις.
Θωμαίικα Μοιραίικων Αχαΐας

Ιστορία

Πρώτος οικιστής αναφέρεται κάποιος Αντώνιος Θωμάς, καταγόμενος από τα Θωμαίικα Λεοντίου, ο οποίος και αγόρασε εκτάσεις στα δυτικά των Μοιραίικων και εγγύς αυτών από τον βραχνιώτη βιομήχανο Βασίλη Ηλιόπουλο, ο οποίος νωρίτερα τις είχε αγοράσει από τον ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη που τις πούλησε, αφότου είχε πεθάνει ο πατέρας του Λεωνίδας Λαπαθιώτης, αδυνατώντας να τις διαχειριστεί. Η οικογένεια του Αντωνίου Θωμά δημιούργησε προϊόντος του χρόνου σε αυτές τις εκτάσεις το σημερινό συνοικισμό.
Ερφούρτη

Γεωγραφία

Μετά την επανένωση της Γερμανίας, η Ερφούρτη είναι η πλησιέστερη πρωτεύουσα στο γεωγραφικό κέντρο της χώρας. Βρίσκεται στο νότιο μέρος του Thüringer Becken, μέσα στην κοιλάδα του ποταμού Gera, παραπόταμου του Unstrut. Στο νότο, η πόλη περιβάλλεται από λόφους που καλύπτονται από δάση.
Αλβέρτος Α΄ του Μπρούνσβικ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Όθωνα Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊκ και της Ματίλντας του Βρανδεμβούργου. Όταν το 1252 απεβίωσε ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε μαζί με τον αδελφό του Ιωάννη. Αν και η δυναστεία των Χοενστάουφεν, εχθρών των Γουέλφων, είχε εκλείψει, είχε να πολεμήσει με τους υποστηρικτές τους. Πολέμησε εναντίον του Έρικ Α΄ δούκα του Σλέσβιχ και υπέρ της Μαργαρίτας και του γιου της Έρικ Ε' βασιλιά της Δανίας. Επίσης συμμετείχε στη διαμάχη για τη διαδοχή της Θυοριγγίας, για την υποστήριξη της πεθεράς του Σοφίας της Θουριγγίας, χωρίς όμως επιτυχία.
Το 1269 τα δύο αδέλφια μοιράστηκαν την επικράτειά τους: ο Αλβέρτος Α' τη διαίρεσε σε δύο μέρη και ο Ιωάννης διάλεξε το βόρειο (Λύνεμπουργκ, Σέλλε, Ανόβερο). Στον Αλβέρτο Α΄ έμεινε το νότιο μερίδιο (η περιοχή γύρω του Μπράουνσβαϊκ, Βολφενμπύτελ, Κάλενμπεργκ). Η πόλη του Μπράουνσβαϊκ ήταν κοινή. Ασχολήθηκε με την ανάπτυξη της περιοχής του. Για τη Γερμανική διαδοχή, πήρε το μέρος του Ότακαρ Β΄ της Βοημίας, αλλά ηττήθηκαν στο Μάρσφελντ το 1277. 
Το ίδιο έτος, όταν απεβίωσε ο νεότερος αδελφός του Ιωάννης, ανέλαβε την κηδεμονία του ανιψιού του Όθωνα Β'. Απεβίωσε το 1279 και ετάφη στον Καθεδρικό του Μπράουνσβαϊκ. Τον διαδέχθηκαν οι τρεις μεγαλύτεροι γιοί του, μια και οι νεότεροι τρεις είχαν ενταχθεί στην Εκκλησία.
Μπιλ Ρηντ

Βιογραφικά στοιχεία

Από πατέρα ευρωπαϊκής καταγωγής και μητέρα από την φυλή των αυτοχθόνων Χάιντα, ο Ρηντ εργάσθηκε στην αρχή στο αγγλόφωνο εθνικό ραδιοφωνικό δίκτυο του Καναδά στο Τορόντο. Το 1951 εγκατέλειψε το ραδιόφωνο για να εγκατασταθεί μονίμως στο Βανκούβερ και να καταπιαστεί με την κοσμηματοποιία. Επηρεασμένος από τον παππού του από την πλευρά της μητέρας του καθώς και άλλους αυτόχθονες καλλιτέχνες, άρχισε να δημιουργεί κοσμήματα με βάση τα παραδοσιακά μοτίβα των Χάιντα. Το ενδιαφέρον του στράφηκε επίσης προς την συντήρηση και δημιουργία τοτέμ και άλλων ξυλόγλυπτων, στα οποία οι Χάιντα είχαν ιδιαίτερη παράδοση.

Τα έργα του

Τα έργα του στο ξύλο, στο μέταλλο ή στον πηλό είναι πολύ συμβολικά και απεικονίζουν πάντα θέματα από την μυθολογία, την θρησκεία και την προφορική παράδοση των Χάιντα. Στα πιο γνωστά του έργα συμπεριλαμβάνονται δύο γιγαντιαία μπρούτζινα αγάλματα που παρουσιάζουν κανό γεμάτα με ανθρώπινες και ζωικές φιγούρες: Το πνεύμα των Νήσων των Χάιντα (Χάιντα Γκουάι): το μαύρο κανό (αγγλ., The Spirit of Haida Gwaii; The Black Canoe, 1991) που κοσμεί την Πρεσβεία του Καναδά στην Ουάσιγκτον, και Το πνεύμα των Νήσων των Χάιντα (Χάιντα Γκουάι): το κανό από νεφρίτη (αγγλ., The Spirit of Haida Gwaii; The Jade Canoe, 1994) που κοσμεί το Διεθνές Αεροδρόμιο του Βανκούβερ. Το πρώτο από αυτά τα έργα του απεικονίζεται επίσης στο καναδικό χαρτονόμισμα των 20 δολαρίων. Στο ίδιο χαρτονόμισμα απεικονίζεται και το έργο του  Το κοράκι και οι πρώτοι άνθρωποι. Πολλά άλλα έργα του φυλάσσονται σε μουσεία, δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές εντός και εκτός του Καναδά.

Οι τιμητικοί τίτλοι και το τέλος

Αν και από ευρωπαίο πατέρα, ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του αυτόχθονα Ινδιάνο. Συμμετείχε μάλιστα σε πολλές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για την αναγνώριση των δικαιωμάτων των αυτοχθόνων του Καναδά. Προς το τέλος της ζωής του έλαβε πολλούς τιμητικούς τίτλους. Πέθανε το 1998 από την νόσο του Πάρκινσον. Οι στάχτες της σορού του διασκορπίστηκαν στα νησιά της Βασίλισσας Σάρλοτ, που στην γλώσσα των αυτοχθόνων είναι γνωστά ως «Νήσοι των Χάιντα» ή «Χάιντα Γκουάι».
Σίκινος

Γεωγραφία

Η επιφάνειά της εκτιμάται στα 41,676 τ.χλμ. ενώ έχει μήκος ακτών 40 χιλιόμετρα. Ο δε περίπλους της νήσου είναι 17 μίλια. Γύρω από τη Σίκινο βρίσκονται οι ακόλουθες νησίδες, βόρειο-δυτικά: η Αβωλάδα, ο Άγιος Γεώργιος, και η Καρδιώτισσα (ή Καρυώτισσα, για τους αρχαίους Λαγούσσα), και νότιοδυτικά ο Καλόγερος (ή Καλόερος) με πολλούς ενάλιους βράχους σημαντικότερος των οποίων είναι ο Κάραβος. 

Κυριότερα βουνά της νήσου είναι ο Τρούλος (553 μ.), ο Άγιος Μάμας (549 μ.), η Αγία Μαρίνα (450 μ.) και το λεγόμενο "Φρούδι του Μοναστηριού" (350 μ.) όπου και η Μονή της Χρυσοπηγής.
 Κυριότερος όρμος που αποτελεί και λιμένα επίνειο της νήσου, βρίσκεται ΝΑ, είναι η Αλοπρόνοια. Τον όρμο αυτό οι παλαιότεροι περιηγητές τον ονόμαζαν «Σαν Μπουρνιά» από το όνομα του καθολικού ιεραποστόλου Ιάκωβου των Μπουρνιών που ήταν και ιατρός. Με το όνομα αυτό φέρεται και σε παλαιούς χάρτες.

Μυθολογία

Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία η νήσος Σίκινος έλαβε το όνομά της από τον Σίκινο τον γιο του Θόαντα, βασιλιά της Λήμνου, και εγγονού του Βάκχου και της Αριάδνης που διέμεναν στη Νάξο. Η Υψιπύλη προσπαθώντας να σώσει τον γιο της Θόαντα από τις Λήμνιες γυναίκες που προκάλεσαν τη σφαγή των συζύγων τους τον έκρυψε μέσα σε ξύλινη λάρνακα (κιβώτιο) και τον έριξε στη θάλασσα. Παρασυρόμενη η λάρνακα αυτή από τα κύματα εκβράστηκε στη Σίκινο όπου οι αλιείς της περιοχής έσωσαν τον Θόαντα. Εκεί ο Θόας νυμφεύθηκε την εγχώρια νύμφη Νηΐδα με την οποία και απέκτησε τον Σίκινο οποίος και βασίλευσε στη νήσο.
Κατά τον Πλίνιο και τον Στέφανον τον Βυζάντιον το αρχαιότερο όνομα της νήσου αυτής ήταν «Οινόη».
Το όνομα Σίκινος διατηρήθηκε αναλλοίωτο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Μόνο κατά την εποχή της Φραγκοκρατίας, για κάποιο χρονικό διάστημα περεφθάρει σε Σύκανδρος, όπως σημειώνει ο Φλωρεντινός ιερέας Χριστόφορος Βουεδολμόντης ή Μπουεντολμόντης που επισκέφθηκε τη νήσο το 1422 και αναφέρει πως το όνομά της οφείλεται στα πολλά σύκα που παράγει η νήσος. Σύκανδρο ονομάζουν επίσης τη Σίκινο και ο Πορκάτσι το 1572, ο Μάρκο Μποσκίνι το 1651, ο Πιαντσένζα το 1688 κ.ά. Ναυτικοί χάρτες της εποχής αναφέρουν τη Σίκινο επίσης με τα ονόματα Zetine ή Setine και Setin.

Δημογραφία

Η Σίκινος είχε πληθυσμό 260 άτομα στην απογραφή του 2011.

Τοπικά Προϊόντα

Παρά το γεγονός ότι η Σίκινος, όπως και όλες οι Κυκλάδες, δεν είναι περιοχή πλούσια σε βροχές, οι κάτοικοί της από τα παλιά χρόνια έχουν ενασχοληθεί ιδιαίτερα με την καλλιέργεια, τη βοσκή, την αλιεία, τη μελισσοκομία και την τυροκομεία. Στο γεωργικό κομμάτι της παραγωγής υπάρχουν, ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες, αμπελοφάσουλα, αγγούρια σε στρογγυλό σχήμα (παρόμοια αλλά σε πιο μακρόστενη μορφή είναι αυτά της Σαντορίνης). Η Σίκινος επίσης παράγει ποικιλία τυριών, ξινόγαλο, μυζήθρα ξερή, μυζήθρα νωπή και σικινιώτικο τυρί. Η Σίκινος επίσης διαθέτει θυμαρίσιο μέλι, από το οποίο, μαζί με σουσάμι, παράγεται παστέλι. Ακόμη, τους καλοκαιρινούς μήνες υπάρχει ποικιλία ψαριών που φέρνουν οι ψαράδες του νησιού (όπως σκάροι, αθερίνα, μαρίδα, γόπες, σκορπίνες κ.α.). Λάδι, ξύδι και κρασί παράγονται σε μικρότερες ποσότητες και αφορούν συνήθως αυτοκατανάλωση.
Ευρωλίγκα ανδρών 2011–12

Η Ευρωλίγκα  ανδρών της περιόδου 2011-12, επισήμως Turkish Airlines Euroleague 2011–12, είναι η 12η σεζόν της σύγχρονης εποχής του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος συλλόγων καλαθοσφαίρισης, υπό την αιγίδα της ULEB, και το δεύτερο με τη χορηγία τίτλου των Τουρκικών Αερογραμμών. Συμπεριλαμβανομένων των προηγούμενων διοργανώσεων υπό την αιγίδα της FIBA Europe (ως Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών), αυτή είναι η 55η σεζόν της  σπουδαιότερης Ευρωπαϊκής διασυλλογική διοργάνωσης στο χώρο της ανδρικής καλαθοσφαίρισης. Το Final Four πραγματοποιήθηκε στο «Sinan Erdem Dome» στην Κωνσταντινούπολη από τις 11 έως τις 13 Μαΐου. Το κύπελλο κατέκτησε ενάντια σε όλα τα προγνωστικά ο Ολυμπιακός για δεύτερη φορά στην ιστορία του, σε έναν συναρπαστικό τελικό όπου βρέθηκε να χάνει για 19 πόντους από το φαβορί της διοργάνωσης 12 λεπτά πριν από το τέλος, αλλά στο τέλος νίκησε με 61-62.

Final − 4

Το Final−4 της Ευρωλίγκας ανδρών 2012 διεξήχθη στην Κωνσταντινούπολη, 11 και 13 Μαΐου.

Μεγάλος Τελικός

Κυριακή 13 Μαΐου 2012
Λαλιμπέλα

Ιστορικό

Ως μια από τις ιερότερες πόλεις της Αιθιοπίας, μετά το Αξούμ, είναι το κέντρο του προσκυνήματος για ένα μεγάλο μέρος της χώρας. Σε αντίθεση με το Αξούμ, ο πληθυσμός της πόλης είναι σχεδόν όλοι χριστιανοί της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η χωροταξία και οι ονομασίες των κύριων κτηρίων της πόλης θεωρούνται ευρέως, ιδιαίτερα από τον τοπικό κλήρο, ότι είναι μια συμβολική αναπαράσταση της παλαιάς Ιερουσαλήμ. Αυτό κάνει τους ειδικούς να θεωρούν ότι η τωρινή μορφή των εκκλησιών υπάρχει από τον καιρό της κατάκτησης της Ιερουσαλήμ από τον Σαλαντίν το 1187. Υπάρχουν διαφωνίες μεταξύ των ειδικών σχετικά με την χρονολόγηση των κτισμάτων, με τα όρια να κυμαίνονται από τον 9ο αιώνα έως και τον 14ο αιώνα, και είναι πιθανό οι εκκλησίες να κτίστηκαν επί παλαιότερων κατασκευών της εποχής του βασιλείου του Αξούμ(100 - 960 μ.Χ.).
Εκλογικό ημερολόγιο 2018

Ακολουθεί ημερολόγιο με τις εκλογικές αναμετρήσεις σε όλο τον κόσμο για το έτος 2018.
Καταυλισμός (μυρμηγκιών)

O καταυλισμός (Αγγλικά: bivouac [προφέρεται μπίβουακ]), είναι μια δομή η οποία σχηματίζεται από μεταναστευτικά μυρμήγκια οδηγούς και αποικίες εκστρατευτικών μυρμηγκιών, όπως το είδος Eciton burchellii. Η φωλιά κατασκευάζεται από τα ίδια τα σώματα των ζωντανών μυρμηγκιών εργατριών, για την προστασία της βασίλισσας και των προνυμφών και αργότερα χαλιέται καθώς τα μυρμήγκια μετακινούνται.
Τα εκστρατευτικά μυρμήγκια μπορούν σε μία μόνο ημέρα, να συλλέξουν τροφή και να τραφούν με έντομα σε μεγάλη σχετικά έκταση, άνω των 1.700 m². Επομένως, θα πρέπει να μετακινούνται συνεχώς προς νέες περιοχές. Κατά τη διάρκεια της λεγόμενης μεταναστευτικής φάσης, κάθε βράδυ, τα μυρμήγκια δημιουργούν τους καταυλισμούς (bivouacs) τους σε νέους χώρους. Σώματα που αριθμούν 150.000 έως 700.000 εργάτριες, καλύπτουν και προστατεύουν τη βασίλισσα, ενώνοντας τα πόδια και τα σώματά τους σε μια μάζα, η οποία έχει επιφάνεια περίπου 1 m². 
Χιλιάδες προνύμφες συγκεντρώνονται πλησίον του κέντρου μαζί με τη βασίλισσα και οι εργάτριες είναι υπεύθυνες για τη διατροφή τους. Οι μεγαλύτερες εργάτριες χρησιμεύουν επίσης και ως αχθοφόροι, μεταφέροντας τις προνύμφες, στους νέους καταυλισμούς. Το πρωί, ο καταυλισμός διαλύεται σε φάλαγγες επιδρομών οι οποίες σχηματίζουν την εμπρόσθια τους όψη σαν βεντάλια. Αυτές οι φάλαγγες επιδρομών μπορούν και διανύουν απόσταση έως και 20 m την ώρα, με τις εργάτριες ηγέτιδες να αναδύουν ένα χημικό ίχνος, ώστε να μπορούν να τις ακολουθήσουν και οι άλλες εργάτριες. Οι μικρότερες εργάτριες οδηγούν τη φάλαγγα, ενώ οι μεγαλύτεροι φοβεροί στρατιώτες, προστατεύουν τα πλευρά της φάλαγγας.
Βουλγαρικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Ιστορικό

Ιδρύθηκε το 1898 με διάταγμα του τσάρου Φερδινάνδου Α΄ επί πρωθυπουργίας του Κονσταντίν Στόιλοφ. Αποτελεί την κύρια πηγή πληροφόρησης των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης της χώρας και των κυβερνητικών υπηρεσιών της. Το τελευταίο καταστατικό, που περιγράφει τον σκοπό λειτουργίας της, επικυρώθηκε το 1994. Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Πρακτορείων Ειδήσεων (ΕΑΝΑ), της Ένωσης Πρακτορείων Ειδήσεων Μαύρης Θάλασσας (BSANNA). Είναι ιδρυτικό μέλος της Συμμαχίας Βαλκανικών Πρακτορείων Ειδήσεων (ABNA).
Το πρακτορείο εκδίδει την "Daily News", την μόνη αγγλόφωνη εφημερίδα στη χώρα, το εβδομαδιαίο οικονομικό περιοδικό Bulgarian Economic Outlook στα βουλγαρικά και στα αγγλικά, καθώς και επίσης το εβδομαδιαίο περιοδικό "Paraleli", το μηναίο πολιτιστικής θεματολογίας περιοδικό "LIK" και το "100%".
Η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας

Πλοκή

Η υπόθεση της ταινίας περιλαμβάνει μία σειρά από επεισόδια, τα οποία περιγράφουν την αδυναμία μίας παρέας αστών να ολοκληρώσουν ένα γεύμα, εξαιτίας αναπάντεχων και παράδοξων εμποδίων.
Τελετή (μυθολογία)

Η Τελετή κατά την Ελληνική Μυθολογία ήταν κόρη του Διονύσου και της Νικαίας (κόρη του Σαγγαρίου και της Κυβέλης). Λάτρευε τους νυκτερινούς χορούς, τις εορτές και διασκεδάσεις κι ευχαριστιόταν ν΄ ακούει τους ήχους των κροτάλων παρακολουθώντας από μικρή τον πατέρα της.
Όπως καταγράφει ο Παυσανίας, στα «Βοιωτικά» (Θ' 30-4), δίπλα στο άγαλμα του Ορφέα που βρισκόταν στον Ελικώνα υπήρχε και το άγαλμα της Τελετής και γύρω απ΄ αυτά είχαν στηθεί πέτρινα αγάλματα θηρίων (από λίθο και χαλκό) που φαίνονταν ν΄ άκουγαν τον Ορφέα ως θαμώνες.
Ο δε Αριστοφάνης υποστηρίζει ότι ο Ορφέας ήταν εκείνος που υπέδειξε τις τελετές στους ανθρώπους προκειμένου να αποφεύγουν έτσι τις αγριότητες και συμπλοκές.
Στη τέχνη η Τελετή παριστάνονταν συνήθως ανάγλυφη μαζί με την Επίκτηση και την Ευθυνία ως ιδεατές ανθρωπόμορφες κόρες των εγκαινίων, του κέρδους και της ευφορίας της Γης των οποίων οι παρουσίες κρίνονταν απαραίτητες στη τέλεση των εορταστικών τελετών.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Αυγούστου 1910 (Αναθεωρητική)

Οι εκλογές στις 21 Αυγούστου 1910 (8 Αυγούστου με το ιουλιανό ημερολόγιο) που διενεργήθηκαν από την κυβέρνηση Στέφανου Δραγούμη ανέδειξαν διπλό αριθμό βουλευτών για την Α' Αναθεωρητική Βουλή. Έτσι τα παλιά κόμματα (Θεοτόκη, Ράλλη, Ζαΐμη) συνεργάστηκαν και εμφανίστηκαν σε πολλές περιφέρειες με κοινά ψηφοδέλτια. Οι Λαϊκοί στους οποίους ήταν υποψήφιος και ο Ελευθέριος Βενιζέλος ζητούσαν μεταρρυθμίσεις και σύνθημα τους ήταν η αλλαγή.
Νίκος Χατζηαποστόλου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1884 (άλλες πηγές αναφέρουν το 1879, πράγμα το οποίο φαίνεται να είναι λάθος). Από μικρή ηλικία λέγεται ότι τραγουδούσε καντάδες παρέα με το μετέπειτα διάσημο βαρύτονο Γιάννη Αγγελόπουλο στους δρόμους της παλιάς Αθήνας. Συστηματικά μουσική σπούδασε στο Ωδείο Λόττνερ. Αρχικά συνεργάστηκε ως χορωδός στο Ελληνικό Μελόδραμα του Διονυσίου Λαυράγκα. Παράλληλα όμως συνέθετε και τραγούδια. Πασίγνωστα είναι τα «Κοραλλένια χείλη σου» (σε στίχους Αντ. Χατζηαποστόλου) και το «Θα κόψω ρόδα μυρωμένα» (σε ποίηση Ιωάννη Πολέμη). 
Ως αρχιμουσικός της ελληνικής οπερέτας περιόδευσε σε διάφορες γειτονικές χώρες. Από το 1912 ως το 1922, υπήρξε διευθυντής της χορωδίας του ναού της Αγίας Ειρήνης των Αθηνών. Τότε συνέθεσε και την τετράφωνη εκκλησιαστική μουσική (λειτουργίες, χερουβικά, ακολουθίες γάμου κ.ά.)
Το 1916, ακολούθησε το δρόμο που άνοιξε ο Σακελλαρίδης και έγραψε την πρώτη του οπερέτα την «Μοντέρνα Καμαριέρα». Συνολικά συνέθεσε γύρω στις 40 τρίπρακτες οπερέτες. Κορυφαία θέση κατέχουν Οι Απάχηδες των Αθηνών. Πρωτοανεβάστηκαν με μεγάλη επιτυχία στις 17 Αυγούστου 1921 στο θέατρο Αλάμπρα. Το λιμπρέτο ήταν του Γιάννη Πρινέα. Παίζονταν επί 3 συνεχόμενα χρόνια και παίζοται ακόμη από την Εθνική Λυρική Σκηνή τακτικά, ενώ έγιναν και ταινία. 
Το 1928, μαζί με άλλους, ταξίδεψε στη Βιέννη και διευθύνοντας την εκεί ορχήστρα, ηχογράφησε δίσκους. Σύζυγός του υπήρξε η σοπράνο Μίνα Κυριακού και γιος τους ο Ανδρέας Χατζηαποστόλου, επίσης συνθέτης τραγουδιών. 
Η διαφορά της μουσικής του σε σχέση με αυτήν του Σακελλαρίδη, του άλλου «συμβασιλιά» της αθηναϊκής οπερέτας, είναι ότι η δικιά του είναι συνήθως λαϊκότερη, ενώ η υπόθεση των οπερετών του λιγότερο κωμική. Ο Χατζηαποστόλου θεωρείται ως ο συνεχιστής του Νίκου Κόκκινου, παλιού συνθέτη αθηναϊκής καντάδας και καντσονέτας. 
Τραγούδια του Νίκου Χατζηαποστόλου, που δεν ανήκουν σε οπερέτες και αγαπήθηκαν πολύ είναι ο «Αγωγιάτης», «Σαν παραμύθι», ο «Κατάδικος» (Αγάπησα ιδού το έγκλημά μου), «Καινούργια αγάπη» (Το αιώνιο το παράπονο), Μια μαργαρίτα, «Στις εκκλησιάς τα σκαλοπάτια», η «Καρδιά της μάνας», το «Μαντήλι», «Το νερωμένο κρασί», «Ο Προδωμένος», «Στον Αργαλειό» κ.α. Τα έργα του, ερμηνεύτηκαν μεταξύ άλλων από τους: Γιάννη Αγγελόπουλο, Τίτο Ξηρέλλη, Πέτρο Επιτροπάκη, Οδυσσέα Λάππα κ.α. Ο Νίκος Χατζηαποστόλου έφυγε στις 9 Αυγούστου του 1941, έχοντας αφήσει πίσω του έργο μεγάλο και αξιόλογο. Στην Πλάκα έχει στηθεί η προτομή του.
Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων 1964-65

Το κυπέλλο Διεθνών Εκθέσεων 1964-1965 ήταν η έβδομη διοργάνωση του ομώνυμου ποδοσφαιρικού θεσμού. Το κύπελλο κατέκτησε η ουγγρική Φερεντσβάρος του Φλόριαν Άλμπερτ, η οποία νίκησε τη Γιουβέντους με 1-0, στον τελικό που έγινε στο Κομουνάλε του Τορίνο.
Γοδεφρείδος Δ΄ του Ανζού

Συγκυβερνήτης του Ανζού μαζί με τον πατέρα του Φούλκων Δ'

Ο πατέρας του επιχείρησε να τον αποκληρώσει για χάρη του μικρότερου γιου του Φούλκωνος του Νεότερου από την τέταρτη σύζυγο του Βερτράδη του Μονφόρ. ο Φούλκων Δ' ηλικιωμένος δεν μπορούσε να κυβερνήσει μόνος του, αναγκάστηκε να παραχωρήσει στον Γοδεφρείδο τις περισσότερες εξουσίες του.  Ο Γοδεφρείδος φρόντισε να συμφιλιωθεί με τον πατέρα του ο οποίος από το 1103 του παραχώρησε τον τίτλο του κόμη και από τότε ανέλαβε ενεργό ρόλο στην κυβέρνηση της κομητείας.  Συμμάχησε με τον Ρενό ντε Μαρτίν επίσκοπο του Ανγκέρ εναντίον του βαρόνου Μαουρίς του Κραόν. Ένας ανώνυμος ποιητής εκείνης της εποχής με το όνομα Φίλιππος, μάλλον ο Φίλιππος του Μελάν γιος του βασιλιά Φιλίππου Α' της Γαλλίας έγραψε μια καντάδα πιθανότατα για τον Γοδεφρείδο Μαρτέλο και τον έρωτα του με την Βερτράδα, το ποίημα ήταν ύμνος στον Γοδεφρείδο Μαρτέλο και στην περίοδο διακυβέρνησης του.  Οι τελευταίες γραμμές που αναφέρουν μακρόχρονη ευημερία αποδεικνύουν ότι η συγγραφή του έγινε την περίοδο που συγκυβερνούσε ο Γοδεφρείδος Μαρτέλος.

Θάνατος του Γοδεφρείδου

Ο Γοδεφρείδος ενώ πολιορκούσε ένα κάστρο επαναστατημένων βαρόνων στο Καντέ στις 19 Μαΐου 1106 δέχτηκε ένα βέλος και σκοτώθηκε την ώρα που ήταν έτοιμος να προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις μαζί τους. Τα Ανδεγαυικά χρονικά χρεώνουν την δολοφονία του στον πατέρα του και στην τέταρτη σύζυγο του Βερτράδη του Μονφόρ η οποία ήθελε να διαδεχτεί την κομητεία του Ανζού ο γιος της Φούλκων ο Νεότερος. Τα χρονικά περιγράφουν τον Γοδεφρείδο σαν έναν αξιοθαύμαστο άνθρωπο, προστάτη της δικαιοσύνης, γνωστό για την καλοσύνη του που προκαλούσε τρόμο σε όλους τους εχθρούς του,  νικητή των τυράννων και προστάτη της θρησκείας.